Isola

JACKIE SLEPER ISOLA

Isola Jackie Sleper Ingmar Heytze Roderick Vos

Ingmar Heytze EILANDEN, HEELALLEN

Er is kunst en er is de wereld, maar alleen in kunst kunnen werelden worden opgeroepen zoals je die nooit in de werkelijke wereld kunt zien. Kunst is eigenlijk de wereld die werelden maakt, als je even buiten beschouwing laat dat er een kunstenaar voor nodig is om zo’n wereld te maken, en een kijker om haar te zien. Gelukkig zijn die ook allemaal in de wereld. Zoals Lucebert al schreef: ‘er is alles in de wereld het is alles’. Alle collages in dit boek zijn vensters op andere werelden. Ze zijn mooi, kleurrijk, divers en rijk gevuld – kijksnoep voor wie even genoeg heeft van het grijs boven onze hoofden en het zwartwit van onze gedachten. Dit zijn vakantiefoto’s van een reis naar binnen, in de fantasie, waar alles kan en mag. Waar kun je immers meer jezelf zijn dan in jezelf? De term Isola – eiland in het Italiaans – drukt dat goed uit. Een plek om je af te zonderen, ergens waar niemand zomaar bij je kan komen, net zoals jij er niet zomaar af kunt. Een eiland is een muur van water, lucht en strekkende mijlen aan ruimte en tijd tussen jou en de rest van de wereld. Misschien zijn alle kunstwerken in wezen wel eilanden. Ik weet het niet zeker, want ik heb het zelf nooit gedaan, maar een collage maken lijkt me zoiets als het inrichten van een onbewoond eiland. Alles past in alles, verstopt zich achter elkaar en komt uit elkaar tevoorschijn. Een planeet kan in een zandkorrel, het universum gaat schuil in een schelp. Mogelijk voelt u, bij het doorbladeren van dit boek, dat u niet alleen bent. U kunt kijken zo lang en vaak als u wilt, u kunt wegzweven in de sterrenverten, blauwe luchten, groene weiden en berglandschappen. De reden dat u zich bekeken voelt, is dat er altijd iets of iemand terugkijkt. Soms prominent in het midden, met grote bruine ogen, soms vanuit een verre hoek – maar het is, althans in dit boek, bijna onmogelijk om te kijken zonder dat u ook wordt bekeken. Misschien zijn het uiteindelijk wel zelfportretten van de kunstenaar: als vos, als hert, Josephine Baker, als Jeanne d’Arc, Amelia Earhart, uiteindelijk als alles dat in al die binnenwerelden is beland.

Als die werelden werkelijk terugkijken, moeten ze ook iets zien. Maar wat? U en mij, gebogen over dit boek, of starend naar de muur waar een van deze eilanden aan hangt, in een werkelijkheid die niet is samengesteld zoals een collage, maar die er gewoon is – saaier, minder kleurrijk, minder betekenisvol. Maar ook: de werkelijkheid waarin alle beelden in die collage ergens te vinden zijn. Een collage die terugkijkt naar zijn bekijker, is een spiegelbeeld dat terugzwaait naar zijn eigenaar, een echo die opeens een ander antwoord geeft. Daarom kun je er ook naar blijven kijken – omdat er steeds iets anders met je gebeurt. In de collages die niet duidelijk terugkijken, wordt de kijker iets aangeboden. Meestal een bloem, onvergankelijk in zijn vergankelijkheid. Pak die maar aan met uw ogen. De Kleine Prins bezocht zeven planeten, waarvan de meeste zo klein waren dat ze maar door één persoon konden worden bewoond. In dit gulle boek krijgt u dertig nieuwe heelallen. Waar wacht u nog op?

ADOUCISSEMENT DE LA MORT

DAMES SE BAIGNANT

JAGUAR

YEUX DE COMPASSION LE PAON

Als ik een pauw zie of eraan denk voel ik mij gelukkig en rijk. Fascinerende kleuren komen me tegemoet. De pauw opent mij de ogen, en doet mij met een nieuwe ‘eerlijke’ blik kijken. Als hij zijn staart ontvouwt, staren ontelbare ogen mij aan. Van binnen voel ik een grote liefde voor al wat leeft. Illusies en valse denkbeelden maken plaats voor diepere kennis. Het overkwam mij regelmatig tijdens mijn reizen door Mexico en India. Hindoes leggen pauwenveren op hun altaren. De ogen symboliseren mededogen, laten zien dat er aandacht is voor problemen van anderen.

EN HARMONIE AVEC LE COSMOS LA TORTUE

De schildpad is voor mij het manifest van de aarde. Vastberaden, ervaren, wijs, een ziener. Ik maakte deze collage toen ik zwanger was van mijn jongste dochter GÊnèpi. Zieners in het verre verleden zagen het rugschild van de schildpad als een kaart die het hele universum omvat. Architect van de wereld. In China wordt de toekomst voorspeld aan de hand van het boek I Tjing. Hierin worden de tekeningen op het schild uitgelegd als symbolen van yin en yang, negatief en positief, mannelijk en vrouwelijk.

JACKIE SLEPER & RODERICK VOS

Roderick Vos: Een aantal ontwerpen is tijdens mijn Isola-verblijf geboren. ... Isamo kandelaar...

... Montigny dressoir...

‘Alle collages van Jackie Sleper zijn vensters op andere werelden. Ze zijn mooi, kleurrijk, divers en rijk gevuld – kijksnoep voor wie even genoeg heeft van het grijs boven onze hoofden en het zwartwit van onze gedachten. Dit zijn vakantiefoto’s van een reis naar binnen, in de fantasie, waar alles kan en mag. Waar kun je immers meer jezelf zijn dan in jezelf?’ Ingmar Heytze