Skip to main content

Simon Keelynside - Programma . Programme

Page 1

SONGS

SIMON KEENLYSIDE & MALCOLM MARTINEAU A VAGABOND’S DAYDREAM

1


A VAGABOND’S DAYDREAM

SIMON KEENLYSIDE Baritono MALCOLM MARTINEAU Piano

Productie / Production DE MUNT / LA MONNAIE

2 OKTOBER / OCTOBRE 2026 DE MUNT / LA MONNAIE

2


Duur van het recital: 1u45’ (pauze inbegrepen) / Durée du récital : 1h45’ (entracte inclus)

De Munt wordt gesubsidieerd door de Federale Overheid en geniet de steun van de Tax Shelter en de Nationale Loterij. / La Monnaie est subventionnée par l’État fédéral et bénéficie du soutien du Tax Shelter et de la Loterie Nationale.

3


PROGRAMMA PROGRAMME

G U S TAV M A H L E R (18 6 0 –1911) - Des Antonius von Padua Fischpredigt (Achim von Arnim, Clemens Brentano), uit / extr. de Des Knaben Wunderhorn (1892-1896, rev. 1899-1901) - Frühlingsmorgen (Richard Leander), uit / extr. de Lieder und Gesänge aus der Jugendzeit (1880-1889) - Ablösung im Sommer (Achim von Arnim, Clemens Brentano), uit / extr. de Lieder und Gesänge aus der Jugendzeit - Phantasie aus Don Juan (Tirso de Molina), uit / extr. de Lieder und Gesänge aus der Jugendzeit - Der Tamboursg’sell (Achim von Arnem, Clemens Brentano), uit / extr. de Des Knaben Wunderhorn - Scheiden und Meiden (Achim von Arnim, Clemens Brentano), uit / extr. de Lieder und Gesänge aus der Jugendzeit

PROGRAMMA / PROGRAMME

RO B E RT S C H U M A N N (1810 –185 6) - Ballade des Harfners (Johann Wolfgang von Goethe), uit / extr. de Lieder und Gesänge aus „Wilhelm Meister“, op.98a (1849)

R I C H A R D S T R AU S S (18 6 4 –1949) - Waldesfahrt (Heinrich Heine), uit / extr. de Fünf kleine Lieder, op.69 (1918) - Winternacht (Adolf Friedrich von Schack), uit / extr. de Fünf Lieder, op.15 (1886) - Nachtgang (Otto Julius Bierbaum), uit / extr. de Drei Lieder, op.29 (1895) - Wasserrose (Felix Dahn), uit / extr. de Mädchenblumen, op.22 (1888) - Ständchen (Adolf Friedrich von Schack), uit / extr. de Sechs Lieder, op.17 (1885)

4


FR A N C I S P O U L E N C (189 9–196 3 ) Le travail du peintre (Paul Éluard), (1956) - Pablo Picasso - Marc Chagall - Georges Braque - Juan Gris - Paul Klee - Joan Miró - Jacques Villon - Hôtel (Guillaume Apollinaire), uit / extr. de Banalités (1940) - Un poème de Guillaume Apollinaire, uit / extr. de Deux mélodies sur des poèmes de Guillaume Apollinaire (1946) GA B R I E L FAU R É (18 45 –1924 ) - Spleen (Paul Verlaine), uit / extr. de Quatre mélodies, op.51 (1888)

PROGRAMMA / PROGRAMME

Pauze / Entracte

H E N R I D U PA RC (18 4 8–1933 ) - Phidylé (Charles-Marie Leconte de Lisle), (1882) FR A N C I S P O U L E N C - Le disparu (Robert Desnos), (1947) Deux poèmes de Louis Aragon (1943) -C - Fêtes galantes GA B R I E L FAU R É - Le papillon et la fleur (Victor Hugo), op.1 (1861)

5


Wanneer ik een liedprogramma samenstel, ervaar ik dat niet in de eerste plaats als een intellectuele oefening met tijd, plaats of chronologie als parameters, maar als een soort mijmering tijdens een wandeling. Soms laat ik me op sleeptouw nemen door een thema, naar een pad waar ik dan net zo goed weer van kan afdwalen, net zoals onze gedachten dat doen, zonder duidelijke reden. Sommige van die thema’s zijn in feite niet meer dan associaties die ik voor mezelf heb geconstrueerd. Hoe dan ook is de context allesbepalend… Als ik een slaapliedje laat voorafgaan of volgen door een oorlogslied, dan krijgt dat een heel andere betekenis… Evenzo als ik bijvoorbeeld Mahlers “Antonius von Padua Fischpredigt” combineer met “Der Tamboursg’sell”, ook al volgen ze niet direct op elkaar: de luisteraar wordt er in dat geval met zachte dwang toe aangezet om de condition humaine niet alleen in ons dagelijks leven onder ogen te zien, maar ook in haar relatie tot oorlog. U begrijpt waar ik naartoe wil. Uiteraard zullen luisteraars hun eigen associaties maken – mijn bedoeling is vooral om een bepaalde context te suggereren. Na het inleidende lied van Schumann (“Ballade des Harfners”) door de mond van een oude rondtrekkende minstreel (ikzelf) is oorlog het verbindende thema van dit programma. Niet per se oorlog op zichzelf beschouwd, hoewel we momenteel absoluut oorlogszuchtige tijden beleven. Mij interesseren niet zozeer de conflicten of de gevoelens van trots en patriottisme waarmee oorlog gepaard gaat, maar veeleer de aspecten van liefde, verlies, verlangen, escapisme, ballingschap en alles daartussenin. Die aspecten komen bijvoorbeeld aan bod in het lied over Antonius van Padua, die als rondreizend priester een goede waarnemer was van de condition humaine. In “Ablösung im Sommer” is de boodschap dan weer: “Weg met het oude, leve het nieuwe.” Dat om maar enkele voorbeelden te noemen. De tweede helft van het recital laat een andere culturele benadering van vergelijkbare thema’s zien. Het verlangen naar betere tijden (in de Apollinaire-liederen) of het ervaren van onderdrukking of escapisme tijdens

ZI CH VA S T K L A M P EN A A N S CH O O N H E I D

ZICH VASTKLAMPEN AAN SCHOONHEID

6


een militaire bezetting zijn thema’s die in de Franse liederen minder expliciet worden aangekaart dan in de Duitstalige. Achter de typisch Franse nonchalance en vrolijkheid gaan niettemin thema’s schuil die niet minder diepgaand of oprecht zijn. En in het midden van het programma zinspeel ik op wat voor een doorsnee luisteraar misschien wel de enige zinnige reactie op conflicten en oorlogen is: je ogen opentrekken en de schoonheid aanschouwen die zich recht voor je neus bevindt. En je er stevig aan vastklampen!

ZI CH VA S T K L A M P EN A A N S CH O O N H E I D

— Simon Keenlyside

7


Pour moi, la conception d’un programme de récital n’est pas vraiment un exercice intellectuel consistant à jongler avec des paramètres tels que le temps, le lieu, la chronologie ; c’est plutôt une forme de rêverie, de celle à laquelle on s’abandonne en promenade. Parfois, je suis le fil d’un thème, d’un chemin, lequel s’interrompt, tout comme nos pensées peuvent le faire, sans raison. Certains thèmes ne sont en réalité que des constructions que j’ai moi-même échafaudées. Quoi qu’il en soit, le contexte est déterminant : si j’accole une berceuse à un chant de guerre, je lui impose une autre signification… De la même façon, en associant par exemple le lied « Des Antonius von Padua Fischpredigt » [Le sermon de saint Antoine de Padoue aux poissons] de Mahler à une autre de ses pièces, « Der Tamboursg’sell » [Le petit tambour], même sans les enchaîner directement, j’incite l’auditeur à se confronter à la condition humaine, non seulement dans la vie quotidienne, mais aussi en lien avec la guerre. Vous voyez où je veux en venir… Bien sûr, chacun élaborera ses propres images – je cherche seulement à suggérer un contexte. Après le lied « Ballade des Harfners » [Ballade du harpiste] de Schumann, chanté par un vieux ménestrel vagabond (moi-même) en guise d’introduction, la guerre offre un fil conducteur ténu à ce programme. Non pas la guerre en tant que telle, même si nous vivons une époque particulièrement belliqueuse. Plutôt qu’aux conflits, à la fierté ou au patriotisme inhérents à la guerre, je m’intéresse davantage à des aspects tels que l’amour, la perte, le désir, le détachement de la réalité, la migration, et tout ce qui s’y rattache. Bref, à la condition humaine – un thème que l’on retrouve dans le lied sur saint Antoine de Padoue, ce prêtre itinérant qui en était un fin observateur. « Ablösung im Sommer » [Relève en été] invite à son tour à chasser l’ancien et à laisser place à la nouveauté. Ce ne sont là que quelques exemples parmi d’autres. La seconde moitié du récital donne à entendre une autre approche culturelle de thèmes similaires. Dans les mélodies françaises, l’aspiration à des temps meilleurs (chez Apollinaire) ou l’expérience de la répression ou du dé-

SE CRAMPONNER À LA BEAUTÉ

SE CRAMPONNER À LA BEAUTÉ

8


tachement de la réalité en pleine occupation militaire sont dépeintes de façon moins explicite que dans les lieder allemands ; la nonchalance et la gaieté typiquement françaises dissimulent cependant des propos qui n’en sont pas moins profonds et sincères. Enfin, au cœur de ce programme, j’évoque ce qui pourrait bien être, pour tout un chacun, la seule réaction sensée aux conflits et aux guerres : ouvrir grand les yeux et admirer la beauté qui se trouve devant nous. Et s’y cramponner fermement !

SE CRAMPONNER À LA BEAUTÉ

— Simon Keenlyside

9


SIMON KEENLYSIDE

NL

De in Londen geboren Britse bariton Sir Simon Keenlyside studeerde zang aan het Royal Northern College of Music in Manchester. Hij maakte zijn operadebuut in de Staatsoper Hamburg als Il Conte di Almaviva (Le nozze di Figaro, Mozart), waarna zijn zangcarrière hem naar de belangrijkste operahuizen ter wereld voerde, waaronder de Metropolitan Opera in New York, de Royal Ballet and Opera in Londen, de Bayerische Staatsoper in München en de Wiener Staatsoper. Hij zong er rollen als Prospero (The Tempest, Thomas Adès), Posa (Don Carlo, Verdi), Giorgio Germont (La traviata, Verdi), Papageno (Die Zauberflöte, Mozart), Amfortas (Parsifal, Wagner), Wolfram (Tannhäuser, Wagner) en Golaud (Pelléas et Mélisande, Debussy). Hij vertolkte ook de titelrollen in Don Giovanni (Mozart), Jevgeni Onegin (Tsjajkovski), Wozzeck (Berg), Billy Budd (Britten), Hamlet (Thomas), Macbeth en Rigoletto (Verdi). Simon Keenlyside is ook een vermaarde recitalzanger die regelmatig te gast is op de meest vooraanstaande podia. Zijn uitgebreide discografie omvat tal van liedopnamen, onder meer liederen van Schumann begeleid door pianist Graham Johnson en liederen van Schubert, Strauss en Brahms met Malcolm Martineau aan de piano. In de Munt debuteerde Simon Keenlyside als Mercurio (La Calisto, Cavalli). Naderhand zong hij de titelrollen in L’Orfeo (Monteverdi), Don Giovanni en, vorig seizoen nog, Falstaff (Verdi). Daarnaast konden we hem in de Munt horen in recitals met onder meer Schuberts Winterreise en Schumanns Dichterliebe. Simon Keenlyside werd bekroond met een Laurence Olivier Award voor zijn operacarrière (2006), de Echo Klassik Male Singer of the Year Award (2007) en de Musical America’s Vocalist of the Year Award (2011).

BIOGRAFIEËN / BIOGRAPHIES

Bariton / Baryton

10


FR

Né à Londres, le baryton Sir Simon Keenlyside a étudié le chant au Royal Northern College of Music à Manchester. Il a fait ses débuts lyriques à la Staatsoper de Hambourg dans le rôle du Conte di Almaviva (Le nozze di Figaro, Mozart). Depuis lors, il s’est produit dans les plus grandes maisons d’opéra, entre autres au Metropolitan Opera de New York, au Royal Ballet and Opera de Londres, à la Bayerische Staatsoper à Munich et à la Wiener Staatsoper. Il a chanté des rôles tels que Prospero (La Tempête, Thomas Adès), Posa (Don Carlo, Verdi), Giorgio Germont (La traviata, Verdi), Papageno (Die Zauberflöte, Mozart), Amfortas (Parsifal, Wagner), Wolfram (Tannhäuser, Wagner) et Golaud (Pelléas et Mélisande, Debussy). Il a également incarné les rôles-titres de Don Giovanni (Mozart), Eugène Onéguine (Tchaïkovski), Wozzeck (Berg), Billy Budd (Britten), Hamlet (Thomas), Macbeth et Rigoletto (Verdi). Simon Keenlyside est en outre un récitaliste régulièrement sollicité par des scènes de premier plan. Sa vaste discographie compte de nombreux enregistrements de compositions pour chant et piano, parmi lesquelles des lieder de Schumann avec le pianiste Graham Johnson et des lieder de Schubert, Strauss et Brahms avec Malcolm Martineau au piano. À la Monnaie, Simon Keenlyside a débuté dans le rôle de Mercurio (La Calisto, Cavalli), avant d’incarner les rôles-titres de L’Orfeo (Monteverdi), de Don Giovanni et, la saison passée, de Falstaff (Verdi). Il y a également donné plusieurs récitals, interprétant notamment le Winterreise de Schubert et les Dichterliebe de Schumann. Simon Keenlyside a été récompensé d’un Laurence Olivier Award en 2006 pour l’ensemble de sa carrière lyrique. Il s’est vu décerner le prix ECHO Klassik du meilleur chanteur de l’année en 2007, et le Musical America’s Vocalist of the Year Award en 2011. En 2017, il a été Kammersänger de la Wiener Staatsoper. Il a reçu en 2003 le titre de Commander of the British Empire, dont il a été fait Chevalier en 2018.

BIOGRAFIEËN / BIOGRAPHIES

In 2017 werd hij Kammersänger van de Wiener Staatsoper. In eigen land werd hij in 2003 Commander of the British Empire. In 2018 werd hij geridderd.

11


MALCOLM MARTINEAU

NL

Malcolm Martineau studeerde muziek aan het Londense Royal College of Music. Hij begeleidde de meest gerenommeerde vertolkers van zijn tijd: Sir Thomas Allen, Dame Janet Baker, Florian Boesch, Elīna Garanča, Dame Sarah Connolly, Angela Gheorghiu, Susan Graham, Sir Simon Keenlyside, Fatma Said, Patricia Nolz, Erin Morley, Dame Felicity Lott, Anne Sofie von Otter, Günther Groissböck en Sonya Yoncheva. Hij stond op zowat alle grote Europese concertpodia: in Wigmore Hall, het Barbican Centre en de Royal Ballet and Opera in Londen; in het Teatro alla Scala in Milaan; het Parijse Théâtre du Châtelet; het Gran Teatre del Liceu in Barcelona en het Teatro Real in Madrid; de Staatsoper, de Philharmonie en het Konzerthaus te Berlijn; het Concertgebouw Amsterdam; de Staatsoper, het Konzerthaus en het Musikverein te Wenen en het Mozarteum in Salzburg. Hij trad ook op in de Verenigde Staten (Metropolitan Opera, Alice Tully Hall en Carnegie Hall in New York), in Australië (Sydney Opera House), en op de festivals van Aix-enProvence, Wenen en Salzburg. In Wigmore Hall en op het Festival van Edinburgh cureerde hij een eigen programmering. Er staan niet minder dan 100 opnamen op zijn naam, waaronder de bekroonde cd’s The Vagabond met Bryn Terfel (Gramophone Award), Songs of War met Simon Keenlyside (Grammy Award en Gramophone Award), liederen van Schumann en Mahler met Florian Boesch (BBC Music Magazine Award), liederen van Mahler met Christiane Karg (Diapason d’or) en de cd El Nour, waarop hij Fatma Said begeleidt in Franse, Andalusische en Arabische liederen (Gramophone Award). Malcolm Martineau doceert begeleiding aan de Royal Academy of Music en aan het Royal Conservatoire of Scotland. Hij werd in 2016 Officer of the British Empire.

BIOGRAFIEËN / BIOGRAPHIES

Piano

12


Né à Édimbourg, Malcolm Martineau a étudié la musique au Royal College of Music à Londres. Il travaille avec les plus grands interprètes de notre temps, notamment Sir Thomas Allen, Dame Janet Baker, Florian Boesch, Elīna Garanča, Dame Sarah Connolly, Angela Gheorghiu, Susan Graham, Sir Simon Keenlyside, Fatma Said, Patricia Nolz, Erin Morley, Dame Felicity Lott, Anne Sofie von Otter, Günther Groissböck et Sonya Yoncheva. Il s’est ainsi produit sur les scènes les plus prestigieuses d’Europe : au Wigmore Hall, au Barbican et au Royal Ballet and Opera à Londres ; au Teatro alla Scala à Milan ; au Théâtre du Châtelet à Paris ; au Gran Teatre del Liceu à Barcelone et au Teatro Real à Madrid ; à la Philharmonie, à la Konzerthaus et à la Staatsoper de Berlin ; au Concertgebouw d’Amsterdam ; à la Konzerthaus, au Musikverein et à la Staatsoper de Vienne. Il a en outre été invité aux États-Unis (au Metropolitan Opera, à l’Alice Tully Hall et au Carnegie Hall à New York), en Australie (au Sydney Opera House), ainsi qu’aux festivals d’Aix-en-Provence, de Vienne et de Salzbourg. Au Wigmore Hall et au Festival d’Édimbourg, il a présenté des cycles de concerts qu’il avait lui-même conçus. Malcolm Martineau a réalisé une centaine d’enregistrements, parmi lesquels plusieurs ont été récompensés : The Vagabond avec Bryn Terfel (Gramophone Award), Songs of War avec Simon Keenlyside (Grammy Award et Gramophone Award), des lieder de Schumann et de Mahler avec Florian Boesch (BBC Music Magazine Award), des lieder de Mahler avec Christiane Karg (Diapason d’or) ou encore le cd El Nour, réunissant des mélodies françaises, andalouses et arabes, avec Fatma Said (Gramophone Award). Malcolm Martineau enseigne l’accompagnement à la Royal Academy of Music et au Royal Conservatoire of Scotland. Il a reçu le titre d’Officer of the British Empire en 2016.

BIOGRAFIEËN / BIOGRAPHIES

FR

13


GEZONGEN TEKSTEN TEXTES CHANTÉS

Ballade des Harfners „Was hör’ ich draußen vor dem Tor, Was auf der Brücke schallen? Laß den Gesang zu unserm Ohr Im Saale wiederhallen!“ Der König sprach’s, der Page lief; Der Knabe kam, der König rief: „Bring ihn herein den Alten!“ „Gegrüßet seid ihr hohen Herrn, Gegrüßt ihr, schönen Damen! Welch reicher Himmel! Stern bei Stern! Wer kennet ihre Namen? Im Saal voll Pracht und Herrlichkeit Schließt, Augen, euch; hier ist nicht Zeit, Sich staunend zu ergötzen.“

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

RO B E RT SCH U MAN N

Der Sänger drückt’ die Augen ein Und schlug die vollen Töne; Die Ritter schauten mutig drein, Und in den Schoss die Schöne. Der König, dem das Lied gefiel, Ließ, ihm zu Lohne für sein Spiel, Eine goldne Kette holen. 14


„Ich singe, wie der Vogel singt, Der in den Zweigen wohnet; Das Lied, das aus der Kehle dringt, Ist Lohn, der reichlich lohnet! Doch darf ich bitten, bitt’ ich eins: Lass einen Trunk des besten Weins In reinem Glase bringen.“ Er setzt’ es an, er trank es aus: „O, Trank der süßen Labe! O, dreimal hochbeglücktes Haus, Wo das ist kleine Gabe! Ergeht’s euch wohl, so denkt an mich, Und danket Gott so warm, als ich Für diesen Trunk euch danke.“

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

„Die goldne Kette gib mir nicht, Die Kette gib’ den Rittern, Vor deren kühnem Angesicht Der Feinde Lanzen splittern; Gib’ sie dem Kanzler, den du hast, Und laß ihn noch die goldne Last Zu seinen andern Lasten tragen.“

15


Ballade du harpiste. À l’invitation du roi, un troubadour chante devant tous les chevaliers dans la grande salle du château. Son chant plaît tellement au roi que celui-ci veut lui offrir une chaîne en or, mais le troubadour refuse ce cadeau. « Offre cette chaîne à l’un de tes chevaliers ou au chancelier. Je veux être libre comme l’oiseau. Sers-moi plutôt ton meilleur vin dans un gobelet en or. » Il porte le gobelet à ses lèvres et boit. « Adieu, et remerciez Dieu aussi chaleureusement que je vous remercie pour ce breuvage. »

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Ballade van de harpspeler. Op uitnodiging van de koning zingt een troubadour in de ridderzaal van het kasteel. Het lied bevalt de koning en hij wil de troubadour als dank een gouden ketting geven. Die weigert echter het geschenk: “Geef die ketting niet aan mij, maar aan een van uw ridders, of aan de kanselier. Ik wil zo vrij zijn als een vogel. Schenk mij liever uw beste wijn in een gouden beker.” De troubadour zet de beker aan zijn lippen en drinkt. “Vaarwel, en dank God net zozeer als ik u dank betuig voor deze dronk!”

16


Des Antonius von Padua Fischpredigt Antonius zur Predigt Die Kirche find’t ledig. Er geht zu den Flüssen Und predigt den Fischen; Sie schlag’n mit den Schwänzen, Im Sonnenschein glänzen.

Gut Aale und Hausen, Die Vornehme schmausen, Die selbst sich bequemen, Die Predigt vernehmen. Auch Krebse, Schildkroten, Sonst langsame Boten, Steigen eilig vom Grund, Zu hören diesen Mund: Kein Predigt niemalen Den Krebsen so g’fallen.

Die Karpfen mit Rogen Seind all’ hierher zogen, Hab’n d’ Mauler aufrissen, Sich Zuhör’ns beflissen: Kein Predigt niemalen Den Fischen so g’fallen.

Fisch’ große, Fisch’ kleine, Vornehm’ und gemeine, Erheben die Köpfe Wie verständ’ge Geschöpfe: Auf Gottes Begehren Die Predigt anhören.

Spitzgoschete Hechte, Die immerzu fechten, Sind eilends herg’schwommen, Zu hören den Frommen.

Die Predigt geendet, Ein jeder sich wendet. Die Hechte bleiben Diebe, Die Aale viel lieben; Die Predigt hat g’fallen, Sie bleiben wie allen;

Auch jene Phantasten, Die immerzu fasten: Die Stockfisch’ ich meine, Zur Predigt erscheinen: Kein Predigt niemalen Den Stockfisch’ so g’fallen.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

G U S TAV MAH LE R

Die Krebs’ geh’n zurücke, Die Stockfisch’ bleib’n dicke, Die Karpfen viel fressen, Die Predigt vergessen. Die Predigt hat g’fallen, Sie bleibe wie allen. 17


Le sermon de saint Antoine de Padoue aux poissons. Comme il a trouvé l’église vide, Antoine de Padoue se rend au bord de la rivière pour prêcher aux poissons. Ceux-ci écoutent avec attention et apprécient le sermon, mais sitôt celui-ci terminé, ils reprennent leurs vieilles habitudes.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Antonius preekt voor de vissen. Omdat Antonius van Padua de kerk leeg vindt, gaat hij naar de rivier om er voor de vissen te preken. Die luisteren goed naar hem en de preek bevalt hun, maar zodra hij afgelopen is, keren ze allemaal terug naar hun vertrouwde levenswijze.

18


Frühlingsmorgen Es klopft an das Fenster der Lindenbaum Mit Zweigen blütenbehangen: Steh’ auf! Steh’ auf!

Die Lerche ist wach, die Büsche weh’n! Die Bienen summen und Käfer! Steh’ auf! Steh’ auf! Und dein munteres Lieb’ hab ich auch schon geseh’n. Steh’ auf! Langschläfer! Steh’ auf! Steh’ auf!

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Was liegst du im Traum? Die Sonn’ ist aufgegangen! Steh’ auf! Steh’ auf!

19


Matin de printemps. Par une matinée printanière, le tilleul frappe à la fenêtre : « Debout, paresseux ! Qu’as-tu à dormir encore ? Le soleil s’est levé, et la nature est en effervescence ! Et j’ai déjà vu ta bien-aimée pleine d’entrain. Debout, paresseux ! »

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Lenteochtend. Op een lenteochtend klopt de lindeboom op het raam: “Sta op, langslaper! Wat slaap jij nog? De zon is opgegaan en de natuur bruist van het leven! En je blijde lief heb ik ook al gezien. Sta op, langslaper!”

20


Wir warten auf Frau Nachtigall, Die wohnt im grünen Hage, Und wenn der Kukuk zu Ende ist, Dann fängt sie an zu schlagen! Aflossing in de zomer. De koekoek is doodgevallen; wie zal ons deze zomer nu opvrolijken? De nachtegaal zal dat doen: die zingt en springt, en hij is altijd vrolijk als andere vogels zwijgen.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Ablösung im Sommer Kuckuck hat sich zu Tode gefallen An einer grünen Weiden, Wer soll uns denn den Sommer lang Die Zeit und Weil vertreiben? Ei, das soll tun Frau Nachtigall, Die sitzt auf grünem Zweige; Die kleine, feine Nachtigall, Die liebe, süße Nachtigall! Sie singt und springt, ist allzeit froh, Wenn andre Vögel schweigen.

Relève en été. Le coucou est mort ; qui nous égaiera donc cet été ? Madame le rossignol le fera : elle chante et sautille, elle est toujours joyeuse lorsque les autres oiseaux se taisent.

21


Die Winde streifen so kühl umher, Erzählen leis’ eine alte Mär. Die See erglühet im Abendrot, Die Fischerin fühlt nicht Liebesnot Im Herzen. Fantasie. Het meisje kwam uit de vissershut en wierp de netten uit in zee. En zelfs als er geen vissen in kwamen, ving het vissersmeisje toch enkele harten! Zelf voelt ze de liefdespijn niet… Fantaisie. La jeune fille sortit de la cabane du pêcheur et jeta ses filets à la mer. Elle n’attrapa aucun poisson, mais bien quelques cœurs ! Elle-même ignore le chagrin d’amour…

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Phantasie Das Mägdlein trat aus dem Fischerhaus, Die Netze warf sie ins Meer hinaus. Und wenn kein Fisch in das Netz ihr ging, Die Fischerin doch die Herzen fing. Die Herzen.

22


O Galgen, du hohes Haus, Du siehst so furchtbar aus, Ich schau’ dich nicht mehr an, Weil i weiß, daß i g’hör’ d’ran. Wenn Soldaten vorbeimarschier’n, Bei mir nit einquartier’n. Wenn sie fragen wer i g’wesen bin: Tambour von der Leibkompanie! Gute Nacht, ihr Marmelstein’, Ihr Berg’ und Hügelein! Gute Nacht, ihr Offizier, Korporal und Musketier! Gute Nacht, ihr Offizier, Korporal und Grenadier! Ich schrei’ mit heller Stimm’, Von euch ich Urlaub nimm, Gute Nacht!

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Der Tamboursg’sell Ich armer Tamboursg’sell! Man führt mich aus dem G’wölb, Wär’ ich ein Tambour blieben, Dürft’ ich nicht gefangen liegen.

23


Le petit tambour. Pauvre de moi, petit tambour ! Si j’étais resté tambour, je n’aurais pas atterri en prison. Ô potence, si haute et sinistre, je sais que tu m’es destinée. Si les soldats me posent la question, je leur dirai que j’étais tambour de la garde royale. Bonne nuit, marbres, montagnes et collines, officiers, caporaux et grenadiers ! Bonne nuit !

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

De trommelaar. Wee mij, arme trommelaar! Als ik tamboer was gebleven, was ik niet in de gevangenis beland. O galg, jij torenhoog en grimmig huis, ik weet dat je voor mij bestemd bent. Mochten de marcherende soldaten het vragen: ik was tamboer van de koninklijke lijfwacht. Welterusten, stenen van marmer, bergen en heuvels, officieren, korporaals en grenadiers. Welterusten!

24


Es ritten drei Reiter zum Tore hinaus! Ade! Fein’s Liebchen, das schaute zum Fenster hinaus, Ade! Und wenn es denn soll geschieden sein, So reich mir dein goldenes Ringelein. Ade! Ade! Ja Scheiden und Meiden tut weh, tut weh! Es scheidet das Kind schon in der Wieg, Ade! Wann werd’ ich mein Schätzel wohl kriegen? Ade! Und ist es nicht morgen, ach, wär es doch heut, Es machte uns Beiden wohl große Freud, Ade! Ade! Ade! Ja, Scheiden und Meiden tut weh.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Scheiden und Meiden Es ritten drei Reiter zum Thore hinaus! Ade! Fein’s Liebchen, das schaute zum Fenster hinaus! Ade! Und wenn es denn soll geschieden sein, So reich mir dein goldenes Ringelein! Ade! Ade! Ade! Ja, Scheiden und Meiden tut weh!

25


Adieux et séparations. Trois cavaliers s’en allaient, et leurs amies les regardaient s’éloigner. Adieux et séparations font de la peine ! L’enfant déjà vous quitte. Quand retrouverai-je mon trésor ? Mieux vaudrait aujourd’hui que demain ! Oui, adieux et séparations font de la peine ! Adieu !

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Scheiden en mijden. Drie ridders reden weg, en hun liefje keek hen na. Afscheid nemen doet pijn! Algauw gaat een kind weg. Wanneer zal ik mijn schat terugvinden? Liever vandaag dan morgen! Ja, afscheid nemen doet pijn! Vaarwel!

26


RI CHARD S TR AU S S

Ich sitze und sinne und träume, Und denk’ an die Liebste mein; Da grüßen drei Schattengestalten Kopfnickend zum Wagen herein. Sie hüpfen und schneiden Gesichter, So spöttisch und doch so scheu, Und quirlen wie Nebel zusammen, Und kichern und huschen vorbei. Woudtocht. Mijn wagen hobbelt langzaam door groene bossen en bloemrijke dalen. Terwijl ik dromend verlang naar mijn liefste, begroeten drie schaduwgestalten mijn wagen. Ze trekken gezichten, spottend maar schuw, waarna ze giechelend wegvluchten.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Waldesfahrt Mein Wagen rollet langsam Durch lustiges Waldesgrün, Durch blumige Taler, die zaubrisch Im Sonnenglanze blühn.

Promenade en forêt. Lentement ma voiture traverse les vertes forêts et les vallées fleuries. Tandis que je rêve à ma bien-aimée, trois ombres saluent ma voiture. Elles grimacent, railleuses et pourtant timides, et s’enfuient en ricanant.

27


Nie hab’ ich die Blüte des Maien, Den blauenden Himmel, den blitzenden Tau, So fröhlich gegrüßt wie heute dein Schneien, Dein Nebelgebraü und Wolkengrau. Denn durch das Flokkengetriebe, Schöner, als je der Lenz gelacht, Leuchtet und blüht der Frühling der Liebe Mir heimlich nun in der Winternacht. Winternacht. Met je regen en stormen zie ik je graag komen, decembermaan. Leid jij me naar het huisje waar mijn geliefde wacht. Nooit heb ik de mooie meimaand zo blij begroet als nu jouw sneeuw, mist en duistere wolken. Want de liefdeslente fonkelt heimelijk in mij tijdens de winternacht.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Winternacht Mit Regen und Sturmgebrause Sei mir willkommen, Dezembermond, Und führ mich den Weg zum traulichen Hause, Wo meine geliebte Herrin wohnt.

Nuit d’hiver. Sois la bienvenue, lune de décembre, avec tes pluies et tes tempêtes, et conduis-moi chez ma bien-aimée. Jamais je n’ai salué le mois de mai aussi joyeusement que je salue aujourd’hui ta neige et tes nuages gris. Car le printemps de l’amour fleurit secrètement en moi au cœur de la nuit d’hiver.

28


GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Nachtgang Wir gingen durch die stille, milde Nacht, Dein Arm in meinem, dein Auge in meinem. Der Mond goß silbernes Licht über dein Angesicht, Wie auf Goldgrund ruhte dein schönes Haupt. Und du erschienst mir wie eine Heilige, Mild, mild und groß und seelenübervoll, Heilig und rein wie die liebe Sonne. Und in die Augen schwoll mir ein warmer Drang, Wie Tränenahnung. Fester faßt’ich dich und küßte, küßte dich ganz leise. Meine Seele weinte.

29


Promenade nocturne. Nous marchions dans la nuit paisible, enlacés, les yeux dans les yeux. La lune baignait ton visage de sa lumière argentée, ta tête se détachait sur un fond doré, tu ressemblais à une sainte. Les larmes me sont montées aux yeux et je t’ai embrassée très tendrement. Mon âme pleurait.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Nachtelijke wandeling. We liepen door de stille nacht, arm in arm, oog in oog. De maan liet je gezicht baden in haar zilveren licht, je hoofd leek wel dat van een heilige met een gouden aureool. Ik voelde mijn tranen opwellen en kuste je heel zachtjes – en mijn ziel, die weende.

30


GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Wasserrose Kennst du die Blume, die märchenhafte Sagen-gefeierte Wasserrose? Sie wiegt auf ätherischem, schlankem Schafte Das durchsicht’ge Haupt, das farbenlose, Sie blüht auf schilfigem Teich im Haine, Gehütet vom Schwan, der umkreiset sie einsam, Sie erschließt sich nur dem Mondenscheine, Mit dem ihr der silberne Schimmer gemeinsam. So blüht sie, die zaub’rische Schwester der Sterne, Umschwärmt von der träumerisch dunkeln Phaläne, Die am Rande des Teichs sich sehnet von ferne, Und sie nimmer erreicht, wie sehr sie sich sehne. Wasserrose, so nenn’ ich die schlanke, Nachtlock’ge Maid, alabastern von Wangen, In dem Auge der ahnende, tiefe Gedanke, Als sei sie ein Geist und auf Erden gefangen. Wenn sie spricht, ist’s wie silbernes Wogenrauschen, Wenn sie schweigt, ist’s die ahnende Stille der Mondnacht; Sie scheint mit den Sternen Blicke zu tauschen, Deren Sprache die gleiche Natur sie gewohnt macht. Du kannst nie ermüden, ins Aug’ ihr zu schau’n, Das die seid’ne, lange Wimper umsäumt hat Und du glaubst, wie bezaubert von seligem Grau’n, Was je die Romantik von Elfen geträumt hat.

31


Fleur de nénuphar. Connais-tu la fleur de nénuphar ? Elle porte sa tête translucide sur une fine tige ; elle fleurit dans l’étang, sous la garde du cygne, et ne s’ouvre qu’au clair de lune… « Fleur de nénuphar », c’est ainsi que j’appelle la jeune fille élancée aux joues pâles et aux yeux clairvoyants, dont la voix est pareille au murmure des vagues, et le silence semblable à celui d’une nuit éclairée par la lune.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Waterlelie. Ken je de waterlelie? Haar doorzichtige hoofdje draagt ze op een slanke stengel; ze bloeit in de vijver, bewaakt door een zwaan, en opent zich slechts voor de maneschijn… ‘Waterlelie’, zo noem ik het slanke meisje met de bleke wangen en de diepzinnige ogen, wier stem klinkt als het ruisen van golven en wier zwijgen is als de stilte van een maanverlichte nacht.

32


Mit Tritten, wie Tritte der Elfen so sacht, Um über die Blumen zu hüpfen, Flieg leicht hinaus in die Mondscheinnacht, Zu mir in den Garten zu schlüpfen. Rings schlummern die Blüten am rieselnden Bach Und duften im Schlaf, nur die Liebe ist wach. Sitz nieder! Hier dämmert’s geheimnisvoll Unter den Lindenbäumen. Die Nachtigall uns zu Häupten soll Von unseren Küssen träumen, Und die Rose, wenn sie am Morgen erwacht, Hoch glühn von den Wonnenschauern der Nacht.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Ständchen Mach auf, mach auf, doch leise mein Kind, Um keinen vom Schlummer zu wecken! Kaum murmelt der Bach, kaum zittert im Wind Ein Blatt an den Büschen und Hecken. Drum leise, mein Mädchen, daß nichts sich regt, Nur leise die Hand auf die Klinke gelegt!

33


Sérénade. Ouvre, ma chérie, mais sans bruit afin de n’éveiller personne ! Au clair de lune, tel un elfe, vole vers moi dans le jardin ; les fleurs embaument dans leur sommeil, seul veille l’amour ! Assieds-toi dans l’ombre du tilleul ; le rossignol rêvera de nos baisers et, à son réveil, la rose rougira des frémissements de bonheur de la nuit.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Serenade. Doe open, mijn meisje, maar wees stil, zodat je niemand wekt! Vlieg als een elfje naar mij toe in de tuin die baadt in de maneschijn; de bloesems geuren in hun slaap, alleen de liefde waakt! Ga naast me zitten in de schaduw van de lindeboom; de nachtegaal zal boven onze hoofden van onze kussen dromen en de roos zal bij haar ontwaken gloeien van de nachtelijke roes.

34


FR AN CI S P O U LE N C Le travail du peintre

Et des murs innombrables croulent Derrière ton tableau et toi l’œil fixe Comme un aveugle comme un fou Tu dresses une haute épée dans le vide Une main pourquoi pas une seconde main Et pourquoi pas la bouche nue comme une plume Pourquoi pas un sourire et pourquoi pas des larmes Tout au bord de la toile où jouent les petits clous Voici le jour d’autrui laisse aux ombres leur chance Et d’un seul mouvement des paupières renonce

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Pablo Picasso Entoure ce citron de blanc d’œuf informe Enrobe ce blanc d’œuf d’un azur souple et fin La ligne droite et noire a beau venir de toi L’aube est derrière ton tableau

Pablo Picasso. Omring deze citroen met vormloos eiwit in fijn azuurblauw. Achter je schilderij ligt de dageraad en storten talloze muren in. Waarom niet een tweede hand, een mond, een glimlach en tranen? Geef de schaduwen hun kans.

35


Marc Chagall Âne ou vache coq ou cheval Jusqu’à la peau d’un violon Homme chanteur un seul oiseau Danseur agile avec sa femme

L’or de l’herbe le plomb du ciel Séparés par les flammes bleues De la santé de la rosée Le sang s’irise le cœur tinte Un couple le premier reflet Et dans un souterrain de neige La vigne opulente dessine Un visage aux lèvres de lune Qui n’a jamais dormi la nuit. Marc Chagall. Ezel of koe, haan of paard; een viool, een zanger, een enkele vogel, een danser met zijn vrouw. Gouden gras, een loden hemel, gescheiden door blauwe vlammen. De weelderige wijnstok tekent een gezicht met maanachtige lippen dat ’s nachts nog nooit sliep.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Couple trempé dans son printemps

36


Coquilles des moissons brisées par le soleil. Toutes les feuilles dans les bois disent oui, Elles ne savent dire que oui, Toute question, toute réponse Et la rosée coule au fond de ce oui. Un homme aux yeux légers décrit le ciel d’amour. Il en rassemble les merveilles Comme des feuilles dans un bois, Comme des oiseaux dans leurs ailes Et des hommes dans le sommeil. Georges Braque. Een vogel vliegt weg, werpt de wolken af als een nutteloze sluier. Schelpen van de oogst, gebroken door de zon. Alle bladeren in het bos zeggen ja. Een man verzamelt de wonderen van de liefdeshemel: bladeren in een bos, vliegende vogels en slapende mensen.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Georges Braque Un oiseau s’envole, Il rejette les nues comme un voile inutile Il n’a jamais craint la lumière, Enfermé dans son vol, Il n’a jamais eu d’ombre.

37


Juan Gris De jour merci de nuit prends garde De douceur la moitié du monde L’autre montrait rigueur aveugle

Table guitare et verre vide Sur un arpent de terre pleine De toile blanche d’air nocturne Table devait se soutenir Lampe rester pépin de l’ombre Journal délaissait sa moitié Deux fois le jour deux fois la nuit De deux objets un double objet Un seul ensemble à tout jamais Juan Gris. Overdag “bedankt”, ’s nachts “let op”. De halve wereld is zacht, de andere blindelings streng. Tafel, gitaar en leeg glas op een landschap van wit doek. Tweemaal dag, tweemaal nacht; twee dingen worden voor altijd één geheel.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Aux veines se lisait un présent sans merci Aux beautés des contours l’espace limité Cimentait tous les joints des objets familiers

38


Sur la plage la mer a laissé ses oreilles Et le sable creusé la place d’un beau crime. Le supplice est plus dur aux bourreaux qu’aux victimes Les couteaux sont des signes et les balles des larmes. Paul Klee. Op de fatale helling geniet de reiziger van de welwillende dag. Op het strand heeft de zee haar oren achtergelaten, en heeft het zand uitgegraven voor een prachtige misdaad. De marteling is zwaarder voor de beulen dan voor de slachtoffers. Messen zijn tekens en kogels tranen.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Paul Klee Sur la pente fatale, le voyageur profite De la faveur du jour, verglas et sans cailloux, Et les yeux bleus d’amour, découvre sa saison Qui porte à tous les doigts de grands astres en bague.

39


Joan Miró Soleil de proie prisonnier de ma tête, Enlève la colline, enlève la forêt. Le ciel est plus beau que jamais.

Nuages du premier jour, Nuages insensibles et que rien n’autorise, Leurs graines brûlent Dans les feux de paille de mes regards. À la fin, pour se couvrir d’une aube Il faudra que le ciel soit aussi pur que la nuit. Juan Miró. Zon, gevangen in mijn hoofd, neem de heuvel weg, neem het bos weg. De hemel is mooier dan ooit. Om zich met een dageraad te bedekken moet de hemel zo zuiver zijn als de nacht.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Les libellules des raisins Lui donnent des formes précises Que je dissipe d’un geste.

40


Jacques Villon Irrémédiable vie Vie à toujours chérir

En dépit des fièvres grinçantes Des crimes à hauteur du ventre Des seins taris des fronts idiots En dépit des soleils mortels En dépit des dieux morts En dépit des mensonges L’aube l’horizon l’eau L’oiseau l’homme l’amour L’homme léger et bon Adoucissant la terre Éclaircissant les bois Illuminant la pierre

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

En dépit des fléaux Et des morales basses En dépit des étoiles fausses Et des cendres envahissantes

Et la rose nocturne Et le sang de la foule. Jacques Villon. Onherroepelijk leven, leven om altijd te koesteren, ondanks de lage moraal en de valse sterren, ondanks alle plagen en misdaden, ondanks de dode goden en de leugens. Er is de lichte en goede mens, die de aarde verzacht, de nachtelijke roos en het bloed van de massa. 41


Hotel. Mijn kamer is als een kooi waarin de zon door het raam haar arm binnensteekt. Ik wil niet werken – ik wil roken.

Un poème de Guillaume Apollinaire Il est entré Il s’est assis Il ne regarde pas le pyrogène à cheveux rouges L’allumette flambe Il est parti Gedicht van Guillaume Apollinaire. Hij is binnengekomen, hij is gaan zitten. Hij kijkt niet naar de roodharige lucifer. Hij is vertrokken.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Hôtel Ma chambre a la forme d’une cage, Le soleil passe son bras par la fenêtre. Mais moi qui veut fumer pour faire des mirages J’allume au feu du jour ma cigarette. Je ne veux pas travailler – je veux fumer.

42


GAB RI E L FAU RÉ

Ô bruit doux de la pluie, Par terre et sur les toits ! Pour un cœur qui s’ennuie, Ô le chant de la pluie ! Il pleure sans raison Dans mon cœur qui s’écœure. Quoi ! nulle trahison ? Mon deuil est sans raison. C’est bien la pire peine De ne savoir pourquoi, Sans amour et sans haine, Mon cœur a tant de peine.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Spleen Il pleure dans mon cœur Comme il pleut sur la ville. Quelle est cette langueur Qui pénètre mon cœur ?

Melancholie. Het weent in mijn hart zoals het regent in de stad. Deze droefenis heeft geen reden, en dat is juist het ergste: niet weten waarom mijn hart, zonder liefde en zonder haat, zoveel pijn heeft.

43


H E N RI D U PARC

Repose, ô Phidylé ! Midi sur les feuillages Rayonne et t’invite au sommeil ! Par le trèfle et le thym, seules, en plein soleil Chantent les abeilles volages ; Un chaud parfum circule au détour des sentiers, La rouge fleur des blés s’incline, Et les oiseaux, rasant de l’aile la colline, Cherchent l’ombre des églantiers. Mais quand l’Astre sur sa courbe éclatante Verra ses ardeurs s’apaiser, Que ton plus beau sourire et ton meilleur baiser Me récompensent de l’attente !

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Phidylé L’herbe est molle au sommeil sous les frais peupliers, Aux pentes des sources moussues, Qui dans les prés en fleurs germant par mille issues, Se perdent sous les noirs halliers.

Phidylé. Het gras is zacht onder de populieren bij de mossige bronnen. Rust, Phidylé, de middagzon schijnt op het lover en nodigt uit tot een dutje. Alleen de bijen zingen in volle zon; de vogels zoeken de schaduw van de egelantier. Wanneer de zon begint te zakken, laat dan je mooiste glimlach en je zachtste kus de beloning zijn voor mijn geduld.

44


FR AN CI S P O U LE N C

Je n’aime plus la rue Saint-Martin Depuis qu’André Platard l’a quittée. C’est mon ami, c’est mon copain, Nous partagions la chambre et le pain. Je n’aime plus la rue Saint-Martin. C’est mon ami, c’est mon copain. Il a disparu un matin, Ils l’ont emmené, on ne sait plus rien, On ne l’a plus revu dans la rue Saint-Martin. Pas la peine d’implorer les saints, Saint Merry, Jacques, Gervais et Martin, Pas même Valérien qui se cache sur la colline.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Le disparu Je n’aime plus la rue Saint-Martin Depuis qu’André Platard l’a quittée, Je n’aime plus la rue Saint-Martin, Je n’aime rien, pas même le vin.

Le temps passe, on ne sait rien, André Platard a quitté la rue Saint-Martin. De vermiste. Ik houd niet meer van de Rue Saint-Martin sinds mijn vriend André Platard daar niet meer woont. Op een ochtend is hij verdwenen, ze hebben hem meegenomen. De tijd verstrijkt, we weten van niets.

45


C J’ai traversé les ponts de Cé C’est là que tout a commencé

Et j’ai bu comme un lait glacé Le long lai des gloires faussées

D’une rose sur la chaussée Et d’un corsage délacé

Et les armes désamorcées Et les larmes mal effacées

Du château d’un duc insensé Et des cygnes dans les fossés

Ô ma France ô ma délaissée J’ai traversé les ponts de Cé

De la prairie où vient danser Une éternelle fiancée C. Ik heb de bruggen van Cé overgestoken, waar alles begon. Een oud lied vertelt over een gewonde ridder, over een roos op de weg en een losgemaakt korset, over het kasteel van de gekke hertog en de weide waar de eeuwige verloofde danst. En ik dronk de vele verzen over valse glorie als was het koude melk. De Loire voert mijn gedachten weg, met omgekantelde wagens, ontmantelde wapens en slecht weggeveegde tranen. O Frankrijk, mijn verlaten land, ik heb de bruggen van Cé overgestoken.

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Une chanson des temps passés La Loire emporte mes pensées Avec les voitures versées Parle d’un chevalier blessé

46


On voit des mots jetés à la voirie On voit des mots élevés au pavois On voit les pieds des enfants de Marie On voit le dos des diseuses à voix On voit des voitures à gazogène On voit aussi des voitures à bras On voit des lascars que les longs nez gênent On voit des coïons de dix-huit carats On voit ici ce que l’on voit ailleurs On voit des demoiselles dévoyées On voit des voyous On voit des voyeurs On voit sous les ponts passer les noyés On voit chômer les marchands de chaussures On voit mourir d’ennui les mireurs d’œufs On voit péricliter les valeurs sûres Et fuir la vie à la six-quatre-deux

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Fêtes galantes On voit des marquis sur des bicyclettes On voit des marlous en cheval-jupon On voit des morveux avec des voilettes On voit des pompiers brûler les pompons

47


GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Galante feesten. Men ziet markiezen op fietsen en krasse knarren in carnavalskostuum, snotneuzen met sluiers en pyromane brandweerlieden. Men ziet woorden die worden vergooid of verheven, weeskinderen op blote voeten en waarzegsters met een kromme rug. Men ziet auto’s en karren, kerels en idioten… Men ziet wat men overal ziet: verdwaalde loeders, schoften, gluurders; en onder de brug drijven lijken. Men ziet vaste waarden sneuvelen en het leven ontvluchten zo snel als maar kan.

48


GAB RI E L FAU RÉ

Pourtant nous nous aimons, nous vivons sans les hommes, Et loin d’eux ! Et nous nous ressemblons et l’on dit que nous sommes Fleurs tous deux ! Mais hélas, l’air t’emporte, et la terre m’enchaîne. Sort cruel ! Je voudrais embaumer ton vol de mon haleine. Dans le ciel ! Mais non, tu vas trop loin, parmi des fleurs sans nombre. Vous fuyez ! Et moi, je reste seule à voir tourner mon ombre À mes pieds !

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Le papillon et la fleur La pauvre fleur disait au papillon céleste : Ne fuis pas ! Vois comme nos destins sont différents, je reste. Tu t’en vas !

Tu fuis, puis tu reviens, puis tu t’en vas encore Luire ailleurs ! Aussi me trouves-tu toujours à chaque aurore Tout en pleurs !

49


De vlinder en de bloem. Een arme bloem sprak tot een vlinder: “Wat is ons lot toch anders! Jij gaat, ik blijf! De wind voert jou mee naar andere bloemen en de aarde houdt mij hier gevangen, eenzaam. Jij vlucht, komt terug en vlucht opnieuw; daarom vind je mij bij het ochtendgloren altijd in tranen. Ach, schiet jij dan wortel zoals ik, of geef mij vleugels zoals jij die hebt!”

GEZONGEN TEKSTEN / TEXTES CHANTÉS

Ah ! pour que notre amour coule des jours fidèles, Ô mon roi ! Prends comme moi racine ou donne-moi des ailes Comme à toi !

50


Toneelinspiciënt / Régisseuse de scène Morgane Lambinet Artistieke productieleiding / Responsable de la production artistique Agathe Kesteloot

Dit programmaboek werd gerealiseerd door de dienst Dramaturgie van de Munt. / Ce programme a été réalisé par le service Dramaturgie de la Monnaie. Coverfoto / Photo de couverture © Robert Workman Grafisch ontwerp / Conception graphique SOMETHING EL S Naar het grafisch charter van / D’après la charte graphique de BASE DESIGN Verantwoordelijk uitgever / Éditrice responsable CHRISTINA SCHEPPELMANN Brussel / Bruxelles 2026

51


Geniet van non-stop klassieke muziek

Luister digitaal naar Klara Continuo op DAB+ en 52


53


SONGS

26

27

SILENT STORIES: A GRAIN OF LIGHT

A VAGABOND’S DAYDREAM

FLY ME TO THE MOON

12 .9. 2 0 26

2 . 1 0. 2 0 26

13 . 11 . 2 0 26

ABOUT LAST NIGHT M A R I N A V I OT T I

BEHIND THE LINES

A N N A P RO H A S K A

PLEASANTLY HAUNTED

18.12.2026

2 5. 1 . 2 0 27

4 . 2 . 2 0 27

OUR PEOPLE

LOVED / LOST

THOUSANDS OF MILES

JE ANINE D E BIQUE

F RE D DI E BA L L E N T I N E 1 0 – 13 . 2 . 2 0 27

SIMON KE ENLYSIDE

JOSHUA HOPKINS NIAMH O’SU L L IVAN 2 0. 3 . 2 0 27

SONGS

ONTDEK HET VOLLEDIGE A ANBOD

LUCIO GALLO

EMILY D’AN GELO

KATE LIN DS EY 2 9.4 . 2 0 27

SONGS

DÉCOUVREZ L’OFFRE COMPLÈTE


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Simon Keelynside - Programma . Programme by La Monnaie / De Munt - Issuu