SP 1989 18(2)

VERENIGINGEN AANGESLOTEN BIJ DE AFDELING PARACHUTESPRINGEN VAN DE KONINKLIJKE NEDERLANDSE VERENIGING VOOR LUCHTVAART huur materiaal rond -PC square bak voor precisie - met naam DZ indien niet op vliègveld

ISSN 0921-8017 jaargang

18 - nummer 2 - oktober 1989

Tweemaandelijkse uitgave van de Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart Afdeling Parachutespringen verschijning Medio februari, april, juni, augustus, oktober en december. abonnement Gratis voor leden van de afdeling parachutespringen.

Losse abonnementen kosten f 40,- per jaar en zijn aan te melden door overmaking Van dit bedrag op girorekening 179618 van de KNVvL onder vermelding van abonnement SP. redaktie Nathalie Chudiak, Arnold Collenteur, Annet Gillebaard, Ua van Heerwaarden, Bauke van Stempvoort en Reimer van der Vlugt art director Ronaid van den Boogaard vormgeving Nathalie

en lay-out Chudiak

vaste medewerkers Hein Cannegieter, Peter Derksen, Keesde Goeijer, Henk Kuizenga, Dick Pluim, Jenny Ramakers, Bonny Speelman en Ber! Wijnands.

Koninklijke

Nederlandse Vereniging Luchtvaart Afdeling Parachutespringen

voor·

bestuur Henk Tjassing, voorzitter vakature, sekretaris Edwin van der Kraan, penningmeester Koos Scholten, PR en evenementen Peter Tolsma, vice-voorzitter Bert WIjnands, adviserend lid hoofd buro parachutespringen Arenda van Egmond. Jozef Israëlsplein 8, 2596 AS 's-Gravenhage, telefoon 070-245457. lidmaatschap Alle leden f 75,- per jaar, na 1 juli f 42,-.

Het inschrijfgeld. bedraagt bij aanmelding f 8,-.

Aanmeldingen te richten aan het Afdelingssekretariaat (via de clubsekretaris).

inleveringsdatum kopij Uiterlijk 15 november op het redaktie-adres. redaktie-adres Nathalle Chudiak, redaktie SP, De Eerensplein 21,2593 NB Den Haag, telefoon 070-836687, giro 699776 t.n.v. redaktie SP.

SP2

ON

C H CH

voeding - bar - restaurant - snacks overnachting - camping - hotel clubhuis

Eerste Nederlandse Parachutisten Club S: Marjon van der Meer, Reginadonk 42,4707 TP Roosendaal. telefoon 01650-61047. Post: Postbus 1436, 4700 BK Roosendaal.

CH: Sportpark Vierhoeven, Roosendaal, telefoon 01650-59620.

VV: Seppe DZ: Sportpark Vierhoeven TV: C-182/4 10 ST: WE 8.00-SS M: sq BP: DZ V: B S ON: C H

Paraclub Hilversum S: J.C. Dillesse, Zonstraat 102b, 3581 MV Utrecht, telefoon 030-540074.

CH: Noordweg 52, 'De Egelshoek', Hilversum, telefoon 02157-1888.

VV: Hilversum DZ: Hoogland VV TV: C-182/4 ST: WE + dinsdag- en vrijdagavond M: r sq BP: VV V: B SON:C

Vereniging Nederlandse Paraclub TU-zeven S: F. van Es, Am Rehmenfeld 11, 0-2730 Zeven, BRD. telefoon 09-4942814104.

Post: Postbus S 32, VP 3509, Utrecht-Veldpost.

CH: VV Seedorf, BRD, telefoon 09-4942814011 toestel 328.

VV: Seedorf DZ: VV TV: C-182/3 ST: zomer: zaterdag: 13.00-SS, zondag: 10.00-SS, woensdag t/rn vrijdag: 17.00-SS M: r pc sq BP: DZ V: B S ON: C H

Paraclub Icarus S: Inge Janson, Oude Arnhemseweg 78bis, 3702 BG Zeist, telefoon 03404-14812.

CH: VV Hilversum, Loosdrecht, telefoon 02157-1849.

VV: Hilversum DZ: Maartensdijk, Westbroek, VV TV: P.Porter/8 ID ST: WE + maandag-, dinsdag- en vrijdagavond M: r pc sq BP: Westbroek, VV V: BON: CH

Noord Nederlandse Parachutisten Club S: Hans Jordens, Postbus 1587, 9701 BN Groningen, telefoon 050-348862.

CH: VV Eelde, telefoon 05907-4499.

VV: Eelde DZ: VV, Winde TV: C-182/4 10 ST: WE: 9.00-SS, zomertijd vrijdag: 18.00-SS M: sq BP: VV V: B R S ON: C H CH Paracentrum Noord S: Jos Arkes, Postbus 567, 7900 AN Hoogeveen, telefoon 05924-1889.

CH: Plesmanstraat, VV Hoogeveen (geen post), telefoon 05280-71150 (weekeinden).

VV: Hoogeveen DZ: Nieuw-Balinge, VV TV: C-182/4 10 ST: WE + feestdagen, evt. woensdag- en vrijdagmiddag M: sq BP: VV, DZ V: B R S ON: C Paraclub Flevo S: Herman Boerman, Schorpioenstraat 86, 3318 TP Dordrecht, telefoon 078-184428 of 010-4026388.

CH: VV Lelystad, telefoon 03202-469/569.

VV: Lelystad DZ: Kavel E-24 TV: C-206/5 ST: zaterdag: 1O.00-SS (20.00), zondag: 10.00-SS (19.00); februari tot november (behalve juni en september) elke laatste vrijdag van de maand: 10.00-SS (20.00); april tot september elke 2de en 3de woensdagavond: 18.00-SS BP: DZ M: sq V: B R S ON: C Vereniging Paracentrum Teuge S: S.J.M. Meijer, Bolkskamp 25, 7576 GH Oldenzaal, telefoon 05410-10586.

Zie verder Nationaal Paracentrum Teuge.

druk Van Deventer bv, 's-Gravenzande,

V B R S

Vereniging Paraclub Eindhoven S: W.J.E. Hoenjet, Asberg 13,5508

DC Veldhoven.

Skydiving Club The Flying Dutchmen S: Joyce Pennock, Goeverneurlaan 436, 2523 CK Den Haag, telefoon 070-939941.

CH: Vliegveldweg 30, 3045 NS Rotterdam, telefoon 010-4158421.

VV: Zestienhoven DZ: Pijnacker, Berkel, Schipluiden, Rhoon. TV: C-206/6 ST: dinsdag en woensdag: 16.00-SS, zaterdag: sunrise-SS, zondag: 12.0018.00 M: sq BP: behalve zondag V: BRS ON: H Stichting Nationaal Paracentrum Teuge Vz: H.J. Verbeek, Kerklaan 40, 1211 PR Hilversum, telefoon 035-10342.

CH: De Zanden 11,7395 PB Teuge, 'De Wolk' telefoon 05763-1842; Ad de Jong, telefoon 05763-1604.

VV: Teuge DZ: VV TV: C-182/4 10 ST: dagelijks: 9.00-20.00 M: r pc BP: DZ V: BRON: CH kamperen DZ C H Cadetten Parachutisten Vereniging S: E. Berghuis, Kasteelplein 10,4800 telefoon 076-273574.

RG Breda,

Paraclub Hohne S: J. V.d. Velden, Stafcompagnie Kaszo Langemannshof, Napo 875, 3509 VP Utrecht-Veldpost, telefoon 09-4951961031 toestel 222.

CH: VV Lohheide, 'Paragasse", Lohheide, Hohne, telefoon 09-4950518021, toestel 450.

VV: Lohheide DZ: VV TV: 00-27/5 ST: WE: 9.00-SS M: r pc BP: DZ V: B S ON: kamperen DZ Paravereniging Korps Commando Troepen S: L. Royakkers, Lavadijk 227, 4706 KZ Roosendaal.

CH: Commandobaan 4, 4706 CL Roosendaal, telefoon 01650-43920 toestel 135.

TV: F-27/ca. 35

Subscriptions to SP for a full calender-year can be ordered by payment postage) to KNVvL Parachutinq, Postgiro account: 68810 (kontributies).

Bankaccount: Plerson, Heldrlng & Pierson, 249210428.

State 'Subscription SP". ,

of Dtl. 40,- (Dtl. 60,- for airmail

Artikelen, rePortag~s;brieVel'Jen bèeldrTioiteriaal over parachutespringen zijn altijd welkom Materiaal wordt niet teruggezond§!n, ..\enzij op uitdwkk.elijkverzoek.

Beeldmateriaal moet zijn voorzien van de naam van de maker en/of ,)ngevalvanpèèldmateriaal met copyright dient een schriftelijke toestemming van de maker voo .. indeSP te. worden bijgevoegd. De redaktie behoudt het recht alle ingezonden matenaaite l« z<!.nodlgi.n tekorten of niet te plaatsen. .

Anopiem worden ni§!t(leplaatst.

Plaatsing zonder naamsvermelding is op uitdrukkelijk verzoek va9 de sc [IJver . hterwelmcqélijk. . .i;; '")" Pèm§!tna~[I1ondersFhreven artikel§!nzijnyoor verantwoordelijkheid van de schrijvers en behoeven niet altijd demenioQ vande redaktie \'Veer te geven, De niet met naam onderschreven artikelen komen van de reda~tie lJit~nzijnSam.e~gesteldaan de .hand van informatie uit een of meerdere bronnen.

Niets uit deze uitgave maqworden verveelv?~digd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, mikro;JiJm,fotoko ie 010 Welke andere wijze ook, zonder foorafgaande schriftelijke toestemming van de redaktiè;il Adverte nèY~l1qpoianvliloig,ltigrid Zoetmulder. telefoon 030-436438.

Inhoud Redaktioneel Wereld rekord damesrelatief Mariska Breevaart, Ingrid Zoetmulder Memorial Flight 44-89 Reimer van der Vlugt Boogie-time in Polen Max Dereta Jeugdtraining 1990 Paul Schmidt Technische Kommissie Jan van Male In Memoriam Pim van Doorenmalen Ledenraadvergadering Arenda van Egmond Bad Lippspringe Nathalie Chudiak Verzekeringen, deel II Peter Tolsma Per Expresse van de WK RW Arnold Collenteur Mafia wint twee medailles Nathalie Chudiak CRW-weekeinde bij de PCN Klaas Brouwer RW wedstrijden bij de PCN Joeke de Jong POPS-Teuge 1989 Victor Spaan C-130 Boogie Vichy Willard Jansen Zomerkamp Spa PCHi/PCF Jannie Brasik Penny and the President Eric Timrud/Lia van Heerwaarden Coupe Maarsseveen Nathalie Chudiak Examenkommissie Lia van Heerwaarden Terreinen voor Luchtsporten Arenda van Egmond Süd-Ost Paracup Trieben Paul Schmidt Soulac sür Mer Lia van Heerwaarden Van laagvlieger tot hoogspringer Dick Romkema Teuge-Texel 16-way Ron Schaap ENPC op Ameland Joost Luysterburg Nul komma nul Dick Romkema Parapenters opgelet!

André Wierenga

11 14

22 5 6 7 8 9 10 12 12 13 13 15 16 17 18 20

Alleen tijdens het springen ben ik in staat om mijn volledige aandacht te geven aan dat waar ik op dat moment mee bezig ben, er is absoluut geen ruimte voor enige andere gedachte. Tijdens praktisch elke andere bezigheid versnippert je aandacht weleens, maar daarboven in de lucht is dat voor mij onmogelijk. En dat brengt nu juist voor mij die rust waar ik zo ontzettend van kan genieten.

Zomaar een stukje filosofie, waar ik jullie in wilde laten delen. Zie maar wat je er mee doet, het is mijn verhaal maar misschien ook wel het jouwe. Tenslotte weten we diep in ons hart allemaal waarom de vogels zingen ...

•

Ua van Heerwaarden

Zeg Ua, wie heeft hier nu eigenlijk (foto Dymph Verdiessen)

de touwtjes

in handen?

25 Max Dereta maakte deze schitterende exitfoto uit de Russische helikopter Mikoyan Mi-6.

Lees een uitgebreid verslag over deze interessante boogie op pagina 22, 23 en 24.

Voor het eerst in de geschiedenis een echte boogie achter het Ijzeren Gordijn.

26 27 29 30 30 31 33 33

Rubrieken Colofon & clubs Inhoud Redaktioneel Springstof Cone Loek Tjassing Salad Materiaal Ingezonden brieven Recensies Materiaalmarkt Wedstrijdkalender

De laatste load van de dag. Het is 19.30 uur, de zon staat al laag. We gaan met z'n vieren omhoog en maken een heerlijk sprongetje met vijf mooi gevlogen punten. Al vanaf de spanningsloze gelinkte exit zit er een ongelooflijke rust in de sprong. Onder mijn koepel geniet ik van het uitzicht, de zon is bijna onder en tijdens het vouwen besef ik weer eens te meer met wat een schitterende sport we bezig zijn. M'n bag kan dicht, de eerste twee stows erop en dan een sigaretje.

Zittend op mijn vouwmatje kijk ik rond, oranje-rood schijnt de sunset over de dropzone, daar zijn nog een paar mensen aan het pakken, anderen zitten of liggen te praten, te débriefen of hun logboeken in te vullen. Geen gehaast meer, geen geroep over de mikrofoon, geen vliegtuigen, alleen maar rust en ontspanning. Een perfekte sfeer, ik hou van sunset-Ioads.

De volgende morgen vroeg op, ik zit in de eerste bak. Ik bel een vriend van me van wie ik weet dat hij die dag ook vroeg op moet. We praten wat, ik zeg hem dat ik op het punt sta om omhoog te gaan, en als ik het gesprek beëindig, zegt hij nog: "Zul je aan me denken, in de lucht?"

Terwijl ik de telefoon neerleg, denk daarover na. Kan dat? Ik ben benieuwd.

Het blijft me bezighouden, tijdens de dirt-dive, het instappen en het klimmen in de kist naar 9.000 ft. Dan ineens is het weg, realiseer ik me later en het komt pas weer terug zo'n twee minuten nadat ik ben geland. En nu weet ik ook voor mezelf het antwoord op de vraag waarom ik spring:

2

3 3 4 6 7 28 32

33 34 34

Een van de exits uit de C-130 Hercules die tijdens de boogie op Vichy plaatsvond. Willard Jansen maakte deze foto en vele andere die u bij het artikel over deze boogie kunt vinden op de bladzijden 16 en 17.

Volgens Willard een mislukte boogie ondanks de goede voorbereidingen.

"Volgend jaar beter", zegt hij evenals organisator Alexis Perry.

3SP

Springstof Rarapara ...

Kopij volgende SP Kopij voor de volgende SP (decembernummer) uiterlijk 15 november op het redaktieadres: De Eerensplein 21,2593 NB Den Haag.

Aanbieden liefst op 5 1/4 of 3 1/2 inch diskettes. Aangeven op diskette: naam operating system (MS-DOS of Apple), naam pakket (Word Perfect, Wordstar, MS-Word, enz.) en filenaam. Per artikel een aparte file en een print van de tekst meezenden.

Indien geen PC voorhanden is, de tekst gaarne getypt aanleveren.

Foto's voorzien van naam en adres en gegevens over de foto zelf: waar, wie, wanneer en door wie gemaakt. Let op dat de tekst niet vlekt, want dan is de onderliggende foto onbruikbaar.

Redaktie SP

WVC aan de tandem

We hebben er weer één te pakken. Voor een aantal onder ons 'natuurlijk onmiddellijk' te herkennen, maar het merendeel zal er toch wel wat moeite mee hebben! De foto is volgens de eigenaar zo'n twintig jaar oud en hoort alleen al vanwege de uitrusting (ca-

Personalia Wijzigingen

adreslijst

M. Spaan, De Stoutheuvel 101, 5632 MP Eindhoven, telefoon 040-429478.

Sekretaris PCN: Jos Arkes, telefoon 05219-1889.

HBP: Arenda van Egmond, Trompstraat 3340,2518 BS Den Haag.

A. van de Worm, Poortersveld 705,7328 AP Apeldoorn.

Bewijzen van bevoegdheid AFF-instrukteur: Wilco Peppelman (030).

SP4

pewells en een blasthandle) in het paramuseum thuis.

Vooruit, doe eens een gok en zet zijn naam op een briefkaart en stuur deze vóór 15 november naar het redaktieadres. Onder de goede inzenders verloten wij dan weer iets aardigs!

Felicitaties Richard en Wil Meijer mèt de geboorte van hun zoon Christian Nicolas op 8 augustus 1989.

Laurent en Marga Dreyfus van Roode met de geboorte van hun dochter Lisanne op 13 augustus 1989.

Willem van der Plas en Marijke Nieuwstraten met hun huwelijk op 24 augustus 1989.

Beterschap P.J. van de Bovenkamp, Anita Drieman, Hans Haandrikman, Lex 't Hart, U. LüBmann, R.L. van der Weide, Ad van de Westen.

Op 14 mei '89 maakten mevrouw Inez van Bezouw en de heer Ronaid Kramer een tandemsprong op Eelde. Het betrof hier twee medewerkers van de Direktie Sportzaken van het Ministerie van WVC, die samen met tandemmaster Lammert Dijkstra de sprong waagden. Henk Kuizenga to-

tografeerde het gebeuren dat hopelijk bij de betrokkenen een voor de sport positieve indruk heeft achtergelaten.

Het is in ieder geval bijzonder te waarderen als mensen in de praktijk willen ervaren waar ze eigenlijk meestal alleen maar op papier mee bezig zijn.

Jeugdtraining 1990 Zo'n acht jaar geleden werd door de afdeling Parachutespringen een jeugdtraining PA in het leven geroepen. De eerste twee jaar werden deze trainingen geleid door Jan de Bruyne en Jan Vijfvinkel, de volgende vijf jaar door Henk Nijhuis en het afgelopen jaar door ondergetekende.

Het doel dat werd beoogd met het opzetten van de jeugdtraining PA was tweeledig: Ten eerste meer bekendheid geven aan het wedstrijdonderdeel PA aan jeugdige springers; ten tweede het 'verjongen' van de Nederlandse top.

Langzaam beginnen de jeugdtrainingen vruchten af te werpen. In 1990 zal vermoedelijk 50% van het Nationale Team bestaan uit springers die de basis van hun huidige springnivo hebben gelegd in de jeugdtrainingen van de afgelopen jaren. Zij zullen ons land in 1990 op de WK in Joegoslavië gaan vertegenwoordigen.

Het bereiken van de echte top is een lange en harde weg. De jeugdtraining kan een wezenlijk onderdeel van die weg zijn. Op het moment dat het einde van die weg in zicht komt en de eerste resultaten zichtbaar worden, is de

voldoening zéér groot! Het blijkt dat alle investeringen in tijd en geld ruimschoots worden goedgemaakt door goede resultaten, door dat voldane gevoel.

Wedstrijdspringen is ontzettend leuk en vaak veel opwindender en spannender dan 'funjumpen'. Maak daarom als jonge springer in Nederland eens gebruik van de mogelijkheid die je door de KNVvL wordt geboden om gesubsidieerd deel te nemen aan de jeugdtraining 1990.

Maak eens kennis met het onderdeel PA-springen, met wedstrijdspringen .

Wat zijn de gestelde eisen voor deelname aan de jeugdtraining 1990?

Op 1 januari 1990 jonger zijn dan 24 jaar.

Enige ervaring bezitten met squares.

Eigen materiaal bezitten met een square die geschikt is voor precisiespringen.

Voldoen en je houden aan het gestelde in het Basis Veiligheids Reglement.

In de periode maart tlm september 1990, één à twee weekeinden per maand beschikbaar zijn voor trainingen.

Inschrijven vóór 1 februari 1990.

Trandem

'Wedstrijdspringen

is leuk!" (Paul Schmidt

tijdens de World Cup PA in Warendort.)

Mocht je nog vragen hebben over de opzet van de trainingen, kosten, tijd, materiaal etc., schroom dan niet om kontakt met mij op te nemen.

Paul Schmidt, De Landauer 32, 8256 DL Bilthoven, telefoon 03211 - 1190.

•

Daniëlle jongste para van Nederland Zo luidt de kop op de voorpagina van het dagblad 'De Limburger' van dinsdag 29 augustus '89.

Daniëlle is zeven jaar en ~e dochter van springer Fred Beckers. Haar wens om te springen dateert al van vorig jaar, maar eind augustus was het dan zover.

Met tandem master Jan Beumer en fotograaf Henny Wig-

gers waagde zij boven Teuge de sprong en werd daarmee de jongste para van Nederland. Trots als wat toont ze op de krantefoto haar tandemcertifikaat.

Wij hopen dat hiermee de basis is gelegd voor een toekomstige skydiver, maar in ieder geval is ze nu al een enthousiaste ambassadrice voor de sport.

\

'1\

Simon Ward fotografeerde deze triple tandem; een wereldprimeur volgens zeggen.

De sprong werd op 5 augustus in Engeland gemaakt.

Geoft Wood was de tandemmaster en Sian Pipes en Wendy Smith, beiden ervaren springsters uit Nieuw Zeeland, de beide passagiers.

Het materiaal bestond uit de militaire versie van de Strong tandem zonder verdere modifikaties. De sprong verliep uit-

stekend met een perfekte exit, vrije val en landing.

Simon, bekend van 'Sward Sports', heeft zijn bedrijf uitgebreid en met name de postorderfaciliteiten. Per telefoon is hij 24 uur per dag bereikbaar en hij heeft nu ook een Fax (793-852452). Het assortiment bestaat uit para-accessoires zoals onder andere: hoogtemeters, goggles, helmen, (Iog)boeken, sieraden, messen, kaarten en video's.

5SP

Technische Kommissie INSTRUKTEURSKURSUS 1989 Vanuit de vorig jaar ontstane nieuwe inzichten ten aanzien van de scholing van kader, was het nodig om tot een komplete herziening van de instrukteurskursus te komen.

Voor de nieuwe opzet van deze kursus is kontakt gelegd met de NSF, de Nederlandse Sport Federatie.

Gekonkludeerd werd dat naast alle technische ontwikkelingen bij het springen er een toegenomen inzicht is in stress, veranderde motieven bij sportspringers en veranderende inzichten t.a.v. instruktie geven en opleiden.

Via de NSA, de Nederlandse Sport Academie, zal ondersteuning worden geboden bij de instrukteurskursus, de bijscholingskursus voor de huidige instrukteurs en een nieuw opleidingsplan voor instrukteurs en leerlingen.

Meteen de hele instrukteurskursus op zijn kop zetten, eist zoveel tijd dat er een te groot gat zou vallen in het beschikbaar komen van nieuwe instrukteurs. De meerwaarde, die de kursus thans zal krijgen, wordt gevonden door introducerend het thema 'stress' aan te snijden. Naderhand zal stukje bij beetje de kursus iedere keer

weer op een hoger peil worden gebracht.

Onderwerpen als RW, CRW, tandem, demo's en vliegtuigen zijn buiten de kursus gehouden. Eerste reden is het tijdgebrek binnen de geplande dagen. Daarnaast is het zo dat de kandidaten de kennis op eigen initiatief moeten binnenhalen of zelfs moeten bezitten.

Al jaren lang was de klacht dat het nivo van de deelnemers aan de kursus te laag lag. Doordat men na het behalen van het theoretisch examen nog vijftien maanden de tijd had om aan de praktische eisen te voldoen, kon men zich dan ook als beginnend hulpinstrukteur voor de kursus opgeven. Daarom bestaat het voornemen om in het BVR de termijn van vijftien maanden terug te brengen naar zes. Dit is natuurlijk nog niet van toepassing op de kandidaten voor de huidige instrukteurskursus.

BIJSCHOLING INSTRUKTEURS Dit jaar nog zullen de instrukteurs worden bijgeschoold in het vouwen van reserves. De organisatie van deze kursus is in handen gelegd van de VvV. Regionaal zullen bijeenkomsten plaats vinden.

Daarnaast zal begin volgend jaar een bijscholingskursus plaatsvinden, waar het onderwerp 'stress' aan de orde komt. Keuze zal zijn uit de volgende dagen: 13 januari, 10 februari en 24 februari.

SPRINGVERGUNNINGKURSUS Vroeger werd de springvergunning op persoonlijke titel door een examinator uitgegeven. Dit leiddde tot grote ongelijkheid want in de praktijk bleek de ene examinator heel andere methoden te hanteren om te zien of de kandidaat aan de eisen voldeed dan de andere.

Daarom zal nu een zekere centralisatie plaatsvinden, met daaraan gekoppeld een kursus. Omdat de TK nu de handen vol heeft aan de instrukteusrskursus, zal pas begin volgend jaar met de springvergunningkursus worden begonnen. Nadere mededelingen volgen zo spoedig mogelijk.

VEILIGHEIDSBULLETIN 89-02 Namens het afdelingsbestuur is door de werkgroep materiaaltechnische zaken veiligheidsbuIletin 89-02 uitgegeven inzake de modifikatie van de reservevalschermen Inva-

der 370R en 420R. Aanleiding De fabrikant van bovengenoemde valschermen, PISA, heeft een verplichte modifikatie voorgeschreven die bestaat uit: - Het aanbrengen van een extra Kevlar-laag op lower en upper skirt.

- Het bartacken van alle intersecties van main seams en reinforcementbands.

Door de Vereniging van Valschermtechnici zijn droptesten uitgevoerd, waaruit het volgende bleek: 1. De Invader 370R/420R is in ongemodificeerde toestand zonder meer bruikbaar.

2. Door de modifikatie wordt de koepel extra verstevigd.

Derhalve wordt de veiligheidsmarge verhoogd tot boven hetgeen minimaal is voorgeschreven. (zie het artikel over de test) Uitvoering Alle Invader 370R/420R reservevalschermen dienen v贸贸r 1 januari 1990 gemodificeerd te worden volgens aanwijzingen van de fabrikant (PISA). Deze modifikatie dient te worden uitgevoerd door een door de KNVvL erkende valschermtechnikus.

Cone Lock JUISTE AKTIVATIE AUTOMATISCHE OPENER Beschrijving Een houder van een B-brevet maakt een eerste RW-sprong in het kader van een kursusprogramma. De sprong verloopt tot openingshoogte volgens plan. Daarna valt betrokkene stabiel door tot 1200 ft. Zijn reserve opent door aktivatie van de AAD en vlak daarop eveneens zijn hoofdparachute, beiden squares.

Eerst vliegt hij met beide parachutes. Naar de mening van de rapporteur kan hij met beide goed landen. Na tien sekonden werpt hij volgens de voorgeschreven procedure de hoofdparachute af. De rechter riser van de hoofdparachute blijft in de rechter voorzijde van de reserve haken. Daardoor begint de, overigens goed geopende, SP6

reserve langzaam te spinnen.

Op circa veertig meter hoogte raakt de hoofd parachute los van de reserve, vermoedelijk door pogingen tot sturen.

Betrokkene kan niet meer tegen de wind draaien, maar landt zonder letsel.

Konklusie Bij een eerste RW-sprong wordt van de leerling niet veel verwacht. De instrukteur speelt in op de foutjes. De linkup, een demonstratie backloop, enz. wordt allemaal gedaan voor hem en niet door hem. Een gevoel van passiviteit ontstaat doordat alles mooi is en volgens afspraak verloopt. Het kost tijd om te beseffen dat de sprong alweer voorbij is en je zelf nog wat moet doen, namelijk je parachute openen.

Een goede aanbeveling kan zijn om bij de eerste spron-

gen in een <RW-kursusprogramma als bij AFF een circie of awareness en een dummy in te voeren.

TE LAAG GEDRAAID

ven de grond worden gedraaid. Denk er ook aan dat medespringers in de problemen worden gebracht als er vlak voor hen iemand vreemde kapriolen uithaalt.

Beschrijving Een houder van een B-brevet met een ervaring van 80 sprongen wil vlak voor de landing nog een draai van 360 graden maken. Dit lukt niet en hij stuitert zonder te flaren.

TE LAAG GEDRAAID

Letsel Ruggewervel gebroken, enkel verbrijzeld, hersenschudding en een flinke snee tussen neus en oog.

Letsel Bekken en heiligbeen gebroken.

Konklusie Tijdens het maken van draaien neemt de daalsnelheid van de parachute toe.

Daarom mag nooit vlak bo-

Beschrijving Een houder van een B-brevet met 65 sprongen mist de bak en wil op lage hoogte nog draaien. Hij landt daardoor draaiend.

Konklusie Een springer kan zo gefixeerd zijn op het doel waar hij wil landen dat hij alles, wat hem geleerd is over landen in een draai, vergeet.

Tjassing Sa/ad Voor diegenen die niet direkt zijn betrokken bij ledenraad, bestuur en kom missies, lijkt het misschien net of het na het veiligheidskongres wat stil is geworden 'aan het front'. Ik krijg dan ook wel eens opmerkingen als "alle goede voornemens zijn zeker weer eens in de la verdwenen".

Niets is minder waar.

Achter de schermen wordt door kommissies en bestuur hard gewerkt aan het realiseren van veel plannen zoals die na afloop van het veiligheidskongres zijn vastgelegd.

De belangrijkste geef ik hier weer: - Een vernieuwde instrukteurskursus is gereed door noeste arbeid van de Technische Kommissie in samenwerking met de Examenkommissie. Elders in de SP hierover meer informatie. De Nationale Sport Akademie zal bij deze kursus een belangrijke rol spelen.

- Eveneens is een herzien Basis Veiligheidsreglement 1990 opgesteld, dat na een inspraakronde bij de chefinstrukteurs in november aan

de ledenraad zal worden aangeboden.

- Er wordt nu door de Examenkommissie hard gewerkt aan het opstellen van een sanktiebeleid.

- De Examenkommissie is reeds begonnen met inspektiebezoeken aan alle dropzones. De resultaten van deze bezoeken zullen zo nodig leiden tot aangepaste maatregelen en/of regelgeving.

- In het najaar vindt eveneens een vernieuwd examen voor springvergunninghouders plaats. Ook daarover meer informatie in deze SP. Er schijnen overigens de afgelopen tijd 'klandestiene' springvergunningexamens te zijn afgenomen. Ook hierover zuIlen nog nadere mededelingen verschijnen.

- De ongevallenrapportage is sterk verbeterd en heeft geleid tot een uitstekende rapportage in het Springtechnisch Jaarverslag 1988. Bij bijna alle centra en clubs is de rapportagediscipline uitermate hoog geworden. Een goede zaak, omdat hiermee adekwate veiligheidsmaatregelen kunnen worden gereali-

In Memoriam PCI is voor de tweede maal in korte tijd getroffen door het verlies van een gewaardeerd clublid. Op 22 augustus is aan de gevolgen van een auto-ongeluk Hans Tuma overleden.

Hij werd in 1975 lid van PCI en heeft met veel enthousiasme de parasport bedreven. Hij was altijd in voor demo's en wist daarbij voor het publiek steeds een show te maken. Zo iemand past natuurlijk goed in het gezelligheidsleven van de club waar we hem regelmatig met zijn vrouw Ali konden vinden in een kring van gezelligheid.

Hans was vele jaren lid van het bestuur en was ook in die hoedanigheid zeer aktief en gemotiveerd. Met zijn vrouw vormde hij als het ware het Tumateam dat voor het bestuur de exploitatie van de Pilatus Porter en de indeling van de vliegers regelde.

Maar zijn grootste verdienste was wel zijn beminnelijkheid, waardoor het zo prettig was' om met hem te werken. En waardoor we hem niet zullen vergeten.

Ook hierom moeten zijn vrouwen kinderen hem erg missen en de vele vrienden die zij in de club hebben gemaakt, zullen hen heel graag willen helpen door deze moeilijke tijd heen te komen.

seerd. De indruk bestaat dat bij een of twee centra niet of nauwelijks wordt gerapporteerd. Het bestuur heeft de Examenkommissie gevraagd met spoed een onderzoek bij deze centra in te stellen en zo nodig maateregelen te treffen.

- De Technische Kommissie zal zich nu onder andere gaan bezighouden met het opzetten van een verbeterde opleiding van leerlingen, rekening houdend met ervaringen in het buitenland.

- Er worden weer -verplichtebijscholingsbijeenkomsten voor het kader georganiseerd.

Daarnaast is een heel aantal praktische verbeteringen gerealiseerd in bestaande situaties en regelgeving. Dit allemaal om jullie eraan te herinneren dat we niet stil zitten en nog steeds hard bezig zijn om de veiligheid van onze sport naar een nog hoger nivo te brengen. We hebben ook het idee dat we daarbij door een steeds groter wordend aantal kaderleden worden gesteund. Dat is ook no-

Nog steeds geen 'skyqod-qanç'

Henkl

dig want al deze mensen moeten die veiligheid in de praktijk realiseren.

Jammer genoeg blijven er ook mensen die denken dat ze aan deze zaken geen boodschap hebben en hun eigen 'skygod-gang' kunnen gaan. Dat is een bedreiging voor de toekomst van onze sport en kan dus niet.

Overleg en praten houden eenmaal op. Vandaar dat sanktiebeleid. We hopen binnenkort hierdoor, na overleg met de RLD, daadwerkelijk te kunnen optreden tegen onwillige mensen en/of centra.

Maar nogmaals mijn verzoek: laat iedereen eraan meewerken dat dit niet nodig is!

Henk Tjassing

•

KROOP'STMGOGGLES Comfortabie,

& economica/

lightweight

eye protection.

•

Wide assortment of lens colors: deac grey, amber, rose red, blue, and mirrored.

• •

Custom, color-coordinated

Contactyour local supplier or write: edging.

A/so Avai/able: Stick-On Faam Nose Pads Vent/ess Gogg/es Over-The-Eyeg/asses Sty/e

KROOP'S™ GOGGLES Dept. SP 9865-E N. Washington Blvd.

Laurel, MD 20707 Phone (301 J 498-5848 Fax (301 J 498-7393

c@oo~ SINCE 1947

Pim van Doorenmalen 7SP

Ledenraadvergadering september Op 9 september, alweer op maandag, wederom 's avonds en alweer op ons vaste stekkie in Amersfoort, kwam de ledenraad voor de derde maal dit jaar

bijeen. De agenda

zag er

ditmaal bescheiden uit. De twee hoofdpunten waren de samenwerking van de clubs met de fulltime centra Texel, Teuge en MiddenZeeland en de totstandkoming van het nieuwe BVR. Gezamenlijk PR-beleid Op dinsdag 17 oktober zullen de PR-vertegenwoordigers bijeen komen om over dit onderwerp te praten. Ook Texel en Midden-Zeeland hebben te kennen gegeven belangstelling te hebben voor samenwerking op dit gebied.

Terreinenrapport Dit wordt op 3 oktober door het Hoofdbestuur behandeld.

Na goedkeuring zal het Afdelingsbestuur bekijken welke akties er op basis van dit rapport ondernomen moeten worden en dit vervolgens aan de ledenraad voorleggen.

Elders in de Sportparachutist vindt u uitgebreider informatie over dit rapport.

Kommissie De Monchy Ook het rapport van deze kommissie zal op 3 oktober behandeld worden door het Hoofdbestuur. Het AB wil niet op de zaken vooruitlopen maar staat er borg voor, dat het rapport niet in de la zal verdwijnen.

NKP 1990 Met het Vlaams Verbond van Parachutisten is kontakt geweest over een gezamenlijke organisatie van de nationale kampioenschappen.

Hierover zullen binnenkort besprekingen worden gehouden. In november zal een principebesluit worden genomen of de NKP in België of in Nederland zullen worden georganiseerd. Mocht het laatste het geval zijn, dan is Hoogeveen weer bereid deze klus op zich te nemen.

Samenwerking Texel, Teuge en Midden-Zeeland Bovengenoemde centra heb-

NIEUWlll Para Ongevallen Dekking doorlopende - 24 uurs werelddekking in en buiten beroep!

f

voorbeeld: f 10.000,-- bij overlijden 100.000,-- bij invaliditeit f 154,-- jaarpremie

ben de "Stichting Beroepsmatige Parachutisten opleidingen in Nederland" gevormd. Het AB heeft een nota opgesteld waarin de uitgangspunten voor samenwerking worden geformuleerd. De ledenraad keurt deze uitgangspunten goed. Op basis hiervan zal in een werkgroep verder overleg worden gevoerd. De werkgroep zal uit bestaan uit een afgevaardigde van de KNVvL (voorzitter) en van de Stichting.

Op de volgende ledenraad zal een nota met inhoudelijke voorstellen worden gepresenteerd, gebaseerd op het tot dan gevoerde overleg. De leden van de ledenraad zullen voor bespreking van deze voorstellen op de clubs zorg dragen.

Procedure totstandkoming BVR De Technische en Examenkommissie hebben het konsept BVR 1990 gemaakt. Dit zal naar alle chefinstrukteurs verzonden worden ter bekommentariëring. De TK zal dit kommentaar verwerken en het resultaat aan het AB voorleggen. Tenslotte zal de ledenraad zich over het nieuwe BVR uitspreken in november.

Een van de leden merkt op, dat het werk van de kommissies niet over moet worden gedaan. Deze zijn immers met een bepaald vertrouwen aangesteld.

Het BVR zal in januari algemeen bekendgemaakt worden. Datum van ingang BVR 1990: 1 maart 1990.

Kaskontrolekommissie De kaskontrolekommissie heeft vastgesteld, dat er betere kostenbewaking plaatsvindt, maar dat deze gezien de huidige mogelijkheden nog steeds niet volmaakt is.

Het negatieve resultaat kon als gevolg van eerder gepleegde reservering ten behoeve van internationale wedstrijden beperkt worden gehouden. Het resterende negatieve saldo komt ten laste van de normale reserves.

De post Periodieken, dwz de Sportparachutist, is dit jaar binnen de gestelde begroting gebleven. Aan de penningmeester wordt décharge verleend. De heren J. de Jong en E. Kolmeyer worden bedankt voor hun werk. Tijdens de volgende vergadering zal een nieuwe kaskommissie worden samengesteld.

Rondvraag Het aantal deelnemers aan de instrukteurskursus in november is beperkt, gezien het experimentele karakter hiervan.

Gevraagd wordt of er bij de selektie van deelnemers rekening zal worden gehouden met de behoeften van de clubs. Het AB vindt, dat eerst afgewacht moet worden of er inderdaad meer dan vijftien deelnemers zijn. In elk geval zal deze mogelijkheid op de TK-vergadering worden besproken. De clubs zullen hun behoeften kenbaar moeten maken.

Nederlandse militairen die in Duitsland na juli aan hun Abrevet beginnen en eind december hun acht sprongen nog niet hebben gemaakt, moeten zich in januari nogmaals als KNVvL lid aanmelden en zodoende anderhalf jaar lidmaatschap betalen.

Het AB is er voorstander van het lidmaatschap niet aan een kalenderjaar te verbinden. Ook hier moeten we de uitslag van de Kommissie De Monchy afwachten.

Arenda van Egmond

vraag ook naar de chutepolis

Parassuradeur Vanderveen Apeldoorn bellen: 055-2/8028

Splinternieuwe TSE CHASER

TSE TEARDROP

Swirl

Swirt

Coe-D 190

ASSURANTIEHUIS

SP8

f

4299

Coe-D 190

f

4399 .,.~.;.::'

~

vanderveen bv

rigs

aiRWay paragear 050-128088

•

een vijftien man van alleen Nederlanders. De sprong vond plaats na afloop van de wedstrijd en was voor een aantal minder ervaren RWspringers een hele belevenis, aangezien viermanswerk het grootste was wat ze tot op dat moment hadden gedaan!

Bad Lippspringe We maken even plaats voor een drietal fraaie platen van Sjaak Gielen, die hij maakte tijdens de Rapa Meet '89.

Het betreft hier de exit, opbouwen komplete figuur van

HET NAJAAR IS DE BESTE TIJD VAN HET JAAR OM MATERIAAL TE KOPEN Of je nieuw zoekt of tweede hands; we hebben een interessante voorraad, dus ...

......................

-

-

..-.-.-

-

-.-

-.-.'.-

'.-

-.-

-.-.-.-.-

-.-

-.-

-

-.-

-

-.-

,

,.,

,.,.,

,

.

teuge volley dreom sewing .-.-

-.-

-.-

-

-

,.,

,

,

,

.

Kees Tops, fulltime valschermtechnicus. Winkel en werkplaats, vliegveld Teuge, Oe Zanden 11, Telefoon: 05763 - 1928. Fax: 05763 - 2038. Kamer van Koophandel Zutphen nr. 46189.

9SP

Verzekeringen DEEL

11

Ziektekostenverzekering De verzekering die de ziektekosten van een persoon of gezin dekt, heet de ziektekostenverzekering. Omdat ziek zijn zeer duur is in Nederland (trouwens ook daarbuiten), heeft de overheid bepaald dat alle werknemers die minder dan een bepaald salaris aan loon uit arbeid genieten (zogenaamde loongrens voor verplichte ziektekostenverzekering) via de werkgever verplicht verzekerd zijn tegen ziektekosten.

Zijn/haar gezin is daarmee meestal ook meeverzekerd tegen een geringe extra bijdrage.

Van het loon van de werknemer wordt een deel van de ziektekostenverzekeringspremie ingehouden, de rest betaalt de werkgeverl Deze zogenaamde verplichte verzekering is dus voor mensen die minder dan de "ziekenfondsgrens" verdienen. Deze schadeverzekeringen zijn ondergebracht bij de ziekenfondsen die oorspronkelijk zelfs daarvoor zijn opgericht. Ambtenaren kennen hun eigen regelingen in deze.

Verdien je méér, maar werk je wèl in loondienst, dan ben je niet meer automatisch verzekerd maar kun je wel bij de ziekenfondsen terecht voor eenzelfde verzekering: het zogenaamde vrijwillig verzekerd zijn. Ook dan draagt de werkgever een deel bij. Daarnaast is er een partikuIiere ziektekostenverzekering mogelijk; voor iedereen die meer verdient dan de ziekenfondsgrens en/of die zijn inkomsten niet uit loondienst verkrijgt.

De laatste tijd zijn deze ziektekostenverzekeraars in de slag om zo veel mogelijk jonge gezonde mensen binnen te halen.

Dit in verband met de vergrijzing van het verzekerdenbestand en de daaruit voortvloeiende kostenverhoging voor de verzekeraar.

1. Het is beslist onverantwoord te noemen indien mensen geen ziektekostenverzekering hebben, omdat eigenlijk niemand die kosten uit eigen zak kan betalen (multimiljonairs uitgezonderd).

2. Kosten van medische behandeling na een ongelukje in de sport worden gewoon via deze verzekering verplicht, vrijwillig of partikulier afgehandeld.

3. Een partikuliere ziektekostenverzekering kent soms een zeer lage premie (in verhouding tot een ziekenfondspremie), omdat daar veelal met een eigen risiko (per jaar) wordt gewerkt. Het kan nuttig zijn dat eens te onderzoeken.

SP10

4. De hulp en bijstand van het Groene Kruis (ja Henk) zit niet in deze verzekering inbegrepen.

Daarvoor moet je lid zijn van die vereniging, en dat kan zeker de moeite waard zijn.

De aansprakelijkheidsverzekering De aansprakelijkheidsverzekering is een verzekering die de verzekerde dekt tegen het "aangesproken" worden door "derden", op grond van het feit dat deze derden schade hebben geleden door "toedoen" van de verzekerde.

Het handelt hier dus om een schadeverzekering, immers de schade die door iemand is geleden, wordt gedekt.

Volgens de Nederlandse (en ook buitenlandse) wetgeving is de veroorzaker van de schade veelal aansprakelijk. Bovendien bepaalt de wet in welke gevallen degene die de schade wellicht niet veroorzaakt heeft toch het risiko van bepaalde handelingen draagt en derhalve aansprakelijk is. Vanoudsher heet deze verzekering, dankzij dit wettelijk stelsel, dan ook de Wettelijke Aansprakelijkheidsverzekering (WA).

Tegenwoordig spreken we veelal van Aansprakelijkheidsverzekering, dit onder andere omdat iemand wel aansprakelijk kan zijn, maar de polis dat ene geval wel kan hebben uitgesloten.

Bovendien dekt de verzekering in sommige (enkele) gevallen ook wel de morele aansprakelijkheid, zonder dat daar een expliciete wettelijke bepaling aan ten grondslag ligt.

Omdat op nogal wat verschillende manieren deze schade veroorzaakt kan worden en daarbij van een verschillend optreden in een verschillende hoedanigheid en dus van een verschillende aansprakelijkheid gesproken kan worden, onderscheiden we (o.a.): a. De Partikuliere Aansprakelijkheidsverzekering Met deze verzekering dekt de verzekerde alle aansprakelijkheid voor zichzelf af die hij als partikulier, dat wil zeggen in zijn "gewone leven" heeft.

In zijn gewone leven wil zeggen dat de aansprakelijkheid niet voort mag komen uit de beroepsuitoefening van de verzekerde, uit zijn hoedanigheid als motorof autorijder, als bootbezitter of iets dergelijks. Daarbij worden de meeste PAV's afgesloten per gezin (ook voor samenwonenden), waarbij ook inwonenden of 10gé's, en huisdieren kunnen zijn medeverzekerd.

De schade die je bij sportbeoefening kunt aanrichten, zoals lan-

den in de broeikas of op een antieke Chinese vaas die net even buiten was gezet in verband met de schoonmaak, het dak van een auto etc., wordt normaal gesproken ook door deze verzekering gedekt.

Per maatschappij verschillen de bepalingen nog wel eens, en sommige oudere polissen sluiten expliciet het parachutespringen uit. Het is dus verstandig de polis nog eens goed door te lezen!

In de polis staat een maximaal verzekerde som, dat wil zeggen het maximale schadebedrag dat per schadegebeurtenis kan worden uitbetaald. Bij oude polissen is het zaak eens te bekijken of deze maximale som nog wel een reëel bedrag voor de huidige tijd betekent. b. Motorrijtuigenverzekering Deze verzekering bestaat veelal uit twee komponenten: Met het ene deel van deze verzekering dekt de eigenaar van een auto of motor de aansprakelijkheid die hij bezit als eigenaar van een auto of motor voor schade veroorzaakt door zijn motorvoertuig aan een derde (het WAgedeelte). Dit gedeelte van de verzekering is wettelijk verplicht voor iedereen die de eigenaar wordt van een auto of motor. Als eigenaar ben je ook aansprakelijk, wanneer iemand anders in je auto rijdt en schade veroorzaakt.

Wanneer je als eigenaar van een motorrijtuig niet een motorrijtuigenverzekering hebt afgesloten, ben je strafbaar.

Ook bromfietseigenaren zijn verplicht een verzekering af te sluiten.

Het tweede deel van deze verzekering betreft het jezelf verzekeren tegen schade aan je eigen voertuig, de zogenaamde "allrisk"verzekering. Dit stuk van de verzekering is niet wettelijk verplicht en hoort ook eigenlijk niet thuis onder het kopje aansprakelijkheidsverzekering, maar behoort wel tot de schadeverzekeringen. Bij het afsluiten van een motorrijtuigenverzekering kun je kiezen of je dit tweede gedeelte ook wilt hebben (uiteraard tegen een hogere premie) of niet. c. Vliegtuigverzekering Ook voor vliegtuigen is er een aansprakelijkheidsverzekering die lijkt op die van het motorrijtuig. De schade die je aan anderen toebrengt, en/of die wettelijk voor jouw risiko komt, is daarmee verzekerd.

Ook hier is niet zonder meer de schade aan het eigen vliegtuig meeverzekerd (vergelijk de allriskverzekering). Daarvoor zou de vliegtuigeigenaar de vlieger ook rechtstreeks kunnen aanspreken. Navraag leert dat de premie voor een all-risk + inzittendenverzekering voor vliegtuigen nogal hoog is en dat veel vliegtuigeigenaren/verhuurders niet een dergelijke all-riskverze-

keringsclausule hebben afgesloten. In dat geval zou de vlieger of de klub die het toestel huurt persoonlijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de veroorzaakte schade aan de gehuurde kist.

De persoonlijke aansprakelijkheidsverzekering van de huurder zal dit echter veelal niet dekken en derhalve mag hij zelf betalen.

Onnodig om hier te vertellen wat een vliegtuigvleugel, of zelfs een vliegtuig kost.

Het is dus heel nuttig om deze regelingen na te gaan alvorens je omhoog gaat. d. Bootverzekering Terzijde willen we opmerken dat de bootverzekering in principe alleen all-risk kan worden afgesloten en dat het verplicht is om een bootverzekering te hebben alvorens het ruime of nauwe sop te kiezen. e. Aanvullende PA-Verzekering Je ziet dat de meeste ongelukjes en schades die je overkomen, worden gedekt door de PA-verzekering die elke springer moet hebben. Toch kun je in je hoedanigheid als hulpinstrukteur, vouwkontroleur, mede-inzittende e.d. worden aangesproken, of worden aangesproken op iets dat door je PA-verzekering is uitgesloten.

Ook de klubs kunnen worden aangesproken als organiserende vereniging voor de schade die door derden is geleden. Deze schaden zijn gedekt door de zogenaamde parapluie-verzekering die de KNVvL, afdeling parachutespringen, heeft afgesloten voor haar leden en die aanvullend aan de PA-verzekering werkt.

Dus alleen in die gevallen waarin de PA-verzekering niet de schade dekt, kan een beroep worden gedaan op deze Aanvullende Persoonlijkheids Aansprakelijkheidsverzekering.

Indien je binnen Europa blijft, is je verzekering dekkend, maar als je naar verdere oorden gaat, moet je dit opgeven aan het HBP die dan een aanvullende buitenland-dekking voor buiten Europa kan opgeven aan onze assuradeur (Van der Veen in Apeldoorn). Deze buitenland-dekking kost je een extra lage premie.

Juist omdat veel aansprakelijkheidsverzekeringen elke buitenlandse aansprakelijkheid uitsluiten (daarvoor heb je bijvoorbeeld ook een groene kaart nodig), is het belangrijk dat je deze aanvulling verzorgt.

(Het derde en laatste deel zal in de volgende SP verschijnen en gaan over de brand-, inboedelen inbraak-, opstal- en reisverzekeringen.)

Peter Tolsma stelde dit overzicht samen in samenwerking met Vanderveen Assurantiën te Apeldoorn.

AII Female World Record Na een goede generale repetitie, gehouden in september 1988, zijn we nu met grotendeels dezelfde groep van ca. 80 vrouwen weer terug op Orange County Airport, Montgomery, New Vork. De FAA (de Amerikaanse RLD) heeft besloten dat er nu maar maximaal dertig springers in een Caribou mogen, daarom staan er dan ook drie stuks van klaar, zelfs voorzien van veiligheidsgordels en, net als vorig jaar, van zuurstofflessen.

Er wordt gewerkt volgens hetzelfde plan als de vorige keer: Een gelinkte zestienvrouw met vier losse divers, die de twintigvrouw basis vormen. De eerste dag oefent de basis apart, de overige springsters vormen groepjes van twaalf à zestien en doen no-contact oefeningen. Deze sprongen zijn van 12.500 ft.

Hoewel de oefensprongen van de basis beslist niet op het nivo zijn zoals ze behoren, wordt er de tweede dag toch gestart met de grote poging, nu van 16.500 ft.

Mariska (in de twintigvrouw basis) heeft tot ieders blijdschap weer haar vertrouwde rode rig om, waardoor iedereen onmiddellijk de heading van de formatie kan vinden.

Aangezien de meeste Ameri-

Van Wideman

fotografeerde

deze komplete 79-way, waarmee

en niemand begrijpt waarom.

De basis funnelt iedere keer, de heropbouw duurt veel te lang waardoor er te veel tijd verloren gaat om de formatie op te bouwen. Daarnaast komen er nog steeds mensen onder te liggen. Toch geeft niemand de moed op: men blijft in de basis geloven, om-

het dames RW rekord een feit was!

vrouw gelinkt de kist uit te vliegen. Maar al meteen bij de eerste sprong van die dag gaat de basis weer om zeep. i Iemand uit de binnenste tien komt ver onder de formatie terecht en omdat er dus een negentienvrouw basis ligt wordt er nauwelijks gedockt.

Bij de tweede sprong enige paniek bij de mensen die uit de volgkisten diven: Mariska, die nog elke sprong haar 'job' deed, wordt tijdens een funnel zo uit de basis gelanceerd dat ze onder de formatie komt te liggen en 180 aan de andere kant. Voor iedereen die zich tot dan toe teveel op het rode rig had ge0

De komplele groep voor de Caribous.

konsentreerd, brengt dit grote verwarring teweeg. Echter, een reversed arch brengt haar al gauw weer in haar open slot. De formatie wordt tot ca. 65 opgebouwd.

We vouwen snel en gaan voor de derde sprong omhoog. Inmiddels zijn we met 73 vrouwen, omdat er enkelen aan de grond moeten blijven wegens slechte prestaties.

Op 16.500 ft. komt er een pertekte veertienvrouw gelinkt uit. De twintigvrouw basis ligt er dan ook heel snel.

Op 10.000 ft beginnen mensen voorzichtig om zich heen te kijken en zien niemand

(toto Van Wideman\

kaanse meisjes 'lichte poppetjes' zijn, vliegt Ingrid niet zoals gewoonlijk - buitenop, maar krijgt ze het genoegen mee te maken hoe het is om in het midden van een formatie te liggen; ze krijgt een plaats in de derde ring.

Deze dag worden er vier sprongen gemaakt, waarvan er maar één tot een ca. vijfenzestigvrouw word opgebouwd. De derde dag idem dito. Het verloopt erg slecht

datze in 1988 hadden bewezen dat het wel werkt.

Vrijdagochtend, de vierde dag, wordt meegedeeld dat de weersvoorspelling voor de laatste twee dagen niet erg gunstig is en we realiseren ons dat het dan deze dag zal moeten gebeuren. Het wordt nu tijd om wat technische veranderingen in de basis aan te brengen. Er wordt o.a. besloten om een veertien11SP

meer onder, boven of buiten de formatie liggen. Op de gezichten verschijnen brede grijnzen. Tot ieders verbazing zijn we gewoon hartstikke kompleet! Er wordt nu geschreeuwd en gegild tot er op 5000 ft moet worden opgebroken.

De Amerikaanse judge Sherry Shrimser vertelt ons op de grond dat de formatie 22,3 sekonden heeft gelegen, aan de minimale eis van drie sekonden voldoen we dus ruimschoots ... Dat er nu op de grond groot feest is, behoeft geen nadere uitleg.

Maar door het feestgejoel heen zien we de verdrietige gezichten van de overgebleven meisjes. Sandra Williams besluit nogmaals omhoog te gaan, nu met de gehele groep, totaal 79 vrouwen.

Niet iedereen is echter 100% gemotiveerd om weer eenzelfde prestatie te leveren, zeker niet in de feeststemming waarin we verkeren.

Toch maar weer vouwen en omhoog.

En ... daar komt weer een mooie gelinkte veertienvrouw de kist uitvliegen.

En ... de derde ring doekt, de vierde en de vijfde.

Bijna niemand durft het te geloven, maar binnen twee uur breken we ons eigen kersverse wereldrekord en ligt er (volgens de scheidsrechters 10,8 sekonden lang) een komplete 79-vrouw in de lucht.

Per expresse van de WK RW Ampuriabrava,

2 oktober

Het achtste wereldkampioenschap in relatiefspringen is een groot sukses geworden.

De deelname van 31 landen en een perfekte organisatie zorgden voor een attraktieve wedstrijd waarmee de sport uitstekend werd geëtaleerd tegenover de wereldpers en de olympische organisatie in Barcelona.

Het promotionele element kwam tot uitdrukking in het gebruik van live air to air videobeelden en showwedstrijden in PA en CRW tijdens het laatste weekeinde.

Zowel voor het publiek als de deelnemers werd de spanUITSLAGEN 1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

In de vierman werden de skores van het Franse TAG-team niet één maal geëvenaard.

Des te spannender was de strijd om de overige medailleplaatsen. Het zwaar getrainde Australische team werd weggevaagd door twee 'bustsprongen. De Russen werden tweede met één punt voorsprong op de Amerikanen, die na een jump-off met de Chinezen het brons verdienden.

de Golden Knights hun 'superioriteit' maar ze werden dit keer toch behoorlijk opgejaagd door de Russen. Het Franse team verbaasde iedereen met een topprestatie die werd geleverd door een groot aantal jonge springers met 600 trainingssprongen tijdens de afgelopen zomer.

Voor Nederland draafden de Animals op. De behaalde resultaten leverde een plaats in de middenmoot op. Het team miste op één plaats de halve finale.

Helaas was er geen Nederlandse deelname aan de achtman.

In de achtman prolongeerden

Arnold Collenteur

139 133 125 89 76 73 63 51 46 45 42 40 38 33

punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten

152 132 131 131 128 127 123 121

punten punten punten punten punten punten punten punten

WK RW-4

Het is ons weer gelukt!

Het is een bijzondere ervaring om met zo'n grote groep keihard aan iets dergelijks te werken. Wanneer je uiteindelijk slaagt, voel je je moe, maar zeer voldaan er heel erg gelukkig.

Ingrid Zoetmulder Mariska Breevaart

tien ronden 1. Frankrijk 2. USSR 3. USA 4. China 5. Italië 6. Australië 7. Duitsland 8. Zwitserland

•

WK RW-8

USA (10 ronden) USSR (10 ronden) Frankrijk (10 ronden) Engeland (10 ronden) Zwitserland (10 ronden) Australië (10 ronden) Noorwegen (9 ronden) Denemarken (8 ronden) Finland (8 ronden) Zweden (8 ronden) België (8 ronden) ) Nieuw Zeeland (8 ronden) Spanje (8 ronden) Brazilië (8 ronden)

UITSLAGEN

ning opgevoerd door het systeem van een halve en een hele finale in de ronden negen en tien.

negen ronden 9. België 10. Oostenrijk 11. Japan 12. Engeland 13. Spanje 14. Denemarken 14. Noorwegen acht ronden 16. Nederland 16. Zweden 18. Finland 19. Canada 20. Tjechoslowakije 21. Brazilië 22. Ierland 23. Zimbabwe 23. l.Island 25. Portugal 26. Chili 27. Polen 28. Turkije 28. Israël

107 104 100 90 89 88 88

punten punten punten punten punten punten punten

77 77 71 68 66 57 40 36 36 34 31 24 21 21

punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten

•

Mafia behaalt twee medailles tijdens Spanish Masters of Parachutingl

Een van de dirtdives onder het toeziend oog van de organizers.

SP12

Vanuit Spanje bereikte ons op de valreep nog een verheugend bericht.

Tijdens de Spanish Masters of Parachuting heeft de Mafia zeer goed geskoord met koepelrelatief in zowel de onderdelen sequential als rotatie.

Het team behaalde een tweede plaats in sequential en de derde plaats in rotatie. Ze hebben het erg naar hun zin

gehad. Hopelijk volgt er nog een uitgebreid verslag.

Tevens hebben zij een trainingskamp in Avignon en Gap achter de rug ter voorbereiding op de wereldkampioenschappen koepel relatief in Thailand, die van 1 tot 11 april 1990 in Chiangmi gaan plaatsvinden.

SP

•

CRW weekeinde Vrijdagavond 8 september begon een CRW-seminar onder leiding van Simon en Ernst Woerlee (Mafia).

Slechts een kleine groep belangstellenden was aanwezig. Een korte voorbereidingsperiode en het te laat verschijnen van de vorige SP hebben er waarschijnlijk toe bijgedragen dat er maar zo weinig mensen zijn gekomen.

Ongeveer tweederde van de groep (twintig personen) kwam om zijn/haar eerste CRW-sprong te maken. De rest vond zichzelf ervaren maar nieuws- en leergierig genoeg om toch te komen.

Het seminar was uitsluitend gericht op de eerste sprongen. Toch is het goed om alles weer eens te horen. Zo blijf je ook bij wanneer er nieuwe ontwikkelingen zijn.

Duidelijk werd alles uiteengezet en daarna werd er een plan-de-campagne gemaakt voor de zaterdag.

Ado, Remyen Simon gingen zich bezighouden met de beginners en Iwan en Ernst bemoeiden zich met de ervaren springers.

De zaterdag begon zeer goed. Een strak blauwe lucht en weinig bovenwind zorgden

bij PCN

voor ideaal CRW-weer. Rond elf uur werd de vliegkapaciteit nog eens uitgebreid met een C-206 van Texel. Echt jammer dat er maar zo weinig mensen waren.

De eerste stick moest een eindje lopen, maar vanaf dat moment wist iedereen tenminste het goede exitpunt.

De tweede stick was direkt de meest spektakulaire van het hele weekeinde. Als je al geen liefhebber was van CRW, dan was je na het zien van deze sprong voor altijd verloren voor dit mooie onderdeel van onze sport.

Tijdens een poging om over de top te roteren bleef nummer één aan een lijn van nummer twee vastzitten. Het gevolg was een kluwen van drie mensen en drie stukken doek met wat lijnen.

Koelbloedig optreden van de drie betrokken springers resulteerde in drie keurige break-away's. Na ongeveer twee uur waren alle koepels en free-bags weer teruggevonden. (Het merendeel was de stad ingedreven, dus dit was boven alle verwachtingen!) Natuurlijk stonden de beste stuurlui weer aan wal, iedereen had een hoop kommentaar. Later gaven Simon

en Iwan nog een korte toelichting en konden alle vragen worden beantwoord.

Helaas voor deze springers was er geen rigger aanwezig die de reserves wilde keuren.

Gelukkig bleek Kees Tops wel op zaterdag te werken en konden ze zondag weer meedoen.

Hierna kwamen een aantal sticks zonder noemenswaardige gebeurtenissen, hoewel velen hun eerste CRWsprong maakten. 's Middags volgde er nog een kleine wrap met het team Rodenstock (van de NNPC).

Tijdens het bouwen van een viermans stairstep werd de derde springer genoodzaakt om een break-away te maken toen zijn koepel zich om nummer twee vastdraaide.

Een veilige landing volgde en het setje kon nog net mee naar Teuge. 's Avonds werd er nog even nagepraat, want velen moesten hun verhaal kwijt over hun eerste CRW-sprong.

De zondag begon niet zo mooi. Een gesloten wolkendek op 800 ft maakte het springen onmogelijk. Simon en Ernst grepen de gelegenheid aan om met behulp van een oefen harnas enkele grips

te demonstreren. Iwan hield daarna nog een verhaal over roteren.

Tegen half twee kwamen er enkele gaten in de bewolking en ging er een stick PCN-ers omhoog om te bekijken of er weer kon worden gesprongen. Toen dit mogelijk bleek, werd er besloten om eerst een grote poging te doen.

Tien springers van allerlei ervaringsnivo's kregen hun kans om in een tien mensplane te komen. Onder aanvoeringvanlwanbouwdede formatie op tot negen personen. Helaas was de heading waarin werd opgebouwd enigszins bij het vliegveld vandaan. 'Slechts' zes km verderop werd een aardappelveld uitgezocht als landingsterrein ...

Hierna volgden nog een aantal kleinere sprongen, om zo een ieder ook wat drie- en viermenservaring mee te geven.

Voor de aanwezigen was het een zeer geslaagd weekeinde. Toch moeten we dit volgend jaar eerder en wat uitgebreider organiseren. Maar ja, wie-o-wie gaat dat doen?

Hopelijk tot volgend jaar.

•

Klaas Brouwer

RW wedstrijden bij PCN In het weekend van 19 en 20 augustus jl. vonden de traditionele open clubkampioenschappen viermans relatief van Para Centrum Noord plaats op vliegveld Hoogeveen. Uitnodigingen voor deze wedstrijd waren verstuurd naar alle clubs en naar de deelnemers van de NKP. Helaas reageerde maar één team van buiten maar dat waren wel de Nederlandse Kampioenen.

Gezegend door uitstekend weer en een gunstige wind kon op zaterdagochtend met vier teams worden begonnen.

Alle sprongen werden op video opgenomen waarbij de teams zelf moesten zorgen zich in de video te vliegen. Bij redelijk weer gaat dit uitstekend en het beperkt de radiokommunikatie.

In onderling overleg was besloten het programma van de Belgische nationals te ver-

springen, zodat een vergelijking met het niveau daar kon worden gemaakt. Vanaf het begin spitste de strijd zich toe tussen de Animals en Sist.

Sist probeerde zich te revancheren van hun tegenvallende resultaat bij de NKP. Omdat de Animals niet in hun volledige samenstelling aanwezig waren, hadden ze nu een kans. Zaterdags werden bijna vier ronden versprongen en zondag werden de resterende twee ronden afgemaakt.

In vergelijking met de resultaten tijdens de Belgische kampioenschappen zouden de Animals een gedeelde derde plaats en Sist een gedeelde vierde plaats hebben behaald. Het gat tussen de nummers één en twee en de rest is in België echter zeer groot.

Joeke de Jong

•

De winnende

teams voor de PH-PCN.

Uitslag:

ronde

I

Animals SIST Vision 1-voud in 4-voud

1 __

~elgiSChe KamPi=-_1~0

8 9 5 3

2

3

4

5

6 totaal

6 7 4 3

8 7 1 4

4 3 3 3

8 6 3 2

7 6 4 4

41 38 20 19

l

121~~1_7~_~ 13SP

Op 17 september jongstleden was het schitterend weer; een bleek-blauwe lucht met een lekker zonnetje. "Net zulk weer als 45 jaar geleden", meldde mijn moeder. Op die dag in '44 had zij met haar zussen de hele middag vanaf de polderdijken aan de Maas de stroom vliegtuigen en zwevers uit het westen gevolgd. De proloog van Market Garden.

ten, zwevers en fly-by's van allerlei historische en moderne kisten. Een tot de nok toe gevuld programma waarvan de onderdelen pauze loos hechtten.

Parashow Het paragedeelte van de show bestond uit het volgende: precisie op een ponton in de Waal bij Nijmegen, een POPS-Ioad in Arnhem en een

damenten van een oude fabriek: het oppervlak is bezaaid met stukjes cement, grind en glas. Ook te gebruiken als landingsplaats dus."

Leuk, glas! "Op deze velden staan een paar koeien; een prima DZ." Die koeien, Johan?

De sprong ging vanaf 4000 ft; geen relatief, geen fancy stuff, gewoon exit, stukje vallen en trekken. De load van ruim zeventig man voor Arnhem, waarvan ik deel uitmaakte, had een DZ van 250 bij 100 meter: dat kwam dus aan op beheerst en voorzichtig vliegen.

Aan de sprong ging een rondvlucht vooraf die voor de toeschouwers wellicht boeiend was, maar voor de springers als saai werd ervaren. De zittingen aan boord van een Troopship zijn wat mij betreft afgekeurd op het puntje zitkomfort. De verkrampte bilspier was echter snel vergeten bij de exit: rennend tuimelden we in één lange rij door de deur. Buiten bewonderde ik het schitterende uitzicht van al die springers en

De PH-DDA op weg naar Arnhem met o.a. een POPS-Ioad aan boord. (foto Wim Velthuizen)

Geschiedenis Even het geheugen opfrissen: op die mooie nazomerse dag in '44 deden de geallieerden een gewaagde poging om door de Duitse linies heen te breken en tegelijkertijd de bruggen op het trajekt Eindhoven-Arnhem in bezit te krijgen. Dit liep uit op een fiasko: de Britse en Poolse para's vochten zich dood rondom Arnhem tegen een onverwacht numeriek sterkere vijand en de grondtroepen liepen vast in hun race noordwaarts. Wie verder is geïnteresseerd in dit stuk geschiedenis adviseer ik een bezoek aan het Airborne Museum te Oosterbeek.

Herdenkingsprogramma Dit jaar is de slag om Arnhem herdacht onder de naam Memorial Flight 44-89. Het programma, dat in het verlengde lag van de jaarlijks terugkerende herdenkingen op de Airborne begraafplaats te Oosterbeek, had het karakter van een airshow: parachutisSP14

formatie F-27's van de luchtmacht, die eerst DZ-Arnhem aandeed om twee kisten te droppen, om vervolgens na een pass te Groesbeek nog een load te droppen op de DZ-Nijmegen.

De parademo's werden verzorgd door springers uit KNVvL-gelederen.

Springplank voor de aktiviteiten was vliegveld Deelen.

Tijdens de zeer grondige briefing door Michel Bizot en Johan Bronsveld werden wij ingefloten over de DZ te Arnhem aan de hand van een plattegrond: "Dit zijn de fun-

Annemiek

van Gessel

tijdens haar landing

betreurde het dat we niet 10.000 voet extra hadden om even een nieuwe rekordformatie te proberen.

Ondanks de drukte in de lucht en de kleine dropzone werd er zeer gedisciplineerd gevlogen; afhankelijk van je plaats langs de windlijn vloog je een circuitje links- of rechtsom. Omdat de wind alsnog was gaan liggen, konden we mooi indraaien boven de brug.

De kaden, oevers en bruggen waren afgeladen met toeschouwers. Zelfs voor een waterlanding hoefden we ons weinig zorgen te maken: er was meer scheepsdek te zien dan Rijnoppervlak ...

De sprong verliep overall vlekkeloos; het publiek kwam ogen te kort (wij ook, maar dan vanwege de luchtverkeersdrukte). Na de landing bleef het publiek op een respektabele afstand, geen wandelingen over je square: "Is dit nylon, meneer?"

Veel tijd hadden de toeschouwers echter niet voor ons: luttele minuten laten landden zwevers, die de inzet symboliseerden van de Horsa en Hamilcar transportzwevers.

Daarna wierp de DDA anjers af op de DZ en weer later bulderde er een MLD Orion over onze hoofden.

En zo ging dat maar verder; een stuntende formatie Harvards en Bert Huizenga met zijn knalrode Pitts Special.

Op de grond kompleteerde een konvooi gerestaureerde legervoertuigen de zeer suksesvolle Memorial Flight 4489.

op de DZ Arnhem.

(foto Wim

vetttunzen)

Epiloog Nog even dit: ongetwijfeld heeft de organisatie van deze gedenkwaardige dag zich uit de naad gewerkt om het geheel op poten te krijgen en vooral staande te houden; een manifestatie van een dergelijke omvang over een· enorm trajekt met deelnemers van diverse luchtgeaardheden vereist een organisatie van jewelste. Zelfs het weer scheen in drievoud te zijn aangevraagd; kortom alle lof voor dit sterke staaltje.

Maar wat mij nou gruwelijk dwars zit (en met mij ongetwijfeld nog velen) is het volgende: zo'n schitterende dag met zoveel toeschouwers, maar waren wij uitgebreid op het Acht Uur Journaal?

Forget it! Drieeneenhalve sekonde zendtijd kon er weer vanaf. Als je goed en wel de play/record knoppen had ingedrukt, stond Erwin Krol alweer gebarentaal te oefenen. Ik hoorde zelfs van een springer die, verbolgen over

Andries

de la Lande Cremer

fotografeerde

de DZ met daaromheen

het feit dat zijn dagblad geen aandacht had besteed aan Memorial Flight, zijn abonnement heeft opgezegd.

het vele publiek,

de boten, de brug en een deel van Arnhem.

Bloemen voor die man!

Laat het bovenstaande een hint zijn voor de journaal redakteuren van de kommer-

ciële zenders (als die er nog komen)!

niet meer worden afgesprongen, Gerard Warburg, die de eerste plaats bij de senioren veroverde, bewees daarmee dat geluk door klasse afgedwon-

trofeeën voor het komende jaar onderdak zouden vinden, Bij de jongste kategorie ging die naar Rob Grootings, zijn immer sportieve en positieve instelling was hiervoor de reden, Bij de oudsten was Harry Torsing de gelukkige; ook hier een terechte keuze.

Immers, zijn gedragingen en mentaliteit passen volledig in de geest van de naamgever, Bij het afscheid, tijdens Walter Fricke met zijn "Wurst, Brot und Apfelwein", konkludeerde een ieder dat het weer een onvergetelijk weekeinde was en sprak men af elkaar sportief te zullen ontmoeten op 7 en 8 oktober te Lützellinde.

Reimer van der Vlugt

•

Pops Teuge 1989 Dat deze wedstrijd - onderdeel van de internationale kompetitie - zich mag verheugen in een groeiende belangstelling, bleek overduidelijk het eerste weekeinde van september, Van heinde en verre kwamen de deelnemers toegestroomd: uit Noorwegen, Denemarken, de hele Bondsrepubliek (met fysieke ondersteuning uit Berlijn) en uiteraard uit ons land. Er was een kompleet Deens team, dat zich door een kist met vlieger- vliegtijd circa drie uur - had laten overvliegen, Het veld bestond uit 13 deelnemers tot 45 jaar. In de kategorie hierboven uit 23 springers, Totaal dus 36.

De jurering was weer in de vertrouwde handen van Gerry en haar dames: Mies, Birgitte uit de BRD, Karin en Rian. De kwaliteit van dit illustere gezelschap blijkt alleen al uit de vele uitnodigingen die het met name uit het buitenland krijgt om te arbitreren.

Beide dagen werd iedereen weer goed verzorgd met koffie en grote plakken Twents krentenbrood door Diny.

Bij het begin de eerste dag bleek het wolkendek - het was buiachtig weer - als spelbreker op te treden, Deson-

danks konden er toch twee ronden worden doorgedraaid, 's Avonds was er een grandioze nasi-maaltijd, klaargemaakt door Sonja, Truus en Annie. Niettegenstaande het

Gerrie met haar veel gevraagde

jury team en op de achtergrond winnaar Gerard Warburg.

gratis vat, moest Jack Bovens met enige kratten bier zijn verjaardag nat maken.

De tweede dag lagen de weergoden nog steeds dwars, Door wisselende buien was de wind nogal variabel. In verband met de terugreis van de ver weg wonende deelnemers moest er tijdig gestopt worden. Daardoor en door de marginale weersomstandigheden kon de vierde ronde

gen wordt. De tweede en derde plaats in deze kategorie (een ex equo met twaalf centimeter) gingen naar Duitsland, Bij de junior POPS ging de eerste prijs naar Dick van de Jagt, de tweede plaats ging weer naar een van onze Duitse deelnemers en de derde plaats was voor Rob Grcotinqs.

Spannend was wederom waar de beide Molenkamp-

Mocht dit relaas - indien je tenminste 35 jaar bent - je aanspreken, kom dan het eerste volle weekeinde van mei 1990 naar Oud-Turnhout in België. Daar vindt dan de openingswedstrijd plaats van de internationale kompetitie POPS 1990. Je kunt verzekerd zijn van een sportief evenement in een goede sfeer.

Eenmaal meedoen, betekent waarschijnlijk dat er geen POPS-wedstrijd meer wordt overgeslagen. Graag tot daar, Victor Spaan

• 15SP

C-130 Boogie Vichy Vorig jaar was in de Franse kuurplaats Vichy de eerste Franse Hercules Boogie.

Alhoewel 'Franse': eigenlijk was het de Swiss Boogie.

Dit jaar was het een echte Franse aangelegenheid, alhoewel de organisatie in handen lag van Alexis Perry. Maar die woont in Frankrijk, dus ala.

Toen ik samen met een groep Engelsen op het vliegveld aankwam, zag het er aanmerkelijk beter uit dan vorig jaar. Met een manifest en een bar naast de bak en prijs-

Een van de kleinere RW-groepen

gefotografeerd

kaartjes met reëele paraprijzen, voelde ik me beter verwelkomd dan vorig jaar.

Een ander punt was natuurlijk dat ik op uitnodiging was en dat ik me geen zorgen hoef· de te maken over inschrijving en sprongprijzen. De spronq-

prijzen waren trouwens erg laag: f 45,-- voor 17.500 ft.

Maar ondanks de positieve ervaringen bij de aankomst, zou de Boogie Vichy toch een ramp worden: een Hercules drie dagen te laat, een ernstige verwonding door een hookturn met een Blue Track, een low pull contest waarbij de verliezer op 600 ft en de winnaar op 500 ft trok, matige spots en dito weer en tenslotte een dodelijk ongeval. Over dit ongeval doen veel spekulaties de ronde, maar vast staat alleen het volgende: het

door Willard Jansen.

slachtoffer was een Franse vrije val fotograaf die op de grond werd aangetroffen zon-> der rig. Later werd dit rig gevonden op een afstand van ongeveer 100 meter van de plaats van het ongeval. De borstband was los.

Springweek Spa PCHijPCF Een prachtige lente, een schitterende zomer, één week 'takke'-weer, u begrijpt het al: springweek in Spa. Paraclub Hilversum en Paraclub Flevo begaven zich, laatstgenoemde al op donderdag, naar het bruisende springcentrum.

Tot een ieders genoegen bleken aldaar twee groengebroekte piloten en hun Hongaarse Antonov (bijgenaamd Antiplof) aanwezig om ons op de juiste hoogte te brengen.

Helaas moesten we al dra vaststellen dat de tijdspanne, die de heren nodig hadden om op hoogte te komen, zo

De fans voor de Hongaarse

Antenov.

Een exil uil de C-130 gefolografeerd

door Willard Jansen.

De gemaakte sprongen wa-. ren niet spektakulair. Ook de groep van Patrick Passe maakte niet die 'hot-shot' skydives die men verwachtte. De 'European Skydiving Convention' zoals ze zichzelf noemen, hebben, met hun plan om de europese tegenhanger van het Dream Team te worden, nog een lange weg te gaan. Jerome Bunker, bekend van het TAG-team en de Christmas Boogie, zag de ellende al aankomen en stapte na de eerste boogiedag op.

In de dagen dat de Herc er niet was, zouden seminars worden gehouden. Maar die gingen ook niet door.

Videofaciliteiten waren er aanvankelijk in het geheel niet en pas na lang aandringen door kameramensen, werden er een paar monitors geregeld. De sexy-show, een soort striptease-dans-act, kon uiteindelijk alleen de echte liefhebbers nog een positieve reminder bezorgen.

Mijns inziens is de Hercules

rond de 45 minuten zweefde.

Maar geen malheur, de Antiplof had fans genoeg en ze

(toto Jannie Brasik)

Boogie in Vichy mislukt. Als je aan me vraagt of ik volgendjaarweerga, zeg ikja.

De reden: Nadat er dit jaar ondanks de voorbereidingen, de goede wil, de mooie aankleding van de DZ, de kwaliteit van de loadorganizers, een Twin Otter als backup vliegtuig, een ULV om hopen-popjes uit te maken, enz. enz. toch blijkt dat essentiële zaken zoals een goed kontrakt met de operator van het vliegtuig en een crew die weet waar men mee bezig is, niet geregeld zijn, de organisatie wel een hele goede les moet hebben geleerd.

Alexis Perry is niet de man die zich laat kennen en zijn woorden: "Next year we'll do it again, only much better", neem ik dan ook serieus.

Willard Jansen

•

(Willard Jansen maakte tevens de foto van de exit uit de Twin Otter die op de pagina hiernaast in kleur is afgedrukt. Red.)

lieten zich maar al te graag bij dit linnenvleugelige luchtvaartuig vereeuwigen.

Beide aanwezige verenigingen bleken ook tijdens deze springweek vast te houden aan een ieders specialiteit.

Gaf niks. Een gezamenlijke wedstrijd bracht de broodnodige verbroedering tot stand.

Samengevat: een zomerspringweek in het buitenland met meerdere verenigingen is alleszins de moeite waard.

Volgend jaar willen we meer zon. Dus: Zuid-Frankrijk of Spanje, bereid je maar vast voor. We komen! Met wie, dat zien we dan wel weer.

Jannie Brasik Jack van Munster

• 17SP

zeker niet met het "jij-hebtook-altijd-de-pik-op-me" verhaal aandragen. En ieder van hen kan een betere springer worden - in elke kategorie dan jij of ik ooit zullen zijn.

Maar totdat kerels zoals jij stoppen met zo toegeeflijk te zijn voor meisjes die de zorg voor hun eigen leven niet op zich willen nemen en zichzelf niet verantwoordelijk stellen voor wat ze doen, zolang houden we mensen in de lucht die er nog niet klaar voor zijn om voor zichzelf te zorgen. En dat is iets wat we ons binnen het springen niet kunnen permitteren.

Je kunt niet iemand omhoog sturen die om hulp vraagt wanneer de dingen uit de hand dreigen te lopen. Je hebt de ongevallenrapporten gelezen. Niemand durft te verklaren hoe het komt dat zo'n hoog percentage van de dodelijke ongevallen vrouwen waren. Misschien heb ik het fout, maar ik denk dat ik het wel weet.

En totdat we stoppen met het vermoorden van deze meisjes omdat we het zo gemakkelijk voor ze maken om alles en iedereen de schuld te geven van hun fouten behalve henzelf, zolang blijf ik ze in de gaten houden, óók Penny."

"Rick, je kunt net zoveel van die idiote theorieën ophangen als je maar wilt. Ik heb genoeg van jouw onzin."

Twee weken na die avond

overhandigde ik Rick tijdens de ledenvergadering een door achttien springers ondertekende aanklacht. Toen de agenda was aangeland bij de nieuw te bespreken punten, vroeg hij Bill om deze petitie aan alle leden voor te lezen.

Het was doodstil toen hij daarna eindelijk het woord nam.

"Ik heb mijn best gedaan, maar ik kan het niet aanzien dat we op deze manier tegenover elkaar moeten staan.

Jack, jij bent de vice-voorzitter. Ben je er klaar voor om mijn baantje over te nemen?"

"Reken maar!"

"Okee dan, het heeft geen zin om dit eindeloos te rekken.

Hoeveel van jullie willen me hier weg hebben?"

Er werden veel handen opgestoken. Rick nam niet eens meer de moeite ze te tellen.

Penny opende wat hoger en maakte een snelle draai om onder me te komen. Ik wist dat ik met haar gewicht maar één kans zou hebben om haar te pinnen voor ze boven me uit zou floaten.

Toen ze uit haar draai kwam, was ze honderd voet onder me en misschien zeventig meter voor me, halve remmen'vliegend zoals ik haar had gezegd te doen. Het was een steile hoek, maar ik was er zeker van dat ik haar kon pinnen als ze maar stil bleef hangen. De neus van mijn koepel zat ongeveer vijf voet achter haar en ter hoogte van haar schou-

Coupe Maarsseveen Op 5 en 6 augustus vond bij PCI de jaarlijkse PA wedstrijd aan de Maarsseveense pIassen plaats. Hoewel het gebeuren niet zó aktueel meer is, willen we toch de winnaars nog even in de SP-spot zetten: links de winnaar individueel, team en tweede jaar wisselbeker Gerard Warburg; in

SP20

het midden de clubwinnaar en rechts Ellen Bussemaker die de damesprijs won. Knielend zien we Gerard met zijn team: links Wim Verkerk en rechts Boy Oudejans en uiteraard ook nog een mooie landing van onze top-pops Gerard.

SP

•

ders, toen ze haar toggles liet schieten en een wilde beweging maakte om het nylon te pakken. Door de plotselinge luchtverplaatsing achter haar koepel verloor ze hoogte en slingerde naar mijn linkerkant.

Ik raakte haar te hoog en te hard. Mijn koepel vouwde zich om haar lijnen en gleed omlaag langs haar lichaam.

"Laat me los, Penny!"

Terwijl ik wegviel, zag ik dat haar koepel een draai naar rechts maakte. Toen zag ik ook waarom. Haar rechter toggle zat nog vast in mijn lijnen. Hoe verder ik wegviel, hoe harder haar koepel begon te draaien.

Ze schreeuwde. "Help! Jack!

Help me!"

Ik voelde de openingsschok van mijn reserve op hetzelfde moment dat ik haar een breakaway zag maken van de in elkaar gedraaide massa nylon die haar snel spinnend langs me heen liet vallen. Toen was het pilotchute, lijnen en open koepel in die eindeloze opeenvolging die nooit snel genoeg gaat voor degene die het gadeslaat.

Onder je koepel is het moeilijk om de hoogte te beoordelen van een springer die lager hangt. Ik dacht dat ze gedesoriënteerd was, want ze bleef zigzaggend naar links en rechts draaien, zoekend naar een oriëntatiepunt. Toen realiseerde ik me dat ze probeerde om zich om te draaien, maar was vergeten aan welke lijnen ze moest trekken. Ze

was niet sterk genoeg om een riser in te trekken voor een hele draai.

Het leek in orde toen ze zich uiteindelijk herinnerde dat ze de gekleurde lijnen als stuurlijnen kon gebruiken. Nu een mooie 180 draai en ze zou de hoogspanningskabels zien die achter haar omhoog kwamen en in het veld daarachter kunnen landen.

Toen de koepel draaide, hoorde ik haar opnieuw schreeuwen: "Jack!" Ze zat veel lager dan ik dacht. Ze kon de draden op niet meer dan drie meter hebben gemist.

Ik landde vlakbij met m'n hart in mijn keel totdat ik zeker wist dat ze in orde was.

De rest van die dag en van de daarop volgende paar maanden, heb ik doorgebracht met me af te vragen wiens fout het zou zijn geweest wanneer de hoogspanningskabels iets sneller omhoog waren gekomen.

0

Over de schrijver: Eric Timrud was ten tijde dat hij dit schreef voorzitter van de Connecticut Parachutists lnc., een club met op dat moment meer dan honderd leden die dat jaar zijn twintigste verjaardag zou vie ren, instrukteur en verdeelde zijn tijd tussen "werken met leerlingen, proberen een druk ke DZ te runnen en soms zelfs iets aan RW te doen".

Vertaling en bewerking: Lia van Heerwaarden

START SPREADING TUE NEWS.

Starting with style.

Ending with class.

I /

--

GLIDE

MrH

.vTEANATlCJftlAI..

-

2348 John Glenn Drive, Chamblee, Georgia 30341, U.S.A. (404) 458-1516 • Telex 700593 • FAX (404) 455~9060 Photography

by Norman

Kent. Performers: Mike Sandberg "Michigan" Deanna Kent

De meeste sprongen werden gemaakt vanuit de Mi-8 en de Mi-6 vanaf 13.000 ft. Het springen vanuit de AN-2 was niet aantrekkelijk omdat deze erg langzaam klom en slechts naar 9.000 ft ging. Maar er werd natuurlijk wel uit gesprongen, al was het alleen maar om een Antonov in je logboek te kunnen zetten.

Maar de Kraków Aero Club had zelfs nog meer te bieden: Een kleine vierpersoons Wilga, twee hete-lucht ballonnen en twee gliders. Het springen vanuit deze gliders vanaf 3.000 ft werd een van de meest amusante attrakties!

Onafhankelijk van type vliegtuig en hoogte kostte elke sprong slechts US$ 10!

Hoogtepunt van de hele boogie was een dag springen uit weer een ander vliegtuig van de Poolse Luchtmacht en dat voor de allereerste keer: Een Russische Antonov-26. Deze is ongeveer zo groot als een Fokker Friendship en heeft een tailgate. Omdat het alleen kon opstijgen vanaf Kraków International Airport in Balice, ongeveer 40 kilometer verderop, werden de springers daarheen gevlogen in de Mi-6 helikopter voor alweer slechts US$ 10. De vlucht van Pobiednik naar Baliance duurde acht minuten. De helikopter landde naast het vliegtuig dat met

Boarding

de gigantische

Een exit uit de AN·26.

De springer

op de voorgrond

is de Nederlander

René Hazeleger.

(foto Max Dereta)

Mi·6. (foto Max Dereta)

gen op het politieke en ekonomische vlak in de Oostbloklanden hebben duidelijk ook het springen bereikt. In de laatste paar jaar vinden steeds meer springmeets en wedstrijden plaats in Polen en de DDR. Maar Polen is het eerste Oostblokland dat het Ijzeren Gordijn heeft opgebroken, en een echte 'westerse' boogie heeft georganiseerd.

Polen heeft ons een voorbeeld gegeven hoe je een boogie moet organiseren die, in veel opzichten, zelfs aantrekkelijker is

draaiende motoren gereed stond, de springers wandelden van de Mi-6 naar de AN-26, stapten in en 20 minuten later op 13.000 ft weer uit boven het vliegveld van Pobiednik. Het meest verbazingwekkende van het springen uit een AN-26 is de exitsnelheid: bijna 300 km per uur!

De 'Antonov Boogie 89' heeft zeker een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van het springen geschreven. 'Glasnost', 'Perestrojka' en alle recente veranderin-

Dr. Henryk Blazejczyk, het hoofd van de afdeling parachutespringen van de Poolse Aeroclub. Zijn verbindingen met de Poolse Luchtmacht waren bepalend voor het mogelijk maken van deze boogie. (foto Max Dereta)

dan veel westerse boogies: lage sprongprijzen en zeer bijzondere vliegtuigen.

Voor de springers uit het westen waren dit 23 SP

..

-

_

_-_

-

•......

_ _

_ __ ._ ..

__

__

...•. --_

_

__

-._. _ ..•.... _

_ _-_ •..

.

..-" .•..•

Vidas Bendziunas uit Lithuania maakt een zachte landing aan een Russische square. (foto Max Dereta)

Een deel

van de Hollanders

die op de boogie aanwezig

de redenen om naar Polen te gaan; voor de organisatoren was deze boogie een goede manier om de zo broodnodige westerse valuta binnen te krijgen. Een eerlijke ruil.

En de toekomst? Het lijkt erop dat de 'Antonov Boogie 89' alleen nog maar het begin is van veel boogies in de socialistische landen. Ik durf te voorspellen dat we binnen vijf, zes jaar naar boogies door het hele Oostblok gaan.

En misschien dat we over tien jaar de volgende gesprekken zullen voeren: - "Ben jij uitgenodigd voor die wereldrekordpoging in Sibe'''?'' ne.

- "Nee, ik heb al een uitnodiging voor de jaarlijkse '80-way Speed Meet' in Polen!"

Hoe dan ook, er zijn al twee boogies gepland voor volgend jaar in Polen. Hoewel dit nog niet officieel is, hebben we al gehoord dat een boogie zal worden gehouden in Wroclawek van 1-8 juni en SP24

waren.

De deelnemers

aan de Antonov

Boogie voor de Mi-6. (foto Max Dereta)

warm weer tijdens de boogie.

Van tijd tot tijd springen zonder overalls en op sandalen was een prettige manier om af te koelen.

Op de allereerste dag van de boogie maakte Vidas Bendziunas, een van de Lithuaniaanse springers, een mooie stand up landing vlak naast me. Ik zag dat hij met een Russische square sprong, in een prehistorisch groot, onhandig en zwaar rig met een borstreserve. Hij sprong echter zonder schoenen en zonder helm. Hij zag de verbazing op mijn gezicht toen ik naar zijn blote voeten keek, dus lachte hij en zei in perfekt Engels: "It's boogie-time, man!"

(foto Max Dereta)

een in Novy Targ van 3-10 augustus 1990.

Max bereta

Het was echt heel mooi en

De foto die op pagina 22

DUE TO POPULAR

Kestas Staniulis

uit Kaunas,

lithuania.

staat, is uiteraard ook van Max: Wilma op het wiel van de Mi-6, de favoriete plek van veel springers om te poseren.

•

•••• BOOGIE DO BRAS'I...~

DEMAND

#@@,~@ ~ r/f@ g~@J~1l1f"rp)@ C7.

0

E

ll~

C7.

JANUARY

2 - JANUARY

17, 1990

ORGANIZER: AERO CLUBE DO CEARA/ PANAVIA PROMOTIONS, FORTALEZA/BRASIL SUPPORTED BY GERMAN SKYDIVERS

~

~){

~

-d <jJa:J<ö~t?--

iI

50 -

B

6tard

lJl1 2.8'

• Flight Dusseldorf/MunichFortaleza DC-3, Bandeirantes, Cessna for AF F

WALTER SIMLI K Julius-Haerlin-Str. 14 0-8035 Gauting

• Well- known international loadorganizer • Detailed

information

can be obtained

at ~ ~

or

ROBERTSCHÄFER Heilmannstr.

0-8000

I

~

,

~i

• ****-Hotel on the seafront • Planes:

~:

37a

München 71

West-Germany

West-Germany

Phone: daytime : 0049/89/14900631 after 7p.m. : 0049/89/8507238

Phone after 6 p.m.: 0049/89/795628

I

.":u !TI

••~

U)

I

I )

1

Examenkommissie De examenkommissie is in feite de allereerste kommissie waar je als aspirant-para mee te maken krijgt. Zij geeft namelijk o.a. de oefenvergunning af die je nodig hebt om überhaupt te kunnen springen. Maar ook alle andere zaken rondom het afgeven, gelijkstellen, verlengen, schorsen en intrekken van vergunningen en bevoegdheden worden door de examenkommissie geregeld.

Verder heeft ze als taak het organiseren en afnemen van de verschillende examens en het toezicht houden op de naleving van het Basisvei lig heidsreg lement en het juiste gebruik van de verstrekte bevoegdheden.

De kommissie bestaat uit een voorzitter en vier leden, die representatief zijn voor de reguliere instruktie, het AFF-springen, tandemspringen en de materiaaltechnische zaken. Dit keer dus deze vijf mensen voor het voetlicht:

Klaas Brouwer Klaas Brouwer is 27 jaar en woont in Blokker, vlakbij Hoorn in Noord-Holland. In het dagelijks leven is hij piloot bij onze nationale trots, de KLM. In 1978 is hij begonnen met springen en heeft inmiddels zo'n 650 sprongen in zijn logboek staan. Sinds 1987 is hij instrukteur en draait in die hoedanigheid opleidingen en diensten bij de NNPC. Op springgebied houdt hij zich voornamelijk bezig met CRW, binnen de examenkommissie met het algemene beleid en het voorbereiden van examens voor springvergunninghouders.

Wanneer ik hem vraag naar een mogelijke "boodschap" voor springend Nederland, zegt hij: "Ach, dat staat eigenlijk allemaal al in het BVR .. "

Charles Schuilenburg Charles (Charlie) Schuilenburg, 49 jaar, woonachtig te Roosendaal en van beroep kommandant van de Reparatie- en Pakafdeling Parachutes van de Krijgsmacht.

Springend sinds 1966, inmiddels 3367 maal naar beneden gekomen en dat vooral op Seppe en natuurlijk in dienst. Voorheen waren dat voornamelijk PA-sprongen, tegenwoordig heeft zijn interesse zich verlegd naar CRW. Hij is instrukteur sinds 1970, rigger, heeft drie jaar als voorzitter van de Technische Kommissie gefunktioneerd en maakt nog steeds deel uit van de Ongevallen Kommissie. Binnen de examenkommissie ligt zijn taak bij de koordinatie van alle zaken rondom de riggers.

Eigenlijk vindt hij dat hij maar eens moet stoppen met al zijn kommissiewerkzaamheden om zodoende de jongere generatie de kans te geven aan de bak te komen. En verder denkt Charles dat we het laatste jaar toch wel goed bezig zijn met z'n allen; kritiek zal er altijd wel zijn, maar hij heeft het gevoel dat we bewuster bezig zijn met de sport in al zijn facetten.

Erick Hoenjet Erick Hoenjet is een 44-jarige beroepsofficier uit Veldhoven bij Eindhoven. Binnen de Ko-

ninklijke Landmacht is hij hoofd van een automatiseringsafdeling die zich onder andere bezighoudt met informatieplanning. Hij is op 4 april 1978 bij de AFCENT met springen begonnen en heeft op dit moment zo'n 700 sprongen. Verder is hij instrukteur sinds 1983, heeft tot 1985 zijn diensten gewijd aan Paraclub Budel, maar is daarna - mede in verband met het gunstige financiële klimaat - kwa springen, opleiding geven e.d. uitgeweken naar België. Wanneer hij zelf springt, is dat voornamelijk RW en PA, want dat is zo lekker te kombineren.

De taak van Erick in de examenkommissie bestaat uit het opstellen van de examenreglementen voor de aankomende instrukteurs. Hij hoopt dat de KNVvL met al haar kom missies en de medewerking van alle klubs in staat zal zijn om beter sluitende voorschriften op tafel te leggen, die zonder dwang van bovenaf de steun van heel springend Nederland krijgen.

Michel Bizot Michel Bizot, 36 jaar jong, heeft zijn domicilie in Lelystad en vermaakt zich beroepshalve als "Hoofd van een sektie Logistiek van een afdeling Pantserluchtdoelartillerie" (voor de insiders: Pruttel). Valt uit vliegtuigen sinds mei 1975 en is sinds die tijd tot het respektabele aantal van 3630 sprongen gekomen. Vrij fanatiek wedstrijd-PA-springer, instrukteur sinds 1979 en in die funktie te vinden bij paraclub Flevo en - geloof het of niet - sinds kort ook als RW-instrukteur bij deze zelfde club!

Verder is hij lid van de Ongevallen Kommissie, een taak die hij toch als een schaduwzijde van de sport ervaart.

Binnen de examenkommissie is hij geen voorzitter maar koordinator en bestaat zijn taak mede uit het voorbereiden van de examens voor de aankomende instrukteurs.

Wat hij graag eens even gepubliceerd wil zien, is de ons welbekende kreet: "Springen is niet moeilijk, blijven springen is de kunst", met daarop als aanvulling naar het kader toe dat het voor ons de kunst is om ook eens nee te durven zeggen en je nek eens uit te durven steken. Ook al maak je je daarmee niet altijd even populair!

Jaap Spiering Jaap Spiering is 55 jaar, komt uit Rucphen bij Roosendaal en is werkzaam als Hoofd Inkoop Benelux van een oliemaatschappij. Springt sinds 1969 en heeft nu ongeveer 1700 sprongen. In 1973 heeft hij zijn instruktiebevoegdheid behaald, is verder AFF-instrukteur en heeft zijn tandembevoegdheid. Mede door deze twee laatste aktiviteiten beperken zijn reguliere instruktiewerkzaamheden zich tot het adviseren en assistentie verlenen waar nodig.

Vooral tandem springen ervaart Jaap als zeer intensiefl Zijn taken binnen de examenkommissie sluiten hierop aan: het opstellen van de reglementen voor de AFF- en tandeméxamens. Als ad-hoc taken noemt hij nog het in de gaten houden van bevoegdheden (vooral in de overgangsperiode), het begeleiden van zaken die daarop dispensatie behoeven en het bijslijpen van de scherpe kantjes aan de nieuwe reglementen wanneer daar aanleiding toe bestaat. Wanneer ik Jaap de kans geef om nog even zijn mening te ventileren, zegt hij: "Mijn leeftijd heeft me geleerd alleen op de barrikades te gaan staan bij ècht belangrijke zaken ...

Gewoon doorgaan met springen!"

Lia van Heerwaarden

• 25SP

l1@a'[l@O m'l@m'l W@@[l ~[ill©[iufr~~@[lfr@[fj) De KNVvL heeft in aug ustus 1988 het buro OD 205 uit Delft gevraagd de problemen met het beschikbaar zijn en blijven van terreinen voor luchtsporten te onderzoeken.

Zoals bekend, worden de problemen met het beschikbaar zijn van terreinen voor luchtsporten steeds groter.

Het doel van het onderzoek naar de situatie van terreinen voor luchtsporten is het nagaan van de omvang en de oorzaak van die problemen en het mogelijk aangeven van de richting waarin strukturele oplossingen zouden kunnen worden gezocht.

Het onderzoek werd gesubsidieerd door de Ministeries van WVC en van Landbouwen Visserij. Alle afdelingen van de KNVvL, met uitzondering van Sport- en Zakenvliegen en Ballonvaart, waren bij het onderzoek betrokken.

Op dinsdag 27 juni werd het rapport "Terreinen voor Luchtsporten" officieel overhandigd aan de voorzitter van de KNVvL, de heer J.J. François.

Hier volgt een samenvatting van het rapport.

I

De rekreatieve luchtvaart in het algemeen heeft sterk te maken met een "verdringingsproces". Veel vliegveIden geven voorrang aan zakei ijk luchtverkeer en er is een toenemend gebruik van het luchtruim, wat een groeiende kontrole met zich meebrengt. Er wordt eerder en vaker geklaagd over geluidshinder. De veiligheidseisen voor het beoefenen van luchtsporten worden strenger.

Hierdoor kunnen de mogelijkheden ook afnemen.

Tenslotte kunnen de luchtsporten elkaar bekonkurreren op terreinen waar de mogelijk- . heden wel behouden blijven.

Het rapport stelt voor het terreinenbeleid centraal via de KNVvL aan te pakken en decentraal via de verenigingen en individuele initiatieven.

Een aantal opties wordt gegeven.

Ten eerste kunnen de beSP26

staande mogelijkheden behouden en verbeterd worden.

Verder moet er gezocht worden naar nieuwe terreinen waar geen hinder wordt ondervonden van burger- en militaire luchtvaart en het milieu niet verstoord wordt. Ten derde moet onderzocht worden of er militaire terreinen zijn die buiten openstellinguren gebruikt kunnen worden.

Tenslotte moet er naar tijdelijke oplossingen worden gezocht zolang er nog geen struktureel tereinenbeleid is.

Bij dit laatste wordt gedacht aan het gebruik maken van terreinen met een woon- of industriebestemming die tijdelijk gebruikt kunnen worden. Een andere optie is het stimuleren van het gezamenlijk gebruik van terreinen door verschillende luchtsporten.

Hoewel zowel de afdelingen als de RLD bezwaren hebben tegen de aanwezigheid van verschillende luchtsporten op één terrein lijkt het zinvol om na te gaan of de veiligheidseisen zodanig kunnen worden aangescherpt, dat er verantwoord samengewerkt kan worden.

Het onderzoek beveelt sterk aan om na te gaan of een nationaal luchtsportcentrum een haalbare zaak is. Dit zou niet alleen onderdak kunnen bieden aan verschillende vermen van luchtsport maar ook een rol kunnen spelen bij het organiseren van nationale en internationale wedstrijden en op die manier het begrip luchtsport beter kunnen profileren. Een nationaal luchtsportcentrum zou een rol kunnen spelen bij de verbetering van de veiligheid van de luchtsport en bij de vermindering van geluidsoverlast.. De realisatie van een nationaal centrum lijkt groter te zijn bij kommerciële exploitatie. In eerste instantie denkt men hierbij aan Salland (Midden-Overijssel). Hier zijn rnogelijkheden om vluchten tot 10.000 voet te maken. Dit laatste is uiteraard voor onze parasport van essentieel belang. Model- en zeilvliegers, valschermzwevers en ULVvliegers zijn gebonden aan een maximale hoogte van 1000 voet. Zweefvliegers zijn

in het algemeen tevreden met 2500 voet. Een dergelijk terrein kan voor ons bijvoorbeeld voor opleidingen geschikt zijn.

Wanneer het parachutespringen binnen deze context geplaatst wordt, stuiten we op een extra beperking die de andere luchtsporten niet kennen en die steeds meer voorkomt, namelijk het verbieden van droppen vlak bij het vliegveld. De afdeling streeft ernaar waar mogelijk te laten landen in de direkte nabijheid van het opstijgen. Nu de mogelijkheden om te springen op veel plaatsen worden beperkt, wordt sterk gedacht aan de oprichting van een nationaal springcentrum en een vijftal regionale centra.

Het beleid op korte termijn richt zich op kontinuering van de bestaande mogelijkheden.

Het terreinenrapport konstateert belangrijke knelpunten.

Ten eerste de knelpunten die verband houden met de regelgeving. Hierin bestaan nogal wat onduidelijkheden.

In het LuchtverkeersregIement wordt parachutespringen verboden. De RLD kan echter vrijstelling of ontheffing op dit verbod geven. Dit is verleend aan leden van de KNVvL, Paracentrum Texel, Midden-Zeeland en Zuid-Lirnburg. In principe mag overal geland worden waar dit niet uitdrukkelijk verboden is. In de praktijk eist de RLD bij het verlenen van toestemming voor het regelmatig gebruik van valschermspringgebieden een verklaring van geen bezwaar van de gemeente waar de dropzone gelegen is.

Parachutespringen wordt niet beschouwd als luchtvaartsport en kan dus niet vanuit de centrale luchtvaartwetgeving benaderd worden.

Wanneer parachutespringen als luchtvaart beschouwd zou kunnen worden of erkend zou worden als luchtsport zou er meer duidelijkheid kunnen komen over regelgeving en reservering van ruimte.

Tenslotte zijn er de knelpunten als gevolg van het terreinenbeleid. De problemen met de beschikbaarheid van terreinen voor parachutesprin-

gen worden niet veroorzaakt door een groeiend aantal para's, maar zijn het gevolg van een duidelijk verschil van mening tussen overheid en verenigingen over het landen op luchtvaartterreinen.

De overheid is duidelijk geen voorstander van landingen op luchtvaartterreinen.

De verwachting is dat dit alleen zal worden toegestaan onder verdere regulering en strengere veiligheidseisen. De verenigingen hebben een duidelijke voorkeur voor landen op het luchtvaartterrein zelf.

Gezien de houding van de overheid lijkt het zinvol dat verenigingen in overleg met de afdeling en de KNVvL op zoek gaan naar alternatieve mogelijkheden om te springen buiten luchtvaartterreinen voordat de ontwikkelingen op het gebied van de luchtvaart de verenigingen hiertoe noodzaken. Een aantal verenigingen voert dit beleid al.

Een belangrijk deel van onze moeilijkheden zou zijn opgelost wanneer NAVO-basis De Peel ter beschikking zou komen als nationaal centrum.

Op dit moment leidt deze basis een slapend bestaan. Er mag tot 10.000 voet gevlogen worden. Door het slapend bestaan van de basis zijn er ook geen mogelijkheden voor konflikten met andere luchtsporten, zodat op verantwoorde wijze zou zijn te springen en landen op het terrein zelf.

Het afdelingsbestuur zal op zijn eerstvolgende bestuursvergadering beslissen hoe dit rapport vertaald kan worden naar een terreinenbeleid van onze afdeling. Er zal in ieder geval een ad hoc kommissie worden ingesteld om advies uit te brengen over de te volgen strategie.

Het rapport is verkrijgbaar bij de KNVvL tegen betaling van f 12,50 indien het wordt afgehaald. Per post kan het besteld worden door f 17,50 over te maken op gironummer 179618 ten name van de KNVvL, onder vermelding "Terreinen-Rapport".

Arenda

van Egmond

•

Süd-Ost Paracup 1989 Van 12 tot 20 augustus 1989 in het Oostenrijkse bergdorpje Trieben, vond de Süd-Ost Paracup plaats.

Eén van de grootste PA/stijl wedstrijden ter wereld, die in de WK-oft-jaren (met uitzondering van 1987) wordt gehouden.

Met deelname van twaalf landen, in een sprookjesachtige omgeving, met mooi weer en onder de bezielende leiding van Fritz Wegerer, werd het een heerlijk springfestijn met een hoog nivo.

Nederland was wat magertjes vertegenwoordigd met twee niet-komplete teams: Aeolus en Dutch Connection.

een eerste plaats, werd ze de 'dupe' van de nieuwe 125 cm schijf van Weckbecker. De hak op de nul, maar de andere voet iets eerder op de nieuwe schijf leverde 16 cm op en de eerste plaats was vergeven. Zij was overigens niet de enige die werd afgestraft door het nieuwe systeem. Dus: precisiespringers, opgelet!

Stijl Zowel bij de heren als bij de dames was de DDR in dit onderdeeloppermachtig.

Ook de CSSR en de Sportgruppe Heer lieten zich gelden.

De mooiste en snelste stijlse-

Ronaid van Zijp skoort een nul. (foto Sonja Brouwer)

De Duteh Con neet ion met gastspringers Frankrijk). (foto Sonja Brouwer)

Mareo, Vitterio

Precisie Zowel in het groeps- als in het individuele klassement bij de heren, overheersten de Italiaanse Carabinieri.

Winnaar bij de groepsprecisie met een totaal van 11 cm na tien ronden en twee man bij de eerste drie individueel was natuurlijk een fantastisch resultaat.

Bij de dames waren het de DDR en CSSR die triomfeerden. In het individuele klassement bezetten zij maar liefst acht van de eerste negen plaatsen.

Dat ook bij precisiespringen de sport soms hard is, ondervond Denise Bär (DDR) bij haar laatste sprong. Na negen sprongen met 3 cm op

(beiden

uit Italië) en Henry Noël (uit

rie werd gedraaid door JensUwe Lasotta (DDR), die een strafloze serie draaide in 6,48 sekonden! Absolute wereldklasse.

Organisatie

Naast het wedstrijd programma, dat volledig werd versprongen, waren er nog allerlei nevenaktiviteiten.

De wedstrijdorganisatie, scheidsrechters (Sonja Brouwer deed daarbij als trainingsjudge mee) enz. hadden hun zaken goed voor elkaar.

De jury had slechts één protest te behandelen.

De nevenaktiviteiten waren talrijk. Zwemmen, sauna, bergbeklimmen, ontvangsten, openings- en sluitingsceremonies enz. Allemaal Fallschirm Sport Magazin goed geregeld, zoals het van een Süd-Ost Das Fallschirrn Sport Magazin erscheint Paracup bekend is. alle 2 Monate und das Fallschirm Sport-Info berichtet in den dazwischenliegenden Monaten.

Ter informatie: de jahresabonnement DM 30,-, Sfr 30,-, OS 2l0,springclub Graz en de

stad Trieben hebben gesolliciteerd naar de organisatie van de WK PA/Stijl in 1992.

Mocht een en ander doorgang vinden, dan wordt de

Süd-Ost Paracup in 1991, wederom in Trieben, de 'tryout' voor deze WK. Paul Schmidt

•

UITSLAGEN groepsprecisie heren 1, Carabinieri 2. DDR 3. Sportgruppe Heer 8. Dutch Connection 13. Aeolus

groepsprecisie 1. DDR 2. CSSR 3. CISM Ikarus

dames

individueel precisie heren 1. Alic 2. Ruggeri 3. Angerer 23. Schmidt 47. Van Zijp 53. Craushaupt

individueel precisie dames 1 , Pytlikova, CSSR 2. Heinze, DDR 3. Kocarkova, CSSR 13. Werner 13. Van den Hoek 23. Van Gessel

Stijl heren 1. Lasotta, DDR 2. Wild, DDR 3. Heinze, DDR

Stijl dames 1. Bär, DDR 2. Artelt, DDR 3. Pytlikova, CSSR

Overall heren 1. Heinze, DDR 2. Ullrich, DDR 3. Alic, Oostenrijk

Overall dames 1. Pytlikova, DDR 2. Heinze, DDR 3. Bär, DDR

27SP

FXC 12 De FXC 12000 automatische opener is ontworpen en wordt gefabriceerd door de FXC Corporation in de USA. In de laatste twintig jaar zijn meer dan 60.000 automaten geproduceerd.

Het model 12000 werkt volledig mechanisch en is dus niet afhankelijk van batterijen of pyrotechnische onderdelen. Het model kan zowel op een borst reserve als op een piggybacksysteem worden gemonteerd.

Belangrijk Het model 12000 heeft een veiligheidsknop. Voordat de springer met een automaat in het vliegtuig stapt, behoort de knop op JUMP te worden gezet. Als de springer met een automaat met het vliegtuig terugkeert, moet de veiligheidsknop van het hoogteinstelkastje op OFF worden gezet. De reden hiervoor is dat er dan bij een hoge daalsnelheid onder de instelde hoogte geen aktivatie kan plaatsvinden.

De automaat kallibreert men op de dropzone ten opzichte van het grondnivo. Men mag de automaat nooit in het vliegtuig tijdens de vlucht kallibreren om een verkeerde hoogte-instelling te voorkomen.

Gebruik De FXC 12000 heeft een instelbare hoogte die ligt tussen de 1000 en 4000 voet boven het grondnivo.

Hij aktiveert als de daalsnelheid meer is dan 40 tot 65 voet per sekonde (12,13 tot

o

19,71 meter per sekonde) vanaf de ingestelde hoogte boven het grondnivo.

Hij aktiveert niet bóven de ingestelde hoogte, ongeacht de daalsnelheid. Hij aktiveert niet als de daalsnelheid minder is dan 40 voet per sekonde.

Hij aktiveert als de springer met een daalsnelheid van meer dan 40 tot 65 voet per sekonde op de ingestelde hoogte komt. Hij aktiveert als de springer lager is dan de instelde hoogte en een daalsnelheid heeft die meer is dan 40 tot 65 voet.

Instelling Zet de veiligheidsknop van het hoogte-instelkastje op JUMP. Plaats een munt in de groef van de hoogte-instelschroef en draai de schroef links- of rechtsom zodat de gewenste hoogte wordt ingesteld.

Zorg dat de munt precies past om beschadiging van de instelschroef te voorkomen.

Het is normaal dat de wijzer van de schaalaanduiding tijdens het klimmen verdwijnt.

Het is ook normaal dat het hoogte-instelkastje draaibaar is ten opzichte van de gepantserde slang.

kende of stotende belasting te verwerken krijgt.

Om de betrouwbaarheid van de FXC te waarborgen, is in Nederland door de Technische Kommissie (op voordracht van de VVV) het volgende onderhoudsprogramma vastgesteld: - éénmaal per jaar een keuring door de fabrikant, àf - elke vier maanden een inspektie in een daarvoor geschikte testkamer (parallel aan de inspektie en repack van het harnas/containersysteem plus de reserveparachute).

Men kan kontroleren of de FXC het systeem opent door het hoogte-instelkastje, met de veiligheidsknop op JUMP, in een met lucht gevulde plastik zak te plaatsen. Men houdt de plastik zak dicht om de gepantserde slang en drukt op de zak. Daardoor ontstaat een drukverschil in de FXC dat ook ontstaat bij een hoge daalsnelheid, meer dan de benodigde 40 tot 65 voet per sekonde. De FXC moet dan aktiveren en het systeem moet zich zonder problemen openen.

De trekkracht van de FXC bedraagt 80 Ibs (36,16 kg) en de trekkabel behoort een slag te kunnen maken van 2 inches (5,08 cm).

Storingen

onder en boven de 1000 voet en in vrije val kunnen de volgende oorzaken hebben: - lekkage in de slang, - lekkage in het hoogte-instelkastje, - lekkage in een deel van de body van de FXC, - een verkeerde kallibratie van de afvuursnelheid (minder dan 40 tot 65 voet per sekonde), - de hoogte-aanduiding korrespondeert niet met de hoogte waarop de slang door het hoogte-instelkastje moet worden gesloten.

Het totaal weigeren van de FXC kan inhouden: - mechanische beschadiging van de afvuurkabel, hoogteinstelkastje, slang, ontgrendelmechaniek of membraam drukdoosje, - vervuiling van hoogte-instelkastje of slang.

Het spontaan afvuren op de grond van de FXC duidt op slijtage of het niet ondergaan van de laatste door de fabrikant aanbevolen modifikatie.

Vereniging van Valschermtechnici

•

Noot van de redaktie: de bijbehorende tekeningen waren voor publikatie helaas te slecht van kwaliteit. Wij gaan ervan uit dat voor belangstellenden een goede kopie van de handleiding met tekeningen via de VVV is te verkrijgen.

Het afvuren tijdens de klim Onderhoud

en inspektie

De FXC 12000 is een gevoelig instrument en om de betrouwbaarheid te waarborgen, moet men ervoor zorgen dat: - het apparaat niet in aanraking komt met zand en vloeistoffen, - het apparaat geen schok-

levertijd 4 à 5 weken BESTEL NU !!! telefoon:

050·

416057

Hoendiepskade 2 9718 BD Groningen

Dropfesf Pisa Invader De werkgroep van de Vereniging van Valschermtechnici (VVV) heeft droptesten uitgevoerd met de Pisa Invader reserve konform de TSO (TSS), katagorie C 23 B. Dit is gedaan omdat de fabrikant een advies heeft uitgebracht om de Invader reserves te verstevigen door een extra kevlartape aan te brengen op de upper en lower skirt en bartacks aan te brengen op de plaats waar de cirSP28

cleconferentialtapes en de radiaaltapes elkaar overlappen .'

De droptesten zijn uitgevoerd naar aanleiding van de mogelijkheid dat meerdere stiksels op dezelfde plaats een verzwakking van het materiaal zou kunnen betekenen.

De droptesten zijn gedaan met een gemodificeerde en een ongemodificeerde Invader reserve.

Zowel de gemodificeerde als ongemodificeerde Invader doorstonden de test goed.

Naar aanleiding van deze testresultaten heeft de VVV besloten de modifikatie van de fabrikant betreffende de Invader reserves typen 370 R en 420 R te laten uitvoeren met een uiterlijke datum van 1-1-'90.

De modifikatie op de Invader moet dus vóór 1-1-'90 zijn uit-

gevoerd. Dit kunt u laten doen bij een valschermtechnikus. Vóór bovengenoemde datum uitgevoerd, vergoedt de fabrikant de kosten. Na 1 januari '90 vervalt de luchtwaardigheid van de chute en komen de modifikatiekosten voor rekening van de eigenaar. Reken gerust op zo'n tweehonderd gulden. Haast u dus! werkgroep

materiaal VVV.

Soulac sür Mer of het goede leven op de akker Het opleiden van Nederlandse leerlingen in ZuidFrankrijk is niet nieuw: Bergerac en Royan klinken ons niet vreemd in de oren.

Althans - we wisten dat het gebeurde, maar keken er toch wat vreemd tegenaan.

Nederlanders met Franse instruktiepapieren, buiten alle Nederlandse regels en gewoontes om, dat kon toch nooit helemaal in orde zijn. De daar opgeleide mensen werden dan ook altijd met enig wantrouwen bekeken wanneer ze de euvele moed hadden om zich op één van de Nederlandse clubs aan te melden om verder te gaan met springen - als ze dat al deden.

Want meestal wisten deze mensen niet eens dat er ook in Nederland zoiets als een bloeiend paraleven bestaat.

Onbekend maakt onbemind en daarom nu maar eens wat meer over het springen in Zuid-Frankrijk - en dan met name in Soulac.

Dré Matti is een van die Nederlanders met een Franse instruktiebevoegdheid. Tot vorig jaar werkte hij in de zomermaanden op Royan, maar deze zomer is hij de Gironde overgestoken en neergestreken op het Centre École du Parachutisme van Soulac s/Mer. Een schitterende lokatie, zonder twijfel, maar om 55 leerlingen per twee weken op te leiden heb je meer nodig dan alleen zon, zee en strand. Qua materiaal, organisatie en outillage kreeg hij alle medewerking van de plaatselijke centrumchef, de onvolprezen monsieur Vigneau. Voldoende leerlingensetjes (Campus met Drakkar en Minimax), een C207 en een Pilatus Porter voor de deur, gebruik van hangar en camping en natuurlijk volgens Frans gebruik iedere morgen een hand.

De mensen die boeken voor een parachutespringvakantie in Soulac, krijgen ook echt een vakantie. Iedere twee weken rijdt er een bus van Amsterdam naar Soulac V.V., voor het wisselen van de leerlingen. Men kan kamperen (in eigen tent of in militaire boogtenten), er is een

bunkhouse en voor de mensen die meer op komfort zijn gesteld ook nog een zestal houten bungalows. Er is personeel om te koken, om af te wassen, om schoon te maken - allemaal Nederlanders die op die manier een goedkope (werk)vakantie hebben.

En dan is er natuurlijk een instruktiegroep - óók Nederlands. Maar het grote verschil met voorgaande jaren is dat Oré dit jaar via-via een aantal (hulp)instrukteurs en ervaren springers naar Soulac heeft kunnen halen, die ook in Nederland zeer aktief springend bezig zijn. Hierdoor ontstaat er eindelijk een uitwisseling van ideeën, wij raken op de hoogte van wat zich daar nu eigenlijk afspeelt, Oré komt er wat beter achter hoe springend Nederland zich op dit moment bezighoudt en ook voor de leerlingen - zowel beginnend als gevorderd wordt de Nederlandse situatie duidelijk. Alleen maar positief, lijkt me.

Op materiaaltechnisch gebied kunnen een aantal dingen veel beter (lees: veiliger).

Op een gedeelte van de staticline setjes zit geen FXC (vrije val wel), de eerste vrije val gebeurt meteen met handdeployed, de stuurlijnen zijn niet allemaal verlengd, en (hot item) er wordt gewerkt met een pilotchute-assist.

Vooral dit laatste punt is aanleiding geweest tot uren durende diskussies, waar gelukkig ook de Franse instruk~u~bijwe~enb~ro~en.

Daaruit bleek dat in Frankrijk de zotte situatie bestaat dat het Franse leger (met acht miljoen(!) sprongen per jaar) wèl gebruikt maakt van het direct-bag-systeem en dit ook als het veiligste en beste erkent. Echter, civiel mag dit systeem binnen Frankrijk niet worden verkocht en gebruikt!

Men kent dus het systeem, weet dat het beter en veiliger is, maar kan er niet aankomen, terwijl Parachutes de France het zelf produceert.

Maar via de omweg Nederland is het natuurlijk vrij simpel te bestellen en de Fransen in Soulac zouden het alleen maar toejuichen indien het werd gebruikt. Tijdens mijn verblijf is er één bag bij

Kees Tops besteld en gearriveerd, alleen heb ik de testsprong niet meer meegemaakt.

Maar het begin van deze positieve ontwikkeling is er dus.

Ook de simpele oplossing van het verlengen van de stuurlijnen en daarmee het voorkomen van het "doortrekken" (wat tijdens mijn aanwezigheid één vrij ernstige blessure tot gevolg had), werd moeiteloos geaksepteerd en van het nut van FXC's is inmiddels iedereen overtuigd, alleen spelen daar altijd de financiën een rol. Maar ook dat zal worden verbeterd.

Wanneer ik ga vertellen over de persoonlijke begeleiding

Oe gezamenlijke

maaltijd.

liefst buiten natuurlijk!

van de leerlingen dreig ik lyrisch te worden, want die is daar echt uit de kunst. Maar het zou al te makkelijk zijn om te zeggen dat we daar in Nederland nog wat van zouden kunnen leren, tenslotte is de situatie daar heel anders dan hier. De mensen zijn op vakantie, worden geheel verzorgd, het is elke dag mooi weer en je maakt je leerlingen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat mee in allerlei mogelijke en onmogelijke situaties. Vooral buiten het springen om vervaagt de scheiding instrukteur/leerling en wordt het kontakt vriendschappelijk en ontspannen.

Je gaat met elkaar naar het strand en op kastelentocht en 's avonds zit je met z'n allen in dezelfde bar of op hetzelfde terrasje. Wanneer mensen fouten maken, kun je daar rustig op reageren, want je

weet dat je er de volgende dag wéér met je neus bovenop zit. Je bent zelf ontspannen, je bent er duidelijk voor de leerlingen en niet voor jezelf.

Elke sprong wordt gedébriefd en vooral bij de eerste drie, vier sprongen gebeurt dat heel uitgebreid, vanaf exit via het sturen tot aan de landing.

Elke sprong wordt aangetekend op een persoonlijke kaart van de leerling en deze kan zich pas manifesten voor een volgende sprong wanneer op zijn of haar kaart de vorige sprong is afgetekend en dus gedébriefd. Aan het eind van de week worden alle aantekeningen van deze

(foto: Dymph Verdiessen)

kaart overgenomen in het logboek. Geen slecht systeernl Het kontakt binnen de instruktiegroep heb ik tijdens mijn drie weken als heel goed ervaren. Van echte hiërarchie was geen sprake, problemen met leerlingen werden besproken en met elkaar zochten en vonden we oplossingen. Naar het verhaal van een hulpinstrukteur werd net zo goed geluisterd als naar dat van een instrukteur en ook onderling was het geen enkel probleem om elkaar te korrigeren wanneer dat nodig was.

Als vakantie waren deze drie weken in Soulac voor mij uitermate geslaagd - een goede sfeer, toch ook hele leuke sprongen voor mezelf gemaakt, de zon, de zee en de Franse ambiance - maar dat 29SP

is natuurlijk mijn eigen persoonlijke beleving.

Met het schrijven van dit artikel wil ik vooral een lans breken voor de in Frankrijk opgeleide leerlingen die hier in Nederland verder willen springen - een ontwikkeling die we alleen maar moeten toejuichen en stimuleren.

Tenslotte is kontinuïteit in het springen heel belangrijk en wanneer men alleen maar drie weken per jaar in ZuidFrankrijk gaat springen en de rest van het jaar thuisblijft omdat men op de Nederlandse clubs niet welkom denkt te zijn, is er van kontinuïteit weinig sprake. Op die manier "kweken" we een grote groep B-kategorie springers!

Wanneer zich dus zo iemand bij je club of centrum aanmeldt, sta daar dan niet afwijzend tegenover, maar neem even de moeite om het logboek door te kijken. Het Franse brevetten-systeem zit anders in elkaar dan het onze, maar de lucht waarin we vliegen blijft hetzelfde.

Tijdens de opleidingen die ik daar heb gegeven, heb ik de leerlingen het Nederlandse systeem uitgelegd en ze gewezen op de verschillen tussen het springen gedurende een vakantiekamp in Frankrijk en op een Nederlandse club. Maar de overgang zal toch wel groot voor ze zijn.

We kunnen het ze moeilijk maken - we kunnen ook blij zijn dat mensen met onze sport hebben kunnen kennismaken in een goede en ontspannen sfeer en ze hier de kans geven om daar verder mee te gaan.

Ua van Heerwaarden

•

Van laagvlieger tot hoogspringer

Een van de zeven AFF-sprongen: Paracentrum Oud Turnhout.

Wim Bergman met rechts van hem Marc Cuylaerts van

Wat is de overeenkomst tussen motorrijden en parachutespringen? In beide gevallen eindig je na respektievelijk een toerrit en een sprong weer op het beginpunt, maar ben je intussen een hoop geld kwijtgeraakt. Tevens verklaren familie en buren je voor gek, hopen dat met het klimmen der jaren het verstand alsnog komt en als er iets fout gaat bij het rijden of het springen, zit je bij beide hobbies gemiddeld ook iets langer in de ziektewet als bij een misslag bij dammen. Beide hobbies geven echter ook een gevoel van vrijheid en individualiteit, die je zelden bij andere hobbies aantreft.

Een bevriende voorzitter van een motorclub uit Kerkdriel vroeg ons of we op het gebied van parachutespringen niet wat konden organiseren voor

de aktiviteitenkalender van die club. Dat kon.

Allereerst hebben we toen uit beeldmateriaal van Henny Wiggers een demonstratievideo samengesteld van staticline-, AFF (level 1)- en tandemsprongen. Als lokatie werd Oud-Turnhout gekozen, waarbij met name is gekeken naar toeschouwersfaciliteiten (terras, bak en hangar bij elkaar), vliegkapaciteit en afstand. In overleg met deze club werd als principedatum Hemelvaartsdag vastgesteld en prijsafspraken gemaakt.

Op de jaarvergadering van de motorclub is de video gedraaid en hebben we springmateriaal gedemonstreerd e.d. Van te voren was deze avond met een inleidend verhaal in hun clubblad aangekondigd. De belangstelling was dan ook groot. Er waren intekenlijsten waarop mensen zich konden opgeven voor een van de genoemde spron-

Teuge- Texel 16-way Wat een tienjarig jubileum had moeten worden, werd voor iedereen een teleurstelling.

De eigenaar van A-1 Skydiving Centre, Mr. Harrison, meldde vlak voor de wedstrijd dat de Twin Otter, die wij van hem hadden gehuurd, een motorwisseling moest ondergaan.

Het op zo'n late termijn regelen van een vervangend vliegtuig bleek een praktisch onmogelijke opgave.

Zowel Paracentrum Texel als de heer Harrison hebben echter hun uiterste best gedaan een vervangend vliegtuig te regelen. De aanvankelijk door Harrison aangeSP30

kondigde Casa bleef uiteindelijk in de Belgische burokratie steken. Een feit, waar Roland Hilfiker tijdens de WK in Ampuriabrava ook tegenaan liep.

De inzet van de PH-MEN en twee C206'en was een alternatief dat verre van ideaal bleek. Dat was de organisatie zich terdege bewust. Een uitgebreide uitleg van de aktiviteiten die door de organisatie waren genomen, bracht echter wel een hoop duidelijkheid. Natuurlijk kon deze uitleg de teleurstelling niet wegnemen.

Zondag arriveerde de Twin Otter met nieuwe motor,

maar het slechte weer maakte het springen echter onmogelijk.

Konklusie: door pech en slecht weer is deze wedstrijd niet het sukses geworden waar velen hard voor hadden gewerkt. Er zal in het vervolg moeten worden gezocht naar een vliegtuigverhuurder die een kist op standby heeft bij eventuele pech en die toch nog betaalbaar blijft voor het gebruik als springkist. En dat is geen eevoudige zaak, geloof me.

Mede namens Herman Landsman, Ron Schaap

•

gen, tegen betaling van een borgsom. Dit om te voorkomen dat er van alles wordt georganiseerd, maar op de dag zelf de helft "ziek, zwak, misselijk of onderweg" is.

Een aardig mechanisme is dat wanneer een gangmaker zich met veel bravour opgeeft (hij durft ... ), een aantal anderen natuurlijk niet kunnen achterblijven. Dit resulteerde in vier tandem- en zeven AFF-sprongen. Tevens wilden een paar mensen als passagier meevliegen. Gezien de toch pittige prijzen voor een dagje uit een onverwacht resultaat! Dit was ook nog net op één dag te verspringen.

De avond voor Hemelvaartsdag en op de ochtend zelf kregen de zeven AFF-kandidaten van instrukteur Marc Cuylaerts van paraclub OudTurnhout een basistraining voor de level-1 sprong. Dit dreef de spanning en de sfeer onder de groep flink op.

Hemelvaart gaf perfekt weer.

De motorclub met aanhang nestelde zich op het terras, waarschijnlijk in de stille verwachting dat de club vandaag wat zou worden uitgedund.

Marc en de zijnen hadden de zaakjes goed voor elkaar en ondanks het uitvallen van de Pilatus kon iedereen met de Cessna's zijn of haar sprong maken, of als passagier meevliegen.

Met als enig minpunt een gebroken enkel is de dag een grote promotie voor het parachutespringen geworden, die bij de motorclub vermoedelijk een vaste plaats op de aktiviteitenkalender gaat innemen .

Tevens overwegen een paar mensen om door te gaan met springen.

Nu zijn er in ons land nogal wat clubs, verenigingen etc. die voor hun jaarlijkse uitstapje wel eens wat anders willen dan zeevissen, skelteren of kanovaren in de Ardennen.

Je moet ze echter wel op een idee brengen! Ook al springen ze zelf niet allemaal, het is in de veilige beschutting van een pilsje toch een leuk gezicht om vriend(in) of kollega te zien ploeteren met een parachute. Wij hebben het in ieder geval ontzettend leuk gevonden om dit te organiseren en houden ons aanbevolen voor geïnteresseerden.

Dick Romkema

•

Springweek ENPC Ameland

:I' Jeroen Karstens de achtergrond.

fotograteert

Bert Heyblom

A story about sun, sea, skydiving and Nobeitjes ...

boven Ameland

met nog een stukje Terschelling

door het feit dat de PAC telkens met de handpomp moest worden volgetankt.

Iedereen had aan het einde van deze eerste springdag Ameland van boven gezien,

op

Donderdag 3 augustus werd onze 'ouwe trouwe' parabus door enkele fanatieke leden volgepropt met al het materiaal dat we op Ameland dachten nodig te hebben om te kunnen springen.

Nadat er nog net voor twee man plek in de bus was, vonden we het welletjes en na een paar drankjes vertrok iedereen opmerkelijk vroeg naar huis, want de volgende dag was het zover: de Exodus van de ENPC richting Ameland.

Op Ameland aangekomen, werd de Ron Kramer en Marjon van der Meer tijdens een CRW. (foto bus weer uitgelaManuela van de Westen) den en op de camwat overigens een schitteping bij Ballum een ENPCrend gezicht was en vertrok kamp de grond uit gestampt. dus voldaan maar hongerig Daarna natuurlijk richting richting camping. 's Avonds 'Nobel' waar we nog meer ENPC'ers aantroffen. En het werd Ballum-city weer opgezocht en tot in de kleine uurvocht met dezelfde naam als tjes onveilig gemaakt. het cafĂŠ vloeide rijkelijk ...

De volgende morgen werd Zondagmiddag maakte de NNPC een jump-in vanuit de het vliegveld opgezocht en PH-CFY die werd overgevlode hele zaak gestart: de eergen om als tweede kist te ste sticks werden ingedeeld worden ingezet. Prompt weren de lucht ingestuurd! den er plannen gemaakt voor Enkele PA'ers wisten de rest een achtman RW en CRW. zover te krijgen dat ze een Dat resulteerde in een gebak gingen graven die slaagde achtman RW die bevreemd genoeg (waarschijnstond uit NNPC'ers en lijk veroorzaakt door al die ENPC'ers. Tijdens deze Nobeitjes de avond ervoor) sprong bleek dat sommige steeds meer op een giganNNPC'ers over een gigantitisch ei begon te lijken. Maar sche floatkapaciteit beschikja, schijf erin en klaar is Kees. ken.

Intussen draaide het manifest Later die middag werd ook op volle toeren en de PAC eenaan~aggedaanoph~ eveneens. De enige vertraclubrekord CRWdat, gezien ging die we opliepen, kwam

Ruud Martijn op z'n rug in de zon: wat wil je nou nog meer op vakantie?

de inhoud van onze PAC, niet groter was dan een vierman.

Omdat er echter op dat moment maar zeven CRW'ers aanwezig waren, moest het nieuwe rekord een zeven man worden. Maar nummer zes moest na een malfunction afkoppelen en zijn hoofdkoepel jammerlijk richting zee zien verdwijnen! Dankzij een goede materiaalverzekering loopt nummer zes nu weer lachend op de club. Nummer vier moest na twee mislukte pogingen achteraan sluiten en is helaas niet meer ingekomen. Als u het tot nu toe heeft kunnen volgen, snapt u vast wel dat nummer vijf en zeven inkwamen als nummer vier en vijf en zo het nieuwe clubrekord op vijf man is gezet.

De rest van de week werd al springend doorgebracht. Er werden A-brevetten gehaald, leerlingen maakten hun eer-

ENPC'ers

met kastenweer

tijdens de springweek

ste vrije val, springers kwamen ineens verder met RW en CRW, er werden tandemsprongen gemaakt en iedereen maakte zichtbaar vorderingen.

Vanaf dinsdag werd er iedere avond op het strand gesprongen. Daar werd het, met de dag groeiende, publiek ge-

(foto Jeroen

Karstens)

trakteerd op CRW en PAo Iets dat bij springers en publiek in zeer goede aarde (zand) viel.

Er werd helaas niet iedere dag gesprongen. Toen het donderdag te hard waaide, zijn we maar naar het strand gegaan. Na een uurtje zwemmen in zee werd er besloten om met een groepje een ENPC-kasteel de grond uit te stampen. Na ons vertrek werd het schitterende bouwsel door enkele kinderen weer vakkundig de grond in gestampt.

Vrijdag was het weer echt slecht en zijn we maar gaan zwemmen in het zwembad van Nes. Hier zijn nog wel enkele RW-eisen gehaald. Er werden twee-, vier- en achtmannetjes en enkele grote pogingen van de glijbaan af gelanceerd.

Zaterdag werd er nog wel wat gesprongen en na het oprui-

Ameland

...

(foto Annemiek

van Gessel)

men vertrok het overgrote deel weer naar Roosendaal.

Zondag werd er uit de overgevlogen PAC een jump-in gemaakt boven Roosendaal en zo werd een zeer geslaagde week in Ameland afgesloten.

Joost 'Indiana' luysterburg

â&#x20AC;˘

31SP

In

ezon

De huidige situatie Ook voor mij is de huidige situatie in ons springwereldje aanleiding om eens een stukje te schrijven.

Over de 'confluence wrap': Als je een krantekop zou zien met de volgende tekst "auto crashed, vier doden tengevolge van defekte remleiding, alle auto's van Nederland verplicht naar garage voor nieuwe leidingen!" dan vraag je je ook af welk atechnisch persoon die beslissing op zijn geweten heeft.

En dit is nu precies wat er aan de hand is met de 'confluence wrap': iemand verongelukt door een mankement aan een harnas (Weckbecker, Duits fabrikaat) en vervolgens wordt niet die serie àf dat type àf zelfs dat merk verbeterd op dat punt, nee, àlle Nederlandse springers moeten hun harnas maar even laten verstevigen.

Als zo'n beslissing genomen wordt door een enkeling dan denk je toch dat hij niet goed bij zijn hoofd is, maar als die beslissing wordt genomen door een kommissie met het woord 'technisch' ervoor dan moet je geloven dat er zoiets als een massale verstandsverbijstering moet bestaan.

Of om kort te gaan, deze mensen kunnen eenvoudig niet technisch zijn.

Parachutes de France heeft haar mening omtrent de wrap kenbaar gemaakt en de direkteur van Talon fabrikant Rigging Innovations, Sandy

R. Reid, schreef in een fax aan de Technische Kommissie o.a. "If you have identified a problem with our design and failed to notify us, you have been remiss in your duty to not only all Dutch skydivers, but also to jumpers around the world who ju mp Talons. On the other hand, if you have grounded our product based on problems with other, non TSOd designs, you are equally guilty of poor judgement." en "Rigging Innovations Inc., as the original design authority, WILL NOT authorize this modification without proof of need and proof of the required re-tes-ting.".

De strekking van de fax moge voor iedereen duidelijk zijn, behalve voor de TK want de wrap verplichting is nog steeds niet ingetrokken. De TK stuurde een fax terug waarin men schreef dat Talon inderdaad als beste uit hun test kwam, maar dat de wrap toch nodig is. Om zo'n test uit te voeren, moet de TK een Talon kapot getrokken hebben of zelf een Talon harnas, naar fabrikage richtlijnen van de fabrikant, namaken en kapot trekken; het eerste geval is te duur en van het fabrikage proces heeft de TK geen kaas gegeten. Nu maar hopen dat Rigging Inn. juridische stappen gaat ondernemen.

Vraagtekens te over dus over het nut van deze wrap.

Wellicht hebben kommerciële

redenen de doorslag voor deze beslissing gegeven. Zelfs ik kan een modifikatie bedenken: zet de beenbanden vast zodat de pilotchute door een draaiing niet vast kan komen te zitten (zie SP van juni, bladzijde 19).

Dit voor zover de 'confluence wrap'.

Nu iets over de automatische opener FXC ofwel de Hitec.

Zoals iedereen weet, is de Hitec verplicht voor degenen die geen C-brevet hebben.

Ondergetekende had al voor de Hitec gekozen voordat deze verplicht werd. Echter met het nieuwe BvR, waarbij de Hitec jaarlijks gekontroleerd en eenmalig gemodificeerd (geschatte kosten f 750,-) moet worden, is dit apparaat voor mij te omslachtig en te duur geworden en dus gaat bij mij de Hitec eraf.

Men heeft dus het tegengestelde bereikt van wat men wenst te bereiken. En waarom horen wij niet de reden van deze modifikatie naar Frans voorbeeld, of heeft dit ook met kommercie te maken? Zou het trouwens niet wenselijk zijn om een nieuwe openener te (laten) ontwikkelen, eentje die wel nauwkeurig en betrouwbaar is?

Nu iets over de regel dat een SV-houder zijn reserve niet meer mag vouwen. Ook voor deze regel geldt dat er geen aanwijzingen zijn of in ieder geval niet gegeven worden die deze regel rechtvaardigt.

Denk ik aan het gezegde 'oefening baart kunst', dan lijkt mij eenmaal per vier maanden te weinig om ervaring te krijgen in het vouwen van de

reserve, doch ik vind wel dat de beslissing bij de SV-houder dient te liggen.

Nu een reaktie op de Tjassing Salad' uit de SP van juni.

Vaak staat er wat redelijks in dit stukje, maar schrijven dat hij niet zal schromen om een zwarte lijst van kaderleden te publiceren in de SP gaat mij wat te ver. De gepubliceerde lijst van erkende kaderleden deugt nl. niet. Zo staat er een instrukteur op die al jaren niet meer springt en de enige rigger die, op eigen kosten, de meeste veiligheidskonferenties over de gehele aardbol volgt, ontbreekt vanwege een reden te onnozel om hier te vermelden. Waarom legt Tjassing geen lijst aan van alle erkende riggers en instrukteurs van de hele wereld; een buitenlandse springer met een krabbel van E.A.S. Terbunny komt hier ook omhoog.

Voor wat betreft de nieuwe papieren heb ik een advies; houd uw oude vouwkaartje up-to-date want in het buitenland snapt men er niets van.

Waarom zijn de papieren alleen van Nederlandstalige tekst voorzien? En de grootte van de kolommen is ook niet werkzaam voor een rigger.

Tenslotte wilde ik besluiten met de vraag of jullie weten waarom er zoveel Nederland. se springers springen in het Belgische Turnhout. Na het bovenstaande lijkt een antwoord overbodig.

Peter Bouwmeester D. Thomaszstraat 17a 2374 BJ Oud Ade

•

Snelheidsrekord?

Naar aanleiding van de twee artikelen in de vorige SP'en over de rekordpoging van Bruno Gouvy, werden wij er door Mike Pennock - terecht - op gewezen dat niet Bruno Gouvy, maar nog steeds Joseph Kittinger het hoogte- en snelheidsrekord in handen heeft met een ballonsprong boven New Mexico van een hoogte van 102.800 ft en een vrije val van bijna veertien minuten waarmee hij een snelheid van 614 mph (988 km/uur) haalde. Hij deed dit op 16 augustus 1960 en staat met dit feit vermeld in Howard Gregory's boek 'Parachuting's Unforgettabie Jumps'. Kittinger is hiermee een soort legende geworden en zijn prestatie zal moeilijk te SP32

evenaren zijn.

Afgezien daarvan vonden wij de inspanningen van Bruno het vermeiden zeker waard, met name gezien de gebruikte moderne hulpmiddelen, uitrustingsstukken en technieken, daarbij in aanmerking genomen dat deze sprong uit een vliegtuig en niet uit een ballon geschiedde.

Het persbericht maakt inderdaad niet expliciet melding van het breken van het rekord, maar om journalistieke en promotionele redenen vonden wij het toch zeker een artikel waard.

De foto is overgenomen uit het boek van Howard Gregory en is gemaakt door de US Air Force.

SP

•

Nul kornrno \ \

Dat was de startsnelheid bij mijn eerste ballonsprong. De heteluchtballon hing namelijk stil op 4000 ft toen ik uit het mandje klom en losliet. De ballon hing op dat moment ongeveer boven Ampuriabrava, nog geen twee kilometer van het veldje waar we waren opgestegen, naast het plaatselijke vliegveld met het bekende paracentrum.

Het was mijn 120ste sprong.

Eigenlijk moest je minimaal 200 sprongen hebben voordat je met de ballon meemocht, maar na bestudering van mijn logboek, waaruit blijkbaar bleek dat ik voldoende noodsituaties had overleefd, kreeg ik de zegen mee.

In de ballon zaten verder medespringer Bruno en drie gewone toeristen, twee Duitsers en een Belg. En uiteraard de ballonvaarder, ook een Belg, die er zomers zijn beroep van maakt om vrijwel dagelijks liefhebbers ballon te laten varen.

De hitte van het 'gassen' bij de start was bijna ondragelijk, maar na het loskomen van de grond was dat over.

Afgesproken was een hoogte van 4000 ft, die al snel werd bereikt. Daar er nauwelijks of

V.l.n.r. instrukteur

Bruno, Dick Romkema

en de piloot. (foto Marianne

geen wind was, bleef de ballon vrij dicht bij het vliegveld.

Aangezien er in principe geen volgauto is voor de springers, is het verstandig om niet te lang mee te varen, want dan moet je zelf maar terug zien te komen ...

Het uitzicht was fantastisch, met de Middellandse Zee

Romkema)

plus stranden aan de ene kant en de Pyreneeën aan de andere kant.

Bruno zou als eerste springen. Voor de ogen van de verblufte toeristen ging hij op de rand van het mandje zitten en liet zich al salto-end naar beneden vallen.

"Totaler Wahnsinn!", riep het

dan de staande briefing, dan de oio-karren en tenslotte de feitelijke sprong.

De sprong is te volgen vanuit drie afwisselende observatiepunten: helmkamera in de formatie, buikkamera in de formatie en tenslotte nog een kameraman boven de formatie.

Door middel van stilstaande

•

Dick Romkema

Parapenters opgeletlIl

Skydive 101 RW is niet moeilijk, mits je een grondige basis hebt van kennis en vaardigheden. Dit is de konklusie van Tom Piras.

Want, zo meent hij, moeilijke sprongen zijn niets anders dan een aantal makkelijke bewegingen achter elkaar.

Piras is een relatiever van wereldnivo; zo was hij ondermeer coach van het Franse TAG-team dat wereldkampioen is.

In deze nieuwe videoproduktie onderbouwt hij zijn uitspraken met instruktie. Skydive 101 is daarom geen fun-video over springen maar een sober en grondig instruktiemiddel.

De film is opgebouwd uit zes RW-4 sprongen waarbij elke sprong, een zogenaamde 'drili', wordt geanalyseerd volgens een vaste serie aspekten. Het begint met een overzicht van de gehele sprong,

Duitse meisje terwijl zij hem nakeek en de Belgische jongen vroeg verbaasd of ik ook ging. Dat was wel de bedoeling. Met toch wel een raar gevoel keek ik naar beneden en klom over de rand van het mandje. Geen gehaast, geen geraas, geen snelheid, niets wat een normale exit kenmerkt. Na een groet liet ik het mandje los.

Nog nooit heb ik zo'n gevoel van acceleratie gehad als vanaf dat moment, ook niet op een snelle motor. Van 0 200 km/uur en van absolute stilte tot het gebruikelijke windgeraas in plusminus acht sekonden zijn uitersten, die je bij een sprong uit een vliegtuig niet zo ervaart als bij een ballonsprong.

In tegenstelling tot wat ik op de grond naar aanleiding van verhalen verwachtte, bleek het geen probleem om stabiel te blijven. Het was een fantastische ervaring, zelden had ik na een sprong zo'n goed gevoel. Mijn vrouw die had gezien waar ik ongeveer was geland, haalde mij op met de auto. Jammer eigenlijk dat het in ons land maar bij uitzondering mogelijk is om deze milieuvriendelijke manier van springen te bedrijven.

beelden worden aspekten, houdingen en fouten besproken.

Piras, die het kommentaar verzorgt, hanteert steeds een setje trefwoorden zoals: key awareness, synchronicitv, peripheral vision en proximity. In het begin lijkt het abracadabra, maar na een paar 'drilIs' te hebben doorgenomen, maak je het je zó eigen.

Als instruktiemiddel is deze video een juweeltje, als kijkfilm is hij veel te rechttoe rechtaan.

Skydive 101 is binnenkort te huur via de afdeling videofilm en voor procedures verwijs ik naar de SP van februari '88, bladzijde 8. Indien men dat nummer niet (meer) heeft, kan men voor informatie terecht bij Minnie de Rijk, telefoon 03210-14924.

Vanaf heden is het mogelijk om je als parapenter te verenigen door je aan te sluiten bij de eerste Nederlandse parapente 'club', namelijk de Stichting Para Adventure.

Deelname aan de stichting is gratis, echter wel gekoppeld aan het lidmaatschap van de KNVvL, Afdeling Parapente.

Dit lidmaatschap geeft je de mogelijkheid om je via de stichting als parapenter te verzekeren (WA-Europadekking).

De Stichting Para Adventure verzorgt tevens parapenteopleidingen alsmede stages in het buitenland.

Reimer van der Vlugt

Stichting Para Adventure

•

Voor nadere informatie kun je terecht bij André Wierenga, telefoon 030-434264 op werkdagen tussen 09.00 en 21.00 uur.

Informatiefolders zijn op aanvraag verkrijgbaar.

•

33SP

Winterlude World Cup Paraski Canada 1990 De WK Paraski zal deze winter door Canada worden georganiseerd in Ottawa van 3 tot 9 februari 1990.

Er is geen limiet gesteld aan het aantal deelnemers per land. Wel stelt de organisatie een aantal eisen aan de deelnemers en het materiaal dat zij willen gebruiken.

Schriftelijke toestemming van de KNVvL om Nederland te mogen vertegenwoordigen, is bijvoorbeeld vereist.

Bovendien moet de KNVvL zwart op wit zetten, dat de deelnemer de kapaciteiten bezit om op veilige wijze aan de kompetitie deel te nemen.

Er is $ 15.000 aan prijzen te verdelen.

De inschrijfkosten bedragen $ 415 per deelnemer, leden van officiële teams en gasten betalen $ 240. Hierbij zijn inbegrepen de kompetitiesprongen inklusief trainingssprong, skiën, acht nachten half pension, slotbanket en lokaal vervoer tijdens de kompetitie.

Uiterlijk 1 december moet het inschrijfgeld zijn overgemaakt; het inschrijfformulier dient op 15 december bij de organisatie binnen te zijn.

Informatie en aanmelding via de Sportkommissie: Henk Nijhuis, Waemelslant 89, 6931 HT Westervoort, telefoon 08303-18458.

•

Arenda van Egmond

Maferiaalmarkf Komplete set: Rig: Mirage I. Main: Pegasus. Reserve: Swift. Bouwjaar '83, ca. 350 sprongen. Vraagprijs f 3.200,".

Info: Ton Corvers, Bosschenhuizen 13,6369 BK Simpelveld.

Komplete set: Rig: Chaser, Thomas (rood-zilver). Main: Free-Flyer, 0 sprongen (geel-zwart). Reserve: Invader 370 Pisa '87, 0 sprongen (wit).

FXC 12000 '88. Altimaster Thommen '88. Paraboots + helm Protec. Vraagprijs f 5.000,--. Info: R.J. Smeink, telefoon overdag 03410-12667, 's avonds 03413-2326.

Komplete set: Rig: Eagle (zwart).

Main: 260 sport (blauw-paars). Reserve: T1 OR, 24 ft. Alles i.z.g.s. met re· cente jaarkeuring. Prijs slechts f 1.775,--. Info: Loek Strous, Vaart-

Exit boven Ampuria deze zomer. (foto Kiek Leenaers)

bossen 30, 4816 JJ Breda, telefoon werk 076-789280, privé 076-810190.

Main: Cruislite '86, 400 sprongen.

Prijs f 500,--. Info: Gerard Fidom, telefoon 05280-67603.

Main: Parafoil 282, split slider (Dutch Connection kleuren), ca. 500 sprongen. Prijs US$ 600 te betalen in Hfl. Info: René Drost, Jaromirgaarde 131,7329 CM Apeldoorn, telefoon 055-422093.

Komplete set: Rig: Precurve/Racer (blauw). Main: Firefly (blauw-wit).

Reserve: Raven I (zwart-lila). Prijs f 2.300,". Info: Robert Salmans, Leeuwerikhof 2, 6005 JS Weert, telefoon werk 040-734985, privé 04950-40573.

Komplete set: Rig: Requin (rood-witblauw). Main: Magnum 255 sq.ft (oranje-rood-wit-blauw).

Reserve: PF 26 ft (rood). FXC Europe 12000. Prijs n.o.t.k. Info: Onno Pijl, telefoon 's morgens 05907-1216.

Komplete set: Rig: Weckbecker'87.

Main: Parafoil 282, ca. 100 sprongen.

Reserve: Pioneer 26 ft Lopo '78. Prijs f 4.000,-" Info: Ingrid van der Wijngaart, telefoon werk 020-5832383, privé 020-108797.

Kompleet ingerichte Mercedes Camper (zelfbouw) bouwjaar '74, type 406 Diesel. Boogieminded en in uitstekende konditie. Prijs n.o.t.k, Info: Henk : Kuizenga, telefoon 050-416057.

Gevraagd: Main: Raven 111, Cruislite of vergelijkbaar, bouwjaar vanaf '85.

Info: Henk Kuizenga, telefoon 050416057.

Gevraagd: Klein harnas geschikt voor persoon van ca. 1.60 meter. Prijs n.o.t.k. Info: Mirjam van Vliet, Adm. De Ruyterweg 4811,1056 GK Amsterdam, telefoon 020-834880.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

TBE HAPPy LANDING CO. presents ...

• • • • • • • • • • • • ••• •• • • • •• • • ••• • •• • • ••• •• •• ••••• • •• • • ••• • • • • •• •• • • • • Wil je ook door de week van parachutespringen genieten?

Bestel dan nu je eigen videofilms direkt bij het afdelingssekretariaat ! De volgende titels zijn verkrijgbaar: WINGS, EL CAPITAN en SKYDIVE

f150,-

FREAK BROTHER CONVENTION

f 98,-

Drie films van Carl Boenish op één band. Vooral WINGS is een must voor de verzameling, omdat deze film een mijlpaal in het RW·springen markeert. EL CAPITAN bevat op· namen van rolsspringen, BASE dus.

Norman Kent legde de sfeer van de grootste boogie ter wereld vast. De brothers freaken in vrije val vooral op hun rug. De ware skydiver zal veel plezier beleven aan deze film die muzikaal uitstekend wordt ondersteund door de swingende rock van de Booze Brothers. De film duurt 20

TROLL VEGGEN

minuten.

f 90,-

Een film van Carl.~f.efi;~rma springen van eenWMlmJergte

Öster over basein Noorwegen.

RIDE A CLOUD

fI18,-

Norman Kent etaleert zijn talent met een prachtige filmimpressie

van het moderne

skydiven.

Mooie opnamen

van

koepel relatief !

PLAYGROUND IN THE SKY I en 11

per deel f140,-

Op deze banden verzamelde Carl Boenish opnamen van alle mooie, leuke en gekke dingen die je in de lucht kan doen. Niet alleen parachutespringen dus, maar ook veel hanggliding.

AIR BEARS

f

98,-

De nieuwste produktie: wederom een zeer professionele film van Norman Kent over het Amerikaanse viermansteam Air Bears dat vorig jaar wereldkampioen werd in Joegoslavië. Geniet van perfekt sequentialwerk boven een schitterende lokatie. Een must als je up to date wilt zijn. De film duurt 12 minuten.

SYMBIOSIS AND FRIENDS

f 98,-

Pete Reynolds maakte een verslag van het Engelse vier· mansteam Symbiosis tijdens hun training voor de World Cup in Canada, 1983 en van de wedstrijd zelf. Zeer leer· zaam voor degenen die sequential trainen! De film duurt 40 minuten.

BLUE MAGIC

fl00,-

Een film over het Zwitserse viermansteam Blue Magic dat in 1983 wereldkampioen werd in Zuid Afrika. De overwinnende sprong is erin opgenomen! Ook de achtman wordt gevolgd. Martin Genge is de maker. De film duurt 30 minuten.

WALKING ON AIR

fI36,-

Een ware dokumentaire Over alle vormen van parachutespringen, gemaakt door de Australiër Jas Shennan, voorzien

van kommentaar

door een ervaren

springer.

De-

ze film is ook leuk voor leerlingen en nlet-sprinçers. Voor iedereen wat wils! De film duurt 48 minuten.

Bestelling kan geschieden door overmaking van de kosten op girorekening 179618 van de KNVvL, afdeling para, in Den Haag. Per videoband moet f 14,- extra worden overgemaakt voor verzendkosten (vanuit Engeland). Denk eraan om het type band te vermelden: VHS, Beta of V2000. Voor V2000 wordt per videoband f 18,- extra gerekend! Na ontvangst van de betaling is de levertijd ongeveer twee weken. Voor inlichtingen kunt u terecht bij het afdelingssekretariaat in Den Haag, telefoon (070) 245457.

SP34

Wedsfrijdkalender 14-20 oktober: Vijfde World Cup of Champions PA, Chengdu, China. november: Parafeest ENPC. 26-31 oktober: Halloween Boogie, Skydive Arizona, USA, Info: PO Box 1324, Coolidge AZ 85228, 16-27 november: 21 ste Jaarlijkse 'Turkey Meet', Z-Hills, Florida.

18-28 november: 'Thanksgiving Super Boogie', Perris Valley Skydiving Center, Californië.

9 december - 7 januari 1990: Kerstboogie, Z· Hills, Florida.

16 december -7 januari 1990: X-mas Boogie - Paranavidad '90, Ampuria Brava, Spanje.

16 december - 1 januari 1990: Kerstboogie Perris Valley Skydiving Center.

22 december - 2 januari 1990: Hercules Boogie, Zuid Afrika. Info: B.B. Derx, Postbus 1164,0·8202 Bad Aibling, telefoon 08061· 2584, fax 30660.

24 december - 6 januari 1990: Pink Kerst Nieuwjaars Boogie in Trieben.

26 december - 7 januari 1990: Nieuwjaars· springen in Locarno. Info: 093-672651.

2-17 januari 1990: Boogie do Brasil '90, Fortaleza, Brazilië.

3-9 februari 1990: WK Paraski, Ottawa, Canada. Voor info zie rubriek evenementen.

23 en 24 maart 1990: Europacup Paraski, Wengen, Zwitserland.

23-25 maart 1990: Vierde Europese Paraski Trophy in lsola, Frankrijk. Info via hoofd buro para.

1-11 april 1990: WK CRW in Chiangmai, Thailand.

2-22 april 1990: 25ste Jaarlijkse 'Easter Boogie', Z-Hills, Florida.

14-22 april 1990: Paasboogie, Perris Valley Skydiving Center.

23-30 april 1990: First World Pops Meet, Ettamogah Pub, New South Wales, Australië.

7-16 september 1990: 20ste WK klassiek, Bied, Joegoslavië.

Para-Foil 232,252,272,282,300 Astrobe, Cruislite, Nimbus, Nimbus Beta, Strato-Cloud, XL Cloud, DC-S, Pursuit 215, 230, Swift, Cirrus, Orion, rD 135, lSO, 170, 190,210,230,260,300,340, Cricket, Firelite, Maverick, Fury, Sharpchuter, Hummingbird, Wildfire, Clipper, Raider, Maverone, Manta, Man-o-war, Raven's Micro I, IT,IIT, IV, Falcon lSO, 175, 195,215,235,265, 300, Spirit, Wizard, Mighty Mak, Hobbit, Midlite, Phantom 22, 24, 26, 28, Talon, Vector, Racer, Centaurus.

The list is just a small number of the items available with many kept in stock.

For more, see our big 170 page catalog ..

Flaaare ...

Maxiflaaare ...

Flaaarissimma!

BLUE TRACK'S SECRET When we are asked about Blue Track's secrets we feel very embarassed.

Why are they sa fast in flight and vet sa docile when landing?

Why are they sa sensitive little toggle input?

and sa swift with sa

What keeps their shape sa rigid?

What's the souree of their super lift allowing such a glide angle?

What gives them this unrivalled ability to flare?

How can they gently and safely put down loads which normally require a larger canopy?

Is it their airfoil shape?

Or their very particular geometry?

Or the placement of their lines attachment points?

Or the fabric used?

There is not just one answer, there are many more.

Same BT owners say that they are the work of genius. We thank them, but the truth is much simpler : we have combined many users demands and we have worked hard. Each technical aspect was designed separately before it was mixed with the others.

Each link was over-polished befare it was included in the final chain.

That's the unique secret of Blue Track. The result is obvious: our canopies offer much more performance and fun than an ordinary parachute.

Than all other parachutes.

Our canopies fly. At a very affordable price.

PAR

INTERNATIONAL

FIN

E

PAR ACH U T E

T N E R S

MAKERS

Worldwide distribution by PARACHUTES DE FRANCE SA B.P.247 95523 Cergy-Pontoise Cedex (Fronce) Tel.: (33) (1) 30321633 Telex': 607061 F - Fox: (33) (1) 30324311