SP 1985 14(2)

DEZE VERENIGINGEN ZIJN AANGESLOTEN BIJ DE AFDELING PARACHUTESPRINGEN VAN DE KONINKLIJKE NEDERLANDSE VERENINGING VOOR LUCHTVAART

SPORTPARACHUTIST jaargang 14 - nummer 2 - oktober 1985

Tweemaandelijkse uitgave van de KNVvL Afdeling Parachutespringen Redaktie: Ronaid van den Boogaard, Irwin Broen, Nathalie Chudiak, Arnold Collenteur en Niels Tieland.

Vaste medewerkers: Michel Bizot, Hein Cannegieter, Kees de Goeijer, Henk Kuizenga, Karst Sikkens en Bert Wijnands.

sekretaris clubhuis

S CH

vliegveld dropzone(s) type(n) vliegtuigen

VV DZ TV

met aantal springers tnflight deur springtijden

huur materiaal rond pc square bak voor precisie met naam DZ indien niet op vliegveld

ID ST WE

weekeinden sunset

De SPORTPARACHUTIST verschijnt in de eerste week van februari, april, juni, augustus, oktober en december.

Druk: Van Deventer b.v., 's-Gravenzande.

Nederlandse

Paraclub

TU-zeven 23, D-2730

CH: VV Seedorf, BRD, 09-4942812081, VV: Seedorf.

DZ: VV. TV: C-182/3.

Zeven,

tst. 328.

ST: zomer:

13.00-SS, zo: 10.00-SS, wo tlm vrij: 17.00-SS. BP: DZ. V: B S. ON: C H. Noord Nederlandse Parachutisten Club S: Jessie Haandrikman, G. ter Borghstraat

za:

M: r pc sq

12, Postbus

1587, 9701 BN Groningen.

CH: VV Eelde, 05907-4499.

VV: Eelde. DZ: VV, Winde. TV: C-182/4.ST: WE: 9.00-SS, zomertijd vrij: 18.00-SS. M: r pc. BP: VVo V: B R S. ON: C

Paracentrum

Noord:

S: Joeke de Jong, Nepveulaan 03404-50690.

Post: Postbus 567, CH: Plesmanstraat, 05280-71150.

vliegveld

154, 7900

3705 LH Zeist, AN Hoogeveen.

Hoogeveen

(geen

post),

VV: Hoogeveen.

DZ: Nieuw-Balinge, VVo TV: C-182/4 ID. ST: WE + feestdagen, evt. wo- en vrij-middag.

M: r pc. ap: DZ. V: B R S. ON: C. Flevo

S: J. Bronsveld,

Van

Hallstraat

29, 8072

03412-5499" CH: VV Lelystad, Lelystad, 03202-469.

VV: Lelystad. DZ: Kavel E-24. TV: C-206/5. zo: 9.00-19.00, zomer: B R S. ON: C.

Koninklijke

Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart Afdeling Parachutespringen

Bestuur E. T. H. Wijnands H. Boerman E. van der Kraan H. Cannegieter P. J. Hoogerwerf S. Woerlee

- voorzitter - sekretaris - penningmeester - publiciteit - algemene projekten - algemene projekten

Hoofd Bureau Parachutespringen K,NVvL Michel Bizot, Jozef Israëlsplein 8, 2596 AS 's-Gravenhage.

Telefoon: 070-245457.

Lidmaatschap Alle leden f 75,- per jaar, na 1 juli f 42,-.

Het inschrijfgeld voor leden bedraagt bij aanmelding f 8,--.

Aanmeldingen voor het lidmaatschap te richten aan het Afdelingssekretariaat (via de klubsekretaris).

Uw kopij gaarne inleveren vóór 1 november bij: Nathalie Chudiak, redaktie SPORTPARACHUTIST, De Eerensplein 21, 2593 NB 's:.Gravenhage

2 SPORTPARACHUTIST

R S ON C H CH

Paraclub Hohne S: J. van der Velden, 09-1950513823.

CH: VV Lohheide.

wo: 18.00-SS.

BA Nunspeet,

Paravereniging

Korps Commando

Troepen

S: C. J. Mol, President Kennedylaan 190,4707 daal, 01650-45230.

CH: Commandobaan 4, 4706 CL 01650-43920, tst. 155.

TV: F-27/ ± 35.

BH RoosenRoosendaal,

Skydiving Club The Flying Dutchmen S: Hans Bakker, IJsvogelplein 23, 3334 XA Zwijndrecht, 078-124100.

CH: Vliegveldweg 30, 3045 NS Rotterdam, 010-158421 VV: Zestienhoven.

DZ: Pijnacker, Berkel, Schipluiden.

TV: C-206/6.

ST: di en wo: 16.00-SS, za: sunrise-SS, zo: 12.00-18.00. M: r pc sq. BP: behalve zondag. V: B R S. ON: H. Stichting

Nationaal

Paracentrum

S: Jan Koenegras, 05763-604.

De

Teuge

Zanden

15,

7395

PA

Teuge,

C H. Cadetten

Parachutisten

S: M. Mennenga, 222407.

vereniging

Kasteelplein

10, 4811

Vereniging Paracentrum Teuge S: S. J. M. Meijer, Bolkskamp 25, 7576 05410-10586.

Zie verder Nationaal Paracentrum Teuge.

Vereniging

ST: za: 9.00-SS,

BP: DZ. M: r pc sq. V:

Paraclub

S: Marijke Leereveld, 040-859332.

Exinerstrasse

7i, 3103 Bergen,

"Paraqasse".

Lohheide,

Paraclub Icarus S: Joop Everts, G. van Amstelstraat 035-14938.

Hohne,

ST: WE: 9.00-SS. DZ.

83,1412

P.Porter/8 ID. ST: WE + rna-, di- en vrij-avond.

BP: Westbroek, VV. V: B. ON: CH.

Hilversum,

076-

GH Oldenzaal,

153, 5665 CH Geldrop, België,

met nadere

in-

VV: Saint Nicole, met nadere ingang Eindhoven.

DZ: VVo TV: C-206. ST: WE: 10.00-SS. M: r pc. V: B R. ON: C H. Para Centrum

Midden-Zeeland

Korr. adres: J. den Otter, Maassluis, 01899-19572.

(adspirant Oleanderstraat

lid) 36,

3142

NJ

CH: VV Midden-Zeeland, Calandweg 4, 4341 RA Arnemuiden, 01196-12910.

VV: Midden-Zeeland.

DZ: VV, Lewedorp, Sloegebied Vlissingen. TV: C-172/3, C-182/4 (medio '85). ST: apr. tlm okt.: 09.30-SS (enkele werkdagen gesloten). M: r pc sq. V: B R. ON:CHCH.

VVo TV: M: r pc sq.

77, 3742 SM Baarn,

52, "de Egelshoek",

M:

AT Hilversum,

CH: VV Hilversum, Loosdrecht, 02157-1849.

VV: Hilversum.

DZ: Maarterisdijk.

Westbroek,

Paraclub Hilversum S: A. van Kooten, Oosterstraat

BRD,

XC Breda,

Eindhoven Waleweinlaan

CH: VV Saint Nicole, Leopoldsburg, gang Eindhoven Airport.

09-4950518021, tst. 450.

VV: Lohheide. DZ: VVo TV: DO-27/5. r pc. ap: DZ. V: B S. ON: kamperen

13889.

CH: Noodweg

+

CH: De Zanden 22, "De Wolk", 7395 PB Teuge, 05763-842.

VV: Teuge. DZ: VV. TV: C-182/4 ID, BNI/8. ST: dagelijks 9.00-20.00. M: r pc. BP: DZ. V: B R. ON: CH kamperen DZ

H CH.

Paraclub

pc sq BP

V B

VV: Hilversum. DZ: Hoogland, VVo TV: C-182/4. ST: WE di- en vrij-avond.

M: r sq. BP: VVo V: B S. ON: C.

HG Oosterhout,

CH: Sportpark Vierhoeven, Roosendaat, 01650-59620.

VV: Seppe. DZ: Sportpark Vierhoeven.

TV: C-182/4, ID. ST: WE: 8.00-SS. M: r. BP: DZ. V: B S. ON: C H. Vereniging

voeding bar restaurant snacks overnachting camping hotel clubhuis

SS

Eerste Nederlandse Parachutisten club S: Kees de Jager. Pascallaan 13, 4904 01620-55816.

S: John Schouw, Godenstedterstrasse BRD,09-1942815615.

Abonnement SPORTPARACHUTIST leden van de afdeling Parachutespringen ontvangen het blad gratis. losse abonnementen kosten f 40,-- per jaar en zijn aan te melden via het Afdelingssekretariaat.

M

02154-

02157-1888.

Paraclub Zuid-Limburg (adspirant S: Ellen Golfin, Kluisstraat 21,

lid) 6439

AJ

Doenrade,

04492-4666.

CH: VV Zwartberg, 09-3211383273.

VV: Zwartberg (B). DZ: 4 km van VV. TV:Do-27/5. ST: WE + feestdagen: 10.00-SS. M: r pc sq. BP: in aanbouw. V: 8 R S. ON: kamperen VV.

Artikelen, reportages, brieven en beeldmateriaal over parachutespringen zijn altijd welkom. Materiaal wordt niet teruggezonden, tenzij op uitdrukkelijk verzoek. Beeldmateriaal moet voorzien zijn van de naam van de maker en/of eigenaar. In geval van beeldmateriaal met copyright dient een schriftelijke toestemming van de maker voor plaatsing in de SPORTPARACHUTIST te worden bijgevoegd. De redaktie behoudt het recht alle ingezonden materiaal te corrigeren, zo nodig in te korten of niet te plaatsen. De met naam onderschreven artikelen zijn voor verantwoordelijkheid van de schrijvers en behoeven niet altijd de mening van de redaktie weer te geven. De niet met naam onderschreven artikelen komen van de redaktie uit en zijn samengesteld aan de hand van informatie uit één of meerdere bronnen.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, microfilm, fotokopie of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de redaktie.

Advertentietarieven op aanvraag.

inhoud Winnaar Tom Verschoor Remy Herder

Bokaal:

Redaktioneel 10

Gal bakkerij

14

Het kan blijkbaar tóch. Ongezouten (in dit geval ook ongenuanceerde) kritiek op iets dat naar het schijnt de gemoederen bezighoudt (zie SP 1, augustus 1985). Aktie geeft reaktie en dat voorkomt dat de zaken eenzijdig worden belicht. Op het onderwerp wil ik hier niet ingaan. Wèl op het spuien van ongenoegen, kortweg 'gal bakkerij' .

De SP is een afdelingsorgaan van de KNVvL en als zodanig geven wij zo'n beetje de teneur binnen de gelederen van de afdeling weer.

Mij is al vaker opgevallen dat men ons 'te lief' vindt. Sektarisch positivisme gaat me te ver, maar ik kan een eind meevoelen. Veel vriendjes en overal als toffe peer bekend staan, beïnvloedt nu eenmaal je journalistieke integriteit.

Als het aan mij ligt, heb ik straks weinig 'vriendjes' meer over.

Spelen we dan in op een behoefte?

Hein Cannegieter

Piet Santegoeds Nathalie

Chudiak

en verder 4

WK RW '85 Arnold

Collenteur

Hoe ouder, hoe springer.

4

Karel Lamboolala

16 Way Meet '85 Teuge

8

Ingrid Zoetmulder

11

RW in de lift?

Arnold

Collenteu

r

Süd Ost Paracup Graz

12

het damesteam

RW kursus Dan Landis Ferté Gaucher Robert

18

Salmans

Springen

in Engeland

Ad Jongeneelen.

18

Ed Kolmeijer

Rapa Meet '85 Bad Lippspringe

18

Piet Groot

Precisie voor ronde bollen Rapa Meet 19 Cor Janssen

Para Ski 1985 Para Club Zuid-Limburg

20

een deelnemer

Cercle Para Luxembourg

20

Vietor Spaan

sCReW in Zwitserland

21

Kees Tops

1000 sprongen springers: Jacques Kouwenhoven Rob van der Linden

22

Hein Cannegieter

F27 springen

24

1985

Koos Verhaar

Zomerwedstrijd

PCN

25

Henk Kuizenga

Waar bleven de koepelrelatievers?

Joeke

25

de Jong

Demo Sail '85 Zesmansspeedstar bij de FD

26 wedstrijd

26

Jos en Mieke Wery

In memoriam

27

Ameland

28

Bonny

Boogie '85

Speelman

ENPC springweek Midden-Zeeland

op 30

Jan Ernest

en als altijd Redaktioneel Paravaria Recensies Evenementen Te koop Wedstrijd kalender Bij de voorplaat: Illustratie Ron van den Boogaard.

3 6 27 29 31 31

Irwin Broen P.S. Reaktie?

SPORTPARACHUTIST 3

Per expresse uit Joegoslavië "performance".

Dat blijkt ook uit de resultaten van het Franse team, gesponsord door Parachutes de France. Het team is in feite nog jong en maakt wellicht over twee jaar een nog grotere kans op de titel.

Voor het eerst zijn de Russen erbij geweest. Ze hebben minder gepresteerd dan ze zelf verwachtten, waarschijnlijk vooral door de vele indrukken die ze moesten verwerken. Op één punt waren de Russen de 'meesters: de linked exits. Ze legden als enig team alle eerste formaties buiten zonder griezelige momenten.

De wereldtitel in de vierman ging eveneens naar de Amerikanen, maar met een skore die lager lag dan bij de achtman! De voorsprong van de "Airbears" op de Canadezen en het Franse cocacola team is minder overtuigend. Het cocacola team was met meer wedstrijdervaring wellicht veel dreigender geweest voor "de beren" en de Canadezen, die niet gesponsord werden. De

Een van de leden van de Nederlandse afvaardiging naar de WK relatiefspringen in Joegoslavië is teruggekeerd met een eerste prijs: dat was Frans Beelen, die als trainingsjudge het beste resultaat behaalde en daarmee dus een kandidaat-FAI judge is geworden. De kern van de ploeg, het viermansteam School of Animal Flight, viel uit MI-8 helikopters maar niet in de prijzen; het team mocht zelfs nog niet ruiken aan de strijd op het middenveld. Toch heeft het Nederland als RW-natie behoed voor een totale afgang: de skore lag met 67 punten in ieder geval hoger dan op de NKP. De achtmanswedstrijd werd met een onoverbrugbare voorsprong gewonnen door het Amerikaanse "Coors", voorheen Visions. Dit weekendteam springt al zeer lang in dezelfde samenstelling en heeft een bijzonder goede sponsoring. Vooral dat laatste is de sleutel tot de perfekte Uitslagen Wereldkampioenschappen Joegoslavië september 1985

NETHERlANDS __._,"

tW

sp"

_Pc

Het Nederlandse viermansteam School of Animal Flight bij de openingsceremonie wereldkampioenschap relatiefspringen. (foto Wilma Dereta)

van het zesde

geven, zeer interessant. En misschien heeft u intussen al de kans gehad om ons videoverslag te bekijken.

De leden van School of Animal Flight, Peter Derksen, Bob Kaal, Kees Debie, Arnold Collenteur en kamaraman Joop van Rijswijk, zijn vanaf nu bereid om op verzoek clubs te bezoeken om een verhaal te houden en de video te draaien. (Niet allemaal tegelijk graag!)

Australiërs liepen een medaille mis door een zap: daarmee is bewezen dat je het met een slordige vliegstijl niet meer haalt tegenwoordig.

Bij de topteams viel het juist op dat het helemaal niet zo snel leek te gaan, maar het vliegen was clean waardoor nooit tijd werd verloren.

In de volgende Sportparachutist kunt u een veel uitgebreider verslag verwachten met veel foto's. Peter Derksen zal daarin ook de uitwerking van interviews met andere teams

Arnold Collenteur

Relatiefspringen,

RW 8 WAY

8. Zweden 9. België 10. Australië

7 7

6 4

6 6

5 5

11. BRD

9 7 8 7

6

7

8

9

10 totaal

3. France

10

13 10

11 12

9 10

11 11

10 10

10 4

tl 11

11 10

11

7 6 7

6 5 7

6 8 7

13 12 10

6 9 9

11 9 10

7

5 6

6 9 11

8 9 7

6 9 5 10 7 8 7

5 5 4

8 8 8 6

9 8 4

8 8 6 9 8 5

11 9 10 9 7 8

6 7

8 7 7 7

8 9 8 4 10

8 5 10 10

5 5

7 7 6 7

12 10 10

8 8

6 5 5 2 4

5. Oostenrijk 6. N. Zeeland 7. Italië

11 10

8 10 10

8 8 6 4

11 10 7

12 11

8 8 6 6

12 10 10

4. Australië

9

12 11 4

3 15 8 12

12 11 10

5 11 9

2 13 10

USA Frankrijk Canada USSR Oen mark Finland UK

1.

2.

3.

4.

5.

5.

7.

10 7 8 8 7

3

11

6 5 7 5

8 7 6 1 6

8 8

3 3 4

4

3 2 3

5 7 4 3

120 96 88 72 68 68 64

8.

9.

10.

10.

12.

13.

UK Denmark USSR Finland Swiss Zweden

118

14.

15.

16.

17.

18.

19.

België BRD Noorwegen Holland Spanje Tjechoslowakije

112

20. Joegoslavië

61 53 47 43

RW 4 WAY 1

2

3

4

5

6

7

8

9

1. USA

12

14

13

11

11

12

12

12

8

11

11 12

11

2. Canada

11 10

11

11

11

10 totaal 12 14

11 9

6 6 3

8 8 2 4

3

5

6 5 9 7 8 6 7 7 6 5 4

9 8 9 9 6 5 7 9 9 8 7 5 5 4

Hoe ouder, hoe springer Een tandemsprong, niets bijzonders. Piloot: Charles von Sury; passagier: Henk Lamboo Sr, Senior, jawel, een tandemsprong ter ere van zijn zeventigste verjaardag! Al jaren geleden zei hij tegen mij: "Ik wilde dat ik jaren jonger was, dan sprong ik zó met je mee," De fantastische ontwikkeling die tandemspringen heet, maakte dit alsnog mogelijk.

4 SPORTPARACHUTIST

9

9 8 4 8 7 6 5 5 5

9 8 6

8 7

6 7

8 7

5 7

9 8 7 7 7 7

6 5 5

5 5 5

5 5 4

11 11 12 10 10 11 9 9

13 14

109 104

12 12 11 11 11 10

102 95 94

9 3 9 8 8

8 10

8 7 7

5 6 6 6 6

5 4

9 10 7

•

•

met op de achtergrond

de Slufter.

Razend enthousiast was hij, bang is hij nooit geweest.

"Ach", zo zei hij, "waarom zou ik het niet kunnen als al mijn vijf zoons hebben gesprongen?"

Jazeker, want ooit heb ik zelf de eer gehad om mijn vier broers voor hun eerste sprong te mogen droppen.

Karel Lamboolala Charles en Lamboa (foto Piet Groot)

Sr. tijdens

de exit boven Texel

89 84 81 81 78 77 74 72 69 67 52 47 43

••

FALLSCHIRMBORSE Unverbindliche HAUPTKAPPEN* 0100 0017 0100 0013 0100 0006 0100 0007 0100 0010 0100 0008 0100 0009 0100 0011 0100 0012 0100 0018 01000019

Firelite Maverick Fury Wildfire Clipper Raider Manta Spirit Wizard Nimbus B Nimbus A

01 * PREIS 7C 7C 7C 9C 9C 9C 9C 7C 7C 9C 9C

172' 200' 220' 168' 190' 220' 288' 236' 296' 185' 225'

461 cbi 430cbi 468cbi 420cbi 460cbi 468cbi 520cbi 468cbi 572cbi 415cbi 530cbi

1.900,00 1.900,00 1.900,00 2.000,00 2.100,00 2.200,00 2.400,00 1.900,00 2.500,00 2.100,00 2.200,00

Gurtzeuge* 0300 0300 0300 0300 0300 0300 0300 1100

0006 0000 0002 0005 0001 0003 0004 0003

DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM

03* PREIS

Mirage 85 Invader Jaguar Rapid-Transit Requin Campus-Student Marsouin-Student Schlepp-/Segelgurtzeug

INSTANDSETZUNG

Preisliste (Änderungen

985,00 985,00 985,00 1.395,00 1.395,00 1.395,00 1.495,00 250,00

DM DM DM DM DM DM DM DM

0100 0000 01000016 0100 0002 0100 0003 0100 0004 0100 0014 0100 0015 0100 0005

vorbehalten)

Cruislite Tornado Magic Magnum Contact Foil L Skyrider Mistral

7C 220' 520cbi 7C 250' 780cbi 5C 255' 520cbi 7C 255' 560cbi 7C 224' 595cbi 7C 252' 780cbi 9C 290' 940cbi RC 24' 1250cbi

1.900,00 1.450,00 1.700,00 2.300,00 2.300,00 2.900,00 3.000,00 1.800,00

RESERVEN* 0200 0200 0200 0200 0200 0200

0000 0001 0002 0003 0004 0005

Swift S.O.S. Magic Firelite Lopo L Lopo L

02* PREIS 5C 177' 367cbi 1.550,00 DM 5C 182' 390cbi 1.550,00 DM 5C 255' 520cbi 1.790,00 DM 7C 172' 416cbi 1.900,00 DM RC 22' 442cbi 995,00 DM RC 24/26' 315/372cbi 995,00 DM

SCHULUNG *

04 * PREIS

04000001 Campus-Schüler-System komplett 4.550,00 DM incl. Res., Gurtzeug, Mistral RC

05* PRIES

POD + BAG* 0500 0500 0500 0500

0007 0008 0011 0013

POD (haupt) POD (Res. incl. Leine, Hot Dog) Packschlauch, Fläche Packschlauch, Mistral RC

50,00 175,00 130,00 290,00

30,00 60,00 6,14 15,00 18,75 0,60 13,00 17,00 130,00 130,00 20,00

DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM

130,00 130,00 25,00 40,00

DM DM DM DM

3,00 DM 4,00 DM

05-08 * PREIS

ZUBEHÖR Dytter, akustischer Höhenmesser Höhenmesser-BARIGO - 4.000 m FXC 12000, autom. Öftner KAP - 3 P, autom. Öftner (gebraucht) Wettkampf-Zielsprunganlage Flotation Gear (Schwimmblase) ZAK-Knife - original US Lederkappe, weiB Sprungbrille, orig. KROOP's Ziel-Stilkombi STAC RW-Kombi COMPETITION Packgummis, Beutel 200g Packschürze Packmatte, T-Form Kappanabwu rf-G rift Reserve-/Hauptgrift Sprungbuch - Freifall Sprungbuch - Relativwork Sprungbuchmappe - Organizer Fallschirmtrage- Tasche/-Rucksack, groB Springerhelm, mit amtl. Prüfsiegel T-Shirts mit verschiedenen Motiven

260,00 130,00 2.299,00 499,00 2.299,00 100,00 17,55 100,00

Fallschirmservice

WEST GERMANY

DM DM DM DM DM DM DM DM

3;~:~~ :~ 380,00 5,00 15,00 180,00 40,00 65,00 6,14 17,55 35,00 60,00 79,90 20,00

• alle Preise incl. Zoll und exclusive MWSt. - Die angegebenen Gruppennummern beschreiben die Warengruppen unserer Computer-Liste.

- Fordern Sie unseren Farbprospekt an gegen Einsendung von DM 3,00 in Briefmarken!

KleinottweilerstraBe 73 D-6652 Bexbach (Saar)

DM DM DM DM

10* PRIES

*

Nylonfaden "E", 40/31 Spule Nylonfaden "6Cord", 11/4Z, Spule Nylongurt Type 13, 3000 kg, meter Nylon Fallschirmstoft, meter Nylon Container-Stoft meter Nylon EinfaBband 19 mm, meter Klettband 20 mm, meter Klettband 50 mm, meter Hand Deploy, Pull Out Slider, teilbar Fangleinen-Verbindungs-Stück Hilfsschirm Quick, Mirage, Invader, Vector 3Ring Tragegurte Steuergrifte, Paar Diaper für Haupt- und Reservekappen Fangleine: Fury, Cruislite, Turbo SOS, Cloud per m Steuerline 420 kg per m

SKYDIVE-GÜNTER

DM DM DM DM DM DM DM DM

GmbH Telefon: o 68 26 / 8 08 88 Telex: 4 44 850

DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM DM

AIRAVARAP Parapersonalia Wijzigingen adreslijst: ENPC: Cees Schoonen, Zilverdenstraat 2, 4651 KC Steenbergen, telefoon 01670-66902.

PCN: Henk Kuizenga, Postbus 1, 9617 ZG Harkstede.

AB: Edwin van der Kraan, Kastanjelaan 16, 6828 GK Arnhem, telefoon 085-515212.

PCH: Willem van Spaandonk, Gooierserf 431, Huizen, telefoon 02152-68217.

PCN: Clubhuis, Plesmanstraat, vliegveld Hoogeveen.

PCF: Annet Gillebaard, Neringweg 334, 8224 KM Lelystad, telefoon 03200-33382.

Felicitaties: Willem en Hanneke LanceeWestening met de geboorte van hun zonen Daan en Koen op 6-8-'85.

PCN: Fred en Nelly Zuidema met de geboorte van hun zoon Maarten Jacob op 7-7-'85.

PCN: Arjan en Joke Hartman met de geboorte van hun zoon Stefan op 2-8-'85.

Beterschap: Jan Paul Buijs, Ad Damen, Anja van Elvris, Gemma Faber-Maatje, Agaath Kraan, Wim van Laarhoven, Anita Leijdekkers, Sandra van de Meijde, Kees Noordijk, Judith van Smissen, Jos van Son, Frans van Vooren.

Verschijningsdata SP Je zult wel hebben gemerkt dat de SP de laatste maanden niet bepaald rond de eerste van de even maanden is verschenen. Veeleer lag het blad pas in de derde week van die maand in de brievenbus en vele oorzaken zijn daarvoor aan te wijzen!

Uiteraard is het nooit de schuld van de redaktie maar daarover zullen we het nu niet hebben.

Waar we het wel over willen hebben, is een van de rede-

6 SPORTPARACHUTIST

nen die in ieder geval in de nabije toekomst voor een strukturele vertraging gaat zorgen.

Het computerserviceburo waar de SP de adresstroken van het ledenbestand van krijgt, aktualiseert op vaste tijdstippen dat bestand. Voor kersverse leden is het erg leuk om snel een blad te ontvangen en ook springers die zijn verhuisd, verwachten het blad zo snel mogelijk op hun nieuwe adres. Het is daarom zaak van een aktueel adressenbestand uit te gaan. Dat betekent dat de verzending zo kort mogelijk na het bijwerken van het bestand moet geschieden en dat tijdstip ligt rond de 15de van de even maanden.

Daarmee verschuiven de verschijningsdata SP naar het midden van de even maanden.

Wij zullen als redaktie trachten ook met de berichtgeving zo aktueel mogelijk te zijn, maar dat betekent wel dat wij iedereen nog eens op het hart drukken de op pagina twee aangegeven inleveringsdatum copy aan te houden.

Wij hopen dat september een mooie springmaand is geworden en wensen iedereen een helder blauw najaar!

Verzamelaars

AB nieuws

Airborne Museum Nieuwsbrief 19 De vereniging Vrienden van het Airborne Museum organiseerde op zaterdag 21 september een dropping door het 10de Bataljon op de Ginkelse Heide.

Na de dropping was er een korte plechtigheid bij het Airborne Monument in Oesterbeek. De festiviteiten vonden plaats in het kader van de herdenking van de Slag om Arnhem en maakten deel uit van een groter programma, dat van 18 tot 23 september liep.

Medio september is de tweede nieuwsbrief van het AB verschenen. Een aantal lopende beleidszaken komen daarin aan de orde, zowel als kommissienieuws, sportzaken, instruktiezaken en speciale aktiviteiten. Een van de belangrijkste punten van de nieuwsbrief is de aankondiging van het op 26 september gehouden overleg van RLD en KNVvL over de dĂŠregulering en privatisering van bevoegdheden van de rijksoverheid.

Het resultaat van deze bespreking kon helaas niet meer in deze editie van de SP worden opgenomen, maar u zult inmiddels door uw clubbesturen daarover zijn ingelicht.

Een greep uit de verdere punten: F27, voorzittersoverleg, demo's, scheidsrechters, kontributie NC, WK RW '85, NKP'86, instrukteursvergadering, paradamesdag.

Wilt u er meer over weten, vraag dan uw bestuur om de nieuwsbrief te mogen lezen (als deze niet al op uw publikatiebord hangt).

Pierre Gielen

In mei van dit jaar is er een nieuwe bijgewerkte uitgave verschenen van het boek Parachute Badges and Insignia of the World.

Het nieuwe boek Parachute Wings bestaat uit 116 pagina's in kleur met totaal 1472 wings uit 98 landen. Daarnaast bevat het een beschrijving van belangrijke operationele massadroppingen van militaire parachutisten tussen 1941 en 1983 (denk aan Arnhem 1944).

Het boek is te verkrijgen bij: Peter A. Heims Publications, 293 Kingston Road, Leatherhead, Surrey, KT 22 7 NJ, Engeland.

Het boek kost 20 Engelse ponden.

Kees de Goeijer

Tweehonderd jaar bij elkaar op de Duitse Popswedstrijd Kruse, Robert Schulte en Klemens Zeyhausen. Goedzo

'85 in Werdohl: Jan Testroote, jochies, ga zo door!

Herbert

Prijs voor de Sport genees kunde Ook dit jaar kunnen wetenschappers f 5000,winnen als de zogenaamde Prijs voor de Sportgeneeskunde.

Nieuw is de Aanmoedigingsprijs, bestemd voor studies, skripties, voordrachten en dergelijke van studenten. Er is een bedrag van f 1000,aan verbonden.

Inzendingen voor de Aanmoedigingsprijs behoeven niet wetenschappelijk te zijn, maar moeten wel met de sportgezondheidszorg te maken hebben. Beoordeling geschiedt door een deskundige jury onder leiding van prof. dr. P. A. Biersteker.

~

Donor worden,

dat doe je voor

elkaar.

Donor week Op 21 oktober aanstaande begint de Nationale Donorweek.

Het betreft een aktie van de Werkgroep Donorwerving.

Ook op radio en televisie zal hier aandacht aan worden geschonken.

Het doel van de Donorweek is mensen aan te sporen om hun organen na hun dood ter beschikking te stellen. Ondanks het feit dat reeds anderhalf miljoen mensen dit hebben gedaan, is er nog steeds een tekort.

De tweejaarlijkse Prijs voor Sportgeneeskunde en van~ nu ook de Aanmoedigingsprijs wordt aangeboden door de Nederlandse Bottelaars van Coca Cola, in samenwerking met de Nederlandse Sport Federatie.

Kandidaten dienen hun inzendingen in achtvoud te sturen naar: het sekretariaat voor de Prijs voor Sportgeneeskunde, Postbus 350, 1180 AJ Amstelveen, met vermelding voor welke prijs de inzending is bestemd.

Pierre Gielen

Uitgeleend Wie bezit de twee VHSvideobanden met opnamen van de CANADA-cup? Ik heb deze banden uitgeleend, doch weet niet meer aan wie!

Graag melden aan: Joeke de Jong, telefoon 03404-50690 ('s avonds).

aanzienlijk hebben bijgedragen tot de ontwikkeling van de luchtvaart. De PIA heeft samen met overheidsinstanties voorschriften opgesteld en informatie over veiligheid verspreid.

De PIA is een vereniging van 55 firma's uit de parachutebranche.

Dit aantal stijgt gestadig met name sinds

springcentra en buitenlandse fabrikanten lid kunnen worden.

Dan Poynter is uitgenodigd om in november de prijs in ontvangst te nemen tijdens de Algemene Conferentie van de FAI in New Delhi, India.

Inlichtingen over PIA-lidmaatschap: Mike Truffer, PO Box 189, Deltona, FL 32728.

nieuw CRW wereldrekord!

Op 22 september werd op de United Parachute Club Dropzone in New Hanover, Pennsylvania, USA, het CRW wereldrekord gebroken met een 28-mans arrowhead!

De formatie werd ontworpen en de sprong georganiseerd door Dennis DePriest met hulp van Vince Bizzarro en Nasser Basir.

Deelnemers waren de Jump St reet CRW team, de Long Island Skydivers, de Other People CRW team en een aantal individuele springers.

ParaFlite sponsorde het geheel en van de 28 koepels waren dan ook 25 Pursuits.

Mike McNamara legde dit zeer bijzondere staaltje CRWwerk vast.

Veel mensen met zieke organen zouden kunnen worden geholpen door middel van een transplantatie.

Zij moeten lang wachten, soms jaren, omdat niet alle nu ter beschikking staande organen bruikbaar zijn. De Werkgroep 00norwerving doet derhalve een beroep op heel sportend Nederland om een donorcodicil in te vullen.

Uit een in 1982 gehouden onderzoek blijkt dat 98 procent van de ondervraagden het een mooie gedachte vond om na hun dood anderen weer levensgeluk te geven.

De Nationale Donorweek loopt van 21 tot 27 oktober.

Clubs kunnen folders en posters aanvragen bij: Werkgroep Donorwerving, Postbus 9600, 2300 RC Leiden.

Pierre Gielen

Onderscheiding FAI Aan de Parachute Industry Association (vroeger PEIA) is een onderscheiding toegekend door de FAI. Het betreft het Honorary Group Diploma dat wordt toegekend aan groepen van personen die

SPORTPARACHUTIST 7

6th ANNUAL 16 WAY MEET 1985 TEUGE smal. Nadat het Engelse team met hun bagage het vliegtuig had verlaten, kon na een korte briefing voor de piloot, de scheidsrechters, de videomensen en de teamcaptains het eerste team omhoog. Van de tailgate exit konden de teams geen gebruik maken, omdat er maximaal zes springers tegelijk achter in de kist mogen staan en geen zestien.

De videospringers en funjumpers doken wel uit de tailgate.

Ook de line-up en exit stonden duidelijk op video, wat onder meer resulteerde in een schit-

terende opname van de Rob Aal/Ronald Jansen Groesbeek exitprocedure.

Hierbij "verlaat" Ronaid de kist pas na een "gewelddadige" aktie van Rob, hetgeen bij alle andere springers grote hilariteit wekte. Er waren gelukkig ruim voldoende videospringers aanwezig: drie Nederlanders, een Duitser en zelfs twee Noren.

Er hadden zeven teams ingeschreven: twee Belgische, één half Belgisch half Engels, één Engels, één internationaal en twee teams uit eigen

De Skyliner (foto Joeke de Jong).

Van 30 augustus tot en met 2 september vond de jaarlijkse zestien man relatief wedstrijd plaats op het Nationaal Centrum in Teuge. Op de 30ste was het prachtig weer, maar helaas arriveerde het vliegtuig pas 's middags om één uur.

Een heel aparte kist overigens, genaamd Skyliner en

afkomstig van de dropzone Pampisford in Engeland. De Skyliner is familie van de Skyvan, maar is iets kleiner.

Afhankelijk van hoe vol de tanks zijn, kunnen er 18 tot 24 springers mee. Van voren lijkt het net een extra hoge intercity trein. Je kunt rechtop staan in de kist, maar de deur is vrij

Het team ••Error Image"

(foto Joeke de Jong).

land. Na de eerste dag was er reeds een begin gemaakt aan de tweede ronde. De 31ste was het weer minder mooi en met moeite kregen we de derde ronde af. Na opmerkingen van diverse teamcaptains dat er met de puntentelling iets niet in de haak was, moesten de scheidsrechters de eerste drie ronden opnieuw jureren.

De Belgen gingen (alweer) aan kop met 173 punten, dan volgden het Belgisch-Engelse team en het internationale team met respektievelijk 124 en 114 punten.

1 september: veel wind en op een bepaald moment té veel, zodat er 's middags standby werd gegeven. Aan het eind van de dag werd toch ronde vier afgemaakt en het minimum programma was tenminste afgewerkt! De Belgen ruimschoots bovenaan, onderaan het andere Belgische

i Exit van het team ••That's the least of our problerns"

8 SPORTPARACHUTIST

(foto Joeke de Jong).

team samen met één van de Nederlandse teams.

Het Engelse team ging gelijk op met het andere Nederlandse team op een vierde/vijfde plaats. Alleen het Belgische team presteerde het om in de eerste en derde ronde punten te skoren voor een gedeelte van een derde formatie binnen de 50 sekonden werktijd.

Afspringhoogte was 12500 ft.

Op 2 september werden ronde vijf en zes versprongen, aan zeven en acht kwamen we niet toe. In ieder geval een beter resultaat dan tijdens de verregende meet van vorig jaar, toen alleen de eerste ronde werd versprongen.

Elke avond na het springen was het feest in "De Wolk", waar men nog eens alle sprongen kon bekijken die door grond- en luchtvideo waren opgenomen. De nieuwste springfilms werden vertoond, er was goede muziek en er werd gedanst, al met al een

The 15 growing

diek's

prima sfeer. Het is toch steeds weer leuk om vooral van de vele buitenlanders te horen dat "De Wolk" een te gekke, toffe, echter skydiver bar is, die uniek is op deze aardbol. lets waarvan de meesten van ons allang overtuigd zijn, denk ik.

Over het algemeen was het een geslaagde wedstrijd die vlot verliep. Iedereen was tevreden over de Skyliner, de grond- en luchtvideo werkten prima, de scheidsrechters deden goed werk en de geïmproviseerde manifest zorgde ervoor dat ook funjumpers en passagiers een plaatsje kregen in de kist. Het ziet er naar uit dat de Skyliner volgend jaar eind augustus opnieuw zal verschijnen, dus probeer (weer) meer te springen in een zestien man/vrouw team! Tot slot de einduitslag, waarbij je moet bedenken dat je voor elke komplete formatie gemiddeld 25 punten kon behalen.

and co. (B)

Get Cirrus again (B/UK) That's the least of our problems

(Int.)

Bull Shit (UK) Error Image (NL) The End (B) 16 ways to leave jour lover (NL)

1 61 43 43 43

2 48 44 48 18

3 64 37 23 37

41 26 25

20 20

31 18 17

9

4 55 49 45 42 47 20 20

5 18 49 45 51 23 19 14

6101001 49 295 45 267 48 252 22 213 195 33 103 0 9

Het team .,Error

Image"

(foto Joeke

de Jong).

94

Ingrid Zoetmulder

Het team "That's

the least of our problems"

tussen flarden

wolken

en zon (foto Joeke de Jong)

SPORTPARACHUTIST 9

Remy Herder: een vreemde eend in de Tom Verschoorbokaal-bijt?

Ook al weet je wie wat gewonnen heeft, de prijsuitreiking op de Nationale Kampioenschappen blijft toch altijd een leuke, gezellige afsluiting. En er is altijd één echte verrassing: wie heeft de Tom Verschoorbokaal gewonnen? De mooiste prijs om mee naar huis te nemen: een in brons gegoten sterformatie op een marmeren sokkel. Altijd zit er iemand tussen de toehoorders, die opeens zijn naam hoort noemen en naar voren moet om dat pronkstuk in handen gedrukt te krijgen, terwijl iedereen luid zit te klappen. Remy Herder was het dit keer.

Vóór de NKP zullen weinigen buiten 'Rotterdam' figuurlijk over hem gevallen zijn of het moet zijn omdat hij weer ergens de beest had uitgehangen. (Remy is trouwens uitbener op een slagerij.)

Tot deze NKP. Tweede bij het stijlspringen.

Niet meedoen aan precisie. Met zijn team derde bij relatief-4 internationaal, meteen na de twee teams die onder elkaar zouden uitmaken wie als nationaal team naar de WK zou gaan.

Met name dat stijl viel natuurlijk op. Opeens een splinternieuwe naam in het rijtje dat sinds het begin van onze springjaartelling nagenoeg onveranderd is gebleven.

"Wie is dat in godsnaam?" hoorde ik halverwege de NKP iemand uit dat rijtje tegen iemand anders zeggen. "Ik heb het net gevraagd. Het is die jongen met die krulletjes van de FD." Echte verbazing kwam in de derde ronde stijl.

Hij liet alle Raeford-getrainde cracks achter zich. En mensen die hem in de achtman aan het werk zagen, meenden dat als hij in het juiste team met de juiste begeleiding zou zitten ook in het relatief tot de hele groten zou kunnen gaan behoren.

Meer dan talent Maar voor de Tom Verschoorbokaal moet je méér zijn dan een vermoedelijk talent. Inzet voor je club, voor het springen van de mensen om je heen, fanatisme om je talent te ontwikkelen en jonger dan 24

10 SPORTPARACHUTIST

jaar. Welnu, dat fanatisme en de leeftijd (21 jaar) zaten bij Remy wel goed, maar de verhalen over zijn volmaakte onhandelbaarheid, zijn ontembare haren in de kist, buiten de kist, in de lucht en op de grond, waren goed voor komische verhalen achteraf, maar een ramp voor de club(instrukteurs).

Maar toch zat er in een aantal verhalen over Remy iets positiefs: die hadden dan te maken met juist die ontwikkeling van het springen, zoals dat verhaal dat hij met de nodige moeite en tegenwerking een stijltraining bij de FD op poten had gezet. Toen alles klaar was voor de start werd hij bedankt en nam een instrukteur het geheel over. (Ik geef het verhaal hier voor wat het is).

Onwillekeurig ga je parallellen trekken tussen Tom Verschoor (die tijdens een sprong in 1974 omkwam) en degene die in aanmerking lijkt te komen voor de bokaal. De paralellen tussen Tom en Remy zijn er wat betreft dat fanatisme (Tom was een van de centrale opstarters van het parachutespringen in ons land in 1965 en bleef als een van de grote inspirators, 'ontwikkelaars', overal opduiken) maar ook zeker wat betreft die wilde haren, zowel in het persoonlijke als in het springvlak.

Alleen anders dan bij Remy was Toms wildheid konstruktief gemaakt voor het springen en werd hij een nationale figuur. Maar als die wildheid van Remy nu ook eens te 'kanaliseren' was! De eerste tekenen waren er . . .

Remy als videoman bij een AFF-sprong van Dam en Sjaak Kouwenhoven.

van FO vlieger Hans van Gijn. AFF-instrukteurs

Jan

Blij Dus daar stond Remy, zichtbaar blij voor de luid klappende NKP-meute met het kunstwerk in zijn handen.

Kort daarop - na het foto's maken van zijn team - in het gras tegen een caravan geleund even een kort praatje: z'n maten willen naar huis.

Remy: "Ik ben in 1980 begonnen, bij de FD. Mijn vader werkte op het vliegveld Valkenburg. Daar kwam ik dus ook wel eens. De verhalen van de mariniers daar over parachutespringen vond ik het mooist. Daardoor ben ik gaan springen.

De instrukteurs vonden me in het begin wat hard gaan en dus werd er nogal afremmend gereageerd. Ik had teveel wilde haren, teveel energie, zeiden ze. Maar ik vond het allemaal prachtig. Na één jaar had ik al m'n brevetten bij elkaar."

Terwijl kennelijk de hoeveelheid grijze haren van de FDinstrukteurs versneld toenam, vormde Remy met drie anderen No Name. Twee jaar hield het team stand. Vorig jaar werd het tiende op de KN P. Niet echt succesvol dus. Nu,

met een nieuw team werd Remy derde tussen de teams met mensen met WK-ervaring.

Goede oefening Vanwaar dat stijlspringen?

Remy: "Ik mocht nooit mee met goede relatievers. Die zeiden: "Ga eerst maar wat stijl doen. Is een goede oefening."

"Ik wilde blijven springen, dus dat heb ik toen maar gegaan.

Voor m'n B-brevet zat ik op Flevo: er kon toen bij de FD nauwelijks worden gesprongen, dus ging ik mee met Whisky Research als die ergens ging trainen. Vaak zat ik daar met Jan Vijfvinkei in de kist. Ik keek hem dan na hoe hij klein viel. Ook heb ik uren naar die stijlfoto van Michel Bizot zitten kijken die in 1982 op de voorkant van de Sportparachutist stond. Toen ik dacht dat ik het ongeveer snapte, ben ik zelf gaan oefenen. In m'n eentje.

Vorig jaar ben ik met Michel Meijer naar Frankrijk gegaan, naar een stijltrainer, Alain Trombetty.

Die heeft me enorm geholpen. Alleen: er

was geen video, dus tot deze NKP had ik mezelf nog nooit gezien. Dus als ik geen maten heb om mee te relatieven dan ga ik stijl draaien. Precisie vind ik ook wel leuk, maar niet zo leuk al relatief en stijl. En CRW, trouwens.

het is een vrije sport. Misschien krijg ik nu meer kansen, nu ik die Tom Verschoorbokaal heb. Maar wat ik nu precies wil, dat weet ik nog niet. Blijven springen, dat is het enige dat zeker is!"

Rest mij om de instruktie-

groep van de en succes te vinden van de de wilde haren der!

FD alle sterkte wensen bij het juiste kam voor van Remy Her-

Hein Cannegieter

Anderen helpen Ook vind ik het leuk om anderen verder te helpen. Dat ontdekte ik toen ik bij een relatiefkursus als instrukteur mocht meedraaien. Zelf zette ik toen bij de FD een stijltraining op, maar die werd overgenomen door de instruktiegroep. Vond ik een beetje jammer: door die training in Frankrijk wist ik er wat van. Misschien een andere keer.

Ik blijf gewoon springen, want ik blijf het prachtig vinden. En

Remy in dienst'?'

Een gelukkige

(foto Ton Annegarn)

Remy met bokaal.

RW in de lift?

Sinds november vorig jaar zit er een nieuwe sportcommissie in het zadel. Hein Cannegieter is de voorzitter, Harrie Kuipers is lid voor de scheidsrechters, Jan de Bruyne voor stijl en PA, Kees Tops voor CRW en ondergetekende voor RW. De commissie is bedoeld als ondersteunend orgaan van het bestuur waar de plannen moeten worden gesmeed voor de ontwikkeling van de diverse disciplines. In de afgelopen maanden hebben de leden lange-termijn plannen en de bijbehorende begrotingsvoorstellen opgesteld en besproken.

Voor wat betreft relatief moest worden gekonstateerd dat het ontbrak aan een konsistent beleid en dat het RW nivo achterblijft bij de internationale ontwikkelingen.

Ondergetekende hoopt daar in wat verandering te kunnen brengen.

Als doelstelling van RW beleid heb ik genoemd: - uniformering basis RW instruktie - meer springers bij landelijk georganiseerde RW trai-

ning betrekken vergroting (sub)top aanmoedigen van videogebruik - meer wedstrijdervaring voor topteams - objektieve selektiekriteria voor uitzending naar WK - ondersteuning topteams in training en op wedstrijden - effektieve verspreiding kennis en ervaring - het kweken van interesse voor serieus "professioneel" springen: sponsorwerving, fysieke konditie.

Als middelen daartoe kunnen dienen: - permanente RW instruktief begeleiding op nationaal centrum - seminars en stages op andere centra - inschakelen topspringers voor training subtop - KNVvL bijzondere aantekening als RW instrukteur na kursus (?)

- publikaties in Sportparachutist - code met selektiekriteria voor WK - subsidies onder voorwaar-

den herstrukturering nationaal kampioenschap: bijvoorbeeld door middel van voorrondes, althans meerdere selektiewedstrijden - opbouwen vertrouwensrelatie met teams.

Op het nationaal centrum is een systeem met abonnementen ingevoerd, waardoor beginnende springers met groter gemak een ervaren springpartner aan de haak zouden kunnen slaan. Het systeem voldoet echter niet, waarschijnlijk vooral omdat het te vrijblijvend is. Er moet iets worden verzonnen waarbij ervaren relatievers zich vastleggen om te begeleiden.

De scherpe kanten van het dwangmatige kunnen verdwijnen als het inzicht groeit dat RW instruktie een zaak van voldoening kan zijn, waarbij vaak grotere prestaties moeten worden geleverd dan men wil toegeven.

Onlangs is een subsidieregeling tot stand gekomen waarbij clubs in overleg met de sportcommissie RW stages -

organiseren.

Indien gewenst, bemiddelt de sportcommissie bij het vinden van instrukteurs. Zelf heb ik inmiddels twee zulke stages gedaan, namelijk bij de NNPC op Ameland en op de springweek van Flevo. Mijn ervaring is dat iedereen enthousiast is over dit soort happenings. Ik hoop dan ook dat het navolging zal vinden bij andere clubs. In ieder geval zal het nationale viermansteam na terugkomst van de WK verschillende clubs bezoeken om verslag te doen van de eNaringen en een stel sprongen te maken met gegadigden.

Intussen is een diskussie op gang gekomen over de vorm van de Nationale Kampioenschappen. Het is verheugend dat dit blad een rol speelt in de diskussie. Ik hoop dat ook dit bericht een stimulans is voor meedenkers om eens van zich te laten horen.

Arnold Collenteur

SPORTPARACHUTIST 11

Süd Ost Paracup Graz de wind varieerde van 0 tot 4 m/sec; goed en moeilijk springweer dus.

Woensdagavond de eerste ontvangst in Schloss Eggenberg door de Landeshauptmann van Steiermark. Iedereen kleedde zich hiervoor in het nette pak, het werd een stijlvolle happening.

Hoe verging het de Nederlandse deelnemers? Aanvankelijk zeer goed. Dutch Connection stond na vier ronden op een gedeelde derde plaats.

De vijfde sprong verliep minder goed. Met een groepsresultaat van 25 cm zakten ze een zevental plaatsen. Na zes

Een van de leden van het Engelse

team, Les Carroll,

Van 13 t/rn 18 augustus 1985 werd in Graz op het vliegveld Thalerhof de traditionele wedstrijd in de klassieke onderdelen parachutespringen gehouden. De wedstrijd bestond uit drie stijl-, acht precisiesprongen en één trainingssprong.

De organisatie had drie Antonov" vliegtuigen ingehuurd, twee uit Tsjecho-Slowakije en één uit Hongarije. Een Antonov, met twee piloten, brengt in redelijk korte tijd maximaal veertien springers naar de gewenste hoogte.

Nog voor de officiële opening werd op dinsdag 14 augustus begonnen met stijl. Bij de dames (41 deelneemsters) werd de uit de DDR afkomstige Barbara Harzbecker met een gemiddelde tijd van 7,22 sec eerste. Tweede werd Cernelia Fischer (DDR) 7,66 sec. Beste Nederlandse werd Ellen Bus-

12 SPORTPARACHUTIST

op de schijf (foto Annemieke

ronde gesprongen op het terrein van het Schwarzl Freizeit Zentrum. De aparte SFZ bokaal ging bij de heren naar de CSSR (3 cm over twee ronden) en bij de dames naar Engeland (8 cm). De beide Nederlandse teams speelden geen rol van betekenis in het SFZ klassement.

Zaterdagavond werd de wedstrijd officieel besloten met een ontvangst door de burgemeester van Graz in het restaurant op de Schlossberg.

Het eten was heerlijk in tegenstelling tot de maaltijden op het vliegveld. De wijn (zonder koelvloeistof?) smaakte prima

van Gessel).

semaker, 13,19 sec, 32ste plaats.

Bij de heren (98 deelnemers) werd Gerd Harzbecker (DDR) eerste met een gemiddelde draaitijd van 6,68 sec. Tweede werd Jozef Bavlata (CSSR) 7,07 sec. René Bos eindigde als beste Nederlander op een 75 ste plaats met een gemiddelde van 10,73 sec.

Op woensdag 15 augustus vond de opening om 08.00 uur plaats. 's Middags begon men rond één uur met precisie. Alle acht ronden telden mee voor het individuele klassement van de SOPC. De eerste zes ronden golden tevens voor de groepsprecisie van de SOPC, de laatste twee sprongen telden mee voor de groepsprecisie wedstrijd van het Schwarzl Freizeit Zentrum.

Tijdens de gehele wedstrijd was het zeer warm, ca. 320 C,

V.l.n.r. tweede prijs Goreli (Canada). slavië). (foto Annemiek van Gessel).

eerste

ronden eindigde het team op een twaalfde plaats in het SOPC klassement met een totaal van slechts 51 cm. Eerste werd Frankrijk met een totaal van 23 cm en tweede China met 27 cm. Er namen 40 herenteams deel aan de wedstrijd.

Bij de dames ging het iets minder spektakulair. Direkt na de eerste ronde stonden ze op de tiende en laatste plaats, hetgeen niet meer veranderde. Eerste werd het damesteam uit de DDR met 36 cm, tweede Hongarije met 71 cm.

Op zaterdag werd de laatste

prijs Baydin

(Turkije),

derde

prijs Intihar

(Yuqo-

en het sfeertje was uitstekend. Dit bleek o.a. uit het gebroederlijk meebrullen van het lied "We all live in a yellow Antonov".

Zondag was er gelegenheid tot funjumpen, maar gezien de prijzen werd het waterskiën, zonnen en inpakken.

Rond vier uur volgde de prijsuitreiking.

In het individueel klassement werd bij de heren de Turk Baydin winnaar, na jump-off, met 2 cm. Tweede werd de Canadees GorelI, 2 cm. Bij de dames werd He Xiaohong, China met een totaal van 6 cm eerste.

Harzbecker (DDR)

Leanne van den Hoek met een skore van 2 cm (foto Ben Theunissen).

werd met 10 cm tweede.

De PA prestaties van de Nederlanders: Henk Nijhuis, 23ste, 9 cm Michel Bizot, 25ste, 10 cm Paul Schmidt, 87ste, 25 cm Bram Lasschuijt, 118ste, 117 cm René Bos, 124ste, 149 cm Annemiek van Gessel, 46ste, 680 cm Leanne van den Hoek, 47ste, 740 cm Anita von Eugen, 48ste, 802 cm Ellen Bussemaker, 49ste, 1912 cm Overall kampioen bij de heren werd de Fransman Bernachot, bij de dames werd dit de Oostduitse Harzbecker.

De Tjechische

Antonov

It (foto Ben Theunissen).

De dead center Theunissen).

is zichtbaar,

Henk Nijhuis

die hem maakt helaas wat minder

...

(foto Ben

Teneinde de lezer in staat te stellen de SOPC te vergelijken met andere PAIstijlwedstrijden, besluiten we met enkele kernachtige uitspraken: financiën: onaantrekkelijk, gezien reiskosten en hoge sprongprijzen (-); organisatie: professioneel (+ +); sanitair: slecht (- -); eten: je moet er van houden (±); konkurrentie: veel te goed (+ + + ); rekreatie: vele mogelijkheden in de direkte omgeving met name watersport (+ +).

het damesteam

De Yugoslaaf

Intihar op touch-down

(foto Annemiek

van Gessel).

SPORTPARACHUTIST 13

Piet Santegoeds Precies tien jaar geleden was Piet voor de Sportparachutist in gesprek met Hein Cannegieter en nu zit hij tegenover mij.

Bedachtzaam begint hij mijn vragen te beantwoorden maar na verloop van tijd knik ik slechts zo nu en dan en zijn zijn verhalen bijna niet meer bij te pennen. Terwijl hij praat, schitteren er sterretjes in zijn ogen en staan ze een enkel keertje ook heel donker.

Het gaat hier om een interview met de penningmeester van het Afdelingsbestuur die als zodanig vorig jaar eigenlijk al afscheid heeft genomen. Zijn ervaringen van ruim twintig jaar als springer, instrukteur, manager, bestuurslid, enz. komen in een gesprek van zo'n zes uur stukje bij beetje boven tafel en aan mij de bijna onmogelijke taak daar een verhaal van te maken dat hem recht doet . . .

Van onderwijzer tot inliehtingenman Piet werd 54 jaar geleden geboren in Asten in de Peel.

Daar groeide hij op en maakte er de oorlog mee. Ondernemend als hij toen al was, zocht hij geallieerde piloten van in de Peel neergestorte kisten en haalde hij onder de neus van de Duitse soldaten kaarten uit die kisten.

Op dertienjarige leeftijd ging hij naar een internaat in Tilburg om onderwijzer te worden. Dit heeft hij tot op de kweekschool in Eindhoven tot 10 maanden voor z' n examen volgehouden. Toen de kweekschool echter vond dat zijn motivatie slechts het beroep en niet de roeping dekte, kwam hij na een poging als straaljagerpiloot bij de luchtmacht te komen bij het Korps Mariniers terecht. Zijn diensttijd werd doorgebracht in Rotterdam, Texel en Curaçao.

Na twee jaar zwaaide hij af en hoorde na een test op het arbeidsburo dat hij een technische aanleg had. De opleiding voor machinebankwerker in Breda heeft hij een half jaar volgehouden.

In Breda ontmoette hij zijn vrouw Phil die sindsdien niet meer van zijn zijde is geweken. Zij hebben nu een zoon en een dochter en zijn al viermaal grootouders.

Terug naar '53. Oude liefde roest niet en dus weer naar de luchtmacht waar hij door zijn administratieve achtergrond de opleiding bureau onderofficier volgde. Met de huidige staatssekretaris Brox als baas

14 SPORTPARACHUTIST

bracht hij acht jaar door bij het Korps Administratie in Breda.

De wens van de luchtmacht om Piet naar Materieelvoorziening te krijgen, wist hij handig te omzeilen door zich uit -tig- kandidaten te laten selekteren voor de Operationele Inlichtingen en Veiligheidsdienst.

Hij kwam daarmee rond '61 in Eindhoven terecht.

Piet was in die tijd bezig met de avond-HBS. Hij werkte keihard, het ging goed en hij haalde zijn staatsexamen in Den Haag (met dertien vakken, dames en heren feestpakketneuzen!).

,

Piet (tweede

Voor de broodnodige ontspanning en vanwege zijn zin voor avontuur ging hij in de zomer van '64 met vijf man naar Lille waar monsieur Prick hem tienmaal met een onbestuurbare ronde bol uit een Broussard duwde.

Het was een moeilijke tijd om springervaring op te doen. Zo nu en dan werd er een F27sprong van 1000 ft georganiseerd en zo maakte Piet in '65 wel vijf sprongen en in '66 eentje ...

"Ik herinner me een vliegshow in Exeter", verhaalt Piet met een grijns, "waar we een

van rechts) voor de Bell Hu ID.

van Broussard tot F27 In die tijd was generaal Cox kommandant Commando Taktische Luchtstrijdkrachten en nu worden we warm, want generaal Cox organiseerde reizen naar Frankrijk met para's.

Mass Drop Dutch Parachutists zouden laten zien. Jumpmaster majoor De Rooy treuzelde zó lang met invliegen dat er uiteindelijk één windspringer heeft gehangen ... "

van Afeent tot Afdeling Na de HBS werd Piet bij Afcent Brunssum geplaatst en daar begon zijn para-regulateurschap. In die tijd kon je bij de ENPC voor f 25,een sprongetje maken en dat was toen een kapitaal! Piet vond dat hij, net als een heleboel andere militaire sportclubs, best wel in aanmerking kwam voor clubsubsidie en richtte de Afcent Paraclub op.

In die tijd waren er net reglementen beschikbaar en met Jo Mom en Charlie Schuilenburg achter de hand als militaire para-instrukteurs kon de zaak niet kapot en werd de oprichting in '69 officieel. Dit gebeurde vlak na een hersenoperatie die Piet tot een medisch wonder maakte.

Hij overleefde het niet alleen, maar werd zelfs weer helemaal beter, afgezien van periodes met hoofdpijn. Uiteindelijk zouden deze hoofdpijnen hem opbreken en resulteren in een vroegtijdige pensionering. Hij mocht na de operatie een jaar niet roken, drinken en springen en dat laatste viel hem het zwaarst. "Vanaf dat moment", zegt Piet, "kwam er een gevoel van fatalisme over me in de zin van genieten van ieder moment van je leven met de middelen die je ter beschikking hebt. Je niet druk maken over futiliteiten, relativeren en je kunt dan alles nog veel langer aan ook. Ik heb wel altijd bezig willen zijn voor een nuttige zaak, dingen naar beste vermogen willen doen en daar ook wat voor over gehad. Zulke dingen maken een tevreden mens van je. Bloe-

met name KNVvL Den Haag, de zaken naar eigen inzicht kon regelen en als volwaardig gesprekspartner werd beschouwd. Gelukkig heb ik erg veel steun gehad van Wim en vooral van Sert en ik moet zeggen dat ik de sfeer en de samenwerking binnen het Afdelingsbestuur altijd erg prettig heb gevonden. Het gevoel van andere bestuursleden dat er door drukke werkzaamheden soms dingen bleven liggen, heb ik nooit gekend omdat ik zo'n duidelijk afgebakend terrein als werkpakket had. Toen men eenmaal in de gaten kreeg, dat mijn zaken voor elkaar waren, werden de financiële stukken, waar vaak heel veel werk in zat, zonder

meer geaksepteerd en ik moet zeggen dat je dan best wel eens wat respons zou willen hebben". Wat dat betreft is hij dan ook trots op het kommentaar van de administrateur van de KNVvL: "Piet is de lastigste afdelingspenningmeester, maar wel de beste!"

Lastig door zijn vele vragen omdat Piet nu eenmaal vindt dat het beleid wordt bepaald door de Afdeling en niet door Den Haag. De professionele waardering kwam ook uit eigen kring, zoals van de kaskommissie, zodat alles bij elkaar Piet nu het gevoel heeft zijn opvolger een administratie te hebben nagelaten die weinig meer te wensen overlaat. Na een aantal bezoeken

2. Aan de PapilIon in '73.

men en kritiek horen daarbij, maar beide zijn alleen maar belangrijk voor wat je ermee doet." En zo komen we al filosoferend op zijn kapaciteiten als organisator, manager en financiële man, eerst van nationale teams en later het Afdelingsbestuur. "Dat begon in '74", vertelt Piet, "toen Bert Wijnands me met een mooi verhaal over de WK relatief, manager nodig, wat representatieve taken, enz. een bijna fulltime job bezorgde.

Naast de organisatorische kant gingen daarbij de financiële zaken steeds zwaarder wegen tot ik op een bepaald moment als een soort speciale projekten-man bij het Afdelingsbestuur zat".

van teammanager tot penningmeester Piet organiseerde in die tijd voor groepen tot zo'n veertig

man reizen naar Amerika waarbij de basis de nationale teamtraining vormde. Hij heeft zo heel wat centra gezien en tische Luchtstrijdkrachten en profiteerd van Piets prestaties in het maken van zeer voordelige groepsdeals. Een tijd waaraan hij met veel plezier terugdenkt, maar die ook een uiterst nauwkeurige boekhouding van teamaktiviteiten betekende.

Door al die financiële bemoeienissen rond de nationale teams: spaarpotten, begrotingen, subsidies enz. was Piet zo op de hoogte van een groot deel van de Afdelingsfinanciën dat de stap naar het penningmeesterschap daarvan voor de hand lag. In het begin was dat moeilijk omdat onvoldoende inzicht in het geheel nog ontbrak, andermans werk moest omgebogen naar eigen werk en men veel kritischer naar een beleid ging kijken. "Het heeft wel twee jaar geduurd", volgens Piet, "voordat ik op alle fronten en

3. Aan de Sied tijdens een demo.

SPORTPARACHUTIST 15

5. Een dead center

4. Een reverence

op de NKP '77 uitgereikt

van Piet in het stadion

tien dagen die hem samen met Marianne geboden.

6. NKP Teuge

van de nieuwe penningmeester, Edwin van der Kraan, heeft hij er dan ook alle vertrouwen in dat de zaak in goede handen is.

Dat vertrouwen geldt nu ook voor het Nationaal Centrum dat, na een moeilijke beginperiode waarin Piet als kontrolefunktionaris werd betrokken, nu professioneel wordt geadministreerd door Johannes de Jong met als deskundig adviseur Hugo de Wijk.

van de hak op de tak Uiteraard komen tussen al deze "staf"zaken steeds de springverhalen boven en die gaan natuurlijk over sprongen met bijvoeglijke naamwoorden in de overtreffende trap.

Z'n spannendste sprong was op Geilenkirchen, vlak na het behalen van z'n B brevet. Het was erg koud, toen een flying ripcord, zoek, niet vinden, tuimelen, laag reserve trekken, daar doorheen vallen en met zeven lijnen over op die reserve al spiralend dwars door de

16 SPORTPARACHUTIST

takken van een boom in drassige grond landen ... Volgens omstanders met zo' n 100 km per uur. Even bewusteloos, dan kruipen en lopen en verder slechts drie weken massage! Zijn eerste demo in Bergeijk voor Esso in mei '70.

Eigenlijk liep het aantal sprongen per jaar toen pas op tot zo'n 100 en veel daarvan werden gemaakt uit de chopper (Bell Hu ID) in Geilenkirchen.

Dan komt de eerste nachtsprong en de hoogste sprong van 16.500 ft.

Hij was de tweede in Nederland aan een Sied en stal overal de show. Op de NKP in Hilversum werd hij daarmee zelfs zesde bij PA. In die tijd moest hij wel veel reserveprocudures uitvoeren, zoveel zelfs dat hij zo'n beetje standaard met een soort breakawayset sprong ...

De vreemdste sprong was in de paleistuin van Soestdijk ter gelegenheid van de verjaardag van de Prins. Piet grinnikt nog na als hij vertelt: "Ik hing als enige aan een square en wel precies boven het paleis.

Door een vreemde stijgwind langs het paleis die ik abso-

'77.

door Ferdy Thijssen

van Kuweit

(foto Ernst

na een demo tijdens

de Gier en springers

Bode).

een promotiereis

van

uit zes andere landen werd aan-

·~V;?;, . \

""

I

7. NKP Teuge '77.

8. Een zachte landing

op een bank (de prijs voor de Crazy Races '78) op de Goffertmat.

9. De lOODste sprong

op een vangzeil

tijdens de NKP '79.

luut niet had voorzien, ging ik geen meter vooruit, maar zakte zelfs iets achter het paleis, Je kunt je voorstellen wat er in me omging! Opeens ging het ding lopen en ik kwam om de hoek van het paleis gevlogen en landde keurig op het gras!"

Zijn mooiste sprong was een nachtdemo boven de bebouwde kom van Heerlen met een uitrusting vol lampen, met nightflares en noodsignalen die in de vrije val en aan de chute werden afgestoken. Zo hing hij samen met Ferdy Thijssen en Bert Wijnands op 6000 ft boven een schitterend verlichte stad om vlak naast C&A te landen.

De vele vragen op mijn lijstje zijn nog lang niet afgewerkt en er zijn best een paar belangrijke bij over beleid en toekomst en zo ...

Maar na uren praten is er nog maar tijd voor één. Terugkijkend op twintig jaar springen, zegt Piet: "In grote lijnen zou ik alles weer net zo over doen, 10. Een karakteristieke

als ik de kans kreeg, Ik heb veel van de wereld gezien, veel gedaan en meegemaakt en dat zou nooit zijn gebeurd zonder de springerij. Ik heb in '81 tijdens de WK op Z'hills m'n laatste (1170ste) sprong gemaakt. In '82 ben ik door die hoofdpijnen met vervroegd pensioen gegaan en vond ik dat ik die lijn met springen moest doortrekken.

Ik ben nu veel stress kwijt waardoor ik me beter voel, geniet van bezigheden die ik in m'n eigen tempo kan doen en zie dit zo nog wel dertig jaar zitten!"

Mijn indrukken zijn van een man waarbij jovialiteit en levensvreugde aan de ene kant en verantwoordelijkheidsgevoel, plichtsbesef en doorzettingsvermogen aan de andere kant een evenwichtig leven leiden en bij die dertig jaar zou ik willen zeggen: MINSTENS!

pose van onze superregulateur

Nathalie Chudiak tijdens de NKP '79 (foto Ben van den Belt).

SPORTPARACHUTIST 17

RW kursus van Dan Landis in La Ferté Gaucher Na een rit van ongeveer zes uur kwam ik op een zonnig aerodrome aan. Snel de tent opgezet, administratie geregeld, reserve laten kontroleren en springen maar!

Wel dient men er rekening mee te houden dat in Frankrijk de reserve om de 90 dagen moet worden gevouwen. Dit is ook van toepassing op bezoekers.

Na de kennismaking werd er gebriefd. Dit gebeurde altijd met iemand van de instruktiegroep. De leden van de instruktiegroep (vijf personen) sprongen vaak met je mee, met of zonder video. Na het vouwen en een debriefing met iemand van de instruktiegroep

werd er weer voor de volgende sprong gebriefd.

De groepen werden zo samengesteld dat iedereen in een groep zat van ongeveer gelijk niveau. Het programma was hoofdzakelijk sequentiais, maar dan wel no-contact.

Alleen de exits waren gelinkt.

Met twee personen werd een goed linkup-programma in elkaar gezet, met drie personen hoofdzakelijk open accordeons en donuts, met vier personen donuts, opposed diamonds, enz. Aan het' einde van de springdag werd dan nog meestal een grotere sprong gebriefd en gesprongen.

Gesprongen werd er uit een

Twin Otter (21 personen) en Pilatus Turbo Porters (8 personen). Gevlogen werd naar een hoogte van 3,5 of 4 km.

Tijdens de kursus was de separatiehoogte vastgesteld op 1200 m.

Met slecht weer werd er theoretische les gegeven over o.a.

SRW, dirt-dive, exits, how to fly a star en team-training. Dit geheel werd toegelicht met de nodige dia's die Dan Landis bij zich had. Men kan er ook als ervaren RW-er terecht om speciale dingen te trainen.

Dan Landis had genoeg materiaal bij zich voor o.a. viermans, achtmans, zestienmans sequentiais, speed stars e.d.

Men wordt na drie weken geen prof in het RW-en, maar de dingen die men leert, moet men konsekwent blijven toepassen.

De konklusie na drie weken La Ferté Gaucher is: de begeleiding is zeer goed, men krijgt een goed gevoel van airawareness, men leert er zuiver en beheerst vliegen, de sprong prijs is redelijk en het weer is er goed en warm zodat er in drie weken tijd toch minimaal 1 sprong per dag kan worden gemaakt. Al met al een zeer geslaagde kursus.

Robert Salmans

•

Springen In Engeland Op ongeveer een uur rijden van Dover, in het graafschap Kent, ligt het vliegveld van Headcorn.

Nog gebruikt in WO II en dat is er duidelijk aan af te zien. Je ziet de RAF piloten zo voor je. Maar nu is er dus o.a. een full-time paracentrum gevestigd: de Headcorn Parachute Club.

Alle mogelijkheden zijn er.

Twee BNI's, dus relatievers kunnen formaties tot 18 personen wegleggen! Je wordt er vriendelijk ontvangen en na het gebruikelijke kat uit de boom kijken, word je al snel gevraagd mee te gaan voor een negenman!

Op de vele slechtweer dagen hebben we, behalve de mooie omgeving bekeken, een be-

zoekje gebracht aan een vrij nieuw centrum, nl. Biggin Hili, zuid-oostelijk van Londen.

Ook hier een vriendelijke ontvangst.

Het bleek vooral een opleidingscentrum te zijn. De DZ lag ver van het vliegveld en veel ervaren springers waren er niet. Dat wisten we dus ook weer.

Na een weekje Headcorn wilden we nog iets anders zien.

We dachten aan Peterborough, maar daar hoorden we niet zulke positieve geluiden over. Ons werd aangeraden naar Pampisford, bij Cambridge, te gaan. Een strip midden tussen de korenvelden, een hangaar met vouw- en instruktieruimte, een paar porto-

cabines, een kampeerveldje, een Cessna 182, een pub vlakbij en ... een Skyliner. Inderdaad, dezelfde die op de zestien man is geweest!

We waren zéér welkom, alleen jammer dat er niet genoeg mensen waren om ook uit de Skyliner te springen, want na een paar dagen vertrok hij naar de Kasseiboogie.

Net het weekend voordat wij kwamen, hadden ze zelf een speedstar-wedstrijd gehouden, waarop het Europees damesrekord was verbeterd (20).

Vanuit Pampisford toch nog een uitstapje gemaakt naar Peterborough, maar daar hadden we het na tien minuten gezien. Er zal misschien best goed kunnen worden gesp ron-

gen, maar wat de sfeer betreft, voelden we ons niet thuis.

Konklusie: er is in Engeland in ieder geval op de twee centra, die wij hebben gezien, fulltime zeer goed te springen tegen redelijke prijzen. De nadruk ligt heel duidelijk op RW, wat dan ook wordt gedaan op eenvoorNederlandsebegri~ pen hoog niveau. PA en Style worden wel gedaan, maar verhoudingsgewijs minder dan bij ons, lijkt het. Wellicht is het op andere clubs anders, maar dat zullen we dan een volgende keer moeten onderzoeken.

Ed Kolmeijer Ad Jongeneelen ENPC

RAPA meet 185 in Bad Lippspringe Op de bonnefooi, zonder uitnodiging, wederom afgereisd naar de RAPA meet. Vrijdagmiddag bleek al snel dat wij er nog wel bij konden; er waren tenslotte nog maar ca. 64 teams ingeschreven!

Domper op de vreugde was

18 SPORTPARACHUTIST

net bericht dat er geen choppers zouden komen (ze waren op oefening). In plaats hiervan bestond de luchtvloot uit twee turbo-Islanders en één zuigerIslander, overigens alle drie met inflight-schuifdeur.

(De turbo-Islander klimt overigens

veel sneller dan Porter of Otter.) Ik kreeg duidelijk de indruk dat er meer Nederlanders in Bad Lipp waren dan op de Nationals; verder waren er ook veel Denen, Be~en, Du~ sers, veel civiele Engelsen en natuurlijk ook half springend

Arabië.

De eerste paar dagen liet de zon af en toe dapper z'n gezicht zien, zodat twee of drie ronden PA en één ronde relatief werden gedraaid. Maandag en dinsdag kwam er meer water naar beneden dan in de

Het PA zowet als Relatiel winnende

Oostenrijkse

tijd van Noach. Maria Wijnkers verjaardag werd gevierd met champagne, gezang en striptease (niet van Maria en ook niet van mij ... ).

Enfin, woensdag weer schoorvoetend verder met PA en relatief. Het viel overigens op dat ontzettend veel teams, waaronder ook de relatiefspecialisten, de exit uit de Islander funnelden.

Ook wij probeerden in het begin offset-formaties en phalanx e.d. uit de Islander te vliegen.

Wij hebben dan ook vlak na de exit verschillende nieuwe formaties ontdekt. Patent is inmiddels aangevraagd; het gaat overigens strikt om 'advanced skydiving'.

Donderdag om 07.00 uur 's morgens de kist ingestrompeld voor een PA-sprong. Dit was het begin van een bloedhete dag. We kwamen tot aan ronde zeven relatief en PA. Vrijdag was het weer niet zo goed, ronde acht PA afgemaakt.

Jos Wery heeft ongeveer acht keer een flinke deuk in het ego van enkele vooraanstaande PA-coryfeeën getrapt door met glans als beste Nederlander in dit onderdeel te eindigen. Ongetwijfeld heeft hij zich hiermee een plaats veroverd in de Nationale PA-selektie.

Enkele dingen die mij het meest zijn bijgebleven: meest ongelooflijk: Karel landt 3 km naast de bak bij een PA-sprong na een kombinatiespot van Kees en Rollo. meest opvallend: Twee grote ogen op de kont van een Engelsman getatoeeerd. relatiefgeschiedenis:

team' (toto Ingrid Zoetmulder)

Jan de Bruyne met z'n "schijl"-hieltje.

(toto Nathalie

Chudiak)

Precisie voor ronde bollen Ik had dit jaar het geluk om als "novice" deel te nemen aan de RAPA meet in Bad Lippspringe.

Dit op uitnodiging van het team "Hoppa", afkomstig van Teuge.

Ik heb in Bad Lippspringe een erg gezellige en leerzame week gehad. Gezellig, omdat je ook eens kennis maakt met springers van andere clubs, zowel Nederlanders als buitenlanders. Leerzaam, omdat je tijdens zo'n wedstrijd onder je koepel veel meer bezig bent met sturen, je hoogte en de windsnelheid dan tijdens sprongen die je bij je club maakt.

Team "Hoppa"

Ik hoop dan ook dat er volgend jaar nog meer Nederlandse teams zijn die novices meenemen naar deze meet, zodat meer beginners eens de gelegenheid krijgen om zo'n happening mee te maken.

De eisen om als novice te kunnen deelnemen zijn: - minimaal 10" kunnen maken - niet meer dan 70 sprongen hebben - nog nooit met een square hebben gesprongen Op dus naar de RAPA meet 1986 met hopelijk nog meer leerlingen in het strijdperk.

Gor Jansen

met Cor als standin voor Ingrid.

Van boven naar beneden: Anita, Kees, CDr en Arnold. (toto Ingrid Zoetmulder)

Gorrie's fantastische back-in. vlekkeloos: organisatie van Major "troef"Gard en -z'n mannen. keihard: Nathalie's landing bij een PAsprong (overigens van harte beterschap, of ben je al beter?).

Het eindigde zoals gewoonlijk in een spektakulair feest, waarover ik niet in details zal treden.

Blauwe luchten en gelukkige landingen!

Piet Groot

Cor vlak voor één van zijn baklandingen.

(toto Ingrid Zoetmulder)

SPORTPARACHUTIST 19

•..

Para Ski 1985 Paraclub Zuid-Limburg Voorwaar geen sinekure 'even' de organisatie van een para-ski wedstrijd 'op 't droge'. Een Belgische helikopter (Augusta Bell Jet Ranger) in Nederland als springplatform, 'even' regelen ... 'even' een bak maken op de helling rond de ski baan van Sigi Moser, 34 deelnemers begeleiden: een knap staaltje organisatie van de Paraclub Zuid-Limburg onder leiding van adjudant Rijkspolitie (de politie is je beste kameraad) Bernhard de Bruin.

Driemaal is scheepsrecht: eindelijk redelijk weer. In korte tijd worden drie rondes groeps PA versprongen (75%).

Het is een fanatieke strijd in de top: met name de Dutch Connection leden geven elkaar geen centimeter kado; gastspringer Hans Vos doet er z'n voordeel mee: mede dankzij uitgebreide pre- en debriefings skoort hij slechts 11 cm en wordt daardoor later eerste in het overall klassement nationaal. Michel Bizot en Henk Nijhuis skoren driemaal 0.00, Bram Lasschuijt Jr. wordt met 1 cm derde. uitslag internationaal PA 1. Henk Nijhuis 0.00 1. Michel Bizot 0.00 3. Bram Lasschuijt Jr. 0.01

Bij de slalom zondags slecht weer: veel wind, 's nachts geregend, piste lekker glad. Bij de kwalifikatierace om half negen is nog niemand aanwezig, dus wordt ruim een uur later direkt de wedstrijd gestart (twee races van elk 700 meter). Alex Callewaert oogst succes met drie jaar training op kunststof en wordt met gering verschil eerste, net voor Bram Lasschuijt Jr. In de nationale kategorie is het Lourent Dreyfus die voor Hens den Besten het snelst beneden is.

Het team Flying Circus voor de chopper en Liesbeth

de Vries),

uitslag ski internationaal 1. Alex Callewaert 2. Bram Lasschuijt Jr. 3. Michel Bizot

uitslag individueel internationaal 1. Bram Lasschuijt Jr. 2. Michel Bizot 3. Henk Nijhuis

uitslag ski nationaal 1. Lourent Dreyfus 2. Hens den Besten 3. Charles Pellens

uitslag individueel 1. Hans Vos 2. Charles Pellens 3. Rob Grootings

Het kombinatie-klassement, waar het uiteindelijk om ging, met als eerste prijs internationaal een prachtige Spaanse officiers ponjaard om te behouden èn de Sigi Moser Wisselbeker, ziet er dan als volgt uit:

(v.l.n.r.

Robert Mellema,

Luuk de Gooyer,

Rob Grootings

(foto Leo de Bruin).

nationaal

uitslag team internationaal 1. Dutch Connection 2. Eurodiving Parateam 3. Untermaiselstein

uitslag dames 1. Annemiek van Gessel 2. Liesbeth de Vries 3. Marian Werner team-poedelprijs Limburgs Hoop Een geslaagd festijn waarvan met recht kan worden gezegd: organisatoren, gefeliciteerd en degenen die er niet waren: jullie hebben echt wat gemist.

uitslag team nationaal 1. Flying Circus 2. Les Pompelmousses 3. Skidive

een deelnemer

CERCLE PARA LUXEMBOURG

Victor junior na zijn eerste vrije val sprong.

20 SPORTPARACHUTIST

In Wiltz - Luxemburg, hoofdstad van de Ardennen, is een kleine, doch zeer aktieve paraclub gevestigd. Dit jaar viert deze vereniging haar 20-jarig jubileum. Van 10 t/m 16 augustus werd er een springweek georganiseerd.

Hoewel er slechts één Cessna 172 RR aanwezig was, bleken de springmogelijkheden schier onbegrensd.

Klimmen naar een hoogte van 12.000 ft (13,5 ASL) was realiseerbaar. Eventueel gewenst, konden er zelfs nachtsprongen worden uitgevoerd.

Reden voor Jan Testroote, die hier goede herinneringen had liggen, om Koos Verhaar en mij te animeren samen met onze gezinsleden hier een week vakantie te spenderen.

Een plezierige bijkomstigheid was dat, in tegenstelling tot het qua afstand redelijk dichtbij gelegen eigen land (100 km onder Maastricht), het weer goed meewerkte.

Ter gelegenheid van de 16de verjaardag op zondag 11 augustus van Victor junior, wist superregelaar Jan op de camping midden in het stadje

Jan en Koos vlak na het opbreken van een side-by-side.

waar wij verbleven, een jumpin te organiseren.

Dankzij goed "spot"-werk van Koos lukte dat wonderwel. Dit tot groot enthousiasme van de overige campinggasten.

Gezien de hoogte was er zelfs nog ruimte voor sequentiais.

Voor de jarige was het feest kompleet daar hij dezelfde dag ook zijn eerste vrije val sprong had gemaakt.

In het weekend aansluitend aan de springweek was een

internationale precisiewedstrijd georganiseerd.

Naast de eigen C172 was hiervoor een C207 uit Trier beschikbaar. Met het nodige geluk voerde ondergetekende na de eerste wedstrijddag, waarin twee rondes waren versprongen, met 9 cm het klassement aan.

Naast de wedstrijd werd deze dag met een zesmansstack uit de 207 een plaatselijk CRWrekord gevestigd. Koos maak-

te hiervan deel uit. De dag werd afgesloten met een gemeenschappelijke barbecue.

Op de tweede wedstrijddag brak het geweld van de echte PA-freaks door.

Aan het eind van de vijf rondes omvattende wedstrijd bleek dat, in de individuele klassering, Jan zich als derde had weten te plaatsen. Koos was tiende en ik elfde. Als gevolg hiervan behaalde ons team "4 Uden Sportief" achter het team van Altenstadt (BRD) een eervolle tweede plaats.

De beschikbare prijzen (voor één individueel, elk lid eerste team en eerste dame) waren zeer exclusief. Het waren namelijk kunstig uit stenen gemoduleerde parapoppen op 'n houten sokkel. Voor iedere deelnemer was er een plaquette.

Voor het aanwezige publiek werden daarna nog vlieg- en springdemonstraties gehouden. Veel bewondering oogst-

te het stuntwerk van een eigen bouw dubbeldekker.

De bouw van dit vliegtuig had zeven jaren in beslag genomen.

OokKoosenJankwameno~ nieuw goed voor de dag met opvallend koepelrelatiefwerk.

Naar ik begrepen heb, ligt het in de bedoeling dat het komend jaar wederom een dergelijk evenement wordt gehouden. Verwacht mag worden dat, gelet op de grote belangstelling, de deelname beperkt zal worden. Indien ook jullie willen genieten van de prachtige aanblik van bovenaf op de Ardennen, het grillig gevormde meer "Esch-sur-Sûre met stuwdam en de vele andere bezienswaardigheden, neemt dan kontakt op met: Cercle Para du Grand-Duche de Luxembourg, BOÎte postale 735, L-2017 Luxembourg.

Ik wens jullie er veel springgenoegens.

Victor Spaan

sCReW in Zwitserland Zwitserland is een prachtig land wanneer je tussen die bergen door rijdt en of vliegt; zeer fraai!

Voor parachutisten wordt het al gauw iets minder aantrekkelijk als je voor een trainingssprong van 6000 ft f 42,en voor een pilsje in het vliegveldrestaurant f 5,neer moet tellen ...

Maar goed, alles heeft z'n voor- en nadelen. Om bij de kern van het verhaal te komen, wij zijn naar de .Jnternationaler CRW-Cup Grenchen" in Grenchen geweest, die van 30 augustus tot 1 september werd gehouden. Het programma bestond uit zes sprongen viermans rotatie, twee sprongen viermans sequential en een alternatief onderdeel was één sprong achtman speed.

Er waren vijf deelnemende landen, te weten: Zwitserland, Italië, Duitsland, Frankrijk en Nederland. Er werd gesprongen uit een Turbo Porter en de Do-27 van de club Grenchen zelf. De wedstrijd werd gejureerd door een team van internationale scheidsrechters, waarbij Hans 't Hart ons land

vertegenwoordigde.

De video werd door Rene Stauffer bediend, wat resulteerde in perfekte videobeelden.

Het weer werkte mee, waardoor het hele programma kon worden afgewerkt.

Zoals je aan de uitslagenlijst kunt zien, is het een bijzonder spannende wedstrijd geweest. Tussen de nummers 2, 3, 4 en 5 zitten 1 à 2 punten verschil. Het Zwitserse team "Phantom" stak met kop en schouders boven de andere teams uit met in één sprong maar liefst 16 punten te skoren, hetgeen maar twee punten van het wereldrekord (18) afligt. We kunnen dan ook rustig stellen dat we hier met een team van wereldklasse te maken hebben. De Nederlanders lieten zich ook niet onbetuigd met op de derde plaats de Mafia, op de hielen gevolgd door sCReW. Een prima resultaat.

Het onderdeel sequential is nog nieuw voor ons. We (sCReW) gingen dan ook redelijk onvoorbereid (twee trainingssprongen) de wedstrijd in.

Het feit dat dit facet van CRW nog jong is, was ook duidelijk te merken aan de prestaties van de andere teams; desalniettemin wist de Mafia hier toch een verdiende eerste prijs weg te slepen.

Het blijkt vooralsnog een moeilijk onderdeel omdat we er nog weinig vanaf weten.

Toch is het een mooi onderdeel waarbij je je fantasie en inventiviteit de vrije loop kunt laten.

Als we signalen uit het buitenland bekijken, zullen in de toekomst (WK'88?) rotatie en misschien ook achtman speed plaats gaan maken voor sequential. Een hoop werk aan de winkel dus.

De achtman speed (één sprong) was bedoeld als demo en tevens inleiding tot een gezamenlijk diner met alle deelnemers. Leuk was dat deze sprong moest worden gemaakt boven een eilandje van 200 bij 100 meter met de nodige obstakels. Holland (sCReW/ Mafia) behaalde hier een verrassende tweede plaats.

Al met al een leerzame wedstrijd waar we als Neder-

landers aardig uit de verf zijn gekomen.

Uitslagen tweede internationale CRW-Cup Grenchen Rotatie 1 Phantom CH 2. Grenchen CH 3. Mafia NL 4.

5.

6.

7.

Screw NL Cumulus D Shamrock D Belluno I

Totaal 72 68 66 64 63 51 39

8. Grenoble F 9. ParaIIele F

37 31

9. Muppets

31

Sequential 1. Mafia 2. Shamrock 3.

4.

4.

6.

7.

I

Totaal 9 9

Phantom Cumulus Grenchen Screw Belluno

7. Grenoble 9. ParaIIele 9. Muppets

8 7 7 5 4 4 3 3

Kees Tops - Member of

SPORTPARACHUTIST 21

~ I

1000 sprongen springers Dit keer twee springers, beiden iets meer dan 1500 sprongen, beiden in ieder geval op dit moment wat weggedreven van de topsport en meer ge誰nteresseerd in AFF-instruktie en beiden Tom Verschoorbokaal-winnaars.

,

Rob van der Linden Rob van der Linden: 28 jaar, beroepsmilitair, begon in 1976 met springen. Hij zat op de KMA. "Je kon toen bij de GPV je wing halen, wat dus ook velen deden. Maar ik zag daar niets in, die wing. Tot ik een demo zag. Toen dacht ik: dat moet ik ook. Ik dus alsnog naar de GPV op Seppe. De eerste aanzet duurde wat lang: 12 dagen op Seppe zitten in de regen en de wind. Ik heb bijna altijd bij de GPV gezeten behalve een poosje instrukteur bij de Afcent toen die nog bestond.

Als Seppenaar werd Rob de richting van de klassieke onderdelen opgestuwd.

Hij draaide een poosje in de hoogste regionen mee, maar z'n aandacht lijkt nu wat verlegd: "Druk met m'n werk. En het geouwehoer", vat hij het kort samen.

In 1980 werd hij eerste op de NKP bij stijl. Hij kreeg toen ook de Tom Verschoorbokaal.

Zijn kunststukje met stijl herhaalde hij in 1981. In 1980 was hij ook meegeweest naar de WK in Bulgarije: "Met stijl eindigde ik daar ergens tussen de 30 en 40." In 1982 deed hij niet mee aan de NKP (werk), in 1983 werd hij derde bij stijl. De laatste twee jaar deed hij orn een aantal redenen (zie boven) ook niet mee.

"Precisie is nooit echt wat ge-

22 SPORTPARACHUTIST

Rob tijdens de PA wedstrijden

van Vier Uden Sportief.

worden. Ik heb er altijd een miskleun tussendoor. In '80 bijvoorbeeld had ik zes dead centres op een rij en toen opeens een -tig-sprong. 0 ja, wel heb ik een keer de Ram Air gewonnen."

Is het wedstrijdspringen nu afgelopen? Rob: "Nee, misschien niet. Dit jaar nog wel hier bij de ENPG meegedaan.

Werd eerste. Voskamp ging om zeep. Het was natuurlijk meer voor de fun. Het lijkt wel of ik beter spring naarmate ik minder train, meer ontspannen ben. Wat precisie betreft dan. Stijl moet je trainen. Vier keer ben ik in Raeford geweest. En het werkte."

Rob als passagier

.~.

Het AFF-virus lijkt ook Rob in zijn greep te krijgen. Zijn vrouw Yvonne deed een AFFkursus op Texel. "Met tien sprongen was ze alleen. Dat tandemspringen lijkt me ook erg leuk. En ik doe nogal wat riggeraktiviteiten.' , Meest gedenkwaardige sprong: "Ik sprong eens een periode op Raeford met een free packed Gloud. Had de meest afschuwelijk harde openingen.

"Watch that crazy Dutchman open," zeiden de Amerikanen achter de video, en ik was weer een stukje korter. Bij een sprong had ik geen tijd de gebroken lijnen te naaien en legde dus een kettingsteek, maar

Rob en Yvonne.

bij Hans den Otter met een training-tandemsprong

op Texel.

deed het verkeerd om. Dus bleef ik in de halve rem hangen. Dacht: dan maar zo. Tot ik op 500 ft kwam en de chute door de turbulentie aan alle kanten inrolde. Wat was ik blij toen ik de bomen inramde. Ik had gewoon een foute kalkulatie gemaakt maar op 500 ft kun je daar niets meer aan doen."

De leukste sprong was ook op Raeford. "Deed ik GRW met een Amerikaan. Hij klauterde helemaal naar beneden tot we helemaal tegen elkaar aanhingen.

"Goad" , zei hij, "Next time 1'11do th is with a naked woman."

Rob vlak voor een landing op het kasteelplein

Jacques Kouwenhoven Jacques Kouwenhoven, 29 jaar, woont in Den Haag en is onderzoeksambtenaar voor technische installaties en springt bij de FD. Jacques begon in 1973 met springen, net 17 jaar oud. "Ik had eerder willen gaan springen, maar toen mocht je met 16 nog niet beginnen."

Hij had eens een gedicht over parachutespringen gelezen van Lendry Peters, dat diepe indruk op hem had gemaakt en hij zag een demo op het strand van Scheveningen. Het werd dus de FD in 1973. "Het ging wel soepel in het begin, al had ik wat moeite met de drie en vijf sekonden, zoals velen in die tijd; er was geen echte begeleiding."

Vrij snel was Jacques ook instrukteur. Dankzij enig geregel van de KNVvL mocht hij zijn diensttijd in Seedorf als para-i nstru kteu ruitzitten.

"Een gouden tijd, natuurlijk.

Ik maakte dat jaar zo'n 400 sprongen."

Met name de jaren '76-'77 was het voor Jacques relatief

van de KMA, Breda.

wat de klok sloeg. Het fanatisme spatte er af. Maar topbegeleiding was er niet. De enige die er zich mee bezig hield, was Bert Wijnands en die had z'n handen vol aan het werken met nationale selekties. Tijd voor werken met beginnende clubteams bleef er niet over. Omdat dus echt succes uitbleef, zwakte het fanatisme bij Jacques voor de wedstrijdsport af. Maar dat hij z'n sporen ook daarin had verdiend, mag blijken uit het krijgen van de Tom Verschoorbokaal in 1977.

De instruktie bleef en vooral Jacques' relatiefinstruktie heeft er voor gezorgd dat de FD toch in dat opzicht in de subtop bleef meedraaien.

"Maar nu is het vooral het AFF-gebeuren", zegt Jacques, een van de opzetters in ons land van de AFF-opleiding. Twee jaar geleden begon hij ermee op Seppe. Ook vorig jaar ging hij er daarmee door. Nu is hij terug op zijn honk. Met de door hem opgezette FD-AFF-instruktiegroep van vijf man heeft hij dit jaar al elf mensen onder handen genomen. "Twee zijn inmiddels klaar, hebben nu hun eigen materiaal en behoren tot de fanatiekere springers hier; de anderen zijn al behoorlijk onderweg. Ik vind het een geweldige wijze van instruktie geven en het begeleiden van mensen in de sport. Het zal nog wel even de hoofdmoot van m'n springaktiviteiten vormen!"

Traditiegetrouw vraag ik even naar zijn meer opvallende sprong en zijn gekste sprong.

Zijn meest memorabele: "Dat was een sprong tijdens een

Jacques

en Elly Melio een AFF level

IV in '84 boven

Midden-Zeeland

(foto:

Rob de Man).

Texel-boogie. We gingen omhoog voor een elf- of twaalfmans donut. Niemand van ons had er eigenlijk zin in, zag het zitten. En opeens lag die

donut er, als vanzelf. Was te gek." De meest komische: "De hoepel-dives die we op La FertĂŠ maakten.

Echt lachen."

Jacques tijdens een RW-sprong boven Midden maar klopt z'n slot wel?'? (foto Rob de Man)

Zeeland

in '84. Hij is de bovenste

Jacques overhandigt de centrumchef van Aoyan, Jacki Devezaud kaas tijdens de afsluiting van de ENPC springweek '85.

figuur,

een echte Hollandse boeren-

Hein Cannegieter

SPORTPARACHUTIST 23

F27 parachutespringen 1985 In 1985 waren er 12 'Friendship' vluchten gepland voor het parachutespringen en ze waren allemaal aangevraagd ten behoeve van festiviteiten zoals: lustrums, vliegfeesten, kon koersen e.d.

Twee demo's werden volledig afgelast wegens te slechte weersomstandigheden en van de derde konden slechts acht man springen, daarna was er teveel lage bewolking. Van de overige negen demo's moesten bij een aantàl de springhoogtes worden aangepast in verband met de lage bewolking. Kortom, het weer heeft in 1985 aardig tegengewerkt bij de diverse evenementen.

De landingsterreinen waren niet altijd even ideaal, hetgeen de nodige kwalitatieve eisen stelde aan de springers en de springleiders.

Bijvoorbeeld in Leeuwarden achter de 'Frieslandhal' , in Nijmegen en Kerkrade in het stadion, op 'Flevohof' in het park met veel obstakels en Beusichem dicht

bij open water zodat een zwemvest verplicht was.

Bij sommige demo's was de reis over de weg vrij eenvoudig, maar meestal moest busvervoer worden ingezet om de springers vooraf of achteraf naar Soesterberg te vervoeren.

De nieuwe opzet van een KNVvL koördinator met clubkoördinatoren lijkt te kunnen slagen, maar sommige clubs blijken nog steeds niet of nauwelijks bereikbaar en zeker niet als men binnen een week een aantal springers met kwaliteit op moet hoesten.

PC Flevo was dit jaar de dupe van het weer. De eerste demo op eigen terrein, vliegveld LeIystad, werd wegens te harde wind afgelast en de volgende kans op 'Flevohof' ging vanwege te lage bewolking om zeep.

Vermoedelijk zullen er in 1985 geen F27 sprongen meer worden gemaakt, maar mede gezien de goede verstand hou-

ding met de Koninklijke Luchtmacht zullen er in 1986 weer een aantal aanvragen bij de KLu binnenkomen die vervolgens naar de KNVvL worden

doorgespeeld. Als de weergoden ons ook wat welgevalliger zijn, moet 1986 weer eens een goed F27 jaar worden.

Koos Verhaar

Overzicht F27 vluchten 30 april 15 juni 15 juni 22 juni 5 juli 5 juli 15 juli 7 sept 13 sept

'Frieslandhal'

Leeuwarden Lelystad

8eusichem vliegbasis Kerkrade Teuge Nijmegen Teuge 'Flevohof'

Leeuwarden

vliegfeest, cancell~d (harde wind) PATS-dag. cancelled (harde wind) 'Open dag KLu', vier vluchten Muziekkonkoers, in de regen 'Nationa/s', retourvlucht Kerkrade Vierdaagse vliegfeest. 4000 ft bewolking voor KNVvL, acht man gesprongen,

rest ca nee lied

(lage bewolking)

JE HANGT IN EEN BADPAK ONDER EEN PARASOL OF,

je kiest voor kwaliteit

voor skvdivers die zichzelf serieus nemen Span (11)

cnoro (lil

Aspect Ratio

Volume (cu.in.)

Weight

Model PD·lSO PD·170 PD-190 PD-210 PD·230

19.35 20.40 21.79 2290 2398

7 75 833 8 72 9 17 959

2.51 2.5 I 25. I 2 5 1 2 5.1

320 360 400 440 480

5.7

Recornmenëed Jumper WI.

(Ibs.)

(Ibs)

up up

10

150 170

62 6.7

up 10190

72 7.5

up 10 200 up IQ 230

10

priJ•• zen v.a. 2650, -:.

PERYORMANCE DES I ONS waar IIED./RELGU;

pce t oue 1

9617 ZG Harkated. tol: 06981-483 ot 586

24 SPORTPARACHUTIST

/1

Dj;.U.CI (

i '"

-,

/

Waar bleven de koepelrelatievers! verslag van een CRW-wedstrijd Voor de derde keer organiseerde Para Centrum Noord op 14 en 15 september jl. een internationale CRW-rotatie wedstrijd.

Was de belangstelling vorig jaar onverwacht groot, zodat ook dit jaar op een interessant deelnemersveld werd gerekend, zo teleurstellend was de uiteindelijke opkomst. Op zaterdagochtend begonnen slechts vijf teams aan de eerste ronde. Gelukkig maakte de kwaliteit van een aantal teams veel goed, zodat er aan de stralend blauwe hemel een aantal interessante sprongen kon worden gezien.

In tegenstelling tot beide voorgaande wedstrijden was dit jaar toestemming verkregen om boven het vliegveld Hoogeveen te springen. Er ging nu geen tijd verloren aan transport en de teams konden elkaars sprongen zien. Met het nieuwe clubhuis dichtbij was het die zaterdagochtend goed toeven op het vliegveld.

Er werd vlot achter elkaar gesprongen.

De weersverwachtingen waren, zoals vrijwel de gehele zomer, weer eens slecht, zodat van het ideale weer gebruik moest worden gemaakt. Elke 17 minuten hing er een team in de lucht en de PH-PCN stond alleen voor tankstops aan de

Het winnende Schaffen

team Plane Brothers uit

(foto Henk Kuizenga).

grond. Precies op tijd was het minimumprogramma versprongen, want in de eerste sprong van de vierde ronde viel de eerste regen waardoor het springen tijdelijk werd stop gezet. Uiteindelijk bleek dit het definitieve einde van de wedstrijd te zijn.

Op zondag werd door de Plane Brothers nog een wedstrijdsprong gemaakt, maar daarbij hebben ze de hele stad Hoogeveen onder zich door zien gaan, maar de scheidsrechters konden door de forse bewolking slechts enkele momenten van de sprong zien en op video vastleggen.

Air tot air-video zou ook voor

CRW een uitkomst kunnen bieden.

De wedstrijd verliep spannend. Drie teams waren aan elkaar gewaagd en skoorden 11 à 12 punten per sprong in een werktijd van drie minuten.

De beide Hoogeveens teams hadden wat meer moeite met het skoren van punten, hoewel elke sprong progressie vertoonde. In de derde ronde ontstond er wat meer onderlinge afstand. Voor de Plane Brothers was het zelfs een nieuw Belgisch rekord! Veertien rotaties! Het Duitse Cumulus verloor een puntje op het Nederlandse sCReW. De zaterdagavond werd doorgebracht met een "overdekte" barbecue, het tonen van

Het PCN team Multiplex, plaats

eindigde

dat op de vierde

(foto Henk Kuizenga).

enkele videofilms en voor de langblijvers de horrorfilm Cat People! De wedstrijd stond onder leiding van Hans 't Hart, hierbij geassisteerd door Bonny Speelman, Riek Cox, Casper Burger en Folkert Tijsma als scheidsrechter.

Feike van der Veen en Trees van Mierio deden de video.

Volgend jaar zal de vierde editie van de peN CRW-rotatie wedstrijd wederom plaatsvinden. Hopelijk in de aanwezigheid van meer teams en mogelijk in een bijzonder kader!

UITSLAG 1. Plane Brothers (Schaften) 2. sCReW (Paraclub Hilversum) 3. Cumulus (Duitsland) 4. Multiplex (PCN-Hoogeveen) 5. Paradoeks (PCN-Hoogeveen)

De tweede

plaats

38 33 32 17 8

totaal punten punten punten punten punten

Joeke de Jong

voor sCReW

Zomerwedstrijden Para Centrum Noord 17 en 18 augustus 1985 Onderdelen waren CRWbiplane I PA (3 ronden) en RW (5 ronden).

Aan het onderdeel CRWbiplane namen vier teams deel geheel bestaande uit PCN'ers. Dit onderdeel is op de zaterdag geheel versprongen en kenmerkte zich door een aantal spannende momenten (waaronder één wrap).

Terzijde gestaan door Wim Ernest met z'n videomobiel waarin een voortreffelijke registratie van de sprongen en

de jury onder leiding van John den Hartog, was het een geslaagde wedstrijd. Dit ondanks het feit dat er geen teams van buiten waren (vorig jaar waren dat er drie).

Uitslagen: 1. Fucsia

218.9

Hans Haandrikman Gerrit Molenhuis 2. Drelt Henk Kruizenga Daniel van der Kooy 3. Willem en ik Willem Ekkelenkamp Martin Jonkers 4. Tom and Jerry Tom Winkier Harry van Huizen

228.6

237.5

291.2

De koepels die werden gebruikt: Pegasus (drie), Bandit, Skylark, Performance Design 190, Unit en Cloud (heavy weight).

De RW wedstrijd is vanwege het weer maar voor twee ronden versprongen en daarna gecancelled. Verheugend was de opkomst van enkele teams van buitenaf.

In totaal vier teams namen deel aan dit wedstrijdonderdeel.

Gesprongen werd volgens het internationale programma.

Uitslagen: 1. School of Animal Flight 14 punten Bob Kaal, Kees Debie, Arnold Collenteur, Peter Derksen 2. Try Out 11 punten Hans Jonkers, Henny Wiggers, Edwin van der Kraan, Ronaid Hoogendijk 3. Royal Flush 6 punten Rob Millenaar, Martin Jonkers, Willem

Ekkelenkamp,

Daniël van der Kooy

4. Gigantjes 2 punten Hans Haandrikman, Folkert Tijsma, Harry van Huizen, Tom Win kier

.

Henk Kuizenga

SPORTPARACHUTIST 25

DEMO SAIL '85 Vele demo's heeft het Paracentrum Texel al verzorgd; vele waren moeilijker, weinige sensationeler.

Tevens blonk deze demo uit door organisatorische problemen. Ton Pleiter heeft heel veel werk moeten verrichten en ook onze Peter maakte overuren. Dagen was hij in de weer met tientallen vlaggen, rookpotten, toeters, bellen, vervoer en slaapgelegenheid voor de 24 (!) springers.

Donderdag 1 augustus, de hele dag zoals gewoonlijk uienweer, maar de eerste Porterbak vertrekt toch naar Amsterdam. We hopen op het beroemde gat van Rienks en ja hoor, 7.500 ft is mogelijk.

Cees spot. Na het streameren bepaalt hij het Shell gebouw als exitpunt, hetgeen op de kaart wordt aangetekend voor de volgende sticks. Corrie, Liesbeth en Paul springen eerst, voorzien van zwemvest (ze gaan te water) maar Paul landt onder een PC op een parkeerterrein.

De volgende run is de beurt aan een zesmansster, waarvan er drie hoog gaan hangen voor CRW en de rest doorvalt met rook.

Coupez, drie man buiten hangen, rookpotten afsteken, ready - set - go. Hé, wat voel je die rookpotten goed; ah, daar is Roland. Sideslip, lijntje.

Waar is Raymond? Aan het begin van die rookkolom natuurlijk, tien meter lager. Diven, drieman; maar het is al 5000 ft, wegwezen jullie, drieman over. 3500 ft, tracking, alles vrij, pilotchute eruit, uche, uche, rook vreten, chute open. Eerst die troep van mijn voeten. Waar is de rest? Driemaal Pepsie boven me, Roland en Raymond onder me.

Halve remmen eraf, waar zijn we? 300 meter voorbij het Shell gebouw: voor de wind dan maar. Zo en nu de rest van het circus: twee nieuwe rookpotten uit de demotas.

Wat voel ik me nu dom, 700 meter boven Amsterdam met snoertjes en batterij aan het klooien. Knetter, plof, plof, zo dat werkt prima. Nog een vlag uithangen, ziezo. Windcheck, loop er amper tegen in en ai, ponton ligt dertig graden scheef ten opzichte van de windlijn. Dat ding is dan wel zestig meter lang maar elf meter smal. Nou ja, dat is van later zorg. 1500 ft, op windlijn, afstand goed, rustig even van het werkelijk magnifieke uitzicht genieten: water, stad, station, spoorlijnen, boten, schepen, windjammers en honderdduizenden toeschouwers. 500 ft, windcheck, loop er net tegenin. Raymond en Roland, jullie draaien te ver in!

Plons, plons, haha, daar trap ik niet in. Boven het ponton indraaien, ai, lastig, die crosswind zet me ernaast, dan er maar scheef opvliegen. Moet je dat publiek horen zeg: flair, barst, de wind tracht Turbo plus eigenaar alsnog te water te deponeren. Bedankt voor je hulp, Daniëlle.

Zo en nu maar kijken hoe de CRW'ers het doen. Hans en Cees netjes op het ponton en daar hangt Piet down-wind te mopperen, maar met een stijlvolle grijns verdwijnt hij in het IJ. Als daarna diegene die hem opvist zelf te water lazert, liggen wij natuurlijk helemaal in een deuk.

Een ding is duidelijk, dat ponton moet worden gedraaid voordat de volgende springers komen en met behulp van een tweede sleepboot wordt dat perfekt geregeld. Een uur later dropt de Cessna vijf vrije vallers met rook. Mooi gezicht en alle vijf netjes op het ponton. Patrick nog met de rookpotten onder zijn voeten, hij was ze vergeten, hoe is het mogelijk.

Vervolgens dropt de Porter het klapstuk: negen man vliegen de volgende formatie: met Max er filmend omheen.

De formatie wordt in drie stukken opgebroken om vervolgens spiralend het noodzake-

lijke hoogteverschil te kreëren.

Spiralende triplanes boven het IJ met rook, wat is er mooier! Maar oei, oei, een funnel gevolgd door een wrap tussen Ben de Groot en Michael Bouman.

Vanaf de grond ziet het er echt eng uit, maar de jongens zelf zijn vrij, alleen de squares zijn verward en met breakaway's is het opgelost. Goede zaak zo'n square reserve en alle tien landen ze netjes op het ponton. Het materiaal is ook weer snel terug al denken nog steeds honderdduizenden dat er iemand is "neergestort".

In overvolle boten worden we weer naar de wal gebracht alwaar half Teuge staat te kijken hoe we het er af hebben gebracht. Zij zouden zondag gaan, maar toen werd het noodweer. Echt jammer voor die jongens; ook zij hebben een hoop werk verricht en dit is echt een demo die niemand wil missen.

Karel Lambolala

Zesmansspeedstar wedstrijd bij de FD Op zaterdag 7 september moest iedereen wel erg vroeg uit de veren, want de inschrijving was alom half acht. Dat dit zelfs voor de organisatie te vroeg was, bleek al snel, want Gerrit Scholte Albers rekende prompt iedereen een tientje teveel! De rest was echter wel goed wakker en om iets voor acht stond het eerste team dan ook omgehangen bij de kist. De andere zes teams hadden nog wat tijd voor exittrainings uit de mock-up en een kop koffie om wakker te worden. Het ENPC team was een beetje laat en om de meningsverschillen rond de exitposities kort te sluiten, werd er heel demokratisch gewoon De winnende

26 SPORTPARACHUTIST

teams: lo(w)man takes five. ren jerot

en bizar encounters.

om geloot. Het weer werkte 's morgens gelukkig erg mee en de eerste twee rondes konden vlot worden versprongen, zij het dan bij Siberische temperaturen.

De eerste blessures deden zich al snel voor. Behalve de gebruikelijke blauwe plekken vielen er o.a. een schouder uit de kom, een geschaafde voet en een dikke duim te melden.

Aan het begin van de middag begon de lucht steeds verder dicht te trekken, maar na wat vertraging kon toch ook nog de derde ronde, inklusief een rejump, worden versprongen.

Na twaalf uur springen kon om acht uur worden aangeval-

len op de uitstekend verzorgde barbecue. Het feest dreigde even door de regen letterlijk in het water te vallen maar dit werd met een paar enorme parasols snel verholpen.

Zondag 8 september was het bij het begin van de wedstrijd matig weer, maar volgens Wil Hulst zou dit snel verbeteren.

En de vrij gekomen tijd werd nuttig besteed door het tonen van videobanden. De hilariteit was alom groot als er een spring(st)er met een enorme snelheid door 't beeld van de video raasde en een ster deed funnelen of zelfs niet meer terug in beeld kwam.

Om 13.00 uur cancellede Wil

Hulst de wedstrijd wegens het slechte weer en kort daarop vond de prijsuitreiking plaats.

Wil Hulst liet het wedstrijdverloop nog even de revue passeren en stelde vast dat het een zeer positieve wedstrijd was geweest met enorm veel inzet van alle spring(st)ers.

Opmerkelijk was het team van Paagman met een deelnemer met AFF achtergrond en totaal 28 sprongen!

Uiteindelijk ontving het team "Lo(w)man takes five" uit handen van Wil Hulst de eerste prijs met als gastspringer Paul Koudijs, oh nee, Charles von Sury. Maar dit was voor Wil een volkomen

onbekende! en nog wel een met snor en baard!!?? Alle winnaars werden door Wil gefeliciteerd ook Paul . . . nee Charles. Grote opschudding en hilariteit in het nieuwe FD clubgebouw.

Konklusie: een goed georganiseerde wedstrijd.

Hiervoor alle lof aan de organisatie en met name aan Gerrit Scholte Albers.

Jos en Mieke Wery Uitslagen: 1.

2.

3.

4.

5.

6.

lo(w)man takes live ren je rot bizar encounters we are dr's out again six mix zero

7. slx vite

40 34 16 14 12

punten punten punten punten punten

12 punten 6 punten

Recensies When The Chute Went Up Vlak voor haar 97ste verjaardag overleed Dolly Shepherd.

Zij liet een bijna komplete autobiografie achter, die door de Engelse para-schrijver Peter Hearn werd gekompleteerd.

In 1984 kwam het geheel uit onder de naam When The Chute Went Up. Dolly Shepherd werd geboren in 1886 en maakte op haar zeventiende haar eerste 'parachutesprong'.

Eén jaar later was zij één van de populairste parachutistes van een Engels demonstratieteam.

In het boek beschrijft Shepherd de sensatie van haar

sprongen en de (voor heden) vreemde manier van springen (uit een ballon, hangend aan een soort trapeze). Ook vertelt zij over ontmoetingen met prominenten uit die tijd en dat alles omdat zij behoorde tot een exclusief team van stuntmensen, zichzelf parachutisten noemend.

Het boek is geïllustreerd met enkele zwart-wit foto's van het springen uit die tijd. Wederom een zeer interessant boek dat de 'echte' para-pionierstijd beschrijft.

Een affiche met de aankondiging lonsprong van Dolly.

van een bal-

Kees de Goeijer

In memoriam

Springboek in Spaans Het klassieke leerboek voor de leerling van Dan Poynter "Parachuting, the Skydiver's Handbook" is vertaald in het Spaans en heet "Paracaidisrno" . Het wordt uitgegeven

in Madrid door Paraninfo en is voor $ 9.95 te bestellen bij Para Publishing: PO Box 4232-245, Santa Barbara, CA 93140-4232 USA.

Begin oktober bereikte ons het droeve bericht dat Karel Zee op 30 september in Georgia, Amerika, ten gevolge van een vliegongeval is omgekomen.

Hij woonde al een jaar in Atlanta en sprong regelmatig op een centrum in de buurt van zijn woonplaats.

Met 17 springers aan boord stortte de Cessna van het centrum die fatale dag vlak na de start neer, waarbij alle inzittenden om het leven kwamen.

Karel, die als vlieger en springer in 1975 bij de FD begon, was een van de topspringers van Nederland. Hij was onder andere winnaar van de Tom Verschoor Bokaal 1979, won met zijn team Magic Wave de NKP 1983 en vertegenwoordigde ons land op .de Canada Cup 1983.

Velen zullen hem blijven herinneren als een zeer aktief mens die altijd met raad en daad leerling en ervaren springer ter zijde stond.

SPORTPARACHUTIST 27

Ameland Boogie '85

Deelnemer

Henk Tjassing

paradeert

voor jury en publiek (foto Willy Salomons)

Twee weken lang springen en 's avonds après jump; met andere woorden: de NNPC op haar best.

Hoe het begon? Nou gewoon met goed springweer, een stampvolle camping en boerderij en een opleiding, die later nog werd gevolgd door een tweede. In totaal versprongen de leden en gastspringers uit alle windstreken 738 sprongen.

Voor de geïnteresseerden was er op PA gebied door Herman Boerman en voor de RWers door Arnold Collenteur een interessante avond georganiseerd, waarin wetenswaardigheden theoretisch werden behandeld, die later in praktijk konden worden gebracht.

Helaas was het weer de tweede week iets minder geschikt voor PA. Beurtelings veel wind, bewolking, een stormmelding, een gesignaleerde windhoos (die gelukkig oploste) en regen.

Wat is een Boogie zonder regen nietwaar?

En tussendoor gewoon goed springweer.

Wat gebeurde er zoal voor fraais? Er werden 27 mensen opgeleid.

28 SPORTPARACHUTIST

Gemaakte sprongen: 738 AO 183 VV 2300 7 3000 98 4000 96 5000 36 6000 26 7000 52 8000 10 9000 230 Behaalde brevetten: A-9 B-1 C-2 D-1 Om dit alles mogelijk te maken, vlogen vier vliegers met twee kisten 74 uren.

En verder? Een tienman, die gelinkt de deur uitvloog (lees verderop).

Het zevenmans overlandje was te gek. Het was eigenlijk een overzeetje, gezien het exitpunt. Dat niet het hele spul precies op het vliegveld landde, mocht de pret niet drukken.

De aankomst van Gerrit (PCN), gebracht door een bus van het openbaar vervoer en voor de deur afgezet, was toch heel netjes. Verder ettelijke zevenmanspogingen al dan niet geslaagd.

De nieuwe vlieger, ene Peter Nanninga, burgerde snel in bij deze Boogie. Zijn praatjes

hielden gelijke tred met zijn vliegtempo. Houen zo, Peter!

Hij was dol op leerlingensticks; lekker laag over de veIe bezette duinpannen. Ja, ja.

We hingen ook een enkele keer aan de reserve als het echt niet anders kon; hiermee spande onze voorzitter de kroon. We vonden dat hij zo'n grote pilot had, maar het bleek een spontane reserveopening op 7000 ft te zijn.

Er was ook een hevige interesse in geitenwollen sokken, gezien de soms vrij koude nachten op Ameland .. gni ..

Mr. Para 1985 Hielke Bootsma

wordt gehuldigd

Een zeer succesvol onderdeel van deze springweken was de Mister Para verkiezing. De organisatie (mijzelf en Liesbeth) feliciteerden de deelnemers als zij door de voorselektie waren gekomen. Vooraanmelding was niet nodig. Voor de kategorieën: vrijetijdskleding, springkleding + setje en badkleding draafden tien mannen op. Natuurlijk presenteerden zij zich aan een vrouwelijke, vijfkoppige jury. Mister Para werd onze Fries Hielke Bootsma. Met natuurlijk een gouden kroon, sjerp, bloemen en drank nam hij de felicitaties in ontvangst. De organisatie was zeer tevreden over de inventiviteit van de heren, die tijdens de tweede ronde toch even een tienman scat de deur uitvlogen (uit de kleedkamer wel te verstaan). Maar zij zinnen al op wraak voor volgend jaar!

Het lijkt nog zo ver maar voor je 't weet zijn we er weer en maken er weer net zo'n gezellige boel van. Dus ...

Tot volgend jaar, met dank aan alle springers, vliegers, bestuur, havenmeesters en Amelanders (vooral Nobel).

Bonny Speelman, NNPC

en gefeliciteerd

door Cherida. (foto Willy Salomons)

Evenementen Nacht

sprongen PCI Naar aanleiding van het succes van vorig jaar organiseert Paraclub Icarus ook dit jaar weer nachtsprongen en wel op zaterdag 30 november. Uitwijkdata zijn: 7 en 14 december.

Voor nachtsprongen heb je Bbrevet en instruktie nodig.

Voldoende ervaring met je spring materiaal is een vereiste en verder moet je voor deugdelijke verlichting zorgen.

Wil je meedoen? Geef je dan van te voren op bij: PCI (telefoon 02157-1849) of Klaas van Altena (telefoon 02158-3573).

Op de eventuele springdag kan daar ook worden geïnformeerd of het doorgaat. Springers die nog geen instruktie hebben gehad, moeten om 15.00 uur op de club zijn. De anderen om 15.30 uur.

DO IT IN THE NIGHT!!

gramma bestaat uit acht driemans groepsprecisiesprongen met individuele meting.

De kosten bedragen totaal f 150,-.

Inschrijving vóór 28 oktober bij het sekretariaat van de CPV. Deelname alléén voor aktief dienende militairen en leden van de Natres.

Nacht

sprongen FD

"The flying Dutchmen" van 't welbekende Zestienhoven te Rotterdam heeft plannen om een gezellig en sfeervol nationaal nachtspringfestijn te organiseren.

Momenteel wordt er onderhandeld om te gaan vliegen met een unieke elfpersoonskist. Na de welbekende schitterende rondvlucht boven de fantastisch verlichte stad, havens en europoort zal er worden gedropped op het vliegveld.

Vrienden, vriendinnen en/of andere aanverwante lieden zijn eveneens welkom; zij kunnen voor een schappelijke prijs eveneens van het panorama genieten vanuit een kist, die wij stand-by hebben. De mogelijkheid om te blijven pitten, wordt onderzocht.

Misschien wist je 't nog niet,

maar iedere zondagmiddag kan er eveneens bij "The Flying Dutchmen" leuk worden gesprongen. De data voor de nachtsprongen zijn: zaterdag 23 november 1985 met als uitwijk zaterdag 30 november 1985. Nadere bijzonderheden zullen op het publikatiebord van uw vereniging verschijnen.

Willem van Dillen

KROOP'S GOGGLES, INt. Often imitated but never duplicated; buy the original

Frank Spruit, PCI

NKP militair

The most widely used type of Goggle in Skydiving today. Available in Clear, Amber, Green, Smoke Grey, and Blue.

Only "KROOPGOGGLES" bear this Trademark the mark of quality.

Contact your local supplier or write:

KROOP'S GOGGLES, INC. Dept. SP

9865-E North-Washington-Boulevard Laurel, Maryland 20707 - U.S.A. Op 2 en 3 november zullen op Flevo de NKP militair 1985 worden gehouden. Het pro-

Phone: 301-498-5848 SPORTPARACHUTIST 29

•

ENPC springweek op Midden-Zeeland Evenals vorig jaar heeft ons "kluppie" (de ENPC dus) een zamerkamp/springweek georganiseerd op vliegveld Midden-Zeeland van zaterdag 17 tot en met zondag 25 augustus. Het was de laatste week van mijn lange fijne vakantie, dus was er geen enkele belemmering hieraan deel te nemen. Ook de kinderen waren vrij en gezien de vele mogelijkheden van rekreatie op het schone schiereiland Walcheren hadden vrouwen koters best zin ook die richting uit te gaan. Tot nu toe was het weer niet bepaald van zomerse kwaliteit geweest en vorig jaar was het kastelen-weer, dus wie weet!

Om in volle teugen van de gehele week te kunnen genieten, zouden we vrijdagavond al vertrekken. Voor ons gevoel was de grote drukte op de campings al voorbij en zou een plaatsje zoeken in de buurt van het strand en niet te ver van het vliegveld weinig problemen geven. Verkeerd geredeneerd! Pas de vijfde camping was raak, 's avonds om 10.00 uur. Over de afstand naar het vliegveld had ik niet te klagen: 25 km!

Het was de bedoeling zaterdag 17 en zondag 18 een LLlTUwedstrijd te organiseren. Helaas waren er maar vier inschrijvingen, waarvan nog twee in het PC-klassement. Duidelijk te weinig om van enige kompetitie te spreken. Uitstel naar een latere periode in het seizoen was op dat moment de beste oplossing. Jammer voor de organisatie. Volgende keer beter, hoop ik.

Zaterdag was de eerste dag van de springweek. Het weer was beneden alle peil en de wind boven alle peil. Redenen genoeg om geen enkele sprong te maken. Moeilijk is het altijd zulke wachtdagen te vullen, maar hier en daar werden stevige parabomen opgezet, aangedikt met paralatijn en vrolijke vaak niet al te rechte verhalen en moppen. Koffie werd met sloten tegelijk aangevoerd.

Zondag bood het weer een be-

30 SPORTPARACHUTIST

ter perspektief.

De zon scheen en de bladeren van de bomen ritselden nauwelijks.

Reden om met de hele familie richting vliegveld te trekken.

Koffie en broodjes gingen mee en terwijl ik in hogere sferen mijn kick probeerde op te doen, zou de rest van mijn gezin zich koest houden aan de rand van het Veerse Meer.

Vrijdagavond en zaterdag waren er 18 nieuwe springers om een grondopleiding te volgen.

Zondag zouden zij hun eerste sprong maken. Het is altijd weer een plezierig gezicht, deze mensen hun pararolletjes te zien oefenen, het gedrag in het vliegtuig te zien trainen en hun zenuwen te zien beheersen. Voor hun eerste sprong waren de omstandigheden ideaal. Strak blauwe lucht, net genoeg wind en voorrang bij hun eerste sprong.

Allemaal hebben zij die gemaakt, sommigen zelfs twee.

Vanwege die voorrangsregel hebben de ervaren mensen wat minder gesprongen, maar dat mag de pret niet drukken.

Zelf heb ik maar één sprong gemaakt. Voor wat breveteisen moet ik nog een styleserie draaien, dus heb ik daar maar voor getraind. 7000 ft was genoeg om mijn oefeningetjes uit te voeren. Het ging lekker. Tussen de wachtenden op de grond ontdekte ik mijn vrouwen besloot een PAlanding voor haar voeten te maken. Half geremd kwam ik binnen en flairde uit. Gelijk leerde ik dat je zoiets met weinig wind en een snelle chute beter maar kunt laten. Ik plofte letterlijk voor moeders voeten neer. Bezorgd kwam iedereen informeren of alles nog heel was! Gelukkig wel. Na terugkeer van de prachtige grote DZ in het Sloe-gebied was het vouwen geblazen en tijd om me klaar te maken voor een mosselmaaltijd, speciaal voor ons en door ons georganiseerd in het restaurant. Er was ruime deelname en een overvloed aan mosselen, toebehoren en een in parakringen welbekende sfeer.

Maandag werd gekenmerkt

door een stevige bries en lage bewolking. Hoe dan ook, géén springweer. De beperkte aanwezige para's vulden hun tijd met het vouwen van allerhande materiaal en het houden van technische uiteenzettingen en filosofieën over springen, technieken en materiaal.

Het duurde dan ook niet lang of er was weinig meer te merken van mogelijkheden om te springen op vliegveld MiddenZeeland.

Dinsdagochtend was geen haar beter. Wind, wolken en nattigheid. Pas tegen sunset werd het weer wat rustiger en waren er toch nog wat enthousiastelingen, die het luchtruim kozen. Twee sticks op het vliegveld was weer genoeg.

Woensdag gaf al vroeg een stralend zonnetje. Helaas gaf de stormwaarschuwing iets dat variëerde tussen 7 en 9 Bf. In de middag werd het allemaal wat minder en rond een uur of vier was de wind al zo ver gaan liggen, dat springen voor leerlingen zelfs mogelijk werd. Voor hogere bakken was de bewolking te laag, maar dat veranderde. De bewolking steeg en de wind nam weer toe. De situatie werd net andersom: wel squares en geen leerlingen-bollen.

Zelf heb ik een stralende styleserie gedraaid; alleen niet stralend genoeg om de zon te overtreffen. Precies tegen de zon in, waardoor maar een klein stukje met de kijker zichtbaar was. Toch wel jammer, maar niet getreurd. Donderdag beter.

Triest was wel, dat er mensen waren, die zich hadden voorgenomen een middag te snipperen als het springweer was.

Niemand had het risiko genomen, maar achteraf had het best gekund.

Donderdag was het weer al vroeg van twijfelachtige alure.

Wat zon tussen de wolken door, maar een aardig windje.

Rond twee uur werd de wind iets minder en het enthousiasme nam zienderogen toe.

Samen met Dik Jeremiasse heb ik mijn eerste geslaagde relatiefsprong gemaakt. We beleefden er veel plezier aan

en ik heb er veel van geleerd.

Jammer genoeg was donderdag mijn laatste dag op Midden-Zeeland.

Mijn gewaardeerde Tineke zou zaterdag jarig zijn en dat vonden we reden genoeg om donderdagavond laat naar huis te gaan.

Vrijdag, zaterdag en zondag was het weer steeds van hetzelfde miserabele kaliber, zodat ik weinig heb gemist. Het was zelfs zo erg, dat de poging zaterdagavond een barbecue te organiseren in de kiem werd gesmoord. Toch jammer. Dat neemt niet weg, dat dankzij het inhuren van wat videobanden met films, de tijd in gepaste dronkenschap werd gevuld.

Al bij al, ondanks het niet meewerken van de weergoden, is het een stemmige en geslaagde week geworden.

Meer nog gegeven het feit, dat er dit jaar méér sprongen zijn gemaakt dan vorig jaar, ook al was het weer toen vele malen beter. Als het aan mij ligt: volgend jaar weer.

Mag ik jou daar dan ook begroeten? Bedankt aan allen, die meewerkten.

Jan Ernest

Weclslrijdkalender 12-17 oktober: Openingsboogie, Centro de Paracaidismo Costa Brava, Ampuriabrava, Gerona, Spanje. RW instruktie, seminars, video, muziek en sangria bij de school of Human Flight. Inlichtingen: Postbus 103, CH-5001 Aarau, Zwitserland.

2 en 3 november, NKP militair bij PCF. Voor bijzonderheden zie rubriek Evenementen.

21 december-4 januari: SWISS-BOOGIE-7, Phalaborwa, Zuid-Afrika. Hercules! Inlichtingen: H. Schurch, CH-2604 La Heutte, telefoon 032-961673.

12-27 juli: Ameland Boogie, NNPC.

Photo , Guy SAUVAGE.

TWENTYTWO! A world record in the making in France!

This is not mere chance.

No other canopy raises your level of CRW.performan ce like the CONTACT Erom PARACHUTES DE FRANCE S.A. PARACHUTES OE FRANCE S.A. are designers and manufacturers of: MAGNUM, TURBO, CONTACT 7-cell canopies, MAGIC 5-cell canopy, S.O.S. and MAGIC 5-cell reserve canopies, REQUIN, JAGUAR and CAMPUS piggyback containers, MARSOUIN standard container, EVOLUTIVE, MANTA, SUPER-MANTA and GRIP jumpsuits, QUICK spring pilot-chute, etc. AII our canopies and harness-containers have been officially tested and are fully approved by the French Ministries of Defense and Sports.

B.P. 247 - 95523 CERGY-PONTOISE CEOEX - FRANCE Téléphone (3) 032.16.33 - Télex: PARCHUT 697061 F