SP 1985 13(6)

DEZE VERENIGINGEN ZIJN AANGESLOTEN BIJ DE AFDELING PARACHUTESPRINGEN VAN DE KONINKLIJKE NEDERLANDSE VERENINGING VOOR LUCHTVAART

SPORTPARACHUTIST "

jaargang

13 - nummer

6 - juni 1985

Tweemaandelijkse uitgave van de KNVvL Afdeling Parachutespringen Redaktie: Ronaid van den Boogaard, lrwin Broen, Nathalie Chudiak, Arnold Collenteur en Niels Tieland.

Vaste medewerkers: Michel 8izOI, Hein Cannegieter, Kees de Goeijer, Henk Kuizen. ga, Karst Sikkens en Bert Wijnands,

Abonnement SPORTPARACHUTIST Leden van de afdeling Parachutespringen Ontvangen het blad gratis. Losse abonnementen kosten f 40,-- per jaar en zijn aan te melden via het Afdf(\ingssekret~riaat. De SPORTPARACHUTIST verschijnt in de eerste wéek van februari, april, juni, au"gustus, oktober en december, Druk:

Van Deventer

b.v.

's-Gravenzande.

sekretaris clubhuis vliegveld

S CH VV

dropzone(s) type(n) vliegtuigen met aantal springers Inflight deur springtijden

OZ TV

huur materiaal rond

M

voeding

pc square bak voor precisie met naam DZ

pc sq BP

bar restaurant snacks overnachting

10 ST

weekeinden sunset

indien

SS

Eerste Nederlandse S: Kees de Jager, 01620-55816,

Parachutisten club Pascallaan 13, 4904

VV: Hilversum, DZ: Hoogland, VV, TV: C-182/4, ST: WE + di- en vrij-avond, M: r sq. BP: VV, V: B S, ON: C,

HG Oosterhout,

Paravereniging Korps Commando Troepen S: Leo de Ruiter, Dorpsdijk 4, 3257 LA OoltgensplaaL

CH: Sportpark Vierhoeven, Roosendaal, 01650-59620, VV: Seppe. DZ: »portpark Vierhoeven. TV: C-182/4, 10, ST: WE: 8,00-8S, M: r. BP: DZ, V: B S, ON: C H, Vereniging Nederlandse Paraclub TU-zeven S: John Schouw, Godenstedterstrasse 23, 0-2730 BRD,09-1942815615, CH: VV 8eedorf, BRD, 09-4942812081, VV: Seedorf. DZ: VV, TV: C-182/3,

Nederlandse Parachutisten Club Haandrikman, G, ter Borghstraat 1587, 9701 BN Groningen, CH: VV Eelde, 05907-4499,

za:

12, Postbus

Stichting

VV: Eelde, DZ: VV, Winde, TV: C-182/4,ST: WE: 9,00-8S, zomertijd vrij: 18,00-S8, M: r pc, BP: VV, V: B R S, ON: C H CH, Para Centrum

Postbus

Hoogeveen,

Van

Hallstraat

Lelystad,

29, 8072

voorzitter sekretaris penningmeester publiciteit algemene projekten alqemene projekten

Hoofd Bureau Parachutespringen Michel Bizot, Jozef Israëlsplein 8, 2596 AS 's-Gravenhaqe. Telefoon: 070-245457,

KNVvL

Paraclub Hohne S: J, van der Velden, 09-1950513823,

Paraclub

Artikelen,

reportages,

springen Lidmaatschap Alle leden f 75,- per jaar, na 1 juli f 42,-, Het inschrijfgeld voor leden bedraagt bij aanmelding f 8,--, Aanmeldingen voor het lidmaatschap te richten aan het Afdelinqssekretarisat de klubsekretaris).

(via

op

zijn altijd

uitdrukkelijk

naam

voor 28 juni 1985

Nathalie Chudiak, redaktie CHUTIST, De Eerensplein 's-Gravenhage

SPORTPARA21, 2593 NB

copyright

dient

plaatsing redaktie

in de behoudt

nodig

een

en

wordt

moet

In geval

of niet te plaatsen,

van

druk,

van

op aanvraag,

voorzien

tenzij

zijn

van

van beeldmateriaal van

de

te worden materiaal

De met

de

parachute-

maker

voor

bijgevoegd, te corrigeren,

naam

redaktie

de met De zo

onderschreven en behoeven

De niet met naam uit en zijn

samen-

uit één of meerdere bronnen, verveelvoudigd en/of openbaar microfilm,

voorafgaande

de redaktie,

over

weer te geven,

gesteld aan de hand van informatie Niets uit deze uitgave mag worden middel

GH Oldenzaal,

Teuge.

M: r pc sc. BP: in aanbouw,

van de schrijvers

van de redaktie

ook, zonder

25, 7576

niet teruggezonden,

toestemming

de mening

door

076-

Eindhoven

beeldmateriaal

eigenaar,

niet altijd

wijze

Nationaal

XC Breda,

Teuge

+ feestdagen: 10,00-SS, R S, ON: kamperen VV,

zijn voor verantwoordelijkheid

gemaakt

Teuge,

Paraclub Zuid-Limburg (adspirant lid) S: Ellen Goffin, Kluisstraat 21, 6439 AJ Doenrade, 04492-4866, CH: VV Zwartberg, 09-3211383273, VV: Zwartberg (B), DZ: 4 km van VV, TV:Do-27/5, ST: WE

artikelen

andere

Paracentrum

Paracentrum

Beeldmateriaal

komen

PA

singen, TV: C-172/3, C-182/4 (medio '85), ST: apr, t/m okt: 09,30-SS (enkele werkdagen gesloten), M: r pc sq. V: B R ON: C H CH,

schriftelijke

artikelen

7395

10, 4811

Zie verder

SPORTPARACHUTIST het recht alle ingezonden

in te korten

15,

vereniging

Kasteelplein

Bolkskamp

Materiaal

en/of

Teuge

Zanden

Para Centrum Midden-Zeeland (adspirant lid) Korr, adres: J, den Otter, Oleanderstraat 36, 3142 NJ Maassluis, 01899-19572, CH: VV Midden-Zeeland, Calandweg 4, 4341 RA Arnemuiden, 01196-12910, VV: Midden-Zeeland, DZ: VV, Lewedorp, Sloegebied Vlis-

M:

brieven

van de maker

Advertentietarieven

2 SPORTPARACHUTIST

BRD, Hohne,

welkom,

De

S: S, J, M, Meijer, 05410-10586,

02157-1888,

verzoek,

onderschreven Uw kopij gaarne inleveren bij:

Hilversum,

010-158421

VV: Budel, met nadere ingang Eindhoven, DZ: Leendertsrijp, met nadere ingang Eindhoven, ST: WE: 09,00-SS, TV: 2 x C-182/4 10, M: r pc. BP: DZ, ON: C.

77, 3742 SM Baarn, 02154-

52, "de Egelshoek",

XA Zwijndrecht,

S: Marijke Leereveld, Walewijnlaan 1'53, 5665 CH Geldrop, 040-859332, CH: VV Budel, Jr. M, Davidsdijk 6, Budel.

Icarus

CH: Noodweg

Paracentrum

Parachutisten

Vereniging

S: Monica Westera, Postbus 76, 1230 AB Loosdrecht, 020-864424, CH: VV Hilversum, Loosdrecht, 02157-1849, VV: Hilversum, DZ: Maartensdijk, Westbroek, VV, TV: P,Porter/8 10, ST: WE + ma-, di- en vrij-avond, M: r pc sq. BP: Westbroek, VV, V: B, ON: CH, Paraclub Mobiele Colonnes S: A. van Kooten, Oosterstraat 13889,

23, 3334

30, 3045 NS Rotterdam,

S: M, Mennenga, 222407,

Paraclub

ST: WE: 9,00-SS, DZ,

Dutchmen

IJsvogelplein

Nationaal

Cadetten

05280-

BA Nunspeet,

Lohheide,

Roosendaal,

C H.

567,

7i, 3103 Bergen,

CH: VV Lobheide. "Paraqasse", 09-4950518021, tst. 450, VV: l.ohheide. DZ: VV, TV: 00-27/5, r pc, BP: DZ, V: B S, ON: kamperen

CL

CH: De Zanden 22, "De Wolk", 7395 PB Teuge, 05763-842, VV: Teuqe. OZ: VV, TV: C-182/4 10, BNI/8, ST: dagelijks 9,00-20,00, M: r pc, BP: DZ, V: BRON: CH kamperen DZ

03202-469,

Exinerstrasse

The Flying

S: Jan Koenegras, 05763-604,

Noord 39,

Club

4706

VV: Zestienhoven. DZ: Pijnacker, Berkel, Schipluiden. TV: C-206/6, ST: di en wo: 16,00-8S, za: sunrise-SS, zo: 12,00-18,00, M: r pc sq. BP: behalve zondag, V: B R S, ON: H.

Noord

S: Rob Millenaar, Swammerdamstraat 7900 AH Hoogeveen, 05280-68271, CH: Achteromsedijk 2 (geen Post), 71150,

± 35,

Skydiving

S: Hans Bakker, 078-124100, CH: Vliegveldweg

M: r pc sq.

S: Jessie

TV: F-27/

4,

Zeven,

tst. 328, ST: zomer:

13,00-SS, zo: 10,00-SS, wo t/m vrij: 17,00-S8, BP: DZ, V: B S, ON: C H,

CH: Commandobaan 01650-43920, tst. 155,

VV: Lelystad, DZ: Kavel E-24, TV: C-206/5, ST: za: 9,00-S8, zo: 9,00-19,00, zomer: wo: 18,00-SS, BP: DZ, M: r pc sq. V: B R S, ON: C.

-

C H CH

WE

Paraclub Flevo S: J, Bronsveld, 03412-54991, CH: VV Lelystad,

Bestuur E. T, H, Wijnands H, Boerman E, van der Kraan H, Cannegieter P J, Hoogerwerf S, Woerlee

8 ON

camping hotel clubhuis

niet op vliegveld

VV: Hoogeveen, DZ: Nieuw-Balinqe. TV: C-182/4 10, ST: WE + feestdagen, evt. wo- en vrij-middag, M: r, BP: DZ, V: B R S, ON: CH C H,

Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart Afdeling Parachutespringen

V B R

fotokopie

schriftelijke

op

welke

toestemming

of

van

V: B

Inhoud Vervolgopleidingen

Redaktioneel 10

Irwin 8roen

Hoe de film werd gemaakt

14

Max Dereta

en verder Parachutespringeneen wedstrijdsport?

4

Rob Jongkees

Skydive GĂźnter

8

In dit hoekje beperkte ik me tot nu toe alleen tot een portie fors gekanker, maar aangezien dit geen enkel effect blijkt te sorteren of gewoon niet wordt begrepen, leidt dit slechts tot versnelde groei van mijn maagzweer. Deze keer dus maar eens wat positievere geluiden. Als ik dit schrijf zijn de eerste dagen van de Texe[ Boogie net achter de rug (verslcç in het volgende nummer). Naast de lage opkomst en een astmatische DC-3 vielen er toch een aantal positieve zaken te konstateren. Ten eerste: de grote overalls zijn definitief uitgeroeid en de kleine [ijken een redelijk gelijkwaardige fall-rate te hebben. Kleine probleempjes doen zien wel voor, maar een loodgordel-war verwacht ik niet, Ten tweede: de grote-sterren-koorts viel hier in het geheel niet te bespeuren. 10, 12 en 16 man sequentia[ werd door de rneeste deelnemers als de meest ideale werk beschouwd. Ten derde: de ingezette [oadorganizers zorgden ervoor dat er weinig muurbloempies en onzin-relatief-pogingen waren,

Arnold Collenteur

Instrukteursexamen1985

16

lia van Heerwaarden

1000 sprongen springers

17

Hein Cannegieter

Maf moeskila reis

18

Jan de Poot

19

Ram Air 1985 Paul Schmidt

Demo's (3)

22

Peter op den Beek

Mafia Rotation meet Kees Tops, Annemarie

24

Het is natuurlijk moeilijk te overzien in hoeverre deze zaken echte trends in het springen zijn (of worden) want een zwaluw maakt nog geen zomer en mijn springaktiviteiten van de laatste paar jaar zijn zo beperkt, dat ik een verre van kompleet beeld heb van wat er in de sport gebeurt. Bovengenoemde zaken geven mij het gevoel dat het relatieven in een richting gaat, die door mij als zeer gunstig wordt ervaren. p.s. De nu afgeleverde lichting AFF- leerlingen schijnt zoveel plezier te hebben in het solo vallen en onder hun chuutje hangen, dat er best eens een heel nieuwe generatie stijl- en PA springers zou kunnen ontstaan, Dames en heren van de klassieke onderdelen: hou ze in de gaten en grijpt uw kans!!! Rona[d van den Boogaard

van Kooten

Teuge scramble 85

25

Jaco Vruggink

5 mei massadropping

26

Wil Hulst, Kees de Goeijer

en als altijd Redaktioneel

3

Paravaria

6

Evenementen

21

Wedstrijdkalender

27

Te koop

27

Bij de voorplaat:

Max Dereta schoot deze unieke plaat tijdens een tandemsprong.

SPORTPARACHUTIST

3

Parachutespringen een wedstrijdsport? Onlangs las ik in een klubblad een artikel waarin de vraag werd behandeld of parachutespringen een sport was of niet. De konklusie in dat artikel was, dat er sportieve elementen aan te wijzen zijn, maar dat het parachutespringen toch meer als rekreatie moet worden gezien. Nu is mijns inziens de titel van dat artikel al verkeerd gesteld, aangezien de meeste sporten zowel rekreatief als kompetatief kunnen worden beoefend. Elementen van beide soorten sportbeoefening zijn: Rekreatie - beoefening moet persoonlijke genoegdoening geven - deze genoegdoening hoeft niet op de eerste plaats van de resultaten af te hangen - eventuele aspekten van een sociaal gebeuren Kompetitie - geleverde prestaties zijn sterk afhankelijk van de benutte kapaciteiten van de beoefenaars - de prestaties moeten meetbaar zijn - er zijn meerdere deelnemers - de prestaties en hun uitvoering moeten worden geregelementeerd en in een wedstrijd kunnen worden uitgevoerd Al deze elementen kunnen we in het parachutespringen terugvinden. Para-wedstrijden vinden plaats in de onderdelen: style, precisie, RW (4 & 8), CRW. Alleen van de onderdelen style en precisie kan men zeggen dat het Nederlandse nivo zich kan vergelijken met het internationale nivo. Dit is niet in de laatste plaats te danken aan een gedegen algemene training, aanpak en een selektie systeem. Daarom geldt het volgende eigenlijk alleen voor RW en CRW in Nederland. De wedstrijden zijn voornamelijk open klubwedstrijden en de NKP. De nationale kampioen wordt alleen op de NKP bepaald. Op de open klub wedstrijden is de aanloop van "vreemde" teams gering. De wedstrijden, ook de NKP, manifesteren zich voornamelijk als sociaal

4 SPORTPARACHUTIST

gebeuren; zijn meer rekreatief dan wedstrijd. Het feit dat teams meestal een kortstondig bestaan hebben is daar natuurlijk niet vreemd aan. Een ander punt is dat er tussen de diverse wedstrijden geen onderling verband bestaat. Er is een wisselwerking tussen de bestaande kompetitiestruktuur en het nivo en levensduur van de teams. De korte levensduur van de teams heeft voor hun en het algemene nivo meer konsekwenties: - trainingsduur blijkt steeds te kort, - er wordt nauwlijks wedstrijd ervaring opgedaan, - lange termijnplanning ontbreekt, waardoor - trainings begeleiding ontbreekt en - financiële ondersteuning moeilijk is te krijgen De huidige wedstrijdstruktuur is dus mijns inziens te incidenteel van .karakter om de wedstrijden hier in Nederland boven de rekreatieve sfeer uit te heffen. Voor niet-para's houdt dit in dat de parasport meer een sensatie is dan een interessant wedstrijdgebeuren welke men kan volgen. Een reden voor de media om weinig belangstelling te tonen of het moet inderdaad sensatie zijn. Ook sponsors zullen niet investeren omdat ze maar weinig waar (publiciteit) krijgen

maar voordelen, er is altijd een keerzijde van de medaille: Voordelen - Teams zullen langer moeten bestaan om kanshebber te zijn - Inzet en middelen kunnen door een langere termijnplanning effektiever worden gebruikt: financiën, sponsering en trainingsbegeleiding - Er komt meer kans op het volledig afspringen van de wedstrijdprogramma's - De kampioen is geen incident - Er gaat meer know-how naar de klubs, zowel organisatorisch als springtechnisch - Er kan ook passieve sportbeoefening ontstaan, dus vraag naar informatie, dus aandacht van de media - En hopelijk gaat zowel het wedstrijd- als het rekreatief nivo omhoog

voor hun geld. Demoteams zijn interessanter dan wedstrijdteams. Zoals het nu wel duidelijk zal zijn is er naar mijn mening een strukturele verandering nodig in het Nederlandse parawedstrijd gebeuren, welke leidt naar een aansluiting bij het internationaal nivo en tevens aantrekkelijk is voor nietpara's. Als ik naar andere wedstrijdsporten kijk kom ik op de volgende gedachten: Er moet een serie van wedstrijden komen, welke een onderling verband hebben. De kampioen kan worden bepaald in een finale wedstrijd of door een verrekening van alle resultaten per team. Zoiets ontstaat wanneer klubwedstrijden, naast de NKP, worden opgenomen in het nationale programma. Bijvoorbeeld: vijf klubwedstrijden, verspreid over de periode tussen twee NKP's, worden in dat programma opgenomen. Een team moet aan drie van deze wedstrijden deelnemen. Aan de NKP kunnen alleen die teams deelnemen die boven een bepaald gemiddeld resultaat uit komen. Omdat het sociaal gebeuren zo'n grote rol speelt in onze sport, moet er wel voor worden gezorgd dat deze gehandhaafd blijft. Zo'n nieuwe struktuur invoeren geeft natuurlijk niet alleen

"Keerzijde' , - Het kost meer moeite om kanshebbende teams te organiseren - Dientengevolge (aanvankelijk) minder teams - Er kan een kloof ontstaan tussen de wedstrijd- en rekreatieve teams. Deze zal zo klein mogelijk moeten worden gehouden in verband met de sociale aspekten - De aangewezen klubs moeten wellicht hun know-how en faciliteiten uitbreiden - Er ontstaan nieuwe behoeftes waaraan tegemoet moet worden getreden: die van publiek, media en sponsors. Financiële stromen moeten worden aangeboord of juist omgebogen. Etc. - Aan de KNVvL afdeling para zal de taak toevallen een hanteerbaar systeem te ontwerpen en de uitvoering te begeleiden. Konkluderend stel ik vast dat parachutespringen in Nederland een volwaardige wedstrijdsport kan zijn. Wel zijn er dan ingrijpende veranderingen in de bestaande strukturen noodzakelijk. Laat je gedachten eens hierover gaan; hopelijk ontstaat er een diskussie. Wat mij betreft liever vandaag dan morgen dat we juiste veranderingen gaan aanbrengen.

Rob Jongkees

GmbH

SKYOIVE-GÜNTER Kleinottweiler Stro73 0-6652 Bexbach (Saar) West Germany

Telefon / Phone (0 68 26) 8 08 88 Telex 4 44 850

Fallschirm-Service-GmbH

•

In new and larger premises!

•

We thank you for the eonfidenee you plaeed in us during the past years!

•

This eonfidenee enabled us to enlarge the range of our service and sale!

As a THANK YOU for you, our OPENING OFFER! SYSTEMS: (with round reserves)

* 3499.00 * 3699.00 * 3899.00

DM DM DM

* * *

Jaguar, Magie, 22' LoPo Jaguar, Turbo, 22' LoPo Jaguar, Fury/Pegasus, 22' LoPo

SYSTEMS: (with square reserves)

* 4199.00 * 4399.00 * 4599.00

DM DM DM

* * *

Jaguar, Magie, S.O.S. Jaguar, Turbo, S.O.S. Jaguar, Pegasus/Fury, S.O.S.

* all prices without purchase tax.

GmbH

SKYOIVE-GÜNTER Kleinottweiler Stro73 0-6652 Bexbach (Saar) West Germany

Telefon / Phone (0 68 26) 8 08 88 Telex 4 44 850

PARAVARIA F-27

Parapersonalia Wijzigingen adreslijst ENPC: J. Spiering, Van der Zijpedreef 10, 4715 EM Rucphen, instrukteur 73-08. R. Voskamp, Lucasstraat 8, 4834 WK Breda, tel. 076657394. NC: T. Pohlmann, Hoflaan 24, 6953 AM Dieren, instrukteur 80-04. TU-7: A. van Veen, Grossestrasse 7, D-2807 Oyten-Bassum, BRD, hulpinstrukteur. W. Haitjema, Amethistdijk 162,4706 BE Roosendaal, instrukteur 84-04. S. Blietz, Krentelaar 14, 5467 JE Veghel, tel. 04130-66750. KCT: Bestuur: Ch. Schuilenburg (vz), Diamantdijk 309, Roosendaal. C. J. Mol (s/pm), President Kennedyl. 190,4707 BH Roosendaal, tel. 01650-45230. L. A. M. Vervoort (lid), Dubbelmonde 39, Zevenbergen. H. J. Kuiper (lid), Bergrand 144, Roosendaal. M. M. Nieuwesteeg (lid), Ambrozijnberg 328, Roosendaal. Instrukteurs: Ch. Schuilenburg en J. Wery.

FD: Joop van Rijswijk, van Lieflandlaan 114, 3571 AG Utrecht, telefoon 030-719071. Instrukteur 82-03. Kees Heeg, Karssenstraat 20, 6717 MT Ede, telefoon 0838033176. Scheidsrechter nationaal 85-53. Charles Pellens, Nieuweg 10, 5258 TE Berlicum, telefoon 04103-3117. Instrukteur 68-08, rigger.

Simon Woerlee

NC: Peter en Canisia Looman met de geboorte van hun dochter Sharon. PCF: Eric en Inge Boogaards met de geboorte van hun dochter Brenda. TU-7: John en Constanze Schouw met de geboorte van hun zoon Jasper.

Programma 1- ·Wing.', 'EI Capitan', 'Skydivs' - a definitive compilation of skydiving by Carl Boenish 1:37.50 Programma I1- 'Trollveggen' - the fitst jumps trom this awesome cliff by Jorma Oster C22.50 Programma 111- •Playground in the Sky' Pt. I - historica I footage of skydiving and hang gliding by Carl Boenish E3S.00 Programma IV - 'Ride 8 Cloud'+'64-Way Record' - Mirror Image and friends perterm unique skydives by Norman Kent C29.50 Programma V - 'Playground in the Sky' Pt. 11- continuing the story of skydiving in the late 60'5 and early 70's, by Carl Boenish el5.00 Programma VI - 'Walking on Air' - the first comprehensive documentary on skydiving by Jas Shennan 1:34.00 Programma VII - 'Freak 8rothar Convantion' - covers the largest skydiving boogie of the year by Norman Kent C24.50 Programma VIIi- 'Blua Magic' - the story of the 1983 World Championships in South Africa starring the World Champions by Martin Genge f:27.50 end Friend.'

- documentary of A.W. team 1:25.00

F or further details send for our FREE 1985 cstalogue Please add f:3.50 towards packing and po.tage, and f:3.50 for V2000 copies Pleeee state whether Please send sterling 175 Croydon

per video,

you require VHS, 8eta or V2000 when ordering

cheques/money

orders made payable

THE HAPPY LANDING CO., Road, Beckenham, Kent BR3 3QH, Telephone: 01-658-0605

6 SPORTPARACHUTIST

Chute in prikkeldraad, chute verbrand, chute uit de auto gestolen, hoogtemeter kapot gestoten, springschoenen uit klubhuis gestolen. Dat zijn zoal de schades, die wij het afgelopen jaar uitbetaalden aan parachutisten in Nederland. Deze dekking leveren wij op de speciale "para rekreatie polis". Deze polis geeft het hele jaar dekking voor alle eigendommen, die u (of uw gezinsleden) meeneemt op vakantie, een weekendtrip of naar een sportgebeuren. De dekking is "all risks", zonder eigen risiko, en in geheel Europa. Deze polis is alleen voor leden van de paraklubs. Bij dekking voor een waarde van bijvoorbeeld f 5000,- is de jaarpremie f 100,-. Belt u ons eens op? Assurantiehuis Vanderveen tel. 055-218028 of 218003

Wij feliciteren:

ASELECTION OFTHE FINESTVIDEOS AVAILABLE ON THE SPORT OF SKYDIVING

Programma IX - 'Symbio.i. training by Peter Reynolds

In de SPORTPARACHUTIST van februari 1985 heb ik een oproep gedaan aan individuele leden van de afdeling parachutespringen van de KNVvL. Ik kreeg veel reakties van deze groep leden, maar ook van klubleden! De oproep was duidelijk gericht aan individuele leden. Klubleden moeten voor F-27 springen bij hun klubbestuur/F-27 koördinator zijn. Wie de schoen past trekke hem aan. Klubleden, die zich bij mij hebben gemeld, hoeven dus geen reaktie van mijn kant te verwachten. Aanmeldingen van individuele leden zijn alsnog welkom.

Verzekeringen

to

England

Starcrest Er zijn weer drie nieuwe award-badges om op je jas, tas of rig te naaien. De universal skydiver awards: nova, super nova en galaxy. Deze worden uitgegeven door de BBMSC (Bob Buquor Memorial Star Crest), de organisatie die ook de SCR; SCS, SCSA, NSCR en NSCSA uitgeeft benevens een handjevol badges als 10, 16, 20, 24 en 30-man. Het kan zijn dat ik er één vergeten ben. In een uitvoerige beschrijving stelt Bill Newell, de voorzitter van de BBMSC, dat deze awards voortkomen uit de gedachte dat we met skydiven 3 dimensies kunnen gebruiken. Dat de duiken bestaan uit kombinaties van formaties met draaien, loops en barrelrolls als inters kan ik in dat verband niet helemaal volgen. Laten we er even snel naar kijken: bij de nova maken vier tot zeven springers vijf sterren met als individuele inter: barrel-roll, front loop, back loop en een 3600 draai. De super nova is bedoeld voor acht of meer springers, ook weer vijf sterren met dezelfde inters

in een iets andere volgorde. Bij de galaxy weer dezelfde inters, maar met een ster, donut, diamond, accordion en ster. Dit alles uit te voeren met 6 of meer springers. Natuurlijk krijg je bij deze awards ook weer een nummer, waar je nu echt aan kan zien hoe goed je wel bent: spring je namelijk in de vierde galaxy als achtentwintigste met vijfendertig collega's dan krijg je nummer SCG 4/36/28. Natuurlijk zijn het leuke sprongen om te doen, maar ik vind dat ze niet erg aansluiten bij de pretentie waarmee ze worden gepresenteerd. Het ontdekken van onbekende gebieden in relatief werk vind ik wel een beetje erg een kreet om de kreet. Kwade tongen beweren al jaren dat Bill Newell de BBMSC in stand houdt om er zijn boterham mee te beleggen en als ik de 20 dollar per certificaat registratiegeld zie ben ik ook meer geneigd om in die richting te denken, dan om nog steeds te blijven veronderstellen dat Newell het zo goed bedoelt met onze gelief-

de sport. Het blijkt leuk om nummers te verzamelen en te laten zien hoe goed je bent door middel van badges, maar is het plezier van een goede skydive niet meer waard? Dat deze skydives

plezierig

kunnen zijn wil ik niet ontkennen, maar ik ken er nog legio die dat ook zijn en waar je geen nummer voor krijgt.

blue skies Ronaid van den Boogaard

Leden van Icarus maken een hoepel sprong ter gelegenheid van de 400ste sprong van Edwin van Buel. Ben Verboom en Wim de Gier houden de hoepel vast waar Kees Sas-

sen net doorheen duikt. Hans van de Graaf en Edwin zelf wachten op hun beurt. De foto werd gemaakt door Sjaak Gielen.

SPORTPARACHUTIST

7

••

SKYDIVE GUNTER een ruime sortering van materiaal te leveren met daarbij een uitstekende service, waarbij de klant ook na aanschaf van zijn nieuwe rig nog welkom is. Een andere verklaring is er natuurlijk ook niet voor. Het laat echter onverlet dat, terwijl de prijzen van de Fallschirmbörse alleszins redelijk zijn, Skydive Günter bekend staat als een zaak waar forse prijzen worden gerekend bij het spring klaar maken van materiaal. Daarmee is het prijsvoordeel twijfelachtig. Günter lijkt dan ook niet de man die uit vriendelijkheid zijn parachutes weggeeft, maar wel iemand die staat voor wat hij zegt en die zekerheid zal hem z'n marktaandeel moeten bezorgen.

foto 1: Twee springers, Hans Ponsioen, GÜn· ter Wörlein en uw redakteur kijken toe als Mike Furry aan het "trashpacken" is. Foto: Ingrid Zoelmulder.

Voor veel springers heeft voor het weekend van 4 en 5 mei waarschijnlijk een demosprong op het programma ge~aan. Mijn agenda ve~ meldde voor dat weekend echter een bezoek aan de zaak die in dit blad adverteert met de "Fallschirmbörse": Skydive Günter. De redaktie had een uitnodiging ontvangen om de officiële opening van de nieuwe bedrijfshuisvesting bij te wonen. In het plaatsje Bexbach in het Duitse Saargebied, schuin onder Luxemburg, heeft Günter Wörlein een mooie grote winkel annex werkplaats in gebruik genomen. Op zaterdag kreeg het genodigde gezelschap de gelegenheid de keurig ingerichte lott aan een nadere inspektie te onderwerpen. Als rigger liep ik er likkebaardend langs een hele batterij gloednieuwe naaimachines, die voor mij het middelpunt vormden van de geruchten, die in perskringen werden opgevangen: Günter zou in onderhandeling zijn met de inderdaad aanwezige Mike Furry van Glide Path international en Jay Hilden van The Annex (bouwer van de Mirage) om hun produkten in licentie te

8 SPORTPARACHUTIST

gaan bouwen. Deze geruchten werden maar al te graag gevoed door Günter zelf, maar van de Amerikanen begreep ik dat nog niet alles in kannen en kruiken was. Erg mooi was ook de ruime winkel waar een opvallend grote voorraad aan koepels en rigs lag uitgestald. Frans materiaal vormde de meerderheid, maar er lagen ook aardig wat dollars in de vorm van F-111. Het had er alle schijn van dat Dominique Marcu van Parachutes de France niet zo happy was met de op handen zijnde nieuwbouwaktiviteiten van Günter, omdat dit niet zo past in zijn dealerpolitiek, die van de distributeur eist dat hij zich specialiseert in verkoop en service. Op de vraag wat hij op het oog had met de omvangrijke investeringen in voorraden en vaste aktiva had Günter natuurlijk direkt een antwoord klaar: Hij wil zich onderscheiden van de amateurs die "uit de laadklep van hun truck verkopen" en die "het geld aannemen terwijl de klant tegen een partij losse komponenten aankijkt". Günter is vast van plan om

Zaterdagavond werd er op gepaste wijze gedineerd, wat gedanst en natuurlijk gefeest. Onder de tafelgenoten bevond zich Anders Bursell, de ingetogen redakteur van het Zweedse paratijdschrift en mede-organisator van de Hercules boogie. Veel gezelliger was Fritz Wegerer, de vrolijke Oostenrijker die elke twee maanden in z'n uppie het Duitstalige blad Fallschirm sport magazine in elkaar zet. Hij is een figuur apart - dat weten vooral de precisiespringers die hem kennen van Graz - boordevol met schitterende verhalen uit zijn lange springgeschiedenis. Ik heb ook nog de Furry-clan, bestaande uit Mike zelf en drie gezellige dikke dames (waaronder ook zijn eigen vrouw), bezocht. Mike vertelde dat hij bezig was om weer wat chutes door de TSO te krijgen onder het merk Glide Path. De testen zijn talrijker en zwaarder geworden. In één weekend hadden ze met een aantal springers 60 breakaway's met Firelites gemaakt en 'alles op video gezet. Geen probleem. Lastiger was het droptesten met een twinbeech in duikvlucht: de dummy maakte soms een buiteling die de openingskracht excessief maakte. De "clan" moest dan weer even naar huis om wat nieuwe chutes in elkaar te

naaien. Mike kondigde een wedergeboorte van het "trashpacken" van squares aan. Deze methode, die jaren geleden al door Hank Asciutto van Parainnovators werd gepropageerd, is niet zo slordig als het lijkt: de chute wordt, met de halve remmen gelockt, uitgeschud en met de neus op de grond gezwaaid. Alle lijnen en stof ligt strak naar boven: de beginsituatie van de ontplooiing na de linestretch. De slider gaat omhoog en de staart wordt om de koepel gevouwen en de worst verdwijnt in de bag als gewoonlijk. Mike is zeer tevreden over de openingen; ze zijn consistent. Hij zat echter nog te tobben over het probleem hoe hij deze methode in een vouwmanual voor squarereserves moest uitleggen. Het is immers niet makkelijk te tekenen.

De volgende morgen gebruikten we een "werkontbijt" met dominique Marcu. Hij vertelde wat over de geschiedenis van Parachutes de France. We kregen de primeur om bekendheid te geven aan de komst van twee nieuwe negencel koepels in augustus aanstaande. Het zijn de Surfier, 225 sq. ft. en bedoeld als snelieRW chute, en de Drakkar, die met zijn 290 sq. ft. bedoeld is voor de zwaargewichten onder ons. De konstruktie van deze nieuwe koepels is anders dan we gewend waren van de Turbo en de Magnum. De driehoekige flares voor de lijnbevestiging zijn niet meer aan de ribben gesneden maar worden achteraf toegevoegd. De flares bestaan uit een serie aan elkaar genaaide tapes. Het voordeel is dat de naden nu kunnen worden ingerold zodat er geen onafgewerkte kanten in de cellen zitten, zoals bij de Turbo. Opvallend is ook dat de nieuwe chutes zijn uitgevoerd met de gebruikelijke vier lijnaanhechtingen in plaats van drie, zoals hun voorgangers. Omdat de Franse delegatie voortijdig vertrokken bleek te zijn kon ik de achtergrond van deze veranderingen niet achterhalen.

Voor de zondag stond een mini-boogie op het programma, die wel bijzonder mini uitviel, omdat het aantal springers te tellen was op de vingers van twee handen. Dat kwam verder wel goed uit, want het "boogievliegtuig" was zo'n tergend slome Dornier, waarin je vanaf de vensterbank door het raam naar buiten moet klimmen. Het is mij niet gelukt met Frans materiaal te springen, omdat Günter mij steeds als vrijwilliger aanwees voor Glide Path chutes. En ik wilde mijn gastheer niet ontrieven. Mijn eerste sprong was met een zevencel Maverick van 200 sq. ft. Hij heeft een iets hogere "aspect ratio" dan de Fury (de nieuwe Pegasus), dat wil zeggen dat hij in verhouding iets breder is. De opening was te fors naar mijn smaak. Het is een snel en wendbaar apparaat maar sprak mij verder niet zo aan: het is vast wel een leuke chute voor lichtere mensen.

foto 3: Günter Wörlein landt de Manta beqlnnerssquare. Foto: Ingrid Zoetmulder.

sq. ft. die mij (74 kilo) veellanger in de lucht hield dan ik verwachtte. De Clipper is een leuk alternatief voor mensen die vinden dat de Wildfire (168 sq. ft.) toch wel erg snel beneden is. De derde sprong - en door een overmatige lange middagpauze zou het daar ook bij blijven - trok ik een pilotchute uit de container waar een Manta aan

dat oude Stratoclouds en dergelijke niet geschikt zijn voor beginners: vliegen met de Manta is echt iets waar je niets aan kunt verknallen. Parachutes de France heeft overigens een slimmigheidje verzonnen om te voorkomen dat beginners een square in de stall trekken. De stuurlijnen splitsen zich in tweeën, waar-

ke aandacht voor de opening van z'n nieuwe zaak was een leuk initiatief van Günter Wörlein. Jammer dat hij niet genoeg mensen had uitgenodigd voor een echte feestdrukte. Dat was een beetje vreemd voor de aanwezigen. Met iets meer struktuur in het programma had het een waardevol weekend kunnen zijn. Nu hebben we er helaas weinig van opgestoken. Günter heeft een prachtige zaak met daarin alle mogelijkheden om aan de wensen van iedere springer te voldoen. Het zou me niet verbazen als hij inderdaad de mooiste loft van Europa heeft. Als u van plan bent binnenkort nieuw materiaal aan te schaffen doet u er wellicht verstandig aan om eens een telefoontje naar Bexbach te plegen en te kijken wat Günter in petto heeft.

foto 4: Mike Furry verdwijnt in de rook van een rookpot. De chute is een Maverick. Foto: fngrid Zoetmulder.

foto 2: Fritz Wegerer landt de Cfipper tijdens een demo bij de nieuwe zaak van Skydive Gûnter. Foto: Ingrid Zoetmulder.

De volgende hop 'n pop deed ik met een Clipper, een vrij recent verschenen vinding van Mike Furry, die zich verkneutert over de kombinaties die hij verzint: de ribben van een Firelite, de lijnen van een Raider en de breedte van nog een andere. Het resultaat is een negencel koepel van 194

vastzat. De Manta is bedoeld als leerlingenkoepel ; het is een negencel met 288 sq. ft. Bij de introduktie van deze koepel konden dropzoneeigenaren twee stuks kopen voor de prijs van één. Tijdens de vlucht met dit luchtkasteel realiseerde ik me dat Jan de Poot gelijk heeft als hij zegt

bij één lijn buiten de ring op de risernaar de toggle loopt, en de andere lijn gewoon door de ring als normaal. Als de springer de stuurlijnen in de volle rem trekt stuit de splitsing op een gegeven moment op de ring. Het kreëeren van wat feestelij-

Arnold Collenteur

SPORTPARACHUTIST 9

Vervolgopleidingen Wat mag de leerling na het behalen van zijn A-brevet verwachten van de klub waar hij springt? Het merendeel van de leerlingen zal hierop het antwoord schuldig moeten blijven. Immers, de sport is nieuw en hij of zij zal niet snel geneigd zijn de situatie op hun klub met andere klubs te gaan vergelijken. Een verminderde persoonlijke begeleiding, de indruk dat de vervolgopleiding na het A-brevet niet zo duidelijk geco枚rdineerd en gespecificeerd wordt, kan de leerling doen besluiten, als daar nog andere factoren bijkomen, om met springen te stoppen. De klub moet het dan doen met wat er aan de strijkstok blijft hangen, in de stille hoop dat de plaatselijke springtop niet zal vergrijzen. Er bestaat in Nederland geen integrale vervolgopleiding voor vrije val. Iedere klub heeft zo z'n eigen idee毛n over de verdere begeleiding van de leerling. Daar gaat dit artikel over, een beschouwing zonder beschuldigende vingerwijzingen.

Verreweg de meeste klubs werken met een takenlijst en geven, waar nodig, individuele begeleiding. Zo ook het Nationaal Centrum. Centrumleider Ed Wissink hierover: "aparte kursussen B-brevet geven wij allang niet meer. Wanneer je een kursus geeft puur voor het behalen van de B-aantekening ben je tamelijk snel uitgepraat. Tien sekonden vallen doe je niet anders dan twintig sekonden. Klassikaal onderwijzen hoe je een foto

2:

Het

kfubmateriaal

van

de

NNPC

bestaat voor een gedeelte uit Chaser tandemsystemen met UT路15路s (Russische PC's) erin. Het handige aan deze rigs is dat ze in een wip kunnen worden omgebouwd van ripcord naar handdepfoy aktivatie. Zo kan de leerling qeleidelijk gewennen aan de werking van het moderne materiaal, dat hij later zelf aanschaft.

10 SPORTPARACHUTIST

draai of een backloop moet maken heeft mijns inziens weinig zin. Ik vind het beter de leerling zijn takenlijst te laten volgen en individueel te laten onderrichten voor iedere eis vlak voor zijn of haar sprong. Hiermee ondervang je ook de verschillen in niveau. De een doet er een week over om op twintig sekonden te komen, de ander een jaar". Sterke individuele begeleiding dus, aansluitend op de eisen

foto 3: Bij de NNPC wordt op een enthoustaste manier vormgegeven aan de instruktie. Ze hebben een speciale vouwmanual samen-

NNPC. waarin de hele weg van de takenlijst wordt behandeld. van dummytrekken tot stijl voor beginners. De handleiding wordt ver-

gesteld voor de leerlingenchutes met zeer duidelijke toto's. Onlangs verscheen zelfs een "Handleiding voor de vrijeval" bij de

strekt aan degene die een dummy aanschaft, om hem te stimuleren verder te gaan met vrijeval.

van de takenlijst. Kees Tops van Para Club Mobiele Colonnes reageerde als volgt: "de PCMC organiseert geen kursus voor het Bbrevet. Dit om reden dat het verloop van aanbod zo groot is dat in de praktijk blijkt dat bij ons een individuele begeleiding beter in te passen is". Hier is dus gekozen voor persoonlijke begeleiding om overwegend praktische redenen. Hetzelfde geldt voor Paracentrum Midden-Zeeland.

Vanwege het geringe aantal inschrijvingen voor een Bkursus ook hier individuele begeleiding en een takenlijst. Toch wil men zodra de animo stijgt beginnen met een gestruktureerde B-opleiding. Zodra deze gedachte vorm krijgt zal SP hier nader over informeren. Para Centrum Noord kent ook geen formele opleiding tot het B-brevet. Joeke de Jong zei er het volgende over: "Bij ons worden

leerlingen al vrij snel gevraagd of ze interesse hebben voor het vrijevallen. Dummy trekken wordt meestal al vanaf de vijfde AD-sprong toegestaan. Als dit allemaal naar tevredenheid verloopt kan men vrij snel na het behalen van het A-brevet een eerste 'clear en pull' maken. Soms is dit de negende sprong! Dat dit stimulerend werkt getuigt het aantal springers dat na het behalen van het A-brevet een vrije val maakt. In 1982, 1983 en 1984 waren deze percentages 16% en 19% en dit jaar 42%. Uiteraard gaat het maar om relatief geringe aantallen zodat het aantal personen dat werkelijk het B-brevet behaalt klein is. Na het behalen van het Abrevet krijgt de adspirant vrijevaiier een takenlijst. Op deze takenlijst staat het aantal sprongen aangegeven dat men minimaal moet maken om in het bezit van het Bbrevet te worden gesteld. De leerling weet dus precies wat hij/zij moet doen en bij een goede uitvoering wordt de sprong door de instrukteur afgetekend. Wij houden ons niet strak aan dit schema. Er zijn soms situaties dat men sneller door een serie sprongen loopt dan wordt aangegeven. Ons eerste doel is een springer onafhankelijk te maken van een instrukteur, omdat dit in onze situatie belangrijke financiële

voordelen geeft". Bij de Eerste Nederlandse Parachutisten Club is men sinds jaar en dag gewend met een ander bijltje te hakken: de "wintertraining" . "Ter lering ende vermaek" worden er traditiegetrouw theorieavonden gegeven op doordeweekse dagen. Iedere avond wordt een ander onderwerp behandeld en zo komen vrijeval, stijl, relatiefspringen en precisie ruimschoots aan

bod. De leerling kan zich, het vereiste niveau bezittende, aanmelden voor een of meerdere van deze theorieseminars. Na het volgen van de theorie kan hij dan een keuze maken uit een ruim aanbod van zaterdagen en zondagen waarop dan de praktijk onder begeleiding plaatsvindt. Het enige punt dat voor een beginnende springer een obstakel zou kunnen zijn, is het moeten hebben van eigen materiaal.

,eeo

tI

}ÜC1

~

40öÖ

ft

~OQ~

..

;;tH">O

ft

;~.(:(;

, toon

ft

;,

HHW

v

m%~ .11'1 ~t·~m~7

----a~rmemtüt-tlooders:

12 SPORTPARACHUTIST

Theoretische bijspijkering voor C- en D-brevethouders die hun springvergunning willen halen is ook mogelijk, alsmede de afname van het examen zelf. De Noord Nederlandse Parachutisten Club werkt met een uiterst gedetailleerde vrijeval opleiding. Het instruktieteam is goed op elkaar ingespeeld en kan zijn tijd geheel besteden aan instruktie dank zij de

s

aanwezigheid van een speciaal "vouwtearn" , mensen met minimaal een B-brevet, speciaal opgeleid voor vouwchecks en als zodanig altijd in de weer om leerlingen zo snel, efficiënt en veilig mogelijk klaar te maken voor de volgende sprong met de voorafgaande instruktie. De verschillende stadia van de vervolgopleiding vrijeval zijn goed onderbouwd met naslagwerkjes die grondig de materie behandelen. Momenteel worden deze boekjes, die sinds begin 1983 in gebruik zijn, geheel herzien en aangepast aan de nieuwe ontwikkelingen. Het oefenprogramma loopt van het A-brevet tot het D-brevet, met straks zelfs de uitbreiding tot de springvergunning. Spelenderwijs, want. TAKENlIJST

springen blijft een hobby, werkt de leerling een takenlijst af die niet alleen uit breveteisen bestaat. Hij doet dat in eigen tempo samen met de observerende en eventueel korrigerende instruktiegroep. Binnen deze groep zijn de taken onderling verdeeld; een stijle/PA-instrukteur en een relatiefinstrukteur zijn aanwezig en spelen in op de interesses van de leerling. De ontspannen en vriendschappelijke sfeer tussen instrukteurs en leerlingen, tussen gevorderde springers en leerlingen draagt zeker tot het welslagen van dit systeem bij. Dat viel mij op tijdens het bezoek dat ik begin mei aan de NNPC bracht. Paraclub Icarus volgt in grote lijnen hetzelfde systeem als de NNPC. Zij stellen zelf ook

(lEAR

2800

)"

STABIEL

5"

STABIEL

BOD

8"

STABIEL·

3800

10"r)"

l.OOO

DATUM

t

~"..,,».,..•

-

HOOGTEMETER

DELTA.

HM

~

~

~

10·'tS"DElTA.HMI

4000

PARAAF

AND PUll

3000

Irwin Broen

OEF VERG

OEFENING

2800

Dit artikel dient slechts beschouwd te worden als een inventarisatie van de verschillende B-opleidingen zoals die

her en der in Nederland worden gegeven. De beschikbare informatie is op een rijtje gezet en een ieder moet daar uit zelf zijn konklusies trekken. Het zal misschien bijdragen tot het aanscherpen van de kwaliteit, waar nodig, en tot het ontspruiten van nieuwe ideeën. We kunnen altijd nog wel wàt van elkaar leren.

NAAM

VRIJE VAL

HOOGTE

de dokumentatie samen voor de verschillende vervolgopleidingen. De handleiding voor de adspirant sportparachutist is bijvoorbeeld ook samengesteld en geredigeerd door Icarus. De opleidingen zijn van dezelfde kwaliteit.

0--

•

~~_~

ACHTERWAARTSE

EXIT

L

l

I----!-----.---.__

•

__

__

---1-----

SPOTTEN 4S00~~ ~ooo 5000

--

RE(~rS

3600

(_~~

DRAAI LINKS

3600

t Ol 1 •

_~~AAI

-

5000

BA(KlOOP

6000

Dl OR Dl OR BINNEN

6000

ZIt BA(KLOQP

. 6000

Ol

Bl

OR

-------

--

---

Ir

--

BINNEN 9"

7000

STUl

BINNEN 18"

7000

STIJL BINNEN \6"

7000

TRA(KING

7000

VRILLE

~~

--

-----

7000 RW SOLO --'-"-+---'-":""'-~------li- ~-_._- ~ --Rw INSTRUCTIE HOOGTE BEwAKING

_ SEPARATIE

Rw EISEN (-BREVET J' IN Rw) • BREVETEIS[N

IN HET LOGBOEK

LATEN

AFTEKENEN

DOOR EEN INSTRUCTEUR

SPORTPARACHUTIST 13

ç

Hoe de film werd gemaakt Er zijn al een stel zeer goede films over parachutespringen. De onlangs overleden Carl Boenish maakte de beste, maar ook Norman Kent en Rande Deluca maakten hele goede. Maar al die films tonen slechts "het beste", "het grootste" en "het meest spektakulaire" van skydiving. Bij mijn weten is er geen enkele film die de "normale" zaken van onze sport als onderwerp heeft, zoals: hoe we beginnen met springen, hoe we vrijevaltechnieken aanleren en het geduld en de energie die we moeten opbrengen om het nivo te bereiken waarop het sprinken leuk en "state of the art" wordt! Ik heb de overtuiging dat het gewone publiek erg weinig van het springen weet en begrijpt, laat staan als het gaat om ingewikkelde dingen als: 15-punten bij achtmans sequential relatief; of 21 man koepelrelatief. of een vrijvallende formatie van 90 mannen en vrouwen ...

14 SPORTPARACHUTIST

Ik denk dat het publiek eerst de grondbeginselen van onze sport moet leren, vooral nu het parachutespringen zich zo heeft ontwikkeld en makkelijker en veiliger dan ooit tevoren is geworden. Als we dit op de juiste manier onder de aandacht van het publiek brengen, kunnen we meer begrip, meer interesse en grotere steun terug verwachten; dit is wat onze sport in deze tijd hard nodig heeft! Dat idee was mijn sterkste motivatie om een film te maken. Een film die op de TV kan verschijnen, 't liefst in de avonduren als miljoenen mensen naar de buis kijken. Een film die zowel amusant alswel leerzaam is en die zo professioneel mogelijk is gemaakt. Maar hoe doe je zoiets? Om te beginnen sprak ik met mensen van de televisie in de hoop dat ze geïnteresseerd zouden zijn om te financieren. Maar ik kwam er al snel achter dat ze geen gok wilden wagen, ondanks dat het idee hun beviel. Met andere woorden:

ze wilden eerst de voltooide film zien en dan pas beslissen of ze al dan niet zouden kopen. De enige oplossing was dus om iemand te vinden die "een gokje durfde te wagen" om geld in het projekt te steken. Ik vond een onafhankelijke producer in Amsterdam: Peter Dekker Audiovisuals. Peter wist erg weinig van springen, maar realiseerde zich al snel dat een dergelijke film nog niet eerder was gemaakt in Nederland, zelfs in heel Europa niet. Deze redenen waren voor hem overtuigend genoeg om "ja" te zeggen, een produktiebudget toe te kennen en mij m'n gang te laten gaan. Eindelijk! Iemand anders die "ja" zei was Bob Rienks, direkteur van paracentrum Texel. Hij bood het gratis gebruik van alle faciliteiten op zijn centrum aan. Texel was sowieso al mijn keuze als filmlokatie, omdat het waarschijnlijk één van de meest schilderachtige dropzones ter wereld is en elke discipline van skydi-

ving kan er worden georganiseerd en gefilmd: staticline, AFF, tandemspringen, RW en CRW, noem maar op.

De opnamen Het filmen begon in april 1984. Drie cameramensen waren aangewezen om naar Texel te komen wanneer er een interessante gebeurtenis plaatsvond. Zij maakten met professionele camera's (U-matic) de opnamen op de grond en vanuit het vliegtuig. Mijn taak was om sprongen te organiseren en die in vrijeval te filmen met een 16 mm (gun)camera, die ik enkele weken eerder van Carl Boenish had ontvangen. Het concept van de film was om elk aspekt van het hedendaagse parachutespringen in vier delen te tonen: - staticline springen, de oudste (en de langzaamste) manier om uit een prima vliegend vliegtuig te leren springen. - accelerated freefall, de nieuwste en de snelste manier

om vrijevaltechnieken aan te leren. Daarnaast tandemspringen als een alternatieve methode om een eerste sprong te maken. - relatiefspringen, als de populairste en de zich voortdurend ontwikkelende discipline van het parachutespringen. - koepelrelatief, een nieuwe discipline die geboren werd na de introduktie van de square parachute. Eerst filmden we staticline sprongen uit alle mogelijke hoeken met zowel video als 16 mm camera's. Tegelijkertijd begon Wilma, mijn vrouw, met een AFF-kursus: dus filmden we haar training op de grond en in de lucht met haar instrukteurs. Ik volgde en filmde haar bij elke sprong. Toen ze geslaagd was organiseerden we Wil ma's eerste 9 man ster. Tegen de tijd dat we het materiaal van staticline en AFF springen af hadden, begon de Texelboogie. Van deze gebeurtenis dachten we dat het ons de laatste filmbeelden zou opleveren, en we waren erzeker van dat we na de boogie genoeg materiaal hadden om de film af te maken. Maar toen de boogie begon, begonnen de problemen ook! Eerst scheen alles ideaal te zijn: Veel goede springers met de goede .vlbes'' waren naar Texel gekomen; twee perfekte vliegtuigen (Twin Otters) waren gearriveerd; de organisatoren (Jeff Barbani, Mike Michigan en Tom Piras, de organisator van de 90 man wereldrekord) bedachten een stel interessante sprongen voor de film. Maar het weer weigerde mee te werken. Het regende meerdere dagen, maar toen de hemel eenmaal open ging, werd het kraakhelder en prachtig blauw (ideaal voor het filmen) en het springen nam een aanvang. Toen gebeurde er vreemde zaken met mijn camera in vrijeval: condenswater op mijn lens!!! De vochtigheid van de lucht, de verschillende temperaturen van de lucht op verschillende hoogtes en de vrijevalsnelheid, dit alles resulteerde in het gevreesde effekt. De opnamen waren nutteloos, omdat het leek alsof ze tijdens mist waren gedaan. Ik overlegde hierover met Ca rl Boenish en Heinz Fischer, beiden ervaren vrijevalfilmers, die zo

denswater te voorkomen. Maar aangezien het te maken heeft met extreme weersomstandigheden, is het raadzaam de luchttemperaturen en de vochtigheid te checken, alvorens een camerasprong te maken. nu en dan dezelfde problemen ondervonden. We waren het erover eens dat weinig gedaan kan worden om conNiettemin waren er ook mooie dagen, waarop het weer stabieler was en er geen condens op m'n lens kwam (godzijdank), dus slaagde ik erin om enkele prachtige opnamen te maken van CRW rekordpogingen (georganiseerd door Herman Landsman) en een paar tandemsprongen van Ted Strong en Bill Morrissey met hun "passagiers". Toen de Texelboogie was afgelopen, gingen we er eens goed voor zitten om alle 16mm en video beelden te bekijken. We hadden genoeg grondopnamen en opnamen vanuit de vliegtuigen. De CRW beelden waren inderdaad spektakulair en de opnamen van de tandem sprongen waren ook goed bruikbaar. Maar bijna alle vrijevaIopnamen waren "mistig" en onbruikbaar, dankzij het "condensmysterie" . We hadden voor vijf uren materiaal maar we konden er nog niet veel mee. Misschien een korte impressie van staticline en AFF springen, misschien zelfs een minifilm over CRW, maar dat was niet wat we wilden. Ons idee was een 30 minuten lange film over alle aspekten van parachutespringen. Nu misten we nog de belangrijkste beelden, de vrijeval! Er kwam geen Texelboogie meer, dus moesten we op zoek naar een andere gebeurtenis, ergens anders. Welke en waar?, dat was de vraag. Het antwoord kwam uit de hemel vallen. Ik ontving uitnodigingen voor twee evenementen die geen enkele cameraman zou willen missen: de rekordpoging in Frankrijk, georganiseerd door Bernard Colas en de Chopperboogie in Duitsland, georganiseerd door Tim Mace. Ik reed direkt naar Frankrijk om de grote formatie op de film te krijgen. Maar Bernard Colas wilde me liever in de formatie, dan dat ik van een afstand lag te filmen. "Er zijn genoeg cameralui in de

buurt", zei hij. Ik wist echter dat er zo'n 15 pogingen zouden worden ondernomen, dus stond ik erop dat ik 2 Ă 3 camerasprongen kon maken. Voor het overige zou ik met plezier in de formaties deelnemen. Bernard ging akkoord en ik kwam warempel terecht in de grootste formatie die werd gemaakt (69 man) maar het lukte ook enkele camerasprongen in te lassen, met als resultaat dat ik uiteindelijk meer kreeg dan ik eerst wilde! Enige weken later reed ik naar Duitsland, naar Tim Mace's Chopperboogie, waar vier "Lynx" helikopters vlogen voor slechts 30 springers. Met gemak verzamelde ik allerlei exitopnamen (uit verschillende helikopters en in diverse posities), beelden van de helikopters vliegend in formatie en vanzelfsprekend een overvloed aan vrijevalbeelden van 16 mannen en zelfs een 30 man.

De voltooiing In september 1984 hadden we eindelijk genoeg materiaal en

stopten we met filmen. Alle 16mm film werd "gescanned" op een speciale machine en overgezet op videoband. Daarna nam ik alle banden mee naar huis en besteedde veel tijd om alle bruikbare stukken te bekijken en te administreren. Door de films steeds opnieuw te bekijken kreeg ik een helder beeld van hoe de film moest worden gemonteerd; ik begon de hele film te tekenen als een stipboek. Na bijna een maand werk werd het een skriptstripboek van 120 pagina's. De montage zelf vond plaats in de Video Editing Holland studio's door Hans Loosman. Hij volgde mijn aanwijzingen, precies volgens het "stripboek" en het verliep zo goed en snel dat we in twee dagen klaar waren met monteren. Op dat moment hadden we een 30 minuten durende stomme film. In feite zat er wel wat geluid bij de video opnamen, maar alle 16mm opnamen waren geluidsloos: er moest nog muziek bij. Het is een feit dat de muziek reeds lang tevoren was voor-

SPORTPARACHUTIST 15

bereid. Twee vrienden van me, freelance musicus Tom Sijmons en professioneel perkussionist Marcel Serierse, wisten dat ik met een film bezig was en het leek hen leuk daar een soundtrack bij te maken. In hun vrije tijd komponeerden ze verschillende nummers, die naar hun smaak bij een film over parachutespringen zouden passen. Dus toen Peter en ik moesten beslissen over de muziek, kwamen Tom en Marcel aanzetten met een demoband. We luisterden de band af en het beviel ons direkt, zodat Peter het groene licht gaf om de muziek op te nemen in een echte studio. Zo geschiedde. Ze sloten zichzelf op in de opnameruimte, keken naar de film op de monitor en speelden op drie synthesizers, twee gitaren en drums. Zo kwam de soundtrack geleidelijk tot

stand. Na drie dagen (en nachten) spelen kwamen ze naar buiten met perfekte funkrock muziek die precies paste hij de aktie op het scherm. Zij deden echt een prima job. De .Jinishinq touch" nam nog een paar dagen in beslag: de Nederlandse en Engelse tekst moest worden ingesproken, waarna het geluid definitief kon worden gemixed. In dec cember 1984 was de film klaar. Peter is zeer tevreden. Hij is nu bezig de film te verkopen aan de omroepen. Het werken aan de film nam in totaal 184 dagen in beslag. Ik maakte er 123 camerasprongen voor. Om een 30 minuten durende film te maken werden 7 uur video en film gespendeerd. Totale produktiekosten: f 75.000, - . De film is bedoeld voor het publiek (de "whuffo's"), niet

voor springers. Hoedanook, ik wilde meningen horen, dus organiseerde ik in januari 1985 de première. Ik nodigde 100 mensen uit, voor het merendeel springers (ik wilde hun "deskundige" mening horen), maar ook een aantal nietspringers. Ik draaide de film en toen ie was afgelopen barstte het applaus los: yahoo's, hoerageroep en komplimenten ... toen begon het feest. Springers vinden het een goede film, maar het nietspringen-

de publiek komt naar me toe met het kommentaar waar ik altijd op heb gehoopt: "Hé, ik wist niet dat parachutespringen zo'n mooie sport is!" ... "Ik heb dingen gezien waarvan ik het bestaan niet wist!"... "Parachutespringen is inderdaad anders dan ik me had voorgesteld." ... "Ik denk dat ik nu zelf ook wil springen!" ... Ondertussen was het feest in volle gang. Het ging door tot diep in de nacht... Max Dereta

De film is verkrijgbaar op video: VHS, BETA,V2000. Nederlands of Engels ingesproken; prijs f 150,-. Schrijf of bel: Peter Dekker Audiovisuals, Haarlemmersfraat 36 1013 ES Amsterdam telefoon 020-222214

Fallschirm Sport Magazin Das Fallschirm Sport Magazin erscheint alle 2 Monate und das Fallschirm Sport-Info berichtet in den dazwischenliegenden Monaten. ]ahresabonnement

DM 30.-. SFr 30.-. ÖS 210.-

Instrukteursexamen 1985, They shoot horses, don't they Op zaterdag 23 maart was het dan eindelijk zover: Na weken, wat zeg ik, maanden blokken mochten de 19 kandidaten voor het instrukteursexamen hun opgedane kennis en wijsheid spuien. Het was me het dagje wel! Vanaf 's morgens 09.30 uur tot 's avonds 20.00 uur aan één stuk door schrijven, nadenken, doorstrepen, schrijven, verbeteren, schrijven, schrijven ... Als binnenkomertje begonnen we met Reglementen. Een onderdeel met vastomlijnde begrippen, een goede start om in de examensfeer te komen. Twee vellen volgeschreven, kopje koffie, sigaretje, volgende onderdeel. En zo ging het maar door, en dat was het ook wat de meeste mensen ging opbre-

16 SPORTPARACHUTIST

ken. Steeds maar weer 'n nieuw vel met vragen op je tafel, er leek geen eind aan te komen. Tussen de middag waren de broodjes weer prima verzorgd door Anneke Velthuizen. Persoonlijk kon ik met moeite een paar happen wegkrijgen! 's Middags weer door in het zelfde tempo, af en toe verlangend binnen kijkend bij de mensen die examen valschermtechnikus deden, met de boeken op tafel. Of bij de groep die de scheidsrechterskursus volgden, met rijen televisies en beelden van vallende mensen. Gelukkig was het geen springweer, want dan hadden we ook de kisten van Hilversum nog over kunnen horen komen ... Om 17.00 uur kregen we een flinke pauze, om de inwendige

mens wat te gaan versterken bij de "plaatselijke" chinees. Daarna als hekkesluiter het onderdeel Instruktie, waar iedereen ook nog een flinke klus aan had. Mijn indruk was dat als je deze dag overleefde, je al half-geslaagd was. Wat een uitputtingsslag! Wie schrijfkramp kreeg was verloren, cq. gezakt ... Waarschijnlijk wordt uithoudingsvermogen als een zeer belangrijke eigenschap gezien bij aankomende instrukteurs. They shoot harses, para's moeten gewoon dóórgaan. Inmiddels is de uitslag bekend, van de 19 kandidaten zijn er 8 afgewezen, 5 in elk geval geslaagd en 6 mensen zitten in de herkansing. De her-examens zijn op 23 mei, dus na die datum is ieder-

een uit de spanning. En om het vermanende Hollandse vingertje maar weer eens te gebruiken: Laten de kandidaten voor het examen 1986 alsjeblieft niet denken dat ze dat wel EVEN kunnen doen, want zo werkt het beslist NIET!! Begin je nu al voor te bereiden, zorg dat je weet om welke stof het gaat. Dan kun je de begeleidingskursus (die je zeker moet volgen!) ten volle benutten om de boel bij te schaven, in plaats van daar pas je kennis op te doen, want dat is te laat. Verder voor alle geslaagden: Gelukgewenst! Voor alle herkansers: Succes! En voor de rest: Volgend jaar beter! Lia van Heerwaarden

1000 SPRONGEN SPRINGERS

~Yé ,

r ~

4, ~~V~ ~~.

Dit keer zonder opzet en, zoals dat heet, redenen waar ik helaas geen invloed op had, maar één 1000-sprongenspringer. Maar het is dan ook één van de kleurrijkste die ons springwereldje heeft gekend. Heeft gekend, want hij springt alleen nog maar bij hoge uitzondering: Bart de Vries. Bart is een van de wildste, minst te disciplineren en meest begaafde springers die ik ooit heb gekend. Over alle fratsen die hij met name in de lucht heeft uitgevoerd zijn boeken te vullen. Een ruwebolster-blanke-pit-jongen die een zeer speciaal plaatsje bij me had. Evenals zijn Wendy en hun huisje waar ik ooit eens logeerde. En toch: wat hij allemaal uitvrat zou niemand anders gelukt zijn en zal ook nooit iemand meer lukken. Hoop ik. Bart vertrok uit z'n ouderlijk huis in Nederland naar ZuidAfrika toen hij 18 was, regelde werk en kwam een jaar later in kontakt met het springen. Bart: "De vader van een vriend was parapiloot. Op een middag brachten we hem z'n lunch. Toen zag ik voor het eerst springen en ik dacht dat dat allemaal halve goden waren. Ik maakte een praatje en het bleken doodgewone jongens. Dus dacht ik: dat moet ik ook kunnen. Hoewel het een militaire springklub was, mochten die vriend en ik daar leren springen vanwege die vader van m'n vriend." Daarna ging Bart door met vrijevalspringen op een centrum bij Johannesburg. "Daar stonden twee turbo-206-en te draaien van zes uur 's ochtends tot sunset. De springers

daar waren veel fanatieker dan hier. Zes uur 's ochtends was je er als het weer goed was. En sprong je. Veertien, vijftien sprongen op een weekeinde waren normaal. Al je geld (en nog meer) ging er aan op. We gingen altijd met twee bakken omhoog, twaalf man in de lucht. In het begin lagen er meestal niet meer dan vier. Zo begonnen we en leerden onszelf begin zeventiger jaren te springen. Medio zeventiger jaren wonnen we de nationals en gingen we als nationaal team in 1975 naar Europa, naar de eerste WK Relatiefspringen in Warendorf, Duitsland. We eindigden één plaats achter jullie, Nederland, bij de tienmansspeedstar. Alles kon daar in Zuid-Afrika. 's Ochtends pikte de piloot me thuis op, 's avonds dropte hij me boven m'n huis: Zeiden de buren: 0, Bart is weer thuis. Dat is .alles wat je er van hoorde." Rond de WK in Warendorf (1975) kreef Bart's Wendy, die was meeqekomen, een zwaar auto-ongeluk. Ziekenhuis en alles. Omdat ze dus niet terugkon, bleef Bart ook hangen. Zo ontmoette ik hem voor het eerste bij Icarus, waar ik toen sprong. Hij verdiende geld bij Hans Ponsioen in de shop. 's Winters kwam Bob Rienks daar langs en haalde hem naar Texel. En daar woont hij nu nog. Met Wendyen inmiddels twee kinderen. "Op Texel werd hij instrukteur/ regelateur/rigger bijna alles. Bart was - voor zover ik me herinner - de eerste Texelaar die aan NKP's deelnam. Dat was 1977. Hij zat in "mijn"

team. Bij RW-4 werden we derde. Uiteraard was hij veel te goed voor ons. Het jaar er op werd hij eerste met Jaap Havekotte, Jan van der Veen en Harry Pijnenburg. Hij was zo goed dat we hem "stand by" zetten voor de WK '77, zonder één oefensprong. En ik weet zeker dat hij zonder één oefensprong (had hij geen tijd voor als Texels instrukteur) zo had meegekund. Maar ook het katte kwaad in de lucht. het duospringen lang voordat het bestond en mocht, het AFF-springen lang voordat iemand ook maar op het begrip gekomen was. (Bart: "Dat deed ik in een link-up met mensen die niet over de 5 tot 10 seconden. heenkwamen. Probaat middel, waarmee ik er velen dóorheensleepte. Ook iemand die al 50, 60 statie linesprongen had. Toch fantastisch om ze daar door te halen?" Ik: "Ja, maar, als ... ") In 1978 ging Bart iets door z'n rug bij een demo op het strand van Scheveningen. Die avond bij een demo in Duitsland ging hij echt, helemaal, krak door z'n rug. Onder groot protest van de arts daar vloog hij 's avonds op de vloer van de PCT terug naar Nederland. Op Texel stond de ambulance klaar en hop naar Den Helder. Daar bleek het kraakbeen tussen drie wervels het begeven te hebben. Plastic er in en maanden revalideren. En niet meer springen. Bart: "Het zou wel weer kunnen, al zou je misschien iets voorzichtiger met de landingen moeten zijn. Ik heb trouwens twee jaar geleden met de boogie hier nog gesprongen. Ik lag in die 45 man en

nog wat andere sprongen. Ik sprong er uit voor die 45 man en dacht: wat ik vergeten ben, herinner ik me onderweg wel weer". Uiteraard was iemand als Bart niets vergeten en vloog hij naar de superformatie of hij nog steeds wekelijks sprong. "Ik heb er niet zo'n zin meer in", aldus Bart. "Zoiets als die 45 man is leuk, maar ik heb Wendyen m'n kinderen. Die hebben er niets aan elk weekeind naar boven te zitten staren of pappa er weer aankomt. Ik doe nou dingen waar we allemaal wat aan hebben. En ik heb vast werk, oft shore". "M'n gekste sprong? Dat was in Zuid-Afrika. Sprongen we op 14.000 voet af. Dat was in werkelijkheid 19.000, want de grond was 5000 voet boven zeenivo. In de exit ging m'n reserve open. Ik zag ze onder me wegvallen zonder dat ik er iets aan kon doen. Verder weet ik er (door zuurstofgebrek) niet zoveel meer van. Ook niet de landing onder m'n 24 ft ripstop." En je mooiste? "Dat was op die boogie twee jaar geleden. Een 24-mansformatie, waarbij je vanaf de grond gezien net twee enorme mensen bent. We lieten die twee 12-mansfiguren los, draaiden ze rond en doekten weer. Dat zag er zo fantastisch uit, vooral natuurlijk omdat het lukte." O.k., Bart, bedankt, leuk je weer eens gespronken te hebben, en zeker weten tot ziens!

Hein Cannegieter

SPORTPARACHUTIST 17

Nee, dit is geen moeilijke skydiving-kreet. Op deze manier spreek je het Arabische woord uit dat betekent: "geen probleem". Het was één van de meest gebruikte woorden tijdens onze reis naar SaoediArabië. Taak: 20 kommando's in zes weken tijd door middel van het AFF programma opleiden tot zelfstandig vrijevalspringer. Twee videomensen, twee vouwers en acht AFF instrukteurs vlogen met Korean Airlines (met hun parachutes in het ruim) naar het verre Djeddah. Uit Nederland onze Nederlandse Belg Patrick van Hoye, de Nederlandse Zwitser Charles von Sury en ondergetekende. Uit België Johan Verstappen, Marc Cuylaarts en Wim van Parijs. Dit als toevoeging aan de ploeg uit Kassei, BRD. Beslist gevaarlijker dan de vlucht naar Djeddah was de autorit naar de militaire school in Taif. De bochtige weg over de bergketen langs de westkust van het land zullen wij ons nog lang heugen! Midden in de nacht kwamen we erachter dat de Saoedi's absoluut niet kunnen autorijden. Zo hard als het kon, met luid getoeter, zonder gebruik van spiegels of knipperlichten, zonder rijbewijs ... Bij een kontrole midden in het nergens mochten we pas na véél, véél praten doorrijden: we hadden geen paspoorten. Dat deze ons waren afgenomen bij de douane, daar had de politie geen boodschap aan. De paspoorten zouden we pas een half uur voor vertrek naar huis terugkrijgen. Tóch zeiden ze iedere dag: "Come back tomorrow and your passport will be here". Welnu, dit soort problemen als het transport en de kwestie van de paspoorten bleven ons dag in dag uit achtervolgen. De Saoedi's hebben geld, veel geld en denken alles te kunnen kopen. Maar organisatie was kennelijk niet te koop. De tweede dag hebben we besteed aan een hele berg Racers, Vulcano hoofd koepels, Phantoms, Hiteks, pilots, bags, toggles etc. Dat alles lag in een loft om van te dromen .. ! Alle benodigde machines, webbing, tafels enzovoort was aanwezig. Je kon er zo een hele serie rigs gaan zitten bouwen. De machines

18 SPORTPARACHUTIST

MAF MOESKILA REIS

stonden er echter nog bij, zoals de leveranciers ze hadden neergezet. Waarschijnlijk ben ik de eerste geweest die ermee heeft gewerkt, terwijl ze er al jaren stonden! , 's Avonds kwamen we in ons trainingskamp aan na ongeveer vier uur rijden door zand en over zandpaden met verder niets te zien dan hier en daar een kameel. Ons kamp: een legeringsgebouw, een keuken, een mess, een moskee natuurlijk, en . . . een overdekt zwembad met sauna en fitness centre! Elke dag brachten ze met tankauto's water. Ongeveer één kilometer verder was een hangaar en een landingsbaan van drie kilometer lengte. De opleiding We zijn begonnen met tien leerlingen. De tweede serie van tien, daar zijn we nooit meer aan toegekomen. De Arabieren hadden alles slecht georganiseerd. Bovendien had iedere leerling ongeveer 20 sprongen nodig om te gradueren. Het taalprobleem vormde daar de hoofdoorzaak van. De individueel gerichte AFF opleiding moesten we geven met behulp van ... één tolk! Zie je het voor je? Elke leerling een uur briefen en een half uur debriefen, elke sprong opnieuw. Het duurde niet lang met deze tolk, jammer, want hij deed het erg goed. Drie nieuwe tolken bleken officieren te zijn en die spreken Engels ... zegt men.

Ik had de indruk dat ik beter Arabisch sprak dan zij Engels. Dus: vouwles met twee woorden: "Kwees" en "Moos Kwees" (goed en niet goed).

Springen Enfin de eerste sprong. Sommigen deden het goed, maar anderen deden het zeer slecht. We leerden later dat de leerlingen altijd zouden zeggen dat ze alles hadden begrepen. Als luitenant zeg je niet dat iets onduidelijk is, waar soldaten bij zitten. Zo kwam het dat één van hen probeerde z'n chute te draaien door zijn schouders naar rechts of links te duwen! Bij een ander leek het de hele vrijeval of we een bewusteloze beethadden. Met het ripcord van de leerling in de hand lig je dan in een "horny" met de tweede instrukteur en de leerling hangt op 6000 voet. Toen een serqeant-rnajoor level één moest overdoen wilde hij óf naar level twee óf dat alle anderen ook level één opnieuw deden. Pas na een week begonnen we elkaar beter te begrijpen. We sprongen er van 16000 voet boven zeen ivo, maar de DZ ligt er op 4000 voet boven. Het vliegtuig was een Dornier 228, een tweemotorige turbinekist, goed voor 22 skydivers. Na een week moesten we uit het kamp vertrekken om redenen die we nu nog niet kennen.

Niets doen Ze hebben ons rondgevlogen, naar Djeddah en Riadh, in een VIP Boeing 727 met grote Ieren banken en zitjes en vergulde kranen op het toilet. We hebben gesnorkeld in de Rode Zee, we hebben de markten in de steden bezocht en we hebben in de zon gelegen op het dak van ons hotel. Intussen zocht men voor ons een nieuwe dropzone. Sommigen van ons geloofden er niet meer in en wilden naar huis. Het feit dat we de ene dag rijst met kip aten en de andere dag rijst met gekookt schaap, de derde dag weer kip en de vierde dag weer schaap, droeg er toe bij dat we gingen verlangen naar alkohol en onze vrouwen thuis.

Nieuwe DZ Toch vond men een nieuwe dropzone en een hotel, ik zei: "hotel": Europees eten, roomservice en alles wat erbij hoort! De dropzone was drie kwartier rijden van Riadh international airport. Briefen, rijden, vliegen, springen, vouwen en debriefen, en dat alles drie keer per dag. Zo maakten we toch noq 50 sprongen, waarvan 40 AFF en nog enkele tandemsprongen. De tandemchute is geëxplodeerd en hetzelfde gebeurde met twee Turbo's tijdens de opening. Na de landing aan een S.O.S. heb ik niet eens gevouwen. Ik pakte gewoon een nieuwe Racer met Pega-

l I

sus uit het voorraad rek. Ze hebben net zoveel rigs als ze olie hebben. Alle instrukteurs sprongen dus met "geleend" materiaal. Verder droeg iedereen overall's uit de "wingwar" periode. Want het gemiddelde gewicht van de Arabieren was

minder dan 60 kilo: dat wil wel floaten. Ongeveer twee dagen voor vertrek was de laatste leerling gegradueerd. Daarna hebben we ze nog geleerd kortere vrijevallen en clear-and-pull's te maken. Niemand heeft zich geblesseerd. Twee leerlingen

hebben een breakaway gemaakt en degenen, die niet hun reserve hebben moeten trekken na ons vertrek, zullen ook nu nog wel springen (niemand kan er een reserve vouwen). Al met al een hele ervaring erbij. Ik heb natuurlijk niet alles verteld, want dat is te-

veel. Wie er meer van wil horen of de gemaakte videotape wil bekijken moet maar eens langskomen op Teuge.

Sala Moeleikum Jan de Poot

RAM AIR 1985 Op 6, 7 en 8 april werd bij paraklub Flevo de jaarlijkse "Ram Air", een precisiewedstrijd over 8 ronden, versprongen. Evenals vorig jaar was dit een selektiewedstrijd voor de WK PAIstijl, die in 1986 in Turkije zullen worden gehouden. Met het vooruitzcht op slecht springweer begon de wedstrijd op zaterdagochtend onder leiding van wedstrijdleider René Wessels. Dat de weergoden zich niets van meteovoorspellingen aantrekken, bleek weer eens te meer. Er werden op de eerste dag, onder vrijwel ideale weersomstandigheden, door 45 deelnemers maar liefst zes wedstrijdronden versprongen. Dat waren 42 sticks met de PH-CFY (piloot Willem Keur) en 26 sticks met de PH-MVT

foto 1: De MVT Ger Polst ra.

in een

nieuw

jasje.

Foto

(met Ger Polstra aan de knuppel). Totaal 68 sticks, een nieuw rekord voor paraklub Flevo. Na de eerste springdag was aan de resultaten en de vermoeidheid van de deelnemers duidelijk te merken dat de voorbereiding op deze wedstrijd slechter was dan vorig jaar, vermoedelijk door de slechte weersomstandigheden in de eerste maanden van dit jaar. Van een slechte voorbereiding was bij Henk Nijhuis echter niets te merken. Na zes sprongen stond hij met een skore van 4 centimeter overtuigend op de eerste plaats. Ook opvallend waren de goede resultaten van de jeugd, met name Sieb Wed man en Hans Vos, die beiden na zes sprongen hoog in het klassement stonden.

foto

2: Met zes ronden op een dag moet er

snel gevouwen

worden.

Foto Ger Potstra.

Zondag, de tweede wedstrijddag , was wat de weersomstandigheden betreft duidelijk minder. Er werd nog één ronde afgesprongen. De laatste, uiteindelijk niet afgesprongen, wedstrijdronde deed wat beroering ontstaan in de kop van het deelnemersveld. Een aantal springers waaiden tijdens hun approach achterwaarts de bak uit, terwijl de windmeter niet meer aangaf dan vier tot zes meter per sekonde. De scheidsrechtersgroep, onder leiding van Kees Heeg, kende een aantal springers, die naar hun inzicht geen "redelijke approach" hadden kunnen maken, een rejump toe. Mijns inziens een goede beslissing. Echter ook een beslissing die altijd diskutabel zal zijn. Waarom springt A wél en springer B niet een rejump?

Al met al kan worden gesteld dat deze wedstrijd een interessant begin was van de selektieprocedure voor de WK PAIstijl in 1986. Tot slot volgen de belangrijkste uitslagen: individuele

skores

1 Nijhuis 2 Voskamp 3 Vijfv inkel 4 Bizot 5 Schmidt 6 de Bruyne 7 Boqaards 7 Wed man 8 van Delft 10 Vos 11 van Gessel (hoogst geklasseerde

004 cm 009 cm 016 cm 028 cm 031 cm 034 cm 050 cm 050 cm 060 cm 081 cm 100 cm dame)

team 1 Dutch Connection 2 Para Pilot Shop 3DSF

skores 223 cm 245 cm 798 cm

Paul Schmidt

SPORTPARACHUTIST 19

HERCULES BOOGIE 85 IN ZWEDEN 18 skydivers uit BelgiĂŤ en twee uit Nederland bevonden zich onder de 500 springers die zich eind mei rond een Lockheed C-130 Hercules verzamelden. De Hercules boogie was gezegend met goed weer, ongeveer 6000 sprongen werden gemaakt en iedereen leek tevreden. De organisatie maakte gebruik van een gecomputiseerd manifest. De angst dat de springers die "onpersoonlijkheid" niet zouden waarderen bleek achteraf ongegrond: Men waardeerde de vlotte afhandeling om sticks te veranderen en de eerlijkheid van het systeem. Dubbel manifesten was onmogelijk. Met het verstrijken van

de dagen werd de kwaliteit van de sprongen beter. Een 66 mans poging verliep goed tot en met de 63ste. Een 32-man maakte opeenvolgend drie punten en een 16-man in dezelfde load draaide zowaar 5 punten. Jan Beumer, die als enige springende Nederlander aanwezig was, verhaalde van een 12-mans sprong met tien formaties! De piloten waren niet te beroerd om de afspringhoogte zo nu en dan wat aan te passen aan de wensen van de springers. Zo werden er sprongen gemaakt van maar liefst 17.000 ft. De duur van het verblijf op deze hoogte werd beperkt door de geweld i-

ge klimsnelheid van de Hercules (80 springers op hoogte in 8 minuten). De Hercules boogie werd mogelijk gemaakt door de medewerking van de Zweedse luchtmacht en het leger. De militairen waren na afloop zeer tevreden over de

samenwerking, de opgebrachte discipline en het gedrag van de springers. Daarom is er een grote kans dat de boogie in komende jaren zal worden herhaald. Anders Bursell

De grootste formatie van de boogieboven de stadlidkoping. Foto:PeterDegerfeldt, Zweden.

ACCELERATED

*

A.F.F.-cursus

WE FALL

- in totaal 12 sprongen - inclusief

instructie

en sprongen

voor

het B-brevet - 7 dagen in de week -'State of the Art' springmateriaal

*

Vliegtuigen

- Pilatus Turbo Porter - Cessna 206

*

Goedkope overnachtingsmogelijkheden op de camping of in het hotel; speciale A.F.F.-prijzen.

Beslis nu en kom met ons springen op het Paracentrum

Voor meer informatie:

Tel. 02225-464/436 Adres:

Exit uit

's werelds mooiste springvliegtuig.

20 SPORTPARACHUTIST

Foto: GĂśran Widenby,

Zweden.

Texel!!

Paracentrum Texel - A.F.F. Postweg 122,Vliegveld Texel 1795 JS De Cocksdorp Texel

EVENEMENTEN PRECISIEWEDSTRIJDEN ENPC De ENPC schrijft: "Na jaren van problemen en omzwervingen heeft onze vereniging eindelijk weer goede en vaste grond onder de voeten en het wordt dan ook hoog tijd dat bij ons gaan profileren naar buiten toe. Eén van de manieren daarvoor lijkt een wedstrijd en dat is nu precies wat wij van plan zijn!" In het weekend van 22 en 23 juni (uitwijk 29-30 juni) organiseren zij open klubkampioenschappen in (groeps)precisiespringen voor viermansteams. Gedurende vijf wedstrijdsprongen van f 15,- per stuk kan men dan ervaren hoe

het springt op de nieuwe dropzone op het sportpark "Vierhoeven" in Roosendaal. Het inschrijfgeld bedraagt ook f 15, - . Als er zich voldoende PC-springers aanmelden zal daarvoor een apart klassement worden opgesteld. Op zaterdagavond is het smullen tijdens de barbeque. Wellicht is dit voor velen een mooie gelegenheid om nog te trainen (en wedstrijdervaring op te doen) voor de NKP. Voor meer informatie en inschrijving kan men terecht bij: Mark den Hartog, Iepenlaan 12 a, 3203 XE Spijkenisse, tel 01880-11632.

Op onderstaande data is er grond-video begeleiding op uw Nationaal Centrum. Dus sprongen met een hoger rendement. Dit betekent meer progressie voor relatief minder geld. MEI: JUNI:

01 03 10 17 29 01

JULI: AUGUSTUS:

-

08 07 13 21 30 13

03 - 09 12 - 16

Tevens wordt er aan gewerkt om nog dit jaar een permanente video-installatie op het Centrum te krijgen!

Coupe Maarseveen Op 10 en 11 augustus 1985 organiseert Para Club Icarus de meest spectaculaire P.A.wedstrijd van Nederland. Wij nodigen alle P.A.-springers uit om aan deze traditionele wedstrijd deel te nemen. De winnaar van deze moeilijke wedstrijd mag zich wat ons betreft de beste P.A.-springer van Nederland noemen. Dit spektaculaire evenement gaat over 5 ronden met een minimum van 3 ronden. Zwemvesten zijn bij deze sprongen verplicht. De prijs

VIDEO OP TEUGE

per sprong is vastgesteld op f 15, - en f 25, - inschrijfgeld. Inschrijving vindt plaats op zaterdag 10 augustus 1985 tussen 7.00 en 8.00 uur in het clubgebouw van Para Club Icarus. Voor nadere informatie kunt u zich wenden tot Edwin van Buël, telefoon: 035-15760 pla Mw. Bambergen of Para Club Icarus, telefoon: 02157-1849.

6. - 28. July 85

Edwin van Buel

La Ferté Caucher 2 Pilatus - 1 Twin Otter - Air-to-Air-Video

'(

SPEEDSTAR BIJ FD Leden van de Flying Dutchmen hebben de smaak te pakken gekregen van speedstarspringen. Daarom organiseren zij een zesmansspeedstar wedstrijd op 7 en 8 september. Er wordt gesprongen vanaf 7000 voet uit de Cessna 206. De exitregel is "no show". Dat houdt in dat de scheidsrechters hun chronometers starten op het moment dat ze iets buiten de deur zien bewegen, dus wordt het buiten hangen van floaters afgeraden in het geval dat men

een redelijke tijd wil skoren. Om te mogen deelnemen moet men minimaal een Cbrevet bezitten. De sprongprijzen zijn zeer aantrekkelijk: f 20, per sprong. Voor de inschrijving, die op zaterdagmorgen om 8.00 uur plaatsvindt, moet slechts f 10, - worden neergeteld. Voor meer informatie wordt men verzocht kontakt op te nemen met Gerrit ScholteAlbers, telefoon op de klub: 010-153421.

For beginners and advanced divers, and Teamtraining Proved concept in the accelerated

Relativ- Training Dan is the founder of the relativ-instructorsvstern in Z-Hillsand the organizer of several World-Record-Jumps. This year he is returning to Europe to teach the art of flying a formation with Leslie and Hamster. The Course will be tought in English and German.

'1; ..

.:

I~

J

FF 500,-/850,-/1250,- for 1/213 weeks Registration must be in bv June, 1., 1985 B.Jakob, Winsener Str.22, D-3108 MeiBendorf

SPORTPARACHUTIST 21

DEMO'S 3 Demospringen is heel anders dan gewoon springen op het vliegveld. De meest ervaren springers hoeven geen demospringers te zijn! Wanneer je in je uppie boven het centrum van Amsterdam hangt met een DZ zo groot als een half voetbalveld, kan de "stress" ook toeslaan in de vorm van stuurfouten. Wedstrijden geven spanning en vergen concentratie; demo's geven soms spanning maar vergen in ieder geval concentratie.

Voorbereiding Als je wordt gevraagd een demo te willen springen, dan krijg je daarnaast een aantal dingen te horen, namelijk plaats, sponsor en tijd. Begin je pas met demospringen, vraag dan aan de demoleider wat voor terrein het is waar wordt gesprongen. Vertrouw je het niet, zeg dan gerust NEE, niemand kijkt je erop aan, iedereen heeft het moeten leren. Spring niet op een veldje waarvan je denkt: "dat kan ik niet" (belletjes in je achterhoofd). Als het fout gaat heb je alleen jezelf er· mee en een hoop anti-reklame! Plaats: ligt die plaats in het binnenland, aan de kust of in het zuiden? . Aan de kust staat meestal meer wind nan in het binnenland. - Limburg ligt hoger dan Texel (denk aan je hoogtemeter). Sponsor: dit kan inhouden dat je met ander materiaal springt (eventueel vlag). Tijd: wanneer vertrekken we, hoe laat moeten we springen? Laat je dan niet een half uur daarvoor op de sticklijst zetten! Je gaat reclame maken voor een sponsor en ook voor je sport. Zorg dan ook dat je er verzorgd uitziet en dat je je gedraagt; voorkom anti-reklame.

Materiaal Een demo houdt niet in dat je met je eigen vertrouwde materiaal springt, maar waarschijnlijk met een kompleet ander setje. - Misschien zit jouw handdeployed op je buik of op een been band of je springt met pull-out. Dus bekijk het openinqssysteem nauwkeurig en oefen er een paar keer mee. - Check aan welke kant het

22 SPORTPARACHUTIST

break-away kussentje zit. . Zit er een ronde bol in als re· serve parachute of een square? (halveremmen!) Dus niet zomaar omhangen en wegwezen want dit vraagt om moeilijkheden!

Vlaggen & Rookpotten Er zijn demo's waarbij je een vlag moet meenemen. Op zich helemaal geen probleem maar er zijn wel een paar punten waarop gelet worden moet: . Maak de vlag te allen tijde vast met een elastiekje; nooit met een knoop! Een elastiekje kan in geval van nood worden losgetrokken; een knoop niet! - Stop je vlag in een demotasje of onder je overall. Je mag hem in geen geval verliezen tijdens de vrijeval. - Het touwtje moet zo min mo· gelijk buiten langs lopen, zodat hij nergens omheen kan slaan. Dus niet los onder je borstband of je rnain-lift webbing! Heb je een overall met een normale rits, maak het elastiekje dan aan je borstband vast. Kan je rits ook van onderen open (2-loper), dan aan de beenband. - Gooi je vlag nooit zomaar uit! Oriënteer je eerst ten opzicht van het demoterrein. Gooi je vlag uit wanneer je tegen de wind in vliegt. De kans bestaat dat je vóór de wind de dropzone voorbij vliegt. Voorkom bij het uitgooien dat het elastiekje breekt door het touwtje vast te houden. Dit geldt ook in geval van spiralen. Wanneer je rustig vliegt zonder gekke dingen te doen, dan kan je hem rustig loslaten. - Een grote vlag heeft een hoop weerstand. Je voorwaartse snelheid is dus lager.

- Houd het touwtje waaraan de vlag is bevestigd kort. De vlag hangt ideaal als hij op de hoogte van je voeten hanqt, Is hij te lang dan heb je alleen maar kans dat hij ergens blijft haken (bomen, hek), of iemand van het publiek krijgt een zandzakje tegen zijn hoofd.

Rookbommen Voor rookbommen geldt precies hetzelfde als vlaggen. Heb je er nooit mee gesprongen vraag dan hoe dat werkt en ga niet in het vliegtuig experimenteren. Maak je rookpot vast met een slang klem en een klein kettinkje en dan pas je touwtje anders brandt je touwtje door en ben je je rookpot kwijt. Zorg dat je touwtje niet te lang is want anders krijg je problemen met het flaren. Dan ligt je rookpot onder je chute en jij hebt extra inter/outer-connection holes. (Na de landing niet vergeten je slang klem mee te nemen = huishoudelijk mededeling).

Vliegen Weinig over te vertellen, maar zit of lig zo rustig mogelijk want hoe meer je schuift des te groter is de kans dat de chute open gaat in het

vliegtuig. Zorg er in ieder geval voor dat je in de juiste exit volgorde zit en diegene die spot ook de ruimte heeft om te spotten. Voordat je het demoterrein nadert geeft de piloot een '10 minute caii'. Dat wil zeggen over 10 minuten zit je boven de DZ. Kijk in die tijd je materiaal na, vraag om een pincheck, trek je been banden vast, zet je helm op en check je hoogtemeter.

Jumprun, spotten en exit Heb je de DZ gevonden kijk dan mee. Meestal ligt er een wind T en meestal ligt hij goed (sorry grondploeg): dat wil zeggen de kop van de T ligt tegen de wind in. Bekijk de DZ kritisch. Waar moet je zo al op letten?: . Waar komt de wind vandaan, . hoe groot is je DZ, zijn er lantaarnpalen, bloembakken, bosje, bomen, bankje, tramleidingen, hoogspanning, leiding, water??? - Wat is je uitwijk voor het qeval dat je aan je reserve hangt?

Spotten doe je op precies dezelfde manier als je het in je opleiding hebt geleerd. Eerst een streamer boven de DZ, en dan boven het vermoedelijk exit punt. Soms weet je je exit punt al voordat je géén of één streamer hebt gegooid,

maar vergeet niet dat je een showt je geeft. Hop en pop is 3 minuten; een demootje moet minstens een kwartier duren. De mensen moeten waar voor hun geld krijgen, de grond ploeg kan alles uitleggen. Hou bij de spot altijd rekening met je uitwijk. Is je uitwijk ten opzichte van de wind achter de DZ neem dan een korte spot. Uitwijk voor je DZ, neem dan een lange spot. Uitwijk rechts van de DZ spot ook wat naar rechts.

obstakelvrij terrein in. Heb je de keuze tussen huizen of bomen, vlieg dan over de bomen. Je kan beter in de bomen landen dan op een dak van een huis. - Als er een stevige wind staat ga dan nooit voorbij het demoterrein. Je hebt geen straaljager boven je hoofd; als je te ver gaat kom je niet terug. - Wil je hoogte kwijt op down wind of final, ga dan zigzaggen op een dusdanige manier dat je DZ niet uit het oog verliest. Zigzag vanuit halve remmen en niet met stall turns anders ben je in één keer je hoogte kwijt. - Bij weinig wind (minder dan 3m/s) of een DZ welke is ingesloten tussen flats, bomen of huizen, is het het beste om de meest eenvoudige vliegroute te nemen met de meeste uitloop, bijvoorbeeld moet je in een straat landen met crosswind, dan op is het het beste om het verlengde te vliegen en te landen. En niet een 'long final' tegen de wind in.

- Een demoterrein is geen vliegveld dus stuur geconcentreerd en weet wat je doet. - Bouw bij het "stacken" de stack op tegen de wind en houd de DZ in de gaten. Landt je de stack niet? Breek hem dan hoog genoeg op om onderlinge vertikale separatie te krijgen. Land je de stack, houdt dan rekening met turbulentie. - Check je hoogte en de wind. Ga op 1000 ft. en 500 ft. tegen de wind invliegen om te kijken wat je voorwaartse snelheid is. Zo kom je niet voor verrassingen te staan als je op final zit en erachter komt dat je loodrecht naar beneden of naar achteren wordt geblazen. - Denk om turbulentie. Bij wind heeft bijna elke demo turbulentie. Naarmate er meer wind is des te meer turbulentie. Turbulentie van flats, huizen, muren, bomen, etc., etc. Turbulentie op zich is niet erg maar zit je te diep in je remmen (75% tot 100%), dan heb je grote kans dat je koepel dichtslaat. Dus bij turbulentie niet meer dan 60% brakes. Turbulentie zit altijd down wind van een obstakel.- Indien mogelijk: vlieg altijd over

Sturen Moeilijk op te schrijven want ieder heeft zijn eigen inzicht en elke demo is weer anders, maar desondanks toch een paar tips: - Kontroleer na de opening je koepel en waar iedereen hangt. Als je een klein terrein hebt is het alleen maar lastig als iedereen tegelijk landt, dus houd onderling hoogteverschil. - Ga niet lang door met stall turns en doe het liever niet, om 2 redenen: 1) door het d raaien kan je je vlag verliezen; 2) je kan gedesoriënteerd raken.

uitglijden. - Loopt er een kind voor je tijdens de landing, haal dan niet de gekste toeren uit om hem te ontwijken (kost je je benen), schreeuw hem/haar weg en anders hebben ze pech gehad. - Neem nu maar het applaus in ontvangst.

Na de landing - Hou je zaakjes bij elkaar: hoogtemeter, handschoenen, overalls, zandzakjes, etc., etc. het is zo gejat. - Let op mensen die boven je chute roken. - Maak direkt een 'fieldpack' of pak je chute. - Je taak op de grond begint nu - de representatie. Het publiek vraagt voor jou (niet voor hun) de meest stomme vragen. Maar bedenk dat jij die antwoorden weet en zij niet, dus beantwoord ze normaal ook al is het nog zo moeilijk na de 10de keer. Je maakt reklame voor de sponsor en de sport die jij beoefent.

Landing - Land nooit op de T. Deze is glad zodat je makkelijk kunt

Peter op den Beek

For jumpers who know the difference between flying a canopy and just steering it. -----------------~~~-----------------------------------~ If you're the kind of jumper who wants the canopy ride to be as much fun as the freefall, you'lI want to know more about the new canopies from Performance Designs. They do everything weil. They open quickly but comfortably. They have the forward speed to light high winds and the glide to get you back to the Dl. They turn quickly without flinging you on your back. They behave in deep brakes without stalling unpredictably. But you won't believe the landings. Flare and the glide flattens out. You'lI scoot above the ground until your speed bleeds off lor a gentie touchdown. Even in no wind.

PRyZEN

We offer five models of Dur 9-cell canopies. (Each is a scaled version the ether. Only the total square fDotage changes.)

-_.__

-

-

Cborü

Aspect

111·1

1111

Rano

PO·t50

1935

PO·170

20.40

PO·190 PO·lI0 PO·130

21.79 1190 1396

775 633 671 917

151 15 1 25:1

9.59

151

-_

2.5.1

Volume (cu.m.)

Welghl (Ibs,)

310 360 400 440 460

5.7 61 6.7 7.1 75

JumperWt (Ibs.) up 10 150 cptc 170 up 10 190 up 10 200 up 10 230

~~.~ ~~>. ~~.-

erformance

~'. ~ ~~;., esigns

In<:.

Each Performance Designs canopy is custom built. rhis means you don't pay extra for a custom color pattern. It also means your canopy won't be massproduced on a factory assembly line.

White, Black, Silver, Royal Blue, Navy Blue, Purple, Burgundv, Red Orange, Cold, Kelly Creen. Lite Blue

•

~ -

A canopy trom Performance Designs includes links, lines. steering toggles. slider. canopv. and packing tabs.

Becommenoeo Span Model

Available Colors I

f 2650.=

V.A.

1 .•,-:

One cttne rnost ootstarunnç features ct Performance Designs canopies is Iheir ccntrouabnuv Cluring landing. High tcrward speed combined wilh a preorctabre stalt previde çeoue tandmqs. even in ne-wind conoüions. The jumper shown beiow IS lralhng paper sueamers 10 demonstrate how his Performance Designs canopv "uanens out" dunng the nare.

PERFOR11ANCE DESIGNS DEALER VOOR NED/BEJJGIE postbus 1 9617 ZG Harkstede/Holland tel: 05981 - 483 of 5~6

-----------------------

tevens dealer voor TOP-FLYER piggy-bag systemen ( v.a. 1125,-)

SPORTPARACHUTIST 23

Mafia Rotation Meet Even een korte uitleg voor de onwetenden onder ons. Rotation Meet betekent niets anders dan een koepelrelatiefwedstrijd waarin een team, bestaande uit vier mensen, direkt na de exit hun parachute (square) openen en zo snel mogelijk een 4-mans plane/stack bouwen. Zodra deze is geformeerd telt dit als een punt. Daarna laat de bovenste springer los en vliegt naar de onderkant van de formatie en maakt opnieuw kontakt. Op dit moment wordt dus weer een 4~man geformeerd en scoort het team wederom een punt. Het team krijgt vanaf de exit 3 minuten werktijd om zoveel mogelijk punten te scoren.

Het winnende team, de Mafia Brothers van Texel. Foto Annemarie van Kooten.

De organisatoren hadden de nodige zorg aan deze wedstrijd besteed, hetgeen resulteerde in een vlekkeloos en soepel verlopende wedstrijd. Bij deze dan ook de komplimenten aan de organisatie en de scheidsrechtersgroep. Hoewel er zich tijdens de wedstrijd een paar spannende

Rotatie is één van de meest eenvoudige onderdelen van CRW en brengt, mits de nodige basisveiligheidsregels in acht worden genomen, weinig risico met zich mee. Mensen met relatief weinig CRW ervaring zouden al aan dit onderdeel kunnen deelnemen. Enige voorbereiding is uiteraard gewenst zon iet vereist. Ondanks dat het koepelrelatief al enige jaren geleden in Nederland is geïntroduceerd, zijn er (te) weinig mensen die zich intensief met deze tak van springen bezig houden. Ik denk dat dit te wijten was aan gebrek aan kennis van de springers hier in den lande, maar ook aan het steeds moeilijker worden om je op

meerdere onderdelen tegelijk te bekwamen. Springers moeten zich gaan specialiseren om goed te worden in een onderdeel. Dit heeft als konsekwentie dat het aantal mensen, dat zich kan bezighouden met een bepaald onderdeel, gering is. Gelukkig zijn er in Nederland springers die zich fanatiek bezighouden met CRW, waardoor dus de nodige kennis kan worden vergaard. Dit gaat natuurlijk niet zomaar, daar is veel tijd, energie en inzet voor nodig. Wanneer we om ons heen kijken, in Europa, denk ik dat ons land één van de weinige is die de afgelopen 2 jaar internationale

Het tweede team, Phantom uit Zwitserland. Foto Annemarie van Kooten.

momenten voordeden, verliep de wedstrijd zonder echt gevaarlijke situaties. Kortom een wedstrijd die een zeer positieve bijdrage heeft geleverd aan de status van het koepelrelatief zowel op nationaal als internationaal nivo. Ook nu weer is gebleken dat het koepelrelatief een volwas-

CRW wedstrijden op niveau heeft georganiseerd. In 1984 bijvoorbeeld namen aan de wedstrijd op Hoogeveen teams van vier verschillende landen deel. Tijdens het Paasweekend organiseerde de Mafia-Brothers op Texel de eerste Mafia Rotation Meet. Deze werd bezocht door tien teams, waaronder maar liefst vijf teams uit het buitenland te weten België, Duitsland, 2 teams uit Zwitserland en zelfs een team uit Finland! We mogen denk ik voorzichtig de konklusie trekken dat onze CRW-wedstrijden op z'n minst interessant zijn gezien de buitenlandse teams die zich de moeite getroosten zoveel kilometers te reizen om aan een wedstrijd in Nederland te kunnen deelnemen.

De derde plaats was voor het Belgische team Plane Brathers. Foto Annemarie van Kooten.

sen wedstrijdonderdeel is geworden. Op diverse clubs in Nederland worden dit jaar CRW-basiskursussen georganiseerd, waaronder ook op jullie eigen Nationaal Centrum. Er lopen bereidwillige mensen rond die voldoende kennis van zaken hebben om je te

kunnen begeleiden. Mocht je interesse hebben let dan op de publikaties. Schroom niet om aan de kursussen deel te nemen en daardoor je kennis en vaardigheid in het springen te vergroten. Kees Tops lid Sportcommissie

10 teams ingeschreven. De inschrijving en het bijhouden en omroepen van de boardingvolgorde werd heel vakkundig geregeld door Lia van Heerwaarden. Als wedstrijdleider werd Ruud Veenman aangezocht. Goed gewerkt! Na de briefing op zaterdagmorgen werd begonnen met een trai-

ningsronde. Hans 't Hart onderhield als Chief judge het radiokontakt, wat zeer georganiseerd verliep. Veel teams waren enkele seconden na het "stand by" al weg. Er werden alleen rejumps gegeven, omdat men pech met het materiaal had, óf omdat men plotseling in de

Een verslag uit de scheidsrechtershoek Op 6, 7 en 8 april werd door de Mafia Brothers op Texel de viermans rotation meet georganiseerd. Al vroegtijdig was de jurygroep, welke bestond uit Harry Kuipers, Hans Luijs en Hans 't Hart, uitgenodigd, en uit het draaiboek bleek dat ook andere zaken op tijd wa-

24 SPORTPARACHUTIST

ren voorbereid. Nu, achteraf bekeken, is het mede dankzij deze tijdige start en grondige voorbereiding een perfekt georganiseerde en zeer vlot verlopen wedstrijd geweest. De weergoden waren ons redelijk gezind op Texel. Zaterdagmorgen werd er door

wolken verdween. Eén team heeft deze wedstrijd alle pech opgebruikt welke het voorradig had voor dit jaar, te weten sCReW. We wensen ze sukses bij een volgende wedstrijd. Er deden zich weinig diskutabele situaties voor, wat dit hele gebeuren een zeer relaxte sfeer mee gaf. 's Avonds was het ouderwets vertoeven in de PH - Bar waar ook een precisiewedstrijd

werd georganiseerd, maar dan héél anders. Piet Groot blonk in deze wedstrijd behoorlijk uit. Gezien de resultaten van de wedstrijdsprongen, mag algemeen worden aangenomen dat door specialisatie van CRW teams het niveau de laatste jaren behoorlijk is opgeschroefd, en dat het punt veiligheid zeker niet uit het oog is verloren. Het voorafgaande leidde tot

TEUGE SCRAMBLE 1985 Het is zaterdag 20 april. Bijna alle deelnemers van de scramble-wedstrijd zijn in "De Wolk" bijeen gekomen, waar de loting van de teams plaatsvindt. Drie weken geleden wist ik nog niet wat dat "scrambie" precies inhield. Er werd me verteld dat het een relatief wedstrijd was, waarbij je je individueel moest opgeven en dat de teams, enigszins willekeurig, maar toch zo eerlijk mogelijk zouden worden samengesteld. Nou, dat leek me wel leuk. Ik had nog nooit aan een wedstrijd mee gedaan en nu had ik de mogelijkheid om, als de loting een beetje geschikt zou uitvallen, met een paar van die "skygods" een wedstrijd te springen. In een visioen zag ik mezelf al in de

t

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10.

Mafia Bros Nederland Phantom Zwitserland Plane Bros. België Grenchen Zwitserland sCReW Nederland Burble guys Nederland Hurra's Nest Finland Leonardo da sind sie Duitsland Cannabis Nederland Coalition Nederland

Met de komplimenten voor deze gave wedstrijd van

De hele dag blijft het weer dusdanig dat de sprongen niet op video kunnen worden opgenomen. Wel is het goed genoeg om toch te kunnen springen. Zo kan ik die dag nog vier sprongen maken. Hopelijk wordt het zondag beter weer. Zondag kan de wedstrijd dan eindelijk beginnen. De eerste sprong begint met een ster, waarna ieder een draai van 3600 moet maken en weer een ster wordt gemaakt. Twee link ups naast elkaar en tot slot weer een ster. Ons team springt als vierde. We proberen een linked exit waar helaas niet veel van terecht komt en we komen die sprong niet verder dan één figuur. Na de eerste ronde staat het team "Popie Jopie en zijn apostelen" op de eerste plaats met drie punten. Geen kunst natuurlijk, als je zo'n teamcap-

76 65 65 56 41 35 33 22 19 18

punten punten punten punten punten punten punten punten punten punten

Annemarie van Kooten

tain hebt. De tweede sprong gaat al een stuk beter. We scoren maar liefst twee punten. De eerste figuur een open accordeon, gevolgd door een ster. Helaas niet genoeg. Onze heilige vader blijkt oppermachtig en neemt een eenzame positie in aan de top van het klassement. In de derde ronde is onze tweede figuur net buiten de werktijd, zodat we maar één punt krijgen. In de vierde ronde maken we maar één figuur en krijgen toch twee punten, wat ik nog steeds niet begrijp. De wedstrijd is versprongen en nu wacht ons alleen nog de prijsuitreiking. Popie Jopie neemt de eerste plaats in beslag. Wij staan toch nog op een gedeelde derde plaats. Het was een leuke wedstrijd. Hopelijk zijn er volgend jaar nog meer deelnemers, zodat het nog leuker wordt.

.J

Uitslag Teuge Scramble 1 2 3 4

lucht en dat we in die 35 seconden grofweg 9 figuren maakten, waarvan ik van de helft de namen niet eens wist. Om half tien is de teamsamenstelling bekend en gaan we naar het veld. Mijn teamgenoten blijken Frans Bax (ik had me een "echte skygod" toch heel anders voorgesteld en in ieder geval niet met zo een baardje), Mariska Breevaart (die hele leuke geluidjes maakt als je haar heel voorzichtig met duim en wijsvinger in haar zijde knijpt) en René Hazeleger (één of andere beunhaas die in de caravan business zit). Enkele teams zijn al heel erg serieus aan het dirtdiven. Ook wij gaan de eerste sprong doorlopen. Jammer alleen dat het weer niet wil meewerken.

de volgende resultaten:

Lemminge Koffiezetapparaat P. J. en zijn apostelen Fuck you

1 1 1 3 1

2 3 0 3 2

3 2 1 3 1

4

totaal

2 1 2 2

8 3 11

5 6 7 8

Asshole inc. Weekend warriors Heavy light Lasschuit, haar op zijn.

1 1 203 1 2 1 2

1 1 2

1 1 1 0

4 6

5 5

6 Jacco Vruggink

SPORTPARACHUTIST

25

Vanaf de grond bekeken 5 mei 1985 - ca. 16.45 uur. Daar sta ik dan achter de omroepers Wim Geneste (luchtvaarthistoricus) en Leo (op jacht naar de schat) van de Goot, in een klein mobiel verkeerstorentje dat tussen het publiek en de taxibaan van vliegveld Zestienhoven is geplaatst. Terwijl eerstgenoemde omroeper het publiek vertelt over Dakota's en Operatie Market Garden, rollen drie DC 3's aan ons voorbij. Ik zie door de vliegtuigraampjes de gezichten en wat kontouren van de para's met wie ik nog in een bonte optocht opliep van het FD (nieuwe) clubgebouw naar het platform van het vliegveld. Het publiek zwaait naar de para's in de voorbijrollende kisten ... eindelijk gaat het dan gebeuren. De grondploeg staat klaar, het videoteam (2 op de grond en drie in de lucht) en de para's zijn er klaar voor en ikzelf wacht geduldig tot ik de microfoon in handen krijg voor het te leveren commentaar. Vele honderden uren zijn er besteed aan de voorbereiding van dit vliegevenement, waarvan zeker tientallen uren alleen al voor deze unieke paradropping. In 1984 al was de Stichting Historische Luchtvaart in kontakt getreden met Wil Hulst (FD) en vanaf dat moment is er heel veel gepraat, geschreven en geregeld. De drie Dakota's stijgen op en verdwijnen voor even uit het zicht, om in formatie te gaan vliegen en om terug te komen voor de streamerprocedure. Tijdens het klimmen van de Dakota's demonstreren twee Spitfires en passant nog even een zogenaamde 'dogfighting', waarna het enige minuten stil is in de lucht boven

26 SPORTPARACHUTIST

Zestienhoven. Dan verschijnen de drie Dakota's boven het veld en vliegen over het publiek dat massaal een nekkramp staat op te lopen. Boven de rand van Zestienhoven op 3500 ft. springt vervolgens de eerste para gevolgd door 113 kollega's. Met iets teveel enthousiasme in mijn stem, vertel ik het publiek over de squares die worden gebruikt en over het schrille kontrast tussen deze dropping en vele andere van veertig jaar geleden. Het publiek reageert enthousiast als de eerste 'stipjes' hun parachutes openen. En als er dan eindelijk een einde is gekomen aan die zwerm uitstappers hangen er 114 sportparachutisten massaal boven het veld. Aan de hand van inmiddels ontstoken rookpotten op de grond zien enkele para's dat ze buiten het veld zullen landen. Het maakt allemaal niet meer uit. De massale sprong is gelukt en het publiek is tevreden. Onder het motto van die altijd passende pet en je beste vriend worden enkele para's door motoragenten teruggebracht, anderen komen lopen of zitten al in een busje van de havendienst of FD. De drie Dakota's maken een low-pass en als de baan weer leeg is, landen ze één voor één. Op het moment van dit schrijven (half mei) worden de papieren in orde gemaakt voor het guiness-boek want, "114eerst-vrij-vallende-vervolgensaan-squares-hangende-sportparachutisten, in-één-run-gekomen-uit-drie-Dakota's," is uniek en goed voor een nieuw (wereld?)-rekord.

Kees de Goeijer

foto 1: De deelnemers aan de massadropping poseren voor een Dakota. Foto: Jessey Pietersz.

5 Mei MASSADROPPING 5 mei is voor paranederland een zeer drukke dag geweest. Zo ook voor de FD. In het april nummer van de Sportparachutist kondigden wij aan dat er op 5 mei een massadropping van minimaal 100 para's uit 3 historische Dakota DC3 toestellen zou worden georganiseerd. Aanvankelijk zag het er naar uit dat alles zou mislukken. Een van de Dakota's stond op 3 mei te Lutton Engeland met pech aan de grond, terwijl de aankomst en de RLD keuring op die dag waren gepland. Gelukkig arriveerde het toestel, zij het met een dag vertraging en kon de RLD keuring nog worden geregeld. Nu kon er niets meer fout gaan, tenminste, als wij eindelijk eens een redelijke dag weer zouden krijgen. Jawel hoor, de meteo op Zestien hoven trok enkele blikken goed

weer open, zodat wij de vereiste hoogte van 3500 ft konden halen. Alle, of liever gezegd, bijna alle para's die zich hadden opgegeven, meldden zich tijdig in ons nieuwe clubhuis, dat wij die dag officieel in gebruik na men, zodat de definitieve stickindeling, de briefing en instappen zonder problemen konden verlopen. Precies op schema, 16.45 uur werden de motoren van de DC3 gestart en ging het in formatie omhoog. Om 17.12 uur hingen er 114 para's, allen uit de drie in formatie vliegende Dakota's gedropt boven Zestienhoven. Een schitterend schouwspel. Dit alles was onmogelijk geweest zonder de hulp van zeer velen. Allen hartstikke bedankt! Wil Hulst

Wedstrijd kalender 22 juni: Hit and Run wedstrijd voor leerlingen bij PCI. 22 en 23 juni: Open PA-4 clubkampioenschappen bij de ENPC. Trainingsdag eventueel 21 juni. 6-14 juli: NKP op het NC. 6-14 juli: Springweek bij PCI. 6-28 juli: Relatieftraining door Dan Landis op Ferté Gaucher, Frankrijk. 13 juli. Hit and Run wedstrijd voor leerlingen bij PCI. 13-28 juli: Ameland Boogie bij de NNPC. 17-28 juli: TRapa Meet. Internationale PA-4/Style/RW-4 wedstrijd in Bad Lippspringe, Duitsland. Inlichtingen Afdelingssekretariaat. 20 en 21 juli: PA wedstrijd voor leerlingen op het NC. Programma: 6 sprongen. f 25,per sprong. 20 en 21 juli: Coupe Maarseveen. Open PA wedstrijd bij PCI. Uitwijkdata 27 en 28 juli.

laatste week juli: Springweek Moorsele met PCMC. 29 juli - 3 augustus: Springweek bij PCF. 3 en 4 augustus: CRW wedstrijd op het NC. Programma: 5 sprongen rotatie en 2 sprongen 8 man speed van 7200 ft. f 30,per sprong, f 10,- inschrijfgeld. 10 augustus: Hit and Run wedstrijd voor leerlingen bij PCI. 14-18 augustus: Internationale PA/Style wedstrijd in Graz, Oostenrijk. Programma: 6/3 sprongen + extra. Inlichtingen Afdelingssekretariaat. 14-18 augustus: 16 mans wedstrijden in Ferté Gaucher, Frankrijk. 17 en 18 augustus: Zomerwedstrijd RW en CRW-2/PA bij PCN. Programma: 5 sprongen RW en 3 sprongen CRW-2/PA. 17-25 augustus: Springweek bij PCI.

»Hij is Veilig, Klein, En Stijlvol. Hij is Uniek !« Dealers in Nederland :

AIR ENTERPRISESBV's

PARA PILOT SHOP Postbus 97 . 3620 AB Breukelen-Nederland Tel. 03462 - 3522"

~ (!) I

U''u:..u'u\l)W'JJ'Il·:..l!I;a:..l!lW\1U~:..l!I De Zanden 22 7395 PB Teuge Nederland - Tel. 05763-928

23-25 augustus: Clubkampioenschappen PCMC. Programma: Speedstar-4, CRW-2 en PAo 24 en 25 augustus: Open clubkampioenschappen PCF. 24 en 25 augustus: Clubkampioenschappen RW-2 en PA bij PCI. Uitwijkdata 31 augustus en 1 september. 31 augustus: Seniorenwedstrijd op het NC. 30 augustus-2 september: Internationale zestienmanswedstrijd op het NC met als vliegtuig een Skyvan. 7 en 8 september: Zesmanspeedstar wedstrijd bij de FD. 13-15 september: CRW rotatiewedstrijd bij PCN. Programma: 5 sprongen. Uitwijkdata 21 en 22 september. 16-28 september: Wereldkampioenschappen relatiefspringen in Mali Losinj in Joegoslavië.

Te koop Komplete

springuitrusting:

Harnas/container:

Eagle. Main: Pegasus met 300 sprongen. Reserve: Strong 26 ft. lopo. Vraagprijs f 3400,-. Inlichtingen: Richard Meijer, telefoon 02155-16503. Komplete springuitrusting: Harnas/container: Condor mei tapeweIls en handdeploy. Main: lightweight Stratocloud, multicolor en 100 sprongen. Reserve: GO Protector. Hitek automatische opener ingebouwd. Vraagprijs f 2350,-. Inlichtingen: H. Schaap, Banekerstraat 4, 3814 SZ Amersfoort, 033-728563.

telefoon

Komplete spring uitrusting: Harnas/container: Jaguar. blauw/zilvergrijs, handdeploy. Main: Turbo, donkeren lichtblauw. Reserve: S.O.S. squarereserve, blauw. Alles nieuw! Vraagprijs f 5000,-. Inlichtingen Willem Kop, Doddendaal 62, lefoon 055-423554.

7339 KD Uchelen, te-

Stratostar, blauw met zwart-witte streep, clusief risers. In prima staat. Inlichtingen: win Broen,

telefoon

exIr~

013-363552.

17-.28 juli: Rapa Meet. Internationale PA-4/Style/RW-4 wedstrijd in Bad Lippspringe, Duitsland. Inlichtingen Afdelingssekretariaat.

PhOIO, Guy SAWAGE.

'TWENTYTWOI A world record in the making in France! This is not mere chance. No other canopy raises your level of CRW.performan ce like the CONTACT from PARACHUTES DE FRANCE S.A. PARACHUTES DE FRANCE SA are designers and manufacturers of: MAGNUM, TURBO, CONTACT 7-cell canopies, MAGIC 5-cell canopy, S.O.S. and MAGIC 5-cell reserve canopies, REQUIN, JAGUAR and CAMPUS piggyback containers, MARSOUIN standard container, EVOLUTIVE, MANTA, SUPER-MANTA and GRIP jumpsuits, QUICK spring pilot-chute, etc. AU our canopies and harness-containers have been officially tested and are fully approved by the French Ministries of Defense and Sports.

B.P. 247 - 95523 CERGY-PONTOISE CEDEX - FRANCE Téléphone (3) 032.16.33 - Télex: PARCHUT 697061 F