SP 1974 3(2)

IiK ';::i 'U:2:~::~;::~i:~

70a 534

otficieel orgaan van de Afdeling Parachutespringen Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart

Jaargang

3 - nummer

2 - november

1974

In dit nummer o. a. : Paradag, Hein in gesprek met ..... , Gele kaart, Vrede door Sport, Zelfdiscipline, Springvergunning, Materiaal, Paraboeken, Tragistiek, NKP, WK, Clubnieuws enz.

IEZE EL OGTE-

,95 ,50

Twee teams (Nederland en USA) klaar voor de groepsprecisiesprongen.

Staand v.l. n. r. Steven Blietz, Charles Pellens, Bram La sschuij t, Jim Lowe (USA) Knielend v.l.n.r.

Chuck Collingwood (USA), Ferdy Thijssens, Jack Brake (USA) en Stan Hicks (USA).

Foto: Ton Willebrandts

chuu st

sportparachu tist

(RICOH-apparatuur).

1

Jaargang

~

3 - nummer 2 - 1 november 1974.

;r!Jlfh REDAKTIONEEL

sportparachutist TWEEMAANDELIJKSE UITGAVE VAN DE KNVvL AFDELING PARACHUTESPRINGEN Medewerkers: Bert Wijnands Hein Cannegieter Andre Bouquet Wim Velthuizen Bram Lasschuijt Jr. Charles Pellens Harry Kuipers J oeke de Jong Sonja Miltenburg Rob Klop

Redakteur: Karst Sikkens Fotografen: Andy Keech Ton Willebrandts Jacques Gielen Tekenaar: Han Blaauw

De met name onderschreven artikelen zijn voor verantwoordelijkheid van de schrijvers en behoeven niet altijd de mening van de redaktie weer te geven.

Abonnement SPORTPARACHUTIST LEDEN VAN DE AFDELING PARACHUTESPRINGEN ONTVANGEN HET BLAD GRATIS.

Advertenties: Advertentietarieven op aanvraag.

Verschijningsdatum: 1 jan., 1 mrt, 1 mei, 1 juli, 1 september 1 november.

en

~

j)(Ç

I

~

sportparachutist Deze maand 24 pagina's. En - als het plan was doorgegaan hadden we moeten verschijnen met een kleurig omslag en een kleurenfoto op de frontpagina. Echter - onze sponsor van de maand had een belangrijke tentoonstelling in het buitenland en kon derhalve niet tijdig het materiaal inzenden. Volgende keer beter. Aan u het verzoek om ook een" sponsor van de maand" te zoeken.

Het betrokken bedrijf, firma (of iets dergelijks) mag de achterzijde van het betreffende nummer gebruiken voor eigen reclame.

contributie

$KONINKLIJKE NEDERLANDSE VERENIGING voor LUCHTVAART, AFDELING PARACHUTESPRINGEN

Bestuur: W.A. Velthuizen E. T. H. Wijnands P. C. Peters

- voorzitter - vice-voorzitter - vertegenwoordiger van de clubvoorzitters - voorlichting - sport en instruktie tvs manager nationale para-team - algemene proj ekten - secretaris tvs afdelingsbureau

H. Cannegieter A. Lasschuyt Jr. A. G. Bouquet K. Sikkens

Adres secretariaat: p/a KNVvL Jozef Israëlsplein 8, 's-Gravenhage.

Privé (uitsluitend in de avonduren): St. Martinuslaan 124, Voorburg.

Tel. 070 - 863854.

~

o

~• I

~ II

De copie voor de eerstvolgende editie dient uiterlijk 18 november a. s. in ons bezit te zijn.

De december editie wordt in verband met de feestdagen eerder uitgegeven.

Druk: Van Deventer bv 's-Gravenzande

~

]

1 11 ~ ~

1 975

Een jaarlij ks terugkerend groot administratief probleem.

Voor wie? Voor alle clubbesturen (penningmeesters en secretarissen) en voor het afdelings-secretariaat.

Juist u kunt ons daarbij helpen en ons veel - ja, heel veel vrij e uren besparen door sportief te reageren op berichten aangaande deze zaak. V. w. b. het KNVvL lidmaatschap treft u bijgaand een instruktie aan. Wij doen een dringend beroep op u om toch ALSTUBLIEFT te reageren.

Mogen wij deze keer op uw medewerking rekenen? Dank u.

J

d

~

films Door het veelvuldig ge(mis)bruik zijn de twee parafilms bijna versleten.

Een tweetal nieuwe films worden thans besteld. Echter deze zullen alleen ter beschikking komen voor lezingen en representatieve bijeenkomsten.

Ter informatie: de huurprij s van de films is f 50, -- per voorstelling.

• I

Lidmaatschap: Alle leden f 42, -- per jaar.

Het inschrijfgeld f 4, --.

voor leden bedraagt bij aanmelding

Aanmeldingen voor het lidmaatschap Te richten aan het afdelings-secretariaat (d. t. v. de clubsecretaris) .

Na 1 juli: Halve jaarcontributie

2

L-

~

~ verschuldigd.

\<~ sportparachutist

SI

nationale paradag 1974

afdeling parachutespringen van de vliegclub ~,flevo" Binnen korte tijd zal de afdeling Parachutespringen van de vliegclub FLEVO worden opgenomen in de afdeling parachutespringen.

Een voorstel dienaangaande is door de afdeling ingediend bij het hoofdbestuur.

In onze volgende editie (wanneer de opname in de afdeling inmiddels van kracht zal zijn) volgen meerdere bijzonderheden.

Zelfs een zekere H.J. te C. heeft ondanks zijn vooruitziende blik niet kunnen vermoeden, dat zijn bewering, dat er met de organisatie niets meer mis kon gaan, door het slechte weer gelogenstraft zou worden.

Een basis, vliegtuigen, springers, alles is te verkrijgen, maar een beetje fatsoenlijk weer is niet te koop en de zinsnede, het was een stralende dag, schijnt nog slechts in stuiverromans voor te komen.

Dat dit velen echter niet weerhield om toch te komen bleek reeds in de prille ochtenduren. Want nauwelijks had ondergetekende de wagen met zijn derrière achteruit geparkeerd (luchtmachtvoorschrift) of zo'n 20-tal springers kwam aankarren en volgden dezelfde procedure.

Na enkele woorden als "hoe is 't en wat een slecht weer" te hebben gewisseld begaven wij ons naar het Post Doek, een houten gebouwtje, van waaruit alles zou worden geregeld.

Aldaar werden de vroege enthousiastelingen door de dames Kuipers en Santégoeds gefêteerd op koffie en belegde broodjes, welke geneugten ondanks het vroege tijdstip een gretige aftrek vonden. Rond half negen waren er zo'n 70tal springers gearriveerd en 6 minuten later kwam hij aanzetten, de FRIENDSHIP. De slaperige blik van velen leefden even op, maar de constatering, dat het wolkendek

contributie 1 975 Voor leden van lid-verenigingen blijft - ondanks de enorme kostenverhogingen en prijsstijgingen - de contributie f 42, -- per jaar. Dus in feite een contributieverlaging!

De contributie van individuele leden wordt gebracht op f 75, -- per jaar. Waarom?

Alle correspondentie aangaande aktiviteiten enz. worden altijd verzonden aan de besturen van de lid-verenigingen.

Om de individuele leden ook van een aantal zaken op de hoogte te stellen zullen extra aktiviteiten moeten worden ondernomen.

Dit werd besloten op de vergadering van clubvoorzitters (lid-verenigingen) en het afdelingsbestuur.

regeling valschermspringen In de huidige Regeling Valschermspringen zullen een aantal wijzigingen worden aangebracht. Wij hopen (indien de Rijksluchtvaartdienst spoedig aktie onderneemt) in december a. s. de wijzigingen te publiceren.

instrukteurs-bijeenkomst Op 14 december a. s. zal een instrukteursvergadering worden gehouden van alle RLD para-instrukteurs.

Nadere bijzonderheden omtrent het programma voor deze dag zullen aan de instrukteurs worden bekendgemaakt door de heer A. Lasschuij t Jr.

• rlggers

•

DeRijksluchtvaartdienst zal één dezer dagen komen met een concept REGELING VALSCHERMTECHNICI. Zodra dit ontwerp in ons bezit is zullen die riggers die in het bezit zijn van een voorlopig Bewij s van Bevoegdheid als Valschermtechnicus worden uitgenodigd voor een bij eenkomst om deze regeling nader te bespreken.

K.S. sportparachutist

F-27 Troopship - "Tot uw dienst". op 500 ft hing en de wind tegen het Post Doek beukte, deed deze de oude stand weer innemen.

Omdat iedereen - door de kleine omvang van de ruimte zich zo langzamerhand als een koffieboon in de rijkelijk gevulde pakken uit het land van Juan van Dez begon te voelen, werd een verplaatsing van de activiteiten naar de Off-Mess zeer wenselijk geacht.

Na papierencontrole en betaling van de rijstmaaltijdbonnen, begaf men zich langs de Friendship - daarbij enige krachtige kreten uitstotend - in die richting, te voet of gebracht door Harry Kuipers, die onmiddeHijk het slechtweer programma begon te regelen.

Koos Verhaar hield inmiddels de burgerkisten stand-by en wachtte tesamen met de heer Vermeulen, onze meteoexpert, het hoge drukgebied af, dat boven de States hing 3

en dat met grote spoed in onze richting snelde, terwijl Piet Santegoeds zich genoodzaakt zag op zijn schitterend ontworpen sticklij st slechts de namen van de aanwezige springers aan te kruisen.

Intussen waren de koks gearriveerd en begonnen een aanvang te maken met de bereiding van de rijstrnaaltijd, de para s echter leegden nog enkele koffieketels en bekeken filmpjes van de PCI-springer Gielen, welke opnamen aantoonden hoe fraai het springen met mooi weer toch is.

Om twaalf uur begaven de leden van de organisatie en de afdelingsvoorzitter , Wim Velthuizen, zich naar de verkeersleiding, een soort Houston-control, alwaar na overleg met de heren van de meteo werd besloten de zaak te cancellen. De burgerkisten werden afgebeld en de Friendship vertrok. treurig uitgezwaaid als zeelieden door hun familie.

Er restte niets meer, dan de nassi te consumeren, die overigens met de complimenten aan de koks uitstekend smaakte. Daarnaast kon tevens een borrel worden genomen, waarbij vooral de leden van de ENPC zich niet onbetuigd lieten.

Volgend jaar bestaat onze afdeling 25 jaar en de organisatie van deze dag mag dan ook worden gezien als een generale repetitie voor een gelijksoortig evenement tijdens dit jubileum.

Hoewel het niet mogelijk was reeds dit jaar een basis vroegtijdig te verkrijgen, zal dan worden getracht in een beter-weer periode (indien die er tegenwoordig nog is) een dergelijke gebeurtenis te doen plaatsvinden.

Ondanks het feit, dat de organisatie slechts 25% van haar geplande activiteiten heeft kunnen tonen, is het echter toch op zijn plaats tot slot de volgende personen en instanties te bedanken: a. De organisatoren, die vele problemen hebben moeten oplossen, te weten Harry Kuipers, Piet Santegoeds en Koos Ver haar. (Red.: ën André Bouquet) b. De luchtmachtstaf, die haar fiat aan de zaak heeft gegeven en tevens de F-27 Troopship ter beschikking stelde. Dit niet zonder de inzet van Bert, Wim en Kar st. c. De luchtmachtfunctionarissen op de vliegbasis, waar wij zo gastvrij werden ontvangen. d. De Eindhovense Aeroclub, alsmede de K. Lu-zweefvliegclub, die bereid waren hun activiteiten gedurende deze dag stil te leggen.

André Bouquet

SI

z< M

in di E g;

1

o ._-~~ marthé bremmers, nederlands beste springster Al maanden lang had ik mijn mederedaktieleden hierop voorbereid. Ik zou het meisj e intervieuwen die als eerste tijdens de Nationale Kampioenschappen 1974 zou eindigen.

En dat intervieuw zou dan op een zo intiem mogelijke plaats geschieden en zeer langdurig zijn. Ver weg van de wereld en helemáál ver weg van ons springwereldje.

Dit opwindende idee (voor mij) werd nog leuker toen ik hoorde dat Marthé Bremmers de gelukkige (of ongelukkige) was.

Alleen - zoals altij d met leuke ideetj es van mij schijnt te moeten gebeuren - er kwam een kleine kink in de kabel: het intervieuw had plaats in de grote eetzaal van de officiersmess van de Vliegbasis Eindhoven onder het spie4

I

Zl

G

j<

e

J

~ g

~ ~ ~ z ~

]

s

d

~

Vrouw-zijn in de parasport. dend oog van niet alleen zo'n 150 springers, maar ook nog van Mart hé' s bloedeigen vader. (Dat ik dit toch even als inleiding vertel, is niet zozeer omdat ik medelijden met mij zelf heb (heeft u niets mee te maken), maar om te verklaren dat niet alleen Marthé haar woordj e in het gesprek deed maar ook verschillende andere springers die de tafel passeerden.)

Marthé, klein, tenger, lief gezicht, onwaarschijnlij k mooie ogen, 24 jaar, 50 kilo, springt vier jaar. Haar club is de Afcent Paraclub in Brunssum. Aantal sprongen: 330. Bij de nationale kampioenschappen in Brunssum, twee jaar geleden werd zij 17de (ook het eerste meisj e), nu werd zij twaalfde.

Ma.rthê: "Vier jaar geleden, toen ik samen met mijn moeder in de keuken stond af te wassen, besloten mijn moeder en ik om te gaan parachutespringen.

Mijn vader die overgeplaatst werd van Eindhoven naar Afcent had ons even te voren een groot aantal sporten opgenoemd die we bij Afcent konden beoefenen. We liepen de karrier in en zeiden hem dat we gingen springen. Hij was een ogenblik geheel stil en keek ons met enorme ogen aan. Toen hebben we er rustig over gepraat en zijn mijn moeder en ik gaan springen. Mijn moeder was zo mogelijk nog enthousiaster dan ik. Maar zij moest er na een knie-operatie, die overigens niets met springen had te maken, mee ophouden."

AFC-instructeur Ferdy Thij ssens die aan de tafel komt zitten: "Ma rthê was een modelleerling. Deed alles wat je zei en beter nog. Als ze hard genoeg traint zie ik nog wel een echte top springster in haar."

Marthé: "Ik spring puur voor m'n plezier. Maar toch spreken wedstrij den me erg aan. .

Ik heb zeker de ambitie om te winnen, wil er ook graag hard voor werken, maar niet ten koste van alles. Ik kan ook genieten van een sprong waarbij het niet interesseert waar ik neerkom. Ik kan ook niet echt hard trainen, omdat ik regelmatig weekenddiensten heb in verband met mijn werk bij de luchtverkeersleiding van Eurocontrol in Beek."

De hamvraag van het gesprek: "Hoe komt het volgens jou dat er naar verhouding betrekkelijk weinig meisjes gaan sportparachutist

~ ~ 1

j i 1

•

springen en dat van die meisj es die gaan springen er maar zo weinig doorgaan?

Marthé: "J e zou daar eigenlij k een onderzoek naar moeten instellen. Anders blijft het nauwelijks meer dan gokken."

Gok eens? Marthé: "Meisjes hebben veelal minder tijd dan jongens. Huisvrouwen so wie so. Maar anderen ook.

Een vriendin van een springer zal gauwer weekenden meegaan, dan een vriend met een springster.

Meisj es geven zich geloof ik ook minder totaal aan één hobby dan jongens.

Generaliserend zou je mi s schi en ook kunnen zeggen dat jongens doorgaans feller zijn, meer over hebben voor hun hobby, grotere ambities hebben. Wellicht heeft dat te maken met de positie van de vrouw in de samenleving. Echt geëmancipeer-d zijn eigenlijk nog weinig vrouwen. Ik ook niet, hoewel ik die felheid en ambitie die nodig is om iets in een sport te bereiken wel heb.

En wat zeker waar is: springen heeft voor de buitenwereld een typisch mannelijk image. Hangt ook samen met de militaire sfeer rond het springen. De leek weet niet dat er grote verschillen tussen commando' s en sportspringers zijn. Daarom wordt voetstoots aangenomen dat sportspringen iets voor stoere mannen is, terwijl het een sport is die even goed door mannen of vrouwen kan worden beoefend, omdat er nauwelijks echte fysieke kracht aan te pas komt.

Er zijn sporten die ik typisch mannelij k vind: voetbal, wielrennen, boksen. Parachutespringen n iet. Wat je lichamelijk bij het springen te incasseren krijgt, kan even goed door een man als een vrouw opgevangen worden, zonder dat dit voor de vrouw aan haar vrouw-zijn afbreuk doet. " Bert Wijnands die inmiddels aan de tafel was komen zitten: "Het is zelfs zo dat springen een van de zeer weinige sporten is waarbij mannen en vrouwen in bepaalde onderdelen volstrekt elkaars gelij ke zijn. Dat is bij het relatiefspringen. Op internationale relatiefwedstrij den zie je in de topteams van de wereld verschillende meisj es tussen de jongens.

Waar ik me wel eens over verbaasd heb is dat het percentage meisj es in de verschillende landen sterk verschilt.

Bij Nederland en Duitsland zijn er relatief weinig meisjes. In Frankrijk veel en veel meer. Hoe dat komt weet ik niet."

Bernadette van Boxtel, springster van de ENPC komt met een heel onverwachts argument als ik haar vraag waarom zij denkt dat er eigenlij k maar zo weinig meisj es springen, laat staan doorgaan. Bernadette: "Ik heb zelf sterk het gevoel dat je als meisj e in de gevorderde springerij nauwelijks serieus genomen wordt. Hoewel je je B, C of D-brevet hebt, word je toch anders behandeld en bekeken dan jongens die eenzelfde brevet hebben. En dat moedigt je als meisje niet erg aan."

Marthé is het hier wel ongeveer mee eens: "Niet alleen de buitenwacht ziet het springen als een typisch mannelijke sport. Helaas zijn er ook een groot aantal jongens die wël springen en die dit verkeerde image voeden. En daarom is het bepaald moeilij ker voor een vrouw om zich in de springerij te handhaven en werkelijk iets te bereiken dan voor een jongen. Een foute mentaliteit, maar hij is er."

Wat merk je er van dat velen van ons je niet als een volwaardig lid van ons wereldje zien? Marthé: "In mijn eigen club niet zozeer, maar je voelt het verder toch wel vaak.

Je wordt minder gauw serieus genomen. Maar dat een meisje met verhoudingsgewij s niet eens zo ontzettend veel sprongen twaalfde wordt bij nationale kampioenschappen moet voor iedereen toch duidelijk maken dat een meisje in de parasport even serieus genomen moet worden als welke jongen dan ook? En dat springen niet typisch mannelijk is."

En wat merk je ervan dat de buitenwacht het springen als een typisch mannelijke sport beschouwt?

Marthé: "Het overkomt me regelmatig dat ik na de landing bij een demo als ik m'n helm afzet hoor uit het publiek: "Verrek, die vent is een meisj e! " Behalve de jongens die kennelijk wat neerkijken op de vrouw in de parasport, zijn er gelukkig ook vele jongens, die het dolle pret vinden. Dit mag blijken uit de volgende discussie tussen Marthé en mij. sportparachu tist

Ik: "Hoeveel relatiefsprongen heb je?"

Marthé (die nog geen nattigheid voelde): t t Zeven of acht link-ups en een driemansster. " Ik: "En hoeveel kiss passes waren hierbij?"

Marthé (na een kort lachje, zo van ik heb jou door): "Ik denk drie of vier. " Ik: "Een aardig percentage, hè?"

Marthé: "Eén keer mislukte een kiss pass. Dat was nota bene met Jaap Havekotte.

Ik was wat onstabiel en zag hem niet aankomen. Net toen hij me wilde pakken om die zoen te geven, maakte ik een pijl en stoof weg. Hij is nog wel achter me aan geweest, maar dat had geen zin meer."

Heb je andere gekke dingen meegemaakt in de lucht?

Marthé: "Ja, een paar weken geleden bij die driemansster.

Die was samen met Bert Wijnands en Steven Bliets, met wie ik ook nog een kiss pass maakte. Met Bert was dat al eerder bij een demo gebeurd.

We maakten die drieman uit een helicopter van 15.000 voet. Piet Santegoeds zou ook inkomen, maar die miste en verdween in de diepte. Op 12.000 voet hadden we de link-up. Wat lager de drieman. Op een bepaald moment rukte Bert zich los en verdween in tracking. Ik dacht: we zijn er, pakte m'n ripcord en trok terwijl ik net een fraktie van een sekonde te laat op m'n hoogtemeter keek en zag dat we op 7000 voet waren!

Er was niets meer aan te doen. Moederziel alleen hing ik daar, hoog boven de wolken. En er stond een harde wind. Achteraf bleek dat Bert Piet Santegoeds langs had zien komen en had gedacht, die drieman is er, nu ga ik een link-up met Piet maken. Dus was Bert achter Piet aangegaan. Ze hebben die link-up nog gemaakt ook, geloof ik. Maar ik kon dat allang niet meer zien."

•

Voor men nu denkt dat een vrouw in de parasport NIET elegant kan zijn, moet men weten dat deze foto tijdens een demo werd genomen, waarbij Marthê Bremmers bij wijze van groet aan het publiek gewoon met de benen zwaaide.

5

zonder heftige pogingen tot protesten (wind die wegviel en dergelijke) hadden aangehoord, hielden uiteindelijk maar wijselijk hun mond. Tegen de trots van een Bremmers voor zijn gezinsleden is niet op te protesteren.

Want zeg nou zelf: hoeveel vaders hebben dit? En houdt deze karaktereigenschap ook niet in dat iemand als Marthé eens een werkelijke bedreiging van de Nederlandse topspringers kan worden? En als dat zo is, kan niemand meer ontkennen dat het een goede eigenschap is. En voor wat mij betreft: het levert leuke verhalen op.

Marthé - onder haar Amerikaanse-Rus. 'Bert: "Toen wij hingen zag ik dat er maar drie chutes waren. Door de wolken kon ik niet zien dat Marthé ver boven ons hing. Maar ik zag niemand op de grond zenuwachtig heen en weer rennen dus dacht ik dat er in ieder geval geen ongeluk gebeurd was. Maar snappen deed ik het niet. Later bleek dat de mensen op de grond door de gaten in de wolken wel hadden kunnen zien wat er was gebeurd. " Marthé: "Ik had er wel even de smoor over in, maar al snel vond ik het eigenlij k best leuk. Ik heb nog nooit zolang onder m'n parachute gehangen. Ik heb heerlijk kunnen uitkijken en met die wolkenpartijen was dat prachtig.

En zo zweefde ik Duitsland binnen. Toen ik onder de wolken uitkwam kon ik niet eens het veld meer zien. Ik stuurde naar een flinke weg toe, over een dorpj e heen. En ik was nog niet geland of de eerste auto' s stopten al naast me. Ik was zo'n negen kilometer afgedreven."

Een verhaal over Marthé kan niet zonder een verhaal van haar vader, jarenlang voorzitter van de Afcent Paraclub.

Zijn "Bremmers-trots" is in verschillende kringen van de Nederlandse springerij bijna spreekwoordelijk.

En ja hoor, vader Bremmers stelde mij niet teleur. Ziehier een leuk staaltje "Bremmers-trots".

De heer Bremmers: "Op een dag zou een brug in de E 3 worden geopend bij Steijn. Het was heel officieel. De Belgische gouverneur was er en van Nederlandse kant de Commissaris van de Koningin. Voor deze belangrijke demo gingen twee instructeurs mee van de Afcent Paraclub, van wie bovendien een lid is van het Nationale Team.

Je hoort het: ik noem geen namen! Marthé namen ze mee als een soort streamer.

Dus gooiden de twee geroutineerde instructeurs eerst het kleine m ei sj e de kist uit. En ziedaar: als een zeilschip laveerde zij tussen de lantaarnpalen door en landde keurig midden op de brug. En die twee instructeurs?

Die wisten nog net het pak droog te houden door op een klein landtongetj e in de rivier te landen. Grof geschat op zo'n honderd meter van de brug af."

Ferdy Thij ssens en Piet Santegoeds die het verhaal niet 6

Marthé - vlak na één van haar 330 landingen.

bescherm uw ripcords ~ de gele kaart Onlangs sprongen in het zuiden des lands twee C "brevettersv zonder instrukteur.

De Rij ksluchtvaartdienst is hiervan op de hoogte gesteld en he.eft de Dienst Luchtvaart van de Rijkspolitie op hun spoor gezet. We weten niet hoe aktief deze dienst (op Beek) is, maar behalve intrekken van de oefenvergunning of een geldboete kan ook de vlieger vervolgd worden - want ook de vlieger heeft verplichtingen ten aanzien van de RLD. Er wordt ook onderzocht of het leden van de KNVvL zijn en zo ja, welke maatregelen er getroffen zullen worden.

Men zij gewaarschuwd!

W. Velthuizen sportparachutist

en ar eg .ak-

vrede door sport (sporttal a békéért)

.en

Het podium met officials.

nabeschouwing wereldkampioenschappen 1974 Tekst: Foto's:

:t

n

Charles Pellens Bram La's schuijt Jr. Ton Willebrandts

Het begon eigenlij k al in december 1973; de leiding van het nationaal team "nieuwe stijl" was er meer dan ooit van overtuigd, dat het zonder de nodige f inanc iël e middelen geen haalbare kaart zou zijn om de Nederlandse vlag te laten wapperen bij de 12e "Ejtöerriyos Világbajnokság" (W.K.) in Szolnok, Hongarij e.

Er moest dus naarstig naar een sponsor gezocht worden die in de hoge voorbereidingskosten tegemoet zou komen.

Het verzekeringsconcern ENNIA was de redder in nood en met de bedrijfsleiding is in de loop van het jaar een zeer prettige relatie opgebouwd.

Met hun f inanctël e ruggesteun kon dus aan de samenstelling van het team worden begonnen. Hetzelfde beeld als alle jaren kwam op het doek: clubbesturen werden aangeschreven om mogelij k onbekend talent op te geven, clubinstructeurs werden gevraagd op de AB-vergadering, doch slechts een tweetal werden opgegeven. Het moest weer komen uit de oude kern, die allen persoonlijk werden gevraagd weer mee te doen; de meesten deden dit en zo kon teamcaptain Charles Pellens in januari met de eisen en het trainingsprogramma voor de dag komen, sterk gehinderd door hoge kosten en autoloze week-ends. Nadat de kosten en het programma bekend waren, bleven nog 11 teamleden over. Het trainingsschema zou 3 wedstrij den en drie styletrainingen gaan omvatten. De eis was style te kunnen draaien in minder dan 14 seconden en een redelijke precisiespringer te zijn.

Na een wedstrij d en twee styletrainingen vielen de eerste drie kandidaten af: de styletijden voldeden niet of nauwelijks en hoe hard het ook was: met geld mocht persé niet roekeloos worden omgesprongen. Peter Levering, Lidia Vastenburg en Jaap Spiering misten dus de aansluiting.

Met de acht overgeblevenen werd de training voortgezet.

Styletraining op Seppe, een paar weken later in Hilversum, waar ook werd meegedaan aan de Coupe Maarsseveen, Afeent Paraclub was eens gastheer, vrij wel overal gaf het team acte de présence in de inmiddels bekend geworden witte ennia-overalls.

Vanaf hier nogmaals dank aan die verenigingen waar we hebben kunnen trainen.

Wedstrijden in Seppe, Maarsseveen en Hütter sdorf (Dld) sportparachutist

gaven de trainer een beeld, hoe de acht zich onder wedstrijddruk zouden houden, en deze wedstrijden gaven een duidelij k beeld, omdat ze onder vrij moeilij ke weersomstandigheden werden gesprongen. HUttersdorf gaf de trainer om meer redenen een duidelij k beeld.

In persoonlijke gesprekken gaven Jaap Havekotte , Ben Woltering en Tom Verschoor te kennen met privé-omstandigheden te kampen te hebben, die een eventuele uitzending naar Hongarije onmogelijk maakten.

Zodoende bleven er vijf over, om in Hongarije de eer hoog te houden en deze vijf waren: Charles Pellens, Bram LasschuijtJr., Ferdi Thijssens, Steven Bl ietz en Ton Willebrandts .

Vrijwel direct na de N.K.P. 1974 vertrok dit vijftal naar Hongarije. De reis verliep voorspoedig en 25 juli kwam iedereen ter plekke aan, waar we al ras geconfronteerd werden met de organisatie van de W. K., althans het huishoudelijke gedeelte daarvan. De huisvesting van het team, in twee aparte gebouwen, was matig; de voeding gedurende drie weken ronduit onvoldoende te noemen. Niet wat betreft hoeveelheid, doch vitaminen kent men er niet of nauwelijks. Bij het ontbijt werden weliswaar dagelijks paprika's geserveerd, maar wie eet die tesamen met een schijf vet spek' s morgens om 05.30 uur op? Bij de lunch en het avondeten ontbrak vrijwel altijd groente, terwijl melk een onbekend iets is. Ook boter bij de broodjes was er maar om de dag, maar we hebben het met veel zelf gekocht fruit goed overleefd. Iedereen nam tenslotte zelf iets mee naar de eetzaal om een redelijk ontbijt te creé ren.

De gedachte om nu voor de wedstrijden in deze vier dagen eens een paar trainingssprongen te gaan maken bleek fout: de verplichte trainingssprong volgens de code spor tif werd gemaakt en daarmee was de kous af en liep iedereen met de ziel onder de arm te wachten op de ceremonie die de W. K. moest openen. Dit gebeurde met een sproeivliegtuig met parfum, een parademo met de vlaggen van de deelnemende landen en duizenden afgeworpen streamers, een kleurrij k gezi cht.

Na het vlaghijsen kon iedereen weer naar zijn kamer ..... hoewel het ideaal trainingsweer was.

Zondagavond was oe eerste teamleadersmeeting waar medegedeeld werd, dat men zou beginnen met het springen van het minimumprogramma d. w. z. 6 p. a. 3 style en 3 groeps p. a.

Zodra dit achter de rug zou zijn, zou men verder gaan met het completeren van het programma (10-5-5).

Omwille van het weer zou worden begonnen met style.

Het wedstrijdtechnische gedeelte van de W. K. -organisatie had nogal met problemen te kampen gehad.

Een week voor aankomst van de W. K. -deelnemers was de D. Z. overstroomd, doordat de rivier de Tisza buiten haar oevers was getreden en moest een militair vliegveld als reserve D. Z. gei'nstalleerd worden, hetgeen nogal problemen met fotograferen gaf. Dit veld lag 10 km van ons appartement, dus ook een vervoersprobleem ontstond.

E. e. a. werd soepel opgevangen door de organisatie, doch toen hoofdscheidsrechter Schneebelli uitviel en Kuceravy

Stand-by voor de openings-ceremonie.

7

het moest overnemen, ontstond enige deining, temeer daar tegelijkertijd ook de wedstrijdleider "ziek" werd en zijn plaats door een vrij onervaren Buchmull er moest worden ingenomen.

Edoch maandag om 07.00 uur, de tij d waarop dagelijks de wedstrijden begonnen, stonden de 228 springers uit 33 landen naar de lucht te kijken voor de windspringers en zou men gaan beginnen met de stylewedstrij d.

Style werd gesprongen uit grote MI-8 helicopters, waarin weliswaar 20 plaatsen zijn, doch slechts 15 springers meegingen, die op commando via de radio uit moesten stappen; op deze wijze hing er elke twee minuten een canopy in de lucht.

Om de style eens als compleet wedstrijdonderdeel te beschouwen bij de W. K. lij kt een vergelij king met de W. K. 1970 en 1972 op zijn plaats, vandaar onderstaand overzicht. Er was geen video-recording bij de jurering omdat dit door de Oostbloklanden was geweigerd. Er waren zeven juryleden, de slechtste tijd en de beste tijd vielen af en als er penalties gegeven werden, moest dezelfde penalty door drie van de overgebleven vijf scheidsrechters gegeven zijn, om hem ook te krijgen.

1970 nr. 1 nr. 30 gemidd. eerste onder 10 sec. nr. 100

7,42 9,18 30 8,53 41 14,10

1972 sec. sec. sec. sec.

7,18 9,06 8,43 55 12,36

1974 sec. sec. sec. sec.

6,662 8,445 7,800 67 11,365

sec. sec. sec. sec.

wat blijkt nu uit die cijfers? De top is in twee jaar tijd ruim een halve seconde sneller gaan draaien. Om hoge

J

~

De kampong. ogen in het klassement te gooien moet men duidelijk binnen de 8 seconden draaien; de eerste achttien springers deden dat. Zou men op het moment 8 sec. clean draaien en alleen maar nullen trappen, dan zou men nog niet bij de eerste tien staan in het overall-klassement van dit jaar.

Is er veel veranderd in de techniek? Nee, het principe, alles zo dicht mogelijk rond het zwaartepunt is (uiteraard) niet aangetast; er wordt echter enorm "gewerkt" tijdens de series, vooral door de Oostbloklandenspringers.

Armen gaan van voor het hoofd tot aan de knieën, maar ook de schouder, het hoofd en de benen worden erg sterk gebruikt om het lichaam in een draai te "gooien". Het ziet er niet mooi uit door de kij ker, maar is wel erg effectief, gezien de tijden.

Wat betreft de jurering van het style-gebeuren nog het volgende: er was nauwelij ks een selectie-systeem geweest voor aanvang van de wedstrijden, zodat sommige jury-leden nogal aan kritiek blootgesteld werden. Een video-tape maken van een dertigtal sprongen die alle scheidsrechters hebben gejureerd en 's avonds aan de hand van de scorings-sheets een keuze maken uit het scheidsrechtersaanbod aan de hand van de behaalde resultaten lijkt een wenselijke zaak en voorkomt veel geklets tijdens de wedstrijd.

8

Bovendien zullen goede jury-leden de prestaties meer gaan opschroeven omdat de springers op hun fouten zulIen gaan werken.

Uitsla~ 1. Jean

1e sprong Armaing

sprong

3e sprong

4e

sprong

gemiddeld resultaat

Eranee

6,86

6,56

6,63

6,60

6,662

2. Anatolij

Oestpov

USSR

7,10

6,63

6,56

7,60

6,972

3. Václave

Hynak

CSSR

7,40

6,83

7,10

7,36

7,172

NL

10,96

12,16

12,00

10,26

11,345

110. Ferdi Thijssens

NL

11,36

11,36

12,20

11,53

11,612

127. Charles

NL

12,86

12,46

12,50

12,30

12,530

135. Steven Blietz

NL

11,86

13,30

13,23

13,40

12,947

141.

NL

13,50

13,63

16,00

13,10

14,057

99. Br.

Claude

2e

La s schu ij t

Pellens

Ton Willebrands

De afdeling precisie werd een verhaal apart. Was vooruit een bulletin gestuurd met de mededeling dat de maximum windsnelheid ter plaatse 2m/sec was: niets bleek minder waar. Talloze malen moest het precisiespringen voor enkele uren gecancelled worden omdat de wijzer weer over de 7 ging .....

Luid gejuich immer van degenen die nog springen moesten als weer de 7-meter bel, die electrisch aan de windmeter gekoppeld zat klonk.

De wind kwam van alle kanten. Het vertrouwde hollandse beeld van 's morgens en 's avonds gaat de wind eruit was persé niet van toepassing; vaak zat je het gunstigst als je tegen het middaguur aan de beurt was. De wind kwam ook van alle kanten en draaide in enkele minuten om. Er werden dan om die reden verséhillende r ejump s uitgedeeld, op voorspraak van de observing-j udge.

Deze meneer heeft tot taak te kijken of de springers een "decent approach" kunnen maken; kunnen ze dat zijns inziens, dan kan het harde of zachte windstoten geven, richtingsveranderingen van meer dan 45 graden: een rejump zit er niet in: zijn beslissing is nagenoeg bindend.

Dat volgens het reglement de windzak alleen de windrichting aan moet geven werd op een nare manier duidelijk.

De jury had hem (toen het die ene keer eens niet waaide) aan het eind maar dichtgebonden, net toen een van onze springers boven was; immers, als hij aan het eind dicht zit, geeft hij beter richting aan, was het commentaar; maar de springers die aan de windzak ook de snelheid schatten zagen nu een half gevulde" Iuchtmouw" en dachten dat er wind gekomen was; zij gingen in de remmen en vielen veel tekort .....

Eén van de Oostenrijkse dames ging om zeep, evenals Steven die op dat moment pas 31 cm had .....

Protesten bij de wedstrij dleiding/hoofdscheidsrechter werden afgewezen; ook in tweede instantie vonden we geen respons; ook het college van Internationale jury-leden verwierp het protest.

Enfin, het precisie-gebeuren werd gesprongen met behulp van de Antonov Il, een Russisch toestel, dat 15 springers kan herbergen maar er steeds maar 10 meenam, omdat dit beter voor de maag was. Ze werden overigens uitstekend ingevlogen door de piloten, zodat niemand problemen had met de selectie van zijn exit-punt.

Het materiaal waarmee gesprongen werd gaf een duidelijke overwinning van de Russische UT-15 te zien. Naar schatting had ruim 70 procent van de springers een UT, terwijl verder de papillon, de ptch-7 en8 nog ac te de présence gaven. De toekomst voor het precisie springen moet echter gezocht worden in de ram-air canopies ; nu de kinderziekten er wat uit aan het gaan zijn, ontwikkelen de grote parachute-fabrieken in de States een nieuw type, die volgend jaar geleverd gaat worden. Ook dit is weer een creatie van de heer .Ialber't, eveneens de Parasled, en luistert naar de naam para-foil. Ook van niet westerse zijde bleek veel belangstelling voor dit wonderding, waarvan Jim Lowe een proto-type sprong, hetgeen hem met 5 cm. een tweede plaats opleverde. Zijn opmerking: "With a plane you jump ten years langer" zullen zich vele springers ter harte nemen.

Hem stands-up tegenwind te zien maken op de dead-center en zelf met diezelfde zes meter voorwaarts de bak in, zullen velen aan het denken hebben gezet! sportparachutist

hoog te eindigen moet men absoluut in de zeven draaien en geen meters maken, althans dat bleek uit de einduitslag. Hieronder volgt een uittreksel met enige namen en de Nederlandse uitslagen.

1. Usmajer

Zo spannend is nu SPORTPARACHUTIST. Een andere noviteit op de W. K. was de elektronische schijf, die tot 15 cm elektrisch aangaf. Het zou te ver voeren over dit ding uit te weiden, doch ook nu was men het met vele resultaten niet eens; de schijf is beslist niet voor 100% betrouwbaar; het aanrakingspunt, wat hoort te tellen hoeft namelijk niet direct ook het drukpunt te zijn; de schijf heeft namelijk 2 Ă 3 kilo druk nodig om te functioneren en sommige schoenpunten rolden over het deadcenter en kregen hun noodzakelijke pressie pas er overheen, zodat de verbaasde springers soms centimeters kregen als ze naar hun mening nullen hadden.

Dit elektronische wonderding werd dus voor tientallen niet als prettig ervaren. Nochthans moest de oplossing wel in die richting worden gezocht en het wachten is nu op een verbeterde versie.

Uitslagen

'van enkele

bekenden/bekende

namen

- USSR

le

spr.

2e spr.

3e spr.

oi

4e

Se

spr.

spr.

6e spr .

totaal afstand

oi

1. Sidor - Polen

O.

0.00

0.00

0.00

0.00

0.00

O.

2. Wilde - DDR

0.00

0.04

O. Ol

0.00

0.00

0.00

0.05

2. Hicks - USA

0.04

O. Ol

0.00

0.00

0.00

0.00

0.05

2. Lowe - USA

0.00

0.05

0.00

0.00

0.00

0.00

0.05

2. Usmaj er - USSR

0.00

0.04

0.00

0.00

0.00

O. Ol

0.05

2. Reichert

0.02

0.00

0.00

0.00

0.02

O. Ol

0.05

0.00

0.04

0.02

0.00

0.00

0.02

0.08

0.04

0.02

0.02

O. Ol

0.03

0.00

0.12

0.00

0.00

0.15

0.00

0.00

0.00

0.15

0.43

0.08

0.16

0.10

0.25

0.04

1. 06

0.00

0.03

0.89

O. Ol

1. 28

7. Scherer

- CSSR - BRD

8. Collingwood - USA 10. Ligocki - Polen 33.

Ottaviant - lt.

34. Fricker

- Zwit.

0.28

0.07

54. Brake - USA (champ , '74 overall)

1. 04

0.04

0.33

0.00

0.76

0.00

2.17

79. Pellens

0.05

0.41

1,87

0.10

0.04

0.85

3.32

- NL

1. 06

0.35

0.40

0.04

1. 56

0.23

3.64

2. Ol

0.11

0.92

1. 55

1. 36

1. 06

7. Ol

134. Blietz - NL

0.07

0.16

0.08

10.00

0.04

0.16

10.51

148. Willebrandts

1. 51

0.06

10.00

2.25

0.32

0.15

14.29

86. Lasschuijt 122. Thijssens

- NL - NL

Er werden slechts zes van de tien sprongen gemaakt, maar vraag niet waarom: niemand wist iets, kon iets zeggen en/of beslissen en zelfs smeekbeden van de FAI-president Jack Maccrone om toch alstublieft te letten op de tekstborden levensgroot op het terrein bevestigd met de kreet SPORTTAL A BEKEERT (vrede door sport) en alsjeblieft die zevende rond te springen mochten niet baten. Een excursie bleek belangrijker (niet interessanter) en de ronde werd - met nog dertig springers te gaan - afgebroken.

Welhadden toen de nummers 1 en 2 Sidor en Wilde gesprongen: Sidor 55 cm en Wilde 28 cm. Ook Hicks USA had al van zijn kunnen blij k gegeven: hij handhaafde zijn score tot dan tot met 5 cm en trapte er een nul bij.

De ronde werd niet afgemaakt; iedereen had er zijn eigen gedachtenover en daar zullen we het maar op houden.

Zijn we nog schuldig het overall-klassement.

Om hierin â&#x20AC;˘.. sportparachutist

3.607 = 3.615 3.486

3.646

3. Hynek - CSSR

0.076

3.586

3.662

4. Gurnij - USSR

0.033

3.698

3.731

5. Reichert

CSSR

0.008

3.747

3.755

6. Collingwood - USA

0.020

3.765

3.785

7. Skotak - CSSR

0.081

3.776

3.857

8. Armaing - France

0.535

3.331

3.866

9. Hicks - USA

0.008

3.923

3.931

17. Lowe - USA

0.008

4.153

4.161

25. Brake - USA

0.361

4.023

4.384

41. Ottaviani - It.

0.176

4.640

4.816

56. Scherer - BRD

0.013

5.211

5.224

58. Huber - Oostenr.

0.050

5.215

5.265

64. King - GB

0.213

5.168

5.381

65. Scherbaum - BRD

0.630

4.752

5.382

71. Serenelli - It.

1.141

4.507

5.648

92. Lasschuijt

0.606

5.672

6.278

0.213

6.157

6.370

109. Pellens - NL

0.553

6.265

6.818

114. Thijssens

1.168

5.806

6.974

1. 751

6.473

8.224

2.381

7.028

9.409

100. Fricker

- NL

- Zwit.

- NL

135. Blietz - NL

en NL-teamleden)

+

0.160

146. Willebrandts Naam

0.008

2. Oszipov - USSR

- NL

Voor hen die het even vergeten waren de formule: Totaal score precisie aantal sprongen

+

gem. stijltij d 2

einduitslag

Over het onderdeel groepsprecisie kunnen we kort zijn: het weerbeeld speelde alle landen parten. De gemiddelde windsnelheid lag rond 6,8 m/sec. en de eindrangschikking zag er dan ook heel anders uit als men aan de hand van de sterkte der springers zou verwachten. De Russen waaiden in hun eerste sprong al ver over de tien meter, terwijl ook Nederland door een onderling misverstand 5 meter en 60 cm. moest noteren.

Er waren 31 deelnemende landen aan groeps p. a. - mannen.

Charles Pellens - in front voor z'n nieuwe koepel.

9

Uitslag (er werden drie sprongen gemaakt) 1e spr.

2e spr.

3e spr.

totaal

1. Oosten rij k

1,59

0,45

0,76

2,80

2. DDR

0,99

1,97

0,40

3,36

2,07

1,53

0,53

4,13

11,92

0,32

2,96

15,20

3. USA 18. USSR 24. Nederland 31. Japan

5,59

3,80

11,05

20,44

36,61

12,77

30,42

79,80

In totaal werden dus in een tijdsbestek van bijna drie weken afgewerkt: 6 pa, 4 style en 3 groeps p. a. -sprongen, ondanks het feit, dat het de gehele periode zonder uitzondering springweer is geweest, met uitzondering van de allerlaatste dag, de sluitingsceremonie-dag.

De sluitingsceremonie verliep helaas in de regen en de prachtige luchtshow met diverse grote internationale sterren-pogingen vielen in de regen.

Omdat de stemming veel te wensen overliet, voornamelijk door de trage, zeer matige organisatie en wedstrijdleiding vertrokken alle landen direct na het grandioze "banket" waar men diverse landen, waaronder Nederland buiten in de open lucht wilde laten tafelen, terwijl het goot ....

Het werd bijna een rel, doch uiteindelijk konden we in de bar eten. Het banket bestond uit een speklap met gebakken aardappelen. Iedereen was blij de terugreis te kunnen aanvaarden en door velen werd er op het prachtige nieuwe centrum te Graz (Oostenrijk) nog wat nagepraat, gefeest en ge-fun-jumped, De W.K. 1974 zullen niet als de gezelligste, sportiefste en effectiefste de geschiedenis in gaan; een land, dat de W. K. accepteert, hoort zich terdege voor te bereiden, zodat zaken als in Hongarije voorkwamen in de toekomst geen kans meer zullen krijgen; dit is beter voor het parachutespringen als volwassen sport.

--- .. ~

Mens erger je niet!

.'

11\

r: â&#x20AC;˘

enruo 1

~

verzekeringen

Steven Blietz in de aanval.

10

sportparachutist

zelfdiscipline .... een zwakke schakel?

In de laatste jaren zijn er weleens sprongen uitgevoerd welke in strij d waren met de geldende voorschriften (windsnelheden, notams, enz.). Ongunstige kritiek bij autoriteiten en bij de pers zijn vanzelfsprekende reakties.

Dit is dan vaak koren op de molen voor sommige lieden die ons geen warm hart toedragen.

Echter - vaak komen dit soort zaken voort uit een gebrek aan zelfdiscipline.

Elke springer,

zowel een staticlinespringer

instrukteur-examinator

als een

zal moeten leren om tij dens alle

fases van het springen de zo erg noodzakelijke zelfdiscipline op te brengen. Een standaardsysteem

voor leerlin-

gen is overbodig indien een springvergunninghouder concludeert dat hij door zijn ervaring veiliger springt.

Zodra

men de psychische wetten ruimschoots overtreedt dan telt ervaring niet meer mee.

ZIEKTE

Enige jaren geleden ging een Vereniging hierdoor totaal

De gewaardeerde voorzitter van PCN - Herik BEUZEL is onlangs opgenomen in het ziekenhuis te Assen. Henk wij wensen je van harte beterschap.

ten gronde. Enkele leden van de club wilden springen, doch - de windsnelheid liep op tot 18 meter per seconde.

De dienstdoende springleider verbood het springen en ging onmiddellijk naar huis. Traditioneel gingen de springers naar het dichstbijzijnde café. Na ettelijke pilsjes gedronken te hebben had men moed genoeg verzameld om juist alle regels te overtreden.

GEHUWD Op 30 augustus j.l. zijn in Amsterdam gehuwd Ad SCHAAD (PCl) en Berthie MENDELTS. Namens de paragemeenschap van harte gefeliciteerd.

Ze gingen naar buiten en

besloten toch de sprongen uit te voeren.

GEBOREN

Gevolg:zeer harde landingen en alle springers werden in het nabijgelegen ziekenhuis met zware verwondingen opgenomen. Dit gebeuren demonstreert

Wij feliciteren de familie HOLTKAMP - LEZEMAN (VPCT) met de geboorte van hun dochter Natasja.

het gebrek aan zelf-

discipline en verantwoordelijkheidsgevoel

bij ALLE BE-

TROKKENEN. Dit heeft zowel betrekking op leiding, springers en de vlieger. De vlieger had nooit met zijn vliegtuig mogen vliegen. De leiding had niet mogen vertrekken,

bovendien

negeerde elke springer de beslissing genomen door de '

ONDERSCHEIDING Op 19 september werd ons lid Jan PIENING (VPCT) door HM de Koningin geridderd voor zijn steun in het gij zelingsdrama in Den Haag en op Schiphol.

Jan - PROFICIAT met deze onderscheiding.

(Ter informatie: Jan Piening fouilleerde de Japanse terroristen op Schiphol) •

leiding - door deze overtreding te begaan heeft men zich al gekwalificeerd als een onveilige springer.

In een sport

als de onze is zelfbeheersing een allereerste

vereiste.

Hiermede is men er echter nog niet - want als men zo onbeheerst denkt en werkt als in het bovenstaande is weergegeven dan heeft men een grote kans dat het gebrek aan zelfdiscipline ook thuis, op het werk en op de weg wel plaats zal vinden. Tracht daarom beheerst,

veilig

en niet gehaast te werken - want "haast" is één van de grootste vernietigers

van onze beheersingsmogelij kheden.

HAASTIGESPOED IS ZELDEN GOED. In het kort samengevat: het onder alle omstandigheden opbrengen van een juiste zelfdiscipline draagt er toe bij om een veilige springer te worden. Het zal helpen het sportspringen te laten

uit voorraad leverbaar nieuwe en gebruikte -

Papillons, harnassen en packs; Clouds; Para-overalls, eveneens in twee kleuren; Para-boots; Para-helmen; Hoogtemeters; Tassen voor hoofd- en res. chutes; Para-brillen (origineel); Para-handschoenen; Vliegerjacks; Stickers, posters, speldjes, stropdassen enz.

PARA-SHOP HOR ST Papaverstraat 11 Amersfoort Telefoon 03490 - 10132

voortbestaan in de toch al zo druk bevolkte luchtruimte.

K.S. sportparachutist

11

wereldrecords Tijdens de training op het Wonderboomvliegveld in ZuidAfrika sprong J erry Bird met zijn groep "Wings of Orange'' een tienmansster in: 12.76 seconden!

[

In Cal ifo.rnté is het sterrenrekord verbroken .... thans éénendertig personen!

Dit gebeurde op 4 augustus j.l. tijdens een sprong vanaf 14.500 ft.

rlpcordstop

harry's equipment corner

_

door

leven s --gevaa rlyk __-I

harry kuipers

>

de bevestiging van de" d" ring Nog steeds worden "D" ringen voor bevestiging van de reserve-parachute op de meest vreemde wijze aan de harnassen bevestigd.

Bij de controle van het materiaal tijdens de Nationale 1974 bleek dit overduidelijk.

Voor de bevestiging van een "D" ring aan het harnas verwijzen wij u naar bijgaande tekening.

De z. g. "running-ends" behoren ook behoorlijk (machinaal) genaaid te worden en dus niet met een dubieus touwtje (met één of twee steken) vastzetten.

~,/

~/

E

41

Ol

• • springvergunningen

I

i

De SPRINGVERGUNNING is een geliefd "jachtobj ect" voor de meeste springers. Je moet er wel om denken, dat een aantekening D niet automatisch inhoudt, dat je een dergelijke vergunning kunt krijgen. De springvergunning is iets anders dan een oefenvergunning. Lees maar eens in de Regeling Valschermspringen de artikelen 8 t/m 11 deze gaan speciaal over de springvergunning. Je moet zo-wie-zo deze Regeling en het Basis Veiligheidsreglement kennen. Je moet zonder problemen een notam kunnen aanvragen voor elke plaats in Nederland en het coördinaat daarvan kunnen vinden. Je moet de problemen van het vliegen en het droppen kennen, een vlieger kunnen briefen en weten welke eisen aan een vlieger gesteld moeten worden voor hij kan droppen. Bovendien moet je zelf volkomen vrij in de lucht zijn. Je moet weten, dat je geen enkele verantwoording kan en mag dragen t. a. v. andere springers als je niet in clubverband met een instrukteur springt en nog zo het één en ander.

Alleen een instrukteur-examinator mag de vergunning namens de Directeur-Generaal van de Rij ksluchtvaartdienst - aftekenen.

Wim Velthuizen

Uw para-uitrusting

is niet compleet

(

I

I~::~' 11111 1111 ~

1111\

7'§/

indien

·'s PO

RT PARAC H U TI

s r-

ontbreekt.

12

sportparachutist

para-boeken-markt

Eén van de "kleuren-foto'

s" uit Andy' s Boek.

buitenlandse tijdschriften

skies-call Hét boek

.

OVER sp rin g e r s DOOR springers.

K eech

LES HOMMES VOLANTS (Frankrijk) 1 x per 2 maanden Adres: Les Hommes Volants 28, Rue de Navarin Paris (ge) - france

dat wil zeggen SUCCES VERZEKERD. Formaat: 21 x 29 cm.

Eénhonderd en dertig pagina' s met zeldzame

KLEUREN-

FOTO'S. Dit boek behoort bij de attributen

Bestelformulieren

van elke rechtgeaarde

E

zijn verkrijgbaar

7, = (ca.

f

44, --).

THE SPOTTER (USA) 1 x per 2 maanden Adres: THE SPOTTER 109 Park Street Dorchester, Ma.,

bij het Afdelings-

secretariaat.

Stuur een briefkaartj e met aan de achterzij de het woord "SKlES CALL!' en de folder wordt u per omgaande toegezonden.

$ 8, -- per jaar

FF 60, - per jaar

SPORTSPRI GER (West-Duitsland) 1 x per 2 maanden DM 21, -- per jaar Adres: SPORTSPRINGER Havelstrasse 4 6083 - Waldorf-Essen (BRD)

SPORTPARACHUTIST. Prijs (inclusief) verzendkosten

K. Sikkens

para-

PARACHUTIST (USA Maandblad Adres: Parachutist Magazine PO BOX 109 Monterey California 93940 (USA)

VOOR springers

FOTOGRAAF: Andy

door

"

$ 6, -- per jaar 02122 (USA)

CANPARA (CANADIAN PARACHUTIST) 1 x per 2 maanden US $ 6, -- per jaar Adres: CANADIAN PARACHUTIST Box 848 Burlington Ontario Canada FREE FALL KIWI (Nieuw Zeeland) 1 x per 2 maanden US $ 7,50 per jaar Adres: PO Box 44-105 PT Chevalier Auckland New Zealand AUSTRALIAN SKYDIVER 1 x per 2 maanden US $ 10, -- per jaar Adres: AUSTRALIAN SKYDIVER PO BOX 9 Kensington Park 5068 South-Australia

sportparachutist

13

een brug te ver

Q

te koop Olympic Zero met sleeve en pilotchute verpakt in een originele stylemaster inclusief 26 ft bestuurbare conical reserve koepel.

Zgan slechts

All Te< ove in< De spr Fai ong De' en str

60 sprongen.

J. We ick Vogelzang 50 Roosendaal NB

I

paragids 1974

chr

wij zigingen Blz. 13 H. Kok (voorzitter VPCT) wijzigen in V. B. A. M. Cillekens M. P. Michel (secretaris PCMC) wijzigen in J. Jansen.

(A bridge too far) In de maand september j. 1. is overal in het land veel aandacht besteedt aan de uitgifte van het boek" Een brug te ver" van Cornelius Ryan.

Het boek behandelt zeer uitvoerig het plan van veldmaarschalk Montgomery om het derde Rij k zeer snel op de knieën te brengen.

Ruim 10.000 Britse en Poolse parachutisten werden nabij Oosterbeek gedropt. Ruim 7000 Amerikaanse parachutisten sprongen boven Grave. Echter, alles tevergeefs.

De operatie Market Garden werd één der tragische mislukkingen uit de 2e wereldoorlog.

Cornelius Ryan beschrijft alle gebeurtenissen op boeiende wijze met inschakeling van ooggetuigenverslagen van Geallieerde en Duitse kant. Het boek omvat 512 pagina' s terwijl meer dan 150 foto's zijn opgenomen.

Een boeiende reconstruktie van de grootste luchtlandingsaktie aller tijden.

Blz. 14 Cillekens, V. funktie wijzigen in voorzitter tvs chefinstr. VPCT (tel. overdag 04750 - 17641) Blz. 15 Na Investronic Chemicals opnemen Jansen, Zeist Nij enheim 12-09 tel. 03404 - 11725.

Blz. 16 Kok, H. funktie wijzigen in voorzitter chefinstr. afd. para-vliegclub Flevo.

Lasschuijt A. Jr. tel. privé wijzigen in 01621 4216; tel. overdag wijzigen in 01621 - 3920 tst 225.

Blz. 17 Michel, M. P. en het daarachter gestelde doorhalen; Schuilenburg, C. funktie wijzigen in instrukteur afd. Para-vliegclub Flevo.

val

"

val GE

he wo vo DE de de El va

ml

V< 1.

2.

3.

4.

"sint nicolaas" ,"

sportparachutist UW blad -

J.

Her et en se In stE SIE

1.

,

H

'::,'

ti. m

.... " kerstd agen .. ""

w e' Z s.

Z

é B

1l~=~~pEè-IN_~!:!_I1~AU

g IJ

LEVERT U:

PARA- (HERALDISCHE) -SCHILDEN .. , . , . ..

f

16,50

PARA-STICKERS (twee modellen). _. . . . . . . ..

f

1,50

HANDGEBORDUURDE BLAZERBADGE ... , ., (gouden adelaar aan zilveren parachute)

f

25, --

v. v

n

z

d g F v t I

~~stell~J1~

V .1. n. r. voorzitter Wim Velthuizen overhandigt het boek aan de Poolse ambassadeur. rechts secretaris Karst Sikkens overhandigt het aan de ambassadeur der Verenigde Staten. Ed Habets (voorzitter CPV) overhandigde het boek aan de Engelse militaire attaché, terwijl Guus Pichel (FD) "Een brug te ver" aanbood aan de Gouverneur der Residentie.

14

door overmaking van het verschuldigde nummer: 179618

bedrag op giro-

t. n. v. KNVvL - Den Haag

(op het strookj evermelden: verzoeke toezending:

lidnr.

.

. (artikel vermelden).

sportparachutist

i I 1

I tragistiek Al geruime tijd wordt door leden van de Amerikaanse Technische Commissie jaarlijks een rapport opgesteld over ongevallen met dodelijke afloop bij het sportspringen in de V. S. De conclusies, die men uit deze rapporten kan trekken, spreken meestal voor zich. Het eind-rapport, genaamd Fatality Study is samengesteld uit de rapporten van alle ongevallen, zoals deze zijn verzonden naar de autoriteiten.

DeFatal ity Study 1973 werd gemaakt door Al lan C. Webb enJ erry Schrimsher de eerste springer, de laatste instructeur-examinator, en werd gepubliceerd in de "Parachutist" van de USPA, september 1974.

Het rapport van 1973 geeft een zeer interessant beeld, reden om er diverse passages letterlijk van over te nemen en het geheel verkort weer te geven, om aan de nedertandse springers(sters) ter kennis te brengen.

In 1973 verloren in de V. S. 44 para's het leven, (het hoogste aantal sinds 1968) door verschillende oorzaken.

Slechts bij één van deze gevallen kan er gesproken worden van "pech": alle andere ongevallen waren een gevolg van "menselij ke tekortkoming" of "gevaarlij ke overtreding van de veiligheidsregels" .

Geprojecteerd tegen het aantal gemaakte sprongen, gaat het aantal ongevallen verhoudingsgewij s omhoog; helaas worden elk jaar weer dezelfde fouten (met noodlottig gevolg) gemaakt; een onvergeeflijke handelwijze!

De Fatality Study 1973 geeft niet alleen de oorzaken van de diverse ongevallen, maar ook de ervaringsgraad van de springers aan.

Er wordt een verschuiving van het ongevallenpercentage van "beginners" (1-24 sprongen) naar "cracks" (200 en meer) geconstateerd.

Voor de statistiek zijn de ongevallen als volgt ingedeeld: 1. ongevallen tij dens de vrij e val 2. ongevallen bij de opening

3. malfunktion van hoofdchute en problemen 4. ongevallen bij landing

met reserve

1. Ongevallen tijdens de vrij e val

Het zal geen verbazing wekken, dat er door botsingen tijdens de vrij e val en bij de openingsprocedure steeds meer ongevallen te betreuren zijn. Immers het relatiefwerk in Amerika (en ver daarbuiten) heeft sinds eind 1972 een enorme vlucht genomen.

Zevenspringers verloren er in 1973 het leven door, één slachtoffer meer dan in de drie voorafgaande jaren tesamen.

Zes van hen hadden meer als 200 sprongen in hun logboek, één had er 94.

Bij twee ongevallen in deze categorie verloren twee springers tegelijkertijd het leven.

In het ene geval mislukte een tienmansster; op 4000 ft werd "afgezwaaid" door de viermansbasis.

Een man, die vlak naast en onder de ster lag opende zijn chute en de man, die uit de basis draaide, dook erin; hij moet dit gezien hebben, want ook hij opende nog zijn scherm. Beiden daaldenaan geopende koepels; doch de klap was zo groot geweest, dat beiden het leven lieten.

Het gebeurde bij een demo boven een Universiteit; de demo werd gehouden met het oogmerk om leden voor de sport te winnen.

De springer, die als eerste trok (350 sprongen!), schreef eens in de Universiteitskrant: "Volgens mij is sportspringende opwindendste sport die men kan beoefenen. De sport vergt veel van de beoefenaars en stelt zeer hoge eisen, omdat elke verkeerde of ondoordachte, haastige bewegingfataal kan zijn. Ik geloof, dat met gedegen training parachutespringen een geweldige, veilige sport is. 'I Hettweede ongeval, dat aan twee ervaren D-brevethouders het leven kostte, gebeurde bij een relatiefpoging van 2800 ft (!). sportparachutrst

Na de exit begonnen beide springers te proberen de link-up tot stand te brengen, en hielden dat tot 1000 ft (!) vol. De onderste man trok, en de springer boven hem, die vrijwel tegelijkertijd trok, viel in zijn canopy. De twee koepels raakten verward. Er werd een reserveparachute "bijgezet", die gedeeltelijk opende, maar ook verward raakte.

Een andere zeer ervaren D-brevethouder begon aan een relatiefpoging (tienmansster met 4 nieuwelingen erbij) en viel door een zich openende canopy.

Hij ging door de lijnen, verwonde de springer ernstig, raakte zelf bewusteloos en viel door tot de grond.

Een springer met 338 sprongen ging ais achtste uit bij een 10-manssterpoging.

De ster werd tot 7 man soepel opgebouwd, daarna begon hij te "rammelen".

Eén der springers opende zijn hoofdchute zonder te kijken en nummer 8, die net inkwam, vloog erin; op het laatste moment trok hij echter zijn reserve. Een derde springer viel door beide koepels heen en trof hierbij de 8e man, die bewusteloos raakte - bovendien raakte hij met zijn hoofdchute verstrikt in de reserveparachute van de 8e man.

De derde springer gooide toen zijn hoofdchute af en liet de 8e man aan zijn vernielde reserve en zijn eigen verwarde hoofdkoepel achter. Nummer 8 ging met grote snelheid naar beneden en overleefde het ongeval niet.

Het laatste slachtoffer betreft een beginneling met 94 sprongen. Hij zou opereren als basis voor een tienmansster. Nummer twee kwam veel te hard in en trof nummer één zo hard, dat hij bewusteloos raakte en doorviel met funeste gevolgen.

2. Ongevallen bij de opening.

Door in het geheel niets te openen verloren in 1973 vier springers het leven. In het eerste geval betrof het een oudere springer met 6 jaar ervaring en 350 sprongen, die van 3500 ft tien seconden zou maken bij een p. a. sprong. De eerste twaalf seconden viel hij stabiel, en ooggetuigen verklaren, dat hij daarna onstabiel raakte en dat tot de grond bleef.

Bij het onderzoek van zijn uitrusting bleek, dat hij geen van beide ripcords had gebruikt.

Een andere springer (met 20 sprongen) die nog steeds moeilijkheden met zijn stabiliteit had, moest tien (!) seconden maken. Hij raakte echter onstabiel en tuimelde naar de grond zonder een poging één van beide ripcords te trekken. .'

Vier springers lieten het leven, door zo laag te openen dat de hoofdchute geen gelegenheid had zich te ontplooien.

Een springer met 13 sprongen verliet op 1000 ft een vliegtuig met motorstoring en trok na een korte vv zijn hoofdchute . Hem was geleerd onder deze omstandigheden zijn reserve te gebruiken. Slechts de pilotchute, zijn sleeve en twee slagen van de opgeschoten lijnen waren uit zijn pack.

Een andere springer met 22 sprongen zou 20 seconden maken en draaien beoefenen. Men veronderstelt, dat hij de hoogte is vergeten, door te grote concentratie op zijn draaien, hoewel hij een hoogtemeter had. Hij trok op 100 ft.

Twee ongevallen met dodelijke afloop gebeurden op hetzelfde moment met springers met resp. 42 en 173 sprongen.

Vier parachutisten kwamen van 10.500 ft om een viermansster te gaan proberen. Twee springers zwaaiden op de normale hoogte af en openden, terwijl de beide anderen doorgingen met relatief; beiden openden z ëér laag en tegelijkertijd hun scherm. Ze werden op 9 meter van elkaar gevonden met hun ripcords van de hoofdchute in de hand en de canopies in het begin van de openingsfase.

3. Malfunction van de hoofdchute en problemen reserve.

met de

Dit type ongeval heeft van '69 tot '73 verreweg de meeste slachtoffers geëi st (94 doden) en bleek ook in 1973 ruim 52% van het ongevallen percentage te vertegenwoordigen.

Drieentwintig springers verloren bij een dergelijk ongeval het leven.

15

Verwarring van reserve met hoofdparachute Onder dit hoofdstuk zijn 7 gevallen te rangschikken.

De reserve draaide in de hoofdchute of bleef achter de uitrusting hangen. Eén springer gooide zijn ripcord niet weg, dar daarna de lijnen van zijn reserve omstrengelde en ontplooiing van zijn reserve belette.

Een ander opende zijn hoofdchute, terwijl hij niet stabiel was en de vanglijnen draaiden om zijn middel. Hij trok op 700 ft zijn reserve, doch deze kon vanwege de lijnen er niet uit.

Bij een soortgelij k geval kwam de reserve vast te zitten aan de risers van de hoofdparachute.

Een springer met meer dan 2000 sprongen trok op onverklaarbare wijze zijn reserve (mét pil otchute) , die onmrddellij k in zij n streameremde hoofdchute schoot en erin draaide.

Een leerling, die na een normale exit onstabiel raakte, trok zijn hoofdchute en vrijwel tegelijkertijd in paniek zijn reserve. Beide chutes draaiden in elkaar.

Een springer met 600 sprongen kon zijn êne capeweIl niet open krijgen of opende hem in het geheel niet en de pilotchute van zijn reserve draaide om zijn ene overgebleven riser.

Geen reserve getrokken Drie van de zes springers in deze categorie waren vrouwelij ke leerlingen. Eén kreeg een horseshoe malfunction (pilotchute b. v. aan voet blijven hangen) door een slechte lichaamspositie bij een staticline-afsprong.

De leerlinge scheen met haar handen te zoeken, maar trok niet.

Twee andere vrouwelij ke leerlingen bleven tot de grond proberen hun hoofdchute te trekken.

Bij een leerling bleef bij zijn eerste sprong de pilotchute om zijn schouder vast zitten. Hij trok geen reserve.

Twee ervaren springers trokken geen reserves, waarschijnlijk in de veronderstelling, dat hun hoofdchute zich aan het openen was.

Reserve te laat getrokken Er waren twee gevallen, dat de reserve getrokken werd zonder de hoofdchute af te koppelen, maar in beide gevallen te laag om de reserve zich te laten openen.

Breakaway, geen reserve getrokken Drie springers met meer dan 200 sprongen trokken hun reserve niet, nadat ze hun malfunctionerende hoofdchute hadden afgekoppeld.

Eén koppelde zijn paraplane af; het onderzoek wees uit, dat hij de ripcordhousing tweemaal zo lang heeft getrokken in de veronderstelling, dat het zijn reserveripcord was. In twee van deze gevallen was de lanyard (staticl inetje voor de reserve bij een piggyback-systeem) verwijderd.

Breakaway, reserve te laag getrokken Drie springers (met weinig ervaring) trokken na de breakaway hun reserve te laag. In alle drie de gevallen, raakten de springers kennelijk het besef van tijd en hoogte kwaijt. In twee gevallen waren het streamers, die men te laag probeerde op te lossen, in het derde geval probeerde de springer na zijn breakaway te lang om een goede lichaamspositie voor reserve-opening te krij gen.

Breakaway, reserve malfunction In één geval bleef de pilotchute van de reserve

achter een

verhuizen? dan adreswijziging aan para-secretariaat!

16

slappe pack-opening-band hangen, waardoor een horseshoe ontstond, die tot de grond bleef.

Een andere springer had zijn reserve niet aan de D-ringen vastgehaakt voor de afsprong; een derde had zijn D-ringen zelf aan zijn harnas genaaid op een foutieve manier, zodat bij de openingsschok van de reserve zijn D-ringen afbraken.

"I k~ l~ DI W s~ "1

aE H

4. Ongevallen bij de landing Vijf springers verloren het leven na gedaald te zijn aan normaal geopende parachutes.

Eén springster brak bij de landing haar nek. Volgens omstanders zou ze op het laatste moment haar chute gestalled hebben.

Drie springers verdronken, waarvan 2 "eerste-sprongleerlingen" .

De eerste deed geen enkele poging om na de waterlanding zijn uitrusting uit te doen, en verdween ondanks reddingspogingen in de diepte.

De andere leerlinge landde in een rivier en werd door de stroom achter haar canopy aangetrokken.

Een ervaren (161) springer maakte een stuurfout en landde in het water. Hij had geen "fl ota tion gear" en zwom in zijn eigen lijnen, waarin hij verward raakte.

Eén leerling landde door onverwachte winden en slechte besturing in een elektriciteitsleiding en werd door zijn eigen borststrap gewurgd.

,,] m

"] ot

111·1

"]

pl fu TI"

Pl

hi "]

v: h: g: bi tt '

Analyse naar geslacht In de F'atal ity Study 1973 is geen poging gedaan om een statistiek te maken uitgesplitst naar geslacht.

Het aantal vrouwelijke slachtoffers is te klein om gefundeerde conclusies te trekken. Vijf van de 44 slachtoffers waren vrouwen. Bij het ongeval met de gebroken nek en de waterlanding deden de springsters wat ze konden doen, afgemeten naar hun ervaringsniveau.

De andere drie trokken geen reserve, allen hadden minder dan 75 sprongen, 2 waren eerste-sprong-leerlingen.

0;

e; s cl

'"

(I

"

e' (J

"

v s

CONCLUSIES Wat zijn nu de conclusies zijn?

die uit het rapport te trekken

1. Het leven van 22 van de slachtoffers had gered kunnen worden door het gebruik van goed functionerende automatische opener. (dat is 50%!)

Er is niet gesteld, dat ze ook gered zouden zijn, maar een gedeelte ervan zeker en allen hadden in ieder geval een kans gehad.

2. Het aantal dodelijke ongevallen door botsingen tijdens de vrije val neemt angstwekkend toe. Goede training, voorbereiding, briefing en ervaring zijn bij relatiefwerk een noodzaak, 3. Bij 45% van de ongevallen werden de veiligheidsregels/ voorschriften overtreden, die weliswaar niet de ongevallen veroorzaakten, maar wel een beeld schetsen van de nonchalance van de springer en/of zijn instructeur.

(Red. : Lees blz. 11.)

4. In 1973 waren er geen ongevallen veroorzaakt door de veel besproken rtpcord-stops.

Een verheugende ontwikkeling.

Toch worden ze (ook in Nederland!) nog op sommige uitrustingen aangetroffen.

5. Het is van het grootste belang dat alle sportspringers er van doordrongen raken, dat malfunctions onmtddellij k onderkend en "behandeld!' moeten worden.

Bij meer dan 50% van de dodelijke ongevallen in 1973 werd er onjuist, of vaker nog te laat, gereageerd op een malfunction van de hoofdchute.

Deze fout komt verhoudingsgewijs bij alle ervartngsniveaus in gelijke mate voor.

Tot slot nog een aantal opmerkingen en commentaren, zoals deze in de verschillende ongevallenrapporten vermeld waren. sportparachutist

v

h

"cl l:

~ I i n i

(

seshoe ringen tngen zodat bra-

"De vrouw, die door haar chute de rivier in werd getrokken en verdronk had door snel denken en handelen haar leven kunnen redden. Goed briefing en training bij deze DZ zou levens reddend hebben kunnen zijn."

TABEL 2 Ervaringsniveau

Wat betreft de twee gevallen met losse of losgeraakte reserve: "Het eerste geval was hij waarschij nlij k pas in de kist aangedaan en niet meer door een collega ge-pin-checked.

Het tweede geval was een geval van slecht riggerwerk."

"Reddingsvest of flotation-gear was in de club aanwezig, maar was niet gebruikt." (verdronken)

omstalled

"Naar mijn mening is deze man niet kundig om op te leiden of als jumpmaster op te treden", zei een 1e sprong leerling. (verdronken)

ding ingsr de

andde n

lte In

unfers en toen,

Totaal

"Depl oym ent bag (pod) was zelf gemaakt van een slecht patroon en bovendien zeer onzorgvuldig genaaid." (malfunction aan hoofde hute)

Ongevallenpercentage 1-24e sprong leerlingen

1968-1973

'68

'69

'70

'71

'72

'73

7 6 6 4 0

13 6 6 11 1

14 5 1 7 2

17 7 6 8 0

19 3 4 9 0

14 7 8 15 0

23

37

29

38

35

44

48%

45%

54%

32%

1 - 24 sprongen 25 - 74 sprongen 75 - 199 sprongen 200 of meer sprongen niet gemeld

an

tg-

van de springers(sters)

30% 35%

Berekend over de tijd 1966-1973 vertegenwoordigen de leerlingen met 1-24 sprongen 40% van het aantal slachtoffers.

"Floating r ipoo rd" werd veroorzaakt door een te losse pocket. Hij was ervoor gewaarschuwd de sprong ervoor; hij maakte het niet in orde." (malfunction hootdchute) "Het slachtoffer stond erom bekend, dat hij bij het van de kist steeds zijn reserve en een gedeelte van harnas losmaakte, wanneer men naar grote hoogte gaan voor een grote sterpoging. "(reserve niet vast breakaway van zijn hoofdchute. )

klimmen zijn moest na een

"De Static-line was van het piggyback-systeem afgehaald, omdat hij vond, dat het problemen zou kunnen geven bij een eventuele opening van zijn reserve. Volgens zijn instructeur had het zijn leven gered." (breakaway van hoofdchute, geen reserve getrokken.)

"Hij had al eens een schorsing opgelopen voor laag trekken." (hoofdkoepel in elkaar gedraaid nooit reserve getrokken.)

I

"Als het slachtoffer had geluisterd en zijn uitrusting naar een goede rigger had gestuurd, zou hij nu nog leven. " (reserve ontplooide en scheurde D-ringen van harnas)

tin;en.

Van 10 tot 25 augustus 1.1. werden in Zuid-Afrika voor de tweede maal wedstrij den relatiefspringen gehouden om de WERELD-CUP.

Indien onze buitenlandse correspondent tij dig terug is zal in het eerstvolgende afdelingsorgaan hierover uitvoerig worden geschreven .

Onderstaand springerij.

"Beide springers vonden door hun eigen stommiteit de dood. Zij overtraden de alom bekende regels van veiligheid en wisten dit zelf het beste." (exit beneden 2500 ft, toch rw-poging-canopies draaiden in elkaar.)

naa r geval

(niet te verwarren met wereldkampioenschappen, deze vinden in 1975 voor het eerst plaats in West-Duitsland).

Ondanks een goede organisatie waren er een aantal problemen, zoals sterke wind en een harde dropzone - e. e. a. leverde vele verwondingen bij de deelnemers.

Openingastoringen waren aan de orde van de dag.

"Als conclusie wil ik stellen, dat de oorzaak van het ongeval is gelegen in "menselijke tekortkoming" van de beide springers en dat het slechts door de springers zelf te voorkomen was geweest." (RW poging doorgezet tot 300 ft hoogte. ) .nen

tweede wereld-cup relatiefspringen

Sterren (10), die geen 5 sekonden gevlogen hebben of minder dan 8 springers hadden, werden met 1 punt bestraft.

,

2

3

<

s

,

10/18.62 10/20,91

10/15,32 10/23,52

10/17,91 10/20.31

10/18,21 10/18,33

10/21,27 10/20,49

10/18,71 10/20,29

10/27,85

10/26,93

10/26,12

1O/2g,69

10/33,76

10/30,92

10/31,60

10/29.02

10/29,68

10/2.'1,70

10/31,16

TIENAlAKSSTER

Vertaling en bewerking Bram Lasschuijt Jr. Instr.

73-05

TABEL I

: de twik-

Oorzaken van doelijke ongevallen 1968-1973

;e Botsingen tij dens vrij e val en opening Niet getrokken Te laag getrokken Malfunction met hoofdchute en problemen met reserve Landingsklap Verdronken Electrocutie Andere oorzaken

73 'p

s-

aan van deze relatief-

Ter informatie:

In de tabellen zijn de Fatalaty Studies van de laatste jaren in beeld gebracht. Deze spreken voor zichzelf. Moge de nederlandse springers(sters) lering trekken uit deze Study; onze sport zal er baat bij hebben. gels/ 1ge1 van sur,

treft u de resultaten

'68

'69

'70

'71

'72

'73

4

6

1

3

2

7

4 3

10 0

5 5

2 5

4 3

4 4

9 1 2 0 0

19 2 1 0 0

14 1 2 0 0

17 1 6 2 0

20 1 2 3 0

23 1 3 0 2

23

37

29

36

35

44

1. USA 2. Fnlnkrijk lcarnsGroupe 3. W. Duitsland I WaltcrsVlJge1 4. ZUid Arrika I ChainGang 5. Engeland EndruslSkydh'er 6. W. Duitsland n Boog!e Woogle 7. Internationaal I 8. Internationaal III 9. A"slraUe 10. Z"idAfrik2 n Chairman AC&\.

11. Internationaal 11 12. Zwitserland Phantom 13. Oostenrijk 14. BeJgle

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

USA Frankrijk Zuid Afrika West-Duitsland ltalië Oostenrijk Engeland

8.

Mozambtquc

9. Zwilscrland 10. isotgtë 11. 13razili'è

10/24,6-1

10/2.7,52

10/24.69

80/220,20

10/32,11

10/30,20

80/245,40

9/40,00

10/27,36

10/38,87

10/25,46

9/40,00

10/37,52

10/29.35

9/40,00

' 9/40,00

9/40,00 10/35,40 9/40,00 10/38,23

7/40,00 9/40,00 5/40,00 8/40,00

9/40,00 9/40,00 10/35,19 9/40,00

10/35,77 9/40,00 10/32,21 5/40,00

10/35,71 8/40,00 9/40,00 7/40,00

9/40,00 9/40,00 10/28,17 9/40,00

5/40.00 7/40,00

5/40,00 4/40,00

5/40,00 6/40,00

V40,OO 5/40,00

6/40,00 5/40,00

7/40,00 ~/40,OO

5/40.00 2/40,00

4/40,00 3/40.00

3/40,00 3/40,00

6/40,00 3/40,00

7/40,00 2/40,00

5/40,00 3/40,00

Ruit

7,58 8,58 45,00 35,00 45,00 87,00 !l7,00 87,00 !l3,OO 87,00 93,00

6,42 7,12 35,00 17,69 87,00 45,00 45,00 93,00 87,00 87,00 87,00

Sneeuwvlok 8,09 35,00 45,00 35,00 45,00 45,00 87,00 45,00 45,00 87,00 87,00

Canadese T 6,63 8,79 35,00 45,00 87,00 87,00 87,00 45,00 87,00 87,00 87,00

Toual

10/33,56

9/"0,00

Rup,

8 lO/IS,!)l 10/21,40

10/36,32

VIERMANSSTEJillEN

9/~O,OO

, 10/21,51 10/33,"'"

80/150,12.

80/178,72

10/31,73

78/276,90

7/"0,001

10/36,24

72/303,11

9/40,00 9/40,00 7/40,00 9/40,00

10/36,31 9/40,00 10/26,61 9/40,00

72/307,79 11/315,40 67/2lI2,24 63/318,23

7/40,00 7/~O,OO

5/40,00 6/40,00

37/320,00 36/320,00

~/40,OO 4/40.00

4/40,00 2/40,00

30/320,00 14/320,00

Murphu-ster

Y

7,55 7,94 10,58 35,00 87,00 45,00 87,00 87,00 93,00 77,00 87,00

6,72 5,03 8,46 13,48 45,00 87,00 45,00 87,00 45,00 87,00 87,00

Totaal 42,99 72,46 179,04 181,17 396,00 396,00 438,00 444,00 450,00 512,00 528,00

r-

Totaal ist

K.S.

sportparachutist

~..

17

-,-~--~.,..

-..---...

.•••,.•.~'"

~~~»

.

•.=.~

.;.•.....=... ~

~ ~

_

~ L

_

_-

buitenlandse • para-ervaringen TUNESIE Het in Tunes ië gelegen paracentrum Sousse staat onder leiding van de heer DORKA. Betrokkene heeft het vliegveld/paracentrum voor zichzelf in gebruik.

De accommodatie bestaat uit: - één hangar voor één vliegtuig; - een materiaalloods ; - een clubruimte annex bar.

onder de indruk van de prestaties op relatief gebied aldaar, doch wat wil je anders in het hol van de leeuw erry Bird Team) .

Gedurende de werkdagen waren er weinig springers.

Na werktijd kwamen er af en toe een aantal opdraven. Enkele leden uit de groep hebben de instruktie techniek aldaar bekeken. Drie uur grondtraining - maar hoe - en direkt daarna de eerste sprong. Het vouwen werd door riggers gedaan.

De grondtraining bestaat voornamelijk uit het beoefenen van de exit, storingen, maar dit wordt er dan ook op een speciale manier ingepomt. Daarna nog even valbreken, omhangen, checken en dan in de Norseman (9 persoons), voor elke springer wordt een circuit gedraaid.

Direkt na de exit wordt vanaf de grond de begeleiding per radio overgenomen tot na de landing. De meesten is het zeer goed sturen en landen dan ook opgevallen. Naast de

:J

In de zomermaanden komen er niet veel ervaren springers.

Het centrum verzorgt juist in deze periode cursussen voor beginnelingen in de parasport.

Het verblijf vindt plaats in de omliggende fraaie hotels.

Voor vervoer wordt door het centrum gezorgd.

r

r

t:

(Met dank aan Rona.Id Pesch (VPCT) voor de verstrekte informaties) .

KS

SKIES OVER ORANGE TURN DUTCH Dit is één van de kreten waarmee de kranten in Orange USA de groep van veertien Nederlandse en Belgische springers verwelkomden. Op 4 juli j.l. vertrok deze groep op initiatief van de PARA CHUTE SHOP vanaf Brussel - met een enorme vertraging - naar New- York.

De groep arriveerde zeven uur te laat op Kennedy Airport.

Tijdstip: 23.00 uur en nog steeds 300 C en erg benauwd, dit was voor de meeste springers de eerste kennismaking met de Verenigde Staten. De ontvangst was allerhartelijkst en wel door de knapste secretaresse die Parachutes Inc. rijk is. PI had voor het vervolg van onze reis de Orange schoolbus gecharterd, bussen die in ons land kort na de tweede wereldoorlog nog wel eens gesignaleerd werden, vijf uren diirde deze tocht naar het Quabbin Gateway Motel in Orange (Massachusetts).

Iedereen ging erg moe naar bed om vervolgens weer wakker te worden op de enige regendag in die periode. Tegen de avond klaarde het weer op en alles was geregeld om de andere dag (zaterdag) te kunnen starten met het relatief programma en dit onder leiding van enkele leden van het J erry Bird Team.

De start die dag was goed een zevenmansster waaronder twee landgenoten. Iedereen was na dit eerste weekend 18

wi VE

al

(n

F: ":: e

bE

N~ P

dE bE A: sc 4

V[

ta pJ B

Als spring-vliegtuig gebruikt men een Cessna 170 met een duits registratieteken.

Luchtruimte-beperkingen zijn er nauwelijks.

Kortom, het is een ideale plaats als je er met minimaal drie para' s heen gaat. De lucht is er altij d stralend blauw, een temperatuur van 270 C op 7000 ft is ook erg aangenaam en windsnelheden tussen 3 en 7 meter per seconde zij n ideaal.

"(

st st gl bE

De leerlingen springen met parachutes met TU modificatie. Al het materiaal is nagenoeg nieuw en in grote hoeveelheden aanwezig. Tot de inventaris behoort eveneens: alle maten helmen, brillen, springschoenen en overalls.

De grondopleiding maakt een uitstekende indruk. De exitprocedure wordt gewoonlijk van de duikplank in het zwembad van een hotel beoefend.

Naast de keuring door een arts te Sousse (voor leerlingen) houdt de centrumchef er nog de volgende door hem ingestelde fitheidstest: 80 meter lopen in 1-2seconden; 4 meter verspringen; 5 meter klimmen; 500 meter lopen in twee minuten.

11

U

De Pioneer

ui

- Dakota.

u

keuze uit drie vliegtuigen (DC3, Norseman en Cessna-180) heeft Orange ook de keuze uit twee bakken en een aantal min of meer gezellige café's met een oneindig aantal biersoorten, maar als goede sportmensen .....

Enkele resultaten van de deelnemers aan deze Amerikatour: -- van 30 staticline sprongen tot 10 seconden vrij eval -- van nooit relatief tot deelnemers in een z evenmansster.

De groep heeft verder nog een bezoek gebracht aan PIONEER, de fabrikant van de Para-Commander.

Men toonde een 100 voets ronde koepel, de testapparatuur voor breeksterktemeting en poreusiteit en de fabrikagemethoden van koepel e. d.

Tevens werd kennis gemaakt met de testspringer van Pioneer die zijn equiprnent voor meting van glijhoek e. d. toonde. Enkelen hebben nog een bezoek gebracht aan Ted Strong (Stylemaster en Fastbackfabrikant) - doch hebben maar weinig gezien van zijn "Ioft", Het laatste weekend werd New-York bezocht.

Voor de relatief liefhebbers heeft de Parachuteshop een komplete set relatief materiaal meegebracht: J erry Bird systeem (hoofd- en reserve container), J erry Bird relatief-overall, Ted Strong relatief jacket en binnenkort arriveren de Chute Shope overall en van Steve Snyder de nieuwe matras, de Strato Star.

Hans Ponsioen

el

St

• I

El

IJ!

gl

g e te l[

h A

V j:

d z g

n

s

v

e

F.

d

/ NiSses

F ,~~

l.

1

2

"

\)

\

3

F

E

d

E

DC-3 sportparachu tist

s

nationals 1975 le le-

r

0)

g-

"Gouverner, c' est prévoir", hetgeen in goed Nederlands wil zeggen, dat de Nationals 1974 nog maar nauwelijks versprongen zijn, maar desondanks het Afdelingsbestuur al wakker ligt van de Nationals 1975. Dat doen we dus niet (meer).

Frivool, maar weinig zeggend mompelt u. Zoiets als een "streaker" op 10.000 ft. Maar die moet ook naar beneden en wordt dan onderwerp van gesprek, zo al niet van een beeldend medium.

Na enige jaren Nationals gekend te hebben met style en PA keren we terug op onze wegen van 1969. Dat jaar deden we PA en relatief, internationaal heet dat nu "aardobbeljoe" (RW) Aangezien volgend jaar de eerste off'lc iël e Wereldkampioenschappen RW gehouden worden, en wel in Duitsland van 4 - 15 september in Warendorf, meende het Afdelingsbestuur, na overleg met een aantal "vooraanstaande" wedstrijdspringers, er goed aan te doen volgend jaar een programma van PA en RW te houden. Daarbij leek het ons belangrij k mensen van alle clubs gelij ke kansen te geven vandaar dat we uit zijn gegaan van een wat afwijkend aantal springers, nl. 3.

Alles overwegend kwamen we tot het volgende programma: A. 6 sprongen groepsprecisie van 3000 ft met 3 springers.

B. 4 sprongen relatief met 3 springers, 8500 ft met als voorgesteld programma: 3 man - Backloop - 3 man 3 man - Backloop - snowflake 3 man - Backloop - murphy star 3 man - Backloop - murphy star Uiteraard moeten deze onderdelen nog precies worden uitgewerkt, er moeten regels gemaakt worden etc. Voor u echter geen beletsel te zoeken naar collega-springers en zo snel mogelij k een training in elkaar te zetten.

Succes!

Bert Wijnands

instrukteurs-examens Er zijn nogal wat vraagtekens rond het instrukteurs-examen, vandaar dit artikeltje.

De examens worden helemaal geregeld door de Rijksluchtvaartdienst.

De KNVvL heeft geen enkele invloed op de gang van zaken. De RLD heeft een aantal instrukteurs uitgezocht als instrukteur-examinator. Deze zijn zodanig. gekozen, dat er in elk deel van ons land wel één te vinden is of (regelmatig) komt. Enkelen van hen hebben zitting in de examencommissie waarvan de heer Aalmoes van de RLD (Luchtvaartinspektie) voorzitter is.

rr

Het schriftelij k deel van het afgelopen examen bestond uit de volgende onderdelen: a. b. c. d. e.

reglementen opleidingen materiaal voorvallen algemeen

8 9 3 8 7

onvoldoende onvoldoende onvoldoende onvoldoende onvoldoende

- 7 voldoende); - 6 voldoende); - 12 voldoende); - 7 voldoende); - 8 voldoende).

Het 2e deel is minder opvallend, omdat de examinatoren met de geslaagden van het eerste onderdeel afspreken wat ze van de kandidaat willen zien. De kandidaten worden zo onder de examinatoren verdeeld, dat ze nooit een examinator uit eigen club of van hetzelfde vliegveld hebben om "vriendj espolitiek" te voorkomen.

Het 3e onderdeel is de laatste jaren schriftelijk afgenomen.

Er wordt naar gestreefd dit onderdeel in het vervolg niet meer schriftelij k te doen.

Van de 15 kandidaten slaagden er 4, waarvan er d r i e voor het eerst examen deden!

-Er waren 3 herexamens theorie, waarbij de kandidaten slaagden. Het praktische deel volgt eerst na het theoretisch gedeelte. Alle gemaakte afspraken met de kandidaten zijn inmiddels afgehandeld. Twee kandidaten trokken zich van het examen terug. Het is te verwachten dat het volgende examen binnen enkele maanden wordt gehouden. Het wordt aangekondigd via de MAL (Mededeling aan Luchtvarenden) door de zorg van de RLD. Zo mogelijk ook door de KNVvL. Zoals uit het bovenstaande blij kt heeft het geen zin het er maar eens op te wagen. Het is geen geluk, maar gewoon een kwestie van weten! Je moet je er goed op voorbereiden door veel met ervaren springers te praten, niet te bang zijn om iets te vragen en veel lezen. Niet alleen onze Sportpa rachuttst, maar ook bladen zoals de duitse Sportspringer, de Parachutist uit de USA en zo mogelijk ook uit Canada, Afrika, Australië enz. onder ogen te krijgen. (Red.: een adreslij st van een aantal buitenlandse parabladen is elders in het afdelingsblad opgenomen. ) Overleg eens met een paar andere springers om ieder een abonnement te nemen en samen te lezen. Verder zijn de catalogi van o. a. Paragear, Pioneer Inc . , T'he Chute Shop goed om op de hoogte te komen van het materiaal, maar een praatje met een rigger kan nooit kwaad. Het is te hopen, dat het examen hierdoor wat uit de geheimzinnige sfeer is gehaald en dat het er toe mag leiden, dat er beter voorbereide kandidaten verschijnen dan in het verleden wel het geval was. amens de examencommissie: Wim Velthuizen

Wie examen wil doen, moet kunnen aantonen, dat hij een jaar lang "hulpinstructeur" is geweest. Aan het begin van dat jaar moet hij schriftelijk door een instrukteur daartoe zijn aangewezen! !! Het is te verwachten, dat aan het volgend examen niet kan worden deelgenomen, als hieraan niet is voldaan (zie art. 13a en b van de Regeling Valschermspringen) . Het examen is lang niet gemakkelij k.

Velen denken: "Ik geef me maar eens op, want je steekt er altij d wat van op en je zakt toch wel een paar keer. " Het gevolg is, dat er pakken werk nagekeken moeten worden, hetgeen veel tij d kost.

Het examen bestaat uit de volgende onderdelen: 1. testen van de (grondige) kennis van de kandidaat

(schriftelijk) --art. 12a; 2. testen van de (grote) bedrevenheid (springvaardigheid) -- art. 12aa; 3. testen van kennis en bedrevenheid in het lesgeven -- art. 12b.

Het 1e onderdeel wordt meestal gezien als het belangrijkste deel, het is echter niet meer of minder belangrij k dan de andere 2 del en. Het gebeu rt gezamenlij k en heeft een examen-sfeertj e. sportparachu tist

"Ongeregeld .....

boven Hilversum.

"

foto: Gielen 19

kampioenschappen blijven gaan, ook al weten we vaak van te voren al dat we niet gaan winnen. We moeten zorgen dat we zozeer bij blijven dat op het moment dat we die andere voorwaarden kunnen vervullen, we klaar zijn om een rol te gaan spelen op het eerste plan.

Als we dan eerst nog eens de nodige grote wedstrijden moeten gaan aflopen om die ervaring te krijgen kost ons dat nog eens 4 tot 6 jaren d. w. z. bijna één generatie springers.

Dät kunnen we in ieder geval voorkomen.

Wat gaan we nu doen voor de komende Wk RW? In oktobernovember dit jaar gaan we proberen zoveel mogelijk inzicht te krij gen in het beschikbare potentieel. D. w. z. een grote groep springers krijgt een kans iets te laten zien van wat ze waard zijn in dit vlak. We hopen daaruit voldoende inzicht te krijgen om in staat te zijn begin volgend jaar met een selektie van ca. 15 springers te kunnen beginnen. Het is dus niet de bedoeling koste wat het kost een 10 man ster te maken. Omdat e. e.a. haast heeft zijn we uitgegaan van een vrij ruime lij st opgemaakt door een aantal mensen die zelf ruime ervaring hebben. Uiteraard kan het zijn dat we mensen vergeten hebben, we hopen dat die mensen zich zelf dan wat op de voorgrond plaatsen. Daarenboven hebben we alle clubs aangeschreven met die mededeling.

Ca. 15 mei volgend jaar willen we proberen zoveel inzicht te hebben dat we gegrond kunnen beslissen of we veel kunnen leren en redelij k springen. Zouden we moeten konkluderen dat we een erg slecht figuur zouden kunnen gaan slaan dan laten we het idee waarschijnlijk wel vallen.

Daarnaast of daaroverheen kunnen we met één 4-man team naar de WK, echter deze mensen mogen niet eveneens deelnemen aan het 10-man onderdeel. Begin volgend jaar zal eveneens een afspraak gemaakt worden over de condities waaronder iedereen deel kan nemen. Wie dan beslist mee te willen doen, doet mee tot na de WK tenzij hij/zij er "uit" geselekteerd wordt, tenslotte kunnen we met niet meer dan totaal 12 springers naar de WK. We hopen u hiermee zo'n beetj e te hebben ingelicht, uiteraard houden we u zo veel mogelijk.op de hoogte.

de wereldkampioenschappen rw 1975, september 1975 Het heeft een tij d geduurd, er zijn een aantal gesprekken voor nodig geweest, maar we zijn nu zover dat we een idee hebben over onze aanpak van deze" zaak". Maar eerst een stapje terug en een persoonlijk stukje over onze betrokkenheid bij de wedstrijdsport.

U heeft mogelijk al eens eerder die vraag naar het waarom gehoord. Waarom geven wij als sportparachutisten zoveel geld uit aan het wedstrijd aspeckt van ons springen, en waarom doen we "übe rhaupt" mee aan wereldkampioenschappen?

Omdat we denken dat we wereldkampioen kunnen worden? Niet echt, daarvoor zijn de randvoorwaarden nog maar nauwelijks bij ons vervuld. Wat zijn nou die randvoorwaarden?

- springers met veel sprongen - goed materiaal - jaarlij ks minimaal 300 trainingssprongen - ervaring, in grote wedstrijden en technieken.

Springers met veel sprongen krijgen we nu al, alleen ze zijn eigenlij k te oud, het streven is naar heel jonge springers. Goed springmateriaal is dankzij zeer fijne RLD voorschriften, waarvoor ter bestemder plekke onze dank, voorhanden. Die vereiste 300 trainingssprongen per jaar zijn een grote bar rtér e. Ahah , u weet het al weer, het geld etc. Als dat zo was dan waren we in veel groter gezelschap, dan zouden de Engelsen weinig presteren, de Noren idem dito om van andere landen maar niet te spreken.

Ik dacht dat het meer een kwestie was van organisatie, van het hebben van een geschikte plaats waar je 7 dagen per week kan springen en zodoende zoveel mogelij k de goede weerperioden kan gebruiken. Daarbij moet dan nog komen dat niet iedereen 7 dagen per week 24 uur per dag vrij heeft, maar dat hoeft ook niet. Belangrijk wordt dan om de weinige tijd nuttig te gebruiken d. w. z. in een korte tijd veel sprongen te maken. En dat kan nu alleen maar door een goede organisatie.

Daar zijn we weer. Mogelijk daarover later nog eens iets meer. Resteert nog het punt over de ervaring. Daarom moeten we m. i. naar Wereld-

Be rt Wijnands.

IDUYCJEI CHUTJE HARRY

KU I PERS

~ GELEENHOF

EINDHOVEN

5

040-515040

P APILLON koepel

f

1.100,--

IDEM, doch inclusief RISERS, SLEEVE en PILOT-CHUTE

f

1. 250,--

COMPLETE rugchutes met TU-7 modificatie vanaf

f

500,--

COMPLETE reserve-parachutes

f

195,--

"VIKING" sport-para-schoen

vanaf NED. FABRI-

f

"Kl\l\'\' ,doOT s\')TlngeTs ontwol-pen) "DUTCHMASTER" in kleur, iedere gewenste maat G.Q. "Protector" bestuurbare koepel, mesh covered

Alle modificaties

20

en reparaties.

containers

in

75, --

f

650,--

f

750,--

reserve

BIJNA DE TOTALE SHOP.

sportparachut

ist

veiligheid

nieuws uit de â&#x20AC;˘ â&#x20AC;˘ verenigingen

Op 23 juni j.l. werden de jaarlijkse A-brevet kampioenschappen versprongen en wel onder optimale weersomstandigheden.

De wedstrijd bestaande uit drie precisiesprongen verliep voorspoedig mede dankzij de organisatoren (de heren Peters en Hogeveen) en de "jumpmaster s" (Danens, van Dam en Levering).

Er waren 12 deelnemers die met een vaste jumpmaster sprongen.

De dames Van Dam en Danens zorgden zoals reeds traditie is geworden voor een natje en een droogje op zijn tijd.

Hartelijk dank hiervoor.

De drie best gec1asseerden: De reserve-parachute van een static-line springer!

Echter - de "snaphooks" zij n onj uist bevestigd! Risico? a. lijn(en) kunnen blijven haken bij gebruik reserve-koepel; b. afhaken van de reserve-parachute is onhandig.

1. R. Klop

2. J. Kouwenhoven 3. A. Bizot

---

De Winnaar

(TU-7) (UT-15)

(Papillon)

27,54 m 30.90 m 36.65 m

---

Deze PC stuurlijnen zijn totaal versleten.

CONTROLEER "zelf" uw materiaal ook regelmatig op dit soort slijtages.

Onlangs is de heer Henk KOK afgetreden en chefinstrukteur van onze Vereniging.

als voorzitter

HENK, NOGMAALS ONZE DANK VOOR JE VELE WERKZAAMHEDEN DIE JE HEBT GEDAAN IN HET BELANG VAN ONZE VERENIGING. Als opvolger is tot de Algemene Ledenvergadering noemd de heer VIC CILLEKENS.

Een foto genomen achter de springer.

Men ziet het reserve-ripcord tegen het frame komen. Opening van de reserve koepel kan fatale gevolgen hebben.

K.S. sportparachutist

be-

De Vereniging heeft inmiddels de clubbar verbouwd en nu bestaat er een mogelijkheid tot het nuttigen van meerdere drankjes en hartige hapjes. Deze verbouwing is tot stand gekomen door extra aktiviteiten van de vaste kern. In de toekomst zal de bediening geschieden door charmante dames.

(Red. Nu niet volgende week allemaal naar Teuge - want de PH-KOK heeft maar plaats voor drie personen - of kwam u daar niet voor?).

21

Clubleden hebben medegewerkt aan de feestelij ke opening van het rekreatiegebied Bussloo.

Zes watersprongen werden uitgevoerd. In de toekomst zal de Vereniging de watersprongen in dit gebied uitvoeren.

Als KLu militair met als hobby para-sport heeft Kees Meij er (deeluitmakende van een KNVvL team van KLu militairen) deelgenomen aan de OPEN DAG op de vliegbasis Twenthe , Iets bijzonders? Ja - toch wel. Het was de laatste vlucht van de BEAVERS. Jammer!

Op 18 augustus j.l. werd in het dorpj e Klarenbeek een wedstrijd groepsprecisie georganiseerd onder de naam COUPE KLARENBEEK. Het geheel heeft plaatsgevonden bij prachtig weer en een uitstekende stemming onder de deelnemers. Deze COUPE is zeer geslaagd en voor herhaling geschikt.

Uitslagen over de

sprongen:

1. Koesveld, P. Meijer, K. v.d. Berg, H.

38,10 m

2. Cillekens, V. Bronsveld, J. Stegman, J.

39.34 m

In de A-cat. werd gemeten tot 60 m., in de B-cat. tot 20 m.

Er was veel spanning, vooral in de A-cat. trachtte men door goed te sturen, bij sterk wisselende wind, een ander van zIn plaats te verdringen. In de B-cat. was één missprong van sterke invloed op de uitslag. Een goede wedstrij dstemming bij steeds beter wordend weer.

Tegen de avond kon onze plv. voorzitter dan ook de volgende uitslag bekend maken.

A-categorie: 1e prijs + wisselbeker: 'I'heo Roffel: 20.80 - 2.63 - 12.63: totaal 36.03 pnt.

2e prij s Rudy van Soest: 16.70 - 29.50 8.44: totaal 54.64 pnt.

3e prijs Wil de Wolf: 33.40 - 39.75 - 25.40: totaal 88.35 pnt.

De prijs voor de beste vrouwelijke deelnemer ging naar Herma Tieben met 137,77 pnt op een 10e plaats. De Sleeveprij s (poedelprij s) ging naar Andy Soumokil die 3 keer 60 meter kreeg toegewezen, maar hij maakte wel z tn eerste vrij e val.

In de B-categorie ging de 1e prij s + wisselbeker naar Hans It Hart: O. 00 - 1. 15 - 3. 33: totaal 4. 48 pnt. Hij maakte tevens de enigste deadcenter.

2e prijs: Jan Edeler: 9.05 - 4.06 - 3.28: totaal 16. 39pnt.

3e prij S: Herik Huisingh: 0.88 - 14.86 - 2.01: totaal 17.75 pnt,

3. Heeg, K. Dick, P. Holtkamp , B.

49.13 m

4. Verbeek, H. Hofman, K. Mister X.

52,61 m

5. Pohlrnan, T. Marree, M. Molenkamp J.

57.21 m Sonja Miltenburg

PCN kan dus terugzien op een zeer geslaagd kampioenschap. Er is goed gesprongen, zonder malfuncties of ongelukken. De jury onder aanvoering van Manfred Beckmann zorgde voor een snelle verwerking van de resultaten.

Voor één jaar staan de wisselbekers bij een PCN-lid op de kast, maar volgend jaar vormen ze weer de inzet van de 2e clubkampioenschappen (met nog meer deelnemers!).

Ziekte voorzitter PCN Zondag 1 september is onze voorzitter Henk Beuzel plotseling opgenomen in het ziekenhuis wegens een hartinfarct.

Zoals de situatie zich nu laat aanzien zal hij al weer te been zijn als deze sportparachutist verschijnt.

Door z'n ziekte heeft hij onze c1ubkampioenschappen niet in levende lijve mogen meemaken, maar werd telefonisch op de hoogte gehouden. Het grootste gedeelte van de organisatie was in zijn handen.

Wij wensen hem een voorspoedig herstel en hopen hem spoedig terug te zien op het vliegveld Hoogeveen.

Joeke de Jong.

"0

~'

1t~

r~ .~

P. C. N. clubkampioenschappen

1974.

Dit jaar is het weer door de week meestal beter dan in de weekenden, zodat op zaterdag 14 september j.l. weer het ergste werd gevreesd. Wolkenflarden op 1500 tot 2000 ft en een slecht zicht.

En we zouden nog wel onze eerste c1ubkampioenschappen houden! Door de plotselinge opname van onze voorzitter in het ziekenhuis, was ook de organisatie blijven steken, zodat er nog snel iets moest worden gefmproviseerd.

Toch is er gesprongen en nog goed ook!

Op bewuste zaterdagmorgen stonden er 24 springers klaar om de wedstrijd te beginnen. Er waren 2 catego rién, cat. A: alleen A-brevetters met LL of TU, 17 deelnemers. cat. B: B-brevetters en hoger, 7 deelnemers.

doet u ook aan

veiligheid in de parachutesport ?

Na het voorlezen van het wedstrijdreglement en de briefing, kon de eerste bak omhoog, want het wolkendek was iets omhoog gegaan, in ieder geval voldoende voor PAo De wedstrij d was uitgeschreven voor 3 ronden en iedereen heeft dit volbracht.

22

sportparachu tist

beavers vlogen en "dropten" voor het laatst

1

ier Deze vliegtuigen

met 450 pk motoren hebben 18 jaren in

ons land gevlogen.

?;en-

einden - echter, evenementen

63:

Men heeft ze gebruikt

voor vele doel-

wij kennen ze van de Nationals

waarbij

de medewerking

en andere

van de KLu werd

ontvangen .

. 40:

Bij deze willen wij onze dank uitspreken medewerking

~r-

Op 31 augustus j.l.

.ann

(ca. 120.000) de ons welbekende

en - doch

ook vooral aan het Kantoor Luchtvervoer

in Den Haag.

Majoor Van Eck, Adjudant Van Norden,

Luitenant Van

Heusden en de vele anonieme medewerkers

heeft tijdens de OPEN DAG op de

BEDANKT.

Vliegbasis Twenthe een zeer groot aantal toeschouwers lt.

75

welke werd ontvangen van de vliegers

technici van 300 Squadron Groep Lichte Vliegtuigen

eve-

ans

voor de steun en

BEAVERS voor het

K.S.

laatst zien vliegen.

Juist dit vliegfeest

werd geopend met het voorvliegen

een uit vier Beavers

bestaande

opening van het VLIEGFEEST

formatie.

van

Een wa ar d i g e

en een eveneens

wa a r-

1

I).

~

afscheid voor deze hoogdekkers.

Tijdens dit allerlaatste se-

werden sprongen uitgevoerd Verhaar,

t ·h

optreden

Santegoeds,

Meyer, Mej. Bremmers

en in keurige formatie

door de KLu (KNVvL) para's

Fransen,

Kuipers,

van Doorn,

en Sikkens.

Laatste

vlucht van de BEAVERS.

3,-

te koop Alles wat u maar voor het sportspringen nodig heeft.

Van top tot teen verzorgd, door wie?

Natuurlijk: DE PARACHUTE SHOP

•

TE KOOP GEVRAAGD: Gebruikte wedstrijdkoepels en sportsets.

Ookinruil mogelijk.

•

Nieuwen gebruikt, reparaties en modificaties, onderhoud en keuringen ---------------------------------------

Natuurlijk: DE PARACHUTE SHOP Vliegveld Hilversum Tel. 02157 - 706/201

De GUINAND chronograaf type 361 K.N.V.v.L.

Stuur een enveloppe met f 1, 50 portikosten ...

U ontvangt: prij slij st, sticker en een ballpoint .. "

sportparachu tist

....

(het KNVvL-horloge met verenigingvignet op de wijzerplaat - zie afbeelding) altijd in voorraad f 184,--

23

B.1J

vlieger-jack

~

""

~

o

DIT

t-""

IS

EEN

I

o ••• o.

MAAKT

VAN

BLAUW

NYLON

EEN

EN

DEN

E

."cu

o z ....•

o

Il<

GE-

"BORG"

EN

UW

c=

HEEFT

IMITATIE TWEE

STEEKZAKKEN

•••••

••••• ••••• a.

B-15 IS

DONKER-

BONTKRAAG.

cu

a.

HET

WARME

VOERING

a

ORIGINEEL

V L I E G E RJ A CK.

HOU-

WARM

EN

OP

MOUW

ZIT

KLEIN

ZAKJE

DE

EEN MET

RITS.

E-<

In d

o: ;:J PRIJ

E-<

....• ;:J

Konii

HANDEN

S

NOG

STEEDS

E-<

a

o

t--•••

-cu

tn

C .-

Cl) Cl)

tn a.

Il<

fl.57,95

~ ~ ::> E-<

::c: o ;:J H

z IJ:< 0

Z

....•

0 IJ:<

H

cu ~

.a ~

t

H ::>

tn H H

c o .••••• e .> e

."C

-o .c C

24

~

Il<

IJ:< ::>

o Z

IJ:< E-< tr:

.....

E-<

;:J

::c: o ~ Il<

~

P< Z

~

::> E-<

Z

~ ~ ....

Il< 111

VRAAG OOK EVEN EEN GRATIS FOLDER MET PARAUITRUSTING BIJ: HOLLAND AVIA TION BERGSINGEL

170A

ROTTERDAM

- 3011

TEL.

010 - 370534

Eni!

~ r...

sportparachutist

spo: