Issuu

Dutch New York Histories Connecting African, Native American and Slavery Heritage

Connecting African, Native American and Slavery Heritage Geschiedenissen van

Nederlands New York Verbonden met Afrikaans, inheems Amerikaans en slavernij-erfgoed

Dienke Hondius .........

Nancy Jouwe .........

Dineke Stam .........

Jennifer Tosch .........

Volendam, 2017

Colophon | Colofon Text, research images, and editors | Teksten, beeldresearch en redactie: Dienke Hondius, Nancy Jouwe, Dineke Stam, Jennifer Tosch Database: Sjoerd Jaarsma Research assistance images | Onderzoekassistentie beeldmateriaal: Annelies Taylor, Inge Zwart Maps | Cartografie: Bert Brouwenstijn, Jaap Fokkema, Vrije Universiteit Amsterdam, Faculty of Humanities Graphic Design | Grafisch Ontwerp: Bert Brouwenstijn, Vrije Universiteit Amsterdam, CLUE+, Faculty of Humanities Copy editor Dutch | Tekstredactie Nederlands: Monieke Boonstoppel Copy editor English | Vertaling en tekstredactie Engels: Georgia Walker Production | Productie High Trade, Zwolle

ÂŠ Texts, illustrations, maps | Tekst, illustraties, kaarten: Mapping Slavery Research Project, Vrije Universiteit Amsterdam 2017 Thanks to: New Amsterdam History Center and Collegiate Church (Esme Berg, Casey Kemper, Frances J. Sypher, Jr., Toya Dubin, Roberta Davis); Brown University, Center for the study of Slavery and Justice (Barrymore Anthony Bogues, Shana Weinberg), The Netherlands Consulate New York (Rob de Vos, Jan Kennis, Ryan Emmen, Tessa Dikker, Dolf Hogewoning), Our advisory Committee (Chris Moore, Andrea Mosterman, Dennis Maika, Cordell Reaves, Travis Bowman, Tony Bogues). We also thank the participants of expert meeting in April 2015 (Guno Jones, Deborah Hamer, Melissa Weiner, Pepijn Brandon, Timothy Sandifort, C. Morgan Crefe, Elon Cook), the New York State Division of Tourism (Gavin Landry, Markly Wilson), New York Parks, Recreation and Historic Preservation, Audrey Nieson, John Lovell, Natalie Zemon Davis, Janny Venema, Charles Gehring, Martine Gosselink, Debbie Shapiro, Ed and Marlyse Silverberg, Jackie Marks, Frank Tucker, Gloria Wekker, Denise Jannah, Christine Fischer, Marilyn Douglas, Students of Vrije Universiteit Amsterdam, New York State Library (Bernard Margolis, Pat Jordan) and New York State Museum (Mark Schaming), New York Public Library, Lori Solomon, Schomburg Center for Research in Black Culture, Lapidus Center (Sylviane Diouf), Harlem Community Redevelopment Agency (Curtis Archer, Melvin Norris, Marcus Browne), Greater Harlem Chamber of Commerce (Lloyd Williams, Patricia Ricketts), Brooklyn Historical Society, Albany Convention & Vistors Bureau (Michele Vennard, Molly Belmont), Dutchess County Tourism (Mary Kay Vrba, Dawn Hopper), Empire State Development - I Love NY (Danae Jones), Underground Railroad History Project (Paul & Mary Liz Stewart), Hudson River Valley Greenway, National Park Service, Hudson Valley Tourism (Rick Remsyner), Charmaine Wilson, Richard Honeywell, Michele Walden and Foster McPhee, Craig Chapman, Patricia Sweetwine, Lloyd Lawrence, Joe Parham, tour participants; and, a special thank you to all our local, regional and statewide partners, supporters, colleagues, family, friends ÂŠ Publisher | Uitgave: and funders. The authors have attempted to contact all copyrightholders of illustrations in this publication. Persons who have not yet been reached and who regard themselves as copyrightholders, are requested to contact the publishers. | De samenstellers hebben geprobeerd contact op te nemen met alle rechthebbenden van de illustraties in deze publicatie. Personen die nog niet bereikt zijn en die zich beschouwen als rechthebbenden, worden verzocht contact op te nemen met de uitgeverij.

LM Publishers Parallelweg 37 1131 DM, Volendam E-mail: info@lmpublishers.nl Website: www.lmpublishers.nl ISBN 978 94 6022 450 8

Table of contents | Inhoudsopgave Inside Front Cover | binnenzijde omslag: Map Overview New York State and New York City Preface – Frieslanders in America | Voorwoord – Friezen in Amerika, Chris Moore

V | VI

Why this book? | Waarom dit boek?

1|5

Introduction | Inleiding

9 | 21

Map | Kaart 1: New York City: Lower Manhattan to Harlem, Brooklyn, and New Jersey Location texts | Locaties 1-42

34 35

Thematic texts | Thematische teksten

Native American, African American and Dutch relations in Kingston, Senate House | Inheemse Amerikaanse, zwarte Amerikaanse en Nederlandse verhoudingen in Kingston, Senate House, Travis Bowman

The Treaty of Breda | De Vrede van Breda, Nancy Jouwe

Churches in New York State and slavery | Kerken in de staat New York en slavernij, Dienke Hondius

African burial grounds and cemeteries | Begraafplaatsen van Afrikanen, Dienke Hondius

Pinkster | Pinkster, Andrea Mosterman

Sojourner Truth, Dineke Stam

The Underground Railroad in New York | De ’Ondergrondse Spoorweg' in New York, Dienke Hondius

Locations in the Netherlands relating to New York histories | Locaties in Nederland verbonden aan gebeurtenissen in New York, Dienke Hondius

On the Cultural Archive and the History of Slavery | Over het Culturele Archief en de geschiedenis van slavernij, Gloria Wekker

95 | 99

Map | Kaart 2: Harlem, NY to Hudson Valley, Brooklyn, New Jersey, and Long Island Location texts | Locaties 1-35

104 105

Map | Kaart 3: Albany, NY Location texts | Locaties 1-14

122 123

Map | Kaart 4: New York State, across former New Netherland, and New Jersey Location texts | Locaties 1-25

132 133

Afterword | Nawoord, Anthony Bogues

158

About the Authors | Over de auteurs

160

References and sources | Verwijzingen en bronnen

161

Sources of Illustrations | Herkomst afbeeldingen

166

A-Z Index | Register

167

Battery Park Memorial. A delegation of Dutch researchers, guided by Chris Moore. F.l.t.r. Gloria Wekker, Chris Moore, Jennifer Tosch, Farida Sedoc, and Nancy Jouwe | Battery Park Memorial. Een delegatie van Nederlandse onderzoekers wordt rondgeleid door Chris Moore. V.l.n.r. Gloria Wekker, Chris Moore, Jennifer Tosch, Farida Sedoc en Nancy Jouwe

Preface Frieslanders in America by Chris Moore My great great grandfather, Samuel De Freese Sr., viewed the world much like his Algonkian and Iroquois ancestors whom, according to anthropologists, arrived thousands of years before his Dutch ancestors named DeFries. Many genealogists believe, like I, that Samuel is a direct descendant of Capt. Jan De Fries, who served with Director-General Petrus (Peter) Stuyvesant in the Caribbean. Capt. De Fries met and married a woman there known only as Swartinne, meaning lovely dark woman, according to the 1647 Protestant Dutch Church baptismal record of their son, Jan Fries II. Surnames like Vanderdonck (Van Dunk), and De Groot (DeGroat) extend throughout our family and the Appalachian, Allegheny, and Adirondack empires between Canada, Connecticut and Delaware that together became New Netherland. As a child growing up in a Native American community, I learned ancient traditions like canoeing, fishing, and hunting and enjoyed Dutch customs such as ice-skating and my mother’s homemade Dutch treats - ollycakes, koolsla and koeckjes (donuts, coleslaw and cookies). Enslaved Africans, known as Company Slaves, referring to the Dutch West India Company, with surnames such as Angola, and Congo, arrived in New Netherland as early as 1625. Eleven men received freedom in 1645. Some of their free children married into our family. Working on Dutch farms and mills throughout the colony, from Fort Orange (Albany) to New Amsterdam (NYC), from widening an Indian trail (Broadway) to constructing the wall that became Wall Street (1653), the labor of enslaved Africans was

vital to the infrastructure and economy of New Netherland. Dutch settlers, Africans (free and enslaved), and Native Americans among my mother’s ancient family likely fought often, but also lived harmoniously throughout Dutch New Netherland, which later became the English Province of New York and the U.S. New York State. My grandfather, Harry De Freese, and his two sisters, Sarah and Katherine, played a variety of musical instruments, including a Native American gathering drum, African tambourine, violins, and piano. They were members of the New Amsterdam Musical Association, the oldest African American corporation in New York State, founded in Harlem in 1904. Growing up with remnants of the ancient Native American, African, and Dutch culture of old New Netherland, Dutch New York Histories is, for me, a timely and important improvement upon traditional “historic” accounts which largely minimize and marginalize Native American and African contributions. v Sarah, Katherine and Harry De Freese ca. 1910. Members of New Amsterdam Musical Association | Sarah, Katherine en Harry De Freese ca. 1910. Leden van de New Amsterdam Musical Association

Voorwoord

Samuel De Freese Sr. ca.1890

Friezen in Amerika door Chris Moore

Mijn over-overgrootvader, Samuel De Freese Senior, bekeek de wereld veelal net zoals zijn Algonkian en Iroquois voorouders die, volgens antropologen, duizenden jaren eerder dan zijn Nederlandse voorouders met de naam De Fries aankwamen. Veel genealogen geloven, net als ik, dat Samuel een directe afstammeling is van kapitein Jan de Fries, die samen met de directeur-generaal Peter Stuyvesant diende in het Caraïbisch gebied, waar kapitein De Fries een vrouw ontmoette die alleen bekend is onder de naam Swartinne, wat ‘geliefde donkere vrouw’ betekent, met wie hij trouwde en een zoon kreeg. Deze Jan Fries II werd volgens archieven gedoopt in de Protestantse Nederlandse kerk. Achternamen als Vanderdonck (Van Dunk) en De Groot (DeGroat) komen door onze hele familie voor, en in de gebieden van de Appalachen, Allegheny en de Adirondack tussen Canada, Connecticut en Delaware, die samen Nieuw Nederland werden. Als kind groeide ik op in een inheems Amerikaanse gemeenschap, ik leerde oude vaardigheden zoals kanovaren, vissen, jagen en hield van Nederlandse gewoontes zoals schaatsen en van mijn moeders zelfgemaakte lekkere hapjes, Dutch treats, zoals ollycakes, koolsla en koekjes (donuts, coleslaw en cookies). Tot slaafgemaakte Afrikanen, die Compagnieslaven werden genoemd – naar de West-Indische Compagnie, met achternamen als Angola en Congo, kwamen al in Nieuw Nederland aan vanaf 1625. Elf mannen ontvingen hun vrijheid in 1645. Sommigen van hun vrije kinderen werden via huwelijken deel van onze familie. Het werk dat tot slaafgemaakte Afrikanen verrichtten, was cruciaal voor de ontwikkeling van de infrastructuur en de economie van Nieuw Nederland: ontginning van

land, werk op Nederlandse boerderijen en molens door de hele kolonie, van Fort Oranje (Albany) tot New York (NYC), het verbreden van een indianenspoor tot de brede weg Broadway en het bouwen van de muur die Wall Street werd (1653). Nederlandse kolonisten, Afrikanen (vrij en tot slaaf gemaakt) en inheemse Amerikanen van mijn moeders voorouders hebben waarschijnlijk vaak met elkaar gevochten, maar ook harmonieus samengeleefd in heel Nieuw Nederland, het gebied dat later de Engelse New York Colony, en nog later de Amerikaanse staat New York werd. Mijn grootvader Harry De Freese en zijn twee zussen Sarah en Katherine bespeelden allerlei muziekinstrumenten, waaronder een inheems Amerikaanse drum, Afrikaanse tamboerijn, viool en piano. Zij waren lid van de New Amsterdam Musical Association, de oudste zwarte Amerikaanse organisatie in de staat New York, opgericht in Harlem in 1904. Opgegroeid met de sporen en restanten van de oude inheems Amerikaanse, Amerikaanse en Nederlandse cultuur van het oude Nieuw Nederland, betekent de uitgave van Dutch New York Histories voor mij een belangrijke verbeterde geschiedschrijving vergeleken met de traditionele ‘historische’ verhalen die de bijdragen van inheemse Amerikanen en Afrikanen voornamelijk minimaliseren en marginaliseren.

Why this book? By the authors “The work of forgetting slavery – and remembering abolition – has been going on since the abolition of the slave trade… forgetting took work, remembering takes work too. There is much work to be done.” - Catherine Hall The late 20th and early 21st century is an important period of rediscovering and acknowledging slavery history and heritage in many places. On several continents around the globe, uneasy histories and the long afterlife of slavery heritage are finding more voices and audiences. The installation of monuments, and the creation of several works of art, theater-plays, films, books and museum exhibitions, show a new era of cultural expression. Painful histories of inequality and exploitation, but also of resistance and agency, take center stage in national and local narratives as well as family histories. Dutch New York Histories explores the connections between Dutch, African, and Native American heritage. It shows relevant locations of the histories of slavery, the slave trade, as well as Native American and African lives in and around New York City and State. We wrote this book from our conviction that the connected histories of Amsterdam and New Amsterdam, the Netherlands and New Netherland (Utrecht and New Utrecht, etc.) contain many fascinating details and generate knowledge and insights that are useful for our societies today. These hidden histories resonate in what is called the cultural archive: they inform our thoughts, feelings and actions. What it means to be black or white is to this day a question with implications in postcolonial societies. It influences our daily lives, how our institutions are organized, and which belief systems we are brought up with.

Over the years, the work of several, often feminist historians and anthropologists has shown that European colonizers and enslavers organized their colonial structures and institutions along gendered and racialized lines, making the intersection of race, gender, and class important markers of identity and uneven power relations. In the beginning of colonial rule, these lines were not clear at all but always developing, constantly in flux. Within the system of slavery in the U.S., racialized power relations were manifested quite clearly because enslaved black people and their children were considered the property of white people: “products” that could be owned, sold, handled, and used at will.

Material traces In today’s societies, many statues representing European colonial power remain present while indigenous inhabitants and African Americans are only recently represented in material culture. Decolonizing history is not only about bringing marginalized voices to the fore, but also about exposing the underlying systems and thus acknowledging that writing history is also a means of addressing racism and white supremacy. Dutch colonial history in New York starts in the early 17th century with trading between Native Americans and Europeans. The building of Dutch forts created permanent strongholds, colonizing lands that were inhabited by Native Americans. From the start of European colonization, African American free and enslaved people were part of this history, a part that has hardly been addressed in history books about Dutch New York. Traces of this history can be found in present-day landscapes: churches, graveyards, forts, houses of slave-owners, archeological sites, and places where the fight for full emancipation and abolition of slavery were fought. More hidden aspects come to the surface through research, including locations of

markets where captives were bought and sold as goods, landing sites of slave ships, escape routes and safe houses for the freedom-seekers, and cellars and attics in households where enslaved people labored and slept. Slavery heritage in New York has direct connections to Madagascar (East Africa), Indonesia, South Africa (Cape), West Africa, Europe, and the Americas. Surprisingly, these traces can still be found on our doorsteps and around the corner from where we live, work, and travel. We find these histories and remnants of early empire important and relevant in light of today’s global society.

To recognize and remember

Despite the apparent abundance of material traces, the history and legacy of slavery has been little studied and hardly addressed in Western Europe. Until recently, there was a tendency among both historians and the public to regard slavery history as non-relevant to Dutch or European history. It happened “ages ago” and not on their European turf. Similarly, New York’s slavery history, while much more directly present, was not mentioned for a long time: slavery was regarded as something of the southern United States only. However, 18th century New York was a hub for slavery. The discovery in 1991 by construction workers in Lower Manhattan of what is now called the African Burial Ground marked an important shift: New Yorkers began to reconnect to their slavery past. In Amsterdam, and in several other cities in the Netherlands, a similar process is underway. With this guide, the maps and tour of Dutch New York, we intend to contribute to that process of recovering and recognizing, on both sides of the Atlantic Ocean and beyond. This guide is timely, because 2017 marks the 350th anniversary of the Treaty of Breda, a peace Treaty that settled British and Dutch territorial disputes over New Nether-

Africans are depicted carrying goods on their heads behind two Europeans, with a backdrop of the New Amsterdam harbor. This image was used several times to depict the “new world.” For Barbados, the same foreground was used but the background was changed | Afrikanen dragen goederen op hun hoofd, twee Europeanen staan tegen de achtergrond van de haven van Nieuw Amsterdam. Dit beeld is diverse keren gebruikt om in Europa de ‘nieuwe wereld’ te verbeelden. Voor Barbados bleef de voorgrond gelijk, de woorden en achtergrond werden aangepast

land which then officially became English. Suriname (Dutch Guyana, South America), the Moluccan island of Run (now Indonesia) and several West-African forts became Dutch.

Mapping Slavery The research project Mapping Slavery was initiated at Vrije Universiteit Amsterdam in the Spring of 2012, and is the result of inspiration from similar projects in London (University College London, Legacies of British Slave-ownership), and Utrecht (Kosmopolis Utrecht, Traces of Slavery in Utrecht). The Amsterdam Slavery Heritage Guide was published in 2014, and research was done in several cities in the Netherlands. Mapping Slavery is an international project that includes research and cooperation in the Dutch Caribbean, Suriname, South Africa, and Indonesia since the Dutch colonial project, including the histories of the slave trade and slavery, was a global project.

In 2015, Vrije Universiteit Amsterdam started this leg of the Mapping Slavery project in the USA with two partners: The New Amsterdam History Center and Brown University’s Center for the Study of Slavery and Justice in Providence, Rhode Island. We gratefully acknowledge their support and that of the Netherlands Consulate in New York and Dutch Culture USA – Shared Cultural Heritage, and the Netherland-America Foundation. This also involves the development of Black Heritage Tours in New York State and its precursor founded in Amsterdam, the Netherlands, by Jennifer Tosch. We are excited to have a variety of different partnerships that include the New York State Board of Tourism (I Love NY), local and regional tourism agencies, New York State Parks, Recreation & Historic Preservation, the three descendent communities, and academic as well as public and private initiatives. We present Dutch New York Histories to a variety of audiences with this guidebook, online tool, and a fully-immersive tour. We are aware of the growing interest among local inhabitants as well as international travelers in cultural heritage experiential tourism. Our projects invite and facilitate individual visitors and groups to discover traces of hidden histories throughout and beyond the state of New York.

How to read this book This book contains 90+ locations and offers time travel from the 16th to the 20th century, from New Amsterdam and New Netherland to present-day New York. In the middle part of this book, we zoom in on a couple of thematic aspects, co-authored by members of our wonderful US-based advisory committee (experts in their fields). In a longer piece, cultural anthropologist Dr. Gloria Wekker, professor emerita of Utrecht University, links the Mapping Slavery work with a key concept in her work, the cultural archive.

You will find eight different images in the margins of the pages. Three persons, Sojourner Truth, Peter Stuyvesant and Lawrence in Schenectady refer to African American, Dutch and Native American heritage on the introduction and thematic pages. Five images refer to five themes on the location pages; Turtle: Turtle Island is the Native American name for the North American continent. Sankofa: the Sankofa is a West African, Adinkra symbol on the importance of learning from the past. Beaver: the beaver represents the trade and profit for European traders from early on. Weather vane: the weather vane symbolizes churches, museums and archives. Freedom seeker: the symbol of the “runaway slave” refers to resistance and abolitionism. The 90+ locations are divided into five themes: 1. Native American Heritage To write about New Netherland is to engage in the history of the indigenous inhabitants of the region, especially since their histories are mostly underrepresented within this context. Being aware of this unknown part of the historical narrative, we hope to contribute to its unveiling and are aware we do this in only a very small way. If known to us, we refer to locations connected to indigenous peoples, how interactions went, and what some of their names, cultural beliefs, and customs were. 2. Black presence, African heritage The African heritage and mere black presence is, again, often underrated when we talk about Dutch colonial history, but the Dutch were among the first to bring enslaved people to North American shores and New Amsterdam. We still know very little of their life stories, their names, their mere presence and status as enslaved and free peoples in the colony. Nowadays, literature and movies help us gain imaginary insights but we can also find traces of material remnants in

products that they traded. For the Dutch in New Netherland, it started with attaining beaver pelts from the Native Americans for European markets. New Netherland contained an abundance of national resources including a rich resource for colonial farmers. 4. Museums, archives, and churches The institutions and sites that functioned as anchors in colonial societies, such as churches, graveyards, and official buildings, but also farmhouses, barns, and country houses inhabited by the upper echelons of New Netherland form a growing number of historical sites in present-day New York, many of which you can visit today. Their existence gives a fascinating insight into the historical lives of different groups of people who lived there voluntarily and involuntarily.

A rare statue of a Native American leader: Lawrence of Schenectady. He encouraged the Dutch to rebuild settlements following the war between different groups of European settlers and Native Americans | Een zeldzaam standbeeld van een inheems Amerikaanse leider: Lawrence in Schenectady. Hij moedigde de Nederlanders aan tot wederopbouw van hun nederzettingen na de oorlog tussen verschillende groepen Europese kolonisten en inheemse Amerikanen

churches, archives, and historical sites. In New Netherland, enslaved peoples worked on farms and plantations, households and for the West India Company. The enslaved built the infrastructure of New Amsterdam and New Netherland. 3. Enslavement, trade and profit Slavery was to several European colonists a way of making a living, making money, and doing business. Owners, traders, and directors are discussed in this guide but also the

5. Resistance and abolitionism The people who were enslaved and brought into a slavery system used to be depicted in historic accounts as mere victims, but as we now come to understand more and more, their histories also show resistance, agency and the exercising of their cultural practices and survival skills. Petitions for freedom, court cases, the underground railroad, hiding places in houses, and free zones like Weeksville and Seneca village attest to this. By no means is this a finished or complete work nor do we pretend to have written one; this is a history in the making. As such, we feel humbled and proud to have engaged in this journey together with a committed and wonderful network of people in the U.S. and Europe who feel passionate about these histories and their interconnectedness.

Waarom dit boek? Van de auteurs ‘Het actief vergeten van slavernij – en het herinneren van de afschaffing – is al bezig sinds de afschaffing van de slavenhandel … vergeten kost inspanning, herinneren ook. Er is veel werk te doen.’ – Catherine Hall Eind twintigste eeuw en begin eenentwintigste eeuw bevinden we ons in een belangrijke periode: slavernijgeschiedenis en -erfgoed worden herontdekt en erkend. In verschillende continenten in de wereld krijgen ongemakkelijke geschiedenissen en hun lange erfenissen meer stem, gehoor en publiek. De oprichting van monumenten en de creatie van kunstwerken, theaterstukken, films, boeken en museumexposities tonen een nieuw tijdperk van culturele expressie. Pijnlijke geschiedenissen van ongelijkheid en uitbuiting, maar ook van verzet en handelingsperspectief op nationaal niveau en in lokale verhalen en familiegeschiedenissen staan meer in de belangstelling. Dutch New York Histories onderzoekt de connecties tussen Nederlands, Afrikaans en inheems Amerikaans erfgoed. Het toont relevante locaties van de geschiedenissen van slavenhandel, en vertelt over inheems Amerikaanse en Afrikaanse levens in en rond de stad en staat New York. We schreven dit boek vanuit onze overtuiging dat de verbonden geschiedenissen van Amsterdam en Nieuw Amsterdam, Nederland en Nieuw Nederland (Utrecht en Nieuw Utrecht etc.) nieuwe kennis en inzichten kunnen opleveren en fascinerende details bevatten, die nuttig zijn voor onze huidige samenlevingen. Deze grotendeels verborgen geschiedenissen resoneren in wat ‘het cultureel archief’ genoemd wordt: ze informeren onze gedachten, gevoelens en acties. Wat het betekent om zwart of wit te zijn heeft tot op de dag van vandaag implicaties binnen

postkoloniale samenlevingen: het beïnvloedt onze dagelijkse levens, hoe onze instituties georganiseerd zijn en met welke geloofssystemen we worden opgevoed. Door de jaren heen heeft het werk van verschillende, veelal feministische historici en antropologen aangetoond dat Europese kolonisatoren en slaveneigenaren hun koloniale structuren en instituties langs lijnen van gender en ras organiseerden, waardoor de kruispunten van ras, gender en klasse belangrijke markeerpunten waren van identiteit en van ongelijke machtsverhoudingen. In het begin van de koloniale overheersing waren deze lijnen nog helemaal niet duidelijk, het proces was nog in ontwikkeling en in beweging. Binnen het systeem van slavernij in de VS tekenden de machtsrelaties zich vrij duidelijk af, omdat tot slaafgemaakte zwarte mensen altijd als het eigendom werden beschouwd van witte mensen, evenals hun kinderen: ze waren ‘een product’ dat in eigendom kon zijn, verkocht kon worden en behandeld of gebruikt kon worden naar believen.

Materiële sporen In onze hedendaagse samenleving zijn nog veel monumenten aanwezig die Europese

The authors at the UN Plaza, New York, 2015. F.l.t.r. | V.l.n.r. Dienke Hondius, Dineke Stam, Nancy Jouwe, and Jennifer Tosch

Map | Kaart 1: New York City: Lower Manhattan to Harlem, Brooklyn and New Jersey

3 1

A 36 23

QUEENS

E a s t

R i v e r

H N 13 14

H u d s o n

NEW JERSEY

R i v e r

33 26 32 31 19 5 41 2 9 21 7 8 38 12 15 10 39 30 29

B a

U p p e r

B R O O K L Y N 25 18

20 40

STATEN ISLAND

N 0

17 2 miles

1600

The river that flows both ways De rivier die in beide richtingen stroomt 12th Avenue # 29th street, Manhattan

De Hudsonrivier werd door de Iroquois Ca-ho-ha-ta-te-a (‘de rivier‘) genoemd. De naam waaronder hij het meest bekend werd onder de inheemse Amerikanen was Muh-hekun-ne-tuk (‘rivier die naar twee kanten stroomt’). De Mohikanen bewoonden oorspronkelijk beide banken van het zuidelijke stroomgebied. De Lenape, verwant aan de Mohikanen, beschouwden de Hudson eveneens als onderdeel van het gebied van hun voorouders. De naam die zij gebruikten leek erop: Muhheakantuck. De vroegst bekende naam die

The Hudson river was called Ca-ho-ha-ta-te-a (the river) by the Iroquois, and was best known as Muh-he-kunne-tuk (river that flows two ways) by the Mohicans, who formerly inhabited both banks of the lower portion of the river. The Lenape, who also claim the Hudson as part of their ancestral

The Dutch first called the Hudson the Noort Rivier (North River) | De Nederlanders noemden de Hudson eerst de Noort Rivier

Native American Heritage | Inheems Amerikaans erfgoed

territory, similarly named the river Muhheakantuck (river that flows two ways). The first known European name for the river was the Rio San Antonio as named by the Portuguese explorer in Spain‘s employ, Esteban Gomez, who explored the Mid-Atlantic coast in 1525. The historical importance of the river is significant: it provided both a connective route for the indigenous people and a conduit for launching European trade and expansion beyond the region, ultimately impacting the entire North-American continent. Today, cultural references to the Hudson are everywhere; its influence endures.

35 35

de Europeanen aan de rivier gaven was Rio San Antonio, bedacht door Estban Gomez, een Portugese verkenner in Spaanse dienst. Gomez reisde al in 1525 in het gebied van de Mid-Atlantische kuststreek. De historische betekenis van de rivier is veelzijdig: hij fungeerde tegelijk als een verbindende route voor

de inheemse volken en als uitvalsbasis voor de Europese handelaren die expansie wilden naar verder gelegen streken. Uiteindelijk had dat invloed op het hele continent van Noord-Amerika. Vandaag zijn nog overal verwijzingen naar de Hudson; de invloed duurt voort.

Replica of Half Moon in New York Harbor | Replica van de Halve Maen in de haven van New York

1609

Ship The Half Moon 36

Schip de Halve Maen

The English captain Henry Hudson set sail in May 1609 with a crew of around 20 men on the Half Moon (Halve Maen in Dutch), a maneuverable carrack. The VOC had contracted Hudson, keen to find a new route to the East Indies and upgrade their position vis-à-vis their Eu-

ropean competitors. Hudson was known for his knowledge of international navigational routes and was friends with mapmaker Jodocus Hondius. Both men were looking for ways to the Indies. Ordered by the VOC to take a Northern route, Hudson decided to go west instead. The Half Moon entered a river on September 1609 which would later acquire its current name: the Hudson river. They traveled to present-day Albany and beyond, only to find out that the river became too shallow to continue. Hudson met his painful demise during his next expedition. The Half Moon continued to the East Indies, where it burned down in 1618 during a sea battle near present-day Jakarta.

Enslavement, trade and profiten| Slavernij, handel winst Handel winst | Trade and en profit

Battery Park, Manhattan, NY

De Engelse kapitein Henry Hudson voer mei 1609 uit op de Halve Maen, een wendbare vlieboot. Er waren ongeveer twintig man aan boord. De VOC had hem gecontracteerd omdat ze erop gebrand waren een nieuwe, kortere vaarroute naar Oost-Indië te vinden, teneinde hun positie te versterken ten opzichte van hun Europese concurrentie. Hudson stond bekend om zijn kennis van internationale vaarroutes en was bevriend met kaartenmaker Jodocus

Gable Stone in Amsterdam | Gevelsteen in Amsterdam

Hondius. Beide mannen zochten vaarwegen naar Indië. De VOC wilde dat Hudson een noordelijke route zou nemen, maar hij koos voor de westelijke route. De Halve Maen voer in september 1609 een rivier op die later zijn huidige naam zou krijgen: de Hudsonrivier. Ze voeren richting het huidige Albany en

daar voorbij, maar merkten toen dat de rivier te ondiep werd om verder te kunnen varen. Henry Hudson ging pijnlijk ten onder tijdens een volgende expeditie. De Halve Maen bereikte uiteindelijk Oost-Indië, waar het schip in 1618 in brand vloog tijdens een zeeslag bij Batavia (het huidige Jakarta).

Nineteenth century drawing of the Half Moon on the Hudson river | Negentiendeeeuwse tekening van de Halve Maen op de Hudsonrivier

1609

Paulus Hook Pier (Hudson River) Paulus Hook, Hudson Street, Jersey City, New Jersey

Paulus Hook Pier in present day New Jersey was a place of landing of the first ships from Europe that explored the area of the later Hudson River. Robert Juet, an officer on the Half Moon, describes that people of the country came aboard on 5 september 1609 with maize bread, tobacco and hemp. Arriving ships passed Coney Island (Conijne Eylant), Staten

Enslavement, trade and profit | Slavernij, handel en winst

Island (Staten Eylant), Long Island (‘t Lange Eylant), Liberty Island (Bedloe’s Eylant), Ellis Island (Oester Eylant) and Governors Island (Nooten Eylant). From the East River, small boats brought people and goods to Manhattan at Pearl Street pier (Paerl Straet). Pearl Street was an early center with a town hall, a tavern at number 54, the first Dutch Reformed Church at 100 Broad Street (opposite Pearl street), and a storage building for the West India Company. Later on, enslaved Africans were auctioned at Pearl Street.

37 De Paulus Hook Pier in huidig New Jersey was een landingsplaats voor de eerste schepen uit Europa die die het gebied van de latere Hudsonrivier bezochten. Robert Juet, officier op de Halve Maen beschrijft dat mensen van het land aan boord kwamen op 5 september 1609 met maïsbrood, tabak en hennep. Schepen passeerden Coney Island (Conijne Eylant), Staten Island (Staten Eylant), Long Island (’t Lange Eylant), Liberty Island (Bedloe‘s Eylant), Ellis Island (Oester

Eylant) en Governors Island (Nooten Eylant), tot de East River (Oostrivier). Daarvandaan brachten kleine bootjes mensen en goederen naar de pier in Manhattan, bij Pearl Street (Paerl Straet). Pearl Street was toen al een centrum met een stadhuis, een herberg op nummer 54, de eerste Nederlandse kerk op 100 Broad Street tegenover Pearl Street en een pakhuis van de WIC. Op Pearl Street zijn later tot slaaf gemaakte Afrikanen geveild.

Replica of Half Moon Sailing in Amsterdam Harbor, 2005 | Replica van de Halve Maen in de haven van New York

1624

Due to the abundance of chestnut trees, this island was called “Paggananck” or “nut Island” by the Native Americans and “Noten Eylant” by the Dutch explorer Adriaen Block. Some of the first enslaved Africans of the

Dutch West India Company worked here, such as Simon Congo and Pieter San Tome. According to Christopher Moore, they transported timber from the island to mainland Manhattan, and also built Broad Way and Bowery Road. Recently archaeologists found traces of a sawmill on the island. The first Dutch families to arrive in 1624 chose the location for Fort Amsterdam. The third director of New Netherland was Pierre (Peter) Minuit, born in

Vanwege de vele kastanjebomen op Governors Island noemden inheemse Amerikanen het ‘Paggananck’ en de Nederlandse kolonisten, onder wie Adriaen Block, noemden het ‘noteneiland’. Onder Nederlands beheer werkten hier sommige van de eerste tot slaaf gemaakten van de West-Indische Compagnie, onder wie Simon Congo en Pieter San Tome. Volgens Christopher Moore

bestonden hun werkzaamheden uit het vervoeren van hout van het eiland naar het vasteland – waar nu het U.S. Custom House staat. Ook bouwden zij Broad Way en Bowery Road. Onlangs hebben archeologen sporen van een zaagmolen op het eiland gevonden. De derde directeur van Nieuw Nederland was Peter Minuit, een Europeaan geboren in Doornik (hedendaags België) en verhuisd

Governors Island Governors Island, NY

Black presence, African heritage | Zwarte aanwezigheid, Afrikaans erfgoed

Doornik (currently Belgium) and later moved to Emmerich (now Germany). The WIC sent him to New Amsterdam in 1625 to look for other trading goods apart from fur. After his return the WIC appointed him as director to follow up Willem Verhulst. He stayed on until 1632, and then worked for the competing colony of New Sweden. On his return journey in 1638 he died in a hurricane.

Journal of New Netherland, reports from the years 1641-1647 | Het Journael van Nieuw Nederlant, 1641-1647

naar Emmerik (hedendaags Duitsland). In 1625 werd hij uitgezonden door de WIC om naar andere handelswaar dan bont op zoek te gaan. Na zijn terugkeer benoemde de WIC hem in 1626 tot opvolger van directeur Willem Verhulst. Tot 1632 bleef hij in dienst en werkte hij voor de concurrerende kolonie Nieuw Zweden. Hij stierf tijdens de terugreis in 1638 toen het schip in een orkaan terechtkwam.

Dutch West India Company headquarters | Hoofdkwartier van de West-Indische Compagnie

1624

Fort Amsterdam National Museum of the American Indian, 1 Bowling Green, Manhattan, NY

De WIC bouwde aan Fort Amsterdam vanaf 1625, gebruikmakend van de arbeid van tot slaaf gemaakte Afrikanen. Zij waren het die het land bouwrijp maakten, hout hakten en de palissades vervaardigden. Een ‘opzichter van de slaven’, aangesteld door de WIC, hield toezicht. Het fort was meer dan alleen een militair hoofdkwartier voor de legering van de soldaten. Het was tevens een handelscentrum en er stond een kerk op het terrein. De directeur hield raadsvergaderingen in het fort en

The WIC began building Fort Amsterdam in 1625, deploying the labor of enslaved Africans to clear land, cut timber and split palisades. An overseer was employed by the company. The Fort was more than a military center where soldiers were garrisoned. The director held its council sessions in the fort and for many years

Enslavement, trade and profit | Slavernij, handel en winst

lived there, and it was also a center for trading activity and had a church. Kieft ordered the murder of Native American men at the Fort in 1644, during Kieft‘s war. After protesting, more than twenty Native American women were imprisoned at the Fort. The women “threw up their hands, beat their mouths and said in their language: ’Shame, what foul and unspeakable villainy this is; such was never heard of, or seen, or happened among us.‘” The site of Fort Amsterdam is now occupied by the old U.S. Custom House building, which houses the Smithsonian Institution’s Museum of the American Indian.

39 39

woonde er zelfs vele jaren. In 1644 gaf Kieft opdracht om inheemse mannen te vermoorden, dit was tijdens Kiefts oorlog. Ruim twintig inheemse vrouwen protesteerden en werden gevangengezet in het fort. De vrouwen ’staeken hare handen omhoog en klopten op haren mont en seyden in hare tale, Schande, wat leelijcker en onuitsprekelijker schelmstuck

is dit. Zulks is onder ons nooit gehoort, noch gesien, noch geschiet‘.Op de plaats waar Fort Amsterdam zich bevond staat nu het oude U.S. Custom House building, waarin het Smithsonian Institution’s Museum of the American Indian is gevestigd.

The Manatus map, made in 1665, shows Manhattan in 1639. The F points to the Black people‘s quarters | Op de Manatus kaart, uit 1665 staat Manhattan anno 1639. De F verwijst naar de verblijfplaats van de zwarten

1626

Black People’s quarters and sawmill Het gebied van de ‘zwarten van de Compagnie’ en de zaagmolen

Black presence, African heritage | Zwarte aanwezigheid, Afrikaans erfgoed

East 74th Street, Manhattan, NY

In the 17th century, enslaved black people worked and probably lived in what is now the area around the end of East 74th Street, near the current power station. In New Netherland, both private individuals and the East and West India Companies enslaved black people, using enslaved workers to build structures and infrastructure for the colony. According to Phelps

Near number nr 1486 on this Phelps Stokes map, Saw Mill Creek is drawn | Naast nummer 1486 is het zaagmolenriviertje ingetekend

In de zeventiende eeuw werkten tot slaaf gemaakten in het gebied dat nu in beslag is genomen door de energiecentrale, aan het einde van East 74th Street. In Nieuw Nederland maakten zowel de WIC als particulieren zwarten tot slaven. Zij lieten ze werken in de bouw en helpen bij de ontwikke-

ling van de infrastructuur van de kolonie. Volgens Phelps Stokes woonden de tot slaaf gemaakte arbeiders van de compagnie samen in dit gebied, dat het ‘Quartier van de Swarten de Comp slaven’ werd genoemd. Helaas is er weinig over dit kamp bekend. Vanaf 1626 stond er een zaagmolen langs deze

Stokes, the company’s enslaved workers lived together in this area which was called “Quartier van de Swarten de Comp,” the “Company’s Slave area” or “Quarter of the Blacks from the Company.” Unfortunately, not much is known about this area. From 1626, a sawmill was located on this street. Enslaved workers cut down trees and cut the lumber into logs at the sawmill, using the former Sawkill Creek to transport the logs to different areas within or outside the colony. The map shows the creek, and the location of the quarter of the enslaved. weg. Slaven velden bomen en zaagden het hout in stukken bij de zaagmolen, waarna de stammen over de vroegere Sawkillkreek naar verschillende gebieden binnen of buiten de kolonie werden vervoerd. De kaart toont deze kreek en het gebied van de tot slaaf gemaakten.

1626

Netherland | Nederland Monument (1926) Battery Park, Manhattan, NY

the Collegiate Church held a reconciliation ceremony “to acknowledge publicly our complicity in imposing an alien economic and judicial system on the Lenape people, which ultimately caused great hardship, violence and even death.”

Enslavement, trade and profit | Slavernij, handel en winst

The Netherland Monument stands in Battery Park, established in 1926 as a symbolic marker of Dutch influence on New York City. The monument commemorates the “official” establishment of New Amsterdam in 1626. One side illustrates the purchase of Manhattan Island by Dutch Director-General Peter Minuit from the Lenape people. The texts reads: “On the 22nd of April 1625 the Amsterdam Chamber of the West India Company decreed the establishment of Fort Amsterdam and the creation of ten adjoining farms. The purchase of the Island of Manhattan was accomplished in 1626. Thus was laid the foundation of the city of New-York.” The Netherland Monument became a contested site, as it suggests a fair trade of Dutch goods for Native American land. In 2009,

41 In Battery Park staat het Nederland Monument, in 1926 opgericht als symbool van de Nederlandse invloed in de stad New York. Het monument herinnert aan de ‘officiële’ stichting van Nieuw Amsterdam in 1626. Eén kant illustreert de aankoop van het eiland Manhattan van het inheemse Lenapevolk door de Nederlandse directeur-generaal Peter Minuit. Tekst: ‘Nadat de Kamer Amsterdam van de West Indische Compagnie op 22

april 1625 last had gegeven tot den aanleg van het Fort Amsterdam en tien bouwerijen daarnevens, heeft de koop van het Eiland Manhattan in 1626 dien aanleg bevestigd welke de grondslag werd van de stad New York.’ Het Nederland Monument werd een omstreden plek, omdat het suggereerde dat er sprake was geweest van een eerlijke ruil van Nederlandse goederen voor inheems Amerikaans gebied. In 2009 heeft de Collegiate Church

een verzoeningsceremonie gehouden ’om publiek onze medeplichtigheid te erkennen aan het opleggen van een vreemd economisch en juridisch systeem aan het Lenapevolk, wat uiteindelijk grote ellende, geweld en zelfs dood veroorzaakte.’

1628

Mill Lane Mill Lane, Manhattan, New York, NY

Museums, archives, & churches | Musea, archieven & kerken

Het kleine Mill Lane is te vinden in het drukke financiële district van Lower Manhattan. De naam herinnert aan de Nieuw Amsterdamse periode en is afgeleid van de typische Nederlandse windmolen die hier stond, gebouwd in 1628. De molen maalde tijdens werkdagen het graan, maar op zondagen functioneerde hij als kerk voor de congregatie van Nieuw Amsterdam; een pragmatische maar multifunctionele oplossing zolang er geen kerkgebouw was. Waarschijnlijk behoorden de

Tiny Mill Lane can be found in the busy financial district of Lower Manhattan. Its name reminds us of the New Amsterdam period and is derived from the fact that a typical Dutch windmill was located here, built in 1628. The mill worked during weekdays, grinding and processing

kerkgangers tot de Nederlands Gereformeerde Kerk, toentertijd het belangrijkste religieuze instituut voor Nieuw Nederland. In latere jaren gebruikte de joodse gemeenschap de molen als synagoge, de eerste plek waar de joodse gemeenschap van het latere New York bijeenkwam. De joodse gemeenschap was erg klein in de Nieuw Amsterdam periode.

grain, but on Sundays it functioned as a church for the New Amsterdam congregation, a pragmatic and multipurpose solution. This was probably a Dutch Reformed Church, the dominant religious institution for New Netherland at that time. In later years, the Jewish community would use this mill as a synagogue, the first Jewish congregation of what later would become New York. The Jewish population was very small throughout the New Amsterdam period. The first group arrived in 1654, most fleeing from Brazil and the Portuguese inquisition. Some came directly from Amsterdam. Director-general Stuyvesant was not happy with their presence but allowed them to stay.

De eerste groep arriveerde in 1654, de meesten kwamen uit Brazilië – gevlucht voor de Portugese inquisitie, enkelen kwamen uit Amsterdam. Directeur-generaal Stuyvesant was niet blij met hun komst maar liet ze toch blijven.

Brooklyn’s ferry landing in 1746, painted in 1872 | De steiger van de veerpont in Brooklyn in 1746 volgens een schilderij uit 1872

1639

Dutch settlement of Breukelen Nieuw Breukelen 3 Old Fulton Street, Brooklyn NY

De naam Brooklyn stamt van Breukelen, een plaats twintig kilometer ten zuiden van Amsterdam. Twee vroege kolonisten, de MarokkaansNederlandse Anthony Jansen van Salee en zijn vrouw Grietje Reiniers, vestigden zich in 1639 in Brooklyn te midden van de Lenape, een inheems Amerikaans volk, nadat ze wegens ‘publieke overlast’ waren verbannen uit Nieuw Amsterdam. Het hele gebied van hedendaags Brooklyn was ooit gekoloniseerd door de Nederlanders. Vanaf Fulton landing in Brooklyn was aan de overkant van de rivier in

The name Brooklyn originates from Breukelen, a town 14 miles south of Amsterdam. Two early settlers, Moroccan-Dutch Anthony Jansen van Salee and his wife Grietje Reiniers, settled here amidst the Lenape in 1639 after being banned from New Amsterdam for public disturbance. Most of the area of present day Brooklyn was colonized by the Dutch. From Fulton landing in Brooklyn one could

Enslavement, trade and profit | Slavernij, handel en winst

see ships, including slave ships, unloading their trade in Lower Manhattan. Merchant and Brooklyn Savings Bank president Adrian van Sinderen describes this in an 1806 letter to his family in Friesland: “English and East Indian goods such as wool, cotton, linen and silk” are imported while local products of slave labor such as “rice, tobacco, cotton, coffee, sugar,” are exported to Amsterdam and traded against gin, linen, glass, iron and copper, oil or promissory notes. The trade enriched Adrian and others. It robbed Native and African Americans of their land, freedom and labor.

43 Manhattan het uitladen van de handelsschepen te zien, waaronder slavenschepen. De lange continuïteit hiervan beschreef Adrian van Sinderen, koopman en directeur van de Brooklyn Savings Bank, in 1806 aan zijn familie in Friesland. Geïmporteerd worden ‘Engelse en OostIndische goederen als wol, katoen, linnen en zijde’. Geexporteerd naar Amsterdam: lokale producten vervaardigd met slavenarbeid als ‘rijst, tabak, katoen, koffie en suiker’, verhandeld tegen jene-

This Amsterdam Gable Stone is a silent reminder of the tobacco trade, which also involved Brooklyn harbor | Amsterdamse gevelsteen die herinnert aan de tabakshandel, waarbij de haven van Brooklyn ook betrokken was

ver, linnen, glas, ijzer, koper, olie of promessen. De handel verrijkte Adrian en anderen en beroofde inheemse en Afrikaanse Amerikanen van hun land, vrijheid en arbeid.

1640

Stone Street

Before the 1640s, Stone Street was actually known as Hoogh Straet (High Street). The name indicates the importance of the street during the New Amsterdam period. Its inhabitants petitioned for the street to be paved because of its muddiness after rains. It was done according to the cobblestone method, using a mix of round stones in a patchwork. In Dutch, one translation that is used for cobblestone is kinderkopjes, or child’s heads. The street is now known as the first paved street of New Amsterdam,

and was located alongside Mill Lane, where the windmill was situated. During the British era the street was renamed several times. In 1794, however, a group of New Yorkers renamed it Stone street to honor the fact that it was the first paved street of New York. The street is now officially a historic site, designated in 1996 by the New York City Landmarks Preservation Committee.

Stone Street, Manhattan, NY

Museums, archives, & churches | Musea, archieven & kerken

44 Vóór 1640 werd Stone Street Hoogh Straet genoemd. Dit zegt iets over het belang van de straat tijdens de Nieuw Amsterdamse periode. De bewoners streden voor bestrating van de weg vanwege de modderigheid na regenval. De straat werd geplaveid met kasseien, ronde stenen die in het Nederlands ook wel kinderkopjes of kinderhoofdjes worden genoemd. De straat wordt nu beschouwd als de eerste geplaveide straat van Nieuw Amsterdam. De straat lag vlak bij Mill Lane, waar de windmolen stond. Gedurende de Britse periode werd de straat diverse keren her-

noemd, maar in 1794 doopte een groep New Yorkers de straat definitief om tot Stone Street, om te eren dat het de eerste geplaveide straat in New York was. In 1996 riep de New York City Landmarks Preservation Committee Stone Street officieel uit tot historische plek.

Touring Stone Street | Op stap in Stone Street

1641

Pavonia Avenue 65 Magnolia Avenue, Jersey City, New Jersey

Pavonia was named after the Dutch merchant Michiel Pauw from Amsterdam (Herengracht 168), a co-founder and board member of the West India Company. The Dutch claimed to have purchased

New Netherland retaliated. Today this is Jersey City. Pavonia, a Latinized verson of Pauw, can still be found as Pavonia Avenue.

Michiel Pauw, Dutch merchant and co-founder of the West India Company | Michiel Pauw koopman en mede-oprichter van de WIC

Enslavement, trade and profit | Slavernij, handel en winst

this land from a Lenape chief in 1640. In 1642, the Lenape disavowed this, saying the chief had acted beyond his authority. The continued intrusion of Dutch and other Europeans on Native American land triggered minor disputes over damage done to Native American cornfields and Dutch poultry. Disputes also occured over more serious crimes such as theft and murder. The ongoing conflict came to a head when director Kieft arrogantly imposed a tax on the Lenape, claiming that they had to pay for the expenses incurred for their own protection. Kieft subsequently sent eighty Dutch soldiers to Pavonia on the night of February 25, 1643, and massacred eighty men, women and children. Eleven Native American tribes across

45 Pavonia is genoemd naar de Nederlandse koopman Michiel Pauw uit Amsterdam (Herengracht 168), mede-oprichter en bestuurder van de WIC. De Nederlandse kolonisten beweerden dat zij dit land in 1640 hadden gekocht van een Lenape-vertegenwoordiger. De Lenape ontkenden dat in 1642, de vertegenwoordiger had niet het recht om het land te verkopen. De voortdurende aanwezigheid van Nederlandse en andere Europese kolonisten

leidde tot ruzies over schade aan inheemse Amerikaanse maïsvelden of Nederlands pluimvee. Ook deden zich gelegenheidsconflicten voor over diefstal of zelfs moord. Een ernstig conflict ontstond toen gouverneur Kieft zo arrogant was om belasting te eisen van de Lenape, zij moesten betalen voor de kosten van hun ‘bescherming’. Kieft stuurde in de nacht van 25 februari 1643 tachtig compagniesoldaten naar Pavonia. Zij doodden

er tachtig mannen, vrouwen en kinderen. Het was een bloedbad. Elf volken van de inheemse Amerikanen sloten zich aaneen om wraak te nemen. Pavonia, de Latijnse vervoeging van Pauw, ligt tegenwoordig in Jersey City, waar Pavonia Avenue nog als naam bestaat.

The gallows near the WIC quarters, according to a painting by Heinrich Stossel, 1860 | De galg nabij het WIC fort, volgens een schilderij uit 1860

1641

Manuel de Reus hanged and saved Manuel de Reus opgehangen en gered

Black presence, African heritage | Zwarte aanwezigheid, Afrikaans erfgoed

A Dutch legal document notes that Company slave Jan Primero was found murdered on January 6, 1641, near the WIC slave quarters. Nine men, all enslaved by the WIC, were charged: Manuel de Groote, Simon Conge, Manuel Minuit, Antonij Portugees, Manuel Gerrit de Reus, Jan de Fort Orange, Gracia and Paulo dâ€™Angola and Cleijn Antonio. They confessed to the killing of Primero, but the New Netherland council, who were in charge of the case, wanted more details:

who gave the fatal blow? The men persisted in stating that they were responsible as a group. Under Dutch law, a murder was a capital crime, to be punished by death. The men therefore had to draw lots and Manuel Gerrit de Reus was the unlucky one: an intervention by God, according to the Dutch. The executioner, of African descent, used two ropes to hang Manuel but they both broke under his weight. Another intervention of God? The crowd that had gathered called for his mercy and he was pardoned.

Battery Park, Manhattan, NY

Een Nederlands juridisch document vermeldt de moord op compagnieslaaf Jan Primero op 6 januari 1641. Negen slaafgemaakten van de WIC werden voor de moord in staat van beschuldiging gesteld: Manuel de Groote, Simon Congo, Manuel Minuit, Antonij Portugees, Manuel Gerrit de Reus, Jan de Fort Orange, Gracia en Paulo dâ€™Angola en Cleijn

Antonio. Ze bekenden de moord op Primero. Maar de raad van Nieuw Nederland, die de zaak behandelde, wilde meer details: wie gaf de fatale klap? De mannen hielden vol verantwoordelijk te zijn als groep. In het Nederlandse recht was moord een halsmisdaad die bestraft moest worden met de dood. De mannen moesten lootjes trekken en Manuel Gerrit de

Reus was de ongelukkige: een interventie van God volgens de Nederlanders. De beul, van Afrikaanse komaf, gebruikte twee touwen om Manuel op te hangen maar ze braken beide onder zijn gewicht. Wederom een interventie van God? Het bijeengekomen publiek pleitte voor genade en Manuel kreeg gratie.