Page 1

นิทานพืน้ บ้ าน

นิท านพื้น บ้า น – ความยุต ิธ รรม

มีครอบครัวหนึ่งพ่อชื่อทอง แม่ชื่อเข็ม นายทองมีลูกสาวสวยอยู่ 2 คน คนพี่ชื่อกอง คนเล็กชื่อผอง ปกตินายทองเป็ นคนที่หวงลูกสาวมาก สาวกอง และสาวผองมักจะมีหนุ่มมาจีบสับเปลี่ยนวันกันประจำา คือถ้าวันนี้เป็ นของสาวกอง พรุ่ งนี้กเ็ ป็ นวันของสาวผอง พวกหนุ่มๆในหมู่บา้ นนั้นก็เข้าใจ แฟนของสาวกองนั้นดีดพิณ แฟนของสาวผองเป่ าแคน แต่คืนวันนั้นได้ยนิ ทั้ง เสี ยงแคนและเสี ยงพิณ พี่นอ้ งเลยเกี่ยงกันเข้านอน นายทองจึงโมโหไล่ลูกสาวเข้านอน ทั้งสองคน หนุ่มๆก็ไม่พอใจ พอตกดึกหนุ่มหนึ่งเลยแอบขึ้นไปบนบ้านแล้วขี้ใส่ ไว้บนเขียงในครัว พี่นอ้ งตื่นขึ้นมาตอนเช้าต่างก็เกี่ยงกันทำาความสะอาด ต่างก็โทษว่าแฟนของอีกฝ่ าย เป็ นคนขี้ พ่อแม่ได้ยนิ จึงลุกออกมาดู นายทองเดินไปเอามีดโต้มาแล้วฟันฉับลงไป ตรงกลางขี้พร้อมกับพูดว่า “อีกองเมี่ยนส่ วนนี้ อีผองเมี่ยนส่ วนนั้น แม่มึงล้างเขียง กูสิลา้ งมีด ไป๊ ”


Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – ใช้ อ้อยต่ างแปลง Posted on October 12, 2009

กาลนานมาแล้ว ในสมัยที่โลกยังไม่มีแปรงสี ฟันใช้น้ นั มีคหบดีผหู้ นึ่งมีความรัก ใคร่ เอ็นดูบุตรสาวของตนมาก เพราะบุตรสาวของเขานั้นเป็ นหญิงที่งามทั้งใบหน้า และกริ ยา วันหนึ่งเห็นว่าบุตรสาวของตนชักจะมีข้ี ฟันมากเกรอะกรังอยูไ่ รฟันเต็มไปหมด เวลาพูดจาหรื อเข้าใกล้กม็ ีกลิ่นเหม็นคลุง้ คหบดีผนู้ ้ นั คิดว่าถ้าจะปล่อยให้สภาพ การณ์ เป็ นเช่นนี้ไม่ดีแน่ นอกจากพวกหนุ่มๆที่เข้ามาติดตอมจะเอือมระอาแล้ว ย่อมเป็ นที่ รังเกียจของสังคมด้วย แต่กไ็ ม่กล้าบอกบุตรสาวตรงๆเพราะเกรงบุตรสาวจะอับอาย จึงได้หาอุบายโดยบอกให้บุตรสาวไปหาอ้อยมากินให้มากๆ เพื่อผิวพรรณจะได้ สวยงาม ยิง่ ขึ้น ซึ่งจริ งๆแล้วอ้อยเหล่านั้นจะได้ช่วยแปรง และแทะขี้ฟันให้หลุดไปได้


เขาจึงได้ให้เงินลูกสาวเป็ นจำานวนมาก เพื่อให้ไปหาซื้ ออ้อยที่สวนข้างๆบ้านมาไว้กิน แต่ขณะที่บุตรสาวเดินไประหว่างทางยังไม่ทนั ถึงสวนอ้อย เห็นพ่อค้าหาบเผือกต้ม สวนทางมา หล่อนอยากกินเป็ นกำาลัง จึงซื้ อเผือกกินเสี ยจนหมดเงินแล้วจึงเดินกลับบ้าน บิดาเห็นหล่อนเดินมาแต่ไกลจึงนึกดีใจว่าขี้ ฟันของลูกสาวตนคงหมดเกลี้ยงดีแล้ว แต่ที่ไหนได้พอหล่อนเผยอยิม้ เท่านั้น ขี้ฟันกลับพอกพูนเกรอะกรังส่ งกลิ่นตลบยิง่ ขึ้น เพราะเผือกได้เข้าไปจับเกาะเต็มไปหมด คหบดีผนู้ ้ นั เกือบล้มทั้งยืน

เห็นแต่ไกล [ คงกินอ้อย แล้ว ]

ใกล้เข้ามา [ ขี้ฟันคงหมดแล้ว ]

[ ชัดเลย...หึ่งเชียว ]

คหบดีจึงถามบุตรสาวว่ า “อีหนู เอ็งไม่ ได้ ไปซื ้ออ้ อยกินหรอกหรื อ?” “เปล่ าจ้ ะพ่ อ ฉันนึกอยากกินเผือกต้ ม เลยซื ้อกินเสี ยอิ่ม” บุตรสาวตอบ “ชะอีเวร นี่เองขีฟ้ ั นจึ งมากขึน้ ตั้งบุ้งกี๋ ”


บุตรสาวได้ยนิ ดังนั้นจึงทราบถึงอุบายของบิดา ตั้งแต่บดั นั้นเป็ นต้นมา จึงหมัน่ ซื้ ออ้อยกินทุกๆวัน ฟันจึงสอาดหมดจดยิง่ ขึ้น

Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – แม่ ยายเกลียดสะใภ้ Posted on October 12, 2009 สี มากำาพร้าพ่ออยูก่ บั แม่สองคน พอโตเป็ นหนุ่มก็แต่งงาน ในครอบครัวก็รักใคร่ กนั ดี แต่สาวๆที่ผดิ หวังจากสี มา อิจฉาจึงยุแหย่แม่ผวั ให้เกลียดลูกสะใภ้ ตอนแรกลูกสะใภ้กไ็ ม่โต้ตอบเวลาแม่ผวั ดุด่า นานเข้าก็โต้ตอบไปบ้าง ทำาให้สีมาหนักใจคิดหาวิธีให้ท้ งั สอง ปรองดองกัน จึงบอกแม่วา่ จะฆ่าเมียตัวเองให้เพื่อให้แม่สบายใจ


แต่ก่อนจะฆ่าให้แม่ทาำ ดีกบั ลูกสะใภ้ สัก 15 วันก่อน และก็ไปบอกเมียให้ทาำ ดีกบั แม่ 15 วันเช่นกัน แล้วจะฆ่าแม่ให้ ตั้งแต่น้ นั มาทั้งสองต่างทำาดีต่อกัน จนเกิดรักใคร่ กนั จริ งๆ พอครบ 15 วันสี มาทำาท่าจะฆ่าเมียแม่กเ็ ข้าห้ามไว้ พอจะฆ่าแม่เมียก็หา้ มไว้ สี มาจึงเอาเคียวเก็บที่เดิมพร้อมยิม้ อย่างสุขใจ ที่แก้ปัญหาลูกสะใภ้กบั แม่เกลียดกันได้สาำ เร็จ Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – แบ่ งของ Posted on October 12, 2009 ชาวนาผูห้ นึ่งมีบุตรสาวอยูส่ องคน วันหนึ่งอยากจะทดลองปัญญาของบุตรทั้งสอง จึงส่ งแตงโมให้บุตรทั้งสอง 1 ใบ โดยบอกว่าให้ท้ งั สองไปแบ่งกันกินให้เท่าๆกัน เพื่อจะได้ไม่ตอ้ งโต้เถียงทะเลาะเบาะแว้งกันเรื่ องได้มากได้นอ้ ย ถ้าแบ่งไม่ได้เท่าๆกัน เกิดทุ่มเถียงกันขึ้นเมื่อใด ก็จะต้องถูกลงโทษทั้งสองคน เด็กทั้งสอง เมื่อได้รับแตงโมมาแล้วไม่รู้วา่ จะผ่าแบ่งกันอย่างไรจึงจะได้ส่วนเท่าๆกัน ด้วยเกรงจะต้องถูกทำาโทษ ในที่สุดจึงตกลงกันในวิธีการดังนี้ โดยที่เด็กทั้งสอง เห็นว่า เป็ นวิธีที่ยตุ ิธรรม คือ ถ้าหากใครเป็ นผูผ้ า่ แตงโมออกเป็ นสองซีก ผูน้ ้ นั จะต้องเป็ นฝ่ าย เลือกทีหลัง และจะต้องยอมให้ฝ่ายที่ไม่ใช่เป็ นคนผ่าเลือกก่อน ทั้งนี้กเ็ พื่อป้ องกันไม่ให้ คนผ่าลำาเอียง โดยผ่าเป็ นชิ้นโตชิ้นหนึ่งและชิ้นเล็กชิ้นหนึ่ง แล้วคนผ่ารี บเลือกเอาชิ้น โต เป็ นของตนเองเสี ยก่อน


เมื่อเด็กทั้งสองได้ผา่ แตงโมแบ่งกันเสร็จแล้ว จึงรี บวิ่งไปเล่าให้บิดาฟัง บิดามีความ พอใจ ในสติปัญญาของเด็กทั้งสองนั้นมาก Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – พืน้ เมืองเวียงจันทร์ Posted on October 12, 2009 อดีตกาลนานมา เวียงจันทน์กบั ไทยเป็ นศัตรู กนั ไทยยกทัพไปตีเวียงจันทน์หลายครั้ง แต่กไ็ ม่ชนะสักทีท้ งั ที่มีกาำ ลังมากกว่า เพราะเวียงจันทน์มีพระยานาคมาช่วยเหลือ คือ เมื่อเจ้าเมืองตีกลองขึ้น ำ นพิษใส่ ทหารไทยตายหมด พระยานาคก็จะโผล่ข้ ึนมาจากน้าพ่

กษัตริ ยไ์ ทยทราบเรื่ องจึงวางแผนให้เชียงเมี่ยง ที่เป็ นคนฉลาดหลักแหลม ปลอมเป็ นหมอมอ(หมอโหร) เข้าไปในเวียงจันทน์ เมื่อได้โอกาสเข้าพบเจ้าอนุ เจ้าเมืองเวียงจันทน์ หมอมอทำานายว่าเจ้าอนุวงศ์จะได้รับมรดกที่เป็ นเงินฝังไว้ที่ครก มอง เมื่อเจ้าอนุให้คนไปขุดดูกไ็ ด้พบจริ งๆ จึงทำาให้เกิดความศรัทธาเชื่อถือในหมอมอคน นี้มาก ส่ วนสาเหตุที่พบนั้น เนื่องจากเชียงเมี่ยงให้คนเอาไปฝังไว้ก่อนแล้ว


ต่อมาเชียงเมี่ยงให้คนทำาว่าวติดธนู แล้วปล่อยขึ้นสูงมากจนมองไม่เห็น ได้ยนิ แต่ เสี ยงธนู เจ้าอนุแปลกใจมากหาสาเหตุไม่ได้จึงให้เรี ยกหมอมอมาทำานายดู หมอมอปลอม(เชียง เมี่ยง) ก็ทาำ นายว่าจะมีเรื่ องเดือดร้อนแก่บา้ นเมือง เพราะเสี ยงนั้นคือภูตผีปีศาจที่ร้อง โหยหวนจะลงมากินผูค้ น พระราชา อนุ ถามว่าจะมีวิธีแก้อย่างไร หมอมอปลอมบอกว่าจะต้องไปตัดลิ้นกลอง ใบนั้น และให้อุดรู พระยานาคเสี ย เสี ยงนั้นก็จะหายไปและภูติผปี ี ศาจจะไม่ลงมากินผูค้ น เจ้าอนุหลงกลจึงให้คนทำาตาม

ฝ่ ายเชียงเมี่ยงก็ให้คนไปตัดสายว่าว เสี ยงนั้นก็หายไป จากนั้นเชียงเมี่ยงก็ให้สญ ั ญาณ ให้กองทัพของไทยเข้าตีเวียงจันทน์ เจ้าอนุให้คนไปตีกลองเพื่อให้พระยานาคมาช่วย แต่กลองก็ตีไม่ดงั เพราะสิ้ นลิ้นไปแล้ว ประกอบกับพระยานาคก็ถูกอุดรู พระยานาคจึงไม่ได้ข้ ึนมาช่วย ทำาให้เวียงจันทน์ตอ้ งแพ้แก่ไทย เจ้าอนุน้ นั ถูกฆ่าตาย แล้วเวียงจันทน์กต็ กเป็ นเมืองขึ้นของไทย


Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – เทีย่ งยังไม่ บ่อย Posted on October 12, 2009 มีชายคนหนึ่งพร้อมกับเพื่อน ไปนัง่ รอรถไฟที่สถานี รถจะมาถึงเวลาบ่ายโมง ชายคนนั้นก็บอกให้เพื่อนไปดูนาฬิกาที่ต้งั อยูใ่ นบริ เวณสถานีวา่ บ่ายโมงแล้วหรื อยัง เพื่อนก็วิ่งไปดู แล้วก็กลับมาบอกว่า “เทีย่ ง…ยังไม่ บ่าย” ทั้งสองก็นงั่ รอรถกันต่อไป นัง่ รอกันอยูพ่ กั ใหญ่ ก็บอกให้เพื่อนวิง่ ไปดูนาฬิกาอีกที ว่าบ่ายโมงหรื อยัง เพื่อนก็วิ่งไปดูอีก แล้วก็กลับมาบอกว่า “เทีย่ ง…ยังไม่ บ่าย” ก็นงั่ รอรถกันอีก จนกระทัง่ ตะวันคล้อยไปแล้ว ก็บอกให้เพื่อนวิ่งไปดูนาฬิกาอีกสักที เพื่อนก็วิ่งไปดู แล้วก็กลับมาบอกว่า “เทีย่ ง…ยังไม่ บ่าย” เหมือนเดิม ชายคนนั้นก็เกิดความสงสัย จึงพูดกับเพื่อนว่า “ไหน นาฬิ กาทีเ่ อ็งวิง่ ไปดูมันอยู่ตรง ไหน” เพื่อนก็พาไปดูพร้อมกับชี้ บอกว่า “นี่ไงล่ ะ” ชายคนนั้นหัวเราะไม่ออกจึงพูดออกมาว่า “โธ่ เอ๋ ย! นั่นมันเครื่องชั่งน้ำ าหนักต่ างหาก ไม่ ใช่ นาฬิ กา เอ็งเข้ าใจผิดไปแล้ ว” Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – เศรษฐีเจ้ าเล่ ห์กบั ลูกสาวชาวนา Posted on October 12, 2009


เศรษฐีคนหนึ่งชอบใจลูกสาวชาวนา ยากไร้ผหู้ นึ่ง เขาเชิญชาวนากับลูกสาวไปที่สวน ใน คฤหาสน์ของเขา เป็ นสวนกรวดกว้างใหญ่ที่มีแต่กรวดสี ดาำ กับสี ขาว เศรษฐีบอกชาวนาว่า ..


ชาวนาไม่ตกลง เศรษฐีบอกว่า “ถ้าเช่นนั้นเรามาพนันกันดี ไหม ข้าจะหยิบกรวดสองก้อนขึ้นมาจากสวน กรวดใส่ ในถุงผ้านี้ ก้อนหนึ่งสี ดาำ ก้อนหนึ่งสี ขาว ให้ลูกสาวของท่านหยิบก้อนกรวดจากถุง นี้ หากนางหยิบได้กอ้ นสี ขาว ข้าจะยกหนี้สิน ให้ท่าน และนางไม่ตอ้ งแต่งงานกับข้า แต่หากนางหยิบได้กอ้ นสี ดาำ นางต้อง แต่งงานกับข้า และแน่นอน ข้าจะยกหนี้ ให้ท่านด้วย” ชาวนาตกลง เศรษฐีหยิบกรวดสองก้อนใส่ ในถุงผ้า หญิงสาวเหลือบไปเห็นว่ากรวดทั้งสอง ก้อนนั้นเป็ นสี ดาำ เธอจะทำาอย่างไร? หากเธอไม่เปิ ดโปงความจริ ง ก็ตอ้ ง แต่งงานกับเศรษฐีข้ ีโกง หากเธอเปิ ดโปงความจริ ง เศรษฐียอ่ มเสี ย หน้า และยกเลิกเกมนี้ แต่บิดาของเธอก็ยงั คงเป็ นหนี้ เศรษฐีต่อไป อีกนาน


ลูกสาวชาวนาเอื้อมมือลงไปในถุงผ้า หยิบกรวดขึ้นมาหนึ่งก้อน พลันเธอปล่อยกรวดในมือร่ วงลงสู่พื้น กลืนหายไปในสี ดาำ และขาวของสวนกรวด เธอมองหน้าเศรษฐี เอ่ยว่า “ขออภัยที่ขา้ พลั้งเผลอปล่อยหินร่ วงหล่น แต่ไม่เป็ นไร ในเมื่อท่านใส่ กรวด สี ขาวกับสี ดาำ อย่างละหนึ่งก้อนลงไปในถุง นี้ ดังนั้นเมื่อเราเปิ ดถุงออกดูสีกรวดก้อนที่ เหลือ ก็ยอ่ มรู้ทนั ทีวา่ กรวดที่ขา้ หยิบไปเมื่อครู่ เป็ นสี อะไร” ที่กน้ ถุงเป็ นกรวดสี ดาำ “…ดังนั้นกรวดก้อนที่ขา้ ทำาตกย่อมเป็ นสี ขาว” ชาวนาพ้นสภาพลูกหนี้ และลูกสาวไม่ตอ้ ง แต่งงานกับเศรษฐีข้ ีโกงคนนั้น …วินทร์ เลียววาริ ณ Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – ตำานานชู ชก Posted on October 12, 2009


ปรากฏในมหาเวสสั นดรชาดก พระเวสสันดรอันเป็ นชาติสุดท้ายของการสัง่ สมบารมีเพื่อการตรัสรู้ เป็ นพระพุทธเจ้าในอนาคต ชูชกเป็ นพราหมณ์อยูใ่ นเมืองกลิงคราษฎร์ เที่ยวท่องขอทานไปทัว่ และด้วยนิสยั ประหยัด มัธยัสถ์ รู้จกั อดออม เงินที่ขอเขามาเก็บไว้จึงมากมายเข้าขั้น เศรษฐี ชูชกนำาไปฝากเพื่อนพราหมณ์ไว้ ครั้นเมื่อกลับไปทวงถาม ปรากฎว่าเพือ่ นได้ใช้เงินหมดไปแล้ว เลยยกลูกสาวคือนางอมิตดาวัยแรกรุ่ นสวยงามให้แทน

ทั้งที่ชูชกมีรูปร่ างอุบาทว์อปั ลักษณ์ยิง่ นัก แต่นางอมิตดาก็ขยันปรนนิบตั ิสามีเป็ นอย่าง ดี นางตักน้าำ ตำาข้าว หุงหาอาหาร ดูแลบ้านเรื อนไม่มีขาดตกบกพร่ อง ความประพฤติที่ ดีเพียบพร้อมของนางอมิตดาทำาให้เป็ นที่สรรเสริ ญของบรรดา พราหมณ์ท้ งั หลายใน หมู่บา้ นนั้น ในไม่ชา้ บรรดาพราหมณ์เหล่านั้นก็พากันตำาหนิติเตียนภรรยาของตนที่ มิได้ประพฤติตนเป็ น แม่บา้ นแม่เรื อนอย่าง นางอมิตดา ทำาให้พวกภรรยาพราหมณ์อิจฉาริ ษยามาคอยด่าทอนางอมิตดาอยูท่ ุกวัน นางอมิตดามาเล่าให้ชูชกฟัง ชู ชกจึงบอกว่าต่อไปนี้ นางไม่ตอ้ งทำาการงานสิ่ ง ใด ชูชกจะเป็ นฝ่ ายทำาให้ทุกอย่าง นางอมิตดาจึงว่า ..


“ภรรยาที่ดีจะทำาเช่นนั้นได้อย่างไร จะปล่อยให้สามีมาปรนนิบตั ิรับใช้ เราทำาไม่ได้ หรอก ลูกหญิงที่พอ่ แม่อบรมสัง่ สอนมาดี ย่อมจะไม่นงั่ นอนอยูเ่ ฉยๆ ดีแต่ช้ ีนิ้วให้ผอู้ ื่น ปรนนิบตั ิตน นี่แน่ะ ชู ชก ถ้าท่านรักเราจริ ง ท่านจงไปหาบริ วารมาปรนนิบตั ิรับใช้เราดี กว่า” ชูชกได้ฟังดังนั้นก็อดั อั้นตันใจ ไม่รู้จะไปหาข้าทาสหญิงชายมา จากไหน นางอมิตดา จึงแนะว่า “ขณะนี้ พระเวสสั นดรเสด็จออกมาจากเมืองสี พี มาทรงบำาเพ็ญ พรตอยูใ่ นป่ า พระองค์เป็ นผูใ้ ฝ่ ในการบริ จาคทาน ท่านจงเดินทางไปขอบริ จาคพระชาลี กัณหา โอรสธิดาของพระ เวสสันดรมาเป็ นข้าทาสของเราเถิด” ชูชกจึงไปทูลขอ พระโอรสธิดาเพื่อเป็ นข้าช่วงใช้ของตน พระเวสสั นดรทรงมีพระทัย ยินดีที่จะทรงกระทำาบุตรทาน คือ การบริจาคบุตรเป็ นทานเพือ่ ประโยชน์ แก่ ผ้ ูอนื่ เมื่อได้ตวั พระชาลี กัณหา แล้วระหว่างเดินทางกลับบังเอิญผ่านไปหน้าที่ประทับ พระ เจ้ าสญชัยทรงทอด พระเนตรเห็นพระนัดดาทั้งสองก็ทรงจำาได้ จึงให้เสนาไปพาเข้ามา เฝ้ า ชูชกทูลว่า พระเวสสันดรทรงบริ จาคพระชาลีกณ ั หาให้เป็ นข้าทาสของตนแล้ว พระเจ้ าสญชัยก็โปรดให้เบิกสมบัติทอ้ งพระคลังมาไถ่ตวั พระนัดดาจากชูชก และ โปรดให้จดั ข้าวปลาอาหารมาเลี้ยงดูชูชก ชูชกพราหมณ์เฒ่าขอทาน ไม่เคยได้บริ โภคอาหารดีๆ ก็ไม่รู้จกั ยับยั้ง บริ โภคมาจนทน ไม่ไหว ถึงแก่ความตายในที่สุด Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – ตำาขนมครก Posted on October 12, 2009


ไอ้ กะทิ หนุ่มน้อยแห่งดงมะพร้าวเตี้ย แอบมีความรักกับ หนูแป้ ง สาวสวย ประจำาหมู่บา้ นซึ่งเป็ นลูกสาวคนเดียวของผูใ้ หญ่บา้ น ทั้งคู่เจอกันวันลอยกระทง และ สัญญากันต่อหน้าพระจันทร์ ไม่วา่ ข้างหน้าแม้จะมีอุปสรรคขวางกั้นเพียงใด ทั้งคู่กจ็ ะ ขอยึดมัน่ ความรักแท้ที่มีต่อกันชัว่ ฟ้ าดินสลาย ไอ้ กะทิ ก้มหน้าก้มตาเก็บหอมรอมริ บหาเงินเพื่อมาสู่ขอลูกสาวจากผูใ้ หญ่บา้ น แต่ กลับถูกปฏิเสธแถมยังโดนผูใ้ หญ่ส่งชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธครบมือมาลอบทำาร้าย แต่ ำ าวต้ม ไอ้กะทิกไ็ ม่วา่ กระไร มันพาร่ างอันสะบักสะบอมกลับไปบ้าน นอนหยอดน้าข้ ซะหลายวัน แต่ใจยังตั้งมัน่ ว่า วันหน้าจะมาสู่ขอหนูแป้ งใหม่จนกว่าผูใ้ หญ่จะใจอ่อน แต่แล้วความฝันของไอ้ กะทิ ก็พงั พินาศเมื่อผูใ้ หญ่ยก หนูแป้ ง ลูกสาวคนสวยให้ แต่งงานกับปลัดหนุ่มจากบางกอก ไอ้กะทิ รู้ข่าวจึงรี บกระเสื อกกระสนหมายจะมา ยับยั้งการแต่งงานครั้งนี้ ซึ่งผูใ้ หญ่บา้ นก็วางแผนป้ องกันไว้แล้ว โดยขุดหลุมพรางดัก รอไว้ แต่แม่แป้ งแอบได้ยนิ แผนร้ายเสี ยก่อน จึงลอบหนีออกมาหมายจะห้ามหนุ่มคน รักไม่ให้ตกหลุมพราง คืนนั้นเป็ นคืนเดือนแรม หนูแป้ งวิ่งฝ่ าความมืดออกมาเพือ่ ดักหน้าไอ้กะทิ ไอ้กะทิเห็น หนูแป้ งวิ่งมาก็ดีใจทั้งคู่รีบวิ่งเข้าหากัน ฉับพลัน!!…ร่ างของหนูแป้ งก็ร่วงหล่นลงไป ในหลุมพรางของผูใ้ หญ่ฯผูเ้ ป็ นพ่อ ต่อหน้าต่อตาไอ้กะทิ อารามตกใจนายกะทิกร็ ี บ กระโดดตามลงไปเพื่อช่วยเหลือหนูแป้ งอารามดีใจสมุนชายฉกรรจ์ของผูใ้ หญ่บา้ นซึ่ง แอบซุ่มอยู่ ก็รีบเข้ามาโกยดินฝังกลบหลุมที่ท้ งั คู่หล่นลงไป เพราะคิดว่าในหลุมมี เพียงไอ้กะทิผเู้ ดียว … รุ่ งเช้าผูใ้ หญ่บา้ นสัง่ ให้ขดุ หลุมเพื่อดูผลงาน แทบไม่เชื่อสายตาเบื้องล่างปรากฏร่ าง ของ ไอ้กะทิตระกองกอดทับร่ างหนูแป้ งลูกสาวของตน ทั้งสองนอนตายคู่กนั อย่างมี ำ ผูใ้ หญ่บา้ นรำาพึงต่อหน้าศพของลูกสาวว่า.. ความสุข เมื่อรอยยิม้ ถูกเปลี่ยนเป็ นน้าตา “พ่อไม่ น่าคิดทำาลายความรักของลูกเลย”


ตั้งแต่น้ นั มาอนุสรณ์แห่งความรักที่กระทำาสื บทอดกันมาจนเป็ นประเพณี ทุกแรม ๖ ค่าำ เดือน ๖ ชาวบ้านที่ศรัทธาในความรักของไอ้กะทิ กับ แม่แป้ ง ก็จะตื่นตั้งแต่เช้ามืด เข้า ครัวเพือ่ ทำาขนมที่หอมหวานปรุ งจากแป้ ง และกะทิ บรรจงหยอดลงหลุม พอสุ กได้ที่ก็ ำ าซ้อนกันเป็ นสัญลักษณ์วา่ “จะได้อยูร่ ่ วมกันตลอด แคะจากหลุม แล้วนำามาวางคว่าหน้ ไป” ขนมนี้จึงถูกเรี ยกขานกันในนาม “ขนมแห่งความรัก” หรื อ ขนม คน-รัก-กัน ต่อ มาถูกเรี ยกย่อ ๆ ว่า ‘ขนม ค-ร-ก’ นัน่ เอง

Posted in นิทานพืน้ บ้ าน | Leave a reply นิทานพืน้ บ้ าน – ชายชรากับลังเหล็ก Posted on October 12, 2009

กาลครั้งหนึ่ง ยังมีคุณลุงอยูท่ ่านหนึ่ง ในช่วงวัยหนุ่มคุณลุงท่านนี้ เป็ นหัวหน้าคนงานอยู่ ในเหมืองทองคำามีรายได้ดีมาก แต่คุณลุงท่านนี้ ไม่เคยเก็บเงินเลยมีเท่าไรก็ใช้หมด เนื่องจากคุณลุงเป็ นคนจิตใจดีใครมาหยิบยืมก็ให้ เลี้ยงเพื่อนฝูงตลอด คุณลุงมีเพื่อน เยอะมาก จนกระทัง่ คุณลุงท่านนี้เกษียณอายุจากการทำางาน ปรากฏว่าไม่มีเงินเหลือเลย จากชีวิตการทำางานอันยาวนาน คุณลุงมีลูกอยู่ 5 คน เมื่อคุณลุงไม่มีเงินก็จาำ เป็ นต้องไป อาศัยอยูบ่ า้ นลูกๆ ทั้ง 5 คน วันจันทร์ ก็ไปอยูบ่ า้ นลูกสาว ก็ถูกลูกเขยพูดจากระทบกระเทียบ เช่น “ทำาไมคุณพ่อคุณ ไม่ไปบ้านลูกคนอื่นบ้างนะ ผมจะทำาอะไรก็อึดอัดจริ งๆ ”


วันอังคาร ก็ไปอยูบ่ า้ นลูกชาย ก็ถูกหลาน และลูกสะใภ้กระทบกระเทียบ เช่น “รำาคาญ คุณปู่ จังเลยกับข้าวที่หนูชอบดูสิคุณปู่ ทานหมดเลย ทำาไมคุณปู่ ไม่ไปบ้านอื่นบ้าง” เป็ น เช่นนี้ตลอด คุณลุงก็เปลี่ยนไปอยูบ่ า้ นลูกคนนั้นทีคนนี้ที ก็ถูกลูกบ้าง ลูกเขยบ้าง ลูก สะใภ้บา้ ง หลานบ้างพูดจาถากถางอยูต่ ลอด แต่คุณลุงก็ตอ้ งทน เพราะคุณลุงไม่มีเงิน เก็บแม้แต่บาทเดียว อยูม่ าวันหนึ่ง คุณลุงตัดสิ นใจเรี ยกลูกๆ ทุกคนมาแล้วบอกว่า “พ่อจะไม่อยูส่ กั 2 ปี นะ ลูก เพราะเพื่อนพ่อที่เป็ นเจ้าของเหมืองทองคำามันเขียนจดหมายมาขอร้องให้พอ่ ไปช่วย งานที่เหมืองทองคำาของมัน พ่อจำาเป็ นต้องไปช่วยเขาจริ งๆ” ลูกๆ ได้ฟังดังนั้นก็ดีใจ สนับสนุนเพื่อให้คุณลุงท่านนี้ ไปให้พน้ ๆ จะได้ไม่เป็ นภาระอีกต่อไป

เมื่อครบ 2 ปี คุณลุงท่านนี้ กก็ ลับมาพร้อมกับลังเหล็กใบใหญ่ 1 ใบ ไปไหนแกก็ลากไป ด้วย ลูกๆ ก็พากันแปลกใจและถามว่า “ลังอะไร” คุณลุงตอบว่า “เป็ นสมบัติชิ้นสุ ดท้าย ที่ได้มาจากเหมืองทองคำาของเพื่อน ถ้าใครดูแลพ่อจนถึงวาระสุ ดท้ายก็จะมอบสมบัติ ในลังเหล็กให้ท้ งั หมด” ปรากฏว่า ลูกๆ พากันตื่นเต้น ต่างอาสามาดูแลคุณพ่อกัน ยกใหญ่ วันจันทร์ คุณลุงก็อยูก่ บั ลูกสาวคนโต ลูกเขยกับหลานก็พากันเอาใจบีบนวดให้ หา ของกินดีๆ มาให้ แต่ยงั ไม่ทนั ไรลูกชายคนที่สองก็มาตามให้ไปอยูด่ ว้ ย และก็เช่นกันยัง ไม่ทนั ไร ลูกสาวคนที่สาม ก็มาตามให้ไปอยูด่ ว้ ยอีก ปรากฏว่าลูกๆ ทั้ง 5 คน ของคุณ ลุงต่างแย่งกันเอาใจและปรนนิบตั ิคุณลุงท่านนี้ อย่างดี แต่เวลาไปไหนคุณลุงก็จะลาก ลังเหล็กใบนี้ไปด้วยตลอด เวลาผ่านไป 7 ปี คุณลุงท่านนี้ เสี ยชีวิตลง หลังงานพิธีศพลูกๆ ทุกคนพากันมานัง่ ล้อม ลังเหล็กใบนี้เพื่อแบ่งสมบัติกนั ลูกสาวคนโตเป็ นคนเปิ ดฝาลังเหล็ก พบว่ายังมีผา้ สี ขาว


ปิ ดอยูอ่ ีกชั้นหนึ่ง และมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ ลูกสาวคนโตก็เปิ ดอ่านให้นอ้ งๆ ฟัง เนื้อความในจดหมายเขียนไว้วา่

นิทานเรื่ องนี้ สอนให้รู้วา่ อย่าประมาทและอย่าคาดหวังว่าใครจะเลี้ยงดูเรา ให้เร่ งเก็บ ออมเสี ยตั้งแต่เนิ่นๆ จะได้มีชีวิตบั้นปลายที่สุขสบาย ได้ฟังนิทานเรื่ องนี้ ทีไรให้รู้สึกสะท้อนใจทุกครั้ง และไม่เคยคิดว่า เป็ นเพียงนิทาน เพราะเหตุการณ์แบบนี้ อาจเกิดขึ้นได้กบั ทุกคนที่ไม่เตรี ยมเก็บออมเงินเสี ยตั้งแต่เนิ่นๆ ….พึ่งพาใครไหนเรา..จะดีเท่าพึ่งพาตัวเราเอง

งาน  

นิทานพื้นบ้าน

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you