Issuu

Nieuw Actueel Archeologisch Kunsthistorisch Tijdschrift Academiejaar 2017-2018

INHOUDSTAFEL

voorwoord scriptor

Over decanen , stuvers en StuArt

Happy Birthday KHK

Ik ga op reis en ik neem mee

voorwoord Praeses 4

Het Gatsby Galabal

It's time to play

22 De KHK crÃ¨che

VOORWOORD SCRIPTOR Lieve lezer, In je handen hou je op dit eigenste moment een gloednieuw exemplaar. Je vingers glijden over de zachte textuur, je neus geprikkeld door de subtiele geur van gedrukte inkt. Wat deze editie allemaal zal brengen, weet je niet, je laat het in het ongewisse. Nieuwsgierig ben je wel. Ongeduldig eveneens een klein beetje. Net zoals met deze N.A.A.K.T. was het ook onwetendheid dat ons overspoelde bij de start van een nieuw semester, een nieuw jaar. Welke mensen op je pad terecht zouden komen, welke gebeurtenissen je dagen kleur zouden gaan geven en hoe je leven eruit zou zien op het einde van dit semester, dit jaar. Terwijl deze gedachten haastig door je hoofd gaan, gaat de tijd even vluchtig mee. Voor je het weet is er een week verstreken, een half semester wat later. De dagen die onbekend groots en gevaarlijk voor je lagen, zijn nu nog amper herinneringen. Ben je veranderd sinds het begin van het nieuwe jaar? Ben je veranderd sinds vorige week, en zal je volgende week anders zijn? Deze editie staat in het teken van herinneringen. Van herinneren, en herbeginnen. Wat was er toen en wat is er nu. Terwijl je hersenen zichzelf recycleren en redefiniĂŤren, sla je de bladzijde om. Een nieuw begin staat te wachten, een nieuwe zin kan geschreven worden. Bij deze zin, bij deze bladzijde kan je een ander persoon zijn. Heruitgevonden lees je verder. En ineens besef je dat je al aan het einde van de pagina zit. Je bezint en bemint. En je vindt jezelf opnieuw uit. Want een volgende pagina, een volgende dag, semester, jaar wacht op je. Deze editie is een cyclus. Deze jaargang is een cyclus. Dit semester vouwt zich open en vloeit door. Zal je binnen twee weken een ander mens zijn? Wie weet. Maar wat dacht je van herbronnen en bezonnen? 3

Alice Geirnaert Scriptor 2017-2018

VOORWOORD PRAESES Beste commilitones, schachten, sympathisanten en eenieder die meeleest, Het tweede semester is alweer ver gevorderd en we konden reeds van heel wat KHK-activiteiten smullen: het einde van de examens vierden we steevast op cultuurreis. Tallinn en Riga hebben geen geheimen meer voor ons! Verder in de N.A.A.K.T. kunnen jullie een reisverslag terugvinden! Feesten deden we niet alleen op onze heropeningsfuif in maffiose sferen, ook op de heropeningscantus vloeide het bier rijkelijk en werd er gebruld en gelachen. Nog geen week later werd de KHK-hamer opnieuw bovengehaald en het KHK-schild naar de cantuszaal verplaatst voor de SLOAKHK-cantus: Slavia, OAK en KHK maakten er een feestje van jewelste van, de katers de dag nadien waren het bewijs! We zitten reeds halfweg het tweede semester, maar het is natuurlijk niet enkel feesten dat we doen. Ik nodig jullie graag alvast uit voor enkele cultuuractiviteiten na de paasvakantie, waaronder onze daguitstap die deze keer Luik als bestemming heeft! Daarnaast gaan we ook eens graag de culinaire kant op: tot aan de paasvakantie kun je bij ons heerlijke wafeltjes bestellen in de kelder. Kort na de paasvakantie volgt nog onze eetverkoop. En dit jaar blijven ook de oud-leden niet op hun honger zitten: op vrijdag 4 mei organiseert KHK een oud-ledenavond in de vorm van een kaas- en wijnavond! Het ideale moment om die goeie oude KHK-herinneringen op te halen. Een weekje geleden is de lente officieel in ons land aangekomen, alhoewel we er misschien nog niet veel van gemerkt hebben: in de paasvakantie zal het wel voelbaar warmer worden! Verlangens naar de zomer zullen zeker opborrelen, maar toch is het voor velen eerder paasblok in plaats van paasvakantie. Opnieuw helpt KHK en Blandinia jullie een handje met het aanbieden van diverse stucuâ€™s. En met die lentezonnestralen op je snoetje is studeren toch wel vrij aangenaam! Ten slotte wil ik jullie nog warm maken voor onze infovergadering over de komende verkiezingen, die zal plaatsvinden op 24 april. Heb je zin om volgend jaar een functie op jou te nemen? Goesting om deel uit te maken van een geweldig Praesidium? Toch nog wat twijfels of zit je met vragen? Aarzel niet om huidige Praesidiumleden aan te spreken of kom zeker langs op onze infovergadering! Verder wens ik jullie nog veel leesplezier en tot op onze volgende activiteiten!

Lieselotte Peperstraete Praeses 2017-2018

Over decanen, stuvers en StuArt Blandinoâ€™s, gegroet! Zoals velen onder jullie waarschijnlijk al weten is het opnieuw verkiezingstijd aan onze geliefde universiteit en dat op meer dan ĂŠĂŠn front. Allereerst zijn er de opkomende decaanverkiezingen, die op de faculteitsraad van 28 maart zullen plaatsvinden. Een opvolger voor de onnavolgbare Marc Boone zal worden gekozen uit de volgende drie kandidaten: professor Gita Deneckere (geschiedenis), professor Gertrudis Van de Vijver (filosofie) en professor Stef Slembrouck (taal- en letterkunde). Op het moment van schrijven, of eerder typen, was nog niet duidelijk wie het zou worden, dus de kans bestaat dat u al lang weet wie onze faculteit gaat leiden de komende jaren. Vraagt u zich misschien af, heb ik daar dan geen stem in? Wel, ja en nee om eerlijk te zijn. Het is namelijk zo dat de decaan enkel gekozen wordt door de leden van de faculteitsraad, wat voor de student betekent dat enkel zijn/ haar verkozen studentenvertegenwoordigers kunnen kiezen. Op onze vergadering van StuArt voorafgaand aan de verkiezing werd weliswaar duidelijk welke kandidaat de voorkeur had bij ons studenten, dus no worries, uw democratische rechten zullen door ons worden verdedigd. Dit jaar zijn er overigens ook stuververkiezingen (stuver is short voor studentenvertegenwoordigers), dus als u zich geroepen voelt om zelf in de faculteitsraad te zetelen, kom zeker op. Maar wat houdt dat nu allemaal in? Stuvers zijn er op/in verschillende niveaus, raden en commissies. Omdat StuArt zich enkel op facultair niveau afspeelt, ga ik het bij het facultaire houden. Allereerst zetel je als verkozen stuver in de faculteitsraad, het parlement van onze faculteit, voorgezeten door de decaan. Daarin worden verschillende zaken besproken, bediscussieerd en gestemd die zich aan onze faculteit afspelen: gaande van decaanverkiezingen, over veranderingen aan richtingen en vakken tot het goedkeuren van allerlei beslissingen van de verschillende commissies. In alle mogelijke zaken krijg je als stuvers daar een stem in, iets wat je zeker niet mag onderschatten. Tijdens de hele heisa rond de educatieve masters werd namelijk ook binnen de faculteitsraad de rol van de studenten aangehaald. Ja, de proffen zien ons ook graag in hun midden om mee te beslissen!

Naast de faculteitsraad zit je met één of twee stuvers in allerlei commissies. Vergaderingen over verschillende thema’s (curricula, aanstelling van nieuwe proffen, onderwijsevaluaties...) waar je in een kleinere groep concreet over bepaalde zaken helpt beslissen, om ze dan naar de faculteitsraad te sturen waar je de topics in kwestie finaal worden goedgekeurd. Rijst de vraag misschien: is het niet allemaal wat droog en veel werk? Dat het niet altijd spannende kost is, is zeker waar. Maar ook proffen zijn, ondanks het clichébeeld, niet happig op lange, saaie en droge vergaderingen. Als het vooruit kan gaan, gaat het ook vooruit. Qua werklast moet je niet uit het oog verliezen dat je in StuArt met vele studenten samenzit (naast de vijftien verkozen stuvers) en elkaar het hele jaar door steunt en zaken bespreekt. Vele handen maken licht werk en als de sfeer goed zit, wordt het aangename nog meer aan het nuttige gekoppeld. Concreet kom je met StuArt om de twee weken samen en heb je om de maand eens faculteitsraad en een commissiesamenkomst. Valt vree goe mee, als je het mij vraagt.

Ben je geïnteresseerd om je kandidaat te stellen, dan kun je dat doen van 9 april, om 9u ’s ochtends tot 13 april 12u ’s middags, online. Voordien is er op 19 maart een infomoment van de Gentse Studentenraad over het wel en wee van de stuver. Van 7 mei tot 9 mei wordt uiteindelijk gestemd of uw collega’s u als stuver zien zitten. De uitslag volgt een week later op 15 mei. Meer info rond de pure praktische kant vindt op: https://stuver18.be of via de facebookpagina van de Gentse Studentenraad. Je kunt natuurlijk ook altijd eens polsen bij iedereen van StuArt, hetzij in de wandelgangen, hetzij via facebook, hetzij via een mailtje. Rest mij enkel af te sluiten dat het zeker waard is stuver te worden. Het maakt niet uit dat je nu in je eerste jaar unief zit, noch dat je nooit een StuArtvergadering hebt bijgewoond. Voorkennis op facultair niveau is niet vereist, de kennis en pijnpunten van vorige jaren krijg je van je voorgangers en de anciens van StuArt binnen. Je wordt niet aan je lot overgelaten, maar wordt lid van een team studenten die zich willen inzetten voor de faculteit en hun medestudenten. Studenten van alle jaren en richtingen komen samen om en bloc hun gedacht te zeggen en hun medestudenten te vertegenwoordigen.

Matthis Provoost P.R. StuArt

Op 14 maart 2018 bereikte de KunstHistorische Kring de gezegende leeftijd van 72 jaar. Een overvolle levensloop die niet alleen parallel gedijt met de geschiedenis van de Gentse Universiteit en diens studenten, maar evenzo met die van een Europees continent tijdens de 20e eeuw. Hoe zag de wereld eruit in het geboortejaar van onze geliefde kring? N.A.A.K.T. zocht het uit.

14 MAART 1946 KHK wordt intellectueel op de wereld geperst door Armand Boudringhien. Een thuishaven voor Archeologieen Kunstwetenschappen studenten. De rest is geschiedenis.

Op exact dezelfde datum dertig jaar eerder publiceert Dagblad Vooruit het allerlaatste nieuws over de oorlog tussen Italië en Oostenrijk-Hongarije en de 'Europeesche oorlog' in West -Vlaanderen en Frankrijk. In 1946 heeft de Gentse bevolking ondertussen al een Tweede Wereldoorlog doorgemaakt. Op 14 maart 1916 kan je in Dagblad Vooruit trouwens ook lezen dat dokter Charlus voor de gelukzalige prijs van 3 frank alle symptonen van je constipatie permanent de werled uit kan helpen.

Die dag houdt de Britse expremier Winston Churchill in Fulton, Missouri, een rede waarin hij de term 'IJzeren Gordijn' voor het eerst gebruikt: "Van Stettin aan de Oostzee tot Triëst aan de Middelandse Zee loopt een IJzeren Gordijn".

één dag later, in de nacht van 15 op 16 maart, vindt een aanslag met dynamiet plaats op de IJzertoren in Diksmuide. Deze toren werd opgetrokken en ingewijd op 24 augustus 1930 aan de oever van de Ijzer. Op de vier zijden van de monumentale voet stond in de vier talen van de strijdende partijen aan het Westelijk front tijdens de Eerste Wereldoorlog te lezen: 'Nooit meer oorlog', 'Plus jamais de guerre', 'No more war', 'Nie wieder Krieg'.

De IJzertoren is in de eerste plaats een herdenkingsmonument voor de Vlaamse gesneuvelden van de oorlog, maar hij staat tegelijk ook symbool voor de aan de IJzer ontstane wil tot meer politieke verzelfstandiging van Vlaanderen. Op de IJzertoren staan in kruisvorm de letters AVV / VVK, wat staat voor 'Alles Voor Vlaanderen, Vlaanderen Voor Kristus'. De ruĂŻne van de toren zal behouden worden en in 1950 zal men op enkele meter ervoor een vredespoort bouwen. De nieuwe toren komt er in 1952.

Op 2 april 1946 verkiest de Gemeente Oost-West-en Middelbeers in Nederland Truus Smulders-BeliĂŤn als eerste vrouwelijke burgemeester van het land. Moeder van vier kinderen volgt ze haar man Jan Smulders op nadat die niet meer terugkeert uit een Duits concentratiekamp.

Exact één maand later, op 14 april, vergiftigde een deel van de Joodse post-oorlogse wraakgroep Nakam het brood van SSgevangen met arseen in het Amerikaans gevangenkamp Stalag XIII-D. 2283 Duitse krijgsgevangen werden ziek, 207 verkeerden in levensgevaar. Volgens de Letse leider van de groep, Harmatz, stierven 300 à 400 Duitse Krijgsgevangen. Hij vervolgde met te zeggen dat dit amper een fractie was van wat ze graag hadden verwezenlijkt. In 2016 maakte The Associated Press een rapport op dat onthulde dat de operatie uiteindelijk geen doden veroorzaakte. Het rapport ging wel verder met aan te tonen dat volgens Nationale Archieven achteraf in de bakerij een immense hoeveelheid arseen werd teruggevonden, genoeg om ongeveer 60.000 mensen te doden. Er wordt gespeculeerd dat Nakam in hun haast het vergif te dun had verspreid.

In mei van het jaar wordt in Parijs voor het eerst een tweedelig badpak voorgesteld waarbij de navel ontbloot is. De Franse ingenieur Louis Réard vernoemde zijn creatie naar de Bikini-atol in Micronesië, waar op dat moment kernproeven plaatsvonden. Hij noemde zijn ontwerp ook wel 'Atome'. Hij wou dat het controversiele kledingstuk zou inslaan als een anatomische bom. Maar omdat geen enkel model het kledingstuk wou showen wegens 'te onzedig', moest Réard een vervanger gaan zoeken in de vorm van de naaktdanseres Michele Bernardini.

In dat jaar ziet het grote publiek ook de vertoning van La Belle et la Bête, een surrealistische verfilming door Jean Cocteau. Het is de eerste keer dat een sprookjesverhaal wordt verfilmd en het zal een immense inspiratiebron worden voor de tekenfilm van Disney uit 1991.

Een maand eerder, op 14 februari, wordt de ENIAC aan het grote publiek getoond. De Electronic Numerical Integrator and Computer staat sinds dan op de Universiteit van Pennsylvania, neemt een hele kamer in en weegt meer dan 27 ton.

Op 26 september wordt het eerste nummer van het weekblad Kuifje geproduceerd. Het in Brussel gemaakte blad had een Franstalige tegenhanger Tintin die zo goed als identiek was. Gedurende zijn hele bestaan concureerde Kuifje met het ander stripweekblad Robbedoes. Beiden vertegenwoordigden ze een school striptekenaars, respectievelijk die van Brussel en van Marcinelle. Tussen 1948 en 1959 verschenen er een aantal verhalen van Suske van Wiske van de hand van Willy Vandersteen, 'De Blauwe Reeks'. Om binnen het weekblad te passen moest Vandersteen de stijl van de verhalen wel veranderen. In 1964, na enkele verhitte gesprekken met zijn hoofdredacteur Raymond Leblanc, wees Hergé op de tanende kwaliteit van het blad en noemde het zelf vulgair. Exit Hergé.

HET GATSBY GALABAL

onderdag. Negenentwintig maart. Het jaar onzes Heren tweeduizendachttien. Gent hult zich in een roes van sprankelende cava, bedwelmende parfums en spetterende outfits. Iedereen gaat door de benen, de camera flitst, de kaasjes vliegen gulzig door de lucht. Het bal is in volle swing. Kring en kameraad viert feest alsof het 1928 is. Maar hoe ging het er toen echt aan toe? De jaren '20 was een tijdperk van dramatische politieke en sociale veranderingen. Horden mensen trokken van het platteland naar de steden. In Amerika verdubbelde de totale nationale rijkdom tussen 1920 en 1929. De consument werd koning. Bijgevolg ontstond er een massacultuur: voor het eerst in de lange geschiedenis van de mensheid luisterden grote groepen mensen naar dezelfde deuntjes, droegen ze dezelfde nieuwe mode, kochten ze dezelfde producten en gebruikten ze zelf gelijkaardige slang. Deze massacultuur bracht jammer genoeg vaak ook meer conflict dan vreugde mee. Maar voor bepaalde groepen mensen in enkele grote, vaak Amerikaanse, steden waren de Twenties inderdaad Roaring.

De geboorte van een massacultuur Tijdens de jaren '20 kende de Westerse wereld een economische boom. De Eerste Wereldoorlog was voorbij en het leven zoals het voordien was, kwam terug op gang. Maar een gevoel van euforie en een sterke economische heropleving zorgde ervoor dat de jaren '20 toch geheel anders werden dan de tijd voor de Groote Oorlog. Mensen hadden geld om uit te geven en dat deden ze eerst op kleine schaal, denk aan ready-to-wear kledingstukken, die je niet langer kocht bij je kleermaker maar in grootschalige warenhuizen, en later deden ze dit ook op grotere schaal. Radio's bijvoorbeeld waren vernieuwingen waar de rijksten mee uitpakten. Maar ook Jan Modaal kon meegenieten van een decennia aan uitvindingen. Zo werden cinemas zo populair dat historici schatten dat tegen het einde van de jaren '20 driekwart van het Amerikaanse volk elke week een filmtheater bezocht. Maar het allerbelangrijkste nieuwe product van de tijd was de automobiel. Lage prijzen (in 1924 kostte het Ford Model T amper 260 dollar) en genereuze leningen maakte het voor een groter publiek evidenter om er eentje aan te schaffen.

The Jazz Age De jonge mensen daarentegen trokken de dansvloer op. Ze dansten de Charleston en de Flea Hop op stimulerende Jazz-tonen. Maar velen waren gekant tegen deze nieuwe generatie feesters en noemden Jazzmuziek ronduit vulgair en verdorven. Zo kon bijvoorbeeld luisteren naar de deuntjes van Duke Ellington leiden tot morele catastrofes. De jongvolwassenen van die tijd daarentegen hielden van de vrijheid die gepaard ging met de culturele veranderingen. Dit alles ging hand in hand met sociale veranderingen, zo ontstond ook bijvoorbeeld het beeld van de Flapper. Een Flapper was oorspronkelijk de benaming voor een welgesteld meisje alvorens ze debuteerde in de maatschappij. De unieke stijl die deze jonge vrouwen ontwikkelden sloeg in als een bom en nam al snel grote delen van de maatschappij over. Een Flapper was nu een jonge vrouw met een kort pittig kapsel die de enkels en onderbenen ontblootte, wat voordien als uiterst schandalig beschouwd werd. Deze vrouwen dronken en rookten als hun mannelijke leeftijdsgenoten en werden hierdoor vaak als onvrouwelijk gezien, zelf zagen ze het als seksuele vrijheid. Het leven dat deze vrouwen leidden was het sprookje waar anderen van droomden, maar nooit bereikten. De meeste jonge vrouwen van die tijd, en al helemaal buiten de vooruitstrevende steden, zagen er niet uit als de beschrijving van de stereotypische Flappers.

Deze vrouwen gingen niet elke avond feesten, en droegen hun rokken niet boven hun knieĂŤn. Maar wel kenden ze enkele sociale veranderingen voor vrouwen die voordien ondenkbaar waren. In 1920 werd in Amerika het 19e Amendement ondertekend wat betekende dat vrouwen eindelijk het stemrecht verkregen. In BelgiĂŤ verkregen vrouwen op 15 april 1920 stemplicht voor gemeenteraadsverkiezingen. Het was pas met de wet van 27 maart 1948 dat vrouwen algemeen stemplicht verkregen en ze zich ook verkiesbaar mochten stellen voor parlementsverkiezingen. Op 26 juni 1949 konden in BelgiĂŤ alle vrouwen voor de eerste keer deelnemen aan parlementsverkiezingen.

Waar enkele vrijheden tijdens de jaren '20 in Amerika ontstonden, werden andere van de bevolking afgenomen. Zo ontstond het 18e Amendement in 1919 dat het maken en verkopen van alcohol verbande en op 16 januari 1920 werd door de overheid elke taverne, bar en Saloon gesloten. Vanaf dan was het illegaal om alcoholische dranken met meer dan 0,5 % alcohol te verkopen. Het gevolg was uiteraard dat alcohol vanaf nu in het geheim en ondergronds verkocht werd. Al snel geraakte de maffia betrokken in deze illegale praktijken en openden ze hun eigen clandestiene s a l o o n s . Voor vele b l a n k e A m e r i k a ans e middenklassers was de dro og leg g ing een manier om controle uit te voeren op de ongeregelde horden immigranten die de grote steden overspoelden. De drooglegging was een poging om terug te keren naar een 'gemakkelijkere' tijd .

Sociale onrust De drooglegging was niet de enige sociale spanning tijdens de jaren '20 in Amerika. Een stijgende economie zorgde voor een noodzaak aan grote groepen werkkrachten. AfroAmerikaanse boeren in het Zuiden zagen dit als een kans op een nieuw leven. Grote groepen immigreerden naar de belangrijke noordelijke steden en brachten hun cultuur met zich mee. Jazz en Blues muziek bijvoorbeeld maar ook de literaire bewegingen zoals de Harlem Renaissance beĂŻnvloeden deze steden enorm. Vele blanken waren hier niet mee gediend en tijdens de jaren '20 voegden miljoenen mensen in plaatsen zoals Indiana en Illinois zich bij de beruchte Ku Klux Klan. Voor hen representeerde de Klan een terugkeer naar de oude waarden die door snelle, metropolische Twenties werden overtrappeld.

Waar de echte verhalen van de tijd draaiden rond de dualiteit op sociaal, economisch en cultureel vlak in de Westerse samenleving, bleef het verhaal van plezier, onbezonnenheid en een feestcultuur het meest hangen. Een van de 'schuldige' voor dit selectief geheugenverlies is F. Scott Fitzgerald. Literaire hoogvlieger van zijn generatie zijnde, liet hij ons het verhaal van Jay Gatsby na. Gatsby is rijk, knap, chic gekleed en ensceneert de weelderigste wildste feestjes. Deze representatie van de happy few in Amerika's rijkste en blankste delen van Noordelijke steden bleef aan jongere generaties hangen. Vandaag is 'Gatsby' een begrip. Net zoals de beruchte feestcultuur van zijn tijd. Maar hoe ging zo'n feestje er nu werkelijk aan toe in 1928?

D R A N K

Tijdens de jaren '20 was de drooglegging in Amerika een onomkeerbaar feit. Maar meer dan een decennia (de drooglegging werd pas opgegeven na 1933) van verbod kon een generatie feesters niet tegenhouden alcoholische vloeistoffen te nuttigen. Waarals de cocktail al een uitvinding was van de 19e eeuw werd deze in de jaren '20 alsmaar populairder. De redenen waren overduidelijk: eerst en vooral verzachtte een cocktail de vaak afschuwelijk smakende huisgemaakte sterke dranken door toevoeging van suiker en fruitsappen. Hiernaast zagen deze dranken er ook vaak niet alcoholisch en dus onschuldig uit. Gin werd een populaire keuze omdat deze simpel was om te produceren en ook Whisky vloeide rijkelijk, wanneer men het namelijk in een hoog glas deed met wat ijsblokken zag het eruit als ice tea. Een voorbeeld van zo'n cocktail was The Bronx, een op gin gebaseerd brouwsel. De legende gaat dat diens uitvinder naar de Bronx Zoo was getrokken en daar verscheidene vreemde beesten had bewonderd. Aangezien vele mensen na het drinken van een cocktail ook teveel rare schepsels kunnen zien, vernoemde hij z'n drankje naar de zoo. Je drankje van de avond zou dan bestaan uit 6 cl gin, 1 en een halve cl dry vermouth, dezelfde hoeveelheid zoete vermouth en 3cl verse sinaasappelsap. Schol!

D A N S De jaren '20 waren een vruchtbare periode voor het ontstaan van allerhande nieuwe dansstijlen. In de Verenigde Staten werden maandelijks invloedrijke danswedstrijden georganiseerd door de overheid die de creativiteit van deelnemers stimuleerden. Zo onstonden nieuwe bewegingen die uitgroeiden tot volledige dansen. Een samenkomst van gebeurtenissen, zoals de losvallende kleren en het algemeen gebruik van elektrisch licht dat tot laat in de avond dansen mogelijk maakte, zorgde voor het gewenste effect. Voornamelijk de jonge generatie gooide zich graag op de dansvloer op nieuwe deuntjes, de oudere generatie hield vaak de boot af wegens te snel en te opwindend. Populaire keuzes van die tijd waren de Charleston, de Lindy Hop en de Toddle. Die eerste werd geĂŻntroduceerd aan het grote publiek tijdens de Broadway musical "Running wild" in 1923 en werd opgevoerd door een volledig AfroAmerikaanse cast op opzwepende Jazz-tonen. Deze dans kan je herkennen aan uitwaartse voetbewegingen gecombineerd met op-en-neer bewegingen die je maakt door door je knieĂŤn te gaan. Het vrolijke en aanstekelijke karakter van de dans beroerde al snel de hele wereld.

De Lindy Hop kreeg diens naam doordat de piloot Charles Lindburgh in de jaren '20 diens eerste solovlucht maakte. Het was de eerste dans waarbij je je partner in de lucht gooide ĂŠn rondsprong in een bepaalde volgorde. Lindy Hop overleefde het decennia en kende een immense revival in de jaren '30. Ten slotte was ook de Toddle een populaire dans waar men keer op keer naar teruggreep. Een wildere variant van de Foxtrot zijnde was het wel geen dansje voor de zwakhartigen. Voornamelijk universiteitsstudenten gooiden alsmaar meer hun armen en benen in de lucht en hopten of "Toddelden" elke stap.

R O O K

Tijdens en achter Wereldoorlog I werd roken alsmaar populairder, zo was het onder andere vaak goedkoper, gemakkelijker en hygiĂŤnischer dan diens varianten zoals bijvoorbeeld het kauwen op tabaksbladeren of het roken van een pijp. In deze periode werden enkele merken heel snel populair door het gebruik van vinnige reclametechnieken. Lucky Strike, Chesterfield en Camel gebruikten allemaal dezelfde truken van de foor: Een headline die een groot deel van de pagina innam, een illustratie die hiermee correleerde en een wiekse zin die bleef hangen.

Tijdens de jaren '20 werd dan ook ontdekt dat men al die tijd een grote markt consumeerders links had laten liggen: vrouwen! Een snel inhaalmanoeuvre werd werkelijkheid, vanaf nu stonden kranten en magazines vol met advertenties voor de vrouwelijke roker. Sigaretten waren lang en elegant, een symbool voor de gelijkheid van de geëmanciperende vrouw én ook de vermageringstactiek haalde men boven. Lucky Strike schreef het al: "Reach for a Lucky instead of a sweet". In 1923 huurde George Washington Hill van American Tobacco een reclamemannetje in.

Albert Laskers job was vanaf dan om Lucky Strike een nieuw imago te geven voor vrouwen, aangezien het voor die toen nog steeds onacceptabel was om te roken buitenshuis. Wanneer Laskers vrouw op een gelukzalige zaterdagavond door een ober gevraagd werd om haar sigaret dan maar netjes uit te doven, was hij niet te genieten. De advertenties die Lucky Strike hierna publiceerden, waren een teken van diens irritatie en binnen de kortste keren was een hernieuwd imago een feit. Hoe de tabaksindustrie deze snelle ommekeer tot een realiteit maakte? Men vreesde dat vrouwen de groene verpakking niet zouden smaken, dus huurde men bij Lucky Strike een pr-mannetje in die vervolgens de kleur groen promootte als à la mode en hét van hét: celebrities werden ingezet als munitie en hun getuigenissen, zoals diegene dat roken iets sensueel deed met je stem, overhaalden elke jonge vrouw tot het kopen van een pakje. Een andere briljante verkoopstechniek was ingaan op de diepste angsten van deze jonge dames. Zo gebruikte men in 1925 voor een Listerine mondspoeling reclame de slagzin "Always a Bridesmaid, but Never a Bride? Use Listerine".

EEN ALWETEND PROPRAESIDIUMLID.

EEN ONWETEND PRAESDIUMLID. EEN DOMME SCHACHT.

Destination: 22

RIGA / TALLINN

Ik ga op reis en neem mee...

EEN GROEP KHK ENTHOUSIASTELINGEN.

In de leed- en lesvrije week werd opnieuw geschiedenis geschreven. Een bont allegaartje mens vertrok met een lichte valies en een zwaar paar botinnen richting Noorden. Het hoge, hevige Noorden, nota bene! Gewapend met niets dan jeugdige vreugde en een lege maag trokken ze de toekomst tegemoet.

Ach... wat wisten zij dat ze enkele dagen later hun tenen niet meer zouden voelen, een beheksing op het programma zou komen te staan en ze hun eigen Artsy Art Nouveau appartementsblok zouden ontworpen hebben. Niet veel later hadden ze gemeenschappelijk, naast jeugd en een jolig kringlied, een joekel van een vakantie.

Functie Reis getuigt. "Een reis organiseren lijkt gemakkelijk, maar het zorgt zeker voor de nodige stress." getuigt Camille Durnez, Functie Reis. "Uiteindelijk is alles wel goed verlopen, ondanks enkele obstakels die we tegen zijn gekomen. De dag van vertrek zorgde al voor wat stress. Het was onder andere hopen dat iedereen aan de juiste luchthaven zou staan en er op tijd zou zijn. Die stress was gegrond, want stond er wel niet 1 iemand aan de verkeerde luchthaven. (SHADE) Gelukkig had deze persoon het snel door en is ze nog op tijd in Charleroi geraakt."

Camille Durnez en een verdwaalde Letlander.

"Dan dacht ik nu zal er niets meer gebeuren, verkeerd gedacht." Gaat Camille verder, "In Riga moesten we een bus naar het hostel nemen. Mijn reispartner was heel druk bezig met het adres op te zoeken dat ze haar valies op de bus was vergeten. Gelukkig kon ze er de volgende dag omgaan en was alles in orde." Ondanks enkele lichte obstakels konden de reisleden hierna volop genieten van de activiteiten verklaart Camille: "Het was misschien wel koud, maar iedereen ging mee met volle moed en een goed humeur wat altijd leuk is om te zien. De daguitstappen vielen in de smaak en er werd veel gelachen, wat voor mij een teken was dat alles in orde was." Maar blijkbaar was de horror toch nog niet over. Camille geeft exclusief aan N.A.A.K.T. een tipje van de ijsberg: "Jammer genoeg kwam onze reis tot een einde met een verschrikkelijke vroege vlucht terug naar BelgiĂŤ. Ik wil er eigenlijk niet echt over praten."

Maar wat is Functie Reis nu zoal het meest bijgebleven? "Er zijn zoveel dingen die ik wel kan opnoemen, maar zal het kort proberen te houden. Eerst en vooral de sneeuw en de koude. Op sommige momenten vervloekte ik de koude, maar een warme chocomelk en we konden er weer tegenaan. Het was ook de moeite waard om door de koude te gaan voor de steden en de natuur te bezoeken. Ik had soms het gevoel dat ik op de Noordpool was bij de kerstman." "Iets wat me zeker zal bijblijven is de halfbevroren waterval, ik had zoiets nog nooit gezien en het was echt fantastisch om te zien. Het was ook wel leuk om andere te zien genieten van de sneeuw, sommigen hebben zelfs een sneeuwengel gemaakt, of een koprol in de sneeuw, waarom niet? Daarna ook alle momenten dat we binnen zaten op te warmen en gezelschapspelletjes zaten te spelen. Ik kon er niet veel van en verloor dan ook meestal, maar dat maakte mij niet. Ik was al blij dat we eventjes binnen zaten om warm te worden."

Een geslaagde reis en een gelukkig reisbureau, wat wil een mens nog meer?

Een onderkoelde groep mensen lacht geforceerd voor een foto.

Een kijkje in een kleine selectie van het fotoboek...

(want zoveel was er nu ook niet echt te zien)

Cedric laat een indruk na in een Lets museum.

Tim does it for the Gram.

Functie Reis toont een sterk staaltje multitasken en doet daarbij, gewaagd, haar handschoenen uit.

Scriptor Alice spot een praesidiumlid in het wild.

Aangezien men in het Noorden niet beschikt over toiletten, is het lopen geblazen wanneer enkele KHK'ers er een in de natuur vinden.

"Waar is Wally" Volume 2, Editie: Waar is Cedric?

Een verloofd koppel neemt enkele foto's in de spectaculaire Estse natuur.

Jenthe en haar existentiĂŤle crisis komen even tot bezinnig.

Emmy waant zich onder de Niagara Watervallen.

Paulien verspreidt het KHK woord her en der.

De KHKrant Het nieuws uit de wereld van de beste bontste studentenvereniging. REIS EDITIE Zoals geweten trok allerhande KHK-liefhebber in het nog frisse februari over de landsgrens. Een gezonde verzameling aan activiteiten, soms actief en anders wat minder, lagen op hen te wachten. Een uitgestippelde route trok de enthousiastelingen langs Riga, Talinn en het pittoreske platteland van beide landen. Getuigenissen beweren dat de vakantie meer dan geslaagd was. Phebe Vanmol die met de groep meetrok bevestigde "Zeer geslaagd! Ik zou het binnen een paar jaar misschien nog eens overwegen. Denk ik." Ook Justine Braem getuigt: "Echt een fantastische vakantie! Persoonlijk was ik er nu wel zelf niet bij, maar allee echt de moeite!" 28

Onze redactie onderzocht de ins en outs van deze groepsreis en konden enkele statistieken samenstellen.

Percentage rustpauzes en pitstops in cafĂŠ's/ restaurants Percentage activiteiten

90% van de deelnemers verklaarde dat ze de reis geslaagd vonden, 8% had liever naar het Zuiden getrokken, 2% had geen mening. O P M E R K E L I J K E GEBEURTENISSEN Tijdens de reis gebeurden er ook enkele zaken die het vermelden waard zijn. Jenthe Blockx (19) en Lieselotte Peperstraete (21) ontdekten in een Lets fotomuseum dat enkele personen op foto's wel heel erg leken op zichzelf.

Of er wel degelijk een biologische link is, wordt in de tussentijd onderzocht. Blockx lijkt met dit nieuws niet meteen heel erg enthousiast: "De koude en ik , dat is niet meteen een match. Er is een reden waarom mijn verwachte Letse voorouders hier weggetrokken zijn."

Wat haar bezielde is tot op vandaag de dag nog steeds niet volledig duidelijk, maar volgens geruchten was er een weddenschap in het spel.

Verder zijn er ook geruchten dat enkele meiden die op KHK reis mee waren ambitie hebben om een girlband op te richten. De KHKrant kon exclusief enkele foto's inkijken van hun allereerste fotoshoot. We houden verdere ontwikkelingen in het oog.

De beruchte foto in het Lets fotomuseum.

Lieselotte Peperstraete besloot daarnaast ook tijdens een dagtrip op het Estse platteland een plons te nemen in de Finse Golf. 29

Timmi's spelletjesavontuur Door Timothy Thoelen "Het KHKruiswoordraadsel"

HORIZONTAAL VERTICAAL 2. 4. 5. 7. 8. 9.

Plaats waar het schild hangt Prosenior Hond v/d praeses Favoriete snack van Jenthe en Jana Activiteit Bestemming v/d KHK reis

1. Plaats in de Blandijn 3. Thema van de eerste themacantus 4. Etnisch, plastisch, theaterwetenschap, muziek, ... 6. Prof aan de Ugent

Zoek de 7 verschillen.

Los de anagrammen op.

De CrĂ¨che

Lang voor ze de Toverpoort op wekelijkse basis onveilig maakten, liepen onze praesidiumleden onwetend en onbezonnen over deze aardbol. Alhoewel de meeste nog veel van hun kinderlijke karakteristieken hebben behouden, hebben de meeste fysiek wel een groeispurt gekregen! Kan jij ze herkennen?

Praesidium Lieselotte Peperstraete Jana Van De Mierop Anneleen Van Wulpen Alice Geirnaert Justine Braem Jenthe Blockx Camille Durnez Timothy Thoelen Amke Juchtmans Charlotte Rottiers Emmy Clarisse Cedric Van Huffel Paulien Fonteyn

Ereleden Jean Bourgeois Philippe Crombé Wouter Davidts Guy De Mulder Steven Jacobs Koenraad Jonckheere Marjan Sterckx Frank Vermeulen Devi Taelman Vince Van Thienen Sophie Dralans Jelle De Groote Alexander Ballegeer Bram Jef Vercauteren Katrien Van Den Berghe Michiel Bruynseraede

Louise Panaye Phebe Vanmol 35