N.A.A.K.T. 2011-2012 nr. 4

N.A.A.K.t.

Nieuw Actueel Archeologisch en Kunsthistorisch Tijdschrift Academiejaar 2011-2012

Parijs Jong Bloedvergadering En nog zoveel meer...

Nr. 4

Ik ben voor het schrijven van deze N.A.A.K.T. speciale dank verschuldigd aan enkele personen:

Als eerste Liesbeth Verbeke, geen KHK-lid, maar ĂŠĂŠn van mijn drie teergeliefde zussen, die voor de prachtige cover van deze N.A.A.K.T. (en ook de eerste N.A.A.K.T. van dit jaar) zorgde. Met mijn gebrek aan Photoshop-kennis was dat immers niet gelukt.

Melanie Scheys, een ex-Scriptor (en Prosenior) van de KHK, die zonder het te weten voor het grootste deel van de informatie over Parijs heeft gezorgd.

Bram De Raeve, eveneens ex-Scriptor en huidige Webpraeses bij de KHK, die mij voornoemde informatie digitaal bezorgde, dankzij zijn awesome scan-skills.

Delphine Vincent, Cultuurpraeses en toekomstige Vice-praeses, voor haar veelvuldige en altijd op tijd (en dat is een understatement, ik was vaak zelf nog niet begonnen met de N.A.A.K.T.) doorgestuurde tekstjes, niet alleen bij dit exemplaar, maar ook bij alle vorige.

Uiteraard ook alle overige praesidiumleden van de KHK voor hun bijdrage in geschreven vorm aan de N.A.A.K.T. En tot slot de KHK in het algemeen, bedankt om van mijn studententijd de mooiste tijd van mijn leven te maken.

2

4

23

Voorwoord Scriptor

Archeo News

5

28

Voorwoord Praeses

Lumima

8

29

Het tweede semester tot dusver

Een dagje Parijs

15

42

De zoektocht naar Jong Bloed

Kaartje Parijs

20

44

Tweede semester: het vervolg

Superschaap: de spannende finale

3

Snotter snotter, sniff sniff. Tranen wellen op in mijn ogen en bevochtigen mijn toetsenbord, met net geen kortsluiting tot gevolg. Ik kan het niet laten, het wordt me te veel. Mijn laatste voorwoord ooit voor de N.A.A.K.T. Ik word er gans emotioneel van.

Mijn beste mede-KHKers, Ook voor jullie is het de laatste N.A.A.K.T. die jullie dit jaar in jullie (spreekwoordelijke) handen zullen houden. Maar niet getreurd, volgend jaar zullen de meesten onder jullie opnieuw een volledig jaar kunnen genieten van dit hemelse blad. Wie op dat moment zal instaan voor het editeren, grotendeels schrijven en produceren van de N.A.A.K.T. is ook voor mij nog een raadsel.

En daarmee belanden we direct bij het eerste grote thema van deze N.A.A.K.T.: de Jong Bloedvergadering. Wat meteen ook de ietwat lugubere cover van dit exemplaar verklaart. Wij zijn op zoek naar nieuw bloed om onze rangen te vullen, aangezien enkelen onder ons, mezelf incluis, vaarwel zeggen aan de Universiteit Gent (of tot ziens, laten we het vel van de beer niet verkopen voor ie geschoten is).

Het tweede grote thema van deze N.A.A.K.T., ook zichtbaar op de cover, is Parijs. Door de ongelukkige plaatsing van een verlofdag vlak voor onze reis naar Parijs, met de sluiting van de Blandijn tot gevolg, en onze vergeetachtige hoofden, moet ik tot mijn grote schande en schaamte toegeven dat 50 exemplaren van dit cruciale gedeelte op de dag van de reis zelf helaas achter slot en grendel zaten in de kelder van de Blandijn. De Blandijn weerstond onze inbraakpogingen helaas met glans, waardoor we dus zonder boekje de bus opstapten. Deze (digitale) uitgave dateert van na onze uitstap, doch bevat ook nog steeds het oorspronkelijke gedeelte over Parijs.

Daar heb je nu dus waarschijnlijk gene zak aan, maar ik heb er mijn werk in gestoken en weiger het dientengevolge te verwijderen uit de N.A.A.K.T., bovendien kan het nog handig zijn voor wie op eigen houtje eens naar Parijs zou willen gaan.

De overige themata (waaronder uiteraard het slot van de spannende avonturen van Superschaap) vind je terug in de inhoudstafel op de vorige pagina.

Rest mij nu slechts nog een beetje plaats om afscheid te nemen. U was een geweldig publiek. Ik heb, ondanks het feit dat de laatste twee N.A.A.K.T.en niet gedrukt werden, enorm genoten van mijn functie, des te meer omdat ik van velen zeer positieve reacties kreeg, waarvoor dank, zij vleiden mijn ego. Het doet mijn hart pijn om de fakkel te moeten doorgeven aan de volgende, doch, ik ben zeer benieuwd naar wat hij of zij zal teweegbrengen. Wie dit exemplaar in zijn geheel leest, zal merken dat hier en daar mijn emoties de overhand dreigden te krijgen, hen vraag ik vergiffenis voor deze blijk van sentimentaliteit. Ik heb dan ook enorm genoten van mijn studententijd, niet het minste dankzij de KHK. Sterker nog, ik zal dankzij de KHK later zonder schroom kunnen zeggen: mijne studententijd, da was de schoonsten tijd van mijn leven.

Ik dank u, Uw Scriptor

Erik Verbeke Scriptor KHK 2011-2012

4

Daar is de lente, daar is de zon...

Mijn liefste kunstwetenschappers en archeologen,

de lente en de zon zijn weer in het land. Of het is te zeggen, toch in de helft van het land, want wanneer ik dit schrijf, bevindt datzelfde land zich blijkbaar in een merkwaardige metereologische toestand: door één of andere breuklijn tussen respectievelijk een lage- en een hogedrukgebied, dwars door het midden van onze zakdoek, zit ik dit te schrijven in de volle zon, terwijl in Gent nog steeds een soort van willen-maar-niet-kunnen heerst. Een zeer eigenaardige zaak...

Uiteraard zouden wij echter de mens van vandaag niet zijn, moesten wij, ongeacht de nogal ongebruikelijke weerstoestand, wel degelijk doorhebben dat het al eind april/begin mei is, en het einde van het tweede semester van dit academiejaar zich al aan ons opdringt. Papers, groepswerken, examens,... allemaal vreselijke termen die steeds regelmatiger opdoemen.

Termen die jammer genoeg ook het einde van het KHK-jaar aankondigen. En hoewel wij nog een aantal spetterende activiteiten in het vooruitzicht hebben (ik denk aan de Jong Bloedvergadering, Vat voor het nieuwe praesidium en de enige echte Kateravond!), heeft u bij deze al de laatste N.A.A.K.T. van het KHK-jaar 2011 – 2012 in handen. Nu zouden wij de KHK niet zijn, moesten wij ook nu niet vasthouden aan één van de belangrijkste tradities van het KHK -wezen, namelijk een uitgebreide bedanking van het hele praesidium van mijn kant. Deze vindt u wat verderop, maar om te beginnen bedank ik ook graag u, de leden. Zonder leden, geen KHK, geen activiteiten, dus zeker ook niet zoveel geweldige momenten en herinneringen.

Hopelijk zien we jullie op de komende activiteiten, maar ook nog volgend jaar, allemaal terug!

Om dan te komen tot de orde van de dag echter: Vooreerst zou ik willen beginnen bij één van de praesidiumleden die jammer genoeg net voor de streep geëindigd is, maar daarvoor reeds het beste van zichzelf gegeven had voor onze kring.

Dit leidde tot een aantal spetterende feestjes, Amberavonden en natuurlijk ons onvergetelijke bal in de Centrale: Elke, bedankt!

Vervolgens bedank ik ook graag de schachtentemmers van dit jaar, Ann-Sophie en Simon.

Samen hebben jullie gezorgd voor een geweldige begeleiding van de eerstejaars, zowel op de cantus en het bachelorweekend, als doorheen het jaar. Ook merci voor het overnemen van de feestfunctie toen dat nodig was. Ann-Sophie, aan jou hebben we natuurlijk ook de magistrale feestjes en dito sfeer te danken; Simon wil ik dan weer bedanken voor de talloze goede ideeën voor activiteiten, organisatie en dergelijke.

5

Dit brengt me dan bij Bram, onze ICT-god die er zowaar voor zorgde dat onze website steeds in orde was en de computer niet ontplofte: zonder jou was het gene waar! Ook dikke merci voor het steeds weer aanbieden van een ander perspectief op de onderwerpen van de vergadering.

En wie Bram zegt, zegt Erik (of zo zit dat toch in míjn hoofd...): hem zou ik ten eerste willen bedanken voor zijn immer gevulde N.A.A.K.T.en (ondanks de soms ietwat beperkte oplage), maar nog meer voor zijn onverstoorbare enthousiasme en opgewektheid. Door jouw rake, maar oh zo debiele opmerkingen, zag ik alles steeds weer in perspectief.

Van scriptor naar sport; waarom niet? Het is namelijk tijd voor onze enige echte Katrien, sportpraeses van het jaar. Zij trachtte ons niet alleen fit te houden dit jaar, maar zorgde ook steeds voor de helpende hand tijdens de nevenactiviteiten. Daarnaast verdient ze ook de eerste prijs hou-uw-praeses-gezelschap-in-de-brug! Bedankt!

En omdat het ook al eens buitenlandse kost mag zijn in plaats van brug-eten, bedank ik ook graag Aaike en Sarah, onze twee reispraesides. Aaike voor het verzorgen van de ongetwijfeld geweldige Parijsreis (die overmorgen plaatsvindt...; ik kijk er ENORM naar uit!) en Sarah onder andere voor de (en ik kan het weten; ik was erbij!) onvergetelijke reis naar Malaga tijdens de intersemestriële week. Een reispraeses die ervoor kon zorgen dat mijn batterijen terug opgeladen raakten na de meest irritante examenperiode ooit én bovendien ook nog eens voor mooi weer kon zorgen: chapeau! En dikke merci!

Natuurlijk zouden alle activiteiten van boven- en onderstaande praesidiumleden niet mogelijk geweest zijn zonder de nodige reclame. Dit jaar verzorgd door Sander. Bedankt voor al die posters en flyers enerzijds, maar ook voor de helpende handen tijdens de nevenactiviteiten!

Onvermijdelijk beland ik dan bij de studies: Eva en Hanne. Net als vorig jaar wist dit duo perfect samen te werken om u en mij van boeken en studentencursussen te voorzien. Aan Hanne had ik persoonlijk ook veel als collega-senior én als cantor, want ook deze functie nam zij zonder aarzelen op zich. Bedankt voor alle goede raad en de begeleiding bij de cantus. Eva, jou bedank ik graag ook voor je ongebreidelde enthousiasme en algemene inzet voor de KHK! Ook een beetje in de studiesfeer (of toch voor de kunstwetenschappers onder ons): de geweldige cultuuractiviteiten van Delphine! Met glans geslaagd voor de titel van cultuurpraeses van het jaar, niet alleen door het mooie cultuuraanbod, maar ook door haar enorme inzet voor andere en nevenactiviteiten. Op jou kon ik altijd rekenen, van de grote tot de kleinste dingetjes: dikke merci!

En het moest ooit gebeuren: op die manier belanden we bij het DB, ofte dagelijks bestuur.

Allereerst zou ik willen stellen dat de hieronder aangenomen volgorde NIETS wil zeggen; jullie liggen me alle drie even na aan het hart! Zonder jullie was het jaar helemaal niet verlopen zoals het dat deed en ik kon me geen beter DB dromen. Eens, oneens, fluisteren, roepen, boos of niet: met jullie kon ik steeds een oplossing vinden, zonder rancunes of achterklap. Ik kon ook altijd op jullie rekenen wanneer het wat moeilijker ging; ik voelde me nooit alleen en vond bij jullie steeds een luisterend oor voor al mijn gezaag en getier. Dank, dank, DUIZEND MAAL DANK!

6

Jens, bedankt om steeds je mening te geven en mij op gepaste tijden alles te doen relativeren. Bedankt ook voor het beheren van de kas: bij jou wist ik dat het veilig zat. Bedankt voor alles!

Michelle, bedankt voor de onvoorwaardelijke steun tijdens mijn praesesschap en de hulp bij het afhandelen van allerhande zaken. Bedankt voor de goede raad en om mij 24 uur gezelschap te houden in de Amber. En samen met Jens: MERCI VOOR ALLE KIEK, CURRY EN RIJST VAN DE WERELD! En last, but certainly not least (om eens met een clichĂŠ te eindigen): Charlotte, bedankt, ook jij, voor je ongebreidelde mening, voor het spelen van de advocaat van de duivel en voor het relativeringsvermogen. Voor het bieden van het andere perspectief, maar ook voor het begrijpen van het mijne. En uiteraard: bedankt voor het gezelschap in de lessen als enige KHK'er in ons jaar. Kortom: ook bedankt voor ALLES!

U merkt het, ik kan het niet genoeg herhalen:

MERCI!

Voor de laatste keer, uw allerpraeses,

Joke Smedts Praeses KHK 2011-2012

7

Aangezien we supersociaal zijn en al, nog moeten studeren ook enzo, en al, ge weet wel, kunnen we niet altijd mee op elke activiteit van de KHK. Gelukkig is er de N.A.A.K.T. nog die je een overzicht biedt van de voorbije activiteiten, en in het kort op anekdotische wijze beschrijft wat er gebeurt is.

Wat hebben we de afgelopen drie maand zoal uitgestoken?

Donderdag 16 februari: Filmavond Het semester was nog maar net begonnen en er stond al een cultuuractiviteit op het programma: filmavond.

Met een 9-tal gingen we naar de Sphinx op de Korenmarkt om daar te gaan kijken naar Shame. De Sphinx staat samen met de Studioskoop gekend om ook de ‘andere’ films aan te bieden dan Hollywoodblockbusters, en Shame was er zo eentje.

Dat zal ook de reden geweest zijn waarom het geen onverdeeld succes was. Sommigen vonden de film goed, anderen vonden hem wat te traag en hadden liever wat meer actie gezien. Ach ja, ooit was er toch een of andere wijze die zei dat over smaken en kleuren niet te twisten valt? Dat was bij deze film dan zeker ook van toepassing. Ik moest er zelf ook wat in komen omdat ik inderdaad meer die Hollywoodfilms gewoon ben, maar het was eens wat anders en in mijn geval anders goed. Oké, hij ging in het begin wat traag, maar na een tijdje geraakte ik er wel aan gewend en begon ik de film meer en meer te appreciëren.

Nu weten jullie eigenlijk nog steeds niet waarover de film gaat. Wel: het gaat over een man die seksverslaafd is en daardoor moeilijk relaties kan aangaan met vrouwen. Op een bepaald moment is het bijvoorbeeld zo wanneer hij dan écht geïnteresseerd is in een vrouw en hij ze niet puur voor de seks ziet hij er net geen seks mee kan hebben. Daarna komt er een prostitué waar hij dan wel mee vrijt. Dat is een mooi voorbeeld van de tragiek die in het verhaal zit, zonder dat die per se wordt uitgesproken. Ook zijn zus speelt een belangrijke rol in het verhaal, maar dat is iets dat jullie zelf zullen moeten ontdekken door de film te gaan bekijken. De bedoeling is dat ik jullie hier nieuwsgierig maak, niet dat ik jullie de hele film uit de doeken doe.

Dus: wil je eens een ‘andere’, goede film zien, ga dan zeker naar de Sphinx of Studioskoop of huur Shame eens.

Delphine Vincent 8

Maandag 23 april: Praesidiumverkoop Hoewel de praesidiumverkoop niet op de origineel vastgelegde datum is kunnen doorgaan betekende uitstel gelukkig geen afstel. Ik kan zonder twijfel zeggen dat de praesidiumverkoop een succes was! Spectaculaire prijzen werden geboden voor het praesidium, om ze in te zetten voor de meest zotte taken. Zo zullen enkelen grote kuis mogen doen, anderen mogen een aantal o pg e no me n i nt er v ie ws neertypen, artikels vertalen, als menselijke wekker fungeren die tevens ontbijt serveert, voor kok en Bob spelen bij een dik feestje, enzv.

Zoals

gezegd werden hiervoor fenomenale bedr agen betaalt (zowat de helft door oud-praesidiumlid Arne De Moortel, waarvoor dank Arne!!), wat de ietwat netelige financiële situatie van de KHK voor een groot stuk heeft doen verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Tot slot vond ik het per so o nlijk g ew e ldig nostalgisch om nog eens boven in de Amber te kunnen zitten, al was slechts de helft van de ruimte vrij :).

Dinsdag 1 maart: Impro comedy Iedere donderdagavond om 21u is er improcomedy met de Lunatics in café Trefpunt bij SintJacobs. We zijn dat met een aantal KHKers eens gaan checken en we hebben toch wat afgelachen.

Het concept is redelijk eenvoudig: het publiek roept voorwerpen, handelingen, tijdsperiodes… die vervolgens onder leiding van een moderator gecombineerd worden. Bijvoorbeeld: tv-serie Merlina en slang, die twee zaken moesten allebei in een sketch voorkomen en dat leidt soms tot de gekste, meest absurde dingen. Er zijn ook verschillende rondes, een andere ronde was één waar de Lunatics een handeling moesten uitvoeren, maar dan reagerend op geluiden die opeens werden afgespeeld. Ik doe hier een poging om het uit te leggen, maar het is beter van gewoon zelf eens te gaan zien hoe het werkt, echt een aanrader. Feit is wel dat het improcomedy is (geïmproviseerd dus) en daardoor is niet alles even goed. Het is geen avond waar je van begin tot einde lacht, maar respect voor mensen die dit doen!

Het tweede deel van onze avond was er nog een try-out van een Amerikaanse. Haar vond ik eerlijk gezegd minder goed, een beetje een anticlimax. Het gebeurt niet altijd dat er zo’n try-out is, maar als je geluk hebt en er nog een goede comedian komt, kan het alleen maar een fijn vervolg zijn van je avond.

Mijn tip is gewoon: ga zelf eens kijken dan begrijpen jullie wat ik bedoel.

Hier nog even de website waarop je kan zien waar ze wanneer spelen: http://www.lunatics.be/ Delphine Vincent

9

Dinsdag 13 maart: Bal MasquĂŠ Voor het eerst sinds jaren werd het Bal MasquĂŠ eens niet in de Cocteau gevierd maar in De Centrale. Zelfs ik had het nog nooit ergens anders meegemaakt, dus ik was benieuwd naar deze nieuwe locatie. Ik moet zeggen dat ze wel geslaagd was. Het bal was geweldig en naar mijn zin veeeeeel te vroeg gedaan, het mocht gerust nog een aantal uurtjes d o o r g aa n . D e mu z i e k w a s i n tegenstelling tot onze fuif (zie verder) iets minder naar mijn smaak deze keer, maar we moesten nu natuurlijk ook rekening houden met de andere kringen die ook hun voorkeuren hebben. Na de OAK, de Slavia en het KMF mochten we dit jaar ook de Klassieke Kring tot onze partners rekenen, en ik denk dat

de samenwerking wel uitstekend was. Ik heb genoten van het gezelschap voor, tijdens, en na mij shift en de KK heeft daar zeker zijn steentje toe bijgedragen. En dat

is tenslotte het belangrijkste: dat men zich amuseert. En wat mij betreft is dat deze avond goed gelukt.

10

Dinsdag 20 maart: Streekbierenavond Ik had het kunnen weten, weer geen deftige herinneringen in mijn geheugen te bespeuren over de streekbierenavond. Ik geloof dat ik bier gedronken heb, waarschijnlijk veel. Vermoedelijk was het wel weer een zeer geslaagde avond die voor herhaling vatbaar is (ik heb ook het gevoel dat ik hier in herhaling aan het vervallen ben, als ik zo kijk naar de aankondiging van deze activiteit in de vorige N.A.A.K.T.). Aan allen die er waren, proficiat, ik heb waarschijnlijk veel genoten van jullie gezelschap. Aan allen die er niet waren, ik zal het jullie nooit kwalijk nemen, want ik heb geen idee meer wie er was en wie niet. Ik zou zeggen: nog een keer!!

Donderdag 8 maart: Symposium Leuven Op 8 maart waren alle archeologen en kunstwetenschappers uitgenodigd in Leuven door de studentenkring aldaar van archeologie (nvdr, de studentenvereniging heet daar Alfa, en beslaat enkel de richting archeologie).

Als thema werd interdisciplinariteit gekozen, kwestie van ook de kunstwetenschappers onder ons niet op hun honger te laten zitten.

Ons groepje KHK'ers werd hartelijk verwelkomd en al meteen vlogen we erin met enkele lezingen. Tussen de lezingen konden we genieten van kopjes koffie en stukken taart (jawel, in het meervoud, sommigen hadden dat echt wel nodig). Na de korte (lees: 10 minuut lange) middagpauze, werden we getrakteerd op een rondleiding door de imposante jaarlijkse alfatentoonstelling, met het thema dit jaar: scheepsarcheologie. De namiddag startte met een heus debat tussen verschillende proffen, die elk hun bijdrage leveren in archeologisch onderzoek binnen hun eigen specialisatie. Nadien kregen we weer enkele andere sprekers voor ons waarvan elk van hen ons wat inzichten gaf in de lopende onderzoeken of visies op interdisciplinariteit. De hele sprekersmarathon werd succesvol afgerond met een prachtig verzorgde receptie. Drank en versnaperingen waren in overvloed aanwezig wat velen onder ons wel konden appreciĂŤren na een lange, vermoeiende, maar heel interessante dag. We konden natuurlijk niet zomaar terug vertrekken naar Gent, dus werd na het avondeten nog een voetbalmatch georganiseerd tussen Leuven en Gent. Er waren zelfs enkele Gentse studenten die speciaal voor deze activiteit naar Leuven afzakten! Jammer genoeg kan ik hier niet pochen met een grote overwinning op voetballend Leuven, maar de sfeer zat alvast heel goed! Contacten werden gelegd en hopelijk kan deze succesvolle activiteit volgend jaar doorgaan in ons mondaine Gent!

Sarah Van Wynsberghe 11

Woensdag 21 maart: Bezoek aan de Boekentoren Op een zonnige woensdagnamiddag was het nog eens tijd om cultureel te doen en dat met een bezoek aan de Boekentoren. Niet iedereen zag er even fris uit of heeft het gewoon niet meer gehaald tot de Boekentoren na de Streekbierenavond, maar pech voor hen, het was de moeite.

Om 14u werden we op sleeptouw genomen door iemand die het gebouw van binnen en van buiten kende. Na een stukje geschiedenis over de architect, Henry Van de Velde, en zijn visie op de toren, was het tijd om delen van de Boekentoren te gaan verkennen waar we anders niet kunnen komen. Doorheen onze tocht door de kelders (waar kranten liggen van een paar eeuwen oud), de tijdschriftenzaal… vertelde de gids alles over de restauratieplannen, waarmee men net begonnen is. Ik Moet zeggen dat het er allemaal veelbelovend uitziet en als het (ooit) afgewerkt gaat zijn (binnen zoveel jaar) zal het echt de moeite zijn. Het hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk, was toch wel de belvedère, het dakterras, vanwaar we een PRACHTIG uitzicht hadden over de stad. Ik zei het al: het was mooi weer, waardoor we heel het historisch plaatje zagen, met onder andere de drie torens, zoals je het overal in de boekskes ziet, echt magnifiek. Op iedere hoek, er zijn namelijk vier dakterrassen, ontdekte je weer een nieuw perspectief op de stad, ik kon er echt naar blijven kijken. Misschien vinden jullie dat er een beetje over maar kijk, ik ben een trotse Gentse en kan het niet altijd even goed wegsteken.

Ik zou zeggen ga het zelf eens gaan checken en dan zal je zien dat ik gelijk heb. In de week kan je namelijk altijd vragen in de studiezaal aan iemand om mee te gaan met u naar boven. Als er genoeg volk (personeel) is, is dat dan ook meestal mogelijk, dus DOEN (als het goed weer is).

Delphine Vincent

Dinsdag 17 april: Fuif!!

Wanneer er ooit enige twijfel was of dit feestje wil ging lukken, dan verdween die vanaf het moment dat ik de Rector binnen stapte. De Rector zat behoorlijk goed vol, wat toch wel een behoorlijke prestatie is voor de KHK, en dat zorgde uiteraard voor een goede sfeer. De muziek was super, waarvoor dank Jelle en co!! Het was exact wat de KHK nodig had om een superfeestje te bouwen!!

De Flügel, de gloeistokskes en de talloze fluo-kleren en attributen zorgden voor een onvergetelijke fluo-sfeer waarop mijn geheugen nog vaak zal terugreflecteren (in ieder geval toch wat betreft de momenten waarop mijn brein niet beneveld was door een overtollig Flügelgebruik).

Het zijn zulke feestjes die mij nog zo ver zouden doen krijgen dat ik een jaar extra bij studeer, gewoon om er nog meer mee te maken.

KHK party on !!!

12

Vrijdag 20 april: Hedendaagse Opera Op 20 april zijn we met een aantal opera-gezinde mensen naar Rumor gaan kijken in de Vlaamse opera. Het was geen opera van 2-3u met dan een stuk of drie delen, waar de zangers hun virtuositeit konden botvieren, neen, het was een hedendaagse opera van maar anderhalf uur in één deel. Dat zorgde ervoor dat je ook geboeid kon blijven kijken en je je niet begon te vervelen na een tijdje.

Het verhaal begint met een meisje dat dood wordt aangetroffen in het dorp. Daarop volgen er verschillende theorieën van wie de dader zou kunnen zijn, de mensen beginnen dus te roddelen (rumor = gerucht). Het is als het ware Witse of Aspe in een operajasje. Naast het verhaal dat modern was, was ook de hele enscenering modern. Het speelde zich namelijk af in een ‘doos’ die dan was opgedeeld in 3 compartimenten waarin afwisselend werd gespeeld. Verder liepen er ook verschillende verhaallijnen door elkaar: zo had je het heden waarin ze op zoek gingen naar de dader; maar tegelijk ook het verleden waar het gedode meisje haar verslag deed over hetgeen er voor haar dood was gebeurd.

Bovenal was het een avond vol absurditeiten: een stier die opeens uit het niets verschijnt, stierenkoppen met meisjeskleedjes die naar beneden komen, mannen met stierenkoppen.. en uiteindelijk weet niemand precies wie de dader nu is.

Het was dus een rare opera, maar wel een zeer toegankelijke. Voor mensen die de eerste keer naar de opera gaan is dit wel een goede opstap omdat je niet meteen overdonderd wordt door een pompeus meesterwerk. Guy Joosten, de regisseur, is gekend voor zijn moderne ensceneringen, zeker een naam dus om te onthouden.

Een laatste tip: als je naar de opera gaat en je zou het verhaal toch volledig willen snappen, en in dit geval dus ook de dader kennen, ga dan naar de voorbespreking. Daar wordt meer duiding gegeven bij het werk waardoor je het beter zal begrijpen, meestal start die een klein uurtje voor aanvang van de voorstelling.

Delphine Vincent Woensdag 25 april: 12-urenloop De 12 urenloop was dit jaar al aan zijn 29ste editie toe. Voor diegenen die dit concept niet kennen, de 12 urenloop vindt plaats op het SintPietersplein waar een loopparcours wordt afgezet. Het is dan de bedoeling om met je kring deel te nemen en op 12 uur tijd zo veel mogelijk rondjes te hebben afgelegd.

13

Net als elk jaar nam de KHK dit jaar deel met Blandinia, dit zijn alle Blandijnkringen die zich verenigen om aan dit evenement deel te nemen. Zo hebben we genoeg volk dat tussen zijn lessen door eens een paar rondjes komt lopen, dit natuurlijk niet zonder beloning. Naargelang het aantal rondjes dat je gelopen had werd je beloond met een banaan, hotdog of jenevertje. Naast het lopen is er ook nog randanimatie aanwezig en om het uur vindt er op het parcours een speciale ronde plaats. Zo heb je bijvoorbeeld de eetronde, de draag-de-praeses-ronde, de schaarsgeklede vrouwenronde, enz. Dit jaar trotseerden we de regen en de kou om toch een sportieve prestatie neer te zetten. Maar gelukkig had Blandinia een geweldig westernthema voorzien (inclusief een bangelijke rodeo) om er een geweldig event van te maken. Zeker de moeite waard om is aan deel te nemen dus, tot volgend jaar!

Katrien Van Den Berghe Vrijdag 27 april: De Blinden van Maurice Maeterlinck Vrijdag 27 april zijn we met een aantal cultuurliefhebbers naar het muziektheater ‘De Blinden’ geweest van Maeterlinck, in de Vooruit. En het was… speciaal. Dat is toch het minste wat je ervan kan zeggen (nvdr, de scriptor vindt dit nogal zacht uitgedrukt, maar houdt verder zijn mond). Misschien eerst efkes uitleggen wat er wordt bedoeld met muziektheater: het is geen opera waarin een verhaal wordt verteld terwijl ze uit volle borst zingen, hier is het veel abstracter, het gaat meer om klanken dan specifieke tekst die ze ‘zingen’. De acteurs zingen wel een tekst, maar die is niet zo duidelijk, je kan de woorden niet gemakkelijk onderscheiden en hebt dus echt wel de boventiteling nodig om het narratieve aspect te verstaan. ‘De Blinden’ is een symbolistisch stuk en daarom is het ook moeilijk om uit te leggen waarover het precies gaat. Als je als nuchtere mens naar het stuk kijkt dan zie/hoor je zes mensen die ‘zingen’, eerder klanken produceren op soms heel hoge toon, die af en toe bewegen vaak vanachter een kartonnen scherm.

De betiteling maakt je vervolgens duidelijk dat het gaat om twaalf blinden die op een eiland in een bos zitten en wanneer hun leidersfiguur, die wel nog kon zien, gestorven is, zijn ze verloren.

Ze hebben namelijk geen gids meer om hen door het ‘duister’ te leiden. Dat is het verhaal, redelijk kort dus. Het stuk duurde ook maar een uur en voor sommigen was dat ook genoeg. Je moest er je gewoon enorm voor openstellen en dan kon je meegaan in het stuk, deed je dat niet dan was er niet veel aan en was het gewoon raar.

De nabespreking klaarde wel wat zaken uit. Zo vertelde de regisseur dat ze door woorden elkaar opzoeken en contact leggen in plaats van dat wij gewoon op iemand zouden afstappen en ermee zouden beginnen praten. Er was ook een symboliek over dood gebladerte en andere natuurelementen, maar dat zou ons te ver leiden.

Ik wil wel nog efkes iets zeggen over de muziek. Het was geen symfonisch orkest dat hier speelde, maar eerder een samenstelling van instrumenten van verschillende aard die een heel metafysische, bijna spirituele sfeer gaven. Niet-aards is misschien nog de beste manier om het te benoemen, het gaf het stuk een enorm donker kantje.

Conclusie: een stuk waarvoor je je moet openstellen en het zo zal leren appreciëren, doe je dat niet dan is het allemaal maar een beetje raar.

Delphine Vincent 14

We naderen (helaas) weer het einde van een academiejaar. Dit houdt in dat we afscheid gaan moeten nemen van de mensen die afstuderen, ook binnen het praesidium van de KHK, snif snif, allemaal wenen (want ja, helaas zal ook ik mijn ambt voorgoed neerleggen).

Vanwege het verlies aan oud bloed (ah vreselijk, ik voel mij zo oud nu) hebben we dus ook nieuw, jong bloed nodig om onze rangen aan te vullen. Bovendien zijn wij van het principe: hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

Ben jij geïnteresseerd en zou je graag een rol vervullen in het praesidium van komend academiejaar? Kom dan naar onze Jong Bloedvergadering op maandag 14 mei en stel je kandidaat!!

Weet je nog niet welke rol je zou willen vervullen dan volgt hier een overzicht van de functies die in ons praesidium benodigd zijn. Elk huidig praesidiumlid legt uit wat de taken zijn die met hun functie gepaard gaan.

Tot slot kan ik al meedelen dat het DB (dagelijks bestuur) voor volgend jaar reeds verkozen is op een interne vergadering. Onze praeses/senior van volgend jaar zal Eva De Laere worden (de huidig studiepraeses archeologie), vice-praeses wordt Delphine Vincent (de huidige cultuurpraeses), penning wordt Aaike Rogier (één van de twee huidige reispraesessen) en tot slot Bram De Raeve, één van de anciens die volgend jaar verder gaat studeren en daarom nog steeds in ons praesidium kan blijven, hij gaat secretaris worden, na zijn huidige functie als webpraeses.

U ziet het, een heel nieuw DB, benieuwd wat daar uit gaat voorkomen.

Wat rest er dan nog van functies voor jullie?

Webpraeses Deze functie kan je werkelijk overal uitvoeren, of toch tot zover je wifiverbinding reikt. Er wordt wel verwacht dat je een uitgesproken kennis hebt van DNS, FTP, Gopher, IMAP, IRC, NNTP, POP3, RTP, SIP, SMTP, SNMP, SSH, TLS/SSL, Telnet, UUCP, XMPP, DCCP, SCTP, TCP, UDP, ARP, ICMP, IGMP, IPv4, IPv6 en RARP. Just kidding, als web ontwikkel en onderhoud je enkel de KHK-website, en zorg je ervoor dat de kalender steeds up-to-date is. IT-kennis is mooi meegenomen maar zeker geen vereiste. Genoeg doorzettingsvermogen en enthousiasme zijn meer dan voldoende!

PS: het hebben van een internetverbinding is wél een vereiste.

Bram De Raeve 15

Cultuurpraeses Heb jij volgend jaar zin om in mijn schoenen te staan en je te smijten in het culturele leven, dan is cultuurpraeses echt iets voor jou. Je organiseert filmavonden, workshops, museumbezoeken, theaterbezoeken.. en leert zo de culturele ‘scene’ van Gent kennen. Naast je culturele verplichtingen heb je ook nog een aantal ‘algemene’ verplichtingen als praesidiumlid, zijnde: shiften, vergaderingen, permanenties…, het neemt dus wel een groot deel van je vrije tijd in beslag maar dat alles doe je met een leuke groep vrienden, waardoor het geen last is, maar gewoon plezier. Je leert samen te werken in groep, je verantwoordelijkheid te nemen, dingen te organiseren.. allemaal zaken die later zeker nog van pas gaan komen. Moest er iets niet lukken, dan heb je nog altijd een praesidium om op terug te vallen dat je uit de nood helpt.

Dus: ben je klaar voor een (cultureel) jaartje KHK vol leuke dingen, stel je dan als cultuur!

Delphine Vincent

Studiepraeses De functie van studie bestaat uit twee delen. Een eerste deel omvat het opstellen van boekenlijsten en verkopen van boeken in samenwerking met de Story en de professoren.

Doorheen de maanden augustus en september mailen we vooral met proffen en iemand van de Story. Nadien worden de lijsten opgesteld en aan de start van het academiejaar ingevuld door onze lieve leden. Via deze lijsten krijgen ze korting op heel wat cursussen en boeken. Boeken die niet vermeld staan op de lijst, worden bij de aanvang van de eerste lessen verkocht nabij de desbetreffende aula. Een tweede taak als studiepraeses, is het soms maken van nieuwe en vooral controleren van reeds bestaande StuCu’s; de bekende studentencursussen! Wanneer je ze (indien nodig) hebt gemaakt, komen ze terecht op de site of worden ze verkocht aan een degelijke prijs.

Kortom: Studies doen er alles aan om het (studie) leven van de kunstwetenschappers en archeologen er een beetje beter te laten uitzien!

Als studie zijn we ook altijd bereikbaar om mensen tips te geven voor de verschillende vakken en het instuderen ervan.

Eva De Laere en Hanne Luyten

16

Reispraeses What's in a name, als reis wordt van jou verwacht dat je alle daguitstapjes, weekends en de intersemesteriĂŤle reis regelt.

Concreet, de invulling van het bachelorweekend ligt volledig in jouw handen, weliswaar met een beetje hulp van de schachtentemmers. Daarnaast zijn ook de daguitstapjes naar Parijs en de kerstmarkt volledig jouw verantwoordelijkheid. Als kers op de taart hebben we ook nog de culturele reis in februari. Dan word jij de hele week gezien als gids/organisator/praatpaal/redder in nood/taalvirtuoos van een hele groep enthousiaste archeologen en kunstwetenschappers in spe. Hopelijk hebben we jullie in vervoering kunnen brengen met deze korte omschrijving wat je volgend jaar te wachten staat.

Ben jij de persoon met het organisatorisch talent en begeesterd door reizen? Dan is dit de uitgelezen kans om je talenten te ontplooien binnen de khk.

Sarah Van Wynsberghe en Aaike Rogier

Schachtentemmer Als schachtentemmer sta je eerst en vooral in voor het temmen van de schachten. Meerbepaald zorg je er tijdens de cantus voor dat de schachten weten wat ze moeten doen en dat ze zich goed gedragen en niet al te zat worden. Je zorgt dat ze de liedjes kunnen meezingen, dat ze bier gaan inschenken, dat ze de pagina's omroepen, kortom je leidt hun cantus een beetje in goede banen. Je zorgt ook voor de doop en de ontgroening van de schachten.

Verder ben je ook een beetje het aanspreekpunt naar de eerstejaars toe, je zorgt ervoor dat ze zich welkom voelen in de KHK en hun draai een beetje vinden in de archeologie of kunstwetenschappen.

Verder zorg je ook voor de uitwerking van het bachelorweekend samen met de reispraesesen en zorg je dat er daar enkele leuke activiteiten kunnen doorgaan.

Een erg leuke functie voor iemand die graag cantust en graag de eerstejaars wil "begeleiden" in hun eerste jaar in de KHK en aan de Blandijn.

Ann-Sophie De Witte en Simon Claeys

17

Cantor Een cantus, watisda? Om een cantus met mooie woorden te omschrijven: een feestelijke bijeenkomst waarbij vele mensen samen liederen zingen en pintjes drinken. Dit onder leiding van de Praeses (of Senior), hoofd van de kring/club, wiens liedkeuze de aanwezige zangers moeten volgen.

Om de liederen juist te zingen heb je een cantor nodig.

Cantor, wadda? De cantor is vereerd de taak van het voorzingen op zich te nemen. Dat wil zeggen dat hij heel de corona (aanwezige zangers) het juiste voorbeeld geeft met de eerste verzen van het lied.

Samen met de praeses zorgt hij/zij voor een vlot verloop van de avond en brult de liederen uit volle borst mee.

Om cantor bij een kring te worden moet men de meeste liederen uit de codex correct kunnen inzetten (en uitzingen), hiervoor is de nodige kennis vereist. Waar leert men deze het beste? Op een cantus ahja!

Durf je het aan?

Hanne Luyten

P.R. Ofte Public Relations. Voornaamste taak: reclame maken! Dit gebeurt via allerlei kanalen: posters, flyers, facebookevents, infomails, omroepen in de les,‌ Stel je je voor deze functie, dan sta je in voor de productie van de posters en dergelijke en voor de verspreiding ervan.

Uiteraard kan je voor dit laatste (evenals voor het afroepen in de lessen) afspreken met de rest van het praesidium, maar het is wel steeds jouw verantwoordelijkheid om dit allemaal in orde te brengen. Meestal wordt voor het ontwerpen van flyers en posters met Publisher gewerkt. Echter geen paniek als je dit programma niet kent: onze huidige PR is volledig bereid je een stoomcursus poster-maken te verschaffen!

Voor de creatievelingen onder ons!

Voorwaar ik zeg u, da ga een kweeni oe wijs feesje worde gaste!!

Joke Smedts 18

Feestpraeses De feestpraeses zorgt voor de feestjes; simple as that! Hieronder rekenen we de (thema)fuiven, met als eerste de Marginale Messageparty. De feest is dan verantwoordelijk voor de shiften, de aankleding van de zaal en dergelijke. Verder organiseert de feest ook onze “amber”activiteiten: gratis vaten, cocktailavond, streekbierenavond, …

Op de eerste dag van het academiejaar is hij/zij medeverantwoordelijk voor het Blandijnopeningsevent: dit gaat door op de eerste dag van het academiejaar voor de Blandijn en is een samenwerking tussen alle Blandijnkringen. Tenslotte staat de feestpraeses ook in voor de organisatie van het Bal Masqué, ergens in maart, samen met de feestpraesides van de andere kringen waarmee we dit organiseren.

U hoort het al: een functie speciaal ontworpen voor de feestbeesten!

Joke Smedts

Scriptor Na al deze nietige functies (behalve studie en schachtentemmer misschien) volgt dan de allerbelangrijkste van allemaal: Scriptor.

Heb jij ambitie om dit zonnegele prachtige boekje dat de harten van reeds menig kunstwetenschapper en archeoloog stal ineen te steken? Wat heb je nodig om deze taak goed te vervullen?

Creativiteit, awesome google-skills, volharding in het lastig vallen van je mede-praesidiumleden, een basiskennis van het Nederlands, een sterk hart voor wanneer je enkele niet geïnteresseerde eerstejaars je creatie achteloos ziet weggooien terwijl geïnteresseerde hogere jaars tevergeefs wachten op een exemplaar (it’s sad, but part of the job), discipline om je te houden aan deadlines (ik suck daar zwaar in), superbehendig zijn in het ontwijken van writer’s blocks, …

Nu even serieus, je moet in principe niet veel kunnen voor deze job. Als je al met Publisher kan werken is dat mooi meegenomen, maar anders leer ik het je wel (ik heb het ook van mijn zeer geëerde voorganger Bram moeten leren, wiens behendigheid met het programma ik trouwens nog steeds niet evenaar). Het is niet moeilijk, trekt veel op Word of andere Office-programma’s.

De voldoening die je hebt van een voltooid boekje is trouwens onbeschrijfbaar. Alleen daarvoor al zou ik deze taak opnieuw doen.

Normaal gezien zouden ze volgend jaar ook opnieuw gedrukt worden, dus het zal niet enkel beperkt blijven tot een digitale versie. Je zal je kindje dus ook in je handen kunnen vasthouden :) Dus wie zich geroepen voelt om deze mooie traditie voort te zetten: begeeft u naar de Jong Bloedvergadering op 14 mei!!

19

Gaan we dit schooljaar in pracht en praal afsluiten? Natuurlijk gaan we dat doen!! Hier volgen voor de laatste maal dit jaar de komende activiteiten. We sluiten af met een spetterende maand mei en een wondermooie zwanenzang na de examens.

Dinsdag 8 mei: CafĂŠavond We beginnen met onze ondertussen standaard geworden cafĂŠavond om 9u. We gaan naar de Amber, pakken een pintje groeperen ons rond het tafeltje in de hoek en houden elkaar up to date over de avonturen van voorbije dagen/weken. We drinken nog een pintje of al eens iets zwaarders en worden langzamerhand een beetje emotioneler. Frustraties van onafgewerkte papers/thesissen komen boven, direct gevolgd door een diepe ontroering en een eerste gevoel van heimwee door het naken van het einde van het schooljaar en het veel te lang durende zomerverlof dat daar op volgt. Voor de eerstejaars nadert de eerste examenperiode zonder blok ervoor, zij vragen zich af waar de anderen zo over trunten; papers? Einde van schooljaar? Wat is daar nu erg aan? Het zijn die examens die eraan komen waar men zich zorgen om moet maken.

Ach, zalig zijn de onwetenden. Zij zullen er door hun ouderen op gewezen worden dat het niet altijd zo zal zijn, en dat ze moeten genieten van hun prille studentenjaren, zo vrij en zorgeloos (je ziet, ik heb hier te kampen met een zware post-bachelorale depressie).

Neen, even serieus. Ik weet maar al te goed dat ook voor de eerstejaars een zware periode in het verschiet ligt. Wij durven nog wel al eens te vergeten hoe moeilijk we het zelf niet hadden in het eerste jaar. Reden te meer om met zijn allen nog eens samen op cafĂŠ te gaan en ervaringen en tips uit te wisselen, naast de even noodzakelijke, doch nutteloze gesprekken over koetjes en kalfjes.

Donderdag 10 mei: Filmfestival Ter ontspanning (dat mag ook wel eens) organiseren we ons eigen filmfestivalletje met de KHK. Deze is (in tegenstelling tot de echte filmfestivallen) voor jullie volledig gratis. We beginnen om 17u in de Therminal, vergaderzaal 2.

20

Wat staat er op het programma? Indiana Jones numero uno! Kwestie van eens te tonen hoe het niet moet. Despicable Me! Die film is gewoon awesomely cool. En American History X! Zodat we achteraf kunnen zeggen dat we toch een beetje intellectueel verantwoord zijn bezig geweest.

Maandag 14 mei: Jong Bloedvergadering Je hebt het waarschijnlijk al elders in dit boekje gezien, maar voor de volledigheid herhalen we het hier toch even. Al wie zich kandidaat wil stellen voor een praesidiumfunctie voor het komende schooljaar kan zich om 20u begeven naar de trappen aan de Blandijn (TraBla) alwaar wij u verder zullen leiden naar de kelder. Daar zal door het huidige praesidium gestemd worden op de meest geschikte kandidaat. Je bereidt je dus best voor en zorgt ervoor dat je ons kan overtuigen dat je waardig bent om de huidige vervuller van die functie op te volgen (geen nood, we verwachten geen breed uitgewerkte toekomstplannen of ellenlange speechen, zeg gewoon kort of je al ideeën hebt e.d.). Niets weerhoudt je ook om je kandidaat te stellen voor meerdere functies, het is bijvoorbeeld goed mogelijk dat je een concurrent hebt bij een bepaalde functie, haal je het dan niet van hem/haar dan kan je eventueel nog een andere functie vervullen volgend jaar.

Kom dus allen maar gerust af naar de Jong Bloedvergadering, ook al heb je gehoord dat iemand anders net dezelfde functie als jij zou willen doen. Wij zijn nogal flexibel en passen soms wel eens ergens een mouw aan. Het liefst van al zien we een grote opkomst!! Kan je echt niet komen om deze dag, stuur dan iemand in jouw plaats die voor jouw het woord kan doen, of mail ons je “CV” en visie op je functie voor volgend jaar.

En onthoudt: KHK WANTS YOU!!

Donderdag 15 mei: Vat van het nieuwe Praesidium De dag na het de Jong Bloedvergadering vieren we de verkiezing van het nieuwe praesidium met, hoe kan het ook anders, een gratis vat in den Amber, om 8u ‘s avonds. Het oud en nieuw praesidium komen samen, en ook ieder ander die zin heeft in een pintje of blij is dat zijn/haar vriend is verkozen is welkom. Zie het dus als een voor jouw goedkopere versie van de caféavond met een extra gelegenheid om te vieren.

21

Dinsdag 22 mei: Kateravond = caféavond in het vijfduizendvoud.

De examens en deadlines zijn nog dichterbij gekomen, net als het einde van het schooljaar en een (voorlopig) afscheid. Bovendien weten we van vorig jaar dat er toch wel net iets meer gedronken wordt als op een reguliere caféavond, wat nog sterker oplaaiende emoties tot gevolg heeft natuurlijk. Wat ik me er nog van herinner vorig jaar staat in mijn geheugen geclassificeerd als één van de mooiste momenten van mijn leven.

Een sterke aanrader dus. Het is de laatste avond dat je eens goed kan uitgaan, voor je je echt volledig in den blok moet zwieren. We spreken af om 20u in de Amber, maar niets weerhoudt je natuurlijk om daar al vroeger te zitten.

Maandag 2 juli: Zwanenzangcantus Het opperste toppunt van emotionaliteit komt natuurlijk op de laatste KHK-activiteit van het jaar, na de examens. Op de Zwanenzangcantus wordt afscheid genomen van de mensen die afstuderen en er niet langer bij zullen zijn. Zeer trieste en hartverscheurende, doch zeer mooie en hartverwarmende momenten worden gegarandeerd. Ik ben er 100% zeker van dat menig traan zal weggepinkt worden, en niet in de laatste plaats bij mezelf. Het is een activiteit die elk jaar met recht één van de mooiste avonden van het jaar genoemd kan worden (het is bovendien begin juli en dus ook vaak gigantisch mooi weer, althans de laatste jaren toch).

Niet te vergeten: ook onze trouwe schachtjes worden op deze cantus beloond met hun ontgroening, hierna kunnen zij zich met recht een volwaardig lid van de KHK noemen. Ook de lintenoverdracht van de oude naar de nieuwe praesidiumleden gebeurt op deze heugelijke avond. Deze activiteit om naar uit te kijken (en geloof me, tijdens de examens zal je er dubbel zo hard naar uitkijken) begint om 20u in de Salamander.

22

Romeinse kamelen in onze contreien In een artikel in Journal of Archaeological Science tonen twee Belgische onderzoekers aan dat kameelachtigen in de Romeinse periode niet alleen in de oostelijke provincies van het rijk voorkwamen, maar dat ze tot in onze noordelijke contreien als lastdieren werden ingezet. De vondst van dromedarisbotten in een Gallo-Romeinse vicus in Arlon leidde tot een nadere studie van 22 andere soortgelijke vondstcontexten elders in de noordelijke provincies.

Voor hun studie herbekeken de twee auteurs, archeozoöloge Fabienne Pigière (Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen) en archeoloog Denis Henrotay (Direction de l’Archéologie, Service public de Wallonie), de resten van dromedarissen en Bactrische kamelen die in de voorbije decennia op tweeëntwintig sites buiten Italië werden aangetroffen. Daaruit blijkt dat de dieren niet, zoals vroeger altijd gedacht, steeds in de buurt van Romeinse legerkampen te vinden waren, maar dat ze ook in en rond burgerlijke nederzettingen (villa’s en lokale of regionale centra) voorkwamen.

Wel waren de vindplaatsen steeds in de nabijheid van een gekende Romeinse weg gelegen.

Daaruit wordt afgeleid dat de dieren wellicht als lastdieren vanuit de zuidelijke en oostelijke provincies naar andere delen van het Romeinse rijk werden getransporteerd. Die veronderstelling lijkt in elk geval te worden gestaafd door de studie van de botten, die telkens afkomstig bleken van robuuste, volwassen dieren. Ook de botten van de dromedaris die in Aarlen in de zgn. ‘Orolauno vicus’ werden gevonden en de directe aanleiding gaven voor het artikel wezen op een sterk en robuust dier.

Afbeelding: Kaart van het Romeinse wegennetwerk, met aanduiding van de 22 archeologische sites waar kamelenbeenderen werden ontdekt. De site in Aarlen wordt gemerkt door een ster (copyright F. Pigière, KBIN) Bron: Archeonet

23

Hulde aan archeologisch pionier en oud professor aan onze universiteit A.L.J. Van de Walle In het Provinciaal Erfgoedcentrum in Ename loopt de tentoonstelling ‘Professor A.L.J. Van de Walle, een archeologisch pionier in Ename in de jaren 1940′.

Middeleeuwse archeologie is in ons land een jonge wetenschappelijke discipline die vooral vanaf de jaren 1960 tot ontwikkeling kwam. Er waren evenwel voorlopers die echt pionierswerk verrichtten, zoals Adelbert Van de Walle.

Zijn opgravingen vormden de aanzet tot het elan dat Ename op de internationale erfgoedkaart zou plaatsen.

Tijdens de tweede wereldoorlog startte hij als 19-jarige student architectuur de opgravingen in Ename. Hoe zijn zoektocht naar het verleden tijdens de periode 1941-1947 verliep, welke bronnen hij aansprak en welke vooruitstrevende methoden hij toen gebruikte, kun je te weten komen tijdens de boeiende tentoonstelling die het pam Ename aan hem wijdt in het Provinciaal Erfgoedcentrum.

Je krijgt een onverwachte kijk op de beginjaren van het middeleeuws archeologisch onderzoek in ons land. Historici werden toen – mede omwille van de opgravingen in Ename – geboeid door de waarde die archeologie kon hebben voor de eigen studie. Zelfs koningin Elisabeth vond het in 1947 de moeite waard om de opgravingen te bezoeken.

Zijn archeologisch onderzoek in Ename leidde A.L.J. Van de Walle naar andere kapitale sites in de Scheldevallei: het Gravensteen in Gent (vroege jaren 1950) en het Steen in Antwerpen (19521961). De resultaten die hij hier boekte, zouden trouwens een mijlpaal vormen in de archeologie van Antwerpen.

Ename bleef echter zijn grote passie, temeer omdat onderzoekers van het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed vanaf 1982 zijn werk grootschalig hernamen. Dit leidde uiteindelijk tot de internationale betekenis die Ename op dit ogenblik in de erfgoedwereld heeft. Het ICOMOS Ename Charter, het Francia Mediaproject en het Europees Erfgoedlabel: alle vinden hun verre oorsprong in die eerste gerichte spadesteken en opmetingen gedaan tijdens de jaren 1940 door een pionier van de middeleeuwse archeologie, Prof. Dr. A.L.J. Van de Walle.

Praktisch: de tentoonstelling loopt nog tot en met 31 juli in het Provinciaal Erfgoedcentrum (Lotharingenstraat 1, 9700 Ename). Ze situeert zich op de 2de verdieping, met een prachtig panorama op de archeologische site Ename. Open: donderdag t/m zondag van 9.30 uur tot 17.00 uur. Op afspraak: dinsdag en woensdag. Meer info en reserveren: pam Ename (Lijnwaadmarkt 20, 9700 Ename), 055/30.90.40 of museum@ename974.org.

Bron: Archeonet

24

Scaldingi: de Scheldevikingen!!

In het Scheepvaartmuseum Baasrode loopt sinds deze week een tentoonstelling over het leven van de ‘Scheldevikingen’. Deze groep Vikingen beheerste, volgens een Angelsaksische kroniek, het hele stroomgebied van de Schelde onder aanvoerderschap van Ubbe de Fries. Deze Vikingen werden door een anonieme monnik uit Northumbria ‘Scaldingi’ genoemd. De tentoonstelling behandelt heel wat thema’s, zoals hun herkomst, kledij, ontspanning, voeding, strijd en handel, runen en mythologie.

In 865 gingen de Scaldingi naar Engeland en richtten een bloedbad aan in Northumbria. Later belegerden ze ook York. Gedurende een periode van 15 jaar maakten deze Scheldevikingen voornamelijk Northumbria en East Anglia onveilig totdat ze door koning Alfred de Grote werden verdreven, waarna ze met het “Grote Leger” naar Vlaanderen terugkeerden. Tijdens hun verblijf in Engeland bleef Vlaanderen trouwens gevrijwaard van plunderingen. Nogal wat nautische termen dateren uit de Vikingtijd en zijn geënt op het Oudnoors, denken we maar aan “stuurboord” en “bakboord” of “kiel” en “steven”. Omdat Baasrode aan de Schelde ligt en sedert de middeleeuwen het centrum bij uitstek was van de binnenscheepvaart is het vanzelfsprekend dat we met deze tentoonstelling aandacht besteden aan deze uitmuntende vroegmiddeleeuwse scheepsbouwers. Misschien zijn de wortels van de Baasroodse scheepsbouwtraditie wel bij de Scaldingi te zoeken?

De tentoonstelling ‘SCALDINGI? … VIKINGEN!’ laat je kennismaken met het dagelijks leven van de Vikingen. Hun geloof, hun levenswijze, hun kleding, hun wapens, hun voeding en andere dagdagelijkse zaken komen aan bod. Wie geïnteresseerd is in scheepvaart zal zeker ook aan zijn trekken komen, want in een afzonderlijke zaal worden een aantal bijzonderheden getoond rond de scheepsbouw. De verschillende scheepstypes, de specifieke zeilvoering en het gebruik van zeilen, knopen, takels, blokken en talies… De gebruikte zeiltechnieken, de stabiliteit van de schepen en hun mogelijkheden, het wereldbeeld van de Vikingen en hun navigatietechnieken, hun tochten en raids, hun verblijf aan land en hun manier van wonen en tot slot hun verdwenen glorie of het mysterie van hun verdwijning in de geschiedenis… Het komt allemaal aan bod op een actuele en wetenschappelijk verantwoorde wijze.

Er werd bewust gekozen voor een eenvoudige, duidelijke en voor iedereen begrijpelijke tentoonstelling. Ze is vooral opgebouwd met replica’s en prenten, maar ook met een aantal opmerkelijke vondsten uit de privécollectie van Erik De Quick. Het Viking Genootschap hoopt met deze tentoonstelling voldoende interesse te wekken en wil hiermee de aanzet geven om werk te maken van een algemene inventarisatie en wetenschappelijke studie van alle Vikingvondsten in Vlaanderen, zodat we ook dit stuk van onze (maritieme) geschiedenis beter kunnen begrijpen.

De tentoonstelling loopt nog tot 31 oktober 2012 in het Scheepvaartmuseum (Sint-Ursmarusstraat 137, 9200 Dendermonde) Bron: Archeonet 25

Ex situ: een nieuw archeologisch tijdschrift voor Vlaanderen, toegankelijk voor een breed publiek.

Archeologen in Vlaanderen hebben eindelijk hun eigen magazine: Ex situ. Het moest ervan komen, maar het had al veel eerder gemogen. Toch als het afhangt van een vijftiental archeologen, die het beu zijn dat archeologie tot op vandaag vooral aandacht kreeg als Leuvense burgemeesters of rijke bouwpromotoren zich kwaad maken. Archeologie is veel waardevoller dan enkel het nieuws dat een bouwplan vertraging heeft opgelopen, dat het veel zal kosten of dat er wel wat hinder was door de werken.

Het eerste nummer van Ex situ verschijnt deze maand meteen op 1000 exemplaren. “Het is een initiatief van een vijftiental geëngageerde archeologen, die dit vrijwillig op poten hebben gezet, puur vanuit hun overtuiging en passie om de resultaten van dit boeiende onderzoek met de Vlaming te delen. Het tijdschrift kwam tot stand in de schoot van het Forum Vlaamse Archeologie, dat zich garant stelt als verantwoordelijk uitgever”, aldus Johan Hoorne, archeoloog en hoofdredacteur van Ex situ. “Met dit nieuwe magazine willen we archeologie op een boeiende en vooral toegankelijke manier presenteren aan een breed publiek. De laatste jaren voeren archeologen meer en meer onderzoek uit in Vlaanderen maar de nieuw verworven kennis kwam slechts met mondjesmaat bij het publiek terecht. Ex situ heeft zich voorgenomen daar wat aan doen.”

U hoort het kunstwetenschappers alom: dit nieuwe tijdschrift zal dus ook voor jullie toegankelijk zijn. Geen moeilijke vaktermen en dergelijke. Wie dus geïnteresseerd is in archeologie maar tot nu toe enkel informatie daarover kon verkrijgen via ofwel te eenzijdige, eenvoudige artikels (bv. in de krant) ofwel te complexe artikels voor een zeer select, archeologisch publiek, kan zich dus nu verlekkeren op dit nieuwe tijdschrift.

Met een waaier van korte en lange reportages, opiniestukken, interviews en fotoverslagen, hoopt Ex situ een schakel te vormen tussen de onderzoekers en alle geïnteresseerden. Via toegankelijke teksten, kwaliteitsfotografie én een mooie verpakking. Kortom, een glossy blad, met inhoud. De focus ligt op archeologisch onderzoek in Vlaanderen. Maar ook aan Vlaamse vorsers in het buitenland besteedt Ex situ aandacht.

In het eerste nummer kan de lezer ondermeer op pad met prehistorische jagers-verzamelaars langs de Schelde, ijzertijdboeren uit Geel, vroegmiddeleeuwse bouwvakkers in Brugge en een 15de-eeuwse kruisboogmaker uit Aalst. Of wat dacht u van een wandeling in het bos ten tijde van Asterix? Verder weg gaat Ex situ op zoek naar het kwetsbare erfgoed in de Altaï (wat het favoriete onderzoeksgebied is van Prof. Dr. Jean Bourgeois van onze universiteit) en de tot de verbeelding sprekende dierengraven in Egypte.

Ex situ is een uitgave van het Forum Vlaamse Archeologie, zal halfjaarlijks verschijnen en kost 12,5 euro. Het magazine bevat 96 rijk geïllustreerde pagina’s.

Bron: Archeonet

26

De archeoloog in actie Wat betekent archeologie vandaag nog? Dertien Europese instellingen dachten hier de afgelopen vijf jaar samen over na. Hun doelstelling: archeologie in Europa promoten, een stevig professioneel netwerk ontwikkelen en een zo groot mogelijk publiek bereiken. Een van de resultaten van deze internationale samenwerking is de tentoonstelling ‘De archeoloog in actie’. Die bestaat uit een interactieve stand met 33 kunstfoto’s uit zeven Europese landen. Op 30 maart werd de expo feestelijk geopend.

Deze gratis expo was van 2 tot en met 30 april te bezichtigen in het Boudewijngebouw in Brussel en houdt nu nog halt in Gent, Leuven, Tongeren, Oostende en Antwerpen: * 2-31 mei 2012: Sint-Niklaaskerk – Koor, Cataloniëstraat, 9000 Gent * 1-29 juni 2012: De Bib Leuven, Tweebronnen, Rijschoolstraat 4/0101, 3000 Leuven * 2-30 juli 2012: Gallo-Romeins Museum, Inkomhal, Kielenstraat 15, 3700 Tongeren * 1-24 augustus 2012: Hotel Thermae Palace, Kunstgalerij, Koningin Astridlaan 7, 8400 Oostende * 3-28 september 2012: Centraal Station – Lokettenzaal, Koningin Astridplein 27, 2018 Antwerpen Bron: Archeonet

Lascaux aan de Nijl Archeologen van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis (KMKG) hebben in Egypte de oudste petrogliefen van Noord-Afrika ontdekt. Het werd al meermaals via de pers aangekondigd, maar nu is er ook een wetenschappelijke publicatie. In het vakbladAntiquity bevestigen KMKG-archeoloog Dirk Huyge en zijn collega’s dat de petrogliefen van Qurta minstens 15.000 jaar oud zijn. De online-versie van het artikel ‘First evidence of Pleistocene rock art in North Africa: securing the age of the Qurta petroglyphs (Egypt) through OSL dating’ is betalend, maar er is ook een interessante fotogalerij.

Bronnen: Archeonet en Antiquity

27

28

Aaaaah, Parijs. L’Île-De-France… De Notre Dame, onze goeien ouwen Eiffeltoren, die glazen driehoek met het Louvre erachter (of is die glazen driehoek het Louvre?), de Champs-Élysées en Père Lachaise.

Tot zover mijn kennis van namen uit Parijs. Ben je net zoals ik nog nooit in Parijs geweest, en weet je eigenlijk van toeten nog blazen? Komt al jouw Parijse kennis ook uit de Disney-films Anastasia, de Aristokatten en de Klokkenluider van de Notre Dame (valt het jullie ook op dat er zich verdacht veel Disney-films in Parijs afspelen?), de Da Vinci Code, Amélie Poulin en de Tour de France met laatste rit op de Champs-Élysées? Denk jij ook: fuck, mijn eerste keer Parijs en ik heb maar één dag?

Vrees dan niet! De KHK zorgt voor info en tips, een (eenvoudig) stadsplan en nog zoveel meer!!

29

Wat kan je zo allemaal al bezichtigen in Parijs? Voor wie nog geen idee had: hier volgen 23 bezienswaardigheden, must-see-places-to-be, speciaal voor u uitgeselecteerd uit de honderden bezienswaardigheden in Parijs.

1. Montmartre en de Sacre-Coeur basiliek De Sacre-Coeur is een basiliek gelegen op Montmartre. In de basiliek wordt het Heilige Hart vereerd. De kerk werd gebouwd voor de 58000 doden die vielen tijdens de Frans-Duitse oorlog van 1870-1871.

De bouw begon in 1875 en eindigde in 1914. Door de eerste wereldoorlog werd de basiliek pas in 1918 ingewijd.

Voor de bouw van de kerk moest men 58 putten van 45 meter diep graven, deze werden opgevuld met stenen en met bogen verbonden.

Vervolgens werd de bovenbouw in een gemengde Byzantijnse en Romaanse stijl opgetrokken in travertijn. Uiteindelijk werd de 19 ton wegende klok, genaamd Savoyarde, de Montmartre opgetrokken door middel van 28 paarden en dan met grote moeite in de klokkentoren geplaatst. Aan de ingang ziet men 2 bronzen beelden, 1 van Jeanne d'arc, de andere van Lois IX. Binnenin kan men de klim maken naar de koepel, hier heeft men een mooi zicht over Parijs.

Openingsuren: 06.00 - 22.30 (de koepel kan je van 09u tot 19u beklimmen) Nu iets meer over de wijk Montmartre. De wijk ligt op een heuvel van 130 meter hoog en is vooral gekend voor zijn vele kunstenaars en schilders. Vandaar dat op het kerkhof van Montmartre ook veel bekende kunstenaars begraven liggen.

Op place du Tertre zijn er veel kunstenaars actief die portretten en stadszichten tekenen of schilderen om ze te verkopen aan de vele toeristen.

De wijk was oorspronkelijk een dorpje dicht bij Parijs dat leefde van zijn witte kalkgroeve.

Vandaar dat Montmartre ook soms Place Blanche wordt genoemd. De naam kan 2 betekenissen hebben. Namelijk: 1)Berg van Mars, naar de vroegere Romeinse tempel, gewijd aan de god Mars, die zich op de heuvel bevond.

2)Martelaarsberg, naar de eerste bisschop van Parijs, Dionysius, die op deze heuvel zou zijn onthoofd.

Weetje: In de wijk bevindt zich het cafeetje, Les deux moulins, waar AmĂŠlie Poulain, uit de gelijknamige film, werkt. Het cafeetje is genoemd naar Moulin de la Galette en Moulin Rouge, die zich beide in de buurt van het cafĂŠ bevinden.

Metro: Abbesses, Anvers 30

2. Moulin Rouge De Moulin rouge ligt in het Quartier Pigalle. Deze wijk kan beschouwd worden als het glazen straatje van Parijs. De Moulin Rouge is een cabaret dat opende in 1889. Het is genoemd naar de grote rode imitatiemolen die boven de ingang van het gebouw staat. Het werd het symbool van de Franse bohémien. De molen is een inspiratiebron voor films, muziek en beeldende kunst, denk maar aan Toulouse-lautrec en Chéret. Spijtig genoeg hangt aan een avondje Moulin Rouge een pittig prijsje vast…

Metro: Blanche Openingsuren: 19.00-...

Prijzen: Show met eten = 130-200 euro Enkel show = 105 euro

3. L’Arc de Triomphe Wie ooit al een film heeft gezien die zich afspeelde in Parijs, kent ongetwijfeld de Arc de Triomphe. Deze is namelijk gelokaliseerd op de Place Charles de Gaulle met zijn chaotische verkeerssituatie. Vele filmmakers hebben van deze plaats dan ook een scène vol 'car action' gemaakt. Het plein ligt ten westen van de Champs-Élysées en is een waar knooppunt waar 12 straten zich verstrengelen. Geen wonder dat het er druk placht te zijn. Maar naast het drukke verkeer rond het plein, is de arc zelf ook wel de moeite waard om te bespreken. Hij is zo'n 50m hoog, maar de Koreanen hebben toch de prijs van hoogste arc voor de Fransen hun neus weggesnoept. Er werd bijna 30 jaar aan gewerkt, van 1806 tot 1834. De werken begonnen onder Napoleon en eindigden onder koning Lodewijk-Filips. De arc werd ontworpen door JeanFrancois Chalgrin, die zich liet inspireren door de oude Romeinse triomfbogen.

Het decor van l'Arc de triomphe toont naakte mensen die strijden tegen harige barbaren en een 4-tal taferelen uit de Franse geschiedenis.

Deze beslaan de Marseillaise, Vrede, Weerstand en de Triomf. Binnenin bevinden zich schilden die de overwinningen van Napoleon etaleren, evenals de ingegraveerde namen van 558 generaals. Onder de arc bevindt zich het graf van de onbekende soldaat en ernaast het 'eeuwig brandende vuur'.

Openingsuren: 10.00-23.00 Metros: Etoile

31

4. De Eiffeltoren Naast l'Arc de triomphe neemt de Eiffeltoren dé belangrijkste plaats in als men het heeft over bouwwerken in Parijs. Als men Parijs noemt, ziet men meteen het metalen geraamte voor het geestesoog opdoemen.

De constructeur van de toren was Gustav Eiffel. Hij liet de toren bouwen ter ere van de wereldtentoonstelling in 1889.

Tegelijk was het de 100ste verjaardag van de Franse Revolutie. Het bouwwerk is 300m hoog, met antenne zelfs 325m. Hij werd gebouwd tijdens een duur van 2 jaar. Aan de rand van de eerste verdieping zijn 72 gouden namen aan gebracht van ingenieurs en wetenschappers die Gustav Eiffel bijstonden in het ontwerp en de bouw van de toren.

Aanvankelijk waren de Parisiens niet blij met het ijzeren monster. De toren bleek op de wereldtentoonstelling echter een zeer groot succes te zijn. Na de wereldtentoonstelling daalde de belangstelling. De toegangsprijs was te hoog en velen hadden de toren al eens gezien en hadden geen interesse in een tweede bezoek.

In 1937 kwam er een nieuwe wereldtentoonstelling, waarbij de Eiffeltoren een modernisering onderging. Tijdens de tweede wereldoorlog werd een brandaanslag van de Duitsers op de toren gepleegd. De toren werd gelukkig niet erg beschadigd. Vanaf de jaren '60 steeg de populariteit van het monument terug. Nu is de Eiffeltoren een onmiskenbaar deel van Parijs geworden en wordt de toren beschouwd als een architectonisch meesterwerk.

5. De Champs-Élysées Ten noorden van de Seine wordt de buurt gedomineerd door twee grote doorgangswegen van Parijs. Eén van die doorgangswegen is de Champs-Elysées. Langs deze weg bevinden zich vooral de meest luxueuze winkels en hotels. De Champs-Elysées wordt verder ook omringd door formele tuinen die, sinds ze in 1838 aangelegd werden door architect Jean Hittorf, amper veranderd zijn. De Avenue Champs-Elysée werd aangelgd in 1667 door de beroemde landschapsarchitect André Le Nötre.

De laan is 1910 meter lang en loopt door 8 arrondissementen van Parijs. Aan het westelijke beginpunt van de Champs-Elysées staat de Arc de Triomph. De Champs-Elysées is traditioneel ook het eindpunt van de wielerkoers de Tour de France.

32

6. Centre Pompidou Het centre Georges Pompidou is een centrum voor moderne kunst in Parijs. Het werd gebouwd in 1977 en het is minstens even bekend omwille van z'n doorzichtige ontwerp als voor de Picasso's, Matisse's en Miró's die er zich bevinden.

De architecten Rogers, Piano en Franchini creëerden via het opmerkelijke uiterlijk van het gebouw een heldere en flexibele tentoonstellingsruimte. Je vindt er werken uit verscheidene kunststromingen, zoals het Fauvisme, Kubisme en het Surrealisme.

Openingsuren: 11.00-21.00, Atlier Brancusi: 14.00-18.00 Prijs: de permanente tentoonstelling is gratis onder de 26 jaar, andere tentoonstellingen, de cinema, … moet je voor betalen Metro: Bir Hakeim

7. Le Marais Het centre Pompidou ligt vlakbij 'Le Marais', ofwel moeras! in het Frans. Dit is de wijk van Parijs dat vroeger een moeras was. Ze is gelegen in het IIIe en IVe arrondissement. Voeger was deze wijk een van de joodse buurten met dus ook veel van de groothandelaars uit het Parijse gevestigd. Zo werden er op grote schaal lederwaren verhandeld. Tegenwoordig staat de wijk eerder bekend om zijn uitgebreide uitgaansgelegenheden. Ook cafés met een eerder homofiel doelpubliek zijn in deze wijk gevestigd. Een aantal van de bezienswaardigheden zijn het Musée Carnavalet en Musée Picasso. Het Musée Picasso is op zich wel interessant maar de pronkstukken van de collectie zijn vaak niet aanwezig omdat ze ergens anders in het buitenland zijn voor een tentoonstelling. Verder is er nog het Place des Vosges met het huis van Victor Hugo en het Hotel de Sens dat de moeite waard zijn om eens een bezoekje te brengen.

Metro: Hotel de Ville of Saint-Sébastien - Froissart

8. Boulevard Hausmann Is een van de grote Parijse boulevards, genoemd naar de 19de-eeuwse stadsarchitect Baron Hausseman. De boulevard is 2,53 km lang en gemiddeld meer dan 30 m breed. Met 430.000 passanten per dag en met talrijke winkels, kantoren en hotels is de Boulevard Haussmann het grootste commerciële centrum van Europa. Ze staat bekend als de straat met de 'Grands Magasins'. De grootwarenhuizen als Gallerie Lafayette en Le Prinstemps zijn er gevestigd. Een van de speciaalzaken is op nummer 73, Maison Trousselier, dat zich sinds 1877 heeft gespecialiseerd in het maken van zijden bloemen. De collectie bestaat uit meer dan 3000 (prijzige) modellen. Er bevinden zich echter ook grote appartementencomplexen. De stijl waarin al deze gebouwen gebouwd zijn, wordt "architecture haussmannienne" genoemd. De boulevard is afgewerkt in 1922, nadat men er drie kwart eeuw aan hadgewerkt. Het pareltje heeft dan ook 100 miljoen francs gekost.

Metro: Havre - Caumartin 33

9. Place de la Concorde Dit 8 HECTARE tellende plein (wie laatst tien rondjes loopt is een mietje) werd in 1763 oorspronkelijk genoemd naar Lodewijk XV. Zijn ruiterstandbeeld sierde het plein destijds.

Tijdens de franse revolutie werd de naam omgedoopt tot Place de la Révolution en het ruiterstandbeeld werd vervangen door de befaamde guillotine. Dit toestel deed ongeveer 1119 maal zijn ding op tweeënhalf jaar tijd. Na de revolutie werd gezocht naar een passende inkleding voor dit plein en uiteindelijk werd de 23 meter hoge obelisk van Hatsjepsoet vanuit Luxor overgebracht als geschenk van de onderkoning van Egypte (de man heette Mohammed Ali, no shit). Het onding vervoeren duurde twee jaar en het rechtzetten ervan nog eens drie. De obelisk doet dienst als Gnomon voor een gigantische zonnewijzer.

Vanop dit Achthoekige plein vertrekt ieder jaar de Quatorze Juillet Parade.

10. Musée du Louvre Het bekendste schilderij op aarde hangt in dit museum: de 'Mona Lisa' van Leonardo Da Vinci.

Maar naast dit ene werk zijn er nog 35 000 andere kunstwerken te bezichtigen in de 60000 m2 expositieruimte. Deze immense collectie is opgedeeld in acht groepen: 'oudheden uit het Nabije Oosten', 'oudheden uit Egypte', 'Griekse, Etruskische en Romeinse oudheden', Islamitische kunst', 'sculpturen', 'decoratieve kunst', 'schilderijen' en 'prints en tekeningen'.

Het is uiteraard onmogelijk om heel het museum te bezoeken in één dag, waarschijnlijk zelfs niet in een week, dus heb je twee keuzes: ofwel bekijk je één van de groepen grondig, ofwel zorg je dat je alle bekende meesterwerken hebt gezien. Enkele die je niet mag missen (want ze komen voor in uw lessen): 'De dame van Auxerre', 'Aphrodite' van Milo, 'Nike van Samotlirace', 'De slaaf van Michelangelo, 'De jacht van Maximiliaan', Vlaamse wandtapijten naar ontwerp van Bernard van Orley, 'De maagd met kanselier Rolin', Jan Van Eyck, ... teveel om een keuze te kunnen maken eigenlijk.

Het gebouw stamt al uit de middeleeuwen en was toen een fort ter verdediging van Parijs, daarna is het lange tijd een paleis geweest, tot het einde 18de eeuw langzaamaan een museum werd. Vergeet zeker niet eens naar de Oostzijde te wandelen, want deze colonnade, ontworpen door Claude Perrault rond 1670, komt voor in Architectuurgeschiedenis.

Openingsuren: 09.00-18.00 Prijs: de permanente tentoonstelling en het museum Eugène-Delacroix zijn gratis onder de 26.

Metro: Palais-Royal 34

11. Musée d’Orsay Dit museum is geïnstalleerd in het voormalige Orsay treinstation, dat gebouwd werd voor de Wereldtentoonstelling van 1900. In 1978 werd het gebouw beschouwd als een historisch monument en in 1986 werd er het museum geopend met een collectie bestaande uit werken van 1848 tot 1914. Het herbergt een heleboel beroemde impressionistische schilderijen waaronder Manets 'Le déjeuner sur l'herbe', maar ook vele beeldhouwwerken, meubels, fotografie, tekeningen en architectuur. Op het gelijkvloers is een beeldengalerij geïnstalleerd met in de zalen er rond werken van o.a. Manet, Monet, Courbet en vele anderen.

Op de eerste verdieping vinden we nog meer schilderijen, maar ook beeldhouwwerken van o.a.

Rodin en een collectie meubels en gebruiksvoorwerpen uit de art déco. Je kan er bijvoorbeeld stoelen van Henri Van de Velde vinden.

Hierna ga je met de trap of de mooie lift naar het vijfde verdiep waar je Van Gogh, Cézanne en nog meer Monets tegenkomt. Als afsluiter kan je steeds iets drinken of eten in een uniek decor.

Openingsuren: 09.30-18.00 Prijs: gratis onder de 26.

Metro: Solférino

12. Place de la Bastille Place de la Bastille is vernoemd naar de Bastille Saint-Antoine, die op het plein stond totdat het werd gesloopt in 1789 naar aanleiding van de Franse revolutie. De sporen van dit gebouw zijn echter nog te zien in de verkleuringen van het plaveisel (archeologen: soilmarks taken to the next level). Ook in het metrostation zijn nog stukken van de vroegere vesting zichtbaar.

Voor de musicologen onder jullie zal de Opéra Bastille wellicht een belletje doen rinkelen. Als locatie voor dit operagebouw werd het voormalig spoorwegstation Gare de la Bastille gekozen.

In het midden van het plein staat een grote gedenkzuil. Deze Colonne de Juillet werd opgericht voor de julirevolutie (revolutie van de middenklasse tegen Karel X) van 1930 en die van 22 februari 1848 (revolutie voor het instellen van een liberaal politiek systeem). Eronder rusten de slachtoffers van beide opstanden. Over luguber gesproken.

Metro: Bastille 35

13. Père Lachaise De begraafplaats van Père Lachaise is een van de grootste van Parijs. Onder andere de Franse beroemdheden George Bizet, Edith Piaf en Gilbert Bécaud liggen er begraven. De stilte die er heerst, zet een mens aan het denken.

Het terrein behoort vanaf 1626 toe aan de jezuïetenorde. Francois De La Chaise d'Aix, de biechtvader van Lodewijk XIV, woonde er van 1675 tot 1709. Hij stond onder zijn tijdgenoten bekend als 'Père De La Chaise'. In 1804 besloot Parijs om dit gebied om te toveren tot een immense begraafplaats. De Parijse stadsarchitect Alexandre-Théodore Brongniart wist deze droom mede te realiseren. Bij wijze van 'reclamestunt', worden onder andere Abélard en Heloïse, Molière en La Fontaine op de locatie herbegraven. Père-Lachaise is vanaf dat moment een prestigieuze laatste rustplaats. De gegoede burgerij van Parijs laat in de jaren die volgen, geïnspireerd door de Romantische tijdgeest, menig grotesk grafmonument op het terrein verrijzen.

De begraafplaats van Père Lachaise is onmiddellijk het prototype van de extra-muros begraafplaats. In de hele Westerse wereld wordt het voorbeeld gevolgd. In diverse steden in heel Amerika worden de 'rural cemeteries' aangelegd.

Metro: Gambetta of Philippe Auguste

14. Notre Dame De Kathedraal Notre-Dame van Parijs is een vroeg-Gotische kathedraal. Ze staat op het 'Ile de la Cité' , het eiland in de Seine in het centrum van Parijs. De kathedraal werd gebouwd ten tijde van Lodewijk VII in opdracht van bisschop Maurice de Sully. De eerste steen werd in 1163 door paus Alexander III gelegd en de kathedraal was voltooid in 1345. Op 27 februari 1805 werd de kathedraal tot basiliek (basilica minor) verheven. Eugène Viollet-le-Duc kreeg vanaf 1845 leiding over de restauratie na beschadigingen tijdens de Franse Revolutie. Sinds 1991 wordt de kerk opnieuw gerestaureerd.

De Notre-Dame heeft een lengte van 130 meter. De 2 niet afgebouwde torens kennen een hoogte van 69 meter en kunnen beklommen worden. Ze bieden een mooi overzicht over de stad. Er worden verschillende relikwieën van Christus in de Kathedraal bewaard: de doornenkroon, een stuk uit het kruis en één van de nagels waarmee Christus gekruisigd werd. De Notre-Dame van Parijs verwierf algemene bekendheid door het boek 'De Klokkenluider van de Notre Dame' geschreven door Victor Hugo in 1831 en de gelijknamige Disney-film. De kerk heeft verder blijkbaar een magnifiek orgel, gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll. Het bestaat uit meer dan 7000 pijpen en wordt bespeeld door 3 organist-titularissen.

Metro: Saint-Michel - Notre-Dame 36

15. Sainte Chapelle Deze kapel gelegen in de wijk La Cité (vlakbij de Notre Dame) is een pareltje uit de gotiek en was de paleiskapel van Lodewijk XI. Deze kapel werd opgetrokken in 1243 voor de bewaring van enkele relieken zoals de doornenkroon en het ware kruis van Christus (de aankoop van de verschillende relieken zou uiteindelijk meer dan dubbel zoveel kosten als de bouw van de kerk zelf). Oorspronkelijk bevond de kapel zich in het midden van de paleisstructuur van Lodewijk XI. Jammer genoeg is er van de rest van het paleis niets meer bewaard gebleven, wat deze kapel nog unieker maakt. Dit gebouw bestaat uit een boven- en benedenkapel. De benedenkapel deed dienst als parochiekerk terwijl de bovenkapel een privévertrek van de koning was. Deze kapel is niet enkel interessant voor de liefhebbers van geschiedenis en architectuur . De originele glas-inloodramen uit de 13e eeuw zijn een vertolking van de Bijbelse historie en zijn zeker een bezoekje waard.

Metro: Cité

16. Quartier Latin Het Quartier Latin is een wijk in het IVe en Ve arrondissement van Parijs. Ze staat bekend als een studentenwijk waar al in de 14e eeuw studenten uit alle delen van de wereld naartoe trokken. De wijk loopt rondom de Universiteit Sorbonne ten zuiden van de Seine en staat bekend als een geanimeerde wijk met veel winkels, boetieks, restaurant, bistro's en bars. Belangrijke verkeersaders die het gebied omzomen, zijn de Boulevard St. Michel, ook wel Boul'Miche genoemd, en de Boulevard St. Germain. Hier is het kloppend hart, waar bohémiens, intellectuelen, artiesten, schrijvers en studenten elkaar ontmoeten. Deze wijk was ook het toneel van de opstanden en studentenrellen in april 1968. Bekende namen als van Sartre, Simone de Beauvoir en Camus zijn onlosmakelijk met deze wijk verbonden. Zij kwamen regelmatig in de grand cafés bijeen aan hun vaste tafeltjes. Er zijn hier een hoop interessante gebouwen te bezoeken zoals: College de France, Pantheon, Sorbonne, Palais du Luxembourg, Jardin du Luxembourg, Musée du Luxembourg, Théatre de l'Odéon, Institut de France, Saint-Germain-des-Prés, Eglise Saint-Sulpice, Eglise de la Sorbonne, Eglise Saint-Séverin (de moeite).

17. Le Panthéon Midden in het Quartier Latin bevindt zich het Pantheon.

Dit imposante neoclassicistische gebouw was oorspronkelijk bedoeld als een kerk ter ere van Sainte-Geneviève in opdracht van Lodewijk XV. Het ontwerp werd gemaakt door Jacques-Germain Soufflot en bestond uit een Grieks kruis met een portiek van Corinthische zuilen. De afmetingen waren enorm: 110 m lang, 84 m breed en 83 m hoog. Het gebouw werd voltooid in 1789. Na de Franse revolutie veranderde de functie van het Pantheon. Men beschouwde het spectaculaire bouwwerk vanaf dan als een soort tempel voor de 'grote Fransen'. In de crypte liggen ze dan ook met hopen bij elkaar: Voltaire, Rousseau, Hugo, Zola, Pierre en Marie Curie,…

Een bezoekje brengen aan het Pantheon is echt de moeite waard, zowel voor het gebouw zelf als voor de interessante doden die er in opgenomen zijn, hoe luguber dat ook mag klinken…

Openingstijden: 10.00-18.30 Prijs: gratis onder de 26.

Metro: Cardinal Lemoine 37

18. Jardin des Tuileries Vroeger was er een dakpannenbakkerij die de naam Les Tuileries droeg. Later werd op deze plaats een paleis gebouwd dat het binnenplein van het Louvre volledig afsloot en ook de naam Tuileries meekreeg. De Jardin des Tuileries beslaat 2 delen, de tuinen en het vroegere paleis Les Tuileries.

In 1553 gaf Catherine de Medici de opdracht voor de aanleg van de tuinen in Italiaanse stijl, gekenmerkt door prachtige fonteinen. De Tuileries beslaan een gebied van 25 hectare, tussen de Carrousel du Louvre en de place de la Concorde, de rue de Rivoli en de oevers van de Seine.

De uitgestrektheid van dit park is voor een groot deel te danken aan de vernietiging van het Palais des Tuileries tijdens de Commune van 1871.

De Commune van Parijs was een revolutionaire regering die heerste over Parijs van 18 maart 1871 totdat ze bloedig werd neergeslagen door het Franse regeringsleger op 28 mei van datzelfde jaar.

De tuinen werden in 1664 in opdracht van Colbert door de bekende tuinarchitect André Ie Notre verfraaid met onder meer een brede laan en geometrische bloemperken. Verder staat de tuin bekend om de extreem gevarieerde beelden die erin te bewonderen zijn van bekende beeldhouwers zoals Coustou, Le Paultre, Marly en Van Cleve. In de tuin zijn twee illustere gebouwen te vinden: de Orangerie en het Musée du Jeu de Paume.

Metro: Palais-Royal

19. L’Opéra Parijs is onlosmakelijk verbonden met opera en mag zich dan ook met trots de eigenaar van het grootse operagebouw ter wereld noemen. De opera Garnier of het palais Garnier werd gebouwd tussen 1861 en 1875 en is gebouwd in Neobarokstijl, maar kan zeker en vast ook extravagant genoemd worden. Het interieur van dit monumentale gebouw is bezet met bladgoud en rood fluweel en de trappenhal bestaat volledig uit carrara marmer. Hoewel in dit gebouw enkel nog balletvoorstellingen opgevoerd worden en de operavoorstellingen verhuisd zijn naar de nieuwe opera Bastille, blijft dit imposante gebouw een echte aanrader bij een bezoek aan Parijs.

Openingstijden: 10.00-17.00 Prijs: 6 euro onder de 26.

Metro: Opéra, Chaussee d’Antin 38

20. Musée Picasso Pablo Picasso heeft het grootste deel van zijn lange leven in Frankrijk gewoond, dit museum geeft dan ook een overzicht van het totale oeuvre van Picasso, en bevat dan ook de grootste collectie werken van Picasso: 250-tal schilderijen, 160 beeldhouwwerken, en een indrukwekkende 1500 tekeningen.

Hiernaast hebben ze ook een deel van Picasso zijn persoonlijke collectie, met o.a. werken van Cézanne, Matisse, Derain, Braque en Miro. Maar ook het museum als gebouw is een pareltje: het Hotel Salé is een prachtig 17de eeuws landhuis en bevind zich in het Marais district van Parijs.

Openingstijden: wegens restauratiewerken is het helaas gesloten tot de zomer van 2013 Metro: Saint Paul

21. Tour Montparnasse De Tour Monparnasse is de hoogste wolkenkrabber van Parijs en staat dan ook nog eens in haar centrum, namelijk in de wijk Montparnasse. De wolkenkrabber is in één fase gebouwd tussen 1969 en 1974. Het ontwerp is van de architect Robert Saubot. De 210 meter hoge toren heeft 58 verdiepingen, waarvan 54 met kantoren. Op de 56ste verdieping bevindt zich een restaurant, een expositieruimte en mini bioscoop. Via trappen komt men op de 59ste verdieping (het dak), het hoogste en grootste terras van Parijs, het enige punt van waaruit de stad over 360° en tot 40 km in de omtrek bekeken kan worden. Het gebouw staat in de lijst van hoogste gebouwen van Europa.

Weetjes: -In het gebouw werken ongeveer 5000 mensen voor veel verschillende bedrijven die er kantoorruimte hebben.

-Per jaar bezoeken ongeveer 600.000 toeristen de toren.

-Tot de 56ste verdieping gaat de snelste lift van Europa (in 38 seconden naar 195 m).

-Gewicht: 120.000 ton.

-Liften: 25 Openingstijden: 09.30-23.30 Entree: 4,5 euro voor studenten Metro: Montparnasse-Bienvenüe, Raspail 39

22. La Défense La Défense is een kantoorwijk in de agglomeratie Parijs. De wijk is genoemd naar een standbeeld, dat de verdediging van Parijs tijdens de Frans-Duitse Oorlog verzinnebeeldt (een werk van Louis-Ernest Barrias). Dit stond vroeger op een kruispunt van wegen op de heuvel Chantecoq (rondpoint de la Défense), en staat tegenwoordig niet ver van de oorspronkelijke plaats in het centrum van de wijk. De wijk ligt in het verlengde van de zogenaamde "Historische as" van Parijs, die vanaf het Louvre via de place de la Concorde, de avenue des Champs-Élysées, de Arc de Triomphe en de avenue de la Grande-Armee naar het westen loopt. De wijk La Défense ligt ten noordwesten van Parijs. Er wonen slechts 20.000 mensen, maar er werken ongeveer 150.000 mensen. In dit gebied van 160 hectare vindt men 2,5 miljoen vierkante meter kantoorruimte, die gebruikt wordt door 1500 bedrijven. Het is de grootste kantoorwijk van Europa. De meeste Franse topbedrijven hebben er hun hoofdkantoor gevestigd, in een van de vele moderne wolkenkrabbers. Tot de oplevering van de Tour Total in 1985 was de Tour Areva het hoogste gebouw in La Défense. De bekendste gebouwen zijn de Grande Arche en het CNIT. La Défense is ook een openluchtmuseum. Naast het standbeeld van Barrias bevinden zich verspreid over het gebied tientallen beeldhouwwerken en mozaïeken, van onder andere Alexander Calder, Joan Miro en Panayiotis Takis.

Verder is er ook nog de Arche de La Défense. Voormalig president Mitterand gaf de opdracht tot de bouw van bovenstaande. Mitterand wou een 'Arc de Triomphe' van de 20ste eeuw. Het gebouw ligt trouwens in het verlengde van de Arc de Triomphe. De Arche de La Défense werd ontworpen door de Deense architect Otto Spreckelsen. Het is een kubusvormig gebouw dat ruim 105 meter breed en hoog is. Het bouwwerk is voornamelijk ingenomen door kantoorruimtes die te bereiken zijn via een centraal gelegen lift. De Arche de La Défense is zeer vlot te bereiken met het openbaar vervoer.

Metro: La Défense

23. Musée Rodin Het Musée Rodin bevindt zich in het voormalige Hotel Biron, en bevat natuurlijk een grote collectie van August Rodin. Speciaal aan dit museum is het zeer mooi beeldenpark, en zeker ook de voorgeschiedenis van dit museum. Rodin heeft namelijk zelf in het Hotel Biron gewoond, en schonk geleidelijk aan zijn volledige collectie beelden, grafisch werk en schilderijen aan de Franse staat. Hij schonk de staat ook zijn verzameling werken van o.a. van Van Gogh en Renoir. De staat kreeg deze onder de voorwaarde dat het gebouw een museum werd waar zijn oeuvre tentoongesteld zou worden.

Openingstijden: 10.00-17.45 Entree: gratis onder de 26.

Metro: Varenne 40

Heb je geen idee wat je het liefste zou zien, en wat een haalbaar programma is? Bekijk dan eens het volgende programma dat de KHK maakte, het biedt je een mogelijke indeling van je dag. Je kan ze volledig volgen, maar evengoed ook aanpassen naar eigen wens: doe je het liever in omgekeerde volgorde? Is Père Lachaise te ver en wil je liever eens een uurtje lekker shoppen?

Doe gerust!

Om het je gemakkelijk te maken hebben we bovendien bij elke bezienswaardigheid het dichtstbijzijnde metrostation vermeld, maar niets weerhoudt je er natuurlijk van om alles te voet te doen!! (laten we hopen op mooi weer).

10 AM: Het uur dat we normaal gezien toekomen in Parijs. Je bent waarschijnlijk nog doodmoe van het vroege opstaan. Dus waarom neem je geen koffietje in een gezellig Frans etablissement en maak vervolgens een ochtendwandelingetje langs de prachtige Champs-Élysées.

11 AM: Je bent wakker en wil er direct tegenaan vliegen!! We vallen met de deur in huis en bezoeken het wereldbekende Louvre, dat we natuurlijk niet volledig kunnen bezoeken op een uurtje. Aan jouw de keuze: op je dooie gemak twee zaaltjes bekijken, of doe zoals ik en sprint het hele gebouw door :-). (Palais Royal) 12 AM: Na het (hopelijk nog niet te drukke) Louvre bezoek je Père Lachaise om even tot rust te komen op deze wondermooie begraafplaats. (Gambetta) 1 PM: Je bent ook maar een mens, en tegen de middag begint je maag te grommen: tijd voor een middagmaal! Dat zou je kunnen nuttigen in de cantine “Restaurant Chartier”, speciaal door de KHK uitgezocht. Daarna laat je je eten even zakken terwijl je wat door de gezellige straatjes van Parijs slentert. (Grand Boulevard) 3 PM: Tijd om nog eens iets te bezoeken! De Notre Dame is een absolute must, je wilt immers op dezelfde plaatsen gestaan hebben als Quasimodo en Hugh Jackman in Van Helsing :-) (SaintMichel—Notre Dame) 4 PM: Musée d’Orsay (Solférino), Musée Rodin (Varenne) en de Eiffeltoren (Trocadéro) mogen zich verheugen op jouw bezoek. Je vergroot je kennis en ademt de cultuur in. Met een beetje geluk heb je ook nog tijd voor een terrasje of twee om de opgedane kennis weer gauw te verliezen door de hersencellen te doen afsterven met wat overtollig (maar noodzakelijke) drankgebruik.

6 PM: Als archeoloog krijg je het ondertussen misschien al benauwd van zoveel kunst waar je niets van snapt, maar als kunstwetenschapper kan je het waarschijnlijk niet laten om toch nog even het Centre Pompidou binnen te stappen. Laat je overwelmen door meesterwerken van verschillende moderne kunstenaars. (Bir Hakeim) 7 PM: Nog een laatste flitsbezoek aan Montmartre en de Sacre-Coeur basiliek om de dag in pracht en praal mee af te sluiten. (Abbesses) 8 PM: En dan is het spijtig maar helaas tijd om weer op de bus te stappen richting Gent, maar hopelijk heb je dan genoten van je dag en ben je moe maar voldaan bereid om te terug te keren naar je gewone studentenleven, na een dure eed te hebben gezworen ooit terug te keren naar dit bloeiende hart van Frankrijk. (Charles de Gaulle— Étoille) 41

42

43

Mééé het superschaap …

Pt. 4: Clash of the titans Parijs, Frankrijk In het veroverde rijk van de Big Bad Wolf, alias Adolf Hitler, in de lente van de 2012e zonnecyclus

Donkere gifgroene wolken pakken zich samen boven de Sacré Coeur, nadat een oorverdovende knal (lees: ruft) in heel Parijs de ramen deed versplinteren. Twee donkere stippen maken zich los uit de nog donkerdere hemel en splijten haar met een vuurrode streep open. In het begin langzaam maar steeds sneller stevenen ze af op de Place de la Concorde, waarbij ze menig gebouw dat hun pad kruist in de as leggen. Wanneer ze eindelijk in contact komen met de grond, trilt de stad op zijn grondvesten. Door de kracht en de snelheid van de twee gestalten, de ene groot, de andere klein, worden twee, gigantische parallel lopende voren in de grond getrokken.

Minuten verstrijken, stof en as dalen neer op het verlaten plein. Een klein schattig lammetje met een ooglapje hinkt langzaam en schuchter dichterbij. Plots verrijst een vage schim zich uit de breedste van de twee voren. Met veel geklik, geratel en gekras draait de gestalte zich om. Vier bloedrode ogen, twee keer twee, kijken het lammetje aan. Flikkerende tanden ontbloten zich.

Voor het lammetje nog maar kan piepen van schrik klappen vier ijzersterke kaken zich op elkaar met een metaalachtige klank. Een laatste gerochel uit de opengereten keel van het lieve lammetje is het enige bewijs dat er tot voor kort nog leven huisde in het bewegingloze lichaam. Een oorverdovend gekraak doet de Big Bad Wolf plots op zij springen. De Eiffeltoren, buigend en barstend voor een enorme hitte die zich in de stad verspreidt sinds de knal, valt naar beneden en de 7 meter lange antenne boort zich dwars door het tweede, gezonde oog (moest hij nog leven) van Clauske.

Terwijl hij met zijn lange tongen het onschuldige lamsbloed van zijn tanden likte, gromde de Big Bad Wolf van pijn. De zure uitlaatgassen van het Superschaap, gecombineerd met zijn vurige winderigheid, hadden een explosie veroorzaakt die zijn huid van zijn metalen geraamte had geschroeid, onthullend wat de Big Bad Wolf in werkelijkheid was: een hightech robot, gebouwd in een ver verleden door superslimme aliens, die de weaqreld wouden veroveren op de schapen.

Zonder huid schraapten alle onderdelen pijnlijk over elkaar, niet dat hij zenuwen had die pijn zouden kunnen registreren, maar het geluid was ondraaglijk voor de supergevoelige geluidsensoren in zijn oren. Blind van woede door het verschrikkelijke geluid dat zijn eigen lichaam produceerde, raasde de Big Bad Wolf door de stad, alles vernietigend wat zijn pad kruiste. Tot hij plots oog in oog stond met zijn aartsvijand Superschaap, wiens cape wapperde in de windvlagen van talloze explosies.

44

Ook Superschaap had de val overleefd. Nadat hij de verminkte resten van zijn trouwe vriend Clauske Von Stauffenberg had ontdekt tussen het puin van de vernielde stad was hij ziedend van woede opnieuw op zoek gegaan naar de Big Bad Wolf. Hij had hem al achtervolgd op zijn veroveringstocht door België en Frankrijk en zou het nu niet opgeven, dat was hij zijn heldhaftig gestorven compatriot wel verschuldigd.

Nu stonden ze terug tegenover elkaar. Superschaap besefte dat hij geen schijn van kans maakte tegen dit monster, zeker niet nu Clauske de geest had gegeven. Toch moest hij het proberen, hij had geen keus, hij was de laatste hoop voor het hele schapendom. Hij zou hem eerst verblinden met citroenzuur, dan een laseraanval uitvoeren met zijn uitschuifbare hoeven en vervolgens met zijn superscherpe haren …

Met een holle bons viel Superschaaps hoofd op de grond en begon te rollen. De Big Bad Wolfs superscherpe klauwen, hun kwaliteiten niet meer gehinderd door het aardse vel, hadden zijn hoofd van zijn romp in een oogwenk gescheiden. Superschaaps ruggengraat uit onverwoestbaar staal kon niet op tegen het buitenaardse metaal waaruit de Big Bad Wolf is opgemaakt.

Deze laatste stond nu een beetje dom grommend voorover gebogen over zijn onthoofde rivaal.

Hij was plots merkwaardig kalm, alsof de drijfveer voor zijn klim naar de top van NaziDuitsland en het veroveren van de rest van de wereld plots verdwenen was. Na wat wel een eeuwigheid leek voelde hij iets warm en vochtig langs zijn rug sijpelen (of liever, hij hoorde iets warm en vochtig langs zijn rug sijpelen). Hij draaide zich om en keek in een groot rond oog dat gemeen naar hem staarde. Maar niet voor lang, de eigenaar van het oog, Odysseus, de éénogige dwerg (zie N.A.A.K.T. 3 voor wie hem zich niet herinnert) die toch nog mee was gekomen met de andere twee, was namelijk dronken en kon zijn oog niet echt in focus houden. Vol verdriet en wanhoop vanwege zijn gesneuvelde kameraden en het einde van de wereld, dat nu onvermijdelijk nabij kwam, had hij zich met Flügels zat gedronken (dat lijkt misschien onwaarschijnlijk, maar denk aan zijn kleine lichaamsgestalte) en besloten om het lot te tarten door op wat puin te gaan staan, zijn tiret open te trekken, en zijn behoefte te doen op de Big Bad Wolf.

Wat vindingrijkheid, onverwoestbaar staal, branderige scheten, giftige ontploffingen en pure kracht niet voor elkaar hadden gekregen, werd nu door moeder natuur opgelost. Odysseus, die niet alleen zijn oog, maar ook zijn spel niet onder controle had, besproeide het volledige monster met zijn goudblonde vocht. Het drong via de kleinste gaatjes en spleetjes binnen tot in de kern van de robot. Wat moest gebeuren gebeurde, een enorme kortsluiting, het vuur in zijn ogen doofde en hij werd compleet bewegingsloos, slechts nog een schim van zijn vroegere verschrikking.

De overlevende Parisiens kwamen op straat en huldigden de éénogige dwerg die de Big Bad Wolfs Odysseuspees had ontdekt zonder het te beseffen. Met veel gebleit werden Clauske en Superschaap bijgezet in de beroemde begraafplaats Père Lachaise, naast andere beroemdheden als Jim Morrison, Oscar Wilde, Honoré de Balzac, Edith Piaf, … waar hun nagedachtenis voor eeuwig in ere zal worden gehouden.

U ziet het, eind goed, al goed. En een mooie moraal om mee af te sluiten: laat je maar eens goed gaan op onze kateravond, wie weet red je de wereld wel!

45