Issuu

N . A . A . K . T.

Nieuw Actueel Archeologisch en Kunsthistorisch Tijdschrift

Academiejaar 2017-2018

Inhoud : In het hoofd van een Meester

Voorwoord Scriptor

Voorwoord Praeses

Fotogallerij

Samen of toch Solo?

Nieuws uit Archeologie wereld KHK crĂ¨che

Reisverslag

Ereleden

Dossier Examens

Uitsteller Test jezelf

VOORWOORD SCRIPTOR Ach, ach, ach, droog die tranen geliefde kinderen. Jullie Scriptor weet het wel, het eerste semester zit er al weer bijna op. Een donkere donderwolk komt op ons allen af en spaart geen enkel. Het grote E-woord dat iedereen zo snel mogelijk wil vergeten. Ze zijn ongewenst, je bent er niet op voorbereid, en je draagt de schade nog weken later met je mee. Extra Kerst Kilo’s!!! Trouwens, naast die verschrikking zitten ook de Examens er weer aan te komen! Minstens even ongewenst. Maar, geen paniek! Zoals altijd is de KHK er om te helpen. Tips, tricks en tenen krullende worst case scenario’s hebben wij voor jullie klaar. Pagina’s vullende artikels die je door deze examenperiode kunnen helpen, want of je nu een eerstejaars bent of een ouwe universiteitsrot, tijdens die blok wil je eigenlijk toch alleen maar een warme chocomel, uw bed en troost van je moeder. En Owee als je deze N.A.A.K.T. gebruikt om je studeersessie uit te stellen, God ziet alles, want dan zal je steevast een artikel vinden over uitstelgedrag. (En durf nog eens te zeggen dat we hier niet educatief verantwoord zijn!) Ach lieve kinderen, zelf jullie Scriptor huilt deze keer ook met tuiten. Want, ja ja, bovenal hebben we opnieuw een semester boordevol memorabele activiteiten achter de rug. Voor zo ver we weten leeft de lever nog en is de kiel nog eens wat vuiler geworden. In deze editie kan je dan ook puik bewijs vinden van onze nachtelijke (en soms belichte) escapades. Stuk voor stuk pareltjes om later aan je kleinkinderen te tonen, moest je willen! Zoals Sinterklaas niet zo lang geleden al zei, zijn er dit jaar geen stoute kinderen. Maar zatte waren er wel. En onwetende, domme schachten ook. Of die oude wijze man hén vergeeft, dat is nog maar de vraag… Soit, geniet alvast met volle teugen van deze editie, en wanneer je weer van mij hoort bevinden we ons in het gezegende jaar 2018! Met een paar herexamens op zak? Misschien. Ouder en wijzer? Hopelijk.

Alice Geirnaert Scriptor 2017-2018

VOORWOORD praeses Beste commilitones, schachten, sympathisanten en ander volk dat meeleest, Tijd voor onze tweede N.A.A.K.T. van dit academiejaar, joepie! Ik wil jullie alvast veel leesplezier toewensen want er zit weer voor elk wat wils in. We naderen het einde van het eerste semester, waarin al heel wat KHKactiviteiten de revue gepasseerd zijn: de eerste weken waarin de onzekere eerstejaars twijfelden om bij de KHK te komen, lijken al ver achter ons te liggen. Op de peter- en meteravond waren ze talrijk aanwezig en op bachelorweekend genoten velen al van hun eerste cantus. Het schachtenteam werd uitgebreid op de openingscantus en vanaf dan waren we pas echt vertrokken! Reeds vele fijne herinneringen – maar ook veel vage herinneringen – van op de cocktailavonden, cantussen en fuif! Er komen nog een paar laatste activiteiten aan (ik nodig jullie graag uit voor de daguitstap naar Mechelen, het jeneverschaatsen, VGKHKlaas, de massacantus, …) om nog meer vage herinneringen te maken (of te vergeten?) en om het jaar in stijl af te sluiten! Maar eind van het eerste semester betekent ook dat de examens eraan komen… Gedaan met elke dag gaan feesten, want je zult merken dat de Overpoort verdacht minder vol is dan een paar weken geleden. En in je eentje feesten is nu ook niet de leukste optie. Maar geen paniek: de examens zélf zijn er nog lang niet, eerst heb je nog genoeg tijd om te blokken! De KHK helpt je hierbij graag: onze stucu’s zijn een aanrader om jezelf niet te verliezen in de gigantische stapels leerstof. Vergeet ook niet dat ontspanning super belangrijk is om efficiënt te kunnen blokken, kom dus gerust als pauze eens iets drinken en een babbeltje slaan met ons in de Amber! Alvast veel succes met die blok en die examens en fijne eindejaarsfeesten gewenst! Nog veel leesplezier en tot op onze volgende activiteit!

Lieselotte Peperstraete Praeses 2017-2018

FOTOGALLERIJ

SAMEN OF TOCH SOLO

Solo-reizen, de nieuwe hype in reis-land

Ze halen hun iPhone boven en overstelpen je met selfieâ€™s aan de Taj Mahal, breed lachend op Machu Picchu of arm in arm met een Filipijnse local.

Je hebt er vast wel al van gehoord, of misschien ken je er zelf wel eentje, zo van die mensen die alleen op reis gaan. Jij bent niet helemaal zeker wat je er van moet vinden. Leuk, zo eens helemaal alleen weg gaan, zonder je van iemand iets te moeten aantrekken, maarâ€Ś is het niet ook heel eenzaam? N.A.A.K.T. ontrafelt in deze editie voor jullie het mysterie, want het moet maar lukken dat onze hoogsteigen Sport Queen, Emmy Clarisse, dit jaar alleen de stap zette.

Illustraties: Belhoula Amir, Courtney, The MadeShop

Van Emmy lazen we vorige editie al dat ze graag reist om nieuwe landen en culturen te leren kennen. Zelf afkomstig uit het kleine Bissegem te WestVlaanderen bewees ze dus een aspirant wereldburger te zijn. Maar er werden toch enkele hoofden gedraaid toen ze vertelde dat ze alleen ging citytrippen naar Boedapest, Wenen en Bratislava. N.A.A.K.T. ging in gesprek met haar om nu eens te horen of al die clichés wel waar zijn. “Na een lastige periode van herexamens en bijna geen vakantie gehad te hebben, vond ik het toch kunnen om een weekje weg te gaan. Men zegt altijd na inspanning komt ontspanning, dus zo gezegd zo gedaan. Ik besloot heel impulsief alleen, voor de eerste keer, een reis te boeken, mijn e st e m m i n g "Ik ben nooit b-en waren bang geweest, B o e d a p e st , overdag of 's Wenen en Bratislava. nachts." Deze 3 steden liggen op een relatief kleine afstand van elkaar en kan je gemakkelijk bereiken met de trein. Normaal ga ik altijd met m’n ouders op reis. Het is wel wat angstaanjagend, je gaat toch alleen naar het buitenland.” Toch is Emmy niet de enige. In 2017 is de structuur van onze maatschappij voor grote delen veranderd, er zijn veel meer singles dan pakweg 50 jaar geleden en de nadruk op individualiteit is groter dan ooit.

Als alleenstaande volwassene kan je dan ook beslissen om met vrienden op reis te gaan, of in het format van een groepsreis, maar ook gewoon alleen. En dit komt volgens statistieken vaker en vaker voor. Maar ook jongeren, zoals Emmy, die bijvoorbeeld ook nog samen met hun ouders op een vliegtuig kunnen stappen, kiezen vaker voor solo. Volgens enquêtes georganiseerd door Start To Work Unique besteedt 14% van vrouwen en 25% van mannen zijn of haar zomervakantie grotendeels aan reizen. Hiervan kiest 8% van de vrouwen en 15,5% van de mannen voor een solo reis. Wat we hier ook kunnen uit besluiten is misschien een gevolg van het eerste cliché: alleen reizen is gevaarlijk, en zéker voor meisjes. “Ik ben nooit bang geweest, overdag of ’s nachts,, Vertelt Emmy “Ik geef toe, ik reisde niet naar een land dat echt als ‘gevaarlijk’ wordt gezien en zocht ook de gevaren niet op, maar over het algemeen had ik geen schrik. Uitstraling is ook belangrijk in zo'n gevallen."

" Alleen zijn, betekent niet ook meteen eenzaam zijn"

Wat is het dan dat veel mensen toch nog tegen houdt? Is het misschien toch nog het stigma dat je krijgt, dat wanneer je alleen op reis gaat je dit doet omdat je geen vrienden hebt? Of is het dat ander cliché, dat wanneer je alleen reist je wel elke minuut van de dag eenzaam moet zijn? Emmy ziet er net de positieve kanten van in. “Ja je bent op je eentje, maar dat betekent ook dat je geen rekening moet houden met andere mensen. Je kan je eigen tempo kiezen, je bent volledig vrij in hoe je je dag gaat indelen. De keerzijde van de medaille is dat er niet perse iemand is om die ervaring mee te delen.” Een volgende vraag komt hier dan meteen opborrelen. Is solo reizen dan eerder iets voor een bepaald type mens? Zoiets dat voor sommige mensen op het lijf geschreven lijkt, en voor anderen, extraverten bijvoorbeeld, een nachtmerrie. “Ik ben persoonlijk wel graag op mezelf. Ik heb niet elke moment van de dag iemand rondom mij nodig, ook als ik thuis ben. Daarom leek een solo reis niet meteen iets dat me heel bang maakte om eraan te beginnen. Ik wou het een kans geven.” Emmy kan het toch iedereen aanraden, welke persoonlijkheid je ook hebt. Maar volgens haar moet je wel traag starten.

"De keerzijde van de medaille is dat er niet perse iemand is om de ervaring mee te delen"

Alleen zijn zonder je eenzaam te voelen, je kan het blijkbaar leren. Het lijkt ons wel allemaal ingeprent, als je alleen bent dan moet je wel ongelukkig zijn. Zelf de grootste introverten lijken zich soms verplicht te voelen door de maatschappij rondom hen om constant bij anderen te zijn. Toch kan het geen kwaad, voor eender wie, om eens alleen jezelf als gezelschap te hebben. We staan ten allen tijde in contact met anderen, als het niet overdag is face- to-face dan is het wel ’s avonds via Facebook, Instagram of WhatsApp. De herhaalde cyclus van input van buitenaf lijkt op het eerste zicht misschien niet zo slecht, tot wanneer je eens dieper kijkt op onze handelingen. Op het toilet hebben we onze gsm vast, in onze vrije tijd kijken we naar Netflix en als we op het straat lopen luisteren we naar muziek of podcasts. Een boek lezen ’s avonds, zonder een randgeluid, of ergens eens alleen in een café of koffiehuis zitten zonder dat je naar iets kijkt, leest of luistert, voelt vreemd aan. Kunnen we dan niet meer alleen zijn? Of we het niet kunnen, is een onzeker besluit, maar dat we het niet meer gewoon zijn, staat vast. Je hoort dan ook de laatste jaren meer en meer over die speciale ervaringen van mensen die alleen op reis trekken naar bijvoorbeeld Santiago de Compostella. Het alleen-zijn leidt soms tot inzichten, over wat je wil bereiken in het leven, wie je bent. Emmy gaat hier gedeeltelijk in mee: “Als je alleen bent, heb je meer de neiging om dieper over andere dingen na te denken, je wordt filosofischer. Veel tijd met jezelf doet je over dingen denken.” Maar ook: “Het is nu niet dat ik mezelf gevonden heb op reis. Maar ja, daar moest ik mezelf dan ook al voor kwijt zijn in de eerste plaats.”

"I don't want to talk, dat begrijpen ze daar ook wel"

Het hoeft dus niet altijd een levens veranderende ervaring te zijn. Het kan ook gewoon leuk zijn. “Het leuke is ook dat je veel jonge mensen tegenkomt in deze hostels, zo heb je meteen al iets om over te praten, deel je gelijkenissen, enzoverder. Zo heb ik twee Poolse meisjes leren kennen waarmee ik babbelde over studiekeuzes en toekomstplannen. Het is verrijkend om andere jongeren uit andere culturen te leren kennen, want zo zie je eens een andere kijk op de wereld.” “Ik sliep tijdens mijn verblijf in hostels, bijgevolg zat ik vaak bij andere solo-reizers. Zelf ben ik niet het type mens dat na één dag iemand te kennen al meteen perse er elke minuut van de dag bij moet spenderen, maar als ik iemand wou leren kennen was die kans er wel.” Vrienden maken en ervaringen delen is dus zeker mogelijk, maar het is voornamelijk het ‘Ik doe wat ik wil’-aspect dat haar aansprak. “De kans om andere mensen te leren kennen is er zeker, maar dat schept nog geen verplichtingen. ‘I don’t want to talk’ begrijpen ze daar wel.” En als je wel wil praten, waar vind je die metgezellen dan? In Hostels, volgens vele getuigenissen. Je kan er vaak slapen in grotere zalen om zo wat fondsen te besparen.

Een ander cliché vegen we hier dan ook meteen van de tafel: alleen reizen is duurder. Emmy kan dat beamen: “Persoonlijk heb ik niet echt gezocht naar Hostels waar ik wist dat ik veel andere mensen kon leren kennen. Ik zocht naar goedkope hostels! Ik ben wel een student, he Alice! 36 euro voor vier dagen in Boedapest, ontbijt inbegrepen he! Dat slecht bed neem je er dan wel bij.” En een ander interessant punt haalt ze ook aan: “Het is niet duurder om alleen op reis te gaan, als je het mij vraagt. De verleiding is er veel minder om constant uit te geven dan als je in groep bent en bijvoorbeeld iemand anders iets ziet bestellen of als je om het uur bij een café moet stoppen omdat er altijd wel iemand van de groep is die dorst heeft of moe is.” Toch is het niet en maneschijn, echt alleen en zin om toch eens iemand over een dat net gebeurd restaurant zitten, wel een beetje ook. Maar na een ze mogen denken mij, ze kennen

altijd rozengeur soms ben je wel heb je misschien goed te lachen met gênante situatie is. “Alleen op bijvoorbeeld, was raar en dat bleef het tijd zet je u daar ovor, wa ze willen van mij hier toch niet!”

Boven alles geeft solo reizen je ook de kans om plaatsen te ontdekken die je misschien in groep niet zou ontdekken. Je hoeft geen planning te maken, je gaat en staat waar je wilt en wanneer je wilt. Emmy getuigt: “Ik wist al wat van Boedapest, omdat mijn ouders er ook al naartoe waren geweest. Maar zelf heb ik niet echt een strikte planning gemaakt, ik liet het op me afkomen.”

Solo reizen is dus niet perse een grootse ervaring waar je ineens leert dat je toch liever katten hebt dan honden of dat je die trampstamp toch van je bucketlist gaat halen. Maar, leuk is het wel en misschien eens iets anders dan die zoveelste bak -en braad vakantie met vrienden op Tenerife. Emmy Clarisse kwam en zag alvast dat het goed was. Dus, wie weet, als je nu al aan je zomerplannen aan het denken bent, plan dan misschien eens een tripje alleen, al is het maar een dagje naar een Vlaamse stad of eens gaan trekken in de Ardennen. Je zou er van versteld staan hoe verrijkend het kan zijn. En zet dan meteen eens Riding Solo op van Jason Derulo, als je toch bezig bent.

REIS VERSLAG Door Emmy Clarisse

Ik vertrok dus op mijn tocht naar deze drie Europese steden. De trein was mijn belangrijkste vervoermiddel. Mijn trip begon bij de alloude stad Boedapest.

Hoofdstad van Hongarije, en zeker en vast de moeite om te bezoeken (zeker als citytrip). Ik besloot om hier drie dagen te blijven en heb alles kunnen bezoeken wat ik wou doen. Op mijn lijstje stond onder meer het parlement, de burcht van Boeda, verschillende bruggen die Pest met Boeda verbinden, het Vrijheidsbeeld, de grote markt, de Sint-Stefanusbasiliek, het Vissersbastion en nog veel meer. Een groot voordeel aan deze stad is dat de toeristische en minder toeristische trekpleisters niet zo ver van elkaar liggen dus je kan alles perfect te voet doen. Misschien een tip, ben je niet echt een wandelaar kan je ook altijd perfect de fiets nemen. Overal in de stad staan er fietspunten waar je een fiets kan huren. Nu ik toch bezig met tips uit te delen, neem je studentenkaart mee op reis. De kans is zeer groot dat je korting krijgt omdat je nog student bent. En extra geld uitsparen is zeker en vast handig als student zijnde. Na drie toffe dagen en met een aantal kilometers in de benen, was het tijd om de volgende bestemming op te zoeken, namelijk Wenen. Deze tocht zette ik voort met de trein, de verbinding tussen deze twee steden is zeer goed. En wat zeker ook een pluspunt is, is dat de treinen hier wel op tijd zijn. Daar kan de NMBS nog wat van leren! .

Als men aan Wenen denkt, denkt men direct aan Sissi en die typische architectuur. Maar wat kan je nog meer vinden in Wenen? Heel veel! Voor mij is deze stad dan ook een aangename verrassing geweest. Wenen heeft veel in zijn mars en heeft voor ieder wat wils. Dit kan gaan van de prachtige architectuur, kerken en gebouwen, naar de prachtige parken waar je op je gemak in kunt ontspannen. Omdat ik jammer genoeg maar twee dagen bleef, ben ik vooral rond de Innerstadt gebleven. Maar blijf je langer? Dan geen nood, Wenen heeft een goed metrostelsel en brengt je overal waar je wilt zijn. In mijn verblijf heb ik vooral genoten van de architectuur op de verschillende gebouwen, heb ik veel kerken bezocht en natuurlijk de nationale gerechten gegeten namelijk Wiener schnitzel als hoofdgerecht en Sachertorte als dessert. Na 2 dagen Wenen te bezoeken, was men laatste bestemming al in zicht. Ik nam weer de trein, dit keer was het ongeveer 45min op de trein zitten. Zoals ik al eerder zei is de verbinding goed en is er zeker elk uur een trein. Over Bratislava wist ik echter niet zoveel, enkel dat het de hoofdstad van Slowakije was. Mijn reis eindige eerder in mineur omdat het hier vooral heel veel regende en ook omdat deze stad is niet zo groot i.v.m. de vorige steden. Daardoor heb ik wel musea kunnen bezoeken. Ook hier geldt weer de tip, korting met uw studentenkaart. De twee musea die ik bezocht had, was ten eerste een archeologisch museum, jaja Slowakije heeft ook archeologie en het ander was een museum over de geschiedenis van Bratislava. Bratislava beschikt ook over een burcht die over de hele stad uitkijkt, de plaatselijke pleintjes met fonteinen en gezellige straatjes zorgen er voor dat je deze stad toch ĂŠĂŠn keer in je leven moet gezien hebben. Na twee dagen Bratislava was het weer tijd om de koffers te pakken en huiswaarts te keren. Over het algemeen was het een zeer toffe en aangename reis.

Ik raad het zeker aan om eens alleen de koffers te pakken en erop uit te gaan!

dossier Examens Hier zijn ze weer: die verdomde examens! En niet minder dan onze hoogsteigen Studies, Charlotte Rottiers en Amke Juchtmans, schieten ook deze editie opnieuw in actie om de pijn wat te verlichten!

In dit dossier: 'Studietips' onder de loep Tips voor de blok die wĂŠl werken Gouden Glitter-tips per vak Onstuimige Studiefails

lk jaar vanaf deze periode begint het weer: duizenden artikels met daarin de ‘beste studietips’ verschijnen. Elk beweren ze de beste en meest effectieve tips te hebben, de geheime trucjes om met gemak die 10/20 te halen of hoe je een hele cursus efficiënt samenvat. Maar hoe betrouwbaar en wetenschappelijk zijn deze tips? Zijn deze even uitvoerig getest als een Ikea-kastje en nog belangrijker, zijn ze wel van toepassing op onze, toch vrij specifieke, kunst –en archeovakken? Wel beste eerstejaars, jouw Studieteam trok erop uit voor het betere veldwerk en lijst voor jullie enkele alternatieve studietips op. Met natuurlijk onze ongezouten mening erbij. • Sushi eten. De omega 3 die in deze Japanse lekkernij vervat zit, zou je geheugen moeten boosten. Allemaal goed en wel denken wij dan. Maar elke dag sushi eten wordt toch maar een dure bedoening. Kunnen we daar een studiebeurs voor aanvragen a.u.b.? • YouTube-video’s bekijken over studiegerelateerde onderwerpen. Dit kan volgens ons inderdaad helpen om bepaalde stukken leerstof te memoriseren. Voor filosofie en geschiedenis raden wij in ieder geval TotalPhilosophy en CrashCourse aan, maar als het over specifieke materie zoals ‘de kwadrantenmethode’ gaat, dan zal je op je honger blijven zitten. Indien je toch graag een uurtje verspilt onder het mom van ‘studeren’, kan je altijd wat documentaires over experimentele archeologie bekijken. Fun verzekerd! #CrombéApproves • Lach luidop met zelfgemaakte mopjes! Het verweven van mopjes met de leerstof zou ook helpen de leerstof beter vast te houden. Probeer het gerust, hopelijk zijn jouw punten dan niet om te lachen!

• 20 minuten wandelen voor de start van het examen. Ja, en dan verloren lopen zeker? Daarbij, sport is nergens goed voor. Bah, gezond doen!? (Sorry Emmy) • Leg de leerstof uit aan familie of vrienden. Misschien toch maar passen voor deze. Je ouders vinden jouw richting sowieso al overbodig door een tekort aan ‘werkgelegenheid’, je hele syllabus reciteren zal hun beeld van onze opleiding echt niet verbeteren! Gebruik liever passieve huisdieren zoals een dikke kat of een waterschildpad.

Even serieus nu, we raden je vooral aan je eigen studie-methode te ontwikkelen. Als verschillende click-bait artikels op facebook verkondigen dat fluoresceren niet helpt bij het studeren, maar jij je daar goed bij voelt, so what! Maak van die cursus gerust een kleurboek, you just do you. Een goede planning is daarnaast ook key tot een geslaagde blokperiode. UGent organiseert ook infosessies rond plannen en faalangst, en je kan ook steeds bij het monitoraat langsgaan voor studiebegeleiding. Maak je planning realistisch, stop hem dus niet helemaal vol vanaf het begin. Laat bv. eens een dagje open om in te halen wat je eerder niet gedaan kreeg. De blok en examens zullen sowieso al een periode vol tijdstekort zijn, maar toch moet je genoeg tijd uitrekken om een deftige maaltijd te maken, sociaal contact en persoonlijke hygiëne te onderhouden: wees a.u.b. niet die persoon met een pertinente zweetgeur in de bib, wees daarnaast ook niet die persoon die met hoge hakken in de bib rondloopt. Please.

Tevens kent iedereen ook de gevleugelde woorden “ontspanning is even belangrijk als inspanning”. Als je van 7 uur ’s ochtends tot een kot in de nacht naar je boeken zit te staren, haal je waarschijnlijk dat laatste examen niet zonder een hersentrauma op te doen. Gun jezelf dus gerust een filmpje ’s avonds, of ga met vrienden ééntje drinken op café (ook ideaal om al je blokfrustraties te uiten). Wantoestanden als “ik heb een kwartier gestudeerd dus ik verdien een uur pauze” moedigen we natuurlijk niet aan, gaan feesten tot een kot in de nacht tijdens de examens werkt ook niet (we tried, it failed). Uitstelgedrag is van alle tijden, maar moderne uitvindingen zoals smartphones en Netflix maken het studeren er in ieder geval niet makkelijker op. Diderot en D’Alembert hadden nu eenmaal geen Candy Crush-verslaving, tuurlijk hadden zij tijd heel die Encyclopédie bij elkaar te schrijven. Wij zijn de slachtoffers van deze ketterse technologieën, maar de truc is om deze naar jouw eigen profijt om te zetten. Enkele ideetjes: • Niets beter voor de focus dan een boze, krijsende moeder. Geniet je liever van de stilte en rust op kot, maar kan je toch niet zonder dat controlerende bemoederende mechanisme? Geen nood, met de app Yelling Mom kan je dit uniek natuurverschijnsel makkelijk nabootsen. • Ook leuk is de Forest app. Hoe langer je deze app open laat staan (en hoe minder tijd je dus besteedt aan de perfecte filter vinden voor die #blokfie), hoe groter je boompje wordt! Zo kan je een heel bos aan ‘concentratieboompjes’ laten groeien én je zorgt er ook nog eens voor dat er echte bomen geplant worden. Ecologisch verantwoord en al.

• Indien je nog een paper of samenvatting te schrijven hebt, maar het werk maar niet vlot, bestaat er ook Write or Die. Werk je niet snel genoeg? Dan word je gestalkt met irritante prentjes en geluiden. Of nog extremer, dan worden alle klinkers uit je net getypte tekst verwijderd. Geen tijd meer voor afleiding, work bitch! • Pomodoro. Geen pizza, wel jouw digitale studiewekker. Het Pomodoro systeem is heel simpel: je studeert 25 minuten (waarbij je je gsm weglegt) en krijgt nadien 5 minuten pauze (er rinkelt een belletje), dan weer 25 minuten en weer 5 minuten pauze. Na de 4de studiefase krijg je een halfuurtje pauze. Nadien begin je weer aaneen nieuwe cyclus! Je kan ingeven hoeveel je per dag wilt studeren, en je krijgt ook grafiekjes over je blokgedrag (soms wel confronterend). Handig voor zij die te vaak naar hun telefoon grijpen, geen focus hebben en dus wel wat structuur kunnen gebruiken. Ja, nu heb ik dus zin gekregen in pizza.

Gouden Glittertips

per vak:

Bovenstaande tips over apps en sushi eten zijn natuurlijk extreem handig (zoals alles van Team Glitter™), maar als je als meerwaardezoeker binnen onze richtingen nog een extra duwtje in de rug wilt... dan presenteren wij onze enige echte Gouden Glittertips! Voor elk wat wils, want hier komen zowel archeyolo's als kunstfanaten aan hun trekken. Uitgebreidere studietips vind je vooraan bij elke stucu van het individuele vak. Een echte aanrader!

Gouden Glittertips voor Archeyolo’s

Wereldarcheologie

“Goh, als ik nu een paar van die key controversies niet leer, is dat dan zo erg?” Ja. De prof voelt dit instinctief aan (zo werken proffen nu eenmaal) en zal u net over die ene een vraag stellen. Bad move baby’s, don’t do it. Ik spreek uit ervaring. Boehoe.

Historisch overzicht van de wijsbegeerte Een namenlijst is geweldig handig bij dit vak, aangezien dit de hele geschiedenis van de filosofie overspant. Ken het verschil tussen Hobbes, Hegel en Herakleitos.

Historische kritiek LEER DIE VERDOMDE CASUSSEN

Inleiding tot de Griekse en Romeinse archeologie en kunst Ken. Uw. Prentjes.

Pre- en protohistorie Een tijdlijn maken voor dit vak helpt! Je wil immers niet diegene zijn die de Paranthropus boisei zo’n 5 miljoen jaren geleden plaatst. (Stel je voor)

Inleiding tot de archeologie Traditioneel is dit het meest onderschatte vak van 1ste bachelor, dus: onderschat het niet! De goed gestructureerde cursus ziet er verleidelijk gemakkelijk uit, maar weet dat je echt elke (wannabe) archeoloog die daarin staat moet kennen!

Gouden Glittertips voor Kunstfanaten

Inleiding tot de voornaamste moderne literaturen Blok die auteurslijsten van voor naar achter, van links naar rechts en van boven naar onder. En dan nog eens diagonaal.

Historische kritiek LEER DIE VERDOMDE CASUSSEN

Historisch overzicht van de wijsbegeerte

Een namenlijs is geweldig handig bij dit vak, aangezien dit de hele geschiedenis van de filosofie overspant. Ken het verschil tussen Hobbes, Hegel en Herakleitos.

Inleiding tot de Griekse en Romeinse archeologie en kunst Ken. Uw. Prentjes.

Overzicht van de Beeldende Kunst I CreĂŤer je eigen tijdlijn met per stroming de kenmerken, kunstenaars en topwerken. Hang die boven je bed voor zoete dromen over schattige putti.

Geschiedenis van de podium- en mediale kunsten

Haal de verschillende zaken niet door elkaar en zorg dat je die termen correct kan situeren en uitleggen.

Interieur- en ontwerpgeschiedenis Lees al je teksten grondig en bezoek de voorstellingen! Deze aan elkaar linken is zelfs nog beter.

Fundamenten van de Beeldende Kunst I Zoek een structuur in de cursus en haal de essentie uit alle details en anekdotes.

Architectuur en stadsontwikkeling tot 1800 Memoriseer de gebouwen a.d.h.v. de kaartjes van KHK (zie khkgent.be). Vergeet ook de begijnhoven en de les over de evolutie van het woonhuis niet!

Esthetica II Hetzelfde principe als Esthetica I. Leer zijn lesnotities van op Minerva zeer grondig, zorg dat je alles effectief snapt, verheerlijk Schopenhauer en schrijf bombastisch: hallo 16/20.

Technologie en conservatie van de beeldende kunst

Snap je er niets meer van? Blok gewoon de volgorde van de slides met prentjes vanbuiten.

Studiefails

Eerst en vooral, om studiefails te vermijden, dien je uiteraard goed te studeren! Dat hadden jullie zeker zelf nog niet bedacht. Hoe doe je dit nu? Wel, een handig hulpmiddel zijn uiteraard de stucu’s! Kort samengevat is dit het bloed, zweet en tranen van jullie geliefde studies, uiteraard. Iets uitgebreider zijn dit handige hulpmiddelen bij het studeren in de vorm van samenvattingen, termen- en namenlijsten, etc. Oké die uitleg was even lang. De stucu’s zijn gemaakt a.d.h.v. het soort examen dat je zal krijgen en het studiemateriaal dat al door de proffen werd aangereikt. Dus dit kan inderdaad gaan van een korte samenvatting in puntjes, tot een hele syllabus van 140 pagina’s. Daarnaast geven we je in het voorwoord nog wat informatie over het examen en meer studietips mee. Dit alles mooi geprint voor jou aan een studentenprijsje. De stucuverkoop wordt georganiseerd door alle verschillende studies van de Blandijn samen (we noemen onszelf de Blandinia Studiedienst), en we staan dus in voor alles wat met de opleiding te maken heeft, zoals de boekenverkoop en deze samenvattingen. V.G.K. zal dus stucu’s verkopen voor geschiedenisvakken, en Filologica voorziet jullie in alles wat ook maar een beetje met taal te maken heeft. Maar meer informatie natuurlijk op het facebookevent van deze Blandinia Stucuverkoop. Als Studiedienst hebben wij natuurlijk een voorbeeldfunctie. Vandaar kan het soms lijken dat wij studies bakens van ervaring en wijsheid zijn (ha-ha), maar dit is niet altijd zo geweest. Ook wij hebben een aantal fails en blunders op onze conto staan. Als je je dus even slecht voelt, deze schaammomenten vrolijken je hopelijk op? FAIL 1: In slaap vallen tijdens het examen. Altijd gênant, zeker als je op de eerste rij vooraan zit en recht tegenover het bureau van de prof jouw dutje doet.

FAIL 2: Mondelinge examens zijn altijd een hel. Sommige raden aan ‘drink een shotje voor het examen’, wij raden aan ‘voorzie je eigen pakje zakdoeken’. Na gebuisd geweest te zijn kwam er een oncontroleerbare huilbui met veel snot. De enige aanwezige zakdoek was al doorweekt, en de assistent die het examen afnam had zelf geen zakdoeken op zijn bureau. Hij was wel zo vriendelijk de dichtstbijzijnde wc aan te wijzen. --> P.S. Op het herexamen begon deze student weer te huilen, maar ditmaal omdat hij/zij er wel door was! Eind goed, al goed. FAIL 3: Zo hard hoesten en snotteren op je inhaalexamen (op het bureau van de prof) dat deze ‘subtiel’ ver achteruit leunt en achterdochtige blikken op jouw loopneus en hoop zakdoeken werpt. Volgens mij heeft hij dat examen eerst met desinfecteersel ingespoten alvorens het te verbeteren. Hopelijk extra punten uit medelijden? FAIL 4: Soms, heel soms, ligt de fail niet bij de student, maar bij de prof! Een zekere prof, die anoniem wenst te blijven, was doodleuk vergeten dat hij die dag examens moest afnemen. Niet: “Oeps, ik dacht dat dat morgen was”, maar: “Hoezo, is er een examen voor mijn vak?”. Wat een warhoofd die meneer. Resultaat: een hoopje stressbollen/studenten die wanhopig wachtten op een kans hun kennis te etaleren en post-laatste-examen-party’s in duigen. De trauma’s are real. FAIL 5: Minder erg, maar ook een klassieker die we allemaal wel eens meegemaakt hebben: wegvliegendebalpenof fluodopjes, en struikelen over de trappen op weg naar de uitgang, voor een vol auditorium natuurlijk. FAIL 6: Als enige pro forma indienen voor een vol auditorium. Geeft een enorme boost aan je zelfvertrouwen! Zo, dat is zowat het Kusjes en glitters, voornaamste dat we jullie Amke en Charlotte wouden meegeven. Heb je nog vragen, aanvullingen, een paniekaanval? Stuur ons gerust!

IN HET HOOFD VAN EEN MEESTER UITSTELLER. Niet zo lang geleden, op een rustige zaterdagavond, bevond ik me al scrollend op het wereld wijde web. Het was toen dat ik op Youtube een TED-talk tegenkwam, gepresenteerd door ene Tim Urban, wereldwijd bekend voor zijn blog ‘Wait but why’. Onwetend startte ik het filmpje tot niet veel later een andere emotie me overviel; ik voelde me betrapt. Urban’s TED-talk gaat namelijk over uitstelgedrag, en moest het nu net lukken dat ik op die rustige zaterdagavond wel degelijk veel dringendere dingen te doen had dan op Youtube wat rond te hangen. Iets in mij waarschuwde me om daar zo snel mogelijk weg te geraken, het filmpje niet te bekijken, en vooral niet het hand boven mijn eigen hoofd te leggen. Maar, ik deed het toch. Ik keek, en voelde me nog meer betrapt. Hilarisch herkenbaar waren de situaties die hij schetste en de frustraties die hij aanhaalde waren me allemaal even bekend.

Tim Urban tijdens zijn TED-talk

Tim Urban studeerde bestuurskunde aan de universiteit, en dit betekende ineens ook dat hij veel papers moest schrijven. Uitsteller zijnde maakte hij altijd op voorhand wel een soort plan waar hij zich verwachte aan te houden. Je kent het wel, zo’n mooi uitgewerkt werkschema waar leerkrachten en professoren van moeten glimlachen. Maar dagen en weken gingen voorbij en woorden kwamen niet echt op het papier terecht. Tot de laatste dag aanbrak en Urban gedwongen in een paar uur zijn paper schreef.

Meerdere papers volgden en hij pakte ze allemaal op dezelfde manier aan. Tot hij in het laatste jaar van zijn studie aan de universiteit zijn thesis moest schrijven, een immense opdracht die je normaal op een jaar tot een goed einde moet brengen. Hij zag in dat zijn normale workflow in dit geval niet zou werken. Hij besloot een plan te maken waarbij hij rustig zou beginnen en elke maand de gas wat ging opdrijven. Maar, hij bleek toch niet echt veel te schrijven in het begin, en zo werden tien maanden twee maanden, en werden twee maanden twee weken. En op een ochtend werd hij wakker met het besef dat hij nog drie dagen had voor een thesis van 90 bladzijden. En wat doet de uitsteller dan? Hij of Zij schiet in actie. Hij of Zij trekt drie nachtjes door. Niet zo verrassend bleek het dan ook dat toen hij zijn resultaten kreeg, die niet zo denderend waren.

Wat Tim Urban vervolgens wil duidelijk maken, is hoe het brein van een uitsteller en een niet-uitsteller anders zijn. Het is eigenlijk best simpel, en hij toont dit aan met enkele illustraties. Het zit zo, in elk brein van elke mens zit een Rationele Beslissingsmaker. Deze figuur staat aan het roer en helpt het schip door ondiepe en wat diepere waters. Maar in Tim Urbanâ€™s brein, en dat van vele andere, zit ook nog iets anders: een Instant Bevredigings Aapje.

Dit basale wezen laat zich leiden door alles wat leuk is en gemakkelijk, in zijn wereld bestaat zoiets als hard en saai werk niet. Wanneer de tijd is aangebroken om in het werk te schieten, neemt het Instant Bevredigings Aapje het over van de Rationele Beslissingsmaker. Wat volgt is uitstelgedrag. Urban refereert ernaar als de ‘Dark Playground’; die tijd waarin je eigenlijk aan je deadline zou moeten werken, terwijl je andere leukere en gemakkelijkere dingen aan het doen bent. ‘Dark’ omdat het een plek is die gevuld is met angst, schuld en zelfhaat. Jij weet wel dat het onverdiende vrije tijd is, maar je doet het toch. Hoe komt het dan toch dat de uitsteller van zo goed als niets doen voor maanden lang, naar een immense werkethos in enkele uren kan geraken? Wel, nu blijkt het dat de Uitsteller een engelbewaarder heeft, iemand die altijd over hem waakt in zijn donkerste momenten. Het Paniekmonster. Dit wezen slaapt meestal, maar wordt enkel wakker als de deadline te dichtbij komt, als publieke vernedering dreigt, of andere rampen op het spel staan. Belangrijk ook: hij is de enige waarvoor het Instant bevredigingsaapje bang is. Zo bang zelf, dat wanneer Het Paniekmonster in the picture komt de aap zich gaat verschuilen. Hierdoor heeft de Rationele Beslissingsmaker opnieuw vrij spel om het roer over te nemen.

"wanneer we aan het uitstellen zijn, bevinden we ons in de 'Dark Playground', Dark omdat het een plek is die gevuld is met angst, schuld en zelfhaat" Langetermijn uitstellers Deze situatie met de drie personages is het systeem van de Uitsteller. Fraai is het niet, maar als het erop aankomt werkt het wel. Op een ludieke manier legt Tim Urban dus zo uit hoe hij het brein van een persoon met uitstelgedrag ziet. Maar, zo gaat hij ook verder, naast de grappige korte anekdotes die gaan over paniekmomenten en liters koffie om de nacht door te komen, zijn er ook serieuzere effecten voor deze uitstellers.

In het leven zijn er nu eenmaal ook situaties waarvoor er geen deadlines zijn, maar die wel soms even moeilijk en onaangenaam zijn als een paper schrijven. Dan komt de Uitsteller in de problemen, want, aangezien die deadline er nooit aankomt, duikt Het Paniekmonster ook niet op. Zaken als je familie bezoeken, een gezonde levensstijl behouden en sporten, aan je relatie werken of een relatie die niet werkt een halt toeroepen. Als het enige mechanisme om deze lastige dingen te doen Het Paniekmonster is, dan is er een probleem. Dan wordt het effect van het uitstelgedrag niet beperkt, maar zet het zich gewoon eindeloos verder. Deze vorm en de gevolgen van uitstellen worden meestal in stilte en alleen geleden en kunnen ook de bron zijn van langetermijn ongeluk en spijt.

" in het leven zijn er ook situaties waarvoor er geen deadlines zijn, maar die wel soms even moeilijk en onaangenaam zijn als een paper schrijven. Dan komt de Uitsteller in de problemen" 30

Langetermijn uitstelgedrag maakt dat de slachtoffers zich vaak een toeschouwer voelen in hun eigen leven. Denk er maar eens over na: hoelang zeg je al tegen jezelf dat je volgend jaar nu ĂŠcht eens gaat beginnen sporten of gezonder eten, of eindelijk eens die hobby starten die je al lang wou doen, of bij die verre tante op bezoek gaan die je al maanden smeekt om eens langs te komen. Volgens Tim Urban bestaan er geen niet-uitstellers. Ja, jij die dit nu leest en al de mensen die naast jou zitten of aan wie je kan denken zijn dus uitstellers. Ze zijn misschien niet allemaal een zootje ongeregeld zoals de extremere gevallen, en ze hebben misschien wel een gezonde relatie met dichte deadlines, maar iedereen komt in contact met die situaties waar er geen deadlines zijn. Als illustratie toonde Urban tijdens zijn TED-talk iets wat hij een Levenskalender noemt. Elk vakje in deze kalender stelt een week voor in het leven van een 90-jarige mens. Dat zijn niet zo veel vakjes als je bedenkt dat we er al een hoopje van hebben opgebruikt. Dus, gaat Urban verder, we moeten allemaal met ons zelf eens in gesprek gaan over wat we nu eigenlijk echt uitstellen. En aangezien er toch niet zoveel vakjes zijn, beginnen we er beter vandaag al aan. Of ja, misschien niet meteen vandaag. Maar toch binnenkort. Levenskalender.

Doe de test:

welk type uitsteller ben jij? "Uitstelgedrag is voor velen van ons een probleem", vertelt Slow Working trainer Heidi Does. "We weten dat we belangrijke dingen te doen hebben, maar toch beginnen we er niet aan, om welke reden dan ook." "Het resultaat van uitstelgedrag is voor iedereen hetzelfde: er blijven taken liggen. Toch manifesteert uitstelgedrag zich op verschillende manieren. We hebben allemaal wel een favoriete manier om dingen op de lange baan te schuiven, ook al zijn we ons daar niet altijd van bewust." In deze korte test ontdek je zelf welk soort uitsteller jij zo bent. Je vindt 30 kenmerken van uitstelgedrag onderaan. Omcirkel of schrijf het nummer op van die kenmerken die je herkent bij jezelf. Daarna kan je snel checken welk type uitsteller jij bent.

Ik kan mezelf verliezen in details en in regeltjes waar anderen zich niet druk om maken.

Ik vind het moeilijk om een taak af te ronden als het in mijn ogen nog niet goed genoeg is.

Ik besteed taken liever niet uit aan anderen, tenzij ze deze uitvoeren op precies dezelfde manier als ik.

Ik verlies mijn gevoel voor humor als ik aankijk tegen taken en projecten waar ik nog niet zo vertrouwd mee ben.

Ik creëer zelf geen kansen of mogelijkheden, ik wacht tot ze me in de schoot geworpen worden.

7 9 6 8 10

Ik raak van slag als ik minder goed presteer dan mijn collega’s.

Ik denk veel na over wat ik allemaal nog wil bereiken, maar zet geen concrete stappen in die richting.

Ik heb moeite om een gesprek te beginnen of mijn mening ergens over te geven.

Ik doe waar ik zin in heb, zonder goed te letten op eerder gemaakte afspraken of gestelde prioriteiten.

Ik besteed veel tijd aan nadenken over hoe een project eruitziet als het af is, maar niet over wat er allemaal voor nodig is om het daadwerkelijk te realiseren.

Ik wil graag dat collega’s zich ontfermen over die saaie, alledaagse taken, dan heb ik meer tijd en ruimte om creatief bezig te zijn.

13 14 Ik blokkeer soms al voordat ik aan een taak ben begonnen, omdat ik me druk maak over wat er allemaal mis kan gaan.

Ik raak snel geïrriteerd en vermoeid als iets mijn dagelijkse routine doorbreekt.

Ik vind het lastig om knopen door te hakken en twijfel vaak over wat ik moet doen.

Ik heb behoefte aan goedkeuring of advies van anderen, voordat ik met iets aan de slag ga.

16 17

Ik raak geïrriteerd als mij gevraagd wordt om iets te doen wat ik niet wil.

Ik voel me in een hoek gedrukt als ik iets onverwachts moet doen in opdracht van een ander.

Ik heb er een hekel aan als mensen me lastigvallen met vragen waarom ik iets wel of niet heb gedaan.

Ik voel me aangevallen als anderen mij tips geven over hoe ik iets beter zou kunnen doen.

Ik werk opzettelijk langzaam en omslachtig om een taak te saboteren waar ik geen zin in heb.

Ik negeer belangrijke taken tot op het laatste moment, pas dan ga ik als een gek aan de slag om het toch op tijd af te krijgen.

Ik hou van actie en heb weinig geduld met mensen die kiezen voor behoedzaam, voorspelbaar of veilig.

Ik kan korte tijd heel erg enthousiast zijn over iets, maar mijn interesse verflauwt ook weer snel.

Ik vind het moeilijk om nee te zeggen tegen collega’s die een beroep op mij doen.

Ik geef prioriteit aan taken waarvan ik vind dat ik ze moet doen, in plaats van aan die dingen die ik wil doen.

Ik richt me veel op de problemen van anderen en schuif het oplossen van mijn eigen problemen voor me uit.

Collega’s beschouwen mij als iemand die direct voor hen klaarstaat, zelfs als ik heel druk bezig ben met dingen die voor mijzelf heel belangrijk zijn.

19 20 21

22 23 24 Mijn leven is zo chaotisch dat ik nooit zeker weet wat de dag van morgen gaat brengen.

25 26 27 Ik hou ervan om risico’s te nemen, om de dingen ‘op het randje’ te doen.

28 29 30 Ik klaag geregeld dat ik te weinig tijd heb, dat er te veel op mijn bord ligt of dat ik het zo druk heb.

De resultaten: welk uitstelprofiel heb jij?

- Herken jij je in 1 tot 5? Dan ben je een Uitstekende Uitsteller. Je gaat voor perfectie. Dat werkt soms zo verlammend, dat je maar moeilijk aan een taak begint. Ook het afronden ervan stel je soms uit. - Herken jij je meer in 6 tot 10? Dan ben je een Dromerige Uitsteller. Je kan zo opgaan in dagdromen, dat je het lastig vindt om je ideeën om te zetten in een concreet plan van aanpak. - Herken jij je overwegend in 11 tot 15? Dan ben je een Piekerende Uitsteller. Bij elke beslissing sta je lang stil bij de mogelijke negatieve gevolgen. Dat maakt dat je maar langzaam op gang komt of zelfs ergens helemaal niet aan begint. - Herken jij je vooral in 16 tot 20? Dan ben je een Opstandige Uitsteller. Als jij het idee hebt dat anderen bepalen wat jij wel of niet moet doen, kom je niet in beweging. Je gebruikt uitstellen als een vorm van stil verzet. - Herken jij je in 21 tot 25? Dan ben je een Op het Randje Uitsteller. Je houdt van een uitdaging en hebt een hekel aan saaie of alledaagse bezigheden. Je presteert het best onder druk. Denk je. - Herken jij je voornamelijk in 26 tot 30? Dan ben je een Blije Helper. Je staat altijd voor anderen klaar. Je helpt met zaken die voor hen belangrijk zijn. Dit gaat ten koste van je eigen wensen en behoeften. "Weten welk type uitsteller je bent, is handig. Want met herkenning komt begrip en met begrip komt meer grip op je uitstelgedrag", weet trainer Heidi Does uit ervaring. Deze test is een vereenvoudigde testversie van uit het boek ‘It’s about time: the 6 styles of procrastination and how to overcome them’ door Linda Sapadin.

Oke, het staat vast: je bent een uitsteller... Maar, wat doe je eraan? Aangezien in een hoekje opkrullen en in krokodillentranen uitbarsten meestal niet de oplossing is (guilty), geef ik hieronder een handvol tips die mogelijk wél kunnen helpen. TIP 1: Vermijd de mogelijkheid om uit te stellen. Naast tips als ‘begin er gewoon aan!’ lijkt dit misschien zo’n ‘Ja sure, had ik zelf nog niet aan gedacht ze’-tip. Maar het werkt wel zeker. Als ik de druk niet voel om iets af te krijgen, dan werk ik er ook niet aan. Vervolgens, ga ik op mijn pc zitten en kijk ik wat filmpjes. Wat ik doe om dit tegen te gaan, is zoveel mogelijk in een omgeving gaan zitten waar je sociale controle hebt. Een andere tip die hier bij aan te sluiten is: probeer zoveel mogelijk die gsm en pc gewoon weg te leggen. Uit het oog is uit het hart, en dat geldt ook in deze situatie. Leg die gsm beneden in de keuken als je boven op je kamer studeert (of omgekeerd), en zet hem volledig uit. Want we weten allemaal dat wanneer je één berichtje op facebook krijgt, je vervolgens een pagina gaat uitchecken, en dan nog een, en dan een artikel leest en dan het bijhorende filmpje bekijkt… enzoverder. Gewoon niet beginnen dus! Opmerking: deze tip is iets moeilijker voor de studenten onder ons die op de pc studeren. Misschien kan je in dit geval email, facebook en allerhande uitzetten en, als je het niet nodig hebt, zelf gewoon de wifi. TIP 4: misschien een unpopular opinion, maar als je echt hebt uitgesteld als de beste, en je hebt morgen examen… leer dan nog even door. Sommige mensen zijn misschien wel gebaad met die mooie negen uur slaap, what a dream, maar wees eens eerlijk, haalbaar is het maar weinig. Als je merkt dat middernacht aanbreekt en je nog een hoofdstuk moet blokken, blok dan even door. Wel een kleine reminder dat je dit niet kan doen voor 3 weken aan één

TIP 2: splits de opdracht in deelopdrachten. Ik kan uit ervaring spreken wanneer ik zeg dat ik al vele planningen heb gemaakt die onhaalbaar zijn. Zo maak ik bijvoorbeeld elke TO DO op mijn lijstje heel groot waardoor ik aan geen enkele begin. In dit geval kan je die opsplitsen. Je start dan met een kleine, en voor je het weet heb je de trein op de rails en ben je vertrokken. Zo is de stap voor die grotere taken minder groot, want je bent toch al bezig. Bijvoorbeeld: in plaats van op je TO DO-lijst te schrijven ‘paper X afwerken’ splits je dit eerder op in de drie TO DO’s ‘literatuurstudie voor paper X gaan doen’ ‘Inleiding schrijven’ ‘bibliografie aanvullen’. Hierdoor ga je veel sneller het gevoel hebben dat je goed bezig bent, en dan ook verder doen. TIP 3: breng structuur aan. Het is wetenschappelijk bewezen dat je zo veel gemakkelijker dingen gaat onthouden. Oke, ik weet dat niet iedereen graag zijn hele cursus fluoresceert, maar er zijn ook andere alternatieven. Gebruik bijvoorbeeld post its, en deel de cursus op in onderdelen. Een andere tip hierbij is tijdlijnen maken, zeker als je veel visuele zaken moet vanbuiten leren!

stuk,dus doe dit wel enkel bij de noodgevallen.

Nieuws uit archeologie wereld Duikers vinden Romeinse onderwaterschat

17/05/2016 | Bron: REUTERS

Twee duikers hebben vorige maand een groot aantal Romeinse artefacten gevonden voor de Israëlische kust. Het gaat om duizenden muntstukken en bronzen beelden. Enkele weken geleden doken Ran Feinstein en Ofer Raanan naar een wrak dichtbij de oude haven van Caesarea. ‘Het duurde enkele seconden voor we het door hadden’, zegt Raanan over de ontdekking. Al gauw vonden ze meer en meer artefacten op de zeebodem. De Israëlische autoriteiten stuurden hun eigen duikers om de schat naar boven te halen. Ze vonden bronzen beelden, lampen, potten, ankers en duizenden munten met de afbeelding van de Romeinse keizers Constantijn en Lucinius. Sommige objecten dateren van de vierde eeuw voor christus, terwijl andere uit de eerste en tweede eeuw zijn. Volgens archeologen vervoerde het handelsschip waarschijnlijk metaal dat gerecycleerd moest worden. Wellicht verging het schip in een storm en belandde zijn vracht op de bodem van de zee waar ze 1.700 jaar bleef liggen. Zo’n vondst is in de laatste dertig jaar in Israël niet meer gebeurd, melden de bevoegde diensten.

Vondst vrouwelijke mummie bewijst gendergelijkheid in antieke Peru 25/04/16 om 16:41 - bron: Knack

In het Zuid-Amerikaanse land Peru hebben archeologen een vrouwelijke mummie van 4.500 jaar oud ontdekt die een hoge sociale status genoot. Volgens de Peruaanse archeologe Ruth Shady is het een aanwijzing voor (een primitieve vorm van) gendergelijkheid in die tijd. De restanten van de 4.500 jaar oude mummie werden gevonden in de archeologische zone van Aspero. Dat was een vissersdorp in de buurt van de antieke Peruaanse stad Caral, een van de oudste beschavingen van het Amerikaanse continent. Na analyse van het overgebleven skelet, constateerden archeologen dat de vrouw tussen de 40 en 50 jaar moet geweest zijn toen ze stierf. Uit de plaats waar de vrouw begraven werd en de manier waarop dat gebeurde, leidden ze ook af dat de vrouw een hoge sociale status genoot. Zo waren de voorwerpen die in het graf gevonden werden van grote waarde. Het gaat bijvoorbeeld om gekerfde beenderen in de vorm van apen en vogels. Ook het feit dat de verschillende voorwerpen een diverse afkomst hadden, zou een aanwijzing zijn voor de hoge sociale status. Het suggereert bovendien dat er handel gedreven werd tussen Aspero en de stad Caral. Gendergelijkheid 'De vondst van de vrouwelijke mummie kan een bewijs zijn van gendergelijkheid, in die zin dat zowel mannen als vrouwen leidende rollen konden uitoefenen', vertelt archeologe Ruth Shady aan het Peruaanse persagentschap Andina. De Peruaanse archeologe laat voorts weten dat in de buurt van de archeologische site van Aspero acht fluiten gevonden zijn die van dierlijke beenderen gemaakt werden. Dat wijst er volgens haar op dat muziek een belangrijk deel was van het alledaagse leven.

Zet Minoïsche zegelsteen de Griekse kunstgeschiedenis op haar kop? Luc De Roy, bron : vrt news

Een zegelsteen uit de 3.500 jaar oude graftombe van een Myceense krijger maakt het misschien nodig om de geschiedenis van de antieke Griekse kunst te herzien. De afbeelding op de zegel, en dan vooral de weergave van het menselijk lichaam, is van een kwaliteit die men eerder toeschrijft aan de klassieke Griekse periode, zo'n 1.000 jaar later. Eerder hadden vier Minoïsche gouden zegelringen uit hetzelfde graf de onderzoekers al aan het denken gezet over de relaties tussen de Minoërs en de Myceners. In 2015 vonden onderzoekers in een olijfgaard in de buurt van de Griekse stad Pylos het volledig intacte graf van een Myceense krijger of priester. Die was in zijn tijd duidelijk een belangrijk man geweest, want rond het goed bewaarde lichaam van de man lagen niet minder dan 3.000 voorwerpen. De man kreeg de naam "Griffioen-krijger", naar een ivoren plaat met de afbeelding van een griffioen, die samen met hem begraven werd. Een griffioen is een mythisch dier met het lichaam van een leeuw en het hoofd en de vleugels van een arend. Alleen al op basis van de talrijke Een team van de University of grafgiften riep het Griekse ministerie van Cincinnati aan het werk in de schachttombe van de GriffioenCultuur het graf uit tot de belangrijkste krijger (Foto: Departement of archeologische vondst van de laatste 65 jaar op Classics, UC). het Griekse vasteland. Maar het belang van het graf bleek het louter materiële te overstijgen. Zo lagen er vier gouden Minoïsche zegelringen in de tombe, die de onderzoekers deden twijfelen aan een aantal algemeen aanvaarde "feiten" in verband met het ontstaan van de klassieke Griekse beschaving. En dan was er nog de zegelring.

Myceners en Minoërs Het zegel en de andere grafgiften in de tombe doen veronderstellen dat de Griffioen-krijger een belangrijke positie bekleedde in de Myceense samenleving, maar het feit dat zoveel van de artefacten uit de tombe van Minoïsche makelij zijn, doet vragen rijzen over de Myceense cultuur. De consensus bij de archeologen is lang geweest dat de Myceners op het Griekse vasteland dergelijke kostbaarheden eenvoudigweg importeerden of roofden van de welstellende Minoïsche beschaving op Kreta. Hoewel de Minoërs op cultureel vlak hoger stonden dan de Grieken van het vasteland, werden ze onderworpen door de Myceners rond 1500-1400 v.C., ruwweg de periode waarin de Griffioen-krijger gestorven is, en waarin de Myceense paleis-beschaving vorm krijgt, zo wordt algemeen aangenomen. In een reeks lezingen en een studie die vorig jaar gepubliceerd is, argumenteren de leiders van de opgraving in Pylos, Shari Stocker en Jack Davis, dat de ontdekking in het graf van de Griffioen-krijger van vier zegelringen met een zeer gedetailleerde Minoïsche iconografie, samen met andere kostbaarheden die door Minoërs gemaakt zijn, wijst op een veel intensere en complexere uitwisseling tussen de Myceners en de Minoërs. Volgens hen zijn de beide culturen al in een zeer vroeg stadium met elkaar verstrengeld geraakt, een conclusie die aansluit bij recente suggesties dat het verval van de Minoïsche beschaving op Kreta, dat begint rond deze tijd, niet het gevolg is van een agressieve invasie van de Myceners. Het lijkt erg waarschijnlijk dat de Minoërs en de Myceners elkaars taal zullen hebben gesproken, onderling huwelijken zullen hebben gesloten, en elkaars gewoonten overgenomen en verfijnd zullen hebben. En mogelijk zagen ze zichzelf niet met de rigide identiteiten die wij op hen hebben willen kleven. Met andere woorden, het zijn En van de gouden zegelringen uit het graf van de Griffioen-krijger niet de Myceners die aan de basis liggen van (Foto: University of Cincinnati). onze klassieke erfenis, zoals de moderne consensus luidt, en ook niet de Minoërs, zoals in de eerste helft van de 20e eeuw gedacht werd, maar een mengeling van de twee, zo zeggen Davis en Stocker.

Prachtige zegelsteen Het graf van de Griffioen-krijger bleek echter nog meer schatten te herbergen, die het slechts langzaam prijsgaf. In de buurt van de rechterarm van het skelet lag een onooglijk stukje agaat, een halfedelsteen, dat bijna volledig bedekt was met kalksteenafzettingen en ander vuil. Specialisten hadden meer dan een jaar nodig om de agaat voorzichtig volledig schoon te maken, maar al dat werk bleek meer dan de moeite. Het bleek namelijk om een prachtig gem te gaan, een gesneden halfedelsteen, en meer bepaald om een intaglio, een steen waarin de afbeelding is uitgesneden in de diepte, en er niet in reliëf bovenop ligt zoals bij een camee. Toen de complexe details van de afbeelding op de zegelsteen duidelijk werden, waren de onderzoekers geshockeerd te ontdekken dat ze niet minder dan een meesterwerk hadden opgegraven. "Voor de eerste keer naar de afbeelding kijken, was een zeer ontroerende ervaring, en dat is het nog steeds", zegt Shari Stocker op de website van de University of Cincinnati. "Sommige mensen kregen er tranen van in de ogen." De afbeelding op de agaat stelt een gevecht voor waarbij een krijger de doodsteek geeft aan zijn vijand, terwijl een reeds overwonnen vijand aan zijn voeten ligt. Door die afbeelding kreeg de zegelsteen de naam "Pylos Combat Agate". En volgens Stocker en Davis maken het vakmanschap en de delicate details er het prachtigste gegraveerde kunstvoorwerp van dat ooit geproduceerd is in de Egeïsche Bronstijd. De zorgvuldig gegraveerde gevechtsscène is op een stuk harde steen van slechts 3,6 centimeter geëtst, en veel van de details, zoals de ingewikkelde versiering van de wapens en de juwelen, worden pas echt duidelijk als men ze bekijkt door een krachtige lens of zelfs een microscoop. "Een aantal van de details zijn slechts een halve millimeter groot", zegt Davis op de website van de UC. "Ze zijn onbegrijpelijk klein."

Klassieke Griekse kunst "Het lijkt er op dat de MinoĂŤrs kunst produceerden van een niveau waarvan niemand zelfs maar vermoedde dat ze dat konden", zegt Davis. "Het toont dat hun bekwaamheid en belangstelling in figuratieve kunst, in het bijzonder in beweging en in de menselijke anatomie, verder gaat dan wat we dachten. In combinatie met de gestileerde kenmerken, is dat buitengewoon." "Wat fascinerend is, is dat de voorstelling van het menselijk lichaam een niveau van details en musculatuur - weergave van de spieren vertoont, die we verder nergens terugvinden tot de klassieke periode in de Griekse kunst, 1.000 jaar later", zo gaat hij verder. "Het is een spectaculaire vondst." De ontdekking, zo zeggen Davis en Stocker, vraagt om een herziening van de evolutie en ontwikkeling van de Griekse kunst. "Dit zegel zou in alle toekomstige tekstboeken over kunstgeschiedenis moeten opgenomen worden, en het zal de manier veranderen waarop prehistorische kunst bekeken wordt", zegt Stocker. Zij en Davis werken aan een studie over de Pylos Combat Agate, die later deze maand gepubliceerd zal worden in het tijdschrift "Hesperia".

De Griffioen-krijger In het voorjaar van 2015 deed een team van de University of Cincinnati een zeldzame ontdekking: een volledig intact, niet geplunderd graf van een krijger uit de Bronstijd. Het graf dat zo'n 3.500 jaar oud was, lag in een olijfgaard in de buurt van de Griekse stad Pylos, tussen het al eerder opgegraven paleis van Nestor en een tholosgraf, een koepelgraf.

In het graf lag in een houten sarcofaag een zeer goed bewaard skelet van een man, die de Griffioen-krijger genoemd werd naar een ivoren plaat met de afbeelding van een griffioen die tussen zijn benen gevonden werd. De man moet een machtige krijger of mogelijk een priester geweest zijn in de Myceense samenleving. In de schachttombe werden meer dan 3.000 voorwerpen gevonden, uitgestald op en rond het lichaam, waaronder gouden, zilveren en bronzen schalen en kannen, vier massieve gouden ringen, gouden juwelen, een bronzen spiegel met een ivoren handvat, ivoren kammen, honderden halfedelstenen, een bronzen zwaard en andere wapens, en slagtanden van wilde varkens die ooit een helm zullen versierd hebben. Intussen gaat het werk voort om alle geheimen van de tombe van de Griffioen-krijger te ontsluieren. Davis en Stocker, samen met andere specialisten van de UC en studenten, bekijken nu de voorwerpen uit het graf die ze gecatalogiseerd hebben, en een aantal van die voorwerpen worden nog volop schoongemaakt en geconserveerd. "Er komen nog veel meer verrassingen, dat is zeker", zegt Davis.

Specialisten hebben op basis van de schedel een reconstructie gemaakt van het gelaat van de Griffioen-krijger (Illustratie UC).

De crĂ¨che

Lang voor ze de Toverpoort op wekelijkse basis onveilig maakten, liepen onze praesidiumleden onwetend en onbezonnen over deze aardbol. Alhoewel de meeste nog veel van hun kinderlijke karakteristieken hebben behouden, hebben de meeste fysiek wel een groeispurt gekregen! Kan jij ze herkennen?

Ereleden Jean Bourgeois Katrien Van Den Berghe Phebe Vanmol Michiel Bruynseraede Alexander Ballegeer Louise Panaye Bram Jef Vercauteren Vince Van Thienen Koenraad Jonckheere Sophie Dralans Guy De Mulder Marjan Sterckx Philip CrombĂŠ Steven Jacobs Wouter Davidts Frank Vermeulen Devi Taelman