KEEP AN EYE AWARD 2019 GRAND GRANT EVENING
PROGRAMMABOEK
DONDERDAG 28 NOVEMBER 2019 18:30 tot 22:00 uur LANTARENVENSTER Otto Reuchlinweg 996 3072 MD Rotterdam
PROGRAMMA
GRAND GRANT EVENING 2019
18:30
uur
Inloop gasten in de foyer
19:00uur uur 18:30 19:00 uur 19:03 de Jong uur 19:05 19:05uur uur 19:10 uur 19:15 19:10uur uur 19:20 uur 19:15uur uur 19:25 19:35 uur 20:00 uur 20:05 uur 21:00 20:30uur uur 21:20 uur 21:40 uur 21:40 20:45uuruur
Openinggasten GrandinGrant Evening en uitreiking publieksprijs Ontvangst de foyer door directeur NAVB, Paul Akkermans Opening door directeur Nederlandse Academie voor Beeldcreatie, Paul Akkermans, en presentator Wilfried
20:50 uur
Prijsuitreiking
21:00 uur
Borrel en muzikale omlijsting jazztrio
22:00 uur
Einde Grand Grant Evening 2019
Keep an Eye Foundation
Uitreiking publieksprijs Terug- en vooruitblik door presentator Wilfried de Jong Presentatie juryvoorzitter Presentatie Simone Henken en Gaby Guzman Introductie jurypanel Presentatie winnaars 2017, Judith Helmer en Jacqueline Aardenburg Pitches intermezzo genomineerden Muzikaal door Isla van Hout trio Pauze Pauze, muzikale omlijsting jazztrio en juryberaad Pitchfilms en korte toelichting genomineerden Muzikaal intermezzo door van Hout trio en William Barrett Optreden YenTing Lo,Isla Davor Stehlik Prijsuitreiking door juryvoorzitter jazztrio Einde Grand Grant Evening Borrel in de foyer winnaar 2018 Live interview
KEEP AN EYE FOUNDATION De Keep an Eye Foundation houdt de ogen open voor jonge, veelbelovende talenten. Deze getalenteerde muzikanten, kunstenaars, fotografen, ontwerpers en filmmakers krijgen dankzij verschillende beurzen, prijzen, shows en festivals de kans om hun talent te ontwikkelen, nieuwe mogelijkheden te creÍren en bovenal hun creatieve dromen te verwezenlijken. Keep an Eye streeft verder naar uitwisseling tussen de verschillende disciplines en opleidingen. Dit om het werk van de studenten eens in een ander perspectief te zien. Galerie Pouloeuff in Naarden is een initiatief van de Keep an Eye Foundation. Deze eigenwijze galerie biedt een podium aan jong talent, meestal pas afgestudeerde kunstenaars. Een expositie bij Galerie Pouloeuff is vaak een eerste stap in hun carrière en vormt een belangrijke schakel naar kunstverzamelaars en musea. Galerie Pouloeuff ondersteunt startende kunstenaars op het gebied van cultureel ondernemerschap. Via de samenwerking die de galerie aangaat met culturele instellingen en bedrijven kunnen deze jonge talenten hun netwerk vergroten en zich verder ontwikkelen. De galerie heeft geen commercieel doel.
www.keepaneye.nl www.galeriepouloeuff.nl Galerie Pouloeuff Turfpoortstraat 36a 1411 EG Naarden-Vesting
NAVB De Nederlandse Academie voor Beeldcreatie is een opleidingsinstituut met twee faculteiten: de Nederlandse Fotovakschool en de Dutch Filmers Academy. Hier wordt kwalitatief vakgericht fotografie- en filmonderwijs gegeven dat nauw aansluit op de (veranderende) arbeidsmarkt. Onderwijs dat studenten de ruimte geeft om talenten en creativiteit te ontwikkelen ĂŠn dat hen bewust maakt van hetgeen nodig is om ondernemend, marktgericht en succesvol te zijn. Het instituut is groot geworden door klein te blijven: beperkt van organisatie met een focus op kleinschalig onderwijs. De Nederlandse Academie voor Beeldcreatie heeft een voortrekkersrol als het gaat om digitalisering en een leven lang leren. Zo is er de mogelijkheid tot deeltijdonderwijs met een blended learning-programma en is het onderwijs toegankelijker met interactieve tutorials. Daarnaast wordt ondernemerschap met het vakgebied verbonden en worden studenten uitgedaagd om niet alleen vakinhoudelijk te floreren, maar ook marktgericht te handelen. De docenten representeren het beste van twee werelden: zij zijn als professioneel fotograaf of filmmaker inhoudelijk (technisch en conceptueel) zeer goed onderlegd en hebben bovendien vaak een achtergrond als ondernemer, manager, econoom of anders. Hierdoor zijn de studenten niet alleen bewust van het vak, maar ook bewust van de markt.
www.navb.nl
GENOMINEERDEN
BO BORKUS De stad waar alles kan Wanneer de flamboyante Ruychi door de stad fietst op weg naar zijn werk wordt hij uitgescholden. Nageroepen. Geïntimideerd, elke dag opnieuw. Waarom? Hij draagt make-up. Om dit in beeld te brengen maak ik een portrettenserie van make-up dragende mannen die, hoewel ze dagelijks uitgescholden worden, zich niet laten intimideren en trouw blijven aan hun eigen identiteit. Met het Amsterdamse straatbeeld als decor zal ik ze portretteren op een manier waarop hun krachtige persoonlijkheid naar voren komt, op locaties waar zij zichtbaar geconfronteerd worden met intolerantie. Het doel van dit project is om onze denkbeelden over het ‘tolerante Amsterdam’ af te stemmen op de realiteit.
MARJON BROEKHUIZEN Natuur en Plastic, voor altijd verbonden? De fotoserie “Natuur en Plastic, voor altijd verbonden?” is een verdere verdieping van het afstudeerproject “Natuur en Plastic”. In dit voorgaande project werd aangenomen dat wanneer wij mensen zo doorgaan met het gebruik van plastic, wij in de toekomst natuur en plastic niet meer los van elkaar kunnen zien. Maar! Twee maanden na de expositie van deze serie stond er in de krant: “Duiker vindt plastic op diepste punt Marianentrog.” Dat was het moment dat Marjon zich realiseerde dat het project een update nodig heeft: de toekomst is er al. De fotoserie nodigt uit tot dialoog en geeft daarmee de kijker een duwtje in de richting van bewustwording over dit probleem. En hopelijk resulteert dat in iets minder gebruik van plastic.
GENOMINEERDEN
RENEE DE HAAN Symbiose Mijn project geeft mensen met PTSS het gevoel niet alleen te zijn. Tegelijkertijd geeft het naasten inzicht in wat PTSS betekent waardoor men beter kan begrijpen hoe het is om met PTSS te moeten leven. Door van dit project een fotoboek te maken wat in samenwerking met gezondheidsinstellingen verspreid kan worden, wil ik nog meer mensen deze steun bieden. Het boek vertelt het verhaal van Joyce, haar man Jos en hun dochter Rosanne. Joyce zit inmiddels al 6 jaar ziek thuis door haar PTSS die ontstond na de traumatische bevalling van haar dochter. Zoals Joyce zijn er meer mensen in Nederland, het is tijd dat ze gezien en gesteund worden.
YAEL LAROES Doch Ik wil het onzichtbare lijden zichtbaar maken. Lichamelijke ziektes accepteren we, maar psychische ongemakken? Dat wordt minder geaccepteerd. Soms misschien wel niet. Terwijl steeds meer mensen last hebben van psychische aandoeningen. Psychische ziektes zijn ingewikkeld om te begrijpen en in te voelen. Psychiatrische patiënten worden vaak gestigmatiseerd of buitengesloten. Ik wil dit veranderen, stigma’s doorbreken. Ik wil het laten zien. Voor mijn afstudeerserie heb ik zelfportretten gemaakt om de worsteling met mijn lichaam te laten zien. Geen ode, maar mijn oncomfortabele gevoel. Ik wilde bewustwording creëren dat de maatschappij een negatieve kijk heeft op het dikkere lichaam. Ik maakte een statement. En nu wil ik dit weer. Ik wil dit project realiseren samen met de stichting Beautiful Distress. Zij zetten kunst in om lijden zichtbaar te maken en vooroordelen ten aanzien van mensen met een psychische ziekte bespreekbaar te maken en te bestrijden. Ik breng het verborgene naar buiten en laat zien wat mensen niet willen zien.
GENOMINEERDEN
FLORA MADU Nigeria, home of the rich Nigeria is een welvarend land, drijvend op de oliesector. Ondanks de economische groei, leeft 50% van de bevolking in extreme armoede. Hoewel dit natuurlijk onacceptabel is, ben ik van mening dat deze armoedige kant van Afrika altijd wordt belicht in documentaireseries. Om deze reden wil ik iets anders laten zien, iets waar we in Nederland niets van vernemen: de Nigeriaanse elite. De toplaag van de Nigeriaanse samenleving die in enorme villa’s wonen, meerdere dure auto’s hebben en vaak ook eigenaar zijn van een privé vliegtuig. Deze mensen leven in extremen en juist daarom zijn ze zo interessant. Ik wil een fotoserie maken van hun dagelijkse leven en hierbij een andere kant laten zien van de mensen en het leven in Nigeria. Buiten dat dit visueel erg interessant wordt, laat het ons nadenken over gelijkheid, ethiek en vooroordelen.
DANIËL MARTINUS Meet Hermann Het project “Meet Hermann” gaat over intimiteit tussen mensen en humanoids. Dit zijn robots met humane eigenschappen die steeds meer menselijke functies, in bijvoorbeeld de zorg, zullen gaan vervangen. Ik ga een fotoboek produceren met toekomstbeelden over de beperkte menselijkheid van deze humanoids. Met het fotoboek wil ik de impact hiervan laten zien en voelen, om u hier een mening over te laten vormen.
GENOMINEERDEN
LIDEWIJ MULDER For Those We Love “For Those We Love” is een persoonlijke documentaire over het proces van uit huis gaan. Het idee daarvoor ontstond tijdens het maken van mijn afstudeerserie “Voor wie ik liefheb”. Een intiem document dat gaat over het afscheid nemen van mijn kindertijd, loslaten en mijn heimwee naar thuis. Hoe speelt dit thema bij leeftijdsgenoten in andere culturen? Wat is de invloed van gezinstradities en leefomstandigheden? Dit wil ik in beeld brengen en met mijn foto’s de waarde van familie laten zien. Op deze manier wil ik de kijker stil laten staan bij de vraag, of we in de snelheid van het leven niet voorbij gaan aan dat wat zo belangrijk voor ons is.
SEBIHA OZTAS Rebirth De wereldwijde aandacht voor de LGBT community gaat voorbij aan een grote groep die niet de vrijheid heeft om zichzelf, zonder gevaar, te tonen aan de gemeenschap, laat staan zich te uiten. Je vrij voelen en zijn is een taboe. Hoe leeft de transgender community in Turkije en welke manieren tot expressie van de eigen ik hebben ze? Wat beweegt ze om ondanks het overwegend islamitische karakter van het land toch openlijk voor hun standpunt en manier van leven uit te komen? Het is een feit dat er tot op heden transgenders worden vervolgd, gediscrimineerd, mishandeld, verkracht, vermoord of tot zelfmoord worden gedwongen. Daar men in islamitische landen deze groep vrijwel niet belicht, laat staan erkent, wil ik ze zowel in Turkije als de wereld een gezicht en exposure geven, door middel van een boek en expositie. Het project zal een weergave zijn van hun leefomstandigheden, leefwijze en emoties. Ieder individu heeft het recht op een menswaardig bestaan.
GENOMINEERDEN
LYNN SCHÜLLER When the belfast child sings again Na de 29 jaar durende burgeroorlog in Noord-Ierland is Belfast vandaag de dag nog steeds verdeeld. Ondanks het vredesakkoord van 1998 moeten muren en poorten, van soms wel 12 meter hoog, de katholieke en protestantse gemeenschappen nog steeds van elkaar scheiden. Er hangt een kille, afstandelijke en troosteloze sfeer in de stad waar de jongeren van nu in moeten opgroeien. Hoewel deze jongeren graag verbetering en verbondenheid zien in de stad, houdt de oudere generatie de situatie juist in stand. Samen met een journalist ga ik terug naar Belfast, om de jeugd te portretteren, en hun verhalen te kunnen vertellen. Door meer zichtbaarheid aan het onderwerp te geven wordt de kans groter op een mooie toekomst voor de stad.
NAMIRTE STEVENS Cultuur in Natuur Als natuurliefhebber is mij opgevallen dat mensen toch wel vreemde dingen met beplanting doen, ten nadele van de natuur, en ten behoeve van onszelf. Soms zonder dat we het doorhebben, snoeien we de gekste vormen en importeren wij de meest exotische planten voor onze tuin. Met deze fotoserie breng ik gecultiveerde elementen terug naar de oorsprong, de natuur. Deze beelden creëren bewustzijn over hoe wij alles naar onze eigen hand proberen te zetten en zo onze leefomgeving ‘ver-intratuiniseren’. Met mijn project wil ik een buitenexpositie realiseren in het stedelijk landschap. De thema’s van verschillende landschappen worden op een vrolijke en kleurrijke manier in beeld gebracht. De fotoserie houdt tegelijkertijd de kijker een spiegel voor.
In samenwerking met: Stichting Photographic Design Support Keep an Eye Foundation Budgetcam