Issuu

29.09 / godz. 19.00 Kowboje reż. Anna Smolar Teatr Osterwy / Lublin

27.09 / godz. 18.00 i 20.00 The Silent House reż. Mehdi Mashhour Saye theatre group / Iran

30.09 / godz. 19.00 Być jak Beata reż. Magda Miklasz Teatr Współczesny / Szczecin

27.09 / godz. 22:00 Klient kino festiwalowe reż. Asghar Farhadi

30.09 / godz. 11.00 Cuda chor. Birutė Banevičiūtė Teatr Dansema / Litwa

28.09 / godz. 18.00 Trump i pole kukurydzy reż. Paweł Łysak Teatr Polski / Bydgoszcz

30.09 / godz. 19.00 Nie/nasze dane warsztaty prow. Karolina Sosińska

28.09 / godz. 21.30 Zmiana klimatu. O jakimś końcu świata debata

30.09 / godz. 11.00 Cuda spektakl Dance theatre Dansema / Litwa

02.10 / godz. 20.00 An ongoing song reż. Szymon Adamczak DAS Theatre, University of Theatre and Dance Amsterdam (AHK) 03.10 / godz. 19.00 Więzi reż. Olena Apczel Teatr Wybrzeże / Gdańsk 03.10 / godz. 10.00 Nie/nasz hejt warsztaty prow. Filip Gołębiewski

28.09 i 29.09 / godz. 16.00 03.10 i 04.10 / godz. 17.00 Rozmowy o Konstytucji adw. Michał Bukowiński

01.10 / godz. 18.00 Morze ciche reż. Łukasz Zaleski Teatr Nowy / Zabrze

04.10 / godz. 16.00 i 19.00 Post-Europa reż. Angelika Andrzejewski, Arthur Schopa Teatr Polski Bydgoszcz, Blois, Deutsches Nationaltheater and Staatskapelle Weimar

29.09 / godz. 16.00 Rewolucja, której nie było reż. Justyna Sobczyk Teatr 21 / Warszawa

01.10 / godz. 20.00 Wiosna 1966 reż. Martyna Peszko Instytut Teatralny / Warszawa czytanie performatywne

05.10 / godz. 19.00 O mężnym Pietrku i sierotce Marysi. Bajka dla dorosłych reż. Wiktor Rubin Teatr Polski / Poznań

29.09 / godz. 12.00, 17.00 i 21.00 Nietota reż. Krzysztof Garbaczewski Teatr Powszechny / Warszawa 2

1.10 / godz. 20.00 Wiosna 1966 czytanie performatywne reż. Martyna Peszko Teatr Polski / Poznań

02.10 / godz. 18.00 Staś i zła noga reż. Bartłomiej Błaszczyński Teatr Śląski / Katowice

Idea /7 Spektakle konkursowe /13 Kino moralnego niepokoju

/14

The Silent House

/16

Trump i pole kukurydzy

/18

Rewolucja, której nie było

/20

Nowy Teatr / Warszawa

Saye theatre group / Iran

Teatr Polski / Bydgoszcz

Teatr 21 / Warszawa

SPIS TREŚCI

26.09 / godz. 19.00 Kino moralnego niepokoju reż. Michał Borczuch Nowy Teatr / Warszawa

Nietota /22 Teatr Powszechny / Warszawa

Kowboje /24 Teatr Osterwy / Lublin

Być jak Beata

/26

Morze ciche

/28

Staś i zła noga

/30

An ongoing song

/32

Teatr Współczesny / Warszawa

Teatr Nowy / Zabrze

Teatr Śląski / Katowice

DAS Theatre, University of Theatre and Dance Amsterdam (AHK)

Więzi /34

Nie/nasz hejt

/51

O mężnym Pietrku i sierotce Marysi. Bajka dla dorosłych

Studencka rezydencja teatralna

/52

Teatr Wybrzeże / Gdańsk

Teatr Polski / Poznań

/36

warsztaty

KINO FESTIWALOWE /53 Wydarzenia towarzyszące /39

Klient /53

Dramat - Francja /Iran

SPEKTAKLE POZAKONKURSOWE /40 Cuda /40 Teatr Dansema / Litwa

Post - Europa

/42

Wiosna 1966

/44

Teatr Polski Bydgoszcz, Blois, Deutsches Nationaltheater and Staatskapelle Weimar

Jury & Kuratorzy Festiwalu Prapremier 2019 /55 Jury FPP 2019

/56

Kuratorzy FPP 2019

/59

Helena Mikołajska - czytanie performatywne

SPOTKANIA /46

Rozmowy z twórcami spektakli, Rozmowy o Konstytucji Zmiana klimatu. O jakimś końcu świata

/46 /48

EDUKACJA /50 Nie/nasze dane warsztaty

/50

IDEA

Festiwal Prapremier 2019: Nie/obecne

Nie/obecne – hasło tegorocznej edycji Festiwalu Prapremier każe pytać o intelektualne i krytyczne wyzwania stojące przed nowoczesnym teatrem. Dlatego w trzydziestą rocznicę zmiany ustroju, chcielibyśmy poprzez medium teatru przyjrzeć się tematom, figurom, praktykom i emocjom, które są nieobecne lub słabo obecne w demokratycznej przestrzeni publicznej. Interesują nas także głosy tych grup, które po latach marginalnej obecności w życiu publicznym i dyskursie medialnym, w ostatnim czasie za sprawą przemian świadomości społecznej i dzięki sile własnej politycznej aktywności, zaczęły być mocno słyszalne. Jedne z najbardziej wyrazistych przykładów takich działań to sejmowy protest osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów oraz paraliżujący polskie szkoły strajk nauczycieli. Celem obu protestów była walka o godne warunki życia. Ważnym punktem odniesienia dla współczesnego teatru jest także trwający kryzys konstytucyjny oraz podejmowane przez polityków próby podważenia autorytetu sądów i niezależności sędziów, jak również obywatelska niezgoda na tego typu działania. A jednocześnie mamy wrażenie, że wszystkie te tematy, które w ostatnim czasie uobecniły się w dyskursie publicznym, równie szybko ponownie stały się nieobecne. Zniknęły, kiedy tylko przetoczyły się fale protestów albo kiedy przysłonił je nowy, ważny problem. Chcemy pytać o to, co zmieniło się w przestrzeni publicznej po wyczerpaniu się energii wielkich manifestacji, a także o to, czy teatr może pomóc we wzmacnianiu wyrazistości głosów oburzenia oraz, czy jest w stanie stworzyć przestrzeń, w której zostaną one na serio wysłuchane i przedyskutowane. Pragniemy przez to sprawdzić, czy teatr jest gotowy włączyć się w budowanie struktur demokratycznego społeczeństwa i czy potrafi stawać się instytucją prawdziwie publiczną, a więc forum ścierania się różnorodnych racji, poglądów, potrzeb i ich interpretacji, ale także miejscem jednoczenia się różnych grup w celu sprawdzenia swojej liczebności i siły. Niekiedy jednak to, co nieobecne, oznacza nie tyle to, co przemilczane, ile to, co celowo ukryte przed oczami obywateli. 8

Nieobecność w dobie postprawdy przybiera często groźne oblicze manipulacji faktami i statystykami, politycznego kłamstwa, medialnej propagandy lub podważania autorytetu analiz naukowych. Niektóre spośród prezentowanych na festiwalu produkcji stawiają więc sobie za cel badawcze przyglądanie się rzeczywistości społecznej i politycznej, albo dociekanie przyczyn, dla których zafałszowane narracje są wygodne i atrakcyjne. W czasie komponowania programu tegorocznej edycji zależało nam również na wyeksponowaniu stanowisk rewizyjnych, spojrzeń wstecz na historię i teksty kultury, które zamknięte w nowe, prapremierowe opowieści zwracają uwagę na wątki dotychczas w ich lekturze pomijane albo niezauważane. Pragniemy także zwrócić uwagęna te momenty, w których teatr patrzy sam na siebie i sprawdza, jakich głosów i do kogo należących wolał do tej pory nie słyszeć. Ale interesuje nas również używanie przez twórców medium teatralnego do uobecniania jednostkowości, do opowiadania o własnych i cudzych doświadczeniach, przeżyciach, emocjach, do dzielenia się intymnymi historiami, wspomnieniami i prywatnymi poglądami. Spektakle, które pokazane zostaną w czasie tegorocznej edycji festiwalu na różne sposoby, rozpoczynają więc grę między obecnością a nieobecnością, ukryciem i ujawnieniem. Robią to często w zaskakującej, queerowej, żartobliwej albo spektakularnej formie. W tym roku widzowie Prapremier będą mogli zobaczyć aż piętnaście produkcji. Obok przedstawień granych na dużej scenie, zaprezentowane zostaną spektakle małoformatowe – pokazywane w kameralnych przestrzeniach, oszczędne wizualnie (co nie znaczy, że mniej pomysłowe), kładące nacisk na bezpośrednie, bliskie spotkanie z widzem. Mamy poczucie, że takie właśnie produkcje stanowią nurt coraz silniej obecny na polskich scenach, który zaczyna zmieniać przyjęte dotąd w instytucjach reguły gry. Właśnie z tego powodu chcieliśmy dać im sporo miejsca w tegorocznym programie. Zapraszając na Prapremiery mierzące się z tym, co nie/obecne, mamy nadzieję, że doświadczenia, które proponujemy uczestnikom będą prowokowały ich do gorących dyskusji we foyer Teatru Polskiego.

Katarzyna Waligóra

Słowo Prezydenta Bydgoszczy do programu Festiwalu Prapremier 2019

Z ogromną przyjemnością zapraszam miłośników sztuki teatralnej do obejrzenia 15 najciekawszych spektakli ostatniego sezonu, prezentowanych w ramach tegorocznego Festiwalu Prapremier 2019. Hasłem „Nie/obecne” chcemy nawiązać do ważnej dla Polaków, a przypadającej w tym roku rocznicy zmian ustrojowych w kraju, ale także do bieżących wydarzeń w życiu publicznym. To niezwykle wartościowe i cenne, kiedy sztuka splata się z życiem społecznym. Szuka w nim inspiracji, zwraca uwagę widza na zjawiska pozornie nieobecne, a jednak tworzące otaczającą nas rzeczywistość, uwrażliwiając odbiorcę na to, czego z różnych powodów nie dostrzegamy. Wszystkim twórcom dziękuję za wyjątkowe zaangażowanie i otwartość na tematy społecznie wrażliwe. Niech to, co zostanie zaprezentowane, będzie przyczynkiem do wielu dyskusji, bo sztuka wtedy ma sens, jeśli nie przechodzimy obok niej obojętnie. Widzom natomiast życzę, aby stali się aktywnymi uczestnikami niepowtarzalnego święta teatru, które dostarczy im niezapomnianych doświadczeń.

Przemowa Marszałka Województwa Kujawsko - Pomorskiego

Tegoroczna edycja Festiwalu Prapremier kieruje naszą uwagę na „nieobecne” w społecznej przestrzeni problemy. Owa nieobecność jest jednak tylko pozorna, teoretyczna. Zagadnienia, na które kierowana jest uwaga widza, są niezwykle istotne dla współczesnego społeczeństwa. To także kwestie będące przedmiotem troski Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Cieszy mnie, że Festiwal Prapremier podejmuje tematy niestandardowe, trudne i niejednokrotnie niewygodne tj. dotyczące społecznej roli osób niepełnosprawnych, życia w obozach dla uchodźców, zmian klimatycznych, czy statusu kobiet i ich zawodowego rozwoju. Niekiedy poważnie, innym razem żartobliwie lub poprzez spektakularną formę teatr świadomie opowiada o tym, co znaczące. Zapraszam zatem na Festiwal Prapremier, który nie wyklucza a łączy, nie milczy ale odważnie podejmuje trudne kwestie, a nieobecnym nadaje należne miejsce w społecznym dyskursie.

Marszałek Województwa Kujawsko - Pomorskiego Rafał Bruski

Piotr Całbecki

Prezydent Bydgoszczy

SPEKTAKLE KONKURSOWE

Spektakl inspirowany książką „Walden, czyli życie w lesie” H. D. Thoreau oraz kinem moralnego niepokoju, szczególnie filmami Krzysztofa Kieślowskiego i Andrzeja Wajdy. Zderzając XIX-wieczny manifest o życiu prostym i w zgodzie z naturą oraz kino pokolenia naszych rodziców, które reagowało bezpośrednio na wydarzenia społeczno-polityczne w Polsce w latach 70. i 80., chcemy poszukać odpowiedzi na pytanie, czy w dzisiejszym świecie moralność, rodzina, praca, wspólnota, przyroda są skompromitowanymi hasłami z innej epoki, czy też ulegają dynamicznej metamorfozie. Dwa źródła inspiracji łączy w spektaklu samotny bohater – niezależnie czy jego naturalnym środowiskiem jest wielkomiejskie społeczeństwo, czy romantyczne pustkowie nad leśnym jeziorem. Walden w naszym spektaklu to opowieść o znikaniu, wycofywaniu się z życia, a w kontekście tematów kina moralnego niepokoju to gest obywatelskiego nieposłuszeństwa. Można czytać nasz projekt zarówno jako przekorną fantazję o życiu bez ludzi, jak i mroczną fantazję o życiu wśród nich.

Tomasz Śpiewak

Kino moralnego niepokoju Nowy Teatr w Warszawie

Reżyseria Michał Borczuch Dramaturgia Tomasz Śpiewak Scenografia i kostiumy Dorota Nawrot Muzyka Bartosz Dziadosz Reżyseria świateł Jacqueline Sobiszewski

W spektaklu wykorzystane są fragmenty: „Walden, czyli życie w lesie” Henry Davida Thoreau w tłum. Tomasza Śpiewaka Scenariusza filmowego „Amatora” Krzysztofa Kieślowskiego. W scenie „Listy rodzeństwa” wykorzystano fragmenty dziennika Jacka Poniedziałka. Scenografia jest inspirowana wideo-performansem Józefa Robakowskiego „Samochody, samochody” z 1985 roku. W spektaklu wykorzystano następujące utwory muzyczne: Fryderyk Chopin „Mazurek in b minor Opus. 33” Fryderyk Chopin „Nokturn Op.48” Kirby James Leyland „All You Are Going To Want To Do Is Get Back There” Andrzej Korzyński „Wiersz Miłosza”

26.09 / czwartek godz. 19.00 Duża Scena TPB 120 min / bez przerwy Spektakl dla widzów w wieku 16+

Wideo i fotografia użyta w scenografii Wojciech Sobolewski Charakteryzacja Monika Kaleta Obrazy Jan Płatek

Obsada Bartosz Bielenia, Dominika Biernat, Marek Kalita, Maja Ostaszewska / Marta Ojrzyńska, Ewelina Pankowska, Piotr Polak, Jacek Poniedziałek, Eliza Rycembel, Krzysztof Zarzecki

Prapremiera: 25 kwietnia 2019 r. Koproducent: Künstlerhaus Mousonturm

fot. Maurycy Stankiewicz

Asystenci reżysera Jeremi Pedowicz, Aleksandra Śliwińska

Mehdi Mashhour

The Silent House / Cichy dom Saye theatre (Iran)

Reżyseria Mehdi Mashhour Asystent reżysera Fahimeh Hormozi Obsada Benyamin Esbati, Mina Zaman

27.09 / piątek godz. 18.00 i 20.00 Mała Scena TPB 60 min / bez przerwy

Mężczyzna i kobieta spędzają kolejny dzień w obozie dla uchodźców. Wszystko wydaje się naturalne w ich funkcjonowaniu, jednak coś wyraźnie niepokojącego wkrada się w ich związek. Napięcie, które towarzyszy ich relacji potęguje surrealistyczny obraz życia w jedynie pozornej monotonii. The Silent House stanowi wstrząsającą relację z codziennego życia pary uchodźców. „Nie ma nic tak intrygującego jak tajemnica w teatrze, a The Silent House kryje w sobie tajemnicę, która rozwija się miarowo na oczach widza. Mehdi Mashhour, doceniony przez międzynarodową krytykę irański reżyser, prowadzi dwójkę niezwykle utalentowanych aktorów tworząc psychologiczny thriller w teatrze. Ten kameralny spektakl ukazuje niszczycielski wpływ niewypowiedzianych słów i rujnującą niemoc bezlitosnej nudy w każdej relacji miłosnej.” Heather Bagnall, źródło: http://fringereview.co.uk/

Wydarzenia towarzyszące spektaklowi Po spektaklu zapraszamy do kawiarni Teatru Polskiego na rozmowę z twórcami spektaklu „The Silent Hosue”. Po spotkaniu będzie okazja do degustacji specjałów kuchni irańskiej. O 22.00 na Górnym Foyer w ramach kina festiwalowego odbędzie się otwarty pokaz filmu „Klient” w reż. Asghara Farhadi’ego. Po filmie zapraszamy do klubu festiwalowego Zakład?. 16

fot. Saye Theatre

Coś się zaczyna. Zaczyna się koniec. Czy koniec może się zaczynać? A może to początek. „Jesteśmy pierwszym pokoleniem, które odczuwa zmiany klimatyczne oraz ostatnim, które może coś w tym kierunku zrobić”. Słowa Baracka Obamy, które miały zmotywować delegatów konferencji klimatycznej w Paryżu w 2015 roku, stały się silnym hasłem nie tylko środowisk proekologicznych, ale i wielu postępowych polityków i przedstawicieli państw. W swoim przemówieniu prezydent USA wypowiedział jeszcze jedno, szczególnie ważne zdanie, które nie jest już tak często i chętnie powtarzane, choć zdaje się, że powinno: „Klimat zmienia się szybciej niż nasze działania”. Paweł Łysak i Artur Pałyga po pięciu latach wracają na bydgoską scenę, by zastanowić się, jak można uratować świat. Jakie czynniki mogą sprowokować społeczeństwo do wspólnego działania na rzecz dobra planety? Czy jedynym determinantem, który pozwoli przetrwać ludzkości jest strach? W wizji twórców inicjatywę przejmą kobiety, które swoim działaniem zanegują patriarchalne struktury społeczne, polityczne i gospodarcze. Przenosząc akcent na budowanie relacji – zamiast na rywalizację, na opiekuńczość – zamiast dominację, będą znajdować kolejne powody, by aktywnie uczestniczyć nie w ratowaniu starego świata, ale w budowaniu nowego, bardziej sprawiedliwego. Pozostaną jednak w tym zadaniu osamotnione, bo dotychczasowi władcy świata będą mocno zajęci. Szczególnie Trump, który będzie musiał odbyć nieprzyjemną rozmowę z polem kukurydzy, by następnie w pocie czoła poprowadzić śledztwo dotyczące wielkiego spisku roślin. Podobno przeciwko ludzkości.

Artur Pałyga

Trump i pole kukurydzy Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy

Reżyseria Paweł Łysak Scenografia Robert Rumas Kostiumy Konrad Parol

28.09 / sobota godz. 18.00

Godzinę przed każdym przedstawieniem w scenografii spektaklu będą prowadzone działania performatywne, do których oglądania serdecznie zapraszamy. Do czasu rozpoczęcia spektaklu będzie można swobodnie wchodzić i wychodzić z widowni.

Przestrzeń Dużej Sceny TPB 120 min / bez przerwy

Muzyka Stefan Węgłowski Światła Robert Łosicki Wspólpraca artystyczna Anna Włodarska

Inspicjent Adam Pakieła

Spektakl brał udział w 25. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Obsada Dagmara Mrowiec-Matuszak, Emilia Piech, Małgorzata Trofimiuk, Małgorzata Witkowska, Damian Kwiatkowski, Mateusz Łasowski

Prapremiera: 16 lutego 2019 r.

fot. Natalia Kabanow

Video Tamara i Piotr Wyrzykowscy

Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem “Rewolucja, której nie było” jest protest osób z niepełnosprawnościami i ich rodziców (RON), który rozpoczął się w sejmie 18 kwietnia i potrwał do 27 maja 2018 roku. “Jako teatr, który bardzo czujnie, uważnie i krytycznie obserwuje polską rzeczywistość społeczną i polityczną związaną z osobami z niepełnosprawnościami, nie mogliśmy zostawić bez komentarza czterdziestodniowej okupacji sejmu. Taki gest nie może zostać przez nas zignorowany. Miał on swoją wagę, siłę i ciężar! Chcemy jeszcze raz przywołać to wydarzenie i stworzyć

Justyna Lipko-Konieczna, Justyna Sobczyk

w teatrze okazję do wspólnego wejścia w pole napięć społecznych”.

Rewolucja, której nie było

Justyna Sobczyk, reżyserka

Spektakl “Rewolucja, której nie było” nie jest rekonstrukcją wydarzeń, a raczej grą ze znaczeniami i emocjami, które towarzyszyły protestowi w sejmie. Protest, który wiosną obserwowała cała Polska, zostawił po sobie nie tylko rozczarowanie i bolesne świadectwo marginalizacji potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Pozostały po nim także archiwalia – transparenty, listy i pocztówki pisane do protestujących oraz przez nich samych. Skorzystają z nich aktorzy „Rewolucji, której nie było”, ze sceny pytając o to, co wydarzyło się w sejmie, o wizerunek osób z niepełnosprawnościami w Polsce, a w końcu także o to, czy środowisko osób z niepełnosprawnościami może się zintegrować we wspólnej sprawie. Teatralna rewolucja da widzom i aktorom szansę sprawdzenia, czy społeczne przekonanie, że osoby z niepełnosprawnościami mają zrezygnować z rozwoju w obszarze zawodowym, ograniczyć swe potrzeby do minimum socjalnego, a swoje życie prywatne do przebywania w mieszkaniach i specjalistycznych ośrodkach – jest zgodne z ich potrzebą? „Rewolucja, której nie było” to spektakl, którego motorem jest napięcie między odgórnie ustanowioną normą i odstępstwem od niej; między niewypowiedzianymi głośno kryteriami moralnymi i wykrzyczanymi ze sceny osobistymi potrzebami i opiniami aktorów. To teatr, który bada przestrzeń pomiędzy tym, co jawne, a tym, co (jeszcze) ukryte.

Teatr 21 Reżyseria Justyna Sobczyk Dramaturgia Justyna Lipko-Konieczna Ruch sceniczny Justyna Wielgus

29.09 / niedziela godz. 16.00 Opera Nova 120 min / jedna przerwa

Kostiumy i scenografia Wisła Nicieja Asystentka scenografki Aleksandra Tomczyk fot. Grzegorz Press

Reżyseria światła Sebastian Klim Muzyka zespół Pokusa: Tymek Bryndal, Natan Kryszk, Teo Olter Produkcja Dagna Dąbrowiecka, Katarzyna Stępniak Obsada Beata Bandurska, Teresa Foks, Daniel Krajewski, Maja Kowalczyk, Barbara Lityńska, Aleksander Orliński, Martyna Peszko, Maciej Pesta, Aleksandra Skotarek, Magdalena Świątkowska, Piotr Sakowski

Prapremiera: 7 grudnia 2018 r.

„Nietota” to nowy spektakl autorstwa kolektywu Dream Adoption Society w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego odnoszący się do twórczości Tadeusza Micińskiego oraz wykorzystujący zbiorową, wirtualną rzeczywistość i nowe technologie generowane w czasie rzeczywistym. Samo zanurzenie w VR służy w nim nie tyle przeniesieniu do innego świata, ile wykreowaniu współdzielonej przez wszystkich widzów, choć doznawanej przez każdego oddzielnie, prywatnie, rzeczywistości.

Tadeusz Miciński

Gogle VR rekomendowane są dla osób powyżej 12. roku życia. Podczas ich używania może pojawić się uczucie nudności. Zakładając gogle VR, niezbędne do obejrzenia spektaklu, decydują się Państwo na doświadczenie, które może wywołać niepożądane reakcje zdrowotne i zgadzają się Państwo nie dochodzić żadnego odszkodowania z tego tytułu. Jeśli cierpią Państwo na choroby układu krążenia, psychiczne lub związane z problemami z błędnikiem i wzrokiem - przed użyciem prosimy o konsultację z lekarzem i uprzedzenie o tym organizatorów wydarzenia. Używanie gogli VR nie jest zalecane dla osób starszych i kobiet w ciąży.

Nietota Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Producent Wojtek Markowski (Dream Adoption Society) Artyści VR Maciej Gniady, Marta Nawrot, Mateusz Świderski, Jagoda Wójtowicz (Dream Adoption Society)

29.09 / niedziela godz. 12.00, 17.00 i 21.00 Mała Scena TPB 75 min / bez przerwy

Choreografia Iza Szostak Rekwizyty Jan Strumiłło

W spektaklu wykorzystywane są głośna muzyka i efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością). Osoby wrażliwe na ten rodzaj oświetlenia prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności.

fot. Magda Heuckel

Reżyseria Krzysztof Garbaczewski

Reżyseria światła Piotr Pieczyński Kostiumy Marcin Kosakowski Muzyka Jan Duszyński Inspicjent Kuba Olszak Obsada Karolina Adamczyk, Aleksandra Bożek, Magdalena Koleśnik, Oskar Stoczyński, Iza Szostak (gościnnie), Julian Świeżewski, Julia Wyszyńska

Spektakl realizowany w ramach III edycji Festiwalu Sztuki i Społeczności Miasto Szczęśliwe.

Prapremiera: 6 października 2018 r.

Michał Buszewicz

Kowboje Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie Reżyseria i dramaturgia Anna Smolar Dramaturgia Michał Buszewicz Scenografia i kostiumy Anna Met Opracowanie muzyczne i reżyseria świateł Rafał Paradowski

29.09 / niedziela godz. 19.00 Duża Scena TPB 110 min / bez przerwy

Asystent do spraw organizacyjnych, inspicjent i sufler Monika Jabłońska-Sowa Asystent scenografa Stefania Jabłońska Obsada Daniel Dobosz, Maciej Grubich, Przemysław Gąsiorowicz, Justyna Janowska, Edyta Ostojak, Sonia Roszczuk, Jolanta Rychlowska

Prapremiera: 12 kwietnia 2019 r.

Spektakl „Kowboje” to próba przeniesienia pokoju nauczycielskiego w świat dzikiego zachodu. Kto tu kogo kolonizuje i czy nieustający pojedynek jest jedynym sposobem na osiągnięcie celu? Czy relacje oparte na przemocy, pozwalają się czuć bezpiecznie? Jeśli tak, to komu? Czy spontanicznie uwalniane agresja i wybuchy frustracji są właściwą metodą rozwoju? Czy codzienny strach i niepewność nie doprowadzają do strat, których nie uda się już odrobić? 24

Inspiracją do powstania spektaklu były spotkania przeprowadzone z lubelskimi nauczycielami przez reżyserkę Annę Smolar i dramaturga Michała Buszewicza. Podczas czterech sesji wywiadów - warsztatów uczestnicy opowiadali o poczuciu misji, o trudnościach, sukcesach i frustracjach towarzyszących wykonywaniu zawodu nauczyciela. Warsztaty pozwoliły nazwać i uchwycić sprawy, które nie mogłyby się pojawić w spektaklu bez wkładu ekspertów od nauczycielskiego życia. Serdecznie dziękujemy za spotkanie i pomoc. (Jednocześnie chcemy podkreślić, że postacie przedstawione w spektaklu mają charakter fikcyjny). “Nauczyciele, w Teatrze im. Juliusza Osterwy przygotowaliśmy przedstawienie o Was. Westerny zazwyczaj opowiadają o starciu sił reprezentujących wartości pozytywne - najczęściej honor i poświęcenie, z siłami zła. Western „Kowboje” opowiada także o przemocy instytucjonalnej i systemowej, której jako grupa zawodowa poddawani są nauczyciele, reagują na nią, ale i czasem sami ją przedłużają. W tworzeniu przedstawienia zainspirowały nas znane Państwu książki, przedstawiające alternatywne spojrzenie na wychowanie i edukację (Jacques Rancière „Mistrz ignorant”, Janusz Korczak „Prawo dziecka do szacunku”, Jacques Rousseau „Emil, czyli o wychowaniu”), ale też warsztatowe spotkania z gronem nauczycieli szkół podstawowych, gimnazjów i liceum w Lublinie. Stąd wiemy, że są wśród Was tacy, którzy poczuli autentyczne powołanie, aby stać się wychowawcą i pedagogiem i dalej je czują. I tacy, którzy obserwują narastające zawodowe wypalenie. I tacy, którzy, doświadczając braku społecznego zaufania, z tęsknotą patrzą na Finlandię, gdzie nauczyciel oznacza prestiżowy, dobrze opłacany zawód, ale też rzeczywiste powołanie i psychologiczne umiejętności, nowoczesne myślenie. Tymczasem, jak mówi jeden z nauczycieli, w systemie który znamy, ośmiolatek jeszcze wierzy, że kartkówki mają sens. Szesnastolatek nie ma już złudzeń. Pisze je bez przekonania, żeby kogoś zadowolić. Zadajemy pytanie o to jakiego mistrza szukamy, kim ma być nauczyciel i jak odpowiedzialnie i mądrze służyć najgłębszej potrzebie człowieka – poznawania i rozwoju tak, aby doświadczenie wyniesione ze szkoły mogło odegrać w uczniowskim i dorosłym życiu autentyczną emancypacyjną rolę. Liczymy na to, że nasz spektakl wpisze się w dyskusję nie tylko o tym, jak nauczyciel jest postrzegany, ale także jakich wzorców chcemy dla przyszłych uczniów.” fot. Natalia Kabanow

Muzyczne show jakiego jeszcze nie było. Spektakl, który wzruszył i rozbawił do łez samą Beatę Kozidrak. Zachwyt publiczności budzą aranżacje hitów BAJMU i przezabawne kreacje aktorskie, nadające im nowe, często zaskakujące znaczenie. W teatrze wszystko jest możliwe, nawet najbardziej niepozorny emerytowany policjant, zakonnica czy właściciel bistra z kebabem mogą „być jak Beata”. Zapraszamy zwyczajne dziewczyny, estradowe bestie i skromnych wrażliwców, wszystkich – zadowolimy nawet najbardziej wymagających. Jeśli jesteś sobą i spełniasz marzenia, to możesz wszystko – także „być jak Beata”! Przyjdź i się przekonaj.

Być jak Beata Teatr Współczesny w Szczecinie Pomysł Piotr Domalewski Dramaturgia Żelisław Żelisławski Reżyseria Magda Miklasz Aranżacje muzyczne i przygotowanie wokalne Tomasz Lewandowski Scenografia Mirek Kaczmarek

Muzyka na żywo Instrumenty klawiszowe Tomasz Lewandowski

fot. Monika Stolarska

Piotr Domalewski, Żelisław Żelisławski

Bas i moog Paweł Rozmarynowski Gitara Waldemar Zieliński Perkusja Kuba Fiszer

Kostiumy Hanka Podraza Video Kamila Paradowska Reżyseria światła Piotr Nykowski Charakteryzacja Sylwia Kaźmierowska-Kowalik Asystent reżysera Magdalena Wrani-Stachowska Obsada Maria Dąbrowska, Magdalena Wrani-Stachowska, Arkadiusz Buszko, Maciej Litkowski oraz Jacek Piątkowski, Tomasz Stępień i Bartłomiej Makuła ze specjalnym udziałem Katarzyny Kossak

30.09 / poniedziałek godz. 19.00 Duża Scena TPB 140 min / bez przerwy

Prapremiera: 2 lutego 2019 r.

Współczesna kultura oparta jest głównie na dźwięku, dlatego też osoby głuche i niedosłyszące często boją się przełamać i wyjść z domu, chociażby na spektakl do teatru. Dlatego też Teatr Nowy w Zabrzu „wychodzi” do szkół, ośrodków i placówek wychowawczych, w których uczą się dzieci z wadami słuchu. Głównym bohaterem spektaklu jest nastoletni Emilio. Tematem, jego dorastanie – wśród rówieśników, rodzeństwa, rodziców w krajobrazie śródziemnomorskiej, słonecznej Katalonii. Emilio jednak nie jest zwykłym chłopcem – nie zna bowiem, tak oczywistego dla większości ludzi, świata dźwięków, nie słyszy od urodzenia. Nie zna swojego głosu, a nawet się go boi. Potrzebuje „tłumacza” – kogoś, kto przełoży mu język dźwięków na jego własny. Znajduje się przyjaciel rodziny – Javier. Tylko jak przełożyć na ten „cichy” język szum fal, pisk mew, płacz dziecka czy pijackie wrzaski ojca? Poetycka i mądra opowieść, która daje wiarę w sens życia, nawet wtedy, gdy świat nie chce nas usłyszeć. Historia chłopca, który szuka akceptacji i zrozumienia. Opowieść o dorosłych i wyzwaniach, w obliczu których stają, by odpowiedzialnie i mądrze wychować dziecko.

Jeroen Van Haele

Morze ciche

Przekład Jadwiga Jędryas Reżyseria Łukasz Zaleski Adaptacja i wideo Amadeusz Nosal Scenografia i kostiumy Kaja Migdałek

1.10 / wtorek godz. 18.00 Mała Scena TPB 75 min / bez przerwy

Muzyka i dźwięk Kamil Tuszyński

Spektakl „Morze ciche” powstał w ramach Konkursu im. Jana Dormana.

Obsada Anna Konieczna, Danuta Lewandowska, Joanna Romaniak

Prapremiera: 4 października 2018 r.

fot. Pawel JaNic Janicki

Teatr Nowy w Zabrzu

Konkurs im. Jana Dormana na produkcję spektaklu prezentowanego w szkołach wynika z potrzeby podniesienia jakości artystycznej przedstawień pokazywanych w placówkach oświatowych. Ideą konkursu jest z jednej strony wspieranie szkoły poprzez kształtowanie bogatej i różnorodnej oferty spektakli przygotowanych z myślą o wieku i potrzebach uczniów oraz specyficznych szkolnych warunkach, z drugiej zaś – wspieranie mobilności teatrów i otwieranie ich na wyzwania bezpośredniego kontaktu z widzem poza murami ich instytucji. Patronem konkursu jest Jan Dorman – wybitny twórca polskiego teatru, reżyser i pedagog, wieloletni dyrektor Teatru Dzieci Zagłębia w Będzinie. Produkcja spektaklu została dofinansowana w ramach Konkursu im. Jana Dormana, którego organizatorem jest Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.

Katarzyna Błaszczyńska

Staś i zła noga Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach Adaptacja Katarzyna Błaszczyńska Reżyseria Bartłomiej Błaszczyński Scenografia, kostiumy i reżyseria światła Magdalena Grundwald Choreografia Sylwia Hefczyńska-Lewandowska Muzyka Jakub Adamiak Muzyka na żywo Patrycja Hefczyńska Obsada Katarzyna Błaszczyńska, Dawid Kobiela, Michał Rolnicki, Koproducent Śląski Teatr Lalki i Aktora ATENEUM w Katowicach

2.10 / środa godz. 18.00 Przestrzeń dużej sceny TPB 60 min / bez przerwy Spektakl nie tylko dla młodego widza.

Prapremiera: 14 grudnia 2018 r. Spektakl na podstawie komiksu Tomasza SPELLA Grządzieli „Przygody Stasia i Złej Nogi” Spektakl finałowy 25. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Staś przyjaźni się ze swoją Złą Nogą, ale Mama powoli zaczyna martwić się, że ten nietypowy przyjaciel sprowadzi na jej syna nieszczęście. Chłopiec, choć nie traci dobrego humoru, zaczyna przynosić ze szkoły kiepskie oceny i powoli traci kolejnych znajomych. Mama również wydaje się nie mieć szczególnego szczęścia do międzyludzkich relacji. Czy Zła Noga jest naprawdę taka zła? A może to tylko wymysł Stasia, który próbuje wymigać się od obowiązków i kar?„Staś i Zła Noga” to opowieść o kilkunastoletnim chłopcu z niepełnosprawnością, którego samotnie wychowuje Mama. O ich zmaganiach z codzienną rzeczywistością, przezwyciężaniu przeciwności i poszukiwaniu przyjaciół. Wszystko to podszyte solidną dawką ironicznego humoru, bo przecież ta historia to znacznie więcej! Mama walczy z systemem, Staś trenuje zdolności telepatyczne, a Zła Noga marzy, by zostać kosmonautką. Jak potoczą się ich historie? 30

fot. Przemysław Jendroska

„An Ongoing Song” to przedstawienie wyrosłe z cielesnego i wizualnego imaginarium. Przybiera formę duetu, żeby wyobrazić sceniczną relację ciała i jego komórek do niewykrywalnego wirusa zamieszkującego jego krew. Poprzez performatywne gesty, poezję i obiekty wykonane z lateksu oraz drewna, Szymon Adamczak i Billy Mullaney żonglują kompleksowością ludzkich relacji, podejmowaniem ryzyka, pożądaniem, współzależnością, odpowiedzialnością, utratą niewinności, czarnym humorem i tkliwością. Szymon Adamczak zajmuje się tworzeniem praktyki artystycznej w kontekście społecznego, kulturowego i artystycznego dziedzictwa związanego z tematyką HIV/AIDS. W tej autobiograficznej pracy zrealizowanej w ramach programu DAS Theatre w Amsterdamie zadaje pytanie, w jaki sposób i czy w ogóle możemy żyć jako ludzie w harmonii z wirusami. Biorąc pod uwagę rozwój medycyny i nauki, w tym performansie proponuje poetykę łączącą osobiste wyznanie, syntetyczne i naturalne materiały oraz działania sceniczne, które zapraszają widza do refleksji nad doświadczeniem choroby i momentami na nowo definiującymi nasze życia.

An ongoing song DAS Theatre, University of Theatre and Dance Amsterdam (AHK)

Scenografia i przestrzeń Paweł Szubert Dramaturgia i muzyka Panna Adorjáni

Plakat Michał Loba

Mentor Jeroen Fabius Współpraca Ahmed El-Gendy, Olga Drygas Obsada Szymon Adamczak, Billy Mullaney

Research do projektu został zrealizowany podczas wizyty studyjnej w Visual AIDS Foundation w Nowym Jorku, dzięki wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza Trasa spektaklu została dofinansowana w ramach programu mobilności I-Portunus

Mała Scena TPB 60 min / bez przerwy

Kostium Stefan Vella

Opieka artystyczna Manolis Tsipos, Zhana Ivanova

Spektaklowi towarzyszy wybór tekstów wydany w formie artystycznego zina.

2.10 / środa godz. 20.00

Prapremiera: 10 września 2019, Amsterdam Fringe Festival Polska premiera: 2 października 2019, Festiwal Prapremier w Bydgoszczy

fot. Thomas Lenden

Reżyseria Szymon Adamczak

Zastanawiałem się nad sposobem wyrażenia nieważkości tego duetu. Nad fantomowym bólem, który czułem w otwartych ranach tych, którzy byli przede mną, i w testamencie tych, którzy mi go zapiszą. Z myślą o nich hodowałem kwiaty w butelkach po lekach. Zrozumiałem, że wirus jest przerażająco świetnym performerem. Całkowita liczba zarażonych na całym świecie jest porównywalna do populacji kraju, z którego pochodzę. I to jest tragedia.

- Gdy próbuję wymówić tytuł tego spektaklu, wychodzi mi na końcu coś między „i” a „y”. Wiem, że to dwa różne słowa, ale na szczęście znaczą z grubsza to samo; co innego „przeszłość” i „przyszłość”, których nie umiem odróżnić, a to jednak poważniejszy problem – tak zaczyna się ta historia. Bohaterka urodzona w Donbasie na wschodniej Ukrainie opowiada o swoim kraju z innej perspektywy niż ta, z jaką patrzy się na Ukrainę w Polsce, czyli głównie przez pryzmat tego, co dzieje się we Lwowie i Kijowie. Mówi o tym, jak wygląda Polska z perspektywy Ukrainy, ale przede wszystkim opowiada o samej Ukrainie, kraju niezwykle zróżnicowanym, przeoranym dodatkowo przez trwający od 2014 roku wewnętrzny i zewnętrzny konflikt. „Więzi” oparte są na dziennikach i relacjach Oleny Apczel, ukraińskiej reżyserki i performerki, która była świadkiem dramatycznych wydarzeń w Kijowie, Charkowie i innych miastach Ukrainy, które zapoczątkowały „rewolucję godności”, a w jej następstwie hybrydową wojnę. Była na froncie jako wolontariuszka, organizowała pomoc rodzinom poległych, ale przede wszystkim była świadkiem, jak wyostrzone przez Majdan podziały infekują kraj i ludzi, przechodząc w poprzek miast, grup przyjaciół, a nawet rodzin - w tym jej własnej. - Przez pogmatwanie relacji w mojej rodzinie chciałam ukazać skomplikowaną sytuację społeczno-polityczną w kraju, gdzie jakikolwiek wybór w warunkach wojny prowadzi do wyrzeczenia się czegoś. Z jednej strony nacjonalizm i patriotyzm są niezbędne, by konsolidować naród, z drugiej oznaczają dla wielu podążanie w stronę państwa, w którym wszyscy mówią tak samo, wierzą tak samo i myślą tak samo. A to nie jest możliwe w kraju tak wieloreligijnym, wielojęzycznymi wielonarodowym jak Ukraina – mówi reżyserka. „Więzi” to spektakl o życiu „pomiędzy”: pomiędzy Ukrainą i Polską, pomiędzy Ukrainą wschodnią i zachodnią, pomiędzy narzucanymi przez różne środowiska narracjami. Ale przede wszystkim to rzecz o wyborze między potrzebą i chęcią służenia ojczyźnie a miłością do rodziny i rodzinnej ziemi. I o okolicznościach, które sprawiają, że obie te miłości mogą się wykluczać.

Jarosław Murawski, Michał Buszewicz (na podstawie dzienników i relacji Oleny Apczel)

Więzi Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Dramaturgia Jarosław Murawski Scenografia i kostiumy Natalia Mleczak Światło i video Szymon Kluz Asystent reżysera Katarzyna Dałek Inspicjent i sufler Katarzyna Wołodźko Projekt plakatu Mirosław Adamczyk

Obsada Małgorzata Brajner, Agata Bykowska, Katarzyna Dałek, Jacek Labijak, Krzysztof Matuszewski

3.10 / czwartek godz. 19.00 Przestrzeń Dużej Sceny TPB 110 min / bez przerwy Prapremiera: 06 stycznia 2019 r.

Spektakl brał udział w 25. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

fot. Dominik Werner

Reżyseria Olena Apczel

Wydarzenie towarzyszące spektaklowi O godzinie 18.00 na Górnym Foyer zapraszamy na prelekcję Pana Jakuba Herolda, byłego konsula RP we Lwowie, który był obserwatorem wyborów prezydenckich i parlamentarnych na Ukrainie w 2014 roku. Tego dnia, w przestrzeni Teatru Polskiego, zapraszamy również do obejrzenia wystawy plakatów, ukraińskich ilustratorów z grupy Pictoric. Projekt Yellow & Blue przedstawia Ukrainę, jej miejsca i tradycje, które trudno znaleźć, przeglądając przewodniki turystyczne. Język i styl plakatów tworzy nowoczesny obraz Ukrainy, wypełniony jasnością i specyficzną ironią. Po spektaklu zapraszamy do kawiarni Teatru Polskiego na rozmowy z twórcami spektaklu „Więzi” w reżyserii Oleny Apczel. Po spotkaniu będzie okazja do degustacji specjałów kuchni ukraińskiej. 34

O swobodnej autoekspresji można było tylko marzyć. Kobiety w epoce wstydu, w epoce braku narzędzi, za pomocą których mogłyby ten wstyd opisać, uciekały w bardzo niekompletne autoportrety. Kawałki wolności musiały wyrywać, nie raz narażając się na śmieszność. Maria Konopnicka spędziła ostatnie dwadzieścia lat swojego życia u boku młodszej od siebie o dwie dekady kobiety – podróżując z nią po Europie, pisząc, próbując się z jednej strony uwolnić od nadzoru ekspertów i ojczyźnianych zobowiązań, z drugiej zaś pracując literacko na wizerunek wieszczki. Konopnicka nie pozwalała się nawet fotografować, pisane przez siebie listy nakazywała niszczyć adresatom, chciała mieć kontrolę nad wszystkim, co było z nią kojarzone. Ten starannie wypracowany wizerunek musiał pochłaniać ogromne ilości czasu i kosztować wiele siły twórczej. Spektakl „O mężnym Pietrku i sierotce Marysi. Bajka dla dorosłych” jest fantazją natemat Konopnickiej, którawyrywa się wizerunkom ioczekiwaniom – poprzez eksperyment sprawdza, z jakich pragnień, celów i postaw się składa. Odtwarza te spalone listy, te notatki na marginesie, te przemilczane dekady spędzone pod rękę z Marią Dulębianką, zwaną przez nią „Pietrkiem z powycieranymi łokciami”. Ile było (i jest) takich par „przyjaciółek”, „ciotek”, „sióstr” we wsiach i miasteczkach? Par, które o swojej miłości nie mogły nawet szeptać, bo nie miały słów, obrazów i pojęcia, że we wsi obok żyją ich odbicia? Ile zapomnianych, przemilczanych pocałunków, wzruszeń, wspólnych podróży i towarzyszenia w odchodzeniu, których już nigdy nikt nie opowie? Ile pustych domków, w których mieszkały takie pary dziewcząt, kobiet? Czy Konopnicka może być patronką takich cichych, zapomnianych miłości?

Jolanta Janiczak

O mężnym Pietrku i Sierotce Marysi. Bajka dla dorosłych Teatr Polski w Poznaniu

Dramaturgia Jolanta Janiczak Scenografia Wiktor Rubin Kostiumy Hanna Maciąg Muzyka Krzysztof Kaliski Światło i wideo Marek Kozakiewicz Asystentka reżysera i scenografa Monika Winiarska Inspicjent Magdalena Matusewicz Produkcja Zuzanna Głowacka

Obsada Barbara Krasińska, Agnieszka Kwietniewska, Monika Roszko, Zuzanna Saporznikow, Kornelia Trawkowska, Mariusz Adamski, Michał Kaleta

5.10 / sobota godz. 19.00 Duża Scena TPB 90 min / bez przerwy

fot. Magda Heuckel

Reżyseria Wiktor Rubin

Prapremiera: 27 października 2018 r.

O czym pisałaby Maria Konopnicka, gdyby żyła w dzisiejszych czasach? Co zawierały listy spalone przez jej córki? Co jest zapisane w rytmie jej wierszy? Jakie nienazwane pragnienia, tęsknoty? W epoce pozytywizmu, kobieta chcąca pisać i z tego pisania się utrzymywać, chcąca omijać cenzurę, ale jednocześnie być słyszalna, musiała mierzyć się z dziesiątkami ograniczeń, iść na kompromisy, siebie samą przemilczać, kierować pióro na „sprawy ważne”, zaznaczyć swoje zaangażowanie w walkę narodowo- wyzwoleńczą. Swoje sprawy, problemy codzienności, relacje z dziećmi, opresyjne małżeństwa, rozczarowania relacjami, biedę, należało mieć schowane głęboko w szafie i używać siebie tylko wtedy, gdy mogło to posłużyć większej idei. Należało mieć zwłaszcza w szafie relacje, które nie mieściły się w „normie”. 36

WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE

SPEKTAKLE POZAKONKURSOWE

Cuda Dance theatre Dansema / Litwa

Choreografia Birutė Banevičiūtė Obsada Agnė Ramanauskaitė, Mantas Stabačinskas

30.09 / poniedziałek godz. 11.00 Górne Foyer 40 min / bez przerwy spektakl dla dzieci w wieku 3-6 lat

Spektakl przeniesie dzieci w świat magicznej opowieści o tym, jak małe rzeczy takie jak kawior, jajko, robak lub ziarno, zamieniają się w piękny kwiat, kolorowego motyla, zieloną żabę czy niezdarnego pingwina. To historia o milionach komórek łączących się w jeden organizm i rosnących w siłę, by w efekcie powstało jedyne w swoim rodzaju życie. Twórcy tanecznego performansu ukażą ten proces jako wyjątkową i niepowtarzalną drogę, tworząc obraz złożony z feerii barw i kolorów, dźwięku i ruchu.

fot. Veronika Morkvėnaitė / D. Matvejevas

„Post-Europa” to międzynarodowy projekt z udziałem młodych uczestników z Francji, Polski i Niemiec. Praca nad spektaklem rozpoczęła się od zbadania, w jaki sposób młodzi obywatele w tych trzech konkretnych krajach definiują stan współczesnej Europy. Młodzi uczestnicy korespondowali ze sobą w trakcie trwania projektu oraz wymieniali się swoimi obserwacjami i poglądami, dzielili wątpliwościami i obawami, w końcu przedstawiali swoje plany i życzenia wobec nieuchronnie zbliżającej się dorosłości. Kreacja zbiorowa, która była podstawą współpracy młodzieży, zaowocowała spektaklem opartym na samodzielnych badaniach współczesnego stanu Europy oraz wyobrażeniach post-europejskiej przyszłości. Twórcy swoim projektem wyrazili nadzieję na odnalezienie definicji nowej i „ulepszonej” Europy przyszłości. Ich praca artystyczna koncentrowała się przede wszystkim na kierunku, w którym zmierza Wspólnota Europejska oraz na tym, jakie utopijne sugestie młodzi ludzie mogą wnieść do europejskiej idei.

SPEKTAKLE POZAKONKURSOWE

Teatr Polski w Bydgoszczy, Deutsches Nationaltheater Weimar, European Youth Education and Meeting Centre Weimar (Niemcy), Miasto Blois (Francja) Reżyseria Angelika Andrzejewski, Arthur Schopa Choreografia i opieka artystyczna Arthur Schopa Scenografia i kostiumy Torsten Thiele

04.10 / piątek godz. 16.00 i 19.00

fot. Daria Sobik

Post-Europa

Mała Scena TPB 35 min / bez przerwy

Dramaturgia Eva Bormann Muzyka Raimund Kroboth Dźwięk Michael Rudolph Asystent reżysera Robert Ziesenis Obsada Assem Ajaini, Arwen Burgau, Alix Chacun, Clovis Fourdrinier, Jette Friedrich, Ida Habisreuther, Theresa Hammer , Igor Kondrat, Zuzanna Kot, Amos Lange, Kacper Malak, Olga Perczyńska, Martin Quinet, Patrycja Struwe, Ksawery Tracz, Paul Uziel

Prapremiera: 4 lutego 2019 r.

Projekt zrealizowany w ramach programu Erasmus+. Spektakl został zaprezentowany podczas festiwalu „Week of Democracy” w Deutsches Nationaltheater Weimar.

Helena Mikołajska

Wiosna 1966 czytanie performatywne Czytanie powstało w ramach organizowanego przez Instytut Teatralny w Warszawie projektu SCENA NIEPODLEGŁYCH KOBIET, którego kuratorką jest Agata Adamiecka. Reżyseria Martyna Peszko Dramaturgia Justyna Lipko-Konieczna Materiały wideo Magda Mosiewicz

01.10 / wtorek godz. 20.00

fragment plakatu “Wiosna 1966” - Instytut teatralny

SPEKTAKLE POZAKONKURSOWE

Górne Foyer TPB

Muzyka Maciej Łukasz Szymborski Obsada Dorota Landowska, Małgorzata Trofimiuk, Małgorzata Witkowska Wiosna 1966 w reżyserii Martyny Peszko to odważna próba zmierzenia się z kondycją zawodu aktorki w panującym modelu teatru. Punktem wyjścia do rozważań prowadzonych przez zaproszone do projektu trzy aktorki dramatyczne: Dorotę Landowską, Małgorzatę Trofimiuk i Małgorzatę Witkowską jest tak zwana spowiedź Haliny Mikołajskiej – tekst z archiwum prywatnego, w którym ta wybitna przedwojenna aktorka, dama scen polskich, heroina, ale też polityczka, działaczka społeczna, założycielka KOR-u, rozlicza się w czasie trwającej po operacji rekonwalescencji z wpisanymi w zawód aktorki wyzwaniami, oczekiwaniami, marzeniami i rozczarowaniami towarzyszącymi relacjom aktorki z jej publicznością. Głównymi protagonistami tego spotkania są bowiem właśnie aktorka i publiczność – to widzowie stają się powiernikami wypowiadanych niezwykle odważnie tez dotyczących panującej w teatrze hierarchii, gier środowiskowych wywyższających jednych kosztem drugich, niesprawiedliwości ekonomicznych, czy uzależnienia instytucji teatru od władzy państwowej i dyktowanych przez nią warunków.

Sekrety skrzętnie ukrywane wychodzą zza zamkniętych drzwi dyrektorskich gabinetów i aktorskich garderób, a wypowiedź aktorek staje się w ich ustach manifestem na drodze do sprawiedliwiej urządzonego teatru. Nie bez znaczenia jest, że główną treść scenariusza tego czytania performatywnego tworzy tu tekst wieńczący trzeci tom wydawnictwa HyPaTia, feministycznego projektu badawczego, przywracającego kobiece głosy twórczyń polskiego teatru, pod tytułem “Nieświadomość teatru”. Idąc za tropem sugerowanym przez tytuł tomu można uznać, że tylko wypowiedzenie treści nieświadomej, zepchniętej poza dotychczasowy porządek mowy i wypartej jako niewygodna czy wstydliwa pozwoli dokonać zmiany w społecznym odbiorze teatru i renegocjować krzywdzące niejednokrotnie zasady, na jakich się on opiera. Ważnym aspektem tej wypowiedzi są prywatne głosy współczesnych aktorek wplecione w tekst Mikołajskiej. Dzięki temu na scenie dochodzi do poruszającego dialogu, w którym teatralna współczesność, niepozbawiona przecież refleksji krytycznej, zaskakująco przegląda się w historii, skłaniając do nieoczekiwanych wniosków.

SPOTKANIA Pospektaklowe rozmowy z twórcami Kawiarnia Teatralna

Prowadzenie Katarzyna Waligóra Jakub Papuczys

Korzystając z wieloletnich doświadczeń rozmów z twórcami spektakli zaproszonych na Festiwal Prapremier, Teatr Polski w Bydgoszczy kontynuuje tę formułę wymiany doznań estetycznych i intelektualnych w tegorocznej edycji Festiwalu Prapremier Nie/obecne 2019.

Rozmowy o Konstytucji

28.09 i 29.09 / godz. 16.00 03.10 i 04.10 / godz. 17.00

Prowadzenie adw. Michał Bukowiński

Gabinet dyrektora TPB 60 min

Jaki wpływ na przeciętnego obywatela ma kryzys konstytucyjny? Czy Konstytucja mogła się „przeterminować”, jak sądzą niektórzy? A może została niepoprawnie skonstruowana? Teatr Polski we współpracy z Okręgową Radą Adwokacką w Bydgoszczy zaprasza na kameralne spotkania dotyczące Konstytucji RP. W ramach Festiwalu Prapremier „Nie/obecne” odbędzie się cykl rozmów z adwokatem Michałem Bukowińskim, które będą dotyczyć wagi i znaczenia Konstytucji, zagrożeń związanych z nierespektowaniem jej założeń, a także jej niebagatelnego wpływu na zachowanie demokracji w Polsce i suwerenności najważniejszych instytucji publicznych.

KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 kwietnia 1997 r. PREAMBUŁA W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny, odzyskawszy w 1989 roku możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o Jej losie, my, Naród Polski - wszyscy obywatele Rzeczypospolitej, zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna, jak i nie podzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł, równi w prawach i w powinnościach wobec dobra wspólnego - Polski, wdzięczni naszym przodkom za ich pracę, za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, za kulturę zakorzenioną w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu i ogólnoludzkich wartościach, nawiązując do najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej, zobowiązani, by przekazać przyszłym pokoleniom wszystko, co cenne z ponad tysiącletniego dorobku, złączeni więzami wspólnoty z naszymi rodakami rozsianymi po świecie, świadomi potrzeby współpracy ze wszystkimi krajami dla dobra Rodziny Ludzkiej, pomni gorzkich doświadczeń z czasów, gdy podstawowe wolności i prawa człowieka były w naszej Ojczyźnie łamane, pragnąc na zawsze zagwarantować prawa obywatelskie, a działaniu instytucji publicznych zapewnić rzetelność i sprawność, w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem lub przed własnym sumieniem, ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe dla państwa oparte na poszanowaniu wolności i sprawiedliwości, współdziałaniu władz, dialogu społecznym oraz na zasadzie pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot. Wszystkich, którzy dla dobra Trzeciej Rzeczypospolitej tę Konstytucję będą stosowali, wzywamy, aby czynili to, dbając o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi, a poszanowanie tych zasad mieli za niewzruszoną podstawę Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na chęć stworzenia przestrzeni do kameralnych rozmów liczba miejsc jest ograniczona. Wejściówki na wydarzenie są do odebrania w kasie biletowej w godzinach jej otwarcia.

Zmiana klimatu. O jakimś końcu świata debata

Górne Foyer

Prowadzenie Magdalena Kicińska (Pismo) Gośćmi debaty będą: Edwin Bendyk (Polityka, kwartalnik Przekrój), Katarzyna Lewandowska (ASP w Gdańsku, UMK w Toruniu) oraz Paweł Łysak (Teatr Powszechny w Warszawie)

W podpisanym w grudniu 2015 roku Porozumieniu Paryskim 195 krajów zobowiązało się do „utrzymania wzrostu globalnych średnich temperatur na poziomie znacznie poniżej 2 stopni Celsjusza ponad poziom przedindustrialny i kontynuowanie wysiłków na rzecz ograniczenia wzrostu temperatur do 1,5 stopnia” w celu uniknięcia globalnego ocieplenia. Trzy lata później prezydent Donald Trump zadecydował, że USA wycofają się z Porozumienia Paryskiego, ponieważ traktat zbyt wiele kosztuje Amerykę, narzuca ograniczenia produkcji i wstrzymuje tworzenie nowych miejsc pracy. W tym samym roku przedstawiciele polskiego rządu zaczynają mieć wątpliwości co do prognoz naukowców i rzeczywistego wpływu człowieka na zmianę klimatu. Teatr Polski kontynuując cykl debat. Zmiana klimatu tworzy przestrzeń do zadawania pytań o bieżące problemy współczesnego świata. Czy stajemy się świadkami końca i zarazem nowego początku? Czy przyszły porządek oznacza zmierzch męskiej dominacji? Czy możliwe jest przeniesienie akcentu z rywalizacji, podboju i demonstracji siły na relacje, troskę i opiekuńczość? Czy istnieje jeszcze jakakolwiek szansa na zapobiegnięcie potencjalnej katastrofie ekologicznej?

SPOTKANIA

fot. Filip Trzaskowski

28.09 / sobota godz. 21.30

EDUKACJA

Nie/nasze dane

Nie/nasz hejt

warsztaty

30.09 / poniedziałek godz. 19.00

warsztaty Prowadzenie Karolina Sosińska

Mała Scena TPB 90 min / bez przerwy liczba uczestników 15 - 25 warsztaty dla młodzieży 16+

“I agree” – w tym momencie powiększamy wielką informacyjną bańkę. Proces trwa nieustannie i zdaje się nie mieć ani końca, ani – co gorsza – żadnego odwrotu, są obecnie najcenniejszym aktywem na świecie. Pozostawiają one jednak cyfrowe ślady, które są wykorzystywane nie tylko do personalizacji treści, ale również do manipulowania opinią publiczną, w tym wyborcami. Nie szukając daleko - działalność Cambridge Analytica. Prawo do danych powinno być podstawowym prawem człowieka, jednak tak dynamiczna cyfrowa infrastruktura nie jest w stanie być uregulowana prawnie. Zgadzając się na użytkowanie aplikacji, mediów oraz portali, oddajemy kawałek siebie – nasze upodobania, przekonania, sympatie, wizje świata, poglądy, by w efekcie mogły być modelowane w dowolny sposób przez osoby trzecie. W konsekwencji otrzymujemy jedynie takie informacje, które chcemy przyjąć do wiadomości, zawężając swoje pole widzenia. Podczas tegorocznej edycji Festiwalu Prapremier, Teatr Polski zaprasza do poszukiwań młodzież, aby wspólnie wypracowanym językiem twórczym zadać sobie pytanie o podstawowe prawo człowieka, jakim jest prawo do ochrony swoich danych.

03.10 / czwartek godz. 10.00

Prowadzenie Filip Gołębiewski / Instytut Dyskursu i Dialogu

Górne Foyer TPB 60 min / bez przerwy warsztaty dla młodzieży 16+

Kim jest hejter? Czy hejterem może być każdy z nas? Kto się przyznaje do hejtu w momencie, gdy hejt tak głośno się hejtuje? Mowa nienawiści dotyka wielu dziedzin życia, przestrzeni i niemalże wszystkich platform komunikacyjnych. Można myśleć, że to nie nasza sprawa, bo hejtu unikamy i hejt piętnujemy, ale niech rzuci kamień ten, kto nigdy mu się nie poddał. Teatr Polski zaprasza na warsztat na temat mowy nienawiści organizowany przy współpracy z Instytutem Dyskursu i Dialogu. Spotkanie będzie dotyczyć definicji i podstawowych Karima i mechanizmów hate speech, a także pozwoli na zapoznanie się z rozmaitymi przykładami, które potwierdzają skalę i złożoność tego zjawiska. Uczestnicy warsztatu dokonają analizy stereotypów, które są przejawem mowy nienawiści oraz poznają metody, które umożliwią jej rozpoznanie, by szybko i sprawnie zmienić ją w konstruktywny, otwarty dialog. Więcej o Instytucie Dyskursu i Dialogu na stronie: indid.pl

Na warsztaty prosimy ubrać wygodny i niekrępujący ruchów strój.

EDUKACJA

KINO FESTIWALOWE

Studencka Rezydencja Teatralna

Klient Dramat - Francja / Iran

Do udziału w Studenckiej Rezydencji Teatralnej zaproszeni zostali: Bartosz Cudak Dawid Kaszuba Hanna Księżniakiewicz Weronika Kułacz Paula Osiak Wojciech Siwik

27.09 / piątek godz. 22.00 Górne Foyer TPB 125 min / bez przerwy film dla widzów 16+

Data premiery 21 maja 2019 r. Reżyseria, Scenariusz

Asghar Farhadi Producenci

Asghar Farhadi, Alexandre Mallet – Guy, Hasan Mostafavi, Olivier Père

Zdjęcia

Hossein Fafarian

Muzyka Sattar Oraki Na tegorocznej edycji Festiwalu Prapremier specjalnymi gośćmi będzie sześcioro studentów i studentek z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przyszli teatrolodzy i teatrolożki oraz kulturoznawcy i kulturoznawczynie zobaczą piętnaście spektakli prezentowanych w ciągu dziesięciu dni festiwalu, a także wezmą udział we wszystkich wydarzeniach towarzyszących. Studenci i studentki będą mieli również okazję poznać pracę teatru od kulis i dowiedzieć się więcej o sposobach organizacji imprez kulturalnych. Swoimi wrażeniami z oglądanych przedstawień podzielą się w tekstach krytycznych, które zostaną zamieszczone na stronie internetowej festiwalu. Pod okiem profesjonalnego redaktora będą mieli okazję szlifować swój warsztat pisarski, a widzowie otrzymają porcję nowych, niepublikowanych wcześniej recenzji. W ten sposób odnowiona zostanie formuła tradycyjnej gazety festiwalowej, która dzięki swojej formie cyfrowej będzie łatwo dostępna dla szerszego grona czytelników. Celem rezydencji jest uczynienie Festiwalu Prapremier miejscem otwartym, dostępnym i przyjaznym dla osób, które w przyszłości kształtować będą polskie życie kulturalne. Równie istotne jest zainicjowanie dialogu z młodymi ekspertami i ekspertkami, wsłuchiwanie się w ich głosy i poznawanie ich świeżej perspektywy patrzenia na przedstawienia.

Montaż Hayedeh Safiyari Scenografia Keyvan Moghaddam Kostiumy Sara Samiee Dźwięk Yadollah Najafi, Mohammad Reza Delpak, Hossein Bashash Młode małżeństwo musi nieoczekiwanie opuścić swoje mieszkanie. Wprowadzają się do użyczonego przez znajomego lokalu w centrum Teheranu, nie zdając sobie sprawy, kto był jego poprzednim najemcą. Gdy w nowym mieszkaniu nieznany sprawca napada na kobietę, jej mąż rozpoczyna prywatne śledztwo. Mężczyzna usiłuje za wszelką cenę, bez pomocy policji, dotrzeć do agresora, by poznać motywy jego działania. Seria nieoczekiwanych wydarzeń w dramatyczny sposób zmieni życie małżonków. [opis dystrybutora]

JURY & KURATORZY FESTIWALU PRAPREMIER 2019

JURY FESTIWALU PRAPREMIER 2019 Agata Duda-Gracz Magdalena Drab

reżyserka / scenografka / dramatopisarka

aktorka / dramatopisarka / reżyserka

Ukończyła Wydział Aktorski PWSFTviT im. L. Schillera w Łodzi. W 2019 roku nadano jej na tej uczelni tytuł doktora sztuki. Od 2014 roku jest związana z Teatrem Modrzejewskiej w Legnicy. Jest także współzałożycielką Fundacji Teatr Zamiast, która do niedawna miała swoją siedzibę w Łodzi. Magdalena Drab wyreżyserowała tam takie spektakle jak „Targowisko, czyli dzieje rozkładu pana H.” (2014) według własnego tekstu, „Miasto Ł.” na podstawie powieści Tomasza Piątka w ramach Stypendium Prezydenta Miasta Łodzi (2014) oraz monodram Alberta Pyśka „Motyl – publiczna egzekucja z muzyką na żywo” (2017). W tym samym roku miała miejsce premiera jej autorskiego monodramu „Curko Moja Ogłoś To rytmizowany biuletyn z wystawy Marii Wnęk”, a w 2018 r. premiera spektaklu „Wschód-Zachód”. Magdalena Drab została nagrodzona na 31. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (2013) za rolę Kobiety w spektaklu „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku” w reż. Małgorzaty Bogajewskiej. Autorski monodram „Curko Moja Ogłoś To – rytmizowany biuletyn z wystawy Marii Wnęk” (2017), przyniósł jej główną nagrodę w 1. Konkursie na Najlepszy Spektakl Teatru Niezależnego „The Best Off”, dwie nagrody na Festiwalu OFTeN w Ostrowie Wielkopolskim, nagrodę aktorską na 9. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych „m-teatr”, wyróżnienie na Toruńskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora, wyróżnienie na Festiwalu “Kontrapunkt” w Szczecinie oraz wyróżnienie aktorskie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Magdalena Drab jest autorką kilkunastu sztuk teatralnych. Za dramat „Słabi. Ilustrowany banał teatralny” zdobyła Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną oraz Alternatywną Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną w 2017 („Dialog” 5/2017), a „Trup” (2015), „Film odcinkowy z ludźmi w tle” (2018, “Dialog” (6/2018)) oraz „Wschód-zachód” (2019) znalazły się w półfinale tego konkursu. Zdobyła również wyróżnienie za sztukę „Historia zapominania” (“Dialog” (6/2019)) w Konkursie “Niepodlegli” zorganizowanym przez Teatr Polski w Warszawie, II nagrodę za sztukę “Patoformy” w Konkursie STREFY KONTAKTU organizowanym przez Teatr Współczesny we Wrocławiu oraz nagrodę za dramaty “Dzielni chłopcy” i “Wyzwolenia” w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2018 roku wystawiła na scenie w Legnicy swój dramat „Dzielni chłopcy” (“Dialog” (4/2016) w autorskiej reżyserii. Jej dramaty były realizowane również jako spektakle w ramach Teatroteki.

Absolwentka Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Reżyserii Dramatu na PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, gdzie debiutowała jako scenograf przy spektaklach „Kain” Byrona w Teatrze im. Witkacego w Zakopanem, „Woyzeck” Buchnera w Kole Naukowym PWST w Krakowie oraz przy spektaklu „Abelard i Heloiza” Vaillanda w Teatrze Słowackiego w Krakowie. Wyreżyserowała „Cyganerię” Pucciniego w Teatrze Wielkim w Poznaniu, „Iwonę Księżniczkę Burgunda” Gombrowicza, „Mary Stuart” Hildesheimer’a w Teatrze Ateneum w Warszawie oraz „Makbeta” Shakespeara w Teatrze Capitol we Wrocławiu. Zrealizowała też spektakle autorskie m.in. w Teatrze Słowackiego w Krakowie („Ojciec”, „Każdy musi kiedyś umrzeć Porcelanko, czyli rzecz o wojnie trojańskiej”, „Stary Testament-reaktywacja”), w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi („Apokalipsa, czyli skrócona historia maszerowania”), a także w Teatrze muzycznym im. D. Baduszkowej w Gdyni („Kumernis, czyli o tym jak świętej panience broda rosła”), w Teatrze Nowym w Poznaniu („Będzie pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk”). Autorka wielu projektów teatralnych m.in. „Improwizacje”, który był realizowany w Teatrze Słowackiego w Krakowie, w Teatrze Capitol we Wrocławiu oraz w Teatrze Nowym w Poznaniu. Zaangażowana w projekty z aktorami Teatru Żydowskiego („Sanatorium pod Klepsydrą”, „Spakowani, czyli skrócona historia o tym, kto czego ze sobą nie zabrał”). Wielokrotnie nagradzana za scenografie (LUDWIK 2000 oraz 2001), a także reżyserię. Spektakl „Będzie Pani zadowolona” został nagrodzony na festiwalach w Krakowie, Kaliszu i w Rzeszowie. W 2017 roku otrzymała nagrodę Tadeusza Boya Żeleńskiego.

KURATORZY FESTIWALU PRAPREMIER 2019 Maciej Stroiński krytyk teatralny „Przekroju” / tłumacz / wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim

Michał Centkowski publicysta / kurator / recenzent teatralny

Nie cenię długich biogramów typu „autor – sobie”, ale nie odmawiam, gdy ktoś ładnie prosi, więc chociaż miało być skromnie, będzie tysiąc znaków. Urodziłem się w Kielcach, wychowałem się w Bukowie, wioska w świętokrzyskim. Tata informatyk, Mama pielęgniarka, Siostra przedsiębiorca, Kajtek informatyk. Chodziłem do Piątki, czyli V LO im. A. Witkowskiego w Krakowie, gdzie skończyłem biol-chem. Studiowałem na UJ, ale filmoznawstwo, nie teatrologię. Doktorat napisałem o kinie żydowskim i o judaizmie. Uczę erasmusów i ogólnie zagranicznych – o kinie polskim i religii w kinie. Gdy trafiłem do teatru, zostałem blogerką („Teatr jest cute”), a gdy obraziłem wszystkich, zostałem przejęty przez prasę głównego nurtu („Przekrój”, „Tygodnik Powszechny”, „Znak”). Miałem kiedyś ostry odpał na punkcie teatru i był taki czas na przykład, kiedy widziałem wszystkie przebiegi nie- boskiej komedii Strzępki. Wszystkie. Przełożyłem De profundis Oscara Wilde’a i Komedię w ciemno Petera Shaffera, a obecnie siedzę nad pewnym dramatem i nad pewną książką z historii Kościoła. Chętnie uprawiam sakroturystykę po różnych klasztorach oraz sanktuariach. Nie lubię polityki, polityki tożsamości, mediów społecznościowych i surowych pomidorów.

Absolwent kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim. Publicysta, kurator, recenzent teatralny tygodnika Newsweek Polska. W latach 2012–2014 publikował w wortalu e-teatr.pl felietony oraz recenzje w ramach Nowej Siły Krytycznej. Współpracował między innymi z Onetem, Dwutygodnikiem, Monitorem, Notatnikiem Teatralnym, miesięcznikiem „Teatr” oraz „Deutsches Theater Magazine”. Od 2013 roku jest członkiem komisji „Złotych Masek” Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego. Laureat Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego dla Młodych Krytyków Teatralnych, juror Paszportów Polityki w dziedzinie Teatru. Członek Komisji Artystycznej XXIV Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Jest redaktorem kilku książek m.in. „Teatromania: teatr w mieście, miasto w teatrze”. W swojej działalności publicystycznej podejmuje także tematy związane z polityką kulturalną, zarządzaniem publicznymi instytucjami kultury oraz finansowaniem teatrów publicznych.

Łukasz Gajdzis dyrektor Teatru Polskiego w Bydgoszczy / dr hab. Absolwent PWSFTviT na Wydziale Aktorskim, PWST na Wydziale Reżyserii w Krakowie (specjalizacja muzyczna), Uniwersytetu Warszawskiego oraz Conservatoire National Superieur d’Art Dramatique w Paryżu. W latach 2013-2016 związany z Teatrem im. A. Fredry w Gnieźnie, gdzie pełnił funkcję kierownika artystycznego, a następnie zastępcy dyrektora; stworzył tam nowatorski program rezydencji artystycznych dedykowanych twórcom zagranicznym (współprace m.in. z Brazylią, USA, Austrią i Ukrainą). Wyreżyserował tam również m.in. „Patrona” Marii Spiss, „Zjednoczenie dwóch Korei” Joel’a Pommerat’a i „Szpaka Fryderyka” na podstawie sztuki Rudolfa Herfurtner’a. Był asystentem Grzegorza Jarzyny w Lyon National Opera, Gilberta Deflo w Opéra national de Paris, Bruno Ravellegow Grand Théâtre de Genève. Współpracował z Akademią Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, był wykładowcą Akademii Muzycznej w Poznaniu. W 2012 roku nagrodzony Grand Prix na XVI Ogolnopolskim Festiwalu Komedii Talia za „Klub kawalerow”, ktory wyreżyserował w Bydgoszczy. W Teatrze Polskim wyreżyserował również „Pchłę Szachrajkę” wg Jana Brzechwy oraz program rewiowy „We are the champions. Piosenki sportowe”. W 2018 roku wyreżyserował i przełożył „Kopciuszka” Joel’a Pommerat’a. Od 2017 dyrektor Teatru Polskiego w Bydgoszczy, gdzie realizuje polifoniczny repertuar teatru zjawisk. W 2019 roku Teatr Polski współkoprodukował spektakl „My, Europa, Uczta Narodów” na 73. Festiwalu Teatralnym w Awinionie.

Daria Sobik

DYREKTOR FESTIWALU Łukasz Gajdzis

REDAKCJA I KOREKTA Daria Sobik, Karolina Sosińska

dramaturg Teatru Polskiego w Bydgoszczy

ZASTĘPCA DYREKTORA FESTIWALU Anna Kosmala, Ewelina Rupińska

IDENTYFIKACJA WIZUALNA FESTIWALU Ola Jasionowska

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach i wiedzy o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Ukończyła Dramaturgię w Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych. Edukatorka teatralna, realizatorka cyklów edukacyjnych, takich jak „Teatroczytanie”, czy „Mikro-pokoje” związanych z literaturą i teatrem. Była redaktorką działu teatralnego w Portalu Katowickim, recencentką teatralną współpracująca z m.in. taniecpolska.pl i ogólnopolskim czasopismem kulturalnym „Reflektor. Rozświetlamy kulturę”. Uczestniczka Szkoły Pisania Sztuk prowadzonej przez Artura Pałygę w Teatrze Śląskim. Reżyserka czytań performatywnych i twórczyni projektów promujących polską dramaturgię współczesną. Współtwórczyni działań performatywnych w ramach Street Art Festival Katowice. Była asystentką reżysera przy spektaklu „Koń, kobieta i kanarek” w reżyserii Remigiusza Brzyka. Pracowała nad dramaturgią spektakli: “Komedia omyłek” w reż. Jean Philippe Salério, “Kopciuszek” w reż. Łukasza Gajdzisa, “Motyle” w reż. Emilii Piech. Odpowiedzialna za adaptację w spektaklu pt. “Sprawa. Dzieje się dziś” w reż. Martyny Majewskiej. Od 2017 roku pracuje jako dramaturg Teatru Polskiego im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, gdzie współtworzy linię programową i kształt estetyczny repertuaru Teatru.

Katarzyna Waligóra recenzentka / edukatorka teatralna / badaczka teatru Recenzentka teatralna stale współpracująca z pismem “Didaskalia”, doktorantka w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2017 roku opublikowała książkę “Koń nie jest nowy”. O rekwizytach w teatrze poświęconą analizie teatru w perspektywie nowego materializmu. Autorka licznych artykułów naukowych, które ukazywały się na łamach „Didaskaliów” i „Dialogu” oraz w monografiach książkowych. Obecnie zajmuje się badaniem emancypacyjnych wystąpień kobiet w przestrzeni publicznej (które określa mianem żenujących kobiecych performansów) oraz przyczyn porażek spektakli teatralnych. W ramach projektu Teatr POP UP wyprodukowała dwa widowiska performatywne – Spleen Wiktora Rubina i Jolanty Janiczak oraz Wehikuł czasu Joanny Grochulskiej i Lucy Sosnowskiej. Członkini Komisji Artystycznej XXII Ogólnopolskiego Konkursu na wystawienie Sztuki Współczesnej. Na Uniwersytecie Jagiellońskim prowadzi zajęcia dla studentów, od kilku lat stale współpracuje także z Centrum Młodzieży im. Henryka Jordana, przygotowując zajęcia dla uczniów szkół średnich. Jako edukatorka teatralna opracowuje i prowadzi warsztaty dla różnych grup wiekowych, w tym zakresie współpracowała m. in. z Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, Teatrem Figur Kraków i Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie.

ORGANIZATOR FESTIWALU Teatr Polski w Bydgoszczy JURY KONKURSOWE Magdalena Drab, Agata Duda-Gracz, Maciej Stroiński KURATORZY FESTIWALU Michał Centkowski, Łukasz Gajdzis, Daria Sobik, Katarzyna Waligóra BIURO FESTIWALU KIEROWNIK DZIAŁU ARTYSTYCZNEGO Bernadeta Fedder PRODUCENT Katarzyna Plucińska KIEROWNIK DZIAŁU PROMOCJI I SPRZEDAŻY Michał Gąsiorowski GŁÓWNA SPECJALISTKA DS. PROMOCJI I SPRZEDAŻY Marietta Maciąg SPECJALISTKI DS. PROMOCJI I SPRZEDAŻY Aleksandra Rzęska, Agnieszka Sondej, SPECJALISTKA DS. OBSŁUGI WIDOWNI Natalia Gryszówka KIEROWNIK TECHNICZNY FESTIWALU Waldemar Gracz

SKŁAD I DRUK Pergama - www.pergama.pl WYDAWCA Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy

ZA WSPÓŁPRACĘ RECENZENCKĄ PRZY FESTIWALU PRAPREMIER DZIĘKUJEMY STUDENTOM UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO Bartosz Cudak Dawid Kaszuba Hanna Księżniakiewicz Weronika Kułacz Paula Osiak Wojciech Siwik ZA POMOC I WSPÓŁPRACĘ W UDOSTĘPNIENIU MATERIAŁÓW PROMOCYJNYCH DZIĘKUJEMY Nowy Teatr w Warszawie, Teatr 21 w Warszawie, Teatr Powszechny im. Z. Hübnera w Warszawie, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie, Teatr Dansema (Litwa), Teatr Współczesny w Szczecinie, Teatr Nowy w Zabrzu, Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego w Warszawie, Teatr Śląski w Katowicach, Szymon Adamczak (DAS Theatre) Teatr Wybrzeże w Gdańsku, Angelika Andrzejewski (NDT Weimar), Teatr Polski w Poznaniu

dyrektor Łukasz Gajdzis zastępca dyrektora Anna Kosmala, Ewelina Rupińska główny księgowy Jacek Grabarczyk dramaturg Daria Sobik kierowniczka działu artystycznego Bernadeta Fedder producent Katarzyna Plucińska kierownik działu promocji i sprzedaży Michał Gąsiorowski główna specjalistka ds. promocji i sprzedaży Marietta Maciąg dział promocji i sprzedaży Magdalena Niedźwiecka, Aleksandra Rzęska, Agnieszka Sondej specjalistka ds. obsługi widowni Natalia Gryszówka aktorzy i aktorki Paweł L. Gilewski, Mirosław Guzowski, Marian Jaskulski, Damian Kwiatkowski, Alicja Mozga, Dagmara MrowiecMatuszak, Emilia Piech, Jerzy Pożarowski, Michalina Rodak, Michał Surówka, Małgorzata Trofimiuk, Jakub Ulewicz, Małgorzata Witkowska, Marcin Zawodziński inspicjenci Hanna Gruszczyńska, Adam Pakieła sekretariat Joanna Konopka pedagog Karolina Sosińska główna specjalistka ds. pracowniczych oraz BHP Marta Pierzchalska zastępca głównego księgowego Joanna Kraszewska specjalistka ds. płac Elżbieta Cieślak księgowe Jagoda Sternal, Joanna Szewe kierownik działu techniczno-gospodarczego Waldemar Gracz zastępca kierownika ds. gospodarczych Beata Waszak specjalistki ds. technicznogospodarczych Maria Skora, Kazimiera Szramka kierowniczka pracowni krawieckiej Ewa Stańska krawcowe Alina Tadych, Aldona Włoch kierownik pracowni multimedialnej Robert Łosicki oświetleniowcy Marek Wilk, Eugeniusz Wiśniewski specjalistka ds. multimediów Karolina Lewandowska akustycy Leszek Drygas, Krzysztof Kroschel brygadzista obsługi sceny Artur Ekwiński montażyści sceny Jędrzej Dolata, Mariusz Pawlikowski, Roman Pietrzak, Marcin Należyty rekwizytorzy Eugeniusz Baranowski, Wiesław Mitoraj garderobiane Olga Betańska, Jadwiga Kamińska, Katarzyna Wysocka fryzjer Michał Boroń ślusarze-montażyści Jarosław Andrysiak, Andrzej Kotowski stolarze-montażyści Krzysztof Pawlak, Witold Włoch zaopatrzeniowiec-kierowca Bożena Lange konserwator Zbigniew Czerniak