He soñado un nuevo mar que une todas las orillas, que no pregunta al borrarla si la huella es tuya o mía.
Un novo mar que acariña rostros de noites perdidas eu pintei naqueles ollos de lixeiras harmonías.
E nun lenzo deixo un mar, un mar que dorme na beira deses ollos que navegan tras o ronsel das areixas.
Un mar que sabe bicar as máis tristes melodías. Un mar que bica con sal a túa man sobre a miña.
9
É a poesía do vento na casa do Poeta.
Na casa daquel poeta, entra e sae e entra o mar por unha porta entreaberta.
Na casa daquel poeta, anda o vento en zapatillas e fai que voen poemas.
Na casa daquel poeta, hai lupas e telescopios, estrelas e bolboretas.
Na casa daquel poeta, nos caixóns, belas mesturas de xices de cores ledas e tinteiros de tristura.
10
Pero que pasa, que pasa na casa sen o poeta?
Pasa o tempo, non é pouco! Cobre de po a súa mesa e nas flores do balcón adormece a primavera.
Ai!, na casa do poeta, se o poeta non está, canta un paxaro esa ausencia.
11