... Para Juana de Ibarbourou Cantan os paxaros a brisa do ceo nas ponlas de prata, brillantes reflexos. E cantan nas árbores, amigas da auga, cancións misteriosas, cantigas douradas. Calan os paxaros remotas palabras, mentiras perdidas na choiva da alba. Calan os paxaros as sombras aladas, a pel da tristura e cen treboadas. E cantan calando. E calan cantando os ecos do vento nas noites de maio.
9
... Para Gabriela Mistral Volveuse a nena andoriña e voaba no deserto confundida, despistada polas liñas do incerto. Ai, que voo tan confuso tan calado tan perverso. As ás cubertas de area nese rumbo tan inverso: un poema case mudo sen palabras e sen versos. Ai, que voo tan escuro tan perdido tan adverso. Mais chiscoulle un ollo o sol e cos seus brazos abertos acolleuna no seu colo e regaloulle o universo. Xa nin cego nin adverso. Xa nin triste nin perverso. O voo da nena loira, que se volvera andoriña e voaba no deserto, converteuse nun poema con luceiros coma versos. 11