Era verán. O campo estaba fermoso. Arredor dos campos había bosques e, no máis profundo dos bosques, un gran lago. Alí, nunha vella granxa, unha pata aniñaba os seus ovos.
Despois dunha longa espera... un tras outro foron rompendo. —Que grande é o mundo! –dixeron os patiños, mirando asustados ao seu redor.
Pero aínda faltaba por abrir o ovo máis grande.
Mamรก pata decidiu chocalo un pouco mรกis.