O esquío vermello estaba triste. Sentía unha pena moi fonda porque súa nai morrera, e pensaba que nunca máis sería feliz.
Seu pai secáballe as bágoas con tenrura, intentando consolalo.
“Mamá sempre estará con nós…” E coa man, petaba no peito: “Aquí!”.
O esquío non daba entendido. O único que vía era que ela xa non estaba.