Todos os domingos pola tarde el e a súa familia ían visitalas. A súa avoa sempre estaba abaixo, a traballar na cociña.
A súa bisavoa sempre estaba arriba, na cama, porque tiña noventa e catro anos. Tomi chamáballes avoa de arriba e avoa de abaixo.
Todos os domingos facía o mesmo. Tomi entraba correndo na casa, saudaba o avó Tomás e a avoa de abaixo, e depois subía as escaleiras até o cuarto da avoa de arriba.
–Colle un caramelo –dicía a avoa de arriba. El abría a caixa da costura que estaba enriba da cómoda e alí sempre había caramelos de menta.