Altxor bat aurkituko dugu

Behin batean, hartz txikiak ibaian eman zuen egun osoa, arrantzan, baina arrain bakar bat ere ez zuen harrapatu. Pertza hutsik, hezurrak nekaturik, eta jakirik ez lapikoan.

Bere lagun tigre txikia, ordea, goseak egongo zen.

–Gaur ez dugu arrainik, Tigre –esan zuen hartz txikiak–, ez dut bat ere harrapatu.

Beraz, baratzeko azalorea prestatu zuen, patatekin, gatzarekin eta gurin pixka batekin.

–Ba al dakizu zein izango litzatekeen Lurreko zorionik handiena? –esan zuen tigre txikiak–.

Aberastasuna. Aberatsak bagina, gaur bi amuarrain erosi ahalko zenizkidake. Amuarraina da nire jakirik gogokoena. Mmmm...

–O, bai, amuarrainak! –oihu egin zuen hartz txikiak.

Izan ere, amuarrainak harrapatzea zen bere arrantzale-ametsa. Baina inoiz ez zuen lortu bat ere arrantzatzerik, amuarrainak ez direlako inozoak.

Harrapatzeko zailak izaten dira.

–Perrexilarekin eta almendrekin, gurin onarekin erregosiak, ezta? –esan zuen tigre txikiak, eta pozez saltoka hasi zen gela osoan zehar.

–Eta azkenburukoa –esan zuen hartz txikiak–, kremazko pastela.

–Kre-maz-ko-pastela! –garrasi egin zuen tigre txikiak–. Entzutearekin bakarrik, ahogozoa egiten zait…

–Eta bihar bertan –jarraitu zuen hartz txikiak–, txalupa puzgarri bat erosiko nuke, halaxeko bat behar dut eta.

–Ez, ez! –oihukatu zuen tigre txikiak–. Lehendabizi zabu-aulki bat behar dut nik. Izan ere, nire kulunkaulkiak kirrinka egiten du, eta ezin dut gehiago jasan. Aizu, bene-benetan ari naiz.

Zoratu egingo nau!

Eta tigre txikiak lasterketa-auto gidarien txano bat ere nahi zuen. Eta lanpara gorri bat, ohe gainean jartzeko, bai eta larruzko bota batzuk ere.

–Eta udako jantzi dotoreak eginaraziko genituzke –esan zuen hartz txikiak–, eta ehiztarien dantzaldira joango ginateke dantza egitera. Tango airos bat parketaren gainean… O, bai, Tigre, zoragarria litzateke…!

–Zatoz –esan zuen tigreak–, altxor bat aurkituko dugu!