'Desperados' - Zaterdag 01/08/2020

‘Desperados’

Zaterdag 1 augustus

Als alles goed zit, is de zomervakantie alweer voor de helft voorbij. ‘Of hij moet nog maar voor de helft beginnen’, zal ik je pedant proberen wijsmaken. De metafoor is ongemakkelijk en geforceerd, maar ik wil hiermee bedoelen dat ik een optimist ben (vanaf de eerste koffie en sigaret van de dag).

Ik ben wakker geworden op de zetel van de Straatvechters. Ik blijf hier routineus overnachten als ik ’s nachts niet meer in staat ben de weg naar huis terug te vinden. Dat was gisteren dus het geval. Gisteren bevond alles en iedereen zich nog in de eerste helft van de zomervakantie. Toen waren alle glazen minstens halfvol. Toen waren we jongens. Nu zijn we een handvol magere eind-twintigers die toekijkt hoe Wim vakkundig zijn befaamde creamy eggs in een inoxpan bereidt.

‘Very lush,’ zegt Jolan gehypnotiseerd naar de inoxpan.

‘Creamy eggs, the origin of life,’ probeer ik Darwinistisch.

‘Wim is very good at creamy eggs. Very lush, look at it. Look.

Lush.’

‘Ofwel is het God. Ofwel zijn het creamy eggs.’

‘Wim, wie zit er nog allemaal in je coronabubbel,’ vraagt Jolan geïnteresseerd.

‘I want to deepthroat the creamy eggs. Creamy eggs: origin of life edition,’ interpelleer ik hun gesprek. Het gesprek valt even stil. Ik herformuleer plechtig: ‘Deepthroat creamy eggs, origin of life edi-’ Jolan neemt me giechelend bij de arm en zegt: ‘deepthroat creamy eggs: Mama Momo lush edition.’

‘Wim, in mijn coronabubbel zitten Sophie Wilmès, Walter Grootaers, Wesley Sonck en Taylor Swift,’ leg ik snel uit.

‘Dan kies ik voor Saskia Sidderbal en sterrenkok Luc Bellings.’

‘Dat zijn goede keuzes. Ik ben nog met Saskia naar school geweest.’

‘Je moet snel zijn tegenwoordig.’

Jolan komt in een vingerknip nuchter uit zijn gegiechel en is meteen klaar om te onderhandelen. Dat ligt in zijn aard. Op zijn kamer heeft hij twee grote computerschermen staan en speculeert hij met software op een fictieve beurs, samen met een oude man uit Tenerife. Ze hebben elkaar online ontmoet en speculeren samen. Om te oefenen.

‘Ok, Wim, voor hoeveel verkoop je Saskia Sidderbal door? Of wil je ruilen?’

‘Dat kan ik echt niet maken.’

‘Ik wil Saskia misschien wel ruilen voor Wesley Sonck,’ breng ik zenuwachtig uit. Ik moet mijn kaarten goed spelen. Ik zie Wim al twijfelen maar Jolan is veel beter in onderhandelen dan ik.

‘Okee, twéé Wesley Soncks,’ voeg ik er meer zelfverzekerd aan toe, ‘ik heb hem dubbel.’

Ik strek mijn hand uit om de deal te sluiten.

‘Voor twee Soncks doe ik het wel.’

‘Maaaaat, wacht,’ Jolan drukt met zijn beide handen mijn voorstel naar beneden en kijkt heel snel van mij naar Wim en terug. Hij brengt een vinger belerend in de lucht en kiest zijn woorden zorgvuldig als een goochelaar.

‘Ik geef voor Saskia… een Wesley Sonck, een foto van Felice én Friedl Lesage.’

‘Deal.’

Ze schudden elkaar vrijwel meteen de hand.

‘Boem klik patat,’ zegt Jolan tegen Wim, ‘boem klik patat,’ zegt Jolan tegen mij.

De laatste Straatvechter komt katerig de trap af. Hij heeft een opgefrommelde T-shirt in zijn handen.

‘Ik ben katerig.’

‘Michiel, ik heb Saskia Sidderbal in mijn bubbel geruild voor Wesley Sonck, een foto van Felice én Friedl Lesage.’

‘Niet slecht.’

‘Ik ben katerig 0.3,’ zegt Hans.

‘0.3 de bèta-versie? Ben jij die voor ons aan het playtesten?’

‘Hans heeft die ge-pre-orderd.’

We worden het allemaal eens dat pre-order muziek en videogames op het internet een scam zijn. Bovendien, als achteraf de servers uitvallen, houd je niets meer over.

Vroeger had je fysieke kopieën om in een kast te zetten maar nu koop je diensten, in plaats van materie. We zijn in ieder geval blij dat Hans de kater voor ons wilt uittesten.

Hans schreef ooit een bundel kerkhofpoëzie. Het deed me denken aan de graveyard poetry waardoor Thomas Gray beroemd is geworden, samen met een hoop andere figuren en gezichten die minder belangrijk zijn geworden sinds ik mijn laatste les Engelse Literatuur aan de universiteit heb gevolgd.

De stijl, het thema en vooral de toon van de bundel waren even sober en gevat, en in sommige gevallen humoristisch en hoopvol. Ik ben er zeker van dat Hans nooit Thomas Gray heeft gelezen maar hij heeft wel zijn stijl te pakken.

Daarom is Hans een genie. Maar mijn creamy eggs laat ik liever door Wim maken.

Deze ochtend neem ik de metro terug naar huis. Ik check het nieuws op mijn toestel en zie dat op de zeedijk mensen verdrinken in andere mensen. Hun staycation zit gekneld tussen dranghekken aan het station. Tegenover mij drinkt een meneer met een los mondmasker van een halve liter Desparados. Ik vraag me af hoe vol zijn blikje is.