PORTFOLIO I

P O R T F O L I O I. IGNACY GACEK

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

4

S P IS STREŚCI

SPIS TREŚCI

6

PAVILION ZERO | MEDIATEKA

14

MEDUSA | OCEANIC PARLIAMENT

20

STREAMLINE BOCHNIA | REWITALIZACJA MIASTA

26

METRO DWORZEC GŁÓWNY | WEJŚCIE DO METRA

30

„DRUGI DOM” - ŁOKIETEK | REGENERACJA KLUBU KULTURY

38

TERRABIAT | SYMBIOTYCZNE OSIEDLE CEGLANE

5

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

PAV I L I O N Z E R O PAW I L O N B E Z G R A N I C

Geneza i idea projektu Pavilion Zero to koncept nowoczesnej, hybrydowej mediateki w krakowskich Czyżynach, która redefiniuje tradycyjne pojęcie architektury użyteczności publicznej. Nazwa projektu symbolizuje punkt wyjścia – przestrzeń całkowicie wolną od barier architektonicznych, społecznych i mentalnych, stanowiącą demokratyczną platformę dla zróżnicowanej społeczności, w której architektura staje się elastycznym tłem dla ludzkiej aktywności.

Kontekst urbanistyczny i lokalizacja Budynek w krakowskich Czyżynach stanowi przestrzenny zwornik na styku trzech stref: kampusu i akademików Politechniki Krakowskiej, Małopolskiego Centrum Nauki Cogiteon

6

oraz dawnego pasa startowego. Ta lokalizacja pozwala naturalnie integrować studentów, okolicznych mieszkańców oraz rodziny z dziećmi, a horyzontalna i otwarta przestrzeń pasa lotniczego bezpośrednio inspiruje linearną formę architektoniczną obiektu.

Elastyczność przestrzenna i uniwersalność Tożsamość pawilonu opiera się na radykalnej adaptowalności typu open-source. Dzięki modułowej konstrukcji, mobilnym ścianom akustycznym i transformowalnym meblom wnętrze w kilka minut zmienia funkcję – od cichej czytelni, przez coworking i strefę wystawienniczą. Użytkownik zyskuje pełną kontrolę nad otoczeniem, samodzielnie wydzielając strefy prywatności.

PAV I L I O N Z E R O

7

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

PLAN_ZAGOSPODAROWANIA

zieleń urządzona

zieleń nieurządzona

nawierzchnia utwardzona

asfalt

dach projektowanego pawilonu

PLAN ZAGOSPODAROWANIA Działka projektowa bezpośrednio sąsiaduje z historycznym pasem startowym Czyżyny-Rakowice [nr 5], od którego pawilon został odizolowany gęstym pasmem zieleni wysokiej – lasem miejskim [nr 1], pełniącym funkcję naturalnego bufora akustycznego i ekologicznego. Na terenie inwestycji wydzielono wielofunkcyjne przestrzenie zmienne [nr 2], które są elastycznie angażowane w zależności od bieżących potrzeb użytkowników na plenerowe wystawy, strefę odpoczynku lub imprezy okolicznościowe. Przedłużeniem tej idei jest reprezentacyjny plac przed pawilonem [nr 4], sta-

8

nowiący główną agorę wejściową o analogicznych, zmiennych funkcjach społecznych, natomiast z myślą o rodzinach i dzieciach zaprojektowano bezpieczny plac zabaw [nr 3].

Uzpełnieniem programu są rozproszone w zieleni, kameralne miejsca dedykowane do odpoczynku i nauki na świeżym powietrzu, do których doprowadzają drogi i ścieżki przyjmujące swobodny, organiczny sposób kształtowania. Ciągi te zawierają inny, zróżnicowany rodzaj nawierzchni (przepuszczalne struktury mineralne), co nie tylko podkreśla naturalny charakter otoczenia i spowalnia ruch pieszy.

PAV I L I O N Z E R O

1. LAS MIEJSKI

2. PRZESTRZEŃ UNIWERSALNA

Gęste pasmo zieleni wysokiej izolujące pawilon od ruchliwej drogi samochodowej. Działa jako naturalny bufor akustyczny i ekologiczny, tworząc kameralny mikroklimat.

Elastyczna strefa zewnętrzna, której aranżacja odpowiada na bieżące potrzeby użytkowników. Służy do organizacji plenerowych wystaw, imprez okolicznościowych oraz jako strefa swobodnego odpoczynku.

3. PLAC ZABWAW

4. PLAC PRZED PAWILONEM

ezpieczna, sensoryczna przestrzeń rekreacyjna. Zaprojektowana z myślą o rodzinach z dziećmi, łącząca funkcję zabawy z edukacją na świeżym powietrzu.

Główna agora wejściowa i reprezentacyjny salon miejski. Przestrzeń integracji studentów i mieszkańców, przystosowana do organizacji dynamicznych wydarzeń społecznych, targów czy pokazów.

9

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

10

PAV I L I O N Z E R O

RZUT_PARTERU

11

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

12

PAV I L I O N Z E R O

ROZSTRZELONA_AKSONOMETRIA

MEDIATEKTA Rzut parteru opiera się na czytelnym strefowaniu, dzieląc budynek na zwartą bazę obsługującą oraz w pełni elastyczną przestrzeń publiczną. Południowa część skupia strefę wejściową z recepcją i szatnią, zamknięty blok administracyjno-techniczny, uniwersalny węzeł sanitarny oraz wydzieloną akustycznie salę multimedialną [0.14] o układzie amfiteatralnym. Główną część kondygnacji zajmuje otwarta, bezbarie-

rowa mediateka [0.19], której geometrycznym i funkcjonalnym sercem jest okrągłe, przeszklone atrium [0.17] otoczone monumentalną, łukową klatką schodową [0.18]. Pozbawiona wewnętrznych ścian działowych przestrzeń open space, oparta na punktowym układzie słupów konstrukcyjnych, pozwala na płynną rekonfigurację mikrostref za pomocą mobilnego wyposażenia.

13

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

M EDUS A O CE AN I C PA R L IA ME N T - You n g A rchitect Com petitions I GNAC Y G A CE K | K A C P ER KN AP C Z Y K | D R IN Ż. A R C H . JU LIA N FR A N TA

Geneza i Inspiracja: Bioindykatorem Meduzy dryfują w prądach oceanicznych od milionów lat, będąc świadkami historii Ziemi na długo przed pojawieniem się dinozaurów.

Składając się w 95% z wody, te fascynujące bezkręgowce są niezwykle wrażliwe na wszelkie zmiany chemiczne i zanieczyszczenia w ekosystemie. Współcześnie stają się one tragicznym punktem wejścia dla mikroplastiku do globalnego łańcucha pokarmowego. Ta unikalna rola meduzy jako naturalnego indykatora zdrowia mórz stała się bezpośrednim punktem wyjścia do refleksji nad naturą życia morskiego, granicami naszej wiedzy oraz destrukcyjnym wpływem człowieka na ekosystemy wodne.

14

Idea i Manifest Projektu Medusa (Oceanic Parliament) to koncept pływającego obiektu architektonicznego, który działa jako przestrzenny manifest i symboliczna reprezentacja kruchego, wciąż w dużej mierze niezbadanego środowiska morskiego. Projekt stawia pytania o zbiorową odpowiedzialność ludzkości i ma za zadanie prowokować dyskusję na temat degradacji oceanów wywołanej przez zanieczyszczenia i globalne zaniedbania. Budynek pełni podwójną rolę: jest zarazem globalną platformą edukacyjną zwiększającą świadomość ekologiczną, jak i symbolicznym głosem tych obszarów Ziemi, które same nie mogą się bronić.

M EDUSA

15

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

16

M EDUSA

17

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

PROGRAM FUNKCJONALNY W samym sercu struktury zlokalizowano przestrzeń parlamentarną (parliamentary space). Została ona zaprojektowana jako globalne forum dialogu – architektoniczna agora dedykowana międzynarodowym debatom nad kondycją naszej planety. To miejsce, w którym naukowcy, aktywiści

i politycy mogą spotkać się, by omawiać strategie ochrony ekosystemów podtrzymujących życie na Ziemi oraz definiować naszą wspólną odpowiedzialność za ich przyszłość.

Przestrzeń ta łączy surowość i powagę instytucji z płynnością i delikatnością otaczającej ją natury.

STRUKTURA PRZESTRZENNA I CYRKULACJA Projekt opiera się na radialnym układzie koncentrycznym, który bezpośrednio odzwierciedla naturalną geometrię i anatomię dzwonu meduzy. Centralny punkt rzutu stanowi zorientowana do wewnątrz sala obrad, wokół której rozplanowano płynny pierścień komunikacyjny oraz zewnętrzne strefy wspomagające: laboratoria badawcze, sale warszta-

18

towe oraz interaktywne przestrzenie wystawiennicze. Taki układ funkcjonalny zapewnia bezkierunkową, intuicyjną cyrkulację, przypominającą ruch prądów morskich, pozwalając użytkownikom na swobodne przenikanie między strefą naukową, edukacyjną a strefą debaty globalnej.

M EDUSA

ARCHITEKTURA I BIOMORFICZNA FORMA Organiczna kopuła: Charakterystyczna, rozpoznawalna geometria nadwodnej części budynku odtwarza strukturę dzwonu meduzy. Płynne, falujące linie fasady nadają obiektowi dynamiczny, a zarazem lekki charakter, harmonijnie wpisując go w miejski i wodny krajobraz.

Iluminacja i transparentność: Zastosowanie nowoczesnych, półprzezroczystych materiałów oraz wewnętrznego, fioletowo-niebieskiego światła nawiązuje do zjawiska bioluminescencji organizmów Vmorskich, dzięki czemu budynek intryguje i przyciąga uwagę w cyklu dobowym.

PARLAMENT Sercem oceanicznego parlamentu jest monumentalna, wielopoziomowa sala plenarna zaprojektowana na planie koła. Amfiteatralny układ miejsc siedzących świadomie rezygnuje z tradycyjnej, hierarchicznej struktury sal rządowych na rzecz w pełni demokratycznej przestrzeni dysku-

syjnej. Brak wyraźnego podziału na przód i tył sprawia, że wszyscy uczestnicy debaty – od naukowców po polityków – znajdują się w równej relacji względem siebie, co sprzyja otwartości i bezpośredniej wymianie myśli.V

19

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

STR EA M LI NE BO C H N I A R EW I TAL I Z A C JA S T R E F Y D Z IE D Z ICTWA GÓRNICZEGO I GNAC Y G A CE K | PAT RYC J A KOZ IK

Bochnia, mimo unikalnego dziedzictwa wpisanego na listę UNESCO, zmaga się z zatarciem relacji przestrzennych. Kluczowym wyzwaniem jest brak powiązania między historycznymi biegunami miasta: szybami Sutoris i Campi. Łączący je obszar zdegradował się do roli chaotycznej strefy tranzytowej, gdzie dominacja infrastruktury kołowej, uszczelnione parkingi i deficyt zieleni potęgują efekt miejskiej wyspy ciepła, blokując turystyczny i społeczny potencjał miasta.

Odpowiedzią na te problemy jest projekt „Streamline” – strategia urbanistyczna tworząca sensoryczny kręgosłup publiczny. Przekształca on barierę komunikacyjną w pieszo-rowerową promenadę, która w dosłowny

20

sposób przenosi podziemną historię kopalni na powierzchnię. Głównym narzędziem interwencji jest bezinwazyjny, mobilny system mebli miejskich oparty na uniwersalnej ramie bazowej (Kaszt).

Zróżnicowane moduły – transportowe (Koleba, Bałwan solny) oraz kulturalne (Kierat, Kino plenerowe) – pozwalają na elastyczne wprowadzanie błękitno-zielonej infrastruktury prosto w uszczelnioną tkankę. Taki adaptacyjny filtr miejski skutecznie rozszczelnia asfalt, porządkuje chaos wizualny i bezpiecznie separuje ruch pieszy od aut, tworząc żywą, wielofunkcyjną platformę opowiadającą o solnym dziedzictwie.

S TR E A MLIN E BO CHNI A

21

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

SYSTEM MODUŁOWYCH INSTALACJI

22

MODUŁOWY

MOBILNY I ADAPTACYJNY

Podejście modułowe pozwala na tworzenie większych instalacji poprzez akumulację i łączenie, co sprzyja możliwości dostosowania do każdej przestrzeni publicznej oraz od potrzeb.

Zastosowanie modułów o różnych rozmiarach pozwala na nieograniczone tworzenie kształtów, z którymi mogą angażować się obywatele.

ELASTYCZNY I PEŁEN SZACUNKU

POKAZUJĄCY KIERUNEK

Zdolność instalacji do szybkich zmian lokalizacji pozwala uszanować dziedzictwo wizualne każdego placu, ulicy, jednocześnie angażując i bawiąc gości i mieszkańców.

Modułowość, wielkość i charakterystyczne znaki pozwalają na łatwe odczytanie trasy między Sutoris - Campi, oraz łatwe dostosowanie się do okolicznych potrzeb.

S TR E A MLIN E BO CHNI A

MODUŁOWE INSTALACJE

PARASOLE

„PIEŚCIEŃ”

Modułowa tarcza – chroni przed słońcem, zbiera deszczówkę i działa jako latarnia nocna.

Zamknięta kapsuła – bookcrossing, wymiana map i osłonięta ławka.

„BAŁWAN SOLNY”

„KOLEBA”

Walcowaty beton – siedzisko, słupek blokujący lub element zabaw.

Mobilny kontener – jezdna donica, kiosk info lub punkt gastro.

KINO PLENEROWE

„KASZT”

Składany ekran z siedziskami – pokazy, wykłady i eventy.

Baza modułów, pergola, pylon info lub trejaż.

„KIERAT”

„PRZENOŚNY WOONERF”

Obrotowa platforma – okrągła ławka, mini-scena lub punkt spotkań.

Podesty z palet i donice – zamiana parkingu w deptak lub mikro-park.

23

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

INSTALACJE W BOCHNI

24

SZYB SUTORIS

RYNEK

Pierwszy biegun „Zielonej Osi Salinarnej”. Instalacja w mocno zabetonowanym rejonie nadszybia Sutoris tworzy nową, reprezentacyjną strefę wejściową. Zastosowanie mobilnych platform z zielenią i modułów informacyjnych przełamuje surowość placu, wprowadzając mikrostrefy odpoczynku dla mieszkańców i turystów rozpoczynających zwiedzanie kopalni.

W sercu miasta system modułowy pełni funkc skiego. Zgrupowanie elementów z zadaszenia zwala na szybką rekonfigurację płyty rynku p plenerowe wystawy, przy jednoczesnym poszanowa

TĘŻNIA

DROGA PRZY PLANTACH

Przestrzeń przed bocheńską tężnią solankową zostaje zaaranżowana jako strefa wyciszenia, inhalacji i relaksu. Zgrupowanie modułów wypoczynkowych, zintegrowanych z elementami retencyjnymi i zacieniającymi, współtworzy prozdrowotny charakter miejsca, zachęcając kuracjuszy do dłuższego przebywania w mikroklimacie solankowym.

Transformacja bariery komunikacyjnej w przyja destów z palet i donic („Przenośny woonerf”) wych na rzecz pieszych. To strategiczne rozsz zapewnia ciągłość zielonej promenady.

cję elastycznego, adaptacyjnego salonu miejami („Parasole”) oraz mobilnych siedzisk popod bieżące wydarzenia społeczne, targi czy aniu historycznej tkanki.

azny ciąg typu „woonerf”. Wykorzystanie poanektuje fragmenty jezdni i miejsc parkingozczelnienie asfaltu poprawia bezpieczeństwo i

S TR E A MLIN E BO CHNI A

PLANTY SALINARNE Na terenie istniejącego parku moduły dyskretnie wpisują się w zieleń, uzupełniając jego program funkcjonalny. Instalacje pełnią tu funkcję integracyjną i rekreacyjną – obrotowe „Kieraty” oraz „Bałwany solne” tworzą ścieżkę sensoryczną i miejsca spotkań w cieniu drzew, nie ingerując w historyczny układ alejek.

SZYB CAMPI Drugi biegun założenia i finał trasy. Rozległy, zdegradowany plac przy zabytkowym nadszybiu zostaje zrewitalizowany poprzez akumulację modułów, tworzących m.in. strefę kina plenerowego i punkty gastronomiczne. System płynnie ożywia industrialną, pofabryczną architekturę, wprowadzając nową jakość przestrzeni publicznej.

25

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

M ETR O DW O RZ E C G Ł Ó WN Y M I N I M A L I ST YC Z N A IN G E R E N C JA W TKANKĘ M IEJSKĄ I GN AC Y G A CE K | PAT RY C J A K OZ IK

Ponadczasowe wejście do metra zostało zaprojektowane z nadrzędną myślą o trwałości i estetyce. Jego bryła, zrealizowana w formie surowej, białej betonowej płyty, nadaje obiektowi wyrazisty, a zarazem skrajnie minimalistyczny i elegancki charakter. Forma ta, świadomie wyzbyta zbędnego detalu, jest odporna na przemijające trendy architektoniczne. Dzięki temu obiekt zachowuje swą aktualność, tworząc spójny i harmonijny dialog z wymagającym, historycznym otoczeniem niezależnie od upływu lat.

26

W trosce o rygorystyczny porządek przestrzenny oraz bezpieczeństwo użytkowników, projekt bezpośrednio reaguje na cykl dobowy miasta.

Wejście wyposażone zostało w ukryty, automatyczny system zamykania, aktywowany w godzinach nocnych, gdy stacja metra pozostaje nieczynna. Dzięki temu rozwiązaniu, po zmroku struktura nie zakłóca osi widokowych i miejskiego krajobrazu. Staje się integralną częścią posadzki placu publicznego – w pełni funkcjonalną za dnia, a subtelną i estetycznie neutralną nocą.

ME TR O D W OR ZE C G ŁÓ WNY

27

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

28

DOSTĘP AKTYWNY

REAKCJA NA SYTUACJĘ

Wejście otwarte — przestrzeń dostępna dla użytkowników. Wychylona pod maksymalnym kątem betonowa płyta tworzy wyrazisty akcent zadaszenia, intuicyjnie kierujący potoki pieszych do stacji.

Dynamiczne zamknięcie w razie wydarzeń specjalnych. Zautomatyzowany mechanizm pozwala na natychmiastową zmianę położenia, gwarantując służbom kontrolę nad dostępem do podziemi.

ELASTYCZNOŚĆ PRZESTRZENI

BEZPIECZNE ZAMKNIĘCIE

Zamknięcie stałe lub sezonowe — przestrzeń dostosowuje się do potrzeb miasta. Bryła częściowo chowa się w gruncie, uwalniając powierzchnię placu pod organizację tymczasowych zgromadzeń.

Wejście zasłonięte po zmroku lub poza godzinami funkcjonowania. Złożona struktura idealnie licuje się z poziomem placu, stając się bezpiecznym, niewidocznym przedłużeniem miejskiej posadzki.

ME TR O D W OR ZE C G ŁÓ WNY

29

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

„ D RUG I DO M” - Ł O K I E T E K R EN O WAC J A K LU B U K U LT U RY Ł OKIETEK

Klub Kultury „Łokietek” zlokalizowany w krakowskich Toniach to obiekt o niezwykle silnym znaczeniu dla lokalnej społeczności.

Jego historia jest dowodem na ogromne zaangażowanie mieszkańców - budynek ten powstał w czynie społecznym, co trwale wpisało go w tożsamość tej okolicy. Współcześnie jednak Tonie zmagają się z typowymi wyzwaniami stref podmiejskich: intensywnym napływem nowych mieszkańców i rosnącą potrzebą budowania więzi sąsiedzkich.

Obecny budynek nie jest już w stanie sprostać tym wyzwaniom. Ze względu na niewielką powierzchnię i braki infrastrukturalne, znaczna część lokalnej społeczności ma ograniczony dostęp do oferty kulturalnej.

Sytuację przestrzenną drastycznie pogarsza

30

trudna lokalizacja obiektu. Działka znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie pasa ruchu drogowego i chodnika. Brak odpowiedniego przedpola, buforu od ulicy czy placu wejściowego sprawia, że brakuje tu bezpiecznej przestrzeni wspólnej, a tradycyjna, horyzontalna rozbudowa jest niemożliwa. W odpowiedzi na te wielowarstwowe problemy, głównym celem projektu jest przedefiniowanie tej przestrzeni i stworzenie miejsca, które zrekompensuje trudności lokalizacyjne.Projekt ma na celu wykreowanie dla mieszkańców tytułowego „drugiego domu” - przestrzeni trzeciej, po pracy i własnym mieszkaniu, która będzie inkubatorem życia społecznego, miejscem bez barier, w pełni otwartym na integrację starych i nowych mieszkańców Toni.

„D R U GI D OM” - ŁO KI ETEK

KLUB KULTURY

31

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

PARTER Strategia opiera się na powściągliwej ingerencji – zachowano aż 98% oryginalnej tkanki, ograniczając wyburzenia do zaledwie 2%. Główne modyfikacje obejmują dodanie niezbędnych drzwi ewakuacyjnych do głównej sali, powiększenie toalet dla zapewnienia pełnej dostępności osobom z niepełnosprawnościami oraz przekształcenie dawnej kuchni w funkcjonalny schowek.

01. wejście 02. sala wielofunkcyjn 03. toaleta OZN 04. szatnia/ magazyn 05. schowek 0.6 kotłownia

PIĘTRO I Na tym poziomie zoptymalizowano układ przestrzenny, tworząc znacznie powiększone biuro uzupełnione o nowe zaplecze socjalne. Równolegle, w kubaturze nowej dobudówki, zaprojektowano doświetloną czytelnię, która stanowi otwartą strefę cichej pracy, integracji i skupienia dla lokalnej społeczności.

1.1 klatka schodowa 1.2 komunikacja 1.3 toaleta OZN 1.4 administracja 1.5 pom. socjalne 1.6 czytelnia 1.7 biblioteka 1.8 balkon

PIĘTRO II Sercem nowej dobudówki na tym piętrze są wielofunkcyjne strefy: nowa sala muzyczna oraz plastyczna. Kluczem do funkcjonalności jest tu pełna elastyczność – dzięki zastosowaniu mobilnych przegród, wnętrza mogą się swobodnie łączyć w T RY ŁO ETE REGENER C dużą przestrzeń eventową lub dzielić na kameralne strefy warsztatowe, płynnie reagując na bieżące potrzeby.

RZ T

TR

C EM T ZM N

2.1 k. schodowa 2.2 komunikacja 2.3 s. wielofunkcyjna 2.4 toaleta OZN 2.5 p.pom.

PIĘTRO III

EGEND

C EM T RO E TOW NE E EMENTY

WY

TN E CE E EMENTY

+8.49

3.1

3.4

O

Z R TRE Y O ROWE

3.3 3.5

3.1

T

15,81 m²

C ODOW

3.1 k. schodowa 3.2 komunikacja 3.2 ORYT3.3 RZ open space11,88 m² 3.4 toaleta OZN 3.5 taras 3.3 O EN CE 46,74 m²

3.2 +10.14

+10.30

BB

3.4 TO ET D

BB

6,00 m²

OZN

3.5 T R

77,61 m²

SUMA

ściana istniejąca

32

RZONE E EMENTY

Najwyższa kondygnacja została zaadaptowana na strefę wypoczynkową, zwieńczoną nowo zaprojektowanym tarasem. Znalazła się tu dedykowana sala do siedzenia, a sam taras pełni funkcję otwartej strefy buforowej i miejsca odpoczynku na świeżym powietrzu, z powodzeniem rekompensując braki placu przed budynkiem.

ściana projektowana

158,04 m²

ściana usunięta C N

TN E

C

C N NOWO RO E TOW N C N WY

RZ N

„D R U GI D OM” - ŁO KI ETEK

R

E EW C

RONTOW

E EW C

OCZN Ignacy Gacek

PRZEKRÓJ BB-BB

SALA WIELOFUNKCYJNA Wnętrza nowej części zaprojektowano z myślą o maksymalnej elastyczności, co obrazuje ujęcie wielofunkcyjnej sali warsztatowej. Zastosowanie ciepłych, drewnianych wykończeń potęguje domowy, zapraszający klimat przestrzeni.

Dzięki systemowi mobilnych przegród, doświetlone strefy plastyczne i muzyczne mogą płynnie łączyć się w rozległą przestrzeń eventową. Zapewnia to pełną adaptacyjność, tworząc środowisko otwarte na potrzeby społeczności.

R

+8.49

3.1 +8.49

3.1

R

3.2 +10.14

BB

3.2 +10.14

BB

33

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

SALA WIELOFUNKCYJNA Zaproponowana nadbudowa nie jest jedynie zabiegiem funkcjonalnym, lecz bezpośrednią przestrzenną manifestacją głównej idei projektu. Jej przekrój celowo przyjmuje archetypiczną formę domu z charakterystycznym, dwuspa-

34

dowym dachem. Jest to dosłowna i architektoniczna odpowiedź na określenie „drugi dom”, którym lokalna społeczność od lat nazywa swój Klub Kultury.

„D R U GI D OM” - ŁO KI ETEK

PRZEKRÓJ BB-BB

Ignacy Gacek 35

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

ELEWACJA_FRONTOWA

ELEWACJE Elewacja boczna podkreśla proporcje nadbudowy oraz jej tektoniczną relację z istniejącym parterem. Rysunek uwidacznia, jak nowa kubatura integruje się z płaskim stropodachem starej części, wydzielając przy tym przestrzeń pod

rekreacyjny taras. Projekt kładzie również nacisk na strefę wejściową – w pełni dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, co odzwierciedla otwarty i inkluzywny charakter „drugiego do

ELEWACJA_BOCZNA

KONSTRUKCJA Rozstrzelona aksonometria precyzyjnie obrazuje logikę strukturalną projektu. Zgodnie z przyjętą strategią zrównoważonego rozwoju i poszanowania kontekstu, zachowano masywny trzon istniejącego budynku (utrzymując 98%

36

oryginalnej tkanki). Ten zmodernizowany, murowany parter posłużył jako stabilna baza, na której oparto nową, czytelną pod względem tektonicznym nadbudowę.

„D R U GI D OM” - ŁO KI ETEK

AKSONOMETIA ROZSTRZELONA AKSONOMETRIA 37

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

TER RA B I TAT S YMB I O T Y C Z N E O S IE D L E C E G LA NE I GN AC Y G A CE K | PAT RY C J A K OZ IK

Budynek nie jest ciałem obcym w środowisku, ale staje się skałą, siedliskiem i aktywnym uczestnikiem ekosystemu. To architektura, która „oddycha”, zbiera wodę i daje dom nie tylko ludziom, ale też roślinom i zwierzętom, tworząc samowystarczalną enklawę.

38

TERRABI TAT

39

PORT F OL IO | IGNACY G ACEK

MASA TERMICZNA

CYRKULACJA WODNA

Budynek wykorzystuje potężną masę termiczną cegły. Grube mury kumulują ciepło w dzień i oddają w nocy.

Samowystarczalność wodna.

Deszczówka spływa z najwyższych dachów do ceglanych zbiorników, a stamtąd – nawadnia rośliny.

KASKADOWE TARASY

POROWATA SKÓRA

Maksymalizuje dostęp do naturalnego światła i tworzy otwartą przestrzeń dla zintegrowanych, wielopiętrowych ogrodów.

Elewacja z perforowanych, specjalnie ukształtowanych cegieł, które tworzą nieregularne nisze, kieszenie i półki, gdzie rosną lokalne rośliny.v

CEGŁA JAKO AKTYWNA POWŁOKA Koncepcja odchodzi od traktowania cegły wyłącznie jako biernego budulca, przekształcając fasadę w biologicznie aktywną powłokę. Opracowany system specjalistycznych kształtek zmienia lico budynku w wertykalny mikrokrajobraz, w którym każdy element pełni konkretną rolę środowiskową: Wypusty strukturalne: Wysunięte poza obrys muru cegły przełamują jego płaską geometrię, tworząc wbudowane w elewację rusztowanie, po którym swobodnie wspi-

40

nają się rośliny pnące. Moduły wegetacyjne: Odpowiednio wydrążone bloki, funkcjonujące jako zintegrowane donice z drenażem. Umożliwiają wypełnienie ich substratem i sadzenie roślin bezpośrednio w strukturze ściany. Wnęki siedliskowe: Zaprojektowane w wątku ceglanym wgłębienia tworzą bezpieczne, osłonięte od wiatru i drapieżników azyle, stanowiące naturalne miejsca lęgowe dla miejskiego ptactwa.

TERRABI TAT

UKŁAD Innowacyjne, przestrzenne układy cegieł przekształcają płaską fasadę w aktywny habitat, płynnie integrując architekturę z naturą. Przemyślana geometria wiązań pozwala na uzyskanie unikalnej estetyki i nowych funkcji: Układy spiralne (nawlekane na rdzenie) nadają bryle dynamiki. Wiązania

ażurowe (naprzemienne ze szczelinami) tworzą porowatą strukturę, idealną dla roślinności pnącej. Moduły rotacyjne (cegły obrócone o 90 stopni) oraz wysunięte detale formują naturalne podpory dla flory i bezpieczne nisze gniazdowe dla ptaków.

41

IGNACY GACEK +48 500873602 ignacy.g07@gmail.com