Y Gwyliwr Eseciel 3:17-21 17 Fab dyn, yr wyf wedi dy osod yn wyliedydd i dŷ Israel: am hynny clyw y gair o’m genau, a rhybuddia hwynt oddi wrthyf fi. 18 Pan ddywedaf wrth y drygionus, Ti fyddi farw’n sicr; a thi heb ei rybuddio, na llefaru i rybuddio’r drygionus rhag ei ffordd ddrygionus, er mwyn achub ei fywyd; y dyn drygionus hwnnw fydd marw yn ei anwiredd; ond ei waed a ofynnaf ar dy law di. 19 Eto os rhybuddi di’r drygionus, ac na thry efe oddi wrth ei ddrygioni, nac oddi wrth ei ffordd ddrygionus, efe a fydd farw yn ei anwiredd; ond ti a achubodd dy enaid. 20 Eto, Pan fydd dyn cyfiawn yn troi oddi wrth ei gyfiawnder, ac yn gwneud anwiredd, a minnau’n gosod tramgwydd o’i flaen, bydd farw: oherwydd na roddaist rybudd iddo, bydd farw yn ei bechod, a’r cyfiawnder a wnaeth ni chofir; ond byddaf yn gofyn am ei waed ar dy law di. 21 Er hynny, os rhybuddi di’r cyfiawn, rhag i’r cyfiawn bechu, ac nad yw’n pechu, bydd byw yn sicr, oherwydd ei fod wedi cael ei rybuddio; a thi a achubaist dy enaid.
Eseciel 33:1-33 1 Daeth gair yr ARGLWYDD ataf eto, gan ddweud, 2 Fab dyn, llefara wrth feibion dy bobl, a dywed wrthynt, Pan ddygaf y cleddyf ar wlad, os cymer pobl y wlad ŵr o’u hardaloedd, a’i osod yn wyliedydd iddynt: 3 Os pan welo’r cleddyf yn dod ar y tir, y mae’n chwythu’r utgorn, ac yn rhybuddio’r bobl; 4 Yna pwy bynnag a glywo sain yr utgorn, ac ni chymer rybudd; os daw'r cleddyf, ac a'i cymer ef ymaith, bydd ei waed ar ei ben ei hun. 5 Clywodd sain yr utgorn, ac ni chymerodd rybudd; bydd ei waed arno ef. Ond yr hwn a gymer rybudd, a achub ei enaid. 6 Ond os gwel y gwyliwr y cleddyf yn dod, ac ni chanu’r utgorn, a’r bobl heb gael eu rhybuddio; os daw’r cleddyf, a chymryd unrhyw un o’u plith, cymerir ef ymaith yn ei anwiredd; ond ei waed a ofynnaf ar law’r gwyliwr. 1
7 Felly ti, fab dyn, yr wyf wedi dy osod yn wylwyr i dŷ Israel; am hynny y clywi di'r gair o'm genau, ac y rhybuddi di hwynt oddi wrthyf fi. 8 Pan ddywedaf wrth yr annuwiol, O ddyn annuwiol, ti fyddi farw’n sicr; oni lefari i rybuddio’r annuwiol rhag ei ffordd, y dyn annuwiol hwnnw fydd marw yn ei anwiredd; ond ei waed ef a hawliaf ar dy law di. 9 Eto, os rhybuddi di’r drygionus am ei ffordd i droi oddi wrthi; os na thry efe o’i ffordd, efe a fydd farw yn ei anwiredd; ond ti a achubodd dy enaid. 10 Felly, ti fab dyn, llefara wrth dŷ Israel; Fel hyn yr ydych yn llefaru, gan ddywedyd, Os yw ein camweddau a'n pechodau arnom ni, a'n bod ni'n pylu ynddynt, sut y byddwn ni'n byw? 11 Dywed wrthynt, Fel mai byw fi, medd yr Arglwydd DDUW, nid oes gennyf bleser ym marwolaeth yr annuwiol; ond i'r annuwiol droi o'i ffordd a byw: dychwelwch, dychwelwch o'ch ffyrdd drwg; oherwydd pam y byddwch farw, tŷ Israel? 12 Felly, ti fab dyn, dywed wrth feibion dy bobl, Ni fydd cyfiawnder y cyfiawn yn ei achub yn nydd ei drosedd: o ran drygioni'r drygionus, ni syrth trwyddo yn y dydd y troo oddi wrth ei ddrygioni; ac ni all y cyfiawn fyw am ei gyfiawnder yn y dydd y pechu. 13 Pan ddywedaf wrth y cyfiawn, y bydd byw yn sicr; os yw'n ymddiried yn ei gyfiawnder ei hun, ac yn gwneud anwiredd, ni chofir ei holl gyfiawnderau; ond am yr anwiredd a wnaeth, bydd farw amdano. 14 Eto, pan ddywedaf wrth yr annuwiol, Ti a fyddi farw’n sicr; os bydd yn troi oddi wrth ei bechod, ac yn gwneud yr hyn sy’n gyfreithlon ac yn gyfiawn; 15 Os bydd y drygionus yn dychwelyd yr addewid, yn rhoi’r hyn a ladrataodd, yn rhodio yn neddfau bywyd, heb wneud anwiredd; bydd yn sicr o fyw, ni fydd marw. 16 Ni chofir iddo am yr un o’i bechodau a wnaeth: gwnaeth yr hyn sy’n gyfreithlon ac yn gyfiawn; bydd byw yn sicr. 17 Eto y mae plant dy bobl yn dweud, Nid yw ffordd yr Arglwydd yn gyfartal: ond nid yw eu ffordd hwy yn gyfartal. 18 Pan droo’r cyfiawn oddi wrth ei gyfiawnder, a gwneud anwiredd, fe fydd farw trwyddo. 19 Ond os bydd y drygionus yn troi oddi wrth ei ddrygioni, ac yn gwneud yr hyn sy'n gyfreithlon ac yn gyfiawn, bydd byw trwyddo. 20 Eto dywedwch, Nid yw ffordd yr Arglwydd yn union. O dŷ Israel, byddaf yn eich barnu chi bob un yn ôl ei ffyrdd. 21 Ac yn y ddeuddegfed flwyddyn o’n caethiwed, yn y degfed mis, ar y pumed dydd o’r mis, y daeth un a ddihangasai o Jerwsalem ataf, gan ddywedyd, Y ddinas a darodd. 22 Yr oedd llaw’r ARGLWYDD arnaf gyda’r nos, cyn i’r dihangwr ddod; ac agorodd fy ngenau nes iddo ddod ataf yn y bore; ac agorwyd fy ngenau, ac nid oeddwn yn fud mwyach. 23 Yna daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddweud, 24 Fab dyn, y mae’r rhai sy’n byw yn anialwch tir Israel yn llefaru, gan ddywedyd, “Un oedd Abraham, ac etifeddodd y tir: ond yr ydym ni’n llawer; rhoddwyd y tir i ni yn etifeddiaeth.” 25 Am hynny dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Yr ydych yn bwyta gyda’r gwaed, ac yn codi eich llygaid at eich eilunod, ac yn tywallt gwaed: ac a feddiannwch y tir? 26 Yr ydych yn sefyll ar eich cleddyf, yn gwneud ffieidd-dra, ac yn halogi gwraig pob un ei gymydog: ac a feddiannwch y tir? 27 Dywed fel hyn wrthynt, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Fel mai byw fi, yn sicr y rhai sydd yn yr adfeilion a syrth gan y cleddyf, a'r hwn sydd yn y maes agored a roddaf i'r anifeiliaid i'w ddifa, a'r rhai sydd yn y caerau ac yn yr ogofâu a fyddant farw o'r pla. 28 Oherwydd gwnaf y tir yn anghyfannedd iawn, a bydd rhodres ei nerth yn peidio; a bydd mynyddoedd Israel yn anghyfannedd, fel na fydd neb yn mynd drwyddynt. 29 Yna y byddant yn gwybod mai myfi yw'r ARGLWYDD, pan fyddaf wedi gwneud y tir yn anghyfannedd iawn oherwydd eu holl ffieidd-dra a wnaethant.
2
30 Hefyd, ti fab dyn, y mae plant dy bobl yn dal i siarad yn dy erbyn wrth y muriau ac yn nrysau’r tai, ac yn llefaru wrth ei gilydd, pob un wrth ei frawd, gan ddywedyd, Dewch, atolwg, a gwrandewch beth yw’r gair sy’n dod allan oddi wrth yr ARGLWYDD. 31 A deuant atat ti fel y mae'r bobl yn dod, ac eisteddant ger dy fron fel fy mhobl i, a chlywant dy eiriau, ond ni wnânt hwy: canys â'u genau y maent yn dangos llawer o gariad, ond eu calon sydd yn mynd ar ôl eu cybydd-dod. 32 Ac wele, yr wyt ti iddynt fel cân hyfryd iawn gan un sydd â llais dymunol, ac sy'n gallu chwarae'n dda ar offeryn: oherwydd y maent yn clywed dy eiriau, ond nid ydynt yn eu gwneud. 33 A phan ddelo hyn i ben, (wele, fe ddaw,) yna y byddant yn gwybod bod proffwyd wedi bod yn eu plith.
Rôl y Gwyliwr Wedi'i Orsafu ar Wal: Fel gwarchodwr hynafol ar dŵr gwylio sy'n gweld gelyn ac yn chwythu utgorn, galwyd Eseciel i weld perygl ysbrydol a chanu'r larwm. Cyflwyno'r Rhybudd: Roedd yn rhaid iddo ddweud wrth y drygionus am droi oddi wrth eu ffyrdd pechadurus.
Egwyddor Atebolrwydd Os yw'r gwyliwr yn rhybuddio: Os rhoddodd Eseciel y rhybudd a gwrthododd y bobl wrando, y bobl oedd yn gyfrifol am eu dinistr eu hunain. Os bydd y gwyliwr yn methu: Os methodd Eseciel â chanu'r larwm, byddai Duw yn dal Eseciel yn bersonol gyfrifol am y bywydau a gollwyd.
Dadansoddiad Adnod wrth Adnod o Eseciel 33 Rhan 1: Dyletswydd y Gwyliwr (Adnodau 1–9) Mae'r adran hon yn defnyddio delweddaeth fywiog o warchodwr milwrol i ddiffinio cyfrifoldebau ysbrydol Eseciel. Adnodau 1–3: Y Senario. Mae Duw yn disgrifio arfer safonol hynafol: pan fydd dinas dan fygythiad o oresgyniad, mae'r dinasyddion yn dewis dyn i sefyll ar y wal. Ei unig swydd yw cadw llygad am y cleddyf (y gelyn) a chwythu'r utgorn i rybuddio'r bobl. Adnodau 4–5: Cyfrifoldeb y Bobl. Os yw'r utgorn yn seinio ac mae rhywun yn ei anwybyddu, eu bai eu hunain yw eu marwolaeth. Clywodd y rhybudd a dewis peidio â gweithredu. I'r gwrthwyneb, y rhai sy'n cymryd rhybudd sy'n achub eu bywydau. Adnod 6: Methiant y Gwyliwr. Os yw'r gwyliwr yn gweld y gelyn yn dod ond yn methu â chwythu'r utgorn , mae'r dinasyddion yn dal i gael eu cymryd i ffwrdd oherwydd eu pechodau, ond mae Duw yn dal y gwyliwr yn gyfrifol am eu gwaed. Adnodau 7–9: Y Cymhwysiad Ysbrydol. Mae Duw yn enwi Eseciel yn benodol yn warchodwr tŷ Israel . Rhaid i Eseciel glywed y gair o enau Duw a rhybuddio'r bobl. Os bydd Duw yn cyhoeddi barn ar y drygionus ac Eseciel yn aros yn dawel, bydd y person drygionus yn marw, ond caiff Eseciel ei ystyried yn euog. Os bydd Eseciel yn eu rhybuddio ac yn ei anwybyddu, caiff Eseciel ei glirio o bob euogrwydd. 3
Rhan 2: Atebolrwydd Unigol a Gras (Adnodau 10–20) Mae'r adran hon yn mynd i'r afael ag anobaith yr Israeliaid alltud ac yn amlinellu gwir awydd Duw dros ddynoliaeth. Adnod 10: Anobaith y Bobl. Mae'r alltudion yn teimlo dan bwysau eu pechodau, gan ofyn, "sut ddylem ni fyw felly?" Maen nhw'n credu bod eu barn wedi'i gosod mewn carreg ac nad oes dianc. Adnod 11: Calon Duw. Dyma un o'r adnodau enwocaf yn Eseciel. Mae Duw yn datgan, "Nid oes gennyf bleser ym marwolaeth y drygionus; ond bod y drygionus yn troi o'i ffordd ac yn byw : " Mae'n cyhoeddi deisyfiad angerddol: "trowch, trowch o'ch ffyrdd drwg; oherwydd pam y byddwch farw, tŷ Israel?" Adnodau 12–16: Dynameg Cyfiawnder. Mae Duw yn egluro nad yw gweithredoedd y gorffennol yn gwarantu statws yn y dyfodol. Os yw person sy'n hanesyddol gyfiawn yn ymddiried yn ei weithredoedd da yn y gorffennol ac yn troi at bechod, ni fydd ei gyfiawnder yn y gorffennol yn ei achub. Os bydd person sydd wedi bod yn ddrwg yn hanesyddol yn edifarhau, yn dychwelyd eiddo a gafodd ei ddwyn, ac yn cerdded yn ôl dedfrydau Duw, bydd eu pechodau yn y gorffennol yn cael eu hanghofio. Byddant yn sicr o fyw. Adnodau 17–20: Tegwch Duw. Mae'r Israeliaid yn cwyno "nad yw ffordd yr Arglwydd yn gyfartal " : mae Duw yn ateb mai eu ffyrdd hwy sy'n anghyfiawn. Mae'n ailadrodd y bydd yn barnu pob unigolyn yn ôl eu hymddygiad eu hunain, gan bwysleisio cyfrifoldeb personol dros euogrwydd corfforaethol. Rhan 3: Cadarnhawyd Cwymp Jerwsalem (Adnodau 21–22) Mae'r adran naratif fer hon yn nodi trobwynt enfawr yng ngweinidogaeth Eseciel. Adnod 21: Mae'r Newyddion yn Cyrraedd. Yn y 12fed flwyddyn o alltudiaeth, mae goroeswr o Jerwsalem yn cyrraedd ac yn cyflwyno'r newyddion trasig: "Mae'r ddinas wedi'i tharo. " Mae hyn yn cyflawni popeth yr oedd Eseciel wedi treulio blynyddoedd yn ei ragweld. Adnod 22: Agorwyd Genau Eseciel. Y noson cyn i'r goroeswr gyrraedd, roedd llaw Duw ar Eseciel ac agorodd ei geg. Hyd at y pwynt hwn, roedd Eseciel wedi cael ei daro'n " fud " yn oruwchnaturiol, dim ond pan roddodd Duw broffwydoliaeth uniongyrchol iddo y gallai siarad (Eseciel 3:26-27). O'r foment hon ymlaen, mae ei leferydd wedi'i adfer yn llwyr. Rhan 4: Barn ar y Rhai a Adawyd yn y Tir (Adnodau 23–29) Mae Duw yn mynd i'r afael â rhithdybiau'r Iddewon a lwyddodd i aros yng ngwlad adfeiliedig Israel. Adnodau 24–26: Balchder y Gweddill. Mae'r bobl sydd ar ôl yn yr adfeilion yn hawlio perchnogaeth ar y tir. Maent yn dadlau, os mai dim ond un dyn oedd Abraham ac wedi etifeddu'r tir, bod ganddynt hwy—fel llawer o bobl—hawl hyd yn oed yn fwy iddo. Mae Duw yn gwrthbrofi drwy dynnu sylw at eu pechodau parhaus: bwyta cig gyda gwaed, eilunaddoliaeth, a thywallt gwaed. Mae'n gofyn, "a feddiannwch chi'r tir?" Adnodau 27–29: Anialwch Llawn. Mae Duw yn addo y bydd y rhai sy'n cuddio yn yr adfeilion, yr ogofâu, a'r meysydd agored yn marw trwy'r cleddyf, anifeiliaid gwyllt, a phlâu. Bydd y tir yn cael ei wneud yn ddiffeithwch llwyr i dorri eu balchder.
4
Rhan 5: Perygl Gwrando’n Bas (Adnodau 30–33) Mae'r bennod yn gorffen gyda rhybudd i Eseciel am ei enw da ymhlith yr alltudion. Adnodau 30–32: Adloniant yn erbyn Ufudd-dod. Mae Duw yn rhybuddio Eseciel fod y bobl yn siarad amdano y tu ôl i'w gefn ac yn gwahodd ei gilydd i "Dewch, atolwg, a chlywch beth yw'r gair sy'n dod allan oddi wrth yr ARGLWYDD." Fodd bynnag, maen nhw'n trin Eseciel fel canwr caneuon cariad â llais hardd . Maen nhw wrth eu bodd yn gwrando ar ei eiriau fel adloniant, ond does ganddyn nhw ddim bwriad o gwbl i'w rhoi ar waith oherwydd bod eu calonnau'n farus. Adnod 33: Y Prawf Pennaf. Mae Duw yn dod i'r casgliad pan fydd popeth a ragfynegodd Eseciel yn dod yn wir o'r diwedd, bydd y gwrandawyr bas hyn yn sylweddoli'n rhy hwyr fod "proffwyd wedi bod yn eu plith".
Cymhwyso Cysyniad y Gwyliwr yn y Testament Newydd Mae'r Testament Newydd yn trawsnewid rôl y gwyliwr o un proffwyd o'r Hen Destament i weinidogion Cristnogol, arweinwyr eglwysi, a chredinwyr sy'n rhannu'r Efengyl. 1. Atebolrwydd Gweinidogol (Bugeiliaid ac Arweinwyr) Yn y Testament Newydd, disgrifir arweinwyr eglwysig fel gwylwyr ysbrydol y mae'n rhaid iddynt roi cyfrif i Dduw am yr eneidiau sydd dan eu gofal. Hebreaid 13:17: "Ufuddhewch i'r rhai sydd yn eich llywodraethu, ac ymostyngwch: oherwydd y maent yn gwylio dros eich eneidiau , fel y rhai sydd i roi cyfrif..." Cymhwyso: Mae gan weinidogion rwymedigaeth lem i bregethu’r gwirionedd llawn—gan gynnwys rhybuddion am bechod a barn—yn hytrach na negeseuon dymunol yn unig, gan adlewyrchu atebolrwydd Eseciel. 2. Amddiffyniad "Dwylo Glân" Paul Defnyddiodd yr Apostol Paul iaith Eseciel yn benodol i ddisgrifio ei waith cenhadol. Wrth ymadael â henuriaid Effesus, dywedodd: Actau 20:26–27: "Am hynny yr wyf yn eich tystio heddiw, fy mod yn bur oddi wrth waed pob dyn . Oherwydd nid wyf wedi osgoi mynegi i chwi holl gyngor Duw." Cymhwyso: Roedd Paul yn gwybod, oherwydd ei fod wedi pregethu'r Efengyl yn ffyddlon ac wedi rhybuddio pawb yr oedd yn eu cyfarfod, ei fod wedi llwyddo i "achub ei enaid" yn null Eseciel 33:9. 3. Y Galwad i Fyfyrdod Ysbrydol (Pob Credadun) Defnyddir y gair Groeg sy'n aml yn cael ei gyfieithu fel "gwyliwch" neu "byddwch yn wyliadwrus" ( gregoreo ) yn aml gan Iesu a'r Apostolion, gan ehangu meddylfryd y gwyliwr i bob Cristion. Marc 13:37 (Gorchymyn Iesu): " A'r hyn yr wyf yn ei ddweud wrthych, yr wyf yn ei ddweud wrth bawb, Gwyliwch . " 1 Pedr 5:8: "Byddwch yn sobr, byddwch yn wyliadwrus ; oherwydd mae eich gwrthwynebydd y diafol, fel llew rhuo, yn rhodio o gwmpas, gan geisio pwy y gallo ei ddifa." Cymhwyso: Mae credinwyr y Testament Newydd wedi’u galw i fod yn wylwyr dros eu bywydau eu hunain, eu teuluoedd, a’u cymunedau—gan aros yn effro i dwyll ysbrydol ac ail ddyfodiad Crist. 5