Teleportiad yn yr Ysgrythurau Habacuc Bel a'r Ddraig 1:33-42 33. Yr oedd proffwyd yn Iddewiaeth o'r enw Habbacuc, a oedd wedi gwneud cawl, ac wedi torri bara mewn powlen, ac yn mynd i'r cae i'w ddwyn i'r medelwyr. 34 Ond dywedodd angel yr Arglwydd wrth Habacuc, Dos, dwg y cinio sydd gennyt i Fabilon at Daniel, yr hwn sydd yn ffau’r llewod. 35 A dywedodd Habbacuc, Arglwydd, ni welais Babilon erioed; ac ni wn chwaith ble mae'r ogof. 36 Yna cymerodd angel yr Arglwydd ef wrth y goron, a'i ddwyn wrth wallt ei ben, a thrwy nerth ei ysbryd a'i gosododd ym Mabilon uwchben y ffau. 37 A gwaeddodd Habbacuc, gan ddywedyd, O Daniel, Daniel, cymer y swper a anfonodd Duw atat. 38 A dywedodd Daniel, Ti a’m cofiaist, O Dduw: ac ni adawaist y rhai sy’n dy geisio ac yn dy garu. 39 Felly cododd Daniel, ac a fwytaodd: ac yn y fan a’r lle y gosododd angel yr Arglwydd Habbacuc yn ôl yn ei le ei hun. 40 Ar y seithfed dydd aeth y brenin i alaru am Daniel: a phan ddaeth at y ffau, edrychodd i mewn, ac wele, yr oedd Daniel yn eistedd. 41 Yna gwaeddodd y brenin â llais uchel, gan ddywedyd, Mawr wyt ti Arglwydd Dduw Daniel, ac nid oes arall ond ti. 42 Ac efe a’i tynnodd ef allan, ac a fwriodd y rhai oedd yn achos ei ddinistr ef i’r ffau: a hwy a’u difawyd mewn eiliad o flaen ei wyneb.
Raphael yr Angel Tobit 12:1-22 1 Yna galwodd Tobit ei fab Tobias, a dywedodd wrtho, Fy mab, gwna i’r gŵr gael ei gyflog, yr hwn a aeth gyda thi, a rhaid i ti roi mwy iddo. 2 A dywedodd Tobias wrtho, O dad, nid yw'n niwed i mi roi iddo hanner y pethau a ddygais: 3 Oherwydd efe a’m dug yn ôl atat ti mewn diogelwch, ac a iachaodd fy ngwraig, ac a ddug yr arian i mi, ac a’th iachaodd dithau hefyd. 4 Yna dywedodd yr hen ŵr, Mae'n ddyledus iddo ef. 5 Felly galwodd ar yr angel, ac meddai wrtho, “Cymer hanner yr hyn oll a ddygaist, a dos ymaith yn ddiogel.” 6 Yna efe a’u cymerodd hwynt ill dau o’r neilltu, ac a ddywedodd wrthynt, Bendithiwch Dduw, molwch ef, a mawrhêwch ef, a molwch ef am y pethau a wnaeth efe i chwi yng ngolwg pawb byw. Da yw moli Duw, a dyrchafu ei enw, a dangos gweithredoedd Duw yn anrhydeddus; am hynny na fyddwch oedi i’w foli ef. 1
Teleportiad yn yr Ysgrythurau
7 Da yw cadw cyfrinach brenin yn gudd, ond anrhydeddus yw datgelu gweithredoedd Duw. Gwna’r hyn sy’n dda, ac ni fydd drwg yn dy gyffwrdd. 8 Mae gweddi’n dda gydag ymprydio ac elusen a chyfiawnder. Mae ychydig gyda chyfiawnder yn well na llawer gydag anghyfiawnder. Mae’n well rhoi elusen na chasglu aur: 9 Oherwydd y mae elusen yn gwaredu rhag marwolaeth, ac yn puro ymaith bob pechod. Y rhai sy'n ymarfer elusen a chyfiawnder a lenwir â bywyd: 10 Ond y rhai sy'n pechu yw gelynion i'w bywyd eu hunain. 11 Yn sicr ni chelaf ddim oddi wrthyt. Oherwydd dywedais, Da oedd cadw cyfrinach brenin yn gudd, ond anrhydeddus oedd datgelu gweithredoedd Duw. 12 Yn awr gan hynny, pan oeddit ti a Sara dy ferch-yng-nghyfraith yn gweddïo, mi a ddygais atgof o’ch gweddïau gerbron yr Un Sanctaidd: a phan oeddit ti’n claddu’r meirw, yr oeddwn i gyda thi yr un modd. 13 A phan na oedaist godi, a gadael dy ginio, i fynd a chuddio'r meirw, ni chuddiwyd dy weithred dda oddi wrthyf: ond yr oeddwn gyda thi. 14 Ac yn awr anfonodd Duw fi i’th iacháu di a Sara dy ferch-yng-nghyfraith. 15 Myfi yw Raphael, un o'r saith angel sanctaidd, sy'n cyflwyno gweddïau'r saint, ac sy'n mynd i mewn ac allan o flaen gogoniant yr Un Sanctaidd. 16 Yna y cynhyrfwyd hwy ill dau, a syrthiasant ar eu hwynebau: canys yr oeddent yn ofni. 17 Ond dywedodd efe wrthynt, Nac ofnwch, canys bydd yn dda i chwi; canmolwch Dduw felly. 18 Oherwydd nid o unrhyw ffafr o’m plaid i y deuthum, ond trwy ewyllys ein Duw ni; am hynny molwch ef am byth. 19 Yr holl ddyddiau hyn yr ymddangosais i chwi; ond ni fwyteais nac ni yfais, ond gwelsoch weledigaeth. 20 Yn awr gan hynny, diolchwch i Dduw: canys yr wyf fi'n mynd i fyny at yr hwn a'm hanfonodd; ond ysgrifennwch bob peth a wneir mewn llyfr. 21 A phan godasant, ni welsant ef mwyach. 22 Yna y cyffesant weithredoedd mawrion a rhyfeddol Duw, a’r modd yr ymddangosasai angel yr Arglwydd iddynt.
Eseciel Eseciel 3:12-15 12 Yna cododd yr ysbryd fi i fyny, a chlywais lais rhuthro mawr y tu ôl i mi, yn dweud, “Bendigedig fyddo gogoniant yr ARGLWYDD o’i le.” 13 Clywais hefyd sŵn adenydd y creaduriaid byw yn cyffwrdd â'i gilydd, a sŵn yr olwynion gyferbyn â hwynt, a sŵn rhuthro mawr. 14 Felly cododd yr ysbryd fi, a'm cymryd ymaith, ac euthum mewn chwerwder, yng ngwres fy ysbryd: ond llaw'r ARGLWYDD oedd yn gryf arnaf. 15 Yna y deuthum at y rhai oedd wedi mynd i gaethgludo yn Telabib, y rhai oedd yn byw wrth afon Chebar, ac eisteddais lle'r oeddent yn eistedd, ac arhosais yno wedi synnu yn eu plith saith diwrnod. Eseciel 8:1-4 1 A bu yn y chweched flwyddyn, yn y chweched mis, ar y pumed dydd o’r mis, a minnau’n eistedd yn fy nhŷ, a henuriaid Jwda yn eistedd ger fy mron, i law’r Arglwydd Dduw syrthio arnaf yno. 2 Yna mi a edrychais, ac wele lun fel ymddangosiad tân: o ymddangosiad ei lwynau hyd i lawr, tân; ac o'i lwynau hyd i fyny, fel ymddangosiad disgleirdeb, fel lliw ambr. 3 Ac efe a estynnodd allan ffurf llaw, ac a’m cymerodd wrth gudd fy mhen; a’r ysbryd a’m cododd rhwng y ddaear a’r nefoedd, ac a’m dug mewn gweledigaethau Duw i Jerwsalem, at ddrws y porth mewnol sy’n edrych tua’r gogledd; lle’r oedd eisteddle delw’r eiddigedd, yr hwn sy’n ennyn eiddigedd. 2
Teleportiad yn yr Ysgrythurau
4 Ac wele, yr oedd gogoniant Duw Israel yno, yn ôl y weledigaeth a welais yn y gwastadedd.
Iesu Grist Mathew 4:1-11 1 Yna arweiniwyd Iesu gan yr Ysbryd i'r anialwch, i gael ei demtio gan y diafol. 2 Ac wedi iddo ymprydio deugain diwrnod a deugain nos, bu newyn arno wedi hynny. 3 A phan ddaeth y temtiwr ato, efe a ddywedodd, Os Mab Duw wyt ti, gorchymyn i’r cerrig hyn gael eu gwneud yn fara. 4 Ond efe a atebodd ac a ddywedodd, Ysgrifennwyd, Nid ar fara yn unig y bydd byw dyn, ond ar bob gair a ddaw allan o enau Duw. 5 Yna cymerodd y diafol ef i fyny i'r ddinas sanctaidd, ac a'i gosododd ar binacl y deml, 6 Ac a ddywedodd wrtho, Os Mab Duw wyt ti, bwrw dy hun i lawr: canys ysgrifennwyd, Efe a orchmynna i'w angylion amdanat ti: ac yn eu dwylo y'th godant di, rhag i ti daro dy droed ar garreg un amser. 7 Dywedodd Iesu wrtho, Ysgrifennwyd drachefn, Na themti yr Arglwydd dy Dduw. 8 Trachefn, y diafol a’i cymerodd ef i fynydd uchel iawn, ac a ddangosodd iddo holl deyrnasoedd y byd, a’u gogoniant; 9 Ac a ddywedodd wrtho, Y pethau hyn oll a roddaf i ti, os syrthi i lawr a’m haddoli i. 10 Yna dywedodd Iesu wrtho, Dos ymaith, Satan: canys ysgrifenedig yw, Addoli yr Arglwydd dy Dduw, ac ef yn unig a wasanaethi. 11 Yna gadawodd y diafol ef, ac wele, daeth angylion, ac a weiniasant iddo. Luc 4:1-13 1 A dychwelodd Iesu, yn llawn o’r Ysbryd Glân, o’r Iorddonen, ac arweiniwyd ef gan yr Ysbryd i’r anialwch, 2 Yn cael ei demtio gan y diafol am ddeugain diwrnod. Ac ni fwytaodd ddim yn y dyddiau hynny: a phan ddaethant i ben, newynodd wedyn. 3 A dywedodd y diafol wrtho, Os Mab Duw wyt ti, gorchymyn i’r garreg hon ei gwneud yn fara. 4 A’r Iesu a’i hatebodd ef, gan ddywedyd, Ysgrifennwyd, Nad ar fara yn unig y bydd byw dyn, ond ar bob gair Duw. 5 A’r diafol, wedi ei gymryd ef i fynydd uchel, a ddangosodd iddo holl deyrnasoedd y byd mewn eiliad o amser. 6 A dywedodd y diafol wrtho, Rhoddaf i ti yr holl awdurdod hwn, a’u gogoniant hwynt: canys rhoddwyd hynny i mi; ac i bwy bynnag a fynnwyf, y rhoddaf ef. 7 Os felly y byddi’n fy addoli i, bydd y cyfan yn eiddot ti. 8 A’r Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, Dos ymaith o’m cefn, Satan: canys ysgrifenedig yw, Addoli’r Arglwydd dy Dduw, ac ef yn unig a wasanaethi. 9 Ac efe a’i dug ef i Jerwsalem, ac a’i gosododd ar binacl y deml, ac a ddywedodd wrtho, Os Mab Duw wyt ti, bwrw dy hun i lawr oddi yma: 10 Oherwydd ysgrifennwyd, Bydd yn gorchymyn i'w angylion amdanat ti, i'th gadw di: 11 Ac yn eu dwylo y byddant yn dy godi, rhag i ti daro dy droed ar garreg un amser. 12 A Iesu a atebodd a ddywedodd wrtho, Dywedwyd, Na themti yr Arglwydd dy Dduw. 13 A phan orffennodd y diafol yr holl demtasiwn, efe a ymadawodd ag ef dros amser. Luc 24:13-53 13 Ac wele, dau ohonynt a aethant y diwrnod hwnnw i bentref o’r enw Emmaus, yr hwn oedd tua thrigain stadiwm o Jerwsalem. 14 A buont yn ymddiddan â'i gilydd am yr holl bethau hyn a ddigwyddasai. 15 A bu, tra oeddent yn ymddiddan ac yn dadlau â'i gilydd, i Iesu ei hun nesáu, ac aeth gyda hwynt. 3
Teleportiad yn yr Ysgrythurau
16 Ond yr oedd eu llygaid wedi eu hatal rhag ei adnabod ef. 17 Ac efe a ddywedodd wrthynt, Pa fath o ymddiddanion yw’r rhain sydd gennych â’ch gilydd, wrth i chwi gerdded, ac yn drist? 18 A dywedodd un ohonynt, a’i enw Cleopas, wrtho, Ai tydi yn unig sy’n ddieithr yn Jerwsalem, ac heb wybod y pethau a ddigwyddodd yno yn y dyddiau hyn? 19 Ac efe a ddywedodd wrthynt, Pa bethau? A dywedasant wrtho, Ynglŷn ag Iesu o Nasareth, yr hwn oedd broffwyd nerthol mewn gweithred a gair gerbron Duw a'r holl bobl: 20 A sut y traddododd yr archoffeiriaid a'n llywodraethwyr ef i'w gondemnio i farwolaeth, ac a'i croeshoeliasant ef. 21 Ond yr oeddem yn ymddiried mai efe a fyddai wedi gwaredu Israel: ac heblaw hyn oll, heddiw yw'r trydydd dydd ers i'r pethau hyn gael eu gwneud. 22 Ie, a rhai gwragedd o’n cwmni a’n synasant ni, y rhai a ddaethant yn fore wrth y bedd; 23 A phan na chawsant ei gorff, daethant, gan ddywedyd, eu bod wedi gweld gweledigaeth o angylion hefyd, y rhai a ddywedasant ei fod yn fyw. 24 A rhai o’r rhai oedd gyda ni a aethant at y bedd, ac a’i cawsant fel y dywedasai’r gwragedd: ond ni’i gwelsant ef. 25 Yna dywedodd wrthynt, O ffŵliaid, ac araf eu calon i gredu’r holl bethau a ddywedodd y proffwydi: 26 Onid oedd rhaid i Grist ddioddef y pethau hyn, a mynd i mewn i'w ogoniant? 27 A chan ddechrau gyda Moses a'r holl broffwydi, efe a eglurodd iddynt yn yr holl ysgrythurau y pethau a oedd yn perthyn iddo ei hun. 28 A hwy a nesasant at y pentref lle'r oeddent yn myned: ac efe a esgusodd fyned ymhellach. 29 Ond fe'i cymhellasant, gan ddywedyd, Arhos gyda ni: canys y mae hi'n hwyr, a'r dydd wedi darfod ymhell. Ac aeth i mewn i aros gyda hwynt. 30 A bu, wrth iddo eistedd wrth y bwrdd gyda hwynt, iddo gymryd bara, a’i fendithio, a’i dorri, a’i roi iddynt. 31 Agorwyd eu llygaid, a hwy a'i hadnabuasant ef; ac efe a ddiflannodd o'u golwg. 32 A dywedasant wrth ei gilydd, Onid oedd ein calon yn llosgi ynom ni, tra oedd efe yn ymddiddan â ni ar y ffordd, a phan oedd efe yn agor yr ysgrythurau i ni? 33 A hwy a godasant yr awr honno, ac a ddychwelasant i Jerwsalem, ac a gawsant yr un ar ddeg wedi ymgynnull ynghyd, a'r rhai oedd gyda hwynt, 34 Gan ddywedyd, Yr Arglwydd a gyfododd yn wir, ac a ymddangosodd i Simon. 35 A dywedasant yr hyn a ddigwyddodd ar y ffordd, a sut y'i hadnabuwyd ganddynt wrth dorri'r bara. 36 Ac fel yr oeddent yn llefaru fel hyn, safodd Iesu ei hun yn eu canol, ac a ddywedodd wrthynt, Tangnefedd i chwi. 37 Ond aethant yn ofnus ac yn ofnus, a thybiasant eu bod wedi gweld ysbryd. 38 Ac efe a ddywedodd wrthynt, Paham yr ydych yn cynhyrfu? a phaham y mae meddyliau yn codi yn eich calonnau? 39 Edrychwch ar fy nwylo a'm traed, mai myfi fy hun ydyw: cyffwrdd â mi, a gweld; oherwydd nid oes gan ysbryd gnawd ac esgyrn, fel y gwelwch fod gennyf fi. 40 Ac wedi iddo ddywedyd hyn, dangosodd iddynt ei ddwylo a'i draed. 41 A thra oeddent eto heb gredu o lawenydd, ac yn rhyfeddu, efe a ddywedodd wrthynt, A oes gennych yma ddim bwyd? 42 A rhoddasant iddo ddarn o bysgodyn wedi'i grilio, a darn o gêl mêl. 43 Ac efe a’i cymerodd, ac a’i bwytaodd yn eu gŵydd hwynt. 44 Ac efe a ddywedodd wrthynt, Dyma’r geiriau a leferais wrthych, tra oeddwn eto gyda chwi, fod yn rhaid cyflawni pob peth a ysgrifennwyd yng nghyfraith Moses, ac yn y proffwydi, ac yn y salmau, amdanaf fi. 45 Yna agorodd efe eu deall, fel y gallent ddeall yr ysgrythurau,
4
Teleportiad yn yr Ysgrythurau
46 Ac a ddywedodd wrthynt, Fel hyn y mae’n ysgrifenedig, ac fel hyn yr oedd rhaid i Grist ddioddef, ac atgyfodi o feirw y trydydd dydd: 47 A bod edifeirwch a maddeuant pechodau i’w bregethu yn ei enw ef ymhlith yr holl genhedloedd, gan ddechrau yn Jerwsalem. 48 A chwi yw tystion y pethau hyn. 49 Ac wele, yr wyf fi yn anfon addewid fy Nhad arnoch: ond arhoswch yn ninas Jerwsalem, nes eich gwisgo â nerth o'r uchelder. 50 Ac arweiniodd hwy allan hyd at Bethania, ac efe a gododd ei ddwylo, ac a’u bendithiodd hwynt. 51 A bu, tra oedd efe yn eu bendithio, iddo ymadael oddi wrthynt, a'i ddyrchafu i fyny i'r nef. 52 A hwy a’i haddolasant ef, ac a ddychwelasant i Jerwsalem â llawenydd mawr: 53 Ac yr oeddent yn gyson yn y deml, yn moli a bendithio Duw. Amen. Ioan 6:16-21 16 A phan ddaeth hi’n hwyr, aeth ei ddisgyblion i lawr at y môr, 17 Ac aethant i mewn i long, a chroesasant y môr i Gapernaum. Ac yr oedd hi eisoes yn dywyll, ac nid oedd Iesu wedi dod atynt. 18 A chwythodd y môr oherwydd gwynt mawr a chwythodd. 19 Felly, wedi iddynt rwyfo ynghylch pum ugain neu ddeg ar hugain o stadiwm, gwelsant Iesu yn cerdded ar y môr, ac yn nesáu at y llong: ac ofnasant. 20 Ond efe a ddywedodd wrthynt, Myfi yw; nac ofnwch. 21 Yna y derbyniasant ef yn ewyllysgar i'r llong: ac yn y fan y cyrhaeddodd y llong y tir lle yr oeddent yn myned.
Philip Actau 8:26-40 26 A llefarodd angel yr Arglwydd wrth Philip, gan ddywedyd, Cyfod, a dos tua’r deau i’r ffordd sy’n myned i lawr o Jerwsalem i Gasa, yr hon sydd anialwch. 27 Ac efe a gyfododd ac a aeth: ac wele ŵr o Ethiopia, eunuch ag awdurdod mawr dan Candace brenhines yr Ethiopiaid, yr hwn oedd yn gofalu am ei holl drysor hi, ac a ddaeth i Jerwsalem i addoli, 28 Yr oedd yn dychwelyd, ac yn eistedd yn ei gerbyd yn darllen y proffwyd Eseia. 29 Yna dywedodd yr Ysbryd wrth Philip, Dos yn agos, a glynu wrth y cerbyd hwn. 30 A rhedodd Philip yno ato, ac a’i clybu ef yn darllen y proffwyd Eseia, ac a ddywedodd, A wyt ti’n deall yr hyn yr wyt ti’n ei ddarllen? 31. Ac efe a ddywedodd, Sut y gallaf, oni bai bod rhywun yn fy arwain? Ac efe a ddeisyfodd ar Philip ddod i fyny ac eistedd gydag ef. 32 Dyma lle’r ysgrythur a ddarllenodd efe: Fel dafad i’r lladdfa yr arweiniwyd efe; ac fel oen yn fud o flaen ei gneifiwr, felly nid agorodd efe ei enau: 33 Yn ei ostyngiad y tynnwyd ei farn ymaith: a phwy a adrodd ei genhedlaeth? canys cymerwyd ei fywyd oddi ar y ddaear. 34 A’r eunuch a atebodd Philip, ac a ddywedodd, Atolwg i ti, am bwy y mae’r proffwyd yn llefaru hyn? amdano’i hun, neu am ryw un arall? 35 Yna agorodd Philip ei enau, ac a ddechreuodd ar yr un ysgrythur, ac a bregethodd iddo Iesu. 36 Ac fel yr oeddent yn myned ar eu ffordd, daethant at ryw ddŵr: a dywedodd yr eunuch, Wele, dyma ddŵr; beth sy'n fy rhwystro i gael fy medyddio? 37 A dywedodd Philip, Os wyt ti’n credu â’th holl galon, gelli. Ac atebodd ac a ddywedodd, Yr wyf fi’n credu mai Iesu Grist yw Mab Duw. 38 Ac efe a orchmynnodd i'r cerbyd sefyll: ac a aethant i lawr ill dau i'r dŵr, Philip a'r eunuch; ac efe a'i bedyddiodd ef.
5
Teleportiad yn yr Ysgrythurau
39 A phan ddaethant i fyny o'r dŵr, cipiodd Ysbryd yr Arglwydd Philip ymaith, fel na welodd yr eunuch ef mwyach: ac aeth ymlaen ar ei ffordd yn llawen. 40 Ond cafodd Philip ei gael yn Asotus: ac wedi teithio trwodd, pregethodd ym mhob dinas, nes iddo ddod i Gesarea.
Paul Roeddwn i'n adnabod dyn yng Nghrist dros bedair blynedd ar ddeg yn ôl, (pa un yn y corff, ni allaf ddweud; ai allan o'r corff, ni allaf ddweud: Duw a ŵyr;) a gipiwyd y fath ddyn i fyny i'r drydedd nef. Ac roeddwn i'n adnabod dyn o'r fath, (pa un yn y corff, ai allan o'r corff, ni allaf ddweud: Duw a ŵyr;) sut y cipiwyd ef i fyny i baradwys, a chlywed geiriau annirnadwy, nad yw'n gyfreithlon i ddyn eu llefaru. 2 Corinthiaid 12:2-4
Enoch Digwyddodd, pan ddywedodd Enoch wrth ei feibion, i’r angylion ei gymryd ar eu hadenydd a’i gario i fyny i’r nefoedd cyntaf a’i osod ar y cymylau. Ac yno edrychais, ac eto edrychais yn uwch, a gwelais yr ether, a gosodasant fi ar y nefoedd cyntaf a dangosasant i mi Fôr mawr iawn, yn fwy na’r môr daearol. Cyfrinachau Enoch 3:1 Pan oedd Enoch wedi siarad â'r bobl, anfonodd yr Arglwydd dywyllwch ar y ddaear, a bu tywyllwch, a gorchuddiodd y dynion hynny oedd yn sefyll gydag Enoch, a chymerasant Enoch i fyny i'r nefoedd uchaf, lle mae'r Arglwydd; ac fe'i derbyniodd a'i osod o flaen ei wyneb, a diflannodd y tywyllwch oddi ar y ddaear, a daeth golau yn ôl. A gwelodd y bobl ac ni ddeallasant sut yr oedd Enoch wedi'i gymryd, a gogoneddasant Dduw, a chawsant rôl lle'r oedd 'y Duw anweledig' wedi'i olrhain; ac aeth pawb i'w cartrefi. Cyfrinachau Enoch 67:1-2
6