Ehud, y Llofrudd Chwithlaw Barnwyr 3:12-30 12 A meibion Israel a wnaethant eto ddrwg yng ngolwg yr ARGLWYDD: a nerthodd yr ARGLWYDD Eglon brenin Moab yn erbyn Israel, am iddynt wneuthur drwg yng ngolwg yr ARGLWYDD. 13 Ac efe a gasglodd ato feibion Ammon ac Amalec, ac a aeth ac a drawodd Israel, ac a feddiannodd ddinas y coed palmwydd. 14 Felly gwasanaethodd meibion Israel Eglon brenin Moab am ddeunaw mlynedd. 15 Ond pan waeddodd meibion Israel ar yr ARGLWYDD, cododd yr ARGLWYDD iddynt achubwr, sef Ehud mab Gera, Benjaminiad, gŵr llawchwith: a thrwyddo ef anfonodd meibion Israel anrheg i Eglon brenin Moab. 16 Ond gwnaeth Ehud iddo ddager daufiniog, cufydd o hyd; ac efe a'i gwregysodd dan ei ddillad ar ei glun dde. 17 Ac efe a ddug yr anrheg i Eglon brenin Moab: ac Eglon oedd ŵr tew iawn. 18 A phan orffennodd efe offrymu’r anrheg, efe a ollyngodd ymaith y bobl oedd yn dwyn yr anrheg. 19 Ond efe a drodd yn ôl o’r chwareli oedd wrth Gilgal, ac a ddywedodd, Y mae gennyf neges gyfrinachol atat ti, O frenin: yntau a ddywedodd, Taw. Ac aeth pawb a safai yn ei ymyl allan oddi wrtho. 20 A daeth Ehud ato; ac yr oedd efe yn eistedd mewn ystafell haf, yr hon oedd ganddo ef ei hun yn unig. A dywedodd Ehud, Y mae gennyf neges gan Dduw atat ti. Ac efe a gododd o’i sedd. 21 Ac estynnodd Ehud ei law aswy, a chymerodd y dager oddi ar ei glun dde, a'i thrywanu yn ei fol: 22 Aeth y coes hefyd i mewn ar ôl y llafn; a chaeodd y braster ar y llafn, fel na allai efe dynnu'r dager allan o'i fol; a daeth y pridd allan. 23 Yna aeth Ehud allan trwy'r porth, a chau drysau'r ystafell arno, a'u cloi. 24 Pan aeth efe allan, daeth ei weision; a phan welsant fod drysau’r ystafell wedi’u cloi, dywedasant, Yn sicr mae’n gorchuddio ei draed yn ei ystafell haf. 25 Ac arosasant nes iddynt gywilyddio: ac wele, nid agorodd efe ddrysau'r ystafell; am hynny cymerasant allwedd, ac a'u hagorasant: ac wele, eu harglwydd a syrthiasai i lawr yn farw ar y ddaear. 26 A dihangodd Ehud tra oeddent hwy’n oedi, ac aeth heibio i’r chwareli, a dihangodd i Seiriath.
1
Ehud, y Llofrudd Chwithlaw
27 A phan ddaeth efe, efe a chwythodd utgorn ym mynydd Effraim; a meibion Israel a aethant i lawr gydag ef o'r mynydd, ac efe o'u blaen hwynt. 28. Ac efe a ddywedodd wrthynt, Dilynwch fi: canys yr ARGLWYDD a roddodd eich gelynion y Moabiaid yn eich llaw. A hwy a aethant i lawr ar ei ôl ef, ac a gipasant rydau’r Iorddonen tua Moab, ac ni adawsant i neb groesi. 29 A lladdasant o Moab y pryd hwnnw tua deng mil o ddynion, pob un yn ddynion nerthol a phob un yn ddynion dewr; ac ni ddihangodd neb. 30 Felly darostyngwyd Moab y diwrnod hwnnw dan law Israel. A chafodd y wlad lonyddwch am bedwar ugain mlynedd.
Dadansoddiad Adnod wrth Adnod Adnodau 12-14 (Cylch Pechod a Gormes): Mae'r Israeliaid unwaith eto'n gwneud drwg yng ngolwg yr Arglwydd. O ganlyniad, mae Duw yn cryfhau Eglon, brenin Moab. Gan ymuno â'r Ammoniaid a'r Amaleciaid, mae Eglon yn trechu Israel, yn cipio Dinas y Palmwydd (Jericho), ac yn gorfodi Israel i 18 mlynedd o gaethwasiaeth llym. Adnodau 15-16 (Esgyniad Ehud): Mae Israel yn gweiddi ar Dduw am gymorth. Mae Duw yn codi achubwr: Ehud, dyn llaw chwith o lwyth Benjamin, sy'n cael ei ddewis i gario teyrnged i'r Brenin Eglon. Mae Ehud yn paratoi dager daufiniog wedi'i deilwra (tua hyd braich) ac yn ei glymu'n ddiogel i'w glun dde o dan ei ddillad. Adnodau 17-23 (Y Llofruddiaeth): Mae Ehud yn cyflwyno'r deyrnged i Eglon, sy'n eithriadol o drwm. Ar ôl gollwng y cludwyr teyrnged, mae Ehud yn dychwelyd at y brenin, gan honni bod ganddo neges ddwyfol gyfrinachol. Unwaith ar ei ben ei hun yn yr ystafell uchaf oer, mae Ehud yn tynnu'r arf cudd gyda'i law chwith ac yn ei blymio i abdomen Eglon, gan adael y llafn cyfan—y ddolen a phopeth—wedi'i fewnosod yn y brenin. Adnodau 24-26 (Y Dihangfa): Mae gweision Eglon yn cyrraedd yn y pen draw, yn canfod bod y drysau wedi'u cloi, ac yn tybio mai dim ond ymlacio'i hun yn breifat y mae'r brenin. Mae eu petruster hirfaith yn rhoi digon o amser i Ehud gloi'r drysau, llithro heibio'r gwarchodwyr diogelwch, a dianc yn ddiogel tuag at Seira. Adnodau 27-30 (Buddugoliaeth a Heddwch): Ar ôl cyrraedd mynydd Effraim, mae Ehud yn chwythu utgorn i gasglu'r Israeliaid. Mae'n eu harwain i gipio rhydau Afon Iorddonen, gan dorri llwybrau dianc Moab. Mae'r Israeliaid yn trechu 10,000 o ryfelwyr cryf o'r Moabitiaid, gan orchfygu Moab a sicrhau 80 mlynedd o heddwch i'r wlad.
Gwersi Allweddol o'r Stori Duw yn Defnyddio Offerynnau Annhebygol: Trodd nodwedd gorfforol Ehud (bod yn llaw chwith) i fod yn fantais dactegol a oedd yn osgoi gwiriadau diogelwch llaw dde safonol yn llwyr. Gweithred yn Cyd-fynd â Ffydd: Roedd gwaredigaeth yn gofyn am ymyrraeth ddwyfol ynghyd â dewrder beiddgar Ehud, ei gynllunio strategol, a'i weithredu'n gyflym. Cost Hunanfodlonrwydd: Mae'r naratif yn tynnu sylw at y cylch trasig cylchol yn Barnwyr lle mae heddwch yn arwain at ddifaterwch ysbrydol, gan arwain at gaethiwed a gormes y gellir eu hosgoi.
2