KAPITEL 1 1 A Josias swjećeše swojemu knjezej pascha-swjedźeń w Jerusalemje a woprowaše pasowy swjedźeń na štyrnatym dnju prěnjeho měsaca. 2 A po tym zo běchu měšnikow po swojim wšědnym běhu w dołhich płašćech do templa Knjeza zdrasćili. 3 A wón rěčeše k lewitam, swjatym słužownikam Israela, zo bychu so Knjezej swjatemu měli, zo bychu swjatu naladu Knjeza do domu stajili, krala Salomona, syna Dawida, natwarił. 4 A dźeše: Wy njesměće křinju wjace na swojej ramjeni nosyć. Tehodla słužće nětk Knjezej, swojemu Bohu, a słužće swojemu israelskemu ludej a přihotujće so po wašich swójbach a splahach. 5 Kaž je Dawid, kral Israela, to předpisał, a po krasnosći Salomona, jeho Syna, a w templu stejo po wšelakej dostojnosći splahow wot was, lewita, kiž w přitomnosći wašich bratrow, dźěći Israela, słužiće, 6 Woprujće pašowanje po rynku a přihotujće wopory za swojich bratrow a dźeržće pasažu po kazni Knjeza, kotrež bu Mójzas daty. 7 A ludej, kiž tam namakachu, da Josias třiceći tysac jehnjatkow a kózlatkow a tři tysac ćelatkow. 8 A Helkias, Zacharias a Syelus, bohot templa, dachu měšnikam za Passahowy swjedźeń dwaj tysacšěsćstow wowcow a třista ćelatow. 9 A Jeconias, Samaias, a Nathanael, jeho bratr, a Assabias, Ochiel a Joram, hłowni ludźo přez tysacy, dachu levitam pjećtysac wowcow a sydom stow ćelatow. 10 A jako bě so to stało, stejachu měšnicy a lewića, kiž mějachu njekisany chlěb, w jara rjanym porjedźe po splahach. 11 A po wšelakich dostojnosćech nanow před ludom, Knjezej woprować, kaž je w knize Mójzes pisane, a tak činjachu rano. 12 A woni pražachu pasažu z wohenjom, kaž so słuša. Štož wopory nastupa, tak wobsywaja je w pěstach horncach a pónojach z dobrym słodom. 13 A woni stajichu ju před cyły lud, a přibližowachu sebje samych a měšnikam swojich bratrow, synow Aaronsa. 14 Přetož měšnicy woprowachu tuk hač do nocy, a lewića so přihotowachu, a měšnicy přihotowachu swojich bratrow, synow Aaronsa. 15 Tež swjeći spěwarjo, synojo Asapha, běchu po postajenju Dawida w swojim porjedźe, mjenujcy Asaph, Zacharias a Jeduthun, kiž bě z črjódźe krala. 16 A wrotarjo stejachu na kóždych wrotach; Njebě nikomu dowolene, so wot swojeje wšědneje słužby wotchilić: Za swojich bratrow přihotowachu lewića jich. 17 Tak buchu wěcy zdokonjane, kotrež słušachu k woporam Knjeza na wonym dnju, zo bychu pascha-swjedźeń dźeržeć móhli. 18 A wopruje na wołtarju Knjeza, kaž je to kral Josias přikazał. 19 A dźěći Israela, kotrež běchu tehdy přitomne, dźeržachu paschawy a swjedźeń słódkeho chlěba sydom dnjow. 20 A tajki pascha-swjedźeń njeje so w Israelu z časa profeta Samuela hižo swjećił. 21 Haj, wšitcy kralojo Israela njedźeržachu tajki pašowy swjedźeń kaž Josias a měšnicy a lewića a Židźa z cyłym Israelom, kotryž w Jerusalemje bydleše. 22 we wosomnatym lěće knjejstwa Josiasa bu tutón pasowy swjedźeń swjećeny. 23 A skutki, Josias, stejachu zrunane před swojim Knjezom z wutrobu połneje pobožnosće.
24 Štož pak so za jeho čas sta, to je so w prjedawšich časach pisało, wot tych, kotřiž su hrěšili a złe činili pře wšitke ludy a kralestwa, a kak su jeho nad měrami zrudźili, dótknychu so słowa Knjeza přećiwo Israelej. 25 Po wšěch tutych skutkach Josiasa so poda: Farao, kral Egyptowskeje, přińdźe, zo by při Eupowym radźe wójnu wjedł, a Josias ćehnješe přećiwo njemu. 26 Kral Egyptowskeje pak pósła k njemu a dźeše: Što mam z tobu činić, o kral judeja? 27 Ja njejsym wupósłany wot Boha, Knjeza, přećiwo tebi; Přetož moja wójna je na Euphraće, a nětk je Knjez ze mnu, haj, Knjez je ze mnu a chwata mje doprědka, wotchila wote mnje a njebudźće přećiwo Knjezej. 28 Josias pak swojeho wóz wot njeho njewotwobroći, ale přewjedźe, z nim wojować, bjez toho zo by na słowa profeta Jeremy dźiwało, kotřiž běchu so z erta Knjeza rěčeli: 29 wón pak wojowaše z nim w runinje Magidda, a wjerchojo ćehnjechu přećiwo kralej Josiasej. 30 To rjekny kral swojim wotročkam: Wjedźće mje preč z bitwy! Dokelž sym jara słaby. A hnydom wjedźechu jeho słužownicy z bitwy. 31 A wón zalěze na swój druhi wóz. Wón bu do Jerusalema wróćo wzaty, zemrě a bu w rowje swojeho nana pochowany. 32 A po cyłym židowstwje žarowachu wo Josiasa, haj, profet Jeremy, skoržeše wo Josiasa, a najwosobniši mužojo ze žonami skoržachu přez njeho hač na dźensniši dźeń. 33 Tole steji napisane w knize stawiznow kralow Judy, a kóždy jednotliwy skutk, kotryž Josias činješe, a jeho krasnosć a jeho zrozumjenje za zakoń Knjeza, a to, štož bě wón do toho činił, a to, štož so nětko recitowa, so w knize kralow Israela a Judejow rozprawja. 34 A lud wza Joachaza, syna Josiasa, a sčini jeho ke kralej město Josiasa, swojeho nana, jako bě třiadwaceći lět stary. 35 A wón knježeše tři měsacy w Judejanach a w Jerusalemje, a kral Egyptowskeje wotsadźi jeho wot knjejstwa w Jerusalemje. 36 A wón sadźi dawk sto talentow slěbro a talent złota na kraj. 37 Kral Egyptowskeje sčini tež krala Joacima, swojeho bratra, ke kralej Judeje a Jerusalema. 38 A wón band Joacim a Edlen, ale Zaraces, swojeho bratra, wza wón zajatych a wuwjedźe jeho z Egyptowskeje. 39 pjećadwaceći lět stary bě Joacim, jako wón w kraju Judeja a Jerusalem za krala sčini. A činješe złe před Knjezom. 40 Tohodla stupi Nabuchodonosor, kral Babylona, přećiwo njemu horje, zwjaza jeho ze žeńtwu a njeseše jón do Babylona. 41 Nabuchodonosor wza tež swjate sudobja Knjeza, pokročowaše je a staji je do swójskeho templa k Babylonje. 42 Štož pak so wo nim a wo jeho nječistosći a bjezbóžnosći rozprawja, steji w chronikach kralow. 43 A Joacim, jeho syn, knježeše na jeho městnje, a wón bu ke kralej činjeny, jako bě wosomnaće lět stary. 44 A knježeše jenož tři měsacy a dźesać dnjow w Jerusalemje. a činješe złe před Knjezom. 45 A po jednym lěće pósła Nabuchodonosor a da jeho ze swjatymi sudobjami Knjeza do Babylona dowjezć. 46 A sčini Zedechias ke kralej Judejskeje a Jerusalema, jako bě jedynadwaceći lět stary. A wón knježeše jědnaće lět: 47 A wón činješe tež złe před Knjezom a njestaraše so wo słowa, kotrež bě profet Jeremy z erta Knjeza k njemu rěčał. 48 A po tym zo bě kral Nabuchodonosor jeho přisahać dał na mjeno Knjeza, zapřisaha sebje samoho a so zlehny. A w tym zo zatwjerdny swoju šiju a swoju wutrobu stwjerdny, přestupi wón zakonje Knjeza, Božeho israela.
49 Tež bohotojo ludu a měšnicy činjachu wjele přećiwo zakonjam a dachu wšitke zanjerodźenja wšitkich ludow na so wzać a zanjerodźichu templa Knjeza, kiž bě w Jerusalemje swjata. 50 Tola Bóh swojich wótcow pósła přez swojeho posoła, zo by jich wróćo wołał, dokelž bě wón ju a tež swoju hětu přelutował. 51 Ale mějachu jeho posołow na směch; A hlej, jako Knjez k nim rěčeše, wusměšowachu jeho profetow na swojich profetow: 52 Tak daloko, daß wón, dokelž bě přez swój lud swojeje wulkeje bjezbóžnosće rozzłobany, kralam Chaldejow přikazał, přećiwo nim ćahnyć. 53 kotřiž swojich młodźencow z mječom zabichu, haj, samo znutřka wobkruha jich swjateho templa, a ani młodźenc ani magda, starc ani dźěćo mjez nimi přelutowachu; Wšako poda wšo do jeje rukow. 54 A woni wzachu wšitke swjate sudobja Knjeza, wulke a małe, ze sudobjami k Bohu a pokłady krala a njesechu je dale do Babylona. 55 Domje Knjeza pak so spali, storhnychu Jerusalemske murje a tyknychu swoje wěže. 56 A štož jich krasne wěcy nastupa, tak njepřestachu, doniž jich wšitcy njehusćichu a zničili njeběchu, a lud, kotryž njebu z mječom morjeny, njeseše do Babylona. 57 kotřiž jemu a jeho dźěćom wotročcy buchu, doniž Persčenjo njeknježachu, zo bychu słowo Knjeza spjelnili, kotrež bu přez ert Jeremije rěčane: 58 doniž kraj swoju sabaty njewuži, budźe cyły čas swojeho zapusćenja wotpočować, hač k połnemu traću sydomdźesat lět. KAPITEL 2 1 W prěnim lěće Kyrosa, krala Persera, zo by so słowo Knjeza stało, kotruž bě přez ert Jeremiesa slubił; 2 A KNJEZ zbudźi ducha Kyrosa, krala Perserow, a wón wozjewi w swojim cyłym mócnarstwje a pisaše tež: 3 A tak rěči Cyrus, kral Perser; Knjez Israela, najwyši knjez, je mje ke kralej cyłeho swěta sčinił, 4 A wón přikaza mi, jemu dom k Jerusalemej w židowstwje twarić. 5 Hdyž je nětk něchtó z was, kiž k swojemu ludej słuša, da budź KNJEZ, jeho Knjez, z nim, a wón du horje do Jerusalema w Judeji a natwar knjeza Israela; přetož wón je KNJEZ, kiž bydli w Jerusalemje. 6 Štóž nětk we wokolinje bydli, pomha jemu, praju, swojeho blišeho ze złotom a slěbrom. 7 Z darami, z konjemi a ze skotom a druhimi wěcami, kotrež su přez sluby za templ Knjeza k Jerusalemej postajene. 8 A hłowa swójbow Judejskeje a kmjena Benjamina so pozběhny. Tež měšnicy a lewića a wšitcy, kotrychž zmysł bě Knjez pohnuł, horje hić a Knjezej dom k Jerusalemej twarić, 9 A ći, kiž wokoło njeju bydlachu, pomhachu jim we wšěm ze slěbrom a złotom, z konjemi a skotom a z jara wjele swobodnymi darami wulkeje ličby, kotruž zmysł bu k tomu rozborkany. 10 kral Cyrus zrodźi tež swjate sudobja, kotrež bě Nabuchodonosor z Jerusalema sobu wzał a w swojim bohotowym emplu nastajił. 11 Jako nětko Cyrus, kral Perser, ju zrodźił bě, přepoda ju swojemu pokładnikej Mithridates. 12 A přez njeho buchu woni Sanabassar, bohotej Judeje, přepodate.
13 A to bě jich ličba; Tysac złotych nopaškow a tysac slěbra, woruchowe sudy slěbra dźewjećadwaceći, sudobja złota třiceći a slěbro dwaj tysacaštynaće a tysac druhich sudobjow. 14 A wšitke sudobja ze złota a slěbra, kotrež buchu dale nošene, běchu pjećtysacow štyriadźewjećinow. 15 tutych bu wot Sanabassara hromadźe z nimi z jatby Babylona do Jerusalema wróćo přiwjezene. 16 Za čas artekserije, krala Perserow, Belemusa, Sobuhridatesa, Tabelliusa, Rathumusa, Beeltethora a Semelliusa, pisaše sekretar z druhimi, kotřiž bydlachu w Samariji a na druhich městnach, na nim, kiž w Judeskej a Jerusalemje bydleše, slědowace listy: 17 Kralej Artexerej, našemu Knjezej, twojeho wotročka, radhumusa, bajkowemu pisarjej, a Semelliusej, pismawučenemu, a zbytnej radźe a sudnikam, kotřiž su w Celosyriskej a Phenike. 18 Nětk wšudźom Knjezej, kralej, daß Židow, kotřiž wot was k nam horje přińdu, hdyž do Jerusalema přińdu, tute spjećiwe a złe město, torhošća twarja a murje wuporjedźa a přičinu k templej kładu. 19 Hdyž so nětko tute město a jich murje zaso natwarja, njebudu so jenož spjećować, tribut płaćić, ale so tež přećiwo kralam złožić. 20 A dokelž wěcy, kotrež k templej słušeja, nětko w ruce su, mamy to za přihódne, tajku wěc njezanjechać. 21 Praj pak k našemu Knjezej, kralej, we wotpohledźe, twojich, hdyž so tebi spodoba, zo so w knihach twojich wótcow pyta: 22 A ty dyrbiš w chronikach namakać, štož je wo tutych wěcach napisane, a dyrbiš zrozumić, zo bě tute město spjećiwe a kralow a města znjeměrniło. 23 A daß Židźa spjećiwi běchu a w njej přeco wójnu wjedźechu; Z tuteje přičiny bu tež tute město znjemóžnjene. 24 tohodla ći rozpowědamy, o Knježe, kralo, daß, hdyž so tute město zaso natwari a jich murje znowa natwarja, ty wotnětka nimaš žadyn přechod wjace do celosyrijow a fhenikow měć. 25 A kral pisaše zaso na Rathumusu, bajkoweho pisarja, na měsćanskim etmusu, na Semelliusa, pismawučeneho, a na zbytnych, kotřiž běchu w nadawku a w Samariji a Syriskej a Phenike bydlachu. 26 Ja sym list čitał, kotryž sće mi pósłali; tehodla sym přikazał, horliwje slědźić, a je so pokazało, zo je tute město wot wšeho spočatka přećiwo kralam zwučowało. 27 A mužojo w tym so zběžkej a wójnje podachu, a běchu to mócni kralojo a dźiwi w Jerusalemje, kotřiž knježachu a tribut žadachu sej w Celosyriskej a Phenike. 28 Tohodla sym přikazał, tych muži při twarje města haćić a na to dźiwać, zo so ničo wjace w njej njestanje; 29 A daß diese böse Arbeiter zum Ärger könige nicht weiter vorgehen, 30 A jako kral Artexerxes swoje listy předčita, počachu Rathumus a Semellius, pismawučeny, a ći zbytni, kotřiž z nimi w nadawku stejachu, z cwólba jěcharjow a syłu ludźi w bitwowym porjedźe chwatnje do Jerusalema ćahnyć, a počachu twarcow haćić. a twar templa w Jerusalemje přesta hač do druheho lěta knježerstwa Dariusa, krala Persera.
KAPITEL 3
1 Jako pak Darius knježeše, da wón wulki swjedźeń za wšěch swojich poddanow a za swój cyły dom a za wšitkich wjerchow media a Persije. 2 A na wšitkich guwernerow a hłownych ludźi a leutnantow, kotřiž jemu podstejachu, wot Indiskeje hač do Etiopiskeje, wot stosydomadwaceći prowincow. 3 A hdyž běchu jědli a pili a so najědli domoj, to dźěše Darius, kral, do swojeje spanskeje rubiška, spaše a bórze na to wotući. 4 A třo młodźency, kotřiž běchu wo straži, kotřiž ćěło krala pasechu, rěčachu k sebi. 5 Kóždy z nas narěči wusud: Štóž přewinje a kotrehož wusud so mudriši zda hač ći tamni, tomu budźe kral Darius wulke dary a wulke wěcy k znamjenju dobyća dawać. 6 A w purpurje zdrasćeny być, w złoće pić a na złoto spać a wóz ze złotymi woclami a wobruče z drobneho powjaza a rjećaz wokoło šije nosyć. 7 A wón budźe pódla Dariusa sedźeć dla swojeje mudrosće a budźe Darius, jeho kuzenk, mjenowany. 8 A kóždy napisa swoju sadu, zapječatowa ju a połoži ju pod swój hłowak. 9 A wón praji: Hdyž je kral z mortwych stanył, dadźa jemu někotre spisy. A z jeho strony kral a třo wjerchojo z Persije sudźa, zo je jeho wusud to najmudriše, jemu ma so dobyće stać, kaž je to zawěsće było. 10 Prěni pisaše: Wino je najsylniše. 11 Druhi pisaše: Kral je najsylniši. 12 Třeći pisaše: Žony su najsylniše, ale předewšěm njese wěrnosć dobyće. 13 Hdyž pak bě kral z mortwych stanył, wzachu swoje spisy a přepodachu je jemu, a wón čitaše je: 14 A wón wupósła a zawoła wšitkich wjerchow Persiskej a Media a bohotow a hłownych wobornikow a bohotow a najwyšich oficěrow hromadźe. 15 A sadźi jeho na kralowski sudniski stólc. A spisy před nimi předčitachu. 16 A wón rjekny: Wołajće młodźencow, a woni maja swójske wusudy wozjewjeć. Měnjachu so a přińdźechu nutř. 17 A wón rjekny jim: Připowědajće nam, što wo spisach mysliće! To započa so prěni, kotryž bě wo mocy wina rěčał; 18 A wón tuž rjekny: Ow wy ludźo, kak nadsylne je wino! To posylni wšitkich ludźi, kotřiž to pija, błudźić: 19 Wón čini zmysł krala a bjeznadźijneho dźěsća; Wotročka a swobodneho, chudeho a bohateho: 20 Wona přeměni tež kóždu mysličku do radosće a radosće, tak zo čłowjek ani na tyšnosć ani winu njemysli. 21 A čini kóždu wutrobu bohaće, tak njemjerš ani na krala ani bohota. A čini wšitko přez talenty rěčeć: 22 A hdyž su w swojich noach, zabudu swoju lubosć k přećelam a bratram a ćahnu krótko na to mječe: 23 Hdyž pak su z wina, njedopomnjeja so na to, štož su činili. 24 O wy čłowjekojo, njeje wino najsylniši, kiž k tomu nuzuje? A hdyž bě to prajił, mjelčeše. KAPITEL 4 1 Da poča druhi, kiž bě wo sylnosći krala rěčał, rjec: 2 O wy čłowjekojo, njepřesahuja so ludźo na sylnosći, kiž knjejstwo nad morjom a krajom a wšitko, štož w nich je, nosyć? 3 A tola je kral mócniši, přetož wón je Knjez nade wšěmi tutymi wěcami a knježi nad nim. A štož jim přikaza, to činja. 4 Hdyž jim přikaza, jedyn přećiwo druhej wójnje wjesć, tak to činja; hdyž jich přećiwo njepřećelam wusyła, woteńdu je tam a wottorhaja hory, murje a wěže.
5 Wy moriće a budźeće morjeni a njepřestupja kaznju krala. Jelizo dobyće wudobydźa, přinjesu kralej wšitko, tež popad, kaž wšo druhe. 6 A tež ći, kotřiž žani wojacy njejsu a nimaja ničo z wójnami činić, ale so husćěrstwo posłužuja, přinjesu to kralej, hdyž su zaso žnjeli, štož běchu wusyli, a nuzuja so mjez sobu, kralej tribut płaćić. 7 A tola je wón jenož čłowjek: Hdy by přikazał morić, morja jich; Hdyž wón přikaza, šonować, dóńdu; 8 Hdyž přikaza bić, tak bija; Hdyž přikaza, zapusćeny činić, tak činja zapusćene; Hdyž přikaza twarić, twarja; 9 Hdyž přikaza, pušćeć, da rubja woni; Hdyž přikaza, sadźeć, sadźeja. 10 A jeho cyły lud a jeho wójska posłuchaju jemu, a wón so złoži, wón ißt a pije a wotpočuje. 11 A tute stražuja wokoło njeho, a nichtó njesmě woteńć a po swójskich wobchodach hić, hišće jemu w někajkim trochu njeposłušni być. 12 O wy ludźo, kak njedyrbjał kral najmócniši być, hdyž jemu na tajke wašnje posłuchaja? A wón mjelčeše. 13 A třeći, kiž bě wo žonach a wo wěrnosći rěčał (to bě zorobabelne), poča rěčeć. 14 O wy mužojo, njeje wulki kral a nic syła ludźi, a njeje to wino, kotrež je wuběrne. Štó da to je, kiž ju wobknježi abo knjejstwo nad njej ma? Njejsu wone žony? 15 žonow su krala a cyły lud, kotryž knježi k wodźe a k kraju, nosyli. 16 Tež z nich přińdźechu, a woni žiwi tych, kotřiž winicy sadźachu, z kotrychž wino přińdźe. 17 Tute činja tež šaty za muži; Tute přinjesu čłowjekam krasnosć; A bjez žonow njemóža to mužojo być. 18 haj, a hdyž su ludźo złoto a slěbro abo něšto druhe dobre hromadźe znosyli, njelubuja potom žonu, kotraž je na přichilnosći a rjanosći rjana? 19 A pušća wšitke tute wěcy, njedadźa so a připichu sami z wočinjenej hubu swojej woči kruće na nje; A nimaja wšitcy ludźo wjace požadanja za njej hač za slěbrom abo złotom abo něčim něčim dobrym? 20 Muž wopušći swojeho nana, kotryž je jeho wotćahnył, a jeho wótčina a pójsnje so na swoju žonu. 21 Wón nochce swoje žiwjenje ze swojej žonu přežiwić. A njemysliće ani nana, ani maćerje, ani wótčiny. 22 Na tym dyrbiće tež spóznać, zo maja žony knjejstwo nad wami: Prócujeće a njenadźijeće so a dajće a přinjesće žonje wšitko? 23 haj, muž bjerje swój mječ a dźe swojeho puća, zo by rubił a kradnył, zo by na morju a na rěkach płachtakował. 24 A hladajće na lawa a dźe do ćmy; A hdyž je pokradnył, wurubił a kradnył, tak přinjese to swojej lubosći. 25 Tohodla lubuje muž swoju žonu bóle hač nana abo mać. 26 haj, je jich wjele, kotřiž su swój rozum za žony zhubili a so z jich wolu słužownikow stali. 27 ludźi je tež žonow dla zahinyło, su błudźili a hrěšili. 28 A njewěriće mi? Njeje kral wulcy w swojej mocy? Nimaja wšitke regiony strach, so jeho dótknyć? 29 A tola widźach jeho a Apame, konkubine krala, dźowku wulkotneho Bartacusa, na prawicy krala sedźeć. 30 A wza krónu z hłowy krala a sadźi ju na swójsku hłowu. Wona tež krala z lěwej ruku biješe. 31 A tola kral rozdaješe a hladaše na nju z wočinjenej hubu; směješe so přez njeho, da so wón tež směješe; hdyž pak so trochu na njeho hněwaše, da bě kral nachileny, jemu so lišćić, zo by so zaso z nim zjednała.
32 O wy mužojo, kak móhło hinak być, hač zo su žony sylne, hdyž to činja? 33 Widźachu kral a wjerchojo jedyn druheho, a wón započa, wo wěrnosći rěčeć. 34 O wy mužojo, njejsu žony sylne? Wulka je zemja, wysoke je njebjo, spěšnje je słónco w swojim běhu, přetož wone wobkruži njebjo kołowokoło a přinjese swój běh na jednym dnju zaso na swójske městno. 35 Njeje tón wulki, kotryž tute wěcy čini? Tohodla je wěrnosć wulka a sylniša hač wšitke wěcy. 36 Cyła zemja rjeji za wěrnosću, a njebjesa jich požohnuje; wšitke skutki třepotaja a třepotaja před njej, a z njej njeje ničo njesprawneho. 37 Wino je złe, kral je zły, žony su złe, wšitke člowske dźěći su złe, a te su wšitke jich złe skutki. a njeje žaneje wěrnosće w nich; W swojej njeprawdźe so tež wone złožuja. 38 Štož wěrnosć nastupa, tak wostanje wobstać a je přeco sylna; Wona je žiwa a dobywa hač do wěčnosće. 39 Pola njeje njeje přiwzaća wosobow abo mytowanjow; Ale wona čini, štož je prawe, a zdźerži so wšitkich njesprawnych a złych wěcow; A wšitcy ludźo maja swoje skutki rady. 40 Tež w swojim wusudźe njeje žana njesprawnosć; A wona je sylnosć, kralestwo, móc a majestosć wšěch časow. Chileny budź Bóh wěrnosće. 41 A z tym wón mjelčeše. A wšitkón lud rjeješe a rjekny: Wulka je wěrnosć a mócna nade wšěm. 42 Da rjekny kral jemu: Proš, što wjace chceš, hač je w Pismje postajene, a chcemy tebi dać, dokelž sy najmudriši; A ty dyrbiš pódla mje sedźeć a mój kukućik mjenowany być. 43 Da rjekny wón kralej: Spomń na swojeho sluba, kiž sy chwalił, Jerusalem twarić na tym dnju, dokelž přińdźeš do swojeho kralestwa. 44 A wšitke sudobja preč pósłać, kotrež běchu so z Jerusalema wotstronili, Cyrus wuměsował, jako chwaleše, Babylona zničić, a je zaso tam pósłać. 45 sy tež chwalił, templ twarić, kotryž Edomitojo spalachu, jako bu Judejska wot Chadamčanow zapusćena. 46 A nětk, o Knježe, kral, je to, štož žadam a štož ja wot tebje žadam, a to je wjerchowska swobodnosć, kotraž wot tebje samoho wuńdźe; tehodla chcu, zo by ty sluby spjelnił, kotrehož spjelnjenje sy ze swojim swójskim ertom kralej njebja slubił. 47 To pozběhny so Darius, kral, jeho kusny a napisa za njeho listy na wšěch pokładnikow a leutnantow a hłowarjow a bohotow, zo bychu jeho a wšitcy, kotřiž z nim horje ćahnyli, zo bychu Jerusalem twarili, wěsće na puć přinjesć dyrbjeli. 48 Wón pisaše tež listy na bohotow, kotrež běchu w Celosyriskej a Phenike, a na nje w Libanusu, zo měli cedrowe drjewo z Libanusa do Jerusalema dowjezć a z nim město twarić. 49 A wón pisaše za wšitkich Židow, kotřiž ze swojeho kralestwa do židowstwa ćehnjechu, přez swoju swobodu, njejědźe žadyn oficěr, žadyn knježićel, žadyn leutnant a žadyn pokładnik namócnje do swojich durjow zadobyć; 50 A daß cyły kraj, kotryž woni wobsedźa, swobodni je bjez tributa; und daß Die Edomiter den Juden die Dörfer übergeben sollten, die damals dźeržach: 51 Haj, daß jährlich dwaceći talentow za twar templa date, doniž so njenatwari; 52 A dalšich dźesać talentow lětnje, zo bychu palne wopory kóždy dźeń na wołtarju dźerželi, kaž mějachu kaznju, sedme dźesać předstajić: 53 A daß alle, die von Babylon auszogen, um die Stadt zu bauen, freie Freiheit hätten, auch sie und ihre Nachkommen und alle Priester, die weggach.
54 Wón pisaše tež trašace. wobskóržbnicy a płašće měšnikow, w kotrychž słuža; 55 A runje tak za wotedawki lewitow, kotrež maja so jim hač do dny dać, na kotrymž je dom hotowy a Jerusalem natwarjeny. 56 A wón přikaza, wšitkim, kotřiž město dźeržachu, pensije a mzdy dać. 57 Wón pósła tež wšitke łódźe z Babylona, kotrež bě Cyrus wosebił. A wšo, štož bě Cyrus skićił, přikaza tež wón činić a pósła to do Jerusalema. 58 Jako nětk bě młodźenc wotešoł, pozběhny swoje wobličo k njebjesam k Jerusalemej a chwaleše krala njebja. 59 A rjekny: Wot tebje přińdźe dobyće, wot tebje přińdźe mudrosć, a twoja je krasnosć, a ja sym twój wotročk. 60 chwalinow sy, kiž sy mi mudrosć dał, přetož tebi so dźakuju, ow Knježe našich wótcow. 61 A tak wza listy a dźěše won a přińdźe do Babylona a powědaše je wšitkim swojim bratram. 62 A woni chwalachu Boha swojich wótcow, dokelž bě jim swobodu a swobodu dał 63 A dźěštaj horje a natwarištaj Jerusalem a templ, kotryž je po nim pomjenowany, a swjećachu sydom dnjow dołho z hudźbnymi a wjeselowymi gratami. KAPITEL 5 1 Na to wuzwolichu najwosobniši mužojo swójbow po swojich zdónkach, zo bychu ze swojimi žonami a synami a dźowkami, ze swojimi wotročkami a syłami a swojim skotom horje ćahnyli. 2 A Darius pósła tysac jěcharjow z nimi, doniž njeběchu je zdźerželi a z hudźbnymi instrumentami, tabretami a pišćałkami do Jerusalema wróćili. 3 A wšitcy jich bratřa sej hrajkachu, a wón da jich z nimi horje hić. 4 A to su mjena mužow, kotřiž po swojich swójbach mjez jich zdónkami po swojich wšelakich włodykach horje dźěchu. 5 Měšnicy, synojo Phineesa, Syna Aaronsa: Jezus, syn Josedeks, Syna Saraiasa, a Joacim, syn corobabela, Syna soloteje, z Dawidoweho domu, z přiwuznistwa farana, ze splaha Juda; 6 Wón rěčeše mudrje wusudy před Dariusom, kralom Persiskeje w druhim lěće swojeho knježerstwa, wob měsac Nisan, kotryž je prěni měsac. 7 A to su Židźa z jatby, hdźež jako cuzy bydlachu, Nabuchodonosor, kral Babylona, do Babylona wotwjedł. 8 A woni wróćichu so do Jerusalema a do tamnych dźělow židowstwa, kóždy do swojeho města, kotryž přińdźe z zorobabelom, z Jezusom, Nehemiju a Cachariasom a Reesaiasom, Eneniusom a Mardocheusom. Beelsarus, Aspharasus, Reelius, Roimus a Baana, jeje wjednicy. 9 Ličba přisłušnikow ludu a jich bohotow, synow forosa, dwaj tysac stow sydomdźesat a dwaj; Synojo Saphata, štyrista sydomdźesat a dwaj: 10 synow Aresa, sydom stow połsta a šěsć: 11 Synojo Pphaaths Moabs, dwutysactysactysaćdźesaćinow: 12 synow Elams, tysac dwěsćěpjećdźesataštyriaštyri, synow Zathuls, dźewjećstowštyrceći, synow Corbes, sydom stow pjećaštyrceći, synow Banis, šěsćstowštyrceći. 13 synow Bebaija, šěsćstowtřiadwaceći, synow Sada, tři tysacdwasćdźesaćiadwaceju dwě. 14 synow Adonikama, šěsć stow šěsćdźesat a sydom, synow Bagois, dwajtysacdźesat a šěsć, synojo Adins, štyristapołstaaštyri. 15 synow Atereziasa, dwajadźewjećdźesat, synaj Ceilans a Azetas, třista a sydom, synow Azurana, štyritřiceći a dwě.
16 synow Hananiasa, stoatřiceći, synow Aroma, dwajatřiceći, a synojo Bassas, třistadwacećiatři, synojo Azephuritha, stoatřiceći. 17 synow meusa, tři tysacpjećin, synojo Bethlomons, stoadwaceći. 18 Was z Netopha, połsta a pjeć, wona wot Anathotha, stopołsta a wosom, wona wot Bethsamosa, štyrceći a dwě. 19 Was wot Kiriathiariusa, dwaceći a pjećadwaceći, wona wot Caphira a Berotha, sydomstowštyrceći a tři, wona wot Pira, sydomstow. 20 Wy wot Čadianow a Ammidoi, štyristaadwaceći, ju wot Ciramy a Gabda, šěsćstowdwacećiady. 21 Sie von Macalon, stoadwaceći, sie von Betolius, fünfzigazwei, synojo Nephis, stopołstašěsćdźesaćiny. 22 synow Calamolalusa a Onusa, sydom stow pjećadwaceći; synojo Jerechusa, dwěsćě aštyštyrceći; 23 synow Hanasa, tři tysactřicećinow atřiceći. 24 Měšnicy: synojo Jeddus, syna Jezusa mjez synomaj Sanasibs, dźewjećstow sydomdźesat a dwaj, synojo Meruths, tysacpołsta a dwaj. 25 synow Phassarons, tysacsydaštyrceći, synow Carmes, tysac sydomnaće. 26 Levitow, synow Jězusa a Cadmiela a Banuasa a Sudiasa, štyriasydomdźesat. 27 Swjaty spěwarjo: synojo Asaphsa, stoawosomadwaceći. 28 nošerjow: synojo Salums, synojo Jatals, synojo Talmonojo, synojo Talmons, synojo Dacobis, synojo Tetas, synojo Samis, w cyłku stoćićelsce. 29 słužownikow templa: synojo Esaus, synojo Asiphas, synojo Tabaotho, synojo Ceras, synojo Suds, synojo Phaleasa, synojo Labanas, synojo graba, 30 synow Acua, synojo Uta, synojo Ceta, synojo Cetaba, synojo Agaba, synojo subai, synojo Anana, synojo Catua, synojo gedtur, 31 synow Airusa, synojo Daisana, synojo Noebas, synojo Chasebas, synojo Gazera, synojo Azije, synojo Azije, synojo Azije, synojo Azaresa, synojo Asehneja, synojo Asanasa, synojo Meanis, synojo Naphisis, synojo Meanis, synojo Naphisis, synojo Acub, synojo Acipha, synojo Acub, synojo Acipha, synojo Acub, synojo Acipha, synojo Acuba, synojo Acipha, Synojo Assurs, synojo Pharakims, synojo Basaloths, 32 synow Meedas, synojo Couthas, synojo Chareas, synojo Charcusa, synojo Charcusa, synojo Aserera, synojo Thomoi, synojo Nasitho, synojo Atiphas. 33 synow wotročkow Salomonow, synow Azaphions, synojo Phariras, synojo Jeelis, synojo Lozons, synojo Israela, synojo Saphets, 34 synow Hagia, synojo Pharakareths, synojo Sabis, synojo sarothije, synojo sarothije, synojo Masiasa, synojo Luda, synojo addusa, synojo suba, synojo Aphstra, synojo Barodisa, synojo sabata, synojo Barodisa, synojo sabata, synojo Alloma. 35 wšěch słužownikow templa a synojo słužownikow Salomonow běchu třistadwaceći. 36 Tute přińdźechu wot Thermeleta a Thelersasa, Charaathalar na jich čole, a Aalar; 37 A woni njemóžachu ani swoje swójby ani swój zdónk pokazać, kak z Israela pochadźachu: synojo Ladana, syn Bans, synojo Necodans, šěsćstapołsta a dwaj. 38 A wot měšnikow, kotřiž zastojnstwo měšnistwa na so storhnychu a so njenamakachu: synojo Obdias, synojo accoza, synojo addusa, Augia, jedna z dźowkow Barzelusa, woženi so a po jeho mjenje pomjenowa.
39 A jako wopisowanje přiwuznistwa tutych muži w registrje pytaše a njenamaka, buchu wot wukonjenja měšniskeho zarjada zdalene. 40 Přetož Nehemia a Atharias praještaj k nimaj, zo njeměli so swjate wěcy wobdźělić, doniž njesta so wyši měšnik, kiž bě z wučbu a wěrnosću zdrasćeny. 41 Wot Israelitow, kotřiž běchu dwanaće lět a starši, běchu woni wšitke štyrceći tysac na ličbje, nimo wotročkow a žonow dwaj tysactři šěsćdźesat. 42 Wašich wotročkow a holcow běchu sydomtysactřista sydomaštyrceći, spěwacy mužojo a spěwace žony dwěsćě pjećaštyrceći. 43 štyristatřiceći a pjeć kamelow, sydom tysactřiceći a šěsć konjow, dwěsćě a pjeć mulow, pjeć tysacpjatsta a pjeć zwěrjatow, kiž běchu na kwaklu zwučene. 44 A hdyž přińdźechu do templa Božeho, kiž je w Jerusalemje, chwalachu, dom na jeho městnje zaso zrunać, kaž bě jim móžno. 45 A do swjateho pokłada twórbow tysac puntow złota, pjeć tysac slěbra a sto měšniskich płašćow dać. 46 A tak bydlachu měšnicy a lewića a lud w Jerusalemje a na kraju, tež spěwarjo a nošerjo; A cyle Israel w swojich wsach. 47 Hdyž pak bě sedmy měsac blisko a zo běchu dźěći Israela kóždy na swojim městnje, přińdźechu wšitcy jednomyslnje na wotewrjene městno prěnich wrotow, kotrež su do wuchoda. 48 A Jezus, Syn Josedez, a jeho bratřa, měšnicy, a zorobabelny, Syn solotejoweho tuela, a jeho bratřa stanychu a přihotowachu wołtar Boha Israela. 49 zapalerskich woporow předstajić, kaž je to w knize Mójzasa, muža Boha, wuraznje přikazane. 50 A zhromadźichu so k nim z druhich ludow kraja, a natwarichu wołtar na swójskim městnje, dokelž stejachu wšitke ludy kraja z nimi w njepřećelstwje a je potłóčowachu. A přinjesechu wopor po času a spalichu Knjezej rano a wječor. 51 A woni dźeržachu lisćowe hěty, kaž jón zakoń předpisuje, a předstajachu wšědnje wopory, kaž so słušeše. 52 A po tym njepřestajne wopory a wopor sabatow a nowych měsačkow a wšitkich swjatych swjedźenjow. 53 A wšitcy, kotrychž běchu Bohu sluby złožili, počachu Boha wopor k temu prěnjeho dnja sedmeho měsaca, hačrunjež njebě templ Knjeza hišće natwarjeny. 54 A dachu mulam a ćěslam pjenjezy, jědź a napoj z radosću. 55 A tež tym wot Zidon a Tyrusa dachu wozy, zo mějachu cedrowcy z Libanusa přinjesć, kotrež mějachu so z wozami po přistawje Joppe dowjezć, kaž bě jim to Cyrus, kral Perser, přikazał. 56 A w druhim lěće a druhi měsac, po tym zo bě do templa Boha k Jerusalemej přišoł, započachu zorobabelnje, Syn solotwjow, a Jezus, syn Josedez, a jich bratřa a měšnicy a lewića a wšitcy, kiž běchu z jatby do Jerusalema přišli. 57 A woni połožichu fundament Božeho domu na prěnim dnju druheho měsaca, w druhim lěće, po tym zo běchu do židowstwa a do Jerusalema přišli. 58 A woni sadźichu lewitow, kotrež běchu dwaceći lět stari, wo skutkach Knjeza. Tu stanychu Jezus a jeho synojo a bratřa, a Cadmiel, jeho bratr, a synojo Madiabuna, a synojo Jodasa, Syna Eliaduna, ze swojimi synami a bratrami, wšitcy lewity, z jednym přezjednym, kiž wobchod doprědka přinjese a so wotmučni, skutki w Božim domje přednjesechu a so wotmučni, skutki w Božim domje přednjesechu. Tak twarjachu dźěłaćerjo templ Knjeza.
59 A měšnicy stejachu w swojich płašćach z hudźbnymi instrumentami a trompetami zdrasćeni. a lewića, synojo Asaphs, mějachu cymble, 60 Wy spěwaće dźakne spěwy a česćiće Knjezej, kaž bě to Dawid, israelski kral, postajił. 61 A woni spěwachu z wulkim hłosom k chwalbje Knjeza, přetož jeho smilnosć a krasnosć je hač do wěčnosće po cyłym Israelu. 62 A cyły lud da powabki zaklinčeć a rjeješe z wulkim hłosom a spěwaše dźakne spěwy na Knjeza za natwar Domu Knjeza. 63 Tež wot měšnikow a lewitow a hłowy jich swójbow přińdźechu stari, kotřiž běchu bywši dom widźeli, ze sylzami a wulkej rjejenjom k jeho borłu. 64 Ale mnozy z posawnami a wjeselom wołachu z wulkim hłosom: 65 Tak njejědźachu powany před płakanjom luda słyšeć, a tola syłu wulkotnje zaklinča, tak zo to hižo zdaloka słyšeše. 66 Jako nětko njepřećeljo kmjena Judy a Benjamina to słyšeštaj, zhonichu, što měješe tutón trompetowy zwuk woznamjenjeć. 67 A widźachu, zo bychu ći, kotřiž běchu w jatbje, Knjezej, Bohu israelskemu, templej twarjeni. 68 A dźěštaj k zorobabelej a Jezusej a k hłownemu hłowa swójbow a rjekny jim: Chcemy z wami twarić. 69 Přetož tež my posłuchamy twojemu knjezej a woprujemy jemu wot dnjow Azbacareta, krala Asyrow, kiž je nas sem wjedł. 70 A Zorobabel a Jezus a hłowa swójbow israelskich dźeše jim: Njeje na nami a na was, Knjezej, našemu Bohu, hromadźe dom twarić. 71 My sami chcemy Israelowemu twarić, kaž běše nam to Cyrus, kral Perserow, přikazał. 72 Ale pohanjo kraja, kotřiž ćežko na wobydlerja Židow poćežowachu a jich w šach dźeržachu, haćechu jich při twarjenju. 73 A přez swoje tajne zahony, jich rozhorjenja a rozhorjenja zadźěwachu dokónčenju twara, dołhož bě kral Cyrus žiwy, a tak buchu dwě lěće dołho při twarje haćene, hač ke knjejstwu Dariusa. KAPITEL 6 1 W druhim lěće knjejstwa Dariusa Aggeusa a Cachariasa, Syna Addosa, wěšća profetojo Židam w židowstwje a w Jerusalemje w mjenje Knjeza, Božeho Israela, kotryž na nich wotpočowaše. 2 To pozběhny so Zorobabel, syn soloteje, a Jezus, syn Josedeksa, a poča dom Knjeza k Jerusalemej twarić, a profetojo Knjeza běchu při nich a pomhachu jim. 3 W samsnym času přińdźe Sisinnes, bohot Syriskeje a Phenike, ze Sathrabuzanami a jeho towaršemi k nim a rjekny jim: 4 Po čejim dorěčenju natwariće tutón dom a tutu třěchu a wukonjejće wšo druhe? A štó su dźěłaćerjo, kotřiž tute wěcy wukonjeja? 5 Tola najstarši Židźa dóstachu hnadu, dokelž bě Knjez jatbu wopytał. 6 A njebuchu haćene twarić, doniž njeje so Dariusej znamjo wo nich dał a wotmołwu přijimał. 7 wotpis listow, Sisinnes, bohot Syriskeje a Phenike, a Sathrabuzanes ze swojimi towaršemi, knježićelow w Syriskej a Phenike, na Dariusa pisachu a pósłachu; Na krala Dariusa, postrow: 8 Našemu knjezej, kralej, dyrbi so wšitko znate: Jako wón do kraja Judeja přińdźe a do města Jerusalema zaćahny,
namakachmy w měsće Jerusalem starych Židow, kotřiž běchu w jatbje 9 KNJEZEJ dom twarić, wulke a nowe, z ćesanych a drohotnych kamjenjow a drjewa, kotrež je hižo na sćěny połožene. 10 A tute skutki so z wulkej spěšnosću zdokonjeja, a skutk wuńdźe w jich rukach spomóžnje před sobu, a ze wšej sławu a pilnosću so čini. 11 A my prašachmy so tutych najstaršich a dźachmy: Na čejej kazni natwariće tutu chěžu a kładźeće fundamenty k tutym twórbam? 12 We wotpohledźe, tebi přez pisanje dopóznaće dać, žadachmy sej wot tych, kotřiž běchu hłowni skućićeljo, a žadachmy sej wot nich mjena jich hłownych čłowjekow. 13 A woni dachu nam sćěhowacu wotmołwu: My smy wotročcy Knjeza, kiž je njebjo a zemju sčinił. 14 A tutón dom bu před wjele lětami wot wulkeho a sylneho krala Israela natwarjeny a dokónčeny. 15 Jako pak naši wótcojo Boha k hněwje wabjachu a hrěšachu přećiwo Knjezej Israelej, kotryž je w njebjesach, přepoda wón jich namocy Nabukodosora, krala Babylona, Chaldejow. 16 Wón potorhny dom a spali jón a zawleče jatych do Babylona. 17 w prěnim lěće pak, jako knježeše kral Cyrus nad krajom Babylon, pisaše kral, zo měł tutón dom twarić. 18 A swjate sudobja ze złota a slěbra, kotrež bě Nabuchodonosor z doma k Jerusalemej wotnjesł a do swojeho swójskeho templa stajił, cyrus, kral, z templa k Babylonje zaso wućahnył, a woni buchu zorobabelnje a sanabassarus, knježićelej, přepodate. 19 Z kaznju, samsne sudobja pokročować a je do templa k Jerusalemej stajić; A zo by so templ Knjeza na jeho městnje natwarił. 20 A samsny Sanabassarus, kotryž sem přińdźe, połoži zakładny kamjeń za dom Knjeza w Jerusalemje. A wot toho časa, hač k tomu, štož je přeco hišće twarjenje, njeje hišće dospołnje skónčene. 21 Hdyž so nětk kralej derje zda, da pytaj w zapiskach krala Cyrusa: 22 A hdyž so wukopa, zo je so twar Knjeza k Jerusalemej z přihłosowanjom krala Cyrusa stał, a hdyž je naš Knjez, kral, tak zmysleny, da njech nam da k zrozumjenju dać. 23 A kral Darius přikaza kralej Dariusej, w zapiskach w Babylonje pytać, a tak namakachu w ekbatanu, palasće, kotryž leži w kraju Media, rólu, w kotrejž bě to natočene. 24 W prěnim lěće knjejstwa Cyrusa přikaza kral Cyrus, dom Knjeza k Jerusalemej zaso twarić, hdźež z wobstajnym wohenjom wopruja. 25 Wón ma šěsćdźesat łochćow wysoki a šěsćdźesat łochćow šěroki być, z třomi rjadami ćesanych kamjenjow a po rynku noweho drjewa z woneho kraja; a wupołoženja z toho, kotrež maja so z domu krala Cyrusa dać: 26 A daß swjate sudobja Domu Knjeza, kaž ze złota kaž tež ze slěbra, kotrež běchu Nabuchodonononsor z doma k Jerusalemej wuwzali a do Babylona přiwjezli, do domu k Jerusalemej wróćo přinjesć a so na městno stajić, na kotrymž běchu do toho. 27 A wón přikaza tež, daß Sisinnes, bohot Syriskeje a Phenike, a Sathrabuzanes, a jich towaršojo a ći, kotřiž běchu so za knježićelow w Syriskej a Phenike pomjenowali, so pasć dyrbjeli, so do wsy tykać, ale zorobabelni, wotročkaj Knjeza a bohota Judeje, a ći najstarši Židźa dom Knjeza na wonym městnje twarić dachu.
28 Sym tež přikazał, je zaso cyle natwarić dać; a hdyž jich horliwje na to wobmysli, tym pomhać, kotřiž su w jatbje Židow, doniž dom Knjeza dokónčeny njeje. 29 A wot tributa Celosyriskeje a fenki ma so dźěl swědomiće tutym mužam za wopory Knjeza, to rěka bohotej zorobabelnje, za woły, bordery a jehnjata dać; 30 A tež zorno, sól, wino a wolij, a to pospochi kóžde lěto bjez dalšeho prašenja, kak su měšnicy, kotřiž su w Jerusalemje, woznamjenjeja, zo so wšědnje přetrjebaja. 31 Daß najwyšemu Bohu za krala a jeho dźěći wopor daruja a daß sie um ihr Leben beten. 32 A wón přikaza, zo kóždy, kiž něšto prajene abo napisane přestupi abo złahodnja, ze swójskeho doma štom wzać a jón na nim powěsnyć a wšitke swoje kubła za krala sćazać. 33 Tehodla zniči KNJEZ, kotrehož mjeno so tam zazwoni, kóždeho krala a kóždeho naroda, kiž jeho ruku wupřestrěje, zo by dom Knjeza w Jerusalemje haćił abo wobškodźił. 34 Ja, Darius, kral, sym přikazał, zo so po tutych wěcach z pilnosću stań. KAPITEL 7 1 A Sisinnes, bohot Celosyrijow a Phenike, a Sathrabuzanes, ze swojimi towaršemi, kotřiž kaznjam krala Dariusa sćěhowachu, 2 Dohladowaše swjate twórby jara swědomiće a pomhaše najstaršim Židow a dźeržakam templa. 3 A tak wuwiwachu so swjate skutki, jako Aggeus a Zacharias, profetojo, wěšćechu. 4 A woni dokónčachu to po kazni Knjeza, Israelowemu Bohu, a z přihłosowanjom Kyrosa, dariusa a arteksy, kralow Persije. 5 A tak bu swjaty dom dokónčeny na třiadwacetym dnju měsaca Adar, w šestym lěće Dariusa, krala Perserow, 6 A dźěći Israela, měšnicy a lewića a druzy, kiž běchu w jatbje a buchu k nim přidate, činjachu po tym, štož je w knize Mójzas pisane. 7 A k poswjećenju templa Knjeza woprowachu sto srědow, dwěsćě borzdźerjow a štyrista jehnjatow; 8 A dwanaće kózlatkow za hrěch cyle Israela, po ličbje włodykow splahow Israela. 9 Tež měšnicy a lewity stejachu w jich płašćech po jich přiwuznych w słužbje Knjeza, Israela, po knize Mójzasa, a wrotarjo na kóždych wrotach. 10 A dźěći Israela, kotrež běchu w jatbje, dźeržachu paschawysowy swjedźeń na štyrnatym dnju prěnjeho měsaca, po tym swjećachu so měšnicy a lewity. 11 tych, kotřiž běchu w jatbje, njebuchu wšitcy hromadźe swjeći, ale lewića buchu wšitcy hromadźe swjeći. 12 A tak woprowachu pasažěr za wšitkich, kotřiž běchu w jatbje, a za swojich bratrow, kotřiž měšnicy, a sami za sebje. 13 A synojo Israela, kotřiž z jatby přińdźechu, jědźachu wšitcy, kotřiž běchu so wot haćenjow luda kraja dźělili a Knjeza pytali. 14 A woni dźeržachu swjedźeń njekisanych chlěbow sydom dnjow dołho a swjećachu wjesele před Knjezom. 15 Dla toho bě wón jim radu krala Assyrskeje přiwobroćił, zo bychu posylnjeli swojej ruce w skutkach Knjeza, Boha Israela. KAPITEL 8 1 A po tutych wěcach, jako artekser, kral Perserow, knježeše, přińdźe Esdras, syn Saraiasa, syn Ezeriasa, syn Helchije, syn Saluma, 2 Syn Sadduza, syn Achitoba, syn Amariasa, syn Eziasa, syn meremotha, syn Zaraiasa, syn Saviasa, syn Boccasa, syn
abisuma, syn Mětška, syn Eleazara, syn Aaronsa, wyšeho měšnika. 3 A Esdras dźěše jako pismawučeny z Babylona horje a bě jara zwólniwy w zakonju Mójzesa, kotryž bě Bóh Israela dał. 4 A kral wopokaza jemu česć, přetož namaka hnadu w jeho wočomaj we wšitkich jeho próstwach. 5 A z nim ćehnjechu tež někotre z dźěći Israela, wot měšnika lewitow, wot swjatych spěwarjow, słowow a słužownikow templa do Jerusalema horje. 6 W sedmym lěće knjejstwa arteksa, w pjatym měsacu, bě to sedme lěto krala; Přetož wopušćištaj Babylon na prěnim dnju prěnjeho měsaca a přińdźeštaj do Jerusalema po zbožownej jězbje, kotruž bě jim knjez darił. 7 Přetož Esdras wobsedźeše jara wulku wušiknosć, tak zo ničo njewotsadźi wot zakonja a kaznjow Knjeza, ale cyle Israela postajenja a sudy wučeše. 8 Wotpis nadawka, kotrež bu wot artekserije, krala, napisane a k Esdrasy, měšnikej a čitarjej Zakonja Knjeza, přińdźe, je sćěhowace: 9 Kral Artexerxes wusyła Esdras, měšnikej a předčitarjej Zakonja Knjeza, postrow: 10 Po tym zo sym wobzamknył, hnadu jednać, sym přikazał, zo maja ći z luda Židow a měšnikow a lewitow, kotřiž su w našim mócnarstwje, kotřiž su zwólniwi a požadacy, z tobu do Jerusalema hić. 11 wšitkich, kotřiž maja za to na mysli, maja z tobu hić, přetož zdaše so mi a mojim sedmjom přećelam, poradnikam, derje; 12 Zo bychu na naležnosće Judejoweje a Jerusalema zhladować móhli, kotrež wotpowěduja tomu, štož steji w zakonju Knjeza; 13 A njesće dary Knjeza Israela do Jerusalema, kotrež sym ja a swojich přećelow chwalił, a wšo złoto a slěbro, kotrež móže so w kraju Babylon namakać, ke Knjezej do Jerusalema. 14 A tež to, štož so ludej dawa za templ Knjeza, swojeho Boha w Jerusalemje, a z tym slěbro a złoto nahromadźene za zwěrjata, borany a jehnjata a k tomu słušace wěcy; 15 Zo bychu Knjezej wopor přinjesli na wołtarju Knjeza, jich Boha, kotryž je w Jerusalemje. 16 A wšitko, štož chceš a chceš ze slěbrom a złotom činić, to čini po woli swojeho Boha. 17 A swjate sudobja Knjeza, kiž su tebi date k wužiwanju templa twojeho Boha, kotryž je w Jerusalemje, dyrbiš před swojeho Boha w Jerusalemje stajić. 18 A što hewak hišće k wužiwanju templa swojeho Boha dopominaš, to dyrbiš z pokładownje krala dać. 19 A ja, kral Artexerxes, sym tež stražnikam pokładow w Syriskej a Phenike přikazał: Wšitko, štož sej měšnik Esdras a čitar Zakonja najwyšeho Boha žada, maja jemu nanajspěšnišo dać. 20 K sumje sto talentow slěbro, runje tak tež wot pšeńcy hač do sto zorna a sto kuskow wina a druhich wěcow we wobalce a połnosći. 21 Wšitko stań so po Božim zakonju horliwje najwyšemu Bohu, zo njeby hněw na kralestwo krala a jeho synow přišł. 22 Ja wam tež přikazam, zo njeje sej wot žanoho měšnika abo lewitow abo swjatych spěwarjow abo puntow abo słužownikow templa abo wot kóždeho, kiž w tutym templu swoje honjenje wukonja, dawki abo druhe wotedawki žada a zo nima nichtó połnomóc, jim něšto napołožić. 23 A ty, Esdras, zasadź po mudrosći Boha sud sudnika a sudnika, zo bychu sudźili po wšej Syriskej a Fenice, kotřiž zakoń swojeho Boha znaja. A ći, kotřiž to njewědźa, dyrbiš wučić.
24 A štóž zakoń swojeho Boha a krala přestupi, tón budźe horliwje pochłostany, njech je to ze smjerću abo druhim chłostanjom, z pjenježnymi chłostanjemi abo z jastwom. 25 Dadźeše pismawučeny Esdras: »Chwalba budź jenički Knjez, kotryž je Bóh mojich wótcow, kiž je tole do wutroby krala połožił, zo by swój dom w Jerusalemje překrasnił«. 26 A je mje česćił před kralom a jeho poradnikami a wšitkimi swojimi přećelemi a ze zemjanami. 27 Tehodla buch z pomocu Knjeza, mojeho Boha, pozbudźeny a zhromadźeny mužojo Israela, zo bych ze mnu horje ćahnył. 28 A to su włodykojo po swojich swójbach a wjacorych dostojnikach, kotřiž ze mnu z Babylona wójskachu pod knjejstwom krala Artexerxa. 29 wot synow Phineesa, Gersona, wot synow Ithamara, Gamaela, wot synow Dawida, Lettosa, syna žonjaceho, 30 Wot synow farza, Zachariasa; A z nim zličichu stoapjećdźesać muži. 31 Wot synow Pahath Moabs, Eliaonias, syn Zaraiasa, a z nim dwěsćě muža: 32 Ze synow Zathoesa, Secheniasa, syna Jezela, a z nim třista muži, wot synow Adina, Obeth, syna Jonathansa, a z nim dwěsćěpjećdźesat muži. 33 Wot synow Elamsa, Josiasa, syna Gotholiasa, a z nim sydomdźesać mužow: 34 Ze synow Saphatiasa, Zaraiasa, syna Michała, a z nim třista a dźesać mužow: 35 Wot synow Joaba, Abadiasa, Syna Jezela, a z nim dwěsćědnadróć mužow: 36 Wot synow Banids, Assalimoth, syn Josaphiasa, a z nim stoatřeća muž: 37 Wot synow Babija, Zachariasa, syna Bebaisa, a z nim dwaceći a wosom muži: 38 Wo synach Astathsa, Jana, syna Akatana, a z nim stonaće mužow: 39 Wot synow Adonikams, posledni, a to su jich mjena, elon, juwel a Samaias, a z nimi sydomdźesać muži: 40 ze synow Bagos bě Uthi syn Istalkura a z nim sydomdźesać muži. 41 A tych zhromadźich při rěce, kiž rěka teras, hdźež tři dny dołho naše stany nabiwachmy, a potom sej je wobhladach. 42 Jako pak tam žanoho měšnika a levita njenamakach, 43 A ja pósłach k Eleazarej a Iduelej a Masmanej, 44 A Alathan a Mamaias a Joribas a Nathan, Eunatan, Zacharias a Mosollamon běchu najwažniši mužojo a wučency. 45 Und ich be behl ihnen, zu Saddeus, dem Hauptmann, zu gehen, der an der Stelle der Schatzkammer war. 46 A wón přikaza jim, zo by Daddomej a k swojim bratram a pokładnikam na wonym městnje rěčał, zo by nam tajkich muži pósłał, kotřiž móhli zastojnstwo měšnikow w Domje Knjeza wukonjeć. 47 A přez mócnu ruku našeho Knjeza dowjedźechu nas wušiknych mužow wot synow Molisa, Syna Levisa, Syna Israela, Asebebiena, a jeho synow a jeho bratrow, kotřiž běchu wosomnaće lět stari. 48 A Asebija a Annus a Osaias, jeho bratr, wot synow Channuniusa a jich synow, bě dwaceći muži. 49 A wot słužownikow templa, kiž bě Dawid wukazał, a wot najwosobnišich muži za słužbu lewitow, mjenujcy wot słužownikow templa dwěsćadwaceći, kotrychž mjena běchu předstajene. 50 A to slubich młodźencam před našim knjezom a posćenjom a přejach wot njeho zbožownu jězbu za nas kaž tež za tych, kotřiž běchu pola nas, za naše dźěći a za skót.
51 Přetož ja so hańbowach, krala wo škit před našimi přećiwnikami prosyć. 52 Přetož my běchmy kralej prajili: Móc Knjeza, našeho Boha, dyrbi być z tymi, kotřiž jeho pytaju, zo by jich po wšitkich pućach podpěrał. 53 A zaso prošachmy našeho knjeza, so tutych wěcow dótknyć, a namakachmy, zo je nam derje sćerpjeny. 54 A ja dźělach dwanaće wot najwyšich měšnikow, Esebriow a Assanije, a dźesać muži jich bratrow z nimi. 55 Und ich ihnen das Gold und das Silber und die heiligen Gefäße des Domsen herrn, die der König und sein Rat und die Fürsten und ganz Israel gegeben. 56 A hdyž běch to wažił, přepodach jim šěsćstowdźesaćdźesat talentow slěbro a slěborne sudobja sto talentow a sto talentow złota. 57 A dwaceći złotych sudobjow a dwanaće sudobjow z rudy, samo z drobneje rudy, kotrež so kaž złoto błyšćachu. 58 A ja dźeše jim: Wy sće Knjezej swjate, a sudobja su swjate, a złoto a slěbro je slub za Knjeza, Knjeza našich wótcow. 59 Hladajće a wobchowa jich, doniž je wyšemu z měšnikow a lewitow a najwosobnišich muži splahow Israela w Jerusalemje do kawsije domu našeho Boha njepřepodaće. 60 A měšnicy a lewića, kotřiž běchu slěbro a złoto a sudobja dóstali, dowjedźechu jich do Jerusalema do templa Knjeza. 61 A z rěki Theras wućahnychmy na dwanatym dnju prěnjeho měsaca a dóńdźechmy do Jerusalema přez mócnu ruku našeho knjeza, kiž běše z nami. A wot spočatka našeje jězby je nas KNJEZ wot wšěch njepřećelow wuswobodźił, a tak přińdźechmy do Jerusalema. 62 A hdyž běchmy tři dny tam byli, bu złoto a slěbro, kiž bě so wažiło, štwórty dźeń w domje našeho knjeza měšnikej Marschoth, synej Iris, přepodate. 63 A z nim bě Eleasar, syn Phineja, a z nimi Josabad, syn Jezusa, a Moeth, syn Sabbans, lewitojo. 64 A jeje cyła waha bu w samsnej hodźinje napisana. 65 A ći z jatby přiwjedźechu Knjezej, Israelowemu Bohu, wopor, mjenujcy dwanaće wołow za wšu Israel, štyrista a šěsnaće borłow. 66 Třista a dwanaće jehnjatow, kozow k měrowemu woporej, dwanaćo; Wšitke wopory za Knjeza. 67 A woni přepodachu kaznje krala zarjadnikam krala a bohotam celosyrijow a phenike. A česćachu sej lud a templ Boži. 68 Jako bě so tole stało, přińdźechu wjerchojo ke mni a rjeknychu: 69 Lud Israel, wjerchojo, měšnicy a Lewića njejsu ani cuzy lud kraja ani zanjerodźenja pohanow, Kanaanćanow, Hethiterow, Pheresitow, Jebusitow, Moabiterow, Egyptowčanow a Edomitow wot so wzali. 70 Přetož woni a jich synojo su so ze swojimi dźowkami woženili, a swjate symjo je změšane z cuzymi ludami kraja. A wot wšeho spočatka běchu knježićeljo a ći wulcy na tutej njeprawdosći wobdźěleni. 71 A hdyž běch to słyšał, roztorhach swoju drastu a swjatu drastu, ridrowach mi włosy z hłowy a brody a sydnych so zrudnje a ćežko. 72 A wšitcy, kotřiž běchu tehdy přez słowo Knjeza, Božeho israela, znjemóžni, so ke mni zhromadźichu, mjeztym zo nad njeprawdosću skoržach. 73 Potom zběhnych so z posćenja ze swojimi šatami a swjatej drastu, schili swojej kolenje a wupřestrěch swojej ruce za Knjezom,
74 Ja rjeknych: Knježe, sym zamyleny a wohańbjeny před twojim wobličom; 75 Přetož naše hrěchi rozmnoža so nad našimi włodykami, a naša njewěda je hač k njebju horje stupała. 76 Přetož z časa našich nanow běchmy a smy we wulkim hrěchu, hač na dźensniši dźeń. 77 A našeho hrěcha a hrěchow našich wótcow dla smy ze swojimaj bratromaj a našimi kralemi a našimi měšnikami kralam zemje wudali, mječej a jatbje a popadej hańby hač na dźensniši dźeń. 78 A nětk je so nam do wěsteje měry smilnosć wopokazało wot tebje, o Knježe, daß nam korjeń a mjeno wyše wostanje na městnje swojeho swjatnišća; 79 A zo bychmy sej swěcu wotkryli w Knjezowym domje, našeho Boha, a zo bychmy sej pojědli w času našeho wotročstwa. 80 Haj, hdyž běchmy w wotročstwje, njespušćichmy swojeho knjeza. aber er hat uns gnädig gemacht vor den Königen von Persien, daß sie uns zu Essen gaben; 81 Haj, a woni počesćichu templ našeho Knjeza a zbudźichu zjednanu sion, zo su nam wěsty přebytk w židowstwje a w Jerusalemje dali. 82 A nětk, ow Knježe, što dyrbimy rjec, hdyž tute wěcy mamy? Přetož my smy twoje přikaznje přestupili, kotrež sy přez ruku swojich wotročkow, profetow, dał, z tym zo sy rjekł: 83 Daß kraj, do kotruž zastupiće, zo byšće jón jako namrěwstwo wobsedźeli, kraj, kotryž je ze zanjerodźenjom cuzych kraja zanjerodźeny, a woni su jón ze swojej nječistotu spjelnili. 84 Tehodla njedyrbiće nětk swoje dźowki ze swojimi synami zwjazać a swoje dźowki k wašim synam přinjesć. 85 A wy njesměće ženje po tym hladać, měr z nimi měć, zo byšće sylni byli a dobre wěcy kraja jěsće a swojim dźěćom namrěwstwo kraja hač do wěčnosće zawostajili. 86 A wšitko, štož so nam stanje, stawa so nam za naše złe skutki a wulke hrěchi; přetož ty, ow Knježe, sy naše hrěchi znjesł, 87 A wón je nam tajki korjeń dał, ale smy so zaso wróćili, zo bychmy twój zakoń přešli a so z nječistotu ludow kraja změšeli. 88 Njemóhł ty hněwny być, zo by nas zničił, doniž njejsy nam ani korjeń, ani symjo ani mjeno wostajiła? 89 O Knježe Israelo, ty sy wěrny, přetož smy dźensa korjeń. 90 Hlej, nětko stejimy před tobu w našich njeskutkach, přetož tehodla njemóžemy dlěje před tobu stać. 91 A jako Esdras w swojej modlitwje płakajo a płonje na zemi před templom ležo jeho spowědź wotpołoži, zhromadźi so z Jerusalema wulka syła mužow, žonow a dźěći k njemu, přetož bě wulke płakanje w mnóstwje. 92 A Jechonias, syn Jeelusa, jedyn ze synow Israela, zawoła a rjekny: O Esdras, my smy so hrěšili přećiwo Bohu, Knjezej, my smy cuze žony z ludow kraja woženili, a nětk je cyle Israel we wysokosći. 93 Laßt uns dem Herrn eid schwören, daß wir alle unsere Frauen, die wir den Heiden genommen haben, mit ihren Kindern fortlegen werden. 94 Kaž sy to wobzamknył, a wšitcy, kotřiž zakonjej Knjeza posłuchaja. 95 Stań a wuwjedź to, přetož tebi słuša tale wěc, a chcemy k tebi być. 96 Da pozběhny so Esdras a přisahaše wyšemu z měšnikow a lewitow wot cyłeho Israela, po tutych wěcach jednać. A tak woni přisahaja.
KAPITEL 9 1 A Esdras pozběhny so z dwora templa a poda so do Gemacha Johannasa, syna Eliasiba. 2 A wostachu tam a njepijachu mjaso a njepijachu wodu a žarowachu wo wulkich njeskutkach mnóstwa. 3 A zeńdźe so wozjewjenje po cyłym židowstwje a w Jerusalemje na wšitkich, kotřiž běchu w jatbje, zo mějachu so w Jerusalemje zhromadźić. 4 A štóž so w běhu dweju abo třoch dnjow tam njezhromadźi, kaž běchu to najstarši postajili, kotrehož skót měješe so k wužiwanju templa jimać a wón sam z jatby wuhnać. 5 A za tři dny běchu wšitcy ze splaha Juda a Benjamina zhromadźeni k Jerusalemej na dwacety dźeń dźewjateho měsaca. 6 A cyła ludowa črjwa sedźeše dyrkotajo w dalokim dworje templa dla hubjeneho wjedra. 7 A Esdras so pozběhny a dźeše jim: Wy sće zakoń přestupili, z tym zo sće so wozjewjali wo cuze žony, zo byšće přez to hrěchi Israela rozmnožili. 8 A nětk dajće Knjezej, Bohu našich wótcow, přez wuznaće česć, 9 A čiń swoju wolu a wotwobroć so wot pohanow kraja a wot cuzych žónskich. 10 Da zarjeji cyłe mnóstwo luda a rěčeše z wulkim hłosom: Kaž sy rěčał, to chcemy činić. 11 Dokelž pak je lud wjele a je špatneho wjedra, daß njemóžemy wonka wutrać, a tole njeje skutk wot jedyn abo dweju dnjow, tak je naš hrěch w tutych wěcach daloko rozšěrjeny. 12 Tohodla maja knježićeljo mnóstwa wostać, a wšitke naše bydlenja, kotrež maja cuze žony, maja w postajenym času přińć. 13 A z nimi knježićeljo a sudnicy wšitkich městnow, doniž hněw KNJEZA wot nas njewotwobroćimy. 14 A Jonathan, syn Azaela, a Hesechias, syn Theokanusa, přiwzachu sej wěcy, a Mosollam a Levis a Sabbathäus jim pomhaštaj. 15 A ći, kotřiž běchu w jatbje, činjachu po wšěm tym. 16 A měšnik Esdras wuzwoli jemu najwosobniši mužojo swojeje swójby, wšitcy z mjenom, a na prěnim dnju dźesateho měsaca sedźachu hromadźe, zo bychu wěc pruwowali. 17 A jeje wěc, kotraž cuze žony zaja, so na prěnim dnju prěnjeho měsaca skónči. 18 A wot měšnikow, kotřiž so schadźowachu a cuze žony mějachu, so namakachu: 19 wot synow Jězusa, syna Josedeka, a jeho bratra; Matthelas a Eleasar a Joribus a Joadanus. 20 A woni dachu swojej ruce, zo bychu swoje žony preč ćisnyli a border woprowali, zo bychu swoje zmylki wujednali. 21 A wot synow Emmers; Ananias a Zabdäus a Eanes a Sameius a Hiereel a Azarias. 22 A wot synow Phaisurs; Elionas, Massias Israel a Nathanael a Ocidelus a Talsas. 23 A wot lewitow; Jozabad a Semis a Colius, kotryž Calitas rěkaše, a Patheus a Judas a Jonas. 24 Wot swjatych spěwarjow; Eleazurus, Bacchurus. 25 Wot nošerjow; Sallumus a Tolbanes. 26 z nich z Israela, wot synow forosa; Hiermas a Eddias a Melchias a Maelus a Eleasar a Asibias a Baanias. 27 Von den Söhnen Elas; Matthanias, Zacharias a Hierielus a Hieremoth a Aedias.
28 A wot synow Zamoths; Eliadas, Elisimus, Othonias, Jarimoth, Sabatus a Sardeus. 29 von den Söhne Babais; Jan a Hananias a Josabad a Amatheis. 30 Wot synow Mani; Olamus, Mamuchus, Jedeus, Jasubus, Jasael a Hieremoth. 31 A wot synow Addis; Naathus a Moosias, Lacunus a Naidus a Mathanias a Sesthel, Balnuus a Manasseas. 32 A wot synow Hanasa; Elionas a Aseas, a Melchias, a Sabbeus, a Syman Chosameus. 33 A wot synow Asoms; Altaneus a Matthias a Baanaia, Eliphalet a Manasses a Semei. 34 A wot synow Maanis; Jeremias, Momdis, Omaerus, Juel, Mabdai a Pelias a Anos, Carabasion a Enasibus a Mamnitanaimus, Eliasis, Bannus, Eliali, Samis, Selemias, Nathanias a syn Ozora; Sesis, Esril, Azaelus, Samatus, Zambis, Josephus. 35 A wot synow etmy; Mazitias, Zabadaias, Edes, Juel, Banaias. 36 Wy wšitcy běchu sej cuze žony wzali a je ze swojimi dźěćimi wotwjezli. 37 A měšnicy a lewića a ći, kotřiž běchu z Israela, bydlachu w Jerusalemje a na kraju na prěnim dnju sedmeho měsaca, a dźěći Israela běchu w swojich bydlenjach. 38 A cyłe ludowe mnóstwo zhromadźi so jednomyslnje na šěrokim městnje swjateje předhale do wuchoda. 39 A woni rěčachu k Esdrasej, měšnikej a předčitarjej, zo přinjese wón zakoń Mójzasa, kotryž bu wot Knjeza, Israeloweho Boha, daty. 40 A Esdras, wyši měšnik, přinjese zakoń po cyłym ludowym mnóstwje, wot muža k žonje a k wšitkim měšnikam, zo bychu na prěnim dnju sedmeho měsaca zakoń słyšeli. 41 A wón čitaše w dalokim dworje před swjatej předhalu wot ranja hač do připołdnja, před mužemi a žonami. A mnóstwo dźiwaše na zakoń. 42 A Esdras, měšnik a předčitar zakonja, stupi so na klětku z drjewa, kotraž bě za tutón zaměr činjeny. 43 A pódla njeho stejachu Mattathias, Sammus, Ananias, Azarias, Urias, Ezecias, Balasamus, k prawicy: 44 A k jeho lěwicy stejachu Phaldaius, Misael, Melchias, Lothasubus a Nabarias. 45 A Esdras wza knihu zakonja před syłu, přetož sedźeše česćepołnje na prěnim městnje před wočemi wšitkich. 46 A jako zakoń wotewrě, stejachu wšitcy zrunani. A Esdras požohnowa Knjeza, Knjeza, nadobneho, Boha wójska, Wšehomócneho. 47 A cyły lud wotmołwi: Amen! A pozběhnychu swojej ruce, padźechu na zemju a so ke Knjezej pomjenowachu. 48 Tež Jězus, Anus, Sarabias, Adinus, Jacubus, Sabateas, Auteas, Maianeas, Calitas, Asrias, Joazabdus, Ananias, Biatas, lewića, wučachu zakoń Knjeza a dachu jón zrozumić. 49 A Attharates rěčeše k Esdrasej, wyšemu měšnikej. A k lewitam, kotřiž množachu, haj k wšitkim, z tym zo rjeknychu: 50 Tutón dźeń je Knjezej swjaty; (přetož woni wšitcy płakachu, jako zakoń słyšachu:) 51 dźiće nětko a wužijće tuk a pijće słódke a sćele něšto k tym, kotřiž ničo nimaja. 52 Přetož tutón dźeń je KNJEZEJ swjaty, a njebudźće zrudźeni; Přetož Knjez was k česći powjedźe. 53 A lewity wozjewichu ludej wšitko, z tym zo dźachu: Tutón dźeń je Knjezej swjaty; Njebudź zrudna. 54 A dźěštaj swojeho puća, kóždy měł jěsć a pić a so zabawjeć a tym, kotřiž ničo njemějachu, něšto dać a so radować. 55 Dokelž słowa rozumjachu, w kotrychž buchu dopokazane a ke kotrymž běchu zhromadźene.