Kayıp Koyun, Kayıp Para ve Savurgan Oğul Luka 15:1-32 1 Bunun üzerine bütün vergi tahsildarları ve günahkarlar onu dinlemek için yanına yaklaştılar. 2 Ferisiler ve yazıcılar ise homurdanarak, "Bu adam günahkârları kabul ediyor, onlarla birlikte yemek yiyor" dediler. 3 Ve onlara şu benzetmeyi anlattı: 4 Yüz koyunu olan bir adam, bunlardan birini kaybetse, doksan dokuzunu çölde bırakıp kaybolanı bulana kadar peşinden gitmez mi? 5 Onu bulduğunda, sevinçle omuzlarına alır. 6 Eve vardığında, arkadaşlarını ve komşularını yanına çağırdı ve onlara, “Benimle sevinin; çünkü kaybolan koyunumu buldum” dedi. 7 Size söylüyorum ki, tövbe eden bir günahkâr için göklerde doksan dokuz doğru kişiden daha çok sevinç olacaktır; çünkü doksan dokuz doğru kişi tövbeye muhtaç değildir. 8 On gümüş parası olan bir kadın, birini kaybetse, mum yakıp evi süpürüp onu bulana kadar gayretle aramaz mı? 9 Onu bulduğunda, arkadaşlarını ve komşularını bir araya çağırdı ve şöyle dedi: "Benimle sevinin; çünkü kaybettiğim parçayı buldum." 10 Aynı şekilde, size söylüyorum, Tanrı'nın melekleri tövbe eden bir günahkâr için sevinç duyarlar. 11 Ve şöyle dedi: " Bir adamın iki oğlu vardı: 12 Onlardan küçüğü babasına, “Baba, bana düşen mal payını ver” dedi. Babası da malını onlara paylaştırdı. 13 Ve çok geçmeden küçük oğul bütün oğulu topladı ve uzak bir ülkeye gitti; orada sefahat içinde yaşayarak malını israf etti. 14 Bütün parasını harcadığı zaman, o ülkede büyük bir kıtlık baş gösterdi ve o da yoksulluk çekmeye başladı. 15 O da gidip o ülkenin bir vatandaşının yanına gitti; o da onu tarlalarına domuzları otlatmaya gönderdi. 16 Domuzların yediği kabuklarla karnını doyurmayı çok isterdi; ama kimse ona vermedi. 17 Kendine gelince, “Babamın yanında kaç tane ücretli hizmetçi bol bol ekmek yiyor, ben ise açlıktan ölüyorum!” dedi. 1
18 Kalkıp babamın yanına gideceğim ve ona diyeceğim ki: Baba, göğe ve sana karşı günah işledim, 19 Artık senin oğlun diye anılmaya layık değilim; beni ücretli hizmetkârlarından biri gibi kabul et. 20 O da kalkıp babasının yanına gitti. Ama daha çok uzakta iken babası onu gördü, ona acıdı, koşarak yanına geldi, boynuna sarılıp öptü. 21 Oğul da ona dedi ki: “Baba, göğe ve sana karşı günah işledim, artık senin oğlun diye anılmaya layık değilim.” 22 Ama baba hizmetçilerine, “En güzel elbiseyi getirin, ona giydirin; eline yüzük takın, ayaklarına da ayakkabı giydirin” dedi. 23 Besili danayı buraya getirin, keselim ve yiyelim, eğlenelim. 24 Çünkü oğlum ölmüştü, şimdi yeniden dirildi; kaybolmuştu, şimdi bulundu. Ve sevinmeye başladılar. 25 Büyük oğlu tarladaydı; eve yaklaştığında müzik ve dans sesleri duydu. 26 Ve hizmetkarlardan birini çağırdı ve bunların ne anlama geldiğini sordu. 27 İsa ona, “Kardeşin geldi; baban onu sağ salim karşıladığı için semiz danayı kesti” dedi. 28 O da öfkelendi ve içeri girmek istemedi; bunun üzerine babası dışarı çıktı ve ona yalvardı. 29 O da babasına şöyle cevap verdi: “İşte, bunca yıldır sana hizmet ettim, hiçbir zaman senin emrini çiğnemedim; sen de bana arkadaşlarımla eğlenmem için bir oğlak bile vermedin.” 30 Fakat bu oğlun, senin malını fahişelerle birlikte yiyip bitirdikten sonra gelir gelmez, sen onun için semiz bir buzağı kestin. 31 İsa ona, “Oğlum, sen her zaman benimlesin ve sahip olduğum her şey senindir” dedi. 32 Sevinmemiz ve neşelenmemiz uygun oldu; çünkü bu kardeşin ölmüştü, şimdi dirildi; kaybolmuştu, şimdi bulundu.
2