แตโนอาหไดรบความโปรดปรานจากพระเจา(ปฐมกาล6:8)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
แตโนอาหไดรบความโปรดปรานจากพระเจาปฐมกาล6:8
ดเถดบดนบาวของพระองคไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองคแลวและพระองคทรง สาแดงพระเมตตาอนยงใหญซงพระองคทรงแสดงแกขาพระองคโดยทรงชวยชวตขาพระองคไวและขา พระองคไมอาจหนไปยงภเขาไดเกรงวาภยรายใดๆจะเกดขนกบขาพระองคและขาพระองคจะตายปฐมกาล 19:19
และขาพเจามววลาฝงแกะคนรบใชชายและคนรบใชหญงและขาพเจาไดสงคนไปบอกเจานายของขาพเจา เพอขาพเจาจะไดรบความโปรดปรานจากทานปฐมกาล32:5
แลวเขากเงยหนาขนมองเหนหญงและเดกเหลานนจงถามวา“คนเหลานนทอยกบทานเปนใคร?”เขาตอบวา “พวกเขาเปนเดกทพระเจาประทานใหแกผรบใชของทานดวยพระคณ”แลวเขากถามวา“ฝงสตวทงหมดทขา พบนหมายความวาอยางไร?”เขาตอบวา“พวกนกเพอจะไดรบความโปรดปรานจากเจานายของขา”ยาโคบจง กลาววา“ไมเลยขาพระองคขอรองทานหากขาพระองคไดรบความโปรดปรานจากทานแลวโปรดรบของ ถวายจากมอขาพระองคเถดเพราะขาพระองคไดเหนพระพกตรของทานเหมอนไดเหนพระพกตรของพระเจา และทานกพอพระทยขาพระองค”โปรดรบพรทขาพเจานามาใหทานเถดเพราะพระเจาทรงเมตตาตอขาพเจา และเพราะขาพเจามเพยงพอแลวแลวเขากคะยนคะยอและเขากรบมนไปและเอซาวกลาววา“ขอใหขาพเจาได ฝากคนบางสวนทอยกบขาพเจาไวกบทานเถด”และเขาตอบวา“จาเปนอะไรเลา?ขอใหขาพเจาไดรบความ โปรดปรานจากเจานายของขาพเจาเถด”ปฐมกาล33:5,8,10-11,15
และเชเคมกลาวแกบดาและพนองของนางวา“ขอใหขาพระองคไดรบความเมตตาจากทานทงหลายและสงใด ททานกลาวแกขาพระองคขาพระองคกจะปฏบตตาม”ปฐมกาล34:11
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และโยเซฟกไดรบความโปรดปรานในสายตาของทานและเขากรบใชทานและทานไดแตงตงโยเซฟใหเปนผ ดแลบานและมอบทรพยสนทงหมดของทานไวในความดแลของโยเซฟปฐมกาล39:4
แลวเขากเงยหนาขนมองเหนเบนจามนนองชายของตนบตรชายของมารดาแลวถามวา“นคอนองชายของ ทานหรอททานพดถง?”เบนจามนจงตอบวา“ขอพระเจาทรงเมตตาเจาเถดลกชายของขา”ปฐมกาล43:29 และพวกเขากลาววา“พระองคทรงชวยชวตพวกเราไวขอใหพวกเราไดรบความโปรดปรานจากพระเจาของ ขาพเจาและพวกเราจะเปนขารบใชของฟาโรห”และเวลาทอสราเอลจะตองตายกใกลเขามาแลวเขาจงเรยกโย เซฟบตรชายของเขามาและกลาวแกเขาวา“ถาหากขาพเจาไดรบความโปรดปรานจากทานแลวโปรดวางมอ ของทานไวใตตนขาของขาพเจาและปฏบตตอขาพเจาดวยความเมตตาและซอสตยอยาฝงขาพเจาไวใน อยปตเลย”ปฐมกาล47:25,29
และเมอวนเวลาแหงการไวทกขผานพนไปแลวโยเซฟจงทลตอราชสานกของฟาโรหวา“ถาหากขาพเจาไดรบ ความโปรดปรานจากทานทงหลายแลวโปรดทลฟาโรหดวยเถดวา”ปฐมกาล50:4 เพราะนนเปนเพยงเครองนงหมของเขาเปนเครองสวมใสสาหรบผวหนงของเขาเขาจะนอนในสงใดเลา?
และเมอเขารองขอตอเราเราจะฟงเพราะเรามพระคณอพยพ22:27 และโมเสสทลพระเจาวา“ดเถดพระองคตรสกบขาพระองควาจงนาชนชาตนขนมาแตพระองคยงไมไดทรง แจงใหขาพระองคทราบวาพระองคจะทรงสงใครมากบขาพระองคกระนนพระองคกตรสวาเรารจกเจาโดย นามและเจากไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของเรา”ฉะนนขาพเจาจงทลขอตอพระองควาหาก ขาพเจาไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองคแลวขอทรงแสดงทางของพระองคแกขาพเจา เพอขาพเจาจะไดรจกพระองคและจะไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองคอกและขอทรง พจารณาวาชนชาตนเปนประชากรของพระองคจะรไดอยางไรวาขาพเจาและชนชาตของทานไดรบความโปรด ปรานในสายพระเนตรของทาน?กเพราะทานทรงรวมกบเรามใชหรอ?ฉะนนขาพเจาและชนชาตของทานจง จะแยกตวออกจากชนชาตทงปวงทอยบนพนโลกและองคพระผเปนเจาตรสกบโมเสสวา“เราจะทาตามทเจา ไดกลาวไวเพราะเจาไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของเราและเรารจกเจาโดยนาม”และพระองค ตรสวา“เราจะใหความดงามทงสนของเราผานไปตอหนาเจาและเราจะประกาศพระนามของพระเจาตอหนา เจาและเราจะทรงเมตตาตอผทเราจะทรงเมตตาและจะทรงแสดงความกรณาตอผทเราจะทรงแสดงความ กรณา”อพยพ33:12-13,16-17,19
และองคพระผเปนเจาเสดจผานหนาเขาไปและทรงประกาศวา“องคพระผเปนเจาองคพระผเปนเจาผทรง เมตตากรณาทรงอดทนและทรงเปยมดวยความดและความจรง”และเขากลาววา“หากบดนขาพเจาไดรบ ความโปรดปรานจากพระองคแลวขาแตพระเจาขอพระองคทรงโปรดเสดจไปอยทามกลางพวกเราเถด เพราะพวกเราเปนชนชาตทดอรนและขอทรงอภยโทษความผดบาปของพวกเราและขอทรงรบพวกเราไว เปนมรดกของพระองค”อพยพ34:6,9
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ขอพระเจาทรงโปรดสองแสงแหงพระพกตรมายงทานและทรงเมตตาตอทาน:กนดารวถ6:25
ฉะนนพวกเขาจงกลาววาถาหากเราไดรบความโปรดปรานจากทานแลวขอใหแผนดนนเปนกรรมสทธของ บรรดาผรบใชของทานและอยาพาเราขามแมนาจอรแดนเลยกนดารวถ32:5
แลวเขากกลาวแกพระองควา“ถาหากบดนขาพเจาไดรบความโปรดปรานจากพระองคแลวขอทรงแสดง หมายสาคญใหขาพเจาเหนเถดวาพระองคกาลงตรสกบขาพเจาอย”ผพพากษา6:17 และรธชาวโมอบกลาวแกนาโอมวา“ขอใหดฉนไปทงนาเพอเกบรวงขาวทตกทอดตามพระองคผซงดฉนจะได รบความโปรดปรานเถด”และนาโอมกกลาวแกเธอวา“ไปเถดลกสาวของดฉน”แลวนางกลมลงกราบพน กลาวแกเขาวา“เหตใดขาพเจาจงไดรบความโปรดปรานจากทานทานจงทรงสนใจขาพเจาทงทขาพเจาเปน คนแปลกหนา?”รธ2:2,10
และนางกกลาววาขอใหหญงรบใชของทานไดรบความโปรดปรานจากทานเถดหญงนนจงไปตามทางของ ตนและรบประทานอาหารและสหนาของนางกไมเศราหมองอกตอไป1ซามเอล1:18 และดาวดสาบานยงกวานนอกวา“บดาของทานทราบดวาขาพเจาไดรบความโปรดปรานจากทานและ ทานกลาววาอยาใหโยนาธานรเรองนเลยเกรงวาเขาจะเสยใจแตตราบใดทพระเจาทรงพระชนมอยและตราบ ใดทจตวญญาณของทานยงมชวตอยขาพเจากอยหางจากความตายเพยงแคกาวเดยวเทานน”1ซามเอล 20:3
ดาวดจงทลอาคชวา“ถาขาพระองคไดรบความโปรดปรานจากทานแลวขอใหทานจดหาทอยใหขาพระองคใน เมองใดเมองหนงในชนบทเพอขาพระองคจะไดอาศยอยทนนเพราะเหตใดขาพระองคผรบใชของทานจง ตองอาศยอยในเมองหลวงกบทานเลา?”1ซามเอล27:5
และเขากลาววาขณะทเดกยงมชวตอยขาพเจาอดอาหารและรองไหเพราะขาพเจากลาววาใครเลาจะรไดวา พระเจาจะทรงเมตตาขาพเจาหรอไมเพอใหเดกมชวตอยตอไป?2ซามเอล12:22 แลวโยอาบกกมลงกราบตอหนากษตรยและขอบพระคณพระองคโยอาบกลาววา“วนนขาพระองคผรบใช ของพระองคทราบแลววาขาพระองคไดรบความโปรดปรานจากพระองคพระเจาขาพระองคพระราชาเพราะ พระองคทรงตอบรบคาขอของขาพระองค”2ซามเอล14:22
แลวกษตรยตรสกบซบาวา“ดเถดทรพยสนทงหมดของเมฟโบเชทเปนของเจา”ซบาจงทลวา“ขาพเจาขอ วงวอนพระองคดวยความนอบนอมขอใหขาพเจาไดรบความโปรดปรานจากพระองคพระเจาของขาพเจา”2 ซามเอล16:4
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และพระเจาทรงเมตตาตอพวกเขาทรงสงสารพวกเขาและทรงเหนอกเหนใจพวกเขาเพราะพนธสญญาของ พระองคกบอบราฮมอสอคและยาโคบพระองคจงไมทาลายพวกเขาหรอขบไลพวกเขาออกไปพวกเขายง คงอยหางจากพระองค2พงศกษตรย13:23
เพราะถาทานกลบใจมาหาองคพระผเปนเจาพนองและลกหลานของทานจะไดรบความเมตตาจากผทจบพวก เขาไปเปนเชลยและพวกเขาจะกลบเขามาในดนแดนนอกเพราะองคพระผเปนเจาของทานทรงเปยมดวยพระ คณและความเมตตาและจะไมทรงหนพระพกตรไปจากทานถาทานกลบใจมาหาพระองค2พงศาวดาร30:9
และบดนพระเมตตาไดทรงสาแดงแกเราในชวงเวลาสนๆเพอใหเรามสวนเหลอรอดและเพอประทานทพง พงในสถานทศกดสทธของพระองคเพอพระเจาของเราจะทรงเปดตาของเราและประทานการฟนคนชพเลก นอยแกเราในยามทเราตกเปนทาสเอซรา9:8 และพวกเขาปฏเสธทจะเชอฟงไมระลกถงการอศจรรยทพระองคทรงกระทาทามกลางพวกเขาแตกลบดอรน และในการกบฏของพวกเขานนไดแตงตงหวหนาเพอนาพวกเขากลบไปสการเปนทาสอกครงแตพระองค ทรงเปนพระเจาผทรงพรอมจะอภยทรงเปยมดวยพระคณและความเมตตาทรงอดทนตอความโกรธและ ทรงมพระเมตตายงและพระองคมไดทรงทอดทงพวกเขาถงกระนนดวยพระเมตตาอนยงใหญของ พระองคพระองคจงไมทรงทาลายหรอทอดทงพวกเขาเสยทงหมดเพราะพระองคทรงเปนพระเจาผทรง เปยมดวยพระคณและพระเมตตาเนหะมยา9:17,31
และกษตรยทรงรกเอสเธอรมากกวาหญงทงปวงและนางไดรบความโปรดปรานจากพระองคมากกวาหญง พรหมจารทงปวงพระองคจงทรงสวมมงกฎราชกมารใหแกนางและแตงตงนางเปนราชนแทนวาสตเอส เธอร2:17
แลวพระองคกทรงเมตตาเขาและตรสวา“ชวยเขาใหพนจากการลงไปในหลมเถดเราไดพบคาไถแลว”โยบ 33:24
เจาสวยงามยงกวาบตรมนษยทงหลายพระคณหลงไหลออกมาจากรมฝปากของเจาฉะนนพระเจาจงทรง อวยพรเจาเปนนจสดด45:2
พระเจาทรงลมความเมตตาหรอ?พระองคทรงพโรธและปดกนความเมตตากรณาของพระองคหรอ?เซลาห สดด77:9
เพราะพระเยโฮวาหพระเจาทรงเปนดวงอาทตยและโลกาบงพระเยโฮวาหจะประทานพระคณและพระสร พระองคจะไมทรงหวงสงดใดๆจากผทดาเนนชวตอยางเทยงธรรมสดด84:11
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
แตพระองคโอพระเจาทรงเปนพระเจาผเปยมดวยความสงสารพระคณพระเมตตาความอดทนและพระ กรณาและสจธรรมอยางเหลอลนสดด86:15
พระเจาทรงเมตตาและกรณาทรงอดทนตอความโกรธและทรงเปยมดวยความเมตตาสดด103:8
พระองคทรงสรางพระราชกจอนนาอศจรรยใหเปนทจดจาพระเยโฮวาหทรงเปยมดวยพระคณและความ สงสารสดด111:4
ในความมดมดยอมมแสงสวางแกผเทยงธรรมพระองคทรงเปยมดวยพระคณความเมตตาและความชอบ ธรรมสดด112:4
พระเจาทรงเปยมดวยพระคณและความเทยงธรรมแทจรงแลวพระเจาของเราทรงเมตตาสดด116:5 โปรดขจดหนทางแหงการโกหกออกไปจากขาพระองคและโปรดประทานพระบญญตของพระองคแกขา พระองคดวยพระเมตตาสดด119:29 พระเจาทรงเปยมดวยพระคณและความสงสารทรงอดทนตอความโกรธและทรงมพระเมตตายงสดด 145:8
เพราะสงเหลานจะเปนเครองประดบแหงความสงางามประดบศรษะของเจาและเปนสรอยคลองคอของเจา สภาษต1:9
สงเหลานจะเปนชวตแกจตวญญาณของทานและเปนความสงางามแกลาคอของทานสภาษต3:22
แนนอนวาพระองคทรงดหมนผทดหมนพระองคแตพระองคทรงประทานพระคณแกผตาตอยสภาษต3:34 นางจะมอบเครองประดบแหงพระคณไวบนศรษะของทานและจะมอบมงกฎแหงความรงโรจนใหแกทาน สภาษต4:9
หญงผมมารยาทดจะรกษาเกยรตยศไวไดและชายผแขงแกรงจะรกษาความมงคงไวไดสภาษต11:16
ผใดรกความบรสทธแหงจตใจเพราะความไพเราะจากรมฝปากของเขากษตรยจะทรงเปนมตรกบเขา สภาษต22:11
คาพดจากปากคนฉลาดนนไพเราะแตรมฝปากของคนโงจะทาลายตวเองปญญาจารย10:12
ฉะนนพระเจาจะทรงรอคอยเพอจะทรงเมตตาตอทานและฉะนนพระองคจะทรงไดรบการยกยองเพอจะทรง สงสารทานเพราะพระเจาทรงเปนพระเจาแหงการพพากษาผใดทรอคอยพระองคผนนกเปนผทไดรบพร เพราะวาประชาชนจะอาศยอยในศโยนณกรงเยรซาเลมเจาจะไมรองไหอกตอไปพระองคจะทรงเมตตาเจา อยางยงเมอเจาสงเสยงรองขอความชวยเหลอเมอพระองคทรงไดยนเสยงนนพระองคจะทรงตอบเจาอส ยาห30:18-19
ขาแตพระเจาขอทรงเมตตาเราดวยเถดเราเฝารอพระองคขอทรงเปนกาลงของเขาในทกเชาและเปนความ รอดของเราในยามทกขยากดวยอสยาห33:2
โอชาวเลบานอนผสรางรงในปาสนซดารเอยเจาจะมเมตตาเพยงใดเมอความเจบปวดมาเยอนเจาความเจบ ปวดดจดงหญงทกาลงคลอดบตร!เยเรมย22:23
พระเจาตรสวา“ชนชาตทรอดพนจากคมดาบนนกไดรบพระคณในถนทรกนดารคออสราเอลเมอเราไปให เขาไดพกผอน”เยเรมย31:2
จงนาถอยคาไปทลตอพระเจาและกลาวแกพระองควาขอทรงขจดความชวชาทงปวงและทรงรบเราดวยพระ เมตตาแลวเราจะถวายลกววแหงรมฝปากของเราแดพระองคโฮเซอา14:2
จงฉกใจของเจาไมใชฉกเสอผาของเจาและจงหนกลบมาหาพระเยโฮวาหพระเจาของเจาเพราะพระองคทรง เปยมดวยพระคณและความเมตตาทรงอดทนตอความโกรธและทรงมพระกรณาอยางยงและทรงกลบ พระทยจากความชวรายโยเอล2:13
จงเกลยดชงความชวและรกความดและตงความยตธรรมไวทประตเมองบางทพระเจาจอมทพอาจจะทรง เมตตาตอชนชาตทเหลออยของโยเซฟอาโมส5:15
และเขาไดอธษฐานตอพระเจาวา“ขาแตพระเจาขาพระองคไดกลาวเชนนไมใชหรอเมอขาพระองคยงอยใน ประเทศของขาพระองค?ฉะนนขาพระองคจงหนไปยงทารชชเพราะขาพระองคทราบวาพระองคทรงเปนพระ เจาผทรงพระคณทรงเมตตาทรงอดทนตอความโกรธและทรงกรณาอยางยงและทรงกลบพระทยจาก ความชวราย”โยนาห4:2 เจาเปนใครกนโอภเขาใหญ?ตอหนาเศรบบาเบลเจาจะกลายเปนทราบและเขาจะนาศลาหวมมออกมาพรอม กบเสยงโหรองวา“พระคณพระคณจงมแกศลาหวมมน”เศคารยาห4:7
และเราจะเทพระวญญาณแหงพระคณและการวงวอนลงมาเหนอวงศวานของดาวดและเหนอชาวกรง เยรซาเลมและพวกเขาจะมองดเราผทพวกเขาไดแทงและพวกเขาจะคราครวญถงพระองคเหมอนกบทคน
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
คราครวญถงบตรชายคนเดยวของตนและจะขมขนถงพระองคเหมอนกบทคนขมขนถงบตรหวปของตน เศคารยาห12:10
และบดนขาพเจาขอวงวอนทานทงหลายโปรดวงวอนพระเจาใหทรงเมตตาเราดวยเถดเหตการณนเกดขน ไดเพราะทานทงหลายพระองคจะทรงเหนแกทานหรอ?พระยาหเวหจอมทพตรสเชนนนมาลาค1:9
เดกนนเตบโตขนและเขมแขงขนในดานจตวญญาณเปยมดวยสตปญญาและพระคณของพระเจาอยกบเขา ลกา2:40
และทกคนตางเปนพยานและประหลาดใจในถอยคาอนไพเราะทออกมาจากปากของเขาและพวกเขากลาววา “นไมใชบตรของโยเซฟหรอ?”ลกา4:22
และพระวจนะทรงบงเกดเปนมนษยและทรงประทบอยทามกลางเรา(และเราไดเหนพระสรของพระองคคอ พระสรของพระบตรองคเดยวของพระบดา)ทรงเปยมดวยพระคณและความจรงและเราทกคนไดรบจาก พระพรบรบรณของพระองคและไดรบพระคณซอนพระคณเพราะวาพระบญญตนนไดมาจากโมเสสแตพระ คณและความจรงนนไดมาโดยพระเยซครสตยอหน1:14,16-17
และอครทตไดเปนพยานถงการฟนคนชพของพระเยซเจาดวยฤทธอานาจยงใหญและพระคณอนยงใหญก อยกบพวกเขาทงหมดกจการ4:33
เมอเขามาถงและไดเหนพระคณของพระเจาเขากยนดและตกเตอนพวกเขาทงหมดใหยดมนในพระเจาดวยใจ จรงกจการ11:23
เมอการชมนมสนสดลงชาวยวและผทกลบใจมานบถอศาสนาจานวนมากไดตดตามเปาโลและบารนาบสไป และทงสองไดกลาวปราศรยชกชวนใหพวกเขาดารงอยในพระคณของพระเจาตอไปกจการ13:43 ดงนนพวกเขาจงอาศยอยทนนเปนเวลานานและกลาวอยางกลาหาญในพระเจาซงเปนพยานถงพระวจนะ แหงพระคณของพระองคและทรงประทานหมายสาคญและอศจรรยใหเกดขนโดยมอของพวกเขาจากนนจง ลองเรอไปยงเมองอนตโอคซงเปนททพวกเขาไดรบการอวยพรจากพระเจาสาหรบการงานทพวกเขาได กระทากจการ14:3,26
แตเราเชอวาโดยพระคณของพระเยซครสตเจาเราจะไดรบความรอดเชนเดยวกบพวกเขาและเปาโลไดเลอก สลาสแลวออกเดนทางไปโดยไดรบการแนะนาจากพนองใหไดรบพระคณของพระเจากจการ15:11,40
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และเมอพระองคทรงประสงคจะเสดจไปยงแควนอาคายาบรรดาพนองจงเขยนจดหมายเตอนเหลาสาวกให รบพระองคไวเมอพระองคเสดจมาแลวพระองคกทรงชวยเหลอผทเชอโดยพระคณเปนอยางมากกจการ 18:27
แตสงเหลานไมทาใหขาพเจาหวนไหวและขาพเจากไมถอวาชวตของขาพเจามคาอะไรขาพเจาเพยงแตหวงจะ จบภารกจดวยความยนดและทาพนธกจทขาพเจาไดรบจากพระเยซครสตใหสาเรจเพอประกาศขาวประเสรฐ แหงพระคณของพระเจาและบดนพนองทงหลายขาพเจาขอฝากทานไวในพระหตถของพระเจาและในพระ วจนะแหงพระคณของพระองคซงสามารถเสรมสรางทานและประทานมรดกแกทานทามกลางบรรดาผทได รบการชาระใหบรสทธแลวกจการ20:24,32
โดยพระองคนนเราไดรบพระคณและตาแหนงอครสาวกเพอการเชอฟงในความเชอทามกลางประชาชาตทง ปวงเพอพระนามของพระองคถงทกคนทอยในกรงโรมผเปนทรกของพระเจาผทถกเรยกใหเปนวสทธชน ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเราและพระเยซครสตเจาจงอยกบทานทงหลายโรม1:5,7 ไดรบการชาระใหชอบธรรมโดยพระคณของพระองคโดยไมเสยคาใชจายใดๆผานทางการไถบาปในพระเยซ ครสต:โรม3:24
สาหรบผททางานนนผลตอบแทนของเขาไมไดนบวาเปนพระคณแตเปนหนสนฉะนนจงเปนเพราะความเชอ เพอจะไดเปนโดยพระคณเพอใหพระสญญาเปนจรงแกเชอสายทงปวงไมใชเฉพาะเชอสายทปฏบตตาม ธรรมบญญตเทานนแตรวมถงเชอสายทอยในความเชอของอบราฮมดวยผซงเปนบดาของพวกเราทกคน (โรม4:4,16)
โดยพระองคนนเราจงเขาถงพระคณนไดโดยความเชอซงเรายนหยดอยและชนชมยนดในความหวงแหง พระสรของพระเจาแตของประทานแหงพระสรกไมใชเหมอนการสะดดลมเพราะถาหากการสะดดลมของคน คนเดยวทาใหคนจานวนมากตายพระคณของพระเจาและของประทานแหงพระคณซงมาโดยพระเยซครสต องคเดยวกยงทวคณแกคนจานวนมากยงกวานนอกเพราะถาหากการสะดดลมของคนคนเดยวทาใหความ ตายครอบงาอยการทไดรบพระคณอยางมากมายและของประทานแหงความชอบธรรมกจะครอบงาอยใน ชวตโดยพระเยซครสตองคเดยวยงกวานนอกยงกวานนพระบญญตเขามาเพอใหการสะดดลมเพมมากขน แตทใดทบาปเพมมากขนพระคณกยงเพมมากขนยงกวานนเพอวาเชนเดยวกบทบาปครอบงาอยจนถง ความตายพระคณกจะครอบงาอยโดยความชอบธรรมจนถงชวตนรนดรโดยพระเยซครสตองคพระผเปน เจาของเรา(โรม5:2,15,17,20-21) แลวเราจะวาอยางไร?เราจะยงคงทาบาปตอไปเพอใหพระคณมมากมายหรอ?ขอพระเจาทรงหาม!เราผซง ตายจากบาปแลวจะยงดาเนนชวตอยในบาปตอไปไดอยางไร?เพราะบาปจะไมครอบงาทานเพราะทานไมได
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
อยภายใตธรรมบญญตแตอยภายใตพระคณแลวอยางไรเลา?เราจะทาบาปเพราะเราไมไดอยภายใตธรรม บญญตแตอยภายใตพระคณหรอ?ขอพระเจาทรงหาม!โรม6:1-2,14-15
ถงกระนนในเวลานกยงมคนเหลออยตามการทรงเลอกแหงพระคณและถาหากเปนโดยพระคณกไมใชโดย การกระทาอกตอไปมฉะนนพระคณกจะไมใชพระคณอกตอไปแตถาหากเปนโดยการกระทากไมใชพระคณ อกตอไปมฉะนนการกระทากจะไมใชการกระทาอกตอไปโรม11:5-6
เพราะขาพเจากลาวโดยพระคณททรงประทานแกขาพเจาแกทกคนทอยทามกลางพวกทานวาอยาใหตนเอง คดวาตนเองดกวาทควรจะเปนแตจงคดอยางมสตสมปชญญะตามทพระเจาทรงประทานความเชอใหแกแต ละคนเมอไดรบของประทานตางๆตามพระคณททรงประทานแกเราแลวไมวาจะเปนของประทานแหงการ พยากรณกใหเราพยากรณตามสดสวนแหงความเชอเถด(โรม12:3,6)
ถงกระนนพนองทงหลายขาพเจาไดเขยนถงทานทงหลายดวยความกลาหาญยงขนในบางแงมมเพอเตอน สตทานทงหลายเพราะพระคณทพระเจาประทานแกขาพเจา(โรม15:15) และพระเจาแหงสนตสขจะทรงเหยยบยาซาตานไวใตฝาเทาของทานในไมชาขอพระคณของพระเยซครสต องคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบ ทานทงหลายอาเมนโรม16:20,24
ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเราและจากพระเยซครสตเจาจงอยกบทานทงหลายขาพเจา ขอบพระคณพระเจาของขาพเจาเสมอเพอทานทงหลายเพราะพระคณของพระเจาซงทรงประทานแกทาน โดยทางพระเยซครสต1โครนธ1:3-4
ตามพระคณของพระเจาททรงประทานแกขาพเจาในฐานะชางกอสรางผชาญฉลาดขาพเจาไดวางรากฐานไว แลวและคนอนกสรางตอจากนนแตขอใหทกคนระมดระวงในการสรางตอจากนนดวย1โครนธ3:10
เพราะถาหากขาพเจาไดรบสวนในพระคณนนทาไมขาพเจาจงถกกลาวรายในสงทขาพเจาขอบพระคณเลา?1 โครนธ10:30
แตโดยพระคณของพระเจาขาพเจาจงเปนอยางทขาพเจาเปนอยและพระคณของพระองคททรงประทานแก ขาพเจานนกไมสญเปลาขาพเจาไดทางานหนกกวาพวกเขาทงหมดแตไมใชตวขาพเจาเองแตเปนพระคณ ของพระเจาททรงอยกบขาพเจา1โครนธ15:10
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลาย1โครนธ16:23 ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเราและจากพระเยซครสตเจาจงอยกบทานทงหลายเพราะ สงทเราชนชมยนดกคอคาพยานจากมโนธรรมของเราวาเราไดดาเนนชวตในโลกนดวยความเรยบงายและ
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
จรงใจไมใชดวยปญญาฝายเนอหนงแตดวยพระคณของพระเจาและยงกวานนเรากไดดาเนนชวตเพอทาน ทงหลายดวย2โครนธ1:2,12
สงทงปวงกเพอประโยชนของทานทงหลายเพอวาพระคณอนมากมายจะเกดผลแกพระสรของพระเจาโดย การขอบพระคณของคนจานวนมาก2โครนธ4:15
ฉะนนในฐานะทเราเปนผรวมงานกบพระองคเราจงขอวงวอนทานทงหลายดวยวาอยารบพระคณของพระ เจาโดยเปลาประโยชนเลย2โครนธ6:1
ยงกวานนพนองทงหลายเราขอแจงใหทานทราบถงพระคณของพระเจาททรงประทานแกครสตจกรในมาซ โดเนยเราจงปรารถนาใหทตสทาอยางทเขาไดเรมตนไวแลวและจงทาจนสาเรจในทานทงหลายดวยฉะนน
จงดวาทานทงหลายจงอดมสมบรณในทกสงทงในความเชอการพดจาความรความขยนหมนเพยรและ ความรกทมตอเราและจงอดมสมบรณในพระคณนดวยเพราะทานทงหลายทราบถงพระคณของพระเยซ ครสตองคพระผเปนเจาของเราแลววาแมพระองคทรงรารวยแตเพอเหนแกทานทงหลายพระองคจงทรง ยอมยากจนเพอวาโดยความยากจนของพระองคทานทงหลายจะไดรารวยและไมเพยงเทานนแตพระองค ยงทรงไดรบการเลอกสรรจากครสตจกรทงหลายใหรวมเดนทางไปกบเราดวยพระคณนซงเราไดนามาใช เพอถวายพระเกยรตแดองคพระผเปนเจาและเปนการประกาศถงความตงใจอนพรอมของทานทงหลายดวย (2โครนธ8:1,6-7,9,19)
และพระเจาทรงสามารถประทานพระคณอนมากมายแกทานทงหลายเพอทานทงหลายจะมสงจาเปนครบ ถวนในทกสงเสมอและจะกระทาความดทกอยางไดอยางอดมสมบรณและโดยคาอธษฐานของพวกเขาเพอ
ทานทงหลายซงปรารถนาอยางยงทจะใหพระเจาทรงประทานพระคณอนมากมายแกทานทงหลาย2โครนธ 9:8,14
และพระองคตรสกบขาพเจาวา“พระคณของเรากเพยงพอสาหรบเจาแลวเพราะฤทธเดชของเราจะสาแดง ออกมาอยางสมบรณในความออนแอ”ฉะนนขาพเจาจงยนดอยางยงทจะโออวดในความออนแอของขาพเจา เพอฤทธเดชของพระครสตจะไดสถตอยกบขาพเจา2โครนธ12:9 ขอพระคณของพระเยซครสตเจาความรกของพระเจาและการทรงสถตของพระวญญาณบรสทธจงอยกบ ทานทงหลายอาเมน(จดหมายฉบบทสองถงชาวโครนธเขยนขนจากเมองฟลปปเมองหนงในแควนมาซโด เนยโดยทตสและลกา)2โครนธ13:14
ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาและจากพระเยซครสตองคพระผเปนเจาจงอยกบทานทงหลาย ขาพเจาแปลกใจททานทงหลายหนเหจากพระองคผทรงเรยกทานเขาสพระคณของพระครสตไปสขาว ประเสรฐอนอยางรวดเรวแตเมอพระเจาทรงพอพระทยผทรงแยกขาพเจาออกจากครรภมารดาและทรง เรยกขาพเจาดวยพระคณของพระองคกาลาเทย1:3,6,15
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมน(จดหมายถงชาวฟลปป เขยนจากกรงโรมโดยเอปาโฟรดตส)ฟลปป4:23
ถงบรรดาผบรสทธและพนองผซอสตยในพระครสตซงอยทเมองโคโลสเซ:ขอพระคณและสนตสขจากพระ เจาพระบดาของเราและพระเยซครสตองคพระผเปนเจาจงอยกบทานทงหลายซงไดมาถงทานทงหลายแลว เชนเดยวกบทไดมาถงทวโลกและเกดผลเชนเดยวกบทไดเกดขนในทานทงหลายตงแตวนททานไดยนเรองน และรจกพระคณของพระเจาอยางแทจรง(โคโลสเซ1:2,6)
จงใหพระวจนะของพระครสตสถตอยในทานอยางบรบรณดวยสตปญญาทกประการจงสงสอนและตกเตอน กนและกนดวยบทเพลงสดดบทเพลงสรรเสรญและเพลงฝายวญญาณและจงรองเพลงถวายแดพระเจา ดวยใจทเปยมดวยพระคณ(โคโลส3:16)
จงใหคาพดของทานเปยมดวยพระคณเสมอปรงรสดวยเกลอเพอทานจะไดรวาควรตอบทกคนอยางไรคา ทกทายจากขาพเจาเปาโลโปรดระลกถงพนธนาการของขาพเจาดวยขอพระคณอยกบทานอาเมน(เขยน จากโรมถงชาวโคโลสโดยทคกสและโอนสมส)โคโลส4:6,18
เปาโลซลวานสและทโมธอสถงครสตจกรแหงเธสะโลนกาซงอยในพระเจาพระบดาและในพระเยซครสตเจา ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเราและพระเยซครสตเจาจงอยกบทานทงหลาย1เธสะโลนกา 1:1
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมน(จดหมายฉบบแรกถงชาวเธ สะโลนกาเขยนจากกรงเอเธนส)1เธสะโลนกา5:28
ขอพระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเราและพระเยซครสตเจาจงอยกบทานทงหลายเพอพระนาม ของพระเยซครสตเจาจะทรงไดรบเกยรตในทานทงหลายและทานทงหลายกอยในพระองคตามพระคณของ พระเจาของเราและพระเยซครสตเจา2เธสะโลนกา1:2,12
บดนพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราเองและพระเจาพระบดาของเราผทรงรกเราและทรงประทาน การปลอบประโลมอนนรนดรและความหวงอนดแกเราโดยพระคณ2เธสะโลนกา2:16
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมน(จดหมายฉบบทสองถงชาว เธสะโลนกาเขยนจากกรงเอเธนส)2เธสะโลนกา3:18
ถงทโมธบตรชายของขาพเจาในความเชอ:ขอพระคณพระเมตตาและสนตสขจากพระเจาพระบดาของเรา และพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราจงมแกทานและพระคณขององคพระผเปนเจาของเรานนเหลอ ลนดวยความเชอและความรกซงอยในพระเยซครสต1ทโมธ1:2,14
ทานทงหลายคดวาผทเหยยบยาพระบตรของพระเจาและถอวาโลหตแหงพนธสญญาซงทรงชาระพระองคให บรสทธนนเปนสงทไมบรสทธและดหมนพระวญญาณแหงพระคณสมควรไดรบการลงโทษหนกสกเทาใด?
ฮบร10:29
จงระมดระวงอยาใหผใดพลาดจากพระคณของพระเจาอยาใหรากแหงความขมขนงอกขนมาทาใหทานเดอด รอนและทาใหหลายคนแปดเปอนเพราะฉะนนในเมอเราไดรบอาณาจกรซงไมอาจสนคลอนไดแลวกจงม พระคณเพอเราจะรบใชพระเจาไดอยางเปนทยอมรบดวยความเคารพยาเกรงและยาเกรงพระเจา(ฮบร 12:15,28)
อยาหลงไปกบคาสอนแปลกๆตางๆเพราะเปนการดทใจจะมนคงดวยพระคณไมใชดวยอาหารซงไมเปน ประโยชนแกผทเขาไปยงเกยวกบสงเหลานนขอพระคณจงอยกบทานทงหลายอาเมน(เขยนถงชาวฮบรจาก อตาลโดยทโมธ)ฮบร13:9,25
เพราะเมอดวงอาทตยขนมาสองแสงรอนแรงหญากเหยวแหงดอกไมกรวงโรยและความงามของตนไมก เสอมสลายไปฉะนนคนรารวยกเชนกนจะเสอมสลายไปในทางของเขา(ยากอบ1:11) แตพระองคทรงประทานพระคณยงกวานนฉะนนพระองคจงตรสวาพระเจาทรงตอตานคนหยงยโสแตทรง ประทานพระคณแกคนถอมตนยากอบ4:6
ผทไดรบการเลอกสรรตามการทรงทราบลวงหนาของพระเจาพระบดาโดยการชาระใหบรสทธโดยพระ
วญญาณเพอการเชอฟงและการชาระลางดวยพระโลหตของพระเยซครสตขอพระคณและสนตสขจงมแก ทานทงหลายอยางทวคณซงความรอดนนบรรดาผเผยพระวจนะไดสบหาและคนควาอยางขยนขนแขงผซง ไดพยากรณถงพระคณทจะมาถงทานทงหลายฉะนนจงเตรยมตวใหพรอมจงมสตสมปชญญะและจงม ความหวงจนถงทสดสาหรบพระคณทจะมาถงทานทงหลายเมอพระเยซครสตทรงสาแดงพระองคเอง1เป โตร1:2,10,13
ถาเชนนนทานทงหลายกไดลมรสแลววาพระเจาทรงเปยมดวยพระคณ1เปโตร2:3 ในทานองเดยวกนสามทงหลายจงอยรวมกบภรรยาดวยความเขาใจใหเกยรตภรรยาในฐานะทเปนผท ออนแอและในฐานะทเปนผรบมรดกรวมกนในพระคณแหงชวตเพอวาคาอธษฐานของทานจะไมถกขดขวาง 1เปโตร3:7
เพราะทกคนไดรบของประทานแลวกจงใชของประทานนนใหแกกนและกนในฐานะผดแลทดของพระคณอน มากมายของพระเจา1เปโตร4:10
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ในทานองเดยวกนผทอายนอยกวาจงเชอฟงผทอายมากกวาใชแลวพวกทานทกคนจงเชอฟงซงกนและ กนและจงสวมใสความถอมตนเพราะพระเจาทรงตอตานคนหยงยโสและทรงประทานพระคณแกคนถอม ตนแตพระเจาแหงพระคณทงปวงผทรงเรยกเราใหเขาสพระสรอนนรนดรของพระองคโดยพระเยซครสต หลงจากททานทงหลายไดทนทกขอยชวงหนงแลวพระองคจะทรงทาใหทานทงหลายสมบรณทรงตงมน ทรงเสรมกาลงและทรงทาใหทานทงหลายมนคงโดยซลวานสพนองผซอสตยของทานทงหลายดงท
ขาพเจาคดขาพเจาไดเขยนจดหมายฉบบนโดยยอเพอตกเตอนและเปนพยานวานคอพระคณแทของพระ เจาซงทานทงหลายยนหยดอย1เปโตร5:5,10,12
ขอพระคณและสนตสขจงมแกทานทงหลายอยางทวคณโดยความรเรองพระเจาและพระเยซครสตองคพระ ผเปนเจาของเรา2เปโตร1:2
แตจงเจรญเตบโตในพระคณและในความรเกยวกบพระเจาและพระผชวยใหรอดของเราพระเยซครสตขอ ถวายพระเกยรตแดพระองคทงในปจจบนและตลอดไปอาเมน2เปโตร3:18
ขอพระคณพระเมตตาและสนตสขจากพระเจาพระบดาและจากพระเยซครสตเจาพระบตรของพระบดาจง อยกบทานทงหลายดวยความจรงและความรก2ยอหน1:3
เพราะมบางคนแอบเขามาโดยไมรตวซงถกกาหนดไวแลวแตโบราณกาลใหรบโทษทณฑนนพวกเขาเปนคน อธรรมบดเบอนพระคณของพระเจาไปใชในความลามกและปฏเสธพระเจาองคเดยวและพระเยซครสตองค พระผเปนเจาของเรายดา1:4
ยอหนเขยนถงครสตจกรทงเจดแหงในเอเชยวา:ขอพระคณและสนตสขจากพระองคผทรงเปนอยและทรง เคยเปนอยและจะทรงเปนอยตอไปและจากพระวญญาณทงเจดซงอยเบองหนาพระบลลงกของพระองค จงอยกบทานทงหลายเถด(ววรณ1:4)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และกษตรยทรงใหเกยรตเขาเพราะเขาไดรบความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองคในทกคาทเขาทล ขอเมอทรงตงพระทยทจะทรงเมตตาขาพเจาจงไดออกคาสงใหชนชาตยวและพวกปโรหตและเลวทอยใน อาณาจกรของเราซงเตมใจและปรารถนาจะไปกบพระองคทเยรซาเลมแทจรงแลวเมอเราตกเปนทาสเราก ไมไดถกพระเจาทอดทงแตพระองคทรงทาใหเราไดรบความโปรดปรานจากกษตรยแหงเปอรเซยจนพวกเขา ประทานอาหารแกเรา1เอสดราส8:4,10,80
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
เพราะฤทธอานาจของพระองคเปนจดเรมตนของความชอบธรรมและเพราะพระองคทรงเปนองคพระผเปน เจาแหงสรรพสงจงทรงมพระเมตตาตอทกคน(ปญญาของโซโลมอน12:16)
ดงนนฝงชนจงหลงใหลในความงดงามของการกระทานนและคดวาพระองคเปนพระเจาซงกอนหนานทรง เปนเพยงผไดรบการเคารพนบถอเทานน(ปญญาของโซโลมอน14:20)
แตพระองคโอพระเจาทรงเปยมดวยพระคณและสตยจรงทรงอดทนและทรงกาหนดสรรพสงดวยพระ เมตตา(ปญญาของโซโลมอน15:1)
แทนทจะลงโทษพวกเขาพระองคทรงเมตตาตอประชาชนของพระองคเองโดยทรงจดเตรยมอาหารรส แปลกๆใหพวกเขาคอนกกระทาเพอกระตนความอยากอาหารของพวกเขาฉะนนอาหารจงถกเปลยน
แปลงไปตามทกรปแบบและเชอฟงพระคณของพระองคผทรงหลอเลยงสรรพสงตามความปรารถนาของ ผทมความตองการ(ปญญาของโซโลมอน16:2,25)
เพราะมความอบอายทนามาซงบาปและมความอบอายทเปนสงาราศและพระคณ(ปญญาจารย4:21)
อยาละทงหญงทฉลาดและดเพราะความดของนางนนยงกวาทองคาของขวญยอมมคณคาในสายตาของ คนเปนทกคนและอยาเกบไวใหคนตาย(ปญญาจารย7:19,33)
แตพระเจาทรงเมตตาและทรงทราบถงฝมอการทรงงานของพระองคจงไมทรงทอดทงหรอละทงพวกเขา แตทรงไวชวตพวกเขา(ปญญาจารย17:21)
ดเถดคาพดนนดกวาของขวญไมใชหรอ?แตผมนาใจยอมมทงคาพดและของขวญ(ปญญาจารย18:17)
คาพดของคนโงเปนเหมอนภาระขวางทางแตพระคณจะพบไดในรมฝปากของคนฉลาดปญญาจารย21:16 ขาพเจาแผกงกานสาขาออกไปดจตนสนและกงกานสาขาของขาพเจานนเปนกงกานแหงเกยรตและพระคณ (ปญญาจารย24:16)
ความออนนอมถอมตนของภรรยาทาใหสามชนบานและความรอบคอบของนางจะทาใหเขามสขภาพดหญง ทละอายและซอสตยเปนความออนนอมถอมตนเปนสองเทาและจตใจทเครงครดของนางนนประเมนคาไมได (ปญญาจารย26:13,15)
เพราะพระเจาไมทรงประทานพระคณแกเขาเนองจากเขาขาดซงสตปญญาทงปวง(ปญญาจารย37:21)
จงขอบพระคณพระเจาเถดเพราะพระองคทรงเปยมดวยพระคณและพระเมตตาของพระองคดารงอยเปน นจคาอธษฐานของอาซารยาห1:67
คาอธษฐานของมานาเสห1:1
ขาแตพระเจาพระผเปนเจาผทรงฤทธานภาพสงสดของบรรพบรษของเราคออบราฮมอสอคและยาโคบ และเชอสายชอบธรรมของพวกเขาผทรงสรางฟาและแผนดนพรอมดวยเครองประดบทงปวงผทรงกน ทะเลดวยพระบญชาของพระองคผทรงปดกนทะเลลกและประทบตราไวดวยพระนามอนนาเกรงขามและ รงโรจนของพระองคผซงมนษยทกคนเกรงกลวและตวสนตอหนาฤทธานภาพของพระองคเพราะความยง ใหญแหงพระสรของพระองคนนไมอาจทนไดและพระพโรธของพระองคทมตอคนบาปนนกไมอาจคาดคดได แตพระสญญาแหงพระเมตตาของพระองคนนไมอาจวดไดและไมอาจหยงรไดเพราะพระองคทรงเปนพระเจา ผสงสดทรงมพระเมตตากรณาอยางยงทรงอดทนทรงพระกรณาอยางยงและทรงกลบพระทยในความชว รายของมนษยขาแตพระเจาพระองคทรงสญญาดวยพระเมตตาอนยงใหญของพระองควาจะทรงใหการ กลบใจและการอภยโทษแกผทไดทาบาปตอพระองคและดวยพระเมตตาอนไมมทสนสดของพระองค พระองคทรงกาหนดใหคนบาปกลบใจเพอพวกเขาจะไดรบความรอดฉะนนขาแตพระเจาพระองคทรงเปน พระเจาของคนชอบธรรมพระองคมไดทรงกาหนดใหการกลบใจเปนของคนชอบธรรมเทานนเชนอบราฮม อสอคและยาโคบผซงไมไดทาบาปตอพระองคแตพระองคทรงกาหนดใหขาพระองคผเปนคนบาปกลบใจ เพราะขาพระองคไดทาบาปมากมายเหลอเกนขาแตพระเจาการลวงละเมดของขาพระองคทวคณขนการ ลวงละเมดของขาพระองคทวคณขนและขาพระองคไมสมควรทจะมองเหนฟาสวรรคเพราะความชวชามาก มายของขาพระองคขาพระองคถกพนธนาการดวยโซตรวนมากมายจนไมสามารถเงยหนาขนไดและไม สามารถปลดปลอยไดเลยเพราะขาพระองคไดทาใหพระองคทรงพโรธและไดทาชวตอหนาพระองคขา พระองคไมไดทาตามพระประสงคของพระองคและไมไดรกษาพระบญญตของพระองคขาพระองคไดตงสง ทนารงเกยจและไดทวความผดบาปมากมายฉะนนบดนขาพระองคจงคกเขาลงดวยใจจรงวงวอนขอพระ คณจากพระองคขาแตพระเจาขาพระองคไดทาบาปแลวและขาพระองคยอมรบความผดบาปของขา
พระองคฉะนนขาพระองคจงขอวงวอนพระองคดวยความนอบนอมโปรดยกโทษใหขาพระองคดวยเถดขา แตพระเจาโปรดยกโทษใหขาพระองคและอยาทาลายขาพระองคดวยความผดบาปของขาพระองคเลยอยา ทรงพโรธขาพระองคตลอดไปโดยทรงเกบความชวรายไวสาหรบขาพระองคและอยาทรงลงโทษขาพระองค ใหตกไปอยในนรกเบองลางเลยเพราะพระองคทรงเปนพระเจาคอพระเจาของบรรดาผทกลบใจและในขา พระองคพระองคจะทรงสาแดงความดทงหมดของพระองคเพราะพระองคจะทรงชวยขาพระองคผไมคควร ใหรอดตามพระเมตตาอนยงใหญของพระองคฉะนนขาพระองคจะสรรเสรญพระองคตลอดไปตลอดชวต ของขาพระองคเพราะอานาจทงปวงในสวรรคสรรเสรญพระองคและพระสรเปนของพระองคตลอดไปเปน นจอาเมน
ขอพระเจาทรงเมตตาตอทานและทรงระลกถงพนธสญญาทพระองคทรงทากบอบราฮมอสอคและยาโคบ ผรบใชทซอสตยของพระองคและคาอธษฐานนนเปนดงนขาแตพระเจาพระเจาผทรงสรางสรรพสงทงปวง ผทรงนาเกรงขามและทรงฤทธผทรงเทยงธรรมผทรงเมตตาและทรงเปนพระมหากษตรยองคเดยวผทรง พระคณ2มคคาบ1:2,24
และไดบรณะวหารอนเลองชอไปทวโลกขนใหมและปลดปลอยเมองใหเปนอสระและรกษากฎหมายทบญญต ไวโดยพระเจาทรงเมตตาและโปรดปรานพวกเขาอยางเตมเปยม(2มคคาบ2:22)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
เพราะขาพเจาเชอมนวาพระองคทรงเขาใจความคดของขาพเจาและจะทรงตอบรบความปรารถนาของทาน ดวยความกรณาและเมตตา2มคคาบ9:27
อโนค
และทนนขาพเจาไดเหนผหนงซงมศรษะอายยนยาวและศรษะของพระองคขาวเหมอนขนแกะและมอกผหนง อยกบพระองคซงมรปลกษณเหมอนมนษยและใบหนาของเขาเปยมดวยความเมตตาเหมอนทตสวรรคผ บรสทธองคหนงเอนอค46:1
และผชอบธรรมจะตนขนจากการหลบใหลจะลกขนและดาเนนในทางแหงความชอบธรรมและทางและการ ประพฤตของเขาทงหมดจะอยในความดและพระคณนรนดรพระองคจะทรงเมตตาตอผชอบธรรมและ ประทานความเทยงธรรมนรนดรแกเขาและพระองคจะประทานอานาจแกเขาเพอใหเขาไดรบความดและความ
และโนอาหไดรบความโปรดปรานจากพระเจาและพระเจาทรงเลอกเขาและลกหลานของเขาใหสบเชอสายไป ทวทงโลก(ยาเชอร4:21)
และโนอาหไดอธษฐานตอพระเจาและรองขอตอพระองคเนองจากเรองนวา“ขาแตพระเจาโปรดชวยเราดวย เพราะเราไมมกาลงทจะทนตอภยรายทลอมรอบเราไดเพราะคลนนาไดลอมรอบเรากระแสนาเชยวกรากไดทา ใหเราหวาดกลวกบดกแหงความตายไดมาอยตรงหนาเราโปรดตอบเราเถดขาแตพระเจาโปรดตอบเรา โปรดสองแสงพระพกตรของพระองคมายงเราและโปรดเมตตาเราโปรดไถเราและชวยเราใหรอด”(ยาเชร 6:31) และรคายอนตงใจจะไปอยปตไปหาโอสวรสบตรชายของอาโนมกษตรยแหงอยปตเพอแสดงใหกษตรยเหน ถงพระปญญาของตนบางทเขาอาจไดรบความโปรดปรานจากกษตรยเพอจะไดชวยเหลอและเลยงด กษตรยและรคายอนกไดทาเชนนนและเมอกษตรยไดฟงถอยคาและพระปญญาของรคายอนรคายอนกได รบความโปรดปรานจากกษตรยและเขากไดรบการเมตตาจากบรรดาขาราชบรพารของกษตรยและจากชาว อยปตทงปวงเนองดวยพระปญญาและคาพดอนประเสรฐของเขาและตงแตนนมาพวกเขากรกเขาอยางยง ยาเชอร14:2,26
และขาพเจาไดปรนนบตรบใชเขาในบานของเขาอยางเหนดเหนอยและพระเจาทรงเหนความทกขยากการ งานและการกระทาของมอขาพเจาและพระองคทรงใหขาพเจาไดรบพระคณและความโปรดปรานในสายพระ เนตรของพระองคและเขาเดนผานลกๆและภรรยาของเขาไปพบพชายของเขาและเขากมลงกราบถงพนใช
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
แลวเขากมลงกราบเจดครงจนกระทงเขาเขาใกลพชายของเขาและพระเจาทรงใหยาโคบไดรบพระคณและ
ความโปรดปรานในสายพระเนตรของเอซาวและคนของเขาเพราะพระเจาทรงฟงคาอธษฐานของยาโคบและ เอซาวกลาวแกยาโคบวา“คนเหลานทอยกบเจาเปนใครพชายของขา?พวกเขาเปนลกๆของเจาหรอ?หรอ เปนคนรบใชของเจา?”และยาโคบตอบเอซาววา“พวกเขาเปนลกๆของขาพเจาซงพระเจาทรงเมตตา ประทานใหแกผรบใชของทาน”และขณะทยาโคบกาลงพดกบเอซาวและคนของเขาเอซาวกมองดคายทง หมดและเขากลาวแกยาโคบวา“เจาไปเอาคายทงหมดทขาพบเมอคนนมาจากไหน?”ยาโคบกลาววา“ขาพเจา ปรารถนาจะไดรบความโปรดปรานจากพระเจาของขาพเจาซงเปนสงทพระเจาทรงเมตตาประทานแกผรบใช ของทาน”และเอซาวกลาวแกยาโคบวา“เราจะใหคนบางสวนทอยกบเราดแลทานในระหวางทางและชวยแบง เบาความเหนอยลาและภาระของทาน”ยาโคบกลาววา“พระเจาของขาพเจาขาพเจาปรารถนาอะไรเลาหาก ขาพเจาจะไดรบความโปรดปรานจากทาน”(ยาเชร32:4,54,60-61,70)
และโยเซฟกลาวแกพวกเขาวา“ขอใหขาพเจาไดรบความเมตตาจากทานทงหลายเพอจะไดกลบไปบานของ บดาขาพเจาและทานจะประทานทรพยสมบตมากมายแกทาน”(ยาเชอร42:42)
แลวโยเซฟกเงยหนาขนมองเหนเบนจามนนองชายของตนและกลาววา“นคอนองชายของเจาหรอทเจาพด ถงกบขา?”แลวเบนจามนกเดนเขามาหาโยเซฟโยเซฟจงวางมอบนศรษะของเบนจามนและกลาวแกเขาวา “ขอพระเจาทรงเมตตาเจาเถดลกชายของขา”ยาเชอร53:9
และเมอยดาหเหนพนองบางคนหวาดกลวจงกลาวแกพวกเขาวา“ทาไมพวกเจาจงกลวในเมอพระคณของ พระเจาอยกบเรา?”และเมอยดาหเหนชาวอยปตทงหมดลอมพวกเขาไวตามคาสงของโยเซฟเพอขมขพวก เขาโยเซฟจงสงพวกเขาวา“อยาแตะตองพวกเขาเลย”(ยาเชอร54:42)
ฉะนนขาพเจาจงมาทลทานทามกลางพนองทงหลายเพราะขาพเจาเหนวาทานไมยอมใหเขาจากทานไปฉะนน ขาพเจาจงขอโปรดปรานทานโปรดสงเขาไปกบเราและดเถดขาพเจาจะอยเปนตวแทนเขาเพอรบใชทานใน ทกสงททานปรารถนาเพราะไมวาทานจะสงขาพเจาไปทใดขาพเจากจะไปรบใชทานดวยความกระตอรอรน อยางยงยาเชร54:58
ขอทรงระลกถงพนธสญญาทพระองคทรงทาไวกบอบราฮมบดาของเราซงบรรพบรษของเราไดบอกเลาแก เราและขอทรงเมตตาตอขาพเจาในวนนเพอเหนแกอบราฮมและอสอคบดาของเราและขอทรงชวยขาพเจา และลกหลานของตระกลคตตมใหพนจากเงอมมอของกษตรยแหงแอฟรกาผจะยกทพมาตอสกบเรายาเชอร 63:25 และทารกของชนชาตอสราเอลกอยบนโลกเหมอนพชในทงนาดวยพระคณของพระเจา(ยาเชอร67:57) และพระเจาทรงประทานความโปรดปรานและพระคณแกโมเสสในสายตาของชาวเมองคชทงปวงและชาว เมองคชกรกโมเสสอยางยงดงนนโมเสสจงไดรบความโปรดปรานจากพระเจาและจากมนษย(ยาเชอร73:3)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ขาแตพระเจาขาพเจาทงหลายไดวางใจในพระองคขาพเจาทงหลายกลาววาพระองคทรงเปนพระเจาของ
ขาพเจาทงหลายเพราะพระองคทรงเปนทพงและปอมปราการอนแขงแกรงของขาพเจาทงหลายตอศตร ขาพเจาทงหลายรองขอตอพระองคโดยไมรสกอบอายขาพเจาทงหลายวางใจในพระองคและไดรบการชวยให รอดเมอขาพเจาทงหลายรองขอตอพระองคพระองคทรงฟงเสยงของขาพเจาทงหลายพระองคทรงชวย ชวตขาพเจาทงหลายใหพนจากคมดาบพระองคทรงสาแดงพระคณแกขาพเจาทงหลายพระองคทรง ประทานความรอดแกขาพเจาทงหลายพระองคทรงทาใหจตใจของขาพเจาทงหลายชนบานดวยพละกาลง ของพระองคพระองคทรงเสดจไปเพอความรอดของขาพเจาทงหลายดวยพระหตถของพระองคพระองค ทรงไถประชากรของพระองคพระองคทรงตอบขาพเจาทงหลายจากสวรรคแหงความบรสทธของพระองค พระองคทรงชวยขาพเจาทงหลายใหรอดพนจากคนนบหมน(ยาเชร89:5-7)
แตโนอาหไดรบความโปรดปรานจากพระเจา(ยบล5:5)
และเขาไดอธษฐานตอพระเจาของเขาวา“ขาแตพระเจาแหงวญญาณทงปวงผทรงเมตตาตอขาพระองค และทรงชวยขาพระองคและบตรชายของขาพระองคใหรอดพนจากนาทวมและไมทรงใหขาพระองคพนาศไป เหมอนอยางทพระองคทรงกระทาตอบตรแหงความพนาศเพราะพระคณของพระองคยงใหญตอขาพระองค และพระเมตตาของพระองคกยงใหญตอจตวญญาณของขาพระองคขอพระคณของพระองคจงอยเหนอ บตรชายของขาพระองคและขออยาใหวญญาณชวรายครอบงาพวกเขาเกรงวามนจะทาลายพวกเขาไปจาก แผนดนโลก”(ยบล10:3)
และเทราหบดาของเขากลาวแกเขาวา“จงไปโดยสนตสขขอพระเจาผทรงนรนดรทรงทาใหทางของทานราบ รนและขอพระเจาทรงอยกบทานและทรงปกปองทานจากความชวรายทงปวงและทรงประทานพระคณพระ เมตตาและความโปรดปรานแกทานตอหนาผทเหนทานและขออยาใหบตรมนษยคนใดมอานาจเหนอทานเพอ ทารายทานจงไปโดยสนตสข”(ยบล12:29)
และพระเจาทรงประทานพระคณแกเขาตอหนาทกคนทเหนเขาและเขาไดขอรองอยางออนโยนตอบตรชาย ของเฮทและพวกเขากไดมอบดนแดนถาคตรงขามกบมามเรซงกคอเฮบรอนใหแกเขาในราคา400เหรยญ เงน(ยบล19:5)
และทานกอวยพรยาโคบและกลาววา“บตรของขาพเจาผซงขาพเจาชนชมยนดดวยสดหวใจและความรกของ ขาพเจาขอพระคณและพระเมตตาของพระองคทรงอยกบเขาและเชอสายของเขาตลอดไปขออยาทรงทอด ทงเขาหรอดหมนเขาตงแตบดนไปจนถงชวนรนดรขอพระเนตรของพระองคทรงเปดอยเพอเขาและเชอ สายของเขาเพอพระองคจะทรงปกปองเขาอวยพรเขาและทรงชาระเขาใหบรสทธในฐานะชนชาตทเปน มรดกของพระองคและขอทรงอวยพรเขาดวยพระพรทงปวงของพระองคตงแตบดนไปจนถงชวนรนดร และขอทรงตออายพนธสญญาและพระคณของพระองคกบเขาและเชอสายของเขาตามพระประสงคอนด ของพระองคตลอดชวอายคนบนโลก”(ยบล22:28-30)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และพระเจาทรงเมตตาตอราเชลทรงเปดครรภของนางและนางตงครรภและคลอดบตรชายนางตงชอเขา วาโยเซฟในวนขนเดอนใหมของเดอนทสในปทหกสปดาหทสน(ยบล28:24)
แลวพวกเขากไปยนอยตอหนาโยเซฟและโยเซฟกเหนเบนจามนนองชายของเขาและเขากจาไดจงถามพวก เขาวา“นคอนองชายคนสดทองของพวกทานหรอ?”พวกเขาตอบวา“ใชแลว”โยเซฟจงกลาววา“ขอพระเจา ทรงเมตตาเจาเถดลกชายของขา!”(ยบล42:21)
และอสราเอลกลาวแกโยเซฟวา“ขอใหขาพเจาตายเสยเถดเพราะขาพเจาไดเหนทานแลวและขอใหพระเจา แหงอสราเอลทรงไดรบพระพรพระเจาของอบราฮมและพระเจาของอสอคผทรงไมทรงหวงพระเมตตาและ พระคณจากยาโคบผรบใชของพระองค”(ยบล45:3)
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร ตอมาทตสวรรคไดปรากฏแกอนนาภรรยาของเขากลาววา“อยากลวเลยและอยาคดวาสงทคณเหนเปน วญญาณเพราะเราคอทตสวรรคองคนนทไดถวายคาอธษฐานและทานของคณตอพระเจาและบดนเราถก สงมาหาคณเพอแจงใหคณทราบวาคณจะมบตรสาวคนหนงซงจะชอวามารยและจะไดรบพรยงกวาหญง ทงปวงเธอจะเตมเปยมดวยพระคณของพระเจาทนททเกดมาและจะอาศยอยในบานของบดาของเธอในชวง สามปแรกของการหยานมและหลงจากนนเธอจะอทศตนเพอรบใชพระเจาและจะไมจากไปจากพระวหารจน กวาเธอจะบรรลนตภาวะกลาวโดยสรปเธอจะรบใชพระเจาทงกลางวนและกลางคนดวยการถอศลอดและ อธษฐานจะละเวนจากสงทไมสะอาดทกอยางและจะไมรวมประเวณกบชายใดเลย”แตเนองจากเปนตวอยาง ทหาทเปรยบมไดปราศจากมลทนหรอความแปดเปอนใดๆและเปนหญงพรหมจารทไมรจกชายใดมากอนจะ ใหกาเนดบตรชายและหญงสาวจะใหกาเนดองคพระผเปนเจาผซงโดยพระคณพระนามและพระราชกจของ พระองคจะทรงเปนพระผชวยใหรอดของโลกพระวรสารเรองการประสตของมารย3:1-5
เมอนางมารยเสดจมายงแควนกาลลเปนครงแรกทตสวรรคกาเบรยลถกสงมาหานางจากพระเจาเพอ ประกาศแกนางถงการตงครรภพระผชวยใหรอดและวธและหนทางทนางจะตงครรภพระองคเมอทตสวรรค กาเบรยลเขาไปในหองทนางอยและทาใหหองนนเตมไปดวยแสงสวางอนนาอศจรรยและกลาวทกทาย นางอยางสภาพวา“ขอสวสดมารย!พระแมมารยผบรสทธทพระเจาทรงโปรดปราน!โอพระแมมารยผเปยม ดวยพระคณ!พระเจาทรงอยกบทานทานไดรบพรเหนอกวาหญงทงปวงทานไดรบพรเหนอกวาชายทงปวง ทเกดมา”(พระวรสารเรองการประสตของมารย7:1-3)
และพวกเขากทาเชนนนจนกระทงขนไปยงพระวหารของพระเจาและมหาปโรหตกรบเธอและอวยพรเธอ แลวกลาววา“มารยพระเจาทรงยกยองพระนามของทานตลอดชวอายคนและจนถงวาระสดทายพระเจาจะ ทรงสาแดงการไถบาปของพระองคแกชนชาตอสราเอลโดยทางทาน”แลวทานกวางเธอไวบนขนทสามของ แทนบชาและพระเจาทรงประทานพระคณแกเธอและเธอกเตนราดวยเทาของเธอและคนอสราเอลทงปวงก รกเธอ(พระวงสนตะปาปา7:4-5)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และนางกเอาหมอไปตกนาแลวไดยนเสยงหนงกลาวแกนางวา“ขอทรงพระเจรญแกเจาผเปยมดวยพระคณ พระเจาทรงอยกบเจาเจาไดรบพรในหมหญงทงหลาย”(พระวงสนตะปาปา9:7)
แลวนางกกลาววา“ขาแตพระเจาพระองคทรงเปยมดวยพระคณพระเมตตาและพระกรณาพระองคทรง ประทานบตรชายสองคนแกขาพระองคพระองคทรงรบคนหนงไปอยกบพระองคแลวขอทรงเมตตาตอบตร ชายอกคนหนงดวยเถด”1พระวรสารเกยวกบวยเดกของพระเยซครสต11:4
นบจากนนมาพระเยซทรงเรมปกปดการอศจรรยและการอศจรรยลบของพระองคและทรงอทศพระองค เองใหกบการศกษาพระบญญตจนกระทงทรงมพระชนมชพครบ30ปในเวลานนพระบดาไดทรงยอมรบ พระองคอยางเปดเผยทแมนาจอรแดนโดยทรงสงพระสรเสยงลงมาจากสวรรควา“นคอบตรทรกของเรา
ซงเราพอใจยงนก”พระวญญาณบรสทธทรงปรากฏพระองคในรปนกพราบดวย“นคอพระองคทเรา นมสการดวยความเคารพยาเกรงเพราะพระองคทรงประทานชวตและสรรพชวตแกเราและทรงนาเราออก มาจากครรภมารดาผทรงรบสภาพมนษยเพอเหนแกเราและทรงไถเราเพอพระองคจะทรงโอบกอดเราดวย พระเมตตาอนนรนดรและทรงสาแดงพระคณและความดอนมากมายเหลอลนของพระองคแกเราขอถวาย พระเกยรตพระสรรเสรญอานาจและการปกครองแดพระองคตงแตบดนเปนตนไปเปนนจนรนดรอาเมน” (พระวรสารเรองการประสตของพระเยซครสต22:1-7)
เปาโลอครทตไมใชโดยมนษยหรอโดยมนษยแตโดยพระเยซครสตถงพนองทอยในเมองลาโอดเซยขอ พระคณและสนตสขจากพระเจาพระบดาและพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราจงอยกบทานทงหลาย ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาอยกบจตวญญาณของทานทงหลายอาเมนจดหมายของ
เปาโลถงชาวลาโอดเซย1:1-2,18
ในทสดพวกเขากเหนชายคนหนงกาลงมา(คอเปาโล)รางเตยหวลาน(หรอโกนผม)ตนขาคดขาเรยวสวย ตาโหลจมกคดเปยมดวยพระคณเพราะบางครงเขาปรากฏตวเปนมนษยบางครงกมใบหนาเหมอนทต สวรรคและเปาโลเหนโอนสโฟรสและดใจโอนสโฟรสจงกลาววา“สวสดทานผรบใชของพระเจาผทรงพระพร” เปาโลตอบวา“ขอพระคณของพระเจาอยกบทานและครอบครวของทาน”กจการของเปาโลและเทคลา1:7-8 ถงครสตจกรของพระเจาซงอยทกรงโรมถงครสตจกรของพระเจาซงอยทเมองโครนธผททรงเลอกสรร และไดรบการชาระใหบรสทธโดยพระประสงคของพระเจาโดยทางพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราขอ พระคณและสนตสขจากพระเจาผทรงฤทธานภาพโดยทางพระเยซครสตจงทวคณแกทานทงหลาย1 เคลเมนตถงชาวโครนธ1:1
ใหเราพจารณาพระโลหตของพระครสตอยางแนวแนและดวาพระโลหตของพระองคมคามากเพยงใดในสาย พระเนตรของพระเจาซงไดหลงออกเพอความรอดของเราและไดทรงประทานพระคณแหงการกลบใจใหแก คนทงโลกดงนนเราจงพบวาบรรดาผรบใชแหงพระคณของพระเจาไดกลาวถงการกลบใจโดยพระวญญาณ บรสทธและแมแตองคพระผเปนเจาเองกทรงประกาศดวยคาสาบานเกยวกบเรองนวา“เรามชวตอยองค
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
พระผเปนเจาตรสวาเราไมปรารถนาความตายของคนบาปแตปรารถนาใหเขากลบใจ”และทรงเสรมประโยค
ทดนอกวา“จงหนจากความชวชาของเจาเถดโอวงศวานอสราเอล”(1เคลเมนตถงชาวโครนธ4:5,9-10)
ทรกทงหลายทานทงหลายเหนแลวใชไหมวาแบบอยางททรงประทานแกเรานนคออะไรเพราะถาพระเจาทรง ถอมพระองคลงมาเชนนแลวเราทงหลายทอยในแอกแหงพระคณของพระองคควรทาอยางไรเลา?1 เคลเมนตถงชาวโครนธ8:16
พระบดาผทรงเมตตาและกรณาปรานของเราทรงมพระทยสงสารผทเกรงกลวพระองคและทรงประทานพระ คณอนเปยมดวยความรกแกทกคนทมาหาพระองคดวยใจทบรสทธ1เคลเมนตถงชาวโครนธ11:9 ฉะนนขอใหเราเขามาหาพระองคดวยใจบรสทธยกมอทสะอาดและปราศจากมลทนขนทลตอพระองคดวย ความรกตอพระบดาผทรงพระคณและเมตตาผทรงทาใหเราไดรบสวนในการเลอกสรรของพระองค1 เคลเมนตถงชาวโครนธ13:6
เพราะพระเจาตรสวาพระองคทรงตอตานคนหยงยโสแตทรงประทานพระคณแกคนถอมตนฉะนนจงยดมน ในผทพระเจาทรงประทานพระคณใหเถด1เคลเมนตถงชาวโครนธ14:3-4
เราทกคนมพระเจาองคเดยวกนและพระครสตองคเดยวกนไมใชหรอ?พระวญญาณแหงพระคณองคเดยว กนทรงประทานแกเราทกคนไมใชหรอ?เราตางไดรบการทรงเรยกในพระครสตเพยงหนงเดยวไมใชหรอ?1 เคลเมนตถงชาวโครนธ20:16
ทกยคทกสมยของโลกตงแตสมยอาดมจนถงทกวนนไดผานพนไปแลวแตบรรดาผทไดรบการทาให สมบรณในความรกแลวนนโดยพระคณของพระเจากไดมทอยทามกลางคนชอบธรรมและจะปรากฏใหเหน ในวนพพากษาแหงอาณาจกรของพระครสต1เคลเมนตถงชาวโครนธ21:11
และแมแตผหญงหลายคนกไดรบกาลงจากพระคณของพระเจาและไดกระทาสงตางๆทนายกยองและสม ชายชาตรในโอกาสเชนนน1เคลเมนตถงชาวโครนธ22:22
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาอยกบทานทงหลายและอยกบทกคนทพระเจาทรงเรยกโดย ทางพระองคขอถวายเกยรตและสงาราศและอานาจและบารมและการปกครองนรนดรโดยพระเยซครสต จากนรนดรกาลถงนรนดรกาลอาเมน1เคลเมนตถงชาวโครนธ24:4 ขอใหทานทงหลายบตรธดาของขาพเจาจงมความสขในพระนามของพระเยซครสตเจาผทรงรกเราในสนต สขเมอขาพเจาเหนวาทานทงหลายมความรมากมายเกยวกบพระบญญตอนยงใหญและดเลศของพระเจา ขาพเจาจงยนดอยางยงในจตวญญาณอนประเสรฐและนาชนชมของทานทงหลายเพราะทานทงหลายไดรบ พระคณซงไดถกปลกฝงไวในทานอยางสมควรแลวจดหมายทวไปของบารนาบส1:1-2
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
และเพราะไมกางเขนเปนสงทเราจะไดรบพระคณดงนนทานจงเพมคาวาสามรอยซงตวอกษรตวแรกคอT (สญลกษณของไมกางเขนของทาน)ดวยเหตนทานจงใชตวอกษรสองตวเพอสอถงพระเยซและใชตว อกษรตวทสามเพอสอถงไมกางเขนของพระองคจดหมายทวไปของบารนาบส8:13
ขอพระเจาผทรงสงาราศและทรงพระคณทงปวงทรงสถตอยกบจตวญญาณของทานอาเมนจดหมายทวไป ของบารนาบส15:17
อกนาตอสซงมอกชอหนงวาเธโอโฟรสเขยนถงครสตจกรทเมองเอเฟซสในทวปเอเชยวาพวกเขาสมควร
ไดรบความสขอยางยงเพราะไดรบพรจากความยงใหญและความสมบรณของพระเจาพระบดาและถก กาหนดไวกอนทโลกจะเรมตนเพอใหพวกเขาอยในสงาราศอนยงยนและไมเปลยนแปลงตลอดไปเปนหนง เดยวและไดรบการเลอกสรรโดยความทกขทรมานทแทจรงของพวกเขาตามพระประสงคของพระบดาและ พระเยซครสตพระเจาของเราความสขทงปวงโดยพระเยซครสตและพระคณอนบรสทธของพระองค จดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส1:1
จงใหเราเลอกอยางใดอยางหนงระหวางความเกรงกลวตอพระพโรธทจะมาถงหรอความรกในพระคณทเรา ไดรบอยในขณะนเพอวาโดยทางใดทางหนงเราจะไดพบในพระเยซครสตสชวตแทจรง(จดหมายของอกนา ตอสถงชาวเอเฟซส3:6)
แตถาพระเยซครสตทรงประทานพระคณแกขาพเจาโดยทางคาอธษฐานของทานและเปนพระประสงคของ พระองคขาพเจาตงใจจะเขยนจดหมายฉบบทสองถงทานในทนทเพอจะอธบายใหทานเขาใจถงการจดการท ขาพเจาไดเรมกลาวถงในตอนนอยางครบถวนยงขนเกยวกบคนใหมซงกคอพระเยซครสตทงในความเชอ และความรกในความทกขทรมานและการฟนคนพระชนมของพระองคจดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟ ซส4:15
อกนาตอสผซงมอกนามหนงวาเธโอโฟรสเขยนถงครสตจกรทไดรบพรโดยพระคณของพระเจาพระบดาใน พระเยซครสตพระผชวยใหรอดของเราในพระองคนนขาพเจาขอทกทายครสตจกรซงอยทเมองแมกนเซย ใกลแมนาเมอนเดอรและขอใหครสตจกรนนมความสขในพระเจาพระบดาและในพระเยซครสตเพราะขาพเจา ไดรบการตดสนวาสมควรทจะพบทานทงหลายโดยดามสบชอปผประเสรฐทสดของทานและโดยบรรดา ปโรหตผทรงคณธรรมของทานคอบสซสและอพอลโลนอสและโดยโซตโอเพอนรวมงานของขาพเจาซง เปนดคอนขาพเจาชนชมยนดในเขาเพราะเขาเชอฟงบชอปของเขาในเรองพระคณของพระเจาและเชอฟง คณะปโรหตในเรองธรรมบญญตของพระเยซครสตขาพเจาจงตงใจจะเขยนจดหมายฉบบนถงทานทงหลาย จดหมายของอกนาตอสถงชาวแมกนเซย1:1,4-5
อยาหลงเชอคาสอนแปลกๆหรอนทานเกาๆทไรประโยชนเพราะถาเรายงคงดาเนนชวตตามกฎบญญต ของยวเรากสารภาพวาเราไมไดไดรบพระคณเพราะแมแตบรรดาผเผยพระวจนะผบรสทธทสดกดาเนนชวต ตามแบบอยางของพระเยซครสตและดวยเหตนพวกเขาจงถกขมเหงเพราะไดรบแรงบนดาลใจจากพระคณ ของพระองคเพอจะทาใหคนทไมเชอและไมเชอฟงเชอวามพระเจาองคเดยวผทรงสาแดงพระองคเองโดย
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
พระเยซครสตพระบตรของพระองคผทรงเปนพระวจนะนรนดรของพระองคไมไดออกมาจากความเงยบงน ผทรงทาใหพระองคผทรงสงพระองคมาพอพระทยในทกสง(จดหมายของอกนาตอสถงชาวแมกนเซย3:12) จดหมายของอกนาตอสถงชาวโรมน1:1-3ขาพเจาขอทกทายครสตจกรทไดรบพระเมตตาจากพระบารม ของพระบดาผสงสดและพระเยซครสตพระบตรองคเดยวของพระองคครสตจกรนเปนทรกและไดรบการ สองสวางโดยพระประสงคของพระผทรงประสงคทกสงตามความรกของพระเยซครสตพระเจาของเรา ผทรงปกครองอยในดนแดนโรมนและขาพเจาขอทกทายในนามของพระเยซครสตโดยทครสตจกรนเปน หนงเดยวทงในเนอหนงและวญญาณปฏบตตามพระบญญตของพระองคและเตมเปยมดวยพระคณของ พระเจาขอใหมความสขในพระเยซครสตพระเจาของเราเพราะในทสดขาพเจากไดอธษฐานตอพระเจาและได เหนหนาทานทงหลายซงขาพเจาปรารถนาอยางยงโดยทขาพเจาผกพนอยในพระเยซครสตขาพเจาหวงวา จะไดทกทายทานทงหลายในไมชาหากเปนพระประสงคของพระเจาทจะใหขาพเจาไดไปถงจดหมายทขาพเจา ปรารถนาเพราะการเรมตนนนดแลวหากขาพเจาไดรบพระคณโดยปราศจากอปสรรคเพอรบสงทกาหนดไว สาหรบขาพเจา เพราะขาพเจาวางใจในพระคณของพระเยซครสตวาพระองคจะทรงปลดปลอยทานจากพนธนาการทกอยาง จดหมายของอกนาตอสถงชาวฟลาเดลเฟย2:18
บดนหากทานเตมใจกไมใชเรองทเปนไปไมไดททานจะทาสงนไดดวยพระคณของพระเจาเชนเดยวกบทคร สตจกรใกลเคยงอนๆไดสงพวกเขามาบางคนเปนบชอปบางคนเปนปโรหตและบางคนเปนดคอนและตว ขาพเจาเองกขอบพระคณพระเจาททานรบพวกเขาไวเหมอนอยางทพระเจาจะทรงรบทานแตสาหรบผทด
หมนพวกเขาขอใหพวกเขาไดรบการอภยโทษดวยพระคณของพระเยซครสตจดหมายของอกนาตอสถงชาว ฟลาเดลเฟย3:3,5
แตจงพจารณาถงพวกทความคดเหนตางจากเราในเรองพระคณของพระเยซครสตทเสดจมาถงเราวาพวก เขาขดตอพระประสงคของพระเจามากเพยงใด(จดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา2:14) ถงกระนนกตามดวยพระประสงคของพระเจาขาพเจาจงไดรบการยกยองนไมใชเพราะขาพเจาคดวาตนเอง สมควรไดรบแตดวยพระคณของพระเจาจดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา3:15
และขาพเจาปรารถนาตอพระเจาวาทกคนจะเลยนแบบทานเปนแบบอยางแหงการรบใชของพระเจาขอพระ คณของพระองคทรงตอบแทนทานอยางเตมทขอพระคณพระเมตตาสนตสขและความอดทนจงอยกบ ทานตลอดไปลากอนในพระคณของพระเจาจดหมายของอกนาตอสถงชาวสมรนา3:21,23,27 ฉะนนขาพเจาจงขอวงวอนทานโดยพระคณของพระเจาซงทานทรงสวมใสจงมงมนตอไปในหนทางของทาน และจงตกเตอนคนอนๆทงหมดเพอใหพวกเขาไดรบความรอดจดหมายของอกนาตอสถงโพลคารป1:3
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
เพราะขาพเจาเชอมนโดยพระคณของพระเจาวาทานทงหลายพรอมทจะทาการดทกอยางทเหมาะสมกบทาน ในองคพระผเปนเจาขาพเจาขอทกทายผททานเหนวาสมควรจะถกสงไปซเรยขอพระคณของพระเจาอยกบ เขาและโพลคารปผสงเขาดวยเถดจดหมายของอกนาตอสถงโพลคารป3:4,9 ซงหลายคนปรารถนาจะเขาไปเพราะรวาทานทงหลายไดรบความรอดโดยพระคณไมใชโดยการกระทาแต โดยพระประสงคของพระเจาผานทางพระเยซครสตจดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป1:5
นอกจากนยงเพมความสงางามใหแกหญงพรหมจารเหลานนดวยการทพวกนางยนเปนคสวมเสอผาลนน
คาดเขมขดอยางเรยบรอยแขนขวาอยในทากางออกราวกบกาลงจะยกสงของหนกๆเพราะพวกนางไดรบ การประดบประดาอยางสวยงามและราเรงพรอมอยางยง3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมา อปไมย)9:16
ฉะนนเมอพระเจาทรงเหนความเรยบงายและความบรสทธของพวกเขาจงทรงเพมพนความเจรญรงเรองให แกพวกเขาในงานทพวกเขาทาและทรงประทานพระคณใหแกพวกเขาในทกสงทพวกเขาทา3หนงสอของ คนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)9:212
จงชาระบานของเจาใหบรสทธเถดเพราะพวกเขาจะยนดอาศยอยในบานทสะอาดเพราะพวกเขาเปนคนสะอาด บรสทธและขยนหมนเพยรและพวกเขาทกคนกไดรบพระคณจากพระเจาแลวทานกกลาวแกขาพเจาวาจง ปฏบตหนาทของเจาอยางกลาหาญจงประกาศสงยงใหญของพระเจาแกคนทงปวงแลวเจาจะไดรบพระคณ ในการปฏบตหนาทน3หนงสอของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส(อปมาอปไมย)10:17,22
หนงสอแหงเอเดนทถกลม
และเพราะในเวลานนพวกเขาเตมเปยมดวยพระคณแหงธรรมชาตอนสดใสและใจของพวกเขาไมไดมงไปสสง ตางๆในโลกน1หนงสออาดมและเอวา2:4
แลวอาดมกทลพระเจาวา“ขาแตพระเจาพระองคทรงสรางเราและทรงทาใหเราเหมาะสมทจะอยในสวนและ
กอนทขาพเจาจะลวงละเมดพระองคทรงใหสตวทงหลายมาหาขาพเจาเพอใหขาพเจาตงชอพวกมนพระคณ ของพระองคอยกบขาพเจาและขาพเจาไดตงชอสตวทกตวตามพระประสงคของพระองคและพระองคทรง ใหสตวทงหลายอยใตบงคบบญชาของขาพเจา”(หนงสออาดมและเอวา7:3-4)
แลวพระเจาผทรงเมตตาและกรณาทรงทอดพระเนตรเหนพวกเขาทงสองนอนอยในนาใกลตายจงทรงสง ทตสวรรคมานาพวกเขาขนจากนาและวางไวบนชายทะเลในสภาพทตายแลวจากนนทตสวรรคกขนไปทลพระ เจาทรงไดรบการตอนรบและกลาววา“ขาแตพระเจาสรรพสงทพระองคทรงสรางไดสนลมหายใจแลว”แลว พระเจากทรงสงพระวจนะของพระองคมายงอาดมและเอวาเพอใหพวกเขาฟนคนชพจากความตาย(หนงสอ อาดมและเอวา10:1-3)
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
แลวพระเจาตรสกบอาดมวา“ตราบใดทเจาปฏบตตามบญญตของเราแสงสวางและพระคณของเรากอยกบ เจาแตเมอใดทเจาฝาฝนบญญตของเราความทกขและความลาบากกเกดขนกบเจาในแผนดนน”(หนงสออา ดมและเอวา22:4)
ดวยพระประสงคอนดของพระองคโอพระเจาพระองคทรงสรางเราทงสองดวยรางกายอนสดใสและ พระองคทรงสรางเราใหเปนหนงเดยวแตตางจากเราและพระองคทรงประทานพระคณของพระองคแกเรา และทรงเตมเตมเราดวยการสรรเสรญของพระวญญาณบรสทธเพอเราจะไมหวไมกระหายไมรจกความ เศราโศกและไมทอแทไมทกขทรมานไมอดอาหารและไมเหนอยลา1อาดมและเอวา34:16
และพระเจาทรงสงเปลวไฟอนเจดจาลงมายงเครองบชาของอาดมและเอวาและทรงเตมเตมเครองบชานน ดวยความสวางพระคณและแสงสวางและพระวญญาณบรสทธไดเสดจลงมายงเครองบชานน1อาดมและ เอวา68:13
เอโนครบใชพระเจาเปนเวลาสามรอยหกสบหาปและเมอสนสดชวงเวลานนเขาไดตระหนกโดยพระคณของ พระเจาวาพระเจาทรงประสงคจะใหเขาจากโลกนไป2หนงสออาดมและเอวา22:4
ใครเลาจะสวมใสพระคณของพระองคแลวจะไดรบความทกขยาก?บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน4:7
ขาพเจาไดรบพระคณของพระองคโดยไมเสยคาใชจายใดๆขาพเจาจะดารงชวตอยดวยพระคณนนบทเพลง สรรเสรญของโซโลมอน5:3
พระเจาทรงเพมพนความรเกยวกบพระองคเองและทรงปรารถนาอยางยงทจะใหผคนไดรจกสงเหลานซง พระองคไดประทานใหแกเราดวยพระคณของพระองค(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน6:5)
และขาพเจาไมหวาดหวนเมอไดเหนพระองคเพราะพระองคทรงเมตตาขาพเจาฉะนนพระองคจงทรงสงสาร ขาพเจาดวยพระคณอนมากมายของพระองคและทรงอนญาตใหขาพเจาขอจากพระองคและรบจากเครอง บชาของพระองคผทแตงเพลงจะขบขานถงพระคณของพระเจาผสงสดจงสารภาพถงฤทธอานาจของ พระองคและสาแดงพระคณของพระองคฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน7:7,12,24,28 จงเขมแขงและไดรบการไถบาปดวยพระคณของพระองคบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน9:5 จตใจของขาพเจาแตกแยกและผลบานออกมาและพระคณกผลบานในนนและเกดผลถวายแดพระเจาเพราะ พระผสงสดทรงผาจตใจของขาพเจาดวยพระวญญาณบรสทธของพระองคและทรงสารวจความรกของ ขาพเจาทมตอพระองคและทรงเตมเตมขาพเจาดวยความรกของพระองคบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน 11:1-2
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ขาพเจาไดสวมใสสงทไมเสอมสลายโดยพระนามของพระองคและไดละทงสงทเสอมสลายโดยพระคณของ พระองค(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน15:8)
แตจงสวมใสพระคณของพระเจาอยางไมขาดตกบกพรองและเขามาในอทยานของพระองคจงทาพวงมาลย จากตนไมนนแลวสวมไวบนศรษะของเจาและจงยนดและเอนกายลงบนทพกผอนของพระองคและพระสร จะนาหนาเจาและเจาจะไดรบความเมตตาและพระคณของพระองคและเจาจะเจรญรงเรองในความจรงใน การสรรเสรญความบรสทธของพระองคขอสรรเสรญและถวายเกยรตแดพระนามของพระองคฮาเลลยา บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน20:7-9
ขาพเจายกแขนขนทลตอพระผสงสดทลตอพระคณของพระเจาเพราะพระองคทรงปลดพนธนาการของ ขาพเจาและพระผชวยของขาพเจาทรงยกขาพเจาขนสพระคณและความรอดของพระองค(บทเพลง สรรเสรญของโซโลมอน21:1)
พระคณเปนของบรรดาผททรงเลอกสรร!และใครเลาจะไดรบพระคณนนนอกจากผทวางใจในพระคณนน ตงแตตน?บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน23:2
เพราะพระเจาทรงสาแดงหนทางของพระองคและทรงแผพระคณของพระองคไปทวทกหนแหงและผทเขา ใจหนทางนนยอมรจกความบรสทธของพระองคฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน24:10
ขาพเจาไดรบการชวยใหรอดพนจากพนธนาการและขาพเจาไดหนมาหาพระองคพระเจาของขาพเจาเพราะ พระองคทรงเปนพระหตถขวาแหงความรอดของขาพเจาและเปนผชวยของขาพเจาพระองคทรงยบยงผท ลกขนตอตานขาพเจาและขาพเจาจะไมเหนเขาอกเพราะพระพกตรของพระองคอยกบขาพเจาซงชวย ขาพเจาใหรอดโดยพระคณของพระองคบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน25:1-4
และพระองคทรงปราบศตรของขาพเจาและพระองคทรงทาใหขาพเจาเปนผชอบธรรมดวยพระคณของ พระองคบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน29:5
พระองคทรงเปดพระโอษฐและตรสพระคณและความปตยนดและพระองคทรงตรสบทเพลงสรรเสรญพระ นามของพระองคใหมวาจงออกมาเถดผททกขยากทงหลายจงรบความปตยนดและครอบครองจต วญญาณของทานดวยพระคณของพระองคและจงรบชวตอมตะไปเถด(บทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน 31:3,6) พระคณทรงลงมาอกครงและทรงละทงความเสอมทรามและเสดจลงมาในพระองคเพอทาใหความเสอม ทรามนนเปนโมฆะจงฟงเราและรบการไถเถดเพราะเรากาลงบอกเลาพระคณของพระเจาทามกลางทานทง หลายและโดยทางของเราทานทงหลายจะไดรบการไถและไดรบพรบทเพลงของโซโลมอน33:1,9
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
พระคณแหงความรอดไดถกเปดเผยแลวจงเชอจงดาเนนชวตและจงไดรบความรอดฮallelujahบท เพลงสรรเสรญของโซโลมอน34:6
ขาพเจายนมอออกไปหาพระเจาของขาพเจาและขาพเจาเปลงเสยงทลตอพระผสงสดและขาพเจาพดดวยรม ฝปากแหงหวใจของขาพเจาและพระองคทรงไดยนขาพเจาเมอเสยงของขาพเจาไปถงพระองคคาตอบของ พระองคมาถงขาพเจาและประทานผลแหงการงานของขาพเจาและประทานความสงบสขแกขาพเจาดวยพระ คณของพระเจาฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน37:1-4
เราดารงชวตอยในพระเจาโดยพระคณของพระองคและเราไดรบชวตในพระเมสสยาหของพระองคเพราะวน อนยงใหญไดสองสวางแกเราและพระองคผทรงประทานพระสรของพระองคแกเรานนชางนาอศจรรยยง นกบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน41:3-4
เมอพระราชาทรงปรบมอดงสนนและยาวนานดวยความกรณาอยางยงแลวแขกทงหลายกไดรบคาแนะนาให ไปพกผอนดงนนเมอการสนทนาจบลงพวกเขากหนไปรบประทานอาหารจานตอไปจดหมายของอรสเตยส 8:25
หลงจากทรงชนชมคาตอบนนแลวกษตรยจงทรงสงใหคนตอไปตอบคาถามวาเขาจะรกษาชอเสยงอนยง ใหญของตนไวไดอยางไร?และเขาตอบวาหากทานใจกวางและเออเฟอเผอแผในการแสดงความเมตตาและ กระทาความดตอผอนทานจะไมมวนสญเสยชอเสยงแตหากทานปรารถนาใหความเมตตาเหลานนคงอยตอ ไปทานตองวงวอนตอพระเจาอยางตอเนองจดหมายของอรสเตยส8:33-34
กษตรยตรสกบเขาดวยความเมตตาแลวถามตอไปวาอะไรคอสงทเปรยบเสมอนความงามในคณคา?เขา ตอบวาความศรทธาเพราะความศรทธาเปนรปแบบทโดดเดนทสดของความงามและพลงของมนอยทความ รกซงเปนของขวญจากพระเจาสงนทานไดมาแลวและดวยสงนทานกไดรบพรแหงชวตทงปวงกษตรย ทรงชนชมคาตอบดวยความเมตตาแลวถามตอไปวาถาหากเขาทาผดพลาดอกเขาจะกคนชอเสยงของตน ใหกลบมาเหมอนเดมไดอยางไร?จดหมายของอรสเตยส8:39-41
กษตรยตรสใหกาลงใจเขาและถามอกคนหนงวา“อะไรคอสงทรกษาความกตญญและเกยรตยศไวได?”เขา ตอบวา“คณธรรมเพราะมนเปนผสรางการกระทาดและโดยคณธรรมนนความชวรายจะถกทาลายเชน เดยวกบททานแสดงใหเหนถงความสงสงในอปนสยตอทกคนดวยของประทานทพระเจาประทานใหแกทาน” กษตรยทรงยอมรบคาตอบดวยความเมตตาและถามคนทสบเอด(เนองจากมมากกวาเจดสบคนอยสองคน) วาในยามสงครามเขาจะรกษาความสงบในจตใจไดอยางไร?จดหมายของอรสเตยส9:64-66
จากนนทานกปลอบโยนและใหกาลงใจเขาและทานกถอดเสอคลมของตนออกแลวสวมใหแกผฟนดาบและ ทานกเมตตาตอเขามากและมอบทรพยสมบตมากมายใหแกเขาและใหไฮการไดพกผอนเรองราวของอะฮกา ร4:28
ขอพระคณของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาทรงอยกบทานทงหลายอาเมนววรณ22:21
ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจงระวงความอจฉารษยาและความรษยาและจงดาเนนชวตดวยใจบรสทธเพอ พระเจาจะทรงประทานพระคณพระสรและพระพรแกพวกทานเหมอนอยางทพวกทานไดเหนในกรณของโย เซฟและบดนลกๆของขาพเจาเอยจงทาใหใจของพวกทานดตอพระเจาและประพฤตตามทางของตนใหซอ ตรงตอหนามนษยแลวพวกทานจะไดรบพระคณจากพระเจาและมนษย(พนยกรรมของซเมโอน2:5,11)
และในฐานะปโรหตของพระองคชนตางชาตจะทวจานวนขนในความรบนโลกและจะไดรบความสวางโดยพระ คณของพระเจาในฐานะปโรหตของพระองคบาปจะสนสดลงและคนอธรรมจะเลกทาชว(พนธสญญาของ เลว5:25)
และฟาสวรรคจะเปดออกเพอพระองคจะทรงประทานพระวญญาณคอพระพรของพระบดาผบรสทธและ พระองคจะทรงประทานพระวญญาณแหงพระคณแกทานทงหลายและทานทงหลายจะเปนบตรทแทจรงของ พระองคและทานจะดาเนนตามพระบญญตของพระองคทงตนจนจบ(พนธสญญาของยดาห4:24-25) ฉะนนจงใหความเปนธรรมแกเขาและรบเดกหนมนนไปอยทบานของเจาเถดพระเจาของชาวฮบรจะทรงอวย พรเจาเพราะพระคณจากสวรรคอยกบเขา(พนยกรรมของโยเซฟ2:20)
ถาผใดไดรบการยกยองเขาจะไมรษยาผนนถาผใดรารวยเขาจะไมหงหวงถาผใดกลาหาญเขากจะ สรรเสรญผนนเขากจะยกยองผมคณธรรมเขาจะมเมตตาตอคนยากจนเขาจะมสงสารตอคนออนแอและ เขาจะรองเพลงสรรเสรญพระเจาและผใดทมพระคณแหงจตวญญาณทดเขากจะรกเหมอนรกตนเอง(พระ คมภรเบนจามน1:26-27)