พันธสัญญาใหม่
สารบัญ พระวรสารตามคําบอกเล ่าของม ัทธิว
1
พระวรสารตามคําบอกเล ่าของมาระโก
25
พระวรสารตามคําบอกเล ่าของลูกา
40
พระวรสารตามคําบอกเล ่าของยอห์น
65
กิจการของอัครท ูต
84
จดหมายถึงชาวโรม
108
จดหมายฉบ ับที่ 1 ถึงชาวโครินธ์
119
จดหมายฉบ ับที่ 2 ถึงชาวโครินธ์
129
จดหมายถึงชาวกาลาเทีย
136
จดหมายถึงชาวเอเฟซ ัส
140
จดหมายถึงชาวฟิล ิปปี
144
จดหมายถึงชาวโคโลสี
147
จดหมายฉบ ับที่ 1 ถึงชาวเธสะโลน ิกา
150
จดหมายฉบ ับที่ 2 ถึงชาวเธสะโลน ิกา
153
จดหมายฉบ ับที่ 1 ถึงทิโมธี
155
จดหมายฉบ ับที่ 2 ถึงทิโมธี
158
จดหมายถึงทิตส ั
160
จดหมายถึงฟีเลโมน
161
จดหมายถึงชาวฮีบรู
162
จดหมายของยากอบ
170
จดหมายฉบ ับที่ 1 ของเปโตร
173
จดหมายฉบ ับที่ 2 ของเปโตร
176
จดหมายฉบ ับที่ 1 ของยอห์น
178
จดหมายฉบ ับที่ 2 ของยอห์น
181
จดหมายฉบ ับที่ 3 ของยอห์น
181
จดหมายของยูดา
182
ว ิวรณ์
183
แมทธิว
23 ดูเถิด หญิงพรหมจารีจะตัง้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย และ ่ บุตรนัน เขาจะเรียกชือ ้ ว่า อิมมานูเอล ซึง่ แปลว่า พระเจ ้าทรง อยูก ่ บ ั เรา 24 เมือ ่ โยเซฟตืน ่ ขึน ้ จากหลับ เขาก็ทําตามทีท ่ ต ู สวรรค์ของ พระเจ ้าสัง่ เขา โดยรับภรรยามาเป็ นภรรยา 25 และไม่ได ้หลับนอนกับเธออีกเลยจนเธอได ้ให ้กําเนิด ่ บุตรนัน บุตรชายหัวปี แล ้ว และเขาเรียกชือ ้ ว่าพระเยซู
บทที่ 1 1 หนังสือเรือ ่ งราวเกีย ่ วกับพระเยซูคริสต์ ผู ้เป็ นโอรสของดา วิด ผู ้เป็ นโอรสของอับราฮัม 2 อับราฮัมให ้กําเนิดอิสอัค อิสอัคให ้กําเนิดยาโคบ ยาโคบให ้ กําเนิดยูดาสและพีน ่ ้องของเขา 3 และยูดาสให ้กําเนิดฟาเรศและซาราจากเมืองทามาร์ ฟาเรศให ้กําเนิดเอสโรน และเอสโรนให ้กําเนิดอารัม 4 และอารัมให ้กําเนิดอามีนาดับ และอามีนาดับให ้กําเนิดนา สัน และนาสันให ้กําเนิดซาลมอน 5 และซัลมอนให ้กําเนิดโบอัสจากราฮับ และโบอัสให ้กําเนิด โอเบดจากรูธ และโอเบดให ้กําเนิดเจสซี 6 เจสซีให ้กําเนิดดาวิดซึง่ เป็ นกษั ตริย ์ และดาวิดซึง่ กษั ตริย ์ ให ้กําเนิดซาโลมอนจากนางทีเ่ คยเป็ นภรรยาของอุรย ี าห์ 7 และซาโลมอนให ้กําเนิดโรโบอัม และโรโบอัมให ้กําเนิดอา บียา และอาบียาให ้กําเนิดอาสา 8 และอาสาให ้กําเนิดโยซาฟั ท โยซาฟั ทให ้กําเนิดโยรัม และ โยรัมให ้กําเนิดโอซียาห์ 9 และโอซีอส ั ให ้กําเนิดโยทัม และโยทัมให ้กําเนิดอาคัส และ อาคัสให ้กําเนิดเอเสเคียส 10 และเอเสเคียสให ้กําเนิดมนัสเสส และมนัสเสสให ้กําเนิด อาโมน และอาโมนให ้กําเนิดโยสิอส ั ; 11 โยสิยาห์ให ้กําเนิดเยโคเนียห์และพีน ่ ้องของเขา ใน ช่วงเวลาทีถ ่ ก ู จับไปบาบิลอน 12 และหลังจากพวกเขาถูกนํ าไปยังเมืองบาบิลอน เยโคนิ ยาห์ก็ได ้ให ้กําเนิดซาลาเทียล และซาลาเทียลก็ได ้ให ้กําเนิด โซโรบาเบล ่ อาบีอด 13 และโซโรบาเบลให ้กําเนิดบุตรชือ ู และอาบีอด ู ให ้ กําเนิดเอลียาคิม; และเอลียาคิมให ้กําเนิดอาซอร์ ่ ซาโดก และซาโดกให ้กําเนิด 14 และอาซอร์ให ้กําเนิดบุตรชือ ่ อาคิม และอาคิมให ้กําเนิดบุตรชือ ่ เอลีอด บุตรชือ ู 15 และเอลีอด ู ให ้กําเนิดเอเลอาซาร์ และเอเลอาซาร์ให ้ กําเนิดมัทธาน และมัทธานให ้กําเนิดยาโคบ ่ โยเซฟ ผู ้เป็ นสามีของมารีย ์ ซึง่ พระเยซู 16 ยาโคบมีบต ุ รชือ ื่ เรียกว่าพระคริสต์ก็เกิดมาจากนางมารีย ์ ซึง่ มีชอ ิ สีช ่ วั่ 17 ฉะนัน ้ ตลอดชัว่ อายุคนตัง้ แต่อบ ั ราฮัมถึงดาวิดมีสบ อายุคน และตัง้ แต่ดาวิดจนถูกกวาดไปเป็ นเชลยทีเ่ มืองบาบิ ิ สีช ่ วั่ อายุคน และตัง้ แต่ถก ลอนมีสบ ู กวาดไปเป็ นเชลยทีเ่ มือง ิ สีช ่ วั่ อายุคน บาบิลอนจนถึงพระคริสต์มส ี บ 18 เรือ ่ งราวการประสูตข ิ องพระเยซูคริสต์เป็ นดังนี้ คือ มารีย ์ มารดาของพระองค์ได ้หมัน ้ หมายกับโยเซฟแล ้ว ก่อนทีท ่ งั ้ สองจะได ้อยูก ่ น ิ กัน ปรากฏว่ามารียต ์ งั ้ ครรภ์โดยฤทธิพ ์ ระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ 19 แล ้วโยเซฟสามีของนางเป็ นคนชอบธรรม และไม่ประสงค์ จะให ้นางเป็ นตัวอย่างแก่สาธารณชน จึงคิดจะไล่นางออกไป อย่างลับๆ 20 แต่เมือ ่ โยเซฟกําลังคิดเรือ ่ งเหล่านี้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้า ก็ปรากฏแก่โยเซฟในความฝั นและกล่าวว่า “โยเซฟ บุตรดา วิด เจ ้าอย่ากลัวทีจ ่ ะรับมารียม ์ าเป็ นภรรยาของเจ ้าเลย เพราะว่าสิง่ ทีป ่ ฏิสนธิในครรภ์ของเธอเป็ นโดยพระวิญญาณ บริสท ุ ธิ”์ ่ บุตรนัน 21 และเธอจะให ้กําเนิดบุตรชาย และเจ ้าจงเรียกชือ ้ ว่าเยซู เพราะว่าพระองค์จะทรงช่วยประชากรของพระองค์ให ้ รอดจากบาปของพวกเขา 22 บัดนีส ้ งิ่ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ เพือ ่ ให ้เป็ นไปตามพระดํารัสของพระ เจ ้าทีต ่ รัสผ่านทางผู ้เผยพระวจนะว่า
บทที่ 2 1 ครัน ้ พระเยซูประสูตท ิ เี่ มืองเบธเลเฮมแคว ้นยูเดียในสมัย ของกษั ตริยเ์ ฮโรด ก็มพ ี วกโหราจารย์จากทิศตะวันออกมายัง กรุงเยรูซาเล็ม 2 ถามว่า “ผู ้ทีเ่ กิดมาเป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิวนัน ้ อยูท ่ ไี่ หน เพราะพวกเราเห็นดาวของเขาทางทิศตะวันออก และเราก็มา เพือ ่ จะนมัสการพระองค์” 3 เมือ ่ กษั ตริยเ์ ฮโรดได ้ยินคําเหล่านัน ้ พระองค์ก็ทรงโศกเศร ้า และคนทัง้ กรุงเยรูซาเล็มก็โศกเศร ้าไปด ้วย 4 และเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงเรียกประชุมพวกหัวหน ้าปุโรหิตและ พวกธรรมาจารย์ของประชาชนทัง้ หมดแล ้ว พระองค์ตรัสถาม พวกเขาว่า “พระคริสต์จะประสูตท ิ ใี่ ด” 5 พวกเขากล่าวแก่เขาว่า "ในเมืองเบธเลเฮมแคว ้นยูเดีย เพราะว่ามีเขียนไว ้โดยผู ้เผยพระวจนะดังนีว้ า่ 6 ส่วนเมืองเบธเลเฮมในแผ่นดินยูดาห์นัน ้ ก็หาได ้เป็ นเมืองที่ เล็กทีส ่ ด ุ ท่ามกลางบรรดาผู ้นํ าของยูดาห์ไม่ เพราะว่าผู ้ว่า ราชการจะออกมาจากเจ ้า ผู ้ทีป ่ กครองชนชาติอส ิ ราเอลของ เรา 7 จากนัน ้ เฮโรดเรียกโหราจารย์มาเป็ นการส่วนตัว ถามพวก เขาอย่างละเอียดว่าดาวนัน ้ ปรากฏขึน ้ เมือ ่ ใด 8 แล ้วท่านส่งพวกเขาไปทีเ่ บธเลเฮมแล ้วตรัสว่า จงไปค ้นหา เด็กน ้อยนัน ้ อย่างขยันขันแข็ง และเมือ ่ พบแล ้ว จงกลับมาแจ ้ง แก่ข ้าพเจ ้าด ้วย เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ไปนมัสการเขาด ้วย” 9 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินพระราชโองการนัน ้ แล ้ว พวกเขาจึง ออกไป และดูเถิด ดาวซึง่ พวกเขาเห็นทางทิศตะวันออกก็ นํ าหน ้าพวกเขาไป จนกระทั่งมาหยุดอยูท ่ ท ี่ เี่ ด็กน ้อยอยู่ 10 เมือ ่ พวกเขาเห็นดาวนัน ้ พวกเขาก็มค ี วามยินดีเป็ นอย่าง ยิง่ 11 ครัน ้ พวกเขาเข ้าไปในบ ้าน เห็นกุมารกับมารียม ์ ารดาของ พระองค์ จึงกราบลงนมัสการพระองค์ แล ้วเปิ ดหีบสมบัตข ิ อง ตนออก แล ้วนํ าของขวัญมาถวายแด่กม ุ าร ได ้แก่ ทองคํา กํายาน และมดยอบ 12 ครัน ้ เมือ ่ ได ้รับคําเตือนจากพระเจ ้าในความฝั นว่าไม่ควร กลับไปหาเฮโรด พวกเขาจึงออกไปยังเมืองของตนอีกทาง หนึง่ 13 ครัน ้ พวกเขาไปแล ้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าปรากฏแก่โย เซฟในความฝั นและกล่าวว่า จงลุกขึน ้ พากุมารกับมารดาของ เด็กหนีไปอียป ิ ต์ และอยูท ่ น ี่ ั่นจนกว่าเราจะบอกเจ ้า เพราะว่า เฮโรดจะแสวงหากุมารนัน ้ เพือ ่ จะประหารชีวต ิ เสีย” 14 เมือ ่ เขาลุกขึน ้ เขาพาเด็กน ้อยและมารดาของเขาไปยัง อียป ิ ต์ในเวลากลางคืน ้ พระชนม์ ทัง้ นีเ้ พือ 15 และได ้อยูท ่ น ี่ ั่นจนเมือ ่ เฮโรดสิน ่ ให ้ สําเร็จตามพระวจนะของพระเจ ้าทีต ่ รัสไว ้โดยผู ้เผยพระวจนะ ว่า เราได ้เรียกบุตรของเราออกจากอียป ิ ต์ 16 เมือ ่ เฮโรดเห็นว่าพวกโหราจารย์ล ้อเลียนพระองค์ เขาก็ กริว้ มาก จึงส่งคนไปฆ่าเด็กๆ ทัง้ หมดในเบธเลเฮมและ บริเวณใกล ้เคียงทุกแห่ง ตัง้ แต่อายุสองขวบลงไป ซึง่ ตรงกับ เวลาทีเ่ ขาได ้สอบถามพวกโหราจารย์อย่างละเอียด 17 แล ้วคําทีต ่ รัสผ่านทางผู ้เผยพระวจนะเยเรมียก ์ ็สําเร็จ 18 ในพระรามาทรงได ้ยินเสียงครํ่าครวญและร ้องไห ้และครํ่า ครวญเป็ นอันมาก คือราเชลร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงลูกๆ ของเธอ
1
แมทธิว
17 และดูเถิด มีเสียงจากสวรรค์ตรัสว่า “ผู ้นีเ้ ป็ นบุตรทีร่ ักของ เรา ผู ้ทีเ่ ราพอใจมาก”
และนางไม่ยอมรับการปลอบโยนเนือ ่ งจากลูกๆ ของเธอไม่ม ี แล ้ว ้ พระชนม์แล ้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าปรากฏ 19 เมือ ่ เฮโรดสิน แก่โยเซฟในความฝั นทีป ่ ระเทศอียป ิ ต์ 20 ตรัสว่า “จงลุกขึน ้ พากุมารกับมารดาของเด็กไปยังแผ่นดิน อิสราเอล เพราะว่าผู ้ทีแ ่ สวงหาชีวต ิ ของกุมารนัน ้ ตายแล ้ว” 21 แล ้วเขาจึงลุกขึน ้ พากุมารกับมารดาของเขาไปยังแผ่นดิน อิสราเอล 22 แต่เมือ ่ ได ้ยินว่าอาร์เคลาอุสครองราชย์ในแคว ้นยูเดียแทน เฮโรดบิดาของตน เขาก็กลัวทีจ ่ ะไปทีน ่ ั่น แต่เมือ ่ เขาได ้ยินคํา เตือนจากพระเจ ้าในความฝั น เขาก็เลยเลีย ่ งไปยังแคว ้นกาลิ ลี ่ นาซาเร็ธ เพือ 23 แล ้วพระองค์มาอาศัยในเมืองหนึง่ ชือ ่ ให ้คํา ่ ว่าชาวนาซา ทีต ่ รัสไว ้โดยผู ้เผยพระวจนะว่า พระองค์จะได ้ชือ เร็ธ เป็ นจริง
บทที่ 4 1 ครัง้ นัน ้ พระวิญญาณทรงนํ าพระเยซูเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดาร เพือ ่ ทรงถูกมารทดลอง ่ บ ิ วันสีส ่ บ ิ คืน พระองค์ก็ 2 และเมือ ่ พระองค์ทรงอดอาหารสีส ทรงหิวต่อไป 3 เมือ ่ ผู ้ทดลองมาหาพระองค์ พระองค์จงึ ตรัสว่า ถ ้าท่านเป็ น พระบุตรของพระเจ ้า จงสัง่ ให ้ก ้อนหินเหล่านีก ้ ลายเป็ นขนม ปั ง 4 พระเยซูตรัสตอบว่า มีเขียนไว ้ว่า มนุษย์จะดํารงชีวต ิ อยูด ่ ้วย อาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได ้ แต่ดํารงชีวต ิ ด ้วยพระวจนะทุก คําทีอ ่ อกจากพระโอษฐ์ของพระเจ ้า 5 แล ้วมารก็พาพระองค์ไปยังนครบริสท ุ ธิ์ แล ้วให ้พระองค์ ประทับบนยอดวิหาร 6 แล ้วตรัสแก่พระองค์วา่ ถ ้าท่านเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า จง กระโดดลงไปเถิด เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า พระองค์จะทรง มอบหมายให ้เหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ดแ ู ลท่าน และทูต สวรรค์เหล่านัน ้ จะทรงอุ ้มท่านไว ้ในมือของพวกเขา เพือ ่ ว่า เท ้าของท่านจะไม่สะดุดหิน 7 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " มีเขียนไว ้อีกว่า อย่าทดลองพระ เจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของเจ ้า" 8 อีกครัง้ หนึง่ มารก็พาพระองค์ขน ึ้ ไปบนภูเขาสูงมาก และ ้ ในโลกพร ้อมทัง้ ความรุง่ เรืองของ แสดงอาณาจักรทัง้ สิน อาณาจักรเหล่านัน ้ ให ้พระองค์ทอดพระเนตร 9 และตรัสแก่ทา่ นว่า เราจะให ้สิง่ ของทัง้ หมดนีแ ้ ก่ทา่ น ถ ้า ท่านยอมกราบลงนมัสการเรา 10 แล ้วพระเยซูจงึ ตรัสกับเขาว่า " จงออกไปจากทีน ่ เี่ ถิด ซาตาน เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า จงนมัสการพระเจ ้าผู ้เป็ นพระ เจ ้าของเจ ้า และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์แต่ผู ้เดียว" 11 แล ้วมารจึงละพระองค์ไป และมีเหล่าทูตสวรรค์มา ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ 12 ครัน ้ พระเยซูทรงได ้ยินว่ายอห์นถูกขังคุก พระองค์ก็เสด็จ ไปยังแคว ้นกาลิล ี 13 แล ้วพระองค์เสด็จออกจากเมืองนาซาเร็ธไปประทับใน เมืองคาเปอรนาอุม ซึง่ อยูร่ ม ิ ชายฝั่ งทะเลในเขตแดนของเผ่า เศบูลน ุ และเผ่าเนฟทาลี 14 เพือ ่ ให ้เป็ นไปตามคําทีต ่ รัสไว ้โดยเอซายาห์ผู ้เผยพระ วจนะว่า 15 แผ่นดินเศบูลน ุ และแผ่นดินนัฟทาลี ทางริมทะเลฝั่ งตรง ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน คือ แคว ้นกาลิลแ ี ห่งบรรดาประชาชาติ ต่างชาติ 16 ประชาชนผู ้นั่งอยูใ่ นความมืดได ้เห็นความสว่างยิง่ ใหญ่ และผู ้ทีน ่ ั่งอยูใ่ นแดนและเงาแห่งความตายก็มค ี วามสว่างขึน ้ 17 ตัง้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา พระเยซูทรงเริม ่ เทศนาว่า จง กลับใจ เสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์ใกล ้จะมาถึงแล ้ว 18 ขณะทีพ ่ ระเยซูทรงดําเนินอยูร่ ม ิ ทะเลสาบกาลิล ี พระองค์ ทอดพระเนตรเห็นพีน ่ ้องสองคน คือ ซีโมนทีเ่ รียกว่าเปโตร กับอันดรูวน ์ ้องชายของเปโตร กําลังทอดแหอยูใ่ นทะเลสาบ เพราะเขาเป็ นชาวประมง 19 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า จงตามเรามาเถิด และเราจะตัง้ ท่าน ให ้เป็ นผู ้หาคน 20 แล ้วพวกเขาละทิง้ อวนของตนแล ้วติดตามพระองค์ทันที 21 ครัน ้ พระองค์เสด็จต่อไปจากทีน ่ ั่น พระองค์ทอดพระเนตร เห็นพีน ่ ้องอีกสองคน คือ ยากอบบุตรเศเบดีและโยฮัน น ้องชายของยากอบ กําลังซ่อมแหอยูใ่ นเรือกับเศเบดีบด ิ า ของพวกเขา พระองค์จงึ ทรงเรียกพวกเขา
บทที่ 3 1 ในเวลานัน ้ ยอห์นผู ้ให ้บัพติศมามาเทศนาในถิน ่ ทุรกันดาร ของแคว ้นยูเดียว่า 2 และกล่าวว่า จงกลับใจเสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่ง สวรรค์ใกล ้เข ้ามาแล ้ว 3 นีแ ่ หละคือผู ้ทีถ ่ ก ู กล่าวถึงโดยผู ้เผยพระวจนะเอซายาห์วา่ “เสียงผู ้ร ้องในถิน ่ ทุรกันดารว่า จงเตรียมทางสําหรับพระเจ ้า จงทําทางเดินของพระองค์ให ้ตรง” ้ ผ ้าทีท 4 ยอห์นผู ้นีส ้ วมเสือ ่ ําจากขนอูฐ และคาดเข็มขัดหนัง สัตว์ทเี่ อว และกินตั๊กแตนและนํ้ าผึง้ ป่ าเป็ นอาหาร 5 แล ้วพวกเยรูซาเล็มและคนทั่วแคว ้นยูเดียและคนทั่วแคว ้น รอบแม่นํ้าจอร์แดนก็ออกไปหาเขา 6 และได ้รับบัพติศมาจากพระองค์ในแม่นํ้าจอร์แดน โดย สารภาพบาปของตน ี ละพวกสะดูสจ ี ํานวนมากมาเพือ 7 เมือ ่ ท่านเห็นพวกฟาริสแ ่ จะ รับบัพติศมา ท่านจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “โอ พวกงูพษ ิ ใคร เตือนพวกเจ ้าให ้หนีจากพระพิโรธทีจ ่ ะมาถึง?” 8 จงออกผลให ้สมกับการกลับใจเสียเถิด 9 และอย่าคิดนึกในใจว่า เรามีอบ ั ราฮัมเป็ นบิดา เพราะว่าเรา บอกพวกท่านทัง้ หลายว่า พระเจ ้าทรงสามารถให ้บุตรเกิดขึน ้ แก่อบ ั ราฮัมจากก ้อนหินเหล่านีไ้ ด ้ 10 บัดนีข ้ วานก็วางไว ้ทีโ่ คนต ้นไม ้แล ้ว ดังนัน ้ ทุกต ้นไม ้ทีไ่ ม่ เกิดผลดีก็จะถูกโค่นและโยนเข ้ากองไฟ 11 ฉั นให ้พวกท่านรับบัพติศมาด ้วยนํ้ าเพือ ่ แสดงการกลับใจ ใหม่ แต่พระองค์ผู ้จะมาภายหลังฉั นนัน ้ ทรงยิง่ ใหญ่กว่าฉั น ซึง่ ฉั นไม่คค ู่ วรทีจ ่ ะสวมรองเท ้าของพระองค์ พระองค์จะทรง ให ้พวกท่านรับบัพติศมาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละด ้วยไฟ 12 ซึง่ พระองค์ถอ ื พัดอยูใ่ นพระหัตถ์ และจะทรงชําระลานข ้าว ของพระองค์ให ้สะอาด และจะทรงเก็บข ้าวสาลีของพระองค์ ไว ้ในยุ ้งฉาง แต่พระองค์จะทรงเผาแกลบด ้วยไฟทีไ่ ม่มวี ันดับ 13 แล ้วพระเยซูเสด็จจากแคว ้นกาลิลม ี าหายอห์นทีแ ่ ม่นํ้า จอร์แดนเพือ ่ รับบัพติศมาจากเขา 14 แต่ยอห์นห ้ามเขาโดยกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าต ้องการรับบัพติศ มาจากท่าน แต่ทา่ นกลับมาหาข ้าพเจ ้าหรือ?” 15 พระเยซูทรงตอบเขาว่า “ ปล่อยให ้มันเป็ นอย่างนีเ้ ถิด เพราะเราควรทีจ ่ ะทําตามความชอบธรรมทุกประการ” แล ้ว พระองค์ก็ทรงยอมให ้เขาทํา 16 และเมือ ่ พระเยซูทรงรับบัพติศมาแล ้ว ก็เสด็จขึน ้ จากนํ้ า ทันที และดูเถิด ท ้องฟ้ าก็เปิ ดออกให ้พระองค์เห็น และ พระองค์ทรงเห็นพระวิญญาณของพระเจ ้าเสด็จลงมาดุจดัง นกพิราบ และสถิตอยูเ่ หนือพระองค์
2
แมทธิว
22 แล ้วพวกเขาละเรือและบิดาของพวกเขาแล ้วติดตาม พระองค์ทันที 23 แล ้วพระเยซูก็เสด็จไปทั่วแคว ้นกาลิล ี ทรงสัง่ สอนในธรรม ศาลาของพวกเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักร และทรงรักษาโรคภัยไข ้เจ็บและโรคภัยไข ้เจ็บต่างๆ ในหมู่ ประชาชน ั ท์ของพระองค์ก็เลือ 24 กิตติศพ ่ งลือไปตลอดทั่วซีเรีย และ พวกเขานํ าคนป่ วยทัง้ หลายทีต ่ ด ิ โรคต่างๆ และความทรมาน คนทีถ ่ ก ู ผีเข ้า คนบ ้า และคนทีเ่ ป็ นอัมพาตมาหาพระองค์ และ พระองค์ทรงรักษาพวกเขา 25 และมีฝงู ชนมากมายติดตามพระองค์มาจากแคว ้นกาลิล ี และจากแคว ้นเดคาโปลิส และจากกรุงเยรูซาเล็ม และจาก แคว ้นยูเดีย และจากฝั่ งแม่นํ้าจอร์แดนข ้างโน ้น
ประพฤติและสอนผู ้อืน ่ ให ้ประพฤติตาม ผู ้นัน ้ จะได ้รับการ เรียกว่าเป็ นผู ้ใหญ่ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ 20 เพราะว่าเราบอกพวกท่านว่า ถ ้าความชอบธรรมของพวก ท่านไม่ยงิ่ กว่าความชอบธรรมของพวกธรรมาจารย์และฟาริส ี แล ้ว พวกท่านจะเข ้าในแผ่นดินสวรรค์ไม่ได ้เลย 21 ท่านทัง้ หลายเคยได ้ยินคํากล่าวทีก ่ ล่าวไว ้ในสมัยโบราณ ว่า อย่าฆ่าคน และผู ้ใดฆ่าคนจะต ้องถูกพิพากษา 22 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดโกรธพีน ่ ้องของตนโดย ไม่มเี หตุ ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกพิพากษา และผู ้ใดพูดกับพีน ่ ้องว่า “โง่” ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกสภาสูง แต่ผู ้ใดพูดว่า “ไอ ้โง่” ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกไฟนรก 23 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าท่านนํ าเครือ ่ งบูชาของท่านมาทีแ ่ ท่นบูชา และนึกขึน ้ ได ้ว่าพีน ่ ้องของท่านมีเรือ ่ งขัดเคืองต่อท่าน 24 จงวางเครือ ่ งบูชาของคุณไว ้ตรงหน ้าแท่นบูชา แล ้ว กลับไปคืนดีกบ ั พีน ่ ้องของคุณเสียก่อน แล ้วค่อยกลับมาถวาย เครือ ่ งบูชาของคุณ 25 จงตกลงกับคูค ่ วามของท่านโดยเร็ว ขณะทีท ่ า่ นอยู่ ระหว่างทางกับเขา มิฉะนัน ้ คูค ่ วามจะมอบท่านให ้ผู ้พิพากษา แล ้วผู ้พิพากษาจะมอบท่านให ้เจ ้าหน ้าที่ และท่านจะต ้องถูก ขังในคุก 26 เราบอกความจริงแก่ทา่ นว่า ท่านจะออกจากทีน ่ ั่นไม่ได ้ เลย จนกว่าจะชําระหนีจ ้ นหมด 27 ท่านทัง้ หลายเคยได ้ยินคํากล่าวทีก ่ ล่าวไว ้ในสมัยโบราณ ว่า อย่าล่วงประเวณี 28 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดมองผู ้หญิงเพือ ่ ให ้เกิด ความกําหนัด ก็ได ้ล่วงประเวณีกบ ั นางในใจของเขาแล ้ว 29 และถ ้าตาขวาของท่านทําให ้ท่านหลงผิด จงควักมันออก และโยนมันทิง้ ไป เพราะว่าเป็ นการดีสําหรับท่านทีอ ่ วัยวะ ส่วนหนึง่ จะสูญสลายไป ไม่ใช่วา่ ทัง้ ตัวของท่านจะต ้องถูก โยนลงในนรก 30 ถ ้ามือขวาของท่านทําให ้ท่านหลงผิด จงตัดมันทิง้ เสีย ้ ไป ไม่ใช่ เพราะว่ายังดีกว่าให ้อวัยวะส่วนหนึง่ ของท่านสูญสิน ให ้ร่างกายทัง้ หมดของท่านต ้องถูกโยนลงในนรก 31 มีคํากล่าวไว ้ว่า ผู ้ใดจะหย่าภรรยาของตน ก็ให ้เขียน หนังสือหย่าให ้ภรรยาของตน 32 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดหย่าภรรยาของตน เว ้น แต่เพราะเหตุผด ิ ประเวณี ผู ้นัน ้ ก็ทําให ้ภรรยาของตนล่วง ประเวณี และผู ้ใดแต่งงานกับหญิงทีห ่ ย่าแล ้ว ผู ้นัน ้ ก็ลว่ ง ประเวณีด ้วย 33 และท่านทัง้ หลายได ้ยินคํากล่าวจากคนสมัยโบราณว่า อย่าให ้คําสาบาน แต่จงทําตามคําสาบานต่อองค์พระผู ้เป็ น เจ ้า 34 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า อย่าสาบานเลย อย่าสาบาน โดยอ ้างถึงสวรรค์ เพราะว่าสวรรค์เป็ นบัลลังก์ของพระเจ ้า 35 หรือโดยอ ้างถึงแผ่นดินโลก เพราะเป็ นบัลลังก์พระบาท ของพระองค์ หรือโดยอ ้างถึงเยรูซาเล็ม เพราะเป็ นนครของ พระมหากษั ตริยผ ์ ู ้ยิง่ ใหญ่ 36 อย่าสาบานด ้วยศีรษะของตน เพราะท่านไม่อาจทําให ้ผม แม ้เส ้นเดียวขาวหรือดําได ้ 37 แต่จงกล่าวว่า "ใช่, ใช่, ไม่ใช่, ไม่ใช่" เพราะว่าอะไรทีเ่ กิน กว่านีย ้ อ ่ มมาจากความชัว่ 38 ท่านทัง้ หลายเคยได ้ยินคําทีม ่ ก ี ล่าวไว ้ว่า ตาต่อตา ฟั นต่อ ฟั น 39 แต่เราบอกพวกท่านว่า อย่าต่อต ้านคนชัว่ เลย ถ ้าผู ้ใดตบ แก ้มขวาของท่าน จงหันแก ้มซ ้ายให ้เขาด ้วย ้ ของท่านไป ก็ให ้เสือ ้ 40 ถ ้าผู ้ใดจะฟ้ องศาลเพือ ่ จะยึดเสือ คลุมแก่เขาด ้วย 41 และผู ้ใดจะบังคับให ้ท่านไปหนึง่ ไมล์ ก็จงไปกับเขาสอง ไมล์
บทที่ 5 1 และเมือ ่ ทอดพระเนตรเห็นคนมากมาย พระองค์จงึ เสด็จขึน ้ ไปบนภูเขา และเมือ ่ ประทับแล ้ว เหล่าสาวกของพระองค์ก็มา หาพระองค์ 2 แล ้วพระองค์ทรงเปิ ดพระโอษฐ์และทรงสอนพวกเขาว่า 3 ผู ้ยากจนฝ่ ายวิญญาณเป็ นผู ้มีบญ ุ เพราะว่าอาณาจักรแห่ง สวรรค์เป็ นของเขา 4 ผู ้โศกเศร ้าก็เป็ นสุข เพราะว่าเขาทัง้ หลายจะได ้รับการ ปลอบโยน 5 ผู ้อ่อนโยนเป็ นผู ้มีบญ ุ เพราะว่าเขาจะได ้รับแผ่นดินโลกเป็ น มรดก 6 ผู ้หิวกระหายความชอบธรรม ย่อมเป็ นสุข เพราะว่าเขา ทัง้ หลายจะอิม ่ 7 บุคคลใดแสดงความเมตตา ย่อมเป็ นสุข เพราะว่าเขาจะ ได ้รับความเมตตา 8 บุคคลผู ้มีใจบริสท ุ ธิเ์ ป็ นสุข เพราะว่าเขาจะได ้เห็นพระเจ ้า 9 ผู ้สร ้างสันติสข ุ เป็ นสุข เพราะว่าเขาจะได ้เรียกว่าเป็ นบุตร ของพระเจ ้า 10 ผู ้ทีถ ่ ก ู ข่มเหงเพราะความชอบธรรม ก็เป็ นสุข เพราะว่า อาณาจักรแห่งสวรรค์เป็ นของพวกเขา 11 สุขแก่ทา่ นทัง้ หลายเมือ ่ คนทัง้ หลายจะด่าว่า ข่มเหง และ พูดเท็จสารพัดสิง่ เกีย ่ วกับท่านเพราะเรา ่ ชมยินดีและมีความปิ ตอ 12 จงชืน ิ ย่างยิง่ เพราะว่ารางวัลของ ท่านในสวรรค์นัน ้ ยิง่ ใหญ่ เพราะพวกเขาได ้ข่มเหงผู ้เผยพระ วจนะทีอ ่ ยูก ่ อ ่ นท่านเหมือนกัน 13 ท่านทัง้ หลายเป็ นเกลือของแผ่นดินโลก แต่ถ ้าเกลือหมด รสเค็มแล ้ว จะเอาอะไรเค็มได ้อีก เกลือนัน ้ ก็ไม่มป ี ระโยชน์ อะไร มีแต่จะถูกทิง้ ให ้คนเหยียบยํา่ 14 ท่านทัง้ หลายเป็ นความสว่างของโลก เมืองทีต ่ งั ้ อยูบ ่ น ภูเขาไม่สามารถซ่อนไว ้ได ้ 15 ยิง่ กว่านัน ้ ไม่มผ ี ู ้ใดจุดเทียนแล ้ววางไว ้ใต ้ถัง แต่ยอ ่ มตัง้ ่ ไว ้บนเชิงเทียน ซึงจะให ้แสงสว่างแก่ทก ุ คนทีอ ่ ยูใ่ นบ ้าน 16 จงให ้ความสว่างของคุณส่องสว่างแก่คนทัง้ หลาย เพือ ่ ว่า เขาจะได ้เห็นการงานดีทค ี่ ณ ุ ทํา และจะได ้สรรเสริญพระบิดา ของคุณผู ้สถิตในสวรรค์ 17 อย่าคิดว่าเรามาเพือ ่ ทําลายธรรมบัญญัตแ ิ ละคําของผู ้เผย พระวจนะ เราไม่ได ้มาเพือ ่ ทําลาย แต่มาเพือ ่ ทําให ้สําเร็จ 18 เพราะฉั นบอกท่านทัง้ หลายจริงว่า ตราบใดทีฟ ่ ้ าและดินจะ สูญไป แม ้อักษรหนึง่ หรือขีดหนึง่ ก็จะไม่สญ ู ไปจากธรรม บัญญัต ิ จนกว่าทุกสิง่ จะสําเร็จ 19 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดละเมิดพระบัญญัตข ิ ้อเล็กน ้อยเพียงข ้อ เดียว และสอนคนอืน ่ ให ้ทําอย่างนัน ้ ด ้วย ผู ้นัน ้ จะได ้รับการ เรียกว่าเป็ นผู ้เล็กน ้อยทีส ่ ด ุ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ แต่ผู ้ใด
3
แมทธิว
42 จงให ้แก่ผู ้ทีข ่ อจากท่าน และอย่าเมินเฉยต่อผู ้ทีอ ่ ยากขอ ยืมจากท่าน 43 ท่านทัง้ หลายได ้ยินคํากล่าวไว ้ว่า จงรักเพือ ่ นบ ้านและ เกลียดศัตรูของท่าน 44 แต่เราบอกพวกท่านว่า จงรักศัตรูของท่าน จงอวยพรแก่ผู ้ ทีแ ่ ช่งด่าท่าน จงทําดีตอ ่ ผู ้ทีเ่ กลียดชังท่าน และจงอธิษฐาน เพือ ่ ผู ้ทีใ่ ช ้ท่านในทางดูหมิน ่ และข่มเหงท่าน 45 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะเป็ นบุตรของพระบิดาของท่านผู ้ทรง สถิตในสวรรค์ เพราะว่าพระองค์ทรงให ้ดวงอาทิตย์ของ พระองค์ขน ึ้ ส่องสว่างแก่คนชัว่ และคนดี และให ้ฝนตกแก่คน ชอบธรรมและคนอธรรม 46 เพราะว่าถ ้าท่านทัง้ หลายรักผู ้ทีร่ ักท่าน ท่านจะได ้รับ รางวัลอะไร พวกเก็บภาษี ก็ทําอย่างนัน ้ ไม่ใช่หรือ? 47 และถ ้าท่านทัง้ หลายทักทายเฉพาะพีน ่ ้องของตนเท่านัน ้ ท่านได ้ทําอะไรพิเศษกว่าคนอืน ่ ๆ บ ้าง แม ้แต่พวกเก็บภาษี ก็ ไม่ได ้ทําอย่างนัน ้ หรือ? 48 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเป็ นผู ้สมบูรณ์เหมือนอย่างพระ บิดาของท่านผู ้สถิตในสวรรค์เป็ นผู ้สมบูรณ์
15 แต่ถ ้าพวกท่านไม่ยกโทษให ้แก่ผู ้อืน ่ พระบิดาของพวก ท่านก็จะไม่ทรงยกโทษให ้แก่พวกท่านเหมือนกัน 16 และเมือ ่ พวกท่านถือศีลอด อย่าทําหน ้าเศร ้าเหมือนพวก ่ ใจคด เพราะพวกเขาทําให ้หน ้าของตนดูหมองหม่น หน ้าซือ เพือ ่ ให ้คนอืน ่ เห็นว่าพวกเขาถือศีลอด เราบอกความจริงแก่ พวกท่านว่าพวกเขาได ้รับบําเหน็ จแล ้ว 17 ส่วนท่านเมือ ่ ถือศีลอด จงเจิมศีรษะและล ้างหน ้า 18 เพือ ่ ว่าเจ ้าจะไม่ปรากฏให ้คนเห็นว่าถือศีลอด แต่ให ้ ปรากฏให ้พระบิดาของเจ ้าผู ้ทรงสถิตในทีล ่ ล ี้ บ ั และพระบิดา ของเจ ้าผู ้ทรงเห็นในทีล ่ ล ี้ บ ั จะทรงตอบแทนเจ ้าอย่างเปิ ดเผย 19 อย่าสะสมทรัพย์สมบัตไิ ว ้บนแผ่นดินโลก ซึง่ มอดและสนิม จะกัดกร่อน และซึง่ ขโมยจะเจาะเข ้าไปขโมยไปได ้ 20 แต่จงสะสมทรัพย์สมบัตไิ ว ้ในสวรรค์ ซึง่ ไม่มม ี อดหรือสนิม กัดกร่อนได ้ และทีไ่ ม่มข ี โมยเจาะเข ้าไปขโมยไม่ได ้ 21 เพราะว่าทรัพย์สมบัตข ิ องท่านอยูท ่ ไี่ หน ใจของท่านก็จะ อยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย 22 ตาเป็ นความสว่างของร่างกาย ฉะนัน ้ ถ ้าตาของท่านดี ทัง้ ตัวของท่านก็จะเต็มไปด ้วยความสว่าง 23 แต่ถ ้าตาของท่านไม่ด ี ร่างกายของท่านทัง้ หมดก็จะเต็ม ไปด ้วยความมืด ดังนัน ้ ถ ้าความสว่างทีอ ่ ยูใ่ นตัวท่านเป็ น ั เพียงไร! ความมืด ความมืดนัน ้ จะยิง่ ใหญ่สก 24 ไม่มผ ี ู ้ใดจะปรนนิบต ั ส ิ องเจ ้านายได ้ เพราะว่าเขาจะ เกลียดนายคนหนึง่ และรักอีกคนหนึง่ หรือเขาจะยึดมั่นในนาย คนหนึง่ และดูถก ู อีกคนหนึง่ พวกท่านไม่สามารถปรนนิบต ั ิ พระเจ ้าและเงินทองได ้ 25 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า อย่ากังวลถึงชีวต ิ ของท่านว่าจะกินอะไรหรือจะดืม ่ อะไร และอย่ากังวลถึง ร่างกายของท่านว่าจะนุ่งห่มอะไร ชีวต ิ สําคัญกว่าอาหารมิใช่ ้ หรือ และร่างกายสําคัญกว่าเสือผ ้ามิใช่หรือ? 26 จงดูนกในอากาศ มันไม่หว่าน ไม่เกีย ่ ว ไม่เก็บเข ้ายุ ้งฉาง แต่พระบิดาของพวกท่านผู ้สถิตในสวรรค์ทรงเลีย ้ งดูพวกมัน พวกท่านไม่ดก ี ว่าพวกมันมากนักหรือ? 27 มีใครในพวกท่านบ ้าง โดยความกระวนกระวาย แล ้ว สามารถยืดความสูงของตนออกไปได ้แม ้แต่ศอกเดียว? ้ ผ ้า จงพิจารณาดอกไม ้ใน 28 และทําไมท่านจึงกังวลเรือ ่ งเสือ ทุง่ ว่ามันเติบโตอย่างไร มันไม่ทํางาน มันไม่ปั่นฝ้ าย 29 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า แม ้แต่กษั ตริยซ ์ าโลมอนเมือ ่ ทรงรุง่ เรืองเต็มที่ ก็ไม่ได ้ทรงเครือ ่ งงามเท่าดอกไม ้เหล่านี้ ดอกหนึง่ 30 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าพระเจ ้าทรงตกแต่งหญ ้าในทุง่ อย่างนัน ้ ซึง่ เป็ นอยูว่ ันนี้ และพรุง่ นีต ้ ้องทิง้ ในเตาไฟ พระองค์จะไม่ทรง ตกแต่งพวกท่านมากยิง่ กว่านัน ้ หรือ พวกท่านผู ้มีศรัทธาน ้อย? 31เพราะฉะนัน ้ อย่ากระวนกระวายว่า เราจะกินอะไร หรือจะดืม ่ อะไร หรือจะสวมอะไร ้ นี)้ เพราะว่า 32 (เพราะว่าพวกต่างชาติแสวงหาสิง่ ของทัง้ สิน พระบิดาของพวกท่านผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงทราบแล ้วว่า ้ เหล่านี้ พวกท่านต ้องการสิง่ ของทัง้ สิน 33 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ ้าและ ความชอบธรรมของพระองค์กอ ่ น แล ้วพระองค์จะทรง เพิม ่ เติมสิง่ ของเหล่านีใ้ ห ้ด ้วย 34 อย่ากังวลถึงวันพรุง่ นีเ้ ลย เพราะว่าวันพรุง่ นีจ ้ ะต ้องกังวล ถึงสิง่ ต่างๆ เอง ความชัว่ ร ้ายของวันนัน ้ ก็เพียงพอแล ้วสําหรับ วันนี้
บทที่ 6 1 จงระวังอย่าทําทานต่อหน ้าคนอืน ่ เพือ ่ ให ้คนอืน ่ เห็น มิฉะนัน ้ คุณจะไม่ได ้รับรางวัลจากพระบิดาของคุณผู ้สถิตในสวรรค์ 2 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ท่านทําทาน อย่าเป่ าแตรเหมือนคนหน ้า ่ ซือใจคดทําในธรรมศาลาและตามถนน เพือ ่ ให ้คนยกย่อง สรรเสริญ เราบอกความจริงแก่ทา่ นว่า พวกเขาได ้รับบําเหน็ จ ของตนแล ้ว 3 ฝ่ ายท่านเมือ ่ ทําทานอย่าให ้มือซ ้ายของท่านรู ้ว่ามือขวาของ ท่านทําอะไรอยู่ 4 เพือ ่ ให ้ทานของท่านต ้องเป็ นทานลับ และพระบิดาของ ท่านผู ้ทรงเห็นในทีล ่ บ ั จะทรงตอบแทนท่านอย่างเปิ ดเผย ่ ใจคด 5 และเมือ ่ ท่านอธิษฐานอย่าเป็ นเหมือนคนหน ้าซือ เพราะพวกเขาชอบยืนอธิษฐานในธรรมศาลาและตามมุมถนน เพือ ่ ให ้คนอืน ่ เห็น เราบอกความจริงแก่ทา่ นว่าพวกเขาได ้รับ บําเหน็ จของพวกเขาแล ้ว 6 ส่วนท่านเมือ ่ อธิษฐานจงเข ้าในห ้องลับ และเมือ ่ ปิ ดประตู แล ้ว จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู ้ทรงสถิตในทีล ่ ล ี้ บ ั และพระบิดาของท่านผู ้ทรงเห็นในทีล ่ ล ี้ บ ั จะทรงตอบแทน ท่านอย่างเปิ ดเผย 7 แต่เมือ ่ พวกท่านอธิษฐานอย่าพูดซํ้าซากไร ้ประโยชน์ เหมือนคนต่างชาติทํา เพราะพวกเขาคิดว่าพระเจ ้าจะทรงฟั ง เพราะพูดมาก 8 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านอย่าเป็ นเหมือนเขาเลย เพราะว่าพระ บิดาของพวกท่านทรงทราบสิง่ ทีพ ่ วกท่านต ้องการก่อนทีพ ่ วก ท่านจะขอพระองค์ 9 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านทัง้ หลายจงอธิษฐานอย่างนีว้ า่ ข ้าแต่ พระบิดาของข ้าพเจ ้าทัง้ หลาย ผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ ขอให ้ พระนามของพระองค์เป็ นทีน ่ ับถือ 10 ขอให ้แผ่นดินของพระองค์มาถึง ขอให ้พระประสงค์ของ พระองค์สําเร็จในแผ่นดินโลก เช่นเดียวกับในสวรรค์ 11 ขอทรงประทานอาหารแก่เราทุกวันในวันนี้ 12 และขอทรงโปรดยกโทษให ้แก่พวกข ้าพระองค์ เหมือนที่ ข ้าพระองค์ยกโทษให ้แก่ผู ้ทีท ่ ําผิดต่อพวกข ้าพระองค์ 13 และขออย่าทรงนํ าพวกข ้าพระองค์เข ้าไปในความทดลอง แต่โปรดทรงช่วยข ้าพระองค์ให ้พ ้นจากความชัว่ ร ้าย เพราะว่า อาณาจักรและฤทธิเ์ ดชและความรุง่ โรจน์เป็ นของพระองค์ ตลอดไป อาเมน 14 เพราะว่าถ ้าท่านยกโทษให ้มนุษย์ พระบิดาของท่านผู ้สถิต ในสวรรค์ก็จะทรงยกโทษให ้ท่านด ้วย
บทที่ 7 1 อย่าตัดสินผู ้อืน ่ เพือ ่ ท่านจะไม่ต ้องถูกตัดสิน
4
แมทธิว
2 เพราะว่าพวกท่านตัดสินคนอืน ่ อย่างไร เขาก็จะตัดสินพวก ท่านอย่างนัน ้ และพวกท่านวัดให ้เขาด ้วยทะนานอันใด เขาก็ จะวัดให ้ท่านอย่างนัน ้ เช่นกัน 3 และเหตุไฉนท่านจึงมองเห็นผงทีอ ่ ยูใ่ นตาพีน ่ ้องของท่าน แต่ไม่คํานึงถึงไม ้คานทีอ ่ ยูใ่ นตาของท่านเอง? 4 หรืออย่างไรท่านจะกล่าวแก่พน ี่ ้องของท่านว่า 'ให ้ฉั นเขีย ่ ผงออกจากตาของท่าน' แต่ปรากฏว่า มีไม ้คานอยูใ่ นตาของ ท่านเอง? ่ ใจคด จงเขีย 5 เจ ้าคนหน ้าซือ ่ ไม ้ออกจากตาเจ ้าก่อน แล ้วเจ ้า จะเห็นได ้ถนัด จึงจะเขีย ่ ผงออกจากตาพีน ่ ้องเจ ้าได ้ ิ ธิแ 6 อย่าให ้ของศักดิส ์ ท ์ ก่สน ุ ัข และอย่าโยนไข่มก ุ ให ้แก่หมู มิฉะนัน ้ มันจะเหยียบยํา่ ไข่มก ุ นัน ้ และหันกลับมากัดคุณอีก 7 จงขอแล ้วจะได ้ จงหาแล ้วจะพบ จงเคาะแล ้วจะมีเปิ ดให ้ 8 เพราะว่าทุกคนทีข ่ อก็ได ้ ทุกคนทีแ ่ สวงหาก็จะพบ และทุก คนทีเ่ คาะก็จะเปิ ดให ้แก่ทก ุ คนทีเ่ คาะ 9 หรือมีใครในพวกท่านบ ้างทีเ่ มือ ่ ลูกขอขนมปั ง เขาจะยืน ่ ก ้อนหินให ้? 10 หรือถ ้าเขาขอปลา เขาจะถวายงูให ้เขาหรือ? 11 ดังนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายซึง่ เป็ นคนชัว่ ยังรู ้จักให ้ของดีแก่ บุตรหลานของตน แล ้วพระบิดาของท่านผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ จะยิง่ ประทานของดีแก่ผู ้ทีข ่ อจากพระองค์มากยิง่ กว่านัน ้ อีก หรือ? 12 เพราะฉะนัน ้ ทุกสิง่ ทีท ่ า่ นปรารถนาให ้ผู ้อืน ่ ทําต่อท่าน จง ทําสิง่ นัน ้ ต่อเขาด ้วย เพราะนีค ่ อ ื ธรรมบัญญัตแ ิ ละคําสัง่ สอน ของบรรดาผู ้เผยพระวจนะ 13 จงเข ้าไปทางประตูแคบ เพราะว่าประตูทก ี่ ว ้างนัน ้ ก็กว ้าง ่ วามพินาศ และมีคน และทางทีก ่ ว ้างนัน ้ ก็กว ้าง ซึง่ นํ าไปสูค มากมายทีเ่ ข ้าไปทางนัน ้ 14 เพราะว่าประตูซงึ่ นํ าไปถึงชีวต ิ นัน ้ คับแคบ และทางก็แคบ และผู ้ทีพ ่ บก็มน ี ้อย 15 จงระวังผู ้เผยพระวจนะเท็จ ซึง่ มาหาท่านในคราบแกะ แต่ ภายในเป็ นหมาป่ าทีด ่ รุ ้าย 16 พวกท่านจะรู ้จักพวกเขาจากผลของพวกเขา มนุษย์เก็บ องุน ่ จากหนามหรือเก็บมะกอกจากหนาม? ่ มก็ให ้ผลชัว่ 17 แม ้อย่างนัน ้ ต ้นไม ้ทีด ่ ก ี ็ให ้ผลดี แต่ต ้นไม ้ทีเ่ สือ ่ มทรามไม่ 18 ต ้นไม ้ทีด ่ ไี ม่อาจให ้ผลเลวได ้ และต ้นไม ้ทีเ่ สือ อาจให ้ผลดีได ้ 19 ต ้นไม ้ทุกต ้นทีไ่ ม่เกิดผลดีก็จะถูกโค่นและโยนทิง้ ในกอง ไฟ 20 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจะรู ้จักพวกเขาจากผลของพวกเขา 21 ไม่ใช่ทก ุ คนทีเ่ รียกเราว่า 'พระเจ ้า พระเจ ้า' จะได ้เข ้าใน แผ่นดินสวรรค์ แต่ผู ้ทีป ่ ฏิบต ั ต ิ ามพระประสงค์ของพระบิดา ของเราผู ้ทรงอยูใ่ นสวรรค์จะเข ้าได ้ 22 เมือ ่ ถึงวันนัน ้ คนเป็ นอันมากจะกล่าวแก่เราว่า "องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พวกข ้าพระองค์ได ้เผยพระวจนะ ในพระนามของพระองค์ และได ้ขับผีออกในพระนามของ พระองค์แล ้วหรือ และได ้กระทําการอัศจรรย์มากมายในพระ นามของพระองค์แล ้วหรือ" 23 และเมือ ่ นัน ้ เราจะบอกเขาว่า เราไม่เคยรู ้จักพวกเจ ้าเลย ไปให ้พ ้นจากเรา ผู ้ทําความชัว่ 24 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดได ้ยินคําของเราเหล่านีแ ้ ละประพฤติตาม เราก็จะเปรียบเขาเหมือนคนฉลาดทีส ่ ร ้างบ ้านไว ้บนศิลา 25 ฝนตกหนัก และนํ้ าท่วม และลมพัดกระโชกใส่บ ้านนัน ้ แต่ บ ้านก็ไม่พังทลาย เพราะว่าบ ้านหลังนัน ้ ตัง้ อยูบ ่ นศิลา 26 และทุกคนทีไ่ ด ้ยินคําของเราเหล่านีแ ้ ละไม่ประพฤติตาม เขาก็เปรียบเสมือนคนโง่เขลาทีส ่ ร ้างบ ้านของเขาไว ้บนทราย 27 ฝนตกหนัก และนํ้ าท่วม ลมพัดกระโชกเข ้าใส่บ ้านหลังนัน ้ บ ้านก็พังทลายลง และการพังทลายของบ ้านนัน ้ ก็ยงิ่ ใหญ่ มาก
28 เมือ ่ พระเยซูทรงจบคําเทศนาเหล่านีแ ้ ล ้ว ประชาชนก็ ประหลาดใจในคําสอนของพระองค์ ิ ธิอํานาจ 29 เพราะพระองค์ทรงสอนพวกเขาอย่างผู ้มีสท ไม่ใช่เหมือนพวกธรรมาจารย์ บทที่ 8 1 เมือ ่ พระองค์เสด็จลงมาจากภูเขาแล ้ว มีคนมากมายติดตาม พระองค์ไป 2 ทันใดนัน ้ มีคนโรคเรือ ้ นมาบูชาพระองค์แล ้วทูลว่า “พระองค์เจ ้าข ้า หากพระองค์พอพระทัย พระองค์ก็สามารถ ทรงทําให ้ข ้าพระองค์หายสะอาดได ้” 3 พระเยซูทรงยืน ่ พระหัตถ์แตะเขาแล ้วตรัสว่า “ เราพอใจแล ้ว จงสะอาดเถิด” ทันใดนัน ้ โรคเรือ ้ นของเขาก็หาย 4 พระเยซูจงึ ตรัสสัง่ เขาว่า “ อย่าบอกเรือ ่ งนีใ้ ห ้ใครฟั งเลย แต่จงไปแสดงตัวแก่ปโุ รหิต และถวายเครือ ่ งบูชาทีโ่ มเสสสัง่ เพือ ่ เป็ นพยานแก่คนเหล่านัน ้ ” 5 เมือ ่ พระเยซูเสด็จเข ้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม มีนายร ้อย คนหนึง่ มาหาพระองค์ อ ้อนวอนพระองค์วา่ 6 และกล่าวว่า “ท่านเจ ้าข ้า คนรับใช ้ของข ้าพเจ ้านอนอยูท ่ ี่ บ ้าน เป็ นอัมพาต ทรมานมาก” 7 พระเยซูจงึ ตรัสกับเขาว่า เราจะไปรักษาเขา” 8 นายร ้อยตอบว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าไม่สมควรทีจ ่ ะให ้ พระองค์เข ้าในบ ้านของข ้าพเจ ้า แต่ขอพระองค์ตรัสเท่านัน ้ และบ่าวของข ้าพเจ ้าก็จะหายโรค” 9 เพราะว่าข ้าพระองค์เป็ นผู ้อยูใ่ ต ้บังคับบัญชา แต่ก็ยังมี ทหารอยูใ่ ต ้บังคับบัญชา ข ้าพระองค์บอกคนนีว้ า่ ไป เขาก็ไป บอกอีกคนว่า มา เขาก็มา บอกคนรับใช ้ของข ้าพระองค์วา่ จงทําสิง่ นี้ เขาก็ทํา 10 เมือ ่ พระเยซูได ้ยินดังนัน ้ พระองค์ก็ประหลาดใจแล ้วตรัส กับบรรดาคนทีต ่ ามมาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลาย ว่าเราไม่เคยพบศรัทธาทีย ่ งิ่ ใหญ่เช่นนีใ้ นอิสราเอลเลย" 11 “เราบอกท่านทัง้ หลายว่า คนเป็ นอันมากจะมาจากทิศ ตะวันออกและทิศตะวันตก จะมาร่วมโต๊ะกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบในอาณาจักรแห่งสวรรค์” ่ วาม 12 แต่บต ุ รหลานแห่งอาณาจักรนัน ้ จะถูกขับไล่ออกไปสูค มืดภายนอก ทีน ่ ั่นจะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั น 13 พระเยซูจงึ ตรัสแก่ร ้อยตํารวจโทว่า “ จงไปเถิด และเมือ ่ ่ แล ้ว ก็ให ้เป็ นไปตามนัน ท่านเชือ ้ ” ทันใดนัน ้ บ่าวของเขาก็ หายจากโรค 14เมือ ่ พระเยซูเสด็จเข ้าไปในบ ้านของเปโตร พระองค์เห็นแม่ ภรรยาของเขานอนป่ วยเป็ นไข ้อยู่ 15 และพระองค์ทรงแตะมือเธอ อาการไข ้ก็หาย และเธอจึง ลุกขึน ้ ช่วยเหลือพวกเขา 16 เมือ ่ เย็นลง เขาทัง้ หลายพาคนจํานวนมากทีถ ่ ก ู ผีเข ้ามาหา พระองค์ พระองค์จงึ ทรงขับผีออกด ้วยพระวจนะ และทรง รักษาคนเจ็บป่ วยทุกคน 17 เพือ ่ ให ้เป็ นจริงตามพระวจนะทีต ่ รัสไว ้โดยเอซายาห์ผู ้เผย พระวจนะว่า พระองค์ทรงรับเอาความเจ็บป่ วยของเรา และ ทรงแบกรับความเจ็บไข ้ของเรา 18 เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นฝูงชนมากมายอยูร่ อบพระองค์ พระองค์จงึ ตรัสสัง่ ให ้ข ้ามฟากไป 19 และมีธรรมาจารย์คนหนึง่ มาหาพระองค์และกล่าวกับ พระองค์วา่ “อาจารย์ครับ ข ้าพเจ ้าจะติดตามท่านไปทีใ่ ดก็วา่ มา” 20 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า สุนัขจิง้ จอกยังมีโพรง และนกใน อากาศยังมีรัง แต่บต ุ รมนุษย์ไม่มท ี ท ี่ จ ี่ ะวางศีรษะ 21 สาวกอีกคนหนึง่ ของพระองค์ก็ทล ู พระองค์วา่ “พระองค์ เจ ้าข ้า โปรดให ้ข ้าพเจ ้าไปฝั งศพบิดาของข ้าพเจ ้าก่อน”
5
แมทธิว
11 เมือ ่ พวกฟาริสเี ห็นดังนัน ้ พวกเขาก็กล่าวแก่บรรดาลูก ศิษย์ของพระองค์วา่ “เหตุไฉนอาจารย์ของท่านจึง รับประทานอาหารร่วมกับพวกเก็บภาษี และคนบาป?” 12 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินดังนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขา ว่า “ คนสบายไม่ต ้องการหมอ แต่คนเจ็บป่ วยต ้องการ” 13 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงไปเรียนความหมายของข ้อทีว่ า่ เรา ต ้องการความเมตตา ไม่ใช่ต ้องการเครือ ่ งบูชา เพราะว่าเรา ไม่ได ้มาเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให ้กลับใจ 14 แล ้วบรรดาศิษย์ของยอห์นมาหาพระองค์แล ้วทูลว่า "เหตุ ี อ ใดพวกเราและพวกฟาริสถ ื ศีลอดบ่อยๆ แต่บรรดาศิษย์ของ พระองค์ไม่ถอ ื ศีลอด?" 15 พระเยซูจงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ บุตรหลานของเจ ้าบ่าวจะ โศกเศร ้าได ้อย่างไร ตราบใดทีเ่ จ ้าบ่าวยังอยูก ่ บ ั พวกเขา แต่ จะมีวันหนึง่ ทีเ่ จ ้าบ่าวจะถูกพรากจากพวกเขาไป และในเวลา นัน ้ พวกเขาจะอดอาหาร” ้ เก่า เพราะผ ้าทีป 16 ไม่มผ ี ู ้ใดเอาผ ้าใหม่มาปะเสือ ่ ะเข ้าไป ้ ใหม่จะยืดออกจากเสือเก่า และรอยขาดจะยิง่ กว ้างออกไป 17 เช่นเดียวกัน มนุษย์ก็ไม่เอาเหล ้าองุน ่ ใหม่ใส่ในถุงหนังเก่า ถ ้าทําอย่างนัน ้ ถุงหนังจะแตก นํ้ าองุน ่ ก็จะไหลออกมา และ ถุงหนังก็จะพินาศไป แต่ถ ้าเขาเอาเหล ้าองุน ่ ใหม่ใส่ในถุง หนังใหม่ และทัง้ สองอย่างก็ยังคงอยูไ่ ด ้ 18 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังตรัสคําเหล่านีแ ้ ก่พวกเขาอยู่ มีขน ุ นางคนหนึง่ มาบูชาพระองค์แล ้วกล่าวว่า “ลูกสาวของ ข ้าพเจ ้าเพิง่ ตายไป แต่ทา่ นขอพระองค์เสด็จไปวางพระหัตถ์ บนเธอ แล ้วเธอจะฟื้ นขึน ้ ” 19 แล ้วพระเยซูจงึ ทรงลุกขึน ้ ติดตามพระองค์ไป และเหล่า สาวกของพระองค์ก็ตามไปด ้วย 20 และดูเถิด มีสตรีคนหนึง่ เป็ นโรคตกเลือดมาเป็ นเวลาสิบ ้ ของพระองค์ สองปี เข ้ามาข ้างหลังพระองค์ และแตะชายเสือ ้ ของเขา ฉั นก็จะ 21 เพราะนางคิดในใจว่า “ถ ้าฉั นได ้แตะเสือ หายเป็ นปกติ” 22 แต่พระเยซูทรงหันกลับมาเห็นนางจึงตรัสว่า “ ลูกเอ๋ย จง ่ ของเจ ้าทําให ้เจ ้าหายดี” และนางก็ มีกําลังใจเถิด ความเชือ หายเป็ นปกติตงั ้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา 23 เมือ ่ พระเยซูเสด็จเข ้าไปในบ ้านของนายธรรมศาลา เห็น พวกนักดนตรีและประชาชนกําลังส่งเสียงดัง 24 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ จงถอยไปเถิด เพราะสาวคน นีไ้ ม่ตาย แต่หลับอยู”่ แล ้วพวกเขาจึงหัวเราะเยาะพระองค์ 25 เมือ ่ ประชาชนออกไปแล ้ว พระองค์ก็เสด็จเข ้าไปจับมือ เธอ และสาวใช ้ก็ลก ุ ขึน ้ ่ เสียงเรือ 26 และชือ ่ งนัน ้ ก็แพร่สะพัดไปทั่วแผ่นดินนัน ้ 27 เมือ ่ พระเยซูเสด็จไปจากทีน ่ ั่น ก็มช ี ายตาบอดสองคน ติดตามพระองค์ไป ร ้องว่า “บุตรดาวิด ขอทรงเมตตาพวกเรา ด ้วยเถิด” 28 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในบ ้าน คนตาบอดทัง้ สองก็เข ้า ่ ไหมว่าเรา มาหาพระองค์ พระเยซูจงึ ตรัสถามเขาว่า “ เจ ้าเชือ กระทําได ้” พวกเขาทูลพระองค์วา่ “ได ้ พระเจ ้าข ้า” 29 แล ้วพระองค์ทรงแตะตาพวกเขา ตรัสว่า ให ้เป็ นไปตาม ่ ของพวกท่านเถิด ความเชือ 30 ตาของพวกเขาก็เปิ ดขึน ้ และพระเยซูทรงกําชับพวกเขา อย่างเข ้มงวดว่า “ จงระวังอย่าให ้ใครรู ้” 31 แต่เมือ ่ พวกเขาจากไปแล ้ว ก็แพร่ขา่ วเกีย ่ วกับพระองค์ไป ทั่วแคว ้นนัน ้ 32 ครัน ้ พวกเขากําลังออกไป เขาก็พาคนใบ ้คนหนึง่ ทีถ ่ ก ู ผี เข ้ามาหาพระองค์ 33 เมือ ่ ผีถก ู ขับออกแล ้ว คนใบ ้ก็พด ู ได ้ และฝูงชนก็ประหลาด ใจพูดกันว่า ไม่เคยมีใครเห็นเช่นนีใ้ นอิสราเอลมาก่อน ี ล่าวว่า เขาขับผีออกโดยผ่านทางเจ ้าแห่งผี 34 แต่พวกฟาริสก
22 แต่พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ จงตามเรามา และปล่อยให ้คน ตายฝั งคนตายของตนเถิด” 23 เมือ ่ พระองค์เสด็จลงเรือแล ้ว พวกสาวกของพระองค์ก็ตาม พระองค์ไป 24 ทันใดนัน ้ ก็เกิดพายุใหญ่ในทะเลจนคลืน ่ ซัดท่วมเรือ แต่ พระองค์ยังทรงหลับอยู่ 25 เหล่าสาวกของพระองค์มาหาพระองค์แล ้วปลุกพระองค์ โดยกล่าวว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ขอทรงช่วยเราด ้วยเถิด เรา กําลังจะพินาศ” 26 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า เหตุใดเจ ้าจึงกลัว ผู ้ซึง่ มี ศรัทธาน ้อย? จากนัน ้ พระองค์จงึ ทรงลุกขึน ้ ตักเตือนลมและ ทะเล แล ้วก็มค ี วามสงบอย่างยิง่ 27 แต่คนเหล่านัน ้ ก็ประหลาดใจและพูดว่า "คนนีเ้ ป็ นคน ่ ฟั งเขา!" อย่างไรหนอ แม ้แต่ลมและทะเลก็ยังเชือ 28 ครัน ้ พระองค์ข ้ามฟากไปยังแดนเกอร์เกเซเนแล ้ว มีคน สองคนซึง่ ถูกผีเข ้าสิงออกมาจากหลุมฝั งศพมาพบพระองค์ พวกเขามีพฤติกรรมดุร ้ายมาก จนไม่มใี ครสามารถผ่านไป ทางนัน ้ ได ้ 29 และดูเถิด พวกเขาร ้องตะโกนว่า “พระเยซู ผู ้เป็ นพระบุตร ของพระเจ ้า เรามีธรุ ะอะไรกับท่าน ท่านมาทีน ่ เี่ พือ ่ จะทรมาน เราก่อนเวลาหรือ?” 30 ไกลจากทีน ่ ั่นมีฝงู หมูจํานวนมากกําลังกินหญ ้าอยู่ 31 ผีเหล่านัน ้ ได ้อ ้อนวอนพระองค์วา่ “ถ ้าท่านขับไล่พวกเรา ออกไป ก็ขอให ้พวกเราเข ้าอยูใ่ นฝูงหมูเถิด” 32 พระองค์ตรัสแก่พวกมันว่า “ จงไป” พวกมันออกไปแล ้วจึง เข ้าไปในฝูงหมู และดูเถิด หมูทงั ้ ฝูงนัน ้ ก็วงิ่ ลงมาทีล ่ าดชันลง ไปในทะเล และตายลงในนํ้ า 33 ส่วนคนเลีย ้ งแกะเหล่านัน ้ ก็หนีเข ้าไปในเมือง เล่าเรือ ่ งราว ทัง้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ กับผู ้ทีถ ่ ก ู ผีเข ้าให ้ฟั ง 34 และดูเถิด คนทัง้ เมืองก็ออกมาต ้อนรับพระเยซู เมือ ่ พวก เขาเห็นพระองค์แล ้ว พวกเขาจึงอ ้อนวอนพระองค์ให ้ออกไป จากเขตแดนของพวกเขา บทที่ 9 1 แล ้วพระองค์ก็เสด็จลงเรือข ้ามไปยังเมืองของพระองค์ 2 ดูเถิด เขานํ าคนเป็ นอัมพาตคนหนึง่ ซึง่ นอนอยูบ ่ นเตียงมา ่ ของพวกเขา จึง หาพระองค์ เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นความเชือ ่ ใจเถิด บาปของเจ ้า ตรัสกับคนเป็ นอัมพาตว่า " ลูกเอ๋ย จงชืน ได ้รับการอภัยแล ้ว" 3 และดูเถิด พวกธรรมาจารย์บางคนคิดในใจว่า คนนีพ ้ ด ู หมิน ่ ประมาทพระเจ ้า 4 พระเยซูทรงทราบความคิดของพวกเขาจึงตรัสว่า “ เหตุ ไฉนพวกท่านจึงคิดชัว่ อยูใ่ นใจเล่า” 5 เพราะว่าอะไรจะง่ายกว่ากันระหว่างการพูดว่า บาปของคุณ ได ้รับการอภัยแล ้ว หรือพูดว่า จงลุกขึน ้ เดินไป? ิ ธิอํานาจบน 6 แต่เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายรู ้ว่าบุตรมนุษย์มส ี ท แผ่นดินโลกทีจ ่ ะอภัยบาปได ้” (พระองค์จงึ ตรัสแก่คนเป็ น อัมพาตว่า) “ จงลุกขึน ้ ยกทีน ่ อนกลับไปบ ้านเถิด” 7 แล ้วเขาได ้ลุกขึน ้ และเดินทางไปบ ้านของเขา 8 เมือ ่ ฝูงชนเห็นดังนัน ้ พวกเขาก็ประหลาดใจและสรรเสริญ พระเจ ้าผู ้ได ้ประทานอํานาจเช่นนัน ้ แก่คน 9 เมือ ่ พระเยซูเสด็จไปจากทีน ่ ั่น พระองค์เห็นชายคนหนึง่ ่ มัทธิว นั่งอยูท ชือ ่ ด ี่ า่ นเก็บเงิน จึงตรัสกับเขาว่า “ จงตามเรา มา” เขาก็ลก ุ ขึน ้ ติดตามพระองค์ไป 10 เมือ ่ พระเยซูทรงเสวยอาหารอยูใ่ นบ ้าน มีคนเก็บภาษี และ คนบาปจํานวนมากเข ้ามาร่วมนั่งกับพระองค์และเหล่าสาวก ของพระองค์
6
แมทธิว
35 แล ้วพระเยซูก็เสด็จไปตามเมืองและหมูบ ่ ้านโดยรอบ ทรง สัง่ สอนในธรรมศาลาของพวกเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐ แห่งอาณาจักร และทรงรักษาโรคและความเจ็บป่ วยทุกอย่าง ในหมูป ่ ระชาชน 36 แต่เมือ ่ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นฝูงชน พระองค์ก็ทรง สงสารพวกเขา เพราะเขาท ้อแท ้และกระจัดกระจายไปดัง่ แกะ ไม่มผ ี ู ้เลีย ้ ง 37 แล ้วพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์วา่ การเก็บ เกีย ่ วมีมาก แต่คนงานมีน ้อย 38 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงอธิษฐานต่อเจ ้าของการเก็บเกีย ่ ว ว่า ให ้ส่งคนงานมาเก็บเกีย ่ วพืชผลของพระองค์
20 เพราะว่าไม่ใช่ตวั ท่านเองทีพ ่ ด ู แต่เป็ นพระวิญญาณแห่ง พระบิดาของท่านซึง่ ตรัสผ่านท่าน 21 และพีช ่ ายจะต ้องมอบพีช ่ ายให ้ถึงแก่ความตาย และพ่อ จะต ้องมอบลูก และลูกๆ จะต ้องลุกขึน ้ ต่อต ้านพ่อแม่ของตน และให ้พวกท่านต ้องถูกประหารชีวต ิ 22 และท่านทัง้ หลายจะถูกคนทัง้ ปวงเกลียดชังเพราะพระ นามของเรา แต่ผู ้ใดทีอ ่ ดทนจนถึงทีส ่ ด ุ ผู ้นัน ้ จะรอด 23 แต่เมือ ่ เขาทัง้ หลายข่มเหงพวกท่านในเมืองนี้ พวกท่าน จงหนีไปยังเมืองอืน ่ เพราะว่าเราบอกพวกท่านจริงว่า พวก ท่านจะไม่มวี ันเดินทางไปทั่วเมืองต่างๆ ของอิสราเอล จนกว่าบุตรมนุษย์จะเสด็จมา 24 ศิษย์ไม่อยูเ่ หนือนายของตน และบ่าวไม่อยูเ่ หนือนายของ ตน 25 ศิษย์จะเรียกตนเองว่าเจ ้านายของตนก็ได ้ และคนรับใช ้จะ เรียกตนเองว่าเจ ้านายของตนก็ได ้ ถ ้าพวกเขาเรียกเจ ้าของ บ ้านว่าเบเอลเซบับ พวกเขาจะเรียกคนในบ ้านของเขาได ้มาก ยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ? 26 เพราะฉะนัน ้ อย่ากลัวพวกเขาเลย เพราะว่าไม่มส ี งิ่ ใดทีถ ่ ก ู ปกปิ ดไว ้ซึง่ จะไม่ถก ู เปิ ดเผย และไม่มส ี งิ่ ใดทีถ ่ ก ู ซ่อนไว ้ซึง่ จะ ไม่ถก ู เปิ ดเผย 27 สิง่ ทีเ่ ราบอกพวกท่านในความมืด พวกท่านจงพูดในที่ สว่าง และสิง่ ทีพ ่ วกท่านได ้ยินในหู พวกท่านจงประกาศบน หลังคาบ ้าน 28 และอย่ากลัวผู ้ทีฆ ่ า่ ทัง้ กาย แต่ไม่มอ ี ํานาจทีจ ่ ะฆ่าจิต วิญญาณ แต่จงกลัวผู ้ทีส ่ ามารถทําลายทัง้ จิตวิญญาณและ กายในนรกได ้ 29 นกกระจอกสองตัวจะขายหนึง่ ฟาร์ธงิ ไม่ได ้หรือ? และ นกกระจอกตัวหนึง่ จะไม่ตกลงบนพืน ้ ดินถ ้าไม่มพ ี ระบิดาของ คุณ 30 ถึงผมบนศีรษะของท่านทัง้ หลายก็ถก ู นับไว ้แล ้วทุกเส ้น 31 เพราะฉะนัน ้ อย่ากลัวเลย ท่านทัง้ หลายมีคา่ มากกว่า นกกระจอกหลายตัว 32 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดจะสารภาพเราต่อหน ้ามนุษย์ เราย่อม สารภาพผู ้นัน ้ ต่อพระบิดาของเราผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ด ้วย 33 แต่ผู ้ใดจะปฏิเสธเราต่อหน ้ามนุษย์ เราจะปฏิเสธผู ้นัน ้ ต่อ พระพักตร์พระบิดาของเราผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ด ้วย 34 อย่าคิดว่าเรามาเพือ ่ จะส่งสันติภาพมาสูโ่ ลก เราไม่ได ้มา เพือ ่ จะส่งสันติภาพ แต่มาเพือ ่ ส่งดาบ 35 เพราะว่าเรามาเพือ ่ จะให ้ชายมีเรือ ่ งขัดแย ้งกับบิดาของตน และลูกสาวมีเรือ ่ งขัดแย ้งกับมารดา และลูกสะใภ ้มีเรือ ่ ง ขัดแย ้งกับแม่สามี 36 ศัตรูของมนุษย์ก็คอ ื คนในครัวเรือนของเขาเอง 37 ผู ้ทีร่ ักบิดามารดายิง่ กว่าเรา ก็ไม่คค ู่ วรกับเรา และผู ้ใดรัก บุตรชายหรือบุตรสาวยิง่ กว่าเรา ก็ไม่คค ู่ วรกับเรา 38 และผู ้ใดทีไ่ ม่รับเอาไม ้กางเขนของตนไปติดตามเรา ผู ้นัน ้ ก็ไม่คค ู่ วรกับเรา 39 ผู ้ใดพบชีวต ิ ของตนก็จะสูญเสียมันไป และผู ้ใดเสียชีวต ิ ของตนเพราะเห็นแก่เราจะพบมัน 40 ผู ้ทีร่ ับพวกท่านก็รับเรา และผู ้ทีร่ ับเราก็รับพระองค์ทท ี่ รง ใช ้เรามา 41 ผู ้ใดรับผู ้เผยพระวจนะในนามของผู ้เผยพระวจนะจะได ้รับ รางวัลของผู ้เผยพระวจนะ และผู ้ใดรับคนชอบธรรมในนาม ของผู ้ชอบธรรมจะได ้รับรางวัลของผู ้ชอบธรรมเช่นกัน 42 และผู ้ใดจะให ้คนเล็กน ้อยเหล่านีด ้ ม ื่ นํ้ าหนึง่ ถ ้วยในนาม ของสาวกเท่านัน ้ เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า เขา จะสูญเสียรางวัลของเขาไปอย่างแน่นอน
บทที่ 10 1 และเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์ มาแล ้ว พระองค์ก็ทรงประทานอํานาจให ้พวกเขาขับไล่ วิญญาณชัว่ ร ้าย และรักษาโรคภัยไข ้เจ็บทุกชนิดได ้ ่ ของอัครสาวกทัง้ สิบสองมีดงั นี้ คนแรกคือ ซีโมนที่ 2 ชือ เรียกว่าเปโตร อันดรูวน ์ ้องชายของเปโตร ยากอบบุตรของเศเ บดี และยอห์นน ้องชายของเศเบดี 3 ฟิ ลป ิ และบาร์โธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยา กอบบุตรชายของอัลเฟอัส และเลบเบอัส ซึง่ มีนามสกุลว่า ทัดเดอัส 4 ซีโมนชาวคานาอันและยูดาสอิสคาริโอทผู ้ทรยศต่อ พระองค์ด ้วย 5 สิบสองคนนี้ พระเยซูทรงส่งออกไปและสัง่ เขาว่า อย่าไป ่ วกต่างชาติ และอย่าเข ้าไปในเมืองของชาวสะ ทางทีไ่ ปสูพ มาเรียเลย 6 แต่จงไปหาแกะทีห ่ ลงของชนชาติอส ิ ราเอลดีกว่า 7 ขณะทีพ ่ วกท่านไป จงประกาศประกาศว่า อาณาจักรแห่ง สวรรค์ใกล ้จะมาถึงแล ้ว 8 จงรักษาคนเจ็บป่ วย ให ้คนโรคเรือ ้ นหายจากโรค ให ้คนตาย ฟื้ นขึน ้ ขับผีออก ท่านทัง้ หลายได ้รับเปล่าๆ จงให ้เปล่าๆ 9 อย่าให ้มีทอง เงิน หรือทองเหลืองไว ้ในกระเป๋ าสตางค์ของ คุณ ้ สองตัว หรือสวม 10 หรือเตรียมย่ามเดินทาง หรือสวมเสือ รองเท ้า หรือถือไม ้เท ้า เพราะคนงานสมควรจะได ้รับอาหาร 11 และเมือ ่ ท่านเข ้าไปในเมืองหรือเมืองใด จงสืบดูวา่ ใครเป็ น คนเหมาะสมในเมืองนัน ้ แล ้วจงอยูท ่ น ี่ ั่นจนกว่าจะไปจากทีน ่ ั่น 12 และเมือ ่ ท่านเข ้าไปในบ ้านใด จงทักทายบ ้านนัน ้ 13 ถ ้าบ ้านนัน ้ สมควรได ้รับความดี ก็ขอให ้สันติสข ุ ของท่าน อยูก ่ บ ั บ ้านนัน ้ แต่ถ ้าบ ้านนัน ้ ไม่สมควรได ้รับความดี ก็ให ้สันติ ่ า่ นอีก สุขของท่านกลับคืนมาสูท 14 และผู ้ใดไม่ต ้อนรับท่านและไม่ฟังคําของท่าน เมือ ่ ท่าน ออกจากบ ้านหรือเมืองนัน ้ จงสะบัดฝุ่ นทีเ่ ท ้าของท่านออก 15 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ในวันพิพากษา เมืองโซดอมและเมืองโกโมราห์จะได ้รับโทษเบากว่าเมืองนัน ้ 16 ดูเถิด เราส่งพวกท่านไปดุจแกะอยูท ่ า่ มกลางหมาป่ า จง ฉลาดเหมือนงู และไม่มอ ี น ั ตรายเหมือนนกพิราบ 17 แต่จงระวังคนทัง้ หลายไว ้ เพราะว่าพวกเขาจะมอบท่าน ทัง้ หลายให ้กับสภา และจะเฆีย ่ นตีทา่ นในธรรมศาลาของ พวกเขา 18 และท่านทัง้ หลายจะต ้องถูกนํ าตัวมายังผู ้ว่าราชการและ กษั ตริยเ์ พราะเรา เพือ ่ เป็ นพยานต่อพวกเขาและต่อคน ต่างชาติ 19 แต่เมือ ่ เขามอบท่านไปนัน ้ อย่ากังวลว่าจะพูดอย่างไรหรือ จะพูดอย่างไร เพราะว่าเมือ ่ ถึงเวลานัน ้ พระองค์จะทรง ประทานสิง่ ทีท ่ า่ นพูดให ้แก่ทา่ นอย่างแน่นอน
7
แมทธิว
บทที่ 11
24 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในวันพิพากษา โทษของ แผ่นดินโซดอมจะได ้รับเบากว่าโทษของท่าน 25 ในเวลานัน ้ พระเยซูตรัสตอบว่า " ข ้าพระองค์ขอบพระคุณ พระองค์ พระบิดาผู ้เป็ นเจ ้าแห่งสวรรค์และโลก ทีพ ่ ระองค์ ทรงซ่อนสิง่ เหล่านีจ ้ ากคนมีปัญญาและผู ้รอบรู ้ แต่ทรง เปิ ดเผยให ้เด็กเล็กๆ เห็น" 26 ก็เป็ นเช่นนัน ้ พระบิดา เพราะว่าพระองค์ทรงเห็นชอบ ดังนัน ้ 27 พระบิดาได ้ทรงมอบสิง่ สารพัดให ้แก่เรา และไม่มใี ครรู ้จัก พระบุตร นอกจากพระบิดา และไม่มใี ครรู ้จักพระบิดา ยกเว ้น พระบุตร และผู ้ทีพ ่ ระบุตรประสงค์จะเปิ ดเผยให ้ทราบ 28 จงมาหาเราทุกคนทีเ่ หน็ ดเหนือ ่ ยและแบกภาระหนัก และ เราจะให ้ท่านทัง้ หลายได ้พักผ่อน 29 จงเอาแอกของเราแบกไว ้ แล ้วเรียนจากเรา เพราะว่าเรา สุภาพอ่อนโยนและมีใจถ่อม และพวกท่านจะได ้พักผ่อนใน จิตวิญญาณของตน 30 เพราะว่าแอกของเราง่ายและภาระของเราก็เบา
1 ครัน ้ พระเยซูทรงสัง่ สาวกสิบสองคนเสร็จแล ้ว พระองค์ก็ เสด็จจากทีน ่ ั่นไปสัง่ สอนและประกาศในเมืองต่างๆ ของพวก เขา 2 เมือ ่ ยอห์นได ้ยินเรือ ่ งการงานของพระคริสต์ในคุก จึงส่ง สาวกสองคนไป 3 และตรัสแก่พระองค์วา่ ท่านเป็ นผู ้ทีจ ่ ะมาหรือ หรือเรา จะต ้องคอยผู ้อืน ่ ? 4 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า จงไปบอกยอห์นอีกถึงสิง่ ที่ ท่านได ้ยินและเห็น 5 คนตาบอดก็มองเห็น คนง่อยเดินได ้ คนโรคเรือ ้ นก็หาย คน หูหนวกก็ได ้ยิน คนตายก็ฟื้นขึน ้ และคนยากจนก็ได ้รับการ ประกาศข่าวประเสริฐแก่พวกเขา 6 และผู ้ใดไม่สะดุดเพราะเรา ผู ้นัน ้ ก็เป็ นสุข 7 เมือ ่ พวกเขาไปแล ้ว พระเยซูจงึ ตรัสกับฝูงชนเกีย ่ วกับยอห์น ่ ว่า “ พวกเจ ้าออกไปในถิน ่ ทุรกันดารเพือ ่ ดูอะไร? ต ้นอ ้อสัน เพราะลมหรือ?” ้ ผ ้าทีอ 8 แต่ทา่ นทัง้ หลายออกไปดูอะไร? ดูคนทีส ่ วมเสือ ่ อ ่ น ้ ผ ้าทีอ นุ่ม? ดูส ิ คนทีส ่ วมเสือ ่ อ ่ นนุ่มก็อยูใ่ นบ ้านของกษั ตริย ์ 9 แต่ทา่ นทัง้ หลายออกไปดูอะไร? เห็นผู ้เผยพระวจนะหรือ? จริงอยู่ เราบอกท่านว่า เห็นยิง่ กว่าผู ้เผยพระวจนะเสียอีก 10 เพราะผู ้นีแ ้ หละทีพ ่ ระคัมภีรเ์ ขียนไว ้ว่า ‘ดูเถิด เราจะส่งทูต ของเราไปข ้างหน ้าท่าน ผู ้ซึง่ จะเตรียมทางไว ้ข ้างหน ้าท่าน’ 11 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ในบรรดาคนทีเ่ กิด จากผู ้หญิงนัน ้ ไม่มผ ี ู ้ใดทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่ายอห์นผู ้ให ้บัพติศมา แม ้ว่าผู ้ทีต ่ ํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ก็ยังยิง่ ใหญ่ กว่ายอห์น 12 และตัง้ แต่สมัยยอห์นผู ้ให ้บัพติศมาจนกระทั่งบัดนี้ อาณาจักรแห่งสวรรค์ก็ถก ู รุกราน และผู ้ทีโ่ หดร ้ายก็ยด ึ ครอง ได ้ด ้วยกําลัง 13 เพราะบรรดาผู ้เผยพระวจนะและธรรมบัญญัตก ิ ็เผยพระ วจนะมาจนถึงยอห์น 14 ถ ้าท่านทัง้ หลายจะยอมรับสิง่ นี้ ก็นแ ี่ หละเป็ นเอลียาห์ซงึ่ จะมา 15 ผู ้ใดมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 16 แต่เราจะเปรียบคนรุน ่ นีก ้ บ ั อะไรดี เขาเปรียบเหมือนเด็กๆ ทีน ่ ั่งอยูก ่ ลางตลาด และร ้องเรียกเพือ ่ นฝูงว่า 17 และตรัสว่า เราได ้เป่ าปี่ ให ้พวกท่านฟั ง และพวกท่านก็ไม่ เต ้นรํา เราได ้ครํ่าครวญให ้พวกท่านฟั ง และพวกท่านก็ไม่ครํ่า ครวญ 18 เพราะยอห์นมาไม่กน ิ ไม่ดม ื่ และคนทัง้ หลายว่า เขามีผ ี เข ้า 19 บุตรมนุษย์มาทัง้ กินและดืม ่ และพวกเขากล่าวว่า ดูเถิด เป็ นคนตะกละและขีเ้ มา เป็ นเพือ ่ นกับคนเก็บภาษี และคนบาป แต่ปัญญาได ้รับการพิสจ ู น์วา่ ชอบธรรมจากลูกๆ ของเธอ 20 แล ้วพระองค์ก็เริม ่ ตําหนิเมืองต่างๆ ทีพ ่ ระองค์ทรงทําการ อัศจรรย์มากมาย เพราะว่าเมืองเหล่านัน ้ ไม่กลับใจ 21 วิบต ั แ ิ ก่เจ ้า เมืองโคราซิน วิบต ั แ ิ ก่เจ ้า เมืองเบธไซดา เพราะว่าถ ้าการอัศจรรย์ซงึ่ กระทําท่ามกลางเจ ้าได ้กระทําใน เมืองไทร์และเมืองซีดอน คนทัง้ สองคงจะได ้กลับใจเสียนาน แล ้ว นุ่งห่มผ ้ากระสอบและเอาขีเ้ ถ ้าใส่ 22 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในวันพิพากษา เมืองไทร์และ เมืองซีดอนจะได ้รับโทษเบากว่าท่านทัง้ หลาย 23 และเจ ้าเมืองคาเปอรนาอุมซึง่ ถูกยกขึน ้ สูงเทียมสวรรค์ เจ ้าจะต ้องลงไปในนรก เพราะว่าถ ้าการอัศจรรย์ทไี่ ด ้กระทํา ในเจ ้าได ้กระทําในเมืองโซดอม เมืองนัน ้ ก็คงจะอยูม ่ าจนถึง ทุกวันนี้
บทที่ 12 1 ในเวลานัน ้ พระเยซูกําลังเสด็จไปในทุง่ นาในวันสะบาโต และเหล่าสาวกของพระองค์หวิ จึงเริม ่ เด็ดรวงข ้าวมากิน 2 เมือ ่ พวกฟาริสเี ห็นดังนัน ้ จึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “ดูเถิด สาวกของท่านทําสิง่ ทีไ่ ม่ควรทําในวันสะบาโต” 3 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ พวกเจ ้าไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดได ้กระทําอย่างไรเมือ ่ เขาและคนทีอ ่ ยูด ่ ้วยหิวโหย 4 พระองค์ได ้เสด็จเข ้าไปในพระนิเวศน์ของพระเจ ้า และเสวย ขนมปั งถวายแด่พระองค์ ซึง่ มิใช่เป็ นสิทธิข ์ องพระองค์ทจ ี่ ะ เสวย เว ้นแต่พวกปุโรหิตเท่านัน ้ 5 หรือว่าพวกท่านไม่ได ้อ่านในธรรมบัญญัตห ิ รือว่าในวันสะบา โต พวกปุโรหิตในวิหารก็ดห ู มิน ่ วันสะบาโตและไม่มค ี วามผิด? 6 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ทีน ่ ม ี่ ผ ี ู ้หนึง่ ใหญ่กว่าพระวิหาร 7 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้รู ้ว่าข ้อนีห ้ มายถึงอะไร คือ เรา ต ้องการความเมตตา ไม่ใช่เครือ ่ งบูชา พวกท่านก็จะไม่ กล่าวโทษผู ้ไม่มค ี วามผิด 8 เพราะว่าบุตรมนุษย์เป็ นเจ ้าเหนือวันสะบาโตด ้วย 9 เมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากทีน ่ ั่นแล ้ว พระองค์ก็เสด็จเข ้าไป ในธรรมศาลาของพวกเขา 10 และดูเถิด มีคนหนึง่ มือเหีย ่ วแห ้ง พวกเขาถามเขาว่า “การ รักษาคนในวันสะบาโตเป็ นสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องหรือไม่ เพือ ่ พวกเขา จะได ้กล่าวโทษเขาได ้” 11 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ผู ้ใดในพวกท่านมีแกะหนึง่ ตัว และแกะตัวนัน ้ ตกลงไปในบ่อในวันสะบาโต เขาจะไม่จับ แกะตัวนัน ้ ขึน ้ มาหรือ?” 12 แล ้วมนุษย์คนหนึง่ ย่อมดีกว่าแกะมากเพียงไร? เพราะเหตุ นี้ การทําความดีในวันสะบาโตจึงเป็ นสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้อง 13 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ชายคนนัน ้ ว่า จงเหยียดมือออกเถิด เขาก็เหยียดมือออก และมือก็กลับเป็ นปกติเหมือนมือข ้างอืน ่ ี ็ออกไปและหารือกันถึงพระองค์วา่ จะ 14 จากนัน ้ พวกฟาริสก ฆ่าพระองค์ได ้อย่างไร 15 แต่เมือ ่ พระเยซูทรงทราบแล ้ว พระองค์จงึ เสด็จออกไป จากทีน ่ ั่น และคนเป็ นอันมากก็ตามพระองค์ไป พระองค์ก็ทรง รักษาคนเหล่านัน ้ ทุกคน 16 และทรงกําชับพวกเขาไม่ให ้บอกพระองค์ให ้รู ้ 17 เพือ ่ ให ้เป็ นไปตามคําทีต ่ รัสไว ้โดยเอซายาห์ผู ้เผยพระ วจนะว่า 18 ดูเถิด ผู ้รับใช ้ของเราซึง่ เราเลือกไว ้ ผู ้เป็ นทีร่ ักของเรา ซึง่ จิตใจเราพอใจ เราจะประทานวิญญาณของเราแก่เขา และ เขาจะประกาศความยุตธิ รรมแก่บรรดาคนต่างชาติ
8
แมทธิว
19 เขาจะไม่ทะเลาะวิวาทและไม่ร ้องไห ้ และไม่มใี ครจะได ้ ยินเสียงของเขาในถนน 20 ไม ้อ ้อชํ้าพระองค์จะไม่ทรงหัก และตะเกียงทีก ่ ําลังคุอยูก ่ ็ ั ชนะ จะไม่ดบ ั จนกว่าพระองค์จะทรงส่งการพิพากษาให ้มีชย 21 และบรรดาประชาชาติตา่ งชาติจะวางใจในพระนามของ พระองค์ 22 ครัน ้ แล ้วมีคนพาคนตาบอดและใบ ้มาหาพระองค์ พระองค์ ทรงรักษาเขาให ้หาย คนตาบอดและใบ ้นัน ้ จึงพูดและ มองเห็นได ้ 23คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจแล ้วพูดว่า “คนนีไ้ ม่ใช่บต ุ รของ ดาวิดหรือ?” 24เมือ ่ พวกฟาริสไี ด ้ยินดังนัน ้ ก็พด ู ว่า “คนนีข ้ บ ั ผีออกไม่ได ้ แต่ขบ ั ด ้วยอํานาจของเบเอลเซบูลผู ้เป็ นเจ ้าแห่งผี” 25 พระเยซูทรงทราบความคิดของพวกเขา จึงตรัสแก่พวก เขาว่า อาณาจักรใดๆ ทีแ ่ ตกแยกกันเองก็จะพินาศไป และ เมืองใดๆ หรือบ ้านใดๆ ทีแ ่ ตกแยกกันเองก็จะตัง้ อยูไ่ ม่ได ้ 26 และถ ้าซาตานขับไล่ซาตานออกไป มันก็แตกแยกกันเอง แล ้วอาณาจักรของมันจะตัง้ อยูไ่ ด ้อย่างไร? 27 และถ ้าฉั นขับผีออกโดยเบเอลเซบูล แล ้วบุตรหลานของ ท่านขับมันออกโดยใคร? เพราะฉะนัน ้ ผีเหล่านัน ้ จะเป็ นผู ้ ตัดสินพวกท่าน 28 แต่ถ ้าเราขับผีออกด ้วยพระวิญญาณของพระเจ ้า แผ่นดิน ของพระเจ ้าก็มาถึงพวกท่านแล ้ว 29 มิฉะนัน ้ แล ้ว ใครจะเข ้าไปในบ ้านของคนทีม ่ ก ี ําลังมาก และปล ้นทรัพย์ของเขาได ้อย่างไร เว ้นแต่จะมัดคนทีม ่ ก ี ําลัง มากนัน ้ เสียก่อน แล ้วเขาจะปล ้นทรัพย์ของเขาได ้ 30 ผู ้ทีไ่ ม่อยูก ่ บ ั เราก็เป็ นศัตรูกบ ั เรา และผู ้ทีไ่ ม่รวบรวมไว ้กับ เราย่อมกระจัดกระจายไป 31 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า บาปและการหมิน ่ ประมาททุกประเภทจะได ้รับการอภัยให ้มนุษย์ แต่การหมิน ่ ประมาทพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ ะไม่ได ้รับการอภัยให ้มนุษย์ เลย 32 และผู ้ใดพูดจาหมิน ่ ประมาทบุตรมนุษย์ ผู ้นัน ้ จะได ้รับการ อภัยให ้ แต่ผู ้ใดพูดจาหมิน ่ ประมาทพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ผู ้นัน ้ จะไม่ได ้รับการอภัยให ้ ไม่วา่ ในโลกนีห ้ รือในโลกหน ้า 33 จงทําให ้ต ้นไม ้ดีและผลก็ด ี หรือจงทําให ้ต ้นไม ้เลวและผล ก็เลว เพราะว่าเราจะรู ้จักต ้นไม ้ด ้วยผลของมัน 34 โอ เผ่าพันธุง์ พ ู ษ ิ พวกเจ ้าชัว่ แล ้วจะพูดดีได ้อย่างไร เพราะใจก็พด ู แต่สงิ่ ทีด ่ ี ่ 35 คนดีนําสิงดี ๆ ออกมาจากคลังสมบัตอ ิ น ั ดีในหัวใจ และ คนชัว่ นํ าสิง่ ชัว่ ๆ ออกมาจากคลังสมบัตอ ิ น ั ชัว่ ในหัวใจ 36 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ทุกคําทีไ่ ร ้สาระซึง่ มนุษย์พด ู นัน ้ พวกเขาจะต ้องรับผิดชอบในวันพิพากษา 37 เพราะว่าเจ ้าจะชอบธรรมได ้ก็ด ้วยวาจาของเจ ้า และเจ ้าจะ ถูกพิพากษาลงโทษก็ด ้วยวาจาของเจ ้า ี างคนจึงตอบว่า 38 คราวนัน ้ พวกธรรมาจารย์และฟาริสบ “อาจารย์ พวกเราอยากจะเห็นหมายสําคัญจากท่าน” 39 แต่พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ คนชัว่ และเป็ นคนชัว่ แสวงหา หมายสําคัญ และจะไม่มก ี ารหมายสําคัญใดๆ ให ้แก่เขา เว ้นเสียแต่หมายสําคัญของโยนาห์ผู ้เผยพระวจนะเท่านัน ้ 40 เพราะว่าโยนาห์ได ้อยูใ่ นท ้องปลาวาฬสามวันสามคืนฉั น ใด บุตรมนุษย์ก็จะอยูใ่ นใจกลางแผ่นดินสามวันสามคืนฉั นนัน ้ 41 ชนเมืองนิเนเวห์จะลุกขึน ้ ในวันพิพากษาพร ้อมกับคนรุน ่ นี้ และจะกล่าวโทษพวกเขา เพราะว่าพวกเขาได ้กลับใจเมือ ่ ได ้ ยินคําเทศนาของโยนาห์ และดูเถิด ผู ้ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าโยนาห์ก็ อยูท ่ น ี่ ี่ 42 ราชินแ ี ห่งทิศใต ้จะลุกขึน ้ ในวันพิพากษาพร ้อมกับคนรุน ่ นี้ และจะกล่าวโทษพวกเขา เพราะว่าพระนางได ้มาจากส่วนที่
ไกลทีส ่ ด ุ ของโลกเพือ ่ ฟั งสติปัญญาของซาโลมอน และดูเถิด ผู ้ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าซาโลมอนก็อยูท ่ น ี่ ี่ 43 เมือ ่ วิญญาณชัว่ ร ้ายออกจากคนแล ้ว มันก็เดินไปตาม สถานทีแ ่ ห ้งแล ้ง แสวงหาทีพ ่ ักพิง แต่ไม่พบเลย 44 แล ้วท่านก็กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าจะกลับไปยังเรือนทีข ่ ้าพเจ ้า ได ้ออกมานัน ้ และเมือ ่ ท่านมาแล ้ว ท่านก็พบว่าเรือนนัน ้ ว่าง กวาด และตกแต่งไว ้แล ้ว 45 แล ้วเขาก็ไปเอาผีอน ื่ อีกเจ็ดตนทีช ่ วั่ ร ้ายกว่าเขาไป แล ้วผี เหล่านัน ้ ก็เข ้าไปอาศัยทีน ่ ั่น และในทีส ่ ด ุ คนนัน ้ ก็อยูใ่ นสภาพ ทีเ่ ลวร ้ายกว่าตอนแรก และคนชัว่ รุน ่ นีก ้ ็จะเป็ นเช่นนีต ้ อ ่ ไป 46 ขณะทีพ ่ ระองค์ยังตรัสกับประชาชนอยู่ มารดาและพวกพี่ น ้องของพระองค์ก็ยน ื อยูภ ่ ายนอก ประสงค์จะสนทนากับ พระองค์ 47 แล ้วมีคนหนึง่ กล่าวแก่พระองค์วา่ “ดูเถิด มารดาและพวก พีช ่ ายของท่านยืนอยูข ่ ้างนอก ประสงค์จะพูดคุยกับท่าน” 48 แต่พระองค์ตรัสตอบผู ้ทีบ ่ อกพระองค์วา่ ใครเป็ นมารดา ของเรา? และใครเป็ นพีน ่ ้องของเรา? 49 แล ้วพระองค์ทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปหาบรรดาสาวกของ พระองค์และตรัสว่า ดูเถิด นีค ่ อ ื มารดาและพีน ่ ้องของเรา 50 เพราะผู ้ใดจะประพฤติตามพระประสงค์ของพระบิดาของ เราผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ ผู ้นัน ้ เป็ นพีช ่ ายน ้องสาวและมารดา ของเรา บทที่ 13 1 วันนัน ้ พระเยซูเสด็จออกจากบ ้านไปประทับอยูร่ ม ิ ทะเลสาบ 2 และคนเป็ นอันมากมารวมกันหาพระองค์ พระองค์จงึ เสด็จ ลงเรือประทับ และคนเป็ นอันมากก็ยน ื อยูบ ่ นฝั่ ง 3 แล ้วพระองค์ก็ตรัสกับเขาหลายประการเป็ นคําอุปมาว่า " ดู เถิด มีคนหนึง่ ออกไปหว่านพืช 4 และเมือ ่ เขาหว่านเมล็ดพืชบางส่วนก็ตกตามทาง และนกก็ มากินเมล็ดพืชเหล่านัน ้ จนหมด 5 บางส่วนตกบนทีท ่ เี่ ป็ นหินซึง่ มีดน ิ ไม่มาก แต่ก็งอกขึน ้ ทันที เพราะดินไม่ลก ึ 6 เมือ ่ พระอาทิตย์ขน ึ้ ต ้นไม ้ก็ถก ู ไฟไหม ้ และเพราะไม่มรี าก จึงเหีย ่ วเฉาไป 7 และบางส่วนก็ตกท่ามกลางหนาม หนามก็งอกขึน ้ มาปก คลุม 8 บางส่วนก็ตกบนดินดี แล ้วเกิดผลร ้อยเท่าบ ้าง หกสิบเท่า บ ้าง สามสิบเท่าบ ้าง 9 ใครมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 10 เหล่าสาวกมาทูลพระองค์วา่ “เหตุไฉนพระองค์จงึ ตรัสกับ เขาเป็ นคําอุปมา?” 11 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า เพราะว่าข ้อความลึกลับของ อาณาจักรแห่งสวรรค์ถก ู ประทานแก่พวกท่าน แต่คนเหล่านัน ้ ไม่ได ้ถูกประทาน 12 เพราะว่าผู ้ใดมีอยูแ ่ ล ้ว จะได ้รับเพิม ่ เติมให ้ผู ้นัน ้ จนมี เหลือเฟื อ แต่ผู ้ใดไม่ม ี แม ้สิง่ ทีเ่ ขามีก็จะถูกพรากไปจากเขา 13 เพราะฉะนัน ้ เราจึงกล่าวแก่เขาทัง้ หลายโดยเป็ นคําอุปมา เพราะว่าเขาเห็นก็ไม่เห็น ฟั งก็ได ้ยินก็ไม่เข ้าใจ 14 และคําพยากรณ์ของเอซายาห์ก็สําเร็จในพวกเขา ซึง่ กล่าวว่า "พวกเจ ้าจะได ้ยินก็จริง แต่จะไม่เข ้าใจ และเมือ ่ ได ้ เห็นก็จริง แต่จะไม่เข ้าใจ" 15 เพราะว่าชนชาติเหล่านีม ้ ใี จหยาบกระด ้าง หูก็ตงึ และตาก็ ปิ ด เกรงว่าในเวลาหนึง่ เวลาใดพวกเขาจะเห็นด ้วยตาของ ตนเอง ได ้ยินด ้วยหูของตนเอง เข ้าใจด ้วยใจของตนเอง และ กลับใจใหม่ และเราจะรักษาพวกเขาให ้หาย 16 แต่ตาของท่านทัง้ หลายก็เป็ นสุขเพราะได ้เห็น และหูของ ท่านก็เป็ นสุขเพราะได ้ยิน
9
แมทธิว
17 เพราะฉั นบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ผู ้เผยพระ วจนะและผู ้ชอบธรรมเป็ นอันมากปรารถนาจะเห็นสิง่ ทีท ่ า่ น ทัง้ หลายเห็นอยูน ่ ี้ แต่เขาก็ไม่เห็น และปรารถนาจะได ้ยินสิง่ ทีท ่ า่ นทัง้ หลายได ้ยินอยูน ่ ี้ แต่เขาก็ไม่เคยได ้ยิน 18 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงฟั งคําอุปมาเรือ ่ งผู ้หว่านพืช 19 เมือ ่ ผู ้ใดได ้ยินพระวจนะแห่งแผ่นดินสวรรค์แต่ไม่เข ้าใจ ผู ้ ชัว่ ร ้ายก็มาฉวยเอาสิง่ ทีห ่ ว่านไว ้ในใจของเขาไปเสีย ผู ้นีค ้ อ ื ผู ้ ทีร่ ับเมล็ดพืชทีร่ ม ิ ทาง 20 ส่วนเมล็ดพืชซึง่ ตกในทีท ่ ม ี่ ห ี น ิ นัน ้ คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะ แล ้วก็รับทันทีด ้วยความปิ ต ิ 21 แต่เขามิได ้หยั่งรากในตนเอง แต่ทนอยูช ่ วั่ ขณะหนึง่ เพราะว่าเมือ ่ เกิดความทุกข์ยากหรือการข่มเหงต่างๆ ขึน ้ เพราะพระวจนะนัน ้ เขาก็เลิกล ้มไปในทันที 22 และเมล็ดพืชซึง่ ตกกลางพุม ่ หนามนัน ้ คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระ วจนะ และความห่วงใยในโลกนี้ และความลวงของทรัพย์ สมบัต ิ รัดพระวจนะนัน ้ เสีย และเขาก็จะไม่เกิดผล 23 ส่วนพืชทีห ่ ว่านลงในดินดีนัน ้ คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะและ เข ้าใจ ผู ้ทีอ ่ อกผลร ้อยเท่าบ ้าง หกสิบเท่าบ ้าง สามสิบเท่า บ ้าง 24 พระองค์ตรัสอุปมาอีกเรือ ่ งหนึง่ แก่เขาทัง้ หลายว่า “ อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนคนคนหนึง่ ทีห ่ ว่านเมล็ด พันธุด ์ ใี นทุง่ ของตน 25 เมือ ่ คนทัง้ หลายนอนหลับอยู่ ศัตรูของเขาก็เข ้ามาหว่าน วัชพืชปนกับข ้าวสาลี แล ้วก็จากไป 26 เมือ ่ ต ้นข ้าวงอกขึน ้ และออกผล ข ้าวละมานก็ปรากฏด ้วย 27 บ่าวของเจ ้าของบ ้านจึงมาแจ ้งแก่นายว่า "นายท่าน ท่าน มิได ้หว่านพืชดีในนาของท่านหรือ? แล ้วข ้าวละมานจะขึน ้ จาก ทีใ่ ด?" 28 นายก็ตอบพวกเขาว่า ศัตรูเป็ นผู ้กระทําเช่นนี้ พวกคนรับ ใช ้จึงพูดกับนายว่า ถ ้าอย่างนัน ้ เจ ้าจะไปรวบรวมพวกเขาไว ้ หรือ? 29 แต่พระองค์ตรัสว่า “อย่าเลย เมือ ่ ท่านทัง้ หลายถอนวัชพืช เกรงว่าข ้าวสาลีจะถอนออกด ้วย” 30 ให ้ทัง้ สองอย่างเติบโตไปด ้วยกันจนถึงฤดูเกีย ่ ว และเมือ ่ ถึงเวลาเกีย ่ ว ฉั นจะพูดกับคนเก็บเกีย ่ วว่า จงเก็บวัชพืชก่อน แล ้วมัดเป็ นฟ่ อนเผาไฟ แต่จงเก็บข ้าวสาลีไว ้ในยุ ้งฉางของ ฉั น” 31 พระองค์ตรัสอุปมาอีกเรือ ่ งหนึง่ แก่เขาว่า “ อาณาจักรแห่ง สวรรค์เปรียบเหมือนเมล็ดมัสตาร์ดทีค ่ นเอาไปหว่านลงในไร่ ของตน 32 เมล็ดนัน ้ เป็ นเมล็ดทีเ่ ล็กทีส ่ ด ุ ในบรรดาเมล็ดทัง้ หมด แต่ เมือ ่ งอกขึน ้ แล ้วก็ใหญ่ทส ี่ ด ุ ในหมูผ ่ ัก และกลายมาเป็ นต ้นไม ้ จนนกในอากาศมาทํารังอาศัยอยูต ่ ามกิง่ ก ้านของต ้นนัน ้ ได ้ 33 พระองค์ตรัสเป็ นอุปมาอีกเรือ ่ งหนึง่ แก่เขาว่า “ อาณาจักร ้ ทีผ แห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเชือ ่ ู ้หญิงคนหนึง่ เอามาผสมใน แป้ งสามถังจนแป้ งทัง้ หมดขึน ้ ฟู” 34 พระเยซูตรัสเรือ ่ งเหล่านีท ้ งั ้ หมดแก่ฝงู ชนเป็ นคําอุปมา และนอกจากคําอุปมาแล ้ว พระองค์ก็ไม่ตรัสกับพวกเขาเลย 35 เพือ ่ ให ้เป็ นจริงตามทีต ่ รัสไว ้โดยผู ้เผยพระวจนะว่า 'เราจะ เปิ ดปากกล่าวคําอุปมา และจะกล่าวสิง่ ทีเ่ ก็บเป็ นความลับมา ตัง้ แต่สร ้างโลก' 36 จากนัน ้ พระเยซูทรงไล่ฝงู ชนไป และเสด็จเข ้าในเรือน และเหล่าสาวกมาหาพระองค์ทล ู ว่า “ขอทรงอธิบายให ้พวก ข ้าพเจ ้าฟั งถึงคําอุปมาเรือ ่ งวัชพืชในทุง่ นา” 37 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า ผู ้หว่านเมล็ดพันธุด ์ ค ี อ ื บุตรมนุษย์ 38 ทุง่ นาหมายถึงโลก เมล็ดพันธุด ์ ห ี มายถึงบุตรแห่งแผ่นดิน โลก วัชพืชหมายถึงบุตรของมารร ้าย ้ สุด 39 ศัตรูผู ้หว่านพืชเหล่านัน ้ คือมาร การเก็บเกีย ่ วคือจุดสิน ของโลก และผู ้เก็บเกีย ่ วคือทูตสวรรค์
40 ฉะนัน ้ วัชพืชถูกเก็บและเผาในไฟฉั นใด ก็จะเป็ นอย่างนัน ้ เมือ ่ ถึงทีส ่ ด ุ ของโลกนี้ 41 แล ้วบุตรมนุษย์จะส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ออกไป และ ทูตสวรรค์เหล่านัน ้ จะรวบรวมทุกสิง่ ทีท ่ ําให ้หลงผิด และ บรรดาผู ้ทีท ่ ําความชัว่ ออกจากอาณาจักรของพระองค์ 42 และจะโยนลงในเตาไฟ จะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ ว ฟั น 43 แล ้วผู ้ชอบธรรมจะส่องแสงดุจดวงตะวันในอาณาจักรของ พระบิดาของพวกเขา ใครมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 44 อีกอย่างหนึง่ อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนสมบัตท ิ ี่ ่ นไว ้ และเพราะ ซ่อนไว ้ในทุง่ นา เมือ ่ ผู ้ใดพบแล ้ว เขาก็ซอ ้ ทุง่ นาแห่งนัน ความยินดี เขาจึงไปขายทุกสิง่ ทีม ่ ี แล ้วซือ ้ 45 อีกประการหนึง่ อาณาจักรแห่งสวรรค์นัน ้ เปรียบเหมือน พ่อค ้าทีแ ่ สวงหาไข่มก ุ อันสวยงาม 46 และเมือ ่ เขาพบไข่มก ุ เม็ดหนึง่ มีคา่ มาก เขาก็ไปขายทุกสิง่ ้ ไข่มก ทีม ่ แ ี ล ้วซือ ุ นัน ้ 47 อาณาจักรแห่งสวรรค์นัน ้ เปรียบเหมือนตาข่ายทีท ่ อดลงใน ทะเล แล ้วจับปลาได ้ทุกชนิด 48 เมือ ่ เต็มแล ้ว พวกเขาก็ลากขึน ้ ฝั่ ง นั่งลงรวบรวมสิง่ ทีด ่ ใี ส่ ภาชนะ แต่สงิ่ ทีไ่ ม่ดก ี ็ทงิ้ ไป ้ โลกก็จะเป็ นดังนี้ ทูตสวรรค์จะออกมาแยก 49 ดังนัน ้ เมือ ่ สิน คนชัว่ ออกจากคนชอบธรรม 50 และจะโยนลงในเตาไฟ จะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ ว ฟั น 51 พระเยซูตรัสถามพวกเขาว่า “ ท่านทัง้ หลายเข ้าใจเรือ ่ ง เหล่านีท ้ งั ้ หมดแล ้วหรือ?” พวกเขาตอบพระองค์วา่ “เข ้าใจ แล ้ว พระเจ ้าข ้า” 52 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " เพราะฉะนัน ้ พวกธรรมา จารย์ทก ุ คนทีร่ ับคําสัง่ สอนเกีย ่ วกับแผ่นดินสวรรค์แล ้ว ก็เป็ น เหมือนเจ ้าของบ ้านทีน ่ ํ าของใหม่และของเก่าออกมาจากคลัง ของตน" 53 เมือ ่ พระเยซูทรงจบคําอุปมาเหล่านีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็เสด็จ จากทีน ่ ั่นไป 54เมือ ่ พระองค์เสด็จมาถึงบ ้านเกิดของพระองค์แล ้ว พระองค์ ก็ทรงสัง่ สอนในธรรมศาลาของพวกเขา จนพวกเขา ประหลาดใจและพูดกันว่า “คนนีไ้ ด ้ปั ญญาและงานมหัศจรรย์ นีม ้ าจากไหน?” 55 คนนีม ้ ใิ ช่ลก ู ช่างไม ้หรือ? มารดาของเขามิใช่มารียห ์ รือ? ่ ยากอบ โยเสส ซีโมน และยูดาสมิใช่ และพีน ่ ้องของเขาชือ หรือ? 56 และน ้องสาวของเขาด ้วย พวกเขาอยูก ่ บ ั เราไม่ใช่หรือ? แล ้วชายผู ้นีเ้ อาสิง่ เหล่านีม ้ าจากไหน? 57 และพวกเขารู ้สึกขุน ่ เคืองในตัวเขา แต่พระเยซูตรัสแก่ พวกเขาว่า " ผู ้เผยพระวจนะย่อมไม่ไร ้เกียรติ เว ้นแต่ในบ ้าน และบ ้านเกิดของตน" 58 และพระองค์ก็ไม่ได ้ทรงทําการอัศจรรย์มากมายทีน ่ ั่น ่ เพราะพวกเขาไม่มค ี วามเชือ บทที่ 14 ั ท์ของพระเยซู 1 ในเวลานัน ้ เฮโรดเจ ้าเมืองได ้ยินกิตติศพ ้ของท่ 2 และตรัสแก่คนรับใช านว่า ผู ้นีค ้ อ ื ยอห์นผู ้ให ้บัพติศมา เขากลับคืนชีพจากบรรดาคนตาย ดังนัน ้ การอัศจรรย์จงึ ปรากฏชัดในตัวเขา 3 เพราะว่าเฮโรดได ้จับโยฮันมัดไว ้และขังคุกไว ้เพราะเห็นแก่ เฮโรเดียสภรรยาของฟิ ลป ิ พีช ่ ายของตน ิ ธิร์ ับนางมา 4 เพราะยอห์นได ้กล่าวแก่ทา่ นว่า “ท่านไม่มส ี ท เป็ นภรรยา”
10
แมทธิว
5 และเมือ ่ พระองค์ต ้องการจะประหารชีวต ิ พระองค์ พระองค์ก็ กลัวฝูงชน เพราะพวกเขาถือว่าพระองค์เป็ นศาสดาพยากรณ์ 6 เมือ ่ มีการฉลองวันเกิดของเฮโรด ธิดาเฮโรเดียสก็เต ้นรําต่อ หน ้าพวกเขา ทําให ้เฮโรดพอใจ 7 แล ้วเขาจึงสัญญาด ้วยคําสาบานว่าจะให ้สิง่ ใดก็ตามทีเ่ ธอ จะขอ 8 แล ้วนางเมือ ่ ได ้ฟั งคําสัง่ ของมารดาของนางแล ้วจึงกล่าวว่า “จงให ้ศีรษะของยอห์นผู ้ให ้บัพติศมาใส่ถาดมาให ้ฉั นทีน ่ ”ี่ 9 และกษั ตริยก ์ ็เสียใจ แต่เพราะเหตุแห่งคําสาบานนัน ้ และ เพราะเหตุของผู ้ทีน ่ ั่งร่วมรับประทานอาหารกับเขา พระองค์ จึงสัง่ ให ้มอบคําสาบานนัน ้ ให ้แก่เธอ ่ 10 แล ้วท่านก็สงคนไปตัดหัวยอห์นในคุก 11 และเขาเอาศีรษะของเขาใส่ถาดมาให ้หญิงสาว และเธอก็ เอาไปให ้แม่ของเธอ 12 แล ้วพวกสาวกของพระองค์มาเอาศพไปฝั ง แล ้วไปทูล พระเยซู 13 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ แล ้ว พระองค์จงึ เสด็จออก จากทีน ่ ั่นโดยเรือไปยังทีเ่ ปลีย ่ วแห่งหนึง่ และเมือ ่ ประชาชน ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ พวกเขาก็เดินตามพระองค์ออกจากเมืองต่างๆ 14 เมือ ่ พระเยซูเสด็จออกไปก็ทรงเห็นคนมากมาย และทรง สงสารพวกเขา จึงทรงรักษาคนป่ วยของพวกเขา 15 ครัน ้ เวลาเย็นแล ้ว พวกสาวกของพระองค์มาหาพระองค์ ทูลว่า “ทีน ่ เี่ ป็ นถิน ่ กันดาร และบัดนีก ้ ็เป็ นเวลาล่วงไปแล ้ว จง ้ อาหารกิน” ให ้ประชาชนไปตามหมูบ ่ ้านต่างๆ และซือ 16 แต่พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " พวกเขาไม่จําเป็ นต ้องไป จงให ้พวกเขากินเถิด" 17 พวกเขาจึงบอกพระองค์วา่ ทีน ่ เี่ รามีขนมปั งเพียงห ้าก ้อน และปลาสองตัว 18 ท่านตรัสว่า จงนํ าพวกเขามาหาเรา” 19 แล ้วพระองค์ทรงสัง่ ให ้คนจํานวนมากนั่งลงทีห ่ ญ ้า แล ้ว ทรงรับขนมปั งห ้าก ้อนและปลาสองตัวนัน ้ แล ้วแหงนพระ พักตร์ดฟ ู ้ าสวรรค์ ทรงขอบพระคุณและหักขนมปั งนัน ้ ส่งให ้ เหล่าสาวกของพระองค์ และเหล่าสาวกก็สง่ ให ้คนจํานวน มาก 20 และพวกเขาทัง้ หมดได ้กินจนอิม ่ ส่วนเศษอาหารทีย ่ ัง เหลืออยูน ่ ัน ้ พวกเขาเก็บไปได ้สิบสองตะกร ้าเต็ม 21 และผู ้ทีร่ ับประทานอาหารนัน ้ มีผู ้ชายประมาณห ้าพันคน นอกจากผู ้หญิงและเด็ก 22 แล ้วทันใดนัน ้ พระเยซูได ้สัง่ ให ้เหล่าสาวกของพระองค์ลง เรือข ้ามไปก่อนพระองค์ ขณะทีพ ่ ระองค์ทรงส่งฝูงชนกลับไป 23 และเมือ ่ ทรงไล่ฝงู ชนไปแล ้ว พระองค์ก็เสด็จขึน ้ ไปบน ภูเขาโดยลําพังเพือ ่ อธิษฐาน เมือ ่ ถึงเวลาเย็น พระองค์ยังทรง อยูท ่ น ี่ ั่นแต่ผู ้เดียว 24 ในขณะนัน ้ เรืออยูก ่ ลางทะเลแล ้ว และถูกคลืน ่ ซัดไปมา เพราะลมพัดสวนทาง ่ ามกลางคืน พระเยซูจงึ เดินบนทะเลไปหา 25 เมือ ่ ถึงเวลาสีย พวกเขา 26 เมือ ่ เหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงเดินอยูบ ่ นทะเล พวกเขาก็ ตกใจกลัว พูดกันว่า เป็ นผี และร ้องตะโกนด ้วยความกลัว ่ บานเถิด เราเอง 27 ทันใดนัน ้ พระเยซูตรัสกับเขาว่า จงมีใจชืน อย่ากลัวเลย 28 เปโตรจึงตอบพระองค์วา่ “ถ ้าเป็ นพระองค์จริง ขอทรงแจ ้ง ให ้ข ้าพระองค์เดินบนนํ้ าไปหาพระองค์” 29 และพระองค์ตรัสว่า “ มาเถิด” เมือ ่ เปโตรลงจากเรือแล ้ว เขาก็เดินบนนํ้ าไปหาพระเยซู 30 แต่เมือ ่ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นลมพัดแรง พระองค์ก็ กลัว และเมือ ่ กําลังจะจม พระองค์ก็ร ้องว่า “พระองค์เจ ้า ช่วย ข ้าพระองค์ด ้วย”
31 ทันใดนัน ้ พระเยซูทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปจับเขาไว ้แล ้ว ตรัสว่า “ โอ ผู ้ซึง่ มีศรัทธาน ้อย เหตุใดเจ ้าจึงสงสัย?” 32 เมือ ่ พระองค์กบ ั เหล่าสาวกขึน ้ เรือแล ้ว ลมก็หยุดลง 33 จากนัน ้ ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นเรือก็มาหมอบกราบพระองค์แล ้วทูลว่า " พระองค์เป็ นพระบุตรของพระเจ ้าจริง" ่ ผ่นดินเยนเนซาเรท 34 เมือ ่ ข ้ามไปแล ้วก็เข ้าสูแ 35 เมือ ่ ผู ้คนในบริเวณนัน ้ รู ้จักพระองค์แล ้ว พวกเขาจึงส่งออก ไปทั่วทัง้ บริเวณนัน ้ แล ้วนํ าคนเจ็บป่ วยทุกคนมาหาพระองค์ ้ ของ 36 และทูลขอพระองค์ให ้ทรงแตะแต่เพียงชายเสือ พระองค์เท่านัน ้ และผู ้ใดได ้แตะก็หายเป็ นปกติดท ี ก ุ ราย บทที่ 15 ี ากกรุงเยรูซาเล็มมาหา 1 ครัง้ นัน ้ พวกธรรมาจารย์และฟาริสจ พระเยซูและกล่าวว่า 2 เหตุใดสาวกของพระองค์จงึ ละเมิดประเพณีของบรรพบุรษ ุ เพราะพวกเขาไม่ล ้างมือเมือ ่ กินขนมปั ง 3 แต่พระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า เหตุไฉนพวกเจ ้าจึงละเมิด พระบัญญัตข ิ องพระเจ ้าด ้วยประเพณีของพวกเจ ้าเล่า? 4 เพราะว่าพระเจ ้าทรงสัง่ ไว ้ว่า จงนับถือบิดามารดาของเจ ้า และผู ้ใดแช่งด่าบิดามารดา ผู ้นัน ้ จะต ้องตายเสีย 5 แต่พวกท่านกลับพูดว่า ผู ้ใดจะกล่าวแก่บด ิ ามารดาของตน ว่า ‘สิง่ ใดทีท ่ า่ นได ้รับประโยชน์จากข ้าพเจ ้า สิง่ นัน ้ เป็ น ของขวัญ’ 6 และอย่าให ้เกียรติบด ิ ามารดาของเขา เขาจะเป็ นอิสระ ดังนัน ้ คุณได ้ทําให ้พระบัญญัตข ิ องพระเจ ้าไร ้ประโยชน์โดย ประเพณีของคุณ ่ ใจคด เอซายาห์ทํานายถึงพวกท่านถูกต ้อง 7 พวกหน ้าซือ แล ้วโดยกล่าวว่า 8 ชนชาติเหล่านีเ้ ข ้ามาใกล ้ข ้าพระองค์ด ้วยปากของพวกเขา และให ้เกียรติข ้าพระองค์ด ้วยริมฝี ปากของพวกเขา แต่ใจของ พวกเขาอยูห ่ า่ งจากข ้าพระองค์ 9 แต่พวกเขาบูชาฉั นโดยไร ้ประโยชน์ โดยสัง่ สอนบัญญัต ิ ของมนุษย์เป็ นหลักคําสอน 10 แล ้วพระองค์ทรงเรียกฝูงชนมาแล ้วตรัสแก่พวกเขาว่า จง ฟั งและเข ้าใจเถิด 11 มิใช่สงิ่ ทีเ่ ข ้าไปในปากจะทําให ้มนุษย์เป็ นมลทิน แต่สงิ่ ที่ ออกจากปากนีแ ่ หละจะทําให ้มนุษย์เป็ นมลทิน” 12 ครัน ้ แล ้วเหล่าสาวกของพระองค์มาทูลพระองค์วา่ " พระองค์ทรงทราบหรือไม่วา่ เมือ ่ พวกฟาริสไี ด ้ยินคําตรัสนัน ้ พวกเขาก็โกรธเคือง" 13 แต่พระเยซูตรัสตอบว่า ต ้นไม ้ทุกต ้นซึง่ พระบิดาของเราผู ้ ทรงสถิตในสวรรค์มไิ ด ้ทรงปลูกไว ้ จะต ้องถูกถอนทิง้ 14 ปล่อยพวกเขาไว ้ตามลําพัง พวกเขาเป็ นผู ้นํ าตาบอดของ คนตาบอด และถ ้าคนตาบอดนํ าคนตาบอด ทัง้ สองจะตกลง ไปในคูนํ้า 15 แล ้วเปโตรตอบพระองค์วา่ “ขอทรงอธิบายอุปมาเรือ ่ งนี้ แก่พวกข ้าพระองค์เถิด” 16 พระเยซูจงึ ตรัสว่า พวกท่านยังไม่มค ี วามเข ้าใจหรือ? 17 พวกท่านยังไม่เข ้าใจหรือว่า สิง่ ใดๆ ทีเ่ ข ้าไปในปากก็ลง ่ ระแสนํ้ า? ไปในท ้อง แล ้วก็ขบ ั ออกไปสูก 18 แต่สงิ่ ทีอ ่ อกจากปากก็ออกมาจากใจ และสิง่ เหล่านัน ้ ทํา ให ้มนุษย์เป็ นมลทิน 19 เพราะความคิดชัว่ ร ้าย การฆ่าคน การผิดประเวณี การผิด ประเวณี การลักขโมย การเป็ นพยานเท็จ การหมิน ่ ประมาท ้ ล ้วนออกมาจากใจทัง้ สิน 20 สิง่ เหล่านีแ ้ หละทีท ่ ําให ้มนุษย์เป็ นมลทิน แต่การ รับประทานอาหารด ้วยมือทีไ่ ม่ได ้ล ้างไม่ทําให ้มนุษย์เป็ น มลทิน
11
แมทธิว
4 คนชัว่ และเป็ นคนนอกรีตแสวงหาหมายสําคัญ และจะไม่ม ี การหมายสําคัญใดๆ ให ้แก่พวกเขา เว ้นเสียแต่หมายสําคัญ ของโยนาห์ผู ้เผยพระวจนะเท่านัน ้ แล ้วท่านก็ละทิง้ พวกเขา และจากไป 5 เมือ ่ พวกสาวกของพระองค์ข ้ามไปอีกฟากหนึง่ พวกเขาลืม เอาขนมปั งมาด ้วย ้ 6 จากนัน ้ พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " จงระวังและระวังเชือ ี ละพวกสะดูส"ี ของพวกฟาริสแ 7 พวกเขาจึงปรึกษากันว่า “เพราะว่าเราไม่ได ้กินขนมปั ง” 8 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบจึงตรัสแก่พวกเขาว่า " โอ ผู ้มีศรัทธา น ้อย เหตุใดพวกท่านจึงเถียงกันถึงเรือ ่ งไม่มข ี นมปั ง" 9 พวกท่านยังไม่เข ้าใจหรือจําไม่ได ้หรือว่าขนมปั งห ้าก ้อนที่ เลีย ้ งคนห ้าพันคนนัน ้ ท่านเก็บทีเ่ หลือได ้กีต ่ ะกร ้า? ่ ันคนนัน 10 หรือขนมปั งเจ็ดก ้อนของคนสีพ ้ ท่านเก็บทีเ่ หลือ ได ้กีต ่ ะกร ้า? 11 เหตุใดพวกท่านจึงไม่เข ้าใจว่าเราไม่ได ้พูดกับพวกท่าน ้ ของพวกฟาริสแ ี ละ ด ้วยเรือ ่ งขนมปั ง และท่านไม่ควรระวังเชือ พวกสะดูส?ี 12 แล ้วพวกเขาจึงเข ้าใจว่าพระองค์ไม่ได ้สัง่ พวกเขาให ้ระวัง ้ ขนมปั ง แต่สงั่ สอนคําสอนของพวกฟาริสแ ี ละพวกสะดูส ี เชือ แทน 13เมือ ่ พระเยซูเสด็จมาถึงเขตเมืองซีซาเรียฟิ ลป ิ ปอย พระองค์ทรงถามเหล่าสาวกของพระองค์วา่ " คนทัง้ หลาย พูดกันว่าเราเป็ นบุตรมนุษย์เป็ นใคร?" 14 พวกเขาจึงกล่าวว่า บางคนว่าเป็ นยอห์นผู ้ให ้บัพติศมา บางคนว่าเป็ นเอลียาห์ และบางคนว่าเป็ นเยเรมียห ์ รือเป็ นผู ้ เผยพระวจนะคนใดคนหนึง่ 15 พระองค์ตรัสถามเขาว่า " แต่พวกท่านบอกว่าเราเป็ น ใคร?" 16 ซีโมนเปโตรตอบว่า พระองค์เป็ นพระคริสต์พระบุตรของ พระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ 17 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า " เจ ้าได ้รับพระพรแล ้ว ซีโมน บุตรโยนา เพราะว่าเนือ ้ หนังและโลหิตมิได ้เปิ ดเผยพระพรนี้ แก่เจ ้า แต่พระบิดาของเราผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ทรงเปิ ดเผย" 18 และฉั นบอกแก่ทา่ นว่า ท่านคือเปโตร และบนศิลานี้ ฉั นจะ สร ้างคริสตจักรของฉั น และประตูแห่งนรกจะไม่สามารถ เอาชนะคริสตจักรได ้ 19 และเราจะมอบกุญแจแห่งแผ่นดินสวรรค์ให ้แก่ทา่ น สิง่ ใด ทีท ่ า่ นจะผูกไว ้บนแผ่นดินโลก สิง่ นัน ้ จะถูกผูกไว ้ในสวรรค์ และสิง่ ใดทีท ่ า่ นจะแก ้ไว ้บนแผ่นดินโลก สิง่ นัน ้ จะถูกแก ้ไว ้ใน สวรรค์ 20 แล ้วพระองค์ทรงกําชับเหล่าสาวกของพระองค์ไม่ให ้บอก ผู ้ใดว่าพระองค์คอ ื พระเยซูคริสต์ ้ จงแก่บรรดาสาวกของ 21 ตัง้ แต่นัน ้ มาพระเยซูทรงเริม ่ ชีแ พระองค์วา่ พระองค์จะต ้องเสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และ ต ้องทนทุกข์ทรมานมากมายจากพวกผู ้อาวุโสและพวก ปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ จากนัน ้ จะต ้องถูกประหาร ชีวต ิ แต่จะทรงคืนพระชนม์ในวันทีส ่ าม 22 แล ้วเปโตรจึงเอาพระองค์มา แล ้วเริม ่ ตําหนิพระองค์วา่ “ขอให ้เหตุการณ์นัน ้ อยูห ่ า่ งไกลจากพระองค์เถิด พระเจ ้าข ้า เหตุการณ์นจ ี้ ะไม่เกิดขึน ้ กับพระองค์เลย” 23 แต่พระองค์หันพระพักตร์ตรัสแก่เปโตรว่า “ เจ ้าซาตาน จง ถอยไปจากเรา เจ ้าเป็ นเครือ ่ งกีดขวางเรา เพราะว่าเจ ้าคิดใน สิง่ ทีเ่ ป็ นของพระเจ ้า แต่คด ิ ในสิง่ ทีเ่ ป็ นของมนุษย์” 24 จากนัน ้ พระเยซูจงึ ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์วา่ " ผู ้ใดต ้องการติดตามเรามา ผู ้นัน ้ ต ้องละทิง้ ตนเอง แบกไม ้ กางเขนของตน และติดตามเรามา"
21 แล ้วพระเยซูเสด็จจากทีน ่ ั่น เข ้าไปในเขตเมืองไทร์และ เมืองซีดอน 22 และดูเถิด มีหญิงชาวคานาอันคนหนึง่ มาจากเขตแดนนัน ้ และร ้องทูลพระองค์วา่ "ข ้าแต่พระเจ ้า ผู ้เป็ นพระบุตรดาวิด ขอทรงมีเมตตาข ้าพระองค์เถิด ลูกสาวของข ้าพระองค์ถก ู ผี เข ้าสิงอย่างหนัก" 23 แต่พระองค์ไม่ทรงตอบเธอสักคํา เหล่าสาวกจึงมาทูล วิงวอนพระองค์วา่ “ปล่อยเธอไปเถิด เพราะเธอร ้องเรียกเรา” 24แต่ทา่ นตอบว่า ข ้าพเจ ้ามิได ้ถูกส่งมาเพือ ่ อะไร เว ้นแต่แกะ ทีห ่ ลงของชนชาติอส ิ ราเอลเท่านัน ้ 25 แล ้วนางก็มากราบพระองค์แล ้วกล่าวว่า “พระองค์เจ ้าข ้า โปรดช่วยข ้าพเจ ้าด ้วย” 26แต่พระองค์ตรัสตอบว่า “ ไม่ควรจะเอาขนมปั งของลูกๆ ไป โยนให ้สุนัขกิน” 27 นางจึงกล่าวว่า “จริงแท ้แน่นอน พระเจ ้า แต่สน ุ ัขนัน ้ ย่อม กินเศษอาหารทีต ่ กจากโต๊ะของนายมัน” 28 แล ้วพระเยซูตรัสตอบนางว่า “ หญิงเอ๋ย ศรัทธาของเจ ้า ยิง่ ใหญ่ ขอให ้เป็ นไปตามความปรารถนาของเจ ้าเถิด” และ ลูกสาวของนางก็หายเป็ นปกติตงั ้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา 29 แล ้วพระเยซูเสด็จจากทีน ่ ั่นมายังทะเลสาบกาลิล ี แล ้ว เสด็จขึน ้ ไปบนภูเขาและประทับนั่งทีน ่ ั่น 30 และคนเป็ นอันมากมาหาพระองค์ มีผู ้คนง่อยเปลีย ้ คนตา บอด คนใบ ้ คนพิการ และคนอืน ่ ๆ อีกมากมายมาด ้วย แล ้ว นํ ามาวางทีพ ่ ระบาทของพระเยซู แล ้วพระองค์ก็ทรงรักษา พวกเขา 31 จนคนหมูม ่ ากรู ้สึกแปลกใจเมือ ่ เห็นว่าคนใบ ้สามารถพูดได ้ คนแขนขาพิการหายเป็ นปกติ คนง่อยเดินได ้ คนตาบอด มองเห็นได ้ แล ้วพวกเขาก็สรรเสริญพระเจ ้าของอิสราเอล 32 จากนัน ้ พระเยซูทรงเรียกบรรดาสาวกของพระองค์มาหา แล ้วตรัสว่า “ เราสงสารคนหมูม ่ าก เพราะพวกเขาอยูก ่ บ ั เรา มาสามวันแล ้ว และไม่มอ ี าหารจะกิน เราจะไม่ให ้พวกเขาไป ในขณะทีก ่ ําลังอดอาหาร เพราะเกรงว่าพวกเขาจะเหนือ ่ ย อ่อนระหว่างทาง” 33 และบรรดาลูกศิษย์ของพระองค์ก็ทล ู พระองค์วา่ “ในถิน ่ ทุรกันดารนี้ เราจะมีอาหารมากเพียงไร เพือ ่ เลีย ้ งคนมากมาย ขนาดนัน ้ ได ้?” 34 พระเยซูจงึ ตรัสถามเขาว่า “ ท่านมีขนมปั งกีก ่ ้อน” พวกเขา ตอบว่า “เจ็ดก ้อน” และปลาเล็กๆ อีกสองสามตัว 35 แล ้วพระองค์ทรงสัง่ ให ้ฝูงชนนั่งลงบนพืน ้ 36 แล ้วพระองค์ทรงรับขนมปั งเจ็ดก ้อนและปลาเหล่านัน ้ และ ทรงถวายพระพร และทรงหักขนมปั งเหล่านัน ้ ส่งให ้เหล่า สาวกของพระองค์ และเหล่าสาวกก็สง่ ให ้ฝูงชน 37 และพวกเขาทัง้ หมดก็กน ิ จนอิม ่ และเศษอาหารทีเ่ หลือนัน ้ ก็เก็บไปได ้เจ็ดตะกร ้าเต็ม ่ ันคน นอกจาก 38 และผู ้ทีร่ ับประทานอาหารนัน ้ มีผู ้ชายสีพ ผู ้หญิงและเด็ก 39 แล ้วพระองค์สง่ ฝูงชนไปแล ้วเสด็จลงเรือมาถึงเขตเมือง มักดาลา บทที่ 16 ี บ ี ็มาทดลองพระองค์และขอให ้ 1 พวกฟาริสก ั พวกสะดูสก พระองค์แสดงหมายสําคัญจากสวรรค์ให ้พวกเขาเห็น 2 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เมือ ่ ถึงเวลาเย็น พวกเจ ้าก็พด ู ว่า ' วันนีจ ้ ะอากาศแจ่มใส เพราะท ้องฟ้ าเป็ นสีแดง' 3 ครัน ้ รุง่ เช ้า วันนีจ ้ ะเกิดพายุฝน เพราะท ้องฟ้ าเป็ นสีแดงและ ่ ใจคด พวกท่านมองเห็นพืน มืดครึม ้ โอ ้ พวกคนหน ้าซือ ้ ผิว ของท ้องฟ้ าได ้ แต่พวกท่านมองไม่เห็นสัญญาณแห่งกาล สมัยหรือ?
12
แมทธิว
25เพราะว่าผู ้ใดใคร่รักษาชีวต ิ ของตนไว ้ ผู ้นัน ้ จะเสียชีวต ิ แต่ ผู ้ใดจะเสียชีวต ิ ของตนเพราะเห็นแก่เรา ผู ้นัน ้ จะได ้ชีวต ิ นัน ้ คืน มา 26 เพราะว่ามนุษย์จะได ้ประโยชน์อะไร ถ ้าเขาได ้สิง่ ของทัง้ โลก แต่ต ้องสูญเสียจิตวิญญาณของตนเอง หรือมนุษย์จะเอา สิง่ ใดมาแลกกับจิตวิญญาณของตนเอง? 27 เพราะพระบุตรมนุษย์จะเสด็จมาด ้วยสง่าราศีแห่งพระบิดา และพร ้อมด ้วยทูตสวรรค์ของพระองค์ และในเวลานัน ้ พระองค์จะทรงตอบแทนมนุษย์ทก ุ คนตามการกระทําของเขา 28 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ในเมือ ่ ยืนอยูท ่ น ี่ ก ี่ ็ม ี บางคนทีย ่ ังจะไม่รู ้รสแห่งความตาย จนกว่าจะได ้เห็นบุตร มนุษย์เสด็จมาในอาณาจักรของพระองค์
19 จากนัน ้ เหล่าสาวกมาหาพระเยซูเป็ นส่วนตัวแล ้วทูลว่า " เหตุใดพวกข ้าพระองค์จงึ ขับไล่เขาออกไปไม่ได ้" ่ ของ 20พระเยซูตรัสตอบเขาทัง้ หลายว่า “ เพราะความไม่เชือ พวกท่าน เพราะว่าเราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ถ ้าพวก ่ เท่าเมล็ดมัสตาร์ด พวกท่านจะพูดกับภูเขานี้ ท่านมีความเชือ ว่า จงเคลือ ่ นจากทีน ่ ไี่ ปทีโ่ น่น มันก็จะเคลือ ่ นไป และจะไม่ม ี สิง่ ใดทีเ่ ป็ นไปไม่ได ้สําหรับพวกท่าน” 21 แต่พวกผีชนิดนีไ้ ม่ออกไปเว ้นเสียแต่โดยการอธิษฐาน และการอดอาหาร 22 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังอยูใ่ นแคว ้นกาลิล ี พระเยซูตรัสกับ พวกเขาว่า “ บุตรมนุษย์จะถูกมอบไว ้ในมือของมนุษย์ 23 และพวกเขาจะฆ่าเขา และในวันทีส ่ ามเขาจะกลับคืนชีพ ขึน ้ มาใหม่ พวกเขาเสียใจมาก 24เมือ ่ มาถึงเมืองคาเปอรนาอุม ผู ้ทีไ่ ด ้รับเงินค่าภาษี มาหาเป โตรแล ้วกล่าวว่า “เจ ้านายของท่านไม่จา่ ยภาษี หรือ?” 25 พระเยซูตรัสตอบว่า “ใช่” เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในบ ้าน พระองค์จงึ ตรัสห ้ามเขาไว ้โดยตรัสว่า “ ท่านคิดเห็นอย่างไร กษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกเก็บภาษี หรือส่งส่วยจากใคร จาก บุตรหลานของตนเองหรือจากคนต่างด ้าว” 26 เปโตรจึงตอบเขาว่า “จากคนแปลกหน ้า” พระเยซูจงึ ตรัส กับเขาว่า “ ถ ้าเป็ นอย่างนัน ้ เด็กๆ ก็เป็ นอิสระ” 27 แต่เพือ ่ มิให ้พวกเขาสะดุด ท่านจงไปทีท ่ ะเล แล ้วเหวีย ่ ง เบ็ด แล ้วหยิบปลาตัวแรกทีข ่ น ึ้ มา และเมือ ่ เปิ ดปากมันแล ้ว ท่านก็จะพบเงินหนึง่ เหรียญ จงเอาไปให ้แก่พวกเขาเพือ ่ เรา และท่านเถิด
บทที่ 17 1 และเมือ ่ ผ่านไปหกวัน พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และ ยอห์นพีช ่ ายของยากอบขึน ้ ไปบนภูเขาสูงแห่งหนึง่ แต่ลําพัง 2 และทรงเปลีย ่ นไปต่อหน ้าพวกเขา และพระพักตร์ของ ่ งแสงเหมือนดวงอาทิตย์ และฉลองพระองค์ พระองค์ก็สอ ของพระองค์ก็ขาวเหมือนแสงสว่าง 3 และดูเถิด โมเสสกับเอลียาห์ปรากฏแก่พวกเขาและสนทนา กับพระองค์ 4 เปโตรจึงตอบพระเยซูวา่ “พระองค์เจ ้า การทีเ่ ราได ้อยูท ่ น ี่ ก ี่ ็ ดี ถ ้าพระองค์มพ ี ระประสงค์ ขอให ้พวกเราสร ้างพลับพลาสาม หลังทีน ่ ี่ หลังหนึง่ สําหรับพระองค์ หลังหนึง่ สําหรับโมเสส และหลังหนึง่ สําหรับเอลียาห์” 5 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดอยู่ ก็ปรากฏเมฆสุกใสปกคลุมพวกเขา ไว ้ แล ้วมีเสียงออกมาจากเมฆนัน ้ ว่า “ท่านผู ้นีเ้ ป็ นบุตรทีร่ ัก ของเราซึง่ เราพอใจมาก จงฟั งท่านเถิด” 6 เมือ ่ พวกสาวกได ้ยินดังนัน ้ ก็ล ้มลงหน ้าควํา่ และมีความกลัว อย่างยิง่ 7 พระเยซูจงึ เสด็จมาแตะต ้องพวกเขาแล ้วตรัสว่า จงลุกขึน ้ อย่ากลัวเลย 8 เมือ ่ พวกเขาเงยหน ้าขึน ้ ดูก็ไม่เห็นใครเลย เว ้นแต่พระเยซู เท่านัน ้ 9 เมือ ่ พวกเขากําลังลงมาจากภูเขา พระเยซูทรงกําชับพวก เขาว่า " อย่าบอกนิมต ิ นัน ้ ให ้ผู ้ใดฟั งจนกว่าบุตรมนุษย์จะคืน พระชนม์จากความตาย" 10 เหล่าสาวกจึงถามพระองค์วา่ “เหตุไฉนพวกธรรมาจารย์ จึงว่าเอลียาห์จะต ้องมาก่อน?” 11 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ เอลียาห์จะต ้องมาก่อนจริง ๆ และจะฟื้ นฟูทก ุ สิง่ ” 12 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เอลียาห์ได ้มาแล ้ว แต่พวก เขาไม่รู ้จักเขา แต่พวกเขาได ้ทําต่อเขาอย่างทีพ ่ วกเขาคิดจะ ทํา เช่นเดียวกัน บุตรมนุษย์จะต ้องรับโทษจากพวกเขา 13 แล ้วเหล่าสาวกจึงเข ้าใจว่าพระองค์ตรัสแก่พวกเขาถึงยอ ห์นผู ้ให ้บัพติศมา 14 เมือ ่ พวกเขามาถึงฝูงชน มีชายคนหนึง่ มาหาพระองค์ คุกเข่าลง และพูดว่า 15 ขอพระเจ ้าโปรดเมตตาบุตรของข ้าพเจ ้าด ้วย เพราะเขา เป็ นลมบ ้าหมูและทุกข์ร ้อนมาก มักตกไฟและตกนํ้ าอยูบ ่ อ ่ ยๆ 16 และข ้าพเจ ้าได ้พาเขามาหาบรรดาสาวกของพระองค์ แต่ พวกเขาไม่สามารถรักษาเขาให ้หายได ้ 17 จากนัน ้ พระเยซูตรัสตอบว่า " โอ คนในยุคทีข ่ าดศรัทธา และคดโกง เราจะต ้องอยูก ่ บ ั พวกเจ ้านานเท่าใด เราจะต ้อง อดทนกับพวกเจ ้านานเท่าใด จงพาเขามาหาเรา" 18 พระเยซูทรงตักเตือนมาร แล ้วมันก็ออกไปจากเขา และ เด็กก็หายจากอาการป่ วยตัง้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา
บทที่ 18 1 ในเวลานัน ้ สาวกทัง้ หลายมาหาพระเยซูทล ู ว่า "ใครเป็ น ใหญ่ทส ี่ ด ุ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์" 2 พระเยซูทรงเรียกเด็กเล็กๆ คนหนึง่ มาหาพระองค์ และทรง ให ้ยืนท่ามกลางพวกเขา 3 และตรัสว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ถ ้าท่าน ไม่กลับใจและเป็ นเหมือนเด็กเล็ก ท่านจะเข ้าในอาณาจักร แห่งสวรรค์ไม่ได ้เลย" 4 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดถ่อมตนเหมือนเด็กเล็กคนนี้ ผู ้นัน ้ จะ ยิง่ ใหญ่ทส ี่ ด ุ ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ 5 และผู ้ใดจะรับเด็กเล็กเช่นนีค ้ นหนึง่ ในนามของเรา ผู ้นัน ้ ก็ รับเราด ้วย ่ ในตัวเราคนใดคน 6 แต่ผู ้ใดทําให ้คนเล็กน ้อยเหล่านีท ้ เี่ ชือ หนึง่ สะดุดล ้มลง ก็จะดีกว่าสําหรับเขาถ ้ามีหน ิ โม่ผก ู ไว ้ทีค ่ อ แล ้วจมลงในทะเลลึก 7 วิบต ั แ ิ ก่โลกเพราะเหตุแห่งการล่วงละเมิด! เพราะว่าจําเป็ น ทีก ่ ารล่วงละเมิดจะต ้องเกิดขึน ้ แต่วบ ิ ต ั แ ิ ก่ผู ้ทีท ่ ําให ้เกิดการ ล่วงละเมิดนัน ้ ! 8 เพราะฉะนัน ้ ถ ้ามือหรือเท ้าท่านทําให ้ท่านหลงผิด จงตัด ่ วี ต มันทิง้ เสีย การเข ้าสูช ิ ด ้วยมือหรือเท ้าด ้วนยังดีกว่ามีมอ ื สองข ้างหรือเท ้าสองข ้างและต ้องถูกโยนลงในไฟนิรันดร์ 9 และถ ้าตาของท่านทําให ้ท่านหลงผิด จงควักมันออกแล ้ว โยนมันทิง้ ไปเถิด จะเข ้าในชีวต ิ ด ้วยตาข ้างเดียวยังดีกว่ามี สองตาแต่ต ้องถูกโยนลงในไฟนรก 10 จงระวังอย่าดูหมิน ่ คนเล็กน ้อยเหล่านีค ้ นใดเลย เพราะว่า เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในสวรรค์ ทูตสวรรค์ของพวกเขาจะ เฝ้ าดูพระพักตร์ของพระบิดาของเราผู ้สถิตในสวรรค์อยูเ่ สมอ 11 เพราะว่าพระบุตรมนุษย์ได ้มาเพือ ่ ช่วยผู ้ทีห ่ ลงหายไปให ้ รอด 12 ท่านทัง้ หลายคิดอย่างไร ถ ้าคนๆ หนึง่ มีแกะอยูร่ ้อยตัว และแกะตัวหนึง่ หลงทางไป เขาจะไม่ละแกะเก ้าสิบเก ้าตัวนัน ้ ไว ้ แล ้วขึน ้ ไปบนภูเขาเสาะหาแกะทีห ่ ลงทางนัน ้ หรือ?
13
แมทธิว
บทที่ 19
13 และถ ้าเขาพบมันจริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เขาจะมี ่ ชมยินดีกบ ความชืน ั แกะตัวนัน ้ มากกว่าแกะเก ้าสิบเก ้าตัวทีไ่ ม่ หลงไป 14อย่างนัน ้ ก็ตาม พระบิดาของท่านผู ้ทรงสถิตในสวรรค์ไม่ ประสงค์ให ้ผู ้น ้อยเหล่านีค ้ นใดคนหนึง่ พินาศไป 15 และถ ้าพีน ่ ้องของท่านทําผิดต่อท่าน จงไปแจ ้งความผิด นัน ้ แก่เขาสองต่อสองเท่านัน ้ ถ ้าเขาฟั งท่าน ท่านก็ได ้พีน ่ ้อง คืนมา 16 แต่ถ ้าเขาไม่ฟังท่าน จงนํ าคนหนึง่ หรือสองคนไปด ้วย เพือ ่ ให ้มีพยานสองหรือสามคนเพือ ่ ยืนยันทุกคํา 17 ถ ้าเขาไม่ฟังคนเหล่านัน ้ จงไปแจ ้งแก่คริสตจักร แต่ถ ้าเขา ไม่ฟังคริสตจักร จงถือตนเหมือนคนต่างชาติและคนเก็บภาษี 18 จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า สิง่ ใดทีพ ่ วกท่านผูกไว ้บน แผ่นดินโลก สิง่ นัน ้ จะถูกผูกไว ้ในสวรรค์ และสิง่ ใดทีพ ่ วกท่าน แก ้ไว ้บนแผ่นดินโลก สิง่ นัน ้ จะถูกแก ้ไว ้ในสวรรค์ 19 เรากล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายอีกว่า ถ ้าสองคนในพวกท่านตก ลงกันบนแผ่นดินโลกว่าจะขอสิง่ ใด พระบิดาของเราผู ้ทรง สถิตในสวรรค์ก็จะทรงกระทําให ้ด ้วย 20 เพราะว่าทีไ่ หนมีสองสามคนประชุมกันในนามของเรา ที่ นั่นเราก็อยูท ่ า่ มกลางพวกเขา 21 เปโตรจึงมาหาพระองค์แล ้วทูลว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าจะยกโทษให ้พีน ่ ้องของข ้าพเจ ้ากีค ่ รัง้ ก็ได ้ ถึงเจ็ด ครัง้ เท่านัน ้ หรือ?” 22 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราไม่ได ้บอกท่านว่าเพียงเจ็ด ครัง้ เท่านัน ้ แต่บอกเพียงเจ็ดสิบครัง้ คูณเจ็ด" 23 เพราะฉะนัน ้ อาณาจักรแห่งสวรรค์ก็เปรียบเหมือนกษั ตริย ์ องค์หนึง่ ซึง่ จะทรงคํานึงถึงผู ้รับใช ้ของพระองค์ 24 และเมือ ่ ท่านเริม ่ ทําการคิดบัญชีแล ้ว มีคนพาคนหนึง่ ซึง่ มี หนีอ ้ ยูห ่ นึง่ หมืน ่ ทาเลนต์มาหาท่าน 25 แต่เนือ ่ งจากเขาไม่มเี งินทีจ ่ ะชําระหนี้ พระเจ ้าของเขาจึง สัง่ ให ้ขายเขาพร ้อมกับภรรยาและลูกๆ ของเขา และทุกสิง่ ทุกอย่างทีเ่ ขามี แล ้วนํ าเงินมาชําระหนี้ 26 บ่าวผู ้นัน ้ จึงกราบลงนมัสการพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า ขอ โปรดอดทนกับข ้าพเจ ้าเถิด แล ้วข ้าพเจ ้าจะใช ้หนีใ้ ห ้ท่าน ทัง้ หมด” 27 นายของผู ้รับใช ้ผู ้นัน ้ มีใจกรุณาสงสาร จึงปล่อยเขาไปและ ยกหนีใ้ ห ้ 28 แต่ข ้ารับใช ้ผู ้นัน ้ ออกไปพบเพือ ่ นข ้ารับใช ้คนหนึง่ ซึง่ เป็ น หนีเ้ ขาอยูร่ ้อยเดนาริอน ั จึงจับคนนัน ้ บีบคอว่า จงชดใช ้เงินที่ เจ ้าเป็ นหนีอ ้ ยูน ่ ัน ้ ให ้ฉั นด ้วย 29 และเพือ ่ นผู ้รับใช ้คนนัน ้ ก็กราบลงทีพ ่ ระบาทของเขาและ วิงวอนเขาว่า โปรดอดทนกับข ้าพเจ ้าเถิด และข ้าพเจ ้าจะใช ้ หนีใ้ ห ้เจ ้าทัง้ หมด 30 แต่เขาไม่ยอม จึงไปขังเขาไว ้ในคุกจนกว่าจะชําระหนี้ หมด 31 เมือ ่ พวกเพือ ่ นข ้าราชบริพารเห็นเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ พวก เขาก็เสียใจมาก และมาเล่าเหตุการณ์ทงั ้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ ให ้ เจ ้านายของตนฟั ง 32 แล ้วเจ ้านายของเขาเรียกคนนัน ้ มาและกล่าวแก่เขาว่า โอ ข ้ารับใช ้ชัว่ เราได ้ยกหนีท ้ งั ้ หมดให ้กับเจ ้า เพราะเจ ้ามีใจ ปรารถนาเรา 33 ท่านไม่ควรจะแสดงความเมตตาต่อเพือ ่ นร่วมงานของ ท่าน เหมือนอย่างทีเ่ ราแสดงความเมตตาต่อท่านหรือ? 34 และเจ ้านายของเขากริว้ และมอบเขาไว ้ให ้เจ ้าหน ้าที่ ทรมาน จนกว่าจะใช ้หนีท ้ เี่ ขาควรได ้รับทัง้ หมด 35 พระบิดาของเราผู ้ทรงสถิตในสวรรค์จะทรงกระทํากับพวก ท่านอย่างนัน ้ เหมือนกัน ถ ้าหากพวกท่านไม่ยกโทษให ้แก่พ ี่ น ้องทุกคนด ้วยใจจริง
1 เมือ ่ พระเยซูตรัสถ ้อยคําเหล่านีเ้ สร็จแล ้ว พระองค์ก็เสด็จ จากแคว ้นกาลิล ี เข ้าไปในเขตแดนของยูเดียฝั่ งแม่นํ้า จอร์แดนข ้างโน ้น 2 และคนจํานวนมากติดตามพระองค์ไป และพระองค์ทรง รักษาพวกเขาทีน ่ ั่น ี าหาพระองค์และลองใจพระองค์ โดยถาม 3 พวกฟาริสม พระองค์วา่ “ชายจะหย่าภรรยาของตนเพราะเหตุใดก็ตาม เป็ นการถูกต ้องหรือไม่?” 4 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ พวกท่านไม่เคยอ่านหรือว่าพระ เจ ้าผู ้สร ้างมนุษย์ในปฐมกาลได ้ทรงสร ้างมนุษย์ให ้เป็ นชาย และหญิง 5 และตรัสว่า เพราะเหตุนบ ี้ รุ ษ ุ จึงจะละบิดามารดาของตน และผูกพันอยูก ่ บ ั ภรรยาของเขา และทัง้ สองจะเป็ นเนือ ้ เดียวกันหรือ? 6 เพราะฉะนัน ้ เขาทัง้ หลายจึงไม่เป็ นสองอีกต่อไป แต่เป็ น เนือ ้ เดียวกัน ดังนัน ้ สิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงผูกพันกันไว ้แล ้ว มนุษย์ อย่าได ้แยกออกจากกัน 7 พวกเขาจึงถามเขาว่า “แล ้วทําไมโมเสสจึงสัง่ ให ้เขียน หนังสือหย่าแล ้วไล่เธอไปล่ะ” 8 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " เพราะใจพวกท่านแข็งกระด ้าง โมเสสจึงยอมให ้ท่านทัง้ หลายหย่าภรรยาของตน แต่ตงั ้ แต่ เริม ่ แรกไม่ได ้เป็ นเช่นนัน ้ " 9 และฉั นบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดหย่าภรรยาของตน เว ้น แต่เพราะผิดประเวณี แล ้วไปแต่งงานกับคนอืน ่ ผู ้นัน ้ ก็ผด ิ ประเวณี และผู ้ใดแต่งงานกับหญิงทีถ ่ ก ู หย่าแล ้ว ผู ้นัน ้ ก็ผด ิ ประเวณี” 10 เหล่าสาวกของพระองค์ทล ู พระองค์วา่ “ถ ้ากรณีของชาย เป็ นเช่นนีก ้ บ ั ภรรยาของเขา การแต่งงานก็ไม่ใช่เรือ ่ งดี” 11 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " ทุกคนไม่สามารถรับคํา ตรัสข ้อนีไ้ ด ้ เว ้นแต่ผู ้ทีท ่ รงประทานให ้" 12 เพราะว่ามีขน ั ทีบางคนซึง่ เกิดมาจากครรภ์มารดา มีขน ั ที บางคนซึง่ ถูกมนุษย์ทําให ้เป็ นขันที มีขน ั ทีบางคนทีท ่ ําให ้ ตนเองเป็ นขันทีเพือ ่ เห็นแก่อาณาจักรแห่งสวรรค์ ใคร สามารถรับได ้ก็ให ้รับ 13 ครัง้ นัน ้ พวกเขานํ าเด็กๆ มาหาพระองค์ เพือ ่ ให ้พระองค์ ทรงวางพระหัตถ์บนพวกเขา และอธิษฐาน แต่เหล่าสาวกก็ดุ ว่าพวกเขา 14 แต่พระเยซูตรัสว่า จงยอมให ้เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห ้าม เขาเลย เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์ยอ ่ มเป็ นของคนเช่น เด็กเหล่านัน ้ 15 แล ้วพระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนพวกเขาแล ้วเสด็จออก จากทีน ่ ั่นไป 16 และดูเถิด มีคนหนึง่ มาทูลพระองค์วา่ “ท่านอาจารย์ทด ี่ ี ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําดีประการใด จึงจะได ้ชีวต ิ นิรันดร์” 17 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ เหตุใดท่านจึงเรียกเราว่าดี เพราะ ไม่มผ ี ู ้ดีนอกจากผู ้เดียว คือ พระเจ ้า แต่ถ ้าท่านปรารถนาจะ เข ้าในชีวต ิ ก็จงถือรักษาพระบัญญัตไิ ว ้” 18 พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ข ้อใด?” พระเยซูตรัสว่า “ อย่า ฆ่าคน อย่าล่วงประเวณี อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็ นพยานเท็จ” 19 จงให ้เกียรติบด ิ ามารดาของเจ ้า และจงรักเพือ ่ นบ ้าน เหมือนรักตนเอง 20 ชายหนุ่มคนนัน ้ จึงทูลพระองค์วา่ ข ้าพเจ ้าได ้รักษาสิง่ เหล่านีไ้ ว ้ทุกประการตัง้ แต่เยาว์วัย ข ้าพเจ ้ายังขาดอะไรอีก เล่า? 21 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า “ ถ ้าท่านปรารถนาเป็ นผู ้สมบูรณ์ จง ไปขายสิง่ ของทีท ่ า่ นมี แจกเงินให ้คนยากจน แล ้วท่านจะมี สมบัตใิ นสวรรค์ แล ้วจงมาติดตามเรา”
14
แมทธิว
ิ ของท่านไปเถิด แล ้วไปเถิด ข ้าพเจ ้าจะ 14 จงเอาทรัพย์สน ให ้แก่คนหลังนีเ้ ท่ากับให ้แก่ทา่ น 15 ข ้าพเจ ้าจะทําสิง่ ใดกับของข ้าพเจ ้าก็มใิ ช่หรือ? ตาของ ท่านช่างชัว่ ร ้ายเพราะข ้าพเจ ้าเป็ นคนดีหรือ? 16 ฉะนัน ้ คนทีเ่ ป็ นคนสุดท ้ายจะกลับเป็ นคนแรก และคนที่ เป็ นคนแรกจะกลับเป็ นคนสุดท ้าย เพราะว่าผู ้ทีไ่ ด ้รับเรียกก็ มาก แต่ผู ้ทีไ่ ด ้รับเลือกก็น ้อย 17 และพระเยซูจะเสด็จขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม แล ้วทรงพา สาวกสิบสองคนไปตามทาง และตรัสแก่พวกเขาว่า 18 ดูเถิด เราทัง้ หลายจะขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และบุตร มนุษย์จะถูกมอบให ้แก่พวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และพวกเขาจะตัดสินลงโทษเขาถึงตาย 19 และจะมอบพระองค์ให ้คนต่างชาติเยาะเย ้ย เฆีย ่ นตี และ ตรึงพระองค์ทก ี่ างเขน และวันทีส ่ ามพระองค์จะทรงฟื้ นคืน พระชนม์ 20 ครัง้ นัน ้ มารดาของบุตรทัง้ หลายแห่งซีเบดีมาหาพระองค์ พร ้อมกับบุตรทัง้ สองของนาง กราบไหว ้พระองค์ และ ปรารถนาสิง่ หนึง่ จากพระองค์ 21 พระองค์ตรัสถามนางว่า “ ท่านต ้องการอะไร” นางจึงทูล ว่า “ขอให ้บุตรทัง้ สองของข ้าพเจ ้าได ้นั่งคนหนึง่ ทางขวามือ และอีกคนทางซ ้ายมือในราชอาณาจักรของพระองค์” 22 แต่พระเยซูตรัสตอบว่า “ ท่านทัง้ หลายไม่ทราบว่าท่านขอ อะไร ท่านดืม ่ ถ ้วยทีเ่ ราจะดืม ่ ได ้หรือไม่ และรับบัพติศมาด ้วย บัพติศมาทีเ่ ราจะรับ ได ้หรือไม่” พวกเขาตอบพระองค์วา่ “เราได ้บัพติศมา” 23 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า พวกเจ ้าจะดืม ่ ถ ้วยของเราจริง และ รับบัพติศมาด ้วยบัพติศมาทีเ่ ราได ้รับ แต่การนั่งทางขวาและ ทางซ ้ายของเรานัน ้ ไม่ใช่หน ้าทีข ่ องเราทีจ ่ ะให ้ แต่ผู ้ทีพ ่ ระ บิดาของเราเตรียมไว ้สําหรับเราจะให ้แก่ผู ้ทีเ่ ราจะให ้ก็จะ ให ้แก่ผู ้ทีเ่ ราจะให ้ 24เมือ ่ สาวกสิบคนได ้ยินดังนัน ้ ก็มค ี วามโกรธต่อพีน ่ ้องสอง คนนัน ้ 25 แต่พระเยซูทรงเรียกพวกเขาทัง้ หลายมาหาพระองค์แล ้ว ตรัสว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายรู ้ว่าพวกผู ้ครองของคนต่างชาติยอ ่ ม ครอบครองเหนือพวกเขา และคนใหญ่คนโตก็ใช ้อํานาจ เหนือพวกเขา 26 แต่ในพวกท่านจะไม่เป็ นอย่างนัน ้ เลย แต่ถ ้าผู ้ใดต ้องการ เป็ นใหญ่ในพวกท่าน ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ นผู ้รับใช ้ของพวกท่าน 27 และผู ้ใดต ้องการเป็ นใหญ่ในพวกท่าน ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ น ้ของท่ ผู ้รับใช าน 28 เพราะว่าพระบุตรมนุษย์มไิ ด ้มาเพือ ่ รับการปรนนิบต ั ิ แต่มา เพือ ่ ปรนนิบต ั ิ และประทานชีวต ิ ของพระองค์เป็ นค่าไถ่เพือ ่ คน เป็ นอันมาก 29 เมือ ่ พระองค์กบ ั สาวกออกไปจากเมืองเยรีโค มีคนเป็ นอัน มากติดตามพระองค์ไป 30 และดูเถิด คนตาบอดสองคนนั่งอยูร่ ม ิ ทาง เมือ ่ ได ้ยินว่า พระเยซูเสด็จผ่านมา ก็ร ้องตะโกนว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า ผู ้เป็ น พระบุตรดาวิด ขอทรงมีเมตตาข ้าพระองค์เถิด" 31 ฝูงชนก็ตําหนิพวกเขาเพือ ่ ให ้พวกเขาเงียบไว ้ แต่พวกเขา ยิง่ ร ้องตะโกนมากขึน ้ อีกว่า "ขอทรงมีเมตตาเราเถิด พระเจ ้า ผู ้เป็ นพระบุตรดาวิด" 32 พระเยซูจงึ หยุดยืนเรียกพวกเขาแล ้วตรัสว่า “ เจ ้า ทัง้ หลายต ้องการให ้เราทําอะไรให ้เจ ้า?” 33 พวกเขากล่าวแก่พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ขอให ้ตา ของพวกข ้าพเจ ้าได ้เปิ ด” 34 พระเยซูจงึ ทรงมีพระกรุณาต่อพวกเขา และทรงแตะต ้อง ตาของพวกเขา ทันใดนัน ้ ตาของพวกเขาก็มองเห็นได ้ และ พวกเขาก็ตด ิ ตามพระองค์ไป
22 เมือ ่ ชายหนุ่มได ้ยินคําดังกล่าวนัน ้ เขาก็ออกไปด ้วยความ เศร ้าโศก เพราะว่าเขามีทรัพย์สมบัตม ิ ากมาย 23 จากนัน ้ พระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์วา่ " เรา บอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า คนรวยจะเข ้าในแผ่นดิน สวรรค์ได ้ยาก" 24 และฉั นบอกท่านทัง้ หลายอีกว่า การทีอ ่ ฐ ู จะลอดรูเข็มยัง ง่ายกว่าการทีค ่ นรวยจะเข ้าในอาณาจักรของพระเจ ้า 25 เมือ ่ บรรดาลูกศิษย์ของพระองค์ได ้ยินดังนัน ้ ก็ประหลาด ใจมาก จึงทูลว่า "ถ ้าอย่างนัน ้ ใครจะรอดได ้" 26 พระเยซูทอดพระเนตรดูพวกเขาแล ้วตรัสว่า “ สําหรับ มนุษย์สงิ่ นีเ้ ป็ นไปไม่ได ้ แต่สําหรับพระเจ ้าทุกสิง่ เป็ นไปได ้” 27 แล ้วเปโตรตอบพระองค์วา่ "ดูเถิด ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ ละทิง้ ทุกสิง่ แล ้วติดตามพระองค์ไป แล ้วเราจะมีอะไรเล่า?" 28 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า พวกท่านทีต ่ ด ิ ตามเรามา ในการสร ้างใหม่เมือ ่ บุตรมนุษย์จะ ประทับบนพระทีน ่ ั่งแห่งพระสิรริ งุ่ โรจน์ของพระองค์ พวกท่าน ิ สองบัลลังก์ พิพากษาเผ่าสิบสอง ก็จะได ้นั่งบนบัลลังก์สบ ของอิสราเอล 29 และทุกคนทีล ่ ะทิง้ บ ้านเรือน หรือพีน ่ ้อง หรือพีส ่ าว หรือ บิดา หรือมารดา หรือภรรยา หรือบุตร หรือทีด ่ น ิ เพราะเห็น แก่พระนามของเรา จะได ้รับผลตอบแทนร ้อยเท่า และจะได ้ มรดกชีวต ิ นิรันดร์ 30 แต่มห ี ลายคนทีเ่ ป็ นคนต ้นจะเป็ นคนสุดท ้าย และคนทีเ่ ป็ น คนสุดท ้ายจะเป็ นคนต ้น บทที่ 20 1 เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนเจ ้าของสวน องุน ่ คนหนึง่ ออกไปจ ้างคนงานมาทํางานในสวนองุน ่ ของตน ้าตรู ตัง้ แต่เช ่ 2 และเมือ ่ ท่านตกลงกับคนงานวันละหนึง่ เดนาริอน ั แล ้ว ท่าน ก็สง่ พวกเขาไปทํางานในสวนองุน ่ ของท่าน 3 เวลาประมาณสามโมง พระองค์ก็เสด็จออกไปอีก เห็นคน อืน ่ ยืนอยูว่ า่ งๆ ในตลาด 4 และตรัสแก่พวกเขาว่า “ท่านทัง้ หลายจงไปทีไ่ ร่องุน ่ เถิด แล ้วข ้าพเจ ้าจะให ้แก่ทา่ นตามสมควร” พวกเขาก็ไป 5 เวลาประมาณบ่ายสามโมงและบ่ายเก ้าโมง พระองค์ก็ ออกไปอีกและทําเหมือนอย่างนัน ้ 6 และเมือ ่ ถึงเวลาบ่ายห ้าโมง พระองค์ก็เสด็จออกไปพบคน อืน ่ ๆ ยืนอยูว่ า่ ง ๆ จึงตรัสแก่พวกเขาว่า เหตุใดพวกท่านจึง ยืนอยูท ่ น ี่ ท ี่ งั ้ วันโดยไม่ทําอะไรเลย? 7 พวกเขาตอบเขาว่า เพราะไม่มใี ครจ ้างพวกเรา เขาจึงบอก พวกเขาว่า พวกท่านจงไปทํางานในไร่องุน ่ ด ้วย และสิง่ ใดที่ พวกท่านสมควรจะได ้รับก็จะได ้สิง่ นัน ้ 8 เมือ ่ ถึงเวลาเย็น เจ ้าของไร่องุน ่ จึงสัง่ คนดูแลไร่องุน ่ ว่า “จง เรียกคนงานมาและจ่ายค่าจ ้างให ้พวกเขา ตัง้ แต่คนสุดท ้าย จนถึงคนทีห ่ นึง่ ” 9 เมือ ่ พวกทีร่ ับจ ้างมาในเวลาประมาณบ่ายห ้าโมง พวกเขาก็ ได ้รับเงินคนละหนึง่ เดนารี 10 แต่เมือ ่ พวกแรกมา พวกเขานึกว่าตนน่าจะได ้รับมากกว่า นัน ้ จึงได ้รับคนละหนึง่ เดนาริอน ั เหมือนกัน 11 เมือ ่ พวกเขาได ้รับแล ้ว พวกเขาก็บน ่ ต่อเจ ้าของบ ้านว่า 12 ตรัสว่า พวกสุดท ้ายนีท ้ ํางานเพียงชัว่ โมงเดียว และท่าน ได ้ให ้พวกเขามีคา่ เท่ากับพวกเราทีแ ่ บกภาระและทนแดด ตลอดวัน 13 แต่ทา่ นตอบคนหนึง่ ในพวกนัน ้ ว่า เพือ ่ นเอ๋ย ฉั นไม่ได ้ทํา ผิดต่อท่านเลย ท่านมิได ้ตกลงกับฉั นด ้วยเงินหนึง่ เดนาริอน ั หรือ?
15
แมทธิว
23 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในวิหาร ขณะทีท ่ รงสัง่ สอนอยู่ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกผู ้เฒ่าของประชาชนมาหา ิ ธิอะไรจึงได ้ทําเช่นนี?้ และใคร พระองค์แล ้วทูลว่า "ท่านมีสท ให ้สิทธิอํานาจนีแ ้ ก่ทา่ น?" 24พระเยซูจงึ ตอบพวกเขาว่า " เราจะถามท่านทัง้ หลายสัก เรือ ่ งหนึง่ เหมือนกัน ถ ้าท่านตอบเรา เราก็จะบอกท่าน เหมือนกันว่าเรากระทําการเหล่านีโ้ ดยอาศัยสิทธิอํานาจใด" 25 พิธบ ี พ ั ติศมาของยอห์นนัน ้ มาจากไหน จากสวรรค์หรือจาก มนุษย์ พวกเขาจึงถกเถียงกันเองว่า ถ ้าเราจะตอบว่า จาก ่ ยอ สวรรค์ พระองค์ก็จะตรัสกับเราว่า ทําไมพวกเจ ้าจึงไม่เชือ ห์น? 26 แต่ถ ้าเราจะพูดว่า มาจากมนุษย์ เราก็กลัวประชาชน เพราะว่าทุกคนถือว่ายอห์นเป็ นผู ้เผยพระวจนะ 27 พวกเขาตอบพระเยซูวา่ “พวกเราไม่ทราบ” พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ฉั นก็จะไม่บอกพวกท่านเหมือนกันว่าฉั น ทําสิง่ เหล่านีโ้ ดยอาศัยอํานาจใด” 28 แต่ทา่ นคิดอย่างไร? มีชายคนหนึง่ มีลก ู ชายสองคน เขาไป หาลูกชายคนแรกแล ้วพูดว่า วันนีล ้ ก ู จงไปทํางานในสวนองุน ่ ของฉั นเถิด 29 นายตอบว่า ข ้าพเจ ้าไม่ไป แต่ภายหลังนายกลับใจแล ้วไป 30 และเขามาหาคนทีส ่ องแล ้วพูดเหมือนกัน เขาตอบว่า ข ้าพเจ ้าไปครับท่าน แต่ไม่ไป 31 สองคนนีใ้ ครทําตามความประสงค์ของบิดาของตน? พวก เขาถามพระองค์วา่ “คนแรก” พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า พวกเก็บภาษี และ หญิงโสเภณีจะเข ้าในอาณาจักรของพระเจ ้าก่อนท่าน ทัง้ หลาย 32 เพราะยอห์นได ้มาหาพวกท่านโดยทางแห่งความชอบ ่ ยอห์น แต่พวกเก็บภาษี และพวก ธรรม และพวกท่านก็ไม่เชือ ่ ยอห์น และเมือ โสเภณีเชือ ่ พวกท่านเห็นแล ้ว พวกท่านก็ไม่ ่ ยอห์นอีก กลับใจทีจ ่ ะเชือ 33 จงฟั งอุปมาอีกเรือ ่ งหนึง่ มีเจ ้าของสวนองุน ่ คนหนึง่ ปลูก สวนองุน ่ แล ้วล ้อมรัว้ รอบสวน ขุดบ่อบีบองุน ่ ในสวน ก่อ หอคอยให ้ชาวสวนเช่า จากนัน ้ จึงออกเดินทางไปต่างแดน 34 เมือ ่ เวลาออกผลใกล ้เข ้ามา เขาก็สง่ ข ้ารับใช ้ของเขาไป หาคนดูแลสวนเพือ ่ จะรับผลของมัน 35 และคนเช่าสวนนัน ้ ก็จับคนใช ้ของเขาไปเฆีย ่ นตีคนหนึง่ ฆ่าคนหนึง่ และขว ้างด ้วยหินคนหนึง่ 36 อีกครัง้ หนึง่ เขาส่งผู ้รับใช ้อืน ่ ๆ ไปมากกว่าครัง้ แรก และ ผู ้รับใช ้เหล่านัน ้ ก็ทํากับเขาเหมือนกัน 37 ในทีส ่ ด ุ เขาจึงส่งลูกชายของเขาไปหาพวกเขาโดยพูดว่า พวกเขาจะเคารพลูกชายของฉั น 38 เมือ ่ คนเช่าสวนเห็นบุตรคนนัน ้ ก็พด ู กันว่า “คนนีแ ้ หละเป็ น ทายาท มาฆ่าเขาเสีย แล ้วยึดเอามรดกของเขาไป” 39 พวกเขาจึงจับคนนัน ้ แล ้วโยนเขาออกไปนอกสวนองุน ่ แล ้วฆ่าเขาเสีย 40 เมือ ่ เจ ้าของสวนองุน ่ มา เขาจะทําอะไรกับคนดูแลสวน เหล่านัน ้ ? 41 พวกเขากล่าวแก่เขาว่า เขาจะทําลายคนชัว่ เหล่านัน ้ อย่าง น่าสังเวช และจะปล่อยสวนองุน ่ ของเขาให ้คนเช่าอืน ่ ซึง่ จะ แบ่งผลให ้เขาตามฤดูกาล 42 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " พวกเจ ้าไม่เคยอ่านพระคัมภีร ์ หรือว่า'ศิลาทีบ ่ รรดาผู ้ก่อสร ้างทิง้ ไว ้ ก็กลายเป็ นศิลามุมเอก นีเ่ ป็ นผลงานขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และเป็ นสิง่ มหัศจรรย์ใน สายตาของเรา' 43 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า อาณาจักรของพระ เจ ้าจะถูกพรากไปจากท่าน และมอบให ้แก่ประชาชาติหนึง่ ซึง่ จะให ้ผลตามอาณาจักรนัน ้
บทที่ 21 1 ครัน ้ ใกล ้ถึงกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว และมาถึงเบธฟาเกใกล ้ภูเขา มะกอกเทศ พระเยซูจงึ ทรงส่งสาวกสองคนไป 2 ตรัสสัง่ เขาว่า “ จงเข ้าไปในหมูบ ่ ้านทีอ ่ ยูต ่ รงข ้ามกับท่าน ทันทีทา่ นจะพบแม่ลาตัวหนึง่ ผูกอยูแ ่ ละมีลก ู ลาอยูด ่ ้วย จงแก ้ แล ้วนํ ามาให ้เรา” 3 และถ ้ามีผู ้ใดว่าอะไรกับพวกท่าน พวกท่านจงบอกว่า ‘พระ เจ ้าต ้องการสิง่ นัน ้ ’ และพระองค์จะทรงส่งสิง่ นัน ้ มาให ้ทันที 4 สิง่ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ เพือ ่ ให ้เป็ นไปตามคําทีต ่ รัสไว ้โดยผู ้เผย พระวจนะว่า 5 จงบอกธิดาแห่งศิโยนว่า ดูเถิด กษั ตริยข ์ องคุณเสด็จมาหา คุณ โดยทรงสุภาพและประทับบนลา และทรงลูกลาเป็ นลูก ลา 6 สาวกเหล่านัน ้ ก็ไปทําตามทีพ ่ ระเยซูสงั่ ้ ผ ้าของตนปูบนลา 7 และนํ าลาและลูกลามา แล ้วเอาเสือ เหล่านัน ้ แล ้วให ้พระองค์ประทับบนลานัน ้ ้ 8 และคนเป็ นอันมากก็เอาเสือผ ้าของตนปูไว ้ตามถนน คนอืน ่ ก็ตด ั กิง่ ไม ้จากต ้นไม ้มาคลุมถนน 9 และฝูงชนซึง่ เดินไปข ้างหน ้าและข ้างหลังต่างก็ร ้องตะโกน ว่า "โฮซันนาแก่โอรสของดาวิด จงทรงพระเจริญผู ้ทีม ่ าใน พระนามของพระเจ ้า โฮซันนาในทีส ่ งู สุด" 10 เมือ ่ พระองค์เสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม ประชาชนทัง้ เมืองก็ แตกตืน ่ ถามว่า “ท่านผู ้นีเ้ ป็ นใคร?” 11ฝูงชนจึงกล่าวว่า "นีค ่ อ ื เยซูผู ้เผยพระวจนะจากเมืองนาซา เร็ธแคว ้นกาลิล"ี 12 แล ้วพระเยซูเสด็จเข ้าไปในพระวิหารของพระเจ ้า และขับ ้ ขายในพระวิหารออกไป และทําลายโต๊ะของ ไล่บรรดาผู ้ซือ คนแลกเงิน และทีน ่ ั่งของผู ้ขายนกพิราบ 13 และตรัสแก่พวกเขาว่า มีคําเขียนไว ้ว่า ‘บ ้านของเราจะ เรียกว่าบ ้านแห่งการอธิษฐาน แต่เจ ้าทัง้ หลายมาทําให ้เป็ น ถํ้าของพวกโจร’ 14 คนตาบอดและคนง่อยมาหาพระองค์ในพระวิหาร และ พระองค์ทรงรักษาพวกเขา 15 เมือ ่ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์เห็นสิง่ มหัศจรรย์ทพ ี่ ระองค์ทรงกระทํา และเด็กๆ ร ้องตะโกนอยูใ่ น วิหารว่า “โฮซันนาแด่พระบุตรดาวิด” พวกเขาก็ไม่พอใจ อย่างยิง่ 16 และตรัสแก่เขาว่า เจ ้าได ้ยินสิง่ ทีค ่ นเหล่านีพ ้ ด ู หรือไม่? พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " ใช่แล ้ว พวกเจ ้าไม่เคยอ่าน หรือว่า 'เจ ้าได ้ทําให ้คําสรรเสริญสมบูรณ์จากปากของเด็ก และทารกหรือ? 17 แล ้วพระองค์ก็ทรงละทิง้ พวกเขาแล ้วเสด็จออกจากเมือง ไปประทับอยูท ่ เี่ บธานี และประทับอยูท ่ น ี่ ั่น ้า 18 เมือ ่ รุง่ เช พระองค์เสด็จกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ก็ทรงหิวพระกระยาหาร 19 เมือ ่ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นต ้นมะเดือ ่ อยูร่ ม ิ ทาง พระองค์เสด็จเข ้าไปใกล ้ แต่ไม่พบอะไรเลย มีแต่ใบเท่านัน ้ จึงตรัสกับต ้นมะเดือ ่ นัน ้ ว่า “ อย่าให ้ผลขึน ้ อีกเลยตลอดไป” แล ้วต ้นมะเดือ ่ ก็เหีย ่ วเฉาไปทันที 20 เมือ ่ เหล่าสาวกเห็นดังนัน ้ ก็ประหลาดใจ พูดว่า ต ้นมะเดือ ่ จึงเหีย ่ วเฉาไปในทันใด 21พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ่ และไม่ต ้องสงสัย ท่านจะไม่ ทัง้ หลายว่า ถ ้าท่านมีความเชือ เพียงแต่ทําอย่างทีท ่ ํากับต ้นมะเดือ ่ เท่านัน ้ แต่ถ ้าท่านพูดกับ ภูเขานีว้ า่ จงเคลือ ่ นออกไปลงทะเล ก็จะทําอย่างนัน ้ " ่ ท่านก็จะ 22 สิง่ ใดก็ตามทีท ่ า่ นอธิษฐานขอด ้วยความเชือ ได ้รับ
16
แมทธิว
ี งึ่ กล่าวว่าไม่มก 23 วันนัน ้ เอง พวกสะดูสซ ี ารฟื้ นคืนจากความ ตายมาหาพระองค์ และถามพระองค์วา่ 24 โมเสสกล่าวว่า “อาจารย์ ถ ้าชายใดตายโดยไม่มบ ี ต ุ ร พีช ่ ายหรือน ้องชายจะต ้องแต่งงานกับภรรยาของตน และสืบ ้ สายให ้พีช เชือ ่ ายหรือน ้องชาย” 25 บัดนีเ้ รามีพน ี่ ้องเจ็ดคน คนแรกแต่งงานแล ้วตายและไม่ม ี บุตร จึงทิง้ ภรรยาไว ้ให ้พีช ่ าย 26 เช่นเดียวกันคนทีส ่ อง ทีส ่ าม จนถึงคนทีเ่ จ็ด 27 ในทีส ่ ด ุ หญิงคนนัน ้ ก็ตายด ้วย 28 เพราะฉะนัน ้ ในวันฟื้ นคืนพระชนม์ เธอจะเป็ นภรรยาของ ใครในเจ็ดคนนัน ้ เพราะพวกเขาล ้วนมีเธออยูแ ่ ล ้ว 29 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า พวกเจ ้าผิดแล ้ว เพราะไม่รู ้ พระคัมภีรแ ์ ละไม่รู ้ฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า 30 เพราะว่าเมือ ่ ถึงการฟื้ นคืนพระชนม์นัน ้ เขาทัง้ หลายจะไม่ แต่งงาน หรือถูกยกให ้เป็ นสามีภรรยากัน แต่จะเป็ นเหมือน ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าในสวรรค์ 31 แต่เรือ ่ งการกลับคืนชีพของคนตายนัน ้ พวกท่านไม่เคย อ่านสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าตรัสกับพวกท่านหรือว่า 32 “เราเป็ นพระเจ ้าของอับราฮัม พระเจ ้าของอิสอัค และพระ เจ ้าของยาโคบ พระเจ ้ามิได ้ทรงเป็ นพระเจ ้าของคนตาย แต่ เป็ นพระเจ ้าของคนเป็ น” 33 เมือ ่ ฝูงชนได ้ยินดังนี้ ก็ประหลาดใจในคําสัง่ สอนของ พระองค์ 34 เมือ ่ พวกฟาริสไี ด ้ยินว่าพระองค์ทรงทําให ้พวกสะดูสเี งียบ ลง พวกเขาก็มาประชุมกัน ่ วชาญธรรมาจารย์คนหนึง่ ถามพระเยซูเพือ 35 แล ้วมีผู ้เชีย ่ ลอง ใจพระองค์ โดยกล่าวว่า 36 ท่านอาจารย์ พระบัญญัตข ิ ้อใดสําคัญทีส ่ ด ุ ในธรรมบัญญัต?ิ 37 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เจ ้าจงรักพระเจ ้าผู ้เป็ นพระ เจ ้าของเจ ้าด ้วยสุดใจของเจ ้า และด ้วยสุดจิตวิญญาณของ เจ ้า และด ้วยสุดความคิดของเจ ้า" 38 นั่นแหละเป็ นพระบัญญัตข ิ ้อสําคัญและข ้อแรก 39 ข ้อทีส ่ องก็เหมือนกันคือ จงรักเพือ ่ นบ ้านเหมือนรักตัวเอง ้ ก็ขน 40 ธรรมบัญญัตแ ิ ละคําของผู ้เผยพระวจนะทัง้ สิน ึ้ อยูก ่ บ ั พระบัญญัตส ิ องข ้อนี้ ี ําลังประชุมกันอยู่ พระเยซูทรงถามพวก 41 เมือ ่ พวกฟาริสก เขาว่า 42 พวกเขากล่าวว่า “ พวกท่านคิดอย่างไรกับพระคริสต์ พระองค์ทรงเป็ นบุตรของใคร” พวกเขาจึงตอบพระองค์วา่ “เป็ นบุตรของดาวิด” 43 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ แล ้วทําไมดาวิดจึงเรียก พระองค์วา่ พระเจ ้าโดยวิญญาณ โดยกล่าวว่า 44 พระเจ ้าตรัสแก่พระเจ ้าของฉั นว่า จงประทับทางขวามือ ของฉั น จนกว่าฉั นจะทําให ้ศัตรูของคุณเป็ นบัลลังก์รองพระ บาทของคุณ 45 ถ ้าดาวิดเรียกพระองค์วา่ พระเจ ้า แล ้วพระองค์จะเป็ นบุตร ของดาวิดได ้อย่างไร? 46 และไม่มผ ี ู ้ใดสามารถตอบพระองค์ได ้สักคํา และตัง้ แต่วัน นัน ้ เป็ นต ้นมา ไม่มใี ครกล ้าทีจ ่ ะถามพระองค์อก ี ต่อไป
44 และผู ้ใดล ้มลงบนศิลานี้ ผู ้นัน ้ จะต ้องแตกหัก แต่ผู ้ใดที่ ศิลานีล ้ ้มทับ ผู ้นัน ้ จะถูกบดขยีจ ้ นแหลกละเอียด 45 เมือ ่ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกฟาริสไี ด ้ยินคําอุปมาของ พระองค์ พวกเขาเข ้าใจว่าพระองค์ทรงหมายถึงพวกเขา 46 แต่เมือ ่ พวกเขาพยายามทีจ ่ ะวางมือบนพระองค์ พวกเขาก็ กลัวฝูงชน เพราะพวกเขาถือว่าพระองค์เป็ นศาสดาพยากรณ์ บทที่ 22 1 แล ้วพระเยซูตรัสตอบพวกเขาอีกครัง้ โดยใช ้คําอุปมาว่า 2 อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนกษั ตริยอ ์ งค์หนึง่ ซึง่ ได ้ จัดพิธอ ี ภิเษกสมรสให ้โอรสของพระองค์ 3 แล ้วทรงส่งข ้าราชบริพารไปเรียกผู ้ทีไ่ ด ้รับเชิญไปงานวิวาห์ แต่พวกเขาก็ไม่ยน ิ ยอม 4 ท่านยังส่งพวกผู ้รับใช ้อืน ่ ไปอีก โดยสัง่ ว่า จงบอกผู ้ทีไ่ ด ้รับ เชิญว่า ดูเถิด เราได ้เตรียมอาหารไว ้แล ้ว วัวและลูกสัตว์อ ้วน ของเราฆ่าเสร็จแล ้ว และทุกสิง่ ก็เตรียมไว ้พร ้อมแล ้ว จงมาใน งานแต่งงานเถิด 5 แต่พวกเขากลับดูหมิน ่ และไปโดยบางคนไปทีไ่ ร่ของตน บางคนก็ไปทําการค ้าขาย 6 ส่วนคนทีเ่ หลือนัน ้ ก็จับคนใช ้ของตนไปทําร ้ายพวกเขา และ สังหารพวกเขาเสีย 7 เมือ ่ กษั ตริยไ์ ด ้ยินเรือ ่ งดังกล่าว พระองค์ก็ทรงกริว้ จึงทรง ส่งกองทัพออกไปทําลายพวกฆาตกรเหล่านัน ้ และเผาเมือง ของพวกเขาเสีย 8 แล ้วท่านจึงตรัสกับคนรับใช ้ของท่านว่า งานสมรสก็พร ้อม แล ้ว แต่ผู ้ทีไ่ ด ้รับเชิญนัน ้ ไม่สมกับงาน 9 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงออกไปตามทางหลวง และถ ้าพวก ท่านพบใครก็ให ้เชิญไปงานแต่งงาน 10 พวกข ้ารับใช ้จึงออกไปตามทางหลวง และรวบรวมทุกคน ทีพ ่ บ ทัง้ ดีและชัว่ แล ้วงานแต่งงานก็เต็มไปด ้วยแขก 11 เมือ ่ กษั ตริยเ์ สด็จมาทอดพระเนตรแขกเหรือ ่ พระองค์ ้ สําหรับงาน ทอดพระเนตรเห็นชายคนหนึง่ ไม่ได ้สวมเสือ แต่งงาน 12 และท่านถามเขาว่า “เพือ ่ นเอ๋ย ทําไมท่านจึงมาทีน ่ โี่ ดย ้ ไม่สวมเสือสําหรับงานแต่งงาน” และเขาก็พด ู ไม่ออก 13 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสแก่พวกข ้าราชบริพารว่า จงมัดมือมัดเท ้า คนนี้ แล ้วนํ าเอาไปทิง้ ในทีม ่ ด ื ภายนอก ทีน ่ ั่นจะมีการร ้องไห ้ และขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั น 14 เพราะผู ้ทีไ่ ด ้รับเรียกก็มาก แต่ผู ้ทีไ่ ด ้รับเลือกก็น ้อย 15 ขณะนัน ้ พวกฟาริสไี ปปรึกษากันว่า จะจับผิดคําพูดของ พระองค์ได ้อย่างไร 16 พวกเขาจึงส่งบรรดาศิษย์ของตนกับพวกเฮโรดไปหา พระองค์ โดยกล่าวว่า "อาจารย์ พวกเราทราบอยูว่ า่ ท่านเป็ น ่ สัตย์ และสอนทางของพระเจ ้าจริงๆ และไม่ได ้เอาใจ คนซือ ใส่ใครเลย เพราะว่าท่านไม่เห็นแก่หน ้าใคร" 17 เพราะฉะนัน ้ บอกเราหน่อยว่า ท่านคิดเห็นอย่างไร การ ี าร์เป็ นสิง่ ทีถ จ่ายภาษี ให ้แก่ซซ ่ ก ู ต ้องหรือไม่? 18 แต่พระเยซูทรงทราบความชัว่ ของพวกเขา จึงตรัสว่า " ่ ใจคด" ทําไมพวกเจ ้าจึงลองใจเรา พวกหน ้าซือ 19 จงนํ าเงินภาษี มาให ้ฉั นดู แล ้วพวกเขาก็เอาเงินมาหนึง่ เหรียญให ้กับเขา 20 พระองค์ตรัสถามเขาว่า รูปและคําจารึกนีเ้ ป็ นของใคร? 21 พวกเขากล่าวแก่เขาว่า “ของซีซาร์” แล ้วพระองค์จงึ ตรัส ี าร์ แก่พวกเขาว่า “ ดังนัน ้ จงถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของซีซาร์แก่ซซ และจงถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของพระเจ ้าแด่พระเจ ้า” 22 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินคําเหล่านัน ้ แล ้ว พวกเขาประหลาดใจ และละทิง้ พระองค์แล ้วเดินทางไป
บทที่ 23 1 แล ้วพระเยซูตรัสกับฝูงชนและกับเหล่าสาวกของพระองค์ ว่า ี ั่งบนทีน 2 ตรัสว่า " พวกธรรมาจารย์กบ ั พวกฟาริสน ่ ั่งของ โมเสส" 3 ฉะนัน ้ สิง่ ใดๆ ก็ตามทีพ ่ วกเขาสัง่ ให ้พวกท่านถือปฏิบต ั ิ จง ถือปฏิบต ั แ ิ ละกระทําตาม แต่อย่าทําตามการกระทําของพวก เขา เพราะพวกเขาพูดแต่ไม่ได ้ทํา
17
แมทธิว
ี าบอด จงชําระสิง่ ทีอ 26 โอ ฟาริสต ่ ยูใ่ นถ ้วยและจานเสียก่อน เพือ ่ ภายนอกจะได ้สะอาดด ้วย ่ ใจ 27 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ คด เพราะว่าพวกท่านเป็ นเหมือนหลุมฝั งศพทีฉ ่ าบด ้วยปูน ขาว ข ้างนอกดูงดงาม แต่ข ้างในเต็มไปด ้วยกระดูกคนตาย และสิง่ โสโครกสารพัด 28 พวกท่านก็เหมือนกัน ภายนอกปรากฏว่าชอบธรรมแก่คน ่ ใจคดและความชัว่ ทั่วไป แต่ภายในเต็มไปด ้วยความหน ้าซือ ร ้าย 29 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริส ี คนหน ้า ่ ใจคด เพราะพวกท่านสร ้างหลุมฝั งศพของผู ้เผยพระวจนะ ซือ และตกแต่งหลุมฝั งศพของผู ้ชอบธรรม 30 และจงกล่าวว่า ถ ้าเราอยูใ่ นสมัยบรรพบุรษ ุ ของเรา เราก็ คงจะไม่ได ้มีสว่ นในเลือดของบรรดาผู ้เผยพระวจนะกับเขา 31 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายก็เป็ นพยานต่อตนเองว่า ท่าน ทัง้ หลายเป็ นลูกหลานของคนทีฆ ่ า่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะ 32 ท่านทัง้ หลายจงทําตามทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของท่านได ้กระทํา เถิด 33 พวกงู งูพษ ิ ทัง้ หลาย พวกเจ ้าจะหนีพ ้นคําสาปในนรกได ้ อย่างไร? 34เพราะเหตุนี้ ดูเถิด เราจะส่งผู ้เผยพระวจนะ นักปราชญ์ และธรรมาจารย์ไปหาพวกท่าน และพวกท่านก็จะฆ่าบางคน และตรึงกางเขน และบางคนพวกท่านก็จะเฆีย ่ นตีในธรรม ศาลาของพวกท่าน และข่มเหงพวกเขาจากเมืองหนึง่ ไปยัง อีกเมืองหนึง่ 35 เพือ ่ ให ้โลหิตของคนชอบธรรมซึง่ หลัง่ บนแผ่นดินโลกตก อยูก ่ บ ั พวกท่านทุกคน ตัง้ แต่โลหิตของอาแบลผู ้ชอบธรรม จนถึงโลหิตของซะคาริยาห์ บุตรชายของบาราคิยา ซึง่ พวก ท่านฆ่าระหว่างพระวิหารกับแท่นบูชา 36 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า สิง่ เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ กับชัว่ อายุคนนี้ 37 โอ เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม เจ ้าทีฆ ่ า่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะ และขว ้างหินผู ้ทีถ ่ ก ู ส่งมาหาเจ ้า เราปรารถนาจะรวบรวมลูกๆ ของเจ ้าไว ้กีค ่ รัง้ แล ้ว ดังแม่ไก่ทรี่ วบรวมลูกไก่ไว ้ใต ้ปี กของมัน แต่เจ ้ากลับไม่ยอมเลย 38 ดูเถิด บ ้านของเจ ้าจะถูกทิง้ ร ้างให ้เจ ้าไป 39 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไป ท่านจะไม่ เห็นเราอีกเลย จนกว่าท่านจะกล่าวว่า ทรงพระเจริญแก่ผู ้ที่ เสด็จมาในพระนามของพระเจ ้า
4 เพราะพวกเขาผูกภาระหนักและยากลําบากทีต ่ ้องแบกไว ้ และวางไว ้บนบ่ามนุษย์ แต่ตวั พวกเขาเองไม่ยอมขยับมันด ้วย นิว้ เดียว 5 แต่พวกเขากระทําการทุกอย่างเพือ ่ ให ้คนเห็น พวกเขาทํา ้ ให ้กล่องใส่พระธรรมของพวกเขาใหญ่ขน ึ้ และขยายชายเสือ ของพวกเขาให ้ยาวขึน ้ 6 และชอบทีน ่ ั่งอันสูงทีส ่ ด ุ ในงานเลีย ้ งและทีน ่ ั่งอันสูงทีส ่ ด ุ ใน ธรรมศาลา 7 และมีการทักทายกันในตลาด และให ้คนเรียกท่านว่า "รับบี รับบี" 8 แต่ทา่ นทัง้ หลายอย่าให ้ใครเรียกท่านว่า “อาจารย์” เพราะว่าท่านทัง้ หลายมีอาจารย์แต่ผู ้เดียว คือ พระคริสต์ และท่านทัง้ หลายเป็ นพีน ่ ้องกัน 9 และอย่าเรียกใครว่าบิดาบนแผ่นดินโลก เพราะพระบิดา ของท่านมีคนเดียวคือผู ้ทีท ่ รงสถิตในสวรรค์ 10 อย่าให ้คนเหล่านัน ้ เรียกท่านว่า “เจ ้านาย” เพราะว่า เจ ้านายของท่านมีแต่ผู ้เดียวคือพระคริสต์ 11 แต่ผู ้ใดเป็ นใหญ่ทส ี่ ด ุ ในพวกท่าน ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ นผู ้รับใช ้ พวกท่าน 12 และผู ้ใดทีย ่ กย่องตนเองจะถูกทําให ้ตํา่ ลง และผู ้ใดทีถ ่ อ ่ ม ตนจะได ้รับการยกให ้สูงขึน ้ ่ ใจ 13 แต่วบ ิ ต ั แ ิ ก่พวกท่าน ธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ คด เพราะพวกท่านปิ ดประตูอาณาจักรแห่งสวรรค์ไม่ให ้คน เข ้าไป พวกท่านเองก็ไม่เข ้า และพวกท่านก็ไม่ยอมให ้ผู ้ที่ กําลังจะเข ้าได ้เข ้าไปด ้วย ่ ใจคด 14 วิบต ั แ ิ ก่พวกเจ ้า ธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ ิ ของหญิงม่าย และแสร ้งอธิษฐาน เพราะพวกเจ ้าริบทรัพย์สน นาน ๆ ดังนัน ้ พวกเจ ้าจะต ้องรับโทษหนักยิง่ ขึน ้ ่ ใจ 15 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ คด เพราะว่าพวกท่านเดินทางไปทั่วทุกแห่งทัง้ ทางทะเลและ ทางบกเพือ ่ จะได ้คนเข ้ารีตสักคน และเมือ ่ ได ้คนคนนีแ ้ ล ้ว พวกท่านกลับทําให ้เขาเป็ นเด็กนรกมากกว่าพวกท่านถึงสอง เท่า 16 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน ผู ้นํ าทีต ่ าบอด เจ ้าทัง้ หลายทีพ ่ ด ู ว่า 'ผู ้ใด ่ สาบานด ้วยพระวิหาร สิงนัน ้ เป็ นโมฆะ แต่ผู ้ใดสาบานด ้วย ทองคําของพระวิหาร ผู ้นัน ้ เป็ นลูกหนี'้ 17 โอ ้คนโง่เขลาและตาบอด สิง่ ใดสําคัญกว่ากัน ระหว่าง ิ ธิ?์ ทองคําหรือพระวิหารทีท ่ ําให ้ทองคําศักดิส ์ ท 18 และผู ้ใดสาบานด ้วยแท่นบูชา แท่นนัน ้ ก็ไม่มผ ี ล แต่ผู ้ใด สาบานด ้วยเครือ ่ งบูชาบนแท่นนัน ้ ผู ้นัน ้ ก็มค ี วามผิด 19 โอ ้คนโง่เขลาและตาบอดทัง้ หลาย เพราะว่าอะไรจะ สําคัญกว่ากัน เครือ ่ งบูชาหรือแท่นบูชาทีท ่ ําให ้เครือ ่ งบูชา ิ ธิ?์ ศักดิส ์ ท 20 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดจะสาบานด ้วยแท่นบูชา ก็สาบานด ้วย แท่นบูชานัน ้ และด ้วยทุกสิง่ บนนัน ้ ด ้วย 21 และผู ้ใดจะสาบานโดยพระวิหารก็สาบานโดยพระวิหาร และโดยพระองค์ผู ้ประทับในนัน ้ ด ้วย 22 และผู ้ใดจะสาบานด ้วยสวรรค์ ก็สาบานด ้วยพระทีน ่ ั่งของ พระเจ ้า และด ้วยพระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่งนัน ้ ่ ใจ 23 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ คด เพราะพวกท่านถวายทศางค์ของสะระแหน่ ยีห ่ ร่า และ ยีห ่ ร่า แต่พวกท่านละเลยเรือ ่ งสําคัญในธรรมบัญญัต ิ ความ ่ พวกท่านควรทํา ยุตธิ รรม ความเมตตากรุณา และความเชือ สิง่ เหล่านี้ แต่ไม่ควรละเลยเรือ ่ งอืน ่ 24 โอ ้บรรดาผู ้นํ าทางทีต ่ าบอด ซึง่ กรองยุงแต่กลืนอูฐเข ้าไป ่ ใจ 25 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และฟาริส ี คนหน ้าซือ คด เพราะว่าพวกท่านกลับขัดเกลาถ ้วยชามภายนอก แต่ ภายในถ ้วยชามนัน ้ เต็มไปด ้วยการฉ ้อโกงและการเกิน ขอบเขต
บทที่ 24 1 แล ้วพระเยซูเสด็จออกจากพระวิหาร และเหล่าสาวกของ ้ าคารต่างๆ ในพระวิหารให ้ พระองค์มาหาพระองค์เพือ ่ ชีอ พระองค์เห็น 2 พระเยซูจงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ท่านไม่เห็นสิง่ เหล่านีเ้ ลย หรือ? เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า จะไม่มห ี น ิ ก ้อนใด เหลืออยูซ ่ ้อนทับกันอยูท ่ น ี่ โี่ ดยทีไ่ ม่ถก ู ทิง้ ลง” 3 เมือ ่ พระองค์ประทับอยูบ ่ นภูเขามะกอกเทศ พวกสาวกเข ้า มาหาพระองค์เป็ นส่วนตัว ทูลว่า "ขอทรงบอกพวกเราว่า เหตุการณ์เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ เมือ ่ ใด และอะไรเป็ นสัญญาณการ ้ สุดของโลก" เสด็จมาของพระองค์ และการสิน 4 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า " จงระวังอย่าให ้ผู ้ใดล่อลวงพวก ท่านให ้หลง" 5 เพราะว่าจะมีคนจํานวนมากมาอ ้างพระนามของเรา โดย กล่าวว่า เราเป็ นพระคริสต์ และจะหลอกลวงคนเป็ นอันมาก 6 และท่านทัง้ หลายจะได ้ยินเรือ ่ งสงครามและข่าวลือเรือ ่ ง ่ สงคราม จงระวังอย่าตกใจเลย เพราะว่าสิงเหล่านีต ้ ้องเกิดขึน ้ แต่ยังไม่ถงึ ทีส ่ ด ุ
18
แมทธิว
เพราะว่าประชาชาติจะลุกขึน ้ ต่อสู ้ประชาชาติ และอาณาจักร ต่อสู ้อาณาจักร ทัง้ จะเกิดความอดอยาก โรคระบาด และ แผ่นดินไหวในทีต ่ า่ งๆ 8 สิง่ เหล่านีเ้ ป็ นการเริม ่ ต ้นของความโศกเศร ้า 9 แล ้วพวกเขาจะมอบท่านทัง้ หลายไว ้ให ้ทนทุกข์ทรมาน และจะฆ่าท่านเสีย และท่านทัง้ หลายจะถูกเกลียดชังจาก ่ ของเรา บรรดาประชาชาติเพราะชือ 10 ในเวลานัน ้ คนเป็ นอันมากจะสะดุดกัน และจะทรยศกัน และจะเกลียดชังกัน 11 และจะมีผู ้เผยพระวจนะเท็จจํานวนมากเกิดขึน ้ และ หลอกลวงคนเป็ นอันมาก 12 และเพราะความชัว่ จะทวีขน ึ้ ความรักของคนเป็ นอันมาก จะเย็นชาลง 13 แต่ผู ้ใดทนได ้จนถึงทีส ่ ด ุ ผู ้นัน ้ จะรอด 14 และข่าวประเสริฐเรือ ่ งอาณาจักรนีจ ้ ะถูกประกาศไปทั่วโลก ให ้เป็ นพยานแก่บรรดาประชาชาติ แล ้วจุดจบจะมาถึง 15 เมือ ่ พวกท่านเห็นสิง่ น่าสะอิดสะเอียนซึง่ ทําให ้เกิดความรก ร ้างว่างเปล่า ตามทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะดาเนียลได ้กล่าวถึงนัน ้ ั ดิส ิ ธิ์ (ผู ้ใดอ่านก็จงเข ้าใจเถิด) ตัง้ อยูใ่ นสถานทีศ ่ ก ์ ท 16 เวลานัน ้ ให ้ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นยูเดียหนีไปทีภ ่ เู ขา 17 ผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นหลังคาบ ้านอย่าลงมาเอาสิง่ ของออกจากบ ้าน ของตน ้ ผ ้าของตน 18 ผู ้ทีอ ่ ยูต ่ ามทุง่ นาก็อย่ากลับไปเอาเสือ 19 และวิบต ั แ ิ ก่หญิงทีม ่ ค ี รรภ์และผู ้ทีใ่ ห ้นมลูกในยุคนัน ้ ! 20 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงอธิษฐานว่าอย่าให ้การหนีของท่าน เกิดขึน ้ ในฤดูหนาวหรือในวันสะบาโต 21 เพราะในครัง้ นัน ้ จะมีความทุกข์ลําบากใหญ่หลวงอย่างที่ ไม่เคยมีตงั ้ แต่เริม ่ โลกมาจนถึงเวลานี้ และจะไม่มต ี อ ่ ไปอีก เลย ้ ลง ก็จะไม่มม 22 ถ ้ามิได ้ทรงให ้วันเหล่านัน ้ สัน ี นุษย์คนใดรอด ้ ลง ได ้ แต่เพราะเห็นแก่ผู ้ทีถ ่ ก ู เลือก จึงทรงให ้วันเหล่านัน ้ สัน 23 ถ ้าผู ้ใดบอกพวกท่านว่า ดูเถิด พระคริสต์อยูท ่ น ี่ ี่ หรือ อยูท ่ ี่ ่ เลย นั่น อย่าเชือ 24 เพราะจะมีพระคริสต์ปลอมและผู ้เผยพระวจนะปลอม เกิดขึน ้ และจะแสดงหมายสําคัญและการอัศจรรย์ใหญ่ๆ เพือ ่ ว่าถ ้าเป็ นไปได ้ พวกเขาจะหลอกลวงผู ้ทีไ่ ด ้รับเลือกแม ้แต่คน เดียวได ้ 25 ดูเถิด เราได ้บอกท่านทัง้ หลายไว ้ก่อนแล ้ว 26 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าใครจะบอกพวกท่านว่า ดูเถิด พระองค์อยู่ ในถิน ่ ทุรกันดาร ก็อย่าออกไปเลย ดูเถิด พระองค์อยูใ่ นห ้อง ่ เลย ลับ ก็อย่าเชือ 27 เพราะว่าฟ้ าแลบมาจากทิศตะวันออก และส่องไปจนถึง ทิศตะวันตกฉั นใด การเสด็จมาของบุตรมนุษย์ก็จะเป็ นอย่าง นัน ้ ฉั นนัน ้ 28 เพราะว่าซากสัตว์อยูท ่ ไี่ หน นกอินทรีก็จะมารวมกันทีน ่ ั่น 29 ทันใดนัน ้ ภายหลังจากความทุกข์ยากในวันเหล่านัน ้ ดวง ่ งแสง และดวงดาวจะ อาทิตย์จะมืดลง และดวงจันทร์จะไม่สอ ่ สะเทือน ร่วงหล่นจากสวรรค์ และพลังอํานาจของสวรรค์จะสัน 30 แล ้วหมายสําคัญแห่งบุตรมนุษย์จะปรากฏในสวรรค์ และ บรรดาเผ่าพันธุท ์ งั ้ หลายบนแผ่นดินโลกจะครํ่าครวญ และจะ เห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆแห่งสวรรค์ พร ้อมด ้วยฤทธิเ์ ดช และพระสิรริ งุ่ โรจน์ยงิ่ ใหญ่ 31 และพระองค์จะทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไปด ้วยเสียง แตรอันดัง และทูตสวรรค์เหล่านัน ้ จะรวบรวมผู ้ทีพ ่ ระองค์ ่ ศ เลือกสรรไว ้จากสีท ิ ตัง้ แต่ขอบฟ้ าข ้างหนึง่ จนสุดขอบฟ้ า ข ้างหนึง่ 32 จงเรียนรู ้คําอุปมาเรือ ่ งต ้นมะเดือ ่ เมือ ่ กิง่ อ่อนและออกใบ แล ้ว พวกท่านก็รู ้ว่าฤดูร ้อนใกล ้เข ้ามาแล ้ว
33 ฉะนัน ้ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นสิง่ เหล่านัน ้ ทัง้ หมด ก็จงรู ้ว่า สิง่ เหล่านัน ้ ใกล ้จะมาถึงแล ้ว คืออยูท ่ ป ี่ ระตู 34 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ชัว่ อายุคนนีจ ้ ะไม่ลว่ งไป จนกว่าทุกสิง่ เหล่านีจ ้ ะสําเร็จ ้ ไป แต่ถ ้อยคําของเราจะไม่สญ ้ ไป 35 ฟ้ าและดินจะสูญสิน ู สิน 36 แต่วันนัน ้ และชัว่ โมงนัน ้ ไม่มใี ครรู ้ แม ้แต่ทต ู สวรรค์ใน สวรรค์ก็ไม่รู ้ รู ้แต่พระบิดาของเราเท่านัน ้ 37 ในสมัยของโนอาห์เป็ นอย่างไร การเสด็จมาของบุตร มนุษย์ก็จะเป็ นอย่างนัน ้ เช่นกัน 38 เพราะว่าเมือ ่ ก่อนนํ้ าท่วมโลกนัน ้ คนทัง้ หลายกินดืม ่ แต่งงานและยกให ้เป็ นสามีภรรยากัน จนถึงวันทีโ่ นอาห์เข ้า ในเรือ 39 และไม่รู ้เลยจนกระทั่งนํ้ าท่วมมาและพาพวกเขาไปหมด ้ ดังนัน สิน ้ การเสด็จมาของบุตรมนุษย์ก็จะเป็ นอย่างนัน ้ เช่นกัน 40 เมือ ่ นัน ้ สองคนจะอยูใ่ นทุง่ นา คนหนึง่ จะถูกรับไป อีกคน หนึง่ จะถูกละไว ้ 41 สตรีสองคนจะกําลังบดข ้าวอยูท ่ โี่ รงสี คนหนึง่ จะถูกพาไป อีกคนหนึง่ จะถูกละไว ้ 42 เพราะฉะนัน ้ จงเฝ้ าระวังอยู่ เพราะพวกท่านไม่รู ้ว่าพระ เจ ้าของพวกท่านจะเสด็จมาเมือ ่ ใด 43 แต่จงรู ้ไว ้ว่า หากเจ ้าของบ ้านรู ้ว่าขโมยจะมายามใด เขา จะเฝ้ าระวังและจะไม่ยอมให ้โจรบุกเข ้าไปในบ ้านของเขา 44 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเตรียมพร ้อมไว ้ เพราะว่าใน ชัว่ โมงทีท ่ า่ นไม่คด ิ นัน ้ บุตรมนุษย์จะเสด็จมา ื่ สัตย์และฉลาด ทีน 45 แล ้วใครเป็ นผู ้รับใช ้ทีซ ่ อ ่ ายได ้ตัง้ ไว ้ให ้ ดูแลคนใช ้ในบ ้าน เพือ ่ แจกอาหารให ้พวกเขาตามเวลา? 46 ผู ้รับใช ้ผู ้นัน ้ ย่อมเป็ นสุข เมือ ่ นายของเขามาพบว่าเขา กระทําอยูเ่ ช่นนัน ้ 47 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า นายจะตัง้ เขาไว ้ให ้เป็ น ผู ้ปกครองดูแลทรัพย์สมบัตท ิ งั ้ หมดของเขา 48 แต่ถ ้าข ้ารับใช ้ชัว่ นัน ้ คิดในใจว่า ‘นายของข ้าพเจ ้ามาช ้า’ 49 และจะเริม ่ ตีเพือ ่ นผู ้รับใช ้ของเขาและกินและดืม ่ กับคนเมา 50 นายของผู ้รับใช ้ผู ้นัน ้ จะมาในวันทีเ่ ขาไม่คด ิ และในชัว่ โมง ทีเ่ ขาไม่รู ้ตัว ้ ๆ และกําหนดให ้เขาไปอยูก 51 และจะตัดเขาออกเป็ นชิน ่ บ ั ่ ใจคด ทีน พวกคนหน ้าซือ ่ ั่นจะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ ว ฟั น บทที่ 25 1 แล ้วอาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปรียบเหมือนหญิงพรหมจารี สิบคนซึง่ ถือตะเกียงของตนออกไปต ้อนรับเจ ้าบ่าว 2 ในจํานวนนัน ้ มีคนฉลาดห ้าคน อีกห ้าคนเป็ นคนโง่ 3 พวกทีโ่ ง่เขลาเอาตะเกียงของตนไป แต่ไม่เอานํ้ ามันไป ด ้วย 4 แต่คนฉลาดนัน ้ เอานํ้ ามันใส่ภาชนะไปกับตะเกียงของตน ด ้วย 5 เมือ ่ เจ ้าบ่าวยังรออยู่ พวกเขาก็หลับและหลับไป 6 ครัน ้ เวลาเทีย ่ งคืนก็มเี สียงร ้องว่า “เจ ้าบ่าวมาแล ้ว จง ออกไปรับท่านเถิด” 7 จากนัน ้ สาวพรหมจารีเหล่านัน ้ ก็ลก ุ ขึน ้ ตกแต่งตะเกียงของ ตน 8 คนโง่ก็พด ู กับคนฉลาดว่า จงแบ่งนํ้ ามันของคุณให ้เราบ ้าง เพราะตะเกียงของเราดับแล ้ว 9 แต่พวกทีม ่ ป ี ั ญญาตอบว่า ไม่ได ้หรอก เดีย ๋ วของจะไม่พอ ้ สําหรับเราและพวกท่าน พวกท่านจงไปหาคนขายแล ้วซือ สําหรับพวกท่านเองดีกว่า ้ เจ ้าบ่าวก็มาถึง และผู ้ทีพ 10 เมือ ่ พวกเขากําลังไปซือ ่ ร ้อม แล ้วก็ได ้เข ้าไปกับเจ ้าบ่าวในงานแต่งงาน แล ้วประตูก็ปิด
19
แมทธิว
11 ภายหลังหญิงพรหมจารีคนอืน ่ ๆ ก็มาร ้องว่า “ท่านเจ ้าข ้า ท่านเจ ้าข ้า เปิ ดประตูให ้พวกเราด ้วย” 12 แต่ทา่ นตอบว่า เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า เรา ไม่รู ้จักท่าน 13 เพราะฉะนัน ้ จงเฝ้ าระวังอยู่ เพราะท่านทัง้ หลายไม่รู ้ว่า พระบุตรมนุษย์จะเสด็จมาเมือ ่ ใดหรือเวลาใด 14 เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์นัน ้ เปรียบเหมือนชายคน หนึง่ จะเดินทางไปเมืองไกล จึงเรียกบรรดาผู ้รับใช ้ของตนมา แล ้วมอบทรัพย์สมบัตข ิ องตนให ้แก่พวกเขา 15 และท่านให ้ห ้าทาเลนต์แก่คนหนึง่ สองทาเลนต์แก่คน หนึง่ หนึง่ ทาเลนต์ แต่ละคนตามความสามารถของตน แล ้ว ท่านก็ออกเดินทางทันที 16 แล ้วคนทีไ่ ด ้รับห ้าทาเลนต์นัน ้ ก็ไปค ้าขายด ้วยทาเลนต์นัน ้ แล ้วได ้กําไรเพิม ่ อีกห ้าทาเลนต์ 17 และคนทีไ่ ด ้รับสองอย่างนัน ้ ก็กําไรมาอีกสองด ้วย 18 ส่วนผู ้ทีไ่ ด ้รับเงินเพียงหยดเดียวไปขุดดินและซ่อนเงิน ของนายเขาไว ้ 19 เมือ ่ ล่วงไปเป็ นเวลานาน นายของผู ้รับใช ้เหล่านัน ้ ก็มาคิด บัญชีกบ ั พวกเขา 20 และคนทีไ่ ด ้รับห ้าทาเลนต์ก็เอาอีกห ้าทาเลนต์มาด ้วย กล่าวว่า 'ท่านเจ ้าข ้า ท่านได ้มอบห ้าทาเลนต์ให ้กับข ้าพเจ ้า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าได ้กําไรมาอีกห ้าทาเลนต์' 21 นายของเขาได ้กล่าวแก่เขาว่า ดีแล ้ว เจ ้าเป็ นผู ้รับใช ้ทีด ่ ี ่ สัตย์ เจ ้าซือ ่ สัตย์ในของเล็กน ้อย เราจะตัง้ เจ ้าให ้ดูแล และซือ ของมาก เจ ้าจงร่วมยินดีกบ ั นายของเจ ้าเถิด 22 ผู ้ทีไ่ ด ้รับสองทาเลนต์มาแจ ้งว่า ท่านเจ ้าข ้า ท่านได ้มอบ สองทาเลนต์ให ้กับข ้าพเจ ้า นีแ ่ น่ะ ข ้าพเจ ้าได ้กําไรมาอีกสอง ทาเลนต์ 23 นายของเขาได ้กล่าวแก่เขาว่า ดีแล ้ว เจ ้าเป็ นผู ้รับใช ้ทีด ่ ี ่ สัตย์ เจ ้าซือ ่ สัตย์ในของเล็กน ้อย เราจะตัง้ เจ ้าให ้ดูแล และซือ ของมาก เจ ้าจงร่วมยินดีกบ ั นายของเจ ้าเถิด 24 แล ้วคนทีไ่ ด ้รับทาเลนต์เดียวมาแจ ้งว่า “ท่านเจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าทราบอยูว่ า่ ท่านเป็ นคนเข ้มงวด เก็บเกีย ่ วสิง่ ทีท ่ า่ น ่ ไม่ได ้หว่าน และรวบรวมสิงทีท ่ า่ นไม่ได ้โปรยปราย 25 ข ้าพเจ ้ากลัวจึงไปซ่อนเงินตะลันต์ของท่านไว ้ในดิน ดูเถิด นั่นแหละคือเงินตะลันต์ของท่าน 26 นายของเขาตอบเขาว่า เจ ้าข ้าชัว่ ช ้าและเกียจคร ้าน เจ ้ารู ้ ว่าเราเก็บเกีย ่ วสิง่ ทีเ่ ราไม่ได ้หว่าน และรวบรวมสิง่ ทีเ่ ราไม่ได ้ โปรย 27 เพราะฉะนัน ้ เจ ้าควรเอาเงินของฉั นไปฝากไว ้ทีธ ่ นาคาร แล ้วเมือ ่ ฉั นกลับมา ฉั นก็จะได ้รับเงินของฉั นพร ้อมดอกเบีย ้ ด ้วย ิ ทา 28 เพราะฉะนัน ้ จงเอาเงินทาเลนต์จากเขาไปให ้คนทีม ่ ส ี บ เลนต์ 29 เพราะผู ้ใดมีอยูแ ่ ล ้ว จะได ้รับเพิม ่ เติมจนมีเหลือเฟื อ แต่ผู ้ ทีไ่ ม่ม ี แม ้ซึง่ เขามีอยูก ่ ็จะถูกพรากไปจากเขา 30 จงเอาข ้ารับใช ้ทีไ่ ร ้ประโยชน์นัน ้ ไปทิง้ ในทีม ่ ด ื ภายนอก ที่ นั่นจะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั น 31 เมือ ่ พระบุตรมนุษย์จะเสด็จมาด ้วยพระสิรริ งุ่ โรจน์ของ พระองค์ พร ้อมด ้วยเหล่าทูตสวรรค์ทงั ้ หมด เมือ ่ นัน ้ พระองค์ จะประทับบนพระทีน ่ ั่งแห่งพระสิรริ งุ่ โรจน์ของพระองค์ 32 และบรรดาประชาชาติทงั ้ หลายจะถูกรวบรวมไว ้ต่อพระ พักตร์พระองค์ และพระองค์จะแยกพวกเขาออกจากกัน เหมือนผู ้เลีย ้ งแกะแยกแกะออกจากแพะ 33 และพระองค์จะทรงตัง้ แกะไว ้ทางขวาของพระองค์ และ แพะไว ้ทางซ ้าย 34 จากนัน ้ พระราชาจะตรัสแก่ผู ้ทีอ ่ ยูท ่ างขวาของพระองค์วา่ พวกท่านทีไ่ ด ้รับพระพรจากพระบิดาของเรา จงมาสืบมรดก ราชอาณาจักรทีเ่ ตรียมไว ้สําหรับพวกท่านตัง้ แต่สร ้างโลก
35 เพราะว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้าหิว พวกท่านก็ให ้เรากิน เมือ ่ ข ้าพเจ ้า กระหาย พวกท่านก็ให ้เราดืม ่ เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเป็ นแขกแปลกหน ้า พวกท่านก็ต ้อนรับข ้าพเจ ้าไว ้ ้ ผ ้าเราสวมใส่ เรา 36 เราเปลือยกายและท่านก็ได ้ให ้เสือ เจ็บป่ วยและท่านก็มาเยีย ่ มเรา เราอยูใ่ นคุกและท่านก็มาหา เรา 37 แล ้วบรรดาผู ้ชอบธรรมจะตอบพระองค์วา่ พระองค์เจ ้าข ้า เมือ ่ ใดทีข ่ ้าพระองค์เห็นพระองค์ทรงหิว และได ้เลีย ้ งพระองค์ หรือทรงกระหายนํ้ า และได ้ให ้พระองค์ดม ื่ ? 38 เมือ ่ ใดทีเ่ ราเห็นเจ ้าเป็ นแขกแปลกหน ้าและรับไว ้ หรือเห็น ้ ผ ้าให ้เจ ้า? เจ ้าเปลือยกายและสวมเสือ 39 หรือเมือ ่ ไรพวกเราเห็นท่านเจ็บป่ วยหรืออยูใ่ นคุก และ ได ้มาเยีย ่ มท่าน? 40 และพระมหากษั ตริยจ ์ ะทรงตอบและตรัสแก่พวกเขาว่า เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า สิง่ ใดทีท ่ า่ นได ้ทําแก่พ ี่ น ้องของเราผู ้ตํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ คนหนึง่ ท่านก็ได ้ทําแก่เราด ้วย 41 แล ้วพระองค์จะตรัสแก่พวกทีอ ่ ยูท ่ างซ ้ายว่า พวกเจ ้าผู ้ถูก สาปแช่ง จงออกไปจากเรา ไปสูไ่ ฟนิรันดร์ทเี่ ตรียมไว ้สําหรับ มารและเหล่าทูตสวรรค์ของมัน 42 เพราะว่าเราหิวและท่านก็มไิ ด ้ให ้เรากิน เรากระหายนํ้ าและ ท่านก็มไิ ด ้ให ้เราดืม ่ 43 ข ้าพระองค์เป็ นแขกแปลกหน ้า และท่านก็ไม่ต ้อนรับข ้า ้ ผ ้าข ้า พระองค์ไว ้ ข ้าพระองค์เปลือยกาย ท่านก็ไม่ได ้ให ้เสือ พระองค์สวม ข ้าพระองค์เจ็บป่ วยและอยูใ่ นคุก และท่านก็ ไม่ได ้มาเยีย ่ มข ้าพระองค์ 44 แล ้วพวกเขาทัง้ หลายจะตอบพระองค์วา่ ‘พระองค์เจ ้าข ้า เมือ ่ ใดทีข ่ ้าพระองค์เห็นพระองค์ทรงหิว หรือทรงกระหายนํ้ า หรือทรงเป็ นแขกแปลกหน ้า หรือเปลือยกาย หรือประชด ประชัน หรืออยูใ่ นคุก และมิได ้ทรงปรนนิบต ั พ ิ ระองค์’ 45 แล ้วพระองค์จะทรงตอบพวกเขาว่า เราบอกความจริงแก่ ท่านทัง้ หลายว่า สิง่ ใดทีพ ่ วกท่านไม่ได ้ทําแก่คนตํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ คนหนึง่ ในพวกนี้ ท่านก็ไม่ได ้ทําแก่เราเช่นกัน 46 และพวกนีจ ้ ะต ้องไปรับโทษทัณฑ์ชวั่ นิรันดร์ แต่ผู ้ชอบ ่ ธรรมจะเข ้าสูชวี ต ิ นิรันดร์ บทที่ 26 1 เมือ ่ พระเยซูทรงจบถ ้อยคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่ เหล่าสาวกของพระองค์วา่ 2 พวกท่านรู ้ว่าอีกสองวันจะถึงวันฉลองปั สกา และบุตรมนุษย์ จะต ้องถูกทรยศให ้ตรึงกางเขน 3 ครัง้ นัน ้ พวกหัวหน ้าปุโรหิต พวกธรรมาจารย์ และพวกผู ้ เฒ่าของประชาชนก็ประชุมกันทีค ่ ฤหาสน์ของมหาปุโรหิต ผู ้มี นามว่าคายาฟาส 4 และปรึกษากันเพือ ่ จะจับพระเยซูด ้วยอุบายแล ้วฆ่าพระองค์ 5 แต่พวกเขากล่าวว่า อย่าทําในวันฉลองเลย เพือ ่ ว่า ประชาชนจะได ้ไม่วน ุ่ วาย 6 ครัน ้ พระเยซูประทับอยูใ่ นหมูบ ่ ้านเบธานี ในบ ้านของซีโมน คนโรคเรือ ้ น 7 มีสตรีคนหนึง่ ถือกล่องหินอ่อนบรรจุนํ้ามันหอมราคาแพง มากมาหาพระองค์ แล ้วเทนํ้ ามันนัน ้ ลงบนศีรษะของพระองค์ ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังนั่งรับประทานอาหาร 8 เมือ ่ เหล่าสาวกของพระองค์เห็นดังนัน ้ ก็ไม่พอใจ จึงพูดกัน ว่า เหตุใดจึงทําให ้ของเหล่านีส ้ ญ ู เปล่าไป เพราะนํ้ ามันหอมนีอ ้ าจขายได ้มาก แล ้วแจกให ้คนยากจนได ้ 10 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบแล ้ว จึงตรัสแก่พวกเขาว่า “ ทําไม เจ ้าจึงกวนใจหญิงนัน ้ เพราะนางได ้กระทําการดีแก่เรา” 11 เพราะว่าคนจนอยูก ่ บ ั ท่านเสมอ แต่เราไม่อยูก ่ บ ั ท่านเสมอ
20
แมทธิว
12 เพราะนางได ้เทนํ้ ามันหอมนีบ ้ นกายข ้าพเจ ้า ก็เพือ ่ งานฝั ง ศพของข ้าพเจ ้า 13 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ทุกทีท ่ ข ี่ า่ วประเสริฐ นีถ ้ ก ู ประกาศไปทั่วโลก สถานทีท ่ ห ี่ ญิงคนนีก ้ ระทําก็จะถูกเล่า ขานเพือ ่ เป็ นทีร่ ะลึกถึงเธอ ่ ยูดาส อิสคาริ 14 จากนัน ้ คนหนึง่ ในพวกสาวกสิบสองคน ชือ โอท ไปหาพวกปุโรหิตใหญ่ 15 แล ้วตรัสแก่พวกเขาว่า “ถ ้าข ้าพเจ ้าจะมอบเขาให ้แก่ทา่ น เจ ้าจะให ้ข ้าพเจ ้าเท่าไร” พวกเขาจึงทําพันธสัญญากับเขา ด ้วยเงินสามสิบเหรียญ 16 และตัง้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมาเขาคอยหาโอกาสทีจ ่ ะทรยศ พระองค์ ้ พวกสาวกมาหา 17 ในวันแรกของเทศกาลกินขนมปั งไร ้เชือ พระเยซูและถามพระองค์วา่ "พระองค์ต ้องการให ้เราเตรียม อาหารปั สกาให ้พระองค์กน ิ ทีไ่ หน" 18 พระองค์ตรัสว่า จงเข ้าไปหาคนคนหนึง่ ในเมือง และบอก เขาว่า พระอาจารย์บอกว่า เวลาของเราใกล ้เข ้ามาแล ้ว เราจะ ฉลองปั สกาทีบ ่ ้านของท่านพร ้อมกับเหล่าสาวกของเรา 19 และสาวกเหล่านัน ้ ก็ทําตามทีพ ่ ระเยซูทรงสัง่ และ จัดเตรียมปั สกาไว ้ 20 เมือ ่ เย็นแล ้ว พระองค์ทรงร่วมประทับนั่งกับสาวกสิบสอง คน 21 เมือ ่ พวกเขากําลังรับประทานอาหาร พระองค์ตรัสว่า " เรา บอกความจริงแก่พวกท่านว่า คนหนึง่ ในพวกท่านจะทรยศต่อ เรา" 22 พวกนัน ้ มีความทุกข์โศกยิง่ นัก และต่างคนต่างถาม พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า คือข ้าพระองค์หรือ?” 23 พระเยซูจงึ ตรัสตอบว่า ผู ้ใดจุม ่ มือลงในจานร่วมกับเรา ผู ้ นัน ้ จะทรยศต่อเรา 24 บุตรมนุษย์จะเสด็จไปตามทีเ่ ขียนไว ้เกีย ่ วกับพระองค์ แต่ วิบต ั แ ิ ก่คนทีท ่ รยศบุตรมนุษย์ หากเขาไม่ได ้เกิดมา ก็คงดี สําหรับเขาแล ้ว 25 ยูดาสผู ้ทรยศพระองค์จงึ ตอบว่า “อาจารย์ คือข ้าพเจ ้าเอง หรือ” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ ท่านพูดถูก” 26 เมือ ่ พวกเขากําลังรับประทานอาหาร พระเยซูทรงหยิบ ขนมปั งมาขอบพระคุณ แล ้วหักส่งให ้เหล่าสาวกพร ้อมตรัสว่า “ จงรับไปกินเถิด นีค ่ อ ื กายของเรา” 27 แล ้วพระองค์ทรงรับถ ้วย ทรงขอบพระคุณและส่งให ้พวก เขา พร ้อมทัง้ ตรัสว่า จงดืม ่ จากถ ้วยนีก ้ น ั ทุกคนเถิด 28 เพราะนีเ่ ป็ นโลหิตของฉั นแห่งพันธสัญญาใหม่ ซึง่ ต ้อง หลัง่ เพือ ่ คนจํานวนมากเพือ ่ การอภัยบาป 29 แต่เราบอกพวกท่านว่า เราจะไม่ดม ื่ นํ้ าองุน ่ ผลนีอ ้ ก ี ต่อไป จนกว่าจะถึงวันนัน ้ ทีเ่ ราจะดืม ่ ใหม่กบ ั พวกท่านในอาณาจักร ของพระบิดาของเรา 30 และเมือ ่ พวกเขาร ้องเพลงสรรเสริญแล ้ว พวกเขาก็ออกไป ยังภูเขามะกอก 31 แล ้วพระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “ในคืนนีพ ้ วกท่านทุกคน จะสะดุดเพราะเรา เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า ‘เราจะตีผู ้เลีย ้ งแกะ และแกะในฝูงจะกระจัดกระจายไป’ 32 แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากลับคืนชีพแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะไปแคว ้นกาลิล ี ล่วงหน ้าพวกท่าน 33 เปโตรตอบพระองค์วา่ “แม ้คนทัง้ หลายจะสะดุดล ้มเพราะ ท่าน ข ้าพเจ ้าก็จะสะดุดล ้มไม่เลย” 34 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่เจ ้าว่า ใน คืนนีก ้ อ ่ นไก่ขน ั เจ ้าจะปฏิเสธเราสามครัง้ " 35 เปโตรจึงพูดกับพระองค์วา่ “แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะต ้องตาย ร่วมกับพระองค์ ข ้าพเจ ้าก็จะไม่ปฏิเสธพระองค์” สาวกทุกคน ก็พด ู เหมือนกัน
36 แล ้วพระเยซูเสด็จมาพร ้อมกับพวกเขาไปยังทีแ ่ ห่งหนึง่ เรียกว่าเกทเสมนี แล ้วตรัสกับสาวกของพระองค์วา่ “ จงนั่ง อยูท ่ น ี่ ี่ ขณะทีเ่ ราไปอธิษฐานทีโ่ น่น” 37 แล ้วพระองค์พาเปโตรกับลูกชายทัง้ สองของเศเบดีไป ด ้วย และเริม ่ มีความโศกเศร ้าและหนักใจมาก 38 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า จิตใจของเราเป็ นทุกข์โศกยิง่ นัก แทบจะตาย จงอยูท ่ น ี่ แ ี่ ละเฝ้ าระวังกับเรา 39 แล ้วเสด็จไปอีกหน่อยหนึง่ ทรงซบพระพักตร์ลงอธิษฐาน ว่า “ โอ พระบิดาของข ้าพเจ ้า ถ ้าเป็ นไปได ้ ขอให ้ถ ้วยนีผ ้ า่ น พ ้นไปจากข ้าพเจ ้าเถิด อย่างไรก็ตาม อย่าให ้เป็ นไปตามที่ ข ้าพเจ ้าปรารถนา แต่ให ้เป็ นไปตามทีพ ่ ระองค์ปรารถนา” 40 แล ้วพระองค์เสด็จมาถึงสาวกเหล่านัน ้ และทรงพบว่าพวก เขานอนหลับอยู่ จึงตรัสแก่เปโตรว่า “ เหตุใดพวกท่านจึงไม่ เฝ้ ากับเราสักชัว่ โมงหนึง่ เล่า?” 41 จงเฝ้ าระวังและอธิษฐานเพือ ่ จะไม่ให ้ตกอยูใ่ นความ ทดลอง จิตใจเต็มใจแต่เนือ ้ หนังอ่อนแอ 42 พระองค์จงึ เสด็จไปอีกครัง้ หนึง่ แล ้วอธิษฐานว่า “ ข ้าแต่ พระบิดาของข ้าพเจ ้า หากถ ้วยนีจ ้ ะผ่านพ ้นไปจากข ้าพเจ ้า ไม่ได ้ และข ้าพเจ ้าก็ต ้องดืม ่ มัน ขอให ้เป็ นไปตามพระ ประสงค์ของพระองค์” 43 ครัน ้ เสด็จกลับมาก็ทรงพบสาวกเหล่านัน ้ นอนหลับอีก เพราะตาของพวกเขาหนักอึง้ 44 แล ้วพระองค์ทรงละทิง้ พวกเขาไปแล ้วเสด็จไปอีกครัง้ หนึง่ และทรงอธิษฐานเป็ นครัง้ ทีส ่ ามโดยตรัสคําเดิมๆ อีกครัง้ 45 แล ้วพระองค์เสด็จมาหาพวกสาวกของพระองค์แล ้วตรัสว่า “พวกท่าน จงนอนต่อไปและพักผ่อนเถิด ดูเถิด เวลานัน ้ ใกล ้ เข ้ามาแล ้ว และบุตรมนุษย์จะถูกมอบไว ้ในมือของคนบาป” 46 จงลุกขึน ้ ไปกันเถิด ดูเถิด ผู ้ทีท ่ รยศต่อเรามาใกล ้แล ้ว 47 ขณะทีพ ่ ระองค์ยังตรัสอยูน ่ ัน ้ ยูดาสคนหนึง่ ในเหล่าสาวก สิบสองคนมาพร ้อมกับคนหมูม ่ ากถือดาบและกระบองมาจาก พวกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้อาวุโสของประชาชน 48 บัดนีผ ้ ู ้ทีท ่ รยศต่อพระองค์ได ้ให ้สัญญาณแก่พวกเขาโดย กล่าวว่า "ผู ้ใดทีเ่ ราจะจูบก็เป็ นผู ้นัน ้ แหละ จงจับเขาไว ้ให ้ แน่น" 49 ทันใดนัน ้ เขามาหาพระเยซูและกล่าวว่า “สวัสดีอาจารย์” จากนัน ้ เขาก็จบ ู พระองค์ 50 พระเยซูจงึ ตรัสถามเขาว่า “ เพือ ่ นเอ๋ย ท่านมาทีน ่ ท ี่ ําไม” พวกเขาจึงมาวางมือบนพระเยซูและพาพระองค์ไป 51 และดูเถิด คนหนึง่ ในพวกทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระเยซู ยืน ่ มือออกและ ชักดาบออก ฟั นผู ้รับใช ้ของมหาปุโรหิตขาดหู 52 แล ้วพระเยซูจงึ ตรัสกับเขาว่า จงเอาดาบของท่านใส่ฝัก เสีย เพราะว่าคนถือดาบทุกคนจะพินาศเพราะดาบ” 53 ท่านคิดว่าฉั นไม่สามารถอธิษฐานต่อพระบิดาของฉั นได ้ หรือ และในทันทีพระองค์จะประทานกองทูตสวรรค์มากกว่า สิบสองกองให ้แก่ฉัน? 54 แต่ถ ้าเช่นนัน ้ พระคัมภีรท ์ วี่ า่ ต ้องเป็ นเช่นนัน ้ จะสําเร็จได ้ อย่างไร? 55 ในเวลานัน ้ พระเยซูตรัสกับฝูงชนว่า “ พวกเจ ้าออกมาจับ เราเหมือนโจรถือดาบและกระบองหรือ? เรานั่งกับพวกเจ ้าทุก วันเพือ ่ สอนเราในวิหาร แต่พวกเจ ้าก็ไม่สามารถจับเราได ้ 56 แต่เหตุการณ์ทงั ้ หมดนีเ้ กิดขึน ้ เพือ ่ ให ้พระคัมภีรข ์ องผู ้เผย พระวจนะสําเร็จ ต่อมาสาวกทัง้ หมดละทิง้ พระองค์แล ้วหนีไป 57 ผู ้ทีจ ่ ับพระเยซูได ้นํ าพระองค์ไปหาคายาฟาสมหาปุโรหิต ทีซ ่ งึ่ พวกธรรมาจารย์และผู ้อาวุโสกําลังประชุมกันอยู่ 58 แต่เปโตรติดตามพระองค์ไปห่างๆ จนถึงพระราชวังของ มหาปุโรหิต แล ้วเข ้าไปนั่งกับคนใช ้เพือ ่ คอยดูวา่ เรือ ่ งจะจบ ลงอย่างไร
21
แมทธิว
้ ทุง่ หม ้อไว ้ 7 พวกเขาจึงปรึกษากันแล ้วเอาเงินทีไ่ ด ้ไปซือ สําหรับฝั งศพคนแปลกหน ้า 8 เหตุฉะนัน ้ ทุง่ นัน ้ จึงถูกเรียกว่า ทุง่ โลหิต จนถึงทุกวันนี้ 9 ครัง้ นัน ้ พระวจนะทีต ่ รัสผ่านทางผู ้เผยพระวจนะเยเรมียก ์ ็ สําเร็จ ซึง่ ว่า "และพวกเขาเอาเงินสามสิบเหรียญซึง่ เป็ นราคา ของผู ้ทีถ ่ ก ู ตีราคาไว ้ ทีบ ่ ต ุ รหลานของอิสราเอลบางคนตีราคา ไว ้" 10 และทรงมอบให ้แก่ทงุ่ ของช่างปั น ้ หม ้อ ตามทีพ ่ ระเจ ้าทรง มอบหมายแก่ฉัน 11 และพระเยซูทรงยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าผู ้ว่าราชการ ผู ้ว่าราชการจึง ถามพระองค์วา่ “ท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องพวกยิวใช่ไหม” พระ เยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ ท่านพูดถูก” 12 และเมือ ่ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้เฒ่าได ้กล่าวโทษ พระองค์ พระองค์ก็ไม่ได ้ทรงตอบสิง่ ใดเลย 13 แล ้วปิ ลาตจึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “ท่านไม่ได ้ยินหรือว่า เขากล่าวเรือ ่ งเป็ นอันมากกล่าวโทษท่านเท่าไร?” 14 แต่พระองค์มไิ ด ้ทรงตอบเขาสักคําเดียว จนผู ้ว่าราชการ ประหลาดใจยิง่ นัก 15 ในงานเลีย ้ งนัน ้ ผู ้ว่าราชการมักจะปล่อยนักโทษให ้ ประชาชน ตามทีป ่ ระชาชนต ้องการ ่ บารับบัส 16 ในเวลานัน ้ พวกเขามีนักโทษสําคัญคนหนึง่ ชือ 17 เมือ ่ พวกเขามารวมกันแล ้ว ปิ ลาตจึงถามพวกเขาว่า “ท่าน ต ้องการให ้เราปล่อยใคร บาราบัสหรือเยซูซงึ่ เรียกว่าพระ คริสต์” 18 เพราะท่านรู ้ว่าเขาทัง้ หลายได ้ช่วยท่านไว ้ด ้วยความอิจฉา 19 เมือ ่ เขามาประทับนั่งทีบ ่ ล ั ลังก์พพ ิ ากษา ภรรยาของเขาก็ ส่งข่าวไปหาเขาว่า “อย่าได ้ยุง่ กับผู ้ชอบธรรมคนนัน ้ เลย เพราะวันนีข ้ ้าพเจ ้าต ้องทนทุกข์มากในฝั นเพราะเขา” 20 แต่พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกผู ้เฒ่าก็ยย ุ งฝูงชนให ้ถาม บารับบัสแล ้วฆ่าพระเยซูเสีย 21 ผู ้ว่าราชการจึงถามพวกเขาว่า “พวกเจ ้าต ้องการให ้เรา ปล่อยสองคนนัน ้ คนใด?” พวกเขาตอบว่า “บารับบัส” 22 ปี ลาตจึงถามพวกเขาว่า “ถ ้าอย่างนัน ้ ฉั นจะทําอย่างไรกับ พระเยซูทเี่ รียกว่าพระคริสต์” พวกเขาทัง้ หมดก็พด ู กับเขาว่า “ให ้ตรึงเขาไว ้ทีก ่ างเขน” 23 ผู ้ว่าราชการจึงถามว่า “ทําไม เขาได ้ทําชัว่ อะไร” แต่พวก เขากลับร ้องตะโกนมากขึน ้ ว่า “ให ้ตรึงเขาไว ้ทีไ่ ม ้กางเขน” 24เมือ ่ ปี ลาตเห็นว่าตนไม่สามารถเอาชีวต ิ รอดได ้เลย แต่กลับ เกิดการจลาจลขึน ้ จึงเอานํ้ าล ้างมือต่อหน ้าฝูงชนแล ้วกล่าว ว่า “ข ้าพเจ ้าไม่มค ี วามผิดฐานฆ่าคนชอบธรรมผู ้นี้ พวกท่าน จงจัดการเรือ ่ งนีเ้ อง” 25 แล ้วคนทัง้ หลายก็ตอบว่า โลหิตของเขาจงตกอยูแ ่ ก่เรา และแก่บต ุ รทัง้ หลายของเรา 26 แล ้วท่านปล่อยบารับบัสให ้พวกเขา และเมือ ่ ท่านได ้เฆีย ่ น ตีพระเยซูแล ้ว ท่านก็มอบพระองค์ให ้ตรึงทีก ่ างเขน 27 พวกทหารของผู ้ว่าราชการจึงนํ าพระเยซูเข ้าไปในศาลา กลาง และรวมทหารทัง้ กองไว ้กับพระองค์ ้ ผ ้าของพระองค์ออก แล ้วเอาเสือ ้ 28 แล ้วพวกเขาถอดเสือ คลุมสีแดงมาสวมให ้พระองค์ 29 เมือ ่ พวกเขาเอามงกุฎหนามมาสวมบนหัวของพระองค์ แล ้วเอาไม ้อ ้อใส่ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์ แล ้วก็คก ุ เข่าลง ต่อพระพักตร์พระองค์ และเยาะเย ้ยพระองค์วา่ “สวัสดี กษั ตริยข ์ องชาวยิว!” 30 แล ้วพวกเขาถ่มนํ้ าลายใส่พระองค์ แล ้วเอาอ ้อตีพระเศียร ของพระองค์ ้ คลุมของ 31 เมือ ่ ได ้เยาะเย ้ยพระองค์แล ้ว พวกเขาก็ถอดเสือ พระองค์ออก แล ้วสวมฉลองพระองค์ให ้พระองค์ และนํ า พระองค์ไปตรึงทีไ่ ม ้กางเขน
59 ตอนนัน ้ พวกหัวหน ้าปุโรหิต พวกผู ้เฒ่า และบรรดาสภาก็ หาพยานเท็จมากล่าวโทษพระเยซู เพือ ่ จะประหารชีวต ิ พระองค์ 60 แต่ไม่พบพยานเท็จเลย แม ้ว่าจะมีพยานเท็จจํานวนมาก มา แต่ก็ยังไม่พบเลย ในทีส ่ ด ุ มีพยานเท็จสองคนมา 61 และกล่าวว่า คนนีก ้ ล่าวว่า ฉั นสามารถทําลายพระวิหาร ของพระเจ ้า และสร ้างขึน ้ ใหม่ได ้ภายในสามวัน 62 มหาปุโรหิตจึงลุกขึน ้ กล่าวแก่พระองค์วา่ ท่านไม่ตอบ อะไรเลยหรือ? พยานหลักฐานทีก ่ ล่าวโทษท่านเหล่านีค ้ อ ื อะไร? 63 แต่พระเยซูทรงนิง่ เงียบ มหาปุโรหิตจึงตอบพระองค์วา่ “ข ้าพเจ ้าขอสาบานต่อพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์วา่ ข ้าพเจ ้า ขอให ้ท่านบอกเราว่าท่านเป็ นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ ้า หรือไม่” 64 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า เจ ้าพูดถูก แต่เราบอกเจ ้า ทัง้ หลายว่า ในเวลานีเ้ จ ้าทัง้ หลายจะเห็นบุตรมนุษย์ประทับ อยูท ่ างขวามือของผู ้ทรงฤทธานุภาพ และเสด็จมาบนเมฆ แห่งสวรรค์ ้ ของตนกล่าวว่า เขาพูดหมิน 65 จากนัน ้ มหาปุโรหิตก็ฉก ี เสือ ่ ประมาทพระเจ ้า เราต ้องการพยานอะไรอีก? ดูเถิด บัดนีท ้ า่ น ทัง้ หลายก็ได ้ยินเขาพูดหมิน ่ ประมาทพระเจ ้าแล ้ว 66 พวกท่านคิดอย่างไร? พวกเขาตอบว่า เขาต ้องโทษถึง ตาย 67 แล ้วพวกเขาถ่มนํ้ าลายใส่พระพักตร์ของพระองค์ และตี พระองค์ และคนอืน ่ ๆ ก็ตบพระองค์ด ้วยฝ่ ามือของพวกเขา 68 ตรัสว่า “พระคริสต์ จงพยากรณ์แก่เราเถิดว่า ใครตบเจ ้า?” 69 ในเวลานัน ้ เปโตรนั่งอยูน ่ อกพระราชวัง และมีสาวใช ้คน หนึง่ มาหาเขาพูดว่า “เจ ้าก็อยูก ่ บ ั เยซูแห่งแคว ้นกาลิลด ี ้วย” 70 แต่เปโตรได ้ปฏิเสธต่อหน ้าคนทัง้ ปวงว่า “ข ้าพเจ ้าไม่รู ้ว่า เจ ้าพูดอะไร” 71 ครัน ้ พระองค์ออกไปทีร่ ะเบียง มีสาวใช ้คนหนึง่ เห็นเขาจึง บอกคนทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ั่นว่า “คนนีก ้ ็อยูก ่ บ ั เยซูชาวนาซาเร็ธด ้วย” 72 แล ้วเขาปฏิเสธอีกด ้วยคําสาบานว่า "ฉั นไม่รู ้จักคนนัน ้ " 73 ครัน ้ แล ้วคนทัง้ หลายทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้นัน ้ ก็มาหาพระองค์และ กล่าวแก่เปโตรว่า "เจ ้าเองก็เป็ นคนหนึง่ ในพวกเขาด ้วยแน่ ๆ เพราะคําพูดของเจ ้าก็บง่ บอกตัวเจ ้าได ้" 74 แล ้วเขาก็เริม ่ สาปแช่งและสาบานว่า "ข ้าพเจ ้าไม่รู ้จักชาย คนนัน ้ " แล ้วไก่ก็ขน ั ทันที 75 เปโตรจึงระลึกถึงคําทีพ ่ ระเยซูตรัสกับเขาว่า ก่อนไก่ขน ั เจ ้าจะปฏิเสธเราสามครัง้ ” แล ้วเขาก็ออกไปร ้องไห ้ด ้วยความ ขมขืน ่ บทที่ 27 1 เมือ ่ รุง่ เช ้า พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกผู ้เฒ่าของประชาชน ทัง้ หมดก็ปรึกษากันเรือ ่ งพระเยซูเพือ ่ จะประหารชีวต ิ พระองค์ 2 แล ้วพวกเขามัดพระองค์ไว ้แล ้วนํ าออกไปมอบให ้แก่ปอน ทิอส ั ปี ลาตผู ้ว่าราชการ 3 เมือ ่ ยูดาสผู ้ทรยศพระองค์เห็นว่าพระองค์ถก ู ตัดสินลงโทษ ก็กลับใจ นํ าเงินสามสิบเหรียญนัน ้ ไปคืนให ้แก่หัวหน ้าปุโรหิต และผู ้เฒ่า 4 พวกเขากล่าวว่า "ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปทีท ่ รยศต่อเลือดของผู ้ บริสท ุ ธิ"์ พวกเขาจึงกล่าวว่า "แล ้วเรือ ่ งนัน ้ เกีย ่ วอะไรกับเรา" 5 แล ้วท่านก็ทงิ้ เงินเหรียญนัน ้ ไว ้ในพระวิหาร แล ้วจากไป และไปแขวนคอตาย 6 พวกหัวหน ้าปุโรหิตจึงเอาเงินนัน ้ ไปและพูดว่า “เป็ นเรือ ่ งที่ ผิดกฎหมายทีจ ่ ะเอาเงินนัน ้ ใส่ไว ้ในคลังพระวิหาร เพราะเป็ น ค่าโลหิต”
22
แมทธิว
่ ซีโมน 32 ครัน ้ ออกไปแล ้ว พวกเขาพบชาวไซรีนคนหนึง่ ชือ พวกเขาจึงเกณฑ์ให ้เขาแบกไม ้กางเขนของพระองค์ 33 เมือ ่ พวกเขามาถึงสถานทีแ ่ ห่งหนึง่ ทีเ่ รียกว่าโกลโกธา แปลว่า สถานทีก ่ ะโหลกศีรษะ 34 เขาเอานํ้ าส ้มสายชูผสมนํ้ าดีให ้พระองค์ดม ื่ และเมือ ่ พระองค์ทรงชิมแล ้ว พระองค์ก็ไม่ทรงดืม ่ 35 แล ้วพวกเขาก็ตรึงพระองค์ทก ี่ างเขน แล ้วพวกเขาก็แบ่ง ฉลองพระองค์ของพระองค์ โดยจับฉลาก เพือ ่ ให ้คําทีต ่ รัสไว ้ ้ ของเรา โดยผู ้เผยพระวจนะเป็ นจริง ซึง่ ก็คอ ื พวกเขาแบ่งเสือ ้ ของเรา ให ้กัน และพวกเขาก็จับฉลากบนเสือ 36 แล ้วพวกเขาก็นั่งดูพระองค์อยูท ่ น ี่ ั่น 37 และได ้เอาคํากล่าวหาของตนติดไว ้เหนือศีรษะของ พระองค์ โดยเขียนว่า “ผู ้นีค ้ อ ื เยซู กษั ตริยข ์ องชาวยิว” 38 คราวนัน ้ มีโจรสองคนถูกตรึงพร ้อมกับพระองค์ คนหนึง่ อยู่ ข ้างขวา และอีกคนหนึง่ อยูข ่ ้างซ ้าย 39 บรรดาผู ้ทีผ ่ า่ นไปมาต่างก็ดา่ ทอพระองค์ โดยส่ายหัวไป มา 40 และกล่าวว่า เจ ้าผู ้ทําลายพระวิหารและสร ้างขึน ้ ในสามวัน จงช่วยตัวเองเถิด ถ ้าเจ ้าเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า จงลงมา จากกางเขนเถิด 41 พวกหัวหน ้าปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์และผู ้เฒ่าก็ ล ้อเลียนพระองค์ด ้วยว่า 42 เขาช่วยคนอืน ่ ได ้ แต่ชว่ ยตัวเองไม่ได ้ ถ ้าเขาเป็ นกษั ตริย ์ ของอิสราเอล ให ้เขาลงมาจากไม ้กางเขนเดีย ๋ วนี้ แล ้วเราจะ ่ เขา เชือ 43 เขาวางใจในพระเจ ้า ถ ้าพระองค์พอพระทัยก็ให ้พระองค์ ทรงช่วยเขาเดีย ๋ วนี้ เพราะว่าเขากล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นพระ บุตรของพระเจ ้า 44 ถึงพวกโจรทีถ ่ ก ู ตรึงกับพระองค์ ก็ยังกัดพระองค์ด ้วย 45 แล ้วความมืดก็ปกคลุมทั่วแผ่นดินตัง้ แต่เวลาเทีย ่ งวันถึง บ่ายสามโมง 46 ครัน ้ เวลาประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูทรงร ้องเสียงดัง ว่า “ เอลี เอลี ลามา ซาบัคธานี” หมายความว่า “พระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้า พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ทําไมพระองค์ทรงละทิง้ ข ้าพเจ ้า?” 47 ผู ้ทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ั่นบางคนได ้ยินดังนัน ้ ก็พด ู ว่า “คนนีเ้ รียกเอลี ยาห์” 48 ทันใดนัน ้ คนหนึง่ ในพวกเขาวิง่ ไปเอาฟองนํ้ าชุบ นํ้ าส ้มสายชูเสียบกับไม ้อ ้อ แล ้วส่งให ้พระองค์ดม ื่ 49 คนอืน ่ ๆ กล่าวว่า ให ้เราคอยดูวา่ เอลียาห์จะมาช่วยเขา หรือไม่ ิ้ พระชนม์ 50 เมือ ่ พระเยซูทรงร ้องเสียงดังอีกครัง้ ก็สน 51 และดูเถิด ม่านในพระวิหารก็ฉก ี ขาดเป็ นสองท่อนตัง้ แต่ บนจนล่าง แผ่นดินก็ไหว และหินก็แตกสลาย 52 และหลุมฝั งศพก็เปิ ดออก และร่างกายของบรรดาผู ้ ิ ธิท ศักดิส ์ ท ์ ห ี่ ลับใหลก็ลก ุ ขึน ้ มาเป็ นจํานวนมาก 53 และหลังจากพระองค์ทรงคืนพระชนม์แล ้ว พระองค์ก็ออก จากอุโมงค์ฝังศพ และเสด็จเข ้าไปยังนครบริสท ุ ธิ์ และปรากฏ แก่คนเป็ นอันมาก 54 ฝ่ ายนายร ้อยและคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ซงึ่ เฝ้ าดูพระเยซู เมือ ่ เห็นแผ่นดินไหวและเหตุการณ์ตา่ งๆ ทีเ่ กิดขึน ้ พวกเขาก็กลัว ยิง่ นัก จึงพูดกันว่า “แท ้จริงพระองค์นเี้ ป็ นพระบุตรของพระ เจ ้า” 55 มีสตรีหลายคนติดตามพระเยซูจากแคว ้นกาลิลเี พือ ่ ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์อยูแ ่ ต่ไกล 56 ซึง่ มีมารียม ์ ักดาลา มารียม ์ ารดาของยากอบและโยเสส และมารดาของบุตรเศเบดีด ้วย ่ โย 57 เมือ ่ เย็นแล ้ว มีเศรษฐีคนหนึง่ จากเมืองอาริมาเธีย ชือ เซฟ ซึง่ เป็ นสาวกของพระเยซูด ้วย
58 เขาไปหาปิ ลาตและขอพระศพของพระเยซู แล ้วปิ ลาตก็ สัง่ ให ้ส่งมอบพระศพนัน ้ 59 เมือ ่ โยเซฟรับร่างนัน ้ ไปแล ้ว เขาก็เอาผ ้าลินน ิ ทีส ่ ะอาดพัน ร่างนัน ้ ไว ้ 60 แล ้วนํ าไปวางไว ้ในอุโมงค์ฝังศพใหม่ของตน ซึง่ ได ้ขุดไว ้ ในศิลา และเขากลิง้ หินใหญ่ปิดประตูอโุ มงค์ฝังศพ แล ้วจาก ไป 61 ขณะนัน ้ เอง มารียม ์ ักดาลาและมารียอ ์ ก ี คนหนึง่ นั่งอยู่ ตรงหน ้าหลุมฝั งศพ 62 วันรุง่ ขึน ้ คือวันถัดจากวันเตรียมการ พวกหัวหน ้าปุโรหิต ี ็มาหาปิ ลาต และพวกฟาริสก 63 กล่าวว่า “ท่านเจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าจําได ้ว่าคนหลอกลวงนัน ้ เมือ ่ ยังมีชวี ต ิ อยูไ่ ด ้พูดไว ้ว่า ‘ล่วงไปสามวันแล ้วเราจะเป็ นขึน ้ ใหม่’ 64 เพราะฉะนัน ้ จงสัง่ ให ้รักษาอุโมงค์ฝังศพไว ้ให ้ดีจนถึงวันที่ สาม มิฉะนัน ้ สาวกของเขาจะมาลักเอาศพไปในเวลา กลางคืน แล ้วประกาศแก่ประชาชนว่า เขาได ้คืนพระชนม์จาก บรรดาคนตายแล ้ว ฉะนัน ้ ความผิดพลาดครัง้ ล่าสุดจะเลวร ้าย ยิง่ กว่าครัง้ แรก” 65 ปี ลาตจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าจงมีคนเฝ้ ายาม ไป เถิด เฝ้ าให ้มั่นคงทีส ่ ด ุ เท่าทีท ่ ําได ้ 66 พวกเขาจึงไปทําให ้อุโมงค์ฝังศพแน่ใจ โดยปิ ดผนึกหิน และวางยามเฝ้ าไว ้ บทที่ 28 ้ วันสะบาโต เมือ 1 ครัน ้ สิน ่ รุง่ เช ้าในวันแรกของสัปดาห์ มารีย ์ มักดาลากับมารียอ ์ ก ี คนหนึง่ มาเพือ ่ ดูอโุ มงค์ฝังศพ 2 และดูเถิด เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าลง มาจากสวรรค์ เข ้ามากลิง้ หินทีป ่ ิ ดประตู แล ้วนั่งบนหินนัน ้ ้ ผ ้าของพระองค์ 3 ใบหน ้าของพระองค์เหมือนสายฟ้ า และเสือ ก็ขาวเหมือนหิมะ ่ และเป็ น 4 และเพราะกลัวทูตนัน ้ ผู ้ดูแลก็กลัวจนตัวสัน เหมือนคนตาย 5 ทูตสวรรค์จงึ ตอบสตรีนัน ้ ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเรารู ้ว่า พวกเจ ้ากําลังมาหาพระเยซูซงึ่ ถูกตรึงกางเขน” 6 พระองค์ไม่อยูท ่ น ี่ แ ี่ ล ้ว พระองค์ทรงคืนพระชนม์แล ้วตามที่ พระองค์ตรัสไว ้ จงมาดูทซ ี่ งึ่ พระเจ ้าทรงบรรทมอยู่ 7 จงรีบไปบอกพวกสาวกของพระองค์วา่ พระองค์ทรงคืนพระ ชนม์จากความตายแล ้ว และดูเถิด พระองค์เสด็จไปยังแคว ้น กาลิลก ี อ ่ นพวกท่าน พวกท่านจะเห็นพระองค์ทน ี่ ั่น ดูเถิด เรา ได ้บอกพวกท่านแล ้ว 8 แล ้วพวกเธอทัง้ หลายก็ออกไปจากอุโมงค์ฝังศพอย่าง รวดเร็ว ทัง้ ความกลัวและความปิ ตย ิ น ิ ดีเป็ นอันมาก และวิง่ ไป บอกข่าวแก่เหล่าสาวกของพระองค์ 9 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังไปบอกสาวกของพระองค์ ดูเถิด พระ เยซูทรงพบพวกเขาและตรัสว่า “สวัสดี” พวกเขาก็เข ้ามาจับ พระบาทของพระองค์ และนมัสการพระองค์ 10 แล ้วพระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “ อย่ากลัวเลย จงไปบอก พีน ่ ้องของเราให ้ไปยังแคว ้นกาลิล ี แล ้วพวกเขาจะได ้พบเรา ทีน ่ ั่น” 11 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังไป มีบางคนในพวกยามเข ้ามาใน เมือง และเล่าเหตุการณ์ทงั ้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ ให ้พวกหัวหน ้า ปุโรหิตฟั ง 12 เมือ ่ พวกเขาประชุมกับผู ้เฒ่าและปรึกษากันแล ้ว พวกเขาก็ แจกเงินจํานวนมากให ้กับทหาร 13 พูดว่า “พวกเจ ้าจงพูดว่า ‘พวกสาวกของเขามาลักเอาศพ ไปในเวลากลางคืน ขณะทีพ ่ วกเรากําลังนอนหลับอยู’่
23
แมทธิว
14 ถ ้าเรือ ่ งนีท ้ ราบถึงหูผู ้ว่าราชการ เราก็จะพูดโน ้มน ้าวเขา แล ้วปกป้ องท่านไว ้ 15 พวกเขาจึงรับเงินแล ้วทําตามทีไ่ ด ้รับคําสัง่ สอน และเรือ ่ ง นีก ้ ็ยังคงแพร่สะพัดไปในหมูพ ่ วกยิวจนถึงทุกวันนี้ 16 จากนัน ้ สาวกทัง้ สิบเอ็ดคนก็ไปยังแคว ้นกาลิล ี ถึงภูเขาที่ พระเยซูทรงกําหนดไว ้ 17 เมือ ่ พวกเขาเห็นพระองค์แล ้ว พวกเขาก็กราบพระองค์ แต่ บางคนยังสงสัยอยู่ ้ ใน 18 พระเยซูจงึ เสด็จมาตรัสแก่พวกเขาว่า “ อํานาจทัง้ สิน สวรรค์และในแผ่นดินโลกได ้รับมอบไว ้แก่เราแล ้ว” 19 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงออกไปสัง่ สอนชนทุกชาติ ให ้รับ บัพติศมาในพระนามแห่งพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณ บริสท ุ ธิ์ 20 สอนเขาให ้ถือรักษาทุกสิง่ ทีเ่ ราสัง่ พวกท่านไว ้ และดูเถิด เราจะอยูก ่ บ ั พวกท่านเสมอไป จนกว่าโลกจะสลาย อาเมน
24
พระกิตติคณ ุ ของ มาระโก
22พวกเขาประหลาดใจด ้วยคําสัง่ สอนของพระองค์ เพราะว่า ิ ธิอํานาจ ไม่ใช่เหมือน พระองค์ทรงสอนพวกเขาอย่างผู ้มีสท พวกธรรมาจารย์ 23 และมีชายคนหนึง่ ในธรรมศาลาของพวกเขามีผโี สโครก สิง และเขาร ้องตะโกนว่า 24 และกล่าวว่า “ปล่อยเราไว ้ตามลําพังเถอะ พระเยซูชาวนา ซาเร็ธ เรามีธรุ ะอะไรกับท่าน ท่านมาทําลายพวกเราหรือ ข ้าพเจ ้ารู ้จักท่านแล ้ว ท่านเป็ นใคร คือพระผู ้บริสท ุ ธิข ์ องพระ เจ ้า” 25 พระเยซูจงึ ทรงตักเตือนเขาว่า จงเงียบและออกไปจาก เขาเถิด 26 และเมือ ่ วิญญาณชัว่ ร ้ายได ้ทําร ้ายเขา และร ้องเสียงดัง เขาก็ออกไปจากเขา 27 คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจจนถามกันว่า “เรือ ่ งนีค ้ อ ื อะไร คําสอนใหม่นค ี้ อ ื อะไร เพราะว่าพระองค์ทรงใช ้อํานาจสัง่ ่ ฟั งพระองค์” วิญญาณชัว่ ร ้าย และวิญญาณเหล่านัน ้ ก็เชือ ่ เสียงของพระองค์ก็แพร่หลายไปทั่วบริเวณ 28 ทันใดนัน ้ ชือ รอบแคว ้นกาลิล ี 29 เมือ ่ พระองค์กบ ั สาวกออกจากธรรมศาลาแล ้ว พระองค์ก็ เข ้าไปในบ ้านของซีโมนและอันดรูว ์ พร ้อมกับยากอบและโย ฮัน 30 ส่วนแม่ภรรยาของซีโมนนอนป่ วยเป็ นไข ้ ทันใดนัน ้ พวก เขาจึงบอกเขาถึงเรือ ่ งของนาง 31 แล ้วท่านก็เข ้ามาจับมือเธอแล ้วพยุงเธอขึน ้ ทันใดนัน ้ ไข ้ก็ หายจากเธอ และเธอได ้ปรนนิบต ั พ ิ วกเขา 32 เมือ ่ ถึงเวลาเย็นเมือ ่ ดวงอาทิตย์ตก พวกเขาก็พาคน เจ็บป่ วยและคนถูกผีเข ้ามาหาพระองค์ 33 และคนทัง้ เมืองก็มารวมกันอยูท ่ ป ี่ ระตู 34 และพระองค์ทรงรักษาคนจํานวนมากทีเ่ จ็บป่ วยด ้วยโรค ต่างๆ และทรงขับผีออกไปมากมาย และทรงไม่ยอมให ้ผีพด ู เพราะว่ามันรู ้จักพระองค์ 35 และเมือ ่ รุง่ เช ้าพระองค์ทรงตืน ่ ขึน ้ นานก่อนรุง่ เช ้า พระองค์ ก็เสด็จออกไปยังทีเ่ ปลีย ่ วแห่งหนึง่ และทรงอธิษฐานอยูท ่ น ี่ ั่น 36 ฝ่ ายซีโมนกับพวกทีอ ่ ยูด ่ ้วยก็ตด ิ ตามไปด ้วย 37 เมือ ่ พบพระองค์แล ้ว พวกเขาจึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “ทุก คนแสวงหาพระองค์” 38 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ เราจงไปยังเมืองอืน ่ ๆ ที่ เราจะไปเพือ ่ เราจะได ้เทศนาทีน ่ ั่นด ้วย เพราะว่าเราออกมา ดังนี”้ 39 แล ้วพระองค์ทรงเทศนาในธรรมศาลาของพวกเขาทั่ว แคว ้นกาลิล ี และทรงขับผีออก 40 และมีคนโรคเรือ ้ นมาหาพระองค์ อ ้อนวอนพระองค์ แล ้ว คุกเข่าลงทูลว่า “ถ ้าพระองค์ประสงค์ พระองค์ก็สามารถทรง ทําให ้ข ้าพระองค์หายได ้” 41 พระเยซูทรงสงสารเขา จึงทรงยืน ่ พระหัตถ์แตะเขาแล ้ว ตรัสว่า “ เราพอใจแล ้ว จงสะอาดเถิด” 42 เมือ ่ พระองค์ตรัสแล ้ว โรคเรือ ้ นก็หายจากพระองค์ทันที และพระองค์ก็ทรงหายเป็ นปกติ 43 แล ้วท่านได ้สัง่ เขาอย่างเร่งรีบแล ้วส่งเขาไปทันที 44 และตรัสแก่ทา่ นว่า อย่าบอกเรือ ่ งนีก ้ บ ั ใครเลย แต่จงไป แสดงตัวแก่ปโุ รหิต และถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ การชําระตัวของ ท่านตามทีโ่ มเสสสัง่ ไว ้ เพือ ่ เป็ นพยานแก่คนเหล่านัน ้ 45 แต่เขาออกไปแล ้วเริม ่ ประกาศเรือ ่ งนัน ้ มากและแพร่งพราย ออกไปมาก จนพระเยซูไม่สามารถเข ้าในเมืองได ้อย่าง เปิ ดเผยอีกต่อไป แต่ต ้องประทับอยูภ ่ ายนอกในทีเ่ ปลีย ่ ว และ ผู ้คนจากทุกทิศทุกทางมาหาพระองค์
บทที่ 1 1 จุดเริม ่ ต ้นของข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์ พระบุตรของ พระเจ ้า 2 ตามทีเ่ ขียนไว ้ในบรรดาผู ้เผยพระวจนะว่า ดูเถิด เราจะส่ง ทูตของเราไปข ้างหน ้าท่าน ผู ้ซึง่ จะเตรียมทางไว ้ข ้างหน ้า ท่าน 3 เสียงผู ้ร ้องในถิน ่ ทุรกันดารว่า จงเตรียมทางสําหรับพระเจ ้า จงทําทางของพระองค์ให ้ตรง 4 ยอห์นทําพิธบ ี พ ั ติศมาในถิน ่ ทุรกันดาร และประกาศเรือ ่ งบัพ ติศมาแห่งการกลับใจเพือ ่ การอภัยบาป 5 และคนทั่วแคว ้นยูเดียและชาวกรุงเยรูซาเล็มก็ออกไปหา พระองค์ และรับบัพติศมาจากพระองค์ในแม่นํ้าจอร์แดน สารภาพบาปของตน ้ ผ ้าขนอูฐและมีหนังคาดเอว และกินตั๊กแตน 6 ยอห์นสวมเสือ และนํ้ าผึง้ ป่ า 7 และทรงเทศนาว่า "จะมีผู ้หนึง่ เสด็จมาภายหลังข ้าพเจ ้าซึง่ ทรงฤทธิย ์ งิ่ กว่าข ้าพเจ ้า ซึง่ ข ้าพเจ ้าไม่คค ู่ วรแม ้แต่จะก ้มลง แก ้เชือกรองเท ้าของพระองค์" 8 ฉั นให ้พวกท่านรับบัพติศมาด ้วยนํ้ า แต่พระองค์จะทรงให ้ พวกท่านรับบัพติศมาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 9 คราวนัน ้ พระเยซูเสด็จมาจากเมืองนาซาเร็ธแคว ้นกาลิล ี และทรงรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่นํ้าจอร์แดน 10 ครัน ้ พระองค์เสด็จขึน ้ จากนํ้ าแล ้ว พระองค์ก็ทรงเห็นฟ้ า เปิ ดออก และพระวิญญาณเหมือนนกพิราบเสด็จลงมาบน พระองค์ 11 และมีเสียงจากสวรรค์ตรัสว่า เจ ้าเป็ นบุตรทีร่ ักของเรา ผู ้ที่ เราพอใจมาก 12 ทันใดนัน ้ พระวิญญาณทรงนํ าเขาเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดาร ่ บ ิ วัน ถูก 13 และพระองค์ทรงอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารเป็ นเวลาสีส ซาตานทดลอง และทรงอยูก ่ บ ั สัตว์ป่า และเหล่าทูตสวรรค์มา ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ 14 ครัน ้ ยอห์นถูกจองจําแล ้ว พระเยซูเสด็จมายังแคว ้นกาลิล ี ทรงประกาศข่าวประเสริฐเรือ ่ งอาณาจักรของพระเจ ้า 15 และตรัสว่า เวลากําหนดมาถึงแล ้ว และอาณาจักรของพระ ่ ข่าวประเสริฐ เจ ้าก็ใกล ้เข ้ามาแล ้ว จงกลับใจใหม่และเชือ 16 เมือ ่ พระองค์เสด็จผ่านไปตามชายทะเลกาลิล ี พระองค์ ทรงเห็นซีโมนกับอันดรูวน ์ ้องชายของเขากําลังทอดแหอยูใ่ น ทะเล เพราะว่าทัง้ สองเป็ นชาวประมง 17 พระเยซูจงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า จงตามเรามาเถิด และเราจะ ตัง้ ท่านให ้เป็ นผู ้หาคน 18 แล ้วพวกเขาละทิง้ อวนของตนแล ้วติดตามพระองค์ทันที 19 เมือ ่ พระองค์เสด็จไปอีกหน่อยหนึง่ พระองค์ทอดพระเนตร เห็นยากอบบุตรเศเบดีและโยฮันน ้องชายของยากอบกําลัง ซ่อมอวนอยูใ่ นเรือ 20 แล ้วพระองค์ก็ทรงเรียกพวกเขาทันที แล ้วพวกเขาละทิง้ ซีเบดีบด ิ าของพวกเขาไว ้ทีเ่ รือกับลูกจ ้าง แล ้วติดตาม พระองค์ไป 21 แล ้วพระองค์กบ ั พวกเขาเข ้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม และ ทันใดนัน ้ เมือ ่ ถึงวันสะบาโต พระองค์ก็เข ้าไปในธรรมศาลา และสัง่ สอน
25
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
บทที่ 2
22 และไม่มผ ี ู ้ใดเอาเหล ้าองุน ่ ใหม่ใส่ในถุงหนังเก่า มิฉะนัน ้ เหล ้าองุน ่ ใหม่จะทําให ้ถุงหนังแตก และเหล ้าองุน ่ ก็จะหก และถุงหนังก็จะเสีย แต่เหล ้าองุน ่ ใหม่จะต ้องใส่ในถุงหนัง ใหม่ 23 ครัน ้ ถึงวันสะบาโต พระองค์ก็เสด็จผ่านทุง่ ข ้าวโพด และ เมือ ่ สาวกของพระองค์ไปเด็ดรวงข ้าวโพด พระองค์ก็ทรง กระทําดังนี้ ี งึ กล่าวกับพระองค์วา่ "ดูเถิด ทําไมในวันสะบา 24พวกฟาริสจ ิ ธิ"์ โตพวกเขาจึงทําสิง่ ทีม ่ ใิ ช่สงิ่ ศักดิส ์ ท 25แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ พวกเจ ้าไม่เคยอ่านหรือ ว่าดาวิดได ้กระทําสิง่ ใดเมือ ่ เขาขัดสนและหิวโหย ทัง้ เขาและ คนทีอ ่ ยูด ่ ้วย?” 26 ในสมัยของอาบียาธาร์มหาปุโรหิต ท่านเข ้าไปในพระ นิเวศน์ของพระเจ ้า และกินขนมปั งแสดงพระธรรมซึง่ มิควรให ้ รับประทานได ้ เว ้นแต่สําหรับปุโรหิตเท่านัน ้ และยังแจกให ้ผู ้ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านด ้วย 27 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า วันสะบาโตนัน ้ ทรงสร ้างขึน ้ เพือ ่ มนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์สร ้างขึน ้ เพือ ่ วันสะบาโต 28 เพราะฉะนัน ้ บุตรมนุษย์จงึ เป็ นเจ ้านายเหนือวันสะบาโต ด ้วย
1 แล ้วภายหลังอีกไม่กวี่ ัน พระองค์ก็เสด็จเข ้าไปในเมืองคาเ ปอรนาอุมอีก และมีคนบอกว่าพระองค์อยูใ่ นบ ้าน 2 ทันใดนัน ้ มีคนเป็ นอันมากมารวมกันจนไม่มท ี ใี่ ห ้รับ แม ้ กระนัน ้ ก็ไม่ถงึ ขนาดทีร่ ออยูห ่ น ้าประตูด ้วยซํ้า แล ้วพระองค์ก็ ทรงเทศนาพระวจนะแก่พวกเขา 3 และเขาทัง้ หลายไปหาพระองค์ แล ้วนํ าคนเป็ นอัมพาตคน ่ นมาด ้วย หนึง่ ซึง่ มีลก ู สีค 4 ครัน ้ เข ้าไปใกล ้เขาไม่ไหวเพราะเหตุบบ ี รัด จึงเปิ ดหลังคา ตรงทีเ่ ขาอยูอ ่ อก แล ้วรือ ้ หลังคาออก จากนัน ้ จึงหย่อนเตียงที่ คนเป็ นอัมพาตนอนอยูล ่ งมา ่ ของพวกเขา จึงตรัสกับคน 5 เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นความเชือ เป็ นอัมพาตว่า “ ลูกเอ๋ย บาปของเจ ้าได ้รับการอภัยแล ้ว” 6 แต่พวกธรรมาจารย์บางคนนั่งอยูท ่ น ี่ ั่น และคิดในใจว่า 7 เหตุใดคนนีจ ้ งึ พูดหมิน ่ ประมาทพระเจ ้าอย่างนี้ ใครจะอภัย บาปได ้นอกจากพระเจ ้าเท่านัน ้ ? 8 และทันใดนัน ้ เมือ ่ พระเยซูทรงรับรู ้ในวิญญาณของพระองค์ ว่าพวกเขาคิดเช่นนีภ ้ ายในใจ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ทําไมพวกท่านจึงคิดเรือ ่ งเหล่านีอ ้ ยูใ่ นใจ?” 9 การพูดกับคนเป็ นอัมพาตว่า บาปของคุณได ้รับการอภัย แล ้ว หรือพูดว่า จงลุกขึน ้ ยกเตียงแล ้วเดินไป นัน ้ จะง่ายกว่า กัน ิ ธิอํานาจบน 10 แต่เพือ ่ ให ้พวกท่านรู ้ว่าบุตรมนุษย์มส ี ท แผ่นดินโลกทีจ ่ ะอภัยบาปได ้ (พระองค์ตรัสแก่คนเป็ นอัมพาต ว่า) 11 เราบอกเจ ้าว่า จงลุกขึน ้ ยกทีน ่ อนของเจ ้า และกลับไป บ ้านของเจ ้าเถิด 12 แล ้วทันใดนัน ้ ท่านก็ลก ุ ขึน ้ ยกเตียงออกไปต่อหน ้าคน ทัง้ หมด ทําเอาคนทัง้ หมดประหลาดใจและสรรเสริญพระเจ ้า ว่า “เราไม่เคยเห็นเช่นนีม ้ าก่อน” 13 แล ้วพระองค์เสด็จไปตามฝั่ งทะเลอีก และฝูงชนทัง้ หมด มาหาพระองค์ แล ้วพระองค์ก็ทรงสัง่ สอนพวกเขา 14 เมือ ่ พระองค์กําลังเสด็จไป พระองค์เห็นเลวีบต ุ รอัลเฟอัส กําลังนั่งอยูท ่ ด ี่ า่ นเก็บเงิน จึงตรัสกับเลวีวา่ “ จงตามเรามา” เลวีจงึ ลุกขึน ้ ติดตามพระองค์ไป 15 เมือ ่ พระเยซูทรงเสวยพระกระยาหารอยูใ่ นบ ้านของ พระองค์ มีคนเก็บภาษี และคนบาปจํานวนมากมานั่งร่วมโต๊ะ กับพระองค์และกับเหล่าสาวกของพระองค์ เพราะมีหลายคน ติดตามพระองค์ไป 16 เมือ ่ พวกธรรมาจารย์และฟาริสเี ห็นพระองค์ทรงรับประทาน อาหารร่วมกับคนเก็บภาษี และคนบาป พวกเขาก็ถามสาวก ของพระองค์วา่ "เหตุใดพระองค์จงึ รับประทานอาหารและดืม ่ ร่วมกับคนเก็บภาษี และคนบาป" 17 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินดังนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขา ว่า คนปกติทั่วไปไม่ต ้องการหมอ แต่คนเจ็บป่ วยต ้องการ หมอ เรามาไม่ใช่เพือ ่ เรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาป ให ้กลับใจ ี ็ถอ 18 พวกสาวกของยอห์นและฟาริสก ื ศีลอด และมาทูล ี งึ ถือศีลอด พระองค์วา่ เหตุใดพวกสาวกของยอห์นและฟาริสจ แต่พวกสาวกของพระองค์กลับไม่ถอ ื ศีลอด? 19 พระเยซูจงึ ตรัสถามพวกเขาว่า “ บุตรหลานของเจ ้าบ่าวจะ อดอาหารในขณะทีเ่ จ ้าบ่าวอยูด ่ ้วยได ้อย่างไร? ตราบใดที่ เจ ้าบ่าวอยูด ่ ้วย พวกเขาก็อดอาหารไม่ได ้” 20 แต่จะมีวันหนึง่ ทีเ่ จ ้าบ่าวจะต ้องจากเขาไป และในวันนัน ้ พวกเขาจะอดอาหาร ้ เก่า มิฉะนัน 21 ไม่มผ ี ู ้ใดเอาผ ้าใหม่มาปะเสือ ้ ผ ้าใหม่ทป ี่ ะติด ้ เก่าออกไป และรอยขาดก็จะยิง่ กว ้างมากขึน ก็จะดึงเสือ ้
บทที่ 3 1 แล ้วพระองค์เสด็จเข ้าไปในธรรมศาลาอีก และพบคนมือ เหีย ่ วคนหนึง่ อยูท ่ น ี่ ั่น 2 พวกเขาคอยดูวา่ พระองค์จะรักษาคนนัน ้ ในวันสะบาโต หรือไม่ เพือ ่ พวกเขาจะได ้กล่าวโทษเขาได ้ 3 แล ้วพระองค์ตรัสแก่คนมือเหีย ่ วว่า จงยืนออกมา 4 พระองค์จงึ ตรัสถามพวกเขาว่า “ ในวันสะบาโตนัน ้ ควรทํา ความดีหรือทําความชัว่ ควรช่วยชีวต ิ หรือควรฆ่า” แต่พวกเขา กลับนิง่ เฉย 5 และเมือ ่ พระองค์ทอดพระเนตรดูพวกเขาโดยรอบด ้วยพระ พิโรธ เพราะทรงเศร ้าพระทัยทีใ่ จของพวกเขาแข็งกระด ้าง พระองค์จงึ ตรัสแก่ชายคนนัน ้ ว่า จงเหยียดมือออกเถิด” ชาย คนนัน ้ จึงเหยียดมือออก และมือของเขาก็กลับคืนเป็ นปกติ เช่นเดียวกับมืออีกข ้างหนึง่ ี ็ออกไป แล ้วปรึกษากับพวกเฮโรดทันทีถงึ 6 พวกฟาริสก พระองค์วา่ จะฆ่าพระองค์ได ้อย่างไร 7 แต่พระเยซูกบ ั เหล่าสาวกของพระองค์เสด็จออกไปยังทะเล และฝูงชนจํานวนมากจากแคว ้นกาลิลต ี ด ิ ตามพระองค์ไป และจากแคว ้นยูเดียติดตามพระองค์ไป 8 และจากกรุงเยรูซาเล็ม และจากเอโดม และจากฟากแม่นํ้า จอร์แดนข ้างโน ้น และจากเมืองไทร์และเมืองซีดอน ฝูงชน จํานวนมาก เมือ ่ พวกเขาได ้ยินเรือ ่ งใหญ่โตทีพ ่ ระองค์ทรง กระทํา ก็มาหาพระองค์ 9 แล ้วพระองค์ตรัสแก่บรรดาสาวกของพระองค์วา่ ควรให ้เรือ เล็กคอยรับพระองค์ไว ้ เพราะคนมากมายจะได ้ไม่เบียดเสียด พระองค์ 10 เพราะพระองค์ได ้ทรงรักษาคนเป็ นอันมาก จนคน ทัง้ หลายเบียดเสียดกันเข ้ามาเพือ ่ จะสัมผัสพระองค์ คือ บรรดาคนทีเ่ ป็ นโรคระบาด 11 และผีโสโครกทัง้ หลายเมือ ่ เห็นพระองค์ ต่างก็หมอบลง กราบพระองค์แล ้วร ้องว่า พระองค์เป็ นพระบุตรของพระเจ ้า 12 แล ้วพระเจ ้าได ้ทรงกําชับพวกเขาอย่างเข ้มงวดไม่ให ้บอก พระองค์ให ้รู ้ 13 แล ้วพระองค์เสด็จขึน ้ ไปบนภูเขา และทรงเรียกผู ้ที่ พระองค์พอพระทัย และเขาก็มาหาพระองค์
26
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
14 และพระองค์ทรงแต่งตัง้ สิบสองคนไว ้ให ้พวกเขาอยูก ่ บ ั พระองค์ และเพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงส่งพวกเขาออกไป ประกาศข่าวประเสริฐ 15 และมีฤทธิร์ ักษาโรคภัยไข ้เจ็บและขับไล่ผไี ด ้ 16 และซีโมนพระองค์ทรงขนานนามว่าเปโตร 17 และยากอบบุตรของเศเบดี และโยฮันพีช ่ ายของยากอบ และพระองค์ทรงขนานนามพวกเขาว่า โบอาเนอเจส ซึง่ แปลว่า บุตรแห่งฟ้ าร ้อง 18 และอันดรูว ์ ฟิ ลป ิ บาร์โธโลมิว มัทธิว โทมัส ยากอบบุตร อัลเฟอัส ทัดเดอัส ซีโมนชาวคานาอัน 19 และยูดาส อิสคาริโอท ซึง่ ทรยศพระองค์ และเขา ทัง้ หลายก็เข ้าไปในบ ้าน 20 และฝูงชนก็มารวมกันอีก จนพวกเขาไม่สามารถกินอาหาร ได ้ 21 เมือ ่ เพือ ่ นๆ ของพระองค์ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ พวกเขาก็ออกไป เพือ ่ จับพระองค์ เพราะพวกเขาพูดว่า พระองค์วก ิ ลจริตแล ้ว 22 พวกธรรมาจารย์ทล ี่ งมาจากกรุงเยรูซาเล็มก็พด ู ว่า "เขามี ้อํ เบเอลเซบูล และเขาก็ขบ ั ผีออกโดยใช านาจเจ ้าแห่งผี" 23 แล ้วพระองค์ทรงเรียกพวกเขาเข ้ามาและตรัสแก่พวกเขา เป็ นคําอุปมาว่า " ซาตานจะขับซาตานออกได ้อย่างไร" 24 และถ ้าราชอาณาจักรใดๆ เกิดแตกแยกกัน ราชอาณาจักร นัน ้ จะตัง้ อยูไ่ ม่ได ้ 25 และถ ้าบ ้านใดแตกแยกกัน บ ้านนัน ้ จะตัง้ อยูไ่ ม่ได ้ 26 และถ ้าซาตานลุกขึน ้ ต่อต ้านตนเอง และแตกแยกกัน มันก็ ้ สุดลง ไม่สามารถตัง้ อยูไ่ ด ้ แต่ก็จะสิน 27 ไม่มผ ี ู ้ใดจะเข ้าไปในบ ้านของคนทีม ่ ก ี ําลังมาก และปล ้น ทรัพย์ของเขาได ้ เว ้นแต่เขาจะมัดคนทีม ่ ก ี ําลังมากนัน ้ เสียก่อน แล ้วจึงจะปล ้นทรัพย์ในบ ้านของเขาได ้ 28 จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า บาปทัง้ หมดจะได ้รับการอภัย ให ้แก่บต ุ รแห่งมนุษย์ และคําหมิน ่ ประมาทใดๆ ก็ตามทีพ ่ วก เขาได ้กล่าวดูหมิน ่ 29 แต่ผู ้ใดหมิน ่ ประมาทพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ ะไม่มวี ันได ้รับ การอภัยโทษ แต่จะต ้องถูกลงโทษนิรันดร์ 30 เพราะพวกเขาพูดว่า เขามีผโี สโครก 31 ขณะนัน ้ พวกพีช ่ ายและมารดาของพระองค์มา ยืนอยูข ่ ้าง นอก ส่งคนไปหาพระองค์ เรียกพระองค์วา่ 32 และฝูงชนก็นั่งอยูร่ อบพระองค์ และพวกเขาก็พด ู กับ พระองค์วา่ "นีแ ่ น่ะ มารดาและพวกพีช ่ ายของพระองค์กําลัง ตามหาพระองค์อยูข ่ ้างนอก" 33 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า ใครเป็ นมารดาของเรา หรือใครเป็ นพีน ่ ้องของเรา? 34 แล ้วพระองค์ทอดพระเนตรดูผู ้ทีน ่ ั่งล ้อมรอบพระองค์แล ้ว ตรัสว่า ดูเถิด นีค ่ อ ื มารดาและพีน ่ ้องของเรา 35 เพราะผู ้ใดประพฤติตามพระประสงค์ของพระเจ ้า ผู ้นัน ้ เป็ น พีช ่ ายและพีส ่ าวและมารดาของเรา
6 แต่เมือ ่ พระอาทิตย์ขน ึ้ ก็ถก ู แดดเผา และเพราะไม่มรี ากจึง เหีย ่ วเฉาไป 7 บางส่วนก็ตกกลางต ้นหนาม ต ้นหนามก็งอกขึน ้ มาปกคลุม จนตาย จึงไม่เกิดผลเลย 8 ส่วนพืชชนิดอืน ่ ๆ ก็ตกบนดินดี และออกผลงอกเงยขึน ้ และ เจริญพันธุ์ มีสามสิบต ้นบ ้าง หกสิบต ้นบ ้าง ร ้อยต ้นบ ้าง 9 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า ใครมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 10 เมือ ่ พระองค์อยูต ่ ามลําพัง ผู ้ทีอ ่ ยูร่ อบพระองค์พร ้อมกับ สาวกสิบสองคนก็ถามพระองค์ถงึ คําอุปมานัน ้ 11 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " ความลับแห่งอาณาจักรของ พระเจ ้าถูกประทานแก่พวกท่าน แต่สําหรับบรรดาคนภายนอก สิง่ เหล่านีล ้ ้วนกระทํากันเป็ นคําอุปมา" 12 เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกเขาเห็นแล ้ว พวกเขาก็จะเห็น แต่กลับไม่ รับรู ้ และเมือ ่ พวกเขาได ้ยิน พวกเขาก็ได ้ยิน แต่ไม่เข ้าใจ เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกเขากลับใจใหม่ พวกเขาจะไม่ได ้รับการอภัย บาปของพวกเขา 13 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ พวกเจ ้าไม่รู ้จักคําอุปมาข ้อนีห ้ รือ? แล ้วพวกเจ ้าจะรู ้จักคําอุปมาทัง้ หมดได ้อย่างไร?” 14 ผู ้หว่านย่อมหว่านพระวจนะ 15 และพวกเหล่านีค ้ อ ื คนเหล่านัน ้ ทีย ่ น ื อยูร่ ม ิ ทางซึง่ พระวจนะ ถูกหว่านลงไป แต่เมือ ่ พวกเขาได ้ยินแล ้ว ซาตานก็มาทันที และนํ าเอาพระวจนะทีห ่ ว่านลงในใจของพวกเขาไปเสีย 16 และคนเหล่านีก ้ ็เหมือนกันซึง่ หว่านลงในพืน ้ ดินทีม ่ ห ี น ิ เมือ ่ พวกเขาได ้ยินพระวจนะ ก็รับทันทีด ้วยความยินดี 17 และไม่มรี ากในตัวเอง และคงอยูเ่ พียงชัว่ ขณะหนึง่ ต่อมา เมือ ่ เกิดความทุกข์ยากหรือการข่มเหงเพราะพระวจนะนัน ้ พวกเขาก็สะดุดใจทันที 18 และพวกเหล่านีค ้ อ ื ผู ้ทีห ่ ว่านลงในพุม ่ หนาม คือผู ้ทีไ่ ด ้ยิน พระวจนะ 19 ความกังวลในโลกนี้ และความลวงในทรัพย์สมบัต ิ และ ความใคร่ในสิง่ อืน ่ ๆ เข ้ามาครอบงําพระวจนะนัน ้ และก็ไม่ เกิดผล 20 และพวกทีห ่ ว่านลงในดินดี เหล่านีค ้ อ ื ผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะ แล ้วรับไว ้ และเกิดผล สามสิบเท่าบ ้าง หกสิบเท่าบ ้าง ร ้อย เท่าบ ้าง 21 พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ จะจุดตะเกียงไว ้ใต ้ถังหรือใต ้ เตียง หรือจะตัง้ ไว ้บนเชิงตะเกียงไม่ได ้หรือ” 22 เพราะไม่มส ี งิ่ ใดทีถ ่ ก ู ซ่อนไว ้ซึง่ จะไม่ถก ู เปิ ดเผย และไม่ม ี สิง่ ใดทีถ ่ ก ู ปกปิ ดไว ้โดยไม่ได ้เปิ ดเผยออกมา 23 ถ ้าผู ้ใดมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 24 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า จงระวังสิง่ ทีท ่ า่ นได ้ยินเถิด ท่านจะตวงให ้เขาด ้วยทะนานใด ท่านก็จะได ้รับตวงให ้เขา ด ้วยทะนานนัน ้ และผู ้ทีฟ ่ ั งท่านก็จะได ้รับเพิม ่ ด ้วยทะนานนัน ้ ” 25 เพราะผู ้ใดมีอยูแ ่ ล ้วก็จะได ้รับเพิม ่ เติมให ้ผู ้นัน ้ ส่วนผู ้ใดไม่ มีนัน ้ แม ้สิง่ ทีเ่ ขามีก็จะถูกพรากไปจากเขา 26 และพระองค์ตรัสว่า อาณาจักรของพระเจ ้าก็เป็ นเหมือน คนหว่านเมล็ดพืชลงในดิน 27 และควรจะนอนหลับและลุกขึน ้ ทัง้ กลางวันและกลางคืน และเมล็ดพืชจะงอกและเติบโตขึน ้ เขาไม่รู ้ว่าอย่างไร 28 เพราะว่าแผ่นดินก็ให ้ผลออกมาเอง คือเป็ นใบก่อน แล ้ว จึงเป็ นรวง และหลังจากนัน ้ ก็มเี มล็ดข ้าวทีอ ่ อกเต็มรวง 29 แต่เมือ ่ ผลออกแล ้ว เขาก็เอาเคียวแทงทันที เพราะถึง เวลาเก็บเกีย ่ วแล ้ว 30 แล ้วพระองค์ตรัสว่า เราจะเปรียบราชอาณาจักรของพระ เจ ้าเหมือนกับอะไร หรือจะเปรียบกับสิง่ ใด 31 เปรียบเหมือนเมล็ดมัสตาร์ด ซึง่ เมือ ่ หว่านลงในดิน ก็ม ี ขนาดเล็กกว่าเมล็ดพืชทัง้ หมดทีม ่ อ ี ยูใ่ นดิน
บทที่ 4 1 แล ้วพระองค์ก็เริม ่ สัง่ สอนทีร่ ม ิ ทะเลอีกครัง้ และมีคน มากมายมารวมกันหาพระองค์ พระองค์จงึ เสด็จลงเรือไป ประทับทีท ่ ะเล และคนทัง้ หมดก็อยูร่ ม ิ ทะเลบนฝั่ ง 2 และพระองค์ทรงสอนพวกเขาหลายเรือ ่ งด ้วยคําอุปมา และ ตรัสแก่พวกเขาในคําสอนของพระองค์วา่ 3 จงฟั งเถิด ดูเถิด มีผู ้หว่านพืชออกไปหว่านพืช 4 และเมือ ่ เขาหว่านพืช ก็มบ ี างส่วนตกตามทาง และนกใน อากาศก็มากินพืชเหล่านัน ้ หมด 5 และบางส่วนก็ตกบนพืน ้ ดินทีเ่ ป็ นหินซึง่ มีดน ิ ไม่มาก แล ้วก็ งอกขึน ้ ทันที เพราะดินไม่ลก ึ
27
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
32 แต่เมือ ่ หว่านลงไปแล ้วก็เจริญเติบโตใหญ่โตกว่าผักอืน ่ ใด ้ และแตกกิง่ ก ้านสาขาใหญ่จนนกในอากาศสามารถมา ทัง้ สิน อาศัยอยูใ่ ต ้ร่มเงาของมันได ้ 33 พระองค์ตรัสพระวจนะกับเขาด ้วยคําอุปมาเช่นนัน ้ เป็ นอัน มาก ตามทีพ ่ วกเขาสามารถฟั งได ้ 34 แต่พระองค์ไม่ตรัสกับเขาโดยเฉพาะคําอุปมา และเมือ ่ พวกเขาอยูต ่ ามลําพัง พระองค์ก็อธิบายเรือ ่ งราวทัง้ หมดให ้ เหล่าสาวกฟั ง 35 และเมือ ่ เย็นวันนัน ้ พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ ให ้เราข ้ามไป ฟากข ้างโน ้นกันเถิด” 36 และเมือ ่ พวกเขาส่งฝูงชนไปแล ้ว พวกเขาจึงพาพระองค์ ไปขณะทีพ ่ ระองค์อยูใ่ นเรือ และยังมีเรือเล็กลําอืน ่ ๆ อยูก ่ บ ั พระองค์ด ้วย 37 และเกิดพายุลมแรงมาก และคลืน ่ ซัดเข ้ามาในเรือจนเรือ เต็มไปหมด 38 และพระองค์ทรงนอนหนุนหมอนอยูใ่ นท ้ายเรือ คน ทัง้ หลายจึงปลุกพระองค์ขน ึ้ ทูลว่า “อาจารย์ พระองค์ไม่ทรง กังวลว่าพวกเราจะพินาศไปหรือ?” 39 พระองค์จงึ ทรงลุกขึน ้ ห ้ามลมและตรัสแก่ทะเลว่า “จงสงบ เถิด” ลมก็หยุด และทะเลก็สงบเงียบอย่างยิง่ 40 พระเยซูจงึ ตรัสแก่พวกเขา ว่า เหตุใดพวกท่านจึงกลัวนัก? เหตุใดพวกท่านจึงไม่มศ ี รัทธา? 41 พวกเขาก็มค ี วามกลัวอย่างยิง่ และพูดกันว่า “คนนีเ้ ป็ นใคร ่ ฟั งเขา” กัน แม ้แต่ลมและทะเลก็ยังเชือ
16 และผู ้ทีเ่ ห็นเหตุการณ์ก็เล่าให ้พวกเขาฟั งถึงเหตุการณ์ท ี่ เกิดขึน ้ กับผู ้ทีถ ่ ก ู ปี ศาจเข ้าสิง และเรือ ่ งหมูด ้วย 17 พวกเขาจึงเริม ่ ขอร ้องให ้พระองค์ออกไปจากเขตแดนของ พวกเขา 18 เมือ ่ พระองค์ลงเรือ คนทีเ่ คยถูกปี ศาจเข ้าสิงก็อธิษฐาน ขอให ้ติดตามพระองค์ไป 19 แต่พระเยซูไม่ทรงยอมให ้เขาทํา แต่ตรัสกับเขาว่า “ จง กลับไปบ ้านหาเพือ ่ นฝูงของเจ ้า แล ้วบอกพวกเขาว่าพระเจ ้า ทรงกระทําสิง่ ยิง่ ใหญ่ใดบ ้างสําหรับเจ ้า และทรงเมตตาเจ ้า” 20 แล ้วเขาได ้ออกเดินทาง และเริม ่ ประกาศในแคว ้นเดคาโป ลิสถึงสิง่ มหัศจรรย์ตา่ งๆ ทีพ ่ ระเยซูได ้ทรงกระทําสําหรับเขา และคนทัง้ หลายก็ประหลาดใจ 21 ครัน ้ พระเยซูเสด็จข ้ามฟากมาโดยเรืออีกครัง้ มีคน มากมายมารวมตัวเพือ ่ เฝ้ าพระองค์ และพระองค์อยูใ่ กล ้ทะเล แล ้ว ่ ไจรัส เข ้ามา เมือ 22 ทันใดนัน ้ มีหัวหน ้าธรรมศาลาคนหนึง่ ชือ ่ เห็นพระองค์แล ้ว เขาก็กราบลงทีพ ่ ระบาทของพระองค์ 23 และวิงวอนพระองค์เป็ นอันมากว่า “ลูกสาวของข ้า พระองค์ป่วยเกือบตาย ขอพระองค์โปรดเสด็จไปวางพระ หัตถ์บนนาง เพือ ่ นางจะหายจากโรค และนางจะมีชวี ต ิ อยู”่ 24 และพระเยซูก็เสด็จไปกับเขา และมีผู ้คนมากมายติดตาม พระองค์ไปและรุมล ้อมพระองค์ 25 และมีสตรีคนหนึง่ เป็ นโรคตกเลือดมาสิบสองปี แล ้ว 26 และได ้ทนทุกข์ทรมานจากแพทย์หลายท่าน และได ้ใช ้ ทรัพย์สมบัตท ิ งั ้ หมดของตนไป แต่ก็ไม่ดข ี น ึ้ เลย กลับยิง่ แย่ ลงไปอีก 27 ครัน ้ นางได ้ยินเรือ ่ งพระเยซู เธอก็เข ้ามาข ้างหลังฝูงชน และแตะฉลองพระองค์ ้ ผ ้าของพระองค์ 28 เพราะนางกล่าวว่า “ถ ้าฉั นได ้แตะแต่เสือ ฉั นก็จะหายเป็ นปกติ” 29 ทันใดนัน ้ โลหิตของนางก็แห ้งเหือด และนางรู ้สึกใน ร่างกายว่านางหายจากโรคระบาดนัน ้ แล ้ว 30 พระเยซูทรงทราบทันทีวา่ ฤทธิอ ์ อกจากพระองค์แล ้ว จึง หันพระองค์ไปมาท่ามกลางฝูงชนแล ้วตรัสว่า " ใครแตะต ้อง ้ ของเรา" เสือ 31 เหล่าสาวกของพระองค์จงึ บอกพระองค์วา่ “ท่านเห็นฝูง ชนเบียดเสียดกันอยูท ่ ท ี่ า่ น ท่านจึงถามเขาว่า ‘ใครแตะต ้อง เรา’ ” 32 แล ้วเขามองดูรอบๆ เพือ ่ ดูวา่ ใครเป็ นคนทําสิง่ นี้ ่ สะท ้าน เพราะรู ้ถึงเหตุการณ์ท ี่ 33ฝ่ ายผู ้หญิงนัน ้ กลัวและสัน เกิดขึน ้ กับตน จึงเข ้ามากราบพระองค์และบอกความจริง ทัง้ หมดให ้พระองค์ฟัง ่ ของเจ ้าทํา 34 พระองค์จงึ ตรัสแก่เธอว่า “ ลูกเอ๋ย ความเชือ ให ้เจ ้าหายจากโรคภัยไข ้เจ็บ จงไปเป็ นสุขและหายจาก โรคภัยไข ้เจ็บเถิด” 35 ขณะทีพ ่ ระองค์ยังตรัสอยู่ มีบางคนมาจากบ ้านนายธรรม ศาลาพูดว่า “ธิดาของท่านตายแล ้ว เหตุใดท่านยังรบกวน อาจารย์อก ี ” 36 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินคําทีต ่ รัสไว ้แล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่ ่ เท่านัน นายธรรมศาลาว่า “ อย่ากลัวเลย จงเชือ ้ ” 37 และพระองค์ไม่ทรงยอมให ้ผู ้ใดติดตามพระองค์ไป เว ้นแต่ เปโตร ยากอบ และยอห์นพีช ่ ายของยากอบ 38 แล ้วพระองค์เสด็จไปทีบ ่ ้านของนายธรรมศาลา ทอดพระเนตรเห็นคนวุน ่ วายและคนร ้องไห ้ครํ่าครวญเป็ นอัน มาก 39 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปแล ้ว พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ทําไมพวกเจ ้าจึงร ้องไห ้วุน ่ วายกันนัก สตรีผู ้นีไ้ ม่ตาย แต่ หลับอยู”่
บทที่ 5 1 แล ้วพวกเขามาถึงฝั่ งตรงข ้ามของทะเล เข ้าไปในแคว ้นกา ดารา 2 เมือ ่ พระองค์เสด็จลงจากเรือ ทันใดนัน ้ มีชายคนหนึง่ ซึง่ มีผ ี โสโครกออกมาจากอุโมงค์ฝังศพมาพบพระองค์ 3 ผู ้ทีอ ่ าศัยอยูท ่ า่ มกลางหลุมศพ และไม่มใี ครสามารถผูกมัด เขาได ้ แม ้กระทั่งด ้วยโซ่ตรวน 4 เพราะว่าเขาเคยถูกพันธนาการด ้วยโซ่ตรวนหลายครัง้ และ ้ ๆ มาแล ้ว ไม่ม ี เขาเคยดึงโซ่ตรวนขาดและหักโซ่ตรวนเป็ นชิน ่ งได ้ ใครสามารถฝึ กเขาให ้เชือ 5 และเขาอยูใ่ นภูเขาและในหลุมฝั งศพเสมอทัง้ กลางวันและ กลางคืน ร ้องไห ้และทําร ้ายตัวเองด ้วยหิน 6 แต่เมือ ่ เห็นพระเยซูอยูแ ่ ต่ไกล เขาก็วงิ่ ไปนมัสการพระองค์ 7 และร ้องเสียงดังว่า “พระเยซู บุตรของพระเจ ้าผู ้สูงสุด ข ้าพเจ ้าเกีย ่ วข ้องอะไรกับท่าน ข ้าพเจ ้าขอสาบานต่อพระเจ ้า ว่า ท่านอย่าทรมานข ้าพเจ ้าเลย” 8 เพราะพระองค์ตรัสแก่เขาว่า เจ ้าวิญญาณชัว่ ร ้าย จงออกไป จากมนุษย์ผู ้นีเ้ ถิด ่ อะไร” มันตอบว่า “ชือ ่ ของฉั นคือลี 9 และท่านถามมัน ว่า “ชือ เจียน เพราะว่าพวกเรามีจํานวนมาก” 10 และท่านได ้วิงวอนพระองค์อย่างยิง่ ว่าอย่าทรงขับไล่พวก เขาออกไปจากแผ่นดินนี้ 11 ในเวลานัน ้ มีหมูฝงู ใหญ่กําลังกินอาหารอยูใ่ กล ้ภูเขา 12 ผีทงั ้ หลายก็อ ้อนวอนพระองค์วา่ “โปรดส่งพวกเราเข ้าไป ในฝูงหมูเถิด เพือ ่ พวกเราจะได ้เข ้าไปในฝูงพวกมัน” 13 พระเยซูจงึ ทรงอนุญาตทันที ผีโสโครกก็ออกไปเข ้าสิงหมู และหมูทงั ้ ฝูงก็วงิ่ ลงเนินชันลงไปในทะเล (มีประมาณสองพัน ตัว) จนสําลักนํ้ าในทะเล 14 และบรรดาผู ้เลีย ้ งหมูก็วงิ่ ไปเล่าเรือ ่ งนัน ้ ในเมืองและใน ชนบท แล ้วพวกเขาออกไปดูวา่ เกิดอะไรขึน ้ 15และเมือ ่ มาถึงพระเยซู พวกเขาเห็นคนทีถ ่ ก ู ผีเข ้าและ ้ ผ ้าและมีจต กองทัพทัง้ กองนั่งอยู่ สวมเสือ ิ ใจปกติ พวกเขาก็ มีความกลัว
28
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
40 พวกเขาหัวเราะเยาะพระองค์ แต่เมือ ่ พระองค์ขบ ั ไล่พวก เขาทัง้ หมดออกไปแล ้ว พระองค์ก็พาพ่อและแม่ของนางสาว คนนัน ้ และคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์เข ้าไปในทีท ่ น ี่ างสาวคนนัน ้ นอนอยู่ 41 แล ้วท่านก็จับมือนางสาวนัน ้ แล ้วตรัสแก่นางว่า “ ทาลีธา คูม”ิ ซึง่ แปลว่า “นางสาวเอ๋ย เราบอกเจ ้าให ้ลุกขึน ้ ” ิ สองปี 42 ทันใดนัน ้ นางก็ลก ุ ขึน ้ เดินไป เพราะนางมีอายุสบ ชาวบ ้านต่างประหลาดใจยิง่ นัก 43 และพระองค์ได ้กําชับพวกเขาอย่างเคร่งครัดไม่ให ้ผู ้ใดรู ้ เรือ ่ งนี้ และทรงสัง่ ให ้ประทานอาหารแก่เธอ
19 ดังนัน ้ เฮโรเดียสจึงทะเลาะกับเขา และต ้องการจะฆ่าเขา แต่ทําไม่ได ้ 20 เพราะว่าเฮโรดเกรงกลัวยอห์น เพราะรู ้ว่าเขาเป็ นคนชอบ ิ ธิ์ จึงเฝ้ าดูเขาอยู่ และเมือ ธรรมและศักดิส ์ ท ่ ได ้ฟั งเขาแล ้ว เขาก็กระทําหลายสิง่ หลายอย่าง และฟั งด ้วยความยินดี 21 เมือ ่ ถึงวันเหมาะซึง่ เป็ นวันเกิดของเฮโรด เขาได ้จัดงาน ้ ผู ้ใหญ่ เลีย ้ งอาหารคํา่ แก่บรรดาเจ ้านาย ผู ้บังคับบัญชาชัน และบรรดาหัวหน ้าแคว ้นกาลิล ี 22 เมือ ่ ธิดาของเฮโรเดียสผู ้นัน ้ เข ้ามาเต ้นรํา ทําให ้เฮโรดและ ผู ้ทีน ่ ั่งร่วมกับพระองค์พอใจ กษั ตริยจ ์ งึ ตรัสกับนางสาวนัน ้ ว่า “เจ ้าขอสิง่ ใดจากเรา เราจะให ้สิง่ นัน ้ ” 23 และท่านก็สาบานต่อนางว่า สิง่ ใดทีเ่ จ ้าขอจากเรา เราจะ ให ้สิง่ นัน ้ แก่เจ ้า จนถึงครึง่ หนึง่ ของอาณาจักรของเรา” 24 แล ้วนางก็ออกไปถามมารดาว่า “แม่จะขอสิง่ ใดดี” นาง ตอบว่า “ศีรษะของยอห์นผู ้ให ้บัพติศมา” 25 แล ้วนางก็เข ้าไปเฝ้ ากษั ตริยท ์ ันทีและทูลว่า “ข ้าพเจ ้า ขอให ้พระองค์มอบศีรษะของยอห์นผู ้ให ้บัพติศมาในจานใส่ ้ ” จานให ้ข ้าพเจ ้าทีละชิน 26 และกษั ตริยก ์ ็เศร ้าโศกยิง่ นัก แต่เพราะเห็นแก่คําสาบาน ของพระองค์ และเพราะเห็นแก่ผู ้ทีน ่ ั่งร่วมกับพระองค์ พระองค์ก็มไิ ด ้ทรงปฏิเสธนาง 27 ทันใดนัน ้ กษั ตริยท ์ รงส่งเพชฌฆาตไป และสัง่ ให ้นํ าศีรษะ ของเขาไป และเพชฌฆาตก็ไปตัดศีรษะของเขาในคุก 28 และนํ าศีรษะของเขาใส่ถาดมาให ้หญิงสาวคนนัน ้ และ หญิงสาวคนนัน ้ ก็สง่ ให ้มารดาของเธอ 29 เมือ ่ พวกสาวกของพระองค์ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ พวกเขาก็มาเอา ศพของพระองค์ไปฝั งไว ้ในอุโมงค์ 30 และอัครสาวกเหล่านัน ้ ก็มาประชุมกันกับพระเยซู แล ้วเล่า ทุกสิง่ ให ้พระองค์ฟัง ทัง้ สิง่ ทีพ ่ วกเขาทําและสิง่ ทีพ ่ วกเขาสัง่ สอน 31 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ พวกท่านจงแยกไปอยูใ่ นที่ เปลีย ่ วและพักผ่อนเสียก่อน เพราะว่ามีคนไปมาเป็ นจํานวน มาก และไม่มเี วลาว่างแม ้แต่จะกินอาหาร” 32 แล ้วพวกเขาออกเดินทางไปยังทีท ่ รุ กันดารโดยเรือส่วนตัว 33เมือ ่ ประชาชนเห็นพวกท่านออกไปจากทีน ่ ั่น ก็มห ี ลายคน รู ้จักพระองค์ จึงวิง่ ออกจากเมืองทัง้ หลายไปและพากันมาหา พระองค์ 34เมือ ่ พระเยซูเสด็จออกไปก็ทรงเห็นคนมากมาย และทรง สงสารพวกเขา เพราะพวกเขาเป็ นเหมือนแกะทีไ่ ม่มผ ี ู ้เลีย ้ ง และพระองค์ก็เริม ่ สอนพวกเขาหลายเรือ ่ ง 35 ครัน ้ วันล่วงไปมากแล ้ว เหล่าสาวกของพระองค์มาหา พระองค์แล ้วทูลว่า “ทีน ่ เี่ ป็ นถิน ่ กันดาร และเวลาก็ลว่ งไปมาก แล ้ว 36 จงไล่พวกเขาออกไปเถิด เพือ ่ พวกเขาจะได ้ออกไปตาม ้ อาหารกิน เพราะว่าพวก ชนบทและตามหมูบ ่ ้านต่างๆ และซือ เขาไม่มอ ี ะไรจะกิน 37 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ จงให ้พวกเขากินเถิด” พวก ้ ขนมปั งมูลค่าสองร ้อยเพ เขาจึงถามพระองค์วา่ “เราจะไปซือ นนีให ้พวกเขากินดีไหม?” 38 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ พวกท่านมีขนมปั งกีก ่ ้อน” ไปดูเถิด พวกเขารู ้แล ้วจึงกล่าวว่า “มีห ้าก ้อนและปลาสองตัว” 39 แล ้วพระองค์ทรงบัญชาให ้พวกเขาจัดคนทัง้ หมดให ้นั่งลง เป็ นกลุม ่ บนหญ ้าเขียว 40 และพวกเขาก็นั่งลงเป็ นแถวๆ ละร ้อยคนและละห ้าสิบคน 41 และเมือ ่ พระองค์ทรงรับขนมปั งห ้าก ้อนและปลาสองตัว แล ้ว พระองค์ก็แหงนพระพักตร์ดฟ ู ้ าสวรรค์ ทรงขอบพระคุณ แล ้วทรงหักขนมปั งนัน ้ ส่งให ้เหล่าสาวกไปแจกให ้พวกเขา และปลาสองตัวนัน ้ ก็ทรงแบ่งให ้สาวกทุกคน 42 และพวกเขาทัง้ หมดได ้กินจนอิม ่
บทที่ 6 1 แล ้วพระองค์เสด็จออกจากทีน ่ ั่นไปยังบ ้านเกิดของพระองค์ และเหล่าสาวกก็ตามพระองค์ไป 2 ครัน ้ ถึงวันสะบาโต พระองค์ทรงเริม ่ สัง่ สอนในธรรมศาลา และคนเป็ นอันมากทีไ่ ด ้ยินพระองค์ก็ประหลาดใจพูดว่า "คน นีไ้ ด ้สิง่ เหล่านีม ้ าจากไหน? และปั ญญาทีป ่ ระทานให ้แก่เขา เป็ นเช่นนีเ้ ป็ นปั ญญาชนิดใด? แม ้แต่การอัศจรรย์เช่นนีก ้ ็ กระทําได ้โดยพระหัตถ์ของพระองค์?" 3 คนผู ้นีม ้ ใิ ช่ชา่ งไม ้ บุตรของมารีย ์ พีช ่ ายของยากอบ โยเสส ยูดาห์ และซีโมนหรือ? และน ้องสาวของเขาอยูท ่ น ี่ ก ี่ บ ั เรา ไม่ใช่หรือ? และพวกเธอก็ขน ุ่ เคืองในตัวเขา 4 แต่พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " ผู ้เผยพระวจนะย่อมไม่ ได ้รับเกียรติ เว ้นแต่ในบ ้านเมืองของตนเอง ในหมูญ ่ าติพน ี่ ้อง ของตนเอง และในบ ้านของตนเอง" 5 และพระองค์ไม่สามารถทําการอัศจรรย์ใดๆ ได ้ เว ้นแต่จะ วางพระหัตถ์บนคนป่ วยไม่กค ี่ นแล ้วรักษาพวกเขาให ้หาย ่ พระองค์จงึ 6 พระองค์ทรงประหลาดใจเพราะพวกเขาไม่เชือ ่ เสด็จไปสังสอนตามหมูบ ่ ้านต่างๆ 7 แล ้วพระองค์ทรงเรียกสาวกทัง้ สิบสองคนมาแล ้วทรงเริม ่ ส่ง พวกเขาออกไปเป็ นคูๆ่ และทรงประทานอํานาจให ้พวกเขา เหนือผีโสโครก 8 และทรงสัง่ พวกเขาไม่ให ้นํ าสิง่ ใดไปในการเดินทาง เว ้นแต่ ไม ้เท ้าเท่านัน ้ ไม่เอาย่าม ไม่เอาขนมปั ง ไม่เอาเงินใน กระเป๋ า ้ สองตัว 9 แต่จงสวมรองเท ้าแตะ และอย่าสวมเสือ 10 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ เมือ ่ ท่านเข ้าไปในบ ้านใด จง อยูใ่ นทีน ่ ัน ้ จนกว่าจะออกจากบ ้านนัน ้ ” 11 และผู ้ใดไม่ต ้อนรับและไม่ฟังท่าน เมือ ่ ท่านจากไป จง สะบัดฝุ่ นใต ้เท ้าของท่านออกเพือ ่ เป็ นพยานต่อพวกเขา เรา บอกความจริงแก่ทา่ นว่า ในวันพิพากษา เมืองโซดอมและ เมืองโกโมราห์จะได ้รับโทษเบากว่าเมืองนัน ้ 12 พวกเขาออกไปเทศนาสัง่ สอนให ้คนทัง้ หลายกลับใจ 13 พวกเขาจึงขับผีออกไปมากมาย และเจิมนํ้ ามันให ้คน เจ็บป่ วยมากมาย แล ้วก็รักษาพวกเขาให ้หาย ่ 14 และกษั ตริยเ์ ฮโรดทรงได ้ยินเรือ ่ งของพระองค์ (เพราะชือ ของพระองค์เลือ ่ งลือไป) และพระองค์ตรัสว่า ยอห์นผู ้ให ้บัพ ติศมาได ้คืนพระชนม์จากความตาย และเพราะฉะนัน ้ การ อัศจรรย์จงึ ปรากฏชัดขึน ้ ในตัวเขา 15 คนอืน ่ ๆ พูดว่า เป็ นเอลียาห์ คนอืน ่ ๆ พูดว่า เป็ นศาสดา พยากรณ์ หรือเหมือนศาสดาพยากรณ์คนหนึง่ 16 เมือ ่ เฮโรดได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ จึงกล่าวว่า “เป็ นยอห์นผู ้ทีเ่ ราตัด ศีรษะเสียแล ้ว เขาได ้คืนพระชนม์จากความตายแล ้ว” 17 เพราะว่าเฮโรดเองก็สง่ คนไปจับยอห์นและมัดเขาไว ้ในคุก เพือ ่ เห็นแก่เฮโรเดียสภรรยาของฟิ ลป ิ พีช ่ ายของเขา เพราะว่า เขาได ้แต่งงานกับเธอ 18 เพราะยอห์นได ้กล่าวแก่เฮโรดว่า “ท่านไม่ชอบรับภรรยา ของพีช ่ าย”
29
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
43 แล ้วพวกเขาเก็บเศษอาหารและปลาได ้สิบสองตะกร ้าเต็ม 44 และผู ้ทีก ่ น ิ ขนมปั งนัน ้ มีประมาณห ้าพันคน 45 แล ้วพระองค์ตรัสสัง่ ให ้สาวกของพระองค์ลงเรือทันทีและ ข ้ามไปอีกฟากหนึง่ ไปยังเมืองเบธไซดา ขณะทีพ ่ ระองค์ทรง ส่งประชาชนกลับไป 46 และเมือ ่ พระองค์ทรงส่งพวกเขาไปแล ้ว พระองค์ก็เสด็จ ขึน ้ ไปบนภูเขาเพือ ่ อธิษฐาน 47 เมือ ่ ถึงเวลาเย็น เรือก็อยูก ่ ลางทะเล ส่วนพระองค์อยูค ่ น เดียวบนฝั่ ง 48 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นพวกเขากําลังพายเรือกัน อย่างเหนือ ่ ยยาก เพราะลมพัดสวนทางกับพวกเขา เมือ ่ ถึง ่ เวลาประมาณยามสีของคืน พระองค์จงึ เสด็จมาหาพวกเขา โดยเดินบนทะเล และทรงปรารถนาจะเสด็จผ่านไป 49 เมือ ่ พวกเขาเห็นพระองค์เดินอยูบ ่ นทะเล พวกเขาก็คด ิ ว่า เป็ นวิญญาณ จึงร ้องตะโกนว่า 50 เพราะพวกเขาเห็นพระองค์ทก ุ คนก็ตกใจกลัว พระองค์จงึ ่ บานเถิด เราเอง อย่ากลัวเลย ตรัสกับเขาทันทีวา่ จงมีใจชืน 51 แล ้วพระองค์เสด็จขึน ้ ไปหาพวกเขาในเรือ แล ้วลมก็สงบ พวกเขาก็มใี จประหลาดใจและแปลกใจเป็ นอย่างยิง่ 52 เพราะพวกเขามิได ้พิจารณาถึงปาฏิหาริยข ์ องขนมปั งนัน ้ เพราะว่าใจของพวกเขาแข็งกระด ้าง 53 เมือ ่ ข ้ามฟากไปแล ้ว พวกเขาก็มาถึงแผ่นดินเยนเนซาเรท และขึน ้ ฝั่ ง 54 ครัน ้ ลงจากเรือแล ้ว พวกเขาก็รู ้จักพระองค์ทันที 55 แล ้ววิง่ ไปทั่วทัง้ เขตนัน ้ และเริม ่ หามคนเจ็บป่ วยไปในที่ นอนซึง่ พวกเขาได ้ยินว่าพระองค์อยู่ 56 และไม่วา่ พระองค์จะเสด็จไปทีไ่ หน ไม่วา่ จะเป็ นหมูบ ่ ้าน เมือง หรือชนบท พวกเขาก็เอาคนเจ็บป่ วยมาวางตามถนน ้ ของพระองค์ และอ ้อนวอนขอให ้เขาสัมผัสแม ้เพียงชายเสือ และทุกคนทีไ่ ด ้สัมผัสพระองค์ก็หายเป็ นปกติ
10 เพราะโมเสสกล่าวว่า จงนับถือบิดามารดาของเจ ้า และ ผู ้ใดแช่งด่าบิดามารดา ผู ้นัน ้ จะต ้องตาย 11 แต่พวกท่านกลับพูดว่า ถ ้าผู ้ใดกล่าวแก่บด ิ ามารดาของตน ว่า “สิง่ ใดทีท ่ า่ นอาจได ้รับประโยชน์จากข ้าพเจ ้า สิง่ นัน ้ เป็ น โคร์บน ั ” แปลว่า ให ้เป็ นของขวัญ ผู ้นัน ้ ก็จะเป็ นอิสระ 12 และท่านก็ไม่ยอมให ้เขาทําอะไรเพือ ่ บิดาหรือมารดาของ เขาอีกต่อไป 13 โดยทําให ้พระวจนะของพระเจ ้าไม่มผ ี ลใดๆ เลยเพราะ ประเพณีทพ ี่ วกท่านได ้ถ่ายทอดมา และพวกท่านก็ทําสิง่ อืน ่ ๆ ทํานองนีอ ้ ก ี มากมาย 14 และเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงเรียกคนทัง้ หลายมาหาพระองค์ แล ้ว พระองค์ได ้ตรัสแก่พวกเขาว่า จงฟั งข ้าพเจ ้าทุกคนและ เข ้าใจเถิด 15 ไม่มส ี งิ่ ใดจากภายนอกมนุษย์ทจ ี่ ะเข ้าไปในมนุษย์แล ้วจะ ทําให ้เขาแปดเปื้ อนได ้ แต่สงิ่ ทีอ ่ อกมาจากมนุษย์ สิง่ เหล่านี้ แหละทีท ่ ําให ้มนุษย์แปดเปื้ อน 16 ถ ้าผู ้ใดมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด 17 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าบ ้านจากฝูงชนแล ้ว พวกสาวกของ พระองค์ก็ถามพระองค์ถงึ เรือ ่ งเปรียบเทียบนัน ้ 18 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกท่านก็ขาดความเข ้าใจ เหมือนกันหรือ? พวกท่านไม่รู ้หรือว่าสิง่ ใดก็ตามทีเ่ ข ้ามาจาก ภายนอกในตัวมนุษย์ มันจะไม่ทําให ้มนุษย์แปดเปื้ อนได ้ 19 เพราะว่ามันไม่เข ้าไปในใจแต่ลงไปในท ้องและออกไปสู่ กระแสนํ้ าชําระอาหารทุกอย่างออกไป? 20 และพระองค์ตรัสว่า สิง่ ทีอ ่ อกมาจากมนุษย์ นั่นแหละทีท ่ ํา ให ้มนุษย์เป็ นมลทิน 21 เพราะว่าจากภายในคือจากใจของมนุษย์ ความคิดชัว่ ร ้าย การล่วงประเวณี การผิดประเวณี การฆ่าคน 22 การลักขโมย ความโลภ ความชัว่ ร ้าย การหลอกลวง ความใคร่ สายตาชัว่ ร ้าย การหมิน ่ ประมาท ความเย่อหยิง่ ความโง่เขลา 23 สิง่ ชัว่ ร ้ายเหล่านีท ้ งั ้ หมดมาจากภายในและทําให ้มนุษย์ เป็ นมลทิน 24 แล ้วพระองค์ก็เสด็จออกจากทีน ่ ั่นไปยังเขตแดนเมืองไทร์ และเมืองซีดอน เข ้าไปในบ ้านหลังหนึง่ โดยไม่ประสงค์จะให ้ ่ นตัวไม่ได ้ ใครรู ้ แต่พระองค์ก็ซอ 25 เพราะสตรีคนหนึง่ ซึง่ มีลก ู สาวเล็กทีถ ่ ก ู ผีโสโครกได ้ยิน ข่าวเกีย ่ วกับพระองค์ ก็เข ้ามากราบพระองค์ ้ ชาติซโี รฟี นเิ ซีย และนางได ้ 26 หญิงนัน ้ เป็ นชาวกรีกซึง่ มีเชือ อ ้อนวอนพระองค์ให ้ขับไล่ปีศาจออกจากลูกสาวของนาง 27 แต่พระเยซูตรัสแก่เธอว่า “ ให ้เด็กๆ กินอิม ่ เสียก่อน เพราะว่าไม่ควรจะเอาขนมปั งของเด็กๆ โยนให ้สุนัขกิน” 28 นางจึงตอบพระองค์วา่ "จริงเจ ้าข ้า แต่สน ุ ัขทีอ ่ ยูใ่ ต ้โต๊ะก็ ยังกินเศษอาหารของลูกๆ" 29 พระองค์ตรัสแก่เธอว่า “ เพราะคํากล่าวนี้ จงไปเถิด ปี ศาจ ได ้ออกจากลูกสาวเจ ้าไปแล ้ว” 30 เมือ ่ นางกลับมาถึงบ ้าน นางก็พบว่าผีออกไปแล ้ว และลูก สาวของนางนอนอยูบ ่ นเตียง 31 แล ้วพระองค์เสด็จจากเขตเมืองไทร์และเมืองซีดอนอีก ครัง้ หนึง่ มาถึงทะเลกาลิล ี ซึง่ อยูท ่ า่ มกลางเขตเมืองเดคาโป ลิส 32 พวกเขานํ าคนหูหนวกพูดติดขัดคนหนึง่ มาหาพระองค์ และขอร ้องให ้พระองค์วางมือบนคนนัน ้ 33 แล ้วพระองค์พาเขาออกจากฝูงชน แล ้วเอาพระหัตถ์ของ พระองค์สอดเข ้าไปในหูของเขา และทรงถุยนํ้ าลายและแตะ ลิน ้ ของเขา 34แล ้วพระองค์ทรงแหงนพระพักตร์ดฟ ู ้ าสวรรค์ ถอนพระทัย และตรัสแก่เขาว่า “เอฟฟาธา แปลว่า จงเปิ ดออก”
บทที่ 7 ี ละพวกธรรมาจารย์บางคนทีม 1 ครัง้ นัน ้ พวกฟาริสแ ่ าจากกรุง เยรูซาเล็มมาหาพระองค์ 2 และเมือ ่ พวกเขาเห็นสาวกของพระองค์บางคนกินอาหาร ด ้วยมือทีย ่ ังไม่สะอาด คือไม่ได ้ล ้าง พวกเขาก็ตําหนิ ี ละพวกยิวทัง้ ปวงไม่กน 3 เพราะพวกฟาริสแ ิ อาหาร เว ้นแต่ พวกเขาจะล ้างมือบ่อยๆ เพราะยังถือตามประเพณีของบรรพ บุรษ ุ 4 และเมือ ่ พวกเขามาจากตลาด เว ้นแต่พวกเขาจะล ้างตัว เสียก่อน พวกเขาก็ไม่กน ิ อาหาร และมีสงิ่ อืน ่ ๆ อีกมากมายที่ พวกเขาถือไว ้ เช่น การล ้างถ ้วย หม ้อ ภาชนะทองเหลือง และโต๊ะ ี ละพวกธรรมาจารย์จงึ ถามพระองค์วา่ " 5 จากนัน ้ พวกฟาริสแ เหตุใดสาวกของท่านจึงไม่ปฏิบต ั ต ิ ามคําสอนของบรรพบุรษ ุ แต่กลับกินอาหารด ้วยมือทีย ่ ังไม่ได ้ล ้าง" 6 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ เอซายาห์ได ้พยากรณ์ถงึ ่ ใจคดไว ้ถูกแล ้ว เหมือนทีม พวกท่านซึง่ เป็ นคนหน ้าซือ ่ ค ี ํา เขียนไว ้ว่า ‘ประชาชนเหล่านีใ้ ห ้เกียรติเราด ้วยปาก แต่ใจของ พวกเขาอยูห ่ า่ งจากเรา’ 7 แต่พวกเขาบูชาฉั นอย่างไร ้ประโยชน์ โดยนํ าบัญญัตข ิ อง มนุษย์มาสอนเป็ นหลักคําสอน 8 เพราะพวกท่านละทิง้ พระบัญญัตข ิ องพระเจ ้าแล ้ว พวกท่าน ยังถือตามคําสอนของมนุษย์ เช่น การล ้างหม ้อและถ ้วย และ สิง่ อืน ่ ๆ ทีค ่ ล ้ายกันอีกมากมาย 9 แล ้วท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าละทิง้ พระบัญญัตข ิ อง ้ พระเจ ้าเสียสิน เพือ ่ จะได ้รักษาประเพณีของพวกเจ ้าเอง
30
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
35 ทันใดนัน ้ หูของพระองค์ก็เปิ ด และสายทีล ่ น ิ้ ของพระองค์ก็ หลุด และพระองค์ก็พด ู ได ้ชัดเจน 36 และพระองค์ได ้กําชับพวกเขาไม่ให ้บอกเรือ ่ งนีก ้ บ ั ผู ้ใด แต่ ยิง่ พระองค์ได ้กําชับพวกเขามากเท่าใด พวกเขาก็ยงิ่ เผยแพร่ เรือ ่ งนัน ้ มากขึน ้ เท่านัน ้ 37 และพวกเขาก็ประหลาดใจมาก พูดว่า พระองค์ทรงกระทํา ทุกสิง่ ดีหมด ทรงทําให ้คนหูหนวกได ้ยิน และคนใบ ้พูดได ้
23 แล ้วพระองค์ทรงจูงมือคนตาบอดนัน ้ ออกไปนอกเมือง และเมือ ่ ทรงถุยนํ้ าลายลงในตาของเขา และวางพระหัตถ์บน เขาแล ้ว พระองค์จงึ ทรงถามเขาว่าเห็นสิง่ ใดบ ้าง 24เขามองขึน ้ มาแล ้วกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเห็นมนุษย์เหมือน ต ้นไม ้เดินไปมา 25 แล ้วพระองค์ก็ทรงวางพระหัตถ์บนตาของเขาอีกครัง้ และ ทรงทําให ้เขามองขึน ้ และเขาก็หายเป็ นปกติ และมองเห็น ทุกคนได ้อย่างชัดเจน 26 แล ้วท่านส่งเขากลับบ ้านโดยสัง่ ว่า อย่าเข ้าไปในเมืองและ อย่าบอกเรือ ่ งนีแ ้ ก่ใครในเมืองเลย 27 พระเยซูจงึ เสด็จออกไปยังเมืองต่างๆ ในเขตซีซาเรียฟิ ลป ิ ปี พร ้อมกับเหล่าสาวกของพระองค์ ระหว่างทางพระองค์ก็ ถามเหล่าสาวกของพระองค์วา่ " คนทัง้ หลายว่าเราเป็ นใคร" 28 พวกเขาตอบว่า "ยอห์นผู ้ให ้บัพติศมา" แต่บางคนว่าเป็ น เอลียาห์ และบางคนว่าเป็ นคนหนึง่ ในบรรดาผู ้เผยพระวจนะ 29 พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ แต่พวกท่านบอกว่าเราเป็ นใคร” เปโตรจึงตอบเขาว่า “ท่านเป็ นพระคริสต์” 30 แล ้วพระองค์ก็ทรงกําชับพวกเขาไม่ให ้บอกผู ้ใดเกีย ่ วกับ พระองค์เลย 31 แล ้วพระองค์เริม ่ สัง่ สอนพวกเขาว่า บุตรมนุษย์จะต ้องทน ทุกข์ทรมานหลายประการ ถูกพวกผู ้เฒ่า พวกหัวหน ้าปุโรหิต และพวกธรรมาจารย์ปฏิเสธ และต ้องถูกประหารชีวต ิ แต่ หลังจากสามวันจะกลับเป็ นขึน ้ ใหม่ 32 และพระองค์ตรัสคํานัน ้ อย่างเปิ ดเผย เปโตรจึงจับพระองค์ แล ้วเริม ่ ตําหนิพระองค์ 33 แต่เมือ ่ พระองค์หันกลับมาทอดพระเนตรดูเหล่าสาวกแล ้ว พระองค์จงึ ตําหนิเปโตรว่า “ เจ ้าซาตาน จงถอยไปจากเรา เพราะเจ ้าคิดอย่างทีม ่ าจากพระเจ ้า แต่คด ิ อย่างทีม ่ าจาก มนุษย์” 34 และเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงเรียกประชาชนกับเหล่าสาวกของ พระองค์มาแล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ผู ้ใดต ้องการ ติดตามเรามา ผู ้นัน ้ ก็ต ้องละทิง้ ตนเอง แบกไม ้กางเขนของ ตน และติดตามเรามา” 35 เพราะว่าผู ้ใดต ้องการจะเอาชีวต ิ ของตนรอด ผู ้นัน ้ จะ เสียชีวต ิ แต่ผู ้ใดจะเสียชีวต ิ ของตนเพราะเห็นแก่เราและพระ กิตติคณ ุ ผู ้นัน ้ จะรักษาชีวต ิ ไว ้ได ้ 36 เพราะบุคคลใดจะได ้ประโยชน์อะไร ถ ้าเขาจะได ้สิง่ ของ ้ ในโลก แต่ต ้องสูญเสียจิตวิญญาณของตนเอง? ทัง้ สิน 37 หรือมนุษย์จะเอาสิง่ ใดมาแลกกับชีวต ิ ของตน? 38เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดจะละอายเพราะเราและถ ้อยคําของเราใน สมัยทีเ่ ป็ นชู ้และเป็ นบาปนี้ บุตรมนุษย์ก็จะละอายเพราะผู ้นัน ้ ด ้วย เมือ ่ พระองค์จะเสด็จมาในสง่าราศีของพระบิดาของ พระองค์พร ้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ผู ้บริสท ุ ธิ์
บทที่ 8 1 ในเวลานัน ้ ฝูงชนมากมายและไม่มอ ี าหารจะกิน พระเยซูจงึ ทรงเรียกเหล่าสาวกของพระองค์มาหาและตรัสว่า 2 ฉั นมีความเมตตาต่อฝูงชนเหล่านัน ้ เพราะเขาอยูก ่ บ ั ฉั นได ้ สามวันแล ้ว และไม่มอ ี าหารจะกิน 3 และถ ้าเราจะส่งพวกเขากลับไปบ ้านของตนในขณะทีย ่ ังอด อาหารอยู่ พวกเขาจะหมดแรงกลางทาง เพราะว่ามีคนบาง คนในพวกเขาทีม ่ าจากทีไ่ กล 4 เหล่าสาวกของพระองค์จงึ ตอบพระองค์วา่ “คนเราจะเลีย ้ ง คนเหล่านีใ้ นถิน ่ ทุรกันดารนีด ้ ้วยอาหารจากทีใ่ ดได ้?” 5 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ พวกท่านมีขนมปั งกีก ่ ้อน” พวกเขาตอบว่า “เจ็ดก ้อน” 6 แล ้วพระองค์ทรงสัง่ ให ้ประชาชนนั่งลงบนพืน ้ แล ้วทรงรับ ขนมปั งเจ็ดก ้อนนัน ้ มา ทรงขอบพระคุณ แล ้วทรงหักขนมปั ง นัน ้ ส่งให ้เหล่าสาวกไปแจกให ้พวกเขา และพวกเขาก็แจก ขนมปั งเหล่านัน ้ ต่อหน ้าประชาชน 7 และพวกเขาก็มป ี ลาเล็กๆ อยูบ ่ ้าง พระองค์จงึ ทรงอวยพร และทรงสัง่ ให ้เอาปลาเหล่านัน ้ มาวางต่อหน ้าพวกเขาด ้วย 8 พวกเขาจึงกินจนอิม ่ และเศษเนือ ้ ทีเ่ หลือนัน ้ ก็เก็บไปได ้เจ็ด ตะกร ้า ่ ันคน แล ้วพระองค์จงึ ทรงส่ง 9 และผู ้ทีไ่ ด ้กินนัน ้ มีประมาณสีพ พวกเขาไป 10 แล ้วพระองค์ก็เสด็จลงเรือพร ้อมกับเหล่าสาวกของ พระองค์ มาถึงเขตเมืองดาลมานูธาทันที ี งึ ออกมาและเริม 11 พวกฟาริสจ ่ ซักถามพระองค์ โดยแสวงหา หมายสําคัญจากสวรรค์และลองใจพระองค์ 12 พระองค์ถอนใจหนักและตรัสว่า เหตุใดคนรุน ่ นีจ ้ งึ แสวงหา หมายสําคัญ? เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า จะไม่ม ี การประทานหมายสําคัญใดๆ แก่คนรุน ่ นีเ้ ลย 13 แล ้วพระองค์เสด็จออกจากพวกเขาไปแล ้วเสด็จลงเรือก ลับไปอีกฝั่ งหนึง่ 14 ฝ่ ายสาวกทัง้ สองได ้ลืมเอาขนมปั งไปด ้วย และในเรือก็ไม่ มีใครนํ าขนมปั งไปด ้วยเลย แม ้แต่ก ้อนเดียว ้ ของพวกฟาริส ี 15 แล ้วพระองค์กําชับพวกเขาว่า จงระวังเชือ ้ ของเฮโรด และเชือ 16 พวกเขาจึงปรึกษากันว่า “เพราะว่าเราไม่มข ี นมปั ง” 17เมือ ่ พระเยซูทรงทราบแล ้วจึงตรัสแก่พวกเขาว่า “ เหตุใด พวกท่านจึงคิดเรือ ่ งนีเ้ พราะไม่มข ี นมปั ง พวกท่านยังไม่ เข ้าใจหรือ ใจพวกท่านยังแข็งกระด ้างอยูห ่ รือ?” 18 มีตาแล ้วไม่เห็นหรือ? มีหแ ู ล ้วไม่ได ้ยินหรือ? พวกท่านจํา ไม่ได ้หรือ? 19 เมือ ่ เราหักขนมปั งห ้าก ้อนให ้แก่คนห ้าพันคน พวกท่านเก็บ เศษขนมปั งได ้กีต ่ ะกร ้า? พวกเขาทูลตอบพระองค์วา่ สิบสอง ตะกร ้า. ่ ันคนนัน 20 และเมือ ่ มีคนเจ็ดคนในสีพ ้ พวกท่านเก็บเศษ อาหารได ้กีต ่ ะกร ้า? พวกเขาตอบว่า ได ้เจ็ดใบ 21 พระองค์จงึ ตรัสถามเขาว่า “ เหตุใดท่านจึงไม่เข ้าใจ?” 22 แล ้วพระองค์เสด็จมายังเมืองเบธไซดา พวกเขาพาคนตา ั ผัส บอดคนหนึง่ มาหาพระองค์ และขอร ้องให ้พระองค์สม พระองค์
บทที่ 9 1 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า ในพวกท่านทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ี่ มีบางคนทีจ ่ ะไม่รู ้รสแห่ง ความตาย จนกว่าจะได ้เห็นอาณาจักรของพระเจ ้ามาด ้วยฤทธิ์ เดช" 2 และเมือ ่ ล่วงไปได ้หกวันแล ้ว พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นขึน ้ ไปบนภูเขาสูงแต่ลําพัง แล ้วพระองค์ก็ทรง เปลีย ่ นแปลงพระกายต่อหน ้าพวกเขา 3 และฉลองพระองค์ของพระองค์ก็ขาวผ่องราวกับหิมะ ไม่ม ี ช่างฟอกผ ้าคนใดในโลกสามารถทําให ้ขาวได ้ 4 แล ้วเอลียาห์กบ ั โมเสสก็ปรากฏแก่พวกเขา และพวกเขา กําลังสนทนากับพระเยซู
31
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
5 เปโตรจึงตอบพระเยซูวา่ “อาจารย์ เรารู ้สึกดีทเี่ ราได ้อยูท ่ น ี่ ี่ เรามาสร ้างพลับพลาสามหลังกันเถอะ หลังหนึง่ สําหรับท่าน หลังหนึง่ สําหรับโมเสส และหลังหนึง่ สําหรับเอลียาห์” 6 เพราะเขาไม่รู ้จะพูดอะไร เพราะพวกเขากลัวมาก 7 และมีเมฆมาปกคลุมพวกเขาไว ้ และมีเสียงออกมาจากเมฆ นัน ้ ว่า “ผู ้นีเ้ ป็ นบุตรทีร่ ักของเรา จงฟั งเขาเถิด” 8 ทันใดนัน ้ เมือ ่ พวกเขามองดูรอบๆ ก็ไม่เห็นว่ามีใครอีก เหลือเพียงพระเยซูกบ ั ตนเองเท่านัน ้ 9 เมือ ่ พวกเขากําลังลงมาจากภูเขา พระองค์ได ้กําชับพวกเขา ว่า อย่าบอกเล่าสิง่ ทีไ่ ด ้เห็นให ้ผู ้ใดฟั ง จนกว่าบุตรมนุษย์จะ คืนพระชนม์จากความตาย 10 พวกเขาเก็บคําพูดนัน ้ ไว ้กับตนเอง และสงสัยกันว่า การ คืนพระชนม์จากความตายจะหมายถึงอะไร 11พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “เหตุใดพวกธรรมาจารย์จงึ ว่าเอ ลียาห์จะต ้องมาก่อน?” 12 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ เอลียาห์จะมาเป็ นอันดับ แรกและฟื้ นฟูทก ุ สิง่ จริง ๆ และมีคําเขียนไว ้ถึงบุตรมนุษย์วา่ พระองค์จะต ้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ และถูกมองว่า ไร ้ค่า” 13 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เอลียาห์ได ้มาแล ้วจริง และ คนเหล่านัน ้ ก็ได ้ทํากับเขาอย่างทีเ่ ขาคิดจะทํา ตามทีเ่ ขียนไว ้ เกีย ่ วกับเขา 14 เมือ ่ พระองค์เสด็จมายังบรรดาสาวกของพระองค์ พระองค์ ทอดพระเนตรเห็นฝูงชนมากมายอยูร่ อบพวกเขา และพวก ธรรมาจารย์กําลังซักถามพวกเขาอยูด ่ ้วย 15 ทันใดนัน ้ เมือ ่ คนทัง้ หลายเห็นพระองค์ พวกเขาก็ ประหลาดใจมาก และวิง่ เข ้าไปหาพระองค์และทักทาย พระองค์ 16 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกธรรมาจารย์วา่ พวกท่านมีเรือ ่ ง จะถามเขาอีกเรือ ่ งอะไร? 17 คนหนึง่ ในฝูงชนนัน ้ จึงตอบว่า “อาจารย์ครับ ข ้าพเจ ้านํ า บุตรชายซึง่ มีผใี บ ้มาหาท่าน” 18 และเมือ ่ พระองค์พาเขาไปทีไ่ หน พระองค์ก็ฉก ี เขาขาด เขาก็ฟม ู ฟาย ขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั น และทรุดโทรมลง ข ้าพระองค์ ได ้สัง่ แก่เหล่าสาวกของพระองค์ให ้ขับไล่เขาออกไป แต่พวก เขาทําไม่ได ้ 19 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ คนไม่มศ ี รัทธาเอ๋ย เราจะต ้อง อยูก ่ บ ั เจ ้านานเท่าใด เราจะต ้องอดทนกับเจ ้านานเท่าใด จง พาเขามาหาเราเถิด” 20 และเขาทัง้ หลายพาเขามาหาพระองค์ และเมือ ่ เขาเห็น พระองค์ ผีนัน ้ ก็ทรงทําให ้พระองค์หายโรคทันที และเขาก็ล ้ม ลงกับพืน ้ และร ้องไห ้เป็ นฟอง 21 และท่านถามบิดาว่า “ เรือ ่ งนีเ้ กิดขึน ้ กับท่านมานานเท่าใด แล ้ว” บิดาตอบว่า “เรือ ่ งเด็ก” 22 และบ่อยครัง้ มันก็โยนเขาลงในไฟและลงในนํ้ าเพือ ่ จะฆ่า เขาเสีย แต่ถ ้าท่านสามารถทําสิง่ ใดได ้ ขอท่านโปรดมีเมตตา ต่อเราและช่วยเราด ้วย ่ ได ้ ทุกอย่างย่อม 23พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ถ ้าท่านเชือ ่ ” เกิดขึน ้ ได ้กับผู ้ทีเ่ ชือ 24ทันใดนัน ้ บิดาของเด็กก็ร ้องตะโกนด ้วยนํ้ าตาว่า “พระองค์ ่ โปรดช่วยความไม่เชือ ่ ของข ้าพระองค์ เจ ้าข ้า ข ้าพระองค์เชือ ด ้วย” 25 เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นประชาชนวิง่ เข ้ามารวมกัน พระองค์ จึงทรงตําหนิผโี สโครกนัน ้ ว่า “ เจ ้าผีใบ ้และหูหนวก เราสัง่ เจ ้าให ้ออกมาจากเขา และอย่ากลับเข ้าไปในตัวเขาอีก” 26 และวิญญาณนัน ้ ก็ร ้องไห ้และทําให ้ท่านเจ็บปวด แล ้วก็ ออกจากท่านไป ท่านเป็ นเหมือนคนตาย จนมีหลายคนกล่าว ว่า ท่านตายแล ้ว 27 แต่พระเยซูทรงจับมือเขาพยุงขึน ้ เขาก็ลก ุ ขึน ้
28 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในบ ้าน เหล่าสาวกของพระองค์ ถามพระองค์เป็ นส่วนตัวว่า “เหตุใดพวกเราจึงขับไล่เขา ออกไปไม่ได ้?” 29 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " ผีชนิดนีจ ้ ะออกไม่ได ้เลย เว ้นแต่โดยการอธิษฐานและการอดอาหารเท่านัน ้ " 30 แล ้วพวกเขาออกเดินทางจากทีน ่ ั่น และผ่านแคว ้นกาลิล ี และพระองค์ไม่ประสงค์ให ้ใครรู ้เรือ ่ งนี้ 31 เพราะพระองค์ทรงสอนบรรดาศิษย์ของพระองค์และตรัส แก่พวกเขาว่า “ บุตรมนุษย์จะถูกมอบไว ้ในมือของมนุษย์ และพวกเขาจะฆ่าพระองค์ เมือ ่ ฆ่าแล ้ว พระองค์จะทรงคืน พระชนม์ในวันทีส ่ าม” 32 แต่พวกเขาไม่เข ้าใจคํากล่าวนัน ้ และไม่กล ้าทีจ ่ ะถาม พระองค์ 33แล ้วพระองค์เสด็จมายังเมืองคาเปอรนาอุม และเมือ ่ อยูใ่ น บ ้าน พระองค์จงึ ทรงถามพวกเขาว่า " เมือ ่ เดินไปตามทาง พวกท่านโต ้เถียงกันเรือ ่ งอะไร?" 34 แต่พวกเขาเงียบอยู่ เพราะระหว่างทางนัน ้ พวกเขาก็ โต ้เถียงกันว่าใครจะเป็ นใหญ่ทส ี่ ด ุ 35 แล ้วพระองค์ทรงนั่งลงแล ้วทรงเรียกสาวกทัง้ สิบสองคน มาแล ้วตรัสแก่พวกเขาว่า “ ถ ้าผู ้ใดปรารถนาจะได ้เป็ นคนแรก ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ นฝ่ ายสุดท ้ายและเป็ นผู ้รับใช ้ของคนทัง้ ปวง” 36 แล ้วพระองค์ทรงนํ าเด็กคนหนึง่ มาวางไว ้ท่ามกลางพวก เขา และเมือ ่ ทรงอุ ้มเด็กนัน ้ ไว ้แล ้ว พระองค์ก็ตรัสแก่พวกเขา ว่า 37 ผู ้ใดจะรับเด็กเช่นนีค ้ นหนึง่ ในนามของเรา ผู ้นัน ้ ก็รับเรา และผู ้ใดจะรับเรา ผู ้นัน ้ ก็รับไม่ใช่เรา แต่รับพระองค์ผู ้ทรงใช ้ เรามา 38 ยอห์นจึงตอบพระองค์วา่ "อาจารย์ พวกข ้าพเจ ้าเห็นคน หนึง่ ขับผีในพระนามของพระองค์ แต่เขามิได ้ติดตามพวกเรา และพวกเราได ้ห ้ามเขา เพราะเขามิได ้ติดตามพวกเรา" 39 แต่พระเยซูตรัสว่า “ อย่าห ้ามเขาเลย เพราะว่าไม่มผ ี ู ้ใดที่ ทําการอัศจรรย์ในนามของเรา แล ้วยังพูดจาใส่ร ้ายเราอย่าง ไม่ใส่ใจอีก” 40 เพราะผู ้ใดไม่ตอ ่ ต ้านเราก็อยูฝ ่ ่ ายเรา 41 เพราะผู ้ใดจะให ้ถ ้วยนํ้ าแก่ทา่ นทัง้ หลายดืม ่ ในนามของเรา เพราะท่านทัง้ หลายเป็ นของพระคริสต์ เราบอกความจริงแก่ ท่านทัง้ หลายว่า ผู ้นัน ้ จะไม่สญ ู เสียบําเหน็ จของเขาเลย ่ ในเราคนใดคน 42 และผู ้ใดจะทําให ้คนเล็กน ้อยเหล่านีท ้ เี่ ชือ หนึง่ สะดุดล ้ม ก็จะดีกว่าสําหรับเขาถ ้าเอาหินโม่ผก ู ไว ้ทีค ่ อ แล ้วโยนลงในทะเล 43 ถ ้ามือของท่านทําให ้ท่านสะดุด จงตัดมันทิง้ เสีย การที่ ่ วี ต ท่านเข ้าสูช ิ ด ้วยมือด ้วนยังดีกว่ามีมอ ื สองข ้างแต่ต ้องตก นรกในไฟทีไ่ ม่มวี ันดับ 44 ซึง่ หนอนของเขาไม่ตาย และไฟก็ไม่ดบ ั 45 ถ ้าเท ้าของคุณทําให ้คุณสะดุด จงตัดมันทิง้ เสีย การเข ้าสู่ ชีวต ิ ด ้วยเท ้าทีพ ่ ก ิ ารยังดีกว่ามีเท ้าสองข ้างแต่ต ้องถูกโยนลง ในนรก ในไฟทีไ่ ม่มวี ันดับ 46 ซึง่ หนอนของเขาไม่ตาย และไฟก็ไม่ดบ ั 47 และถ ้าตาของท่านทําให ้ท่านหลงผิด จงควักมันออกเสีย ่ าณาจักรของพระเจ ้าด ้วยตาข ้างเดียวยังดีกว่ามี การเข ้าสูอ สองตาแต่ต ้องถูกโยนลงในไฟนรก 48 ซึง่ หนอนของเขาไม่ตาย และไฟก็ไม่ดบ ั 49 เพราะว่าคนทุกคนจะต ้องถูกโรยเกลือด ้วยไฟ และเครือ ่ ง บูชาทุกอย่างจะต ้องถูกโรยเกลือด ้วยเกลือ 50 เกลือเป็ นสิง่ ดี แต่ถ ้าเกลือหมดความเค็มแล ้ว พวกท่านจะ ั ติสข เอาอะไรปรุงรสให ้เค็มอีก? จงมีเกลือในตัว และจงมีสน ุ ต่อกัน
32
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
บทที่ 10
25 การทีอ ่ ฐ ู จะลอดรูเข็มยังง่ายกว่าการทีค ่ นรวยจะเข ้าใน อาณาจักรของพระเจ ้า 26 พวกเขาประหลาดใจมากพูดกันเองว่า "ถ ้าอย่างนัน ้ ใครจะ รอดได ้" 27พระเยซูทรงทอดพระเนตรดูพวกเขาแล ้วตรัสว่า " สําหรับ มนุษย์เป็ นไปไม่ได ้ แต่ไม่สามารถทําได ้สําหรับพระเจ ้า เพราะว่าสําหรับพระเจ ้าทุกสิง่ เป็ นไปได ้" 28 เปโตรจึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “ดูเถิด พวกเราได ้ละทิง้ ทุก สิง่ แล ้วติดตามพระองค์” 29 พระเยซูตรัสตอบว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลาย ว่า ไม่มผ ี ู ้ใดทีล ่ ะทิง้ บ ้านเรือน หรือพีน ่ ้อง หรือพีส ่ าว หรือบิดา หรือมารดา หรือภรรยา หรือบุตร หรือทีด ่ น ิ เพราะเห็นแก่เรา และพระกิตติคณ ุ " 30 แต่ในเวลานีเ้ ขาจะได ้รับตอบแทนร ้อยเท่า คือบ ้านเรือน พี่ น ้อง พีส ่ าว มารดา บุตร หลาน ทีด ่ น ิ พร ้อมทัง้ การข่มเหง และในโลกหน ้าคือชีวต ิ นิรันดร์ 31 แต่มห ี ลายคนทีเ่ ป็ นคนต ้นจะเป็ นคนสุดท ้าย และคนทีเ่ ป็ น คนสุดท ้ายจะเป็ นคนแรก 32 ขณะนัน ้ พวกเขากําลังจะขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซู เสด็จนํ าหน ้าพวกเขาไป พวกเขาประหลาดใจ และเมือ ่ พวก เขาตามมา พวกเขาก็กลัว พระองค์จงึ ทรงพาสาวกทัง้ สิบสอง คนกลับมา แล ้วทรงเริม ่ เล่าให ้พวกเขาฟั งถึงเหตุการณ์ตา่ งๆ ทีจ ่ ะเกิดกับพระองค์ 33 ตรัสว่า ดูเถิด พวกเราจะขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และบุตร มนุษย์จะถูกมอบให ้แก่พวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และพวกเขาจะตัดสินประหารชีวต ิ เขา และจะมอบเขาให ้แก่ คนต่างชาติ 34 และพวกเขาจะเยาะเย ้ยเขา และจะเฆีย ่ นตีเขา และจะถ่ม นํ้ าลายใส่เขา และจะฆ่าเขาเสีย และในวันทีส ่ ามเขาจะฟื้ นคืน พระชนม์ขน ึ้ ใหม่ 35 ฝ่ ายยากอบกับโยฮันบุตรของเศเบดีมาหาพระองค์แล ้วทูล ว่า “อาจารย์ พวกข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้พระองค์ทําสิง่ ใดๆ แก่ พวกข ้าพเจ ้าตามทีพ ่ วกข ้าพเจ ้าปรารถนา” 36 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า " เจ ้าปรารถนาให ้เราทํา อะไรให ้เจ ้าบ ้าง?" 37 พวกเขาทูลต่อพระองค์วา่ “ขอพระองค์โปรดประทานให ้ พวกเราได ้นั่งเบือ ้ งขวาคนหนึง่ และเบือ ้ งซ ้ายคนหนึง่ ในสง่า ราศีของพระองค์” 38 แต่พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ท่านทัง้ หลายไม่เข ้าใจสิง่ ที่ ท่านขอ ท่านจะดืม ่ ถ ้วยทีเ่ ราดืม ่ ได ้หรือ? และรับบัพติศมาด ้วย บัพติศมาทีเ่ ราได ้รับได ้หรือ?” 39 พวกเขาจึงตอบเขาว่า “เราทําได ้” และพระเยซูตรัสแก่ พวกเขาว่า “ พวกเจ ้าจะดืม ่ จากถ ้วยทีเ่ ราดืม ่ และจะรับบัพติศ มาทีเ่ ราได ้รับด ้วย” ิ ธิ์ 40 แต่การทีจ ่ ะนั่งทางขวาและทางซ ้ายของเรานัน ้ ไม่ใช่สท ของเราทีจ ่ ะให ้ แต่จะให ้แก่ผู ้ทีเ่ ตรียมไว ้สําหรับสิง่ ใดก็จะ ให ้แก่คนนัน ้ 41 เมือ ่ สาวกอีกสิบคนได ้ยินเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว ก็เริม ่ ไม่พอใจยากอบ และโยฮันมาก 42 แต่พระเยซูทรงเรียกพวกเขาทัง้ หลายมาหาพระองค์แล ้ว ตรัสว่า พวกเจ ้าทัง้ หลาย รู ้ว่าผู ้ทีน ่ ับว่าเป็ นผู ้ปกครอง ชาวต่างชาติ ล ้วนใช ้อํานาจเหนือพวกเขา และผู ้ใหญ่ของ พวกเขาก็ใช ้สิทธิอํานาจเหนือพวกเขา 43 แต่ในพวกท่านจะไม่เป็ นอย่างนัน ้ เลย แต่ผู ้ใดต ้องการเป็ น ใหญ่ในพวกท่าน ผู ้นัน ้ จะเป็ นผู ้รับใช ้ของพวกท่าน 44 และผู ้ใดในพวกท่านปรารถนาทีจ ่ ะเป็ นหัวหน ้า ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ นผู ้รับใช ้ของทุกคน
1 แล ้วพระองค์ได ้ทรงลุกขึน ้ จากทีน ่ ั่น เข ้าไปในเขตแดนของ ยูเดียทางฝั่ งแม่นํ้าจอร์แดนข ้างโน ้น และประชาชนก็กลับมา หาพระองค์อก ี และพระองค์ทรงสอนพวกเขาอีกเช่นเคย ี าหาพระองค์และถามพระองค์วา่ “ผู ้ชายจะหย่า 2 พวกฟาริสม ภรรยาของตนได ้หรือไม่” พวกเขาลองใจพระองค์ 3 แล ้วพระองค์ตรัสตอบเขาว่า โมเสสได ้สัง่ ท่านไว ้ว่าอย่างไร? 4 พวกเขากล่าวว่า โมเสสยอมให ้เขียนใบหย่าและหย่าร ้าง เธอได ้ 5 พระเยซูทรงตอบเขาว่า " เพราะใจของท่านแข็งกระด ้าง พระองค์จงึ ทรงเขียนบัญญัตข ิ ้อนีใ้ ห ้ท่าน" 6 แต่ตงั ้ แต่เริม ่ สร ้างโลก พระเจ ้าทรงสร ้างพวกเขาให ้เป็ นชาย และหญิง 7 เพราะเหตุนผ ี้ ู ้ชายจึงจะละพ่อแม่ของตน และผูกพันอยูก ่ บ ั ภรรยาของเขา 8 และทัง้ สองนัน ้ จะกลายเป็ นเนือ ้ เดียวกัน ดังนัน ้ เขา ทัง้ หลายจึงไม่เป็ นสองอีกต่อไป แต่เป็ นเนือ ้ เดียวกัน 9 เพราะฉะนัน ้ สิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงผูกพันกันแล ้ว มนุษย์อย่าได ้ แยกออกจากกัน 10 และเมือ ่ อยูใ่ นบ ้าน เหล่าสาวกของพระองค์ก็ถามพระองค์ ถึงเรือ ่ งนัน ้ อีกครัง้ หนึง่ 11 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ผู ้ใดหย่าภรรยาของตนแล ้ว ไปแต่งงานกับคนอืน ่ ผู ้นัน ้ ก็ได ้ประพฤติผด ิ ประเวณีตอ ่ นาง” 12 และถ ้าหญิงคนหนึง่ ละทิง้ สามีของตน แล ้วไปแต่งงานกับ คนอืน ่ เธอก็ประพฤติผด ิ ประเวณี ั ผัส 13 พวกเขานํ าเด็กเล็กๆ มาหาพระองค์ เพือ ่ ให ้พระองค์สม พวกเขา และเหล่าสาวกของพระองค์ก็ตําหนิคนทีน ่ ํ าเด็ก เหล่านัน ้ มา 14 แต่เมือ ่ พระเยซูเห็นดังนัน ้ พระองค์ก็ไม่พอพระทัยยิง่ นัก จึงตรัสแก่พวกเขาว่า จงยอมให ้เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห ้าม เลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ ้าเป็ นของคนเช่นเด็ก เหล่านัน ้ 15 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ผู ้ใดไม่รับอาณาจักร ของพระเจ ้าเหมือนเด็กเล็ก ผู ้นัน ้ จะเข ้าในอาณาจักรนัน ้ ไม่ได ้ 16 แล ้วพระองค์ทรงอุ ้มพวกเขาไว ้ในอ ้อมแขน วางพระหัตถ์ บนพวกเขา และทรงอวยพรพวกเขา 17 เมือ ่ พระองค์กําลังเสด็จออกไปตามทาง มีผู ้หนึง่ วิง่ มา คุกเข่าลงทูลถามพระองค์วา่ “ท่านอาจารย์ทด ี่ ี ข ้าพเจ ้า จะต ้องทําอย่างไรจึงจะได ้รับชีวต ิ นิรันดร์” 18 พระเยซูจงึ ตรัสถามเขาว่า “ ทําไมเจ ้าจึงเรียกเราว่าดี ไม่ม ี ใครดีนอกจากพระองค์เดียว คือ พระเจ ้า” 19 ท่านทัง้ หลายรู ้จักบัญญัตแ ิ ล ้ว คือ อย่าล่วงประเวณี อย่า ฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็ นพยานเท็จ อย่าฉ ้อโกง จงให ้ เกียรติบด ิ ามารดาของท่าน 20 และท่านตอบท่านว่า อาจารย์ ข ้าพเจ ้าได ้ถือปฏิบต ั ต ิ ามสิง่ เหล่านีท ้ ก ุ ประการมาตัง้ แต่เด็ก 21 ครัน ้ พระเยซูทอดพระเนตรเห็นคนนัน ้ พระองค์ทรงรักเขา จึงตรัสแก่เขาว่า “ ท่านยังขาดอยูส ่ งิ่ หนึง่ จงไปขายสิง่ ของที่ ท่านมี แจกเงินให ้คนยากจน แล ้วท่านจะมีสมบัตอ ิ ยูใ่ นสวรรค์ แล ้วมาแบกไม ้กางเขนและติดตามเรา” 22 เมือ ่ ได ้ยินคํานัน ้ เขาก็เศร ้าใจและเดินออกไปด ้วยความ เสียใจ เพราะว่าเขามีทรัพย์สมบัตม ิ ากมาย 23 พระเยซูทรงมองดูรอบๆ แล ้วตรัสแก่เหล่าสาวกของ พระองค์วา่ " คนมั่งมีจะเข ้าในแผ่นดินของพระเจ ้าได ้ยากจริง หนอ" 24 เหล่าสาวกก็ประหลาดใจในคําพูดของพระองค์ แต่พระ เยซูตรัสตอบพวกเขาอีกครัง้ ว่า “ ลูกเอ๋ย ยากจริง ๆ ทีค ่ น วางใจในทรัพย์สมบัตจิ ะเข ้าในแผ่นดินของพระเจ ้าได ้!”
33
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
45 เพราะว่าบุตรมนุษย์มไิ ด ้มาเพือ ่ รับการปรนนิบต ั ิ แต่มาเพือ ่ ปรนนิบต ั ิ และประทานชีวต ิ ของพระองค์เป็ นค่าไถ่คนเป็ นอัน มาก 46และเมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากเมืองเจริโคพร ้อมกับเหล่า สาวกและประชาชนเป็ นจํานวนมาก มีบาร์ทเิ มอัสผู ้ตาบอดซึง่ เป็ นบุตรชายของทิเมอัส นั่งขอทานอยูร่ ม ิ ทางหลวง 47เมือ ่ ได ้ยินว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเสด็จมา เขาก็ร ้อง ตะโกนว่า “พระเยซู บุตรดาวิด ขอทรงเมตตาข ้าพระองค์เถิด” 48 มีคนจํานวนมากทีข ่ อร ้องให ้เขาเงียบไว ้ แต่เขากลับร ้อง ตะโกนมากขึน ้ ว่า “บุตรดาวิด ขอทรงมีเมตตาฉั นเถิด” 49 พระเยซูทรงหยุดยืนและสัง่ ให ้เรียกคนตาบอดคนนัน ้ และ พวกเขาจึงเรียกคนตาบอดคนนัน ้ ว่า จงมีกําลังใจขึน ้ เถิด พระองค์กําลังทรงเรียกเจ ้า ้ ของตนแล ้วลุกขึน 50 แล ้วเขาก็ทงิ้ เสือ ้ มาหาพระเยซู 51 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ ท่านอยากให ้เราทําอะไรให ้ ท่าน” คนตาบอดนัน ้ จึงทูลพระองค์วา่ “พระเจ ้าข ้า เพือ ่ ให ้ ข ้าพเจ ้ามองเห็นได ้” ่ ของเจ ้าทํา 52 พระเยซูจงึ ตรัสกับเขาว่า “ จงไปเถิด ความเชือ ให ้เจ ้าหายเป็ นปกติ” ทันใดนัน ้ เขาก็มองเห็นได ้ และเดินตาม พระเยซูไป
ในพระวิหารออกไป และทรงควํา่ โต๊ะของคนแลกเงิน และที่ นั่งของผู ้ขายนกพิราบ 16 และจะไม่ยอมให ้ผู ้ใดนํ าภาชนะใด ๆ ผ่านพระวิหาร 17 แล ้วพระองค์ทรงสอนพวกเขาว่า “ มีคําเขียนไว ้มิใช่หรือ ่ ว่าเป็ นบ ้านแห่งการอธิษฐาน’ แต่ ว่า ‘บ ้านของเราจะได ้ชือ พวกเจ ้าทัง้ หลายมาทําให ้กลายเป็ นถํ้าของพวกโจร” 18 เมือ ่ พวกธรรมาจารย์และพวกหัวหน ้าปุโรหิตได ้ยินดังนัน ้ ก็ พยายามหาทางทีจ ่ ะฆ่าพระองค์ เพราะพวกเขากลัวพระองค์ เพราะว่าประชาชนทัง้ หมดประหลาดใจในคําสัง่ สอนของ พระองค์ 19 เมือ ่ ถึงเวลาเย็น พระองค์ก็เสด็จออกจากเมืองไป 20 เมือ ่ รุง่ เช ้าเมือ ่ พวกเขาเดินผ่านไป พวกเขาก็เห็นต ้นมะเดือ ่ เหีย ่ วเฉาจนไม่มรี าก 21 เปโตรระลึกถึงพระองค์และทูลว่า “อาจารย์ ดูเถิด ต ้น มะเดือ ่ ทีพ ่ ระองค์สาปแช่งนัน ้ เหีย ่ วเฉาไปแล ้ว” 22พระเยซูจงึ ตอบเขาว่า จงมีศรัทธาในพระเจ ้า 23 เหตุวา่ เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ผู ้ใดทีพ ่ ด ู กับ ภูเขานีว้ า่ จงเคลือ ่ นไปทิง้ ลงในทะเลเถิด และไม่สงสัยในใจ ่ ว่าสิง่ ทีเ่ ขาพูดนัน แต่เชือ ้ จะเกิดขึน ้ เขาก็จะมีสงิ่ ทีเ่ ขาพูดนัน ้ อย่างแน่นอน 24 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า สิง่ ใดทีท ่ า่ น ่ ว่าท่านจะได ้รับ และท่านจะ ปรารถนาเมือ ่ อธิษฐาน จงเชือ ได ้รับสิง่ นัน ้ 25 และเมือ ่ พวกท่านยืนอธิษฐานอยู่ จงยกโทษให ้ ถ ้าพวก ท่านมีเรือ ่ งขัดเคืองใจผู ้ใด เพือ ่ พระบิดาของพวกท่านซึง่ อยู่ ในสวรรค์จะได ้ทรงยกโทษความผิดของพวกท่านด ้วย 26 แต่ถ ้าพวกท่านไม่ยกโทษให ้ พระบิดาของท่านผู ้ทรงอยู่ ในสวรรค์ก็จะไม่ทรงยกโทษให ้แก่ความผิดของพวกท่าน เหมือนกัน 27และพวกเขากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มอีก และเมือ ่ พระองค์ กําลังเดินอยูใ่ นพระวิหาร พวกหัวหน ้าปุโรหิต พวกธรรมา จารย์ และผู ้เฒ่าก็มาหาพระองค์ ิ ธิอะไรจึงได ้สิง่ เหล่านี้ 28 และจงกล่าวแก่ทา่ นว่า ท่านมีสท และใครให ้สิทธิทา่ นในการทําเช่นนัน ้ ? 29 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า เราจะถามท่านสักคําถาม หนึง่ เช่นกัน จงตอบเราเถิด และเราจะบอกท่านว่าเรากระทํา การเหล่านีโ้ ดยอาศัยอํานาจใด 30 บัพติศมาของยอห์นนัน ้ มาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์ จง ตอบฉั นเถิด 31พวกเขาจึงถกเถียงกันเองว่า ถ ้าเราจะตอบว่า จากสวรรค์ ่ เขา? เขาจะถามว่า แล ้วทําไมพวกเจ ้าจึงไม่เชือ 32 แต่ถ ้าเราจะพูดว่า มาจากมนุษย์ พวกเขากลัวประชาชน เพราะว่ามนุษย์ทก ุ คนถือว่ายอห์นเป็ นผู ้เผยพระวจนะจริงๆ 33 พวกเขาตอบพระเยซูวา่ “พวกเราไม่รู ้” พระเยซูจงึ ตอบ พวกเขาว่า “ ฉั นก็ไม่บอกคุณเหมือนกันว่าฉั นทําสิง่ เหล่านี้ ด ้วยอํานาจอะไร”
บทที่ 11 1 ครัน ้ พระองค์กบ ั สาวกมาถึงเมืองเบธฟาเกและเบธานีใกล ้ ภูเขามะกอกเทศใกล ้กรุงเยรูซาเล็มแล ้ว พระองค์ทรงส่ง สาวกสองคนออกไป 2 แล ้วตรัสแก่เขาว่า จงไปทีห ่ มูบ ่ ้านทีอ ่ ยูต ่ รงข ้ามกับท่าน เมือ ่ ท่านเข ้าไปในหมูบ ่ ้านแล ้ว ท่านจะพบลูกลาตัวหนึง่ ผูกอยูแ ่ ละ ยังไม่เคยมีใครขึน ้ ขีเ่ ลย จงแก ้และจูงมันมา 3 ถ ้าใครถามท่านว่า “ทําไมท่านจึงทําเช่นนี”้ จงบอกว่าพระ เจ ้าทรงต ้องการคนนัน ้ และพระองค์จะส่งเขาไปทีน ่ ั่นทันที 4 พวกเขาจึงไปพบลูกลานัน ้ ผูกไว ้ทีป ่ ระตูข ้างนอกในทีท ่ ี่ สามารถพบเจอได ้สองทาง จึงปล่อยมันไป 5 บางคนทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ั่นถามเขาว่า "พวกท่านทําอะไรเมือ ่ ปล่อยลูกลา?" 6 แล ้วพวกเขาได ้พูดกับพวกเขาตามทีพ ่ ระเยซูได ้สัง่ ไว ้ และ พวกเขาก็ปล่อยพวกเขาไป ้ ผ ้าของตน 7 แล ้วพวกเขานํ าลูกลามาหาพระเยซู แล ้วเอาเสือ ปูบนลูกลา และพระองค์ก็ทรงขีล ่ ก ู ลานัน ้ ้ ผ ้าของตนปูตามหนทาง และ 8 และคนเป็ นอันมากก็เอาเสือ บางคนก็ตด ั กิง่ ไม ้จากต ้นไม ้มาคลุมตามหนทาง 9 ส่วนบรรดาผู ้ทีเ่ ดินไปข ้างหน ้าและผู ้ทีต ่ ามมาต่างก็ร ้องว่า โฮซันนา ขอให ้ผู ้ทีม ่ าในพระนามของพระเจ ้าได ้รับพระพร 10 จงถวายพระพรแก่ราชอาณาจักรของดาวิด บิดาของเรา ซึง่ มาในพระนามของพระเจ ้า โฮซันนาในทีส ่ งู สุด 11 แล ้วพระเยซูเสด็จเข ้ากรุงเยรูซาเล็มและเข ้าไปในพระ วิหาร และเมือ ่ ทอดพระเนตรดูทก ุ สิง่ โดยรอบแล ้ว เวลาเย็นก็ มาถึง พระองค์จงึ เสด็จออกไปยังเบธานีกบ ั สาวกทัง้ สิบสอง คน 12 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เมือ ่ เขาทัง้ สองกลับจากเบธานีแล ้ว พระองค์ก็ ทรงหิว 13 ครัน ้ ทอดพระเนตรเห็นต ้นมะเดือ ่ ต ้นหนึง่ อยูไ่ กลๆ มีใบ จึง เสด็จมาเพือ ่ ดูวา่ มีอะไรอยูบ ่ นต ้นมะเดือ ่ บ ้าง เมือ ่ เสด็จมาถึง ต ้นมะเดือ ่ นัน ้ ไม่เห็นมีแต่ใบเท่านัน ้ เพราะยังไม่ถงึ ฤดูมะเดือ ่ 14 พระเยซูจงึ ตรัสตอบว่า “ ผู ้ใดจะกินผลจากเจ ้าไม่ได ้ ตลอดไป” และเหล่าสาวกของพระองค์ก็ได ้ยินเรือ ่ งนี้ 15และเมือ ่ พระองค์เสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูจงึ ้ ขาย เสด็จเข ้าไปในพระวิหาร แล ้วทรงเริม ่ ขับไล่บรรดาผู ้ซือ
บทที่ 12 1 พระองค์จงึ ทรงเริม ่ ตรัสแก่พวกเขาโดยใช ้คําอุปมา มีคน หนึง่ ปลูกองุน ่ แล ้วล ้อมรัว้ ไว ้รอบ ๆ ขุดทีไ่ ว ้สําหรับเก็บองุน ่ และสร ้างหอคอย แล ้วให ้ชาวสวนเช่า จากนัน ้ พระองค์ก็เสด็จ ไปในดินแดนไกล 2 เมือ ่ ถึงฤดูเก็บเกีย ่ ว เขาก็สง่ คนรับใช ้ไปหาคนดูแลสวนองุน ่ เพือ ่ จะรับผลจากสวนองุน ่ นัน ้ จากคนดูแลสวนองุน ่ 3 แล ้วพวกเขาจับเขาและตีเขาแล ้วไล่เขากลับไปมือเปล่า 4 แล ้วเจ ้าของทีด ่ น ิ ส่งคนใช ้คนอืน ่ ไปหาเขาอีก และคนใช ้ก็ เอาหินขว ้างเขาจนศีรษะได ้รับบาดเจ็บ จากนัน ้ ก็ไล่เขา กลับไปในสภาพน่าละอาย
34
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
5 แล ้วท่านส่งคนอีกคนหนึง่ ไป และคนเหล่านัน ้ ก็ฆา่ เขา และ คนอืน ่ ๆ อีกมากมาย โดยเฆีย ่ นตีบ ้าง ฆ่าบ ้าง 6 ครัน ้ ยังมีบต ุ รทีร่ ักคนหนึง่ อยู่ พ่อจึงส่งบุตรนัน ้ ไปหาพวกเขา เป็ นครัง้ สุดท ้าย โดยกล่าวว่า พวกเขาคงจะเคารพบุตรของ เรา 7 แต่คนเช่าสวนเหล่านัน ้ ก็พด ู กันว่า คนนีแ ้ หละเป็ นทายาท มาฆ่าเขาเสีย แล ้วมรดกจะตกเป็ นของเรา” 8 แล ้วพวกเขาจึงจับเขาฆ่าเสียแล ้วโยนทิง้ นอกสวนองุน ่ 9 เจ ้าของสวนองุน ่ จะทําอย่างไร เขาจะมาทําลายคนดูแล สวนองุน ่ เสีย แล ้วมอบสวนองุน ่ ให ้คนอืน ่ ไป 10 และท่านทัง้ หลายไม่ได ้อ่านพระคัมภีรข ์ ้อนีห ้ รือว่า ศิลาซึง่ บรรดาผู ้ก่อสร ้างทิง้ ไว ้ กลับกลายเป็ นศิลามุมเอกแล ้ว 11 การนีเ้ ป็ นผลงานของพระเจ ้า และเป็ นสิง่ มหัศจรรย์ใน สายตาของเรา 12 พวกเขาจึงพยายามทีจ ่ ะจับพระองค์ แต่กลัวประชาชน เพราะพวกเขารู ้ว่าพระองค์ได ้ตรัสคําอุปมาเกีย ่ วกับพวกเขา เอง ดังนัน ้ พวกเขาจึงละพระองค์แล ้วเดินทางไป ี ละพวกเฮโรดบางส่วนไปหา 13 พวกเขาจึงส่งพวกฟาริสแ พระองค์ เพือ ่ จับผิดคําพูดของพระองค์ 14 ครัน ้ มาถึงแล ้ว พวกเขาจึงทูลพระองค์วา่ “อาจารย์ พวก ื่ และไม่เห็นแก่หน ้าใคร ข ้าพเจ ้าทราบอยูว่ า่ ท่านเป็ นผู ้สัตย์ซอ เพราะท่านมิได ้นับถือตัวตนของมนุษย์ แต่สงั่ สอนทางของ ี าร์เป็ นสิง่ ทีช พระเจ ้าอย่างแท ้จริง การจ่ายภาษี ให ้แก่ซซ ่ อบ ธรรมหรือไม่” 15 เราจะให ้หรือไม่ให ้? แต่พระองค์ทรงทราบถึงความหน ้า ่ ใจคดของพวกเขา จึงตรัสแก่พวกเขาว่า “ ทําไมเจ ้าจึง ซือ ล่อลวงเรา จงนํ าเงินมาให ้เราสักเหรียญหนึง่ เพือ ่ เราจะได ้ดู” 16พวกเขาจึงนํ ารูปนัน ้ มา และพระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า รูป และคําจารึกนีเ้ ป็ นของใคร พวกเขาจึงทูลตอบพระองค์วา่ “เป็ นของซีซาร์” 17 พระเยซูจงึ ตอบพวกเขาว่า “ จงถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของซีซาร์ ี าร์ และจงถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของพระเจ ้าแด่พระเจ ้า” พวก แก่ซซ เขาประหลาดใจในพระองค์ ี งึ่ กล่าวว่าไม่มก 18 แล ้วพวกสะดูสซ ี ารฟื้ นคืนชีวต ิ มาหา พระองค์ พวกเขาถามพระองค์วา่ 19 อาจารย์ โมเสสได ้เขียนถึงพวกเราว่า "ถ ้าชายคนหนึง่ ตาย และทิง้ ภรรยาไว ้และไม่มบ ี ต ุ ร ก็ให ้พีช ่ ายหรือน ้องชายรับ ้ สายของพีช ภรรยาของตนไว ้ และสืบเชือ ่ ายหรือน ้องชายไว ้" 20 ในเวลานัน ้ มีพน ี่ ้องเจ็ดคน คนแรกมีภรรยาแล ้วตายไปโดย ไม่มล ี ก ู หลาน ้ สาย 21 คนทีส ่ องจึงรับนางมา แล ้วก็ตายไป และไม่เหลือเชือ ไว ้เลย ส่วนคนทีส ่ ามก็ทําเหมือนกัน 22 และทัง้ เจ็ดคนนัน ้ ก็มน ี างอยูแ ่ ต่ไม่มบ ี ต ุ ร และในทีส ่ ด ุ ผู ้หญิงคนนัน ้ ก็ตายด ้วย 23 ดังนัน ้ ในการกลับคืนชีพเมือ ่ พวกเขาฟื้ นคืนชีพ เธอจะเป็ น ภรรยาของใคร เพราะว่าคนทัง้ เจ็ดได ้มีเธอไว ้เป็ นภรรยาแล ้ว 24พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " พวกท่านเข ้าใจผิดแล ้ว เพราะพวกท่านไม่รู ้พระคัมภีร ์ และไม่รู ้ฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า หรือ?" 25 เพราะเมือ ่ เขาทัง้ หลายจะฟื้ นจากความตาย เขาทัง้ หลาย จะไม่แต่งงาน หรือถูกยกให ้เป็ นสามีภรรยากัน แต่จะเป็ น เหมือนทูตสวรรค์ในสวรรค์ 26 ส่วนเรือ ่ งคนตายทีจ ่ ะกลับคืนชีพนัน ้ พวกท่านไม่เคยอ่าน ในหนังสือของโมเสสหรือว่าพระเจ ้าตรัสกับโมเสสในพุม ่ ไม ้ ว่า “เราเป็ นพระเจ ้าของอับราฮัม พระเจ ้าของอิสอัค และเป็ น พระเจ ้าของยาโคบ” 27 พระองค์มใิ ช่พระเจ ้าของคนตาย แต่เป็ นพระเจ ้าของคน เป็ น ดังนัน ้ พวกท่านจึงผิดมาก
28 และมีธรรมาจารย์คนหนึง่ มาได ้ยินเขาทัง้ หลายโต ้เถียงกัน และเห็นว่าพระองค์ทรงตอบได ้ดี จึงถามพระองค์วา่ “ข ้อใด สําคัญทีส ่ ด ุ ?” 29 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า " บัญญัตข ิ ้อแรกคือ จงฟั งเถิด อิสราเอล พระเจ ้าของเราเป็ นพระเจ ้าองค์เดียว" 30 และท่านจงรักพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านด ้วยสุดใจ ของท่าน และด ้วยสุดจิตวิญญาณของท่าน และด ้วยสุด ความคิดของท่าน และด ้วยสุดกําลังของท่าน นีแ ่ หละเป็ น พระบัญญัตข ิ ้อแรก 31 และข ้อทีส ่ องก็เหมือนกัน คือ จงรักเพือ ่ นบ ้านเหมือนรัก ตัวเอง ไม่มบ ี ญ ั ญัตอ ิ น ื่ ใดทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าบัญญัตส ิ องข ้อนี้ 32 และธรรมาจารย์ก็กล่าวแก่พระองค์วา่ "ดี อาจารย์ ท่านพูด จริง เพราะว่าพระเจ ้ามีเพียงองค์เดียว และไม่มพ ี ระเจ ้าอืน ่ ใด นอกจากพระองค์" 33 และการรักพระองค์ด ้วยสุดใจ และด ้วยสุดความเข ้าใจ และด ้วยสุดจิตวิญญาณ และด ้วยสุดกําลัง และรักเพือ ่ นบ ้าน เหมือนรักตนเอง ก็ยงิ่ ดีกว่าเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งถวาย ้ ทัง้ สิน 34 เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นว่าเขาตอบอย่างมีวจิ ารณญาณ พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า “ เจ ้าไม่ไกลจากอาณาจักรของพระ เจ ้าเลย” หลังจากนัน ้ ไม่มใี ครกล ้าถามพระองค์อก ี 35 เมือ ่ พระเยซูทรงสอนอยูใ่ นพระวิหาร พระองค์จงึ ตรัสตอบ ว่า " พวกธรรมาจารย์พด ู ว่าพระคริสต์เป็ นพระบุตรของดาวิด ได ้อย่างไร" 36 เพราะดาวิดเองได ้กล่าวโดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิว์ า่ พระ เจ ้าตรัสกับพระเจ ้าของฉั นว่า จงประทับทางขวามือของฉั น จนกว่าฉั นจะทําให ้ศัตรูของท่านเป็ นบัลลังก์รองพระบาทของ ท่าน 37 ดาวิดจึงเรียกพระองค์เองว่าพระเจ ้า แล ้วพระองค์จะเป็ น บุตรของดาวิดจากทีใ่ ดเล่า? ประชาชนทั่วไปได ้ยินพระองค์ ด ้วยความยินดี 38 แล ้วพระองค์ตรัสสัง่ สอนพวกเขาว่า “ จงระวังพวกธรรมา ้ ผ ้ายาวๆ และชอบให ้คน จารย์ซงึ่ ชอบแต่งกายด ้วยเสือ ทักทายในตลาด 39 และทีน ่ ั่งอันสูงเด่นในธรรมศาลา และทีน ่ ั่งอันสูงเด่นใน งานฉลอง 40 ซึง่ กินทําลายบ ้านเรือนของหญิงม่าย และแสร ้งอธิษฐาน ยืดยาว คนเหล่านีจ ้ ะต ้องได ้รับการลงโทษอย่างหนักยิง่ ขึน ้ 41 แล ้วพระเยซูประทับนั่งตรงข ้ามตู ้พระคลัง และ ทอดพระเนตรเห็นประชาชนนํ าเงินใส่ตู ้พระคลัง และคนรวย หลายคนก็นําเงินใส่มาก 42 และมีหญิงม่ายยากจนคนหนึง่ เข ้ามา แล ้วโยนเหรียญเล็ก สองเหรียญลงไป ซึง่ มีคา่ เพียงหนึง่ ฟาร์ธงิ 43 แล ้วพระองค์ทรงเรียกบรรดาสาวกของพระองค์มาและ ตรัสว่า เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า หญิงม่าย ยากจนคนนีไ้ ด ้ใส่เงินลงในตู ้พระคลังมากกว่าทุกคนทีใ่ ส่เงิน ลงไป 44 เพราะพวกเขานํ าความอุดมสมบูรณ์ของตนมาใส่ทงั ้ หมด แต่เนือ ่ งจากเธอขัดสน เธอก็เอาทุกสิง่ ทีเ่ ธอมี คือสิง่ สําหรับ เลีย ้ งชีวต ิ ทัง้ หมดของเธอมาใส่ บทที่ 13 1 เมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากพระวิหาร มีสาวกคนหนึง่ ทูล พระองค์วา่ “อาจารย์ ดูซวิ า่ มีหน ิ และอาคารใดบ ้างทีน ่ !ี่ ” 2 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขา ว่า “ท่านเห็นอาคารใหญ่ๆ เหล่านี้ ไหม จะไม่มห ี น ิ ก ้อนใดเหลืออยูซ ่ ้อนทับกันโดยทีไ่ ม่ถก ู พังทลาย”
35
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
3 เมือ ่ พระองค์ประทับอยูบ ่ นภูเขามะกอกเทศตรงข ้ามกับพระ วิหาร เปโตร ยากอบ โยฮัน และอันดรูวท ์ ล ู ถามพระองค์เป็ น การส่วนตัวว่า 4 “จงบอกเราว่าเหตุการณ์เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ เมือ ่ ไร? และจะมี หมายสําคัญอะไรเมือ ่ เหตุการณ์ทงั ้ หมดเหล่านีจ ้ ะสําเร็จ?” 5 พระเยซูจงึ ตอบเขาทัง้ หลายว่า จงระวังอย่าให ้ใครล่อลวง พวกท่าน 6 เพราะว่าจะมีคนจํานวนมากมาอ ้างพระนามของเรา โดย กล่าวว่า เราเป็ นพระคริสต์ และจะหลอกลวงคนเป็ นอันมาก 7 และเมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ยินเรือ ่ งสงครามและข่าวลือเรือ ่ ง สงคราม อย่าวิตกกังวลเลย เพราะว่าสิง่ เหล่านีจ ้ ะต ้องเกิดขึน ้ แต่ยังไม่ถงึ ทีส ่ ด ุ 8 เพราะว่าประชาชาติจะลุกขึน ้ ต่อสู ้ประชาชาติ และ อาณาจักรต่อสู ้อาณาจักรหนึง่ ๆ และจะเกิดแผ่นดินไหวในที่ ต่างๆ และจะมีความอดอยากและความยากลําบาก สิง่ เหล่านี้ เป็ นขัน ้ เริม ่ แรกของความทุกข์โศก 9 แต่จงระวังตัวไว ้เถิด เพราะเขาจะมอบท่านทัง้ หลายให ้สภา และท่านจะถูกเฆีย ่ นตีในธรรมศาลา และท่านจะถูกพาตัวไป ต่อหน ้าผู ้ปกครองและกษั ตริยเ์ พราะเรา เพือ ่ เป็ นพยาน กล่าวโทษพวกเขา 10 และข่าวประเสริฐนัน ้ จะต ้องถูกประกาศออกไปทั่วทุก ประชาชาติกอ ่ น 11 แต่เมือ ่ เขาทัง้ หลายจะนํ าท่านไปและมอบท่านไว ้นัน ้ อย่า คิดล่วงหน ้าว่าจะพูดอะไร และอย่าตรึกตรองเลย แต่จงพูด ทุกสิง่ ทีท ่ รงประทานให ้ท่านในเวลานัน ้ เพราะไม่ใช่ทา่ นเอง ทีพ ่ ด ู แต่เป็ นพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 12 บัดนีพ ้ น ี่ ้องจะทรยศพีน ่ ้องให ้ถึงตาย พ่อจะทรยศลูก และ ลูกๆ จะลุกขึน ้ ต่อต ้านพ่อแม่ของตน และจะทําให ้พวกท่าน ต ้องถูกประหารชีวต ิ 13 และท่านทัง้ หลายจะถูกคนทัง้ ปวงเกลียดชังเพราะพระ นามของเรา แต่ผู ้ใดทีท ่ นได ้จนถึงทีส ่ ด ุ ผู ้นัน ้ จะรอด 14 แต่เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นสิง่ น่าสะอิดสะเอียนซึง่ ทําให ้เกิด ความรกร ้างว่างเปล่า ตามทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะดาเนียลกล่าวถึง ยืนอยูใ่ นทีท ่ ไี่ ม่สมควร (ผู ้ทีอ ่ า่ นจงเข ้าใจเถิด) ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้น ยูเดียจงหนีไปทีภ ่ เู ขา 15 ผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นหลังคาบ ้านอย่าลงมาในบ ้าน หรือเข ้าไปในบ ้าน เพือ ่ เอาอะไรออกจากบ ้านของตน ้ ผ ้าของตนอีก 16 ส่วนผู ้ทีอ ่ ยูก ่ ลางทุง่ ก็อย่ากลับไปเอาเสือ 17 แต่ความวิบต ั แ ิ ก่หญิงทีม ่ ค ี รรภ์และหญิงทีต ่ ้องดูดนมใน ช่วงเวลาเหล่านัน ้ ! 18 จงอธิษฐานขออย่าให ้ท่านต ้องหนีในฤดูหนาว 19 เพราะในสมัยนัน ้ จะเกิดความทุกข์ลําบากอย่างทีไ่ ม่เคยมี มาตัง้ แต่เริม ่ สร ้างโลกซึง่ พระเจ ้าทรงสร ้างมาจนถึงเวลานี้ และจะไม่มต ี อ ่ ไปอีก 20 และถ ้าพระเจ ้าไม่ได ้ทรงย่นวันเหล่านัน ้ ลง ก็จะไม่มเี นือ ้ หนังใดทีจ ่ ะรอดได ้เลย แต่เพราะเห็นแก่ผู ้ถูกเลือกซึง่ พระองค์ได ้ทรงเลือก พระองค์จงึ ทรงย่นวันเหล่านัน ้ ลง 21 และถ ้ามีผู ้ใดบอกท่านว่า ดูเถิด พระคริสต์อยูท ่ น ี่ ี่ หรือ ดู ่ พระองค์เลย เถิด พระองค์อยูท ่ น ี่ ั่น อย่าเชือ 22 เพราะว่าจะมีพระคริสต์เทียมและผู ้เผยพระวจนะเทียม เกิดขึน ้ และจะแสดงหมายสําคัญและการอัศจรรย์ เพือ ่ ล่อลวงแม ้แต่ผู ้ทีไ่ ด ้รับเลือก ถ ้าเป็ นไปได ้ 23 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงระวังไว ้ ดูเถิด เราได ้บอกเรือ ่ งทัง้ หมด ให ้ท่านทราบล่วงหน ้าแล ้ว 24 แต่ในวันเหล่านัน ้ หลังจากความทุกข์ยากนัน ้ แล ้ว ดวง ่ งแสง อาทิตย์จะมืดไป และดวงจันทร์จะไม่สอ 25 และดวงดาวบนฟ้ าจะร่วงหล่น และอํานาจต่างๆ ในฟ้ า ่ สะเทือน สวรรค์จะสัน
26 เมือ ่ นัน ้ พวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆด ้วยฤทธิ์ อํานาจและพระสิรริ งุ่ โรจน์ยงิ่ ใหญ่ 27 แล ้วพระองค์จะทรงใช ้ทูตสวรรค์ของพระองค์ รวบรวมผู ้ที่ ่ ศ พระองค์เลือกไว ้จากสีท ิ ตัง้ แต่สด ุ ปลายแผ่นดินโลกจนสุด ปลายฟ้ า 28 จงเรียนรู ้คําอุปมาเรือ ่ งต ้นมะเดือ ่ เมือ ่ กิง่ อ่อนและออกใบ แล ้ว พวกท่านก็รู ้ว่าฤดูร ้อนใกล ้เข ้ามาแล ้ว 29 เช่นเดียวกัน เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นเหตุการณ์เหล่านี้ เกิดขึน ้ จงรู ้ว่าเหตุการณ์นัน ้ ใกล ้จะถึงประตูแล ้ว 30 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ชัว่ อายุคนนีจ ้ ะไม่ลว่ งไป จนกว่าสิง่ ทัง้ หมดนีจ ้ ะเกิดขึน ้ ้ ไป แต่ถ ้อยคําของเราจะไม่สญ ้ ไป 31 ฟ้ าและดินจะสูญสิน ู สิน 32 แต่วันนัน ้ และเวลานัน ้ ไม่มใี ครรู ้ แม ้แต่ทต ู สวรรค์ในสวรรค์ ก็ไม่รู ้ พระบุตรก็ไม่รู ้ นอกจากพระบิดา 33 จงเฝ้ าระวังและอธิษฐาน เพราะเจ ้าทัง้ หลายไม่รู ้ว่าเวลาจะ มาถึงเมือ ่ ใด 34 เพราะว่าบุตรมนุษย์เป็ นเหมือนชายคนหนึง่ ซึง่ กําลังจะ เดินทางไปไกล เขาได ้ละทิง้ บ ้านของตน และมอบอํานาจให ้ คนรับใช ้ของตน และให ้แต่ละคนทําหน ้าทีข ่ องตน และสัง่ คน เฝ้ าประตูให ้เฝ้ าระวัง 35 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเฝ้ าระวังอยู่ เพราะพวกท่านไม่รู ้ ว่าเจ ้าของบ ้านจะมาเมือ ่ ใด ตอนเย็น หรือเทีย ่ งคืน หรือเวลา ไก่ขน ั หรือตอนเช ้า 36 อย่าให ้เขามาพบคุณนอนหลับกะทันหัน 37 และสิง่ ทีเ่ ราบอกพวกท่าน เราก็บอกทุกคนว่า จงเฝ้ าระวัง บทที่ 14 1 ครัน ้ ล่วงไปสองวันแล ้ว ก็ถงึ เทศกาลปั สกาและเทศกาล ้ และพวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ก็ ขนมปั งไร ้เชือ พยายามหาทางจับพระองค์ด ้วยอุบายและประหารชีวต ิ เสีย 2 แต่พวกเขากล่าวว่า อย่าทําในวันฉลองเลย จะได ้ไม่เกิด การวุน ่ วายในหมูป ่ ระชาชน 3 เมือ ่ พระองค์ประทับอยูท ่ บ ี่ ้านเบธานีในบ ้านของซีโมนคน โรคเรือ ้ น เมือ ่ พระองค์กําลังทรงรับประทานอาหาร ก็มส ี ตรีคน หนึง่ เข ้ามาถือกล่องหินอลาบาสเตอร์บรรจุนํ้ามันหอมนาร์ด ซึง่ มีมล ู ค่าสูงมาก นางจึงทุบกล่องนัน ้ แล ้วเทลงบนศีรษะของ พระองค์ 4 และมีบางคนมีความขุน ่ เคืองภายในใจและกล่าวว่า เหตุใด จึงทําให ้นํ้ ามันหอมนีส ้ ญ ู เปล่า? 5 เพราะถ ้าขายได ้เงินมากกว่าสามร ้อยเดนาริอน ั ก็จะได ้เอา ไปแจกคนยากจน” พวกเขาจึงบ่นต่อว่าเธอ 6 พระเยซูจงึ ตรัสว่า “ ปล่อยนางไว ้อย่างนัน ้ เถิด เจ ้าไปยุง่ กับ นางทําไม นางได ้กระทําการดีแก่เราแล ้ว” 7 เพราะว่าคนจนนัน ้ มีอยูก ่ บ ั ท่านเสมอ และเมือ ่ ท่านปรารถนา ก็ทําดีตอ ่ เขาได ้ทุกเมือ ่ แต่เราไม่อยูก ่ บ ั ท่านเสมอไป 8 เธอได ้กระทําสิง่ ทีเ่ ธอสามารถทําได ้แล ้ว คือ เธอมา ล่วงหน ้าเพือ ่ เจิมร่างกายของฉั นเพือ ่ ฝั งศพ 9 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ทุกทีท ่ ข ี่ า่ วประเสริฐนี้ ถูกประกาศไปทั่วโลก สิง่ ทีเ่ ธอได ้ทําก็จะถูกกล่าวถึงเพือ ่ เป็ น ทีร่ ะลึกถึงเธอ 10 และยูดาส อิสคาริโอท หนึง่ ในบรรดาอัครสาวกสิบสองคน ไปหาพวกปุโรหิตใหญ่ เพือ ่ จะทรยศพระองค์ให ้พวกเขา 11 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็ดใี จและสัญญาว่าจะให ้ เงินแก่เขา และเขาพยายามหาวิธท ี จ ี่ ะทรยศต่อเขา ้ เมือ 12 และในวันแรกของเทศกาลกินขนมปั งไร ้เชือ ่ พวกเขา ฆ่าสัตว์ปัสกา เหล่าสาวกของพระองค์ก็ถามพระองค์วา่ " พระองค์ต ้องการให ้พวกเราไปจัดเตรียมทีไ่ หนให ้พระองค์ เสวยปั สกา"
36
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
13 แล ้วพระองค์จงึ ทรงส่งสาวกสองคนออกไป แล ้วตรัสแก่ เขาว่า จงเข ้าไปในเมือง แล ้วจะมีชายคนหนึง่ ถือเหยือกนํ้ ามา พบเจ ้า จงตามเขาไป 14 และเมือ ่ เขาจะเข ้าไปในทีใ่ ดก็ตาม จงบอกเจ ้าของบ ้านว่า พระอาจารย์ตรัสว่า ห ้องรับรองทีเ่ ราจะกินปั สกาพร ้อมกับ เหล่าสาวกของเราอยูท ่ ไี่ หน ้ ้ บนใหญ่ทต 15 และท่านจะชีให ้ท่านเห็นห ้องชัน ี่ กแต่งไว ้ พร ้อมแล ้ว จงจัดเตรียมไว ้ทีน ่ ั่นให ้เรา 16 และพวกสาวกของพระองค์ก็ออกไปและเข ้ามาในเมือง และพบเหมือนทีพ ่ ระองค์ได ้ตรัสแก่พวกเขา แล ้วพวกเขาก็ จัดเตรียมปั สกาไว ้ 17 และเมือ ่ เวลาเย็นพระองค์จะเสด็จมาพร ้อมกับสาวกสิบ สองคน 18 เมือ ่ พวกเขากําลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ พระเยซูก็ตรัส ว่า " เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ผู ้ใดทีร่ ับประทาน อาหารกับเรา ผู ้นัน ้ จะทรยศต่อเรา" 19 พวกเขาก็เริม ่ เศร ้าโศกและถามพระองค์ทล ี ะคนว่า “เป็ น ฉั นหรือเปล่า” อีกคนหนึง่ ก็ถามว่า “เป็ นฉั นหรือเปล่า” 20 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ เป็ นคนหนึง่ ในสาวกสิบสอง คนทีจ ่ ม ุ่ ในจานกับเรา” 21 บุตรมนุษย์จะไปตามทีเ่ ขียนไว ้เกีย ่ วกับพระองค์ แต่วบ ิ ต ั ิ แก่คนทีท ่ รยศบุตรมนุษย์ หากคนนัน ้ ไม่เคยเกิดมา ก็คงจะดี สําหรับเขา 22 เมือ ่ พวกเขากําลังกินอยู่ พระเยซูทรงหยิบขนมปั งมาถวาย พระพร แล ้วหักส่งให ้พวกเขาพร ้อมตรัสว่า “ จงรับไปกินเถิด นีค ่ อ ื กายของเรา” 23 แล ้วพระองค์ทรงรับถ ้วย และเมือ ่ ทรงขอบพระคุณแล ้ว พระองค์ก็ทรงส่งให ้พวกเขา และพวกเขาทุกคนก็รับไปดืม ่ 24แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า นีค ่ อ ื โลหิตของเราแห่ง พันธสัญญาใหม่ ซึง่ หลัง่ เพือ ่ คนเป็ นอันมาก 25 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า เราจะไม่ดม ื่ นํ้ าองุน ่ ผลนัน ้ อีกต่อไปจนกว่าจะถึงวันนัน ้ ทีเ่ ราจะดืม ่ ใหม่ใน อาณาจักรของพระเจ ้า” 26 และเมือ ่ พวกเขาร ้องเพลงสรรเสริญแล ้ว พวกเขาก็ออกไป ยังภูเขามะกอก 27 พระเยซูจงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ คืนนีพ ้ วกท่านทุกคนจะ สะดุดเพราะเรา เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า ‘เราจะตีผู ้เลีย ้ งแกะ และแกะจะกระจัดกระจายไป’ 28 แต่เมือ ่ พระองค์ทรงคืนพระชนม์แล ้ว เราจะไปยังแคว ้นกา ลิลล ี ว่ งหน ้าพวกท่าน 29 แต่เปโตรได ้กล่าวแก่พระองค์วา่ แม ้ทุกคนจะสะดุดใจ แต่ ข ้าพระองค์จะไม่สะดุดใจเลย 30 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่เจ ้าว่า ใน วันนี้ คือคืนนี้ ก่อนไก่ขน ั สองครัง้ เจ ้าจะปฏิเสธเราสามครัง้ " 31 แต่เขาพูดแรงขึน ้ ว่า “ถ ้าข ้าพเจ ้าต ้องตายพร ้อมกับท่าน ข ้าพเจ ้าจะไม่ปฏิเสธท่านเลย” คนเหล่านัน ้ ก็พด ู เหมือนกัน ่ เกทเสมนี แล ้ว 32 แล ้วพระองค์กบ ั สาวกมาถึงทีแ ่ ห่งหนึง่ ชือ พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงนั่งอยูท ่ น ี่ ข ี่ ณะทีเ่ ราจะอธิษฐาน 33 แล ้วพระองค์พาเปโตร ยาโคบ และยอห์นไปด ้วย และเริม ่ ตกตะลึงและหนักใจมาก 34 และตรัสแก่เขาว่า จิตวิญญาณของฉั นเศร ้าโศกยิง่ นักจน แทบจะตาย จงอยูท ่ น ี่ แ ี่ ละเฝ้ าระวัง 35 แล ้วพระองค์เสด็จไปข ้างหน ้าอีกหน่อยหนึง่ แล ้วทรง กราบลงกับพืน ้ ดิน ทรงอธิษฐานว่า ถ ้าเป็ นไปได ้ ขอให ้เวลา นัน ้ ผ่านพ ้นไปจากพระองค์ 36 พระองค์ตรัสว่า “ อับบา พระบิดา ทุกสิง่ เป็ นไปได ้สําหรับ พระองค์ โปรดเอาถ ้วยนีผ ้ า่ นพ ้นไปจากข ้าพระองค์เถิด แต่ อย่างไรก็ด ี อย่าให ้เป็ นไปตามทีข ่ ้าพระองค์ปรารถนา แต่ให ้ เป็ นไปตามทีพ ่ ระองค์ปรารถนา”
37 พระองค์จงึ เสด็จมาพบสาวกเหล่านัน ้ นอนหลับ จึงตรัสแก่ เปโตรว่า “ ซีโมน เจ ้านอนหลับอยูห ่ รือ เจ ้าไม่สามารถ เฝ้ ายามสักชัว่ โมงเดียวได ้หรือ” 38 จงเฝ้ าระวังและอธิษฐานเพือ ่ จะได ้ไม่ต ้องถูกทดลอง จิตใจพร ้อมแล ้ว แต่กายยังอ่อนแอ 39 แล ้วพระองค์เสด็จไปอีกครัง้ หนึง่ และทรงอธิษฐานและ ตรัสคําเช่นเดิม 40 เมือ ่ พระองค์เสด็จกลับมา พระองค์ก็ทรงพบพวกเขานอน หลับอีก (เพราะตาของพวกเขาลืมไม่ขน ึ้ ) และไม่รู ้ว่าจะตอบ พระองค์อย่างไร 41 และพระองค์เสด็จมาครัง้ ทีส ่ ามแล ้วตรัสแก่พวกเขาว่า จง นอนต่อไปและพักผ่อนเถิด เวลานีเ้ พียงพอแล ้ว ดูเถิด บุตร มนุษย์จะถูกมอบไว ้ในมือของคนบาป 42 ลุกขึน ้ ไปกันเถิด ดูเถิด ผู ้ทรยศเราก็มาใกล ้แล ้ว 43 ขณะทีพ ่ ระองค์ยังตรัสอยูน ่ ัน ้ ยูดาสคนหนึง่ ในเหล่าสาวก สิบสองคน พร ้อมด ้วยฝูงชนจํานวนมากทีถ ่ อ ื ดาบและกระบอง มาจากพวกหัวหน ้าปุโรหิต พวกธรรมาจารย์ และผู ้เฒ่า ก็เข ้า มา 44 และผู ้ทีท ่ รยศต่อพระองค์ได ้ให ้สัญญาณแก่พวกเขาโดย กล่าวว่า "ผู ้ใดทีเ่ ราจะจูบก็เป็ นผู ้นัน ้ แหละ จงพาเขาออกไป และพาเขาออกไปอย่างปลอดภัย" 45 เมือ ่ พระองค์มาถึงแล ้ว พระองค์ก็ตรงไปหาเขาและกล่าว ว่า “อาจารย์ อาจารย์” แล ้วก็จบ ู เขา 46 แล ้วพวกเขาวางมือบนเขาแล ้วจับเขาไป ั ดาบฟั นผู ้รับใช ้ของมหา 47 และคนหนึง่ ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้ๆ ก็ชก ปุโรหิตขาดหู 48 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " พวกเจ ้าออกมาจับเรา เหมือนเป็ นโจรโดยใช ้ดาบและกระบองหรือ?" 49 เราได ้อยูก ่ บ ั พวกท่านทุกวันเพือ ่ สัง่ สอนในวิหาร และพวก ท่านก็ไม่รับเราไว ้ แต่พระคัมภีรจ ์ ะต ้องสําเร็จ 50 แล ้วพวกเขาทัง้ หมดละทิง้ พระองค์แล ้วหนีไป 51 และมีชายหนุ่มคนหนึง่ ห่มผ ้าลินน ิ คลุมร่างเปลือยเปล่า ของตนตามพระองค์ไป พวกชายหนุ่มจึงจับตัวเขาไว ้ 52 แล ้วเขาได ้ทิง้ ผ ้าป่ านแล ้วหนีไปจากพวกเขาโดยเปลือย กาย 53 แล ้วพวกเขานํ าพระเยซูไปหามหาปุโรหิต และมีพวก ปุโรหิตหัวหน ้า พวกผู ้เฒ่า และพวกธรรมาจารย์ทงั ้ หมด ประชุมอยูก ่ บ ั พระองค์ 54 ส่วนเปโตรติดตามพระองค์ไปห่างๆ ไปจนถึงพระราชวัง ของมหาปุโรหิต และนั่งร่วมกับคนรับใช ้ และผิงไฟอยู่ ้ จึงหา 55 พวกหัวหน ้าปุโรหิตกับบรรดาสมาชิกสภาทัง้ สิน พยานมากล่าวโทษพระเยซูเพือ ่ จะประหารชีวต ิ พระองค์ แต่ก็ ไม่พบ 56 เพราะว่ามีหลายคนเป็ นพยานเท็จกล่าวโทษพระองค์ แต่ พยานของเขากลับไม่ตกลงกัน 57 และมีบางคนลุกขึน ้ มาเป็ นพยานเท็จกล่าวโทษพระองค์วา่ 58 เราได ้ยินเขากล่าวว่า เราจะทําลายวิหารนีท ้ ส ี่ ร ้างด ้วยมือ มนุษย์ และภายในสามวัน เราจะสร ้างขึน ้ ใหม่โดยไม่ใช ้มือ มนุษย์ 59 แต่พยานของพวกเขาก็ไม่เห็นด ้วยเช่นกัน 60 มหาปุโรหิตจึงยืนขึน ้ ท่ามกลางฝูงชนและถามพระเยซูวา่ “ท่านไม่ตอบอะไรเลยหรือ? พยานหลักฐานทีก ่ ล่าวโทษท่าน คืออะไร?” 61 แต่พระองค์ไม่ตอบอะไร มหาปุโรหิตจึงถามพระองค์อก ี ว่า “ท่านเป็ นพระคริสต์พระบุตรของผู ้ได ้รับพระพรใช่หรือไม่?” 62 พระเยซูตรัสว่า เราเป็ น และท่านทัง้ หลายจะเห็นบุตร มนุษย์ประทับอยูท ่ างขวามือของผู ้ทรงฤทธานุภาพ และเสด็จ มาบนเมฆแห่งสวรรค์
37
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
้ ของตนแล ้วกล่าวว่า เราจะ 63 แล ้วมหาปุโรหิตก็ฉก ี เสือ ต ้องการพยานอะไรอีก? 64 ท่านทัง้ หลายได ้ยินคําหมิน ่ ประมาทแล ้ว ท่านคิดเห็น อย่างไร? และพวกเขาทัง้ หมดก็ตด ั สินให ้เขามีความผิดถึง ตาย 65 และบางคนก็เริม ่ ถ่มนํ้ าลายใส่พระองค์ และปิ ดหน ้า พระองค์ และตีพระองค์ พร ้อมกับพูดกับพระองค์วา่ ทํานายซิ” และคนรับใช ้ก็ตบพระองค์ด ้วยฝ่ ามือของพวกเขา 66 ขณะทีเ่ ปโตรอยูข ่ ้างล่างในพระราชวัง มีสาวใช ้คนหนึง่ ของมหาปุโรหิตเข ้ามา 67 เมือ ่ นางเห็นเปโตรกําลังผิงไฟอยู่ นางก็มองดูเขาแล ้ว กล่าวว่า “เจ ้าก็อยูก ่ บ ั เยซูชาวนาซาเร็ธด ้วย” 68 แต่เขาปฏิเสธว่า “ข ้าพเจ ้าไม่รู ้และไม่เข ้าใจสิง่ ทีท ่ า่ นพูด” แล ้วเขาก็ออกไปทีร่ ะเบียง ไก่ก็ขน ั 69 และสาวใช ้คนหนึง่ เห็นเขาอีกครัง้ และเริม ่ พูดกับคนทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้ว่า “คนนีเ้ ป็ นคนหนึง่ ในพวกเขา” 70 แต่พระองค์ก็ปฏิเสธอีก และอีกไม่นานหลังจากนัน ้ ผู ้ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้ก็พด ู กับเปโตรอีกว่า “เจ ้าเป็ นคนหนึง่ ในพวกเขาแน่ ๆ เพราะเจ ้าเป็ นชาวกาลิล ี และคําพูดของเจ ้าก็สอดคล ้องกับ พวกเขา” 71 แต่เขาเริม ่ สาปแช่งและสาบานโดยกล่าวว่า “ฉั นไม่รู ้จักคน ทีพ ่ วกเจ ้าพูดถึงนี”้ 72 และเมือ ่ ไก่ขน ั ครัง้ ทีส ่ อง เปโตรก็นก ึ ถึงคําทีพ ่ ระเยซูตรัส กับเขาว่า ก่อนไก่ขน ั สองครัง้ เจ ้าจะปฏิเสธเราสามครัง้ เมือ ่ นึกถึงเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว เขาก็ร ้องไห ้ บทที่ 15 1 ครัน ้ รุง่ เช ้า พวกหัวหน ้าปุโรหิตได ้ปรึกษากับพวกผู ้เฒ่าและ พวกธรรมาจารย์และสภาทัง้ หมด แล ้วมัดพระเยซูแล ้วนํ า พระองค์ไปมอบให ้แก่ปีลาต 2 ปิ ลาตจึงถามพระองค์วา่ “ท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิวหรือ” ปิ ลาตตอบว่า “ ท่านพูดเอง” 3 และพวกหัวหน ้าปุโรหิตก็ได ้กล่าวโทษพระองค์หลาย ประการ แต่พระองค์มไิ ด ้ทรงตอบประการใด 4 ปิ ลาตจึงถามพระองค์อก ี ว่า ท่านไม่ตอบอะไรเลยหรือ? ดูส ิ ว่าพวกเขาเป็ นพยานปรักปรําท่านเป็ นจํานวนเท่าใด 5 แต่พระเยซูยังไม่ทรงตอบสิง่ ใดเลย ทําให ้ปิ ลาตประหลาด ใจ 6 แล ้วในงานเลีย ้ งนัน ้ พระองค์ก็ทรงปล่อยนักโทษคนหนึง่ ให ้ พวกเขา ตามทีพ ่ วกเขาปรารถนา ่ บารับบัส ซึง่ ถูกผูกไว ้กับพวกทีก 7 มีคนหนึง่ ชือ ่ อ ่ กบฏกับเขา และได ้ฆ่าคนในการก่อกบฏครัง้ นัน ้ 8 และฝูงชนร ้องเสียงดังเริม ่ ปรารถนาให ้พระองค์ทําอย่างที่ เขาเคยทํากับพวกเขา 9 แต่ปิลาตตอบพวกเขาว่า "ท่านทัง้ หลายต ้องการให ้เรา ปล่อยกษั ตริยข ์ องชาวยิวให ้แก่ทา่ นหรือ?" 10 เพราะพระองค์ทรงทราบว่า พวกหัวหน ้าปุโรหิตได ้มอบ พระองค์ไว ้ด ้วยความอิจฉา 11 แต่พวกหัวหน ้าปุโรหิตยุยงประชาชนให ้ทรงปล่อยบารับ บัสให ้พวกเขาแทน 12 ปิ ลาตจึงตอบเขาอีกว่า "ถ ้าอย่างนัน ้ พวกเจ ้าจะทํา อย่างไรกับคนทีพ ่ วกเจ ้าเรียกว่ากษั ตริยข ์ องชาวยิว" 13พวกเขาร ้องตะโกนอีกว่า “ตรึงเขาไว ้ทีไ่ ม ้กางเขน” 14 ปิ ลาตจึงถามพวกเขาว่า “ทําไม เขาได ้ทําชัว่ อะไร” พวก เขาจึงตะโกนเสียงดังว่า “ตรึงเขาไว ้ทีไ่ ม ้กางเขน” 15 ดังนัน ้ ปิ ลาตจึงต ้องการจะทําให ้ประชาชนพอใจ จึงปล่อย บารับบัสให ้พวกเขา แล ้วเมือ ่ ได ้เฆีย ่ นตีพระเยซูแล ้ว เขาก็ มอบเขาให ้ไปตรึงทีไ่ ม ้กางเขน
38
16 ทหารจึงนํ าพระองค์เข ้าไปในห ้องโถงทีเ่ รียกว่า ปราเอโท เรียม และเรียกทหารทัง้ กองมาประชุมกัน ้ ผ ้าสีมว่ งมาสวมให ้พระองค์ และสานมงกุฎ 17 และเขาเอาเสือ หนามไว ้รอบศีรษะของพระองค์ 18 แล ้วเริม ่ ทักทายพระองค์วา่ "สวัสดี กษั ตริยข ์ องชาวยิว!" 19 แล ้วพวกเขาตีพระเศียรของพระองค์ด ้วยอ ้อ และถ่ม นํ้ าลายรดพระองค์ พร ้อมกับคุกเข่าลงนมัสการพระองค์ ้ สี 20 เมือ ่ พวกเขาเยาะเย ้ยพระองค์แล ้ว พวกเขาก็ถอดเสือ ม่วงของพระองค์ออก แล ้วเอาฉลองพระองค์ของพระองค์ สวมให ้ และนํ าพระองค์ออกไปเพือ ่ จะตรึงกางเขน 21 พวกเขาจึงบังคับซีโมนชาวไซรีนผู ้กําลังเดินทางผ่านมา ทางนัน ้ ซึง่ เป็ นบิดาของอเล็กซานเดอร์และรูฟัส ให ้แบกไม ้ กางเขนของพระองค์ไป 22 แล ้วพวกเขานํ าพระองค์ไปยังสถานทีซ ่ งึ่ เรียกว่าโกลโกธา ซึง่ แปลว่า สถานทีข ่ องกะโหลกศีรษะ 23 แล ้วเขาก็ให ้พระองค์ดม ื่ ไวน์ผสมมดยอบ แต่พระองค์ไม่ รับ 24 และเมือ ่ พวกเขาตรึงพระองค์แล ้ว พวกเขาก็แบ่งฉลอง พระองค์ของพระองค์ออก แล ้วจับฉลากว่าแต่ละคนควรจะ เอาอะไร 25 ขณะนัน ้ เป็ นเวลาสามโมง เขาก็ตรึงพระองค์ไว ้ทีก ่ างเขน 26 และมีคํากล่าวหาของเขาเขียนไว ้ข ้างบนว่า "กษั ตริยข ์ อง ชาวยิว" 27 แล ้วเขาเอาโจรสองคนตรึงไว ้กับพระองค์ คนหนึง่ อยูข ่ ้าง ขวาของพระองค์ และอีกคนหนึง่ อยูข ่ ้างซ ้ายของพระองค์ 28 และพระคัมภีรก ์ ็สําเร็จทีว่ า่ 'ท่านถูกนับรวมกับบรรดาผู ้ ละเมิด' 29 และบรรดาผู ้ทีผ ่ า่ นไปมาต่างก็ดา่ ทอพระองค์ โดยส่ายหัว และกล่าวว่า "เจ ้าผู ้ทําลายพระวิหารและสร ้างใหม่ในสามวัน 30 จงช่วยตนเองให ้รอด และลงมาจากกางเขนเถิด 31 ในทํานองเดียวกัน พวกหัวหน ้าปุโรหิตก็ล ้อเลียนและพูด ในหมูพ ่ วกเขาเองกับพวกธรรมาจารย์วา่ พระองค์ชว่ ยคนอืน ่ ได ้ แต่พระองค์ชว่ ยตัวเองไม่ได ้ 32 ขอให ้พระคริสต์กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลเสด็จลงมาจาก ่ แต่คนทีถ กางเขนเดีย ๋ วนี้ เพือ ่ เราจะได ้เห็นและเชือ ่ ก ู ตรึง กางเขนพร ้อมกับพระองค์ก็ดา่ ทอพระองค์ 33 เมือ ่ ถึงเวลาบ่ายสามโมง ก็มด ื มัวไปทั่วแผ่นดินจนถึงบ่าย สามโมง 34 ครัน ้ ถึงเวลาสามทุม ่ พระเยซูทรงร ้องเสียงดังว่า “ เอโลอิ เอโลอิ ลามา ซาบัคธานี” ซึง่ แปลว่า “พระเจ ้าของข ้า พระองค์ พระเจ ้าของข ้าพระองค์ เหตุไฉนพระองค์ทรงละทิง้ ข ้าพระองค์?” 35 และบางคนทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ั่น เมือ ่ ได ้ยินดังนัน ้ ก็พด ู ว่า “ดูเถิด เขาเรียกเอลียาห์” 36 และมีคนหนึง่ วิง่ ไปเอาฟองนํ้ าทีเ่ ต็มไปด ้วยนํ้ าส ้มสายชู เสียบกับกก แล ้วส่งให ้พระองค์ดม ื่ โดยกล่าวว่า “อย่าเพิง่ พูด ถึงเรือ ่ งนัน ้ เรามาคอยดูวา่ เอลียาห์จะมาเอาเขาลงหรือไม่” ิ้ พระชนม์ 37พระเยซูทรงร ้องเสียงดัง แล ้วก็สน 38 และม่านในวิหารก็ฉก ี ขาดเป็ นสองท่อนตัง้ แต่บนจนล่าง 39 เมือ ่ นายร ้อยซึง่ ยืนอยูต ่ รงหน ้าพระองค์ เห็นว่าพระองค์ ้ พระชนม์ จึงกล่าวว่า แท ้จริง ทรงร ้องตะโกนเช่นนัน ้ และสิน ชายผู ้นีเ้ ป็ นพระบุตรของพระเจ ้า 40 และมีผู ้หญิงอีกหลายคนมองอยูแ ่ ต่ไกล มีมารียม ์ ักดาลา มารียม ์ ารดาของยากอบผู ้น ้อยและโยเสส และซาโลเม 41 (ซึง่ เมือ ่ พระองค์อยูใ่ นแคว ้นกาลิล ี ก็ได ้ติดตามพระองค์ และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์) และมีสตรีอน ื่ ๆ อีกมากมายซึง่ ไป พร ้อมกับพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 42 และเมือ ่ ถึงเวลาเย็น เพราะเป็ นวันเตรียม คือ วันก่อนวันสะ บาโต
พระกิตติคณ ุ ของมาระโก
43 โยเซฟจากอาริมาเธีย ซึง่ เป็ นทีป ่ รึกษาทีน ่ ่านับถือ ผู ้ซึง่ รอ คอยอาณาจักรของพระเจ ้า เข ้ามาหาปี ลาตอย่างกล ้าหาญ และปรารถนาพระกายของพระเยซู ิ้ พระชนม์แล ้ว 44 ปิ ลาตรู ้สึกประหลาดใจทีเ่ ห็นว่าพระองค์สน ิ้ พระชนม์มา จึงเรียกนายร ้อยมาถามพระองค์วา่ พระองค์สน บ ้างหรือยัง 45 เมือ ่ ทราบข่าวจากนายร ้อยแล ้ว จึงมอบศพให ้แก่โยเซฟ ้ ผ ้าลินน ้ ดี แล ้วนํ าพระองค์ลงมา แล ้วพัน 46 และท่านได ้ซือ ิ ชัน พระองค์ด ้วยผ ้าลินน ิ นัน ้ แล ้วฝั งไว ้ในหลุมฝั งศพทีเ่ จาะไว ้ใน ศิลา แล ้วกลิง้ หินปิ ดประตูหลุมฝั งศพ 47 และมารียม ์ ักดาลากับมารียม ์ ารดาของโยเสสได ้เห็นทีซ ่ งึ่ พระองค์ถก ู ฝั งไว ้
18 พวกเขาจะจับงูได ้ และถ ้าพวกเขาดืม ่ สิง่ ทีเ่ ป็ นอันตราย ใดๆ มันจะไม่เป็ นอันตรายแก่พวกเขา พวกเขาจะวางมือบน คนเจ็บป่ วย แล ้วพวกเขาจะหายเป็ นปกติ 19 เมือ ่ พระเจ ้าตรัสแก่พวกเขาแล ้ว พระองค์ทรงถูกรับขึน ้ สู่ สวรรค์ ประทับเบือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 20 พวกเขาจึงออกไปประกาศไปทั่วทุกแห่ง โดยทีพ ่ ระเจ ้า ทรงร่วมงานกับพวกเขา และทรงยืนยันพระวจนะนัน ้ ด ้วย หมายสําคัญต่างๆ ทีต ่ ามมา อาเมน
บทที่ 16 1 ครัน ้ วันสะบาโตผ่านไปแล ้ว มารียม ์ ักดาลา มารียม ์ ารดาของ ้ เครือ ยากอบ และซาโลเม ได ้ซือ ่ งหอมมาเพือ ่ จะไปเจิมพระ ศพของพระองค์ 2 ครัน ้ รุง่ เช ้าของวันแรกของสัปดาห์ พวกเขาก็มาถึงอุโมงค์ ฝั งศพในเวลาพระอาทิตย์ขน ึ้ 3 พวกเขาจึงพูดกันเองว่า “ใครจะกลิง้ หินออกจากประตูหลุม ฝั งศพของเราได ้” 4 เมือ ่ พวกเขามองดูก็เห็นว่าก ้อนหินนัน ้ ถูกกลิง้ ออกแล ้ว เพราะมันใหญ่โตมาก 5 ครัน ้ เข ้าไปในอุโมงค์ฝังศพแล ้ว พวกเขาก็เห็นชายหนุ่มคน ้ ยาวสีขาวนั่งอยูท หนึง่ สวมเสือ ่ างขวามือ พวกเขาจึงตกใจ กลัว 6แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “อย่าตกใจเลย พวกเจ ้า ทัง้ หลายมาหาพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ซึง่ ถูกตรึงบนกางเขน พระองค์ทรงคืนพระชนม์แล ้ว พระองค์ไม่อยูท ่ น ี่ ี่ จงดูทท ี่ เี่ ขา วางพระองค์ไว ้” 7 แต่จงไปบอกพวกสาวกของพระองค์และเปโตรเถิดว่า พระองค์เสด็จไปยังแคว ้นกาลิลก ี อ ่ นพวกท่าน พวกท่านจะ เห็นพระองค์ทน ี่ ั่น เหมือนทีพ ่ ระองค์บอกพวกท่านไว ้ 8 พวกเขาจึงออกไปอย่างรวดเร็วและวิง่ หนีจากหลุมฝั งศพ เพราะพวกเขากลัวและตกใจ พวกเขาไม่ได ้พูดอะไรกับใคร เลยเพราะพวกเขากลัว 9 ครัน ้ รุง่ เช ้าในวันต ้นสัปดาห์ พระเยซูทรงคืนพระชนม์ พระองค์ทรงปรากฏแก่มารียม ์ ักดาลาเป็ นคนแรก โดยที่ พระองค์ทรงขับผีเจ็ดตนออกจากมารีย ์ 10 แล ้วนางก็ไปบอกคนทัง้ หลายทีเ่ คยอยูก ่ บ ั พระองค์ซงึ่ กําลังร ้องไห ้ครํ่าครวญ 11 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินว่าพระองค์ทรงมีชวี ต ิ อยู่ และได ้เห็น ่ นางแล ้ว พวกเขาก็ไม่เชือ 12 หลังจากนัน ้ พระองค์ทรงปรากฏพระองค์ในอีกรูปหนึง่ แก่ สองคนนัน ้ ขณะทีพ ่ วกเขากําลังเดินทางเข ้าไปในบ ้านนอก ่ 13 พวกเขาไปบอกพวกทีเ่ หลือแต่ก็ไม่เชือ 14 ภายหลังพระองค์ทรงปรากฏแก่สาวกสิบเอ็ดคน เมือ ่ พวก เขากําลังรับประทานอาหารอยู่ และทรงตําหนิพวกเขาใน ่ และใจทีแ ่ เรือ ่ งความไม่เชือ ่ ข็งกระด ้าง เพราะพวกเขาไม่เชือ ผู ้ทีไ่ ด ้เห็นพระองค์หลังจากทีพ ่ ระองค์ทรงคืนพระชนม์แล ้ว 15 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงออกไปทั่วโลกประกาศ ข่าวประเสริฐแก่คนทัง้ ปวง ่ และรับบัพติศมาผู ้นัน ่ 16 ผู ้ใดเชือ ้ จะรอด แต่ผู ้ใดไม่เชือ จะต ้องถูกสาปแช่ง ่ คือ ในนาม 17 และเครือ ่ งหมายเหล่านีจ ้ ะตามมาสําหรับผู ้เชือ ของเรา พวกเขาจะขับผีออก พวกเขาจะพูดภาษาใหม่ๆ
39
พระวรสารนักบุญลูกา
22 ครัน ้ ท่านออกไปแล ้ว ท่านก็พด ู กับพวกเขาไม่ได ้ และคน ทัง้ หลายก็รู ้ว่าท่านได ้เห็นนิมต ิ ในพระวิหาร ท่านจึงโบกมือ เรียกพวกเขา แต่ยังคงพูดไม่ออก ิ้ สุดลง 23 ครัน ้ เมือ ่ วันปฏิบต ั พ ิ ระราชกิจของพระองค์สน พระองค์ก็เสด็จกลับบ ้านของพระองค์ 24 และภายหลังนัน ้ เอลิซาเบธภรรยาของเขาก็ตงั ้ ครรภ์และ ซ่อนตัวอยูห ่ ้าเดือนโดยพูดว่า 25 พระเจ ้าทรงกระทําเช่นนีก ้ บ ั ข ้าพเจ ้าในวันเวลาทีพ ่ ระองค์ ทอดพระเนตรดูข ้าพเจ ้า เพือ ่ ทรงลบล ้างความอับอายของ ข ้าพเจ ้าท่ามกลางมนุษย์ 26 เมือ ่ ถึงเดือนทีห ่ ก พระเจ ้าทรงส่งทูตสวรรค์กาเบรียลไปยัง ่ นาซาเร็ธ เมืองหนึง่ ในแคว ้นกาลิล ี ชือ ่ โจ 27 ถึงหญิงพรหมจารีทไี่ ด ้หมัน ้ หมายกับชายคนหนึง่ ชือ ่ มารีย ์ เซฟ จากราชวงศ์ดาวิด และหญิงพรหมจารีผู ้นัน ้ ชือ ่ ชมเถิด เจ ้าผู ้ 28 ทูตสวรรค์จงึ มาหาเธอแล ้วกล่าวว่า “จงชืน ได ้รับความโปรดปรานมาก พระเจ ้าสถิตอยูก ่ บ ั เจ ้า เจ ้าได ้รับ พรยิง่ กว่าสตรีใด ๆ” 29 เมือ ่ นางเห็นเขาแล ้ว นางก็ตกใจในคําพูดของเขา และคิด ในใจว่าจะทักทายเขาอย่างไรดี 30 ทูตสวรรค์จงึ กล่าวแก่เธอว่า “มารีย ์ อย่ากลัวเลย เพราะ เจ ้าเป็ นทีโ่ ปรดปรานของพระเจ ้า” 31 และดูเถิด เจ ้าจะตัง้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย และจะ ่ บุตรนัน เรียกชือ ้ ว่าเยซู 32 เขาจะยิง่ ใหญ่ และจะทรงเรียกว่าบุตรของผู ้สูงสุด และ พระเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้าจะทรงประทานบัลลังก์ของดาวิดบิดาของ เขาให ้แก่เขา 33 และพระองค์จะทรงครอบครองพงศ์พันธุข ์ องยาโคบ ตลอดไป และพระราชอาณาจักรของพระองค์จะไม่มวี ัน ้ สุด สิน 34 แล ้วมารียจ ์ งึ กล่าวแก่ทต ู สวรรค์วา่ “เหตุการณ์นจ ี้ ะเกิดขึน ้ ได ้อย่างไร เพราะฉั นไม่รู ้จักใครเลย” 35 ทูตสวรรค์จงึ ตอบนางว่า “พระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ ะเสด็จลง มาเหนือเจ ้า และฤทธิเ์ ดชของผู ้สูงสุดจะปกคลุมเจ ้า ิ ธิท เพราะฉะนัน ้ บุตรศักดิส ์ ท ์ จ ี่ ะเกิดจากเจ ้าจะได ้เรียกว่าบุตร ของพระเจ ้า” 36 และดูเถิด เอลิซาเบธลูกพีล ่ ก ู น ้องของคุณ เธอก็ตงั ้ ครรภ์ บุตรในวัยชราด ้วย และตอนนีเ้ ธอซึง่ ถูกเรียกว่าเป็ นหมันก็ได ้ หกเดือนแล ้ว 37 เพราะว่าพระเจ ้าจะไม่มส ี งิ่ ใดทีเ่ ป็ นไปไม่ได ้ 38 มารียจ ์ งึ กล่าวว่า “นีค ่ อ ื สาวใช ้ของพระเจ ้า ขอให ้เป็ นไป ตามคําของท่านเถิด” แล ้วทูตสวรรค์ก็จากนางไป 39 ในเวลานัน ้ มารียก ์ ็รบ ี ลุกขึน ้ ไปยังแดนภูเขา ไปสูเ่ มืองหนึง่ แห่งยูดาห์ 40 แล ้วเข ้าไปในบ ้านของซะคาริยาห์ แล ้วทักทายเอลิซาเบธ 41 เมือ ่ เอลิซาเบธได ้ยินคําทักทายของมารีย ์ ทารกในครรภ์ ของเธอก็ดน ิ้ และเอลิซาเบธก็เปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 42 และนางก็พด ู ออกมาด ้วยเสียงอันดังว่า เจ ้าได ้รับพระพร ยิง่ กว่าสตรีใด ๆ และลูกทีเ่ กิดในครรภ์ของเจ ้าก็ได ้รับพระพร เช่นกัน 43 และเหตุไฉนจึงเกิดสิง่ นีข ้ น ึ้ แก่ข ้าพเจ ้า ทีม ่ ารดาของพระ เจ ้าของข ้าพเจ ้าจะมาหาข ้าพเจ ้า? 44 เพราะว่าเมือ ่ เสียงคําทักทายของคุณดังขึน ้ ในหูของฉั น ทารกในครรภ์ของฉั นก็ดน ิ้ ด ้วยความยินดี ่ นัน 45 และผู ้หญิงทีไ่ ด ้เชือ ้ เป็ นสุข เพราะว่าสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรง บอกเล่าแก่เธอนัน ้ จะเกิดขึน ้ จริง 46 และมารียก ์ ล่าวว่า จิตวิญญาณของฉั นยกย่องพระเจ ้า ื่ ชมยินดีในพระเจ ้าพระผู ้ช่วย 47 และจิตวิญญาณของฉั นก็ชน ให ้รอดของฉั น
บทที่ 1 ่ 1 เพราะว่ามีหลายคนได ้ร่วมกันประกาศเรือ ่ งต่างๆ ทีเ่ ราเชือ กันอย่างแน่นอน 2 ตามทีเ่ ขาทัง้ หลายได ้ส่งมอบให ้แก่เรา ซึง่ เป็ นพยานเห็น ด ้วยตนเองตัง้ แต่ต ้น และเป็ นผู ้ประกาศพระวจนะ 3 ข ้าพเจ ้าเองก็เห็นสมควรทีจ ่ ะเขียนจดหมายถึงท่าน ตามลําดับ เพราะข ้าพเจ ้าเข ้าใจเรือ ่ งต่างๆ เป็ นอย่างดีตงั ้ แต่ ต ้นแล ้ว ท่านเทโอฟิ ลส ั ผู ้เป็ นทีเ่ คารพยิง่ 4 เพือ ่ ท่านจะได ้รู ้ความแน่นอนของสิง่ ต่างๆ ทีท ่ า่ นได ้รับ คําสัง่ สอนไว ้ ่ 5 ในสมัยของเฮโรด กษั ตริยแ ์ ห่งยูเดีย มีปโุ รหิตคนหนึง่ ชือ ซะคาริยาห์ ซึง่ อยูใ่ นสายอาบียา ภรรยาของเขาเป็ นบุตรสาว ่ เอลิซาเบธ ของอาโรน ชือ 6 และเขาทัง้ สองเป็ นคนชอบธรรมต่อพระพักตร์พระเจ ้า ้ และ ดําเนินตามพระบัญญัตแ ิ ละข ้อกําหนดของพระเจ ้าทัง้ สิน ไม่มท ี ต ี่ ําหนิ 7 และเธอทัง้ สองไม่มบ ี ต ุ ร เพราะว่าเอลิซาเบธเป็ นหมัน และ ทัง้ สองก็ชรามากแล ้ว 8 และเกิดขึน ้ ว่าขณะทีเ่ ขากําลังปฏิบต ั ห ิ น ้าทีป ่ โุ รหิตต่อพระ พักตร์พระเจ ้าตามลําดับหน ้าทีข ่ องเขา ตามธรรมเนียมของตําแหน่งปุโรหิต เขาจะต ้องจุดธูปเทียน เมือ ่ เข ้าไปในวิหารของพระเจ ้า ้ ก็กําลังอธิษฐานอยูข 10 และฝูงชนทัง้ สิน ่ ้างนอกในเวลาจุดธูป เทียน 11 และมีทต ู สวรรค์ของพระเจ ้าปรากฏแก่เขา ยืนอยูท ่ างขวา ของแท่นเผาเครือ ่ งหอม 12 เมือ ่ ซะคาริยาห์เห็นพระองค์ เขาก็ตกใจและมีความกลัว มาก 13 แต่ทต ู สวรรค์กล่าวแก่เขาว่า “ซะคาริยาห์ อย่ากลัวเลย เพราะคําอธิษฐานของท่านได ้รับการฟั งแล ้ว และเอลิซาเบธ ่ บุตรนัน ภรรยาของท่านจะมีบต ุ รชาย และท่านจงตัง้ ชือ ้ ว่ายอ ห์น” 14 และท่านทัง้ หลายจะมีความยินดีและความยินดี และคน ่ ชมยินดีในการเกิดของเขา เป็ นอันมากจะชืน 15 เพราะว่าเขาจะยิง่ ใหญ่ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และ เขาจะไม่ดม ื่ เหล ้าองุน ่ หรือเครือ ่ งดืม ่ ทีม ่ แ ี อลกอฮอล์เลย และ เขาจะเต็มไปด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ งั ้ แต่ครรภ์มารดาของ เขา 16 และคนอิสราเอลจํานวนมากจะหันกลับมาหาพระเจ ้าของ พวกเขา 17 และเขาจะนํ าหน ้าเขาไปด ้วยวิญญาณและฤทธิเ์ ดชของเอ ลียาห์ เพือ ่ หันใจของบรรดาบิดาให ้มาหาบุตร และหันใจของ ่ ฟั งให ้มาหาปั ญญาของผู ้ชอบธรรม เพือ บรรดาผู ้ไม่เชือ ่ เตรียม ชนชาติหนึง่ ให ้พร ้อมสําหรับพระเจ ้า 18 และซะคาริยาห์ก็กล่าวแก่ทต ู สวรรค์วา่ “ข ้าพเจ ้าจะทราบ เรือ ่ งนีไ้ ด ้อย่างไร เพราะข ้าพเจ ้าเป็ นคนชราและภรรยาของ ข ้าพเจ ้าก็มอ ี ายุมากแล ้ว 19 ทูตสวรรค์ตอบเขาว่า “เราคือกาเบรียลซึง่ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า พระเจ ้า และเราถูกส่งมาเพือ ่ พูดกับท่านและนํ าข่าวดีนม ี้ าแจ ้ง แก่ทา่ น” 20 และดูเถิด เจ ้าจะเป็ นใบ ้และพูดไม่ได ้ จนกว่าจะถึงวันทีส ่ งิ่ ่ ถ ้อยคําของเรา ซึง่ จะ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ เพราะว่าเจ ้าไม่เชือ สําเร็จเมือ ่ ถึงเวลา 21 ประชาชนคอยซะคาริยาห์ และประหลาดใจทีเ่ ขาอยูใ่ น พระวิหารนานมาก
40
พระวรสารนั กบุญลูกา
48 เพราะพระองค์ทรงมองเห็นฐานะอันตํา่ ต ้อยของสาวใช ้ ของพระองค์ เพราะว่าดูเถิด ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปทุกชัว่ คนจะเรียก ข ้าพระองค์วา่ ผู ้ได ้รับพระพร 49 เพราะพระองค์ผู ้ทรงฤทธิไ์ ด ้ทรงกระทําการใหญ่แก่ ข ้าพเจ ้า และพระนามของพระองค์ก็บริสท ุ ธิ์ 50 และพระเมตตาของพระองค์ก็ทรงมีแก่ผู ้ทีย ่ ําเกรงพระองค์ ทุกชัว่ อายุคน 51 พระองค์ทรงแสดงความแข็งแกร่งด ้วยพระกรของพระองค์ พระองค์ทรงกระจายผู ้เย่อหยิง่ ออกไปจากจินตนาการของ จิตใจของพวกเขา 52 พระองค์ทรงถอดผู ้มีอํานาจจากทีน ่ ั่ง และทรงยกย่องผู ้ทีม ่ ี ฐานะตํา่ ต ้อยขึน ้ 53 พระองค์ทรงทําให ้คนหิวโหยอิม ่ ด ้วยสิง่ ดี ๆ และทรงส่ง คนมั่งมีไปมือเปล่า 54 พระองค์ทรงช่วยเหลืออิสราเอลผู ้รับใช ้ของพระองค์ด ้วย การระลึกถึงพระเมตตาของพระองค์ 55 ขณะทีพ ่ ระองค์ตรัสกับบรรพบุรษ ุ ของเรา แก่อบ ั ราฮัมและ แก่พงศ์พันธุข ์ องเขาตลอดไป 56 และมารียอ ์ าศัยอยูก ่ บ ั นางประมาณสามเดือน แล ้วจึงกลับ บ ้านของนาง 57 ครัน ้ ถึงเวลาทีเ่ อลิซาเบธจะคลอดบุตรชาย เธอก็คลอด บุตรชายคนหนึง่ 58 เพือ ่ นบ ้านและลูกพีล ่ ก ู น ้องของนางได ้ยินว่าพระเจ ้าทรง ื่ ชมยินดีกบ แสดงความเมตตาต่อนางมาก และพวกเขาก็ชน ั นางด ้วย 59 ครัน ้ ถึงวันทีแ ่ ปดพวกเขาก็ไปทําพิธส ี ห ุ นัตเด็กนัน ้ และตัง้ ่ เด็กนัน ่ บิดาของเขา ชือ ้ ว่าซะคาริยาห์ ตามชือ ่ ยอ 60 มารดาของเขาตอบว่า ไม่ใช่เช่นนัน ้ แต่เขาจะต ้องชือ ห์น 61 พวกเขาจึงกล่าวแก่เธอว่า “ไม่มผ ี ู ้ใดในญาติของคุณที่ ่ นัน เรียกด ้วยชือ ้ ” 62 แล ้วพวกเขาก็ทําสัญญาณแก่บด ิ าของเขาว่าต ้องการเรียก พระองค์วา่ อย่างไร ่ ของเขา 63 และท่านได ้ขอโต๊ะเขียนหนังสือ และเขียนว่า ชือ คือโยฮัน และทําให ้ทุกคนประหลาดใจ 64 ทันใดนัน ้ ปากของเขาก็เปิ ด และลิน ้ ของเขาหลุด และเขา พูดสรรเสริญพระเจ ้า 65 ความกลัวก็เกิดขึน ้ แก่คนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูร่ อบๆ พวกตน และ คําเทศนาทัง้ หลายนีก ้ ็แพร่สะพัดไปทั่วแดนเทือกเขาแห่งยู ดาห์ 66 และทุกคนทีไ่ ด ้ยินก็เก็บเรือ ่ งนีไ้ ว ้ในใจโดยพูดว่า “เด็กนี้ จะเป็ นอย่างไรหนอ!” และพระหัตถ์ของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั เขา 67 และซะคาริยาห์บด ิ าของเขาก็เต็มไปด ้วยพระวิญญาณ บริสท ุ ธิแ ์ ละกล่าวคําพยากรณ์วา่ 68 จงสรรเสริญพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของอิสราเอล เพราะ พระองค์ได ้เสด็จมาเยีย ่ มและไถ่ประชากรของพระองค์ 69 และทรงสร ้างเขาแห่งความรอดให ้แก่เราในวงศ์วานของ ดาวิดผู ้รับใช ้ของพระองค์ 70 ตามทีพ ่ ระองค์ตรัสผ่านปากของบรรดาผู ้เผยพระวจนะของ พระองค์ซงึ่ ได ้มีมาตัง้ แต่สมัยโลกเริม ่ แรกว่า 71 ว่าเราจะรอดพ ้นจากศัตรูของเรา และจากมือของผู ้ที่ ้ เกลียดชังเราทัง้ สิน 72 เพือ ่ จะสําแดงความเมตตาทีท ่ รงสัญญาไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของเรา และระลึกถึงพันธสัญญาบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ 73 คือคําสาบานทีพ ่ ระองค์ทรงสาบานไว ้กับอับราฮัมบิดาของ เรา 74 ขอพระองค์ทรงโปรดประทานแก่เรา เพือ ่ ว่าเราจะได ้รับ การช่วยให ้พ ้นจากมือศัตรูของเรา และเราจะได ้รับใช ้พระองค์ โดยไม่ต ้องกลัว
ิ ธิแ 75 ด ้วยความศักดิส ์ ท ์ ละความชอบธรรมต่อพระพักตร์ พระองค์ ตลอดชีวต ิ ของเรา 76 และเจ ้าบุตรเอ๋ย จะถูกเรียกว่าศาสดาของผู ้สูงสุด เพราะว่าเจ ้าจะไปเบือ ้ งหน ้าพระพักตร์ของพระเจ ้าเพือ ่ เตรียม ทางของพระองค์ 77 เพือ ่ จะให ้ประชาชนของพระองค์รู ้จักความรอดโดยการ อภัยบาปของพวกเขา 78 โดยพระกรุณาอันอ่อนโยนของพระเจ ้าของเรา ซึง่ แสง ตะวันจากเบือ ้ งบนได ้เสด็จมาเยีย ่ มเยียนเรา 79 เพือ ่ จะให ้ความสว่างแก่ผู ้ทีน ่ ั่งอยูใ่ นความมืดและเงาแห่ง ่ นทางแห่งสันติ ความตาย เพือ ่ นํ าเท ้าของเราไปสูห 80 และเด็กนัน ้ ก็เจริญเติบโตและเข ้มแข็งขึน ้ ในจิตวิญญาณ และอาศัยอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารจนถึงวันทีเ่ ขาจะปรากฏแก่พวก อิสราเอล บทที่ 2 1 ในสมัยนัน ้ มีพระราชกฤษฎีกาจากซีซาร์ออกัสตัสว่าให ้เก็บ ภาษี คนทัง้ โลก 2 (และการเก็บภาษี นเี้ กิดขึน ้ ครัง้ แรกเมือ ่ ไซรีเนียสเป็ นผู ้ว่า ราชการของซีเรีย) 3 และทุกคนก็ไปเสียภาษี โดยแต่ละคนไปยังเมืองของตน 4 โยเซฟก็ขน ึ้ ไปจากเมืองนาซาเร็ธแคว ้นกาลิล ี สูเ่ มืองเบธเล ้ สายมาจากดา เฮมของดาวิดในแคว ้นยูเดีย (เพราะเขาสืบเชือ วิด) 5 ให ้เสียภาษี รว่ มกับมารียผ ์ ู ้เป็ นภรรยาซึง่ หมัน ้ หมายไว ้ มีบต ุ ร มาก 6 เมือ ่ พวกท่านยังอยูท ่ น ี่ ั่น ก็ถงึ เวลาทีน ่ างจะคลอดบุตร 7 และนางก็ได ้บุตรหัวปี เป็ นชาย แล ้วนางก็เอาผ ้าอ ้อมพัน กายทารกนัน ้ แล ้ววางไว ้ในรางหญ ้า เพราะไม่มท ี วี่ า่ งให ้ใน โรงแรม 8 ในประเทศนัน ้ มีคนเลีย ้ งแกะอยูก ่ ลางทุง่ เฝ้ าแกะของตนใน เวลากลางคืน 9 ทันใดนัน ้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าก็ปรากฏแก่พวกเขา และ รัศมีแห่งพระเจ ้าก็ฉายส่องอยูโ่ ดยรอบ พวกเขาก็มค ี วามกลัว อย่างยิง่ 10 ทูตสวรรค์จงึ กล่าวแก่พวกเขาว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่าดู ่ ชมยินดีใหญ่หลวงมาบอกแก่ เถิด เรานํ าข่าวดีแห่งความชืน ท่านทัง้ หลาย ซึง่ จะเกิดแก่คนทัง้ ปวง” 11 เพราะในวันนีพ ้ ระผู ้ช่วยให ้รอดมาเกิดแก่ทา่ นทัง้ หลายใน เมืองของดาวิด คือพระคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 12 นีจ ่ ะเป็ นหมายสําคัญแก่พวกท่าน คือพวกท่านจะพบทารก นัน ้ พันผ ้าอ ้อมนอนอยูใ่ นรางหญ ้า 13 ทันใดนัน ้ มีชาวสวรรค์จํานวนมากมายมาอยูก ่ บ ั ทูตสวรรค์ องค์นัน ้ สรรเสริญพระเจ ้าว่า 14 ขอให ้พระสิรริ งุ่ โรจน์จงมีแด่พระเจ ้าในทีส ่ งู สุด และขอให ้ แผ่นดินโลกเต็มไปด ้วยสันติสข ุ และความเมตตาต่อคน ทัง้ หลาย ่ วรรค์แล ้ว พวก 15 และเมือ ่ เหล่าทูตสวรรค์ไปจากพวกเขาสูส เลีย ้ งแกะก็พด ู กันว่า “เราไปยังเมืองเบธเลเฮมกันเถิด ไปดู เหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ซึง่ พระเจ ้าทรงแจ ้งให ้เราทราบ” 16 พวกเขารีบไปพบมารีย ์ โยเซฟ และทารกนอนอยูใ่ นราง หญ ้า 17 เมือ ่ พวกเขาได ้เห็นแล ้ว พวกเขาก็เล่าเรือ ่ งทีเ่ ล่ากันถึงเด็ก นัน ้ ให ้ฟั ง 18 และคนทัง้ ปวงทีไ่ ด ้ยินก็ประหลาดใจในเรือ ่ งทีค ่ นเลีย ้ ง แกะบอกเล่าแก่พวกเขา 19 แต่มารียเ์ ก็บเรือ ่ งราวเหล่านัน ้ ไว ้และคิดอยูใ่ นใจ
41
พระวรสารนั กบุญลูกา
20 และบรรดาคนเลีย ้ งแกะกลับไปสรรเสริญและถวายเกียรติ พระเจ ้าสําหรับทุกสิง่ ทุกอย่างทีพ ่ วกเขาได ้ยินและได ้เห็น ตามทีบ ่ อกเล่าแก่พวกเขา 21 เมือ ่ ครบกําหนดแปดวันแล ้วสําหรับพิธเี ข ้าสุหนัตของเด็ก ่ ของเด็กนัน ่ ไว ้ ชือ ้ จึงถูกเรียกว่า เยซู ตามทีท ่ ต ู สวรรค์ได ้ตัง้ ชือ ก่อนทีเ่ ขาจะตัง้ ครรภ์ ้ สุดลง 22เมือ ่ วันชําระของนางตามธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสสิน พวกเขาก็นําพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ ถวายแด่พระ เจ ้า 23 (ตามทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้าว่า บุตรชายทุก คนทีเ่ บิกครรภ์ จะได ้รับการเรียกว่าเป็ นผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ด่พระเจ ้า) 24 และถวายเครือ ่ งบูชาตามทีก ่ ล่าวไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ อง พระเจ ้า คือ นกเขาคูห ่ นึง่ หรือ นกพิราบหนุ่มสองตัว ่ ซีเมโอน 25 และดูเถิด มีชายคนหนึง่ อยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม ชือ เป็ นคนชอบธรรมและเลือ ่ มใสในพระเจ ้า และกําลังคอยการ ปลอบโยนสําหรับอิสราเอล และพระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รง สถิตอยูก ่ บ ั เขา 26 และพระวิญญาณบริสท ุ ธิไ์ ด ้ทรงเปิ ดเผยแก่ทา่ นว่า ท่านจะ ไม่เห็นความตายจนกว่าจะได ้เห็นพระคริสต์ของพระเจ ้า 27 และท่านก็เข ้าไปในวิหารโดยพระวิญญาณ และเมือ ่ บิดา มารดานํ ากุมารเยซูเข ้ามาเพือ ่ ปฏิบต ั ต ิ อ ่ พระองค์ตามธรรม เนียมแห่งธรรมบัญญัต ิ 28 แล ้วท่านอุ ้มเขาขึน ้ ไป แล ้วสรรเสริญพระเจ ้าว่า 29 ข ้าแต่พระเจ ้า บัดนีข ้ อให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์ไปเป็ นสุข ตามพระดํารัสของพระองค์เถิด 30 เพราะตาของข ้าพระองค์ได ้เห็นความรอดของพระองค์ แล ้ว 31 ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเตรียมไว ้ต่อหน ้าชนชาติทงั ้ ปวง 32 เป็ นแสงสว่างส่องแก่บรรดาประชาชาติตา่ งชาติ และเป็ น สง่าราศีของชนชาติอส ิ ราเอลของพระองค์ 33 โยเซฟกับมารดาของเขาก็ประหลาดใจเพราะสิง่ ทีเ่ ขาพูด ถึงพระองค์ 34 แล ้วสิเมโอนก็อวยพรพวกเขา และกล่าวแก่มารียม ์ ารดา ของเขาว่า ดูเถิด เด็กคนนีจ ้ ะถูกกําหนดให ้เป็ นเหตุให ้หลาย คนในอิสราเอลล ้มลงและลุกขึน ้ ใหม่ และเป็ นสัญญาณทีค ่ น จะพูดต่อต ้าน 35 (แม ้ดาบจะแทงทะลุจต ิ วิญญาณของท่านเองด ้วย) เพือ ่ ความคิดของดวงใจมากมายจะได ้ปรากฏออกมา ่ อันนาเป็ นผู ้เผยพระวจนะ เป็ นธิดาของ 36 มีหญิงคนหนึง่ ชือ ฟานูเอลจากเผ่าอาเซอร์ เธอเป็ นคนชรามากและมีสามีอยูก ่ น ิ ด ้วยกันเจ็ดปี ตงั ้ แต่ยังเป็ นสาวพรหมจารี ่ ี ซงึ่ ไม่ออกไป 37 และเป็ นม่ายมาเป็ นเวลาประมาณแปดสิบสีป จากพระวิหารเลย แต่ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าด ้วยการอดอาหารและ อธิษฐานทัง้ กลางวันและกลางคืน 38 และนางก็มาในทันใดนัน ้ ก็ถวายคําขอบพระคุณองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าด ้วย และกล่าวถึงพระองค์ให ้คนทัง้ ปวงทีร่ อคอยการ ไถ่บาปทีก ่ รุงเยรูซาเล็มฟั ง 39 และเมือ ่ เขาทัง้ หลายได ้กระทําทุกสิง่ ตามธรรมบัญญัต ิ ของพระเจ ้าแล ้ว เขาก็กลับไปยังแคว ้นกาลิล ี ถึงเมืองนาซา เร็ธของตน 40 และเด็กนัน ้ ก็เจริญเติบโตและเข ้มแข็งในจิตวิญญาณเต็ม ไปด ้วยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ ้าก็อยูก ่ บ ั เขา 41 บิดามารดาของพระองค์จะไปกรุงเยรูซาเล็มในเทศกาลปั สกาทุกปี ิ สองพรรษา เขาก็ขน 42 เมือ ่ พระองค์มพ ี ระชนมายุสบ ึ้ ไปยัง กรุงเยรูซาเล็มตามธรรมเนียมของงานฉลองนัน ้ 43 เมือ ่ ครบกําหนดเวลาแล ้ว ขณะกําลังเดินทางกลับ พระ กุมารเยซูยังอยูค ่ ้างอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม โยเซฟกับมารดา ของพระองค์ไม่รู ้เรือ ่ งนี้
44 แต่พวกเขาคิดว่าพระองค์อยูใ่ นกลุม ่ คนเหล่านัน ้ จึง เดินทางไปได ้วันหนึง่ และตามหาพระองค์ในหมูญ ่ าติพน ี่ ้อง และคนทีร่ ู ้จัก 45 เมือ ่ ไม่พบพระองค์ พวกเขาจึงกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม อีกครัง้ เพือ ่ ตามหาพระองค์ 46 ครัน ้ ล่วงไปสามวันแล ้ว จึงพบพระองค์อยูใ่ นพระวิหาร นั่ง อยูท ่ า่ มกลางพวกหมอฟั งพระองค์และซักถามพวกเขา 47 และทุกคนทีไ่ ด ้ยินก็ประหลาดใจในความเข ้าใจและ คําตอบของพระองค์ 48 เมือ ่ พวกเขาเห็นพระองค์ก็ประหลาดใจ มารดาของ พระองค์จงึ ถามพระองค์วา่ “ลูกเอ๋ย ทําไมเจ ้าจึงทํากับเรา อย่างนี้ ดูเถิด พ่อกับแม่ตามหาเจ ้าด ้วยความโศกเศร ้า” 49 พระเยซูจงึ ตรัสถามเขาว่า “ เหตุใดท่านจึงแสวงหาเรา? ท่านไม่ทราบหรือว่าเราต ้องดําเนินกิจการของพระบิดา?” 50 และพวกเขาไม่เข ้าใจถ ้อยคําทีพ ่ ระองค์ตรัสกับพวกเขา 51 แล ้วพระองค์ก็ลงไปกับเขาทัง้ หลาย และมายังเมืองนาซา เร็ธ และอยูใ่ ต ้บังคับของพวกเขา แต่มารดาของพระองค์ก็ เก็บเรือ ่ งราวเหล่านีไ้ ว ้ในใจ 52 และพระเยซูทรงเจริญเติบโตขึน ้ ทัง้ ในสติปัญญาและใน ด ้านร่างกาย และเป็ นทีช ่ อบต่อพระเจ ้าและต่อมนุษย์ด ้วย บทที่ 3 ิ ห ้าแห่งรัชกาลของทิเบเรียส ซีซาร์ ปอนทิอส 1 บัดนีใ้ นปี ทส ี่ บ ั ปี ลาตเป็ นเจ ้าเมืองยูเดีย และเฮโรดเป็ นเจ ้าเมืองแคว ้นกาลิล ี และฟิ ลป ิ น ้องชายของเขาเป็ นเจ ้าเมืองแคว ้นอิทเู รียและ แคว ้นตราโคนิตส ิ และลีซาเนียสเป็ นเจ ้าเมืองแคว ้นอาบิลน ี 2 อันนัสกับไคอาฟาสซึง่ เป็ นมหาปุโรหิต พระวจนะของพระ เจ ้าจึงมาถึงยอห์นบุตรชายของซะคาริยาห์ในถิน ่ ทุรกันดาร 3 และท่านไปทั่วบริเวณรอบแม่นํ้าจอร์แดน เทศนาเรือ ่ งบัพ ติศมาแห่งการกลับใจเพือ ่ การอภัยบาป 4 ตามทีเ่ ขียนไว ้ในหนังสือถ ้อยคําของเอซายาห์ผู ้เผยพระ วจนะว่า "เสียงผู ้ร ้องในถิน ่ ทุรกันดารว่า จงเตรียมทางสําหรับ พระเจ ้า จงทําทางเดินของพระองค์ให ้ตรง" 5 หุบเขาทุกแห่งจะถูกถมให ้เต็ม และภูเขาและเนินทุกแห่งจะ ถูกทําให ้ตํา่ ลง และทางทีค ่ ดเคีย ้ วจะถูกทําให ้ตรง และทางที่ ขรุขระจะถูกทําให ้เรียบ 6 และมนุษย์ทงั ้ ปวงจะเห็นความรอดของพระเจ ้า 7 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ฝงู ชนทีม ่ ารับบัพติศมาจากพระองค์วา่ โอ ชาติงพ ู ษ ิ ใครเตือนพวกเจ ้าให ้หนีจากพระพิโรธทีจ ่ ะมาถึง? 8 เพราะฉะนัน ้ จงออกผลให ้สมกับการกลับใจเสียเถิด และ อย่าเริม ่ พูดกับตัวเองว่า เรามีอบ ั ราฮัมเป็ นบิดา เพราะว่าเรา บอกพวกท่านทัง้ หลายว่า พระเจ ้าทรงสามารถให ้บุตรเกิดขึน ้ แก่อบ ั ราฮัมจากก ้อนหินเหล่านีไ้ ด ้ 9 บัดนีข ้ วานก็วางไว ้ทีโ่ คนต ้นไม ้แล ้ว ทุกต ้นไม ้ทีไ่ ม่เกิดผลดี ก็จะถูกโค่นและโยนเข ้ากองไฟ 10 ประชาชนจึงถามเขาว่า แล ้วเราจะต ้องทําอย่างไร? ้ สองตัวก็จงแบ่งปั น 11 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ผู ้ใดมีเสือ ให ้แก่ผู ้ไม่ม ี และผู ้ใดมีอาหารก็จงทําเช่นเดียวกัน” 12 จากนัน ้ พวกเก็บภาษี ก็มาเพือ ่ รับบัพติศมา และถาม พระองค์วา่ “อาจารย์ เราจะต ้องทําอย่างไร?” 13 แล ้วท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า อย่าเรียกเก็บเกินกว่าที่ กําหนดไว ้ 14 พวกทหารก็ถามเขาเหมือนกันว่า “แล ้วเราจะต ้องทํา อย่างไร” เขาจึงตอบพวกเขาว่า “อย่าทําร ้ายใคร อย่า กล่าวโทษใครเป็ นเท็จ และจงพอใจกับค่าจ ้างของตน” 15 ขณะทีค ่ นทัง้ หลายกําลังคอยและคิดอยูใ่ นใจว่ายอห์นเป็ น พระคริสต์หรือไม่
42
พระวรสารนั กบุญลูกา
บทที่ 4
16 ยอห์นจึงตอบเขาทัง้ หลายว่า “ข ้าพเจ ้าให ้บัพติศมาแก่ ท่านทัง้ หลายด ้วยนํ้ า แต่จะมีพระองค์หนึง่ ซึง่ ทรงฤทธิย ์ งิ่ กว่า ข ้าพเจ ้ามา และข ้าพเจ ้าไม่คค ู่ วรทีจ ่ ะแก ้เชือกรองเท ้าของ พระองค์ พระองค์จะทรงให ้บัพติศมาแก่ทา่ นทัง้ หลายด ้วย พระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละด ้วยไฟ 17 ซึง่ พระองค์ถอ ื พัดอยูใ่ นพระหัตถ์ และพระองค์จะทรงชําระ ลานดินของพระองค์ให ้สะอาด และจะทรงรวบรวมข ้าวสาลีไว ้ ในยุ ้งฉางของพระองค์ แต่พระองค์จะทรงเผาแกลบด ้วยไฟที่ ไม่มวี ันดับ 18 และในคําเทศนาของพระองค์ พระองค์ยังทรงประกาศ เรือ ่ งอืน ่ ๆ อีกมากมายแก่ประชาชน 19 แต่เฮโรดเจ ้าเมืองถูกตําหนิเรือ ่ งนางเฮโรเดียสภรรยา ของฟิ ลป ิ พีช ่ ายของตน และเรือ ่ งชัว่ ทัง้ หมดทีเ่ ฮโรดได ้ทํา 20 นอกจากนี้ เขายังเพิม ่ เติมเรือ ่ งนีอ ้ ก ี ว่า เขาขังยอห์นไว ้ใน คุก 21เมือ ่ คนทัง้ หลายรับบัพติศมาแล ้ว พระเยซูทรงรับบัพติศมา และทรงอธิษฐานอยู่ ฟ้ าสวรรค์ก็เปิ ดออก 22 และพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ สด็จลงมาบนพระองค์ในรูปร่าง เหมือนนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า เจ ้าเป็ นบุตรที่ รักของเรา เราพอใจเจ ้ามาก 23 และพระเยซูเองก็ทรงมีพระชนมายุประมาณสามสิบ พรรษา เป็ นทีเ่ ข ้าใจกันว่าเป็ นบุตรของโยเซฟ ซึง่ เป็ นบุตร ของเฮลี 24 ซึง่ เป็ นบุตรของมัทธัต ซึง่ เป็ นบุตรของเลวี ซึง่ เป็ นบุตร ของเมลคี ซึง่ เป็ นบุตรของยันนา ซึง่ เป็ นบุตรของโยเซฟ 25 ซึง่ เป็ นบุตรของมัทธาธีอส ั ซึง่ เป็ นบุตรของอาโมส ซึง่ เป็ น บุตรของนาอุม ซึง่ เป็ นบุตรของเอสลี ซึง่ เป็ นบุตรของนากเก 26 ซึง่ เป็ นบุตรของมาอาธ ซึง่ เป็ นบุตรของมัททาธีอส ั ซึง่ เป็ น ่ ่ บุตรของเสเมอี ซึงเป็ นบุตรของโยเซฟ ซึงเป็ นบุตรของยูดาห์ 27 ซึง่ เป็ นบุตรของโยอันนา ซึง่ เป็ นบุตรของเรซา ซึง่ เป็ นบุตร ของโศโรบาเบล ซึง่ เป็ นบุตรของซาลาเทียล ซึง่ เป็ นบุตร ของเนรี 28 ซึง่ เป็ นบุตรของเมลคี ซึง่ เป็ นบุตรของอัดดี ซึง่ เป็ นบุตร ของโคสัม ซึง่ เป็ นบุตรของเอลโมดัม ซึง่ เป็ นบุตรของเออร์ 29 ซึง่ เป็ นบุตรของโฮเซ ซึง่ เป็ นบุตรของเอลีเอเซอร์ ซึง่ เป็ น บุตรของโยริม ซึง่ เป็ นบุตรของมัทธัต ซึง่ เป็ นบุตรของเลวี 30 ซึง่ เป็ นบุตรของสิเมโอน ซึง่ เป็ นบุตรของยูดาห์ ซึง่ เป็ น บุตรของโยเซฟ ซึง่ เป็ นบุตรของโยนัน ซึง่ เป็ นบุตรของเอลี ยาคิม 31 ซึง่ เป็ นบุตรของเมเลอา ซึง่ เป็ นบุตรของเมนัน ซึง่ เป็ นบุตร ของมัททาธา ซึง่ เป็ นบุตรของนาธาน ซึง่ เป็ นบุตรของดาวิด 32 ซึง่ เป็ นบุตรของเจสซี ซึง่ เป็ นบุตรของโอเบด ซึง่ เป็ นบุตร ของโบอาส ซึง่ เป็ นบุตรของซัลมอน ซึง่ เป็ นบุตรของนาสัน 33 ซึง่ เป็ นบุตรของอามีนาดับ ซึง่ เป็ นบุตรของอารัม ซึง่ เป็ น บุตรของเอสโรน ซึง่ เป็ นบุตรของฟาเรส ซึง่ เป็ นบุตรของยู ดาห์ 34 ซึง่ เป็ นบุตรของยาโคบ ซึง่ เป็ นบุตรของอิสอัค ซึง่ เป็ นบุตร ของอับราฮัม ซึง่ เป็ นบุตรของธารา ซึง่ เป็ นบุตรของนาโฮร์ 35 ซึง่ เป็ นบุตรของสารุค ซึง่ เป็ นบุตรของราเกา ซึง่ เป็ นบุตร ของฟาเลค ซึง่ เป็ นบุตรของเฮเบอร์ ซึง่ เป็ นบุตรของซาลา 36 ซึง่ เป็ นบุตรของไคนัน ซึง่ เป็ นบุตรของอาร์ฟัคซาด ซึง่ เป็ น บุตรของเชม ซึง่ เป็ นบุตรของโนอาห์ ซึง่ เป็ นบุตรของลาเมค 37 ซึง่ เป็ นบุตรของมาธูซาลา ซึง่ เป็ นบุตรของเอโนค ซึง่ เป็ น บุตรของยาเรด ซึง่ เป็ นบุตรของมาเลเลเอล ซึง่ เป็ นบุตรของ ไคนัน 38 ซึง่ เป็ นบุตรของเอโนส ซึง่ เป็ นบุตรของเซธ ซึง่ เป็ นบุตร ของอาดัม ซึง่ เป็ นบุตรของพระเจ ้า
1 และพระเยซูทรงเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ สด็จกลับ จากแม่นํ้าจอร์แดน และทรงถูกพระวิญญาณทรงนํ าเข ้าไปใน ถิน ่ ทุรกันดาร ่ บ ิ วัน และในวันนัน 2 พระองค์ทรงถูกมารทดลองเป็ นเวลาสีส ้ ้ วันแล ้ว พระองค์ก็ พระองค์ไม่ได ้เสวยอะไรเลย และเมือ ่ สิน ทรงหิว 3 แล ้วมารก็พด ู กับพระองค์วา่ ถ ้าท่านเป็ นพระบุตรของพระ เจ ้า จงสัง่ หินก ้อนนีใ้ ห ้กลายเป็ นขนมปั ง 4 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " มีเขียนไว ้ว่า มนุษย์จะดํารงชีวต ิ ด ้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได ้ แต่ดํารงชีวต ิ ด ้วยพระวจนะ ทุกคําของพระเจ ้า" 5 แล ้วปี ศาจนํ าพระองค์ขน ึ้ ไปบนภูเขาสูง และแสดง ้ ในโลกให ้พระองค์เห็นในขณะเดียว อาณาจักรทัง้ สิน 6 แล ้วมารก็พด ู กับพระองค์วา่ “เราจะยกอํานาจทัง้ หมดนีแ ้ ละ ความรุง่ เรืองของอํานาจเหล่านัน ้ ให ้แก่ทา่ น เพราะว่าอํานาจ นัน ้ ได ้มอบให ้แก่เราแล ้ว และผู ้ใดทีเ่ ราต ้องการ เราก็จะให ้” 7 ดังนัน ้ ถ ้าท่านปรารถนาจะนมัสการเรา ทุกสิง่ ก็จะเป็ นของ ท่าน 8 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ จงถอยไปจากเรา ซาตาน เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า ‘จงนมัสการพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของ เจ ้า และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์แต่ผู ้เดียว’ 9 แล ้วท่านนํ าพระองค์มายังกรุงเยรูซาเล็ม แล ้วให ้พระองค์ ประทับบนปราการของพระวิหาร แล ้วกล่าวแก่พระองค์วา่ ถ ้า ท่านเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า จงกระโดดลงมาจากทีน ่ เี่ ถิด 10 เพราะมีเขียนไว ้ว่า พระองค์จะทรงมอบหมายทูตสวรรค์ ของพระองค์ให ้ดูแลท่าน 11 และพวกเขาจะอุ ้มเจ ้าไว ้ในมือพวกเขา เพือ ่ ว่าเจ ้าจะไม่ได ้ สะดุดเท ้ากับหิน 12พระเยซูจงึ ตอบเขาว่า " มีคํากล่าวไว ้ว่า อย่าทดลองพระ เจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของเจ ้า" ้ เสร็จสิน ้ แล ้ว จึงออกไป 13 เมือ ่ มารกระทําการล่อลวงทัง้ สิน จากพระองค์ชวั่ ระยะหนึง่ 14 แล ้วพระเยซูเสด็จกลับไปด ้วยพลังแห่งพระวิญญาณยัง ั ท์ของพระองค์ก็แพร่ออกไปทั่ว แคว ้นกาลิล ี และกิตติศพ แคว ้นโดยรอบ 15 และพระองค์ทรงสัง่ สอนในธรรมศาลาของพวกเขา โดย ได ้รับเกียรติจากคนทัง้ ปวง 16 แล ้วพระองค์เสด็จมาถึงเมืองนาซาเร็ธซึง่ เป็ นสถานทีท ่ ี่ พระองค์เติบโตมา และในวันสะบาโต พระองค์ก็เสด็จเข ้าไป ในธรรมศาลาตามปกติ และทรงยืนขึน ้ เพือ ่ จะอ่านหนังสือ 17 และหนังสือของผู ้เผยพระวจนะเอซายาห์ก็ถก ู มอบให ้แก่ เขา และเมือ ่ เขาได ้เปิ ดหนังสือนัน ้ ออก เขาก็พบจุดทีเ่ ขียนไว ้ ว่า 18 พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตอยูเ่ หนือข ้าพเจ ้า เพราะ พระองค์ทรงเจิมข ้าพเจ ้าไว ้เพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐแก่คน ยากจน พระองค์ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ รักษาผู ้ทีช ่ อกชํ้าใจ ประกาศอิสรภาพแก่ผู ้ถูกจองจํา ประกาศให ้คนตาบอด มองเห็นได ้ เพือ ่ ปลดปล่อยผู ้ถูกกดขีใ่ ห ้เป็ นอิสระ 19 เพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐเรือ ่ งปี แห่งความโปรดปรานของ พระเจ ้า 20 แล ้วพระองค์ทรงม ้วนหนังสือนัน ้ แล ้วทรงส่งให ้ศิษยาภิ บาลอีกครัง้ แล ้วทรงประทับนั่งลง สายตาของทุกคนทีอ ่ ยูใ่ น ธรรมศาลาก็จ ้องไปทีพ ่ ระองค์ 21 แล ้วพระองค์จงึ เริม ่ ตรัสแก่พวกเขาว่า วันนีพ ้ ระคัมภีร ์ ํ ตอนนีก ้ ็สาเร็จกับหูของพวกท่านแล ้ว
43
พระวรสารนั กบุญลูกา
22 และทุกคนต่างก็เป็ นพยานถึงพระองค์ และประหลาดใจใน ่ ใจทีอ ถ ้อยคําอันน่าชืน ่ อกจากปากของพระองค์ และพวกเขา ก็พด ู ว่า “คนนีไ้ ม่ใช่ลก ู ของโยเซฟหรือ?” 23 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าคงจะกล่าวสุภาษิตข ้อ นีแ ้ ก่เราว่า ‘หมอเอ๋ย จงรักษาตัวเองเถิด สิง่ ใดทีเ่ ราได ้ยินว่า ท่านทําในเมืองคาเปอรนาอุม ท่านจงทําอย่างนัน ้ ในเมือง ของท่านทีน ่ ’ี่ 24 และท่านตรัสว่า แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ไม่ม ี ศาสดาคนใดได ้รับการยอมรับในประเทศของตน 25 แต่เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ในสมัยเอลียาห์ นัน ้ มีหญิงม่ายมากมายในอิสราเอล เมือ ่ สวรรค์ปิดเสียสามปี หกเดือน และเกิดความอดอยากมากทั่วแผ่นดิน 26 แต่เอลียาห์ไม่ได ้รับการส่งไปหาใครเลย ยกเว ้นแต่ไปหา หญิงม่ายคนหนึง่ ทีเ่ มืองซาเรฟตาในเมืองไซดอน ี ส 27 ในสมัยของเอลีซอ ั ผู ้เผยพระวจนะ มีคนโรคเรือ ้ นจํานวน มากในอิสราเอล แต่ไม่มค ี นใดได ้รับการหายจากโรคเลย ยกเว ้นนาอะมานชาวซีเรีย 28 เมือ ่ คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูใ่ นธรรมศาลาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ ก็โกรธ มาก 29 จึงลุกขึน ้ ผลักพระองค์ออกไปนอกเมือง แล ้วพาพระองค์ ไปยังเชิงเขาซึง่ เมืองของพวกเขาตัง้ อยู่ เพือ ่ พวกเขาจะได ้ ผลักพระองค์ลงไป 30 แต่พระองค์เสด็จผ่านกลางพวกเขาไปแล ้ว 31 และเสด็จลงไปทีเ่ มืองคาเปอรนาอุมซึง่ เป็ นเมืองหนึง่ ใน แคว ้นกาลิล ี แล ้วทรงสัง่ สอนเขาในวันสะบาโต 32 พวกเขาประหลาดใจด ้วยคําสัง่ สอนของพระองค์ เพราะว่า พระคําของพระองค์มพ ี ลัง 33 ในธรรมศาลามีชายคนหนึง่ มีผป ี ี ศาจสิงอยู่ เขาร ้องเสียง ดังว่า 34 และกล่าวว่า “ปล่อยเราไว ้ตามลําพังเถอะ พระเยซูชาวนา ซาเร็ธ เรามีธรุ ะอะไรกับท่าน ท่านมาทําลายพวกเราหรือ ข ้าพเจ ้ารู ้จักท่านแล ้ว ท่านเป็ นใคร ท่านคือผู ้บริสท ุ ธิข ์ องพระ เจ ้า” 35 พระเยซูจงึ ทรงตักเตือนเขาว่า “ จงเงียบและออกไปจาก เขา” เมือ ่ ปี ศาจเหวีย ่ งเขาลงไปกลางฝูงชน ปี ศาจก็ออกมา จากเขาโดยไม่ทําอันตรายเขาเลย 36 คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจและพูดกันว่า "คํานีช ้ า่ ง ประหลาดจริงๆ นะ เพราะว่าท่านทรงบัญชาผีโสโครกด ้วย สิทธิอํานาจและฤทธิเ์ ดช แล ้วผีเหล่านัน ้ ก็ออกไป" ั ท์ของพระองค์ก็ลอ 37 กิตติศพ ื ไปทุกแห่งในแผ่นดินโดยรอบ 38 พระเยซูทรงลุกขึน ้ จากธรรมศาลาและเสด็จเข ้าไปในบ ้าน ของซีโมน มารดาของภรรยาของซีโมนมีไข ้หนัก พวกเขาจึง อ ้อนวอนพระองค์ให ้ช่วยเธอ 39 แล ้วพระองค์ทรงยืนอยูข ่ ้างนาง และทรงตักเตือนไข ้ ไข ้ก็ หายไป และนางก็ลก ุ ขึน ้ ทันทีและทรงปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจแก่พวก เขา 40 ครัน ้ ถึงเวลาเย็นลง ผู ้ใดเจ็บป่ วยด ้วยโรคต่างๆ ก็พากันมา หาพระองค์ พระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนคนเหล่านัน ้ ทุกคน แล ้วทรงรักษาพวกเขาให ้หาย 41 และปี ศาจก็ออกมาจากคนจํานวนมาก โดยร ้องตะโกนว่า “ท่านเป็ นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ ้า” พระองค์จงึ ตักเตือนพวกมันไม่ให ้พูด เพราะพวกมันรู ้ว่าพระองค์คอ ื พระ คริสต์ 42 เมือ ่ รุง่ เช ้าพระองค์เสด็จออกไปยังทีเ่ ปลีย ่ ว ประชาชน แสวงหาพระองค์ มาหาพระองค์ แล ้วห ้ามพระองค์ไว ้ไม่ให ้ เสด็จไปจากพวกเขา 43 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า เราต ้องประกาศข่าว ประเสริฐเรือ ่ งอาณาจักรของพระเจ ้าแก่เมืองอืน ่ ด ้วย เพราะว่า เราถูกส่งมาเพราะเหตุน”ี้
44 และพระองค์ทรงเทศนาในธรรมศาลาแห่งแคว ้นกาลิล ี บทที่ 5 1 และเมือ ่ ประชาชนเบียดเสียดพระองค์เพือ ่ ฟั งพระวจนะของ พระเจ ้า พระองค์ก็ทรงยืนอยูท ่ รี่ ม ิ ทะเลสาบเยนเนซาเรท 2 และได ้เห็นเรือสองลํายืนอยูร่ ม ิ ทะเลสาบ แต่ชาวประมง ออกไปจากเรือแล ้ว และกําลังซักอวนอยู่ 3 แล ้วพระองค์เสด็จลงเรือลําหนึง่ ซึง่ เป็ นเรือของซีโมน และ ทรงอ ้อนวอนขอให ้เขาถอยออกไปจากฝั่ งบ ้าง พระองค์ ประทับนั่งและทรงสัง่ สอนประชาชนจากเรือนัน ้ 4 เมือ ่ พระองค์ตรัสเสร็จแล ้ว พระองค์ตรัสแก่ซโี มนว่า “ จง กระโดดลงไปในทีล ่ ก ึ และหย่อนอวนลงเพือ ่ จับปลา” 5 ซีโมนจึงตอบพระองค์วา่ “อาจารย์ พวกข ้าพเจ ้าได ้ทํางาน มาทัง้ คืนแต่ก็ไม่ได ้อะไรกลับมาเลย แต่วา่ ตามคําของท่าน ข ้าพเจ ้าจะหย่อนอวนลง” 6 เมือ ่ พวกเขาทําเสร็จแล ้ว พวกเขาก็ล ้อมปลาไว ้เป็ นจํานวน มาก แล ้วแหของพวกเขาก็ขาด 7 พวกเขาจึงโบกมือเรียกเพือ ่ นร่วมงานทีอ ่ ยูใ่ นเรืออีกลําหนึง่ ให ้มาช่วยพวกเขา และพวกเขาก็มาเติมนํ้ าให ้เต็มเรือทัง้ สอง ลําจนเรือเริม ่ จะจม 8 เมือ ่ ซีโมนเปโตรเห็นดังนัน ้ ก็กราบลงทีพ ่ ระชานุของพระ เยซู ทูลว่า “ขอพระองค์เสด็จออกไปจากข ้าพระองค์เถิด ข ้า พระองค์เป็ นคนบาป พระเจ ้า” 9 เพราะว่าเขาและทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาประหลาดใจด ้วยปริมาณ ปลาทีพ ่ วกเขาจับได ้ 10 เช่นเดียวกัน ยากอบและโยฮัน บุตรของเศเบดี ซึง่ เป็ น หุ ้นส่วนกับซีโมน ก็รว่ มมือด ้วย และพระเยซูตรัสกับซีโมนว่า “ อย่ากลัวเลย ตัง้ แต่นไี้ ป เจ ้าจะจับคนได ้” 11 เมือ ่ พวกเขานํ าเรือของตนมาถึงฝั่ งแล ้ว พวกเขาละทิง้ ทุก สิง่ แล ้วติดตามพระองค์ไป 12 ครัน ้ พระองค์อยูใ่ นเมืองหนึง่ มีคนเป็ นโรคเรือ ้ นเต็มไป หมด เห็นพระเยซูก็กราบลงอ ้อนวอนพระองค์วา่ “พระองค์ เจ ้าข ้า หากพระองค์พอพระทัย พระองค์ก็สามารถทําให ้ ข ้าพเจ ้าหายได ้” 13 แล ้วท่านก็ยน ื่ มือไปแตะเขาแล ้วพูดว่า “ ข ้าพเจ ้าพอใจ แล ้ว จงหายเถิด” แล ้วโรคเรือ ้ นก็หายไปจากเขาทันที 14 แล ้วพระองค์กําชับเขาว่าอย่าบอกใครเลย แต่จงไปแสดง ตัวแก่ปโุ รหิต และถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ การชําระตัวของท่าน ตามทีโ่ มเสสสัง่ เพือ ่ เป็ นพยานแก่คนทัง้ หลาย ั ท์ของพระองค์ก็ยงิ่ แพร่สะพัดมากขึน 15 แต่กต ิ ติศพ ้ และ ประชาชนจํานวนมากมาชุมนุมกันเพือ ่ ฟั งพระองค์และรับการ รักษาโรคต่างๆ ของตน 16 แล ้วพระองค์เสด็จออกไปในถิน ่ ทุรกันดารและทรง อธิษฐาน ี ละพวก 17 วันหนึง่ เมือ ่ พระองค์กําลังสัง่ สอนอยู่ มีพวกฟาริสแ ธรรมาจารย์จากทุกเมืองในแคว ้นกาลิล ี แคว ้นยูเดีย และกรุง เยรูซาเล็ม นั่งอยูด ่ ้วย และฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้าก็ปรากฏ สามารถรักษาเขาให ้หายได ้ 18 และดูเถิด มีคนนํ าคนเป็ นอัมพาตคนหนึง่ มานอนบนเตียง และคนทัง้ หลายก็หาทางนํ าคนนัน ้ มาวางตรงหน ้าเขา 19 เมือ ่ พวกเขาหาช่องทางนํ าพระองค์เข ้ามาไม่ได ้เพราะคน มาก จึงขึน ้ ไปบนหลังคาบ ้าน แล ้วหย่อนทีน ่ อนของพระองค์ ลงมาตรงกลางตรงหน ้าพระเยซู จากกระเบือ ้ งปูพน ื้ 20 เมือ ่ พระองค์เห็นศรัทธาของพวกเขา พระองค์จงึ ตรัสแก่ เขาว่า “ บุรษ ุ เอ๋ย บาปของเจ ้าได ้รับการอภัยแล ้ว” ี งึ ปรึกษากันว่า “คนนีท 21 พวกธรรมาจารย์กบ ั พวกฟาริสจ ้ พ ี่ ด ู หมิน ่ ประมาทพระเจ ้าเป็ นใคร ใครจะอภัยบาปได ้ นอกจาก พระเจ ้าเท่านัน ้ ”
44
พระวรสารนั กบุญลูกา
22 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบความคิดของพวกเขา พระองค์จงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " พวกท่านมีเหตุผลอะไรในใจ?" 23 การพูดว่า บาปของคุณได ้รับการอภัยแล ้ว หรือพูดว่า ลุก ขึน ้ เดินไป อะไรจะง่ายกว่ากัน? ิ ธิอํานาจบน 24 แต่เพือ ่ ให ้พวกท่านรู ้ว่าบุตรมนุษย์มส ี ท แผ่นดินโลกทีจ ่ ะอภัยบาปได ้” (พระองค์ตรัสกับคนเป็ น อัมพาตว่า) เราบอกเจ ้าว่า จงลุกขึน ้ ยกทีน ่ อนของเจ ้าและ กลับไปบ ้านของเจ ้าเถิด 25 แล ้วท่านก็ลก ุ ขึน ้ ต่อหน ้าพวกเขาทันที และยกทีน ่ อนของ ท่านขึน ้ แล ้วเสด็จกลับบ ้านของท่าน พร ้อมกับสรรเสริญพระ เจ ้า 26 คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจและสรรเสริญพระเจ ้า และมี ความกลัวอย่างยิง่ กล่าวว่า วันนีเ้ ราได ้เห็นสิง่ แปลก ประหลาด 27ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ พระองค์ก็เสด็จออกไปและ ่ เลวี กําลังนั่งอยูท ทอดพระเนตรเห็นคนเก็บภาษี คนหนึง่ ชือ ่ ี่ ด่านเก็บภาษี พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า จงตามเรามา 28 แล ้วเขาละทิง้ ทุกสิง่ แล ้วลุกขึน ้ ตามพระองค์ไป 29 และเลวีได ้จัดงานฉลองใหญ่ให ้พระองค์ทบ ี่ ้านของตน และมีพวกเก็บภาษี และคนอืน ่ ๆ มากมายมานั่งร่วมโต๊ะกับ พวกเขา ี องพวกเขาบ่นต่อว่าเหล่า 30 แต่พวกธรรมาจารย์และฟาริสข สาวกของพระองค์วา่ "ทําไมพวกท่านจึงกินและดืม ่ กับคนเก็บ ภาษี และคนบาป?" 31พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า คนปกติดไี ม่ต ้องการหมอ แต่ คนเจ็บป่ วยต ้องการหมอ 32 เราไม่ได ้มาเพือ ่ เรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให ้ กลับใจ 33 พวกเขาจึงกล่าวแก่เขาว่า เหตุใดสาวกของยอห์นจึงถือ ี ็ทํา ศีลอดบ่อยๆ และอธิษฐานภาวนา และสาวกของฟาริสก เช่นเดียวกัน แต่สาวกของท่านกลับกินและดืม ่ ? 34 และท่านตรัสแก่พวกเขาว่า “ พวกเจ ้าจะทําให ้เด็กๆ ของ ห ้องเจ ้าสาวอดอาหารในขณะทีเ่ จ ้าบ่าวยังอยูก ่ บ ั พวกเขาได ้ อย่างไร?” 35 แต่จะมีวันหนึง่ ทีเ่ จ ้าบ่าวจะต ้องจากเขาไป และในวันนัน ้ พวกเขาจะอดอาหาร ้ 36 พระองค์ตรัสเป็ นคําอุปมาแก่เขาด ้วยว่า " ไม่มใี ครเอาชิน ้ ใหม่มาปะทับเสือ ้ เก่า ถ ้าทําอย่างนัน ้ ใหม่นัน เสือ ้ เสือ ้ ก็จะขาด ้ ผ ้าทีเ่ อาออกจากเสือ ้ ใหม่นัน ้ เก่า" และชิน ้ ก็ไม่เข ้ากับเสือ 37 และไม่มใี ครเอาเหล ้าองุน ่ ใหม่ใส่ในขวดเก่า มิฉะนัน ้ เหล ้า องุน ่ ใหม่จะทําให ้ขวดแตก และหก และขวดเหล่านัน ้ ก็จะเน่า เปื่ อยไป 38 แต่เหล ้าองุน ่ ใหม่จะต ้องใส่ในขวดใหม่ และทัง้ สองก็เก็บ รักษาไว ้ได ้ 39 บุคคลหนึง่ ดืม ่ เหล ้าองุน ่ เก่าแล ้วอยากได ้เหล ้าใหม่ทันที เพราะเขากล่าวว่า ของเก่านัน ้ ดีกว่า
5 พระองค์ตรัสแก่พวกเขา ว่า บุตรมนุษย์เป็ นเจ ้าแห่งวันสะบา โตด ้วย 6 ครัน ้ ถึงวันสะบาโตอีกวันหนึง่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในธรรม ศาลาและสัง่ สอน มีชายคนหนึง่ มือขวาเหีย ่ วแห ้งไป ี อยดูวา่ พระองค์จะทรงรักษาคน 7 พวกธรรมาจารย์และฟาริสค ป่ วยในวันสะบาโตหรือไม่ เพือ ่ จะได ้หาข ้อกล่าวหาพระองค์ ได ้ 8 แต่พระองค์ทรงทราบความคิดของพวกเขา จึงตรัสแก่คน มือเหีย ่ วว่า จงลุกขึน ้ และยืนท่ามกลางคนเหล่า นัน ้ เถิด เขาก็ ลุกขึน ้ ยืน 9 แล ้วพระเยซูตรัสแก่เขาว่า เราจะถามท่านทัง้ หลายว่า ในวัน สะบาโต ควรทําความดีหรือทําความชัว่ ควรรักษาชีวต ิ หรือ ทําลายชีวต ิ 10 พระองค์ทอดพระเนตรดูทก ุ คนโดยรอบแล ้วตรัสแก่ชาย คนนัน ้ ว่า “ จงเหยียดมือออก” ชายคนนัน ้ ก็ทําตาม และมือ ของเขาก็กลับเป็ นปกติเหมือนมืออีกข ้างหนึง่ 11 พวกเขาจึงเต็มไปด ้วยความบ ้าคลัง่ และปรึกษากันว่าจะ ทําอย่างไรกับพระเยซูได ้ 12 ครัน ้ ถึงเวลานัน ้ พระองค์เสด็จขึน ้ ไปบนภูเขาเพือ ่ อธิษฐาน และทรงอธิษฐานต่อพระเจ ้าตลอดคืน 13 เมือ ่ รุง่ เช ้าพระองค์ทรงเรียกบรรดาศิษย์ของพระองค์มา ่ พวกเขาว่าอัครสาวก แล ้วทรงเลือกสิบสองคน และทรงตัง้ ชือ ด ้วย ่ ว่าเปโตร) และอันด 14 ซีโมน (ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเรียกอีกชือ รูวพ ์ ช ี่ ายของเขา ยากอบและโยฮัน ฟิ ลป ิ และบาร์โธโลมิว 15 มัทธิวและโทมัส ยากอบบุตรของอัลเฟอัส และซีโมนที่ เรียกว่าเซโลเทส 16 และยูดาสพีช ่ ายของยากอบ และยูดาส อิสคาริโอท ซึง่ เป็ นผู ้ทรยศด ้วย 17 แล ้วพระองค์กบ ั พวกเขาลงไปยืนในทีร่ าบพร ้อมกับพวก สาวกของพระองค์ และประชาชนเป็ นจํานวนมากจากทั่ว แคว ้นยูเดียและกรุงเยรูซาเล็ม และจากชายฝั่ งทะเลของเมือง ไทร์และเมืองซีดอน ซึง่ มาเพือ ่ จะฟั งพระองค์และให ้ทรง รักษาโรคของตน 18 และบรรดาผู ้ทีถ ่ ก ู ผีโสโครกรบกวนก็ได ้รับการรักษาให ้ หาย ้ ก็พยายามทีจ 19 และฝูงชนทัง้ สิน ่ ะแตะต ้องพระองค์ เพราะ ฤทธิอ ์ ํานาจออกมาจากพระองค์และรักษาพวกเขาให ้หายทุก คน 20 แล ้วพระองค์ทรงทอดพระเนตรดูเหล่าสาวกของพระองค์ แล ้วตรัสว่า " ท่านทัง้ หลายทีย ่ ากจนจงได ้รับพร เพราะว่า อาณาจักรของพระเจ ้าเป็ นของท่าน" 21 ผู ้ทีห ่ วิ โหยในเวลานีก ้ ็เป็ นสุข เพราะว่าพวกท่านจะอิม ่ ผู ้ที่ ร ้องไห ้ในเวลานีก ้ ็เป็ นสุข เพราะว่าพวกท่านจะได ้หัวเราะ 22 สุขจริงหนอเมือ ่ คนทัง้ หลายเกลียดชังท่าน และเมือ ่ พวก เขาจะแยกท่านออกจากพวกของเขา และจะตําหนิทา่ น และ ่ ท่านว่าชัว่ เพราะเห็นแก่บต เหยียดชือ ุ รมนุษย์ ่ ชมยินดีและโลดเต ้นด ้วย 23 ในวันนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงชืน ความปิ ต ิ เพราะว่าดูเถิด รางวัลของท่านจะใหญ่หลวงใน สวรรค์ เพราะว่าบรรพบุรษ ุ ของพวกเขาก็ได ้ทําอย่างนัน ้ ต่อ บรรดาผู ้เผยพระวจนะเหมือนกัน 24 แต่ความวิบต ั แ ิ ก่ทา่ นทัง้ หลายทีม ่ ั่งมี เพราะว่าท่านได ้รับ ความปลอบใจแล ้ว 25 วิบต ั แ ิ ก่ทา่ นทัง้ หลายทีอ ่ ม ิ่ แล ้ว เพราะท่านจะหิว วิบต ั แ ิ ก่ ท่านทัง้ หลายทีห ่ ัวเราะในเวลานี้ เพราะท่านจะครํ่าครวญและ ร ้องไห ้ 26 วิบต ั แ ิ ก่เจ ้าทัง้ หลาย เมือ ่ คนทัง้ หลายจะพูดถึงเจ ้าในทาง ทีด ่ ี เพราะว่าบรรพบุรษ ุ ของพวกเขาก็พด ู อย่างนัน ้ ต่อบรรดาผู ้ เผยพระวจนะเท็จเช่นกัน
บทที่ 6 1 ครัน ้ ถึงวันสะบาโตทีส ่ องหลังจากวันสะบาโตแรก พระองค์ก็ เสด็จผ่านทุง่ ข ้าวโพด และเหล่าสาวกของพระองค์ก็เด็ดรวง ข ้าวโพดมารับประทาน โดยขยีร้ วงข ้าวในมือของตน ี างคนจึงกล่าวกับพวกเขาว่า "ทําไมพวกเจ ้าจึง 2 พวกฟาริสบ ทําสิง่ ทีไ่ ม่ควรทําในวันสะบาโต?" 3 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " พวกเจ ้าไม่เคยอ่านเรือ ่ งนี้ เลยหรือ ทีด ่ าวิดได ้กระทําเมือ ่ หิว และบรรดาคนทีอ ่ ยูด ่ ้วย 4 พระองค์เสด็จเข ้าไปในพระนิเวศน์ของพระเจ ้า และทรงรับ ขนมปั งถวายแด่พระองค์ และทรงให ้ผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ด ้วย ซึง่ ขนมปั งนีห ้ ้ามมิให ้รับประทาน เว ้นแต่เฉพาะปุโรหิตเท่านัน ้
45
พระวรสารนั กบุญลูกา
27 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายทีก ่ ําลังฟั งอยูว่ า่ จงรักศัตรูของ ท่าน จงทําดีตอ ่ ผู ้ทีเ่ กลียดชังท่าน 28 จงอวยพรแก่ผู ้ทีแ ่ ช่งด่าท่าน และขออธิษฐานให ้ผู ้ทีร่ ับใช ้ ท่านอย่างเหยียดหยาม 29 และผู ้ใดตบแก ้มท่านข ้างหนึง่ จงหันแก ้มอีกข ้างหนึง่ ให ้ ้ คลุมของท่านไป อย่าห ้ามมิให ้เอาเสือ ้ ด ้วย และผู ้ใดเอาเสือ คลุมของท่านไปด ้วย 30 จงให ้แก่ทก ุ คนทีข ่ อสิง่ ของจากท่าน และอย่าขอจากผู ้ที่ เอาสิง่ ของของท่านไป 31 และเมือ ่ ท่านอยากให ้คนอืน ่ ทําต่อท่านอย่างไร ท่านก็ควร ทําต่อเขาอย่างนัน ้ ด ้วย 32 เพราะว่าถ ้าท่านทัง้ หลายรักผู ้ทีร่ ักท่าน ท่านจะขอบคุณ อะไรได ้เล่า เพราะว่าคนบาปก็รักผู ้ทีร่ ักเขาเหมือนกัน 33 และถ ้าท่านทัง้ หลายทําดีแก่ผู ้ทีท ่ ําดีแก่ทา่ น จะได ้รับพระ เกียรติอะไร เพราะคนบาปก็ทําอย่างนัน ้ เหมือนกัน 34 และถ ้าท่านให ้ยืมแก่ผู ้ทีท ่ า่ นหวังว่าจะได ้รับคืนจากเขา ท่านจะขอบคุณอะไร เพราะคนบาปก็ให ้ยืมแก่คนบาปเช่นกัน เพือ ่ จะได ้รับคืนเท่าๆ กัน 35 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงรักศัตรูของท่าน จงทําดีและให ้ยืมโดย ไม่หวังผลตอบแทนใดๆ แล ้วท่านทัง้ หลายจะได ้รับรางวัล ใหญ่ และท่านทัง้ หลายจะเป็ นบุตรของผู ้สูงสุด เพราะว่า พระองค์ทรงกรุณาต่อผู ้เนรคุณและต่อผู ้ชัว่ ร ้าย 36 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงมีเมตตากรุณา เหมือนอย่างที่ พระบิดาของพวกท่านมีเมตตากรุณา 37 อย่าตัดสินผู ้อืน ่ แล ้วพวกท่านจะไม่ถก ู ตัดสิน อย่า กล่าวโทษผู ้อืน ่ แล ้วพวกท่านจะไม่ถก ู กล่าวโทษ จงยกโทษ ให ้ผู ้อืน ่ แล ้วพวกท่านจะได ้รับการยกโทษ 38 จงให ้ และท่านจะได ้รับสิง่ นัน ้ จงตวงให ้เต็มตวง ตวงให ้ แน่น เขย่าให ้เข ้ากัน ล ้น ให ้เต็มตวง เพราะท่านตวงให ้ด ้วย ตวงใด ท่านก็จะได ้รับตวงให ้ตามนัน ้ 39 พระองค์ตรัสเป็ นคําอุปมาแก่เขาว่า " คนตาบอดจะนํ าทาง คนตาบอดได ้หรือ ทัง้ สองจะตกลงไปในคูนํ้าไม่ได ้หรือ" 40 ศิษย์ไม่ยงิ่ ใหญ่กว่าอาจารย์ของตน แต่ผู ้ทีส ่ มบูรณ์แล ้วจะ เป็ นเหมือนอาจารย์ของตน 41 และเหตุไฉนท่านจึงมองเห็นผงทีอ ่ ยูใ่ นตาพีน ่ ้องของท่าน แต่ไม่รู ้สึกถึงไม ้คานทีอ ่ ยูใ่ นตาของท่านเอง? 42 เหตุไฉนท่านจึงกล่าวแก่พน ี่ ้องว่า “พีน ่ ้องเอ๋ย ให ้เราเขีย ่ ผงทีอ ่ ยูใ่ นตาท่านออกเถิด” ในเมือ ่ ท่านเองกลับมองไม่เห็น ่ ใจคด จงเขีย ไม ้คานทีอ ่ ยูใ่ นตาท่านเอง ท่านคนหน ้าซือ ่ ไม ้ คานออกจากตาท่านเสียก่อน แล ้วท่านจะเห็นชัดจึงจะเขีย ่ ผง ทีอ ่ ยูใ่ นตาของพีน ่ ้องออกได ้ 43 เพราะว่าต ้นไม ้ดียอ ่ มไม่เกิดผลเลว และต ้นไม ้เลวย่อมไม่ เกิดผลดี 44เพราะว่ารู ้จักต ้นไม ้ทุกต ้นด ้วยผลของมันเอง เพราะว่า มนุษย์ไม่เก็บผลมะเดือ ่ จากหนาม และมนุษย์ไม่เก็บผลองุน ่ จากพุม ่ ไม ้หนาม 45 คนดียอ ่ มนํ าสิง่ ดีออกมาจากคลังสมบัตท ิ ด ี่ แ ี ห่งใจของตน และคนชัว่ ย่อมนํ าสิง่ ชัว่ ออกมาจากคลังสมบัตท ิ ช ี่ วั่ แห่งใจ ของตน เพราะว่าปากของเขาพูดสิง่ ทีอ ่ อกมาจากความอุดม สมบูรณ์แห่งใจ 46 และเหตุไฉนท่านจึงเรียกเราว่า “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า” แต่ ทําไมท่านจึงไม่ทําตามคําทีเ่ ราบอก? 47 ผู ้ใดมาหาเราและฟั งคําพูดของเราและประพฤติตาม เรา จะบอกท่านทัง้ หลายว่าเขาเป็ นเหมือนใคร 48 เขาก็เปรียบเสมือนคนหนึง่ ทีส ่ ร ้างบ ้าน แล ้วขุดลึกลงไป ่ ว แล ้ววางรากฐานไว ้บนศิลา เมือ ่ นํ้ าท่วมขึน ้ มา นํ้ าก็ไหลเชีย เข ้ามาทีบ ่ ้านหลังนัน ้ อย่างรุนแรง แต่ก็ไม่สามารถทําให ้ หวั่นไหวได ้ เพราะว่าบ ้านหลังนัน ้ วางรากฐานไว ้บนศิลา
49 ส่วนผู ้ทีไ่ ด ้ยินแต่ไม่กระทํานัน ้ ก็เหมือนกับคนหนึง่ ทีส ่ ร ้าง บ ้านบนดินโดยไม่มรี ากฐาน เมือ ่ กระแสนํ้ าพัดกระโชกแรง บ ้านก็พังทลายลงทันที และบ ้านนัน ้ ก็พังทลายลงอย่างมาก บทที่ 7 1 เมือ ่ พระองค์จบคําเทศนาทัง้ หมดต่อหน ้าประชาชนแล ้ว พระองค์ก็เสด็จเข ้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม 2 และคนรับใช ้ของนายร ้อยคนหนึง่ ซึง่ เป็ นทีร่ ักของเขากําลัง ป่ วยและเกือบจะตาย 3 เมือ ่ ท่านได ้ยินเรือ ่ งพระเยซู จึงส่งผู ้เฒ่าของชาวยิวไปหา พระเยซู ทูลวิงวอนให ้พระองค์เสด็จไปรักษาคนรับใช ้ของ ท่าน 4 เมือ ่ พวกเขามาถึงพระเยซู พวกเขาอ ้อนวอนพระองค์ทันที โดยกล่าวว่า "ชายผู ้นีส ้ มควรทีจ ่ ะทําเช่นนีเ้ พือ ่ ใคร" 5 เพราะว่าพระองค์ทรงรักประชาชาติของเรา และทรงสร ้าง ธรรมศาลาให ้เรา 6 จากนัน ้ พระเยซูก็เสด็จไปกับเขา เมือ ่ พระองค์ไม่อยูไ่ กล จากบ ้านแล ้ว นายร ้อยจึงส่งเพือ ่ นไปหาพระองค์แล ้วพูดว่า “พระองค์เจ ้าข ้า อย่าลําบากเลย เพราะข ้าพเจ ้าไม่สมควรให ้ พระองค์เข ้าบ ้านของข ้าพเจ ้า” 7 เหตุฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าเองก็ไม่เห็นว่าสมควรทีจ ่ ะไปหาท่าน แต่ ขอท่านพูดสักคําแล ้วบ่าวของข ้าพเจ ้าก็จะหายจากโรค” 8 เพราะว่าข ้าพระองค์เป็ นผู ้มีตําแหน่งอยูใ่ ต ้บังคับบัญชา และมีทหารอยูใ่ ต ้บังคับบัญชา ข ้าพระองค์บอกคนหนึง่ ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกอีกคนหนึง่ ว่า ‘มา’ เขาก็มา บอกคนรับใช ้ ของข ้าพระองค์วา่ ‘จงทําสิง่ นี’้ เขาก็ทํา 9 เมือ ่ พระเยซูได ้ยินสิง่ เหล่านี้ พระองค์ก็ประหลาดใจในตัว คนนัน ้ หันพระองค์กลับ แล ้วตรัสแก่บรรดาคนทีต ่ ด ิ ตาม พระองค์วา่ “ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เราไม่เคยพบศรัทธาที่ ยิง่ ใหญ่เช่นนีใ้ นอิสราเอลเลย” 10 และเมือ ่ ผู ้รับใช ้กลับมาถึงบ ้าน พบว่าคนรับใช ้ทีป ่ ่ วยนัน ้ หายเป็ นปกติแล ้ว ่ นาอิน และ 11 ครัน ้ วันรุง่ ขึน ้ พระองค์เสด็จไปยังเมืองหนึง่ ชือ สาวกของพระองค์หลายคนพร ้อมด ้วยผู ้คนก็ไปกับเขาด ้วย 12 ครัน ้ พระองค์มาใกล ้ประตูเมือง ก็เห็นชายคนหนึง่ หามศพ ไป เขาเป็ นลูกชายคนเดียวของแม่ และนางก็เป็ นหญิงม่าย และคนในเมืองมากมายก็อยูก ่ บ ั นางด ้วย 13 เมือ ่ พระเจ ้าทอดพระเนตรเห็นนาง พระองค์ก็ทรงสงสาร นาง และตรัสแก่นางว่า “ อย่าร ้องไห ้” 14 พระองค์เสด็จมาแตะศพ และบรรดาผู ้ทีห ่ ามศพก็หยุดยืน แล ้วพระองค์ตรัสว่า “ หนุ่มน ้อย เราบอกเจ ้าว่า จงลุกขึน ้ เถิด” 15 และคนตายนัน ้ ก็ลก ุ ขึน ้ นั่งและเริม ่ พูด และพระองค์ก็ทรง มอบเขาให ้แก่มารดาของเขา 16 ความกลัวก็เกิดขึน ้ แก่คนทัง้ หลาย และพวกเขาสรรเสริญ พระเจ ้าว่า “มีผู ้เผยพระวจนะยิง่ ใหญ่เกิดขึน ้ ท่ามกลางพวก เรา และพระเจ ้าได ้เสด็จมาเยีย ่ มเยียนประชากรของพระองค์” 17 ข่าวลือเรือ ่ งพระองค์ก็แพร่ออกไปทั่วแคว ้นยูเดีย และทั่ว บริเวณโดยรอบ 18 และเหล่าสาวกของยอห์นก็บอกเขาถึงเหตุการณ์ทงั ้ หมด เหล่านัน ้ 19 ยอห์นจึงเรียกสาวกสองคนของตนไปหาพระเยซู แล ้วส่ง พวกเขาไปหาพระองค์โดยถามว่า "ท่านเป็ นผู ้ทีม ่ าหรือ หรือ เราต ้องคอยผู ้อืน ่ " 20 เมือ ่ คนเหล่านัน ้ มาหาพระองค์ พวกเขากล่าวว่า “ยอห์น ผู ้ให ้บัพติศมาส่งพวกเรามาหาท่านโดยถามว่า ท่านเป็ นผู ้ที่ ควรจะมาหรือ? หรือเราต ้องคอยคนอืน ่ ?”
46
พระวรสารนั กบุญลูกา
21 และในเวลานัน ้ พระองค์ทรงรักษาคนเจ็บป่ วยและโรค ระบาด และวิญญาณชัว่ ร ้ายจํานวนมากของพวกเขา และคน ตาบอดหลายคน พระองค์ก็ทรงรักษาให ้มองเห็นได ้ 22 แล ้วพระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ จงไปบอกยอห์นถึงสิง่ ทีเ่ จ ้าได ้เห็นและได ้ยิน คือเรือ ่ งทีค ่ นตาบอดมองเห็น คนง่อย เดินได ้ คนโรคเรือ ้ นหายจากโรค คนหูหนวกได ้ยิน คนตาย เป็ นขึน ้ และข่าวประเสริฐก็ประกาศแก่คนยากจน” 23 และผู ้ใดไม่สะดุดเพราะเรา ผู ้นัน ้ ก็เป็ นสุข 24เมือ ่ ผู ้ส่งข่าวของยอห์นไปแล ้ว พระองค์จงึ เริม ่ ตรัสแก่ ประชาชนเกีย ่ วกับยอห์นว่า “ พวกเจ ้าออกไปในถิน ่ ทุรกันดาร ่ เพราะลมหรือ?” เพือ ่ ดูอะไร? ต ้นอ ้อสัน ้ ผ ้าทีอ 25 แต่ทา่ นทัง้ หลายออกไปดูอะไร? ชายทีส ่ วมเสือ ่ อ ่ น นุ่ม? ดูเถิด ผู ้ทีแ ่ ต่งกายอย่างหรูหราและใช ้ชีวต ิ อย่างสุข สบายกําลังอยูใ่ นราชสํานักของกษั ตริย ์ 26 แต่ทา่ นทัง้ หลายออกไปดูอะไร? เห็นผู ้เผยพระวจนะหรือ? ใช่แล ้ว เราบอกท่านทัง้ หลาย ดูยงิ่ กว่าผู ้เผยพระวจนะเสียอีก 27 นีแ ่ หละคือผู ้ทีพ ่ ระคัมภีรเ์ ขียนไว ้ว่า ‘ดูเถิด เราจะส่งทูต ของเราไปข ้างหน ้าท่าน ผู ้ซึง่ จะเตรียมทางไว ้ข ้างหน ้าท่าน’ 28 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในบรรดาผู ้ทีเ่ กิดจาก ผู ้หญิงไม่มผ ี ู ้เผยพระวจนะใดยิง่ ใหญ่กว่ายอห์นผู ้ให ้บัพติศมา แต่ผู ้ทีต ่ ํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ ในอาณาจักรของพระเจ ้าก็ยังยิง่ ใหญ่กว่า ยอห์น 29 และคนทัง้ ปวงทีไ่ ด ้ยินเขาและพวกเก็บภาษี ก็ถวายคํา พิพากษาต่อพระเจ ้า โดยรับบัพติศมาของยอห์น ี ละนักกฎหมายปฏิเสธคําปรึกษาของพระ 30 แต่พวกฟาริสแ เจ ้าต่อตนเอง เพราะพวกเขาไม่ได ้รับบัพติศมาจากพระองค์ 31 และพระเจ ้าตรัสว่า ถ ้าเช่นนัน ้ เราจะเปรียบคนในเจเนอเร ชันนีก ้ บ ั อะไร? และพวกเขามีลก ั ษณะอย่างไร? 32 เขาทัง้ หลายเปรียบเสมือนเด็กๆ ทีน ่ ั่งอยูก ่ ลางตลาด ร ้อง เรียกกันและกันว่า "พวกเราได ้เป่ าปี่ ให ้พวกเจ ้า และพวกเจ ้า ก็ไม่เต ้นรํา พวกเราได ้ครํ่าครวญให ้พวกเจ ้า และพวกเจ ้าก็ไม่ ร ้องไห ้" 33 เพราะยอห์นผู ้ให ้บัพติศมาไม่ได ้กินขนมปั งหรือดืม ่ เหล ้า องุน ่ และพวกท่านก็พด ู ว่าเขามีผเี ข ้า 34 บุตรมนุษย์มาทัง้ กินและดืม ่ และพวกท่านก็พด ู ว่า ดูเถิด เป็ นคนตะกละและเป็ นนักเลงสุรา เป็ นเพือ ่ นกับคนเก็บภาษี และคนบาป 35 แต่พระปั ญญาได ้รับการพิสจ ู น์แล ้วว่าชอบธรรมจากลูกๆ ้ ของพระปั ญญาทัง้ สิน ี นหนึง่ ขอให ้พระองค์รับประทานอาหารกับเขา 36 มีฟาริสค ี นนัน พระองค์จงึ เสด็จเข ้าไปในบ ้านของฟาริสค ้ แล ้วประทับนั่ง รับประทานอาหาร 37 และดูเถิด มีสตรีคนหนึง่ ในเมืองซึง่ เป็ นคนบาป เมือ ่ ทราบ ว่าพระเยซูทรงเสวยอาหารอยูใ่ นบ ้านของฟาริส ี นางก็นํา กล่องนํ้ ามันหอมมาด ้วย 38 และมายืนอยูข ่ ้างหลังพระองค์ใกล ้พระบาทร ้องไห ้ และ เริม ่ ล ้างพระบาทของพระองค์ด ้วยนํ้ าตา และเช็ดด ้วยผมของ นาง และจูบพระบาทของพระองค์ และเจิมด ้วยนํ้ ามันหอม ี เี่ ชิญพระองค์เห็นดังนัน 39 เมือ ่ ฟาริสท ้ พระองค์ก็พด ู กับ ตนเองว่า “ถ ้าคนนีเ้ ป็ นผู ้เผยพระวจนะ เขาก็จะรู ้ว่าสตรีผู ้นีท ้ ี่ แตะต ้องเขาเป็ นใครและเป็ นคนอย่างไร เพราะนางเป็ นคน บาป” 40 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ ซีโมน เรามีเรือ ่ งจะพูดกับ ท่าน” เขาจึงกล่าวว่า “อาจารย์ จงพูดต่อไป” 41 มีเจ ้าหนีค ้ นหนึง่ มีลก ู หนีส ้ องคน คนหนึง่ เป็ นหนีห ้ ้าร ้อยเด นาริอน ั อีกคนหนึง่ เป็ นหนีห ้ ้าสิบเดนาริอน ั 42 เมือ ่ ทัง้ สองคนไม่มอ ี ะไรจะชําระหนี้ พระองค์ก็ทรงยกโทษ ให ้ทัง้ สองคนอย่างเปิ ดเผย บอกฉั นทีวา่ ใครในสองคนนีจ ้ ะรัก พระองค์มากกว่ากัน?
43 ซีโมนตอบว่า ข ้าพเจ ้าคิดว่าคนทีเ่ ขายกโทษให ้มากทีส ่ ด ุ คือคนทีเ่ ขายกโทษให ้มากทีส ่ ด ุ และเขากล่าวแก่เขาว่า ท่าน ได ้ตัดสินเขาอย่างถูกต ้องแล ้ว 44 พระองค์จงึ หันไปหาสตรีผู ้นัน ้ แล ้วตรัสแก่ซโี มนว่า “ ท่าน เห็นสตรีผู ้นีห ้ รือไม่ ข ้าพเจ ้าเข ้าไปในบ ้านของท่าน ท่านมิได ้ ให ้ข ้าพเจ ้าดืม ่ นํ้ าล ้างเท ้า แต่สตรีผู ้นัน ้ ได ้ล ้างเท ้าของข ้าพเจ ้า ด ้วยนํ้ าตา และเช็ดด ้วยผมของนาง 45 เจ ้ามิได ้จูบเราเลย แต่ตงั ้ แต่เราเข ้ามา ผู ้หญิงคนนีก ้ ็ไม่ เคยหยุดจูบเท ้าเราเลย 46 ท่านมิได ้ชโลมศีรษะของข ้าพเจ ้าด ้วยนํ้ ามัน แต่หญิงคนนี้ ได ้ชโลมเท ้าของข ้าพเจ ้าด ้วยนํ้ ามัน 47 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านว่า บาปของนางซึง่ มีมากก็ได ้รับ การอภัยแล ้ว เพราะว่านางรักมาก แต่ผู ้ใดได ้รับการอภัยน ้อย ผู ้นัน ้ ก็รักน ้อย 48 แล ้วท่านตรัสแก่เธอว่า บาปของเจ ้าได ้รับการอภัยแล ้ว 49 และผู ้ทีน ่ ั่งร่วมรับประทานอาหารกับพระองค์ก็เริม ่ พูดในใจ ว่า "คนนีเ้ ป็ นใครเล่าทีส ่ ามารถอภัยบาปได ้?" 50 พระองค์ตรัสแก่สตรีนัน ้ ว่า ศรัทธาของเจ ้าได ้ช่วยเจ ้าให ้ รอด จงไปเป็ นสุขเถิด บทที่ 8 1 ต่อมาพระองค์เสด็จไปทั่วทุกเมืองและทุกหมูบ ่ ้าน ทรง ประกาศและประกาศข่าวดีเรือ ่ งอาณาจักรของพระเจ ้า และ สาวกทัง้ สิบสองคนก็อยูก ่ บ ั พระองค์ด ้วย 2 และสตรีบางคนซึง่ ได ้รับการรักษาจากวิญญาณชัว่ ร ้ายและ โรคภัยไข ้เจ็บ มารียท ์ เี่ รียกว่ามักดาลา มีปีศาจเจ็ดตนออกไป จากนาง 3 และโยฮันนาภรรยาของคูซาผู ้รับใช ้ของเฮโรด และซูซาน ิ ของตนให ้ นา และคนอืน ่ ๆ อีกมากมายซึง่ ช่วยดูแลทรัพย์สน เขา 4 ครัน ้ ประชาชนจํานวนมากจากทุกเมืองมารวมกันเฝ้ า พระองค์ พระองค์ก็ตรัสเป็ นอุปมาว่า 5 มีผู ้หว่านเมล็ดพืชออกไปหว่านเมล็ดพืชของตน และ ขณะทีเ่ ขาหว่าน เมล็ดพืชบางส่วนก็ตกอยูร่ ม ิ ทาง และถูก เหยียบยํา่ และนกในอากาศก็มากินเมล็ดพืชนัน ้ เสีย 6 บางส่วนก็ตกบนหิน และเมือ ่ มันงอกขึน ้ มา มันก็เหีย ่ วเฉาไป ้ เพราะขาดความชืน 7 และบางส่วนก็ตกท่ามกลางต ้นหนาม ต ้นหนามก็งอกขึน ้ มา ด ้วยและรัดคอจนตาย 8 ส่วนพืชอืน ่ ๆ ก็ตกบนดินดี แล ้วก็งอกขึน ้ และออกผลร ้อย เท่า เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงร ้องว่า “ ใครมี หูทจ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด” 9 เหล่าสาวกจึงถามพระองค์วา่ “คําอุปมานีจ ้ ะมีความหมายว่า อย่างไร?” 10 พระองค์ตรัสว่า " ข ้อความลึกลับของอาณาจักรของพระ เจ ้านัน ้ ทรงประทานแก่พวกท่าน แต่สําหรับคนอืน ่ นัน ้ ทรง ประทานให ้เป็ นคําอุปมา เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกเขาเห็นก็จะไม่เห็น และเมือ ่ พวกเขาได ้ยินก็จะไม่เข ้าใจ" 11 คําอุปมามีดงั นี้ เมล็ดพืชคือพระวจนะของพระเจ ้า 12 ผู ้ทีอ ่ ยูร่ ะหว่างทางคือผู ้ทีไ่ ด ้ยิน แล ้วปี ศาจก็มาชิงเอาพระ ่ วจนะนัน ้ ออกไปจากใจของพวกเขา เพือ ่ ไม่ให ้พวกเขาเชือ และได ้รับความรอด 13 ผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นศิลา คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะแล ้วรับไว ้ด ้วยความ ่ เพียงชัว่ คราว แต่เมือ ยินดี แต่ไม่มรี าก เชือ ่ ถูกทดลองก็ หลงลืมไป 14 ส่วนสิง่ ทีต ่ กกลางพุม ่ หนามนัน ้ ได ้แก่คนทีไ่ ด ้ยินแล ้วก็ ออกไป แต่ความกังวล ทรัพย์สมบัต ิ และความสุขสําราญ แห่งชีวต ิ นีร้ ัดคอไว ้ จึงไม่เกิดผลอันสมบูรณ์
47
พระวรสารนั กบุญลูกา
15 ส่วนทีด ่ น ิ ดีนัน ้ ได ้แก่คนเหล่านัน ้ ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะด ้วยใจ ่ สัตย์และใจดี แล ้วก็รักษาไว ้ และเกิดผลด ้วยความเพียร ซือ อดทน 16 ไม่มผ ี ู ้ใดจุดตะเกียงแล ้วปิ ดไว ้ในภาชนะหรือวางไว ้ใต ้เตียง แต่ตงั ้ ไว ้บนเชิงตะเกียง เพือ ่ ให ้คนทีเ่ ข ้ามาจะเห็นแสงสว่าง ได ้ 17 เพราะไม่มส ี งิ่ ใดทีถ ่ ก ู ปกปิ ดไว ้ซึง่ จะไม่ถก ู เปิ ดเผย และไม่ มีสงิ่ ใดทีถ ่ ก ู ซ่อนไว ้ซึง่ จะไม่เป็ นทีร่ ู ้จักและปรากฏออกมา 18 จงระวังว่าท่านทัง้ หลายฟั งอย่างไร เพราะว่าผู ้ใดมีอยูแ ่ ล ้ว ผู ้นัน ้ จะได ้รับเพิม ่ เติมให ้ด ้วย ส่วนผู ้ใดไม่ม ี แม ้สิง่ ทีเ่ ขาคิดว่า มีก็จะถูกพรากไปจากเขา 19 ครัน ้ แล ้วมารดาและพวกน ้องชายของพระองค์ก็มาหา พระองค์ แต่ไม่สามารถไปหาพระองค์ได ้เพราะคนจํานวนมาก 20 และมีบางคนบอกพระองค์วา่ มารดาและพีน ่ ้องของท่าน ยืนอยูข ่ ้างนอกต ้องการพบท่าน 21 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า มารดาของเราและพีน ่ ้องของ เรา คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะของพระเจ ้าและกระทําตาม 22 วันหนึง่ พระองค์เสด็จลงเรือพร ้อมกับเหล่าสาวก แล ้วตรัส แก่พวกเขาว่า “ พวกเราจงข ้ามทะเลสาบไป” พวกเขาก็ออก เรือไป 23 ขณะทีเ่ ขากําลังล่องเรือ พระองค์บรรทมหลับไป และลม พายุก็พัดเข ้ามาในทะเลสาบ นํ้ าก็เต็มทะเลสาบ และพวกเขา ก็ตกอยูใ่ นอันตราย 24พวกเขามาหาพระองค์แล ้วปลุกพระองค์โดยกล่าวว่า “อาจารย์ อาจารย์ พวกเราจะพินาศอยูแ ่ ล ้ว” แล ้วพระองค์ก็ ทรงลุกขึน ้ และทรงตักเตือนลมและนํ้ าทีป ่ ั่ นป่ วน แล ้วลมก็ หยุด และความสงบก็เกิดขึน ้ ่ ของพวกท่านอยูท 25 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ความเชือ ่ ี่ ไหน” พวกเขากลัวและสงสัยกันว่า “คนนีเ้ ป็ นใครกัน” เพราะ ่ ฟั งพระองค์ พระองค์ทรงสัง่ ลมและนํ้ าได ้ และลมและนํ้ าก็เชือ 26 และเขาทัง้ หลายมาถึงเมืองกาดาราซึง่ อยูต ่ รงข ้ามกับ แคว ้นกาลิล ี 27 เมือ ่ พระองค์เสด็จลงจากฝั่ ง มีชายคนหนึง่ จากเมืองมาพบ ้ ผ ้า อาศัย พระองค์ เขาถูกผีเข ้าสิงเป็ นเวลานาน ไม่สวมเสือ อยูใ่ นบ ้านใด ๆ ยกเว ้นตามสุสาน 28 เมือ ่ เขาเห็นพระเยซู เขาก็ร ้องตะโกนและกราบลงตรงหน ้า พระองค์ และพูดเสียงดังว่า “พระเยซู บุตรของพระเจ ้าผู ้ สูงสุด ข ้าพเจ ้าเกีย ่ วข ้องอะไรกับท่าน ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน อย่าทรมานข ้าพเจ ้าเลย” 29 เพราะพระองค์ได ้ทรงบัญชาให ้วิญญาณชัว่ ร ้ายออกจาก ตัวชายคนนัน ้ เพราะว่าวิญญาณชัว่ ร ้ายได ้เข ้าสิงเขาหลาย ครัง้ และเขาถูกล่ามโซ่ตรวนไว ้ และเขาทําลายโซ่ตรวนนัน ้ เสีย และปี ศาจก็ขบ ั ไล่เขาไปในถิน ่ ทุรกันดาร ่ อะไร” มันตอบว่า “ชือ ่ กอง 30 พระเยซูจงึ ตรัสถามมันว่า “ชือ ทหาร” เพราะมีผจ ี ํานวนมากเข ้าสิงในตัวมัน ่ ล 31 พวกเขาจึงขอร ้องพระองค์วา่ อย่าสัง่ ให ้มันออกไปสูท ี่ ก ึ 32 และมีหมูฝงู หนึง่ กําลังหากินอยูบ ่ นภูเขา หมูเหล่านัน ้ จึง อ ้อนวอนพระองค์ให ้ยอมให ้หมูเหล่านัน ้ เข ้าสิงในฝูงหมู เหล่านัน ้ พระองค์ก็ทรงยอมให ้หมูเหล่านัน ้ เข ้าสิงในฝูงหมู เหล่านัน ้ 33 ครัน ้ แล ้วผีเหล่านัน ้ ก็ออกจากตัวมนุษย์ และเข ้าไปในตัว หมู หมูทงั ้ ฝูงก็วงิ่ ลงมาทีล ่ าดชันลงไปในทะเลสาบและถูกบีบ คอตาย 34 เมือ ่ คนเลีย ้ งแกะเห็นเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ พวกเขาก็วงิ่ ไป เล่าเรือ ่ งนัน ้ ทัง้ ในเมืองและในชนบท 35 แล ้วพวกเขาออกไปดูสงิ่ ทีเ่ กิดขึน ้ ครัน ้ มาถึงพระเยซูแล ้ว พบชายทีผ ่ อ ี อกจากตัวไปแล ้ว นั่งอยูท ่ พ ี่ ระบาทของพระเยซู ้ ผ ้าและมีจต สวมเสือ ิ ใจแจ่มใส ชายเหล่านัน ้ ก็มค ี วามกลัว
36 ฝ่ ายผู ้ทีเ่ ห็นเหตุการณ์ก็บอกเขาด ้วยว่าคนทีถ ่ ก ู ผีเข ้ารักษา ได ้อย่างไร 37 ครัง้ นัน ้ ฝูงชนทัง้ เมืองกาดาราโดยรอบก็อ ้อนวอนพระองค์ ให ้ออกไปจากพวกเขา เพราะผู ้คนเหล่านัน ้ กลัวมาก พระองค์ จึงเสด็จขึน ้ ไปบนเรือแล ้วเสด็จกลับไปอีก 38 ฝ่ ายคนทีผ ่ อ ี อกจากไปนัน ้ ได ้อ ้อนวอนขอให ้พระองค์อยู่ กับเขา แต่พระเยซูทรงส่งเขาไปโดยตรัสว่า 39 จงกลับไปบ ้านของตนและบอกเล่าให ้คน ทัง้ เมืองฟั งถึง สิง่ ใหญ่โตทีพ ่ ระเจ ้าได ้ทรงกระทําแก่ตน และชายผู ้นัน ้ ก็ไป ประกาศให ้คนทัง้ เมืองทราบถึงสิง่ ใหญ่โตทีพ ่ ระเยซูได ้ทรง กระทําแก่ตน 40 เมือ ่ พระเยซูเสด็จกลับมา ประชาชนก็ต ้อนรับพระองค์ด ้วย ความยินดี เพราะพวกเขาทุกคนกําลังรอคอยพระองค์อยู่ ่ ไจรัส เป็ นหัวหน ้าธรรมศาลา 41 ทันใดนัน ้ มีชายคนหนึง่ ชือ มากราบลงทีพ ่ ระบาทของพระเยซู และอ ้อนวอนพระองค์ให ้ เข ้าไปในบ ้านของเขา 42 เพราะว่าเขามีลก ู สาวคนเดียว อายุประมาณสิบสองปี และ เธอนอนป่ วยหนักอยู่ ขณะทีเ่ ขากําลังเดินไป ประชาชนก็รม ุ ล ้อมเขา 43 และมีสตรีคนหนึง่ เป็ นโรคตกเลือดมาสิบสองปี แล ้ว ซึง่ ได ้ ใช ้เงินทัง้ หมดของตนไปหาหมอ แต่ก็ไม่สามารถรักษาให ้ หายจากโรคใด ๆ ได ้เลย ้ ของพระองค์ 44 ฝ่ ายนางมาข ้างหลังพระองค์และแตะชายเสือ ทันใดนัน ้ โลหิตทีไ่ หลออกก็หยุด 45 พระเยซูจงึ ตรัสถามว่า “ใครแตะต ้องเรา” เมือ ่ ทุกคน ปฏิเสธ เปโตรกับคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์จงึ กล่าวว่า “อาจารย์ ฝูงชนเบียดเสียดและเบียดเสียดพระองค์ และถามพระองค์วา่ “ ใครแตะต ้องเรา” 46 พระเยซูตรัสว่า มีผู ้หนึง่ แตะต ้องฉั น เพราะฉั นรู ้สึกว่าพลัง อํานาจออกจากตัวฉั น 47 เมือ ่ หญิงนัน ้ เห็นว่าตนไม่ได ้ซ่อนตัวอยูแ ่ ล ้ว เธอก็เข ้ามาตัว ่ และกราบลงต่อพระพักตร์พระองค์ เล่าเรือ สัน ่ งทีน ่ างสัมผัส พระองค์ตอ ่ หน ้าคนทัง้ ปวงให ้พระองค์ฟังว่าเหตุใดนางจึงได ้ สัมผัสพระองค์ และพระองค์ทรงรักษานางทันที 48 และท่านได ้กล่าวแก่เธอว่า “ ลูกเอ๋ย จงมีกําลังใจเถิด ศรัทธาของเจ ้าทําให ้เจ ้าหายดีแล ้ว จงไปเป็ นสุขเถิด” 49 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังตรัสอยู่ มีคนมาจากบ ้านนายธรรม ศาลา บอกพระองค์วา่ “ลูกสาวของท่านตายแล ้ว อย่ารบกวน อาจารย์เลย” 50 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินดังนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสตอบเขาว่า ่ เท่านัน “ อย่ากลัวเลย จงเชือ ้ แล ้วเธอจะหายเป็ นปกติ” 51 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในบ ้าน พระองค์ไม่ทรงยอมให ้ ผู ้ใดเข ้าไป เว ้นแต่เปโตร ยากอบ โยฮัน และบิดามารดาของ หญิงสาวคนนัน ้ 52 และทุกคนก็ร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงเธอ แต่พระองค์ตรัสว่า อย่าร ้องไห ้เลย เธอไม่ตาย แต่หลับอยู่ 53 พวกเขาจึงหัวเราะเยาะพระองค์ เพราะรู ้ว่าเธอตายแล ้ว 54 แล ้วท่านก็ไล่พวกเขาทัง้ หมดออกไป แล ้วจับมือเธอแล ้ว เรียกว่า “ สาวเอ๋ย จงลุกขึน ้ ” 55 และวิญญาณของนางก็กลับมาอีก และนางก็ลก ุ ขึน ้ ทันที และพระองค์ก็ทรงบัญชาให ้นางกินอาหาร 56 บิดามารดาของนางก็ประหลาดใจ แต่พระองค์กําชับพวก เขาไม่ให ้บอกเล่าสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ กับผู ้ใด บทที่ 9 1 จากนัน ้ พระองค์ทรงเรียกสาวกสิบสองคนของพระองค์มา ้ และรักษาโรค แล ้วทรงประทานอํานาจเหนือผีปีศาจทัง้ สิน ต่างๆ ให ้แก่พวกเขา
48
พระวรสารนั กบุญลูกา
2 และพระองค์ทรงใช ้พวกเขาไปประกาศข่าวอาณาจักรของ พระเจ ้า และรักษาคนเจ็บป่ วย 3 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ อย่าเอาอะไรไปใช ้ในการ เดินทาง ไม่วา่ จะเป็ นไม ้เท ้า หรือย่าม หรือขนมปั ง หรือเงิน ้ โค ้ตสองตัว” หรือเสือ 4 และเมือ ่ ท่านเข ้าไปในบ ้านใด ท่านก็จงพักอยูท ่ น ี่ ั่นก่อนแล ้ว จึงออกจากบ ้านนัน ้ ไป 5 และผู ้ใดไม่ต ้อนรับพวกท่าน เมือ ่ ท่านออกจากเมืองนัน ้ จง สะบัดฝุ่ นจากเท ้าของท่านออกเพือ ่ เป็ นพยานต่อเขา 6 พวกเขาจึงออกเดินทางไปตามเมืองต่างๆ เผยแพร่พระ กิตติคณ ุ และรักษาคนทุกแห่ง 7 ขณะนัน ้ เฮโรดเจ ้าเมืองได ้ยินเรือ ่ งทัง้ หมดทีเ่ ขาได ้กระทํา และเขาสับสนเพราะมีคํากล่าวแก่บางคนว่ายอห์นได ้คืนพระ ชนม์จากความตาย 8 และบางคนก็วา่ เอลียาห์ได ้ปรากฏตัว และบางคนก็วา่ ผู ้เผย พระวจนะในสมัยโบราณคนหนึง่ กลับคืนชีพอีกครัง้ 9 เฮโรดจึงกล่าวว่า ยอห์นเป็ นผู ้ทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ตัดศีรษะ แต่คน นีเ้ ป็ นใครเล่า ทีเ่ ราได ้ยินเรือ ่ งอย่างนี?้ และเขาปรารถนาทีจ ่ ะ พบเขา 10 เมือ ่ อัครสาวกกลับมาแล ้ว พวกเขาก็เล่าให ้พระองค์ฟังถึง ทุกสิง่ ทีพ ่ วกเขากระทํา พระองค์จงึ พาพวกเขาไปยังทีเ่ ปลีย ่ ว แห่งหนึง่ ในเมืองเบธไซดา 11เมือ ่ ประชาชนรู ้เรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว พวกเขาก็ตด ิ ตามพระองค์ไป พระองค์ก็ทรงรับพวกเขาไว ้ แล ้วตรัสสัง่ สอนเขาถึงอาณาจักร ของพระเจ ้า และทรงรักษาผู ้ทีต ่ ้องการการรักษา 12 เมือ ่ ใกล ้จะรุง่ เช ้า สาวกทัง้ สิบสองคนก็มาทูลพระองค์วา่ “ให ้ประชาชนไปตามเมืองต่างๆ และในชนบทโดยรอบ แล ้ว พักแรมและหาอาหารกิน เพราะว่าเราอยูใ่ นทีท ่ รุ กันดาร” 13 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ จงให ้พวกเขากินเถิด” พวกเขาจึงกล่าวว่า “เราไม่มอ ี ะไรเหลือเลย นอกจากขนมปั ง ้ อาหารให ้คน ห ้าก ้อนและปลาสองตัว เว ้นแต่เราจะไปซือ ทัง้ หมดนี”้ 14 เพราะพวกเขามีจํานวนประมาณห ้าพันคน พระองค์จงึ ตรัส แก่พวกสาวกของพระองค์วา่ จงให ้พวกเขานั่งลงเป็ นกลุม ่ ๆ ละห ้าสิบคน 15 แล ้วพวกเขาก็ทําตาม และให ้พวกเขาทัง้ หมดนั่งลง 16 แล ้วพระองค์ทรงรับขนมปั งห ้าก ้อนและปลาสองตัวนัน ้ แล ้วแหงนพระพักตร์ดฟ ู ้ าสวรรค์ ทรงขอบพระคุณและหัก ขนมปั งนัน ้ แล ้วส่งให ้เหล่าสาวกไปแจกให ้ฝูงชน 17 และพวกเขาได ้กินจนอิม ่ ทุกคน และเศษอาหารทีเ่ หลืออยู่ ก็เก็บไปได ้สิบสองตะกร ้า 18 เมือ ่ พระองค์ทรงอธิษฐานอยูต ่ ามลําพัง เหล่าสาวกก็อยู่ กับพระองค์ด ้วย พระองค์จงึ ตรัสถามพวกเขาว่า “ ประชาชน ว่าเราเป็ นใคร?” 19 พวกเขาตอบว่า "ยอห์นผู ้ให ้บัพติศมา" แต่บางคนว่าเป็ น เอลียาห์ และคนอืน ่ ๆ ว่าเป็ นศาสดาพยากรณ์ในสมัยโบราณ คนหนึง่ กลับคืนชีพอีก 20 พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ แต่พวกท่านว่าเราเป็ นใคร” เป โตรตอบว่า “พระคริสต์ของพระเจ ้า” 21 แล ้วท่านได ้กําชับพวกเขาอย่างเข ้มงวด และสัง่ พวกเขา ไม่ให ้บอกเรือ ่ งนีก ้ บ ั ใครเลย 22ตรัสว่า “ บุตรมนุษย์จะต ้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ ถูกพวกผู ้เฒ่าและพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ ปฏิเสธ และจะถูกฆ่า แต่ในวันทีส ่ ามจะทรงคืนพระชนม์ขน ึ้ ” 23พระองค์จงึ ตรัสแก่คนเหล่านัน ้ ว่า " ผู ้ใดต ้องการติดตามเรา มา ผู ้นัน ้ ต ้องละทิง้ ตนเอง และแบกไม ้กางเขนของตนทุกวัน และติดตามเรามา"
24เพราะว่าผู ้ใดต ้องการจะเอาชีวต ิ ของตนรอด ผู ้นัน ้ จะ เสียชีวต ิ แต่ผู ้ใดจะเสียชีวต ิ ของตนเพราะเรา ผู ้นัน ้ จะรักษา ชีวต ิ ไว ้ได ้ ้ แต่ 25 เพราะมนุษย์จะได ้ประโยชน์อะไร ถ ้าเขาได ้โลกทัง้ สิน ต ้องสูญเสียตนเองหรือถูกละทิง้ ไป? 26 เพราะว่าผู ้ใดละอายเพราะเราและถ ้อยคําของเรา บุตร มนุษย์ก็จะละอายเพราะผู ้นัน ้ ด ้วย เมือ ่ พระองค์จะเสด็จมาด ้วย สง่าราศีของพระองค์เอง และของพระบิดาของพระองค์ และ ของเหล่าทูตสวรรค์บริสท ุ ธิ์ 27 แต่เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ผู ้ทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ก ี่ ็ม ี บางคนทีจ ่ ะไม่รู ้รสความตาย จนกว่าจะได ้เห็นอาณาจักรของ พระเจ ้า 28 และภายหลังจากถ ้อยคําเหล่านัน ้ ได ้ประมาณแปดวัน พระองค์ทรงพาเปโตร ยอห์น และยากอบขึน ้ ไปบนภูเขาเพือ ่ อธิษฐาน 29 เมือ ่ พระองค์ทรงอธิษฐาน รูปลักษณ์ของพระองค์ก็ เปลีย ่ นไป และฉลองพระองค์ก็ขาวเป็ นมันเงา 30 และดูเถิด มีชายสองคนคือโมเสสและเอลียาห์สนทนาอยู่ กับพระองค์ 31 ผู ้ได ้ปรากฏด ้วยพระสิรริ งุ่ โรจน์ และกล่าวถึงการ ้ พระชนม์ของพระองค์ ซึง่ พระองค์จะทรงกระทําทีก สิน ่ รุง เยรูซาเล็ม 32 ส่วนเปโตรกับคนทีอ ่ ยูด ่ ้วยก็งว่ งนอนมาก แต่เมือ ่ พวกเขา ตืน ่ ขึน ้ พวกเขาก็เห็นสง่าราศีของพระองค์ และเห็นคนสอง คนทีย ่ น ื อยูก ่ บ ั พระองค์ 33เมือ ่ พวกเขากําลังจากพระองค์ไปแล ้ว เปโตรก็พด ู กับพระ เยซูวา่ “อาจารย์ เรารู ้สึกดีทเี่ ราได ้อยูท ่ น ี่ ี่ ให ้เราสร ้างพลับ พลาสามหลังกันเถอะ หลังหนึง่ สําหรับพระองค์ หลังหนึง่ สําหรับโมเสส และหลังหนึง่ สําหรับเอลียาห์” เปโตรไม่รู ้ว่า กําลังพูดอะไร 34 เมือ ่ พระองค์กําลังตรัสอยูน ่ ัน ้ ก็มเี มฆมาปกคลุมพวกเขา และเมือ ่ พวกเขาเข ้าไปในเมฆนัน ้ พวกเขาก็กลัว 35 และมีเสียงออกมาจากเมฆกล่าวว่า “ผู ้นีเ้ ป็ นบุตรทีร่ ักของ เรา จงฟั งเขาเถิด” 36 เมือ ่ เสียงนัน ้ ผ่านไปแล ้ว พบว่าพระเยซูอยูโ่ ดดเดีย ่ ว พวก เขาจึงเก็บเรือ ่ งนีไ้ ว ้ และในครัง้ นัน ้ พวกเขาไม่เคยบอกใคร เกีย ่ วกับสิง่ ทีพ ่ วกเขาเห็นเลย 37 ครัน ้ ลงมาจากภูเขาในวันรุง่ ขึน ้ มีคนจํานวนมากมาพบ พระองค์ 38 และดูเถิด มีชายคนหนึง่ ในหมูพ ่ วกเขาร ้องออกมาว่า “อาจารย์ ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน โปรดดูลก ู ชายของข ้าพเจ ้า เถิด เพราะเขาเป็ นลูกคนเดียวของข ้าพเจ ้า” 39 และดูเถิด วิญญาณก็เข ้าสิงเขา และเขาก็ร ้องตะโกนอย่าง กะทันหัน วิญญาณนัน ้ ทําให ้เขาฉีกขาดเป็ นฟองอีกครัง้ และ ้ ทําให ้เขามีรอยฟกชําอย่างหนักจนแทบจะจากเขาไป 40 ข ้าพระองค์ได ้วิงวอนเหล่าสาวกของพระองค์ให ้ขับไล่เขา ออกไป แต่พวกเขาทําไม่ได ้ 41 พระเยซูจงึ ตรัสตอบว่า “ คนชัว่ และไร ้ศรัทธา เราจะต ้อง อยูก ่ บ ั เจ ้าและทนเจ ้านานเพียงไร จงพาบุตรของเจ ้ามาทีน ่ ”ี่ 42 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังจะเสด็จมา ปี ศาจก็ผลักพระองค์ลง แล ้วทําให ้พระองค์เหีย ่ วเฉา พระเยซูจงึ ตักเตือนวิญญาณชัว่ ร ้ายนัน ้ และรักษาเด็กนัน ้ แล ้วมอบเด็กนัน ้ ให ้บิดาของเขาอีก ครัง้ 43 พวกเขาทัง้ หมดประหลาดใจในฤทธิอ ์ ํานาจอันยิง่ ใหญ่ ของพระเจ ้า แต่ขณะทีพ ่ วกเขายังสงสัยในสิง่ ทีพ ่ ระเยซูทรง กระทํา พระองค์ก็ตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์วา่ 44 จงให ้คํากล่าวเหล่านีเ้ ข ้าในหูของคุณ เพราะว่าบุตรมนุษย์ จะถูกมอบไว ้ในมือของมนุษย์
49
พระวรสารนั กบุญลูกา
45 แต่พวกท่านไม่เข ้าใจคํากล่าวนี้ และมันก็ถก ู ซ่อนไว ้จาก พวกเขา เพือ ่ พวกเขาจะไม่เข ้าใจ และพวกเขากลัวทีจ ่ ะถาม พระองค์ถงึ คํากล่าวนัน ้ 46 แล ้วพวกเขาจึงถกเถียงกันว่าใครในพวกเขายิง่ ใหญ่ทส ี่ ด ุ 47 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบความคิดในใจของพวกเขาแล ้ว จึง ทรงนํ าเด็กคนหนึง่ มาวางไว ้ใกล ้พระองค์ 48 และตรัสแก่พวกเขาว่า ผู ้ใดจะรับเด็กเล็กๆ คนนีใ้ นนาม ของเรา ผู ้นัน ้ ก็รับเรา และผู ้ใดจะรับเรา ผู ้นัน ้ ก็รับพระองค์ท ี่ ทรงใช ้เรามา เพราะว่าผู ้ใดในพวกท่านทุกคน ผู ้ใดทีต ่ ํา่ ต ้อย ทีส ่ ด ุ ผู ้นัน ้ จะเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่” 49 ยอห์นตอบว่า “อาจารย์ พวกข ้าพเจ ้าเห็นคนหนึง่ ขับผี ออกในพระนามของพระองค์ และพวกข ้าพเจ ้าห ้ามเขา เพราะว่าเขาไม่ตด ิ ตามพวกเรา” 50 พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ อย่าห ้ามเขาเลย เพราะว่า ผู ้ใดไม่ตอ ่ ต ้านเรา ย่อมเป็ นฝ่ ายเรา” 51 เมือ ่ ถึงเวลาทีพ ่ ระองค์จะถูกรับขึน ้ ไป พระองค์ก็ตงั ้ พระทัย แน่วแน่ทจ ี่ ะเสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 52 แล ้วทรงส่งทูตไปล่วงหน ้าพระองค์ และเขาทัง้ หลายก็เข ้า ไปในหมูบ ่ ้านแห่งหนึง่ ของชาวสะมาเรีย เพือ ่ จัดเตรียมให ้ พระองค์ 53แต่พวกเขาไม่ต ้อนรับพระองค์ เพราะพระพักตร์ดเู หมือน กําลังจะเสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 54เมือ ่ สาวกของพระองค์ คือ ยากอบและโยฮัน เห็นดังนี้ จึง ทูลว่า “พระองค์เจ ้าข ้า พระองค์จะทรงให ้พวกข ้าพระองค์ บัญชาให ้ไฟลงมาจากสวรรค์เผาผลาญพวกเขาเหมือนทีเ่ อลี ยาห์ทําหรือไม่?” 55 แต่พระองค์กลับทรงตําหนิพวกเขาและตรัสว่า พวกเจ ้า ทัง้ หลายไม่รู ้ว่าพวกเจ ้ามีวญ ิ ญาณชนิดใด 56 เพราะว่าบุตรมนุษย์มไิ ด ้มาเพือ ่ ทําลายชีวต ิ ของมนุษย์ แต่ มาเพือ ่ ช่วยพวกเขาให ้รอด และพวกเขาจึงไปยังหมูบ ่ ้านอืน ่ 57 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขาเดินทางไป มีคนหนึง่ ทูลพระองค์วา่ " พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าจะติดตามพระองค์ไปทุกหนทุกแห่ง" 58 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า สุนัขจิง้ จอกยังมีโพรง และนกใน อากาศยังมีรัง แต่บต ุ รมนุษย์ไม่มท ี ท ี่ จ ี่ ะวางศีรษะ 59 พระองค์ตรัสแก่คนอีกคนหนึง่ ว่า “ จงตามเรามา” แต่เขา ทูลว่า “พระองค์เจ ้าข ้า โปรดให ้ข ้าพเจ ้าไปฝั งศพบิดาของ ข ้าพเจ ้าก่อน” 60 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ คนตายจงฝั งคนตายของตนเถิด แต่เจ ้าจงไปประกาศข่าวอาณาจักรของพระเจ ้า” 61 อีกคนหนึง่ ก็กล่าวว่า พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าจะติดตาม พระองค์ไป แต่ขอให ้ข ้าพเจ ้าไปอําลาพวกเขาซึง่ อยูท ่ บ ี่ ้าน ของข ้าพเจ ้าก่อน 62 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ผู ้ใดเอามือจับคันไถแล ้วหันหลัง กลับ ผู ้นัน ้ ก็ไม่สมควรกับอาณาจักรของพระเจ ้า”
5 และเมือ ่ ท่านเข ้าไปในบ ้านใด จงกล่าวก่อนว่า ขอให ้บ ้านนี้ ั ติสข มีแต่สน ุ ” 6 และถ ้าบุตรแห่งสันติอยูท ่ น ี่ ั่น สันติของท่านจะอยูก ่ บ ั บุตรนัน ้ ่ า่ นอีก ถ ้าไม่ สันติจะกลับคืนสูท 7 จงอยูแ ่ ต่ในบ ้านนัน ้ กินและดืม ่ สิง่ ของทีใ่ ห ้มา เพราะว่า คนงานสมควรได ้รับค่าจ ้างของตน อย่าไปจากบ ้านหนึง่ ไปอีก บ ้านหนึง่ 8 และเมือ ่ ท่านเข ้าไปในเมืองใด ๆ และได ้รับการต ้อนรับ ท่านจงกินของทีว่ างอยูต ่ รงหน ้าท่าน 9 และจงรักษาคนเจ็บป่ วยทีอ ่ ยูใ่ นเมืองนัน ้ และบอกเขาว่า อาณาจักรของพระเจ ้ามาใกล ้พวกท่านแล ้ว 10 แต่ทา่ นเข ้าไปในเมืองใด ๆ และไม่ต ้อนรับท่าน ท่านจง ออกไปตามถนนในเมืองนัน ้ และกล่าวว่า 11 แม ้แต่ฝนละอองจากเมื ุ่ องของท่านซึง่ เกาะติดอยูก ่ บ ั เรา เราก็เช็ดออกจากท่าน แต่ทา่ นทัง้ หลายจงแน่ใจเถิดว่า อาณาจักรของพระเจ ้าใกล ้จะมาถึงท่านแล ้ว 12 แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในวันนัน ้ โทษของเมืองโซ ดอมจะเบากว่าโทษของเมืองนัน ้ 13 วิบต ั แ ิ ก่เจ ้า เมืองโคราซิน วิบต ั แ ิ ก่เจ ้า เมืองเบธไซดา เพราะว่าถ ้าการอัศจรรย์ทเี่ กิดขึน ้ ในเมืองไทร์และเมืองซีดอน เกิดขึน ้ แล ้ว คนทัง้ สองนัน ้ คงกลับใจนานแล ้ว โดยนั่งห่มผ ้า กระสอบและทิง้ ขีเ้ ถ ้าไว ้ 14 แต่ในวันพิพากษา เมืองไทร์และเมืองซีดอนจะได ้รับโทษ เบากว่าพวกเจ ้า 15 และเจ ้าเมืองคาเปอรนาอุม ซึง่ ถูกยกขึน ้ เทียมฟ้ า เจ ้า จะต ้องถูกผลักลงไปนรก 16 ผู ้ทีฟ ่ ั งพวกท่านก็ฟังเรา ผู ้ทีด ่ ห ู มิน ่ พวกท่านก็ดห ู มิน ่ เรา และผู ้ทีด ่ ห ู มิน ่ เราก็ดห ู มิน ่ ผู ้ทีท ่ รงใช ้เรามา 17 สาวกทัง้ เจ็ดสิบคนนัน ้ กลับมาอีกด ้วยความยินดีโดยกล่าว ว่า “พระองค์เจ ้า แม ้แต่ปีศาจก็ยังยอมอยูใ่ ต ้อํานาจของพวก เราเพราะพระนามของพระองค์” 18 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า เราเห็นซาตานตกลงมา จากสวรรค์เหมือนฟ้ าแลบ 19 ดูเถิด เราให ้พวกท่านมีอํานาจเหยียบงูและแมงป่ อง และ ้ และจะไม่มส มีอํานาจเหนือกําลังศัตรูทงั ้ สิน ี งิ่ ใดทําอันตราย พวกท่านได ้เลย ่ ชมยินดีเลยทีว่ ญ 20 แต่วา่ อย่าชืน ิ ญาณยอมอยูใ่ ต ้บังคับของ ่ ชมยินดีดก ่ ของท่านถูกจารึกไว ้ใน ท่าน แต่จงชืน ี ว่า เพราะชือ สวรรค์ ่ ชมยินดีในพระวิญญาณ 21 ในเวลานัน ้ พระเยซูทรงมีความชืน และตรัสว่า ข ้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ พระบิดา ผู ้เป็ น เจ ้าแห่งสวรรค์และโลก ทีพ ่ ระองค์ทรงซ่อนสิง่ เหล่านีจ ้ ากคน มีปัญญาและผู ้รอบรู ้ และได ้ทรงเปิ ดเผยให ้เด็ก ๆ ทราบ ดังนัน ้ พระบิดา เพราะพระองค์ทรงเห็นว่าเป็ นทีช ่ อบพระทัย 22 พระบิดาได ้ทรงมอบสิง่ สารพัดให ้แก่เรา และไม่มใี ครรู ้ว่า พระบุตรเป็ นใคร นอกจากพระบิดา และใครคือพระบิดา นอกจากพระบุตร และผู ้ทีพ ่ ระบุตรจะทรงเปิ ดเผยพระบิดาให ้รู ้ 23 แล ้วพระองค์จงึ ทรงหันกลับไปหาบรรดาสาวกของ พระองค์แล ้วตรัสเป็ นส่วนตัวว่า “ ตาทัง้ หลายทีม ่ องเห็นสิง่ ที่ พวกท่านเห็นนัน ้ เป็ นสุข” 24 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้เผยพระวจนะและ กษั ตริยเ์ ป็ นอันมากปรารถนาจะเห็นสิง่ ทีพ ่ วกท่านเห็นอยูน ่ ี้ แต่ก็ไม่เคยเห็น และปรารถนาจะได ้ยินสิง่ ทีพ ่ วกท่านได ้ยิน อยูน ่ ี้ แต่ก็ไม่เคยได ้ยิน ่ วชาญธรรมาจารย์คนหนึง่ ยืนขึน 25 ขณะนัน ้ มีผู ้เชีย ้ ลองใจ พระองค์ โดยกล่าวว่า “อาจารย์ ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอะไรจึงจะ ได ้ชีวต ิ นิรันดร์” 26พระองค์ตรัสถามเขาว่า “ มีอะไรเขียนไว ้ในธรรมบัญญัต?ิ ท่านอ่านได ้อย่างไร?”
บทที่ 10 1 หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงตัง้ พวก เจ็ดสิบคนขึน ้ ไปด ้วย และทรงใช ้พวกเขาไปทีละสองคนต่อ จากพระองค์ ไปยังทุกเมืองและทุกสถานที่ ทีพ ่ ระองค์จะ เสด็จไป 2 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสกับเขาว่า การเก็บเกีย ่ วนัน ้ มี มากแต่คนงานมีน ้อย พวกท่านจงอ ้อนวอนเจ ้าของการเก็บ เกีย ่ วให ้ส่งคนงานมาเก็บเกีย ่ วพืชผลของพระองค์ 3 จงไปเถิด ดูเถิด เราส่งท่านทัง้ หลายไปดุจลูกแกะ ท่ามกลางหมาป่ า 4 อย่าพกถุงเงิน หรือย่าม หรือรองเท ้าไปด ้วย และอย่า ทักทายใครตามทาง
50
พระวรสารนั กบุญลูกา
27เขาตอบว่า จงรักพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของเจ ้าด ้วยสุดใจ ของเจ ้า และด ้วยสุดจิตวิญญาณของเจ ้า และด ้วยสุดกําลัง ของเจ ้า และด ้วยสุดความคิดของเจ ้า และจงรักเพือ ่ นบ ้าน เหมือนรักตนเอง 28 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า เจ ้าตอบถูกต ้องแล ้ว จงทําสิง่ นีแ ้ ล ้วเจ ้าจะมีชวี ต ิ อยู่ 29 แต่เขาต ้องการจะแก ้ตัวจึงถามพระเยซูวา่ "แล ้วใครเป็ น เพือ ่ นบ ้านของฉั น" 30 พระเยซูทรงตอบว่า " มีคนหนึง่ ลงจากกรุงเยรูซาเล็มไป ้ ผ ้าของเขาไป ยังเมืองเยรีโค และถูกพวกโจรปล ้นเอาเสือ และทําร ้ายเขา จากนัน ้ ก็ละทิง้ เขาไปจนเกือบจะตาย" 31 บังเอิญมีปโุ รหิตคนหนึง่ ลงมาทางนัน ้ เมือ ่ เห็นแล ้วจึง เสด็จไปเสียอีกฟากหนึง่ 32 ในทํานองเดียวกัน เมือ ่ มีคนเลวีคนหนึง่ มาถึงทีน ่ ัน ้ เขาก็ มาเห็นเขา และผ่านไปอีกฟากหนึง่ 33 แต่ชาวสะมาเรียคนหนึง่ กําลังเดินทางไปถึงทีท ่ เี่ ขาอยู่ และเมือ ่ เห็นเขา เขาก็สงสาร 34 แล ้วไปหาเขาแล ้วพันแผลให ้ โดยเทนํ้ ามันและเหล ้าองุน ่ ลงไป แล ้วให ้นอนบนสัตว์ของตน จากนัน ้ พาไปทีโ่ รงเตี๊ ยม และดูแลเขา 35 และเมือ ่ รุง่ ขึน ้ เมือ ่ เขาจากไป เขาได ้นํ าเงินสองเดนาริอน ั ออกมาให ้เจ ้าของบ ้าน และกล่าวแก่เขาว่า จงดูแลเขาไว ้ และเงินทีท ่ า่ นใช ้จ่ายเกินนัน ้ เมือ ่ ฉั นกลับมา ฉั นจะใช ้ให ้เจ ้า 36 บัดนี้ ท่านคิดว่าใครในสามคนนีท ้ เี่ ป็ นเพือ ่ นบ ้านของคนที่ ถูกโจรปล ้น? 37 และเขากล่าวว่า "ผู ้ทีแ ่ สดงความเมตตาต่อเขา" แล ้วพระ เยซูจงึ ตรัสกับเขาว่า " จงไปและทําเช่นเดียวกัน" 38 ครัน ้ พระองค์เสด็จเข ้าไปในหมูบ ่ ้านแห่งหนึง่ มีหญิงคน ่ มาร์ธาต ้อนรับพระองค์ให ้เข ้าไปในบ ้านของนาง หนึง่ ชือ ่ มารีย ์ ซึง่ นั่งอยูท 39 และนางมีน ้องสาวชือ ่ พ ี่ ระบาทของพระ เยซูและฟั งพระวจนะของพระองค์ 40 ส่วนมาร์ธาก็ยงุ่ อยูก ่ บ ั การปรนนิบต ั ม ิ าก จึงมาหาพระองค์ แล ้วทูลว่า “พระองค์เจ ้า พระองค์ไม่ทรงสนใจหรือทีน ่ ้องสาว ของข ้าพระองค์ทงิ้ ให ้ข ้าพระองค์ปรนนิบต ั แ ิ ต่ผู ้เดียว ขอ พระองค์โปรดสัง่ ให ้เธอช่วยข ้าพระองค์ด ้วย” 41 พระเยซูตรัสตอบเธอว่า “ มาร์ธา มาร์ธา เจ ้ากังวลและ วิตกกังวลกับหลายสิง่ หลายอย่าง 42 แต่สงิ่ ทีจ ่ ําเป็ นมีอยูส ่ งิ่ หนึง่ และมารียไ์ ด ้เลือกส่วนทีด ่ น ี ัน ้ ่ ซึงจะไม่มใี ครเอาไปจากเธอได ้
6 เพราะเพือ ่ นของข ้าพเจ ้ากําลังเดินทางมาหาข ้าพเจ ้า แต่ ข ้าพเจ ้าไม่มอ ี ะไรจะให ้เขาทาน 7 และพระองค์จากข ้างในจะตอบและกล่าวว่า อย่ารบกวนฉั น เลย ประตูก็ปิดแล ้ว และลูกๆ ของฉั นก็นอนอยูก ่ บ ั ฉั นแล ้ว ฉั น ลุกขึน ้ ให ้เจ ้าไม่ได ้ 8 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า แม ้เขาจะไม่ลก ุ ขึน ้ หยิบให ้เพราะ เขาเป็ นเพือ ่ น แต่เพราะเขาวิงวอนมาก เขาก็จะลุกขึน ้ หยิบให ้ ตามทีเ่ ขาต ้องการ 9 และเราบอกพวกท่านว่า จงขอแล ้วจะได ้ จงหาแล ้วจะพบ จงเคาะแล ้วจะมีเปิ ดให ้พวกท่าน 10 เพราะทุกคนทีข ่ อก็ได ้ ทุกคนทีแ ่ สวงหาก็จะพบ และทุก คนทีเ่ คาะก็จะเปิ ดให ้แก่พวกเขา 11 ถ ้าบุตรขอขนมปั งจากบิดาคนใด เขาจะยืน ่ ก ้อนหินให ้ หรือถ ้าเขาขอปลา เขาจะยืน ่ งูให ้แทนปลาหรือ 12 หรือถ ้าเขาขอไข่ เขาจะถวายแมงป่ องให ้เขาหรือ? 13 ฉะนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายผู ้เป็ นคนชัว่ ยังรู ้จักให ้ของดีแก่บต ุ ร หลานของตน แล ้วพระบิดาของท่านผู ้สถิตในสวรรค์จะยิง่ ประทานพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ก่ผู ้ทีข ่ อจากพระองค์มาก ยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ? 14 พระองค์ทรงขับผีออกและมันก็เป็ นใบ ้ เมือ ่ ผีออกแล ้ว คน ใบ ้ก็พด ู ได ้ ประชาชนก็ประหลาดใจ 15 แต่บางคนพูดว่า พระองค์ทรงขับผีออกโดยอาศัยเบเอล เซบูล ผู ้เป็ นหัวหน ้าแห่งผี 16 คนอืน ่ ๆ พยายามทดลองพระองค์ โดยขอหมายสําคัญ จากสวรรค์จากพระองค์ 17 แต่พระองค์ทรงทราบความคิดของพวกเขา จึงตรัสแก่ พวกเขาว่า อาณาจักรใดๆ ทีแ ่ ตกแยกกันเองก็ยอ ่ มพินาศ และครอบครัวทีแ ่ ตกแยกกันก็จะล่มสลาย 18 ถ ้าซาตานแตกแยกกันเอง อาณาจักรของมันจะตัง้ อยูไ่ ด ้ อย่างไร เพราะท่านทัง้ หลายพูดว่าเราขับผีออกโดยเบเอลเซ บูล 19 และถ ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล แล ้วลูกๆ ของท่าน ทัง้ หลายขับมันออกโดยใคร? เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจะเป็ นผู ้ ตัดสินพวกท่านได ้อย่างไร? 20 แต่ถ ้าเราขับผีออกด ้วยนิว้ พระหัตถ์ของพระเจ ้าแล ้ว อาณาจักรของพระเจ ้าก็มาถึงพวกท่านแล ้ว 21 เมือ ่ คนแข็งแรงมีอาวุธรักษาพระราชวังของตน ทรัพย์ สมบัตข ิ องเขาก็จะสงบสุข 22 แต่เมือ ่ มีคนทีแ ่ ข็งแกร่งกว่าเขาเข ้ามาต่อสู ้และเอาชนะเขา ไปได ้ เขาจึงเอาอาวุธยุทโธปกรณ์ทงั ้ หมดทีเ่ ขาไว ้วางใจไป จากเขา แล ้วแบ่งของทีป ่ ล ้นมาให ้เขา 23 ผู ้ทีไ่ ม่อยูก ่ บ ั เราก็เป็ นศัตรูกบ ั เรา และผู ้ทีไ่ ม่รวบรวมไว ้กับ เราก็เป็ นผู ้กระจัดกระจาย 24 เมือ ่ วิญญาณชัว่ ร ้ายออกจากผู ้ใดแล ้ว มันก็ทอ ่ งเทีย ่ วไปใน ทีแ ่ ห ้งแล ้งเพือ ่ แสวงหาทีพ ่ ักพิง แต่เมือ ่ ไม่พบอะไรเลย มัน จึงกล่าวว่า “ข ้าจะกลับไปยังบ ้านของข ้าทีไ่ ด ้ออกมานัน ้ ” 25 และเมือ ่ พระองค์เสด็จมาก็พบว่าต ้นไม ้นัน ้ ถูกกวาดและ ตกแต่งไว ้แล ้ว 26 แล ้วท่านจึงไปนํ าผีอน ื่ อีกเจ็ดตนทีช ่ วั่ ร ้ายกว่าท่านมา แล ้ว ก็เข ้าไปอาศัยทีน ่ ั่น และสภาพในทีส ่ ด ุ ของมนุษย์คนนีก ้ ็ เลวร ้ายกว่าสภาพแรกอีก” 27 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังตรัสคําเหล่านัน ้ ก็มห ี ญิงคนหนึง่ ใน พวกนัน ้ ตะโกนเสียงดังกล่าวแก่พระองค์วา่ “ครรภ์ทไี่ ด ้ให ้ กําเนิดพระองค์ และหัวนมทีพ ่ ระองค์ได ้ดูดนัน ้ เป็ นสุข” 28 แต่ทา่ นกล่าวว่า "ยิง่ กว่านัน ้ ผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะของพระ เจ ้าและถือรักษาไว ้ ก็เป็ นสุข" 29 เมือ ่ ประชาชนมารวมกันหนาแน่นขึน ้ พระองค์จงึ เริม ่ ตรัสว่า คนเหล่านีเ้ ป็ นชนชาติชวั่ ร ้าย พวกเขาแสวงหาหมายสําคัญ
บทที่ 11 1 ครัน ้ พระองค์ทรงอธิษฐานอยูใ่ นทีแ ่ ห่งหนึง่ แล ้วทรงจบคํา อธิษฐาน สาวกคนหนึง่ ทูลพระองค์วา่ “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ขอ ทรงสอนพวกข ้าพระองค์ให ้อธิษฐานเหมือนทีย ่ อห์นได ้สอน สาวกของเขา” 2 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ เมือ ่ พวกท่านอธิษฐาน จง กล่าวว่า ‘ข ้าแต่พระบิดาของข ้าพเจ ้าทัง้ หลาย ผู ้สถิตใน สวรรค์ ขอให ้พระนามของพระองค์เป็ นทีน ่ ับถือ ขอให ้แผ่นดิน ของพระองค์มาถึง ขอให ้พระประสงค์ของพระองค์สําเร็จใน สวรรค์อย่างไร ก็ให ้สําเร็จในแผ่นดินโลกอย่างนัน ้ ’ 3 โปรดประทานอาหารแก่พวกข ้าพเจ ้าทุกวันทุกเวลา 4 และขอทรงโปรดยกโทษบาปของเรา เพราะเรายกโทษให ้ ่ ารทดลอง ทุกคนทีเ่ ป็ นหนีเ้ ราด ้วย ขออย่าทรงนํ าเราเข ้าสูก แต่ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากความชัว่ ร ้าย 5 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า " ใครในพวกท่านมีเพือ ่ นคนหนึง่ และไปหาเพือ ่ นคนนัน ้ ในเวลาเทีย ่ งคืน และพูดกับเขาว่า เพือ ่ นเอ๋ย ขอให ้ฉั นยืมขนมปั งสามก ้อนเถิด
51
พระวรสารนั กบุญลูกา
51 ตัง้ แต่โลหิตของอาแบลจนถึงโลหิตของซะคาริยาห์ซงึ่ ตายระหว่างแท่นบูชากับพระวิหาร เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า รุน ่ นีจ ้ ะต ้องรับโทษเช่นนี้ ่ วชาญกฎหมาย เพราะท่านเอากุญแจ 52 วิบต ั แ ิ ก่ทา่ น ผู ้เชีย แห่งความรู ้ไปเสียแล ้ว ตนเองไม่ได ้เข ้าไป และคนทีเ่ คยเข ้า ไปก็ขด ั ขวางไว ้ 53 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านีแ ้ ก่พวกเขาแล ้ว พวกธรรมา ี ็เริม จารย์และฟาริสก ่ เร่งเร ้าพระองค์อย่างรุนแรง และยุยงให ้ พระองค์ตรัสหลายเรือ ่ งด ้วยกัน 54 คอยดักจับเขาและพยายามจับผิดคําพูดของเขา
แต่จะไม่มก ี ารให ้หมายสําคัญใดๆ แก่เขา เว ้นเสียแต่หมาย สําคัญของโยนาห์ผู ้เผยพระวจนะเท่านัน ้ 30 เพราะว่าโยนาห์เป็ นเครือ ่ งหมายแก่ชาวเมืองนิเนเวห์ฉัน ใด บุตรมนุษย์ก็จะเป็ นเครือ ่ งหมายแก่คนรุน ่ นีฉ ้ ั นนัน ้ 31 ราชินแ ี ห่งทิศใต ้จะลุกขึน ้ ในวันพิพากษาพร ้อมกับผู ้คนใน ยุคนี้ และกล่าวโทษพวกเขา เพราะว่าพระนางได ้มาจากส่วน ทีไ่ กลสุดของแผ่นดินโลกเพือ ่ ฟั งสติปัญญาของซาโลมอน และดูเถิด ผู ้ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าซาโลมอนก็อยูท ่ น ี่ ี่ 32 ในวันพิพากษา ชนชาวเมืองนิเนเวห์จะลุกขึน ้ พร ้อมกับคน รุน ่ นี้ และจะกล่าวโทษพวกเขา เพราะพวกเขาได ้กลับใจเมือ ่ ได ้ยินคําเทศนาของโยนาห์ และดูเถิด ผู ้ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าโย นาห์ก็อยูท ่ น ี่ ี่ 33 ไม่มผ ี ู ้ใดจุดตะเกียงแล ้วตัง้ ไว ้ในทีล ่ บ ั หรือใต ้ถัง แต่ตงั ้ ไว ้ บนเชิงตะเกียง เพือ ่ ให ้คนทีเ่ ข ้ามาเห็นแสงสว่าง 34 ตาเป็ นความสว่างของร่างกาย เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ตาของ ท่านดี ทัง้ ตัวของท่านก็เต็มไปด ้วยความสว่าง แต่เมือ ่ ตาของ ท่านไม่ด ี ร่างกายของคุณก็เต็มไปด ้วยความมืดเช่นกัน 35 จงระวังอย่าให ้ความสว่างทีอ ่ ยูใ่ นตัวท่านเป็ นความมืด ้ เต็มไปด ้วยความสว่าง 36 ฉะนัน ้ ถ ้าร่างกายของท่านทัง้ สิน ้ ก็จะเต็มไปด ้วยความสว่าง ไม่มส ี ว่ นมืดเลย ร่างกายทัง้ สิน เหมือนกับแสงเทียนอันสุกสว่างทีใ่ ห ้ความสว่างแก่ทา่ น ี นหนึง่ มาขอร ้อง 37 ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังตรัสอยู่ มีฟาริสค พระองค์ให ้รับประทานอาหารกับเขา แล ้วพระองค์ก็เสด็จเข ้า ไปประทับนั่งรับประทานอาหาร 38 เมือ ่ ฟาริสเี ห็นดังนัน ้ เขาก็ประหลาดใจเพราะเขาไม่ได ้ล ้าง ตัวก่อนรับประทานอาหาร ี ็ทําความ 39 และพระเจ ้าตรัสแก่ทา่ นว่า “ พวกเจ ้าพวกฟาริสก สะอาดถ ้วยชามภายนอก แต่ภายในของพวกเจ ้าเต็มไปด ้วย ความหิวโหยและความชัว่ ร ้าย” 40 คนโง่ทงั ้ หลาย ผู ้ทรงสร ้างสิง่ ภายนอกมิได ้ทรงสร ้างสิง่ ภายในด ้วยหรือ? 41 แต่จงบริจาคทานสิง่ ทีท ่ า่ นมีดก ี ว่า แล ้วทุกสิง่ ก็บริสท ุ ธิ์ สําหรับท่าน 42 แต่วบ ิ ต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกฟาริส ี เพราะว่าพวกท่านถวาย ทศางค์ของสะระแหน่ ขมิน ้ และผักทุกชนิด และละเลยความ ยุตธิ รรมและความรักของพระเจ ้า พวกท่านควรทําสิง่ เหล่านี้ และไม่ควรละเลยสิง่ อืน ่ ด ้วย 43 วิบต ั แ ิ ก่พวกเจ ้า พวกฟาริส ี เพราะว่าพวกเจ ้าชอบทีน ่ ั่ง อันมีเกียรติในธรรมศาลา และชอบให ้คนทักทายในตลาด 44 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริส ี คนหน ้า ่ ใจคด เพราะว่าพวกท่านเป็ นเหมือนหลุมฝั งศพทีไ่ ม่ ซือ ปรากฏให ้เห็น และคนทีเ่ ดินผ่านไปมาบนนัน ้ ก็ไม่รู ้ว่ามีหลุม ศพเหล่านัน ้ ่ วชาญธรรมาจารย์คนหนึง่ ตอบพระองค์วา่ 45 ครัง้ นัน ้ มีผู ้เชีย “อาจารย์ครับ ท่านพูดอย่างนีก ้ ็ดห ู มิน ่ พวกเราด ้วย” ่ วชาญ 46 และพระองค์ตรัสว่า วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน ผู ้เชีย กฎหมายทัง้ หลายด ้วย เพราะพวกท่านได ้แบกภาระอันหนัก อึง้ ให ้แก่ผู ้คน และพวกท่านเองก็ไม่แตะต ้องภาระเหล่านัน ้ ด ้วยนิว้ เดียว 47 วิบต ั แ ิ ก่พวกท่าน เพราะว่าพวกท่านสร ้างหลุมฝั งศพของผู ้ เผยพระวจนะ และบรรพบุรษ ุ ของพวกท่านก็ได ้ฆ่าพวกเขา 48 แท ้จริงพวกท่านเป็ นพยานว่าพวกท่านยินยอมตามการกระ ทําของบรรพบุรษ ุ ของพวกท่าน เพราะพวกเขาฆ่าพวกเขา และพวกท่านสร ้างหลุมฝั งศพของพวกเขา 49 เพราะฉะนัน ้ ปั ญญาของพระเจ ้าจึงตรัสว่า เราจะส่งผู ้เผย พระวจนะและอัครสาวกไปหาพวกเขา และบางคนพวกเขาจะ ฆ่าและข่มเหง 50 เพือ ่ โลหิตของบรรดาผู ้เผยพระวจนะซึง่ หลัง่ ตัง้ แต่สร ้าง โลกจะตกเป็ นภาระของคนรุน ่ นี้
บทที่ 12 1 ในระหว่างนัน ้ ซึง่ มีประชาชนจํานวนมากมายนับไม่ถ ้วนมา ชุมนุมกันจนเหยียบยํา่ กันไปมา พระองค์เริม ่ ตรัสแก่บรรดา ้ ของพวกฟาริส ี คือ สาวกของพระองค์กอ ่ นว่า “ จงระวังเชือ ่ ใจคด” ความหน ้าซือ 2 เพราะไม่มส ี งิ่ ใดทีถ ่ ก ู ปกปิ ดไว ้ซึง่ จะไม่ถก ู เปิ ดเผย และไม่ม ี ่ ่ สิงใดทีถ ่ ก ู ซ่อนไว ้ซึงจะไม่เป็ นทีร่ ู ้จัก 3 เพราะฉะนัน ้ ทุกสิง่ ทีท ่ า่ นพูดในความมืดจะได ้ยินในความ สว่าง และสิง่ ทีท ่ า่ นพูดในหูในห ้องเก็บของจะประกาศบน หลังคาบ ้าน 4 และฉั นบอกพวกท่านเพือ ่ นของฉั นว่า อย่ากลัวผู ้ทีฆ ่ า่ ได ้แต่ ร่างกาย แล ้วภายหลังก็ไม่สามารถทําอะไรได ้อีก 5 แต่เราจะเตือนท่านทัง้ หลายว่าท่านควรจะกลัวใคร จงกลัว พระองค์ผู ้ทีห ่ ลังจากฆ่าแล ้วก็ยังมีอํานาจทีจ ่ ะโยนลงในนรก ได ้ แท ้จริง เราบอกท่านทัง้ หลายว่า จงกลัวพระองค์ 6 นกกระจอกห ้าตัวขายสองฟาร์ธงิ มิใช่หรือ และพระเจ ้าไม่ ทรงลืมนกกระจอกตัวใดตัวหนึง่ เลยหรือ? 7 แม ้แต่เส ้นผมบนศีรษะของท่านก็ถก ู นับไว ้หมดแล ้ว ดังนัน ้ อย่ากลัวเลย ท่านทัง้ หลายมีคา่ มากกว่านกกระจอกหลายตัว 8 และเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดสารภาพเราต่อหน ้า มนุษย์ บุตรมนุษย์ก็จะสารภาพผู ้นัน ้ ต่อหน ้าทูตสวรรค์ของ พระเจ ้าด ้วย 9 แต่ผู ้ทีป ่ ฏิเสธเราต่อหน ้ามนุษย์ จะถูกปฏิเสธต่อหน ้าเหล่า ทูตสวรรค์ของพระเจ ้า 10 และผู ้ใดจะพูดคําหมิน ่ ประมาทบุตรมนุษย์ ผู ้นัน ้ จะได ้รับ การอภัยให ้ แต่ผู ้ใดพูดหมิน ่ ประมาทพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ผู ้ นัน ้ จะได ้รับการอภัยให ้ไม่ได ้ 11 และเมือ ่ เขาพาพวกท่านไปยังธรรมศาลา และไปหา ผู ้ปกครองและผู ้มีอํานาจ พวกท่านอย่ากังวลว่าจะตอบ อย่างไรหรือจะพูดอะไร 12 เพราะว่าพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ ะทรงสอนท่านทัง้ หลายใน เวลานัน ้ ว่าท่านควรจะพูดอะไร 13 มีคนหนึง่ ในหมูค ่ นเหล่านัน ้ กล่าวกับพระองค์วา่ “อาจารย์ ครับ โปรดบอกพีช ่ ายของฉั นให ้แบ่งมรดกกับฉั นด ้วย” 14 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ บุรษ ุ เอ๋ย ใครได ้ตัง้ เราให ้เป็ นผู ้ พิพากษา หรือเป็ นผู ้แบ่งแยกระหว่างเจ ้า” 15 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงระวังและระวังไม่ให ้มี ความโลภ เพราะว่าชีวต ิ ของคนไม่ได ้ขึน ้ อยูก ่ บ ั ความอุดม สมบูรณ์ของสิง่ ของทีเ่ ขามีอยู่ 16 พระองค์ตรัสเป็ นคําอุปมาแก่เขาว่า " ทีด ่ น ิ ของเศรษฐีคน หนึง่ เกิดผลมาก 17 และเขาคิดอยูใ่ นใจว่า ฉั นจะทําอย่างไรดี เพราะไม่ม ี ช่องทางทีจ ่ ะแบ่งปั นผลผลิตของฉั นได ้ 18 และท่านกล่าวว่า ฉั นจะทําดังนี้ ฉั นจะรือ ้ ยุ ้งฉางของฉั นลง แล ้วสร ้างใหม่ให ้ใหญ่ขน ึ้ และฉั นจะเก็บผลไม ้และทรัพย์ สมบัตท ิ งั ้ หมดของฉั นไว ้ทีน ่ ั่น
52
พระวรสารนั กบุญลูกา
19 และเราจะกล่าวแก่จต ิ ใจของเราว่า จิตใจของเรามีทรัพย์ สมบัตม ิ ากมายทีส ่ ะสมไว ้สําหรับหลายปี จงพักผ่อน กิน ดืม ่ และรืน ่ เริงเถิด 20 แต่พระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า เจ ้าโง่เขลา ในคืนนีช ้ วี ต ิ เจ ้า จะต ้องถูกเรียกไปจากเจ ้า แล ้วสิง่ ของต่างๆ ทีเ่ จ ้าได ้ จัดเตรียมไว ้นัน ้ จะเป็ นของใครเล่า? 21 ฉะนัน ้ ผู ้ทีส ่ ะสมทรัพย์สมบัตไิ ว ้สําหรับตนเอง และไม่มั่งมี ต่อพระเจ ้า 22 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกสาวกของพระองค์วา่ " เพราะฉะนัน ้ เราบอกพวกท่านทัง้ หลายว่า อย่ากระวนกระวาย ถึงชีวต ิ ของตนว่าจะกินอะไร และอย่ากระวนกระวายถึง ร่างกายของตนว่าจะนุ่งห่มอะไร" 23 ชีวต ิ มีความสําคัญยิง่ กว่าอาหาร และร่างกายมี ้ ผ ้า ความสําคัญยิง่ กว่าเสือ 24 จงพิจารณาดูอก ี า เพราะว่ามันไม่หว่าน มันไม่เกีย ่ ว มันไม่ มีโรงเก็บของและไม่มย ี ุ ้งฉาง และพระเจ ้าทรงเลีย ้ งดูมัน พวก ท่านทัง้ หลายดีกว่านกมากนักหรือ? 25 และใครในพวกท่านโดยความวิตกอาจเพิม ่ ความสูงให ้ ตนเองได ้อีกหนึง่ ศอกหนึง่ ? 26 ดังนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่สามารถทําสิง่ เล็กน ้อยนัน ้ ได ้ ทําไมท่านจึงกังวลถึงสิง่ อืน ่ ๆ เล่า? 27 จงพิจารณาดูดอกไม ้ทีข ่ น ึ้ อยูต ่ ามทุง่ นา มันไม่ต ้องทํางาน และไม่ต ้องปั่ นฝ้ าย แต่เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เมือ ่ กษั ตริย ์ ซาโลมอนทรงรุง่ เรืองเต็มที่ พระองค์ก็ไม่ทรงตกแต่งพระองค์ งดงามเท่าดอกไม ้เหล่านีด ้ อกหนึง่ 28 ถ ้าพระเจ ้าทรงตกแต่งหญ ้าทีอ ่ ยูใ่ นทุง่ วันนี้ และพรุง่ นีต ้ ้อง ทิง้ ในเตาไฟ พระองค์จะทรงตกแต่งท่านมากยิง่ ขึน ้ ยิง่ กว่านัน ้ สักเท่าใด โอ ้ ผู ้มีศรัทธาน ้อย? 29 และอย่าเสาะหาว่าจะกินอะไร หรือจะดืม ่ อะไร และอย่ามี ใจสงสัยเลย 30 เพราะบรรดาประชาชาติทั่วโลกแสวงหาสิง่ ของเหล่านัน ้ ้ และพระบิดาของพวกท่านทรงทราบแล ้วว่าพวกท่าน ทัง้ สิน ต ้องการสิง่ ของเหล่านัน ้ 31 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ ้า และ พระองค์จะทรงเพิม ่ เติมสิง่ ของเหล่านีใ้ ห ้ด ้วย 32 อย่ากลัวเลย ฝูงแกะน ้อย เพราะว่าพระบิดาของเจ ้าชอบ พระทัยทีจ ่ ะประทานอาณาจักรให ้แก่เจ ้า 33 จงขายสิง่ ของทีท ่ า่ นมีและบริจาคทาน จงเตรียมถุงเงินถุง ทองไว ้สําหรับตนเองซึง่ ไม่เก่า มีสมบัตอ ิ ยูใ่ นสวรรค์ซงึ่ ไม่ม ี วันสูญสลาย ทีไ่ ม่มข ี โมยเข ้าใกล ้ และไม่มแ ี มลงมาทําลาย ได ้ 34 เพราะว่าทรัพย์สมบัตข ิ องท่านอยูท ่ ไี่ หน ใจของท่านก็จะ อยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย 35 จงให ้เอวของท่านคาดเอวไว ้ และให ้ตะเกียงของท่านลุก อยู่ 36 และพวกท่านเองก็เป็ นเหมือนคนทีค ่ อยนายของตนเมือ ่ นายจะกลับจากงานแต่งงาน เพือ ่ ว่าเมือ ่ นายมาเคาะประตู พวกเขาจะเปิ ดประตูให ้นายได ้ทันที 37 ผู ้รับใช ้เหล่านัน ้ ซึง่ เมือ ่ นายมาพบกําลังเฝ้ าระวังอยู่ นัน ้ เป็ นสุขจริง เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า นายจะคาด เอวและสัง่ ให ้พวกเขานั่งลงรับประทานอาหาร และจะออกมา ปรนนิบต ั พ ิ วกเขา 38 ถ ้านายมาในยามทีส ่ องหรือยามทีส ่ าม และพบว่าผู ้รับใช ้ เหล่านัน ้ อยูก ่ น ั อย่างนัน ้ ก็เป็ นสุขแล ้ว 39 จงรู ้เถิดว่า หากเจ ้าของบ ้านรู ้ว่าขโมยจะมาเมือ ่ ใด เขาจะ เฝ้ าระวังและจะไม่ให ้ใครบุกรุกบ ้านของเขา 40 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเตรียมพร ้อมไว ้ เพราะว่าบุตร มนุษย์จะเสด็จมาในชัว่ โมงทีท ่ า่ นไม่คด ิ ฝั น
41 แล ้วเปโตรจึงทูลพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า พระองค์ตรัส อุปมาเรือ ่ งนีแ ้ ก่พวกข ้าพระองค์หรือแก่ทก ุ คนหรือ?” ื่ สัตย์ 42 แล ้วพระเจ ้าตรัสว่า ถ ้าเช่นนัน ้ ใครเป็ นผู ้จัดการทีซ ่ อ และฉลาด ทีน ่ ายจะตัง้ ให ้ดูแลคนใช ้ในบ ้าน เพือ ่ แจกอาหาร ให ้พวกเขาตามเวลา? 43 ผู ้รับใช ้ผู ้นัน ้ ย่อมเป็ นสุข เมือ ่ นายของเขามาพบว่าเขา กระทําอยูเ่ ช่นนัน ้ 44 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า นายจะตัง้ เขาให ้เป็ น ผู ้ปกครองดูแลทุกสิง่ ทีเ่ ขามี 45 แต่ถ ้าบ่าวคนนัน ้ คิดในใจว่า ‘นายของข ้าพเจ ้ามาช ้า’ และ เริม ่ ตีบา่ วชายหญิงและกินดืม ่ และเมามาย ้ผู 46 นายของผู ้รับใช ้นัน ้ จะมาในวันทีเ่ ขาไม่คาดคิด และใน ้ ๆ และจะ ชัว่ โมงทีเ่ ขาไม่รู ้ตัว และจะตัดเขาออกเป็ นชิน ่ กําหนดให ้เขาไปอยูใ่ นส่วนแบ่งของพวกผู ้ไม่เชือ 47 ส่วนผู ้รับใช ้ทีร่ ู ้ความประสงค์ของนาย แต่ไม่เตรียมตัว หรือกระทําตามความประสงค์ของนาย จะต ้องถูกเฆีย ่ นมาก 48 ส่วนผู ้ทีไ่ ม่รู ้และทําสิง่ ทีส ่ มควรจะถูกเฆีย ่ นก็จะถูกเฆีย ่ น เพียงเล็กน ้อย เพราะว่าผู ้ใดได ้รับมาก ผู ้นัน ้ จะต ้องถูก เรียกร ้องมาก และผู ้ใดกระทําผิดมาก ผู ้นัน ้ ก็จะเรียกร ้องมาก ขึน ้ 49 เราจะมาส่งไฟมายังแผ่นดินโลก และเราจะให ้ไฟนัน ้ ลุก อยูเ่ พือ ่ อะไร? 50 แต่เราก็ต ้องรับบัพติศมาอย่างหนึง่ และเราจะต ้องถูก จํากัดจนกว่าจะสําเร็จได ้อย่างไร! 51 พวกท่านคิดว่าเรามาเพือ ่ ให ้เกิดสันติภาพบนแผ่นดินโลก หรือ? เราบอกท่านว่าไม่ใช่ แต่เป็ นการแตกแยกมากกว่า 52 เพราะตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปในเรือนหนึง่ จะมีคนห ้าคนแตกแยกกัน คือ สามต่อสอง และสองต่อสาม 53 พ่อจะแตกแยกกันอยูก ่ บ ั ลูกชาย และลูกชายก็แตกแยกกัน อยูก ่ บ ั พ่อ แม่จะแตกแยกกันอยูก ่ บ ั ลูกสาว และลูกสาวก็ แตกแยกกันอยูก ่ บ ั แม่ แม่สามีจะแตกแยกกันอยูก ่ บ ั ลูกสะใภ ้ และลูกสะใภ ้จะแตกแยกกันอยูก ่ บ ั แม่สามี 54 และท่านก็กล่าวแก่ประชาชนว่า เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็น เมฆลอยมาจากทิศตะวันตก ท่านทัง้ หลายก็กล่าวทันทีวา่ ฝน จะตก และก็เป็ นอย่างนัน ้ จริงๆ 55 และเมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นลมใต ้พัดมา ท่านทัง้ หลายก็พด ู ว่า จะเกิดความร ้อน แล ้วก็เกิดขึน ้ จริง ่ ใจคด พวกท่านแยกแยะลักษณะอากาศ 56 พวกคนหน ้าซือ และแผ่นดินได ้ แต่เหตุใดเวลานีพ ้ วกท่านจึงแยกแยะไม่ได ้? 57 เหตุใดพวกท่านจึงไม่ตด ั สินเองว่าอะไรถูกต ้อง? 58 เมือ ่ ท่านไปกับคูค ่ วามของท่านไปหาผู ้พิพากษา ใน ระหว่างทาง จงพยายามอย่างยิง่ เพือ ่ ท่านจะพ ้นจากความผิด ของเขาได ้ มิฉะนัน ้ ผู ้พิพากษาจะลากท่านไปหาผู ้พิพากษา แล ้วผู ้พิพากษาจะมอบท่านให ้เจ ้าหน ้าที่ แล ้วเจ ้าหน ้าทีจ ่ ะ โยนท่านเข ้าคุก 59 เราบอกเจ ้าว่า เจ ้าจะออกจากทีน ่ ั่นไม่ได ้ จนกว่าจะชําระ หนีจ ้ นหมดเกลีย ้ ง บทที่ 13 1 ครัง้ นัน ้ มีคนมาบอกพระองค์ถงึ เรือ ่ งชาวกาลิล ี ซึง่ ถูกปิ ลาต เอาเลือดของพวกเขาผสมเข ้ากับเครือ ่ งบูชาของพวกเขา 2 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " พวกเจ ้าคิดว่าชาวกาลิล ี เหล่านัน ้ เป็ นคนบาปยิง่ กว่าชาวกาลิลอ ี น ื่ ใดทัง้ หมด เพราะ พวกเขาต ้องทนทุกข์เช่นนีห ้ รือ?" 3 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ไม่ใช่เลย แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ กลับใจเสียใหม่ ท่านทัง้ หลายจะต ้องพินาศเหมือนกันหมด
53
พระวรสารนั กบุญลูกา
4 หรือพวกสิบแปดคนนัน ้ ซึง่ หอคอยทีซ ่ โี ลอัมได ้พังทับเขา ตายนัน ้ ท่านทัง้ หลายคิดว่าพวกเขาเป็ นคนบาปยิง่ กว่าคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเยรูซาเล็มหรือ? 5 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ไม่ใช่เลย แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ กลับใจเสียใหม่ ท่านทัง้ หลายจะต ้องพินาศเหมือนกันหมด 6 พระองค์ตรัสเป็ นอุปมาเรือ ่ งนีด ้ ้วยว่า มีคนหนึง่ ปลูกต ้น มะเดือ ่ ไว ้ในสวนองุน ่ ของตน แล ้วเขามาหาผลทีต ่ ้นมะเดือ ่ นัน ้ แต่ไม่พบเลย 7 แล ้วท่านจึงตรัสแก่คนดูแลสวนองุน ่ ของท่านว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้ามาหาผลจากต ้นมะเดือ ่ นีส ้ ามปี แล ้ว แต่ไม่พบ จงโค่น มันเสีย เหตุใดจึงทําให ้ดินรกร ้างไป” 8 และเขาตอบเขาว่า “ท่านเจ ้าข ้า ขอปล่อยมันไว ้อีกปี นี้ ข ้าพเจ ้าจะได ้ขุดและใส่ป๋ ยรอบมั ุ น” 9 ถ ้ามันเกิดผลก็ด ี แต่ถ ้าไม่เกิดผลก็จงโค่นมันเสีย 10 วันสะบาโตพระองค์ทรงสัง่ สอนอยูใ่ นธรรมศาลาแห่งหนึง่ 11 และดูเถิด มีสตรีคนหนึง่ มีผเี ข ้าสิงอยูม ่ าสิบแปดปี แล ้ว และก ้มศีรษะลงจนลุกขึน ้ ไม่ได ้เลย 12 เมือ ่ พระเยซูทอดพระเนตรเห็นนาง จึงทรงเรียกนางมาหา แล ้วตรัสว่า " หญิงเอ๋ย เจ ้าหายจากโรคของเจ ้าแล ้ว" 13 แล ้วพระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนนาง ทันใดนัน ้ นางก็ตวั ตรง และสรรเสริญพระเจ ้า 14นายธรรมศาลาจึงตอบด ้วยความไม่พอใจทีพ ่ ระเยซูทรง รักษาโรคในวันสะบาโต และกล่าวแก่ประชาชนว่า "มีหกวันที่ มนุษย์ควรทํางานในวันเหล่านัน ้ จงมารักษาโรคในวัน เหล่านัน ้ เถิด อย่าให ้ถึงวันสะบาโต" ่ ใจคด เจ ้าแต่ละคน 15 พระเจ ้าจึงตรัสตอบเขาว่า “ คนหน ้าซือ ต่างก็ปล่อยวัวหรือลาของตนออกจากคอก แล ้วพาไปกินนํ้ า ในวันสะบาโตไม่ใช่หรือ?” 16 แล ้วสตรีผู ้นีเ้ ป็ นธิดาของอับราฮัม ซึง่ ซาตานได ้ผูกมัดไว ้ เป็ นเวลาสิบแปดปี แล ้ว ไม่ควรหรือทีจ ่ ะได ้รับการปลดปล่อย จากพันธนาการนีใ้ นวันสะบาโต? 17 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านัน ้ แล ้ว ศัตรูของพระองค์ทงั ้ หมด ื่ ชมยินดีในสิง่ อันน่า ก็อาย และประชาชนทัง้ หมดก็ชน สรรเสริญทัง้ หมดทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงกระทํา 18 แล ้วพระองค์ตรัสว่า “ อาณาจักรของพระเจ ้าเหมือนอะไร? และเราจะเหมือนอย่างไรได ้?” 19 เปรียบเหมือนเมล็ดมัสตาร์ดทีค ่ นเอาไปปลูกไว ้ในสวน ของตน แล ้วมันก็เติบโตขึน ้ เป็ นต ้นไม ้ใหญ่ และมีนกใน อากาศมาอาศัยอยูต ่ ามกิง่ ก ้านของต ้นไม ้นัน ้ 20 แล ้วพระองค์ตรัสอีกว่า เราจะเปรียบอาณาจักรของพระเจ ้า เหมือนกับอะไร? ้ ทีผ 21 เปรียบเหมือนเชือ ่ ู ้หญิงเอามาผสมในแป้ งสามถังจน แป้ งทัง้ หมดขึน ้ ฟู 22 แล ้วพระองค์เสด็จไปตามเมืองและหมูบ ่ ้านต่างๆ ทรงสัง่ สอนและเสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 23 แล ้วมีคนหนึง่ ถามพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า มีผู ้รอด เพียงไม่กค ี่ นหรือ?” พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า 24 จงเพียรพยายามเข ้าทางประตูแคบ เพราะว่าเราบอกพวก ท่านทัง้ หลายว่า คนเป็ นอันมากจะพยายามเข ้า แต่จะเข ้า ไม่ได ้ 25 เมือ ่ เจ ้าของบ ้านลุกขึน ้ และปิ ดประตูแล ้ว และท่าน ทัง้ หลายเริม ่ ยืนอยูข ่ ้างนอกเคาะทีป ่ ระตูวา่ ‘ท่านเจ ้าข ้า ท่าน เจ ้าข ้า โปรดเปิ ดประตูให ้พวกเราด ้วย’ และเจ ้าของบ ้านนัน ้ จะ ตอบท่านทัง้ หลายว่า ‘เราไม่ทราบว่าท่านมาจากไหน’ 26 แล ้วเจ ้าทัง้ หลายจะเริม ่ กล่าวว่า เราได ้กินและดืม ่ ในที่ ประทับของท่าน และท่านได ้สอนในถนนของพวกเรา 27 แต่พระองค์จะตรัสว่า เราบอกพวกท่านว่า เราไม่รู ้จักพวก ท่านมาจากไหน จงออกไปจากเรา พวกท่านผู ้ทําความชัว่ ทุก คน
28 ทีน ่ ั่น จะมีการร ้องไห ้และขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั น เมือ ่ ท่าน ทัง้ หลายเห็นอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และบรรดาผู ้เผยพระ วจนะอยูใ่ นอาณาจักรของพระเจ ้า แต่ตวั ท่านเองกลับถูกขับ ไล่ออกไป 29 และเขาจะมาจากทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศเหนือ ทิศ ใต ้ และจะประทับอยูใ่ นอาณาจักรของพระเจ ้า 30 และดูเถิด มีพวกสุดท ้ายซึง่ จะกลับเป็ นพวกแรก และมี พวกแรกซึง่ จะกลับเป็ นพวกสุดท ้าย ี างคนมาพูดกับพระองค์วา่ “จง 31 ในวันนัน ้ เอง มีพวกฟาริสบ ออกไปจากทีน ่ เี่ ถิด เพราะว่าเฮโรดจะฆ่าคุณ” 32 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ จงไปบอกสุนัขจิง้ จอก นัน ้ ว่า ดูเถิด เราขับผีและรักษาโรคในวันนีแ ้ ละพรุง่ นี้ แล ้ว วันทีส ่ ามเราจะเป็ นผู ้สมบูรณ์” 33 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี ข ้าพเจ ้ายังต ้องเดินไปในวันนี้ และพรุง่ นี้ และวันถัดไป เพราะว่าผู ้เผยพระวจนะจะพินาศไปจาก เยรูซาเล็มไม่ได ้ 34 โอ เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม ผู ้ได ้ฆ่าบรรดาผู ้เผยพระวจนะ และขว ้างหินใส่ผู ้ทีถ ่ ก ู ส่งมาหาเจ ้า เราปรารถนาจะรวบรวม ลูกๆ ของเจ ้าไว ้กีค ่ รัง้ แล ้ว เหมือนไก่ทรี่ วบรวมลูกๆ ของมันไว ้ ใต ้ปี กของมัน แต่เจ ้ากลับไม่ปรารถนาเลย 35 ดูเถิด บ ้านของเจ ้าจะถูกทิง้ ร ้างให ้เจ ้า และเราบอกความ จริงแก่เจ ้าทัง้ หลายว่า พวกเจ ้าจะไม่เห็นเราอีกจนกว่าจะถึง เวลาทีเ่ จ ้าทัง้ หลายจะกล่าวว่า ทรงพระเจริญแก่ผู ้ทีเ่ สด็จมา ในพระนามของพระเจ ้า บทที่ 14 ี ู ้สูงศักดิค 1 ครัน ้ พระองค์เข ้าไปในบ ้านของฟาริสผ ์ นหนึง่ เพือ ่ รับประทานอาหารในวันสะบาโต คนเหล่านัน ้ ก็เห็นพระองค์ 2 และดูเถิด มีคนหนึง่ เป็ นโรคบวมนํ้ าอยูต ่ รงหน ้าพระองค์ 3 พระเยซูทรงตอบพวกธรรมาจารย์และฟาริสวี า่ " การรักษา โรคในวันสะบาโตเป็ นสิง่ ทีผ ่ ด ิ กฏหมายหรือไม่" 4 พวกเขาจึงเงียบไป แล ้วพระองค์ก็ทรงรับเขาไปรักษา แล ้ว ปล่อยเขาไป 5 แล ้วตรัสตอบเขาว่า " ใครในพวกท่านถ ้ามีลาหรือโคตกลง ไปในบ่อ แล ้วจะไม่ฉุดลากมันออกทันทีในวันสะบาโตหรือ" 6 แล ้วพวกเขาไม่สามารถตอบคําถามเหล่านัน ้ แก่พระองค์อก ี 7 แล ้วพระองค์ทรงเล่าอุปมาแก่ผู ้ทีไ่ ด ้รับเชิญ เมือ ่ ทรงสังเกต ้ ยอดอย่างไร และตรัสแก่พวกเขาว่า ดูวา่ พวกเขาเลือกห ้องชัน 8 เมือ ่ ใครก็ตามได ้รับเชิญไปงานแต่งงาน อย่าให ้ไปนั่งใน ห ้องทีส ่ งู ทีส ่ ด ุ เพราะอาจทําให ้มีบค ุ คลทีม ่ เี กียรติมากกว่า ท่านได ้รับเชิญไป 9 และคนเชิญท่านกับเขามาและพูดกับท่านว่า จงให ้ทีน ่ ั่งแก่ คนนี้ และท่านก็เริม ่ รู ้สึกละอายทีจ ่ ะไปนั่งทีต ่ ํา่ ทีส ่ ด ุ 10 แต่เมือ ่ ได ้รับเชิญท่าน จงไปนั่งในห ้องทีต ่ ํา่ ทีส ่ ด ุ เพือ ่ ว่า เมือ ่ ผู ้เชิญท่านมา เขาจะได ้พูดกับท่านว่า เพือ ่ นเอ๋ย จงขึน ้ ไป นั่งทีท ่ ส ี่ งู ขึน ้ ไป แล ้วท่านจะได ้นมัสการต่อหน ้าผู ้ทีน ่ ั่งร่วมโต๊ะ กับท่าน 11 เพราะว่าผู ้ใดยกตนขึน ้ ผู ้นัน ้ จะถูกทําให ้ตํา่ ลง และผู ้ใด ถ่อมตนลง ผู ้นัน ้ จะถูกยกย่องให ้สูงขึน ้ 12 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ผู ้ทีเ่ ชิญพระองค์วา่ เมือ ่ ท่าน ทําอาหารมือ ้ เย็นหรืออาหารคํา่ อย่าเชิญมิตรสหาย พีน ่ ้อง ญาติพน ี่ ้อง หรือเพือ ่ นบ ้านทีร่ ํ่ารวยของท่านมา มิฉะนัน ้ พวก เขาจะเรียกท่านกลับมาด ้วย และท่านจะได ้รับการตอบแทน 13 แต่เมือ ่ ท่านจัดงานฉลอง จงเชิญคนจน คนพิการ คนง่อย คนตาบอด 14 และเจ ้าจะได ้รับพระพร เพราะพวกเขาไม่อาจตอบแทน เจ ้าได ้ เพราะว่าเจ ้าจะได ้รับการตอบแทนเมือ ่ ผู ้ชอบธรรม กลับคืนชีพ
54
พระวรสารนั กบุญลูกา
15 เมือ ่ ผู ้หนึง่ ซึง่ นั่งร่วมโต๊ะกับพระองค์ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ พระองค์ก็ตรัสแก่เขาว่า “ผู ้ทีไ่ ด ้กินอาหารในอาณาจักรของ พระเจ ้าเป็ นสุข” 16 แล ้วพระองค์ตรัสกับเขาว่า “ มีคนหนึง่ จัดงานเลีย ้ งใหญ่ และสัง่ อาหารมากมาย” 17 แล ้วในเวลาอาหารเย็น พระองค์ทรงส่งคนรับใช ้ของ พระองค์ไปบอกผู ้ทีไ่ ด ้รับเชิญว่า “เชิญมาเถิด เพราะทุกสิง่ พร ้อมแล ้ว” 18 และพวกเขาทัง้ หมดก็พร ้อมใจกันหาข ้อแก ้ตัว คนแรก ้ ทีด บอกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ซือ ่ น ิ ผืนหนึง่ ไว ้ และข ้าพเจ ้า จะต ้องไปดูทด ี่ น ิ แปลงนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านให ้ช่วยขอข ้อ แก ้ตัวให ้ด ้วย” ้ วัวเทียมแอกไว ้ห ้าตัว 19 อีกผู ้หนึง่ กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้ซือ และข ้าพเจ ้าจะไปพิสจ ู น์วัวเหล่านัน ้ ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน ให ้โปรดยกโทษให ้ข ้าพเจ ้าด ้วย 20 อีกผู ้หนึง่ กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้แต่งงานแล ้ว เหตุฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าไปไม่ได ้ 21 บ่าวคนนัน ้ จึงมาบอกเรือ ่ งเหล่านีใ้ ห ้เจ ้านายของเขาทราบ เจ ้าของบ ้านโกรธจึงสัง่ บ่าวของเขาว่า จงออกไปตามถนน และตรอกซอกซอยในเมืองโดยเร็ว แล ้วพาคนจน คนพิการ คนง่อย และคนตาบอดเข ้ามาทีน ่ ี่ 22 และคนใช ้นัน ้ กล่าวว่า นายเจ ้าข ้า การกระทํานัน ้ ได ้กระทํา ตามทีท ่ า่ นสัง่ แล ้ว และยังมีทวี่ า่ งอีก 23 และพระเจ ้าตรัสสัง่ คนรับใช ้ว่า จงออกไปตามทางใหญ่ และรัว้ ต ้นไม ้ และระดมพวกเขาเข ้ามา เพือ ่ บ ้านของเราจะได ้ เต็ม 24เพราะเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ใดทีไ่ ด ้รับเชิญไปก็จะ ไม่ได ้ลิม ้ รสอาหารมือ ้ เย็นของเราเลย 25 และมีฝงู ชนมากมายไปกับพระองค์ พระองค์จงึ หันไปตรัส แก่พวกเขาว่า 26ถ ้าผู ้ใดมาหาเรา และไม่เกลียดบิดามารดา ภรรยา บุตร หลาน พีน ่ ้อง แม ้กระทั่งชีวต ิ ของตนเองด ้วย ผู ้นัน ้ ก็เป็ นสาวก ของเราไม่ได ้ 27 และผู ้ใดไม่แบกไม ้กางเขนของตนและติดตามเรามา ผู ้นัน ้ ไม่สามารถเป็ นสาวกของเราได ้ 28 เพราะผู ้ใดในพวกท่านเมือ ่ คิดจะสร ้างหอคอย จะไม่นั่งลง คิดราคาเสียก่อนว่าจะมีพอสร ้างให ้เสร็จได ้หรือไม่ 29 เพือ ่ ว่าเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงวางรากฐานแล ้ว แต่ไม่สามารถ จะทําให ้สําเร็จได ้ ทุกคนทีไ่ ด ้เห็นก็จะเยาะเย ้ยพระองค์ 30 ว่า “คนนีเ้ ริม ่ ก่อสร ้าง แต่ไม่สามารถก่อสร ้างให ้สําเร็จได ้” 31 หรือกษั ตริยอ ์ งค์ใดเมือ ่ จะไปทําสงครามกับกษั ตริยอ ์ น ื่ จะ ไม่นั่งลงหารือกันก่อนว่า จะสามารถรับมือกษั ตริยท ์ ย ี่ กมาทํา สงครามกับพระองค์ซงึ่ ยกมาด ้วยสองหมืน ่ คนได ้หรือไม่ 32 หรือในขณะทีอ ่ ก ี ฝ่ ายหนึง่ ยังอยูห ่ า่ งออกไปมาก เขากลับ ั ติภาพ ส่งทูตไปและปรารถนาให ้มีสน 33 ฉะนัน ้ ผู ้ใดในพวกท่านทีไ่ ม่สละทุกสิง่ ทีเ่ ขามี ผู ้นัน ้ ไม่ สามารถเป็ นสาวกของเราได ้ 34 เกลือเป็ นสิง่ ดี แต่ถ ้าเกลือหมดรสเค็มแล ้ว จะเอาอะไรปรุง รสได ้อีก? 35 มันไม่เหมาะกับแผ่นดิน และไม่เหมาะกับกองขีเ้ ถ ้าด ้วย คนทัง้ หลายก็ทงิ้ มันเสีย ผู ้ใดมีหท ู จ ี่ ะฟั งก็จงฟั งเถิด
4 ผู ้ใดในพวกท่านทีม ่ แ ี กะร ้อยตัว แล ้วตัวหนึง่ หายไป เขาจะ ไม่ละเก ้าสิบเก ้าตัวนัน ้ ไว ้ในถิน ่ ทุรกันดาร แล ้วออกไปตามหา ตัวทีห ่ ายไปนัน ้ จนกว่าจะพบหรือ? 5 และเมือ ่ เขาพบมันแล ้ว เขาก็วางมันไว ้บนบ่าของเขาด ้วย ความยินดี 6 เมือ ่ เขากลับมาบ ้าน เขาจึงเรียกมิตรสหายและเพือ ่ นบ ้านมา ่ ชมยินดีกบ พร ้อมกันแล ้วพูดว่า จงชืน ั ฉั นเถิด เพราะฉั นได ้พบ แกะทีห ่ ายไปของฉั นแล ้ว ่ ชมยินดีในสวรรค์ก็จะมี 7 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ความชืน เหมือนกันเพราะคนบาปคนหนึง่ ทีก ่ ลับใจ มากกว่าคนชอบ ธรรมเก ้าสิบเก ้าคนทีไ่ ม่ต ้องการกลับใจเลย 8 หรือหญิงคนใดทีม ่ เี งินสิบเหรียญ แล ้วหายไปหนึง่ เหรียญ เธอจะไม่จด ุ เทียนกวาดบ ้านค ้นหาอย่างขยันขันแข็งจนกว่าจะ พบหรือ? 9 และเมือ ่ พบแล ้ว เธอก็เรียกมิตรสหายและเพือ ่ นบ ้านมา พร ้อมกันแล ้วพูดว่า จงยินดีกบ ั ฉั นเถิด เพราะฉั นได ้พบ ้ ส่วนทีห ชิน ่ ายไปแล ้ว ่ ชมยินดีตอ 10 ฉั นบอกพวกท่านเหมือนกันว่า จะมีความชืน ่ หน ้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่ กลับใจ 11 และพระองค์ตรัสว่า ชายคนหนึง่ มีบต ุ รสองคน 12 บุตรคนเล็กพูดกับบิดาว่า “พ่อครับ โปรดแบ่งทรัพย์สมบัต ิ ทีต ่ กเป็ นของพ่อให ้ผมด ้วย” บิดาจึงแบ่งทรัพย์สมบัตข ิ องตน ให ้บุตรทัง้ สอง 13 ไม่นานนัก บุตรคนเล็กก็รวบรวมทรัพย์ทงั ้ หมดเข ้าด ้วยกัน และเดินทางไปยังเมืองไกล และใช ้จ่ายทรัพย์สมบัตข ิ องตน อย่างสุรย ุ่ สุรา่ ยทีน ่ ั่น 14 และเมือ ่ เขาใช ้เงินหมดแล ้ว ก็เกิดความอดอยากอย่าง รุนแรงในแผ่นดินนัน ้ และเขาเริม ่ ขาดแคลน 15 แล ้วเขาไปอาศัยอยูก ่ บ ั ชาวเมืองนัน ้ คนหนึง่ และเขาใช ้ เขาไปเลีย ้ งหมูในทุง่ นาของเขา 16 และเขาอยากกินเปลือกทีห ่ มูกน ิ จนอิม ่ ท ้อง แต่ไม่มใี ครให ้ อะไรเขากิน 17 เมือ ่ เขารู ้สึกตัวขึน ้ แล ้ว จึงกล่าวว่า ลูกจ ้างของพ่อฉั นมี อาหารกินอิม ่ และมีเหลือเฟื อ แต่ฉันจะอดตาย! 18 ฉั นจะลุกขึน ้ ไปหาพ่อของฉั น และพูดกับท่านว่า คุณพ่อ ฉั นได ้กระทําผิดต่อสวรรค์ และต่อหน ้าท่าน ่ ว่าเป็ นลูกของท่านอีก 19 และข ้าพเจ ้าก็ไม่สมควรทีจ ่ ะได ้ชือ ต่อไป โปรดให ้ข ้าพเจ ้าเป็ นเหมือนคนรับใช ้ของท่านคนหนึง่ เถิด 20 แล ้วเขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปหาพ่อของเขา แต่เมือ ่ เขายังอยูห ่ า่ ง ออกไปมาก พ่อของเขาเห็นเขาและสงสาร จึงวิง่ ไปกอดคอ เขาและจูบเขา 21 และบุตรนัน ้ จึงกล่าวแก่บด ิ าว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปต่อ ่ ว่า สวรรค์และต่อพระพักตร์พระองค์ และไม่สมควรจะได ้ชือ เป็ นบุตรของพระองค์อก ี ต่อไป ้ ทีด 22 แต่บด ิ าสัง่ ผู ้รับใช ้ของท่านว่า จงนํ าเสือ ่ ท ี ส ี่ ด ุ มาสวมให ้ เขา และเอาแหวนมาสวมทีน ่ วิ้ มือของเขา และเอารองเท ้ามา สวมทีเ่ ท ้าของเขา 23 จงนํ าลูกวัวทีอ ่ ้วนทีส ่ ด ุ มาทีน ่ แ ี่ ละฆ่ามัน แล ้วเราจะกินและ รืน ่ เริงกัน 24เพราะว่าบุตรของเราผู ้นีต ้ ายไปแล ้ว แต่กลับมีชวี ต ิ อีก หายไปแล ้วแต่กลับพบใหม่ และพวกเขาก็เริม ่ มีความรืน ่ เริง กัน 25 ขณะนัน ้ บุตรคนโตของเขาอยูท ่ ท ี่ งุ่ นา และเมือ ่ เขากลับมา ใกล ้ถึงบ ้าน เขาก็ได ้ยินเสียงดนตรีและการเต ้นรํา 26 แล ้วเขาเรียกคนรับใช ้คนหนึง่ มาถามว่าสิง่ เหล่านีห ้ มายถึง อะไร
บทที่ 15 ้ ก็เข ้ามาหาพระองค์ 1 ครัง้ นัน ้ พวกเก็บภาษี และคนบาปทัง้ สิน เพือ ่ ฟั งพระองค์ ี ละพวกธรรมาจารย์ก็บน 2 พวกฟาริสแ ่ ว่า "คนนีต ้ ้อนรับคน บาปและกินอาหารร่วมกับพวกเขา" 3 แล ้วพระองค์ตรัสเป็ นอุปมาให ้พวกเขาฟั งว่า
55
พระวรสารนั กบุญลูกา
27 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า น ้องชายของท่านกลับมาแล ้ว และบิดาของท่านได ้ฆ่าลูกวัวทีอ ่ ้วนพีแล ้ว เพราะท่านได ้รับ น ้องนัน ้ มาอย่างปลอดภัย 28 และเขาโกรธและไม่ยอมเข ้าไป บิดาของเขาจึงออกมา ขอร ้องเขา 29 และเขาตอบบิดาของเขาว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้ารับใช ้ท่านมา หลายปี แล ้ว และไม่เคยละเมิดพระบัญญัตข ิ องท่านเลย แต่ ท่านก็ยังไม่เคยให ้แพะสักตัวหนึง่ แก่ข ้าพเจ ้า เพือ ่ จะได ้เลีย ้ ง ฉลองกับเพือ ่ นๆ ของข ้าพเจ ้าเลย 30 แต่เมือ ่ บุตรคนนีข ้ องท่านเกิดมา ซึง่ ได ้กินเลีย ้ งชีพของ ท่านโดยคบหญิงโสเภณี ท่านก็ฆา่ ลูกวัวทีอ ่ ้วนทีส ่ ด ุ เพือ ่ เขา 31 และบิดาตรัสแก่เขาว่า ลูกเอ๋ย เจ ้าอยูก ่ บ ั พ่อตลอดไป และ ทุกสิง่ ทีพ ่ อ ่ มีก็เป็ นของเจ ้า 32 สมควรทีเ่ ราจะรืน ่ เริงและยินดี เพราะน ้องชายของท่าน ตายไปแล ้ว แต่กลับมีชวี ต ิ อีก หายไปแล ้วแต่ได ้พบกันใหม่
16 ธรรมบัญญัตแ ิ ละผู ้เผยพระวจนะมีอยูจ ่ นถึงยอห์น ตัง้ แต่ นัน ้ เป็ นต ้นมา ก็มก ี ารประกาศพระราชอาณาจักรของพระเจ ้า และมนุษย์ทก ุ คนก็เร่งรุดเข ้าไป 17 และมันยังง่ายกว่าทีฟ ่ ้ าและดินจะผ่านไป มากกว่าทีธ ่ รรม บัญญัตแ ิ ม ้ข ้อเดียวจะล ้มเหลว 18 ผู ้ใดหย่าภรรยาของตนแล ้วไปแต่งงานกับคนอืน ่ ผู ้นัน ้ ก็ ผิดประเวณี และผู ้ใดแต่งงานกับหญิงทีถ ่ ก ู หย่าจากสามี ผู ้นัน ้ ก็ผด ิ ประเวณีเช่นกัน ้ ผ ้าสีมว่ งและผ ้าลินน ้ ดี และ 19 มีเศรษฐีคนหนึง่ สวมเสือ ิ ชัน รับประทานอาหารอย่างหรูหราทุกวัน ่ ลาซารัส นอนอยูท 20 มีขอทานคนหนึง่ ชือ ่ ป ี่ ระตูบ ้านของเขา มีแผลเต็มตัว 21 และปรารถนาจะกินเศษอาหารทีต ่ กจากโต๊ะของเศรษฐี ยิง่ กว่านัน ้ สุนัขก็มาเลียแผลของเขาด ้วย 22 ต่อมาคนขอทานนัน ้ ก็ตาย และเหล่าทูตสวรรค์ได ้นํ าเขา ไปไว ้ในอ ้อมอกของอับราฮัม ส่วนคนรวยนัน ้ ก็ตายด ้วย และ ถูกฝั งไว ้ 23 และในนรก เมือ ่ พระองค์ทนทุกข์ทรมาน พระองค์ก็แหงน พระพักตร์ขน ึ้ เห็นอับราฮัมอยูแ ่ ต่ไกล และลาซารัสอยูใ่ นอ ้อม อกของเขา 24แล ้วเขาก็ร ้องว่า “ท่านพ่ออับราฮัม ขอเมตตาข ้าพเจ ้าด ้วย เถิด โปรดส่งลาซารัสมาเพือ ่ เอาปลายนิว้ จุม ่ นํ้ ามาทําให ้ลิน ้ ข ้าพเจ ้าเย็นลง เพราะว่าข ้าพเจ ้าถูกทรมานอยูใ่ นเปลวไฟนี”้ 25 แต่อบ ั ราฮัมกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย จงจําไว ้ว่าเมือ ่ ยังมีชวี ต ิ อยู่ เจ ้าได ้รับสิง่ ดีๆ มากมาย และลาซารัสก็ได ้รับสิง่ ชัว่ ร ้าย มากมายเช่นกัน แต่บด ั นีเ้ ขาได ้รับการปลอบโยนแล ้ว ส่วนเจ ้า กลับต ้องทนทุกข์ทรมาน” 26 และนอกเหนือจากนี้ ระหว่างพวกเรากับท่านนัน ้ มีเหว ใหญ่ขวางกัน ้ อยู่ ดังนัน ้ ผู ้ทีต ่ ้องการจะผ่านไปจากทีน ่ ม ี่ าหา ท่านจึงข ้ามไปไม่ได ้ และผู ้ทีต ่ ้องการจะผ่านไปจากทีน ่ ั่นมา หาเราก็ข ้ามไปไม่ได ้เช่นกัน 27 แล ้วเขากล่าวว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่า คุณพ่อ โปรดส่ง เขาไปทีบ ่ ้านของพ่อข ้าพเจ ้าด ้วย 28 เพราะว่าข ้าพเจ ้ามีพน ี่ ้องห ้าคน เพือ ่ เขาจะได ้เป็ นพยานแก่ พวกเขา เพือ ่ พวกเขาจะได ้ไม่ต ้องมาอยูใ่ นสถานทีท ่ รมานนี้ 29 อับราฮัมตอบเขาว่า “พวกเขามีโมเสสและผู ้เผยพระวจนะ แล ้ว ให ้พวกเขาฟั งพวกเขา” 30 และท่านกล่าวว่า ไม่ใช่เลย อับราฮัมบิดา แต่ถ ้าใครจาก บรรดาคนตายไปหาพวกเขา พวกเขาจะกลับใจ 31 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ถ ้าพวกเขาไม่ฟังโมเสสและ ่ ถือ ถึงแม ้ว่าคนหนึง่ จะฟื้ น คําพยากรณ์ พวกเขาก็จะไม่เชือ จากความตายก็ตาม”
บทที่ 16 1 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกสาวกของพระองค์วา่ มีเศรษฐีคน ิ ของเขา และคนผู ้นัน หนึง่ มีคนดูแลทรัพย์สน ้ ก็ถก ู ฟ้ องว่าได ้ ิ ของเขาไปอย่างสุรย ใช ้จ่ายทรัพย์สน ุ่ สุรา่ ย 2 และท่านเรียกคนนัน ้ มาและกล่าวแก่เขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ยิน เรือ ่ งนีเ้ กีย ่ วกับเจ ้าได ้อย่างไร จงรายงานเรือ ่ งหน ้าทีข ่ องเจ ้า เพราะเจ ้าจะไม่เป็ นผู ้ดูแลอีกต่อไป” 3 แล ้วผู ้จัดการก็คด ิ ในใจว่า “ฉั นจะทําอย่างไรดี” เพราะนาย ของฉั นจะถอดหน ้าทีผ ่ ู ้จัดการของฉั นไป ฉั นขุดดินไม่เป็ น ฉั น ก็อายทีจ ่ ะขอทาน” 4 ฉั นตัง้ ใจว่าจะทําอย่างไร เพือ ่ ว่าเมือ ่ ฉั นถูกไล่ออกจาก หน ้าทีผ ่ ู ้ดูแลแล ้ว พวกเขาจะรับฉั นเข ้าไปในบ ้านของพวกเขา ได ้ 5 เขาจึงเรียกลูกหนีข ้ องนายเขาแต่ละคนมาหาเขา แล ้วถาม คนแรกว่า “ท่านเป็ นหนีน ้ ายของข ้าพเจ ้าอยูเ่ ท่าไร?” 6 และท่านกล่าวว่า นํ้ ามันหนึง่ ร ้อยถัง ท่านจึงบอกเขาว่า จง เอาบิลของท่านมา นั่งลงทันที แล ้วแก ้เป็ นห ้าสิบถัง 7 แล ้วท่านก็ถามคนอีกคนหนึง่ ว่า “ท่านเป็ นหนีอ ้ ยูเ่ ท่าไร” คน นัน ้ ตอบว่า “เป็ นหนีข ้ ้าวสาลีร ้อยโคระ” แล ้วท่านก็พด ู กับเขา ว่า “จงเอาใบเรียกเก็บเงินของท่านมาเขียนเป็ นแปดสิบโคระ” 8 และพระเจ ้าก็ทรงสรรเสริญผู ้จัดการทีอ ่ ธรรมนัน ้ เพราะว่า เขาได ้กระทําด ้วยความฉลาด เพราะว่าบุตรหลานของโลกนี้ ในรุน ่ ของตนนัน ้ ฉลาดกว่าบุตรหลานของความสว่าง 9 และฉั นบอกพวกท่านว่า จงทําให ้ตนเองมีมต ิ รสหายด ้วย ทรัพย์สมบัตแ ิ ห่งอธรรม เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกท่านล ้มเหลว พวก เขาจะได ้ต ้อนรับพวกท่านเข ้าในทีอ ่ ยูช ่ วั่ นิรันดร์ ื่ สัตย์ในสิง่ เล็กน ้อยจะซือ ่ สัตย์ในสิง่ มากด ้วย และผู ้ 10 ผู ้ทีซ ่ อ ทีอ ่ ยุตธิ รรมในสิง่ เล็กน ้อยจะไม่ยต ุ ธิ รรมในสิง่ มากด ้วย ื่ สัตย์ตอ 11 ฉะนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ซอ ่ ทรัพย์สมบัตอ ิ น ั ไม่ ชอบธรรม แล ้วใครจะมอบทรัพย์สมบัตอ ิ น ั แท ้จริงให ้แก่ทา่ น? ื่ สัตย์ในของของคนอืน 12 และถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ซอ ่ แล ้ว ใครจะมอบของอันเป็ นของท่านให ้แก่ทา่ นได ้? 13 ไม่มผ ี ู ้รับใช ้คนใดจะรับใช ้สองนายได ้ เพราะเขาจะเกลียด นายคนหนึง่ และรักอีกคนหนึง่ หรือเขาจะยึดมั่นในนายคน หนึง่ และดูถก ู อีกคนหนึง่ พวกท่านไม่สามารถรับใช ้พระเจ ้า และเงินทองได ้ ี งึ่ เป็ นคนโลภก็ได ้ยินเรือ 14 แม ้แต่พวกฟาริสซ ่ งเหล่านีแ ้ ล ้วก็ เยาะเย ้ยพระองค์ 15 และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าเป็ นผู ้ทีท ่ ําตนชอบ ธรรมต่อหน ้ามนุษย์ แต่พระเจ ้าทรงทราบจิตใจของพวกเจ ้า เพราะว่าสิง่ ทีไ่ ด ้รับการยกย่องสูงท่ามกลางมนุษย์ เป็ นสิง่ ที่ น่ารังเกียจในสายพระเนตรของพระเจ ้า
บทที่ 17 1 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกสาวกของพระองค์วา่ “ เป็ นไป ไม่ได ้เลยทีจ ่ ะต ้องมีเหตุให ้หลงผิดเกิดขึน ้ แต่วบ ิ ต ั แ ิ ก่ผู ้ทีท ่ ํา ให ้เหตุเหล่านัน ้ เกิดขึน ้ !” 2 มันจะดีกว่าสําหรับเขาถ ้าเอาหินโม่แขวนไว ้ทีค ่ อแล ้วโยน ลงในทะเล มากกว่าทีเ่ ขาจะทําให ้คนเล็กๆ เหล่านีค ้ นใดคน หนึง่ สะดุดล ้ม 3 จงระวังตัวเองไว ้ว่า ถ ้าพีน ่ ้องทําผิดต่อท่าน จงตักเตือนเขา และถ ้าเขากลับใจ จงยกโทษให ้เขา 4 ถ ้าเขาทําผิดต่อท่านถึงเจ็ดครัง้ ในหนึง่ วัน และกลับมาหา ท่านอีกเจ็ดครัง้ โดยกล่าวว่า ข ้าพเจ ้ากลับใจแล ้ว ท่านจงอภัย ให ้เขา 5 และอัครสาวกก็กล่าวแก่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าว่า ขอทรงเพิม ่ ่ ความเชือของพวกข ้าพระองค์
56
พระวรสารนั กบุญลูกา
31 ในวันนัน ้ ผู ้ทีอ ่ ยูบ ่ นดาดฟ้ าบ ้าน และสิง่ ของของเขาอยูใ่ น บ ้าน อย่าให ้เขาลงมาเอาของเหล่านัน ้ ไป และผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นทุง่ นา อย่าให ้เขากลับมาเหมือนกัน 32 จงนึกถึงภรรยาของล็อต 33 ผู ้ใดแสวงหาชีวต ิ ของตนไว ้ ผู ้นัน ้ จะเสียชีวต ิ นัน ้ และผู ้ใด สูญเสียชีวต ิ ของตน ผู ้นัน ้ จะรักษาชีวต ิ นัน ้ ไว ้ได ้ 34 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในคืนนัน ้ จะมีชายสองคนนอน อยูใ่ นเตียงเดียวกัน คนหนึง่ จะถูกรับไป และอีกคนหนึง่ จะถูก ทิง้ ไว ้ 35 สตรีสองคนจะกําลังโม่แป้ งด ้วยกัน คนหนึง่ จะถูกรับไป อีกคนหนึง่ จะถูกละไว ้ 36 คนสองคนจะอยูใ่ นทุง่ นา คนหนึง่ จะถูกรับไป และอีกคน หนึง่ จะถูกทิง้ ไว ้ 37 พวกเขาจึงตอบพระองค์วา่ “ทีไ่ หน พระเจ ้า” พระองค์จงึ ตรัสถามพวกเขาว่า “ ทีใ่ ดมีซากศพ นกอินทรีก็จะมารวมกัน ทีน ่ ั่น”
6 และพระเจ ้าตรัสว่า ถ ้าพวกท่านมีศรัทธาเท่าเมล็ดมัสตาร์ด พวกท่านก็สามารถพูดกับต ้นไซคามีนนีว้ า่ จงถอนออกโดย ่ ฟั งท่าน ราก แล ้วไปปลูกในทะเล และมันจะเชือ 7 แต่มใี ครในพวกท่านทีม ่ ค ี นรับใช ้ไถนาหรือเลีย ้ งสัตว์ เมือ ่ คนรับใช ้นัน ้ กลับจากทุง่ นาแล ้ว จะพูดกับเขาทันทีวา่ จงไป นั่งลงกินอาหารเสีย? 8 และจะไม่พด ู กับเขาว่า จงเตรียมอาหารให ้ฉั นรับประทาน และคาดเอวไว ้ และปรนนิบต ั ฉ ิ ั น จนกว่าฉั นจะกินและดืม ่ เสร็จ แล ้วภายหลังคุณจึงจะกินและดืม ่ ได ้หรือ? 9 เขาขอบคุณผู ้รับใช ้คนนัน ้ เพราะเขาทําตามคําสัง่ ของเขา หรือ? ฉั นไม่ทราบ 10 ฉะนัน ้ พวกท่านทัง้ หลาย เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้กระทําสิง่ ทัง้ ปวงทีไ่ ด ้รับคําสัง่ แล ้ว ก็จงกล่าวว่า เราเป็ นบ่าวทีไ่ ร ้ ประโยชน์ เราได ้กระทําสิง่ ทีเ่ ป็ นหน ้าทีข ่ องเราทีจ ่ ะกระทํา 11 ครัน ้ พระองค์เสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ก็เสด็จ ผ่านไปกลางแคว ้นสะมาเรียและแคว ้นกาลิล ี 12 เมือ ่ พระองค์เสด็จเข ้าไปในหมูบ ่ ้านแห่งหนึง่ มีคนเป็ นโรค เรือ ้ นสิบคนมาพบพระองค์ ยืนอยูแ ่ ต่ไกล 13 พวกเขาจึงเปล่งเสียงกล่าวว่า “พระเยซู พระอาจารย์ ขอ ทรงมีเมตตาพวกเราด ้วย” 14 เมือ ่ พระองค์เห็นพวกเขาแล ้ว พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงไปแสดงตัวแก่พวกปุโรหิต เถิด เมือ ่ พวกเขาไป พวกเขาก็ ได ้รับการชําระให ้สะอาด 15 เมือ ่ คนหนึง่ ในพวกเขาเห็นว่าตนหายจากโรคแล ้ว ก็ กลับมาและสรรเสริญพระเจ ้าด ้วยเสียงอันดัง 16 และกราบลงทีพ ่ ระบาทของพระองค์ ขอบพระคุณพระองค์ และเขาเป็ นชาวสะมาเรีย ิ คนหายจากโรคมิใช่หรือ แต่ 17พระเยซูจงึ ตรัสตอบว่า มีสบ เก ้าคนนัน ้ อยูท ่ ไี่ หน 18 ไม่พบผู ้ใดกลับมาถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า เว ้นเสียแต่ คนแปลกหน ้าผู ้นี้ ่ ของเจ ้า 19 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า จงลุกขึน ้ ไปเถิด ความเชือ ทําให ้เจ ้าหายโรคแล ้ว” ี ามพระองค์วา่ อาณาจักรของพระเจ ้า 20 และเมือ ่ พวกฟาริสถ จะมาถึงเมือ ่ ใด พระองค์ก็ทรงตอบพวกเขาว่า อาณาจักรของ พระเจ ้าจะไม่มาโดยให ้สังเกตได ้ 21 และเขาจะไม่พด ู ว่า 'ดูเถิด อยูท ่ น ี่ 'ี่ หรือ 'ดูเถิด อยูท ่ น ี่ ั่น' เพราะว่า ดูเถิด อาณาจักรของพระเจ ้าอยูภ ่ ายในพวกท่าน 22 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกสาวกของพระองค์วา่ “ จะมีวัน ั วันหนึง่ หนึง่ ทีพ ่ วกท่านปรารถนาจะเห็นวันของบุตรมนุษย์สก แต่จะไม่เห็น” 23 และเขาจะพูดกับท่านว่า ดูนส ี่ ิ หรือ ดูนั่นสิ อย่าติดตาม พวกเขา และอย่าติดตามพวกเขา ่ งไป 24 เพราะว่าฟ้ าแลบทีแ ่ ลบออกจากข ้างหนึง่ ใต ้ฟ้ า ก็สอ ถึงข ้างหนึง่ ใต ้ฟ้ าฉั นใด ในวันของพระองค์บต ุ รมนุษย์ก็จะเป็ น ฉั นนัน ้ 25 ก่อนอืน ่ พระองค์จะต ้องทรงทนทุกข์ทรมานหลายประการ และถูกคนรุน ่ นีป ้ ฏิเสธ 26 ในสมัยของโนอาห์เหตุการณ์ก็เป็ นเช่นไร ในสมัยของบุตร มนุษย์เหตุการณ์ก็จะเป็ นอย่างนัน ้ เช่นกัน 27พวกเขากินพวกเขาดืม ่ พวกเขาแต่งงานพวกเขาถูกยกให ้ เป็ นสามีภรรยาจนถึงวันหนึง่ ทีโ่ นอาห์เข ้าในเรือและนํ้ าท่วมก็ ้ ทุกคน เข ้ามาทําลายพวกเขาสิน 28 ในสมัยของโลทก็เหมือนกัน คือเขาได ้กิน พวกเขาดืม ่ ้ ขาย พวกเขาปลูก พวกเขาก่อสร ้าง พวกเขาซือ 29 แต่เมือ ่ ล็อตออกไปจากเมืองโซดอม ก็มไี ฟและกํามะถัน ้ ทุกคน ตกลงมาจากฟ้ ามาทําลายพวกเขาสิน 30 ในวันทีบ ่ ต ุ รมนุษย์จะทรงปรากฏก็จะเป็ นอย่างนี้
บทที่ 18 1 แล ้วพระองค์ตรัสเป็ นคําอุปมาแก่พวกเขาเพือ ่ ว่าคน ทัง้ หลายควรอธิษฐานอยูเ่ สมอและไม่ท ้อถอย 2 ตรัสว่า มีผู ้พิพากษาคนหนึง่ ในเมืองหนึง่ ซึง่ ไม่เกรงกลัว พระเจ ้า และไม่คํานึงถึงมนุษย์ 3 ในเมืองนัน ้ มีหญิงม่ายคนหนึง่ มาหาเขาแล ้วพูดว่า จงแก ้ แค ้นศัตรูของฉั นให ้ข ้าพเจ ้าเถิด 4 และเขาไม่ยอมทําชัว่ ขณะหนึง่ แต่ภายหลังเขาคิดในใจว่า แม ้ว่าฉั นไม่กลัวพระเจ ้าและไม่เห็นแก่หน ้ามนุษย์ก็ตาม 5 แต่เพราะหญิงม่ายคนนีท ้ ําให ้ข ้าพเจ ้าลําบากใจ ข ้าพเจ ้าก็ จะแก ้แค ้นเธอ เพือ ่ ว่าเธอจะสร ้างความรําคาญให ้แก่ข ้าพเจ ้า เพราะเธอมาบ่อย ๆ แล ้วนางจะมาทําให ้ข ้าพเจ ้าลําบากใจ 6 และพระเจ ้าตรัสว่า จงฟั งสิง่ ทีผ ่ ู ้พิพากษาผู ้ไม่ยต ุ ธิ รรมพูด 7 แล ้วพระเจ ้าจะไม่ทรงแก ้แค ้นให ้แก่ผู ้ทีพ ่ ระองค์เลือกไว ้ซึง่ ร ้องหาพระองค์ทงั ้ กลางวันและกลางคืน ถึงแม ้ว่าพระองค์จะ ทรงอดทนกับพวกเขาเป็ นเวลานานหรือ? 8 เราบอกท่านทัง้ หลายว่าพระองค์จะทรงแก ้แค ้นพวกเขา โดยเร็ว แต่เมือ ่ บุตรมนุษย์เสด็จมา พระองค์จะทรงพบศรัทธา บนแผ่นดินโลกหรือไม่? ่ มั่นในตนเองว่าตน 9 พระองค์ตรัสอุปมาเรือ ่ งนีแ ้ ก่บางคนทีเ่ ชือ ชอบธรรมและดูหมิน ่ คนอืน ่ ว่า 10 มีชายสองคนขึน ้ ไปในวิหารเพือ ่ อธิษฐาน คนหนึง่ เป็ นฟาริ สี และอีกคนหนึง่ เป็ นคนเก็บภาษี ี นนัน 11 ฟาริสค ้ ยืนอธิษฐานในใจว่า "ขอบพระคุณพระเจ ้าที่ ข ้าพระองค์มไิ ด ้เป็ นเหมือนคนอืน ่ ๆ ทีเ่ ป็ นคนฉ ้อโกง คนอ ยุตธิ รรม คนล่วงประเวณี และเหมือนคนเก็บภาษี คนนี"้ 12 ฉั นถือศีลอดสองครัง้ ในหนึง่ สัปดาห์ และถวายทศางค์จาก สิง่ ของทัง้ หมดทีฉ ่ ั นมี 13 ส่วนคนเก็บภาษี นัน ้ ยืนอยูห ่ า่ งออกไป ไม่ยอมแหงนหน ้า ขึน ้ ดูฟ้าเลย แต่ตบหน ้าอกของตนว่า “พระเจ ้าทรงโปรด เมตตาต่อข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นคนบาปด ้วยเถิด” 14 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า คนนีเ้ มือ ่ กลับถึงบ ้านของตนก็ ได ้รับการชอบธรรมมากกว่าอีกคนหนึง่ เพราะว่าทุกคนทีย ่ ก ตัวขึน ้ จะถูกทําให ้ตํา่ ลง และทุกคนทีถ ่ อ ่ มตัวลงจะได ้รับการ ยกให ้สูงขึน ้ ั ผัส 15 พวกเขานํ าเด็กเล็กๆ มาหาพระองค์เพือ ่ ให ้พระองค์สม แต่เมือ ่ เหล่าสาวกเห็นเข ้า พวกเขาก็ดวุ า่ 16 แต่พระเยซูทรงเรียกพวกเขาเข ้ามาแล ้วตรัสว่า จงยอมให ้ เด็กเล็กๆ มาหาเรา อย่าห ้ามพวกเขาเลย เพราะว่าอาณาจักร ของพระเจ ้าเป็ นของคนเช่นเด็กเหล่านัน ้
57
พระวรสารนั กบุญลูกา
บทที่ 19
17 เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ผู ้ใดไม่รับอาณาจักร ของพระเจ ้าเหมือนเด็กเล็ก ผู ้นัน ้ จะเข ้าในอาณาจักรนัน ้ ไม่ได ้ เลย 18 และมีผู ้ปกครองคนหนึง่ ถามพระองค์วา่ “อาจารย์ทด ี่ ี ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอะไรจึงจะได ้ชีวต ิ นิรันดร์” 19 พระเยซูจงึ ตรัสแก่เขาว่า “ เหตุใดเจ ้าจึงเรียกเราว่าดี ไม่ม ี ใครดีเลยนอกจากคนเดียว คือ พระเจ ้า” 20 ท่านทัง้ หลายรู ้จักบัญญัตแ ิ ล ้ว คือ อย่าล่วงประเวณี อย่า ฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็ นพยานเท็จ จงให ้เกียรติบด ิ า มารดาของเจ ้า 21 และท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้รักษาสิง่ เหล่านีไ้ ว ้ตัง้ แต่ เยาว์วัย 22เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินสิง่ เหล่านีจ ้ งึ ตรัสแก่เขาว่า " แต่ทา่ น ยังขาดอยูส ่ งิ่ หนึง่ จงขายทุกสิง่ ทีม ่ ี แจกจ่ายให ้คนยากจน แล ้วท่านจะมีสมบัตอ ิ ยูใ่ นสวรรค์ แล ้วจงตามเรามา" 23เมือ ่ พระองค์ได ้ยินดังนีก ้ ็เป็ นทุกข์นัก เพราะเขาเป็ นคนมั่งมี มาก 24เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นว่าเขาเป็ นทุกข์นัก พระองค์จงึ ตรัสว่า " คนมั่งมีจะเข ้าในแผ่นดินของพระเจ ้าได ้ยากจริงหนอ" 25 เพราะว่าการทีอ ่ ฐ ู จะลอดรูเข็มยังง่ายกว่าทีค ่ นรวยจะเข ้า ในอาณาจักรของพระเจ ้า 26 และคนทัง้ หลายทีไ่ ด ้ยินก็พด ู ว่า ถ ้าอย่างนัน ้ ใครจะรอดได ้? ่ 27 และพระองค์ตรัสว่า สิงทีม ่ นุษย์ทําไม่ได ้ เป็ นสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้า ทําได ้ 28 แล ้วเปโตรกล่าวว่า ดูเถิด พวกข ้าพเจ ้าได ้ละทิง้ ทุกสิง่ แล ้ว ติดตามพระองค์ไป 29 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า ไม่มผ ี ู ้ใดทีล ่ ะทิง้ บ ้านเรือน หรือบิดามารดา หรือ พีน ่ ้อง หรือภรรยา หรือบุตร เพราะเห็นแก่แผ่นดินของพระเจ ้า 30 ใครจะได ้รับมากหลายเท่าในปั จจุบน ั นี้ และในชีวต ิ นิรันดร์ ในโลกหน ้า 31 แล ้วพระเยซูทรงนํ าสาวกสิบสองคนมาหาพระองค์แล ้ว ตรัสว่า “ ดูเถิด เราจะขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และทุกสิง่ ที่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะเขียนไว ้เกีย ่ วกับบุตรมนุษย์จะสําเร็จ” 32 เพราะว่าเขาจะถูกมอบให ้แก่พวกต่างชาติ และจะถูกเยาะ เย ้ย ถูกปฏิบต ั อ ิ ย่างเหยียดหยาม และถูกถ่มนํ้ าลายใส่ 33 และพวกเขาจะเฆีย ่ นตีเขา และประหารชีวต ิ เขาเสีย แล ้ว วันทีส ่ ามเขาจะฟื้ นขึน ้ มาใหม่ 34 และพวกเขาไม่เข ้าใจสิง่ เหล่านีเ้ ลย และคํากล่าวนีก ้ ็ถก ู ซ่อนจากพวกเขา และพวกเขาก็ไม่รู ้ถึงสิง่ ทีพ ่ ด ู ออกมา 35 ครัน ้ พระองค์เสด็จมาใกล ้เมืองเยรีโค มีคนตาบอดคนหนึง่ นั่งขอทานอยูร่ ม ิ ทาง 36 เมือ ่ ทรงได ้ยินเสียงคนจํานวนมากเดินผ่านไป จึงทรงถาม ว่าหมายความว่าอย่างไร 37 พวกเขาจึงบอกเขาว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธกําลังเสด็จ ผ่านมา 38 แล ้วเขาร ้องว่า “พระเยซู บุตรดาวิด ขอทรงเมตตาข ้า พระองค์เถิด” 39 ฝ่ ายคนทีเ่ ดินไปข ้างหน ้าก็ตําหนิเขาให ้เงียบไว ้ แต่เขา กลับร ้องตะโกนมากขึน ้ ว่า “บุตรดาวิด ขอทรงมีเมตตาฉั นเถิด” 40 พระเยซูทรงยืนและสัง่ ให ้พาชายคนนัน ้ มาหาพระองค์ เมือ ่ ชายคนนัน ้ มาใกล ้ พระองค์จงึ ตรัสถามเขาว่า 41 พระองค์ตรัสว่า “ ท่านอยากให ้เราทําอะไรให ้ท่าน” เขา ทูลว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า ขอให ้ข ้าพเจ ้ามองเห็นได ้” ่ ของ 42 พระเยซูจงึ ตรัสแก่เขาว่า จงมองเห็นเถิด ความเชือ เจ ้าได ้ช่วยเจ ้าให ้รอด 43 ทันใดนัน ้ เขาก็มองเห็นได ้ และติดตามพระองค์ไปพร ้อม กับสรรเสริญพระเจ ้า และเมือ ่ ประชาชนทัง้ ปวงเห็นแล ้ว พวก เขาก็สรรเสริญพระเจ ้า
1 แล ้วพระเยซูจงึ เสด็จเข ้าและผ่านไปทางเมืองเยรีโค ่ ซาเคียส เป็ นหัวหน ้าคนเก็บภาษี 2 ดูเถิด มีชายคนหนึง่ ชือ และเป็ นคนมั่งมี 3 และเขาพยายามทีจ ่ ะเห็นพระเยซูวา่ พระองค์เป็ นใคร แต่ไม่ สามารถทําได ้เพราะคนทั่วไป เพราะเขาเป็ นคนตัวเล็ก 4 แล ้วเขาจึงวิง่ ไปข ้างหน ้าและปี นขึน ้ ต ้นมะเดือ ่ เพือ ่ จะดู พระองค์ เพราะว่าพระองค์จะเสด็จไปทางนัน ้ 5 เมือ ่ พระเยซูเสด็จมาถึงทีน ่ ั่น พระองค์ทรงแหงนพระพักตร์ เห็นเขาแล ้วจึงตรัสแก่เขาว่า “ ศักเคียส จงรีบลงมาเถิด เพราะว่าวันนีข ้ ้าพเจ ้าจะต ้องพักอยูใ่ นบ ้านของท่าน” 6 เขาจึงรีบลงมาต ้อนรับพระองค์ด ้วยความยินดี 7 เมือ ่ พวกเขาเห็นดังนัน ้ พวกเขาทัง้ หมดก็บน ่ กันว่า "เขาไป พักอยูก ่ บ ั คนบาปคนหนึง่ " 8 ฝ่ ายซาเคียสยืนขึน ้ และทูลพระเจ ้าว่า “ดูเถิด พระเจ ้าข ้า ข ้า พระองค์จะแบ่งทรัพย์สมบัตค ิ รึง่ หนึง่ ให ้คนยากจน และถ ้าข ้า ่ พระองค์ได ้เอาสิงใดไปจากใครโดยใส่ร ้าย ข ้าพระองค์จะคืน ให ้สีเ่ ท่า” 9 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า วันนีค ้ วามรอดมาถึงบ ้านนีแ ้ ล ้ว เพราะเขาก็เป็ นบุตรของอับราฮัมด ้วย 10 เพราะว่าบุตรมนุษย์ได ้มาเพือ ่ จะแสวงหาและช่วยผู ้ที่ หายไปให ้รอด 11 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ พระองค์ก็ตรัสเพิม ่ เติมด ้วย เรือ ่ งเป็ นอุปมา เพราะพระองค์เสด็จมาใกล ้กรุงเยรูซาเล็มแล ้ว และเพราะพวกเขาคิดว่าอาณาจักรของพระเจ ้าจะปรากฏขึน ้ ทันที 12 พระองค์จงึ ตรัสว่า มีขน ุ นางคนหนึง่ เดินทางไปเมืองไกล เพือ ่ รับอาณาจักรสําหรับตนเอง แล ้วจะกลับมา 13 ท่านจึงเรียกคนใช ้ของท่านสิบคน แล ้วมอบเงินสิบปอนด์ ให ้แก่พวกเขา และสัง่ ว่า จงยึดครองไว ้จนกว่าเราจะกลับมา 14 แต่ชาวเมืองของเขาเกลียดชังเขา จึงส่งข่าวไปหาเขา โดยกล่าวว่า พวกเราไม่ต ้องการให ้คนนีค ้ รองอํานาจเหนือ พวกเรา 15 ครัน ้ พระองค์เสด็จกลับมาและรับราชอาณาจักรแล ้ว พระองค์จงึ ทรงสัง่ ให ้เรียกคนใช ้ทีพ ่ ระองค์ได ้มอบเงินให ้มา หาพระองค์ เพือ ่ จะได ้ทราบว่าแต่ละคนได ้กําไรเท่าไรจาก การค ้าขาย 16 ฝ่ ายคนแรกมาพูดว่า พระองค์เจ ้าข ้า เงินหนึง่ ปอนด์ของ พระองค์ได ้กําไรสิบปอนด์ 17 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า “เจ ้าเป็ นผู ้รับใช ้ทีด ่ ี เพราะเจ ้า ่ สัตย์ในสิง่ เล็กน ้อย เจ ้าจึงมีอํานาจครอบครองสิบเมือง” ซือ 18 คนทีส ่ องมาบอกว่า ท่านเจ ้าข ้า เงินหนึง่ ปอนด์ของท่าน ได ้กําไรห ้าปอนด์ 19 พระองค์ตรัสกับเขาเหมือนกันว่า เจ ้าจงเป็ นผู ้ปกครองห ้า เมืองด ้วย 20 อีกคนหนึง่ มาพูดว่า “ท่านเจ ้าข ้า นีค ่ อ ื เงินหนึง่ ปอนด์ของ ท่าน ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้เก็บไว ้ในผ ้าเช็ดปาก” 21 เพราะว่าข ้าพเจ ้ากลัวท่าน ด ้วยว่าท่านเป็ นคนเคร่งครัด ท่านเก็บสิง่ ทีท ่ า่ นไม่ได ้ลงแรงไว ้ และเกีย ่ วสิง่ ทีท ่ า่ นไม่ได ้ หว่าน 22 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า “เราจะพิพากษาเจ ้าจากปาก ของเจ ้าเอง เจ ้าผู ้รับใช ้ทีช ่ วั่ ร ้าย เจ ้ารู ้ดีวา่ เราเป็ นคนเคร่งครัด เอาสิง่ ทีเ่ ราไม่ได ้วางไว ้ และเก็บเกีย ่ วสิง่ ทีเ่ ราไม่ได ้หว่าน 23 แล ้วเหตุใดท่านจึงไม่นําเงินของเราไปฝากธนาคาร เพือ ่ ว่าเมือ ่ เรากลับมา เราจะได ้เรียกร ้องเงินของเราเองพร ้อม ดอกเบีย ้ ? 24 และท่านตรัสแก่ผู ้ทีย ่ น ื อยูน ่ ัน ้ ว่า จงเอาหนึง่ ปอนด์จากเขา ิ ปอนด์ ไปให ้ผู ้ทีม ่ ส ี บ
58
พระวรสารนั กบุญลูกา
ิ ปอนด์) 25 (พวกเขากล่าวแก่ทา่ นว่า ท่านมีสบ 26 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ทุกคนทีม ่ อ ี ยูแ ่ ล ้ว จะ ได ้รับเพิม ่ เติมให ้ด ้วย และคนทีไ่ ม่ม ี แม ้สิง่ ทีเ่ ขามีอยูแ ่ ล ้ว จะ ถูกพรากไปจากเขา 27 แต่พวกศัตรูของข ้าพเจ ้าทีไ่ ม่ต ้องการให ้ข ้าพเจ ้า ครอบครองเหนือพวกเขา พวกเขาก็พาพวกเขามาทีน ่ แ ี่ ละฆ่า พวกเขาต่อหน ้าข ้าพเจ ้า 28 เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์เสด็จล่วงหน ้าขึน ้ ไป กรุงเยรูซาเล็ม 29 ครัน ้ พระองค์เสด็จมาใกล ้เมืองเบธฟาเกและเบธานี บน ภูเขาทีเ่ รียกว่าภูเขามะกอกเทศ พระองค์ทรงใช ้สาวกสองคน ไป 30 ตรัสว่า “ จงไปยังหมูบ ่ ้านทีอ ่ ยูต ่ รงข ้ามกับท่าน เมือ ่ เข ้าไป แล ้วจะพบลูกลาตัวหนึง่ ผูกอยูแ ่ ละยังไม่มผ ี ู ้ใดขึน ้ ขีเ่ ลย จงแก ้ และจูงมันมาทีน ่ ั่น” 31 และถ ้ามีผู ้ใดถามท่านว่า เหตุใดท่านจึงปล่อยเขาไป จง ตอบเขาไปว่า เพราะพระเจ ้าทรงต ้องการเขา 32 และคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู ส่งไปก็ไปและพบเหมือนทีพ ่ ระองค์ ตรัสไว ้กับพวกเขา 33 เมือ ่ พวกเขาจะปล่อยลูกลา เจ ้าของลูกลาก็ถามพวกเขาว่า "ทําไมพวกท่านจึงปล่อยลูกลา?" 34พวกเขากล่าวว่า พระเจ ้าทรงต ้องการเขา ้ ของตนปูลง 35 แล ้วพวกเขานํ าลามาหาพระเยซู แล ้วเอาเสือ บนลา และให ้พระเยซูประทับบนลานัน ้ ้ ผ ้าของตนปูตาม 36 เมือ ่ พระองค์เสด็จไป พวกเขาก็เอาเสือ ทาง 37 ครัน ้ พระองค์มาใกล ้จะถึงทีล ่ งจากภูเขามะกอกแล ้ว ้ ก็มค ่ ชมยินดีและสรรเสริญพระเจ ้า บรรดาสาวกทัง้ สิน ี วามชืน ด ้วยเสียงดังเนือ ่ งด ้วยงานมหัศจรรย์ทงั ้ หมดทีพ ่ วกเขาได ้เห็น 38 กล่าวว่า จงถวายพระพรแด่พระมหากษั ตริยผ ์ ู ้เสด็จมาใน ั ติสข พระนามของพระเจ ้า จงมีสน ุ ในสวรรค์ และจงมีพระสิร ิ รุง่ โรจน์ในทีส ่ งู สุด ี างคนในหมูฝ 39 ฟาริสบ ่ งู ชนจึงพูดกับพระองค์วา่ “อาจารย์ จงตักเตือนเหล่าสาวกของท่าน” 40 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ เราบอกพวกท่านทัง้ หลาย ว่า ถ ้าคนเหล่านีน ้ งิ่ เงียบ ก ้อนหินทัง้ หลายก็จะร ้องตะโกน ทันที” 41 เมือ ่ พระองค์เสด็จมาใกล ้ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเมือง แล ้วทรงร ้องไห ้ 42 โดยตรัสว่า " ถ ้าท่านรู ้จักสิง่ เหล่านีใ้ นสมัยนี้ แม ้แต่ตวั ท่าน เองก็รู ้อยูแ ่ ล ้วว่าสิง่ ใดเป็ นสิง่ ทีท ่ ําให ้ท่านสงบสุข แต่บด ั นีส ้ งิ่ เหล่านัน ้ ถูกซ่อนไว ้จากตาของท่านแล ้ว" ั รูของคุณจะขุดสนามเพลาะล ้อม 43 เพราะจะมีวันหนึง่ ทีศ ่ ต คุณไว ้ และล ้อมคุณไว ้ทุกด ้าน 44 และจะทรงทําให ้เจ ้าราบเรียบไปกับพืน ้ ดิน และลูกๆ ของ ิ า เจ ้าก็อยูใ่ นเจ ้าด ้วย และเขาทัง้ หลายจะไม่ปล่อยให ้มีศล ซ ้อนกันอยูใ่ นเจ ้าเลย เพราะเจ ้าไม่รู ้เวลาแห่งการเสด็จเยือน ของเจ ้า 45 แล ้วพระองค์เสด็จเข ้าไปในพระวิหาร แล ้วทรงเริม ่ ขับไล่ ้ ในพระวิหารออกไป บรรดาผู ้ขายและผู ้ซือ 46 ตรัสแก่เขาว่า มีคําเขียนไว ้ว่า ‘บ ้านของฉั นเป็ นบ ้านแห่ง การอธิษฐาน แต่เจ ้าทัง้ หลายมาทําให ้เป็ นถํ้าของโจร’ 47 และพระองค์ทรงสัง่ สอนในวิหารทุกวัน แต่พวกหัวหน ้า ปุโรหิต พวกธรรมาจารย์ และพวกหัวหน ้าของประชาชน พยายามจะทําลายพระองค์ 48 และไม่พบสิง่ ทีจ ่ ะกระทําได ้ เพราะว่าประชาชนทุกคน สนใจฟั งพระองค์มาก
บทที่ 20 1 วันหนึง่ เมือ ่ พระองค์ทรงสัง่ สอนประชาชนอยูใ่ นวิหารและ ประกาศข่าวประเสริฐ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมา จารย์กบ ั ผู ้เฒ่าก็เข ้ามาหาพระองค์ ิ ธิใดจึงได ้ 2 และตรัสแก่พระองค์วา่ “จงบอกเราว่า ท่านมีสท สิง่ เหล่านี?้ หรือใครเป็ นผู ้ให ้สิทธิอํานาจนีแ ้ ก่ทา่ น?” 3 แล ้วท่านตอบเขาว่า เราจะถามท่านเรือ ่ งหนึง่ เหมือนกัน จง ตอบเราเถิด 4 บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์? 5 พวกเขาจึงถกเถียงกันเองว่า ถ ้าเราจะตอบว่า จากสวรรค์ ่ พระองค์? พระองค์ก็จะตรัสว่า แล ้วทําไมพวกท่านจึงไม่เชือ 6 แต่ถ ้าเราตอบว่า มาจากมนุษย์ คนทัง้ หลายก็จะเอาหิน ่ ว่ายอห์นเป็ นศาสดาพยากรณ์ ขว ้างเรา เพราะพวกเขาเชือ 7พวกเขาตอบว่าพวกเขาไม่รู ้ว่ามาจากไหน 8 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " เราก็อย่าบอกพวกท่าน เหมือนกันว่าเรากระทําการเหล่านีโ้ ดยอาศัยสิทธิอํานาจใด" 9 แล ้วพระองค์เริม ่ ตรัสอุปมาเรือ ่ งนีแ ้ ก่ประชาชนว่า มีคนหนึง่ ปลูกสวนองุน ่ แล ้วปล่อยให ้เช่าแก่ชาวสวน แล ้วก็เดินทางไป ต่างประเทศเป็ นเวลานาน 10 เมือ ่ ถึงฤดูนัน ้ เขาจึงส่งคนใช ้คนหนึง่ ไปหาคนเช่าสวนองุน ่ เพือ ่ ให ้เขาแบ่งผลองุน ่ ให ้ แต่คนเช่าสวนนัน ้ กลับเฆีย ่ นตีเขา แล ้วไล่กลับไปมือเปล่า 11 แล ้วเจ ้าของบ ้านอีกคนหนึง่ ก็สง่ คนรับใช ้อีกคนไป และคน เหล่านัน ้ ก็เฆีย ่ นตีเขา และทําให ้อับอาย แล ้วไล่เขากลับไป มือเปล่า 12 แล ้วท่านส่งคนทีส ่ ามไปอีกครัง้ คนเหล่านัน ้ ก็ทําร ้ายเขา แล ้วขับไล่เขาออกไป 13 เจ ้าของไร่องุน ่ จึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอย่างไรดี ข ้าพเจ ้าจะส่งลูกชายสุดทีร่ ักของข ้าพเจ ้าไป เผือ ่ ว่าพวกเขา จะเคารพเขาเมือ ่ เห็นเขา” 14 แต่เมือ ่ คนเช่าสวนเห็นชายคนนัน ้ ก็ปรึกษากันว่า “คนนี้ แหละเป็ นทายาท มาเถิด เราจะฆ่าเขาเสีย เพือ ่ มรดกจะได ้ ตกเป็ นของเรา” 15 พวกเขาก็ไล่เขาออกจากสวนองุน ่ แล ้วฆ่าเขาเสีย เจ ้าของ สวนองุน ่ จะทําอย่างไรกับเขา? 16 เขาจะมาทําลายคนดูแลสวนเหล่านีเ้ สีย แล ้วมอบสวนองุน ่ ให ้คนอืน ่ เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็พด ู ว่า “ขอพระ เจ ้าอย่าทรงทําเช่นนัน ้ เลย” 17 และพระเยซูทอดพระเนตรดูพวกเขาแล ้วตรัสว่า “ ถ ้า เช่นนัน ้ ข ้อทีเ่ ขียนไว ้ว่า ‘ศิลาทีบ ่ รรดาผู ้ก่อสร ้างทิง้ ไว ้ กลับ กลายเป็ นศิลามุมเอก’ นัน ้ หมายความถึงอะไร? 18 ผู ้ใดล ้มลงบนศิลานัน ้ ผู ้นัน ้ จะต ้องแตกหักไป แต่ผู ้ใดที่ ศิลานัน ้ ตกทับ ผู ้นัน ้ จะถูกบดขยีจ ้ นแหลกละเอียด 19 ในเวลานัน ้ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ก็ พยายามจะวางมือบนพระองค์ และพวกเขากลัวประชาชน เพราะพวกเขารู ้ว่าพระองค์ทรงพูดเป็ นอุปมาเรือ ่ งนีต ้ อ ่ พวก เขา 20 พวกเขาเฝ้ าดูเขา และส่งสายลับออกไป ซึง่ แสร ้งทําเป็ นผู ้ ชอบธรรม เพือ ่ จะจับคําพูดของเขา เพือ ่ จะมอบเขาไว ้ในมือ ของผู ้มีอํานาจและสิทธิอํานาจของผู ้ปกครอง 21พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “อาจารย์ พวกเราทราบอยูว่ า่ ท่านพูดและสัง่ สอนถูกต ้อง มิได ้ยอมรับผู ้ใดเป็ นผู ้แทน แต่สงั่ สอนทางของพระเจ ้าอย่างแท ้จริง” ี าร์นัน 22 การทีเ่ ราส่งเครือ ่ งบรรณาการให ้แก่ซซ ้ เป็ นสิง่ ที่ ถูกต ้องหรือไม่? 23 แต่พระองค์ทรงทราบความฉลาดของพวกเขา จึงตรัสแก่ พวกเขาว่า “ ทําไมพวกท่านจึงทดลองเรา?”
59
พระวรสารนั กบุญลูกา
24 จงแสดงเหรียญเพนนีหนึง่ ให ้ฉั นดู รูปและคําอธิบายเป็ น ของใคร พวกเขาตอบว่า เป็ นของซีซาร์ 25 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขา ว่า จงถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของซี ี าร์ และถวายสิง่ ทีเ่ ป็ นของพระเจ ้าแด่พระเจ ้า ซาร์แก่ซซ 26 และพวกเขาไม่สามารถยอมรับคําพูดของพระองค์ตอ ่ หน ้า ประชาชนได ้ ดังนัน ้ พวกเขาจึงประหลาดใจในคําตอบของ พระองค์ และนิง่ เงียบไป ี างคนซึง่ ไม่เชือ ่ เรือ 27 แล ้วพวกสะดูสบ ่ งการเป็ นขึน ้ จากตาย มาหาพระองค์ พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ 28 พระองค์ตรัสว่า “อาจารย์ โมเสสได ้เขียนถึงพวกเราว่า ถ ้า พีช ่ ายผู ้ใดตายและมีภรรยา แต่ไม่มบ ี ต ุ ร ก็ให ้พีช ่ ายรับภรรยา ้ นัน ้ ไว ้ เพือ ่ สืบเชือสายของพีช ่ ายเขา” 29 เพราะฉะนัน ้ จึงมีพน ี่ ้องเจ็ดคน คนแรกมีภรรยาแล ้วก็ตาย โดยไม่มบ ี ต ุ ร 30 พีช ่ ายคนทีส ่ องรับนางเป็ นภรรยา แล ้วเขาก็ตายโดยไม่ม ี บุตร 31 ทีส ่ ามก็รับนางไป และทัง้ เจ็ดคนก็ทําเหมือนกัน แต่ไม่ม ี บุตร แล ้วก็ตายไป 32 ในทีส ่ ด ุ หญิงคนนัน ้ ก็ตายด ้วย 33 เพราะฉะนัน ้ ในวันฟื้ นคืนพระชนม์ นางจะเป็ นภรรยาของ ใคร เพราะว่าเจ็ดคนนัน ้ ได ้มีนางเป็ นภรรยาแล ้ว 34พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า บุตรหลานของโลกนีแ ้ ต่งงาน และถูกยกให ้เป็ นสามีภรรยากัน 35 ส่วนคนเหล่านัน ้ ทีส ่ มควรได ้รับโลกนัน ้ และการคืนชีพจาก ความตายนัน ้ ไม่แต่งงาน และไม่ถก ู ยกให ้เป็ นสามีภรรยากัน 36 พวกเขาจะไม่ตายอีกต่อไป เพราะพวกเขาเท่ากับทูต สวรรค์ และเป็ นบุตรของพระเจ ้า คือเป็ นบุตรแห่งการกลับคืน ชีพ 37 บัดนีค ้ นตายทัง้ หลายกลับคืนชีพแล ้ว แม ้โมเสสก็ได ้แสดง ไว ้ทีพ ่ ม ุ่ ไม ้ โดยเรียกพระเจ ้าว่าพระเจ ้าของอับราฮัม พระ เจ ้าของอิสอัค และพระเจ ้าของยาโคบ 38 เพราะว่าพระองค์มใิ ช่เป็ นพระเจ ้าของคนตาย แต่เป็ นพระ เจ ้าของคนเป็ น เพราะว่าทุกคนมีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ พระองค์ 39 ครัง้ นัน ้ พวกธรรมาจารย์บางคนจึงตอบว่า “อาจารย์ ท่าน พูดถูกจริงๆ” 40 แล ้วพวกเขาไม่กล ้าทีจ ่ ะถามพระองค์อก ี เลย 41 พระองค์จงึ ตรัสถามพวกเขาว่า “ พวกเขาพูดได ้อย่างไรว่า พระคริสต์เป็ นบุตรของดาวิด” 42 และดาวิดเองก็กล่าวไว ้ในหนังสือสดุดวี า่ พระเจ ้าตรัสแก่ พระเจ ้าของฉั นว่า จงประทับทางขวามือของฉั น 43 จนกว่าเราจะทําให ้ศัตรูของท่านเป็ นบัลลังก์รองพระบาท ของท่าน 44 ดาวิดจึงเรียกพระองค์วา่ พระเจ ้า แล ้วพระองค์จะเป็ นบุตร ของดาวิดได ้อย่างไร? 45 จากนัน ้ พระองค์ตรัสแก่บรรดาสาวกของพระองค์ตอ ่ หน ้า คนทัง้ หลายว่า 46 จงระวังพวกธรรมาจารย์ผู ้ชอบเดินในชุดยาว และชอบให ้ คนทักทายในตลาด และชอบทีน ่ ั่งอันสูงส่งในธรรมศาลา ้ สูงในงานเลีย และทีน ่ ั่งชัน ้ ง 47 ซึง่ กินทําลายบ ้านของหญิงม่าย และอธิษฐานยืดยาวเพือ ่ แสดงให ้เห็น แต่ผู ้นัน ้ จะต ้องได ้รับการลงโทษอย่างหนัก ยิง่ ขึน ้
3 และพระองค์ตรัสว่า เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า หญิงม่ายยากจนคนนีไ้ ด ้ใส่เงินลงไปมากกว่าคนอืน ่ ทุกคน 4 เพราะว่าคนเหล่านีท ้ ก ุ คนได ้นํ าเงินเหลือใช ้ของตนมาถวาย แด่พระเจ ้า แต่ผู ้หญิงคนนีข ้ ด ั สนและนํ าเงินทีม ่ ส ี ําหรับเลีย ้ ง ชีพของตนมาถวายทัง้ หมด 5 ขณะทีบ ่ างคนพูดถึงวิหารว่าตกแต่งด ้วยหินสวยงามและ เครือ ่ งบูชา พระองค์ก็ตรัสว่า ิ า 6 สําหรับสิง่ เหล่านีท ้ ท ี่ า่ นทัง้ หลายเห็นนัน ้ จะมีวันหนึง่ ทีศ ่ ล ทีซ ่ ้อนทับกันจะไม่มวี ันถูกทิง้ ลงมา 7 พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “อาจารย์ แต่เมือ ่ ใดเหตุการณ์ เหล่านีจ ้ ะเกิดขึน ้ เมือ ่ ใด และจะมีหมายสําคัญอะไรว่า เหตุการณ์เหล่านีจ ้ ะบังเกิดขึน ้ ” 8 และท่านกล่าวว่า จงระวังอย่าให ้ใครหลอกลวงท่านได ้ เพราะว่าจะมีคนจํานวนมากมาในนามของเราและกล่าวว่า เรา เป็ นพระคริสต์ และถึงเวลาแล ้วทีพ ่ วกท่านจะติดตามพวกเขา ไป อย่าไปติดตามพวกเขาเลย 9 แต่เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ยินเรือ ่ งสงครามและความวุน ่ วาย ่ อย่าตกใจกลัว เพราะว่าสิงเหล่านีต ้ ้องเกิดขึน ้ เสียก่อน แต่ยัง ไม่รู ้ว่าจะจบลงเมือ ่ ใด 10 แล ้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า ประชาชาติจะลุกขึน ้ ต่อสู ้กับ ประชาชาติ และอาณาจักรจะลุกขึน ้ ต่อสู ้กับอาณาจักร 11 และจะเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ในทีต ่ า่ งๆ และจะเกิดความอด อยากและโรคระบาด ทัง้ จะมีภาพทีน ่ ่ากลัวและหมายสําคัญ ใหญ่ๆ จากสวรรค์ 12 แต่กอ ่ นหน ้านัน ้ พวกเขาจะวางมือบนตัวคุณ และข่มเหง คุณ มอบคุณไว ้ในธรรมศาลาและในคุก และนํ าคุณไปอยูต ่ อ ่ ่ ของเรา หน ้ากษั ตริยแ ์ ละผู ้ปกครองเพราะชือ 13 และมันจะกลายมาเป็ นพยานหลักฐานแก่คณ ุ 14 เพราะฉะนัน ้ จงตัง้ ใจไว ้ในใจของท่านทัง้ หลายว่า อย่าได ้ คิดตรึกตรองก่อนว่าท่านจะตอบอย่างไร 15 เพราะว่าเราจะประทานวาจาและปั ญญาให ้แก่ทา่ น ซึง่ ศัตรู ของท่านทัง้ หลายจะไม่สามารถโต ้แย ้งหรือต ้านทานได ้ 16 และพวกท่านจะต ้องถูกทรยศโดยบิดามารดา พีน ่ ้อง ญาติ มิตร และมิตรสหาย และบางคนในพวกท่านจะถูกประหาร ชีวต ิ 17 และท่านทัง้ หลายจะถูกคนทัง้ ปวงเกลียดชังเพราะพระ นามของเรา ้ ไป 18 แต่ผมบนศีรษะของท่านสักเส ้นเดียวก็จะไม่สญ ู สิน 19 ด ้วยความเพียรอดทน จิตวิญญาณของท่านจงดํารงอยู่ 20 และเมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นกองทัพมาล ้อมรอบกรุง เยรูซาเล็ม จงรู ้ว่าความรกร ้างของกรุงนัน ้ ใกล ้เข ้ามาแล ้ว 21 เวลานัน ้ ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นยูเดียจงหนีไปยังภูเขา ผู ้ทีอ ่ ยู่ ระหว่างกลางแคว ้นยูเดียจงออกไป ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นประเทศต่างๆ อย่าให ้เข ้ามาในประเทศนัน ้ 22 เพราะเวลานีจ ้ ะเป็ นวันแห่งการแก ้แค ้น เพือ ่ ว่าทุกสิง่ ที่ เขียนไว ้จะสําเร็จเป็ นจริง 23 แต่ในวันเหล่านัน ้ วิบต ั แ ิ ก่หญิงทีม ่ ค ี รรภ์และผู ้ทีใ่ ห ้นมลูก เพราะว่าจะมีความทุกข์ยากใหญ่หลวงในแผ่นดิน และจะมี พระพิโรธแก่ชนชาติเหล่านี้ 24 และพวกเขาจะล ้มลงด ้วยคมดาบ และจะถูกนํ าไปเป็ น เชลยไปทั่วทุกประเทศ และกรุงเยรูซาเล็มจะถูกเหยียบยํา่ โดยชาวต่างชาติ จนกว่าเวลากําหนดสําหรับคนต่างชาติจะ สําเร็จ 25 และจะมีหมายสําคัญในดวงอาทิตย์ และในดวงจันทร์ และในดวงดาว และจะมีความทุกข์ร ้อนของประชาชาติตา่ งๆ บนโลกด ้วยความฉงนสนเท่ห ์ ทะเลและคลืน ่ คําราม 26 ใจมนุษย์จะหวาดกลัวและกังวลถึงเหตุการณ์ทจ ี่ ะเกิดขึน ้ บนแผ่นดินโลก เพราะว่าพลังอํานาจแห่งสวรรค์จะ ่ สะเทือน สัน
บทที่ 21 1 แล ้วพระองค์ทอดพระเนตรเห็นคนมั่งมีนําเงินบริจาคของ ตนใส่ในตู ้พระคลัง 2 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึง่ เอา เหรียญสองเหรียญโปรยลงดิน
60
พระวรสารนั กบุญลูกา
27 เมือ ่ นัน ้ พวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์เสด็จมาในเมฆด ้วยฤทธิ์ เดชและพระสิรริ งุ่ โรจน์เป็ นอันมาก 28 เมือ ่ สิง่ เหล่านีเ้ ริม ่ เกิดขึน ้ จงมองขึน ้ และผงกศีรษะขึน ้ เพราะการไถ่ของคุณใกล ้เข ้ามาแล ้ว 29 พระองค์ตรัสเป็ นคําอุปมาแก่เขาว่า " จงดูต ้นมะเดือ ่ และ ต ้นไม ้ทุกต ้น" 30 เมือ ่ มันงอกออกมาตอนนี้ ท่านทัง้ หลายก็เห็นและรู ้ด ้วย ตนเองว่าฤดูร ้อนใกล ้จะมาถึงแล ้ว 31 ฉะนัน ้ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นเหตุการณ์เหล่านัน ้ เกิดขึน ้ ก็ จงรู ้ว่าอาณาจักรของพระเจ ้าใกล ้จะมาถึงแล ้ว 32 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ชัว่ อายุคนนีจ ้ ะไม่ลว่ งไป ่ จนกว่าทุกสิงจะสําเร็จ ้ ไป แต่ถ ้อยคําของเราจะไม่สญ ้ ไป 33 ฟ้ าและดินจะสูญสิน ู สิน 34 ท่านทัง้ หลายจงระวังตัวเองไว ้ อย่าให ้จิตใจหมกมุน ่ อยูก ่ บ ั การกินดืม ่ มากเกินไป และการคิดวิตกกังวลกับเรือ ่ งของชีวต ิ นีจ ้ นเกินควร แล ้ววันนัน ้ จะมาถึงท่านโดยไม่รู ้ตัว 35 เพราะว่ามันจะมาเหมือนบ่วงดักคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูบ ่ น ้ พืน ้ แผ่นดินทัง้ สิน 36 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเฝ้ าระวังและอธิษฐานอยูเ่ สมอ ิ ธิทจ เพือ ่ พวกท่านจะได ้รับการนับว่ามีสท ี่ ะหนีเหตุการณ์ ทัง้ หมดทีจ ่ ะเกิดขึน ้ และยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าบุตรมนุษย์ได ้ 37ในเวลากลางวันพระองค์ทรงสัง่ สอนอยูใ่ นพระวิหาร และ ในเวลากลางคืนพระองค์ทรงออกไปประทับบนภูเขาที่ เรียกว่าภูเขามะกอก 38 และคนทัง้ หลายก็มาหาพระองค์ทพ ี่ ระวิหารแต่เช ้าเพือ ่ ฟั ง พระองค์
15 และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ข ้าพเจ ้าปรารถนาอย่าง ยิง่ ทีจ ่ ะกินปั สกาครัง้ นีก ้ บ ั พวกท่าน ก่อนทีข ่ ้าพเจ ้าจะทนทุกข์ ทรมาน 16 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า เราจะไม่กน ิ ผลไม ้นัน ้ อีก ต่อไป จนกว่าผลไม ้นัน ้ จะสําเร็จในอาณาจักรของพระเจ ้า” 17 แล ้วพระองค์ทรงรับถ ้วย ทรงขอบพระคุณ และตรัสว่า “ จงรับถ ้วยนีไ้ ปแบ่งกันกิน” 18 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า เราจะไม่ดม ื่ นํ้ าองุน ่ อีก ต่อไป จนกว่าอาณาจักรของพระเจ ้าจะมา” 19 แล ้วพระองค์ทรงรับขนมปั งและทรงขอบพระคุณ แล ้วทรง หักส่งให ้แก่พวกเขาโดยตรัสว่า “ นีค ่ อ ื กายของเรา ซึง่ ได ้ ประทานเพือ ่ พวกท่าน จงทําอย่างนีเ้ พือ ่ ระลึกถึงเรา” 20 ในทํานองเดียวกัน พระองค์ก็ทรงยกถ ้วยขึน ้ หลังอาหาร โดยตรัสว่า “ ถ ้วยนีเ้ ป็ นพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเรา ซึง่ หลัง่ เพือ ่ พวกท่าน” 21 แต่ดเู ถิด มือของผู ้ทีท ่ รยศฉั นก็อยูก ่ บ ั ฉั นบนโต๊ะ 22 และแท ้จริงบุตรมนุษย์ก็จะเสด็จไปตามทีไ่ ด ้ทรงกําหนดไว ้ แต่วบ ิ ต ั แ ิ ก่คนผู ้นัน ้ ทีท ่ รยศพระองค์! 23พวกเขาจึงเริม ่ ถามกันเองว่าใครเป็ นคนควรทําสิง่ นี้ 24 มีการโต ้เถียงกันระหว่างพวกเขาว่าใครควรนับว่าใหญ่ ทีส ่ ด ุ 25 และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า กษั ตริยข ์ องชนต่างชาติ ย่อมใช ้อํานาจเหนือพวกเขา และผู ้ทีใ่ ช ้สิทธิอํานาจเหนือ พวกเขา เรียกว่า ผู ้ทําคุณประโยชน์ 26 แต่พวกท่านจะไม่เป็ นเช่นนัน ้ เลย ผู ้ใดเป็ นใหญ่ทส ี่ ด ุ ใน พวกท่าน ให ้เป็ นเหมือนผู ้เยาว์ และผู ้ใดเป็ นหัวหน ้า ให ้เป็ น เหมือนผู ้ทีร่ ับใช ้ 27 เพราะว่าผู ้ทีน ่ ั่งรับประทานอาหารหรือผู ้รับใช ้ ผู ้ทีน ่ ั่ง รับประทานอาหารมิใช่หรือ แต่ข ้าพเจ ้าอยูท ่ า่ มกลางพวกท่าน เหมือนกับผู ้รับใช ้ 28 พวกท่านเป็ นผู ้ทีไ่ ด ้ร่วมอยูก ่ บ ั เราในยามทีเ่ ราถูกทดลอง 29 และเราจะกําหนดอาณาจักรให ้แก่ทา่ น เหมือนอย่างทีพ ่ ระ บิดาของเราได ้กําหนดให ้แก่เรา 30 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้กินและดืม ่ ทีโ่ ต๊ะของเราใน อาณาจักรของเรา และจะนั่งบนบัลลังก์พพ ิ ากษาเผ่าทัง้ สิบ สองของอิสราเอล 31 และองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสว่า " ซีโมน ซีโมน ดูเถิด ซาตานได ้ปรารถนาจะได ้ตัวเจ ้ามา เพือ ่ จะร่อนเจ ้าเหมือนร่อน ข ้าวสาลี ่ ของท่านจะไม่ 32 แต่เราได ้อธิษฐานเผือ ่ ท่านว่าความเชือ ล ้มเหลว และเมือ ่ ท่านกลับใจแล ้ว จงเสริมกําลังพีน ่ ้องของ ท่าน 33 แล ้วท่านได ้กล่าวแก่พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้า พร ้อมทีจ ่ ะไปกับพระองค์ ทัง้ ในคุกและในความตาย” 34 และพระองค์ตรัสว่า เราบอกเจ ้า เปโตร ว่าวันนีไ้ ก่จะไม่ขน ั ก่อนทีเ่ จ ้าจะปฏิเสธว่าไม่รู ้จักเราถึงสามครัง้ 35 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า “ เมือ ่ เราส่งท่านไปโดยไม่ม ี ถุงเงิน กระเป๋ า และรองเท ้า ท่านขาดสิง่ ใดหรือ?” พวกเขา ตอบว่า “ไม่มอ ี ะไร” 36 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " แต่บด ั นี้ ผู ้ใดมีถงุ เงินก็ ให ้เอาไป และให ้เอาย่ามไปด ้วย และผู ้ทีไ่ ม่มด ี าบก็ให ้ขาย ้ คลุมของตนแล ้วซือ ้ ดาบ" เสือ 37 เพราะว่าเราบอกท่านทัง้ หลายว่า เรือ ่ งทีเ่ ขียนไว ้เกีย ่ วกับ เรานัน ้ จะต ้องเกิดขึน ้ อีก ซึง่ ว่า ‘ท่านถูกนับไว ้ในบรรดาคน ้ สุดลงแล ้ว ล่วงละเมิด’ เพราะว่าเรือ ่ งทีเ่ กีย ่ วกับเราจะสิน 38 พวกเขาจึงกล่าวว่า “ท่านเจ ้าข ้า นีแ ่ น่ะ มีดาบสองเล่ม” และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ พอแล ้ว” 39 แล ้วพระองค์เสด็จออกไปทีภ ่ เู ขามะกอกเทศตามเคย และ เหล่าสาวกของพระองค์ก็ตด ิ ตามพระองค์ไปด ้วย
บทที่ 22 ้ ซึง่ เรียกว่าปั สกาใกล ้จะ 1 บัดนี้ เทศกาลกินขนมปั งไร ้เชือ มาถึงแล ้ว 2 พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ก็หาทางทีจ ่ ะฆ่า พระองค์ให ้ได ้ เพราะพวกเขากลัวประชาชน 3 แล ้วซาตานเข ้าดลใจยูดาสทีเ่ รียกว่าอิสคาริโอท ซึง่ เป็ นคน ในกลุม ่ สิบสองคน 4 แล ้วท่านก็ไปปรึกษากับพวกหัวหน ้าปุโรหิตและนายทหาร ว่า จะมอบพระองค์ให ้พวกเขาได ้อย่างไร 5 พวกเขาดีใจและตกลงทีจ ่ ะให ้เงินแก่เขา 6 และท่านได ้สัญญาและหาโอกาสทีจ ่ ะมอบพระองค์ให ้แก่ พวกเขาเมือ ่ ไม่มฝ ี งู ชนอยู่ ้ ซึง่ จะต ้องฆ่าปั สกา 7 ครัน ้ ถึงวันฉลองขนมปั งไร ้เชือ 8 แล ้วพระองค์จงึ ทรงใช ้เปโตรกับยอห์นไปตรัสว่า จงไป เตรียมปั สกาให ้พวกเรากินเถิด 9 พวกเขาจึงถามท่านว่า “ท่านต ้องการให ้เราจัดเตรียมที่ ไหน?” 10 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเข ้าไปใน เมืองแล ้ว จะมีชายคนหนึง่ มาพบท่าน ถือเหยือกนํ้ า จงตาม เขาเข ้าไปในบ ้านทีเ่ ขาจะเข ้าไป” 11 และเจ ้าทัง้ หลายจงพูดกับเจ ้าของบ ้านว่า พระอาจารย์ตรัส แก่เจ ้าว่า ห ้องรับรองแขกทีเ่ ราจะกินปั สกาพร ้อมกับเหล่า สาวกของเราอยูท ่ ไี่ หน? ้ บนใหญ่ทต 12 และท่านจะชีใ้ ห ้ท่านเห็นห ้องชัน ี่ กแต่งไว ้แล ้ว จงจัดเตรียมไว ้ทีน ่ ั่น 13 แล ้วพวกเขาไปและพบเหมือนทีพ ่ ระองค์ตรัสแก่พวกเขา แล ้วพวกเขาก็จัดเตรียมปั สกาไว ้ 14 เมือ ่ ถึงเวลา พระองค์ประทับนั่งพร ้อมกับอัครสาวกทัง้ สิบ สองคน
61
พระวรสารนั กบุญลูกา
40 เมือ ่ พระองค์มาถึงทีแ ่ ห่งนัน ้ แล ้ว พระองค์ตรัสแก่เขาว่า จง อธิษฐานเพือ ่ ว่าพวกท่านจะไม่ถก ู ทดลอง 41 แล ้วพระองค์ก็ถอยห่างจากพวกเขาไปประมาณระยะหินที่ ขว ้างไว ้ แล ้วทรงคุกเข่าลงอธิษฐาน 42 กล่าวว่า “ พระบิดา ถ ้าพระองค์ทรงพอพระทัย ขอให ้ถ ้วย นีเ้ ลือ ่ นพ ้นจากข ้าพระองค์ไปเถิด แต่อย่างไรก็ด ี อย่าให ้ เป็ นไปตามพระทัยของข ้าพระองค์ แต่ให ้เป็ นไปตามพระทัย ของพระองค์เถิด” 43 และมีทต ู สวรรค์ปรากฏแก่เขาจากสวรรค์เพือ ่ ให ้กําลังใจ เขา 44 และเมือ ่ พระองค์มค ี วามทุกข์ทรมานยิง่ นัก พระองค์ก็ทรง อธิษฐานด ้วยใจจริง เหงือ ่ ของพระองค์เป็ นเหมือนหยดเลือด ่ น ขนาดใหญ่ทไี่ หลหยดลงสูพ ื้ ดิน 45 เมือ ่ พระองค์ทรงลุกขึน ้ จากการอธิษฐาน และเสด็จมาหา บรรดาสาวก พระองค์ก็ทรงพบพวกเขานอนหลับอยูด ่ ้วย ความโศกเศร ้า 46 และตรัสแก่เขา ว่า เหตุไฉนพวกท่านจึงนอนหลับ จงลุก ขึน ้ อธิษฐานเพือ ่ จะได ้ไม่ตกในความทดลอง 47 ขณะทีพ ่ ระองค์ยังตรัสอยู่ ก็มค ี นเป็ นอันมาก และผู ้ทีเ่ รียก กันว่า ยูดาส ซึง่ เป็ นคนหนึง่ ในสาวกสิบสองคน เดินไป ข ้างหน ้าพวกเขา และเข ้ามาใกล ้พระเยซูเพือ ่ จูบพระองค์ 48 แต่พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ยูดาส เจ ้าทรยศบุตรมนุษย์ ด ้วยการจูบหรือ?” 49 เมือ ่ คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูร่ อบพระองค์เห็นว่าเหตุการณ์จะเกิด ตามมา ก็ทล ู พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า เราจะฟั นด ้วยดาบ หรือ?” 50 และคนหนึง่ ในพวกเขาได ้ฟั นคนรับใช ้ของมหาปุโรหิต ตัด หูขวาของเขาขาด 51 พระเยซูจงึ ตอบว่า “ จงทนทุกข์เพียงเท่านี”้ แล ้วพระองค์ ทรงแตะหูของเขาและรักษาเขาให ้หาย 52 แล ้วพระเยซูตรัสแก่พวกหัวหน ้าปุโรหิต นายทหารรักษา พระวิหาร และพวกผู ้เฒ่าทีม ่ าหาพระองค์วา่ “ พวกเจ ้าจง ออกไปสู ้กับโจรโดยถือดาบและกระบองเหมือนอย่างเคย หรือ?” 53 เมือ ่ เราอยูก ่ บ ั พวกท่านในวิหารทุกวัน พวกท่านก็ไม่ได ้ยืน ่ มือออกมาจับเราเลย แต่เป็ นเวลาของพวกท่านและเป็ น อํานาจของความมืด 54 แล ้วพวกเขาจึงนํ าพระองค์เข ้าไปในบ ้านของมหาปุโรหิต และเปโตรก็ตด ิ ตามไปห่างๆ 55 เมือ ่ พวกเขาก่อไฟขึน ้ กลางห ้องโถง และนั่งลงด ้วยกันแล ้ว เปโตรก็นั่งลงท่ามกลางพวกเขา 56 แต่มส ี าวใช ้คนหนึง่ เห็นเขานั่งอยูใ่ กล ้ไฟ จึงมองดูเขาด ้วย ความสงสัยแล ้วพูดว่า “ชายคนนีอ ้ ยูก ่ บ ั เขาด ้วย” 57 แต่เจ ้านายปฏิเสธเขาว่า “หญิงเอ๋ย ข ้าไม่รู ้จักเขา” 58 ครัน ้ แล ้วสักครูห ่ นึง่ มีอก ี คนหนึง่ เห็นเขา จึงพูดว่า เจ ้าก็ เป็ นพวกนัน ้ ด ้วย เปโตรจึงกล่าวว่า "ท่านเอ๋ย ข ้าพเจ ้าไม่ใช่" 59 เมือ ่ ผ่านไปประมาณหนึง่ ชัว่ โมง มีอก ี คนหนึง่ ยืนยันอย่าง มั่นใจว่า “จริงอยู่ คนคนนีก ้ ็ได ้อยูก ่ บ ั เขาด ้วย เพราะเขาเป็ น ชาวกาลิล”ี 60 เปโตรจึงกล่าวว่า “ท่านชาย ฉั นไม่รู ้ว่าท่านพูดอะไร” และ ทันทีทเี่ ปโตรยังพูดอยู่ ไก่ก็ขน ั 61 และองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าหันมามองเปโตร เปโตรก็ระลึกถึง พระดํารัสของพระเจ ้าทีต ่ รัสกับเขาว่า “ ก่อนไก่ขน ั เจ ้าจะ ปฏิเสธเราสามครัง้ ” 62 แล ้วเปโตรก็ออกไปร ้องไห ้ด ้วยความขมขืน ่ 63 และคนทัง้ หลายทีจ ่ ับกุมพระเยซูก็เยาะเย ้ยและตีพระองค์ 64 และเมือ ่ พวกเขาเอาผ ้าปิ ดตาพระองค์แล ้ว พวกเขาก็ตบ หน ้าพระองค์ และถามพระองค์วา่ จงพยากรณ์วา่ ใครทีต ่ บ เจ ้า?”
65 พวกเขายังพูดจาหมิน ่ ประมาทพระองค์อก ี มากมาย 66 พอรุง่ เช ้า พวกผู ้อาวุโสของประชาชน พวกหัวหน ้าปุโรหิต และพวกธรรมาจารย์ก็มาประชุมกัน และนํ าพระองค์เข ้าไปใน สภาของพวกเขา แล ้วพูดว่า 67 ท่านเป็ นพระคริสต์หรือ? บอกเรามาเถิด” แล ้วพระองค์ตรัส ่ ” แก่พวกเขาว่า “ ถ ้าเราบอกพวกท่าน พวกท่านก็จะไม่เชือ 68 และถ ้าเราถามท่าน ท่านก็ไม่ตอบเรา และก็ไม่ปล่อยเรา ไปด ้วย 69 ต่อไปนีบ ้ ต ุ รมนุษย์จะประทับทางขวามือของผู ้ทรงฤทธานุ ภาพของพระเจ ้า 70 แล ้วพวกเขาทัง้ หมดก็พด ู ว่า “ท่านเป็ นบุตรของพระเจ ้าใช่ ไหม” พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ ท่านทัง้ หลายพูดว่าเรา เป็ น” 71 พวกเขาจึงกล่าวว่า เราจะต ้องการพยานอะไรอีกเล่า เพราะพวกเราเองก็ได ้ยินจากปากของเขาเอง บทที่ 23 1 และฝูงชนทัง้ หมดก็ลก ุ ขึน ้ พาพระองค์ไปหาปิ ลาต 2 พวกเขาจึงเริม ่ กล่าวโทษเขาว่า พวกเราพบว่าคนนีก ้ ําลัง บิดเบือนประชาชาติ และห ้ามไม่ให ้ส่งเครือ ่ งบรรณาการให ้แก่ ซีซาร์ และยังกล่าวอีกว่าเขาคือพระคริสต์ผู ้เป็ นกษั ตริย ์ 3 ปิ ลาตจึงถามพระองค์วา่ “ท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิวใช่ ไหม” ปิ ลาตจึงตอบเขาว่า “ ท่านพูดเองนะ” 4 แล ้วปิ ลาตจึงกล่าวแก่พวกหัวหน ้าปุโรหิตและประชาชนว่า “ฉั นไม่เห็นว่ามีความผิดในตัวคนนีเ้ ลย” 5 พวกเขายิง่ ดุร ้ายมากขึน ้ โดยกล่าวว่า “เขาปลุกปั่ น ประชาชน โดยสัง่ สอนตลอดทั่วพวกยิว ตัง้ แต่แคว ้นกาลิล ี จนกระทั่งทีน ่ ”ี่ 6 เมือ ่ ปี ลาตได ้ยินถึงแคว ้นกาลิล ี จึงถามว่า ชายคนนัน ้ เป็ น ชาวกาลิลห ี รือไม่ 7 เมือ ่ ทรงทราบว่าพระองค์อยูใ่ นเขตอํานาจของเฮโรด พระองค์จงึ ทรงส่งพระองค์ไปหาเฮโรดซึง่ ขณะนัน ้ อยูท ่ ก ี่ รุง เยรูซาเล็มด ้วย 8 เมือ ่ เฮโรดเห็นพระเยซูก็มค ี วามยินดีเป็ นอย่างยิง่ เพราะเขา ปรารถนาทีจ ่ ะเห็นพระองค์มานานแล ้ว เนือ ่ งจากได ้ยิน เรือ ่ งราวต่างๆ มากมายเกีย ่ วกับพระองค์ และเขาหวังว่าจะได ้ เห็นการอัศจรรย์บางอย่างทีพ ่ ระองค์ทํา 9 แล ้วท่านก็ได ้ซักถามพระองค์เป็ นหลายคํา แต่พระองค์มไิ ด ้ ทรงตอบเขาเลย 10 พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ก็ยน ื ขึน ้ กล่าวโทษพระองค์อย่างรุนแรง 11 แล ้วเฮโรดกับพวกทหารของตนก็ดห ู มิน ่ พระเยซู และ ้ คลุมงดงาม แล ้วส่ง ล ้อเลียนพระองค์ และให ้พระองค์สวมเสือ พระองค์กลับไปหาปี ลาตอีกครัง้ 12 ในวันนัน ้ ปิ ลาตกับเฮโรดได ้เป็ นเพือ ่ นกัน เพราะแต่กอ ่ น พวกเขายังเป็ นศัตรูกน ั 13 และปิ ลาตเมือ ่ ได ้เรียกพวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวก ผู ้ปกครองและประชาชนมาประชุมกัน 14 จึงตรัสแก่พวกเขาว่า พวกท่านนํ าคนนีม ้ าหาข ้าพเจ ้าใน ฐานะผู ้บิดเบือนประชาชน และดูเถิด ข ้าพเจ ้าได ้สอบสวนต่อ หน ้าพวกท่านแล ้ว และไม่พบว่าคนนีม ้ ค ี วามผิดแต่อย่างใด ในเรือ ่ งทีท ่ า่ นกล่าวโทษเขา 15 “ไม่เลย และเฮโรดก็ยังไม่ยอมด ้วย เพราะว่าเราส่งท่าน ไปหาเขา และดูเถิด ไม่มผ ี ู ้ใดกระทําการใดทีส ่ มควรต ้องตาย แก่เขาเลย” 16 เพราะฉะนัน ้ เราจะลงโทษเขาแล ้วก็ปล่อยเขาไป 17 (เพราะจําเป็ นต ้องปล่อยคนหนึง่ ให ้พวกเขาในงานเลีย ้ ง)
62
พระวรสารนั กบุญลูกา
18 พวกเขาร ้องตะโกนทันทีวา่ จงเอาคนนีไ้ ป และปล่อยบา รับบัสมาให ้พวกเรา 19 (ซึง่ ถูกจําคุกเพราะก่อความวุน ่ วายในเมืองและฆ่าคน) 20 ปิ ลาตต ้องการจะปล่อยพระเยซูจงึ พูดกับพวกเขาอีกครัง้ หนึง่ 21แต่พวกเขาร ้องตะโกนว่า ตรึงเขาไว ้ทีก ่ างเขน ตรึงเขาไว ้ที่ กางเขน 22 และท่านได ้ถามพวกเขาเป็ นครัง้ ทีส ่ ามว่า “ทําไม เขาทํา ชัว่ อะไร เราไม่พบสาเหตุแห่งความตายในตัวเขา ดังนัน ้ เรา จะลงโทษเขาและปล่อยเขาไป” 23 พวกเขาร ้องเสียงดังทันทีเพือ ่ สัง่ ให ้ตรึงพระองค์บนไม ้ กางเขน และเสียงของพวกเขาและของพวกหัวหน ้าปุโรหิตก็ ดังมาก 24 แล ้วปิ ลาตก็ตด ั สินให ้เป็ นไปตามทีเ่ ขาเรียกร ้อง 25 แล ้วท่านก็ปล่อยผู ้ทีพ ่ วกเขาปรารถนาให ้ติดคุกเพราะก่อ กบฏและฆ่าคน แต่ทา่ นได ้มอบพระเยซูให ้พวกเขาตามใจ ชอบ 26 เมือ ่ จะนํ าพระองค์ไป พวกเขาได ้จับคนคนหนึง่ ซึง่ เป็ นชาว ไซรีนทีม ่ าจากชนบท แล ้ววางไม ้กางเขนบนเขาเพือ ่ ให ้เขา แบกตามพระเยซูไป 27 และมีผู ้คนมากมายติดตามพระองค์ไป พร ้อมทัง้ ผู ้หญิง ซึง่ ครํ่าครวญและครํ่าครวญต่อพระองค์ด ้วย 28 แต่พระเยซูหันพระพักตร์มาหาพวกเขาและตรัสว่า " ธิดา แห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย อย่าร ้องไห ้เพือ ่ ฉั นเลย แต่จงร ้องไห ้เพือ ่ ตนเองและเพือ ่ ลูกๆ ของพวกท่านเถิด 29 เพราะดูเถิด วันนัน ้ จะมาถึง เมือ ่ เขาจะพูดว่า ผู ้ทีค ่ ลอด บุตรเป็ นหมัน และครรภ์ทไี่ ม่เคยให ้กําเนิด และทารกทีไ่ ม่เคย ให ้นมนัน ้ เป็ นสุข 30 แล ้วพวกเขาจะเริม ่ พูดกับภูเขาว่า ล ้มทับเรา และพูดกับ เนินเขาว่า จงปกคลุมเราไว ้ 31 เพราะถ ้าเขาทําสิง่ เหล่านีบ ้ นต ้นไม ้ทีย ่ ังเขียวอยู่ จะทํา อย่างไรได ้เมือ ่ อยูใ่ นต ้นไม ้ทีแ ่ ห ้งแล ้ง? 32 และยังมีคนร ้ายอีกสองคนซึง่ ถูกนํ าตัวไปประหารชีวต ิ พร ้อมกับพระองค์ด ้วย 33 เมือ ่ มาถึงสถานทีท ่ เี่ รียกว่าเนินเขาคาล์วารี พวกเขาก็ตรึง พระองค์ทน ี่ ั่น พร ้อมกับผู ้ร ้ายทัง้ สองคนนัน ้ คนหนึง่ อยู่ ทางขวา อีกคนหนึง่ อยูท ่ างซ ้าย 34 จากนัน ้ พระเยซูจงึ ตรัสว่า “ พระบิดา โปรดยกโทษให ้พวก เขาเถิด เพราะพวกเขาไม่รู ้ว่าตนกําลังทําอะไร” จากนัน ้ พวก เขาก็นําฉลองพระองค์มาแบ่งกันและจับฉลาก 35 ประชาชนก็ยน ื ดูอยู่ และพวกผู ้ปกครองทีอ ่ ยูด ่ ้วยก็เยาะ เย ้ยพระองค์วา่ “เขาช่วยคนอืน ่ ได ้ ถ ้าเขาเป็ นพระคริสต์ทพ ี่ ระ เจ ้าทรงเลือกไว ้ ก็ให ้เขาช่วยตัวเองเถอะ” 36 พวกทหารก็เยาะเย ้ยพระองค์ โดยเข ้ามาหาพระองค์แล ้ว เอานํ้ าส ้มสายชูมาให ้ 37 และตรัสว่า ถ ้าท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องพวกยิว จงช่วยตัวเอง เถิด 38 และมีจารึกเหนือพระองค์ด ้วยอักษรกรีก ละติน และฮีบรู ว่า "ผู ้นีเ้ ป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิว" 39 และผู ้ร ้ายคนหนึง่ ทีถ ่ ก ู แขวนคอก็ดา่ ว่าพระองค์วา่ “ถ ้า ท่านเป็ นพระคริสต์ จงช่วยตนเองและเราด ้วย” 40 แต่คนอีกกลุม ่ หนึง่ ตอบเขาว่า “เจ ้าไม่กลัวพระเจ ้าหรือ เพราะเจ ้าก็ถก ู ลงโทษเช่นเดียวกัน” 41 และเราก็ได ้รับความยุตธิ รรม เพราะเราได ้รับผลตอบ แทนทีส ่ มควรสําหรับการกระทําของเรา แต่ชายผู ้นีไ้ ม่ได ้ทํา อะไรผิดเลย 42 แล ้วเขากล่าวแก่พระเยซูวา่ "พระองค์เจ ้าข ้า เมือ ่ พระองค์ ่ าณาจักรของพระองค์ โปรดทรงระลึกถึงข ้า เสด็จเข ้าสูอ พระองค์ด ้วย"
43 พระเยซูตรัสกับเขาว่า " เราบอกความจริงแก่เจ ้าว่า วันนี้ เจ ้าจะอยูก ่ บ ั เราในเมืองสวรรค์" 44 และเวลานัน ้ เป็ นเวลาประมาณบ่ายสามโมง ก็เกิดความมืด ทั่วแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง 45 และดวงอาทิตย์ก็มด ื ลง และม่านในพระวิหารก็ฉก ี ขาดตรง กลาง 46 และเมือ ่ พระเยซูทรงร ้องเสียงดังแล ้ว พระองค์ตรัสว่า “ พระบิดา ข ้าพระองค์ขอฝากจิตวิญญาณของข ้าพระองค์ไว ้ ในพระหัตถ์ของพระองค์” และเมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็ ้ พระชนม์ สิน 47 เมือ ่ นายร ้อยเห็นเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ก็สรรเสริญพระเจ ้า โดยกล่าวว่า “คนนีเ้ ป็ นคนชอบธรรมจริงๆ” 48 และคนทัง้ หมดทีม ่ าร่วมกันเพือ ่ เห็นเหตุการณ์นัน ้ ต่างก็ ตบหน ้าอกของตนแล ้วกลับไป 49 บรรดาคนรู ้จักของพระองค์และพวกผู ้หญิงทีต ่ ด ิ ตาม พระองค์จากแคว ้นกาลิลก ี ็ยน ื อยูห ่ า่ งๆ เพือ ่ ดูเหตุการณ์เหล่านี้ ่ โยเซฟ เป็ นทีป 50 ดูเถิด มีชายคนหนึง่ ชือ ่ รึกษา เขาเป็ นคนดี และชอบธรรม 51 (คนผู ้นัน ้ ไม่ยน ิ ยอมตามคําขอร ้องและการกระทําของพวก เขา) เขามาจากอาริมาเธีย ซึง่ เป็ นเมืองของชาวยิว และเขา ยังรอคอยอาณาจักรของพระเจ ้าด ้วย 52 ชายคนนีไ้ ปหาปิ ลาต และขอทานพระศพพระเยซู 53 แล ้วท่านนํ าศพนัน ้ ลงมา แล ้วห่อด ้วยผ ้าลินน ิ แล ้วฝั งไว ้ใน อุโมงค์ฝังศพทีเ่ จาะไว ้ในหิน ซึง่ ก่อนนีย ้ ังไม่เคยมีใครฝั งศพ มนุษย์ไว ้เลย 54 และวันนัน ้ เป็ นวันจัดเตรียม และวันสะบาโตก็ใกล ้เข ้ามา 55 และสตรีทม ี่ ากับพระองค์จากแคว ้นกาลิลก ี ็ตามไปและเห็น อุโมงค์ฝังศพ และเห็นว่าพระศพของพระองค์ถก ู วางไว ้ อย่างไร 56 แล ้วพวกเขาก็กลับไปเตรียมเครือ ่ งเทศและนํ้ ามันหอม และพักวันสะบาโตตามพระบัญญัต ิ บทที่ 24 1 ครัน ้ ถึงเช ้าตรูใ่ นวันแรกของสัปดาห์ พวกเขาก็ไปทีอ ่ โุ มงค์ ฝั งศพ นํ าเครือ ่ งหอมทีเ่ ตรียมไว ้ไปด ้วย และมีคนอืน ่ ๆ อีก บางคนไปด ้วย 2 และพบก ้อนหินถูกกลิง้ ออกจากหลุมฝั งศพแล ้ว 3 และเมือ ่ เข ้าไปก็ไม่พบพระศพพระเยซูเจ ้า 4 ครัน ้ พวกเขากําลังสับสนอยูม ่ าก ก็มช ี ายสองคนยืนอยูใ่ กล ้ ้ พวกเขา สวมเสือผ ้าแวววาว 5 เมือ ่ พวกเขากลัวและก ้มหน ้าลงถึงพืน ้ ดิน พวกเขาจึงพูดกับ พวกเขาว่า "ทําไมพวกท่านจึงแสวงหาคนเป็ นท่ามกลางคน ตาย?" 6 พระองค์ไม่อยูท ่ น ี่ ี่ แต่ทรงคืนพระชนม์แล ้ว จงระลึกถึงสิง่ ที่ พระองค์ตรัสกับพวกท่านเมือ ่ พระองค์ยังอยูใ่ นแคว ้นกาลิล ี 7 โดยตรัสว่า “บุตรมนุษย์จะต ้องถูกมอบไว ้ในมือของคนบาป และจะต ้องถูกตรึงบนไม ้กางเขน แล ้ววันทีส ่ ามจะกลับคืนชีพ ขึน ้ มาใหม่” 8 และพวกเขาระลึกถึงคําพูดของพระองค์ 9 แล ้วเสด็จกลับมาจากอุโมงค์ฝังศพ และเล่าเรือ ่ งเหตุการณ์ เหล่านัน ้ ทัง้ หมดให ้สาวกสิบเอ็ดคนฟั ง และคนอืน ่ ๆ ทัง้ หมด ฟั งด ้วย 10 มีมารียม ์ ักดาลา โยอันนา มารียม ์ ารดาของยากอบ และ สตรีอน ื่ ๆ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พวกเขา ซึง่ บอกเรือ ่ งเหล่านัน ้ แก่พวกอัคร สาวก 11 และคําพูดของพวกเขาดูเหมือนเป็ นเรือ ่ งเล่าไร ้สาระ และ ่ คําพูดเหล่านัน พวกเขาไม่เชือ ้
63
พระวรสารนั กบุญลูกา
12 ขณะนัน ้ เปโตรจึงลุกขึน ้ วิง่ ไปทีอ ่ โุ มงค์ฝังศพ ก ้มลงมองดู ผ ้าป่ านทีว่ างอยูโ่ ดดเดีย ่ ว แล ้วจากไป โดยประหลาดใจกับ เหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ่ เอ็มมาอูส 13 วันนัน ้ เอง มีคนสองคนไปยังหมูบ ่ ้านหนึง่ ชือ ห่างจากกรุงเยรูซาเล็มไปประมาณหกสิบสเตอลอง 14 พวกเขาพูดคุยกันถึงเหตุการณ์ทงั ้ หมดทีเ่ กิดขึน ้ 15 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังพูดคุยและถกเถียงกัน พระเยซูเองก็ เสด็จมาใกล ้และเสด็จไปกับพวกเขา 16 แต่พวกเขามองไม่เห็นว่าตนรู ้จักพระองค์ 17 พระองค์จงึ ตรัสถามเขาว่า “ เมือ ่ พวกท่านเดินไปและเศร ้า โศก พวกท่านพูดคุยกันเรือ ่ งอะไร?” ่ คลีโอปั ส ตอบเขาว่า “ท่านเป็ นเพียง 18 ผู ้หนึง่ ในพวกเขา ชือ คนต่างด ้าวในเยรูซาเล็มเท่านัน ้ หรือ และไม่รู ้เหตุการณ์ท ี่ เกิดขึน ้ ทีน ่ ั่นในวันเวลานี?้ ” 19 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ เรือ ่ งอะไร” พวกเขาจึงถาม พระองค์วา่ “เกีย ่ วกับพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ ซึง่ เป็ นผู ้เผยพระ วจนะทีม ่ ฤ ี ทธิอ ์ ํานาจทัง้ การกระทําและคําพูดต่อหน ้าพระเจ ้า และต่อหน ้าประชาชนทัง้ ปวง” 20 และพวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกผู ้ปกครองของเราได ้มอบ พระองค์ให ้ตัดสินประหารชีวต ิ และตรึงพระองค์ไว ้ทีไ่ ม ้ กางเขน 21 แต่เรามั่นใจว่าพระองค์เป็ นผู ้ทีไ่ ด ้ไถ่อส ิ ราเอล และ นอกเหนือจากนี้ วันนีก ้ ็เป็ นวันทีส ่ ามแล ้วตัง้ แต่เหตุการณ์ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ 22 แม ้สตรีบางคนในพวกของเราก็ทําให ้เราประหลาดใจ เพราะพวกเธอไปถึงอุโมงค์ฝังศพตัง้ แต่เช ้าตรู่ 23เมือ ่ ไม่พบพระศพของพระองค์แล ้ว พวกเขาจึงมาบอกว่า พวกเขาได ้เห็นนิมต ิ จากทูตสวรรค์และบอกว่าพระองค์ยังมี ชีวต ิ อยู่ 24 และบางคนในหมูพ ่ วกเราไปทีอ ่ โุ มงค์ฝังศพ และพบว่า เป็ นอย่างทีผ ่ ู ้หญิงบอก แต่พวกเขาไม่เห็นพระองค์ 25 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า " โอ คนโง่เขลาและมีใจ ่ ทุกสิง่ ทีบ ไม่คล่องแคล่วในการเชือ ่ รรดาผู ้เผยพระวจนะได ้ กล่าวไว ้ 26 พระคริสต์ไม่ควรจะต ้องทนทุกข์ทรมานสิง่ เหล่านี้ และเข ้า ่ วามรุง่ โรจน์ของพระองค์หรือ? สูค 27 แล ้วพระองค์ก็ทรงอธิบายพระคัมภีรถ ์ งึ เรือ ่ งราวทีก ่ ล่าวถึง พระองค์เองให ้พวกเขาฟั งโดยเริม ่ ต ้นตัง้ แต่โมเสสและบรรดา ผู ้เผยพระวจนะทุกคน 28 แล ้วพวกเขาก็มาถึงหมูบ ่ ้านทีพ ่ วกเขาจะไปนัน ้ และเขาทํา เหมือนว่าจะไปไกลกว่านัน ้ 29 พวกเขาจึงบังคับพระองค์วา่ “จงอยูก ่ บ ั พวกเราเถิด เพราะ ใกล ้จะเย็นแล ้วและวันก็ลว่ งไปมากแล ้ว” พระองค์จงึ เสด็จเข ้า ไปพักอยูก ่ บ ั พวกเขา 30 เมือ ่ พระองค์ประทับนั่งรับประทานอาหารกับพวกเขา พระองค์ทรงหยิบขนมปั งมาถวายพระพร แล ้วหักส่งให ้พวก เขา 31 ตาของพวกเขาก็เปิ ดขึน ้ และพวกเขาก็รู ้จักพระองค์ แล ้ว พระองค์ก็หายไปจากสายตาของพวกเขา 32 พวกเขาจึงพูดกันว่า “ใจของพวกเรามิได ้ร ้อนรุม ่ อยูภ ่ ายใน เมือ ่ พระองค์ตรัสกับเราตามทาง และเมือ ่ พระองค์ทรงอธิบาย พระคัมภีรแ ์ ก่พวกเราไม่ใช่หรือ?” 33ในเวลานัน ้ พวกเขาลุกขึน ้ และกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และพบสาวกสิบเอ็ดคนกําลังชุมนุมกันอยู่ และผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พวก เขา 34 และตรัสว่า พระเจ ้าทรงคืนพระชนม์จริง และทรงปรากฏ แก่ซโี มน 35 พวกเขาจึงเล่าเรือ ่ งต่างๆ ทีเ่ กิดขึน ้ บนทาง และวิธท ี พ ี่ วก เขาจําพระองค์ได ้โดยการหักขนมปั ง
36 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังพูดอย่างนัน ้ พระเยซูเองก็ทรงยืน ท่ามกลางพวกเขาและตรัสกับพวกเขาว่า “ สันติสข ุ จงมีแก่ ท่านทัง้ หลาย” 37 แต่พวกเขากลัวและตกใจกลัว และคิดว่าตนได ้เห็นผี 38 พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า เหตุใดพวกท่านจึงกังวลใจ และเหตุใดความคิดจึงเกิดขึน ้ ในใจของพวกท่าน? 39 จงดูมอ ื และเท ้าของฉั นว่าเป็ นฉั นเอง จงคลําฉั นดูเถิด เพราะว่าวิญญาณไม่มเี นือ ้ และกระดูกดังทีพ ่ วกท่านเห็นว่าฉั น มี 40 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงแสดงพระหัตถ์และพระ บาทให ้เขาเห็น ่ เพราะความยินดีและแปลกใจ 41 เมือ ่ พวกเขายังไม่เชือ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า ทีน ่ ม ี่ อ ี าหารบ ้างไหม? ้ หนึง่ และรังผึง้ ชิน ้ หนึง่ แก่ 42 แล ้วพวกเขาก็ถวายปลานึง่ ชิน พระองค์ 43 แล ้วท่านรับอาหารนัน ้ ไปรับประทานต่อหน ้าพวกเขา 44 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า ถ ้อยคําเหล่านีท ้ เี่ ราได ้พูด กับพวกท่านเมือ ่ เรายังอยูก ่ บ ั พวกท่านนัน ้ จําเป็ นจะต ้อง สําเร็จทุกสิง่ ทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ องโมเสส ในหนังสือ ผู ้เผยพระวจนะ และในเพลงสดุดเี กีย ่ วกับเรา 45 แล ้วพระองค์ทรงเปิ ดความเข ้าใจของพวกเขาให ้เข ้าใจ พระคัมภีร ์ 46 และตรัสแก่พวกเขาว่า มีเขียนไว ้ดังนีว้ า่ และจําเป็ นทีพ ่ ระ คริสต์จะต ้องทนทุกข์และทรงคืนพระชนม์จากความตายใน วันทีส ่ าม 47 และจะต ้องประกาศเรือ ่ งการกลับใจใหม่และการอภัยบาป ในพระนามของพระองค์ทา่ มกลางบรรดาประชาชาติทงั ้ ปวง เริม ่ ต ้นจากกรุงเยรูซาเล็ม 48 และท่านทัง้ หลายก็เป็ นพยานถึงเรือ ่ งเหล่านัน ้ 49 และดูเถิด เราจะส่งคําสัญญาของพระบิดาของเราไปเหนือ พวกท่าน แต่พวกท่านจงคอยอยูใ่ นเมืองเยรูซาเล็ม จนกว่า พวกท่านจะได ้รับฤทธิเ์ ดชจากบนสูง 50 แล ้วพระองค์ทรงนํ าพวกเขาออกไปจนถึงเบธานี และทรง ยกพระหัตถ์ขน ึ้ และอวยพรพวกเขา 51 และเมือ ่ พระองค์ทรงอวยพรพวกเขา พระองค์ก็ทรงแยก ่ วรรค์ จากพวกเขา และถูกพาขึน ้ สูส 52 แล ้วพวกเขาจึงกราบไหว ้พระองค์แล ้วกลับไปยังกรุง เยรูซาเล็มด ้วยความยินดีอย่างยิง่ 53 และอยูใ่ นพระวิหารตลอดไปสรรเสริญและถวายพระพรแด่ พระเจ ้า สาธุ
64
จอห์น บทที่ 1 1 ในปฐมกาลพระวจนะนัน ้ ทรงมีอยู่ และพระวจนะนัน ้ ทรงอยู่ กับพระเจ ้า และพระวจนะนัน ้ เป็ นพระเจ ้า 2 พระองค์นัน ้ ทรงอยูก ่ บ ั พระเจ ้าในตอนเริม ่ ต ้น ั สิง่ เดียวที่ 3 สรรพสิง่ ล ้วนสร ้างขึน ้ โดยพระองค์ และไม่มส ี ก สร ้างขึน ้ โดยปราศจากพระองค์ 4 ในพระองค์มช ี วี ต ิ และชีวต ิ นัน ้ เป็ นความสว่างของมนุษย์ 5 และความสว่างส่องอยูใ่ นความมืด และความมืดไม่เข ้าใจ ความสว่างนัน ้ ่ โยฮัน 6 มีชายคนหนึง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงส่งมา ชือ 7 ผู ้นีม ้ าเพือ ่ เป็ นพยานเพือ ่ เป็ นพยานถึงความสว่าง เพือ ่ ให ้คน ่ ผ่านทางเขา ทัง้ ปวงเชือ 8 เขาไม่ใช่ความสว่างนัน ้ แต่ถก ู ส่งมาเพือ ่ เป็ นพยานถึงความ สว่างนัน ้ 9 นั่นคือความสว่างแท ้ ซึง่ ส่องสว่างแก่ทก ุ คนทีเ่ ข ้ามาในโลก 10 พระองค์ทรงอยูใ่ นโลก และโลกถูกสร ้างขึน ้ โดยพระองค์ แต่โลกไม่รู ้จักพระองค์ 11 พระองค์เสด็จมายังพวกของพระองค์ แต่พวกของพระองค์ ไม่รับพระองค์ 12 แต่สว่ นบรรดาผู ้ทีร่ ับพระองค์ พระองค์ก็ทรงประทาน ่ ในพระนาม อํานาจให ้เป็ นบุตรของพระเจ ้า คือ บรรดาผู ้ทีเ่ ชือ ของพระองค์ 13 ซึง่ เกิดมาไม่ใช่จากโลหิต หรือจากความประสงค์ของเนือ ้ หนัง หรือจากความประสงค์ของมนุษย์ แต่เกิดจากพระเจ ้า 14 และพระวาทะได ้ทรงเป็ นมนุษย์ และทรงอยูท ่ า่ มกลาง พวกเรา (และเราได ้เห็นพระสิรข ิ องพระองค์ คือพระสิรท ิ ี่ เหมือนกับพระบุตรองค์เดียวของพระบิดา) เต็มไปด ้วย พระคุณและความจริง 15 ยอห์นได ้เป็ นพยานถึงพระองค์และร ้องว่า บุคคลนีเ้ องที่ ข ้าพระองค์พด ู ถึงว่า พระองค์ทก ี่ ําลังจะเสด็จมาภายหลังข ้า ั ดิส พระองค์ ย่อมมีศก ์ งู กว่าข ้าพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรง มีอยูก ่ อ ่ นข ้าพระองค์ 16 และเราทุกคนก็ได ้รับจากความบริบรู ณ์ของพระองค์ เป็ น พระคุณแทนพระคุณ 17 เพราะว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ประทานมาทางโมเสส แต่ พระคุณและความจริงนัน ้ มาทางพระเยซูคริสต์ 18 ไม่มม ี นุษย์คนใดเคยเห็นพระเจ ้าเลย แต่พระบุตรองค์เดียว ผู ้ทรงสถิตอยูใ่ นอ ้อมอกของพระบิดา พระองค์ทรงสําแดง พระเจ ้าแล ้ว 19 นีแ ่ หละเป็ นบันทึกของยอห์น เมือ ่ พวกยิวส่งปุโรหิตและ พวกเลวีจากเยรูซาเล็มไปถามเขาว่า “ท่านเป็ นใคร” 20 และเขาได ้สารภาพและไม่ปฏิเสธ แต่ได ้สารภาพว่า " ข ้าพเจ ้าไม่ใช่พระคริสต์" 21พวกเขาจึงถามเขาว่า “แล ้วท่านเป็ นเอลียาห์หรือ?” เขา ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ใช่” ท่านเป็ นศาสดาพยากรณ์คนนัน ้ หรือ? เขาก็ตอบว่า “ไม่ใช่” 22 พวกเขาจึงถามท่านว่า “ท่านเป็ นใคร” เพือ ่ เราจะได ้ตอบผู ้ ทีส ่ ง่ เรามา ท่านคิดอย่างไรเกีย ่ วกับตัวท่านเอง? 23ท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นเสียงของผู ้ทีร่ ้องในถิน ่ ทุรกันดาร ว่า จงปรับทางสําหรับองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าให ้ตรง ดังทีเ่ อซา ยาห์ผู ้เผยพระวจนะกล่าวไว ้ 24ส่วนคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู ส่งมานัน ้ เป็ นพวกฟาริส ี 25 พวกเขาจึงถามเขาว่า "ถ ้าท่านไม่ใช่พระคริสต์ ไม่ใช่เอลี ยาห์ หรือผู ้เผยพระวจนะผู ้นัน ้ ทําไมท่านจึงทําพิธบ ี พ ั ติศมา?"
65
26 ยอห์นตอบพวกเขาว่า ฉั นให ้บัพติศมาด ้วยนํ้ า แต่มผ ี ู ้หนึง่ ยืนอยูท ่ า่ มกลางพวกท่านซึง่ พวกท่านไม่รู ้จัก ั ดิส 27 พระองค์ผู ้ทีจ ่ ะเสด็จมาภายหลังข ้าพเจ ้า ย่อมมีศก ์ งู กว่า ข ้าพเจ ้า แต่ข ้าพเจ ้าไม่คค ู่ วรแม ้แต่จะแก ้สายรัดรองเท ้าของ พระองค์ 28 สิง่ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ ทีเ่ มืองเบธาบาราฝั่ งตะวันออกของแม่นํ้า จอร์แดน ทีซ ่ งึ่ ยอห์นกําลังให ้บัพติศมา 29 วันรุง่ ขึน ้ ยอห์นเห็นพระเยซูเสด็จมาหาเขา จึงกล่าวว่า “ดู เถิด นีค ่ อ ื ลูกแกะของพระเจ ้า ผู ้ทรงลบล ้างความบาปของ โลก” 30 พระองค์นแ ี้ หละทีข ่ ้าพระองค์ได ้กล่าวว่า ภายหลังข ้า พระองค์จะมีมนุษย์ผู ้หนึง่ เสด็จมาซึง่ จะประเสริฐกว่าข ้า พระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงดํารงอยูก ่ อ ่ นข ้าพระองค์ 31 และฉั นไม่รู ้จักเขา แต่เพือ ่ ให ้เขาปรากฏแก่พวกอิสราเอล ดังนัน ้ ฉั นจึงมาทําบัพติศมาด ้วยนํ้ า 32 และยอห์นได ้ให ้คําพยานว่า ข ้าพเจ ้าเห็นพระวิญญาณ เสด็จลงมาจากสวรรค์เหมือนดังนกพิราบ และสถิตอยูบ ่ น พระองค์ 33แต่ข ้าพเจ ้าไม่รู ้จักพระองค์ แต่พระองค์ทท ี่ รงใช ้ข ้าพเจ ้ามา ให ้บัพติศมาด ้วยนํ้ า พระองค์นัน ้ ได ้ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า "เมือ ่ เจ ้าเห็นพระวิญญาณเสด็จลงมาและสถิตอยูบ ่ นผู ้ใด ผู ้นัน ้ คือ ผู ้ทีใ่ ห ้บัพติศมาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ"์ 34 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นและเป็ นพยานว่า พระองค์นค ี้ อ ื พระ บุตรของพระเจ ้า 35 วันรุง่ ขึน ้ ยอห์นก็ยน ื ขึน ้ อีก พร ้อมกับสาวกของเขาสองคน 36 และเขามองดูพระเยซูขณะทีพ ่ ระองค์ทรงเดินและกล่าวว่า "ดูเถิด ลูกแกะของพระเจ ้า!" 37 เมือ ่ สาวกทัง้ สองได ้ยินพระองค์พด ู เช่นนัน ้ จึงติดตามพระ เยซูไป 38 พระเยซูหันกลับมาเห็นพวกเขาตามมา จึงตรัสถามพวก เขาว่า “ ท่านหาอะไรอยู?่ ” พวกเขาจึงทูลพระองค์วา่ “อาจารย์” (ซึง่ แปลว่า “อาจารย์”) ท่านอยูท ่ ไี่ หน? 39 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ มาดูเถิด” พวกเขาก็ไปเห็นที่ ซึง่ พระองค์ประทับ และได ้พักอยูก ่ บ ั พระองค์ในวันนัน ้ เพราะ เป็ นเวลาประมาณสีโ่ มงเย็น 40 คนหนึง่ ในสองคนทีไ่ ด ้ยินยอห์นพูดและติดตามพระองค์ ไปคืออันดรูว ์ น ้องชายของซีโมนเปโตร 41 ก่อนอืน ่ เขาได ้ไปหาซีโมนพีช ่ ายของตน และบอกเขาว่า “เราพบพระเมสสิยาห์แล ้ว” ซึง่ แปลว่าพระคริสต์ 42 และเขาพาเขามาหาพระเยซู เมือ ่ พระเยซูทอดพระเนตร เห็นเขา พระองค์จงึ ตรัสว่า เจ ้าคือซีโมนบุตรโยนา เจ ้าจะถูก เรียกว่าเคฟาส ซึง่ แปลว่า ก ้อนหิน 43 วันรุง่ ขึน ้ พระเยซูทรงเดินทางไปแคว ้นกาลิล ี และพบฟิ ลป ิ จึงตรัสกับเขาว่า “ จงตามเรามา” 44 ฟิ ลป ิ มาจากเบธไซดา ซึง่ เป็ นเมืองของอันดรูวแ ์ ละเปโตร 45 ฟิ ลป ิ พบนาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราได ้พบคนที่ โมเสสเขียนถึงในธรรมบัญญัตแ ิ ละทีบ ่ รรดาผู ้เผยพระวจนะ เขียนถึง คือพระเยซูชาวนาซาเร็ธ บุตรชายของโยเซฟ” 46 นาธานาเอลจึงถามเขาว่า “จะมีสงิ่ ดีอะไรเกิดขึน ้ จากเมือง นาซาเร็ธได ้เล่า” ฟิ ลป ิ จึงตอบเขาว่า “มาดูเถิด” 47 พระเยซูทอดพระเนตรเห็นนาธานาเอลมาหาพระองค์ จึง ตรัสถึงเขาว่า “ ดูเถิด เขาเป็ นคนอิสราเอลแท ้ และไม่มเี ล่ห ์ เหลีย ่ มใดๆ เลย” 48 นาธานาเอลถามพระองค์วา่ “ท่านรู ้จักเราจากทีใ่ ด” พระ เยซูตรัสตอบเขาว่า “ ก่อนทีฟ ่ ิ ลป ิ จะเรียกท่าน เมือ ่ ท่านอยูใ่ ต ้ ต ้นมะเดือ ่ เราเห็นท่าน” 49 นาธานาเอลตอบพระองค์วา่ “อาจารย์ ท่านเป็ นพระบุตร ของพระเจ ้า ท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องอิสราเอล”
จอห์น
50 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ เพราะเราบอกเจ ้าว่าเราเห็นเจ ้า ่ อย่างนัน อยูใ่ ต ้ต ้นมะเดือ ่ เจ ้าจึงเชือ ้ หรือ? เจ ้าจะเห็นสิง่ ที่ ยิง่ ใหญ่กว่านีอ ้ ก ี ” 51 และพระองค์ตรัสแก่เขาว่า จริงแท ้แน่นอน เราบอกท่าน ทัง้ หลายว่า ภายหลังนีท ้ า่ นจะได ้เห็นสวรรค์เปิ ดออก และ เหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ ้าขึน ้ และลงอยูเ่ หนือบุตรมนุษย์
23 เมือ ่ พระองค์ประทับอยูท ่ ก ี่ รุงเยรูซาเล็มในวันฉลอง ่ ในพระนามของพระองค์ เทศกาลปั สกา มีคนเป็ นอันมากเชือ เพราะพวกเขาเห็นการอัศจรรย์ทพ ี่ ระองค์ทรงกระทํา 24 แต่พระเยซูไม่ได ้ทรงมอบพระองค์เองแก่พวกเขา เพราะ พระองค์ทรงรู ้จักมนุษย์ทก ุ คน 25 และพระองค์ไม่จําเป็ นต ้องให ้ใครมาเป็ นพยานถึงมนุษย์ เพราะพระองค์ทรงทราบว่ามีอะไรอยูใ่ นมนุษย์
บทที่ 2
บทที่ 3
1 และในวันทีส ่ ามมีงานแต่งงานทีเ่ มืองคานาในแคว ้นกาลิล ี และมารดาของพระเยซูก็อยูท ่ น ี่ ั่น 2 ทัง้ พระเยซูและเหล่าสาวกของพระองค์ได ้รับเรียกไปงาน สมรส 3 เมือ ่ พวกเขาต ้องการเหล ้าองุน ่ มารดาของพระเยซูก็บอก พระองค์วา่ “เขาไม่มเี หล ้าองุน ่ แล ้ว” 4 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า “ หญิงเอ๋ย ข ้าพเจ ้ามีอะไรเกีย ่ วข ้อง กับท่าน เวลาของข ้าพเจ ้ายังมาไม่ถงึ ” 5 มารดาของพระองค์ตรัสแก่คนรับใช ้ว่า “ท่านสัง่ ให ้ทําอะไร ก็จงทําตามนัน ้ ” 6 และมีโอ่งหินตัง้ อยูท ่ น ี่ ั่นหกใบตามแบบทีใ่ ช ้ในการชําระล ้าง ของพวกยิว ใบละสองหรือสามใบ 7 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า จงเติมนํ้ าลงในโอ่งนํ้ าให ้เต็ม และพวกเขาก็เติมนํ้ าจนเต็มถึงขอบ 8 และท่านตรัสแก่พวกเขาว่า จงตักนํ้ าออกและนํ าไปให ้ผู ้ว่า การงานเลีย ้ ง พวกเขาก็นํานํ้ านัน ้ ไป 9 เมือ ่ เจ ้าภาพงานเลีย ้ งชิมนํ้ าทีก ่ ลายเป็ นไวน์แล ้ว และไม่รู ้ว่า มาจากไหน (แต่คนใช ้ทีต ่ ก ั นํ้ ารู ้) เจ ้าภาพงานเลีย ้ งจึงเรียก เจ ้าบ่าว 10 และตรัสแก่ทา่ นว่า "ทุกคนต่างก็เอาไวน์ดม ี าในตอนแรก เมือ ่ ดืม ่ จนดีแล ้วจึงเอาทีแ ่ ย่กว่ามา แต่ทา่ นยังเก็บไวน์ดไี ว ้ จนกระทั่งบัดนี"้ 11 การอัศจรรย์ครัง้ แรกนีพ ้ ระเยซูทรงกระทําทีห ่ มูบ ่ ้านคานา ในแคว ้นกาลิล ี และทรงแสดงพระสิรข ิ องพระองค์ และเหล่า ่ ในพระองค์ สาวกของพระองค์ก็เชือ 12ภายหลังเหตุการณ์นี้ พระองค์เสด็จลงไปยังเมืองคาเปอร นาอุม พร ้อมด ้วยมารดาของพระองค์ พีน ่ ้องของพระองค์ และ เหล่าสาวกของพระองค์ และอยูท ่ น ี่ ั่นเพียงไม่กวี่ ัน 13 เมือ ่ เทศกาลปั สกาของพวกยิวใกล ้เข ้ามาแล ้ว พระเยซูจงึ เสด็จขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 14 และได ้พบคนขายวัว แกะ และนกพิราบในวิหาร และคน รับแลกเงินนั่งอยู่ 15 และเมือ ่ พระองค์ทรงทําเป็ นแส ้ด ้วยเชือกเล็กๆ แล ้ว พระองค์ทรงไล่คนเหล่านัน ้ ทัง้ หมดออกจากพระวิหาร พร ้อม ทัง้ แกะและวัว และทรงเทเงินของผู ้แลกเงิน และทรงควํา่ โต๊ะ 16 และตรัสแก่ผู ้ขายนกพิราบว่า จงเอาสิง่ เหล่านีอ ้ อกไปจาก บ ้าน อย่าทําให ้บ ้านของพระบิดาของฉั นเป็ นบ ้านค ้าขาย 17 และเหล่าสาวกของพระองค์ก็จําได ้ว่ามีคําเขียนไว ้ว่า ` ความกระตือรือร ้นในบ ้านของพระองค์ได ้กินกินข ้าพเจ ้าไป แล ้ว' 18 พวกยิวจึงตอบพระองค์วา่ “ท่านแสดงหมายสําคัญอะไร ให ้พวกเราเห็น เมือ ่ ท่านกระทําสิง่ เหล่านี?้ ” 19 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า จงทําลายพระวิหารนีเ้ สีย แล ้วในสามวันเราจะสร ้างขึน ้ ใหม่ ่ บ ิ หกปี 20 พวกยิวจึงกล่าวว่า พระวิหารนีส ้ ร ้างเสร็จภายในสีส แล ้วท่านจะสร ้างให ้เสร็จภายในสามวันหรือ? 21 แต่พระองค์ตรัสถึงวิหารแห่งร่างกายของพระองค์ 22 เมือ ่ พระองค์ทรงคืนพระชนม์จากบรรดาคนตายแล ้ว พวก สาวกของพระองค์ก็ระลึกได ้ว่าพระองค์ได ้ตรัสดังนีก ้ บ ั พวก ่ พระคัมภีรแ เขา และพวกเขาก็เชือ ์ ละคําทีพ ่ ระเยซูได ้ตรัส
่ นิโคเดมัส เป็ นประมุขของ 1 มีชายคนหนึง่ ในพวกฟาริส ี ชือ ชาวยิว 2 คนนีม ้ าหาพระเยซูในเวลากลางคืนและกล่าวกับพระองค์วา่ “อาจารย์ พวกเราทราบดีวา่ ท่านเป็ นครูทม ี่ าจากพระเจ ้า เพราะไม่มผ ี ู ้ใดทําสิง่ อัศจรรย์เหล่านีไ้ ด ้ เว ้นแต่พระเจ ้าจะทรง อยูก ่ บ ั เขา” 3 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ นว่า ถ ้า ผู ้ใดไม่เกิดใหม่ ผู ้นัน ้ จะเห็นอาณาจักรของพระเจ ้าไม่ได ้" 4 นิโคเดมัสจึงถามพระองค์วา่ “คนชราแล ้วจะเกิดใหม่ได ้ อย่างไร? จะเข ้าในครรภ์มารดาเป็ นครัง้ ทีส ่ องและเกิดใหม่ได ้ อย่างไร?” 5 พระเยซูตรัสตอบว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ นว่า ถ ้าผู ้ใด ไม่ได ้บังเกิดจากนํ้ าและพระวิญญาณ ผู ้นัน ้ จะเข ้าใน อาณาจักรของพระเจ ้าไม่ได ้" 6 สิง่ ทีเ่ กิดจากเนือ ้ หนังก็เป็ นเนือ ้ หนัง สิง่ ทีเ่ กิดจากพระ วิญญาณก็เป็ นวิญญาณ 7 อย่าประหลาดใจทีเ่ ราบอกเจ ้าว่า เจ ้าต ้องเกิดใหม่ 8 ลมก็พัดไปในทีท ่ ม ี่ ันต ้องการ และท่านได ้ยินเสียงลมนัน ้ แต่ทา่ นไม่รู ้ว่าลมมาจากไหนและไปทีไ่ หน เป็ นเช่นนีท ้ ก ุ คนที่ เกิดจากพระวิญญาณ 9 นิโคเดมัสตอบพระองค์วา่ “เหตุการณ์เหล่านีจ ้ ะเป็ นไปได ้ อย่างไร?” 10 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " ท่านเป็ นอาจารย์ของอิสราเอล และไม่รู ้สิง่ เหล่านีห ้ รือ?" 11 จริง ๆ จริง ๆ เราบอกท่านว่า เราพูดสิง่ ทีเ่ รารู ้ และเป็ น พยานว่าเราได ้เห็น และท่านก็ไม่รับคําพยานของเรา ่ แล ้วเรา 12 ถ ้าเราบอกท่านถึงเรือ ่ งของโลกแล ้วท่านไม่เชือ ่ ได ้อย่างไร? จะบอกท่านถึงเรือ ่ งสวรรค์ได ้อย่างไร ท่านจะเชือ ่ วรรค์ เว ้นเสียแต่ผู ้ทีล 13 และไม่มม ี นุษย์คนใดได ้ขึน ้ ไปสูส ่ ง มาจากสวรรค์ คือบุตรมนุษย์ซงึ่ สถิตในสวรรค์ 14 และเมือ ่ โมเสสยกงูขน ึ้ ในถิน ่ ทุรกันดาร บุตรมนุษย์ก็ จะต ้องถูกยกขึน ้ เช่นเดียวกัน ่ ในพระองค์จะไม่พน 15 เพือ ่ ผู ้ใดทีเ่ ชือ ิ าศ แต่มช ี วี ต ิ นิรันดร์ 16 เพราะว่าพระเจ ้าทรงรักโลก จนได ้ประทานพระบุตรองค์ เดียวของพระองค์ เพือ ่ ทุกคนทีว่ างใจในพระองค์จะไม่พน ิ าศ ี แต่มช ี วต ิ นิรันดร์ 17 เพราะว่าพระเจ ้าทรงส่งพระบุตรมาในโลกไม่ใช่เพือ ่ พิพากษาโลก แต่เพือ ่ โลกจะได ้รับความรอดโดยพระบุตรนัน ้ ่ ในพระองค์ก็จะไม่ถก ่ ก็ถก 18 ผู ้ทีเ่ ชือ ู พิพากษา แต่ผู ้ทีไ่ ม่เชือ ู ่ ในพระนามของพระบุตร พิพากษาอยูแ ่ ล ้ว เพราะเขาไม่เชือ องค์เดียวของพระเจ ้า 19 หลักของการพิพากษานัน ้ คือความสว่างได ้เข ้ามาในโลก แล ้ว แต่มนุษย์กลับรักความมืดมากกว่าความสว่าง เพราะ กิจการของพวกเขาชัว่ ร ้าย 20 เพราะทุกคนทีป ่ ระพฤติชวั่ ก็เกลียดความสว่าง และไม่ มายังความสว่าง ด ้วยเกรงว่าการกระทําของเขาจะถูกตําหนิ ่ วามสว่าง เพือ 21 แต่ผู ้ทีป ่ ระพฤติตามความจริงก็มาสูค ่ ให ้ การกระทําของเขาปรากฏว่าได ้กระทําโดยพระเจ ้า
66
จอห์น
22 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ พระเยซูกบ ั เหล่าสาวกของ พระองค์ก็เสด็จไปยังแคว ้นยูเดีย และประทับอยูท ่ น ี่ ั่นกับพวก เขา และทรงให ้บัพติศมา 23 ยอห์นก็ให ้บัพติศมาอยูท ่ อ ี่ ายโนนใกล ้เมืองซาลิมด ้วย เพราะทีน ่ ั่นมีนํ้ามาก ยอห์นจึงมาและรับบัพติศมา 24 เพราะยอห์นยังไม่ถก ู จําคุก 25 แล ้วเกิดการโต ้เถียงกันขึน ้ ระหว่างสาวกของยอห์นกับพวก ยิวเรือ ่ งการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ 26 พวกเขาจึงมาหายอห์นและกล่าวแก่ทา่ นว่า "อาจารย์ คน ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านฝั่ งฟากแม่นํ้าจอร์แดนข ้างโน ้น ผู ้ทีท ่ า่ นเป็ น พยานถึงนัน ้ ดูเถิด ผู ้นัน ้ กําลังทําพิธบ ี พ ั ติศมา และคนทัง้ ปวง ก็พากันไปหาเขา" 27 ยอห์นตอบว่า "มนุษย์จะรับสิง่ ใดไม่ได ้เลย เว ้นแต่จะ ประทานจากสวรรค์ให ้เขา" 28 พวกท่านเองก็เป็ นพยานให ้ฉั นได ้ว่าฉั นพูดว่า ฉั นไม่ใช่ พระคริสต์ แต่ฉันถูกส่งมาเฝ้ าพระองค์ 29 ผู ้ทีม ่ เี จ ้าสาวคือเจ ้าบ่าว แต่มต ิ รสหายของเจ ้าบ่าวทีย ่ น ื ฟั ง ื่ ชมยินดีอย่างยิง่ เมือ เจ ้าบ่าวก็ชน ่ ได ้ยินเสียงเจ ้าบ่าว ดังนัน ้ ่ ชมยินดีของฉั นก็เต็มเปี่ ยมแล ้ว ความชืน 30 พระองค์ต ้องยิง่ ใหญ่ขน ึ้ แต่ฉันต ้องลดน ้อยลง 31 พระองค์ผู ้เสด็จมาจากเบือ ้ งบนทรงเป็ นใหญ่เหนือทุกสิง่ ผู ้ทีม ่ าจากแผ่นดินโลกย่อมเป็ นฝ่ ายโลกและพูดตามแผ่นดิน โลก พระองค์ผู ้เสด็จมาจากสวรรค์ทรงเป็ นใหญ่เหนือทุกสิง่ 32 และสิง่ ทีเ่ ขาได ้เห็นและได ้ยิน เขาก็ยน ื ยัน และไม่มใี คร รับคําพยานของเขา 33 ผู ้ใดได ้รับคําพยานของพระองค์แล ้ว ก็ได ้ประทับตราของ พระองค์ไว ้ว่าพระเจ ้าทรงเป็ นความจริง 34 เพราะผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงใช ้มา ย่อมกล่าวพระวจนะของพระ เจ ้า เพราะว่าพระเจ ้ามิได ้ทรงประทานพระวิญญาณอย่าง จํากัดแก่เขา 35 พระบิดาทรงรักพระบุตร และทรงมอบทุกสิง่ ไว ้ในพระหัตถ์ ของพระองค์ ่ ในพระบุตรก็จะมีชวี ต ่ ในพระ 36 ผู ้ใดเชือ ิ นิรันดร์ ผู ้ใดไม่เชือ บุตรก็จะไม่เห็นชีวต ิ แต่ความพิโรธของพระเจ ้าจะตกอยูก ่ บ ั เขา
10 พระเยซูตรัสตอบนางว่า " ถ ้าเจ ้ารู ้จักของประทานของพระ เจ ้า และรู ้จักผู ้ทีพ ่ ด ู กับเจ ้าว่า จงให ้นํ้ าแก่เราเถิด เจ ้าคงจะขอ จากเขา และเขาคงจะให ้นํ้ าทีม ่ ช ี วี ต ิ แก่เจ ้า" 11 หญิงนัน ้ จึงทูลพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า ท่านไม่มอ ี ะไรทีจ ่ ะ ตัก และบ่อนํ้ าก็ลก ึ แล ้วท่านได ้นํ้ าแห่งชีวต ิ นัน ้ มาจากไหน?” 12 ท่านยิง่ ใหญ่กว่ายาโคบบิดาของเรา ผู ้ซึง่ ให ้บ่อนํ้ านีแ ้ ก่เรา และดืม ่ จากบ่อนัน ้ ทัง้ ตัวเขาเอง และลูกๆ ของเขา และสัตว์ เลีย ้ งของเขาหรือ? 13 พระเยซูตรัสตอบเธอว่า “ ผู ้ใดดืม ่ นํ้ านีก ้ ็จะกระหายอีก” 14 แต่ผู ้ใดดืม ่ นํ้ าซึง่ เราจะให ้เขานัน ้ จะไม่กระหายอีกเลย นํ้ า ซึง่ เราจะให ้เขานัน ้ จะเป็ นเหมือนบ่อนํ้ าในตัวเขาซึง่ พุง่ ขึน ้ สู่ ชีวต ิ นิรันดร์ 15 หญิงนัน ้ ทูลพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า โปรดให ้นํ้ านัน ้ แก่ฉัน เพือ ่ ฉั นจะไม่กระหายอีก และจะได ้ไม่ต ้องมาตักนํ้ าทีน ่ ”ี่ 16 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า “ ไปเรียกสามีของคุณมาทีน ่ ส ี่ ”ิ 17 หญิงนัน ้ ตอบว่า “ฉั นไม่มส ี ามี” พระเยซูตรัสกับนางว่า “ เจ ้าพูดถูกแล ้ว ว่าฉั นไม่มส ี ามี” 18 เพราะว่าท่านได ้มีสามีห ้าคนแล ้ว และคนทีท ่ า่ นมีอยู่ ขณะนีก ้ ็ไม่ใช่สามีของท่าน ในเรือ ่ งนีท ้ า่ นพูดจริง 19 หญิงนัน ้ กล่าวแก่ทา่ นว่า "ท่านเจ ้าคะ ดิฉันเห็นจริงว่าท่าน เป็ นศาสดาพยากรณ์" 20 บรรพบุรษ ุ ของพวกเราเคยนมัสการบนภูเขานี้ แต่พวกท่าน กลับพูดว่า ทีเ่ ยรูซาเล็มเป็ นสถานทีท ่ ม ี่ นุษย์ควรนมัสการ ่ เราเถิด เวลาจะ 21 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า " หญิงเอ๋ย เชือ มาถึงเมือ ่ พวกเจ ้าจะไม่นมัสการพระบิดาบนภูเขาแห่งนี้ หรือ ทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม" 22 พวกท่านนมัสการอะไรพวกท่านไม่รู ้จักเลย เราทราบว่า เรานมัสการอะไร เพราะความรอดมาจากพวกยิว 23 แต่เวลานัน ้ ใกล ้จะมาถึงแล ้ว และบัดนีก ้ ็ถงึ แล ้ว คือเมือ ่ ผู ้ นมัสการอย่างถูกต ้องจะนมัสการพระบิดาด ้วยจิตวิญญาณ และความจริง เพราะว่าพระบิดาทรงแสวงหาผู ้เช่นนัน ้ นมัสการพระองค์ 24 พระเจ ้าทรงเป็ นวิญญาณ และบรรดาผู ้ทีน ่ มัสการพระองค์ ต ้องนมัสการพระองค์ด ้วยจิตวิญญาณและความจริง 25 หญิงนัน ้ จึงบอกพระองค์วา่ ฉั นรู ้ว่าพระเมสสิยาห์ทเี่ รียกว่า พระคริสต์กําลังจะเสด็จมา เมือ ่ พระองค์เสด็จมา พระองค์จะ ทรงแจ ้งให ้เราทราบทุกสิง่ 26 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า " เราทีพ ่ ด ู กับเจ ้าคือผู ้นัน ้ " 27เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว เหล่าสาวกก็เข ้ามาหา และ ประหลาดใจทีพ ่ ระองค์ทรงสนทนากับสตรีนัน ้ แต่ไม่มช ี ายคน ใดถามว่า “ท่านต ้องการอะไร” หรือ “ท่านสนทนากับนาง ทําไม” 28 หญิงนัน ้ จึงทิง้ หม ้อนํ้ าของตนแล ้วเข ้าไปในเมืองและพูด กับคนเหล่านัน ้ ว่า 29 มาดูบรุ ษ ุ ผู ้หนึง่ ทีเ่ ล่าให ้ข ้าพเจ ้าฟั งถึงสิง่ ทัง้ ปวงทีข ่ ้าพเจ ้า ได ้กระทํา ผู ้นีม ้ ใิ ช่พระคริสต์หรือ? 30 แล ้วพวกเขาออกจากเมืองไปหาพระองค์ 31 ในระหว่างนัน ้ พวกสาวกของพระองค์ก็อ ้อนวอนพระองค์ ว่า “อาจารย์ โปรดรับประทานอาหารเถิด” 32 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ ข ้าพเจ ้ามีอาหารกินซึง่ พวก ท่านไม่รู ้จัก” 33 ดังนัน ้ สาวกทัง้ หลายจึงพูดกันว่า “มีผู ้ใดนํ าอาหารมาให ้ เขารับประทานหรือไม่?” 34 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า อาหารของเราคือการทําตาม พระประสงค์ของพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา และทําให ้งานของ พระองค์สําเร็จ 35 พวกท่านอย่าพูดว่าอีกสีเ่ ดือนจึงจะถึงฤดูเกีย ่ วข ้าวหรือ ดู เถิด เราบอกพวกท่านว่า จงเงยหน ้าขึน ้ ดูทงุ่ นา เพราะว่าทุง่ นานัน ้ ขาวโพลนพร ้อมทีจ ่ ะเกีย ่ วข ้าวแล ้ว
บทที่ 4 1 เมือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงทราบว่าพวกฟาริสไี ด ้ยินว่าพระ เยซูทรงสร ้างสาวกและให ้บัพติศมามากกว่ายอห์น 2 (แม ้ว่าพระเยซูเองไม่ได ้ทรงทําพิธบ ี พ ั ติศมา แต่ทรงทําพิธ ี บัพติศมาแก่สาวกของพระองค์) 3 พระองค์เสด็จออกจากแคว ้นยูเดียและเสด็จไปยังแคว ้นกา ลิลอ ี ก ี ครัง้ 4 และเขาจะต ้องผ่านไปสะมาเรีย ่ สิคารในแคว ้นสะมาเ 5 แล ้วพระองค์เสด็จมาถึงเมืองหนึง่ ชือ รีย ใกล ้ทีด ่ น ิ แปลงหนึง่ ทีย ่ าโคบยกให ้แก่โยเซฟบุตรชายของ ตน 6 ในเวลานัน ้ มีบอ ่ นํ้ าของยาโคบอยูท ่ น ี่ ั่น พระเยซูทรงเหนือ ่ ย จากการเดินทาง จึงประทับนั่งทีบ ่ อ ่ นํ้ านัน ้ ขณะนัน ้ เป็ นเวลา ประมาณบ่ายสามโมง 7 หญิงชาวสะมาเรียคนหนึง่ มาตักนํ้ า พระเยซูจงึ ตรัสกับเธอ ว่า “ ให ้ฉั นดืม ่ นํ้ าหน่อย” ้ อาหาร) 8 (เพราะว่าสาวกของพระองค์ได ้เข ้าเมืองไปซือ 9 หญิงชาวสะมาเรียจึงทูลพระองค์วา่ “ท่านผู ้เป็ นยิวจึงขอนํ้ า ดืม ่ จากฉั นซึง่ เป็ นหญิงชาวสะมาเรีย เพราะพวกยิวไม่คบหาส มาคมกับชาวสะมาเรียเลย”
67
จอห์น
36 และผู ้ทีเ่ กีย ่ วก็รับค่าจ ้างและรวบรวมผลไว ้เพือ ่ ชีวต ิ นิรันดร์ ่ ชมยินดีด ้วยกัน เพือ ่ ว่าทัง้ ผู ้หว่านและผู ้ทีเ่ กีย ่ วจะได ้ชืน 37 และคํากล่าวนีเ้ ป็ นจริง คือ คนหนึง่ หว่าน และอีกคนหนึง่ เก็บเกีย ่ ว 38 ฉั นส่งท่านทัง้ หลายไปเก็บเกีย ่ วสิง่ ทีท ่ า่ นมิได ้ลงแรงทํา คนอืน ่ ได ้ลงแรงทํา และท่านทัง้ หลายก็ได ้ร่วมแรงร่วมใจกัน เก็บเกีย ่ วสิง่ เหล่านัน ้ ่ พระองค์ 39 และชาวสะมาเรียจํานวนมากในเมืองนัน ้ ก็เชือ เพราะคําพูดของสตรีผู ้เป็ นพยานว่า “พระองค์บอกฉั นถึงสิง่ ทัง้ ปวงทีฉ ่ ั นได ้ทํา” 40 เมือ ่ ชาวสะมาเรียมาหาพระองค์ พวกเขาอ ้อนวอนขอให ้ พระองค์ประทับอยูก ่ บ ั พวกเขา และพระองค์ก็ประทับอยูท ่ น ี่ ั่น สองวัน ่ เพราะคําพูดของเขาเอง 41 และคนอืน ่ อีกมากมายก็เชือ ่ นัน 42 และได ้ตรัสแก่สตรีนัน ้ ว่า ขณะนีพ ้ วกเราเชือ ้ ไม่ใช่ เพราะคําของท่าน แต่เพราะเราได ้ยินเอง และรู ้ดีวา่ ท่านผู ้นี้ เป็ นพระคริสต์ พระผู ้ช่วยให ้รอดของโลก 43 ครัน ้ ล่วงไปสองวัน พระองค์ก็เสด็จออกจากทีน ่ ั่น และ เสด็จไปยังแคว ้นกาลิล ี 44 เพราะพระเยซูเองทรงเป็ นพยานว่าผู ้เผยพระวจนะไม่ ได ้รับเกียรติในเมืองของตน 45 เมือ ่ พระองค์เสด็จมายังแคว ้นกาลิล ี ชาวกาลิลก ี ็ต ้อนรับ พระองค์ เพราะเห็นเหตุการณ์ทงั ้ ปวงทีพ ่ ระองค์ทรงกระทําใน วันฉลองทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม พวกเขาก็ไปร่วมงานฉลองนัน ้ ด ้วย 46พระเยซูจงึ เสด็จกลับมายังเมืองคานาในแคว ้นกาลิลอ ี ก ี ครัง้ ทีน ่ ั่นพระองค์ทรงทําให ้นํ้ ากลายเป็ นไวน์ มีขน ุ นางคน หนึง่ ซึง่ มีบต ุ รป่ วยอยูท ่ เี่ มืองคาเปอรนาอุม 47 ครัน ้ เขาได ้ยินว่าพระเยซูเสด็จมาจากแคว ้นยูเดียไปยัง แคว ้นกาลิล ี จึงไปหาพระองค์และอ ้อนวอนขอให ้เสด็จลงไป รักษาบุตรของพระองค์ เพราะบุตรของพระองค์กําลังจะตาย 48 จากนัน ้ พระเยซูตรัสกับเขาว่า " ถ ้าพวกท่านไม่เห็นหมาย ่ " สําคัญและการอัศจรรย์ พวกท่านก็จะไม่เชือ 49 ขุนนางผู ้นัน ้ กล่าวแก่พระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า โปรดลงมา เถิด ก่อนทีบ ่ ต ุ รของข ้าพเจ ้าจะตาย” 50 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ จงไปเถิด บุตรของท่านยังมี ่ คําทีพ ชีวต ิ อยู”่ ชายคนนัน ้ ก็เชือ ่ ระเยซูตรัสกับเขา และเขาก็ ไป 51 ขณะทีเ่ ขากําลังลงไป คนรับใช ้ของเขามาพบเขาและบอก เขาว่า บุตรของท่านยังมีชวี ต ิ อยู่ 52 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกเขาว่าพระองค์จะเริม ่ แก ้ไข เมือ ่ ใด พวกเขาจึงบอกพระองค์วา่ เมือ ่ วานนีต ้ อนบ่ายโมง ไข ้ ก็หาย 53 ดังนัน ้ บิดาจึงรู ้ว่าเป็ นเวลาทีพ ่ ระเยซูตรัสกับเขาว่า “ บุตร ่ และทัง้ บ ้านก็เชือ ่ ด ้วย ของท่านยังมีชวี ต ิ อยู”่ เขาเองก็เชือ 54 นีเ่ ป็ นการอัศจรรย์ครัง้ ทีส ่ องทีพ ่ ระเยซูได ้ทรงกระทํา เมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากแคว ้นยูเดียไปยังแคว ้นกาลิล ี
6 เมือ ่ พระเยซูทอดพระเนตรเห็นคนนัน ้ นอนอยู่ และทรงทราบ ว่าเขาป่ วยอยูเ่ ป็ นเวลานานแล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า “ เจ ้าปรารถนาจะหายเป็ นปกติหรือ?” 7 คนป่ วยจึงตอบพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า เมือ ่ นํ้ าปั่ นป่ วน ไม่ม ี ใครทีจ ่ ะเอาข ้าพเจ ้าลงไปในสระได ้ แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากําลังไป คนอืน ่ ก็ลงไปก่อนแล ้ว” 8 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า จงลุกขึน ้ ยกแคร่ของเจ ้าและเดินไป เถิด 9 ทันใดนัน ้ ชายคนนัน ้ ก็หายเป็ นปกติ และยกทีน ่ อนของเขา เดินไป วันนัน ้ เป็ นวันสะบาโต 10 พวกยิวจึงพูดกับคนทีห ่ ายโรคว่า วันนีเ้ ป็ นวันสะบาโต คุณ ิ ไม่มส ี ทธิท ์ จ ี่ ะแบกทีน ่ อน 11 พระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า "พระองค์ผู ้ทรงทําให ้ ข ้าพเจ ้าหายโรค พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า จงยกแคร่ของ เจ ้าขึน ้ แล ้วเดินไป" 12 แล ้วพวกเขาถามเขาว่า "คนทีพ ่ ด ู กับคุณว่า "จงยกเตียง ของคุณเดินไป" นัน ้ เป็ นใคร?" 13 และคนทีไ่ ด ้รับการรักษาให ้หายโรคก็ไม่รู ้ว่าผู ้นัน ้ เป็ นผู ้ใด เพราะว่าพระเยซูเสด็จไปทีน ่ ั่น ขณะทีม ่ ผ ี ู ้คนมากมายอยูท ่ น ี่ ั่น 14 ต่อมาพระเยซูทรงพบคนนัน ้ ทีพ ่ ระวิหารแล ้วตรัสกับเขาว่า “ ดูเถิด เจ ้าหายเป็ นปกติแล ้ว อย่าทําบาปอีกต่อไป มิฉะนัน ้ สิง่ ทีเ่ ลวร ้ายกว่าจะเกิดขึน ้ กับเจ ้า” 15 ชายคนนัน ้ จึงออกไปบอกพวกยิวว่าพระเยซูเป็ นผู ้ทีท ่ ําให ้ เขาหายจากโรค 16 เพราะเหตุนพ ี้ วกยิวจึงข่มเหงพระเยซู และพยายามทีจ ่ ะ ฆ่าพระองค์ เพราะพระองค์ทรงกระทําการดังกล่าวในวันสะบา โต 17 แต่พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " พระบิดาของเราทรง กระทําการจนบัดนี้ และเราก็กระทําการด ้วย" 18 เพราะฉะนัน ้ พวกยิวยิง่ พยายามทีจ ่ ะฆ่าพระองค์ เพราะ พระองค์ไม่เพียงแต่ละเมิดวันสะบาโตเท่านัน ้ แต่ยังกล่าว ด ้วยว่าพระเจ ้าทรงเป็ นพระบิดาของพระองค์ ทําให ้พระองค์ เท่าเทียมกับพระเจ ้า 19 แล ้วพระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า พระบุตรไม่สามารถทําสิง่ ใดตามลําพังได ้ เว ้นแต่ สิง่ ทีไ่ ด ้เห็นพระบิดาทํา เพราะสิง่ ใดทีพ ่ ระองค์ทํา สิง่ นัน ้ พระ บุตรก็ทําเหมือนกัน" 20 เพราะว่าพระบิดาทรงรักพระบุตร และทรงแสดงให ้พระ บุตรเห็นทุกสิง่ ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงกระทํา และพระองค์จะทรง แสดงการงานทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่านัน ้ ให ้พระบุตรเห็น เพือ ่ พวกท่าน จะได ้ประหลาดใจ 21 เพราะว่าพระบิดาทรงทําให ้คนตายเป็ นขึน ้ และมีชวี ต ิ ขึน ้ ฉั นใด พระบุตรก็ทรงทําให ้ใครก็ตามทีพ ่ ระองค์ต ้องการมีชวี ต ิ ขึน ้ ฉั นนัน ้ 22 เพราะพระบิดาไม่ทรงพิพากษาใครเลย แต่ทรงมอบการ พิพากษาทัง้ หมดไว ้กับพระบุตร 23 เพือ ่ ให ้มนุษย์ทก ุ คนถวายเกียรติแด่พระบุตร เหมือนที่ ถวายเกียรติแด่พระบิดา ผู ้ใดไม่ถวายเกียรติแด่พระบุตร ผู ้นัน ้ ก็ไม่ถวายเกียรติแด่พระบิดาผู ้ส่งพระบุตรมา 24 แท ้จริง แท ้จริง เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ทีฟ ่ ั งคําของเรา ่ ในพระองค์ทท และเชือ ี่ รงใช ้เรามา ผู ้นัน ้ ก็จะมีชวี ต ิ นิรันดร์และ ่ วี ต จะไม่ถก ู พิพากษา แต่ได ้ผ่านจากความตายไปสูช ิ แล ้ว 25 จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า เวลานัน ้ ใกล ้จะมาถึง แล ้ว และบัดนีก ้ ็ถงึ แล ้ว เมือ ่ คนตายจะได ้ยินเสียงของพระ บุตรของพระเจ ้า และบรรดาคนทีไ่ ด ้ยินจะมีชวี ต ิ ี 26 เพราะว่าพระบิดามีชวต ิ ในพระองค์เองฉั นใด พระองค์ก็ ทรงประทานให ้พระบุตรมีชวี ต ิ ในพระองค์ฉันนัน ้ ิ ธิอํานาจในการพิพากษา 27 และทรงประทานให ้พระองค์มส ี ท ด ้วย เพราะพระองค์ทรงเป็ นบุตรมนุษย์
บทที่ 5 1 หลังจากนัน ้ มีงานฉลองของพวกยิว และพระเยซูเสด็จขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 2 ในกรุงเยรูซาเล็มมีสระนํ้ าแห่งหนึง่ ซึง่ ภาษาฮีบรูเรียกว่า เบธสะดา มีระเบียงห ้าแห่ง 3 ในทีน ่ ม ี้ ค ี นป่ วยเป็ นจํานวนมากมาย ตาบอด เดินโซซัด โซเซ และเหีย ่ วเฉา นอนรอเสียงนํ้ าไหล 4 เพราะคราวหนึง่ ทูตสวรรค์ลงมาในสระนํ้ าแล ้วกวนนํ้ า เมือ ่ นัน ้ ผู ้ใดก ้าวลงไปในนํ้ าก่อนหลังจากทีก ่ วนนํ้ าแล ้ว ผู ้นัน ้ ก็จะ หายจากโรคทีเ่ ขาเป็ นอยู่ 5 และมีชายคนหนึง่ อยูท ่ น ี่ ั่นป่ วยมาสามสิบแปดปี แล ้ว
68
จอห์น
28 อย่าประหลาดใจในข ้อนี้ เพราะจะถึงเวลาทีท ่ ก ุ คนทีอ ่ ยูใ่ น อุโมงค์ฝังศพจะได ้ยินเสียงของพระองค์ 29 และจะออกมา คือบรรดาผู ้ได ้ทําดี เพือ ่ การฟื้ นคืนชีวต ิ ่ ารประณาม และบรรดาผู ้ได ้ทําชัว่ เพือ ่ การฟื้ นคืนชีวต ิ สูก 30 เราไม่สามารถทําสิง่ ใดตามอําเภอใจได ้ แต่สงิ่ ทีเ่ ราได ้ยิน เราก็พพ ิ ากษา และการพิพากษาของเราก็ยต ุ ธิ รรม เพราะว่า เราไม่ได ้แสวงหาความประสงค์ของเราเอง แต่แสวงหาความ ประสงค์ของพระบิดาผู ้ทรงใช ้เรามา 31 ถ ้าฉั นเป็ นพยานให ้แก่ตวั ฉั นเอง พยานของฉั นก็ไม่เป็ น ความจริง 32 มีอก ี ผู ้หนึง่ นัน ้ เป็ นพยานถึงฉั น และฉั นรู ้ว่าพยานที่ พระองค์ทรงเป็ นพยานถึงฉั นเป็ นความจริง 33 ท่านทัง้ หลายจึงส่งคนไปหายอห์น และยอห์นก็ได ้เป็ น พยานถึงความจริง 34 แต่ฉันไม่ได ้รับคําพยานจากมนุษย์ แต่ฉันพูดสิง่ เหล่านี้ เพือ ่ ให ้พวกท่านได ้รับความรอด 35 พระองค์ทรงเป็ นแสงส่องสว่างและลุกโชน และท่าน ่ ชมยินดีในความสว่างของพระองค์ ทัง้ หลายก็เต็มใจทีจ ่ ะชืน ชัว่ ระยะเวลาหนึง่ 36 แต่เราก็มพ ี ยานหลักฐานทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าพยานของยอห์น เพราะว่างานทีพ ่ ระบิดามอบหมายให ้เราทําให ้สําเร็จ งานที่ เรากระทําก็เป็ นพยานถึงเราว่าพระบิดาได ้ทรงใช ้เรามา 37 และพระบิดาผู ้ทรงส่งเรามา ทรงเป็ นพยานถึงเรา พวก ท่านไม่เคยได ้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ และไม่เคยเห็น รูปร่างของพระองค์ 38 และพระวจนะของพระองค์ก็ไม่ดํารงอยูใ่ นพวกท่าน ่ เพราะว่าผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงใช ้มา พวกท่านก็ไม่เชือ 39 จงค ้นดูพระคัมภีร ์ เพราะพวกท่านคิดว่าในนัน ้ มีชวี ต ิ นิรันดร์ และพระคัมภีรเ์ หล่านัน ้ เป็ นพยานถึงเรา 40 และท่านทัง้ หลายก็ไม่ยอมมาหาเราเพือ ่ จะได ้ชีวต ิ 41 ฉั นไม่ได ้รับเกียรติจากมนุษย์ 42 แต่เรารู ้จักท่านทัง้ หลายว่าท่านไม่มค ี วามรักของพระเจ ้า อยูใ่ นท่าน 43 เราได ้มาในพระนามพระบิดาของเรา และท่านทัง้ หลายไม่ รับเราไว ้ ถ ้าผู ้อืน ่ มาในพระนามของตนเอง ท่านทัง้ หลายก็จะ รับผู ้นัน ้ ไว ้ 44 พวกท่านซึง่ รับเกียรติจากกันและกัน และไม่แสวงหา ่ ได ้อย่างไร? เกียรติทม ี่ าจากพระเจ ้าแต่ผู ้เดียว จะเชือ 45 อย่าคิดว่าเราจะฟ้ องพวกท่านต่อพระบิดา มีผู ้หนึง่ ฟ้ อง พวกท่านคือโมเสสซึง่ พวกท่านไว ้วางใจ ่ โมเสสแล ้ว ท่านก็คงจะเชือ ่ เรา 46 เพราะถ ้าท่านทัง้ หลายเชือ เพราะโมเสสเขียนถึงเรา ่ ข ้อเขียนของเขาแล ้วท่านจะ 47 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่เชือ ่ ถ ้อยคําของเราได ้อย่างไร? เชือ
6 และพระองค์ตรัสดังนีเ้ พือ ่ พิสจ ู น์พระองค์ เพราะว่าพระองค์ เองทรงทราบว่าพระองค์จะทําอย่างไร 7 ฟิ ลป ิ จึงตอบพระองค์วา่ “ขนมปั งราคาสองร ้อยเพนนีก็ยังไม่ พอให ้พวกเขากินกันคนละนิดคนละหน่อย” ่ อันดรูว ์ พีช 8 สาวกคนหนึง่ ของพระองค์ ชือ ่ ายของซีโมนเป โตร กล่าวแก่พระองค์วา่ 9 มีอยูค ่ นหนึง่ มีขนมปั งบาร์เลย์ห ้าก ้อนและปลาเล็กๆ สองตัว แต่เท่านัน ้ จะพออะไรกับคนมากมายเช่นนี?้ 10 พระเยซูจงึ ตรัสว่า “ ให ้พวกผู ้ชายนั่งลง ทีน ่ ั่นมีหญ ้ามาก” พวกผู ้ชายจึงนั่งลง มีจํานวนประมาณห ้าพันคน 11 แล ้วพระเยซูทรงรับขนมปั งนัน ้ และเมือ ่ ทรงขอบพระคุณ แล ้ว พระองค์ก็ทรงแจกให ้เหล่าสาวก และเหล่าสาวกก็แจก ให ้ผู ้ทีน ่ ั่งอยู่ และทรงแจกปลาให ้ด ้วยตามทีพ ่ วกเขาปรารถนา 12 เมือ ่ พวกเขากินอิม ่ แล ้ว พระองค์ตรัสแก่เหล่าสาวกของ พระองค์วา่ จงเก็บเศษอาหารทีเ่ หลือไว ้ เพือ ่ จะไม่ให ้สูญ หายไป 13 ดังนัน ้ พวกเขาจึงรวบรวมเศษขนมปั งบาร์เลย์ห ้าก ้อนซึง่ เหลืออยูจ ่ นเต็มตะกร ้าสิบสองใบ ซึง่ บรรจุเศษขนมปั ง บาร์เลย์ห ้าก ้อนทีเ่ หลือไว ้สําหรับคนทีก ่ น ิ ไปแล ้ว 14 ครัน ้ คนเหล่านัน ้ เห็นการอัศจรรย์ทพ ี่ ระเยซูทรงกระทํา ก็ พูดกันว่า แท ้จริงแล ้ว ผู ้เผยพระวจนะผู ้นัน ้ ทีก ่ ําลังจะเสด็จมา ในโลกเป็ นผู ้สร ้าง 15 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบว่าพวกเขาจะมาจับพระองค์ไปตัง้ เป็ นกษั ตริย ์ พระองค์จงึ เสด็จขึน ้ ไปบนภูเขาอีกแต่ลําพัง พระองค์เอง 16 เมือ ่ ถึงเวลาเย็น สาวกของพระองค์ก็ลงไปทีท ่ ะเล 17 แล ้วพระองค์ก็เสด็จลงเรือข ้ามทะเลไปยังเมืองคาเปอรนา อุม ขณะนัน ้ มืดแล ้ว และพระเยซูก็ยังไม่เสด็จมาหาพวกเขา 18 ทะเลก็เกิดขึน ้ เพราะลมพัดแรง 19 เมือ ่ พวกเขาพายเรือไปได ้ประมาณห ้าห ้ากิโลเมตร พวก เขาก็เห็นพระเยซูเดินอยูบ ่ นทะเล และเข ้ามาใกล ้เรือ พวก เขาก็เริม ่ กลัว 20 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ เป็ นเราเอง อย่ากลัวเลย” 21 แล ้วพวกเขาจึงรับพระองค์ขน ึ้ เรือด ้วยความเต็มใจ และ ทันใดนัน ้ เรือก็ถงึ ฝั่ งทีพ ่ วกเขาจะไป 22 ต่อมาวันหนึง่ เมือ ่ ผู ้คนซึง่ ยืนอยูฝ ่ ั่ งโน ้นของทะเลเห็นว่า ไม่มเี รืออืน ่ อยูท ่ น ี่ ั่นเลย เว ้นแต่ลําทีเ่ หล่าสาวกของพระองค์ ลงไปด ้วย จึงเห็นว่าพระเยซูมไิ ด ้เสด็จไปกับเหล่าสาวกของ พระองค์ลงเรือลํานัน ้ แต่เหล่าสาวกของพระองค์ไปตาม ลําพัง 23 (อย่างไรก็ตาม มีเรือลําอืน ่ มาจากทิเบเรียสใกล ้ไปยัง สถานทีท ่ พ ี่ วกเขากินขนมปั งหลังจากทีพ ่ ระเจ ้าทรง ขอบพระคุณแล ้ว) 24เมือ ่ ฝูงชนเห็นว่าพระเยซูและเหล่าสาวกไม่อยูท ่ น ี่ ั่น จึงลง เรือไปทีเ่ มืองคาเปอรนาอุมเพือ ่ ตามหาพระเยซู 25 ครัน ้ พบพระองค์ทฝ ี่ ั่ งตรงข ้ามแล ้ว พวกเขาจึงกล่าวแก่ พระองค์วา่ “อาจารย์ ท่านมาทีน ่ เี่ มือ ่ ไร” 26 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า พวกท่านแสวงหาเราไม่ใช่เพราะได ้เห็นการ อัศจรรย์ แต่เพราะพวกท่านกินขนมปั งและอิม ่ " 27 อย่าทํางานเพือ ่ อาหารทีเ่ น่าเปื่ อย แต่จงทํางานเพือ ่ อาหารทีค ่ งอยูจ ่ นถึงชีวต ิ นิรันดร์ ซึง่ พระบุตรมนุษย์จะ ประทานให ้แก่ทา่ น เพราะว่าพระเจ ้าพระบิดาได ้ทรง ประทับตราไว ้แก่เขาแล ้ว 28 แล ้วพวกเขาจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า เราจะต ้องทําอย่างไร เพือ ่ เราจะกระทําการงานของพระเจ ้าได ้? 29 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ นีแ ่ หละเป็ นงานของพระเจ ้า ่ ในผู ้ทีพ คือให ้ท่านทัง้ หลายเชือ ่ ระองค์ทรงใช ้มา”
บทที่ 6 1 หลังจากนัน ้ พระเยซูก็เสด็จข ้ามทะเลกาลิล ี ซึง่ คือทะเล ทิเบเรียส 2 และคนจํานวนมากติดตามพระองค์ไป เพราะพวกเขาเห็น การอัศจรรย์ทพ ี่ ระองค์ได ้ทรงกระทํากับบรรดาคนเจ็บป่ วย 3 แล ้วพระเยซูเสด็จขึน ้ ไปบนภูเขา และประทับนั่งทีน ่ ั่นกับ เหล่าสาวกของพระองค์ 4 และเทศกาลปั สกาซึง่ เป็ นงานฉลองของพวกยิวก็ใกล ้จะ มาถึงแล ้ว 5 ครัน ้ พระเยซูทรงแหงนพระพักตร์ทอดพระเนตรเห็นคน ้ มากมายมาหาพระองค์ พระองค์จงึ ตรัสแก่ฟิลป ิ ว่า “ เราจะซือ อาหารให ้คนเหล่านีก ้ น ิ ได ้จากทีไ่ หน?”
69
จอห์น
30 พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “ถ ้าอย่างนัน ้ ท่านแสดงหมาย ่ ท่าน ท่านจะทําอะไร?” สําคัญอะไรเพือ ่ ให ้เราได ้เห็นและเชือ 31 บรรพบุรษ ุ ของพวกเราได ้กินมานาในถิน ่ ทุรกันดาร เหมือน ทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า พระองค์ทรงประทานอาหารจากสวรรค์ให ้พวก เขากิน 32 จากนัน ้ พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า โมเสสไม่ได ้ให ้ขนมปั งจากสวรรค์นัน ้ แก่ทา่ น แต่ พระบิดาของเราประทานขนมปั งจริงจากสวรรค์ให ้แก่ทา่ น" 33 เพราะว่าขนมปั งของพระเจ ้าคือผู ้ทีล ่ งมาจากสวรรค์และ ประทานชีวต ิ ให ้แก่โลก 34 พวกเขาจึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า โปรด ประทานขนมปั งนีแ ้ ก่พวกเราตลอดไปเถิด” 35 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " เราเป็ นอาหารแห่งชีวต ิ ผู ้ ่ ในเราจะไม่กระหายอีก ทีม ่ าหาเราจะไม่หวิ อีกเลย และผู ้ทีเ่ ชือ เลย" 36 แต่เราได ้บอกท่านทัง้ หลายว่า พวกท่านก็เห็นเราแล ้วแต่ก็ ่ ไม่เชือ 37 ทุกคนทีพ ่ ระบิดาประทานให ้แก่เราจะมาหาเรา และผู ้ทีม ่ า หาเรา เราจะไม่ขบ ั ไล่เขาออกไปเลย 38 เพราะว่าเราลงมาจากสวรรค์ ไม่ใช่เพือ ่ จะทําตามความ ประสงค์ของเราเอง แต่เพือ ่ จะทําตามความประสงค์ของ พระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา 39 และนีแ ่ หละเป็ นพระประสงค์ของพระบิดาผู ้ทรงใช ้เรามา เพือ ่ ว่าเราจะไม่สญ ู เสียสิง่ ใดๆ เลยจากทุกคนทีพ ่ ระองค์ได ้ ประทานให ้แก่เรา แต่จะให ้สิง่ นัน ้ เกิดขึน ้ ใหม่อก ี ครัง้ ในวัน สุดท ้าย 40 และนีแ ่ หละเป็ นพระประสงค์ของพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา ่ ในพระองค์ จะได ้มีชวี ต คือว่าทุกคนทีเ่ ห็นพระบุตร และเชือ ิ นิ รันดร์ และเราจะให ้ผู ้นัน ้ ลุกขึน ้ มาในวันสุดท ้าย 41 พวกยิวจึงบ่นพึมพํากับพระองค์ เพราะพระองค์ตรัสว่า “เราเป็ นขนมปั งทีล ่ งมาจากสวรรค์” 42 พวกเขาจึงพูดว่า “คนนีไ้ ม่ใช่เยซู บุตรของโยเซฟ ซึง่ พวกเรารู ้จักพ่อแม่ของเขาหรือ?” แล ้วทําไมเขาจึงพูดว่า ‘ฉั น ลงมาจากสวรรค์’ ? 43 พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า “ อย่าบ่นกันเองเลย” 44 ไม่มผ ี ู ้ใดจะมาหาเราได ้ เว ้นเสียแต่พระบิดาผู ้ทรงใช ้เรามา จะทรงชักนํ าเขามา และเราจะให ้เขาลุกขึน ้ มาในวันสุดท ้าย 45 มีเขียนไว ้ในหนังสือของผู ้เผยพระวจนะว่า “ทุกคนจะ ได ้รับการสัง่ สอนจากพระเจ ้า ดังนัน ้ มนุษย์ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยิน และได ้เรียนรู ้จากพระบิดาก็จะมาหาเรา” 46 ไม่ใช่วา่ ผู ้ใดได ้เห็นพระบิดา เว ้นแต่ผู ้ทีม ่ าจากพระเจ ้า ผู ้ นัน ้ ได ้เห็นพระบิดา ่ ในเราก็มช 47 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ทีเ่ ชือ ี วี ต ิ นิรัน ดร์ 48 ฉั นเป็ นขนมปั งแห่งชีวต ิ 49 บรรพบุรษ ุ ของท่านได ้กินมานาในถิน ่ ทุรกันดารแล ้วก็ตาย 50 นีแ ่ หละเป็ นขนมปั งทีล ่ งมาจากสวรรค์ เพือ ่ ให ้มนุษย์กน ิ แล ้วไม่ตาย 51 เราเป็ นขนมปั งแห่งชีวต ิ ทีล ่ งมาจากสวรรค์ ถ ้าใครกิน อาหารนี้ ผู ้นัน ้ จะดํารงชีวต ิ ตลอดไป และขนมปั งทีเ่ ราจะให ้ก็ คือเนือ ้ ของเรา ซึง่ เราจะให ้เพือ ่ ชีวต ิ ของโลก 52 พวกยิวจึงโต ้เถียงกันโดยว่า “คนนีจ ้ ะให ้เนือ ้ ของเขาแก่ เรากินได ้อย่างไร?” 53 จากนัน ้ พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ ท่านทัง้ หลายว่า ถ ้าท่านไม่กน ิ เนือ ้ และดืม ่ โลหิตของบุตร มนุษย์ ท่านก็ไม่มช ี วี ต ิ ในตัวท่านเลย" 54 ผู ้ใดกินเนือ ้ และดืม ่ โลหิตของเรา ผู ้นัน ้ จะมีชวี ต ิ นิรันดร์ และเราจะให ้ผู ้นัน ้ ลุกขึน ้ ในวันสุดท ้าย
55 เพราะว่าเนือ ้ ของเราเป็ นอาหารจริง และโลหิตของเราเป็ น เครือ ่ งดืม ่ จริง 56 ผู ้ทีก ่ น ิ เนือ ้ และดืม ่ โลหิตของเรา ผู ้นัน ้ ก็อยูใ่ นเรา และเราก็ อยูใ่ นเขา 57 ฉั นใดพระบิดาผู ้ทรงพระชนม์ได ้ทรงใช ้เรามา และเรามี ชีวต ิ อยูเ่ พราะพระบิดา ฉั นนัน ้ ผู ้ทีก ่ น ิ เรา ผู ้นัน ้ ก็จะมีชวี ต ิ อยู่ เพราะเรา 58 นีแ ่ หละเป็ นขนมปั งทีล ่ งมาจากสวรรค์ ซึง่ ไม่เหมือนกับ บรรพบุรษ ุ ของท่านทีเ่ คยกินมานาแล ้วตาย แต่ใครกินขนมปั ง นีจ ้ ะยังคงมีชวี ต ิ อยูช ่ วั่ นิรันดร์” 59 พระองค์ตรัสคําเหล่านีใ้ นธรรมศาลา ขณะทีท ่ รงสัง่ สอนใน เมืองคาเปอรนาอุม 60 เมือ ่ สาวกของพระองค์หลายคนได ้ยินดังนี้ พวกเขาก็พด ู ว่า คําสอนนีย ้ ากนัก ใครจะฟั งได ้? 61 เมือ ่ พระเยซูทรงทราบในพระองค์เองว่าเหล่าสาวกของ พระองค์บน ่ ถึงเรือ ่ งนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า “ เรือ ่ งนี้ ทําให ้พวกท่านขุน ่ เคืองใจหรือ?” 62 หากท่านจะเห็นบุตรมนุษย์เสด็จขึน ้ ไปยังทีซ ่ งึ่ พระองค์เคย เสด็จมาก่อน จะเป็ นอย่างไรบ ้าง? 63 จิตวิญญาณเป็ นสิง่ ทีท ่ ําให ้มีชวี ต ิ ชีวา เนือ ้ หนังไม่ม ี ประโยชน์ใดๆ คําพูดทีเ่ รากล่าวกับพวกท่านนัน ้ เป็ นจิต วิญญาณและเป็ นชีวต ิ ่ เพราะพระเยซูทรงทราบ 64 แต่บางคนในพวกท่านก็ไม่เชือ ่ และใครเล่าทีจ แต่แรกแล ้วว่าใครบ ้างทีไ่ ม่เชือ ่ ะทรยศ พระองค์ 65 และพระองค์ตรัสว่า เพราะฉะนัน ้ เราจึงได ้ตรัสแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า ไม่มผ ี ู ้ใดจะมาหาเราได ้ เว ้นเสียแต่พระบิดาของ เราประทานให ้แก่เขา” 66 ตัง้ แต่นัน ้ มาสาวกของพระองค์หลายคนก็เลิกติดตาม พระองค์อก ี ต่อไป 67 แล ้วพระเยซูตรัสแก่สาวกทัง้ สิบสองคนว่า พวกเจ ้าก็จะไป ด ้วยเช่นกันหรือ? 68 ซีโมนเปโตรจึงตอบพระองค์วา่ “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พวก ข ้าพเจ ้าจะไปหาใครได ้เล่า พระองค์มพ ี ระวจนะแห่งชีวต ิ นิรัน ดร์” ่ และแน่ใจว่า พระองค์ทรงเป็ นพระคริสต์ 69 และพวกเราก็เชือ พระบุตรของพระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ 70 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราไม่ได ้เลือกพวกเจ ้าสิบ สองคนหรือ และคนหนึง่ ในพวกเจ ้าเป็ นปี ศาจหรือ?" 71 พระองค์ตรัสถึงยูดาส อิสคาริโอท บุตรชายของซีโมน เพราะว่าเขาคือคนทีท ่ รยศต่อพระองค์ เนือ ่ งจากเขาเป็ นหนึง่ ในสาวกสิบสองคน บทที่ 7 1 หลังจากนัน ้ พระเยซูก็เสด็จไปในแคว ้นกาลิล ี เพราะ พระองค์ไม่ประสงค์จะเสด็จไปในดินแดนของชาวยิว เพราะ พวกชาวยิวพยายามทีจ ่ ะฆ่าพระองค์ 2 ในเวลานัน ้ เทศกาลกระโจมของพวกยิวก็ใกล ้จะมาถึงแล ้ว 3 พีน ่ ้องของพระองค์จงึ บอกพระองค์วา่ “จงออกจากทีน ่ ไี่ ป ยังแคว ้นยูเดีย เพือ ่ ให ้เหล่าสาวกของท่านได ้เห็นกิจการที่ ท่านทํา” 4 เพราะไม่มผ ี ู ้ใดทําสิง่ ใดในทีล ่ บ ั และแสวงหาทีจ ่ ะให ้ผู ้อืน ่ รู ้จักพระองค์ ถ ้าท่านทําสิง่ เหล่านี้ จงแสดงตนให ้โลกรู ้ ่ พระองค์ 5 เพราะพวกพีน ่ ้องของพระองค์ก็ไม่เชือ 6 จากนัน ้ พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " เวลาของฉั นยังไม่มา แต่เวลาของพวกท่านพร ้อมอยูเ่ สมอ" 7 โลกไม่อาจเกลียดชังพวกท่านได ้ แต่โลกเกลียดเรา เพราะ เราเป็ นพยานถึงโลกว่าผลงานของโลกนัน ้ ชัว่ ร ้าย
70
จอห์น
8 จงขึน ้ ไปร่วมงานเลีย ้ งนีเ้ ถิด เรายังไม่ขน ึ้ ไปร่วมงานเลีย ้ งนี้ เพราะเวลาของเรายังไม่มาถึง 9 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านีแ ้ ก่พวกเขาแล ้ว พระองค์ยัง ประทับอยูใ่ นแคว ้นกาลิล ี 10 เมือ ่ พวกพีน ่ ้องของพระองค์ขน ึ้ ไปแล ้ว พระองค์ก็เสด็จไป ตามงานเลีย ้ งนัน ้ ด ้วย ไม่ใช่ไปเปิ ดเผย แต่ไปอย่างลับๆ 11 จากนัน ้ พวกยิวจึงตามหาพระองค์ในงานเลีย ้ งและถามว่า “เขาอยูท ่ ไี่ หน” 12 และมีเสียงซุบซิบกันมากมายในหมูป ่ ระชาชนเกีย ่ วกับ พระองค์ บางคนกล่าวว่า เขาเป็ นคนดี คนอืน ่ ๆ กล่าวว่า ไม่ใช่เลย แต่เขาหลอกลวงประชาชน 13 แต่ไม่มใี ครพูดถึงพระองค์อย่างเปิ ดเผยเพราะกลัวพวกยิว 14 ครัน ้ ถึงกลางเทศกาลแล ้ว พระเยซูก็เสด็จขึน ้ ไปในพระ วิหารและทรงสัง่ สอน 15 พวกยิวก็ประหลาดใจและพูดว่า "คนนีร้ ู ้จักวรรณกรรมได ้ อย่างไร ทัง้ ๆ ทีไ่ ม่เคยเรียนมาก่อน" 16พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " คําสอนของฉั นไม่ใช่ของฉั น เอง แต่เป็ นของผู ้ทีท ่ รงใช ้เรามา" 17 ถ ้าผู ้ใดตัง้ ใจประพฤติตามพระประสงค์ของพระองค์ ผู ้นัน ้ จะรู ้ว่าคําสอนนัน ้ มาจากพระเจ ้า หรือว่าเราพูดตามใจเราเอง 18 ผู ้ใดทีพ ่ ด ู ออกมาจากตัวเขาเองนัน ้ ก็แสวงหาเกียรติ สําหรับตนเอง แต่ผู ้ใดทีแ ่ สวงหาเกียรติให ้กับตนเองซึง่ ทรง ใช ้เขามา ผู ้นัน ้ แหละเป็ นผู ้สัตย์จริง และไม่มอ ี ธรรมอยูใ่ นเขา เลย 19 โมเสสมิได ้ให ้ธรรมบัญญัตแ ิ ก่พวกท่านแล ้วหรือ แต่ไม่ม ี ใครรักษาธรรมบัญญัตเิ ลย ทําไมพวกท่านจึงพยายามจะฆ่า ฉั น? 20 ประชาชนจึงตอบว่า ท่านมีผอ ี ยู่ ใครเล่าทีพ ่ ยายามจะฆ่า ท่าน 21 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราได ้กระทําการอย่างหนึง่ และพวกท่านก็ประหลาดใจ" 22 โมเสสจึงให ้พวกท่านเข ้าสุหนัต (ไม่ใช่เพราะเป็ นของ โมเสส แต่เพราะเป็ นของบรรพบุรษ ุ ) และพวกท่านก็ให ้ผู ้ชาย เข ้าสุหนัตในวันสะบาโต 23 ถ ้าคนใดเข ้าสุหนัตในวันสะบาโต เพือ ่ ไม่ให ้ละเมิดธรรม บัญญัตข ิ องโมเสส พวกท่านโกรธเราหรือ เพราะเราทําให ้คน หายป่ วยในวันสะบาโต? 24 อย่าตัดสินโดยดูทล ี่ ก ั ษณะภายนอก แต่จงตัดสินโดยดูท ี่ ความถูกต ้อง 25 แล ้วชาวเยรูซาเล็มบางคนก็พด ู ว่า “คนนีไ้ ม่ใช่หรือทีพ ่ วก เขาพยายามจะฆ่า?” 26 แต่ดเู ถิด เขาพูดอย่างกล ้าหาญ และพวกเขาก็ไม่ยอมพูด อะไรกับเขาเลย พวกผู ้ปกครองรู ้จริงหรือว่านีค ่ อ ื พระคริสต์? 27 แต่เรารู ้จักมนุษย์ผู ้นีว้ า่ เขามาจากไหน แต่เมือ ่ พระคริสต์ เสด็จมา ไม่มใี ครรู ้เลยว่าพระองค์ทรงมาจากไหน 28 เมือ ่ พระเยซูทรงสัง่ สอนอยูใ่ นพระวิหาร พระองค์ก็ทรงร ้อง ว่า “ ท่านทัง้ หลายรู ้จักเรา และรู ้ว่าเรามาจากไหน เราไม่ได ้ มาจากตัวเราเอง แต่พระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามานัน ้ ทรงเป็ นความ จริง ซึง่ ท่านทัง้ หลายไม่รู ้จักพระองค์” 29 แต่ฉันรู ้จักพระองค์ เพราะว่าฉั นมาจากพระองค์ และ พระองค์ได ้ทรงใช ้ฉั นมา 30 แล ้วพวกเขาจึงพยายามทีจ ่ ะจับพระองค์ แต่ไม่มใี ครลงมือ กับพระองค์ เพราะเวลาของพระองค์ยังไม่มาถึง ่ ในพระองค์ และพูดว่า เมือ 31 และประชาชนมากมายก็เชือ ่ พระคริสต์เสด็จมา พระองค์จะทรงกระทําการอัศจรรย์มากยิง่ กว่าทีม ่ นุษย์ผู ้นีก ้ ระทําหรือ? 32 เมือ ่ พวกฟาริสไี ด ้ยินผู ้คนซุบซิบกันเรือ ่ งเช่นนัน ้ เกีย ่ วกับ ี ละหัวหน ้าปุโรหิตจึงส่งเจ ้าหน ้าทีไ่ ปนํ า พระองค์ พวกฟาริสแ พระองค์ไป
33 แล ้วพระเยซูตรัสกับเขาว่า " เราจะอยูก ่ บ ั พวกท่านอีกสัก หน่อยหนึง่ แล ้วเราจะไปหาพระองค์ทท ี่ รงใช ้เรามา" 34 พวกท่านจะแสวงหาเราแต่จะไม่พบเรา และทีซ ่ งึ่ เราอยู่ พวกท่านไปทีน ่ ั่นไม่ได ้ 35 พวกยิวจึงพูดกันว่า “เขาจะไปทีไ่ หนทีเ่ ราจะไม่พบเขา หรือเขาจะไปหาคนต่างชาติทก ี่ ระจัดกระจายและสัง่ สอนคน ต่างชาติหรือ?” 36 พระองค์ตรัสว่า “พวกเจ ้าจะแสวงหาเราแต่จะไม่พบเรา และทีซ ่ งึ่ เราอยูพ ่ วกเจ ้าไปไม่ได ้” หมายความว่าอย่างไร? 37 ในวันสุดท ้ายของเทศกาลซึง่ เป็ นวันใหญ่นัน ้ พระเยซูทรง ยืนและทรงร ้องว่า “ ถ ้าผู ้ใดกระหายนํ้ า ผู ้นัน ้ จงมาหาเราและ ดืม ่ ” ่ ในเรา ตามทีพ 38 ผู ้ทีเ่ ชือ ่ ระคัมภีรไ์ ด ้กล่าวไว ้ว่า จากท ้องผู ้ นัน ้ จะมีแม่นํ้าทีม ่ น ี ํ้ าแห่งชีวต ิ ไหลออกมา ่ ในพระองค์จะ 39 (แต่พระองค์ตรัสถึงพระวิญญาณซึง่ ผู ้ทีเ่ ชือ ได ้รับ เพราะว่าพระวิญญาณบริสท ุ ธิย ์ ังไม่ได ้ประทานมา เพราะว่าพระเยซูยังไม่ได ้รับเกียรติ) 40 เมือ ่ ผู ้คนจํานวนมากได ้ยินคําตรัสนี้ พวกเขาก็พด ู ว่า แท ้จริงท่านผู ้นีเ้ ป็ นศาสดาพยากรณ์” 41 คนอืน ่ ๆ พูดว่า “นีค ่ อ ื พระคริสต์” แต่บางคนก็พด ู ว่า “พระ คริสต์จะเสด็จมาจากแคว ้นกาลิลห ี รือ?” 42 พระคัมภีรไ์ ม่ได ้กล่าวไว ้หรือว่า พระคริสต์จะมาจาก พงศ์พันธุข ์ องดาวิด และจากเมืองเบธเลเฮมทีด ่ าวิดอยู?่ 43 ดังนัน ้ ประชาชนก็แตกแยกกันเพราะเรือ ่ งของเขา 44 และบางคนต ้องการจะจับพระองค์ แต่ไม่มใี ครลงมือกับ พระองค์เลย 45 แล ้วเจ ้าหน ้าทีจ ่ งึ ไปหาพวกหัวหน ้าปุโรหิตและฟาริส ี แล ้ว ถามพวกเขาว่า “ทําไมพวกเจ ้าจึงไม่พาเขาไป?” 46 เจ ้าหน ้าทีต ่ อบว่า ไม่เคยมีใครพูดเหมือนชายผู ้นีเ้ ลย ี งึ ตอบพวกเขาว่า พวกท่านก็ถก 47 พวกฟาริสจ ู หลอกด ้วยแล ้ว หรือ? ี นใดเชือ ่ ในพระองค์บ ้าง 48 มีผู ้ปกครองหรือพวกฟาริสค หรือไม่? 49 แต่ชนชาติเหล่านีท ้ ไี่ ม่รู ้ธรรมบัญญัตก ิ ็ถก ู สาปแช่ง 50 นิโคเดมัสจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า (ผู ้ทีม ่ าหาพระเยซูใน เวลากลางคืน เพราะเขาเป็ นคนหนึง่ ในพวกเขา) 51 ธรรมบัญญัตข ิ องเราพิพากษาคนใดโดยทีย ่ ังไม่ได ้ฟั งเขา และรู ้ว่าเขาทําอะไรหรือไม่? 52 พวกเขาตอบท่านว่า “ท่านก็มาจากแคว ้นกาลิลด ี ้วยหรือ?” จงค ้นหาดูเถิด เพราะว่าไม่มผ ี ู ้เผยพระวจนะคนใดเกิดมาจาก แคว ้นกาลิล”ี 53 แล ้วทุกคนก็กลับไปบ ้านของตน บทที่ 8 1 พระเยซูเสด็จไปยังภูเขามะกอก 2 และเช ้าตรูพ ่ ระองค์เสด็จเข ้าไปในวิหารอีก และประชาชน ้ มาหาพระองค์ พระองค์ประทับนั่งและทรงสัง่ สอนพวก ทัง้ สิน เขา ี ํ าหญิงคนหนึง่ ซึง่ ถูกจับขณะ 3 พวกธรรมาจารย์และฟาริสน ล่วงประเวณีมาหาพระองค์ แล ้วให ้นางยืนอยูท ่ า่ มกลางพวก เขา 4 พวกเขาจึงบอกพระองค์วา่ “อาจารย์ หญิงคนนีถ ้ ก ู จับขณะ ล่วงประเวณี” 5 โมเสสสัง่ เราไว ้ในธรรมบัญญัตวิ า่ จงเอาหินขว ้างคนเช่นนี้ แต่ทา่ นว่าอย่างไร? 6 พวกเขาพูดอย่างนัน ้ เพือ ่ ลองใจพระองค์เพือ ่ จะได ้ กล่าวโทษพระองค์ แต่พระเยซูทรงก ้มลงเขียนบนพืน ้ ดินด ้วย นิว้ พระหัตถ์ ราวกับว่าพระองค์ไม่ได ้ยินพวกเขา
71
จอห์น
7 เมือ ่ พวกเขาถามพระองค์ตอ ่ ไป พระองค์ก็ทรงลุกขึน ้ และ ตรัสแก่พวกเขาว่า ผู ้ใดในพวกท่านไม่มบ ี าป ก็ให ้เอาหิน ขว ้างนางก่อน 8 แล ้วท่านก็ก ้มลงเขียนบนพืน ้ ดินอีกครัง้ 9 ส่วนผู ้ทีไ่ ด ้ยินก็มส ี ํานึกผิดชอบชัว่ ดีของตนเอง จึงออกไปที ละคน เริม ่ ตัง้ แต่คนเฒ่าคนแก่จนคนสุดท ้าย เหลือเพียงพระ เยซูผู ้เดียว และสตรีผู ้นัน ้ ยังยืนอยูท ่ า่ มกลางนัน ้ 10 เมือ ่ พระเยซูทรงลุกขึน ้ และไม่เห็นใครอืน ่ นอกจากผู ้หญิง คนนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสแก่เธอว่า " หญิงเอ๋ย พวกทีก ่ ล่าวหา เจ ้าอยูท ่ ไี่ หน ไม่มใี ครลงโทษเจ ้าเลยหรือ" 11 นางตอบว่า “ไม่มผ ี ู ้ใดเลย พระเจ ้าข ้า” พระเยซูจงึ ตรัสกับ นางว่า “ เราก็ไม่ลงโทษเจ ้าเหมือนกัน ไปเถิด และอย่าทํา บาปอีก” 12 พระเยซูจงึ ตรัสกับเขาอีกว่า “ เราเป็ นความสว่างของโลก ผู ้ทีต ่ ด ิ ตามเราจะไม่เดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่ง ชีวต ิ ” ี งึ กล่าวแก่พระองค์วา่ “ท่านเป็ นพยานให ้แก่ 13 พวกฟาริสจ ตนเองเท่านัน ้ คําพยานของท่านไม่เป็ นความจริง” 14 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " แม ้ว่าเราเป็ นพยานให ้แก่ตวั เราเอง แต่คําพยานของเราก็เป็ นความจริง เพราะเรารู ้ว่าเรา มาจากไหนและจะไปทีไ่ หน แต่พวกท่านไม่รู ้ว่าเรามาจาก ไหนและจะไปทีไ่ หน 15 ท่านทัง้ หลายตัดสินตามเนือ ้ หนัง แต่เราไม่ได ้ตัดสินใคร เลย 16 แต่ถ ้าเราพิพากษา การพิพากษาของเราก็เป็ นความจริง เพราะว่าเราไม่ได ้อยูค ่ นเดียว แต่เราอยูก ่ บ ั พระบิดาผู ้ทรงใช ้ เรามาด ้วย 17 ในธรรมบัญญัตข ิ องท่านก็มเี ขียนไว ้ด ้วยว่าคําพยานของ สองคนก็เป็ นความจริง 18 ฉั นเป็ นผู ้ทีเ่ ป็ นพยานถึงตัวฉั นเอง และพระบิดาผู ้ทรงใช ้ ฉั นมาเป็ นพยานถึงฉั น 19 พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “พระบิดาของท่านอยูท ่ ไี่ หน” พระเยซูตรัสตอบว่า “ ท่านทัง้ หลายไม่รู ้จักเราและพระบิดา ของเรา ถ ้าท่านรู ้จักเราแล ้ว ท่านก็จะรู ้จักพระบิดาของเราด ้วย” 20 พระเยซูตรัสคําเหล่านีข ้ ณะทีท ่ รงสัง่ สอนอยูใ่ นพระวิหาร และไม่มใี ครวางมือบนพระองค์ เพราะเวลาของพระองค์ยังไม่ มาถึง 21 แล ้วพระเยซูตรัสกับเขาอีกครัง้ ว่า " เรากําลังไป แต่พวก เจ ้าจะแสวงหาเรา และจะต ้องตายในบาปของพวกเจ ้า เราไป ทีไ่ หน พวกเจ ้าไปไม่ได ้" 22 พวกยิวจึงกล่าวว่า เขาจะฆ่าตัวตายหรือ เพราะเขาพูดว่า ทีท ่ เี่ ราไปนัน ้ พวกท่านไปไม่ได ้ 23 พระองค์ตรัสแก่พวกเขา ว่า พวกท่านมาจากเบือ ้ งล่าง เรา มาจากเบือ ้ งบน พวกท่านมาจากโลกนี้ เรามิได ้มาจากโลกนี้ 24 เพราะฉะนัน ้ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า พวกท่านจะต ้องตาย ่ ว่าเราเป็ นผู ้นัน ในบาปของท่าน เพราะว่าถ ้าท่านไม่เชือ ้ พวก ท่านจะต ้องตายในบาปของท่าน 25 พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “ท่านเป็ นใคร” พระเยซูจงึ ตรัส ตอบพวกเขาว่า “ เป็ นคนเดียวกับทีเ่ ราบอกท่านตัง้ แต่ต ้น” 26 เรามีเรือ ่ งมากมายทีจ ่ ะพูดและพิพากษาพวกท่าน แต่ พระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามาทรงเป็ นความจริง และสิง่ ทีเ่ ราได ้ยิน มาจากพระองค์นัน ้ เราก็กล่าวแก่โลก 27พวกเขาไม่เข ้าใจว่าพระองค์ตรัสกับพวกเขาถึงเรือ ่ งพระ บิดา 28 แล ้วพระเยซูตรัสกับเขาว่า “ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ยกบุตร มนุษย์ขน ึ้ แล ้ว ท่านก็จะรู ้ว่าเราเป็ นพระองค์นัน ้ และเรารู ้ว่าเรา ไม่ได ้ทําสิง่ ใดตามลําพัง แต่พระบิดาได ้สอนเรา เราจึงพูดสิง่ เหล่านี”้
72
29 และพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามานัน ้ ทรงอยูก ่ บ ั เราแล ้ว พระบิดา มิได ้ทรงละทิง้ เราไว ้ตามลําพัง เพราะว่าเรากระทําสิง่ ทีช ่ อบ พระทัยพระองค์อยูเ่ สมอ ่ ใน 30 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านี้ มีคนเป็ นอันมากก็เชือ พระองค์ ่ ในพระองค์วา่ ถ ้าท่าน 31 แล ้วพระเยซูตรัสแก่พวกยิวทีเ่ ชือ ทัง้ หลายดํารงอยูใ่ นคําของเรา ท่านก็เป็ นสาวกของเราอย่าง แท ้จริง 32 และท่านทัง้ หลายจะรู ้จักความจริง และความจริงจะทําให ้ ท่านทัง้ หลายเป็ นอิสระ 33 พวกเขาตอบเขาว่า เราเป็ นพงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม และไม่ เคยเป็ นทาสของใครเลย เหตุใดท่านจึงพูดว่า พวกท่านจะ ได ้รับอิสรภาพ? 34 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า ผู ้ใดทําบาป ผู ้นัน ้ ก็เป็ นทาสของบาป" 35 และทาสมิได ้อาศัยอยูใ่ นบ ้านตลอดไป แต่บต ุ รจะคงอยู่ ตลอดไป 36 ดังนัน ้ ถ ้าพระบุตรทรงทําให ้ท่านทัง้ หลายเป็ นอิสระ ท่าน ก็จะเป็ นอิสระอย่างแท ้จริง 37 ฉั นรู ้ว่าท่านทัง้ หลายเป็ นพงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม แต่ทา่ น ทัง้ หลายพยายามทีจ ่ ะฆ่าฉั น เพราะคําของฉั นไม่มท ี อ ี่ ยูใ่ น ท่าน 38 ฉั นพูดสิง่ ทีฉ ่ ั นได ้เห็นจากพระบิดาของฉั น และคุณทําสิง่ ทีค ่ ณ ุ ได ้เห็นจากพ่อของคุณ 39 พวกเขาตอบพระองค์วา่ “อับราฮัมเป็ นบิดาของเรา” พระ เยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “ ถ ้าท่านทัง้ หลายเป็ นลูกหลานของ อับราฮัม ท่านทัง้ หลายก็คงทําตามการงานของอับราฮัม” 40 แต่บด ั นีท ้ า่ นทัง้ หลายกําลังหาทางทีจ ่ ะฆ่าข ้าพเจ ้า ซึง่ เป็ น คนซึง่ บอกความจริงแก่ทา่ น ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินมาจากพระเจ ้า แต่อบ ั ราฮัมมิได ้ทําเช่นนี้ 41 พวกท่านทําสิง่ ทีพ ่ อ ่ ของท่านทํา แล ้วพวกเขาจึงพูดกับ พระองค์วา่ “พวกเราไม่ได ้เกิดจากการผิดประเวณี เรามีพระ บิดาเพียงองค์เดียวคือพระเจ ้า” 42 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า ถ ้าพระเจ ้าเป็ นพระบิดาของ ท่านแล ้ว ท่านก็จะรักเรา เพราะว่าเราออกมาจากพระเจ ้าและ มิได ้มาจากตัวเราเอง แต่พระองค์ทรงใช ้เรามา 43 เหตุใดท่านจึงไม่เข ้าใจถ ้อยคําของเรา? เพราะท่านไม่ได ้ ยินถ ้อยคําของเรา. 44 พวกท่านเป็ นของมารซึง่ เป็ นพ่อของพวกท่าน และพวก ท่านก็ปรารถนาทีจ ่ ะทําตามความปรารถนาของพ่อของพวก ท่าน มารเป็ นฆาตกรตัง้ แต่ต ้น และไม่ได ้ดํารงอยูใ่ นความจริง เพราะไม่มค ี วามจริงอยูใ่ นมาร เมือ ่ มันพูดโกหก มันก็พด ู ตาม ความคิดของมันเอง เพราะมันเป็ นคนโกหก และเป็ นพ่อของ มัน ่ เรา 45 และเพราะว่าเราบอกความจริงแก่ทา่ น ท่านจึงไม่เชือ 46 มีใครในพวกท่านทีก ่ ล่าวหาว่าเราเป็ นคนบาป? และถ ้าเรา ่ เรา? พูดความจริง ทําไมท่านจึงไม่เชือ 47 ผู ้ทีม ่ าจากพระเจ ้าก็ยอ ่ มฟั งพระวจนะของพระเจ ้า แต่พวก ท่านจึงไม่ฟัง เพราะพวกท่านไม่ใช่ของพระเจ ้า” 48 พวกยิวจึงตอบพระองค์วา่ “เราพูดถูกไหมว่าท่านเป็ นชาว สะมาเรียและมีผส ี งิ ?” 49 พระเยซูทรงตอบว่า " เราไม่มป ี ี ศาจ แต่เราถวายเกียรติแก่ พระบิดาของเรา และพวกท่านดูหมิน ่ เรา" 50 และไม่แสวงหาเกียรติของตนเอง มีผู ้หนึง่ ทีแ ่ สวงหาและ ทรงพิพากษา 51 จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ถ ้าผู ้ใดประพฤติตาม คําของเรา ผู ้นัน ้ จะไม่เห็นความตายเลย 52 พวกยิวจึงพูดกับพระองค์วา่ “บัดนีเ้ รารู ้แล ้วว่าท่านถูกผี เข ้าสิง อับราฮัมและบรรดาผู ้เผยพระวจนะตายแล ้ว ส่วนท่าน
จอห์น
ยังพูดว่า ‘ถ ้าใครประพฤติตามคําของเรา ผู ้นัน ้ จะไม่มวี ันลิม ้ รสความตาย’ 53 ท่านยิง่ ใหญ่กว่าอับราฮัมบิดาของเราซึง่ ตายไปแล ้วหรือ? และบรรดาผู ้เผยพระวจนะก็ตายไปแล ้ว ท่านตัง้ ตนเองเป็ น ใคร? 54 พระเยซูทรงตอบว่า “ ถ ้าเราให ้เกียรติตนเอง เกียรติของ เราก็ไม่มค ี วามหมาย ผู ้ทีใ่ ห ้เกียรติเราคือพระบิดาของเรา และพวกท่านก็พด ู ถึงพระองค์วา่ เป็ นพระเจ ้าของพวกท่าน” 55 แต่พวกท่านไม่รู ้จักพระองค์ แต่เรารู ้จักพระองค์ และถ ้า เราพูดว่า เราไม่รู ้จักพระองค์ เราก็จะเป็ นคนโกหกเหมือน พวกท่าน แต่เรารู ้จักพระองค์ และยึดถือคําพูดของพระองค์ ่ ชมยินดีทไี่ ด ้เห็นวันของเรา และ 56 อับราฮัมบิดาของท่านชืน ท่านได ้เห็นแล ้วและมีความยินดี 57 พวกยิวจึงพูดกับเขาว่า “ท่านอายุยังไม่ถงึ ห ้าสิบปี เลย และท่านเคยเห็นอับราฮัมแล ้วหรือ?” 58 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า ก่อนอับราฮัมเกิด เราเป็ นอยูแ ่ ล ้ว" 59 แล ้วพวกเขาจึงหยิบก ้อนหินขึน ้ จะขว ้างพระองค์ แต่พระ เยซูทรงซ่อนพระองค์และเสด็จออกจากพระวิหาร เสด็จผ่าน กลางพวกเขา และเสด็จผ่านไป
17 พวกเขาจึงถามคนตาบอดอีกว่า “ท่านว่าอย่างไรเกีย ่ วกับ คนนัน ้ ทีเ่ ขาได ้ทําให ้ตาของท่านเปิ ดได ้” เขาตอบว่า “เขา เป็ นศาสดาพยากรณ์” ่ ว่าเขาเคยตาบอดแต่กลับมองเห็นได ้ 18 แต่พวกยิวไม่เชือ จนกระทั่งพวกเขาเรียกพ่อแม่ของเขาทีม ่ องเห็นเขาได ้มา 19 พวกเขาจึงถามพวกเขาว่า “นีค ่ อ ื บุตรชายของท่านทีพ ่ วก ท่านบอกว่าตาบอดมาตัง้ แต่กําเนิดใช่ไหม? แล ้วบัดนีเ้ ขา มองเห็นได ้อย่างไร?” 20 บิดามารดาของเขาตอบว่า พวกเราทราบว่านีค ่ อ ื ลูกชาย ของเรา และเขาเกิดมาตาบอด 21 แต่ขณะนีเ้ ขามองเห็นได ้อย่างไร เราก็ไม่ทราบว่า หรือ ใครเป็ นผู ้ทําให ้ตาของเขาเปิ ด เราก็ไม่ทราบว่า เขาเป็ น ผู ้ใหญ่แล ้ว จงถามเขาดู เขาจะพูดเองได ้ 22 บิดามารดาของพระองค์พด ู คําเหล่านีเ้ พราะกลัวพวกยิว เพราะพวกยิวตกลงกันแล ้วว่าถ ้าใครยอมรับว่าตนเป็ นพระ คริสต์ ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกไล่จากธรรมศาลา 23 เพราะฉะนัน ้ บิดามารดาของเขาจึงกล่าวว่า เขาเป็ นผู ้ใหญ่ แล ้ว จงถามเขาดูเถิด 24 แล ้วพวกเขาจึงเรียกคนตาบอดคนนัน ้ มาอีกและกล่าวกับ เขาว่า “จงสรรเสริญพระเจ ้าเถิด เรารู ้อยูว่ า่ คนนีเ้ ป็ นคนบาป” 25 เขาตอบว่า เขาเป็ นคนบาปหรือไม่ ข ้าพเจ ้าไม่ทราบ สิง่ เดียวทีข ่ ้าพเจ ้ารู ้คือ ข ้าพเจ ้าเคยตาบอด แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้า มองเห็นได ้ 26 แล ้วพวกเขาจึงถามเขาอีกว่า "เขาทําอะไรกับท่าน? เขา ทําให ้ตาของท่านเปิ ดได ้อย่างไร?" 27 พระองค์ตรัสตอบพวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าบอกพวกท่านแล ้ว แต่พวกท่านไม่ฟัง เหตุใดพวกท่านยังอยากฟั งอีก พวกท่าน ก็อยากจะเป็ นสาวกของพระองค์ด ้วยหรือ?” 28 แล ้วพวกเขาจึงด่าว่าเขาและกล่าวว่า เจ ้าเป็ นสาวกของ เขา แต่เราเป็ นสาวกของโมเสส 29 เราทราบว่าพระเจ ้าตรัสกับโมเสส ส่วนคนนีเ้ ราไม่ทราบว่า มาจากไหน 30 ชายผู ้นัน ้ ตอบเขาว่า เหตุใดจึงเป็ นเรือ ่ งแปลกประหลาดที่ พวกท่านไม่ทราบว่าเขามาจากไหน แต่เขากลับทําให ้ตาของ ข ้าพเจ ้ามองเห็นได ้ 31 บัดนีเ้ รารู ้แล ้วว่าพระเจ ้ามิได ้ฟั งคนบาป แต่ถ ้าผู ้ใดนับถือ พระเจ ้า และกระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ก็ ทรงฟั งผู ้นัน ้ 32 ตัง้ แต่โลกถือกําเนิดมา ไม่เคยมีใครได ้ยินว่ามีมนุษย์คน ใดสามารถรักษาตาของคนทีต ่ าบอดแต่กําเนิดได ้ 33 ถ ้าบุคคลนีไ้ ม่ใช่ของพระเจ ้า เขาคงไม่สามารถทําอะไรได ้ เลย 34 พวกเขาตอบเขาว่า “เจ ้าเกิดมาในบาปทัง้ หมด แล ้วเจ ้าจะ มาสอนเราหรือ” แล ้วพวกเขาจึงขับไล่เขาออกไป 35 พระเยซูทรงได ้ยินว่าเขาขับไล่คนนัน ้ ออกไป และเมือ ่ ทรง ่ ในพระบุตร พบเขาแล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่เขาว่า “ เจ ้าเชือ ของพระเจ ้าหรือไม่” 36 ชายหนุ่มตอบว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ผู ้นัน ้ เป็ นใครเล่า ที่ ่ ในพระองค์” ข ้าพเจ ้าจะได ้เชือ 37 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า เจ ้าได ้เห็นเขาแล ้ว และเป็ นผู ้ที่ กําลังพูดกับเจ ้า ่ พระเจ ้า” แล ้วเขาก็กราบ 38 และเขากล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าเชือ นมัสการพระองค์ 39 พระเยซูตรัสว่า “ เราเข ้ามาในโลกนีเ้ พือ ่ การพิพากษา เพือ ่ ให ้คนทีม ่ องไม่เห็นกลับมองเห็นได ้ และเพือ ่ ให ้คนที่ มองเห็นกลับตาบอด” ี างคนทีอ 40 ฟาริสบ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านัน ้ ก็ กล่าวกับพระองค์วา่ "พวกเราตาบอดด ้วยหรือ?"
บทที่ 9 1 เมือ ่ พระเยซูเสด็จผ่านไป พระองค์ทรงเห็นคนคนหนึง่ ตา บอดตัง้ แต่กําเนิด 2 เหล่าสาวกจึงถามพระองค์วา่ “อาจารย์ ใครทําบาป ชายคน นีห ้ รือพ่อแม่ของเขา จึงเกิดมาตาบอด” 3 พระเยซูทรงตอบว่า ไม่ใช่วา่ คนนีห ้ รือพ่อแม่ของเขาได ้ทํา บาป แต่เพือ ่ ให ้การงานของพระเจ ้าปรากฏในตัวเขา 4 เราต ้องกระทําการงานของพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามาเมือ ่ ยัง เป็ นวัน และเมือ ่ ยังมีคน ื ก็มาถึง เมือ ่ ไม่มใี ครสามารถทํางาน ได ้ 5 ตราบใดทีฉ ่ ั นยังอยูใ่ นโลก ฉั นก็เป็ นความสว่างของโลก 6 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็ทรงถุยนํ้ าลายลงดิน แล ้วทรง ทําให ้นํ้ าลายนัน ้ กลายเป็ นดินเหนียว และทรงเจิมตาของคน ตาบอดด ้วยดินเหนียวนัน ้ 7 แล ้วตรัสแก่พระองค์วา่ จงไปล ้างตัวในสระซีโลอัมเถิด (ซึง่ แปลว่า ส่งไป) พระองค์จงึ เสด็จไปล ้างตัวแล ้วทรงมองเห็น ได ้ 8 เพือ ่ นบ ้านและคนทัง้ หลายทีเ่ คยเห็นเขาตาบอดมาก่อนจึง พูดกันว่า "คนนีไ้ ม่ใช่คนทีน ่ ั่งขอทานหรือ?" 9 บางคนก็วา่ “เขานีแ ้ หละ” คนอืน ่ ๆ ก็วา่ “เขาเหมือนคนนัน ้ ” แต่คนนัน ้ ก็วา่ “ฉั นนีแ ่ หละ” 10 ดังนัน ้ พวกเขาจึงถามท่านว่า "ตาของท่านหายหาย อย่างไร?" ่ เยซู ทําดินเหนียวทาตาของ 11 ท่านตอบว่า มีคนหนึง่ ชือ ข ้าพเจ ้า และบอกข ้าพเจ ้าว่า จงไปทีส ่ ระสิโลอัมแล ้วล ้างออก ข ้าพเจ ้าก็ไปล ้างตา แล ้วก็มองเห็นได ้ 12 แล ้วพวกเขาจึงถามเขาว่า “เขาอยูท ่ ไี่ หน” เขาตอบว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ทราบ” 13พวกเขานํ าผู ้ทีแ ่ ต่กอ ่ นตาบอดไปหาพวกฟาริส ี 14 วันสะบาโตเป็ นวันทีพ ่ ระเยซูทรงปั น ้ ดินเหนียวแล ้วทรงเปิ ด ตาเขา ี งึ ถามเขาอีกว่าเขามองเห็นได ้อย่างไร เขาก็ 15 พวกฟาริสจ ตอบว่า “เขาเอาดินเหนียวทาตาของฉั น แล ้วฉั นก็ล ้างตาแล ้ว ก็มองเห็น” ี างคนจึงกล่าวว่า “คนนีไ้ ม่ใช่ของพระเจ ้า 16 พวกฟาริสบ เพราะเขาไม่รักษาวันสะบาโต” คนอืน ่ ๆ พูดว่า “คนบาปจะทํา อัศจรรย์เช่นนัน ้ ได ้อย่างไร” พวกเขาจึงแตกแยกกัน
73
จอห์น
41 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า " ถ ้าพวกท่านตาบอด พวก ท่านก็จะไม่มบ ี าป แต่บด ั นีพ ้ วกท่านพูดว่า เราเห็น ดังนัน ้ บาปของพวกท่านจึงยังคงอยู"่
25 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " เราบอกพวกท่านแล ้ว และ ่ แต่การงานทีเ่ ราทําในพระนามของพระ พวกท่านก็ไม่เชือ บิดาของเราก็เป็ นพยานถึงเรา" ่ เพราะพวกท่านไม่ได ้เป็ นแกะของเรา 26 แต่พวกท่านไม่เชือ ดังทีเ่ ราบอกพวกท่านไว ้แล ้ว 27 แกะของเราย่อมฟั งเสียงของเรา และเรารู ้จักแกะเหล่านัน ้ และแกะเหล่านัน ้ ก็ตด ิ ตามเรา 28 และเราให ้ชีวต ิ นิรันดร์แก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่มวี ัน พินาศ และจะไม่มใี ครแย่งชิงพวกเขาไปจากมือของเราได ้ 29 พระบิดาของเราผู ้ประทานแกะเหล่านัน ้ ให ้แก่เรา ทรง ยิง่ ใหญ่กว่าทุกสิง่ และไม่มผ ี ู ้ใดสามารถแย่งแกะเหล่านัน ้ ไป จากพระหัตถ์ของพระบิดาของเราได ้ 30 เราและพระบิดาของเราเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน 31 จากนัน ้ พวกยิวก็หยิบก ้อนหินขึน ้ มาอีกครัง้ เพือ ่ จะขว ้าง พระองค์ 32 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " ข ้าพเจ ้าได ้แสดงให ้ท่าน เห็นงานดีหลายประการจากพระบิดาของเรา แล ้วท่านเอาหิน ขว ้างข ้าพเจ ้าเพราะงานดีประการใดเล่า" 33 พวกยิวจึงตอบพระองค์วา่ "เราจะขว ้างท่านไม่ใช่เพราะ การกระทําดี แต่เพราะการหมิน ่ ประมาท และเพราะท่านเป็ น เพียงมนุษย์ แต่ตงั ้ ตัวเป็ นพระเจ ้า" 34พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " ในธรรมบัญญัตข ิ องท่าน ทัง้ หลายมิได ้เขียนไว ้หรือว่า `ท่านทัง้ หลายเป็ นพระเจ ้า? 35 ถ ้าพระองค์ทรงเรียกพวกเขาว่าเป็ นพระเจ ้า ซึง่ พระวจนะ ของพระเจ ้าได ้มาถึงพวกเขา และพระคัมภีรจ ์ ะละเมิดไม่ได ้ 36 พวกท่านจงพูดถึงผู ้ทีพ ่ ระบิดาได ้ทรงชําระให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละ ส่งมาในโลกว่า ท่านพูดหมิน ่ ประมาทพระเจ ้า เพราะว่าเราพูด ว่า เราเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า ่ เราเลย 37 ถ ้าเราไม่กระทําการของพระบิดาของเรา ก็อย่าเชือ ่ เรา ก็ 38 แต่ถ ้าเรากระทําเช่นนัน ้ แม ้ว่าท่านทัง้ หลายไม่เชือ ่ การงานนัน ่ ว่าพระบิดาอยู่ จงเชือ ้ เถิด เพือ ่ ท่านจะได ้รู ้และเชือ ในเรา และเราอยูใ่ นพระองค์ 39 ดังนัน ้ พวกเขาจึงพยายามจะจับพระองค์อก ี แต่พระองค์ รอดพ ้นจากมือพวกเขาไปได ้ 40 แล ้วเสด็จไปเหนือแม่นํ้าจอร์แดนอีก ไปถึงสถานทีท ่ ย ี่ อ ห์นให ้บัพติศมาครัง้ แรก และพักอยูท ่ น ี่ ั่น 41และมีหลายคนมาหาพระองค์และกล่าวว่า ยอห์นไม่ได ้ทํา สิง่ อัศจรรย์ใดๆ เลย แต่ทก ุ สิง่ ทีย ่ อห์นพูดเกีย ่ วกับบุคคลผู ้นี้ เป็ นความจริง ่ พระองค์ทน 42 และมีหลายคนเชือ ี่ ั่น
บทที่ 10 1 จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ทีเ่ ข ้าไปในคอกแกะ โดยไม่ผา่ นประตู แต่ปีนเข ้าไปทางอืน ่ ผู ้นัน ้ เป็ นขโมยและ โจร 2 แต่ผู ้ทีเ่ ข ้าทางประตูก็เป็ นผู ้เลีย ้ งแกะ 3 ผู ้เฝ้ าประตูจงึ เปิ ดประตูให ้ และแกะก็ฟังเสียงของเขา และ ่ แกะของตนและนํ าพวกมันออกไป เขาเรียกชือ 4 และเมือ ่ ท่านนํ าแกะของท่านออกไป ท่านก็เดินนํ าหน ้า และแกะก็จะติดตามท่านไป เพราะว่าพวกมันรู ้จักเสียงของ ท่าน 5 และคนแปลกหน ้าจะไม่ตด ิ ตามเขา แต่จะหลบหนีจากเขา เพราะพวกเขาไม่รู ้จักเสียงของคนแปลกหน ้า 6 พระเยซูตรัสอุปมาเรือ ่ งนีแ ้ ก่พวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่เข ้าใจ ่ สิงทีพ ่ ระองค์ตรัสกับพวกเขา 7 แล ้วพระเยซูตรัสกับเขาอีกว่า " เราบอกความจริงแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า เราเป็ นประตูของแกะ" 8 ทุกคนทีม ่ าอยูก ่ อ ่ นเราล ้วนเป็ นขโมยและโจร แต่แกะไม่ฟัง พวกเขา 9 เราเป็ นประตู ถ ้าผู ้ใดเข ้าไปโดยเรา ผู ้นัน ้ จะรอด และจะเข ้า ออก และจะพบทุง่ หญ ้าเลีย ้ งสัตว์ 10 ขโมยนัน ้ มิใช่มาเพือ ่ จะลักและฆ่าและทําลาย เรามาเพือ ่ เขาจะได ้ชีวต ิ และจะได ้อย่างครบบริบรู ณ์ 11 เราเป็ นผู ้เลีย ้ งแกะทีด ่ ี ผู ้เลีย ้ งแกะทีด ่ ย ี อ ่ มสละชีวต ิ ของตน เพือ ่ แกะ 12 แต่คนรับจ ้างไม่ใช่คนเลีย ้ งแกะ และแกะไม่ได ้เป็ นของเขา เมือ ่ เห็นสุนัขป่ ามา ก็ละทิง้ แกะแล ้วหนีไป แต่สน ุ ัขป่ าก็จับ แกะเหล่านัน ้ และกระจัดกระจายแกะไป 13 ลูกจ ้างหนีเพราะเขาเป็ นลูกจ ้างและไม่สนใจแกะ 14 เราเป็ นผู ้เลีย ้ งแกะทีด ่ ี และเรารู ้จักแกะของเรา และแกะ ของเราก็รู ้จักเรา 15 พระบิดาทรงรู ้จักเราฉั นใด เราก็รู ้จักพระบิดาฉั นนัน ้ และ เราสละชีวต ิ ของเราเพือ ่ แกะ 16 และแกะอืน ่ ซึง่ มิได ้เป็ นของคอกนีเ้ ราก็ม ี แกะเหล่านัน ้ เราก็ ต ้องพามาด ้วย และแกะเหล่านัน ้ จะฟั งเสียงของเรา และจะมี คอกเดียวและมีผู ้เลีย ้ งเพียงคนเดียว 17 เพราะฉะนัน ้ พระบิดาของข ้าพเจ ้าจึงทรงรักข ้าพเจ ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้าสละชีวต ิ ของตน เพือ ่ จะเอาชีวต ิ นัน ้ กลับคืน มาอีก 18 ไม่มผ ี ู ้ใดสามารถเอาชีวต ิ นัน ้ ไปจากเราได ้ แต่เราสละมัน ิ ธิทจ ิ ธิทจ ไปจากตัวเราเอง เรามีสท ี่ ะสละมันไป และเรามีสท ี่ ะ เอามันกลับคืนมาได ้ บัญญัตข ิ ้อนีเ้ ราได ้รับมาจากพระบิดา ของเรา 19 ดังนัน ้ พวกยิวจึงแตกแยกกันอีกครัง้ เพราะคํากล่าวเหล่านี้ 20 พวกเขาหลายคนจึงพูดว่า เขามีผแ ี ละเป็ นบ ้า เหตุใดท่าน จึงฟั งเขา? 21 คนอืน ่ ๆ พูดว่า “คําเหล่านีไ้ ม่ใช่คําพูดของผู ้ทีม ่ ผ ี ส ี งิ ผีจะ ทําให ้คนตาบอดมองเห็นได ้หรือ?” 22 และขณะนัน ้ เองเป็ นวันฉลองการถวายพระพรทีก ่ รุง เยรูซาเล็ม และเป็ นฤดูหนาว 23 และพระเยซูทรงดําเนินอยูใ่ นพระวิหารทีเ่ ฉลียงของซาโล มอน 24 แล ้วพวกยิวก็เข ้ามาล ้อมรอบพระองค์และพูดกับพระองค์ ว่า “ท่านจะทําให ้เราสงสัยอยูน ่ านเพียงไร ถ ้าท่านเป็ นพระ คริสต์ ก็จงบอกเรามาตรงๆ เถิด”
บทที่ 11 ่ ลาซารัสป่ วยอยูท 1 บัดนีม ้ ค ี นคนหนึง่ ชือ ่ ห ี่ มูบ ่ ้านเบธานี ซึง่ เป็ นเมืองของมารียแ ์ ละมาร์ธาน ้องสาวของนาง 2 (คือมารียผ ์ ู ้ซึง่ เอานํ้ ามันหอมเจิมพระเยซูและเช็ดพระบาท ่ ลาซารัสกําลัง ของพระองค์ด ้วยผมของนาง ซึง่ มีพช ี่ ายชือ ป่ วยอยู)่ 3 ดังนัน ้ พีส ่ าวของพระองค์จงึ ส่งคนไปทูลพระองค์วา่ " พระองค์เจ ้าข ้า ผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงรักนัน ้ กําลังป่ วยอยู"่ 4 เมือ ่ พระเยซูทรงได ้ยินดังนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า โรคนีไ้ ม่ถงึ ตาย แต่เกิดขึน ้ เพือ ่ พระสิรข ิ องพระเจ ้า เพือ ่ ว่าพระบุตรของ พระเจ ้าจะได ้ทรงได ้รับเกียรติเพราะโรคนี้ 5 พระเยซูทรงรักมาร์ธาและน ้องสาวของนางและลาซารัส 6 เมือ ่ พระองค์ได ้ยินว่าพระองค์ทรงป่ วย พระองค์ก็ยังประทับ อยูใ่ นทีท ่ พ ี่ ระองค์อยูน ่ ัน ้ อีกสองวัน 7 แล ้วพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์วา่ “ เรา กลับไปยังแคว ้นยูเดียกันอีกเถิด”
74
จอห์น
8 เหล่าสาวกของพระองค์ทล ู พระองค์วา่ “อาจารย์ เมือ ่ เร็วๆ นีพ ้ วกยิวพยายามจะเอาหินขว ้างพระองค์ แต่พระองค์ยังจะ เสด็จไปทีน ่ ั่นอีกหรือ?” ิ สองชัว่ โมงมิใช่หรือ?” 9 พระเยซูตรัสตอบว่า “ วันหนึง่ มีสบ ถ ้าผู ้ใดเดินในเวลากลางวัน เขาก็จะไม่สะดุด เพราะเขา มองเห็นแสงสว่างของโลกนี้ 10 แต่ถ ้าใครเดินในเวลากลางคืนเขาก็สะดุด เพราะไม่มแ ี สง สว่างในตัวเขา 11 พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้วตรัสแก่พวกเขาว่า “ ลาซารัสเพือ ่ น ของเราหลับอยู่ แต่เราไปเพือ ่ จะปลุกเขาให ้ตืน ่ จากหลับ” 12 จากนัน ้ เหล่าสาวกของพระองค์ก็กล่าวว่า “พระองค์เจ ้าข ้า หากเขาหลับอยู่ เขาก็จะหายดี” 13 แต่พระเยซูตรัสถึงความตายของพระองค์ แต่พวกเขาคิด ว่าพระองค์ตรัสถึงการพักผ่อนในการนอนหลับ 14 แล ้วพระเยซูตรัสกับเขาตรงๆ ว่า " ลาซารัสตายแล ้ว" 15 และเรามีความยินดีเพือ ่ ประโยชน์ของพวกท่านทีเ่ ราไม่ได ้ ่ อย่างไรก็ตาม ให ้เราไปหาเขากัน อยูท ่ น ี่ ั่น เพือ ่ ท่านจะได ้เชือ 16 โธมัสทีเ่ รียกว่า ดิดม ิ ัส จึงกล่าวกับบรรดาศิษย์ด ้วยกันว่า “พวกเราไปด ้วยกันเถิด เพือ ่ จะได ้ตายพร ้อมกับพระองค์” 17 เมือ ่ พระเยซูเสด็จมา พระองค์พบว่าเขานอนอยูใ่ นอุโมงค์ ฝั งศพมาสีว่ ันแล ้ว 18 ในเวลานัน ้ เมืองเบธานีอยูใ่ กล ้กรุงเยรูซาเล็ม ห่างออกไป ประมาณสิบห ้าฟาร์ลอง 19 และพวกยิวจํานวนมากมาหามาร์ธาและมารียเ์ พือ ่ ปลอบใจ พวกเธอเกีย ่ วกับพีช ่ ายของพวกเธอ 20 เมือ ่ มาร์ธาได ้ยินว่าพระเยซูกําลังเสด็จมา เธอก็ไปต ้อนรับ พระองค์ แต่มารียย ์ ังคงนั่งอยูใ่ นบ ้าน 21 แล ้วมาร์ธาก็พด ู กับพระเยซูวา่ “พระเจ ้าข ้า ถ ้าพระองค์อยู่ ทีน ่ ี่ น ้องชายของข ้าพเจ ้าก็คงไม่ตาย” 22 แต่ข ้าพเจ ้ารู ้อยูว่ า่ บัดนี้ สิง่ ใดทีท ่ า่ นจะขอจากพระเจ ้า พระ เจ ้าจะประทานให ้ท่าน 23 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า พีช ่ ายของเจ ้าจะฟื้ นขึน ้ มาอีก 24 มาร์ธาบอกพระองค์วา่ ข ้าพเจ ้าทราบว่าเขาจะฟื้ นขึน ้ อีก ครัง้ ในวันคืนชีพในทีส ่ ด ุ 25 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า “ เราเป็ นผู ้คืนชีพและเป็ นชีวต ิ ผู ้ที่ ่ ในเรา ถึงแม ้ว่าเขาจะตายไปแล ้ว เขาก็จะกลับมีชวี ต เชือ ิ อีก ่ ในเราจะไม่ตายเลย ท่าน 26 และผู ้ใดทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยูแ ่ ละเชือ ่ เรือ เชือ ่ งนีห ้ รือไม่? ่ พระองค์ ข ้าพระองค์เชือ ่ ว่า 27 นางจึงทูลพระองค์วา่ “เชือ พระองค์เป็ นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ ้า ทีจ ่ ะเสด็จมาใน โลก” 28 เมือ ่ นางกล่าวดังนัน ้ แล ้ว นางก็ไปเรียกมารียน ์ ้องสาวของ ตนเป็ นการลับๆ โดยกล่าวว่า “อาจารย์มาแล ้วและทรงเรียก เจ ้า” 29 ครัน ้ นางได ้ยินดังนัน ้ นางก็รบ ี ลุกขึน ้ ไปหาพระองค์ 30 ขณะนัน ้ พระเยซูยังไม่เสด็จเข ้าในเมือง แต่ประทับอยูใ่ นที่ ซึง่ มาร์ธาพบพระองค์ 31 พวกยิวทีอ ่ ยูก ่ บ ั นางในบ ้านและกําลังปลอบใจนาง เมือ ่ เห็นมารียล ์ ก ุ ขึน ้ อย่างรีบเร่งและออกไป พวกเขาก็ตด ิ ตามนาง ไปโดยกล่าวว่า "นางจะไปร ้องไห ้ทีห ่ ลุมฝั งศพทีน ่ ั่น" 32 ครัน ้ มารียม ์ าถึงทีซ ่ งึ่ พระเยซูประทับอยู่ และเห็นพระองค์ แล ้ว จึงกราบลงทีพ ่ ระบาทของพระองค์ ทูลว่า “พระองค์เจ ้า ข ้า ถ ้าพระองค์อยูท ่ น ี่ ี่ พีช ่ ายของข ้าพเจ ้าก็คงไม่ตาย” 33 เมือ ่ พระเยซูทรงเห็นนางร ้องไห ้ และพวกยิวทีม ่ ากับนางก็ ร ้องไห ้ด ้วย พระองค์ก็ทรงครํ่าครวญและทรงเสียพระทัย 34 และตรัสว่า พวกเจ ้าเอาศพเขาไปไว ้ทีไ่ หน พวกเขาจึง กล่าวแก่เขาว่า “ท่านเจ ้าข ้า มาดูเถิด” 35 พระเยซูทรงร ้องไห ้ 36 พวกยิวจึงกล่าวว่า ดูเถิด พระองค์ทรงรักเขาเพียงไร
37 และบางคนก็พด ู ว่า บุรษ ุ ผู ้นีท ้ ท ี่ ําให ้คนตาบอดมองเห็นได ้ ไม่สามารถทําให ้แม ้แต่บรุ ษ ุ ผู ้นีไ้ ม่ต ้องตายได ้หรือ? 38 พระเยซูทรงครํ่าครวญในพระองค์อก ี ครัง้ จึงเสด็จไปที่ หลุมฝั งศพ ซึง่ เป็ นถํ้าแห่งหนึง่ และมีหน ิ วางทับอยู่ 39 พระเยซูตรัสว่า “ จงเอาหินออกเสีย” มารธาน ้องสาวของ ผู ้ตายทูลพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ศพของเขามีกลิน ่ เหม็น มาก เพราะเขาตายมาสีว่ ันแล ้ว” 40 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า " เราไม่ได ้บอกเจ ้าหรือว่า ถ ้าเจ ้า ่ เจ ้าก็จะได ้เห็นพระสิรข เชือ ิ องพระเจ ้า" 41 จากนัน ้ พวกเขาจึงเอาหินออกจากทีซ ่ งึ่ คนตายถูกฝั งไว ้ แล ้วพระเยซูทรงแหงนพระพักตร์ขน ึ้ และตรัสว่า “ พระบิดา ข ้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ทท ี่ รงฟั งข ้าพระองค์” 42 และฉั นรู ้ว่าพระองค์ทรงฟั งฉั นเสมอ แต่ทฉ ี่ ั นได ้พูดอย่าง นัน ้ ก็เพือ ่ ประโยชน์ของประชาชนทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ี่ เพือ ่ พวกเขาจะ ่ ว่าพระองค์ทรงใช ้ฉั นมา ได ้เชือ 43 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงร ้องเสียงดังว่า ลาซารัส จงออกมาเถิด 44 และคนตายนัน ้ ก็ออกมา โดยมีผ ้าพันมือและเท ้าไว ้ และ ผ ้าพันหน ้าไว ้ด ้วยผ ้าเช็ดหน ้า พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า จง แก ้เขาและปล่อยเขาไป 45 จากนัน ้ ชาวยิวจํานวนมากทีม ่ าหามารีย ์ และเห็นสิง่ ต่างๆ ่ ในพระองค์ ทีพ ่ ระเยซูทรงกระทํา ก็เชือ ี ละบอกพวกเขาถึงสิง่ ทีพ 46 แต่บางคนไปหาพวกฟาริสแ ่ ระ เยซูได ้กระทํา ี งึ เรียกประชุม 47 ครัง้ นัน ้ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกฟาริสจ สภาแล ้วกล่าวว่า เราจะทําอย่างไร เพราะคนนีท ้ ําการอัศจรรย์ มากมาย ่ เขา และ 48 ถ ้าเราปล่อยเขาไว ้เช่นนี้ คนทัง้ หลายก็จะเชือ พวกโรมันก็จะมาเอาทัง้ สถานทีแ ่ ละชาติของเราไป ่ คายาฟาส เป็ นมหาปุโรหิตในปี 49 และคนหนึง่ ในพวกเขา ชือ นัน ้ กล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าไม่รู ้เรือ ่ งอะไรเลย 50 และอย่าคิดว่าจะเป็ นประโยชน์แก่เราหากคนหนึง่ จะต ้อง ตายเพือ ่ ประชาชน และคนทัง้ ชาติก็จะไม่พน ิ าศ 51 และเขามิได ้พูดอย่างนัน ้ โดยอ ้างตนเอง แต่เนือ ่ งจากเขา เป็ นมหาปุโรหิตในปี นัน ้ เขาจึงพยากรณ์วา่ พระเยซูจะต ้อง ้ พระชนม์เพือ สิน ่ ประชาชาตินัน ้ 52 และมิใช่แต่เฉพาะแต่ประชาชาตินัน ้ เท่านัน ้ แต่เพือ ่ จะ รวบรวมบุตรของพระเจ ้าทีก ่ ระจัดกระจายกันไว ้เป็ นอันหนึง่ อัน เดียวกัน 53 แล ้วตัง้ แต่วันนัน ้ เป็ นต ้นมาพวกเขาปรึกษากันจะฆ่า พระองค์เสีย 54 เพราะฉะนัน ้ พระเยซูจงึ ไม่เสด็จไปท่ามกลางพวกยิวอย่าง เปิ ดเผยอีกต่อไป แต่เสด็จจากทีน ่ ั่นไปยังแคว ้นใกล ้ถิน ่ ่ เอฟราอิม และประทับอยูท ทุรกันดาร เข ้าไปยังเมืองหนึง่ ชือ ่ ี่ นั่นกับเหล่าสาวกของพระองค์ 55 และเทศกาลปั สกาของพวกยิวใกล ้จะมาถึงแล ้ว และคน จํานวนมากก็ออกจากชนบทไปยังกรุงเยรูซาเล็มก่อน เทศกาลปั สกาเพือ ่ จะชําระตัว 56 แล ้วพวกเขาจึงแสวงหาพระเยซู และขณะทีย ่ น ื อยูใ่ นพระ วิหารก็พด ู กันว่า "พวกเจ ้าคิดอย่างไรทีพ ่ ระองค์จะไม่เสด็จมา ในงานฉลองนี"้ 57 บัดนี้ ทัง้ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและพวกฟาริสไี ด ้สัง่ ไว ้ว่า ถ ้า ผู ้ใดรู ้ว่าพระองค์อยูท ่ ไี่ หน ก็ให ้มาบอก เพือ ่ พวกเขาจะได ้พา พระองค์ไป
75
จอห์น
26 ถ ้าผู ้ใดรับใช ้เรา ผู ้นัน ้ ก็ต ้องติดตามเราไปด ้วย และเราอยู่ ทีไ่ หน ผู ้รับใช ้ของเราก็จะอยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย ถ ้าผู ้ใดรับใช ้เรา พระ บิดาของเราจะทรงให ้เกียรติผู ้นัน ้ 27 บัดนีจ ้ ต ิ ใจของข ้าพเจ ้าก็กระวนกระวาย ข ้าพเจ ้าจะกล่าว อย่างไรได ้ พระบิดา โปรดช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากเวลานีเ้ ถิด แต่เพราะเหตุนี้ ข ้าพเจ ้าจึงมาในเวลานี้ 28 พระบิดา ขอทรงถวายพระเกียรติในพระนามของพระองค์ เถิด จากนัน ้ มีเสียงจากสวรรค์ตรัสว่า เราได ้ถวายพระเกียรติ ในพระนามนัน ้ แล ้ว และจะถวายพระเกียรติในพระนามนัน ้ อีก 29 ฝูงชนทีย ่ น ื อยูท ่ น ี่ ั่นและได ้ยินเสียงก็พด ู ว่ามีฟ้าร ้อง คน อืน ่ ๆ พูดว่า มีทต ู สวรรค์พด ู กับเขา 30พระเยซูตรัสตอบว่า " เสียงนีเ้ กิดขึน ้ ไม่ใช่เพือ ่ เรา แต่เพือ ่ พวกท่าน" 31 บัดนีถ ้ งึ เวลาพิพากษาโลกแล ้ว บัดนีผ ้ ู ้ครองโลกจะถูกขับ ไล่ออกไป 32 และเมือ ่ เราถูกยกขึน ้ จากแผ่นดินโลกแล ้ว เราจะดึงดูด มนุษย์ทก ุ คนมาหาเรา 33 พระองค์ตรัสดังนีเ้ พือ ่ แสดงว่าพระองค์จะต ้องตายเช่นใด 34 ประชาชนจึงตอบพระองค์วา่ “พวกเราได ้ยินจากธรรม บัญญัตวิ า่ พระคริสต์จะคงอยูต ่ ลอดไป แล ้วท่านพูดได ้ อย่างไรว่า ‘บุตรมนุษย์จะต ้องถูกยกขึน ้ ’ บุตรมนุษย์คนนีเ้ ป็ น ใคร? 35 จากนัน ้ พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “ ความสว่างยังอยูก ่ บ ั พวกท่านอีกชัว่ ขณะหนึง่ จงเดินต่อไปในขณะทีย ่ ังมีความ สว่างอยู่ เพือ ่ ว่าความมืดจะไม่มาถึงพวกท่าน เพราะว่าผู ้ที่ เดินอยูใ่ นความมืดจะไม่รู ้ว่าตนกําลังไปไหน” ่ ในความสว่าง เพือ 36 เมือ ่ ท่านทัง้ หลายมีความสว่าง ก็จงเชือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้เป็ นบุตรแห่งความสว่าง พระเยซูตรัสดังนี้ แล ้วเสด็จไปและซ่อนพระองค์จากความสว่างนัน ้ 37 แม ้ว่าพระองค์ทรงกระทําการอัศจรรย์มากมายให ้พวก ่ พระองค์ มนุษย์เห็นแล ้ว พวกเขาก็ยังไม่เชือ 38 เพือ ่ คํากล่าวของเอซายาห์ผู ้เผยพระวจนะจะได ้สําเร็จ ซึง่ ่ คําทีเ่ ราบอก ท่านพูดว่า “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ใครเล่าได ้เชือ เล่า?” และพระกรของพระเจ ้าได ้ปรากฏแก่ใคร? ่ เพราะเอซายาห์พด 39 เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงไม่เชือ ู อีกว่า 40 พระองค์ทรงทําให ้ตาของพวกเขาบอด และทําให ้ใจของ พวกเขาแข็งกระด ้าง เพือ ่ พวกเขาจะได ้ไม่เห็นด ้วยตาของ ตนเอง และไม่เข ้าใจด ้วยใจของตนเอง และกลับใจใหม่ และ เราจะได ้รักษาพวกเขา 41 เมือ ่ เอซายาห์เห็นสง่าราศีของพระองค์ และพูดถึง พระองค์ เขาก็ได ้กล่าวคําเหล่านัน ้ ้ ผู ้ใหญ่หลายคนก็เชือ ่ ใน 42 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี บรรดาผู ้ปกครองชัน พระองค์ แต่เพราะพวกฟาริสไี ม่ยอมประกาศพระองค์ให ้คน เหล่านัน ้ รู ้ เพือ ่ ว่าพวกเขาจะไม่ต ้องถูกไล่ออกจากธรรมศาลา 43 เพราะพวกเขาชอบคําสรรเสริญของมนุษย์มากกว่าคํา สรรเสริญของพระเจ ้า ่ ในเราก็ไม่ใช่เชือ ่ 44พระเยซูทรงร ้องไห ้และตรัสว่า " ผู ้ทีเ่ ชือ ่ ในพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา" ในเรา แต่เชือ 45 และผู ้ใดเห็นเราก็เห็นพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา 46 เราได ้มาเป็ นความสว่างในโลก เพือ ่ ทุกคนทีว่ างใจในเรา จะไม่ดํารงอยูใ่ นความมืดอีกต่อไป ่ เราก็จะไม่ 47และถ ้าผู ้ใดได ้ยินถ ้อยคําของเราและไม่เชือ พิพากษาผู ้นัน ้ เพราะว่าเราไม่ได ้มาเพือ ่ พิพากษาโลก แต่มา เพือ ่ ช่วยโลกให ้รอด” 48 ผู ้ใดปฏิเสธเราและไม่รับคําของเรา ผู ้นัน ้ ก็มผ ี ู ้พิพากษา เขา คําทีเ่ รากล่าวนัน ้ จะพิพากษาเขาในวันสุดท ้าย 49 เพราะว่าเรามิได ้พูดจากใจเราเอง แต่พระบิดาผู ้ทรงใช ้เรา มา พระองค์ได ้ทรงบัญชาเราว่าเราควรพูดอะไร และเราควร พูดอย่างไร
บทที่ 12 1 แล ้วก่อนเทศกาลปั สกาหกวัน พระเยซูเสด็จมายังหมูบ ่ ้าน เบธานี ซึง่ เป็ นทีท ่ ล ี่ าซารัสผู ้ตายอยู่ ซึง่ พระองค์ทรงปลุกให ้ ฟื้ นจากความตาย 2 ทีน ่ ั่นพวกเขาจัดงานเลีย ้ งให ้พระองค์ และมาร์ธาก็รับใช ้ แต่ ลาซารัสเป็ นคนหนึง่ ในจํานวนนัน ้ ทีน ่ ั่งร่วมโต๊ะกับพระองค์ 3 แล ้วมารียก ์ ็เอานํ้ ามันหอมนาร์ดหนึง่ ปอนด์ซงึ่ มีราคาแพง มากไปชโลมพระบาทของพระเยซู และเช็ดพระบาทของ พระองค์ด ้วยผมของนาง กลิน ่ นํ้ ามันหอมก็ฟงุ้ ไปทั่วบ ้าน ่ ยูดาส อิสคาริโอท บุตร 4 แล ้วสาวกของพระองค์คนหนึง่ ชือ ของซีโมน ผู ้ทีจ ่ ะทรยศพระองค์ ก็พด ู ว่า 5 เหตุใดจึงไม่ขายนํ้ ามันหอมนีใ้ นราคาสามร ้อยเดนาริอน ั แล ้ว แจกให ้คนยากจน? 6 เขาพูดอย่างนัน ้ ไม่ใช่เพราะเขาเอาใจใส่คนจน แต่เพราะ เขาเป็ นขโมย และถือถุงและเอาสิง่ ของทีใ่ ส่ไว ้ในถุงนัน ้ ไป 7 แล ้วพระเยซูตรัสว่า “ ปล่อยนางไว ้เถิด นางยังเก็บสิง่ นีไ้ ว ้ เพือ ่ วันฝั งศพของเรา” 8 เพราะว่าคนจนพวกท่านก็มอ ี ยูก ่ บ ั ท่านเสมอ แต่วา่ เราไม่ม ี อยูก ่ บ ั ท่านเสมอไป 9 ดังนัน ้ พวกยิวจํานวนมากจึงรู ้ว่าพระองค์อยูท ่ น ี่ ั่น และพวก เขามาไม่ใช่เพือ ่ เห็นพระเยซูเท่านัน ้ แต่เพือ ่ จะได ้พบลาซารัส ซึง่ พระองค์ได ้ทรงปลุกให ้คืนพระชนม์จากความตายด ้วย 10 แต่พวกหัวหน ้าปุโรหิตปรึกษากันว่าจะฆ่าลาซารัสด ้วย ่ พระเยซู 11 เพราะเหตุนัน ้ พวกยิวมากมายจึงออกไปและเชือ 12 วันรุง่ ขึน ้ มีคนจํานวนมากทีม ่ าร่วมงานฉลอง เมือ ่ พวกเขา ได ้ยินว่าพระเยซูเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม 13 ก็ถอ ื กิง่ ต ้นปาล์มออกไปต ้อนรับพระองค์แล ้วร ้องว่า โฮซัน นา ขอให ้กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลผู ้เสด็จมาในพระนามของพระ เจ ้าได ้รับพระพร 14 และเมือ ่ พระเยซูทรงพบลูกลาตัวหนึง่ จึงทรงนั่งบนลูกลา นัน ้ ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า 15 อย่ากลัวเลย ธิดาแห่งศิโยน ดูเถิด กษั ตริยข ์ องคุณกําลัง เสด็จมาโดยประทับบนลูกลา 16 ตอนแรกเหล่าสาวกของพระองค์ไม่เข ้าใจเรือ ่ งเหล่านี้ แต่ เมือ ่ พระเยซูทรงได ้รับเกียรติแล ้ว พวกเขาจึงจําได ้ว่ามีเขียน เรือ ่ งเหล่านีไ้ ว ้เกีย ่ วกับพระองค์ และพวกเขาได ้ทําสิง่ เหล่านี้ ต่อพระองค์ 17 เพราะฉะนัน ้ ประชากรทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์เมือ ่ พระองค์ทรง เรียกลาซารัสออกมาจากหลุมฝั งศพของเขา และทรงให ้เขา กลับคืนจากความตาย ก็เป็ นหลักฐานชัดเจน 18 เพราะเหตุนผ ี้ ู ้คนจึงมาพบพระองค์ เพราะได ้ยินว่าพระองค์ ทรงกระทําการอัศจรรย์นัน ้ ี งึ พูดกันเองว่า "พวกเจ ้าเห็นหรือไม่วา่ พวกเจ ้า 19 พวกฟาริสจ ไม่ได ้อะไรเลย ดูเถิด โลกได ้ติดตามเขาไปแล ้ว" 20 และมีพวกกรีกบางคนในหมูพ ่ วกเขาขึน ้ ไปนมัสการในงาน ฉลองนัน ้ 21 บุคคลผู ้นีจ ้ งึ มาหาฟิ ลป ิ ซึง่ มาจากเบธไซดาในแคว ้นกาลิล ี และขอร ้องพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าข ้า พวกเราอยากจะเห็นพระ เยซู” 22 ฟิ ลป ิ มาบอกอันดรูว ์ แล ้วอันดรูวก ์ บ ั ฟิ ลป ิ ก็ไปบอกพระเยซู อีกครัง้ 23พระเยซูจงึ ตรัสตอบพวกเขาว่า " ถึงเวลาแล ้วทีบ ่ ต ุ รมนุษย์ จะได ้รับพระเกียรติ" 24 จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ถ ้าเมล็ดข ้าวสาลีไม่ ตกลงไปในดินและตายไป มันก็คงอยูเ่ พียงลําพัง แต่ถ ้ามัน ตายไป มันก็จะออกผลมาก 25 ผู ้ทีร่ ักชีวต ิ ของตนจะเสียชีวต ิ และผู ้ทีเ่ กลียดชีวต ิ ของตน ในโลกนีจ ้ ะรักษาชีวต ิ นัน ้ ไว ้เพือ ่ ชีวต ิ นิรันดร์
76
จอห์น
50 และเรารู ้อยูว่ า่ พระบัญญัตข ิ องพระองค์นัน ้ เป็ นชีวต ิ นิรันดร์ ดังนัน ้ สิง่ ใดทีเ่ ราพูด เราก็พด ู อย่างนัน ้ ตามทีพ ่ ระบิดาตรัสกับ เรา
23 ขณะนัน ้ มีสาวกคนหนึง่ ทีพ ่ ระเยซูทรงรักมาเอนกายลงที่ พระทรวงของพระเยซู 24 ซีโมนเปโตรจึงถามพระองค์วา่ ผู ้ทีพ ่ ระองค์ตรัสถึงนัน ้ หมายถึงใคร 25 แล ้วคนนัน ้ ซึง่ นอนอยูท ่ ห ี่ น ้าอกของพระเยซูก็ทล ู ถาม พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ผู ้นัน ้ คือใคร” 26 พระเยซูทรงตอบว่า “ นีแ ่ หละคือผู ้ทีเ่ ราจะเอานํ้ าจิม ้ ให ้ เมือ ่ เราได ้จุม ่ นํ้ าจิม ้ แล ้ว” และเมือ ่ จุม ่ นํ้ าจิม ้ แล ้ว พระองค์ก็ทรง ส่งให ้ยูดาส อิสคาริโอท บุตรของซีโมน 27 และเมือ ่ ได ้พูดจบแล ้ว ซาตานก็เข ้าสิงเขา พระเยซูจงึ ตรัส กับเขาว่า “ ถ ้าท่านทําอย่างนัน ้ ก็จงทําโดยเร็ว” 28 ในเวลานัน ้ ไม่มผ ี ู ้ใดทีร่ ว่ มโต๊ะรู ้ว่าพระองค์ตรัสดังนีด ้ ้วย จุดประสงค์ใด 29 เพราะบางคนคิดว่า เพราะยูดาสถือถุงเงินนัน ้ พระเยซูจงึ ้ สิง่ ของทีเ่ ราต ้องการเพือ ตรัสกับเขาว่า “จงไปซือ ่ กินก่อนวัน ฉลองนัน ้ หรือให ้เขาแบ่งให ้คนยากจนบ ้าง” 30 เมือ ่ รับขนมปั งแล ้วจึงออกไปทันที ตอนนัน ้ เป็ นเวลา กลางคืน 31 เมือ ่ เขาออกไปแล ้ว พระเยซูจงึ ตรัสว่า บัดนีบ ้ ต ุ รมนุษย์ ได ้รับเกียรติแล ้ว และพระเจ ้าก็ได ้รับเกียรติเพราะบุตรมนุษย์ 32 ถ ้าพระเจ ้าได ้รับเกียรติเพราะเขา พระเจ ้าจะทรงทําให ้เขา ได ้รับเกียรติในตัวเขาเอง และจะทรงทําให ้เขาได ้รับเกียรติ ทันที 33 ลูกน ้อยทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าจะอยูก ่ บ ั พวกท่านอีกไม่นาน พวกท่านจะแสวงหาข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าบอกพวกยิวว่า ข ้าพเจ ้าจะไปทีใ่ ด พวกท่านไปไม่ได ้ ข ้าพเจ ้าจึงบอกพวก ท่านตอนนีว้ า่ ข ้าพเจ ้าจะพูดกับพวกท่าน 34 เราให ้บัญญัตใิ หม่แก่ทา่ นทัง้ หลาย คือให ้ท่านทัง้ หลายรัก ซึง่ กันและกัน เรารักท่านทัง้ หลายมาแล ้วอย่างไร ท่าน ทัง้ หลายก็จงรักกันอย่างนัน ้ 35 ด ้วยเหตุนค ี้ นทัง้ ปวงจะรู ้ว่าเจ ้าทัง้ หลายเป็ นสาวกของเรา ถ ้าเจ ้าทัง้ หลายรักกัน 36 ซีโมนเปโตรถามพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้า พระองค์จะไป ไหน” พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ เราจะไปไหน ในเวลานีเ้ จ ้า ตามเราไม่ได ้ แต่เจ ้าจะตามเราไปภายหลัง” 37 เปโตรจึงทูลพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ทําไมข ้าพเจ ้าจึง ติดตามพระองค์ไม่ได ้ในเวลานี้ ข ้าพเจ ้าจะสละชีวต ิ เพือ ่ พระองค์” 38 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ เจ ้าจะสละชีวต ิ เพือ ่ เราหรือ?” เราบอกเจ ้าจริงๆ ว่า ไก่จะไม่ขน ั จนกว่าเจ ้าจะปฏิเสธเราถึง สามครัง้
บทที่ 13 1 บัดนีก ้ อ ่ นถึงวันฉลองปั สกา เมือ ่ พระเยซูทรงทราบว่าถึง เวลาทีพ ่ ระองค์จะต ้องจากโลกนีไ้ ปหาพระบิดาแล ้ว พระองค์ ทรงรักพวกของพระองค์ซงึ่ อยูใ่ นโลกนีจ ้ นถึงทีส ่ ด ุ 2 และเมือ ่ รับประทานอาหารเย็นเสร็จแล ้ว ปี ศาจได ้ดลใจยู ดาส อิสคาริโอท บุตรของซีโมน ให ้ทรยศต่อพระองค์ 3 พระเยซูทรงทราบว่าพระบิดาได ้มอบทุกสิง่ ไว ้ในพระหัตถ์ ของพระองค์ และพระองค์ทรงมาจากพระเจ ้า และเสด็จไป หาพระเจ ้า 4 พระองค์ทรงลุกขึน ้ จากโต๊ะรับประทานอาหาร และทรงถอด ฉลองพระองค์ออก และทรงหยิบผ ้าเช็ดตัวและคาดเอวไว ้ 5 แล ้วพระองค์ทรงเทนํ้ าลงในอ่าง แล ้วทรงเริม ่ ล ้างเท ้าเหล่า สาวก และเช็ดด ้วยผ ้าเช็ดตัวทีพ ่ ระองค์ทรงคาดเอวไว ้ 6 แล ้วพระองค์จงึ เสด็จมาหาซีโมนเปโตร และเปโตรทูล พระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าจะทรงล ้างเท ้าข ้าพเจ ้าหรือ?” 7 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " ขณะนีท ้ า่ นไม่ทราบถึงสิง่ ทีเ่ รา กําลังทํา แต่ภายหลังท่านจะทราบ" 8 เปโตรจึงทูลพระองค์วา่ “เจ ้าจะไม่มวี ันล ้างเท ้าของข ้า พระองค์” พระเยซูจงึ ตรัสตอบเขาว่า “ ถ ้าเราไม่ล ้างเจ ้า เจ ้าก็ ไม่มส ี ว่ นกับข ้าพระองค์” 9 ซีโมนเปโตรทูลพระองค์วา่ “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ไม่เพียงแต่ เท ้าของข ้าพระองค์เท่านัน ้ แต่ทงั ้ มือและศีรษะของข ้า พระองค์ด ้วย” 10 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " ผู ้ทีล ่ ้างแล ้วไม่จําเป็ นต ้องล ้าง อะไรนอกจากเท ้าเท่านัน ้ แต่จะสะอาดหมดจด และพวกท่าน ก็สะอาดแล ้วแต่ไม่ทงั ้ หมด" 11 เพราะพระองค์ทรงทราบว่าใครจะทรยศพระองค์ จึงตรัสว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายไม่บริสท ุ ธิก ์ น ั ทุกคน 12 เมือ ่ พระองค์ทรงล ้างเท ้าพวกเขาแล ้ว และทรงเอาฉลอง พระองค์ของพระองค์ และประทับนั่งลงอีกครัง้ พระองค์จงึ ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้ารู ้หรือไม่วา่ เราทําอะไรแก่พวกเจ ้า? 13 ท่านทัง้ หลายเรียกเราว่า “พระอาจารย์และองค์พระผู ้เป็ น เจ ้า” และท่านก็พด ู ถูก เพราะเราเป็ นเช่นนัน ้ 14 ถ ้าเราซึง่ เป็ นพระเจ ้าและอาจารย์ของท่าน ได ้ล ้างเท ้าของ ท่าน พวกท่านก็ควรจะล ้างเท ้าซึง่ กันและกันด ้วย 15 เพราะว่าเราได ้วางแบบอย่างให ้แก่ทา่ นแล ้ว เพือ ่ ให ้ท่าน ทําอย่างทีเ่ ราได ้ทําแก่ทา่ น 16 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า บ่าวย่อมไม่ยงิ่ ใหญ่ไป กว่านายของตน และผู ้ทีถ ่ ก ู ส่งไปก็ไม่ยงิ่ ใหญ่ไปกว่าผู ้ทีส ่ ง่ เขาไป 17 ถ ้าท่านทัง้ หลายรู ้เรือ ่ งเหล่านีแ ้ ล ้ว ก็เป็ นสุขหากท่าน กระทําตาม 18 เราไม่ได ้พูดถึงพวกท่านทุกคน เรารู ้จักผู ้ทีเ่ ราเลือก แต่ เพือ ่ ให ้ข ้อพระคัมภีรส ์ ําเร็จซึง่ ว่า ผู ้ทีก ่ น ิ ขนมปั งกับเราได ้ยก ส ้นเท ้าขึน ้ ต่อเรา 19 บัดนีเ้ ราบอกพวกท่านก่อนทีเ่ หตุการณ์นจ ี้ ะเกิดขึน ้ เพือ ่ ว่า ่ เมือ ่ มันเกิดขึน ้ แล ้ว พวกท่านจะได ้เชือว่าเราเป็ นผู ้นัน ้ 20 แท ้จริงเราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ทีร่ ับผู ้ทีเ่ ราส่งไปนัน ้ ก็รับ เรา และผู ้ทีร่ ับเราก็รับผู ้ทีส ่ ง่ เรามา 21 เมือ ่ พระเยซูตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็ทรงเป็ นทุกข์ในพระ วิญญาณ และทรงเป็ นพยานว่า เราบอกความจริงแก่พวกท่าน ว่า คนหนึง่ ในพวกท่านจะทรยศต่อเรา 22 ครัง้ นัน ้ เหล่าสาวกก็มองดูกน ั ไปและสงสัยว่าพระองค์ กําลังพูดถึงใคร
บทที่ 14 ่ ในพระเจ ้า จงเชือ ่ ใน 1 อย่าให ้ใจของท่านกังวลเลย ท่านเชือ เราด ้วย 2 ในบ ้านของพระบิดาของฉั นมีทอ ี่ ยูม ่ ากมาย ถ ้าไม่มฉ ี ั นคงได ้ บอกคุณแล ้ว ฉั นไปจัดเตรียมสถานทีไ่ ว ้สําหรับคุณ 3 และถ ้าเราไปจัดเตรียมสถานทีไ่ ว ้สําหรับพวกท่านแล ้ว เรา จะกลับมาอีกและรับพวกท่านไปอยูก ่ บ ั เรา เพือ ่ ว่าเราอยูท ่ ี่ ไหน พวกท่านก็จะอยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย 4 และท่านก็รู ้ว่าเราจะไปทีไ่ หนและรู ้ทางอย่างไร 5 โธมัสทูลพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า พวกข ้าพเจ ้าไม่ทราบ ว่าพระองค์จะเสด็จไปทีไ่ หน และพวกข ้าพเจ ้าจะทราบทาง นัน ้ ได ้อย่างไร?” 6 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " เราเป็ นทางนัน ้ เป็ นความจริงและ เป็ นชีวต ิ ไม่มผ ี ู ้ใดมาถึงพระบิดาได ้ นอกจากจะมาทางเรา"
77
จอห์น
7 ถ ้าท่านทัง้ หลายรู ้จักเราแล ้ว ท่านก็จะรู ้จักพระบิดาของเรา ด ้วย และตัง้ แต่นเี้ ป็ นต ้นไป ท่านก็จะรู ้จักพระองค์และได ้เห็น พระองค์ 8 ฟิ ลป ิ จึงทูลพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้าข ้า ขอทรงแสดงพระ บิดาให ้พวกข ้าพระองค์เห็น และแค่นก ี้ ็เพียงพอสําหรับพวก ข ้าพระองค์แล ้ว” 9 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ฟิ ลป ิ เจ ้าได ้อยูก ่ บ ั เราเป็ น เวลานานแล ้วและยังไม่รู ้จักเราเลยหรือ ผู ้ทีไ่ ด ้เห็นเราก็ได ้ เห็นพระบิดา แล ้วเจ ้าจะพูดได ้อย่างไรว่า ‘ขอให ้เราได ้เห็น พระบิดา’ ่ ว่าเราอยูใ่ นพระบิดาและพระบิดาอยูใ่ นเราหรือ? 10 ท่านไม่เชือ ถ ้อยคําทีเ่ รากล่าวกับท่านนัน ้ เราไม่ได ้กล่าวโดยอาศัยเราเอง แต่พระบิดาผู ้สถิตอยูใ่ นเรา พระองค์ทรงกระทําการนัน ้ ่ เราเถิดว่าเราอยูใ่ นพระบิดา และพระบิดาอยูใ่ นเรา 11 จงเชือ ่ เราเพราะงานทีเ่ ราได ้ทํา หรือมิฉะนัน ้ ก็จงเชือ ่ ในเรา ก็จะ 12 จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ผู ้ทีเ่ ชือ ทํางานทีเ่ ราทําเช่นกัน และเขาจะทํางานทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่านัน ้ เพราะว่าเรากําลังจะไปหาพระบิดาของเรา 13 และสิง่ ใดทีพ ่ วกท่านขอในนามของเรา เราจะทําสิง่ นัน ้ เพือ ่ ว่าพระบิดาจะทรงได ้รับเกียรติในพระบุตร 14 ถ ้าท่านขอสิง่ ใดในนามของเรา เราจะกระทําสิง่ นัน ้ 15 ถ ้าท่านทัง้ หลายรักเรา จงประพฤติตามบัญญัตข ิ องเรา 16 และเราจะอธิษฐานต่อพระบิดา และพระองค์จะประทาน ผู ้ช่วยอีกผู ้หนึง่ ให ้แก่ทา่ น เพือ ่ จะได ้อยูก ่ บ ั ท่านตลอดไป 17 คือพระวิญญาณแห่งความจริง ซึง่ โลกรับไม่ได ้ เพราะไม่ เห็นพระองค์ และไม่รู ้จักพระองค์ แต่ทา่ นทัง้ หลายรู ้จัก พระองค์ เพราะพระองค์ทรงสถิตอยูก ่ บ ั ท่าน และจะอยูใ่ น ท่าน 18 เราจะไม่ละทิง้ ท่านให ้ไร ้ความช่วยเหลือ เราจะมาหาท่าน 19 อีกไม่นานโลกก็จะไม่เห็นเราอีก แต่ทา่ นทัง้ หลายเห็นเรา เพราะว่าเรายังมีชวี ต ิ อยู่ ท่านทัง้ หลายก็จะยังมีชวี ต ิ อยูเ่ ช่นกัน 20 เมือ ่ นัน ้ ท่านทัง้ หลายจะรู ้ว่าเราอยูใ่ นพระบิดาของเรา และ ท่านอยูใ่ นเรา และเราอยูใ่ นท่าน 21 ผู ้ใดมีบญ ั ญัตข ิ องเราและประพฤติตามบัญญัตเิ หล่านัน ้ ผู ้ นัน ้ คือผู ้ทีร่ ักเรา และผู ้ทีร่ ักเรานัน ้ พระบิดาของเราจะทรงรัก เขา และเราจะรักเขา และจะสําแดงตัวให ้เขาเห็น 22 ยูดาสไม่ใช่อส ิ คาริโอทจึงพูดกับพระองค์วา่ “พระองค์เจ ้า ข ้า เหตุใดพระองค์จงึ ทรงแสดงพระองค์แก่พวกข ้าพระองค์ แต่ไม่ทรงแสดงแก่โลก” 23 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " ถ ้าผู ้ใดรักเรา เขาจะประพฤติ ตามคําของเรา และพระบิดาของเราจะทรงรักเขา แล ้วพระ บิดาของเราจะมาหาเขา และเราจะอยูร่ ว่ มกับเขา" 24 ผู ้ทีไ่ ม่รักเราก็ไม่รักษาคําพูดของเรา และคําทีพ ่ วกท่านได ้ ยินนัน ้ ไม่ใช่คําของเรา แต่เป็ นของพระบิดาผู ้ทรงใช ้เรามา 25 ข ้าพเจ ้าได ้กล่าวเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ทา่ นทัง้ หลายในขณะที่ ท่านยังอยูก ่ บ ั ท่าน 26 แต่องค์ผู ้ช่วยคือพระวิญญาณบริสท ุ ธิซ ์ งึ่ พระบิดาจะทรง ส่งมาในนามของเรา พระองค์จะทรงสอนพวกท่านทุกสิง่ และจะทรงทําให ้พวกท่านระลึกถึงทุกสิง่ ซึง่ เราได ้บอกพวก ท่านแล ้ว 27 สันติสข ุ ของเรา เราให ้ไว ้แก่ทา่ น สันติสข ุ ของเรา เราให ้ไว ้ แก่ทา่ น เราไม่ให ้แก่ทา่ นอย่างทีโ่ ลกให ้ อย่าให ้ใจของท่าน วิตกและอย่ากลัว 28 พวกท่านได ้ยินแล ้วว่าเราบอกพวกท่านว่า เราจะไปและจะ ่ กลับมาหาพวกท่านอีก ถ ้าพวกท่านรักเรา พวกท่านก็จะชืน ชมยินดีทเี่ ราบอกว่า เราจะไปหาพระบิดา เพราะว่าพระบิดา ของเรายิง่ ใหญ่กว่าเรา 29 และบัดนีเ้ ราได ้บอกพวกท่านก่อนทีม ่ ันจะเกิดขึน ้ เพือ ่ ว่า ่ เมือ ่ มันเกิดขึน ้ แล ้ว พวกท่านจะได ้เชือ
78
30 ต่อไปนีเ้ ราจะไม่สนทนากับพวกท่านมากนัก เพราะว่าผู ้ ครองโลกนีจ ้ ะมา และไม่มอ ี ะไรอยูใ่ นตัวเราเลย 31 แต่เพือ ่ โลกจะได ้รู ้ว่าเรารักพระบิดา และพระบิดาได ้ทรง บัญชาเราอย่างไร เราก็กระทําอย่างนัน ้ จงลุกขึน ้ เราไปจาก ทีน ่ ก ี่ น ั เถอะ บทที่ 15 1 เราเป็ นเถาองุน ่ แท ้ และพระบิดาของเราเป็ นผู ้ดูแลรักษา 2 กิง่ ทุกกิง่ ในฉั นทีไ่ ม่เกิดผล พระองค์ก็ทรงตัดทิง้ และกิง่ ทุก กิง่ ทีอ ่ อกผล พระองค์ก็ทรงโค่นทิง้ เพือ ่ ให ้กิง่ เหล่านัน ้ ออก ผลมากขึน ้ 3 บัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายก็บริสท ุ ธิแ ์ ล ้วเพราะถ ้อยคําทีเ่ รากล่าวแก่ ท่าน 4 จงอยูใ่ นเรา และเราอยูใ่ นพวกท่าน กิง่ ก ้านไม่สามารถออก ผลได ้เอง เว ้นแต่จะอยูใ่ นเถาองุน ่ ฉั นใด พวกท่านก็จะออก ผลไม่ได ้อีก เว ้นแต่จะอยูใ่ นเรา 5 เราเป็ นเถาองุน ่ และท่านทัง้ หลายเป็ นกิง่ ผู ้ทีด ่ ํารงอยูใ่ นเรา และเราดํารงอยูใ่ นเขา ผู ้นัน ้ จะออกผลมาก เพราะว่าถ ้าไม่ม ี เรา พวกท่านทําสิง่ ใดไม่ได ้เลย 6 ถ ้าผู ้ใดไม่ดํารงอยูใ่ นเรา ผู ้นัน ้ ก็จะถูกทิง้ ไปเหมือนกิง่ และ เหีย ่ วเฉา และผู ้คนก็รวบรวมพวกเขาไว ้แล ้วทิง้ ในกองไฟ แล ้วก็ถก ู เผา 7 ถ ้าท่านทัง้ หลายดํารงอยูใ่ นเรา และคําของเราดํารงอยูใ่ น ท่านแล ้ว ท่านจะขอสิง่ ใดตามทีต ่ ้องการ และสิง่ นัน ้ ก็จะเกิด แก่ทา่ น 8 ด ้วยเหตุนพ ี้ ระบิดาของเราจึงได ้รับเกียรติคอ ื เมือ ่ ท่านออก ผลมาก ท่านก็จะเป็ นสาวกของเรา 9 พระบิดาได ้ทรงรักเราฉั นใด เราก็รักพวกท่านอย่างนัน ้ จง ดําเนินต่อไปในความรักของเรา 10 ถ ้าท่านทัง้ หลายประพฤติตามบัญญัตข ิ องเรา ท่านก็จะ ดํารงอยูใ่ นความรักของเรา เหมือนอย่างทีเ่ ราประพฤติตาม บัญญัตข ิ องพระบิดา และดํารงอยูใ่ นความรักของพระองค์ ่ ชมยินดี 11 สิง่ เหล่านีเ้ ราได ้บอกแก่พวกท่าน เพือ ่ ให ้ความชืน ่ ชมยินดีของพวก ของเราอยูใ่ นพวกท่าน และเพือ ่ ความชืน ท่านจะเต็มเปี่ ยม 12 นีแ ่ หละเป็ นบัญญัตข ิ องเรา คือให ้ท่านทัง้ หลายรักกัน เหมือนดังทีเ่ รารักท่าน 13 ความรักทีย ่ งิ่ ใหญ่ทส ี่ ด ุ ทีม ่ นุษย์คนหนึง่ จะมีได ้คือการสละ ชีวต ิ เพือ ่ มิตรสหายของเขา 14 พวกท่านเป็ นเพือ ่ นเรา ถ ้าพวกท่านกระทําสิง่ ใด ๆ ทีเ่ รา ่ สังพวกท่านไว ้ 15 ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปเราจะไม่เรียกพวกท่านว่าบ่าวอีก เพราะว่า บ่าวไม่รู ้ว่านายของเขาทําอะไร แต่เราเรียกพวกท่านว่ามิตร เพราะว่าทุกสิง่ ทีเ่ ราได ้ยินจากพระบิดาของเรา เราได ้สําแดง แก่พวกท่านแล ้ว 16 พวกท่านไม่ได ้เลือกเรา แต่เราได ้เลือกพวกท่าน และได ้ แต่งตัง้ พวกท่านให ้ไปทําให ้เกิดผล และให ้ผลของท่านคงอยู่ เพือ ่ ว่าสิง่ ใดก็ตามทีพ ่ วกท่านขอจากพระบิดาในนามของเรา พระองค์ก็จะประทานให ้แก่ทา่ น 17 สิง่ เหล่านีเ้ ราสัง่ ท่านทัง้ หลายไว ้ว่า ให ้ท่านทัง้ หลายรักกัน 18 ถ ้าโลกเกลียดชังพวกท่าน พวกท่านก็รู ้ว่าโลกได ้เกลียด ชังเราก่อน 19 ถ ้าท่านทัง้ หลายเป็ นของโลก โลกก็จะรักของท่านทีเ่ ป็ น ของโลก แต่เพราะท่านไม่ได ้เป็ นของโลก แต่เราได ้เลือก ท่านออกจากโลก ฉะนัน ้ โลกจึงเกลียดชังท่าน 20 จงจําคําทีเ่ ราได ้กล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า บ่าวย่อมไม่ ยิง่ ใหญ่กว่านายของเขา ถ ้าพวกเขาข่มเหงเรา พวกเขาก็จะ
จอห์น
16 อีกไม่นานพวกท่านก็จะไม่เห็นเรา และต่อไปอีกไม่นาน พวกท่านก็จะเห็นเรา เพราะเราไปหาพระบิดา” 17 ครัน ้ แล ้วสาวกบางคนของพระองค์ก็พด ู กันเองว่า “ที่ พระองค์ตรัสแก่พวกเราว่า ‘อีกหน่อยพวกท่านก็จะไม่เห็นเรา และต่อไปอีกหน่อยพวกท่านก็จะเห็นเรา’ และ ‘เพราะเราไป หาพระบิดา’ หมายความว่าอะไร? 18 พวกเขาจึงพูดว่า “นีห ่ มายความว่าอย่างไรทีพ ่ ระองค์ตรัส ว่า ‘อีกหน่อย’ เราไม่รู ้ว่าพระองค์ตรัสว่าอย่างไร” 19 บัดนีพ ้ ระเยซูทรงทราบว่าพวกเขาปรารถนาจะถาม พระองค์ จึงตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าถามกันเองถึงเรือ ่ งที่ เราพูดว่า ‘อีกหน่อยพวกเจ ้าก็จะไม่เห็นเรา’ หรือ ‘อีกหน่อย พวกเจ ้าก็จะเห็นเรา’ 20 จริง ๆ จริง ๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ท่านจะร ้องไห ้และ ่ ชมยินดี และท่านจะเศร ้าโศก แต่ ครํ่าครวญ แต่โลกจะชืน ความเศร ้าโศกของท่านจะเปลีย ่ นไปเป็ นความยินดี 21 เมือ ่ สตรีจะคลอดบุตรก็มค ี วามโศกเศร ้าเพราะถึงเวลาของ นาง แต่เมือ ่ นางคลอดบุตรแล ้ว นางก็ไม่ระลึกถึงความทุกข์ ระทมอีกต่อไป เพราะมีความยินดีทช ี่ ายคนหนึง่ เกิดมาในโลก 22 และบัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายก็มค ี วามทุกข์โศก แต่เราจะเห็น ่ ชมยินดี และไม่มผ ท่านอีก และใจของท่านจะชืน ี ู ้ใดพราก ่ ชมยินดีไปจากท่านได ้ ความชืน 23 และในวันนัน ้ คุณจะไม่ถามอะไรเราอีกเลย จริงๆ จริงๆ เราบอกท่านทัง้ หลายว่า สิง่ ใดทีท ่ า่ นจะขอจากพระบิดาใน นามของเรา พระองค์จะประทานสิง่ นัน ้ ให ้แก่ทา่ น 24 จนกระทั่งบัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายยังไม่เคยขอสิง่ ใดในนามของ ่ ชมยินดีของ เราเลย จงขอเถิดแล ้วท่านจะได ้รับ เพือ ่ ความชืน ท่านจะเต็มเปี่ ยม 25 สิง่ เหล่านีเ้ ราเคยกล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายเป็ นสุภาษิต แต่ เวลาจะมาถึงเมือ ่ เราจะไม่พด ู กับท่านเป็ นสุภาษิตอีกต่อไป แต่เราจะแสดงให ้ท่านทัง้ หลายทราบอย่างแจ่มแจ ้งถึงพระ บิดา 26 ในวันนัน ้ พวกท่านจะขอในนามของเรา และเราไม่บอก พวกท่านว่า เราจะอธิษฐานพระบิดาเพือ ่ พวกท่าน 27 เพราะว่าพระบิดาเองก็ทรงรักท่านทัง้ หลาย เพราะว่าท่าน ่ ว่าเราออกมาจากพระเจ ้า ได ้รักเราและเชือ 28 เรามาจากพระบิดา และมาในโลกแล ้ว และเราจากโลกนี้ ไปหาพระบิดาอีกครัง้ 29 เหล่าสาวกของพระองค์ก็บอกพระองค์วา่ “ดูเถิด บัดนี้ พระองค์พด ู ชัดเจนแล ้ว และไม่ได ้พูดเป็ นสุภาษิตเลย” 30 บัดนีเ้ ราแน่ใจแล ้วว่าพระองค์ทรงทราบทุกสิง่ และไม่ ่ ว่า จําเป็ นทีใ่ ครจะถามพระองค์อก ี ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงเชือ พระองค์ทรงมาจากพระเจ ้า ่ แล ้ว 31พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า " บัดนีพ ้ วกท่านเชือ หรือ?" 32 ดูเถิด เวลานัน ้ มาถึงแล ้ว แท ้จริง ก็มาถึงแล ้ว ณ บัดนี้ ที่ พวกท่านจะถูกกระจัดกระจายไปต่างถิน ่ ตามถิน ่ ของตน และ จะทิง้ เราไว ้ตามลําพัง แต่เราไม่อยูต ่ ามลําพัง เพราะพระบิดา อยูก ่ บ ั เรา 33 เราได ้กล่าวสิง่ เหล่านีแ ้ ก่ทา่ นทัง้ หลาย เพือ ่ ว่าท่านจะได ้มี สันติสข ุ ในตัวเรา ในโลกนีท ้ า่ นจะประสบความทุกข์ยาก แต่ ่ บาน เพราะว่าเราได ้ชนะโลกแล ้ว จงมีใจชืน
ข่มเหงพวกท่านด ้วย ถ ้าพวกเขาประพฤติตามคําของเรา พวก เขาก็จะประพฤติตามคําของท่านด ้วย 21 แต่สงิ่ เหล่านีเ้ ขาจะทําแก่ทา่ นทัง้ หลายเพราะเห็นแก่พระ นามของเรา เพราะเขาไม่รู ้จักพระองค์ผู ้ทรงใช ้เรามา 22 หากเราไม่ได ้มาตรัสแก่พวกเขาแล ้ว พวกเขาก็คงจะไม่ม ี บาป แต่บด ั นีพ ้ วกเขาก็ไม่มข ี ้อแก ้ตัวสําหรับบาปของตนอีก แล ้ว 23 ผู ้ทีเ่ กลียดเราก็เกลียดพระบิดาของเราด ้วย 24 ถ ้าเราไม่ได ้ทําการงานท่ามกลางพวกเขาซึง่ ไม่มม ี นุษย์ อืน ่ ใดทําได ้ พวกเขาก็จะไม่มบ ี าป แต่บด ั นีพ ้ วกเขาก็เห็นและ เกลียดทัง้ เราและพระบิดาของเรา 25 แต่เหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ เพือ ่ ให ้คําทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัต ิ ของพวกเขาสําเร็จ ซึง่ ก็คอ ื พวกเขาเกลียดชังเราโดยไม่ม ี เหตุผล 26 แต่เมือ ่ พระองค์ผู ้ปลอบโยนซึง่ เราจะส่งมาจากพระบิดา คือพระวิญญาณแห่งความจริงซึง่ มาจากพระบิดา พระองค์จะ ทรงเป็ นพยานถึงเรา 27 และท่านทัง้ หลายก็จะเป็ นพยานด ้วย เพราะว่าท่าน ทัง้ หลายได ้อยูก ่ บ ั เราตัง้ แต่ต ้น บทที่ 16 1 เราบอกสิง่ เหล่านีแ ้ ก่ทา่ นทัง้ หลายเพือ ่ ท่านจะไม่สะดุดใจ 2 เขาจะไล่พวกท่านออกไปจากธรรมศาลา แท ้จริง เวลานัน ้ มาถึงแล ้ว ทีใ่ ครก็ตามทีฆ ่ า่ พวกท่าน จะคิดว่าเขาปฏิบต ั ต ิ อ ่ พระเจ ้า 3 และเขาจะทําสิง่ เหล่านีแ ้ ก่พวกท่าน เพราะเขาไม่รู ้จักพระ บิดาและไม่รู ้จักเรา 4 แต่เราได ้บอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ทา่ นทัง้ หลาย เพือ ่ ว่าเมือ ่ ถึง เวลา ท่านทัง้ หลายจะได ้ระลึกว่าเราบอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ทา่ น แล ้ว และเราไม่ได ้บอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ทา่ นตัง้ แต่แรก เพราะว่าเราอยูก ่ บ ั ท่านแล ้ว 5 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าจะไปหาพระองค์ผู ้ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามา และ ไม่มใี ครในพวกท่านถามข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าจะไปไหน” 6 แต่เพราะเราได ้กล่าวสิง่ เหล่านีแ ้ ก่ทา่ นทัง้ หลาย ความ โศกเศร ้าจึงเต็มเปี่ ยมในใจของท่าน 7 แต่เราบอกความจริงแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า การทีเ่ ราจากไป นัน ้ เป็ นประโยชน์แก่ทา่ น เพราะว่าถ ้าเราไม่ไป พระผู ้ช่วยก็จะ ไม่เสด็จมาหาท่าน แต่ถ ้าเราจากไป เราจะส่งพระองค์มาหา ท่าน 8 และเมือ ่ พระองค์เสด็จมา พระองค์จะทรงตําหนิโลกในเรือ ่ ง บาปและความชอบธรรมและการพิพากษา ่ ในเรา 9 ของบาป เพราะเขาไม่เชือ 10 ในเรือ ่ งความชอบธรรม เพราะว่าเราไปหาพระบิดาของเรา และท่านทัง้ หลายไม่เห็นเราอีก 11 เรือ ่ งการพิพากษา เพราะว่าเจ ้าแห่งโลกนีก ้ ําลังถูก พิพากษาอยู่ 12 ฉั นยังมีเรือ ่ งอีกมากมายทีจ ่ ะบอกกับพวกท่าน แต่ขณะนี้ พวกท่านยังรับไม่ได ้ 13 เมือ ่ พระองค์คอ ื พระวิญญาณแห่งความจริงเสด็จมาแล ้ว ่ วามจริงทัง้ มวล เพราะ พระองค์จะนํ าท่านทัง้ หลายไปสูค พระองค์จะไม่ตรัสโดยพระองค์เอง แต่พระองค์จะตรัสทุกสิง่ ทีพ ่ ระองค์ได ้ยิน และพระองค์จะทรงแจ ้งให ้ท่านทัง้ หลาย ทราบสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ 14 พระองค์จะทรงถวายพระเกียรติแก่เรา เพราะว่าพระองค์จะ ทรงรับสิง่ ทีเ่ ราถือไว ้และแสดงสิง่ นัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลาย 15 ทุกสิง่ ทีพ ่ ระบิดามีนัน ้ เป็ นของเรา เหตุฉะนัน ้ เราจึงกล่าวว่า พระองค์จะเอาสิง่ นัน ้ มาจากของเราและจะแสดงสิง่ นัน ้ แก่ ท่านทัง้ หลาย
บทที่ 17 ่ ้ าและ 1 พระเยซูตรัสคําเหล่านีแ ้ ล ้วทรงแหงนพระพักตร์ขน ึ้ สูฟ ตรัสว่า “ พระบิดา เวลานัน ้ มาถึงแล ้ว ขอทรงถวายพระเกียรติ แด่พระบุตรของพระองค์ เพือ ่ พระบุตรของพระองค์จะได ้ ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ด ้วย
79
จอห์น
้ แก่ 2 เพราะพระองค์ได ้ทรงมอบอํานาจเหนือเนือ ้ หนังทัง้ สิน เขา เพือ ่ ให ้เขาประทานชีวต ิ นิรันดร์แก่คนทัง้ หลายทีพ ่ ระองค์ ได ้ประทานแก่เขา 3 และนีแ ่ หละคือชีวต ิ นิรันดร์ คือการทีเ่ ขารู ้จักพระองค์ ผู ้ทรง เป็ นพระเจ ้าเทีย ่ งแท ้องค์เดียว และรู ้จักพระเยซูคริสต์ท ี่ พระองค์ทรงใช ้มา 4 ข ้าพระองค์ได ้ถวายเกียรติพระองค์บนแผ่นดินโลกแล ้ว ข ้า พระองค์ได ้ดําเนินงานทีพ ่ ระองค์มอบหมายให ้ข ้าพระองค์ทํา สําเร็จแล ้ว 5 และบัดนี้ ข ้าแต่พระบิดา โปรดให ้พระองค์ทรงได ้รับเกียรติ แก่ข ้าพเจ ้าตามพระพักตร์ของพระองค์เอง คือเกียรติท ี่ ข ้าพเจ ้าเคยมีรว่ มกับพระองค์กอ ่ นทีโ่ ลกจะเกิดขึน ้ 6 ข ้าพระองค์ได ้สําแดงพระนามของพระองค์แก่คนเหล่านัน ้ ที่ พระองค์ประทานจากโลกให ้แก่ข ้าพระองค์ คนเหล่านัน ้ เคย เป็ นของพระองค์ และพระองค์ได ้ประทานพวกเขาให ้แก่ข ้า พระองค์ และพวกเขาได ้รักษาพระวจนะของพระองค์ 7 บัดนีเ้ ขาทัง้ หลายรู ้แล ้วว่า ทุกสิง่ ทีพ ่ ระองค์ได ้ประทาน ้ ให ้แก่ข ้าพเจ ้านัน ้ ล ้วนมาจากพระองค์ทงั ้ สิน 8 เพราะว่าถ ้อยคําทีพ ่ ระองค์ได ้ประทานแก่ข ้าพระองค์นัน ้ ข ้า พระองค์ได ้มอบให ้แก่เขาทัง้ หลายแล ้ว และพวกเขาได ้รับ ถ ้อยคําเหล่านัน ้ ไว ้ และรู ้แน่วา่ ข ้าพระองค์ออกมาจาก ่ ว่าพระองค์ทรงใช ้ข ้าพระองค์มา พระองค์ และพวกเขาก็เชือ 9 ข ้าพระองค์อธิษฐานเพือ ่ พวกเขา ข ้าพระองค์ไม่ได ้ อธิษฐานเพือ ่ โลก แต่เพือ ่ คนเหล่านัน ้ ทีพ ่ ระองค์ได ้ประทาน ให ้แก่ข ้าพระองค์ เพราะพวกเขาเป็ นของพระองค์ 10 และทุกสิง่ ของฉั นก็เป็ นของคุณ และทุกสิง่ ของคุณก็เป็ น ของฉั น และฉั นก็ได ้รับเกียรติเพราะสิง่ เหล่านัน ้ 11 และบัดนีข ้ ้าพระองค์ไม่มอ ี ยูใ่ นโลกอีกต่อไป แต่คนเหล่านี้ ยังอยูใ่ นโลก และข ้าพระองค์กําลังจะไปหาพระองค์ พระบิดา ิ ธิ์ โปรดทรงรักษาผู ้ทีพ ผู ้ศักดิส ์ ท ่ ระองค์ประทานให ้แก่ข ้า พระองค์ไว ้ในพระนามของพระองค์ เพือ ่ พวกเขาจะได ้เป็ น อันหนึง่ อันเดียวกันเหมือนกับเรา 12 เมือ ่ ข ้าพระองค์ยังอยูก ่ บ ั คนเหล่านัน ้ ในโลกนี้ ข ้าพระองค์ก็ ปกป้ องพวกเขาไว ้ในพระนามของพระองค์ ผู ้ทีพ ่ ระองค์ ประทานให ้แก่ข ้าพระองค์ ข ้าพระองค์ก็ปกป้ องพวกเขาไว ้ และไม่มผ ี ู ้ใดสูญหายไป เว ้นแต่ลก ู แห่งความพินาศเท่านัน ้ เพือ ่ พระคัมภีรจ ์ ะได ้สําเร็จ 13 และบัดนี้ ข ้าพระองค์มาหาพระองค์ และพูดสิง่ เหล่านีใ้ น ่ ชมยินดีของข ้าพระองค์เต็มเปี่ ยม โลก เพือ ่ ให ้ความชืน 14 ข ้าพระองค์ได ้มอบพระวจนะของพระองค์ให ้แก่พวกเขา แล ้ว และโลกได ้เกลียดชังพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ใช่ของ โลก เหมือนอย่างทีข ่ ้าพระองค์ไม่ใช่ของโลก 15 ข ้าพระองค์ไม่ได ้อธิษฐานขอให ้พระองค์เอาพวกเขา ออกไปจากโลก แต่ขอให ้ทรงปกป้ องพวกเขาไว ้จากความชัว่ ร ้าย 16 พวกเขาไม่ใช่ของโลก เหมือนอย่างทีข ่ ้าพเจ ้าไม่ใช่ของ โลก 17 ขอทรงทําให ้พวกเขาบริสท ุ ธิโ์ ดยความจริงของพระองค์ พระวจนะของพระองค์เป็ นความจริง 18 พระองค์ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามาในโลกฉั นใด ข ้าพเจ ้าก็ทรงใช ้ พวกเขาไปในโลกฉั นนัน ้ 19 และเพือ ่ ประโยชน์ของพวกเขา ฉั นก็ชําระตัวฉั นเองให ้ บริสท ุ ธิ์ เพือ ่ ให ้พวกเขาได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยความ จริง 20 ฉั นไม่ได ้อธิษฐานเพือ ่ พวกเขาเหล่านีเ้ ท่านัน ้ แต่เพือ ่ ผู ้ที่ ่ ในตัวฉั นเพราะคําพูดของพวกเขาด ้วย เชือ 21 เพือ ่ เขาทัง้ หลายจะได ้เป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน ดังเช่นที่ พระองค์ผู ้เป็ นพระบิดาทรงอยูใ่ นข ้าพระองค์ และข ้าพระองค์
อยูใ่ นพระองค์ เพือ ่ เขาจะได ้เป็ นอันหนึง่ อันเดียวกันในพวก ่ ว่าพระองค์ทรงใช ้ข ้าพระองค์มา เรา เพือ ่ โลกจะได ้เชือ 22 และความรุง่ โรจน์ทพ ี่ ระองค์ประทานแก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้า ได ้ประทานให ้แก่เขาทัง้ หลาย เพือ ่ เขาจะได ้เป็ นอันหนึง่ อัน เดียวกัน เหมือนอย่างทีเ่ ราเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน 23 ข ้าพระองค์อยูใ่ นพวกเขา และพระองค์อยูใ่ นข ้าพระองค์ เพือ ่ พวกเขาจะได ้สมบูรณ์เป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน และเพือ ่ โลกจะได ้รู ้ว่าพระองค์ทรงใช ้ข ้าพระองค์มา และพระองค์ทรง รักพวกเขาเหมือนอย่างทีพ ่ ระองค์ทรงรักข ้าพระองค์ 24 ข ้าแต่พระบิดา ข ้าพระองค์ปรารถนาให ้คนเหล่านัน ้ ที่ พระองค์ได ้ประทานให ้แก่ข ้าพระองค์ อยูก ่ บ ั ข ้าพระองค์ทก ุ ที่ ทีข ่ ้าพระองค์อยู่ เพือ ่ เขาทัง้ หลายจะได ้เห็นสง่าราศีของข ้า พระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้ประทานให ้แก่ข ้าพระองค์ เพราะว่า พระองค์ทรงรักข ้าพระองค์กอ ่ นทีจ ่ ะทรงสร ้างโลก 25 ข ้าแต่พระบิดาผู ้ชอบธรรม โลกไม่รู ้จักพระองค์ แต่ข ้า พระองค์รู ้จักพระองค์ และคนเหล่านีร้ ู ้ว่าพระองค์ทรงส่งข ้า พระองค์มา 26 และข ้าพระองค์ได ้ประกาศพระนามของพระองค์แก่พวก เขาแล ้ว และจะประกาศต่อไป เพือ ่ ความรักทีพ ่ ระองค์ทรงรัก ข ้าพระองค์จะอยูใ่ นพวกเขา และข ้าพระองค์จะอยูใ่ นพวกเขา ด ้วย บทที่ 18 1 เมือ ่ พระเยซูตรัสคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็เสด็จไปกับเหล่า สาวกของพระองค์ข ้ามลําธารซีดรอนซึง่ มีสวนแห่งหนึง่ พระองค์และเหล่าสาวกของพระองค์เข ้าไปในสวนนัน ้ 2 แม ้แต่ยด ู าสผู ้ทรยศพระองค์ก็รู ้จักสถานทีน ่ ัน ้ ด ้วย เพราะ พระเยซูมักจะไปทีน ่ ั่นกับเหล่าสาวกของพระองค์อยูเ่ สมอ 3 ยูดาสจึงรับพวกผู ้ชายและเจ ้าหน ้าทีจ ่ ากพวกหัวหน ้า ี ปุโรหิตและพวกฟาริส แล ้วก็ไปทีน ่ ั่นพร ้อมกับโคมและคบ เพลิงและอาวุธ 4 พระเยซูทรงทราบทุกสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ กับพระองค์ จึงเสด็จ ออกไปและตรัสแก่พวกเขาว่า " พวกเจ ้ากําลังหาใคร" 5 พวกเขาตอบว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูตรัสตอบ พวกเขาว่า “ เราคือผู ้นัน ้ ” และยูดาสผู ้ทรยศพระองค์ก็ยน ื อยู่ กับพวกเขาด ้วย 6 เมือ ่ พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “เราเป็ น” พวกเขาก็ถอย หลังและล ้มลงกับพืน ้ 7 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกเขาอีกว่า “ ท่านตามหาใคร” พวกเขาตอบว่า “พระเยซูแห่งนาซาเร็ธ” 8 พระเยซูตรัสตอบว่า " เราบอกท่านแล ้วว่าเราเป็ นผู ้นัน ้ ถ ้า ท่านแสวงหาเรา ก็ให ้คนเหล่านีไ้ ปตามทางของพวกเขาเถิด" “ข ้าพระองค์มไิ ด ้สูญเสียผู ้ใดทีพ ่ ระองค์ประทานให ้แก่ข ้า พระองค์เลย” จะเป็ นความจริง 10 ซีโมนเปโตรมีดาบจึงชักดาบออกฟั นคนรับใช ้ของมหา ่ มัลคัส ปุโรหิตและตัดหูขวาของเขาออก คนรับใช ้คนนัน ้ ชือ 11 แล ้วพระเยซูจงึ ตรัสกับเปโตรว่า จงเอาดาบใส่ฝักเสีย ถ ้วย ทีพ ่ ระบิดาของเราประทานให ้แก่เรา เราจะไม่ดม ื่ มันหรือ? 12 จากนัน ้ พวกทหารกับนายทหารและเจ ้าหน ้าทีข ่ องพวกยิว ก็จับพระเยซูมัดไว ้ 13 และนํ าพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็ นพ่อตา ของคายาฟาส ซึง่ เป็ นมหาปุโรหิตในปี นัน ้ 14 ไคอาฟาสเป็ นผู ้ให ้คําแนะนํ าแก่พวกยิวว่า ควรทีค ่ นหนึง่ จะตายแทนประชาชน 15 ซีโมนเปโตรติดตามพระเยซูไป และสาวกอีกคนหนึง่ ก็ ติดตามไปด ้วย สาวกคนนัน ้ เป็ นทีร่ ู ้จักของมหาปุโรหิต และ ได ้เข ้าไปกับพระเยซูทพ ี่ ระราชวังของมหาปุโรหิต
80
จอห์น
16 แต่เปโตรยืนอยูข ่ ้างนอกทีป ่ ระตู แล ้วสาวกคนนัน ้ ทีม ่ หา ปุโรหิตรู ้จักก็ออกไป และพูดกับหญิงทีเ่ ฝ้ าประตู แล ้วพาเป โตรเข ้าไป 17 แล ้วหญิงเฝ้ าประตูจงึ พูดกับเปโตรว่า “เจ ้าก็เป็ นสาวกของ คนนัน ้ ด ้วยหรือ?” เปโตรตอบว่า “ข ้าพเจ ้ามิใช่” 18 ส่วนคนใช ้และเจ ้าหน ้าทีก ่ ็ยน ื อยูท ่ น ี่ ั่น พวกเขาก่อไฟด ้วย ถ่านเพราะอากาศหนาว และพวกเขาก็ผงิ ไฟกัน ส่วนเปโตรก็ ยืนอยูก ่ บ ั พวกเขาและผิงไฟกัน 19 มหาปุโรหิตจึงถามพระเยซูถงึ เหล่าสาวกของพระองค์และ คําสอนของพระองค์ 20 พระเยซูทรงตอบเขาว่า “ เราพูดอย่างเปิ ดเผยต่อโลก เรา สอนอยูเ่ สมอในธรรมศาลาและในวิหารซึง่ พวกยิวไปอยูเ่ สมอ และเราไม่ได ้พูดอะไรในทีล ่ บ ั เลย” 21 เหตุไฉนท่านจึงถามเรา จงถามผู ้ทีไ่ ด ้ฟั งเราว่าเราได ้พูด อะไรแก่พวกเขา ดูเถิด พวกเขารู ้ว่าเราได ้พูดอะไร 22 เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว เจ ้าหน ้าทีค ่ นหนึง่ ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้ๆ ก็ได ้ตบพระเยซูด ้วยฝ่ ามือของพระองค์โดยกล่าวว่า “ท่าน ตอบมหาปุโรหิตอย่างนัน ้ หรือ?” 23พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " ถ ้าเราพูดชัว่ จงเป็ นพยานถึง ความชัว่ นัน ้ แต่ถ ้าพูดดี ทําไมท่านจึงตบเรา" 24 อันนาสส่งพระเยซูซงึ่ ถูกมัดอยูไ่ ปหาคายาฟาสมหา ปุโรหิต 25 ซีโมนเปโตรจึงยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงพูดกับเขาว่า “ท่านก็ไม่ใช่สาวกของเขาด ้วยหรือ?” เขาปฏิเสธและกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ใช่” 26 ผู ้รับใช ้ของมหาปุโรหิตคนหนึง่ ซึง่ เป็ นญาติของมหา ปุโรหิตซึง่ เปโตรตัดหูของเขาทิง้ ก็พด ู ว่า "ข ้าพเจ ้าไม่เห็นเจ ้า อยูก ่ บ ั เขาในสวนหรือ?" 27 เปโตรปฏิเสธอีกครัง้ แล ้วไก่ก็ขน ั ทันที 28 จากนัน ้ พวกเขานํ าพระเยซูจากคายาฟาไปยังศาล พิพากษา ตอนนัน ้ เป็ นเวลาเช ้าตรู่ พวกเขาเองก็ไม่เข ้าไปใน ศาลพิพากษา เพราะเกรงว่าตนเองจะถูกทําให ้แปดเปื้ อน แต่ เพือ ่ จะได ้กินปั สกาแทน 29 ปิ ลาตจึงออกไปหาพวกเขาแล ้วกล่าวว่า พวกท่านมี ความผิดอะไรต่อคนนี?้ 30 พวกเขาตอบเขาว่า ถ ้าเขามิใช่ผู ้กระทําความผิด เราก็จะ ไม่มอบเขาให ้แก่ทา่ น 31 ปิ ลาตจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงนํ าเขาไปพิพากษาตาม ธรรมบัญญัตข ิ องท่าน” พวกยิวจึงกล่าวแก่ปิลาตว่า “พวกเรา ิ ธิท ไม่มส ี ท ์ จ ี่ ะประหารชีวต ิ ใครเลย 32 เพือ ่ คําทีพ ่ ระเยซูตรัสไว ้จะสําเร็จ ซึง่ หมายถึงการ ้ พระชนม์เช่นใด สิน 33 แล ้วปิ ลาตเข ้าไปในศาลพิพากษาอีก และเรียกพระเยซูมา ถามเขาว่า "ท่านเป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิวใช่ไหม" 34 พระเยซูทรงตอบเขาว่า " ท่านพูดอย่างนัน ้ ด ้วยตนเองหรือ หรือคนอืน ่ บอกท่านถึงเรือ ่ งของเรา" 35 ปี ลาตตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นชาวยิวหรือ? ประชาชาติของ ท่านเองและพวกหัวหน ้าปุโรหิตได ้มอบท่านไว ้กับข ้าพเจ ้า ท่านทําอะไรลงไป?” 36 พระเยซูตรัสตอบว่า " อาณาจักรของเรามิได ้เป็ นของโลก นี้ ถ ้าอาณาจักรของเราเป็ นของโลกนี้ คนของเราก็คงจะต่อสู ้ เพือ ่ ไม่ให ้เราถูกมอบไว ้ในมือของชาวยิว แต่บด ั นี้ อาณาจักร ของเรามิได ้มาจากโลกนี"้ 37 ปี ลาตจึงถามพระองค์วา่ “ถ ้าอย่างนัน ้ ท่านเป็ นกษั ตริย ์ หรือ” พระเยซูทรงตอบว่า “ ท่านพูดว่าเราเป็ นกษั ตริย”์ เราจึง เกิดมาเพือ ่ สิง่ นี้ และเพือ ่ สิง่ นีเ้ องทีเ่ ราเข ้ามาในโลกเพือ ่ เป็ น ่ ในความจริงย่อมฟั งเสียงของ พยานถึงความจริง ทุกคนทีเ่ ชือ เรา
38 ปี ลาตถามเขาว่า “ความจริงคืออะไร” เมือ ่ พูดเช่นนีแ ้ ล ้ว เขาจึงออกไปหาพวกยิวอีกครัง้ และพูดว่า “เราไม่เห็นว่าเขามี ความผิดเลย” 39 แต่พวกท่านมีธรรมเนียมว่าให ้เราปล่อยคนหนึง่ ให ้แก่พวก ท่านในเทศกาลปั สกา แล ้วพวกท่านอยากให ้เราปล่อย กษั ตริยข ์ องชาวยิวให ้แก่พวกท่านหรือ? 40 แล ้วพวกเขาทัง้ หมดก็ร ้องขึน ้ อีกว่า “ไม่ใช่คนนี้ แต่เป็ นบา รับบัส” บารับบัสเป็ นโจร บทที่ 19 1 จากนัน ้ ปิ ลาตจึงนํ าพระเยซูไปเฆีย ่ นตี 2 พวกทหารก็เอามงกุฎหนามมาสวมบนศีรษะของพระองค์ ้ คลุมสีมว่ ง และให ้พระองค์สวมเสือ 3 และกล่าวว่า “สวัสดี กษั ตริยข ์ องชาวยิว!” แล ้วพวกเขาจึง ตบพระองค์ด ้วยมือของพวกเขา 4 ปิ ลาตจึงออกไปอีกและกล่าวแก่พวกเขาว่า “ดูเถิด เรานํ า คนนีอ ้ อกมาให ้ท่านทัง้ หลาย เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายทราบว่า เราไม่พบความผิดในตัวเขา” ้ 5 แล ้วพระเยซูก็เสด็จออกมา ทรงสวมมงกุฎหนามและเสือ คลุมสีมว่ ง และปิ ลาตก็พด ู กับพวกเขาว่า “นีค ่ อ ื ชายคนนัน ้ !” 6 เมือ ่ พวกหัวหน ้าปุโรหิตและเจ ้าหน ้าทีเ่ ห็นพระองค์ พวกเขา ร ้องตะโกนว่า “ตรึงเขาไว ้ทีก ่ างเขน ตรึงเขาไว ้ทีก ่ างเขน” ปี ลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ ้าจงนํ าเขาไปตรึงทีก ่ างเขน เพราะเราไม่เห็นว่าเขามีความผิด” 7 พวกยิวตอบเขาว่า "พวกเรามีธรรมบัญญัต ิ และโดยธรรม บัญญัตข ิ องเรา เขาจะต ้องตาย เพราะเขาได ้ตัง้ ตนเป็ นพระ บุตรของพระเจ ้า" 8 เมือ ่ ปิ ลาตได ้ยินคํานัน ้ ก็ยงิ่ กลัวมากขึน ้ 9 แล ้วเข ้าไปในศาลอีกและถามพระเยซูวา่ “เจ ้ามาจากไหน” แต่พระเยซูไม่ทรงตอบเขา 10 แล ้วปิ ลาตก็กล่าวแก่พระองค์วา่ “ท่านไม่พด ู กับเราหรือ? ท่านไม่รู ้หรือว่าเรามีอํานาจทีจ ่ ะตรึงท่านทีไ่ ม ้กางเขน และมี อํานาจทีจ ่ ะปล่อยท่านได ้? 11 พระเยซูทรงตอบว่า " เจ ้าไม่มอ ี ํานาจเหนือเราเลย เว ้นเสียแต่จะมอบอํานาจนัน ้ แก่เจ ้าจากเบือ ้ งบน เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีม ่ อบเราให ้แก่เจ ้า จึงมีบาปใหญ่ยงิ่ กว่า" 12 ตัง้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา ปิ ลาตก็พยายามทีจ ่ ะปล่อยพระองค์ แต่พวกยิวร ้องตะโกนว่า “ถ ้าท่านปล่อยคนนีไ้ ป ท่านก็ไม่ใช่ มิตรของซีซาร์ ผู ้ใดตัง้ ตนเป็ นกษั ตริยก ์ ็พด ู ต่อต ้านซีซาร์” 13เมือ ่ ปี ลาตได ้ยินถ ้อยคํานัน ้ จึงนํ าพระเยซูออกมา แล ้วนั่ง ลงบนบัลลังก์พพ ิ ากษา ณ ทีแ ่ ห่งหนึง่ ทีเ่ รียกว่า ลานปูถนน แต่ในภาษาฮีบรูเรียกว่า กับบาธา 14 และวันนัน ้ เป็ นเวลาเตรียมปั สกา ราวๆ บ่ายสามโมง พระองค์ตรัสแก่พวกยิวว่า “นีค ่ อ ื กษั ตริยข ์ องพวกท่าน” 15 แต่พวกเขาร ้องตะโกนว่า “เอาเขาไป เอาเขาไป ตรึงเขา ไว ้ทีไ่ ม ้กางเขน” ปี ลาตถามพวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าจะตรึง กษั ตริยข ์ องท่านทีก ่ างเขนหรือ” พวกหัวหน ้าปุโรหิตตอบว่า “พวกเราไม่มก ี ษั ตริยอ ์ น ื่ ใดนอกจากซีซาร์” 16 แล ้วพระองค์ก็ทรงมอบพระองค์ให ้พวกเขาตรึงบนไม ้ กางเขน แล ้วพวกเขาก็พาพระเยซูไป 17 และพระองค์ทรงแบกไม ้กางเขนเสด็จไปยังสถานทีแ ่ ห่ง หนึง่ ซึง่ เรียกว่า สถานทีก ่ ะโหลกศีรษะ ซึง่ ในภาษาฮีบรู เรียกว่า โกลโกธา 18 พวกเขาตรึงพระองค์ไว ้ทีก ่ างเขน พร ้อมกับคนอืน ่ อีกสอง คน คนละข ้าง และพระเยซูอยูต ่ รงกลาง 19 และปิ ลาตได ้เขียนคํานํ าหน ้าไว ้บนไม ้กางเขน และจารึก ไว ้ว่า พระเยซูแห่งนาซาเร็ธ กษั ตริยข ์ องชาวยิว
81
จอห์น
20 ต่อมาพวกยิวจํานวนมากก็อา่ นข ้อนี้ เพราะว่าสถานทีท ่ ี่ พระเยซูถก ู ตรึงนัน ้ อยูใ่ กล ้กับตัวเมือง และข ้อนีเ้ ขียนไว ้เป็ น ภาษาฮีบรู ภาษากรีก และภาษาละติน 21 จากนัน ้ พวกหัวหน ้าปุโรหิตของชาวยิวจึงพูดกับปี ลาตว่า "อย่าเขียนว่า กษั ตริยข ์ องชาวยิว" แต่จงเขียนว่า เขากล่าวว่า "ข ้าพเจ ้าเป็ นกษั ตริยข ์ องชาวยิว" 22 ปี ลาตตอบว่า สิง่ ทีฉ ่ ั นเขียน ฉั นก็เขียนแล ้ว 23 จากนัน ้ พวกทหารก็ตรึงพระเยซูไว ้ทีก ่ างเขน พวกเขาก็เอา ่ ว่ นให ้ทหารแต่ละคนคนละส่วน ฉลองพระองค์แบ่งเป็ นสีส ้ ของพระองค์ไปด ้วย เสือ ้ ตัวนัน และเอาเสือ ้ ไม่มต ี ะเข็บ ทอ ตัง้ แต่ด ้านบนจรดด ้านล่าง 24พวกเขาจึงพูดกันเองว่า “อย่าฉีกมันออกเลย แต่ให ้เราจับ ฉลากกันว่าใครจะได ้มันมา” เพือ ่ ให ้พระคัมภีรท ์ เี่ ขียนไว ้ว่า ้ ผ ้าของเราให ้พวกเขา และจับฉลากเสือ ้ ผ ้า “พวกเขาแบ่งเสือ ของเราให ้กัน” เป็ นจริง ดังนัน ้ พวกทหารจึงทําตามนัน ้ 25 ในเวลานัน ้ มีมารดาของพระองค์และน ้าสาวของพระองค์ มารียภ ์ รรยาของคลีโอฟั ส และมารียช ์ าวมักดาลา ยืนอยูใ่ กล ้ ไม ้กางเขนของพระเยซู 26เมือ ่ พระเยซูทอดพระเนตรเห็นมารดาของพระองค์ และ สาวกคนทีพ ่ ระองค์ทรงรักยืนอยูใ่ กล ้ พระองค์จงึ ตรัสกับ มารดาของพระองค์วา่ “ หญิงเอ๋ย นีค ่ อ ื บุตรของคุณ!” 27 แล ้วพระองค์ตรัสแก่สาวกคนนัน ้ ว่า “ นีค ่ อ ื มารดาของท่าน” และตัง้ แต่นัน ้ เป็ นต ้นมา สาวกคนนัน ้ ก็พามารดาของท่านกลับ บ ้านของตน 28 หลังจากนัน ้ พระเยซูทรงทราบว่าทุกสิง่ สําเร็จแล ้ว เพือ ่ พระคัมภีรจ ์ ะสําเร็จ จึงตรัสว่า “ เราหิวนํ้ า” 29 บัดนีม ้ ภ ี าชนะใส่นํ้าส ้มสายชูวางอยู่ และเขาทัง้ หลายเอา ฟองนํ้ าทีใ่ ส่นํ้าส ้มสายชูใส่ลงบนฮิสโซป แล ้วนํ าไปใส่ทพ ี่ ระ โอษฐ์ของพระองค์ 30 เมือ ่ พระเยซูทรงรับนํ้ าส ้มสายชูแล ้ว พระองค์ตรัสว่า สําเร็จ ้ พระชนม์ แล ้ว” แล ้วทรงก ้มพระเศียรสิน 31 เพราะเป็ นการจัดเตรียมไว ้เพือ ่ ไม่ให ้ร่างของคนตายอยูบ ่ น กางเขนในวันสะบาโต (เพราะว่าวันสะบาโตนัน ้ เป็ นวันสําคัญ) พวกยิวจึงขอร ้องปิ ลาตให ้หักขาของคนตาย แล ้วนํ าศพของ พวกเขาไปเสีย 32 ครัน ้ แล ้วพวกทหารก็มาหักขาของคนแรกและคนทีส ่ องที่ ถูกตรึงอยูก ่ บ ั พระองค์ 33 แต่เมือ ่ พวกเขามาถึงพระเยซู และเห็นว่าพระองค์ ้ สินพระชนม์แล ้ว พวกเขาจึงไม่หักขาของพระองค์ ี ้างของพระองค์ แล ้ว 34 แต่ทหารคนหนึง่ ใช ้หอกแทงเข ้าทีส ่ ข โลหิตกับนํ้ าก็ไหลออกมาทันที 35 และผู ้ทีไ่ ด ้เห็นก็เป็ นพยาน และคําพยานของเขาเป็ นความ ่ จริง และเขารู ้ว่าเขาพูดความจริง เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้เชือ 36 เพราะสิง่ เหล่านีเ้ กิดขึน ้ เพือ ่ พระคัมภีรจ ์ ะสําเร็จว่า กระดูก ของพระองค์จะไม่หักแม ้แต่น ้อย 37 และพระคัมภีรอ ์ ก ี ข ้อหนึง่ กล่าวว่า พวกเขาจะได ้เห็น พระองค์ผู ้ทีพ ่ วกเขาแทง 38 และหลังจากนี้ โยเซฟจากอาริมาเธียซึง่ เป็ นสาวกของ พระเยซูแต่แอบซ่อนอยูเ่ พราะกลัวพวกยิว ได ้อ ้อนวอนปี ลาต ให ้นํ าพระศพของพระเยซูไป ปี ลาตจึงอนุญาต เขาจึงไปนํ า พระศพของพระเยซูไป 39 นิโคเดมัสก็มาด ้วย ซึง่ มาหาพระเยซูในเวลากลางคืนครัง้ แรก และนํ าส่วนผสมระหว่างมดยอบกับว่านหางจระเข ้ นํ้ าหนักประมาณหนึง่ ร ้อยปอนด์มาด ้วย 40 แล ้วพวกเขานํ าพระศพของพระเยซูไปพันด ้วยผ ้าผ ้าลินน ิ กับเครือ ่ งเทศตามธรรมเนียมการฝั งของชาวยิว 41 ในบริเวณทีพ ่ ระองค์ถก ู ตรึงนัน ้ มีสวนแห่งหนึง่ และในสวน นัน ้ มีอโุ มงค์ฝังศพใหม่ทย ี่ ังไม่เคยมีใครฝั งมนุษย์ไว ้เลย
82
42 ดังนัน ้ เขาทัง้ หลายจึงนํ าพระเยซูไปไว ้ทีน ่ ั่น เพราะเป็ นวัน เตรียมของพวกยิว เพราะว่าอุโมงค์ฝังศพก็ใกล ้จะถึงแล ้ว บทที่ 20 1 เช ้าตรูข ่ องวันสัปดาห์ มารียม ์ ักดาลามาถึงทีห ่ ลุมฝั งศพ ขณะทีย ่ ังมืดอยู่ และเห็นว่าหินทีฝ ่ ั งศพถูกยกออกไปแล ้ว 2 แล ้วนางก็วงิ่ ไปหาซีโมนเปโตรและสาวกอีกคนทีพ ่ ระเยซู ทรงรัก แล ้วพูดกับเขาว่า “พวกเขาเอาองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าออก จากหลุมฝั งศพแล ้ว และเราไม่รู ้ว่าพวกเขาเอาพระองค์ไปไว ้ ทีไ่ หน” 3 เปโตรจึงออกไปพร ้อมกับสาวกคนนัน ้ และไปถึงอุโมงค์ฝัง ศพ 4 เขาทัง้ สองจึงวิง่ ไปด ้วยกัน แต่สาวกคนนัน ้ วิง่ เร็วกว่าเปโตร และไปถึงอุโมงค์ฝังศพก่อน 5 และเขาก ้มลงมองเข ้าไป เห็นผ ้าป่ านวางอยู่ แต่เขาไม่ได ้ เข ้าไป 6 แล ้วซีโมนเปโตรก็ตามพระองค์ไป แล ้วเข ้าไปในอุโมงค์ฝัง ศพ เห็นผ ้าป่ านวางอยู่ 7 และผ ้าเช็ดปากทีค ่ ลุมศีรษะของพระองค์ ไม่ได ้วางรวมกับ ผ ้าป่ าน แต่พันไว ้ด ้วยกันเป็ นผืนเดียว 8 ต่อมาสาวกคนนัน ้ ทีไ่ ปถึงอุโมงค์ฝังศพก่อนก็เข ้าไปด ้วย ่ และเขาได ้เห็นและเชือ 9 เพราะพวกเขายังไม่เข ้าใจพระคัมภีรท ์ วี่ า่ พระองค์จะต ้อง คืนพระชนม์จากความตาย 10 จากนัน ้ สาวกทัง้ สองก็กลับบ ้านของตนอีกครัง้ 11 แต่มารียย ์ น ื อยูข ่ ้างนอกทีอ ่ โุ มงค์ฝังศพร ้องไห ้ และเมือ ่ ร ้องไห ้ เธอก็ก ้มลงมองเข ้าไปในอุโมงค์ฝังศพ 12 และได ้เห็นทูตสวรรค์สององค์สวมชุดขาวนั่งอยู่ องค์หนึง่ อยูต ่ รงหัว และอีกองค์หนึง่ อยูต ่ รงเท ้าของทีซ ่ งึ่ ร่างของพระ เยซูเคยบรรทมอยู่ 13 พวกเขาจึงพูดกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เหตุใดท่านจึงร ้องไห ้” นางจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะพวกเขาเอาพระเจ ้าของ ฉั นไปแล ้ว และฉั นไม่ทราบว่าพวกเขาเอาพระองค์ไปไว ้ที่ ไหน” 14 เมือ ่ นางกล่าวอย่างนัน ้ แล ้ว นางก็หันกลับไป และเห็นพระ เยซูยน ื อยู่ แต่ไม่รู ้ว่าเป็ นพระเยซู 15 พระเยซูตรัสถามนางว่า “ หญิงเอ๋ย เหตุใดท่านจึงร ้องไห ้ ท่านตามหาใคร” นางคิดว่าพระองค์เป็ นคนดูแลสวน จึงกล่าว กับพระองค์วา่ “ท่านเจ ้าคะ ถ ้าท่านนํ าพระองค์มาจากทีน ่ ี่ โปรดบอกฉั นด ้วยว่าท่านเอาพระองค์ไปไว ้ทีไ่ หน ฉั นก็จะนํ า พระองค์ไป” 16 พระเยซูตรัสกับเธอว่า “ มารีย”์ เธอจึงหันกลับมาและพูด กับพระองค์วา่ “รับโบนี” ซึง่ แปลว่า “อาจารย์” 17 พระเยซูตรัสแก่เธอว่า “ อย่าแตะต ้องเราเลย เพราะว่าเรา ยังไม่ได ้ขึน ้ ไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพีน ่ ้องของเรา และบอกพวกเขาว่า เราจะขึน ้ ไปหาพระบิดาของเราและพระ บิดาของพวกท่าน และไปหาพระเจ ้าของเราและพระเจ ้าของ พวกท่าน” 18 มารียม ์ ักดาลาจึงไปบอกพวกสาวกของพระองค์วา่ นางได ้ เห็นองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าแล ้ว และพระองค์ได ้ตรัสเรือ ่ งเหล่านี้ กับนาง 19 ครัน ้ เย็นวันเดียวกันนัน ้ ซึง่ เป็ นวันแรกของสัปดาห์ เมือ ่ พวกสาวกกําลังปิ ดประตูห ้องทีพ ่ วกยิวอยูเ่ พราะกลัวพวกยิว พระเยซูจงึ เข ้ามายืนท่ามกลางพวกเขาแล ้วตรัสว่า “ สันติสข ุ จงมีแก่ทา่ นทัง้ หลาย” 20 เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงแสดงพระหัตถ์ และพระปรัศว์ของพระองค์ให ้พวกเขาเห็น เมือ ่ สาวกเห็นองค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าก็มค ี วามยินดี
จอห์น
21 พระเยซูจงึ ตรัสกับเขาอีกว่า “ สันติสข ุ จงมีแก่ทา่ น ทัง้ หลาย พระบิดาได ้ทรงใช ้เรามาฉั นใด เราก็สง่ ท่าน ทัง้ หลายไปฉั นนัน ้ ” 22 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงเป่ าลมใส่พวกเขา และ ตรัสแก่พวกเขาว่า จงรับพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ ถิด 23 บาปใดทีท ่ า่ นยกให ้ บาปนัน ้ ก็ได ้รับการยกให ้ และบาปใด ทีท ่ า่ นไม่ยกให ้ บาปนัน ้ ก็จะไม่ยกให ้ 24 แต่โธมัสซึง่ เรียกกันว่า ดิดม ิ ัส หนึง่ ในสาวกสิบสองคน ไม่ได ้อยูก ่ บ ั พวกเขาเมือ ่ พระเยซูเสด็จมา 25 สาวกคนอืน ่ ๆ จึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “พวกเราได ้เห็นองค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าแล ้ว” แต่พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “ถ ้า ข ้าพเจ ้าไม่เห็นรอยตะปูในพระหัตถ์ของพระองค์ และเอานิว้ สอดเข ้าไปในรอยตะปู และเอามือสอดเข ้าไปในด ้านข ้างของ ่ ” พระองค์ ข ้าพเจ ้าก็จะไม่เชือ 26 และครัน ้ ล่วงไปแปดวันแล ้ว เหล่าสาวกของพระองค์ก็อยู่ ข ้างในอีก พร ้อมทัง้ โธมัสด ้วย ครัน ้ แล ้ว พระเยซูก็เข ้ามา โดย ปิ ดประตูแล ้ว ยืนท่ามกลางพวกเขา แล ้วตรัสว่า “ สันติสข ุ จง มีแก่ทา่ นทัง้ หลาย” 27 แล ้วพระองค์ตรัสแก่โธมัสว่า จงยืน ่ นิว้ มาทีน ่ แ ี่ ละดูมอ ื ของ ฉั น จงยืน ่ มือมาทีน ่ แ ี่ ละแทงเข ้าไปในด ้านข ้างของฉั น และ ่ เถิด อย่าไร ้ศรัทธา แต่จงเชือ 28 โทมัสตอบเขาว่า “พระเจ ้าของข ้าพเจ ้าและพระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้า” 29 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า " โธมัส เพราะเจ ้าได ้เห็นเรา เจ ้า ่ ผู ้ทีไ่ ม่เห็นเราแต่กลับเชือ ่ ก็เป็ นสุข" จึงเชือ 30 และพระเยซูทรงกระทําหมายสําคัญอืน ่ ๆ มากมายจริงต่อ หน ้าเหล่าสาวกของพระองค์ ซึง่ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือเล่ม นี:้ ่ ว่าพระเยซูเป็ น 31 แต่สงิ่ ทีเ่ ขียนไว ้ก็เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้เชือ ่ แล ้ว พวก พระคริสต์ พระบุตรของพระเจ ้า และเมือ ่ มีความเชือ ท่านก็จะมีชวี ต ิ โดยพระนามของพระองค์
9 ครัน ้ พวกเขากลับมาถึงฝั่ งแล ้ว พวกเขาก็เห็นไฟถ่านลุกอยู่ และมีปลาและขนมปั งวางอยูบ ่ นนัน ้ 10 พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า จงเอาปลาทีพ ่ วกเจ ้าจับได ้ ตอนนีม ้ าบ ้าง 11 ซีโมนเปโตรจึงขึน ้ ไปลากอวนขึน ้ ฝั่ ง ซึง่ เต็มไปด ้วยปลา ใหญ่ มีถงึ ร ้อยห ้าสิบสามตัว แม ้ว่ามีปลามากมายเช่นนัน ้ ก็ ตาม อวนก็ยังไม่ขาด 12 พระเยซูตรัสตอบพวกเขาว่า “ มารับประทานอาหารกัน เถิด” แต่สาวกคนใดไม่กล ้าถามพระองค์วา่ “ท่านเป็ นใคร” เพราะรู ้ดีวา่ พระองค์คอ ื องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 13 แล ้วพระเยซูเสด็จมาทรงหยิบขนมปั งแจกให ้พวกเขา และ ยังทรงหยิบปลาแจกให ้พวกเขาด ้วย 14 นีเ่ ป็ นครัง้ ทีส ่ ามทีพ ่ ระเยซูทรงปรากฏพระองค์แก่เหล่า สาวกของพระองค์ หลังจากทีพ ่ ระองค์ทรงคืนพระชนม์จาก ความตายแล ้ว 15 เมือ ่ รับประทานอาหารแล ้ว พระเยซูจงึ ตรัสกับซีโมนเปโตร ว่า “ ซีโมน บุตรโยนา เจ ้ารักเรามากกว่าพวกนีห ้ รือ” เขาทูล ตอบพระองค์วา่ “ใช่แล ้ว พระเจ ้า พระองค์ทรงทราบว่าข ้า พระองค์รักพระองค์” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ จงเลีย ้ งลูก แกะของเราเถิด” 16 พระเยซูตรัสกับเขาอีกครัง้ ว่า “ ซีโมน บุตรโยนา เจ ้ารัก เราไหม” เขาตอบว่า “ใช่แล ้ว พระเจ ้า พระองค์ทรงทราบว่า เรารักพระองค์” พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ จงเลีย ้ งแกะของเรา เถิด” 17 พระเยซูตรัสถามเขาครัง้ ทีส ่ ามว่า “ ซีโมน บุตรโยนา เจ ้า รักเราไหม” เปโตรเสียใจเพราะเขาถามเขาเป็ นครัง้ ทีส ่ ามว่า “เจ ้ารักเราไหม” พระองค์จงึ ตรัสตอบเขาว่า “องค์พระผู ้เป็ น เจ ้า พระองค์ทรงทราบทุกสิง่ พระองค์ทรงทราบว่าฉั นรัก พระองค์” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ จงเลีย ้ งแกะของเราเถิด” 18 จริง ๆ จริง ๆ เราบอกเจ ้าว่า เมือ ่ เจ ้ายังหนุ่ม เจ ้าคาดเข็ม ขัดนิรภัยของตนเอง และเดินไปไหน ๆ ตามทีเ่ จ ้าต ้องการ แต่เมือ ่ เจ ้าแก่แล ้ว เจ ้าจะเหยียดมือออก และคนอืน ่ จะคาด เข็มขัดนิรภัยให ้ และพาเจ ้าไปทีเ่ จ ้าไม่ปรารถนา 19 พระองค์ตรัสดังนีเ้ พือ ่ แสดงว่าพระองค์จะถวายเกียรติแด่ พระเจ ้าด ้วยความตายอย่างไร เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ตรัสแก่พระเยซู ว่า จงตามเรามา 20 ครัน ้ เปโตรหันกลับมาเห็นสาวกคนทีพ ่ ระเยซูทรงรักกําลัง ตามมา ซึง่ เอนกายลงทีอ ่ กของพระเยซูขณะรับประทาน อาหารเย็นและกล่าวว่า “พระองค์เจ ้า ใครคือผู ้ทรยศต่อ พระองค์?” 21 เมือ ่ เปโตรเห็นพระเยซูจงึ ทูลว่า "พระองค์เจ ้าข ้า แล ้วคนนี้ จะทําอย่างไร" 22พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ ถ ้าเราต ้องการให ้เขายังอยู่ จนกว่าเราจะมา จะเป็ นเรือ ่ งอะไรกับท่านเล่า จงตามเรามา เถิด” 23 ครัน ้ แล ้วคํากล่าวนีจ ้ งึ แพร่สะพัดไปท่ามกลางพวกพีน ่ ้อง ว่าสาวกคนนัน ้ จะไม่ตาย แต่พระเยซูมไิ ด ้ตรัสกับเขาว่า "เขา จะไม่ตาย" แต่ ถ ้าเราต ้องการให ้เขายังอยูจ ่ นกว่าเราจะมา จะ เป็ นเรือ ่ งอะไรกับท่านเล่า? 24คนนีแ ้ หละเป็ นสาวกทีเ่ ป็ นพยานถึงเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ละเขียน เรือ ่ งเหล่านีไ้ ว ้ และเรารู ้อยูว่ า่ คําพยานของเขาเป็ นความจริง 25 และยังมีสงิ่ อืน ่ ๆ อีกมากมายทีพ ่ ระเยซูได ้ทรงกระทํา ซึง่ ถ ้าจะเขียนไว ้ทุกเล่ม ฉั นคิดว่าแม ้แต่โลกทัง้ ใบก็คงไม่พอ บรรจุหนังสือทีเ่ ขียนไว ้นัน ้ อาเมน
บทที่ 21 1 หลังจากนัน ้ พระเยซูทรงปรากฏพระองค์แก่เหล่าสาวกอีก ครัง้ ทีท ่ ะเลทิเบเรียส และทรงแสดงพระองค์เองต่อเรือ ่ งนี้ ด ้วย 2 มีซโี มนเปโตร โธมัสทีเ่ รียกว่า ดิดม ิ ัส และนาธานาเอลจาก เมืองคานาในแคว ้นกาลิล ี และบุตรชายของเศเบดี และสาวก ของเขาอีกสองคนอยูด ่ ้วยกัน 3 ซีโมนเปโตรจึงบอกพวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าจะไปตกปลา” พวกเขาจึงบอกพระองค์วา่ “พวกเราจะไปกับท่านด ้วย” พวก เขาจึงออกไปและลงเรือทันที แต่คน ื นัน ้ พวกเขาจับปลา ไม่ได ้เลย 4 แต่เมือ ่ รุง่ เช ้ามาถึงพระเยซูทรงยืนอยูบ ่ นฝั่ ง แต่เหล่าสาวก ไม่รู ้ว่าเป็ นพระเยซู 5 แล ้วพระเยซูตรัสถามพวกเขาว่า “ ลูกๆ มีอาหารกินบ ้าง ไหม” พวกเขาตอบว่า “ไม่ม”ี 6 พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงทอดแหลงทางด ้านขวาของ เรือแล ้วคุณจะพบ ดังนัน ้ พวกเขาจึงทอดแหออกไป แต่ไม่ สามารถลากแหได ้เพราะมีปลามากมาย 7 สาวกทีพ ่ ระเยซูทรงรักจึงกล่าวแก่เปโตรว่า “เป็ นองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า” เมือ ่ ซีโมนเปโตรได ้ยินว่าเป็ นองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เขา ้ คลุมชาวประมงของเขามาให ้เขา (เพราะเขาเปลือย ก็เอาเสือ กายอยู)่ แล ้วก็กระโดดลงไปในทะเล 8 ส่วนสาวกคนอืน ่ ๆ ก็มาโดยเรือเล็กๆ (เพราะไม่ไกลจากฝั่ ง มากนัก แต่ไกลประมาณสองร ้อยศอก) พร ้อมกับลากอวนทีม ่ ี ปลามาด ้วย
83
กิจการของอัครสาวก
19 และเรือ ่ งนัน ้ ก็รู ้กันทั่วกันไปถึงบรรดาคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยู่ ในกรุงเยรูซาเล็ม จนกระทั่งทุง่ นัน ้ ถูกเรียกตามภาษาที่ ถูกต ้องว่า อาเคลดามา ซึง่ แปลว่า ทุง่ โลหิต 20 เพราะมีเขียนไว ้ในหนังสือสดุดวี า่ “ขอให ้ทีอ ่ ยูข ่ องเขารก ร ้างว่างเปล่า และอย่าให ้ผู ้ใดอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่นเลย และให ้ผู ้อืน ่ ยึดตําแหน่งบิชอปของเขาไป” 21 เหตุฉะนัน ้ ในบรรดาคนเหล่านีซ ้ งึ่ ได ้อยูร่ ว่ มกับเรา ตลอดเวลาทีพ ่ ระเยซูเจ ้าเสด็จเข ้าออกท่ามกลางเรา 22 เริม ่ ตัง้ แต่การบัพติศมาของยอห์น จนถึงวันทีพ ่ ระองค์ทรง ถูกรับขึน ้ ไปจากเรา จําเป็ นต ้องมีคนๆ หนึง่ ทีไ่ ด ้รับการ สถาปนาให ้เป็ นพยานร่วมกับเราถึงการฟื้ นคืนพระชนม์ของ พระองค์ ั บาส 23 พวกเขาจึงแต่งตัง้ สองคนคือ โยเซฟทีเ่ รียกว่าบาร์ซบ ซึง่ มีนามสกุลว่ายุสทัส และมัทธีอส ั 24พวกเขาจึงอธิษฐานว่า “ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้ทรง ทราบใจของมนุษย์ทงั ้ ปวง ขอพระองค์ทรงโปรดแสดงให ้ เห็นว่าพระองค์ได ้ทรงเลือกใครในสองคนนี”้ 25 เพือ ่ ว่าเขาจะได ้มีสว่ นในการปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจนี้ และการ เป็ นอัครสาวก ซึง่ ยูดาสได ้ละทิง้ ไปเพราะความผิดของตนเอง เพือ ่ จะได ้ไปยังสถานทีข ่ องตน 26 พวกเขาจึงจับฉลาก และฉลากนัน ้ ก็ตกแก่มัทธีอส ั และ เขาถูกนับรวมกับอัครสาวกสิบเอ็ดคน
บทที่ 1 1 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนข ้อเขียนก่อนหน ้านีแ ้ ล ้ว โอ เธโอฟิ ลส ั เกีย ่ วกับทุกสิง่ ทีพ ่ ระเยซูเริม ่ ทําและสอน 2 จวบจนถึงวันทีพ ่ ระองค์ถก ู รับขึน ้ ไป หลังจากทีพ ่ ระองค์ได ้ ทรงสัง่ โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ก่บรรดาอัครสาวกที่ พระองค์ทรงเลือกไว ้ 3 พระองค์ได ้ทรงปรากฏพระองค์แก่เขาหลังจากทีพ ่ ระองค์ ทรงทนทุกข์ทรมาน โดยแสดงหลักฐานหลายประการทีไ่ ม่ อาจผิดพลาดได ้ พระองค์ทรงปรากฏพระองค์ตอ ่ พวกเขาเป็ น ่ บ ิ วัน และทรงกล่าวถึงเรือ เวลาสีส ่ งราวทีเ่ กีย ่ วกับอาณาจักร ของพระเจ ้า 4 และเมือ ่ ทรงรวมพลกับพวกเขาแล ้ว ทรงสัง่ พวกเขาว่าอย่า ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม แต่ให ้คอยรับคําสัญญาของพระ บิดา ซึง่ พระองค์ตรัสว่า ท่านทัง้ หลายได ้ยินจากเรา 5 เพราะว่ายอห์นได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาด ้วยนํ้ าจริง ๆ แต่อก ี ไม่ นานพวกท่านจะรับบัพติศมาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 6 เมือ ่ พวกเขามารวมกันแล ้ว พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “พระองค์จะทรงฟื้ นฟูราชอาณาจักรให ้อิสราเอลอีกครัง้ ใน เวลานีห ้ รือไม่?” 7 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า " ไม่ใช่ธรุ ะของพวกท่านทีจ ่ ะรู ้เวลา และวาระทีพ ่ ระบิดาได ้ทรงกําหนดไว ้ด ้วยอํานาจของพระองค์ เอง" 8 แต่ทา่ นทัง้ หลายจะได ้รับพลังเมือ ่ พระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เสด็จมาเหนือท่าน และท่านทัง้ หลายจะเป็ นพยานของเราทัง้ ในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว ้นยูเดีย แคว ้นสะมาเรีย และจนสุด ปลายแผ่นดินโลก 9 เมือ ่ พระองค์ตรัสสิง่ เหล่านีแ ้ ล ้ว ในขณะทีพ ่ วกเขากําลังดู อยู่ พระองค์ก็ถก ู ยกขึน ้ ไป และมีเมฆมาปกคลุมพระองค์จน พ ้นสายตาของพวกเขา 10 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังมองดูฟ้าอย่างมั่นคงขณะทีพ ่ ระองค์ เสด็จขึน ้ ไป ก็ปรากฏว่ามีชายสองคนมายืนอยูข ่ ้างพวกเขา ้ ผ ้าสีขาว สวมเสือ 11 ซึง่ ได ้กล่าวด ้วยว่า “ชาวกาลิลเี อ๋ย เหตุไฉนท่านจึงยืน มองดูฟ้าสวรรค์ พระเยซูองค์นซ ี้ งึ่ ถูกรับขึน ้ ไปจากพวกท่านสู่ สวรรค์นัน ้ จะเสด็จมาในลักษณะเดียวกับทีท ่ า่ นทัง้ หลายเห็น ่ วรรค์” พระองค์เสด็จขึน ้ สูส 12 แล ้วพวกเขากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มจากภูเขาทีเ่ รียกว่า มะกอก ซึง่ อยูห ่ า่ งจากกรุงเยรูซาเล็มไปเป็ นระยะทางเดินได ้ ในวันสะบาโต ้ บนซึง่ มีเปโตร ยา 13 ครัน ้ เข ้าไปแล ้ว พวกเขาขึน ้ ไปห ้องชัน กอบ ยอห์น อันดรูว ์ ฟิ ลป ิ โธมัส บาร์โทโลมิว มัทธิว ยากอบ บุตรอัลเฟอัส ซีโมนเซโลเทส และยูดาสพีช ่ ายของยากอบ อาศัยอยู่ 14 พวกเขาทัง้ หมดก็รว่ มใจอธิษฐานและวิงวอนพร ้อมกับ ผู ้หญิงและมารียม ์ ารดาของพระเยซูและพีน ่ ้องของพระองค์ 15 ในเวลานัน ้ เปโตรยืนขึน ้ ท่ามกลางเหล่าสาวก และกล่าว ่ ทีร่ วมกันมีอยูป ิ ชือ ่ ) ว่า (จํานวนชือ ่ ระมาณร ้อยยีส ่ บ 16 พีน ่ ้องทัง้ หลาย พระคัมภีรข ์ ้อนีซ ้ งึ่ พระวิญญาณบริสท ุ ธิไ์ ด ้ ตรัสไว ้โดยปากของกษั ตริยด ์ าวิดเกีย ่ วกับยูดาส ซึง่ เป็ นผู ้นํ า ทางพวกทีจ ่ ับพระเยซูนัน ้ คงต ้องสําเร็จเป็ นจริงแล ้ว 17 เพราะท่านได ้ถูกนับเข ้ากับพวกเรา และได ้รับส่วนแบ่งใน การปรนนิบต ั น ิ ี้ ื้ ทีด 18 บัดนีค ้ นผู ้นีซ ้ อ ่ น ิ โดยรับผลตอบแทนจากความชัว่ ช ้า ของตน และเขาก็ล ้มลงหัวทิม ่ ลงกลางหลัง และไส ้ของเขาก็ ทะลักออกมาหมด
บทที่ 2 1 เมือ ่ วันเพ็นเทคอสต์มาถึงเต็มที่ พวกเขาทัง้ หมดก็อยูพ ่ ร ้อม เพรียงกันอยูใ่ นทีแ ่ ห่งเดียว 2 ทันใดนัน ้ ก็มเี สียงดังมาจากสวรรค์เหมือนเสียงลมแรงกล ้า และดังไปทั่วบ ้านทีพ ่ วกเขานั่งอยู่ 3 และมีเปลวไฟเป็ นลิน ้ ปรากฏแก่พวกเขาแต่ละคน และอยู่ เหนือพวกเขาแต่ละคน 4 และพวกเขาทัง้ หมดก็เปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และ เริม ่ พูดเป็ นภาษาอืน ่ ๆ ตามทีพ ่ ระวิญญาณทรงประทานให ้พูด 5 และมีพวกยิวผู ้เคร่งศาสนาจากทุกชาติใต ้สวรรค์มาอยูท ่ ี่ กรุงเยรูซาเล็ม 6 ครัน ้ เกิดเสียงดังขึน ้ ฝูงชนจึงมารวมตัวและสับสน เพราะทุก คนได ้ยินพวกเขาพูดภาษาของตนเอง 7 คนเหล่านัน ้ ก็ประหลาดใจและอัศจรรย์ใจพูดกันว่า "ดูเถิด คนเหล่านีท ้ พ ี่ ด ู ภาษากาลิลท ี ก ุ คนนัน ้ ไม่ใช่หรือ?" 8 และเราทุกคนจะได ้ยินภาษาของตนเองว่าเราเกิดมาจาก ภาษานัน ้ ได ้อย่างไร? 9 พวกพาร์เธียน มีเดียน เอลาม และผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมโสโป เตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเซีย ปอนทัส และเอเชีย 10 ฟรีเจียและปั มฟิ เลียในอียป ิ ต์ และในแคว ้นลิเบียรอบไซรีน และคนต่างด ้าวจากโรม ทัง้ ชาวยิวและผู ้เปลีย ่ นศาสนา 11 ชาวครีตและชาวอาหรับ เราได ้ยินพวกเขาพูดถึงการงาน มหัศจรรย์ของพระเจ ้าในภาษาของเรา 12 คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจและสงสัยกัน พูดกันว่า “นี่ หมายความว่าอย่างไร?” 13 คนอืน ่ ๆ ล ้อเลียนว่า คนพวกนีเ้ มาเหล ้าองุน ่ ใหม่ 14 แต่เปโตรยืนขึน ้ พร ้อมกับอัครสาวกสิบเอ็ดคน แล ้วตะโกน เสียงดังกล่าวแก่พวกเขาว่า "ท่านชาวแคว ้นยูเดียและท่าน ทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม จงทราบเรือ ่ งนีแ ้ ละฟั ง คําพูดของข ้าพเจ ้า 15 เพราะพวกเขามิได ้เมาสุราเหมือนอย่างทีท ่ า่ นคิด เพราะว่าเป็ นเวลาเพียงสามโมงเท่านัน ้ 16 แต่เหตุการณ์นก ี้ ็เป็ นไปตามคําทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะโจเอลก ล่าวไว ้ 17 และในวันสุดท ้ายจะเกิดขึน ้ พระเจ ้าตรัสว่า เราจะเทพระ วิญญาณของเราลงบนมนุษย์ทก ุ คน บุตรชายและบุตรสาว
84
กิจการของอัครสาวก
37 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนี้ ก็รู ้สึกขัดเคืองใจ จึงกล่าวแก่เป โตรและอัครสาวกอืน ่ ๆ ว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราจะต ้องทํา อย่างไร? 38 แล ้วเปโตรจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงกลับใจใหม่และรับ บัพติศมาทุกคนในพระนามของพระเยซูคริสต์ เพือ ่ การอภัย บาป และท่านทัง้ หลายจะได ้รับของประทานแห่งพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ 39 เพราะว่าพระสัญญานัน ้ มีไว ้สําหรับท่านทัง้ หลายและแก่ บุตรหลานของท่านและแก่คนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูไ่ กล คือทุกคนที่ พระเจ ้าของเราจะทรงเรียก 40 และท่านยังเป็ นพยานอีกหลายๆ คําและเตือนสติวา่ จง ช่วยตัวเองให ้พ ้นจากคนรุน ่ ทีช ่ วั่ ร ้ายนี้ 41 จากนัน ้ บรรดาผู ้ทีร่ ับคําของเขาด ้วยความยินดีก็รับบัพติศ มา และในวันนัน ้ เองก็มค ี นเข ้าร่วมกับพวกเขาเพิม ่ ขึน ้ อีก ประมาณสามพันคน 42 และเขาทัง้ หลายก็ดําเนินไปอย่างมั่นคงในคําสอนของ อัครสาวก และการร่วมสามัคคีธรรม และการหักขนมปั ง และ การอธิษฐาน 43 จิตวิญญาณทุกคนก็เกิดความกลัว และพวกอัครสาวกก็ กระทําการมหัศจรรย์และหมายสําคัญต่างๆ มากมาย ่ ทัง้ หมดก็อยูร่ วมกันและมีสงิ่ ของร่วมกัน 44 และบรรดาผู ้เชือ 45 และขายทรัพย์สมบัตแ ิ ละสิง่ ของของตน แล ้วแบ่งปั น ให ้กับทุกคนตามทีแ ่ ต่ละคนต ้องการ 46 และพวกเขาร่วมใจกันไปทีว่ ห ิ ารทุกวัน และหักขนมปั ง จากบ ้านหนึง่ ไปอีกบ ้านหนึง่ กินเนือ ้ ของพวกเขาด ้วยความ ยินดีและด ้วยใจบริสท ุ ธิ์ 47 สรรเสริญพระเจ ้าและเป็ นทีโ่ ปรดปรานของประชาชนทัง้ ปวง และพระเจ ้าทรงเพิม ่ ผู ้ทีค ่ วรจะได ้รับความรอดเข ้าใน คริสตจักรทุกวัน
ของท่านจะพยากรณ์ ชายหนุ่มของท่านจะเห็นภาพนิมต ิ และ ชายชราของท่านจะฝั นเห็น 18 และเราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนคนใช ้และคนรับใช ้ ของเราในสมัยนัน ้ และพวกเขาจะพยากรณ์วา่ 19 และเราจะแสดงสิง่ มหัศจรรย์ในฟ้ าสวรรค์เบือ ้ งบน และ หมายสําคัญในแผ่นดินเบือ ้ งล่าง เป็ นโลหิตและไฟและไอ ควัน 20 ดวงอาทิตย์จะกลายเป็ นความมืด และดวงจันทร์จะ กลายเป็ นเลือด ก่อนทีว่ ันสําคัญและสําคัญยิง่ ของพระเจ ้าจะ มาถึง 21 และเหตุการณ์นัน ้ จะเกิดขึน ้ ว่า ผู ้ใดทีร่ ้องเรียกพระนาม ของพระเจ ้าก็จะรอด 22 พวกท่านทีเ่ ป็ นชนชาติอส ิ ราเอล จงฟั งคําเหล่านี้ พระเยซู แห่งนาซาเร็ธ ผู ้เป็ นมนุษย์ทพ ี่ ระเจ ้าทรงพอใจในพวกท่าน โดยการอัศจรรย์ การมหัศจรรย์และหมายสําคัญต่างๆ ซึง่ พระ เจ ้าทรงกระทําโดยพระองค์ทา่ มกลางพวกท่าน ดังทีพ ่ วก ท่านเองก็รู ้อยูแ ่ ล ้ว 23 พระองค์นัน ้ ทรงถูกมอบไว ้โดยแผนการอันแน่นอนและ ความรู ้ล่วงหน ้าของพระเจ ้า พวกท่านได ้จับพระองค์ไป และ ด ้วยมือทีช ่ วั่ ร ้ายได ้ตรึงพระองค์และสังหารเสีย 24 พระเจ ้าทรงชุบพระองค์ให ้คืนพระชนม์ โดยทรงขจัดความ เจ็บปวดแห่งความตายเสีย เพราะไม่สามารถจะทรงยึด พระองค์ไว ้ด ้วยความเจ็บปวดนัน ้ ได ้ 25 เพราะดาวิดพูดถึงพระองค์วา่ ข ้าพเจ ้าเห็นองค์พระผู ้เป็ น เจ ้าอยูเ่ บือ ้ งหน ้าข ้าพเจ ้าเสมอ เพราะพระองค์ประทับอยูท ่ าง ขวามือของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะไม่หวั่นไหว ่ ชมยินดี และลิน 26 ดังนัน ้ ใจของข ้าพเจ ้าจึงชืน ้ ของข ้าพเจ ้าก็ มีความยินดี อีกทัง้ เนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้าจะได ้พักผ่อนใน ความหวัง 27 เพราะว่าพระองค์จะไม่ทรงละทิง้ จิตวิญญาณของข ้า พระองค์ไว ้ในนรก และพระองค์จะทรงไม่ยอมให ้ผู ้บริสท ุ ธิ์ ่ มสลาย ของพระองค์ต ้องเสือ 28 พระองค์ได ้ทรงแจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบถึงทางแห่งชีวต ิ และ จะทรงทําให ้ข ้าพเจ ้ามีความยินดีด ้วยพระพักตร์ของพระองค์ 29 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขอกล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายอย่าง ้ ชีวต ตรงไปตรงมาถึงปฐมบรรพบุรษ ุ ดาวิดว่า เขาได ้สิน ิ และ ถูกฝั งไว ้แล ้ว และหลุมฝั งศพของเขายังอยูก ่ บ ั เราจนถึงทุก วันนี้ 30เพราะฉะนัน ้ เพราะท่านเป็ นผู ้เผยพระวจนะและทราบว่า พระเจ ้าทรงสาบานต่อท่านว่า เขาจะทรงตัง้ พระคริสต์ขน ึ้ จาก ผลแห่งเอวของท่านตามเนือ ้ หนัง เพือ ่ ให ้ประทับบนพระทีน ่ ั่ง ของท่าน 31 เมือ ่ เขาเห็นสิง่ นีล ้ ว่ งหน ้า จึงพูดถึงการคืนพระชนม์ของ พระคริสต์วา่ จิตวิญญาณของพระองค์ไม่ได ้ถูกทิง้ ไว ้ในนรก และเนือ ้ หนังของพระองค์ก็ไม่ได ้เน่าเปื่ อย 32 พระเจ ้าทรงให ้พระเยซูนค ี้ น ื พระชนม์ และเราทุกคนเป็ น พยานในเรือ ่ งนี้ 33เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ทรงถูกเชิดชูขน ึ้ โดยพระหัตถ์ขวาของพระ เจ ้า และเมือ ่ ทรงรับพระสัญญาแห่งพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ าก พระบิดาแล ้ว พระองค์ก็ทรงประทานสิง่ นีล ้ งมา ซึง่ ท่าน ทัง้ หลายเห็นและได ้ยินอยูข ่ ณะนี้ ่ วรรค์ แต่เขากล่าวว่า “องค์ 34 เพราะว่าดาวิดมิได ้เสด็จขึน ้ สูส พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสแก่พระเจ ้าของฉั นว่า จงประทับทางขวามือ ของฉั น 35 จนกว่าเราจะทําให ้ศัตรูของคุณเป็ นบัลลังก์รองพระบาท ของคุณ 36 เพราะฉะนัน ้ บรรดาพงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลทัง้ หลายจงทราบ แน่วา่ พระเจ ้าได ้ทรงตัง้ พระเยซูผู ้ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้ตรึงไว ้ บนกางเขน ให ้เป็ นทัง้ พระเจ ้าและพระคริสต์
บทที่ 3 1 ในเวลานัน ้ เปโตรกับโยฮันก็ขน ึ้ ไปในพระวิหารด ้วยกันเมือ ่ ถึงเวลาอธิษฐาน ซึง่ เป็ นเวลาบ่ายสามโมง 2 และมีชายคนหนึง่ เป็ นง่อยตัง้ แต่ครรภ์มารดา ซึง่ เขา ทัง้ หลายนํ ามาวางไว ้ทีป ่ ระตูพระวิหารซึง่ เรียกว่าประตูงามทุก วัน เพือ ่ ขอทานจากคนทีเ่ ข ้าไปในพระวิหาร 3 ครัน ้ เห็นเปโตรกับยอห์นกําลังจะเข ้าพระวิหารก็ขอทาน 4 ฝ่ ายเปโตรและโยฮันจ ้องดูเขาและกล่าวว่า “ดูพวกเราสิ” 5 และท่านเอาใจใส่พวกเขาโดยหวังว่าจะได ้อะไรจากพวก เขาบ ้าง 6 แล ้วเปโตรกล่าวว่า เงินและทองข ้าพเจ ้าไม่ม ี แต่สงิ่ ที่ ข ้าพเจ ้ามีข ้าพเจ ้าจะให ้ท่าน ในนามของพระเยซูคริสต์แห่ง นาซาเร็ธ จงลุกขึน ้ และเดินเถิด 7 แล ้วท่านจับมือขวาของเขาพยุงขึน ้ ทันใดนัน ้ เท ้าและข ้อ เท ้าของเขาก็มก ี ําลัง 8 เขาจึงยืนกระโดดและเดินเข ้าไปในพระวิหารพร ้อมกับพวก เขา เดินและกระโดดไปพร ้อมกับสรรเสริญพระเจ ้า 9 และคนทัง้ หลายเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ ้า 10 และเขาทัง้ หลายรู ้ว่าเป็ นพระองค์นัน ้ เองทีน ่ ั่งขอทานอยู่ ณ ประตูงดงามของพระวิหาร และเขาทัง้ หลายก็เต็มไปด ้วย ความประหลาดใจและความตืน ่ ตะลึงในสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ กับ พระองค์ 11 เมือ ่ คนง่อยทีไ่ ด ้รับการรักษาให ้หายนัน ้ กําลังยึดเปโตร และโยฮันไว ้ ประชาชนทัง้ หมดก็วงิ่ ไปหาท่านทัง้ สองที่ เฉลียงซึง่ เรียกว่าเฉลียงของซาโลมอน ด ้วยความประหลาด ใจเป็ นอย่างยิง่ 12 เมือ ่ เปโตรเห็นดังนัน ้ จึงตอบแก่ฝงู ชนว่า "ท่านชาว อิสราเอล เหตุใดท่านจึงประหลาดใจในเรือ ่ งนี้ และเหตุใด
85
กิจการของอัครสาวก
6 แล ้วอันนัสมหาปุโรหิต กับคายาฟาส และยอห์น และอเล็ก ซานเดอร์ กับคนอืน ่ ๆ ทีเ่ ป็ นเครือญาติของมหาปุโรหิต ก็มา รวมกันทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม 7 เมือ ่ พวกเขาให ้พวกอัครสาวกยืนท่ามกลางพวกเขาแล ้ว พวกเขาจึงถามว่า พวกเจ ้าทําการนีด ้ ้วยอํานาจใด หรือด ้วย นามใด? 8 จากนัน ้ เปโตรเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ งึ กล่าวแก่ พวกเขาว่า "ท่านผู ้ปกครองประชาชนและผู ้เฒ่าแห่ง อิสราเอล 9 ถ ้าวันนีเ้ ราถูกสอบสวนถึงความดีทไี่ ด ้ทํากับคนทีป ่ ่ วยเป็ น โรคนี้ ว่าเขาหายเป็ นปกติได ้อย่างไร 10 จงให ้พวกท่านทัง้ หลายและแก่ชนชาติอส ิ ราเอลทัง้ ปวง ทราบว่า คนนีจ ้ งึ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าพวกท่านได ้อย่างสมบูรณ์โดย พระนามของพระเยซูคริสต์แห่งนาซาเร็ธ ซึง่ พวกท่านได ้ตรึง บนไม ้กางเขน และโดยพระเจ ้าได ้ทรงชุบให ้คืนพระชนม์จาก บรรดาคนตาย โดยพระองค์นัน ้ 11 นีแ ่ หละเป็ นศิลาทีพ ่ วกท่านผู ้เป็ นช่างก่อสร ้างทิง้ เสียแล ้ว จนบัดนีไ้ ด ้กลายเป็ นศิลามุมเอกไปแล ้ว 12 อีกทัง้ ไม่มค ี วามรอดในผู ้อืน ่ เลย เพราะว่าใต ้ฟ้ าไม่มพ ี ระ นามอืน ่ ทีป ่ ระทานให ้แก่มนุษย์เพือ ่ ให ้เรารอดได ้ 13 ครัน ้ พวกเขาเห็นความกล ้าหาญของเปโตรกับยอห์น และรู ้ ว่าท่านทัง้ สองเป็ นคนไม่มก ี ารศึกษาและโง่เขลา ก็ประหลาด ใจ และรู ้ว่าท่านทัง้ สองเคยอยูก ่ บ ั พระเยซู 14 และเมือ ่ เห็นคนซึง่ ได ้รับการรักษาให ้หายยืนอยูก ่ บ ั พวก เขา พวกเขาก็ไม่สามารถจะพูดคัดค ้านอะไรได ้ 15 แต่เมือ ่ พวกเขาสัง่ ให ้พวกเขาออกไปจากสภาแล ้ว พวก เขาจึงปรึกษากัน 16 แล ้วกล่าวว่า เราจะทําอย่างไรกับคนเหล่านีด ้ ี เพราะว่า พวกเขาได ้กระทําการอัศจรรย์อน ั เด่นชัดเป็ นทีป ่ ระจักษ์แก่คน ทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว และเราปฏิเสธไม่ได ้ 17 แต่เพือ ่ ไม่ให ้เรือ ่ งนีแ ้ พร่งพรายไปในหมูป ่ ระชาชนมากขึน ้ ่ นัน เราจึงควรจะขูพ ่ วกเขาอย่างจริงจังว่าอย่าพูดชือ ้ กับใครอีก ต่อไป 18 แล ้วพวกเขาเรียกพวกเขามาและสัง่ ไม่ให ้พูดหรือสอนใน พระนามของพระเยซูเลย 19 เปโตรกับยอห์นตอบพวกเขาว่า "ในสายพระเนตรของพระ เจ ้า การทีจ ่ ะฟั งพวกท่านมากกว่าฟั งพระเจ ้าจะเป็ นการ ถูกต ้องหรือไม่ พวกท่านลองตัดสินดูส"ิ 20 เพราะเราก็พด ู สิง่ ทีเ่ ราได ้เห็นและได ้ยินมาไม่ได ้ 21 เมือ ่ พวกเขาขูพ ่ วกเขาต่อไป พวกเขาก็ปล่อยพวกเขาไป โดยไม่พบว่าจะลงโทษพวกเขาอย่างไรได ้ เพราะกลัว ประชาชน เพราะว่ามนุษย์ทงั ้ หลายต่างก็ถวายพระเกียรติแด่ พระเจ ้าสําหรับสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ ่ บ ิ ปี ซงึ่ ได ้รับการรักษาให ้หาย 22 เพราะชายผู ้นัน ้ มีอายุกว่าสีส โดยอัศจรรย์ 23เมือ ่ ปล่อยไปแล ้ว พวกเขาจึงไปหาพวกของตนและเล่า เรือ ่ งทัง้ หมดทีพ ่ วกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้เฒ่าพูดกับพวกเขา 24เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็พร ้อมใจกันเปล่งเสียง ทูลพระเจ ้าว่า “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าผู ้ ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสิง่ ทัง้ ปวงทีม ่ อ ี ยู่ ในทีเ่ หล่านัน ้ 25 พระองค์ตรัสไว ้ด ้วยปากของดาวิดผู ้รับใช ้ของพระองค์วา่ ' ทําไมคนต่างชาติจงึ โกรธแค ้น และประชากรคิดเรือ ่ งไร ้สาระ' 26 บรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกก็ลก ุ ขึน ้ และบรรดา ผู ้ปกครองก็รวมตัวกันต่อต ้านพระเจ ้าและพระคริสต์ของ พระองค์ 27 เพราะความจริงแล ้ว ทัง้ เฮโรดและปอนทิอส ั ปี ลาต พร ้อม กับพวกต่างชาติและชนชาติอส ิ ราเอล ก็ได ้รวมตัวกันต่อต ้าน
ท่านจึงจ ้องมองเราด ้วยสายตาเขม่นว่า เราทําให ้คนนีเ้ ดินได ้ ด ้วยอํานาจหรือความบริสท ุ ธิข ์ องเราเอง" 13 พระเจ ้าของอับราฮัม และของอิสอัค และของยาโคบ คือ พระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเรา ได ้ทรงถวายพระเกียรติแด่พระ เยซูพระบุตรของพระองค์ ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้มอบไว ้ และได ้ ปฏิเสธพระองค์ตอ ่ หน ้าปี ลาต เมือ ่ เขาตัง้ ใจจะปล่อยพระองค์ ไป 14 แต่พวกท่านได ้ปฏิเสธพระองค์ผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ละผู ้ชอบธรรม และปรารถนาให ้ทรงมอบฆาตกรให ้แก่พวกท่าน 15 และได ้ฆ่าเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้าแห่งชีวต ิ ซึง่ พระเจ ้าได ้ทรงปลุกให ้ คืนพระชนม์จากบรรดาคนตาย เราเป็ นพยานในเรือ ่ งนี้ ่ 16 และพระนามของพระองค์โดยความเชือในพระนามของ พระองค์ ได ้กระทําให ้คนนีซ ้ งึ่ ท่านทัง้ หลายเห็นและรู ้จัก เข ้มแข็งขึน ้ แท ้จริง ความศรัทธาซึง่ มีโดยพระองค์ได ้กระทํา ให ้คนนีห ้ ายเป็ นปกติอย่างสมบูรณ์ตอ ่ หน ้าท่านทัง้ หลาย 17 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าทราบแล ้วว่า พวกท่าน กระทําการนัน ้ เพราะความไม่รู ้ เช่นเดียวกับบรรดาผู ้ปกครอง ของพวกท่านก็กระทําเช่นกัน 18 แต่เหตุการณ์เหล่านัน ้ ซึง่ พระเจ ้าทรงแสดงไว ้ก่อนโดย ปากของผู ้เผยพระวจนะของพระองค์ทก ุ คนว่า พระคริสต์ จะต ้องทนทุกข์ พระองค์ก็ทรงทําให ้สําเร็จเป็ นจริงแล ้ว 19 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงกลับใจและหันกลับมามองใหม่ ่ ชืน ่ ใจ เพือ ่ บาปของพวกท่านจะได ้รับการลบล ้าง เมือ ่ เวลาชืน จะมาจากพระพักตร์ของพระเจ ้า 20 และพระองค์จะทรงส่งพระเยซูคริสต์ ซึง่ ได ้ประกาศแก่ ท่านทัง้ หลายก่อนนีไ้ ป 21 พระองค์ซงึ่ สวรรค์จะต ้องรับไว ้จนกว่าจะถึงเวลาทีส ่ รรพสิง่ ่ ภาพเดิม ซึง่ พระเจ ้าได ้ตรัสไว ้โดยปากบรรดาผู ้ จะกลับคืนสูส เผยพระวจนะบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ทก ุ คน ตัง้ แต่เริม ่ โลกมา 22 เพราะโมเสสได ้กล่าวจริงแก่บรรพบุรษ ุ ว่า พระเจ ้าผู ้เป็ น พระเจ ้าของพวกท่านจะทรงตัง้ ผู ้เผยพระวจนะทีเ่ หมือนอย่าง เราขึน ้ มาให ้แก่พวกท่านจากพีน ่ ้องของพวกท่าน พวกท่าน จะต ้องฟั งผู ้นัน ้ ในสิง่ ทัง้ ปวงทีพ ่ ระองค์จะตรัสแก่พวกท่าน 23 และจะเกิดขึน ้ ว่าจิตวิญญาณทุกดวงทีไ่ ม่ฟังผู ้เผยพระ วจนะผู ้นัน ้ จะถูกทําลายจากท่ามกลางประชาชน 24 และบรรดาผู ้เผยพระวจนะตัง้ แต่ซามูเอลเป็ นต ้นมา และ บรรดาผู ้สืบต่อมา ทุกคนทีไ่ ด ้พูดไว ้ ก็เคยบอกล่วงหน ้าถึงวัน เวลาเหล่านีเ้ หมือนกัน 25 ท่านทัง้ หลายเป็ นลูกหลานของบรรดาผู ้เผยพระวจนะ และ ของพันธสัญญาทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับบรรพบุรษ ุ ของเรา โดยตรัสแก่อบ ั ราฮัมว่า บรรดาเผ่าพันธุท ์ งั ้ หลายแห่งแผ่นดิน โลกจะได ้รับพระพรเพราะพงศ์พันธุข ์ องท่าน ่ วรรค์และทรง 26 พระเจ ้าทรงให ้พระบุตรเยซูคริสต์เสด็จขึน ้ สูส ใช ้พระองค์มาอวยพรท่านทัง้ หลาย โดยทรงหันทุกคนให ้พ ้น จากความชัว่ ของตน บทที่ 4 1 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังพูดกับประชาชน พวกปุโรหิต หัวหน ้า ี ็เข ้ามาหาพวกเขา วิหาร และพวกสะดูสก 2 เพราะเสียใจทีไ่ ด ้สัง่ สอนประชาชนและประกาศเรือ ่ งการ เป็ นขึน ้ จากความตายโดยทางพระเยซู 3 แล ้วพวกเขาจึงจับพวกเขาขังไว ้จนถึงวันรุง่ ขึน ้ เพราะว่า ตอนนัน ้ เป็ นเวลาเย็นแล ้ว ่ และ 4 แต่บรรดาคนทีไ่ ด ้ยินพระวจนะนัน ้ ก็มจ ี ํานวนมากเชือ จํานวนผู ้คนนัน ้ มีประมาณห ้าพันคน 5 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ พวกผู ้ปกครอง พวกผู ้เฒ่า และพวกธรรมาจารย์ ของพวกเขา
86
กิจการของอัครสาวก
ิ ธิข พระเยซูพระกุมารศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้เจิม ไว ้ 28 เพือ ่ จะกระทําสิง่ ใดๆ ก็ตามทีพ ่ ระหัตถ์และพระดําริของ พระองค์ได ้ทรงกําหนดไว ้ก่อนให ้กระทํา 29 และบัดนี้ ขอทรงโปรดทอดพระเนตรการขูเ่ ข็ญของพวก เขา และโปรดประทานแก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์ ให ้พวกเขา สามารถกล่าวพระวจนะของพระองค์อย่างกล ้าหาญ 30 โดยทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปรักษาโรค และให ้เครือ ่ งหมาย และการอัศจรรย์เกิดขึน ้ ได ้ในนามของพระเยซู พระบุตรผู ้ ิ ธิข ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ 31 และเมือ ่ พวกเขาอธิษฐานแล ้ว สถานทีท ่ พ ี่ วกเขามา ่ ั ประชุมกันนัน ้ ก็สนสะเทือน และพวกเขาทัง้ หมดก็เปี่ ยมด ้วย พระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และกล่าวพระวจนะของพระเจ ้าด ้วย ความกล ้าหาญ ่ ก็มใี จเดียวกันและจิตวิญญาณ 32 และคนหมูม ่ ากทีเ่ ชือ เดียวกัน ไม่มใี ครพูดว่าตนมีสงิ่ ของทีเ่ ป็ นของตน แต่ทก ุ คนมี สิง่ ของทีเ่ ป็ นของส่วนรวม 33 และทรงให ้พวกอัครสาวกเป็ นพยานด ้วยพลังยิง่ ใหญ่ถงึ การคืนพระชนม์ของพระเยซูเจ ้า และพระคุณใหญ่ก็ได ้อยูก ่ บ ั พวกเขาทุกคน 34 และในพวกนัน ้ ก็ไม่มใี ครขัดสน เพราะบรรดาผู ้มีทด ี่ น ิ หรือ บ ้านเรือนก็ขายและนํ าราคาของสิง่ ของทีข ่ ายไปนัน ้ มา 35 แล ้ววางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก และได ้แจกจ่ายให ้แต่ละ คนตามทีพ ่ วกเขาต ้องการ 36 และโยเสส ซึง่ ได ้รับฉายาว่า บารนาบัส (ซึง่ แปลว่า บุตร แห่งการปลอบโยน) เป็ นชาวเลวีจากดินแดนไซปรัส 37 มีทด ี่ น ิ ก็ขายและนํ าเงินมาวางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก
13 และส่วนทีเ่ หลือไม่มใี ครสามารถเข ้าร่วมกับพวกมันได ้ แต่ ผู ้คนกลับยกย่องพวกมัน ่ เพิม 14 และมีผู ้เชือ ่ มากขึน ้ ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทัง้ ชายและ หญิงเป็ นจํานวนมาก) 15 ถึงขนาดทีพ ่ วกเขานํ าคนป่ วยออกไปทีถ ่ นน แล ้ววางพวก เขาไว ้บนเตียงและโซฟา เพือ ่ อย่างน ้อยเงาของเปโตรซึง่ เดิน ผ่านไปจะได ้บังพวกเขาบางคน 16 ฝูงชนจํานวนมากจากเมืองต่างๆ ทีอ ่ ยูโ่ ดยรอบก็เข ้าไปใน กรุงเยรูซาเล็ม พาคนป่ วยและบรรดาคนทีม ่ ผ ี โี สโครกสิงมา ด ้วย และทุกคนก็หายจากโรค 17 ขณะนัน ้ มหาปุโรหิตและทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา (ซึง่ เป็ นพวก ี สะดูส) ก็ลก ุ ขึน ้ และเต็มไปด ้วยความขุน ่ เคือง 18 แล ้ววางมือบนตัวพวกอัครสาวก และขังไว ้ในคุกสาธารณะ 19 แต่ในเวลากลางคืน ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าเปิ ดประตูคก ุ และนํ าพวกเขาออกไป และกล่าวว่า 20 จงไปยืนในวิหารและประกาศถ ้อยคําแห่งชีวต ิ นีใ้ ห ้ ประชาชนฟั งทัง้ หมด 21 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินเช่นนัน ้ พวกเขาก็เข ้าไปในวิหารแต่ เช ้าตรูแ ่ ละสัง่ สอน แต่มหาปุโรหิตกับผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขามาเรียก ประชุมสภาพร ้อมกับวุฒส ิ ภาทัง้ หมดของบุตรหลานอิสราเอล แล ้วส่งคนไปทีค ่ ก ุ เพือ ่ ให ้นํ าพวกเขาเข ้ามา 22 แต่เมือ ่ เจ ้าหน ้าทีไ่ ปพบและไม่พบพวกเขาอยูใ่ นคุก จึง กลับมาแจ ้งว่า 23 แล ้วตรัสว่า “แท ้จริงพวกเราพบว่าคุกนัน ้ ปิ ดอยูอ ่ ย่าง ปลอดภัย และคนเฝ้ าก็ยน ื อยูข ่ ้างนอกหน ้าประตู แต่เมือ ่ พวก เราเปิ ดออกก็ไม่พบใครอยูข ่ ้างใน” 24เมือ ่ มหาปุโรหิตและนายทหารรักษาพระวิหารและพวก หัวหน ้าปุโรหิตได ้ยินเรือ ่ งเหล่านี้ ก็สงสัยพวกเขาว่าเรือ ่ ง เหล่านีจ ้ ะเติบโตไปได ้อย่างไร 25 แล ้วมีคนหนึง่ มาบอกพวกเขาว่า "ดูเถิด คนเหล่านัน ้ ซึง่ ท่านทัง้ หลายขังไว ้ในคุกกําลังยืนสอนประชาชนอยูใ่ นพระ วิหาร" 26 แล ้วนายทหารไปและนํ าพวกทหารไปโดยไม่ใช ้ความ รุนแรง เพราะพวกเขากลัวประชาชน เกรงว่าจะถูกขว ้างด ้วย ก ้อนหิน 27 เมือ ่ พวกเขานํ าพวกเขามา พวกเขาก็วางไว ้ต่อหน ้าสภา และมหาปุโรหิตก็ถามพวกเขาว่า 28 โดยกล่าวว่า “พวกเรามิได ้สัง่ พวกเจ ้าไว ้อย่างเคร่งครัดว่า พวกเจ ้าไม่ควรสอนในพระนามนีห ้ รือ? และดูเถิด พวกเจ ้าได ้ แพร่คําสอนของเจ ้าไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และตัง้ ใจจะนํ า ่ วกเรา” โลหิตของคนนีม ้ าสูพ ่ ฟั งพระเจ ้า 29 เปโตรกับอัครสาวกคนอืน ่ ๆ ตอบว่า เราควรเชือ มากกว่ามนุษย์ 30 พระเจ ้าแห่งบรรพบุรษ ุ ของเราได ้ทรงชุบพระเยซูขน ึ้ ใหม่ ่ ซึงพวกท่านฆ่าและแขวนไว ้บนต ้นไม ้ 31 พระเจ ้าทรงเชิดชูเขาด ้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ให ้ ดํารงตําแหน่งเจ ้านายและพระผู ้ช่วยให ้รอด เพือ ่ จะประทาน การกลับใจแก่อส ิ ราเอล และการอภัยบาป 32 และเราทัง้ หลายเป็ นพยานของพระองค์ถงึ เรือ ่ งเหล่านี้ ่ ฟั ง และพระวิญญาณบริสท ุ ธิซ ์ งึ่ พระเจ ้าประทานให ้ผู ้ทีเ่ ชือ พระองค์ก็เป็ นพยานเช่นกัน 33 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ ก็รู ้สึกเจ็บใจ และปรึกษากันจะ ฆ่าพวกท่านทัง้ สองเสีย ่ กามาเลียล เป็ นฟาริส ี เขาเป็ นพวก 34 ในเวลานัน ้ มีคนหนึง่ ชือ ธรรมาจารย์ทโี่ ด่งดังในสายตาประชาชน ยืนขึน ้ ในสภา แล ้ว ่ สังให ้พาพวกอัครสาวกออกไปห่างๆ เล็กน ้อย 35 และตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าคนอิสราเอล จงระวัง ตัวเองว่าจะทําอะไรกับคนเหล่านี้
บทที่ 5 ่ อะนาเนียกับสะฟี ราภรรยาของเขาขาย 1 แต่มช ี ายคนหนึง่ ชือ ทีด ่ น ิ ของตนไป 2 และได ้ยัง้ เงินค่าส่วนหนึง่ ไว ้ โดยทีภ ่ รรยาของเขาก็รู ้ด ้วย แล ้วนํ าเงินส่วนหนึง่ มาวางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก 3 แต่เปโตรจึงกล่าวว่า "อะนาเนีย ทําไมซาตานจึงครอบงําใจ ของคุณให ้โกหกต่อพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และเก็บค่าทีด ่ น ิ ส่วนหนึง่ ไว ้?" 4 ขณะทีม ่ ันยังเหลืออยู่ มันก็ไม่ใช่ของท่านหรือ? และเมือ ่ ขายมันไปแล ้ว มันก็ไม่ใช่ของท่านเองหรือ? ทําไมท่านจึงคิด เรือ ่ งนีใ้ นใจ? ท่านไม่ได ้โกหกมนุษย์ แต่โกหกต่อพระเจ ้า ้ ใจ ความกลัว 5 เมือ ่ อะนาเนียได ้ยินคําเหล่านัน ้ ก็ล ้มลงและสิน อย่างยิง่ ใหญ่ก็เกิดขึน ้ แก่ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยินเช่นนัน ้ 6 พวกคนหนุ่มจึงลุกขึน ้ พันศพเขาแล ้วนํ าศพออกไปฝั ง 7 เมือ ่ ล่วงไปประมาณสามชัว่ โมง ภรรยาของเขาไม่รู ้ว่าเกิด อะไรขึน ้ จึงเข ้ามา 8 เปโตรจึงตอบนางว่า “บอกฉั นหน่อยเถอะว่าเจ ้าขายทีด ่ น ิ ได ้ราคาเท่านีห ้ รือไม่” นางตอบว่า “ได ้ราคาเท่านี”้ 9 เปโตรจึงถามนางว่า “เหตุใดท่านจึงตกลงกันว่าจะทดลอง พระวิญญาณของพระเจ ้า ดูเถิด เท ้าของพวกทีฝ ่ ั งศพสามี ท่านก็อยูท ่ ป ี่ ระตู และจะพาท่านออกไป” ้ ใจลง 10 แล ้วนางก็ล ้มลงแทบพระบาทของเขาทันที และสิน ชายหนุ่มทัง้ หลายเข ้ามาพบว่านางตายแล ้ว จึงหามนาง ออกไปฝั งไว ้ข ้างสามีของนาง ้ และ 11 ความกลัวอย่างยิง่ ใหญ่ก็เกิดขึน ้ แก่คริสตจักรทัง้ สิน แก่ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยินเรือ ่ งเหล่านัน ้ 12 และโดยมือของอัครสาวก ได ้มีการกระทําหมายสําคัญ และการอัศจรรย์หลายประการท่ามกลางประชาชน (และพวก เขาทัง้ หมดก็อยูพ ่ ร ้อมเพรียงกันทีร่ ะเบียงของซาโลมอน)
87
กิจการของอัครสาวก
36 เพราะก่อนหน ้านีม ้ ท ี ด ู าสลุกขึน ้ โอ ้อวดว่าเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่ มี ผู ้คนเข ้าร่วมกับเขาประมาณสีร่ ้อยคน ทูดาสก็ถก ู สังหาร และ ่ ฟั งเขาก็ถก ้ ไป ทุกคนทีเ่ ชือ ู กระจัดกระจายและสูญสิน 37 ต่อมาในสมัยทีค ่ นๆ นี้ ยูดาสแห่งแคว ้นกาลิลไี ด ้ลุกขึน ้ มา เก็บภาษี และได ้ลากผู ้คนจํานวนมากติดตามเขาไป เขาก็ ่ ฟั งเขาก็กระจัด พินาศไปด ้วย และแม ้แต่บรรดาคนทีเ่ ชือ กระจายไปหมด 38 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าบอกท่านทัง้ หลายว่า จงละเว ้นจากคน เหล่านีเ้ สีย และปล่อยพวกเขาไว ้ตามลําพัง เพราะว่าถ ้า คําแนะนํ าหรือการงานนีม ้ าจากมนุษย์ มันก็จะไร ้ผล 39 แต่ถ ้าเป็ นของพระเจ ้า พวกท่านก็ทําลายมันไม่ได ้ เกรงว่า พวกท่านจะกลายเป็ นฝ่ ายต่อสู ้กับพระเจ ้า 40พวกเขาจึงตกลงกับพระองค์ และเมือ ่ พวกเขาเรียกพวก อัครสาวกมาแล ้ว พวกเขาก็เริม ่ ตีพวกเขา แล ้วสัง่ ไม่ให ้พูดใน พระนามของพระเยซู แล ้วก็ปล่อยพวกเขาไป 41 แล ้วพวกเขาออกไปจากทีป ่ ระชุมด ้วยความยินดีทต ี่ น สมควรได ้รับความอับอายเพราะพระนามของพระองค์ 42 และพวกเขาสอนและประกาศเรือ ่ งพระเยซูคริสต์ทก ุ วันใน วิหารและทุกบ ้านไม่หยุด
14 เพราะเราได ้ยินเขาพูดว่า พระเยซูชาวนาซาเร็ธนีจ ้ ะ ทําลายสถานทีน ่ ี้ และจะเปลีย ่ นธรรมเนียมทีโ่ มเสสมอบให ้แก่ เรา 15 และคนทัง้ ปวงทีน ่ ั่งอยูใ่ นสภาก็จ ้องมองดูเขาอย่างมั่นคง เห็นหน ้าของเขาเหมือนกับหน ้าของทูตสวรรค์ บทที่ 7 1 แล ้วมหาปุโรหิตจึงกล่าวว่า “สิง่ เหล่านีเ้ ป็ นความจริงหรือ?” 2 และท่านกล่าวว่า พีน ่ ้องทัง้ หลายและบิดาทัง้ หลาย จงฟั ง เถิด พระเจ ้าแห่งสง่าราศีได ้ปรากฏแก่อบ ั ราฮัมบิดาของเรา เมือ ่ ท่านยังอยูใ่ นเมโสโปเตเมีย ก่อนทีท ่ า่ นจะอาศัยอยูใ่ น เมืองชาราน 3 และตรัสแก่ทา่ นว่า จงออกไปจากเมืองและจากญาติพน ี่ ้อง ของเจ ้า และมายังแผ่นดินทีเ่ ราจะชีใ้ ห ้เจ ้าเห็น 4 แล ้วท่านออกจากแผ่นดินคัลเดียไปอาศัยอยูท ่ ช ี่ าร์ราน และ ้ ชีพแล ้ว ท่านก็ย ้ายท่านจากทีน เมือ ่ บิดาของท่านสิน ่ ั่นมาอยู่ ในแผ่นดินนีท ้ พ ี่ วกท่านอาศัยอยูท ่ ก ุ วันนี้ 5 และพระองค์ไม่ทรงโปรดประทานมรดกใดๆ ในแผ่นดินนัน ้ ให ้แก่เขา แม ้แต่เพียงให ้ย่างเท ้าเข ้าไป แต่พระองค์ก็ทรง สัญญาว่าจะประทานแผ่นดินนัน ้ ให ้แก่เขา และแก่พงศ์พันธุ์ ของเขาภายหลังเขา เมือ ่ เขายังไม่มบ ี ต ุ ร 6 พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ พงศ์พันธุข ์ องเขาจะอาศัยอยูใ่ นแผ่นดิน แปลกหน ้า และพวกเขาจะจับพวกเขาเป็ นทาส และปฏิบต ั ิ ่ ่ อย่างชัวร ้ายต่อพวกเขาเป็ นเวลาสีร ้อยปี 7 และเราจะพิพากษาประชาชาติซงึ่ พวกเขาจะตกเป็ นทาสอยู่ นัน ้ พระเจ ้าตรัสดังนี้ และภายหลังพวกเขาจะออกมาและรับ ใช ้เราในสถานทีน ่ ี้ 8 และพระเจ ้าได ้ทรงมอบพันธสัญญาการเข ้าสุหนัตแก่ทา่ น และอับราฮัมก็ได ้ให ้กําเนิดอิสอัค และให ้เข ้าสุหนัตในวันที่ แปด อิสอัคก็ได ้ให ้กําเนิดยาโคบ และยาโคบก็ได ้ให ้กําเนิด บรรพบุรษ ุ สิบสองคน 9 บรรพบุรษ ุ อิจฉาจึงขายโยเซฟไปยังอียป ิ ต์ แต่พระเจ ้าทรง อยูก ่ บ ั เขา ้ และทรง 10 และทรงช่วยเขาให ้พ ้นจากความทุกข์ยากทัง้ สิน ประทานความโปรดปรานและปั ญญาแก่เขาในสายพระเนตร ของฟาโรห์ กษั ตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ และทรงตัง้ เขาให ้เป็ น ้ ของเขา ผู ้ปกครองอียป ิ ต์และบ ้านทัง้ สิน 11 บัดนีเ้ กิดการขาดแคลนอาหารทั่วแผ่นดินอียป ิ ต์และคานา อัน และมีความทุกข์ลําบากใหญ่หลวง บรรพบุรษ ุ ของพวก เราไม่มอ ี าหารกิน 12 เมือ ่ ยาโคบได ้ยินว่ามีข ้าวในอียป ิ ต์ จึงส่งบรรพบุรษ ุ ของ เราออกไปก่อน 13 และคราวทีส ่ องโยเซฟก็ได ้รู ้จักพีน ่ ้องของเขา และฟาโรห์ ก็ได ้รู ้จักญาติของโยเซฟด ้วย 14 โยเซฟจึงเรียกยาโคบบิดาของตนและญาติพน ี่ ้องของตน ทัง้ หมดเจ็ดสิบห ้าคนมาหา ้ ชีวต 15 ยาโคบจึงลงไปยังอียป ิ ต์แล ้วสิน ิ ทัง้ เขาและบรรพ บุรษ ุ ของเรา 16 แล ้วเขาก็นําศพไปฝั งไว ้ทีเ่ มืองเชเคมในอุโมงค์ฝังศพที่ ้ ด ้วยเงินจํานวนหนึง่ จากบุตรชายของฮาโมร์บด อับราฮัมซือ ิ า ของเชเคม 17 เมือ ่ ถึงเวลาแห่งพระสัญญาซึง่ พระเจ ้าทรงสาบานไว ้กับ อับราฮัม ประชากรก็เพิม ่ ขึน ้ และทวีมากขึน ้ ในอียป ิ ต์ 18 จนกระทั่งมีกษั ตริยอ ์ ก ี พระองค์หนึง่ ขึน ้ ครองราชย์ ซึง่ ไม่ รู ้จักโจเซฟ 19 คนนัน ้ ประพฤติอย่างมีเล่หเ์ หลีย ่ มกับญาติพน ี่ ้องของเรา และปฏิบต ั อ ิ ย่างชัว่ ร ้ายต่อบรรพบุรษ ุ ของเรา จนพวกเขาขับ ไล่ลก ู ๆ ของพวกเขาไปเพือ ่ ไม่ให ้พวกเขามีชวี ต ิ อยูไ่ ด ้
บทที่ 6 1 ในสมัยนัน ้ เมือ ่ จํานวนสาวกเพิม ่ ขึน ้ มาก พวกกรีกก็บน ่ ต่อว่า พวกฮีบรู เพราะละเลยพวกม่ายของพวกเขาในการปรนนิบต ั ิ ประจําวัน 2 ครัน ้ นัน ้ อัครสาวกทัง้ สิบสองคนจึงเรียกเหล่าสาวกทัง้ หมด มาหาแล ้วกล่าวว่า “การทีเ่ ราจะละทิง้ พระวจนะของพระเจ ้า แล ้วไปแจกอาหารนัน ้ ไม่สมควรเลย” ื่ เสียงดีเจ็ดคน 3 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงเลือกคนมีชอ ในพวกท่าน ซึง่ เต็มไปด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละปั ญญา ซึง่ เราจะแต่งตัง้ ให ้ดูแลธุรกิจนี้ 4 แต่เราจะอุทศ ิ ตนในการอธิษฐานและการประกาศพระวจนะ อยูเ่ สมอ 5 คํากล่าวนัน ้ ก็เป็ นทีพ ่ อใจแก่ฝงู ชนทัง้ หมด พวกเขาจึง ่ และพระวิญญาณบริสท เลือกสเตฟานผู ้เปี่ ยมด ้วยความเชือ ุ ธิ์ และฟิ ลป ิ โปรโครัส นิคาโนร์ ทิโมน ปารเมนัส และนิโคลัสผู ้ เปลีย ่ นมานับถือศาสนาจากเมืองอันทิโอก 6 ซึง่ พวกเขานํ ามาให ้ยืนต่อหน ้าพวกอัครสาวก และเมือ ่ พวก เขาได ้อธิษฐานแล ้ว พวกเขาจึงวางมือบนพวกเขา 7 และพระวจนะของพระเจ ้าก็เจริญขึน ้ และจํานวนสาวกก็เพิม ่ ่ ฟั ง มากขึน ้ ในกรุงเยรูซาเล็ม และพวกปุโรหิตจํานวนมากก็เชือ ่ ความเชือ ่ และฤทธิอ 8 สเตเฟนเต็มไปด ้วยความเชือ ์ ํานาจ จึงทําการ อัศจรรย์และสิง่ มหัศจรรย์ใหญ่ๆ ท่ามกลางประชาชน 9 ครัง้ นัน ้ มีบางคนจากธรรมศาลาทีเ่ รียกว่าธรรมศาลาแห่ง พวกลิเบอร์ตน ิ และพวกชาวไซรีเนีย และพวกชาวอเล็กซาน เดรีย และบางคนจากซีลเิ ซียและเอเชีย ลุกขึน ้ มาโต ้เถียง กับสเทเฟน 10 และพวกเขาไม่สามารถต ้านทานสติปัญญาและจิต วิญญาณทีพ ่ ระองค์ตรัสได ้ 11 แล ้วพวกเขาจึงยุยงคนทัง้ หลายให ้กล่าวว่า “เราได ้ยินเขา พูดคําหมิน ่ ประมาทต่อโมเสสและต่อพระเจ ้า” 12 พวกเขายุยงประชาชนและพวกผู ้เฒ่าและพวกธรรมาจารย์ ให ้ลุกขึน ้ แล ้วเข ้ามาหาพระองค์ จับพระองค์แล ้วนํ าไปยัง สภา 13 และตัง้ พยานเท็จขึน ้ มากล่าวว่า "คนนีไ้ ม่หยุดทีจ ่ ะพูดคํา ั ดิส ิ ธิน หมิน ่ ประมาทต่อสถานทีศ ่ ก ์ ท ์ แ ี้ ละธรรมบัญญัต"ิ
88
กิจการของอัครสาวก
20 ในเวลานัน ้ โมเสสเกิดมามีรป ู ร่างงดงามยิง่ นัก และได ้เลีย ้ ง ดูเขาในบ ้านของบิดาเป็ นเวลาสามเดือน 21 เมือ ่ เขาถูกขับไล่ออกไป ธิดาของฟาโรห์จงึ รับเขาไปเลีย ้ ง ดูเป็ นลูกชายของนาง 22 และโมเสสเป็ นผู ้มีความรู ้ในภูมป ิ ั ญญาของชาวอียป ิ ต์ทก ุ อย่าง และมีความกล ้าหาญทัง้ ในการพูดและการกระทํา ่ บ ิ ปี เต็ม เขาก็เกิดความคิดทีจ 23 เมือ ่ เขามีอายุได ้สีส ่ ะไปเยีย ่ ม พีน ่ ้องของตนซึง่ เป็ นชนชาติอส ิ ราเอล 24 เมือ ่ เห็นคนหนึง่ ถูกข่มเหง เขาก็ปกป้ องเขา และแก ้แค ้นผู ้ ทีถ ่ ก ู กดขี่ โดยฆ่าชาวอียป ิ ต์ 25 เพราะเขาคิดว่าพีน ่ ้องของเขาคงจะเข ้าใจว่า พระเจ ้าจะ ทรงช่วยพวกเขาด ้วยมือของเขา แต่พวกพีน ่ ้องไม่เข ้าใจ 26 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เขาปรากฏกายแก่พวกเขาขณะทีพ ่ วกเขากําลัง ทะเลาะวิวาทกัน และต ้องการจะให ้พวกเขาโต ้เถียงกันอีก โดยกล่าวว่า "ท่านทัง้ หลายเป็ นพีน ่ ้องกัน ทําไมท่านจึง ละเมิดกันและกัน" 27 แต่ผู ้ทีท ่ ําผิดต่อเพือ ่ นบ ้านของเขาผลักเพือ ่ นบ ้านออกไป โดยกล่าวว่า ใครแต่งตัง้ คุณให ้เป็ นผู ้ปกครองและผู ้พิพากษา เหนือพวกเรา? 28 เจ ้าจะฆ่าฉั นเหมือนอย่างเจ ้าฆ่าชาวอียป ิ ต์เมือ ่ วานนีห ้ รือ? 29 เมือ ่ โมเสสได ้ยินคํานัน ้ แล ้วจึงหนีไปอยูเ่ มืองมีเดียน และ ให ้กําเนิดบุตรชายสองคนทีน ่ ั่น ่ ิ 30 ครัน ้ ล่วงไปได ้สีสบปี แล ้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าปรากฏแก่ ท่านในเปลวเพลิงทีพ ่ ม ุ่ ไม ้ในถิน ่ ทุรกันดารแห่งภูเขาซีนา 31 เมือ ่ โมเสสเห็นสิง่ นัน ้ เขาก็ประหลาดใจเมือ ่ เห็นสิง่ นัน ้ และเมือ ่ เขาเข ้าไปใกล ้เพือ ่ ดูสงิ่ นัน ้ พระสุรเสียงของพระเจ ้าก็ มาถึงเขา 32 โมเสสกล่าวว่า “เราเป็ นพระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเจ ้า เป็ นพระเจ ้าของอับราฮัม เป็ นพระเจ ้าของอิสอัค และเป็ นพระ ่ และไม่กล ้ามองดู เจ ้าของยาโคบ” โมเสสจึงกลัวจนตัวสัน 33 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า จงถอดรองเท ้าออกจากเท ้า ของเจ ้าเสีย เพราะว่าสถานทีซ ่ งึ่ เจ ้ายืนนีเ้ ป็ นดินแดน ิ ธิ์ ศักดิส ์ ท 34 “ข ้าพเจ ้าได ้เห็นความทุกข์ยากของประชากรของข ้าพเจ ้า ทีอ ่ ยูใ่ นอียป ิ ต์แล ้ว และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงครํ่าครวญของ พวกเขา และข ้าพเจ ้าก็ลงมาเพือ ่ ช่วยพวกเขาให ้รอดพ ้น และ บัดนี้ จงมาเถิด เราจะส่งเจ ้าไปยังอียป ิ ต์” 35 โมเสสผู ้นีซ ้ งึ่ พวกเขาปฏิเสธโดยกล่าวว่า ใครแต่งตัง้ เจ ้า ให ้เป็ นผู ้ปกครองและผู ้พิพากษา? พระเจ ้าทรงส่งโมเสสผู ้นี้ ไปเป็ นผู ้ปกครองและผู ้ช่วยให ้รอดโดยมือของทูตสวรรค์ท ี่ ปรากฏแก่เขาในพุม ่ ไม ้ 36 แล ้วท่านก็นําพวกเขาออกไป โดยแสดงการอัศจรรย์และ หมายสําคัญในแผ่นดินอียป ิ ต์ ในทะเลแดง และในถิน ่ ่ บ ิ ปี ทุรกันดารสีส 37 โมเสสผู ้นีแ ้ หละทีก ่ ล่าวแก่บรรดาบุตรหลานอิสราเอลว่า พระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของพวกเจ ้าจะทรงตัง้ ผู ้เผยพระวจนะที่ เหมือนอย่างเราให ้แก่พวกเจ ้าจากพีน ่ ้องของพวกเจ ้า พวก เจ ้าจงฟั งผู ้นัน ้ 38 นีแ ่ หละคือผู ้ทีเ่ คยอยูก ่ บ ั ทูตสวรรค์ซงึ่ พูดกับเขาในภูเขาซี นาในคริสตจักรในถิน ่ ทุรกันดาร และอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของเรา ่ ิ ซึงได ้รับพระโอวาทอันศักดิส ์ ทธิม ์ าประทานแก่เรา ่ ฟั งเขา แต่กลับผลักไสเขา 39 บรรพบุรษ ุ ของเราไม่ยอมเชือ ออกไปจากพวกเขา และในใจของพวกเขาก็หันกลับไปยัง อียป ิ ต์อก ี ครัง้ 40 แล ้วตรัสแก่อาโรนว่า จงสร ้างพระเจ ้าให ้แก่เราเพือ ่ นํ าหน ้า เรา เพราะว่าโมเสสคนนีท ้ น ี่ ํ าเราออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์นัน ้ เราไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึน ้ กับเขา 41 ในสมัยนัน ้ พวกเขาได ้สร ้างรูปลูกโค และถวายเครือ ่ งบูชา ่ ชมยินดีในงานทีม แก่รป ู เคารพ และชืน ่ อ ื ของพวกเขาเองทํา
42 แล ้วพระเจ ้าก็ทรงหันกลับและปล่อยให ้พวกเขาไปบูชา กองทัพแห่งสวรรค์ เหมือนทีเ่ ขียนไว ้ในหนังสือของผู ้เผยพระ วจนะว่า "โอ พวกเจ ้าแห่งอิสราเอล เจ ้าได ้ถวายสัตว์และ ่ บ ิ ปี ในถิน เครือ ่ งบูชาแด่เราเป็ นเวลาสีส ่ ทุรกันดารหรือ?" 43 พวกเจ ้าทัง้ หลายได ้เอาพลับพลาของโมโลคและดาวของ พระเจ ้าเรมแฟนของเจ ้า รูปซึง่ เจ ้าทําขึน ้ เพือ ่ บูชามัน และเรา จะพาพวกเจ ้าออกไปให ้พ ้นบาบิลอน 44 บรรพบุรษ ุ ของเรามีพลับพลาแห่งพยานในถิน ่ ทุรกันดาร ตามทีเ่ ขากําหนดไว ้โดยตรัสกับโมเสสว่าเขาควรจะสร ้างขึน ้ ตามแบบทีเ่ ขาได ้เห็น 45 ซึง่ บรรพบุรษ ุ ของเราทีม ่ าภายหลังก็ได ้นํ ามาพร ้อมกับพระ เยซูไปครอบครองดินแดนของชาวต่างชาติ ซึง่ พระเจ ้าได ้ขับ ไล่ออกไปให ้พ ้นหน ้าบรรพบุรษ ุ ของเรา จนถึงสมัยของ กษั ตริยด ์ าวิด 46 ผู ้ซึง่ ได ้พบความโปรดปรานต่อพระพักตร์พระเจ ้า และ ปรารถนาทีจ ่ ะหาพลับพลาสําหรับพระเจ ้าของยาโคบ 47 แต่ซาโลมอนได ้สร ้างบ ้านให ้พระองค์ 48 แต่องค์ผู ้สูงสุดมิได ้ประทับอยูใ่ นวิหารทีส ่ ร ้างด ้วยมือ มนุษย์ ดังทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะกล่าวไว ้ว่า 49 สวรรค์เป็ นบัลลังก์ของเรา และแผ่นดินโลกเป็ นแท่นวาง พระบาทของเรา เจ ้าจะสร ้างบ ้านอะไรให ้เรา? พระเจ ้าตรัส ดังนี?้ หรือสถานทีพ ่ ักผ่อนของเราอยูท ่ ไี่ หน? ่ 50 สิงเหล่านีม ้ อ ื ของเรามิได ้กระทําหรือ? 51 พวกท่านทีค ่ อแข็งและใจไม่แข็งและหูไม่แข็ง พวกท่าน ต่อต ้านพระวิญญาณบริสท ุ ธิอ ์ ยูเ่ สมอ บรรพบุรษ ุ ของพวกท่าน ทําเช่นไร พวกท่านก็ทําอย่างนัน ้ 52 บรรพบุรษ ุ ของท่านไม่เคยข่มเหงผู ้เผยพระวจนะคนใดเลย? และพวกเขายังฆ่าผู ้ทีป ่ ระกาศล่วงหน ้าถึงการเสด็จมาของผู ้ ชอบธรรมอีกด ้วย; และบัดนี้ ท่านทัง้ หลายเป็ นผู ้ทรยศและฆ่า ผู ้เผยพระวจนะเหล่านัน ้ 53 ซึง่ รับธรรมบัญญัตม ิ าจากทูตสวรรค์ แต่ไม่ได ้รักษาไว ้ 54 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ ก็รู ้สึกเจ็บแปลบทีห ่ ัวใจ และ ขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั นใส่พระองค์ 55 แต่เมือ ่ เขาเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เขาก็เงยหน ้า ขึน ้ ดูฟ้าสวรรค์อย่างมั่นคง เห็นพระสิรข ิ องพระเจ ้า และพระ เยซูทรงยืนอยูเ่ บือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 56 และกล่าวว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นฟ้ าสวรรค์เปิ ดออก และ บุตรมนุษย์ยน ื อยูท ่ างขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 57 แล ้วพวกเขาก็ร ้องเสียงดัง และปิ ดหูของพวกเขา และวิง่ เข ้าหาเขาด ้วยความพร ้อมเพรียงกัน 58 แล ้วขับไล่เขาออกจากเมืองและเอาหินขว ้างเขา พยาน ้ ผ ้าของตนไว ้ทีเ่ ท ้าของชายหนุ่มคน บุคคลเหล่านัน ้ วางเสือ ่ ซาอูล หนึง่ ชือ 59 พวกเขาจึงเอาหินขว ้างสเตเฟน พร ้อมกับอธิษฐานต่อพระ เจ ้าว่า “พระเยซูเจ ้า ขอทรงรับวิญญาณของข ้าพระองค์เถิด” 60 แล ้วเขาก็คก ุ เข่าลงและร ้องเสียงดังว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดอย่าทรงถือโทษพวกเขาเพราะบาปนี”้ เมือ ่ พูดจบเขาก็ หลับไป บทที่ 8 1 และเซาโลก็ยน ิ ยอมให ้เขาตาย และในเวลานัน ้ ก็เกิดการข่ม เหงคริสตจักรทีก ่ รุงเยรูซาเล็มอย่างรุนแรง และพวกเขา ทัง้ หมดก็กระจัดกระจายไปทั่วแคว ้นยูเดียและสะมาเรีย ยกเว ้นพวกอัครสาวก 2 และคนมีศรัทธาก็นําสตีเฟนไปฝั งศพของเขา และแสดง ความเศร ้าโศกเสียใจอย่างมากต่อเขา 3 ฝ่ ายซาอูลได ้ทําลายคริสตจักร โดยเข ้าไปในทุกบ ้าน จับ ผู ้ชายและผู ้หญิงไปขังคุก
89
กิจการของอัครสาวก
4 เพราะฉะนัน ้ บรรดาผู ้ซึง่ กระจัดกระจายกันไปก็เดินทางไป ทั่วทุกแห่งเพือ ่ ประกาศพระวจนะ 5 แล ้วฟิ ลป ิ ก็ลงไปยังเมืองสะมาเรีย และประกาศเรือ ่ งพระ คริสต์แก่พวกเขา 6 และประชาชนก็พร ้อมใจกันฟั งสิง่ ทีฟ ่ ิ ลป ิ พูด โดยได ้ยินและ เห็นการอัศจรรย์ทเี่ ขากระทํา 7 เพราะผีโสโครกทัง้ หลายร ้องเสียงดังและออกมาจากคน จํานวนมากทีถ ่ ก ู ผีโสโครกเข ้าสิง และคนเป็ นอัมพาตและคน พิการก็หายเป็ นปกติหลายคน ่ ชมยินดีใหญ่หลวง 8 ในเมืองนัน ้ เกิดความชืน ่ ซีโมน ซึง่ เคยใช ้เวทมนตร์ในเมืองนัน 9 มีชายคนหนึง่ ชือ ้ แล ้ว หลอกคนในสะมาเรียโดยบอกว่าตนเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่ 10 คนทัง้ หลายทัง้ ผู ้ใหญ่และคนเล็กต่างก็สนใจฟั งคนนัน ้ โดยกล่าวว่า “ชายผู ้นีเ้ ป็ นฤทธานุภาพใหญ่ยงิ่ ของพระเจ ้า” 11 พวกเขานับถือเขา เพราะเขาทําให ้พวกเขาหลงใหลด ้วย เวทมนตร์มาเป็ นเวลานานแล ้ว ่ ในฟิ ลป 12 แต่เมือ ่ พวกท่านมีความเชือ ิ และประกาศเรือ ่ ง อาณาจักรของพระเจ ้าและพระนามของพระเยซูคริสต์แล ้ว พวกท่านก็รับบัพติศมาทัง้ ชายและหญิง ่ ด ้วย และเมือ 13 ส่วนซีโมนเองเชือ ่ รับบัพติศมาแล ้ว ก็อยูต ่ อ ่ กับฟิ ลป ิ และรู ้สึกประหลาดใจเมือ ่ เห็นการอัศจรรย์และ สัญญาณต่าง ๆ ทีไ่ ด ้กระทํา 14 เมือ ่ พวกอัครสาวกทีอ ่ ยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มได ้ยินว่าชาวสะ มาเรียได ้รับพระวจนะของพระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็สง่ เปโตร และยอห์นไปหาพวกเขา 15 ครัน ้ พวกเขาลงมาก็อธิษฐานขอพระวิญญาณบริสท ุ ธิใ์ ห ้ คนเหล่านัน ้ 16 (เพราะว่าขณะนัน ้ พระองค์ไม่ได ้ทรงประทับทับพวกเขา เลย มีแต่พวกเขาทีร่ ับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูเจ ้า เท่านัน ้ ) 17 แล ้วพวกเขาจึงวางมือบนพวกเขา แล ้วพวกเขาได ้รับพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ 18 เมือ ่ ซีโมนเห็นว่าการวางมือของอัครสาวกทําให ้ได ้รับพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ จึงนํ าเงินมาถวายให ้พวกเขา 19 และตรัสว่า “ขอให ้ข ้าพเจ ้ามีอํานาจนีด ้ ้วย เพือ ่ ว่าผู ้ใดที่ ข ้าพเจ ้าวางมือให ้ ผู ้นัน ้ จะได ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิ”์ 20 แต่เปโตรกล่าวแก่เขาว่า เงินของคุณให ้พินาศไปพร ้อมกับ ้ ของประทานของพระเจ ้า คุณด ้วย เพราะคุณคิดว่าสามารถซือ ด ้วยเงินได ้ 21 ท่านไม่มส ี ว่ นหรือส่วนแบ่งในเรือ ่ งนีเ้ ลย เพราะว่าใจของ ท่านไม่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ ้า 22 เพราะฉะนัน ้ จงกลับใจจากความชัว่ นีข ้ องเจ ้า และ อธิษฐานขอพระเจ ้า หากความคิดในใจของเจ ้าจะได ้รับการ อภัย 23 เพราะข ้าพเจ ้าตระหนักว่าเจ ้าอยูใ่ นความขมขืน ่ และอยูใ่ น พันธนาการแห่งความอยุตธิ รรม 24 แล ้วซีโมนตอบว่า “ขอท่านทัง้ หลายโปรดอธิษฐานต่อ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าเพือ ่ ข ้าพเจ ้าด ้วย อย่าให ้สิง่ ทีท ่ า่ นพูด เหล่านีเ้ กิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าเลย” 25 และเมือ ่ พวกเขาได ้เป็ นพยานและประกาศพระวจนะของ พระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็กลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และประกาศ พระกิตติคณ ุ ในหมูบ ่ ้านหลายแห่งของชาวสะมาเรีย 26ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าตรัสแก่ฟิลป ิ ว่า “จงลุกขึน ้ ไปยังทิศ ใต ้ตามทางทีล ่ งมาจากกรุงเยรูซาเล็มถึงเมืองกาซาซึง่ เป็ น ทางเปล่า” 27 แล ้วท่านก็ลก ุ ขึน ้ ไป เห็นชายชาวเอธิโอเปี ยคนหนึง่ เป็ น ขันทีผู ้มีอํานาจมากในสังกัดพระราชินแ ี คนดาซีแห่งชาว เอธิโอเปี ย ผู ้ดูแลทรัพย์สมบัตท ิ งั ้ หมดของพระนาง และมายัง กรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ นมัสการ
28 ขณะทีพ ่ ระองค์เสด็จกลับไป นั่งอยูใ่ นรถรบและอ่านเอซา ยาห์ผู ้เผยพระวจนะ 29 จากนัน ้ พระวิญญาณตรัสแก่ฟิลป ิ ว่า จงเข ้าไปใกล ้และร่วม รถม ้าคันนี้ 30 ฟิ ลป ิ จึงวิง่ ไปหาเขา และได ้ยินเขาอ่านหนังสือเอซายาห์ ของผู ้เผยพระวจนะ จึงถามเขาว่า “ท่านเข ้าใจสิง่ ทีท ่ า่ นอ่าน ไหม?” ้ างได ้อย่างไร ถ ้า 31 และท่านตรัสว่า ข ้าพเจ ้าจะหาผู ้ใดมาชีท ้ างได ้” ท่านจึงขอให ้ฟิ ลป ไม่มผ ี ู ้ใดช่วยชีท ิ ขึน ้ ไปนั่งกับเขา 32 ข ้อพระคัมภีรท ์ พ ี่ ระองค์อา่ นนัน ้ มีดงั นี้ พระองค์ถก ู นํ าไป เหมือนแกะทีถ ่ ก ู นํ าไปฆ่า และเหมือนลูกแกะทีใ่ บ ้ต่อหน ้าผู ้ ตัดขนของมัน พระองค์ก็ไม่ทรงเปิ ดปากของมันเช่นกัน 33 ในความอัปยศของพระองค์ การพิพากษาของพระองค์ก็ ถูกยกออกไป และใครจะบอกเล่าถึงยุคสมัยของพระองค์ได ้ เพราะชีวต ิ ของพระองค์ถก ู ยกออกไปจากแผ่นดินโลกแล ้ว 34ขันทีจงึ ตอบฟิ ลป ิ และกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่า ผู ้ เผยพระวจนะได ้พูดอย่างนีถ ้ งึ ใคร พูดถึงตนเองหรือพูดถึง ผู ้อืน ่ ” 35 แล ้วฟิ ลป ิ ก็เปิ ดปากของเขา และเริม ่ ต ้นจากพระคัมภีรต ์ อน เดียวกัน และประกาศเรือ ่ งพระเยซูแก่เขา 36 เมือ ่ พวกเขากําลังเดินทางไป พวกเขาก็มาถึงนํ้ าแห่งหนึง่ ขันทีจงึ พูดว่า ดูเถิด ทีน ่ ม ี่ น ี ํ้ า มีอะไรขัดขวางไม่ให ้ฉั นรับบัพ ติศมาได ้? ่ ด ้วยสุดใจ ท่านก็เชือ ่ ได ้” เขา 37ฟิ ลป ิ จึงตอบว่า “ถ ้าท่านเชือ ่ ว่าพระเยซูคริสต์เป็ นพระบุตรของพระ ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเชือ เจ ้า” 38 แล ้วท่านสัง่ ให ้รถหยุด แล ้วเขาทัง้ สองลงไปในนํ้ า ทัง้ ฟิ ลิปกับขันที แล ้วท่านก็ให ้บัพติศมาแก่เขา 39 เมือ ่ ท่านทัง้ สองขึน ้ จากนํ้ าแล ้ว พระวิญญาณของพระเจ ้า ทรงรับฟิ ลป ิ ไป และขันทีไม่เห็นเขาอีก จึงเดินทางต่อไปด ้วย ความยินดี 40 แต่ฟิลป ิ ถูกพบทีเ่ มืองอาโซทัส และเมือ ่ กําลังเดินทางไป เขาก็เทศนาสัง่ สอนในทุกเมือง จนกระทั่งมาถึงเมืองซีซาเรีย บทที่ 9 1 ขณะทีเ่ ซาโลยังขูจ ่ ะฆ่าสาวกของพระเจ ้าอยูน ่ ัน ้ เขาก็ไปหา มหาปุโรหิต 2 และขอให ้เขาเขียนจดหมายไปยังธรรมศาลาต่างๆ ของ เมืองดามัสกัส เพือ ่ ว่าถ ้าเขาพบใครก็ตามทีถ ่ อ ื ทางนี้ ไม่วา่ จะ เป็ นชายหรือหญิง เขาจะจับมัดพามาทีก ่ รุงเยรูซาเล็มได ้ 3 เมือ ่ พระองค์กําลังเสด็จมาใกล ้เมืองดามัสกัส ทันใดนัน ้ ก็ม ี แสงสว่างส่องลงมาจากสวรรค์ล ้อมรอบพระองค์ 4 และเขาได ้ล ้มลงกับพืน ้ ดิน และได ้ยินเสียงตรัสแก่เขาว่า " ซาอูล ซาอูล เจ ้าข่มเหงเราทําไม" 5 และท่านถามว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้า” และพระเจ ้าตรัสว่า “ เราคือเยซูทเี่ จ ้าข่มเหง เจ ้าจะเตะตะปูเข ้าทีเ่ จ ้าก็ยาก” ่ และประหลาดใจจึงกล่าวว่า “พระองค์เจ ้า 6 เขาตัวสัน พระองค์ต ้องการให ้ข ้าพเจ ้าทําอะไร” พระเจ ้าจึงตรัสกับเขา ว่า “ จงลุกขึน ้ เข ้าไปในเมือง และจะมีคนบอกเจ ้าว่าเจ ้าต ้อง ทําอะไร” 7 ส่วนคนทัง้ หลายทีเ่ ดินทางไปด ้วยกันก็ยน ื พูดไม่ออก ได ้ยิน เสียงแต่ไม่เห็นใคร 8 แล ้วซาอูลก็ลก ุ ขึน ้ จากพืน ้ ดิน และเมือ ่ ลืมตาขึน ้ ก็ไม่เห็นใคร แต่พวกเขาจูงมือเขาไปพาเข ้าไปในเมืองดามัสกัส 9 และพระองค์ก็ทรงมองไม่เห็นอะไรเลยเป็ นเวลาสามวัน และพระองค์ก็ไม่ได ้กินหรือดืม ่ อะไรด ้วยเลย
90
กิจการของอัครสาวก
่ อานาเนีย และพระเจ ้า 10 ในเมืองดามัสกัสมีสาวกคนหนึง่ ชือ ตรัสกับเขาในนิมต ิ ว่า " อานาเนีย" และเขากล่าวว่า "ดูเถิด ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ พระเจ ้า" 11 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า จงลุกขึน ้ ไปทีถ ่ นนซึง่ เรียกว่า ่ เซาโลจากเมืองทาร์ซส ั ถนนตรง และถามหาชายคนหนึง่ ชือ ในบ ้านของยูดาส เพราะดูเถิด เขากําลังอธิษฐานว่า ่ อะนาเนียเข ้ามาวางมือบน 12 และได ้เห็นนิมต ิ ว่ามีคนหนึง่ ชือ เขาเพือ ่ ให ้เขามองเห็นได ้ 13 แล ้วอะนาเนียก็ตอบว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าได ้ยิน ิ ธิข หลายคนพูดถึงคนนีว้ า่ เขาทําชัว่ ต่อบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ อง พระองค์ทก ี่ รุงเยรูซาเล็มมากเพียงไร 14 และทีน ่ เี่ ขาได ้รับอํานาจจากพวกปุโรหิตใหญ่ให ้จับกุมทุก คนทีเ่ รียกหาพระนามของพระองค์ 15 แต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสแก่ทา่ นว่า จงไปเถิด เพราะว่าคน นัน ้ เป็ นเครือ ่ งมือทีเ่ ราเลือกไว ้ เพือ ่ ประกาศพระนามของเรา ต่อหน ้าบรรดาประชาชาติ และกษั ตริย ์ และบุตรหลานของ อิสราเอล 16 เพราะเราจะแสดงให ้เขาเห็นว่าเขาจะต ้องทนทุกข์ทรมาน มากมายเพียงไรเพราะพระนามของเรา 17 แล ้วอะนาเนียก็ไปและเข ้าไปในบ ้าน วางมือบนเขาแล ้ว กล่าวว่า “พีซ ่ าอูล องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าคือพระเยซูซงึ่ ปรากฏแก่ ท่านระหว่างทางทีท ่ า่ นมา ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามา เพือ ่ ท่านจะได ้ เห็นและเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ”์ 18 ทันใดนัน ้ ก็มเี กล็ดเหมือนเกล็ดปลาร่วงจากตาของเขา และเขาก็มองเห็นได ้ทันที และลุกขึน ้ รับบัพติศมา 19 เมือ ่ ท่านรับประทานอาหารแล ้ว ท่านก็มก ี ําลังขึน ้ ในเวลา นัน ้ เซาโลอยูก ่ บ ั พวกสาวกทีเ่ มืองดามัสกัสเป็ นเวลาหลายวัน 20 แล ้วท่านก็เทศนาสัง่ สอนตามธรรมศาลาต่างๆ ว่า พระองค์ ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า 21 แต่คนทัง้ หลายทีไ่ ด ้ยินพระองค์ก็ประหลาดใจและพูดว่า “คนนีไ้ ม่ใช่หรือทีท ่ ําลายพวกทีร่ ้องออกพระนามนีใ้ นกรุง เยรูซาเล็ม แล ้วมาทีน ่ ด ี่ ้วยจุดประสงค์ทจ ี่ ะจับพวกเขาส่งไป ให ้พวกหัวหน ้าปุโรหิต?” 22 แต่ซาอูลยิง่ มีกําลังเพิม ่ มากขึน ้ และทําให ้พวกยิวทีอ ่ าศัย อยูใ่ นเมืองดามัสกัสสับสน โดยพิสจ ู น์วา่ พระองค์เป็ นพระ คริสต์จริงๆ 23 และเมือ ่ ผ่านเวลาไปหลายวันแล ้ว พวกยิวจึงปรึกษากันจะ ฆ่าพระองค์เสีย 24 แต่คนรู ้ว่าซาอูลวางแผนร ้ายอะไร และพวกเขาเฝ้ าอยูท ่ ี่ ประตูเมืองทัง้ กลางวันและกลางคืนเพือ ่ จะฆ่าเขา 25 จากนัน ้ สาวกของพระองค์ได ้นํ าพระองค์ไปในเวลา กลางคืน และหย่อนพระองค์ลงในตะกร ้าทีก ่ ําแพง 26 เมือ ่ เซาโลมาถึงกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว เขาพยายามจะคบ ่ ว่าเขา หาสมาคมกับพวกสาวก แต่ทก ุ คนกลัวเขา และไม่เชือ เป็ นสาวกของเขา 27 แต่บารนาบัสได ้นํ าเขาไปหาพวกอัครสาวก แล ้วเล่าให ้ พวกเขาฟั งว่าท่านได ้เห็นพระเจ ้าทีก ่ ลางทาง และพระองค์ได ้ ตรัสกับพระองค์ และท่านได ้เทศนาอย่างกล ้าหาญในเมือง ดามัสกัสในพระนามของพระเยซู 28 และพระองค์อยูก ่ บ ั พวกเขาทัง้ หลายขณะเสด็จเข ้าและ เสด็จออกไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 29 และเขาพูดอย่างกล ้าหาญในพระนามของพระเยซูเจ ้า และโต ้เถียงกับพวกกรีก แต่พวกเขาเข ้ามาเพือ ่ จะฆ่าเขา 30 เมือ ่ พวกพีน ่ ้องทราบเรือ ่ งแล ้ว พวกเขาจึงพาเขาไปทีเ่ มือง ั ซีซาเรีย แล ้วส่งเขาไปทีเ่ มืองทาร์ซส 31 ครัง้ นัน ้ คริสตจักรทัง้ หลายได ้พักผ่อนทั่วแคว ้นยูเดีย แคว ้นกาลิล ี และแคว ้นสะมาเรีย และได ้รับการสร ้างขึน ้ ใหม่ และผู ้คนทีด ่ ําเนินชีวต ิ ในความเกรงกลัวพระเจ ้า และได ้รับ ความปลอบโยนจากพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ก็เพิม ่ จํานวนขึน ้
32 และเมือ ่ เปโตรเดินทางไปทั่วทุกแห่งแล ้ว เขาก็ลงมาหา พวกธรรมิกชนทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองลิดดาด ้วย ่ ไอเนียส ซึง่ นอนป่ วยเป็ น 33 และทีน ่ ั่นเขาพบชายคนหนึง่ ชือ อัมพาตอยูเ่ ป็ นเวลาแปดปี 34 เปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “ไอเนียส พระเยซูคริสต์ทรงทํา ให ้ท่านหายโรค จงลุกขึน ้ และปูทน ี่ อนเถิด” เขาก็ลก ุ ขึน ้ ทันที 35 และคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองลิดดาและซาโรนเห็น เขา และหันมาหาพระเจ ้า ่ ทาบิธา ซึง่ แปลว่า โดรคัส 36 ในเวลานัน ้ มีสาวกคนหนึง่ ชือ อยูใ่ นเมืองยัฟฟา เธอเป็ นผู ้หญิงทีม ่ ค ี ณ ุ ธรรมและเป็ นคนทํา ทานมาก 37 ครัน ้ ถึงเวลานัน ้ นางก็ป่วยถึงแก่ความตาย เมือ ่ เขาล ้างตัว ้ บน แล ้ว เขาก็วางนางไว ้ในห ้องชัน 38 เนือ ่ งจากเมืองลิดดาอยูใ่ กล ้กับเมืองยัฟฟา และพวกสาวก ได ้ยินว่าเปโตรอยูท ่ น ี่ ั่น จึงส่งคนสองคนไปหาเขา โดย ขอร ้องให ้เขาอย่าชักช ้าทีจ ่ ะไปหาพวกเขา 39 แล ้วเปโตรก็ลก ุ ขึน ้ ไปกับเขา เมือ ่ เขามาถึง พวกเขาก็พา ้ เขาไปทีห ่ ้องชันบน และบรรดาหญิงม่ายก็ยน ื อยูใ่ กล ้เขา ้ และเสือ ้ ผ ้าทีด ร ้องไห ้ และแสดงเสือ ่ อร์คส ั ทําในขณะทีเ่ ธอ อยูก ่ บ ั พวกเขา 40 แต่เปโตรพาทุกคนออกไป แล ้วคุกเข่าลงอธิษฐาน และ หันมาหาศพแล ้วกล่าวว่า “ทาบิธา จงลุกขึน ้ ” ทาบิธาจึงลืม ตาขึน ้ เมือ ่ เห็นเปโตรจึงลุกขึน ้ นั่ง 41 แล ้วท่านก็ทรงยืน ่ พระหัตถ์ให ้แก่เธอ และทรงพยุงเธอขึน ้ แล ้วทรงเรียกบรรดาธรรมิกชนกับพวกม่ายมาแล ้ว จึงทรงนํ า เธอซึง่ ยังมีชวี ต ิ มาให ้ 42 และเรือ ่ งนีก ้ ็แพร่หลายไปทั่วเมืองยัฟฟา และมีคนเป็ นอัน ่ พระเจ ้า มากเชือ 43 พระองค์ประทับอยูท ่ เี่ มืองยัฟฟาหลายวันกับซีโมนช่าง ฟอกหนัง บทที่ 10 ่ คอร์เนเลียส เป็ นร ้อยนาย 1 ในเมืองซีซาเรีย มีชายคนหนึง่ ชือ ในกองร ้อยทีเ่ รียกว่ากองร ้อยอิตาลี 2 เป็ นคนเลือ ่ มใสในพระเจ ้าและยําเกรงพระเจ ้าพร ้อมทัง้ ครอบครัวของตน เป็ นผู ้ให ้ทานมากมายแก่ประชาชน และ อธิษฐานต่อพระเจ ้าอยูเ่ สมอ 3 เขาเห็นภาพนิมต ิ อย่างชัดเจนเวลาประมาณบ่ายสามโมง มี ทูตสวรรค์ของพระเจ ้ามาหาเขาและกล่าวแก่เขาว่า “โครเน เลียส” 4 เมือ ่ ท่านเห็นคนนัน ้ ก็ตกใจและถามว่า “มีอะไรหรือ พระเจ ้า ข ้า” ท่านจึงกล่าวแก่เขาว่า “คําอธิษฐานและทานของท่าน ได ้ขึน ้ มาเป็ นอนุสรณ์ตอ ่ พระเจ ้าแล ้ว” ่ ซีโมน 5 บัดนีจ ้ งส่งคนไปยังเมืองโยปปา และเรียกคนหนึง่ ชือ ซึง่ มีนามสกุลว่าเปโตรมา ่ ซีโมน ซึง่ บ ้านของท่านอยู่ 6 ท่านพักอยูก ่ บ ั ช่างฟอกหนังชือ ริมทะเล ท่านจะบอกท่านว่าท่านควรทําอย่างไร 7 เมือ ่ ทูตสวรรค์ทพ ี่ ด ู กับโครเนเลียสไปแล ้ว เขาจึงเรียกคนรับ ใช ้ในบ ้านสองคนของเขา พร ้อมกับทหารผู ้เคร่งศาสนาคน หนึง่ ซึง่ คอยรับใช ้เขาอยูเ่ สมอ 8 เมือ ่ ท่านได ้แจ ้งเหตุการณ์เหล่านัน ้ ทัง้ หมดให ้พวกเขาทราบ แล ้ว ท่านจึงส่งพวกเขาไปยังเมืองยัฟฟา 9 วันรุง่ ขึน ้ เมือ ่ พวกเขากําลังเดินทางไปและใกล ้ถึงเมืองแล ้ว เปโตรก็ขน ึ้ ไปบนหลังคาบ ้านเพือ ่ อธิษฐานในเวลาประมาณ บ่ายสามโมง 10 พระองค์ทรงหิวมากและอยากจะรับประทานอาหาร แต่ ่ วังค์ ขณะทีพ ่ วกเขากําลังเตรียมอาหาร พระองค์ก็ทรงเข ้าสูภ
91
กิจการของอัครสาวก
11 และเห็นสวรรค์เปิ ดออก และมีภาชนะชนิดหนึง่ ลงมาทอด ตัวลงมาหาพระองค์ มีลก ั ษณะเหมือนผ ้าผืนใหญ่ทผ ี่ ก ู ไว ้ทัง้ สี่ ่ น มุม แล ้วหย่อนลงสูพ ื้ ดิน ั ว์สเี่ ท ้าทุกชนิดของแผ่นดิน และสัตว์ป่า 12 ซึง่ มีสต สัตว์เลือ ้ ยคลาน และนกในอากาศ 13 และมีเสียงมาถึงท่านว่า “เปโตร จงลุกขึน ้ ฆ่าและกินเถิด” 14 แต่เปโตรกล่าวว่า ไม่ใช่เช่นนัน ้ เลย พระองค์เจ ้าข ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่เคยกินสิง่ ใดๆ ทีเ่ ป็ นของสามัญหรือของ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิเ์ ลย 15 และมีเสียงตรัสแก่ทา่ นครัง้ ทีส ่ องว่า “สิง่ ใดทีพ ่ ระเจ ้าทรง ชําระแล ้ว อย่าเรียกสิง่ นัน ้ ว่าธรรมดา” ่ วรรค์ 16 สิง่ นีเ้ กิดขึน ้ ถึงสามครัง้ แล ้วภาชนะนัน ้ ก็ถก ู รับขึน ้ สูส อีกครัง้ 17 ขณะนัน ้ เปโตรยังสงสัยอยูใ่ นใจว่านิมต ิ ทีเ่ ขาเห็นนัน ้ หมายถึงอะไร ดูเถิด คนทีส ่ ง่ มาจากโครเนลิอส ั ได ้ไปสืบหา บ ้านของซีโมน และมายืนอยูห ่ น ้าประตู ื่ อีกว่าเปโตร พักอยูท 18 แล ้วเรียกถามว่า ซีโมนซึง่ มีชอ ่ น ี่ ั่น หรือไม่ 19 เมือ ่ เปโตรกําลังครุน ่ คิดถึงนิมต ิ นัน ้ พระวิญญาณก็ตรัสกับ เปโตรว่า “ดูเถิด คนสามคนกําลังตามหาเจ ้า” 20 จงลุกขึน ้ ลงไปและไปกับพวกเขาโดยไม่ต ้องสงสัยใดๆ เพราะว่าเราได ้ส่งพวกเขาไป 21 แล ้วเปโตรลงไปหาคนเหล่านัน ้ ทีโ่ ครเนลิอส ั ส่งมาหาเขา และกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นคนทีท ่ า่ นกําลังหาอยูน ่ ี้ เหตุใด ท่านจึงมา?” 22 พวกเขาพูดว่า "โครเนลิอส ั ผู ้เป็ นนายร ้อย ซึง่ เป็ นคนชอบ ื่ เสียงดีทา่ มกลางชนชาติยวิ ธรรม เกรงกลัวพระเจ ้า และมีชอ ้ ทัง้ สิน ได ้รับคําเตือนจากพระเจ ้าโดยทูตสวรรค์ผู ้บริสท ุ ธิใ์ ห ้ ส่งคนไปบอกท่านทีบ ่ ้านของเขา และฟั งคําพูดของท่าน" 23 แล ้วท่านจึงเรียกพวกเขาเข ้ามาพัก และให ้พักอยูท ่ น ี่ ั่น วันรุง่ ขึน ้ เปโตรก็ไปกับพวกเขา และพีน ่ ้องบางคนจากเมือง ยัฟฟาก็ไปด ้วย 24 และในวันรุง่ ขึน ้ หลังจากทีพ ่ วกเขาเข ้าเมืองซีซาเรีย โค รเนเลียสก็คอยพวกเขาอยู่ และได ้เรียกญาติพน ี่ ้องและเพือ ่ น สนิทของเขามาพร ้อมกัน 25 เมือ ่ เปโตรกําลังจะเข ้าไป โครเนเลียสก็ออกมาต ้อนรับเขา และกราบลงทีพ ่ ระบาทของเขาและบูชาเขา 26 แต่เปโตรจับพระองค์ขน ึ้ แล ้วกล่าวว่า จงยืนขึน ้ เถิด ข ้าพเจ ้าก็เป็ นมนุษย์เหมือนกัน 27ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังสนทนาอยู่ พระองค์ก็เสด็จเข ้าไปและ พบคนจํานวนมากกําลังรวมตัวกันอยู่ 28 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายรู ้ว่าการที่ คนยิวคบหาสมาคมหรือไปเยีย ่ มเยียนคนต่างชาติเป็ นสิง่ ผิด กฎหมาย แต่พระเจ ้าทรงสําแดงแก่ฉันแล ้วว่า ฉั นไม่ควรจะ เรียกใครว่าสามัญหรือไม่บริสท ุ ธิ์ 29 ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงมาหาท่านโดยไม่ได ้โต ้แย ้งทันทีทถ ี่ ก ู เรียก ข ้าพเจ ้าจึงถามท่านว่าท่านส่งคนมาเรียกข ้าพเจ ้าด ้วย จุดประสงค์ใด? 30 และโครเนเลียสกล่าวว่า เมือ ่ สีว่ ันก่อนข ้าพเจ ้าถือศีลอด จนถึงเวลานี้ และเวลาบ่ายสามโมงข ้าพเจ ้าก็อธิษฐานอยูใ่ น บ ้านของข ้าพเจ ้า และดูเถิด มีชายคนหนึง่ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า ้ ผ ้าสีสดใส ข ้าพเจ ้า สวมเสือ 31 และกล่าวว่า โครเนเลียส คําอธิษฐานของท่านได ้รับการ ฟั งแล ้ว และทานของท่านก็ได ้รับการระลึกถึงในสายพระ เนตรของพระเจ ้า 32 จงส่งคนไปยังเมืองยัฟฟา แล ้วเรียกซีโมนซึง่ มีนามสกุล ว่าเปโตรมา ซึง่ เขาพักอยูใ่ นบ ้านของซีโมนช่างฟอกหนังทีร่ ม ิ ทะเล เมือ ่ เขามาถึง เขาจะพูดกับท่าน
33 ข ้าพเจ ้าจึงส่งคนไปหาท่านทันที และท่านก็ทําได ้ดีมากที่ ได ้มา บัดนี้ เราทุกคนจึงมาอยูต ่ อ ่ หน ้าพระเจ ้า เพือ ่ จะฟั งทุก สิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชาท่านไว ้ 34 เปโตรจึงเปล่งวาจาพูดว่า แท ้จริงบัดนีข ้ ้าพเจ ้าเข ้าใจแจ่ม แจ ้งแล ้วว่า พระเจ ้ามิได ้ทรงลําเอียงแก่ผู ้ใด ๆ เลย 35 แต่ในทุกชาติ คนทีย ่ ําเกรงพระองค์ และประพฤติชอบ ธรรม ก็เป็ นทีโ่ ปรดปรานพระองค์ 36 พระวจนะทีพ ่ ระเจ ้าทรงส่งไปยังบรรดาบุตรหลานของ อิสราเอล โดยประกาศเรือ ่ งสันติภาพโดยทางพระเยซูคริสต์ ว่า (พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าของทุกคน) 37 เราบอกคํานัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลายซึง่ ได ้ประกาศไปทั่วแคว ้น ยูเดียและเริม ่ ต ้นจากแคว ้นกาลิล ี หลังจากการบัพติศมาทีย ่ อ ห์นประกาศ 38 พระเจ ้าทรงเจิมพระเยซูแห่งนาซาเร็ธด ้วยพระวิญญาณ บริสท ุ ธิแ ์ ละด ้วยฤทธิเ์ ดช พระเยซูเสด็จไปกระทํา คุณประโยชน์และรักษาคนทัง้ หลายทีถ ่ ก ู มารข่มเหง เพราะว่า พระเจ ้าทรงสถิตกับพระองค์ 39 และเราเป็ นพยานถึงเหตุการณ์ทงั ้ ปวงซึง่ พระองค์ได ้ทรง กระทําทัง้ ในแผ่นดินของพวกยิวและในเยรูซาเล็ม ซึง่ พวก เขาได ้สังหารพระองค์และแขวนพระองค์ไว ้บนต ้นไม ้ 40 พระเจ ้าทรงให ้พระองค์คน ื พระชนม์ในวันทีส ่ าม และทรง แสดงให ้พระองค์เห็นอย่างเปิ ดเผย 41 ไม่ใช่เพือ ่ ประชาชนทัง้ หมด แต่เพือ ่ พยานทีพ ่ ระเจ ้าทรง เลือกไว ้ล่วงหน ้า คือเพือ ่ พวกเราทีไ่ ด ้กินและดืม ่ กับพระองค์ หลังจากพระองค์ทรงคืนพระชนม์จากบรรดาคนตาย 42 และพระองค์ตรัสสัง่ เราให ้ประกาศแก่ประชาชนและเป็ น พยานว่า พระเจ ้าทรงตัง้ พระองค์เองให ้เป็ นผู ้พิพากษาคน เป็ นและคนตาย 43 บรรดาผู ้เผยพระวจนะทัง้ หลายก็เป็ นพยานถึงพระองค์วา่ ่ ในพระองค์ก็จะได ้รับการอภัยบาปโดยพระนามของ ผู ้ใดเชือ พระองค์ 44 ขณะทีเ่ ปโตรยังพูดคําเหล่านี้ พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็เสด็จ ลงมาเหนือทุกคนทีไ่ ด ้ยินคํานัน ้ ่ ก็ประหลาดใจ คือบรรดา 45 และบรรดาผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตซึง่ เชือ คนทีม ่ ากับเปโตร เพราะว่าของประทานแห่งพระวิญญาณ บริสท ุ ธิก ์ ็เทลงบนคนต่างชาติด ้วย 46 เพราะพวกเขาได ้ยินคนเหล่านีพ ้ ด ู ภาษาแปลกๆ และยก ย่องพระเจ ้า แล ้วเปโตรจึงตอบว่า 47 ผู ้ใดจะห ้ามไม่ให ้คนเหล่านีท ้ ไี่ ด ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เหมือนเรารับบัพติศมาด ้วยนํ้ าได ้เล่า? 48 และท่านสัง่ ให ้พวกเขารับบัพติศมาในพระนามของพระเจ ้า แล ้วพวกเขาจึงอธิษฐานขอให ้ท่านอยูต ่ อ ่ อีกสักวันหนึง่ บทที่ 11 1 และพวกอัครสาวกกับพีน ่ ้องทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นยูเดียได ้ยินว่าคน ต่างชาติก็รับพระวจนะของพระเจ ้าด ้วย 2 เมือ ่ เปโตรขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตก็โต ้แย ้ง กับเขา 3 ตรัสว่า เจ ้าเข ้าไปหาคนทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัต และรับประทาน อาหารกับเขา 4 แต่เปโตรเล่าเรือ ่ งราวนัน ้ ซํ้าแล ้วซํ้าเล่าตัง้ แต่ต ้น และ อธิบายให ้พวกเขาฟั งตามลําดับว่า 5 ข ้าพเจ ้าอยูใ่ นเมืองยัฟฟาและกําลังอธิษฐานอยู่ และใน อาการสะกดจิต ข ้าพเจ ้าเห็นนิมต ิ มีภาชนะชนิดหนึง่ คล ้าย ่ ม ผ ้าใบผืนใหญ่หย่อนลงมาจากสวรรค์ โดยหย่อนลงทัง้ สีม ุ ภาชนะนัน ้ ก็มาถึงข ้าพเจ ้า
92
กิจการของอัครสาวก
6 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเพ่งดูสงิ่ นัน ้ ข ้าพเจ ้าก็พจ ิ ารณาดูและเห็นสัตว์ส ี่ เท ้าของแผ่นดิน และสัตว์ป่า สัตว์เลือ ้ ยคลาน และนกใน อากาศ 7 แล ้วข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า ‘เปโตร จงลุกขึน ้ ฆ่าและกินเถิด’ 8 แต่ข ้าพเจ ้าตอบว่า ไม่ใช่เช่นนัน ้ พระเจ ้า เพราะว่าไม่มส ี งิ่ ใดทีเ่ ป็ นของธรรมดาหรือสิง่ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิเ์ ข ้าไปในปาก ข ้าพเจ ้าเลย 9 แต่เสียงตอบข ้าพเจ ้าจากสวรรค์อก ี ครัง้ ว่า "สิง่ ใดทีพ ่ ระเจ ้า ทรงชําระแล ้ว อย่าเรียกสิง่ นัน ้ ว่าธรรมดา" ่ วรรค์ 10 และสิง่ นีเ้ กิดขึน ้ ถึงสามครัง้ แล ้วทุกสิง่ ก็ถก ู ดึงขึน ้ สูส อีกครัง้ 11 ทันใดนัน ้ มีชายสามคนมาทีบ ่ ้านทีข ่ ้าพเจ ้าอยู่ พวกเขาส่ง มาจากเมืองซีซาเรียมาหาข ้าพเจ ้า 12 และพระวิญญาณทรงสัง่ ให ้ข ้าพเจ ้าไปกับเขาโดยไม่สงสัย เลย พีน ่ ้องทัง้ หกคนนีก ้ ็ไปกับเขาด ้วย และเราเข ้าไปในบ ้าน ของชายผู ้นัน ้ 13 และท่านได ้แสดงให ้เราเห็นว่าท่านได ้เห็นทูตสวรรค์อยูใ่ น บ ้านของท่าน ซึง่ มายืนและกล่าวแก่ทา่ นว่า จงส่งคนไปยัง ื่ เล่นว่าเปโตรมา เมืองยัฟฟา และไปเรียกซีโมนซึง่ มีชอ 14 ใครจะกล่าวถ ้อยคําให ้ท่านและครัวเรือนของท่านทัง้ หมด รอดได ้ 15 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเริม ่ พูด พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็เสด็จลงมาบน พวกเขา เหมือนอย่างเสด็จลงมาบนพวกเราเมือ ่ ตอนต ้น 16 แล ้วข ้าพเจ ้าระลึกถึงพระวจนะของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัส ว่า ' ยอห์นให ้บัพติศมาด ้วยนํ้ า แต่ทา่ นทัง้ หลายจะรับบัพติศ มาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ'์ 17 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ พระเจ ้าทรงประทานของประทานอย่าง ่ ในพระเยซูคริสต์ เดียวกันกับทีท ่ รงประทานแก่เรา คือผู ้ทีเ่ ชือ ฉั นเป็ นใครเล่าทีส ่ ามารถขัดขวางพระเจ ้าได ้ 18 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ พวกเขาก็นงิ่ อยู่ แล ้ว สรรเสริญพระเจ ้าโดยกล่าวว่า "ในกรณีนี้ พระเจ ้าได ้ทรง ประทานการกลับใจใหม่แก่คนต่างชาติจนได ้รับชีวต ิ แล ้ว" ่ 19 ฝ่ ายบรรดาผู ้ซึงกระจัดกระจายไปเพราะการข่มเหงที่ เกิดขึน ้ เกีย ่ วกับสเตเฟน ก็เดินทางไปไกลถึงเมืองฟี นเิ ซีย เกาะไซปรัส และเมืองอันทิโอก โดยไม่เทศนาพระวจนะแก่ ใครๆ แต่แก่พวกยิวเท่านัน ้ 20 มีบางคนเป็ นชาวเกาะไซปรัสและไซรีน ซึง่ เมือ ่ ไปถึงเมือง อันทิโอก ก็ได ้กล่าวเทศนาเรือ ่ งพระเยซูเจ ้าแก่ชาวกรีก 21 และพระหัตถ์ของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั พวกเขา และคนเป็ นอัน ่ และหันมาหาพระเจ ้า มากก็เชือ 22 ข่าวเรือ ่ งเหล่านัน ้ จึงไปถึงคริสตจักรทีอ ่ ยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาจึงส่งบารนาบัสไปตามทีไ่ กลไปยังเมืองอันทิโอก 23 เมือ ่ ท่านมาถึงและได ้เห็นพระคุณของพระเจ ้า ก็มค ี วาม ยินดี และเตือนสติคนทัง้ หลายให ้ยึดมั่นในพระเจ ้าด ้วยใจ มุง่ มั่น 24 เพราะเขาเป็ นคนดีและเต็มไปด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ่ และคนเป็ นอันมากก็เข ้าสนิทกับพระเจ ้า และความเชือ ั เพือ 25 จากนัน ้ บารนาบัสได ้ออกเดินทางไปทีเ่ มืองทาร์ซส ่ ตามหาเซาโล 26เมือ ่ พบแล ้ว เขาจึงพาเขาไปทีเ่ มืองอันทิโอก และพวกเขา ได ้ประชุมกับคริสตจักรตลอดทัง้ ปี และสัง่ สอนผู ้คนมากมาย และสาวกได ้รับการเรียกว่าคริสเตียนเป็ นครัง้ แรกในเมือง อันทิโอก 27 ในเวลานัน ้ มีผู ้เผยพระวจนะจากกรุงเยรูซาเล็มมายังเมือง อันทิโอก ่ อากาบัสลุกขึน 28 แล ้วผู ้หนึง่ ในพวกเขาชือ ้ แสดงโดยพระ วิญญาณว่าจะเกิดการขาดแคลนอาหารอย่างใหญ่หลวงทั่ว ทัง้ โลก ซึง่ เกิดขึน ้ ในสมัยของจักรพรรดิคลอดิอส ั ซีซาร์
29 จากนัน ้ สาวกแต่ละคนก็ตกลงใจกันว่าจะส่งความ ช่วยเหลือไปให ้พีน ่ ้องทีอ ่ าศัยอยูใ่ นแคว ้นยูเดียตาม ความสามารถของตน 30 ซึง่ พวกเขากระทําและส่งไปยังพวกผู ้เฒ่าโดยมือของบาร นาบัสและซาอูล บทที่ 12 1 ในเวลานัน ้ เอง กษั ตริยเ์ ฮโรดทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปเพือ ่ รบกวนคริสตจักรบางคน 2 และฆ่ายากอบพีช ่ ายของโยฮันด ้วยดาบ 3 และเมือ ่ ทรงเห็นว่าพวกยิวพอใจ พระองค์จงึ ทรงพาเปโตร ้ ) ไปด ้วย (ขณะนัน ้ ก็ถงึ สมัยขนมปั งไร ้เชือ 4 และเมือ ่ จับพระเยซูแล ้ว พระองค์ก็ให ้ขังไว ้ในคุก แล ้วมอบ ่ มูส ี่ วบคุมไว ้ โดยตัง้ พระทัยว่าจะนํ าพระองค์ ไว ้ให ้ทหารสีห ่ ค ออกมาให ้ประชาชนหลังเทศกาลอีสเตอร์ 5 เหตุฉะนัน ้ เปโตรจึงถูกคุมขังไว ้ในคุก แต่คริสตจักรได ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ เขาโดยไม่หยุดหย่อน 6 และเมือ ่ เฮโรดต ้องการจะพาเปโตรออกมา คืนนัน ้ เอง เป โตรกําลังนอนหลับอยูร่ ะหว่างทหารสองคน มีโซ่สองเส ้นมัด อยู่ ส่วนคนเฝ้ าคุกก็เฝ้ าอยูห ่ น ้าประตู 7 ทันใดนัน ้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าก็ปรากฏแก่เปโตร และมี แสงสว่างส่องเข ้ามาในคุก ทูตสวรรค์นัน ้ ตีทข ี่ ้างตัวของเปโตร แล ้วทําให ้ลุกขึน ้ พร ้อมทัง้ กล่าวว่า จงลุกขึน ้ โดยเร็ว” โซ่ตรวน ของเปโตรก็หลุดออกจากมือของเขา 8 ทูตสวรรค์จงึ ตรัสกับเขาว่า จงคาดเข็มขัดและผูกรองเท ้า แตะของเขาไว ้ และเขาก็ทําตาม ทูตสวรรค์จงึ ตรัสกับเขาว่า ้ ของเจ ้าและติดตามเรา จงห่มเสือ 9 และเขาออกไปตามพระองค์ไป โดยไม่รู ้ว่าสิง่ ทีท ่ ต ู สวรรค์ กระทํานัน ้ เป็ นความจริง แต่คด ิ ว่าตนเห็นนิมต ิ 10 ครัน ้ ผ่านเขตทีห ่ นึง่ และเขตทีส ่ องแล ้ว พวกเขาก็มาถึง ประตูเหล็กทีจ ่ ะเข ้าเมือง ประตูนัน ้ เปิ ดให ้พวกเขาเอง พวก เขาจึงออกไปและเดินผ่านถนนสายหนึง่ แล ้วทันใดนัน ้ ทูต สวรรค์ก็ออกไปจากเขา ั ว่า 11 เมือ ่ เปโตรรู ้สึกตัวแล ้วจึงกล่าวว่า บัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้แน่ชด องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าได ้ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วย ข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากมือของเฮโรด และจากการมุง่ หวังของชาว ยิวทัง้ ปวง 12 เมือ ่ ทรงพิจารณาเรือ ่ งราวแล ้ว พระองค์จงึ เสด็จไปทีบ ่ ้าน ของมารีย ์ มารดาของยอห์น ซึง่ มีนามสกุลว่ามาระโก ทีน ่ ั่นมี หลายคนมารวมกันอธิษฐานอยู่ ่ โรดาเข ้ามาฟั ง 13 เมือ ่ เปโตรเคาะประตูรัว้ มีสาวคนหนึง่ ชือ 14เมือ ่ จําเสียงของเปโตรได ้ เธอจึงไม่เปิ ดประตูด ้วยความ ยินดี แต่วงิ่ เข ้าไปและเล่าให ้เปโตรฟั งว่ายืนอยูห ่ น ้าประตู 15 พวกเขาจึงพูดกับเธอว่า “เจ ้าบ ้าไปแล ้ว” แต่เธอยืนยันว่า เป็ นอย่างนัน ้ จริงๆ พวกเขาจึงกล่าวว่า “เป็ นทูตสวรรค์ของ เขา” 16 แต่เปโตรยังคงเคาะประตูตอ ่ ไป เมือ ่ พวกเขาเปิ ดประตูและ เห็นเขา พวกเขาก็ประหลาดใจ 17 แต่ทา่ นโบกมือให ้พวกเขาเงียบๆ และเล่าให ้พวกเขาฟั ง ว่าพระเจ ้าทรงนํ าท่านออกจากคุกอย่างไร ท่านกล่าวว่า จง ไปบอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ยากอบและพวกพีน ่ ้องเถิด แล ้วท่านก็ จากไปและไปยังทีอ ่ น ื่ 18 ครัน ้ รุง่ เช ้า พวกทหารก็แตกตืน ่ ตกใจกันใหญ่วา่ เกิดอะไร ขึน ้ กับเปโตร 19 เมือ ่ เฮโรดตามหาพระองค์แต่ไม่พบ จึงสอบสวนผู ้ดูแล เมืองและสัง่ ให ้ประหารชีวต ิ พวกเขา พระองค์จงึ เสด็จลงจาก แคว ้นยูเดียไปยังเมืองซีซาเรียและพักอยูท ่ น ี่ ั่น
93
กิจการของอัครสาวก
20 และเฮโรดไม่พอใจพวกไทร์และไซดอนมาก แต่พวกเขา ทัง้ สองก็พร ้อมใจกันมาหาเขา และได ้ยอมให ้บลาสตัสข ้าราช บริพารของกษั ตริยเ์ ป็ นเพือ ่ น และปรารถนาทีจ ่ ะสงบศึก เพราะว่าประเทศของพวกเขาได ้รับการเลีย ้ งดูจากดินแดน ของกษั ตริย ์ 21 เมือ ่ ถึงวันนัด เฮโรดก็ทรงฉลองพระองค์อย่างกษั ตริย ์ ประทับบนบัลลังก์ และทรงปราศรัยต่อพวกเขา 22ประชาชนก็ตะโกนว่า “เป็ นเสียงของพระเจ ้า ไม่ใช่เสียง ของมนุษย์” 23 ทันใดนัน ้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทรงประหารเขา เพราะ เขาไม่ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า และเขาก็ถก ู หนอนกัดกิน ้ จนสินพระชนม์ 24 แต่พระคําของพระเจ ้าก็เจริญขึน ้ และแพร่หลายมากขึน ้ ้ แล ้ว 25 เมือ ่ บารนาบัสกับเซาโลปฏิบต ั ภ ิ ารกิจของตนเสร็จสิน ก็กลับจากกรุงเยรูซาเล็ม และพาโยฮันซึง่ มีนามสกุลว่ามาระ โกไปด ้วย
14 ครัน ้ พวกเขาออกเดินทางจากเปอร์กาแล ้ว พวกเขาก็มาถึง เมืองอันทิโอกในแคว ้นปิ ซเิ ดีย และเข ้าไปในธรรมศาลาในวัน สะบาโต แล ้วนั่งลงทีน ่ ั่น 15 เมือ ่ อ่านธรรมบัญญัตก ิ บ ั คําของผู ้เผยพระวจนะแล ้ว พวก ผู ้นํ าของธรรมศาลาก็สง่ คนไปหาพวกท่านว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย หากท่านมีคําตักเตือนใดๆ สําหรับประชาชน ก็จงพูดมาเถิด 16 ครัน ้ แล ้วเปาโลก็ยน ื ขึน ้ โบกมือกล่าวว่า “ท่านผู ้เป็ น อิสราเอลและท่านทัง้ หลายทีย ่ ําเกรงพระเจ ้า จงฟั งเถิด” 17 พระเจ ้าของชนชาติอส ิ ราเอลนีท ้ รงเลือกบรรพบุรษ ุ ของเรา และทรงยกย่องประชากรเมือ ่ เขาอาศัยอยูเ่ ป็ นคนต่างด ้าวใน แผ่นดินอียป ิ ต์ และทรงนํ าพวกเขาออกจากแผ่นดินนัน ้ ด ้วย พระกรอันสูง 18 เมือ ่ พระองค์ได ้ทรงประพฤติตามกิรย ิ ามารยาทของพวก ่ บ ิ ปี แล ้ว เขาในถิน ่ ทุรกันดารมาประมาณสีส 19 และเมือ ่ พระองค์ทรงทําลายเจ็ดประชาชาติออกจาก แผ่นดินคานาอันแล ้ว พระองค์ก็แบ่งดินแดนของพวกเขาโดย จับฉลาก 20 แล ้วพระองค์ก็ทรงมอบผู ้พิพากษาแก่พวกเขาเป็ นเวลา ประมาณสีร่ ้อยห ้าสิบปี จนถึงซามูเอลผู ้เผยพระวจนะ 21 ภายหลังนัน ้ พวกเขาปรารถนาให ้มีกษั ตริย ์ พระเจ ้าจึงทรง ประทานซาอูลบุตรชายของซิส ซึง่ เป็ นคนในเผ่าเบนจามิน ่ บ ิ ปี ให ้แก่พวกเขาเป็ นเวลาสีส 22 และเมือ ่ พระองค์ทรงปลดเขาออกไปแล ้ว พระองค์ได ้ทรง ตัง้ ดาวิดขึน ้ เป็ นกษั ตริยข ์ องพวกเขา และพระองค์ทรงเป็ น พยานถึงดาวิดและตรัสว่า “เราได ้พบดาวิดบุตรเจสซีเป็ นคน ทีถ ่ ก ู ใจเราเอง ซึง่ จะเป็ นผู ้ทําให ้ความประสงค์ของเราทุก ประการสําเร็จ” 23 พระเจ ้าทรงตัง้ พระผู ้ช่วยให ้รอดแก่คนอิสราเอล คือ พระ เยซู ตามคําสัญญาของพระองค์ 24 เมือ ่ ยอห์นได ้เทศนาเรือ ่ งบัพติศมาแห่งการกลับใจใหม่แก่ บรรดาคนอิสราเอลเป็ นครัง้ แรกก่อนทีเ่ ขาจะมา 25 เมือ ่ ยอห์นกําลังปฏิบต ั ห ิ น ้าทีข ่ องตนอยู่ เขาก็กล่าวว่า “ท่านคิดว่าเราเป็ นใครเล่า เราไม่ใช่ผู ้นัน ้ แต่ดเู ถิด ผู ้หนึง่ จะ ่ มาภายหลังเรา ซึงเราไม่คค ู่ วรทีจ ่ ะแก ้รองเท ้าของพระองค์” 26 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ลูกหลานของอับราฮัม และคนใดในพวก ท่านทีย ่ ําเกรงพระเจ ้า พระวจนะแห่งความรอดนีก ้ ็ถก ู ส่งมาถึง ท่านแล ้ว 27 เพราะคนทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มและพวก ผู ้ปกครองของพวกเขา ไม่รู ้จักพระองค์ และไม่รู ้จักเสียงของ ผู ้เผยพระวจนะซึง่ อ่านกันทุกวันสะบาโต พวกเขาจึงทําให ้ เสียงเหล่านัน ้ สําเร็จโดยกล่าวโทษพระองค์ 28 ถึงแม ้ว่าพวกเขาไม่พบสาเหตุใดทีท ่ ําให ้พระองค์ต ้องตาย พวกเขาก็ยังขอให ้ปิ ลาตประหารชีวต ิ พระองค์เสีย 29 เมือ ่ พวกเขาได ้ทําสําเร็จตามทีเ่ ขียนไว ้เกีย ่ วกับพระองค์ แล ้ว พวกเขาจึงนํ าพระองค์ลงจากต ้นไม ้แล ้วนํ าไปฝั งไว ้ใน อุโมงค์ฝังศพ 30 แต่พระเจ ้าทรงให ้พระองค์คน ื พระชนม์จากความตาย 31 และพระองค์ได ้ทรงปรากฏแก่พวกคนทีร่ ว่ มเดินทางกับ พระองค์จากแคว ้นกาลิลไี ปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลานาน หลายวัน ซึง่ เป็ นพยานของพระองค์ตอ ่ ประชาชน 32 และเราขอแจ ้งข่าวดีแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า พระสัญญาทีท ่ รง ประทานแก่บรรพบุรษ ุ นัน ้ 33 พระเจ ้าได ้ทรงกระทําให ้สําเร็จตามนัน ้ แก่เราซึง่ เป็ น ลูกหลานของพวกเขา โดยทีพ ่ ระองค์ทรงให ้พระเยซูกลับคืน พระชนม์อก ี ครัง้ เหมือนทีเ่ ขียนไว ้ในสดุดบ ี ททีส ่ องว่า เจ ้า เป็ นบุตรของเรา วันนีเ้ ราได ้ให ้กําเนิดเจ ้าแล ้ว 34 และเกีย ่ วกับเรือ ่ งทีพ ่ ระองค์ทรงชุบให ้เขากลับคืนจาก ่ วามเน่าเปื่ อยอีกต่อไป ความตาย และจะไม่กลับไปสูค
บทที่ 13 1 ในเวลานัน ้ ในคริสตจักรทีอ ่ ยูเ่ มืองอันทิโอกมีผู ้เผยพระวจนะ และครูบางคน เช่น บารนาบัส ซีเมโอนผู ้ถูกเรียกว่านิเกอร์ ลูเ ซียสชาวไซรีน มาเนนผู ้เติบโตมาพร ้อมกับเฮโรดเจ ้าเมือง และเซาโล 2 ขณะทีพ ่ วกเขาทัง้ หลายกําลังปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าและอด อาหาร พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสว่า จงแยกบารนาบัสกับเซา โลไว ้เพือ ่ งานทีเ่ ราได ้เรียกพวกเขาทํา 3 เมือ ่ พวกเขาได ้อดอาหารและอธิษฐาน และวางมือบนพวก เขาแล ้ว พวกเขาก็ไล่พวกเขาไป 4 ดังนัน ้ พวกเขาจึงได ้รับการส่งโดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และ ออกเดินทางไปยังเมืองเซลูเซีย และจากทีน ่ ั่นพวกเขาได ้ ล่องเรือไปยังเกาะไซปรัส 5 เมือ ่ มาถึงเมืองซาลามิส พวกเขาก็เทศนาพระวจนะของพระ เจ ้าในธรรมศาลาของพวกยิว และมีโยฮันคอยรับใช ้พวกเขา ด ้วย 6 ครัน ้ พวกเขาเดินทางไปตามเกาะต่างๆ จนถึงเมืองปาโฟส แล ้ว พวกเขาก็พบหมอผีคนหนึง่ เป็ นผู ้เผยพระวจนะเท็จ เป็ น ่ บาร์เยซู ชาวยิว ชือ ่ เซอร์จอ 7 ซึง่ อยูก ่ บ ั ผู ้ว่าราชการเมืองชือ ิ ส ั เปาโล ซึง่ เป็ นคน ฉลาดหลักแหลม ผู ้เรียกบารนาบัสกับเซาโลมา และ ปรารถนาจะฟั งพระวจนะของพระเจ ้า ่ ของเขาแปลว่าอย่าง 8 แต่เอลีมาสผู ้ทําเวทมนตร์ (เพราะชือ นัน ้ ) ต่อต ้านพวกเขา โดยพยายามจะหันเหผู ้แทนคนนัน ้ ออก ่ จากความเชือ ่ หนึง่ ว่าเปาโล) ก็เปี่ ยมด ้วยพระ 9 จากนัน ้ ซาอูล (ซึง่ มีอก ี ชือ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ จ ้องมองเปาโล 10 และกล่าวว่า โอ ผู ้เต็มไปด ้วยเล่หเ์ หลีย ่ มและความชัว่ ร ้าย ทุกอย่าง เจ ้าลูกของปี ศาจ เจ ้าศัตรูของความชอบธรรม ทัง้ หมด เจ ้าจะไม่หยุดบิดเบือนแนวทางทีถ ่ ก ู ต ้องของพระเจ ้า หรือ? 11 ดูเถิด บัดนีพ ้ ระหัตถ์ของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั ท่านแล ้ว ท่านก็จะ ตาบอดมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ชวั่ ระยะหนึง่ ทันใดนัน ้ ก็ม ี หมอกและความมืดปกคลุมท่าน ท่านจึงเดินไปหาคนทีจ ่ ะจูง มือท่านไป ่ 12 เมือ ่ ผู ้ช่วยนายอําเภอเห็นเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ก็มค ี วามเชือ และประหลาดใจในคําสัง่ สอนของพระเจ ้า 13 ครัน ้ เปาโลกับพวกของเขาเดินทางจากเมืองปาโฟสไปยัง เมืองเปอร์กาในแคว ้นปั มฟิ เลีย ส่วนโยฮันจากพวกเขาไปแล ้ว ก็กลับไปกรุงเยรูซาเล็ม
94
กิจการของอัครสาวก
พระองค์จงึ ตรัสดังนีว้ า่ เราจะมอบความเมตตาอันแน่นอนของ ดาวิดให ้แก่คณ ุ 35 เพราะเหตุนพ ี้ ระองค์จงึ ตรัสไว ้ในสดุดอ ี น ื่ ว่า “เจ ้าจะไม่ ่ มสลาย” ปล่อยให ้ผู ้บริสท ุ ธิข ์ องเจ ้าเสือ 36 เพราะดาวิดได ้ปรนนิบต ั ค ิ นรุน ่ ของตนตามพระประสงค์ ของพระเจ ้าแล ้ว ก็หลับไปและถูกฝั งไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของตน และเห็นความเน่าเปื่ อย 37 แต่พระองค์ซงึ่ พระเจ ้าทรงให ้คืนพระชนม์ขน ึ้ จากตายนัน ้ ่ มโทรมเลย ไม่ได ้ทรงประสบความเสือ 38 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านทัง้ หลายจงทราบเถิด พีน ่ ้อง ทัง้ หลายว่า พระเจ ้าทรงประกาศการอภัยบาปแก่พวกท่าน โดยอาศัยพระองค์ผู ้นี้ ่ จึงได ้รับการพิพากษาให ้ 39 และโดยพระองค์นัน ้ ทุกคนทีเ่ ชือ ชอบธรรมจากทุกสิง่ ซึง่ พวกท่านไม่อาจได ้รับการพิพากษา ให ้ชอบธรรมโดยธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสได ้ 40 จงระวังไว ้เถิด อย่าให ้เหตุการณ์อย่างทีก ่ ล่าวไว ้ในหนังสือ ของผู ้เผยพระวจนะเกิดขึน ้ แก่พวกท่าน 41 ดูเถิด พวกผู ้ดูหมิน ่ จงประหลาดใจและพินาศไป เพราะว่า เราทําการงานในสมัยของพวกเจ ้า เป็ นงานทีพ ่ วกเจ ้าจะไม่ ่ เลย ถึงแม ้ว่ามีคนมาบอกพวกเจ ้าก็ตาม เชือ 42 เมือ ่ พวกยิวออกไปจากธรรมศาลาแล ้ว ชาวต่างชาติก็ ขอร ้องให ้ประกาศคําเทศนาเหล่านีใ้ ห ้พวกเขาฟั งในวันสะบา โตหน ้า 43 ครัน ้ คริสตจักรแตกแยกแล ้ว พวกยิวและคนเปลีย ่ นมานับ ถือศาสนายิวจํานวนมากก็ตด ิ ตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทัง้ สองจึงชักชวนให ้เปาโลกับบารนาบัสดํารงต่อไปในพระคุณ ของพระเจ ้า 44 เมือ ่ ถึงวันสะบาโตถัดไป คนเกือบทัง้ เมืองก็มารวมกันเพือ ่ ฟั งพระวจนะของพระเจ ้า 45 แต่เมือ ่ พวกยิวเห็นคนมากมายก็เกิดความอิจฉา และพูด ขัดแย ้งและดูหมิน ่ สิง่ ทีเ่ ปาโลพูด 46 เปาโลกับบารนาบัสจึงกล ้าพูดว่า “จําเป็ นทีเ่ ราต ้องพูดพระ วจนะของพระเจ ้าแก่พวกท่านก่อน แต่เมือ ่ พวกท่านปฏิเสธ และตัดสินว่าตนเองไม่สมควรได ้รับชีวต ิ นิรันดร์ ดูเถิด เรา กําลังหันไปหาคนต่างชาติ” 47 เพราะองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าได ้ทรงสัง่ เราไว ้อย่างนีว้ า่ เราได ้ ตัง้ เจ ้าไว ้ให ้เป็ นความสว่างแก่บรรดาประชาชาติตา่ งชาติ เพือ ่ ให ้เจ ้าเป็ นความรอดไปจนสุดปลายแผ่นดินโลก 48 เมือ ่ บรรดาคนต่างชาติได ้ยินดังนี้ ก็มค ี วามยินดี และ สรรเสริญพระวจนะของพระเจ ้า และบรรดาผู ้ทีไ่ ด ้รับแต่งตัง้ ่ ให ้มีชวี ต ิ นิรันดร์ก็เชือ 49 และพระคําของพระเจ ้าก็ถก ู ประกาศไปทั่วทุกเขต 50 แต่พวกยิวก็ยย ุ งพวกสตรีทเี่ คร่งศาสนาและมีเกียรติและ บุรษ ุ ผู ้เป็ นใหญ่ในเมือง แล ้วข่มเหงเปาโลกับบารนาบัส และ ขับไล่พวกเขาออกไปจากเขตแดนของตน 51 แต่พวกเขาสะบัดฝุ่ นจากเท ้าออกต่อพวกเขา และมาถึง เมืองอิโคเนียม 52 และพวกสาวกก็เต็มไปด ้วยความยินดี และด ้วยพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์
พระคุณของพระองค์ และทรงประทานหมายสําคัญและการ อัศจรรย์ให ้กระทําได ้ด ้วยมือของพวกเขา 4 แต่ฝงู ชนในเมืองนัน ้ ก็แตกแยกกัน ส่วนหนึง่ อยูฝ ่ ่ ายพวกยิว และอีกส่วนหนึง่ อยูฝ ่ ่ ายอัครสาวก 5 และเมือ ่ เกิดการรุกรานทัง้ คนต่างชาติและพวกยิวกับ ผู ้ปกครองของพวกเขา เพือ ่ ใช ้ในทางดูหมิน ่ และขว ้างปาหิน ใส่พวกเขา 6 พวกเขารู ้เรือ ่ งนีจ ้ งึ หนีไปยังเมืองลิสตราและเมืองเดอร์เบ ซึง่ เป็ นเมืองในแคว ้นลิคาโอเนียและไปยังเขตโดยรอบ 7 และพวกเขาก็ประกาศข่าวประเสริฐทีน ่ ั่น 8 และมีชายคนหนึง่ นั่งอยูท ่ เี่ มืองลิสตรา เท ้าของเขาพิการ ตัง้ แต่อยูใ่ นครรภ์มารดา ไม่เคยเดินเลย 9 คนนัน ้ ได ้ยินเปาโลพูด และเขาเห็นเปาโลพูดอย่างมั่นคง และรู ้ว่าเปาโลมีศรัทธาทีจ ่ ะรักษาให ้หายได ้ 10 ตรัสด ้วยเสียงอันดังว่า จงยืนขึน ้ เถิด” เขาก็กระโดดและ เดินไป 11 เมือ ่ ประชาชนเห็นสิง่ ทีเ่ ปาโลกระทํา พวกเขาก็สง่ เสียงพูด เป็ นภาษาลิคาโอเนียว่า “บรรดาพระเจ ้าลงมาหาเราในสภาพ มนุษย์” 12 พวกเขาเรียกบารนาบัสว่าดาวพฤหัสบดี และเรียกเปาโล ว่าดาวพุธ เพราะเปาโลเป็ นคนพูดหน ้าทีส ่ ด ุ 13 จากนัน ้ ปุโรหิตแห่งดาวพฤหัสบดี ซึง่ อยูห ่ น ้าเมืองของ พวกเขา ได ้นํ าวัวและพวงมาลัยมาทีป ่ ระตูเมือง และ ปรารถนาจะทําการบูชายัญร่วมกับประชาชน 14 เมือ ่ อัครสาวก บารนาบัส และเปาโล ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ พวก ้ ผ ้าของตน แล ้ววิง่ เข ้าไปท่ามกลางประชาชน เขาก็ฉก ี เสือ ร ้องตะโกนว่า 15 และกล่าวว่า “ท่านทัง้ หลาย เหตุใดท่านจึงทําสิง่ เหล่านี้ เราเองก็เป็ นมนุษย์ทม ี่ ก ี เิ ลสตัณหาเหมือนกับท่าน และ ประกาศให ้ท่านทัง้ หลายหันจากความไร ้สาระเหล่านีม ้ าหา พระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ ซึง่ ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสิง่ ทัง้ ปวงทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ 16 ผู ้ทรงเคยยอมให ้ประชาชาติตา่ งๆ ดําเนินตามทางของ ตนเองในครัง้ โบราณ 17 ถึงกระนัน ้ พระองค์ก็ไม่ทรงละเลยพยาน โดยทีพ ่ ระองค์ ทรงกระทําดี และทรงประทานฝนตกจากสวรรค์แก่เรา และ ประทานฤดูทม ี่ ผ ี ลดก ทําให ้จิตใจของเราเต็มเปี่ ยมด ้วย อาหารและความยินดี 18 และเมือ ่ ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ พวกเขาก็ห ้ามผู ้คนไว ้แทบ ไม่ได ้ว่าพวกเขายังไม่ได ้ถวายเครือ ่ งบูชาแก่คนเหล่านัน ้ 19 และมีพวกยิวบางคนจากเมืองอันติโอกและเมืองอิโคนีอม ั ไปทีน ่ ั่น พวกเขาชักชวนประชาชน และได ้ขว ้างหินใส่เปาโล แล ้วลากเขาออกไปจากเมือง โดยคิดว่าเปาโลตายแล ้ว 20 เมือ ่ เหล่าสาวกอยูร่ อบพระองค์แล ้ว พระองค์ก็ทรงลุกขึน ้ และเสด็จเข ้าไปในเมือง และวันรุง่ ขึน ้ พระองค์ก็เสด็จไปยัง เมืองเดอร์บก ี บ ั บารนาบัส 21เมือ ่ พวกเขาได ้ประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนัน ้ และได ้สัง่ สอนคนจํานวนมากแล ้ว พวกเขาจึงกลับไปยังเมืองลิสตรา เมืองอิโคนีอม ั และเมืองอันทิโอกอีก 22 โดยเตือนสติจต ิ ใจของบรรดาสาวกให ้มั่นคงขึน ้ และ ่ เตือนสติพวกเขาให ้ดําเนินต่อไปในความเชือ และเราจะต ้อง ผ่านความยากลําบากมากมายจึงจะเข ้าในอาณาจักรของพระ เจ ้าได ้ 23 และเมือ ่ พวกเขาทัง้ หลายได ้แต่งตัง้ พวกเขาให ้เป็ นผู ้ อาวุโสในทุกคริสตจักร และได ้อธิษฐานด ้วยการอดอาหาร ่ แล ้ว พวกเขาก็ฝากพวกเขาไว ้กับพระเจ ้าซึง่ พวกเขาเชือ ิ 24 และเมือ ่ พระองค์ทงั ้ หลายเสด็จไปทั่วแคว ้นปิ สเดียแล ้ว พระองค์ก็เสด็จมาถึงแคว ้นปั มฟิ เลีย
บทที่ 14 1 ครัน ้ เมืองอิโคนีอม ั ทัง้ สองเข ้าไปในธรรมศาลาของพวกยิว และพูดจาสัง่ สอนจนทัง้ พวกยิวและพวกกรีกเป็ นจํานวนมาก ่ เชือ ่ ก็ยย 2 แต่พวกยิวทีไ่ ม่เชือ ุ งพวกต่างชาติให ้คิดร ้ายต่อพีน ่ ้อง ของตน 3 ดังนัน ้ พวกเขาจึงอยูเ่ ป็ นเวลานานโดยประกาศอย่างกล ้า หาญในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้ทรงเป็ นพยานถึงพระวจนะแห่ง
95
กิจการของอัครสาวก
25 และเมือ ่ พวกเขาประกาศพระวจนะในเมืองเปอร์กาแล ้ว พวกเขาก็ได ้ลงไปทีเ่ มืองอัททาเลีย 26 แล ้วล่องเรือจากทีน ่ ั่นไปยังเมืองอันติโอก ซึง่ จากทีน ่ ั่น พวกเขาได ้รับการแนะนํ าเข ้าในพระคุณของพระเจ ้าเพือ ่ การ งานทีพ ่ วกเขากระทําสําเร็จ 27 เมือ ่ พวกเขามาถึง และได ้รวบรวมคริสตจักรเข ้าด ้วยกัน แล ้ว พวกเขาก็เล่าถึงทุกสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับพวกเขา ่ แก่คนต่างชาติ และว่าพระองค์ทรงเปิ ดประตูแห่งความเชือ อย่างไร 28 และท่านทัง้ สองก็อยูท ่ น ี่ ั่นกับเหล่าสาวกเป็ นเวลานาน
16 หลังจากนีเ้ ราจะกลับมา และจะสร ้างพลับพลาของดาวิดที่ พังทลายลงขึน ้ ใหม่ และเราจะสร ้างซากปรักหักพังของพลับ พลานัน ้ ขึน ้ ใหม่ และเราจะตัง้ มันขึน ้ ใหม่ 17 เพือ ่ ว่าส่วนทีเ่ หลือของมนุษย์จะได ้แสวงหาพระเจ ้า และ บรรดาคนต่างชาติทงั ้ ปวงซึง่ เรียกขานพระนามของเรา พระ ้ ตรัสดังนี้ เจ ้าผู ้ทรงกระทําสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ สิน ้ ตัง้ แต่เริม 18 พระเจ ้าทรงทราบพระราชกิจของพระองค์ทงั ้ สิน ่ โลก 19 เพราะฉะนัน ้ คําตัดสินของฉั นก็คอ ื อย่าให ้เรารบกวนคน ต่างชาติทห ี่ ันมาหาพระเจ ้า 20 แต่เราจงเขียนถึงพวกเขาว่า ให ้งดเว ้นจากการแปดเปื้ อน ของรูปเคารพ และการผิดประเวณี และการถูกรัดคอ และจาก การนองเลือด 21 เพราะแต่กอ ่ นโมเสสมีคนประกาศข่าวประเสริฐอยูใ่ นทุก เมือง และอ่านข่าวประเสริฐของเขาในธรรมศาลาทุกวันสะบา โต 22 แล ้วพวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสกับคริสตจักรทัง้ หมดก็ พอใจจะส่งคนกลุม ่ หนึง่ ทีพ ่ วกเขาเลือกไว ้ไปยังเมืองอันทิ โอกพร ้อมกับเปาโลและบารนาบัส คือ ยูดาสทีม ่ น ี ามสกุลว่า ั บาส และซีลาส ซึง่ เป็ นคนสําคัญในพวกพีน บาร์ซบ ่ ้อง 23 และพวกเขาเขียนจดหมายถึงพวกเขาในลักษณะนี้ อัคร สาวกและผู ้อาวุโสและพีน ่ ้องฝากคําทักทายไปยังพีน ่ ้องที่ เป็ นชาวต่างชาติในอันติโอก ซีเรีย และซิลเิ ซีย 24 เพราะว่าเราได ้ยินมาว่า มีบางคนออกไปจากพวกเรา ทีท ่ ํา ให ้พวกท่านลําบากใจด ้วยวาจา หลอกลวงจิตใจของท่าน โดยกล่าวว่า พวกท่านต ้องเข ้าสุหนัตและประพฤติตามธรรม บัญญัต ิ ซึง่ เรามิได ้บัญญัตใิ ห ้เป็ นเช่นนัน ้ 25 เราจึงพร ้อมใจกันส่งคนทีไ่ ด ้รับเลือกไปหาท่านพร ้อมกับ บารนาบัสและเปาโลผู ้เป็ นทีร่ ักของเรา ่ งชีวต 26 บุรษ ุ ผู ้เสีย ิ เพือ ่ พระนามของพระเจ ้าของเราพระเยซู คริสต์ 27 เพราะฉะนัน ้ เราจึงส่งยูดาสกับสิลาสไป ซึง่ จะบอกเรือ ่ ง เหล่านัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลายด ้วยปากเปล่า 28 เพราะพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละข ้าพเจ ้าทัง้ หลายเห็นชอบ ทีจ ่ ะไม่วางภาระใด ๆ แก่ทา่ นเกินกว่าสิง่ ทีจ ่ ําเป็ นเหล่านี้ 29 จงงดเว ้นจากอาหารทีบ ่ ช ู าแก่รป ู เคารพ และจากเลือด และจากของทีถ ่ ก ู รัดคอ และจากการผิดประเวณี ถ ้าท่าน ่ ข ทัง้ หลายงดเว ้นจากสิง่ เหล่านี้ ท่านก็จะประพฤติด ี จงไปสูส ุ คติ 30 ครัน ้ พวกเขาออกเดินทางแล ้ว พวกเขาจึงมายังเมืองอันทิ โอก และเมือ ่ ได ้รวบรวมฝูงชนไว ้แล ้ว พวกเขาจึงมอบ จดหมายฉบับนัน ้ 31 เมือ ่ พวกเขาอ่านแล ้วพวกเขาก็มค ี วามยินดีเพราะการ ปลอบใจนัน ้ 32 ทัง้ ยูดาสกับสิลาสซึง่ เป็ นศาสดาพยากรณ์ด ้วย จึงได ้ เตือนสติพน ี่ ้องด ้วยวาจาต่างๆ มากมายและยืนยันพวกเขา 33 และเมือ ่ พวกท่านพักอยูท ่ น ี่ ั่นสักพักแล ้ว พวกท่านก็ปล่อย ไปโดยสันติจากพีน ่ ้องไปหาพวกอัครสาวก 34 แม ้กระนัน ้ ซีลาสก็พอใจทีจ ่ ะอยูท ่ น ี่ ั่นต่อไป 35 แต่เปาโลกับบารนาบัสยังอยูใ่ นเมืองอันทิโอกต่อไป โดย สัง่ สอนและประกาศพระวจนะของพระเจ ้าพร ้อมกับคนอืน ่ อีก หลายคนด ้วย 36 ครัน ้ ล่วงไปสองสามวัน เปาโลก็กล่าวแก่บารนาบัสว่า “เรา จงกลับไปเยีย ่ มพีน ่ ้องของเราในทุกเมืองทีเ่ ราได ้ประกาศพระ วจนะของพระเจ ้า และดูวา่ พวกเขาทําอย่างไร” 37 บารนาบัสตัง้ ใจจะพาโยฮันซึง่ มีนามสกุลว่ามาระโกไปด ้วย 38 แต่เปาโลไม่เห็นควรทีจ ่ ะพาเปาโลไปด ้วย เปาโลจึงละ พวกเขาออกจากแคว ้นปั มฟี เลีย และไม่ไปกับพวกเขาที่ ทํางาน
บทที่ 15 1 และมีบางคนลงมาจากแคว ้นยูเดียได ้สอนพีน ่ ้องทัง้ หลาย ว่า ถ ้าพวกท่านไม่เข ้าสุหนัตตามแบบอย่างของโมเสส พวก ท่านก็จะไม่ได ้รับความรอด 2 เมือ ่ เปาโลกับบารนาบัสมีความขัดแย ้งและโต ้เถียงกันมาก กับพวกเขา พวกเขาจึงตกลงกันว่าให ้เปาโลกับบารนาบัสกับ คนอืน ่ ๆ ขึน ้ ไปหาพวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสไปยังกรุง เยรูซาเล็มเกีย ่ วกับปั ญหาเรือ ่ งนี้ 3 และเมือ ่ คริสตจักรได ้นํ าพวกเขาไป ท่านทัง้ สองก็ผา่ น เมืองฟี นซ ิ และเมืองสะมาเรีย ประกาศการกลับใจของบรรดา คนต่างชาติ และทําให ้พวกพีน ่ ้องทุกคนมีความปิ ตย ิ น ิ ดีเป็ น อย่างยิง่ 4 เมือ ่ พวกเขามาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาก็ได ้รับการ ต ้อนรับจากคริสตจักร และจากอัครสาวกและผู ้อาวุโส และ พวกเขาก็เล่าถึงทุกสิง่ ทุกอย่างทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับพวก เขา ี างคนทีเ่ ชือ ่ ได ้ลุกขึน 5 แต่พวกฟาริสบ ้ พูดว่า จําเป็ นต ้องให ้ พวกตนเข ้าสุหนัต และสัง่ ให ้พวกตนถือธรรมบัญญัตข ิ อง โมเสส 6 พวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสก็มาประชุมกันเพือ ่ พิจารณา เรือ ่ งนี้ 7 เมือ ่ การโต ้แย ้งกันมากแล ้ว เปโตรจึงลุกขึน ้ กล่าวแก่เขาว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย พวกท่านทราบดีวา่ เมือ ่ นานมาแล ้ว พระเจ ้า ทรงเลือกเราให ้พวกต่างชาติฟังพระวจนะแห่งข่าวประเสริฐ ่ โดยปากของเราและเชือ 8 และพระเจ ้าซึง่ ทรงทราบจิตใจ ทรงเป็ นพยานแก่พวกเขา โดยทรงประทานพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ก่พวกเขา เหมือนที่ ทรงประทานแก่พวกเรา 9 และอย่าทรงแบ่งแยกระหว่างเราและพวกเขาเลย แต่ทรง ่ ชําระใจพวกเขาให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยความเชือ 10 เพราะฉะนัน ้ เหตุใดท่านทัง้ หลายจึงทดลองพระเจ ้า โดย วางแอกบนคอของเหล่าสาวก ซึง่ บรรพบุรษ ุ ของเราหรือตัว เราเองก็ไม่สามารถแบกรับได ้? ่ ว่าโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น 11 แต่เราเชือ เจ ้า เราจึงได ้รับความรอดเหมือนอย่างพวกเขา 12 จากนัน ้ ฝูงชนทัง้ หมดก็เงียบลง และฟั งบารนาบัสกับเปา โลเล่าให ้ฟั งถึงการอัศจรรย์และการมหัศจรรย์ทพ ี่ ระเจ ้าได ้ ทรงกระทําท่ามกลางคนต่างชาติโดยผ่านพวกเขา 13 และเมือ ่ พวกเขาเงียบแล ้ว เจมส์ตอบว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงฟั งข ้าพเจ ้าเถิด 14 ซีเมโอนได ้กล่าวไว ้ว่าพระเจ ้าทรงเสด็จมาเยีย ่ ม ชาวต่างชาติครัง้ แรกเพือ ่ ทรงเลือกประชาชนกลุม ่ หนึง่ จาก พวกเขาให ้มาอยูใ่ นพระนามของพระองค์ 15 และถ ้อยคําของผู ้เผยพระวจนะก็สอดคล ้องกับเรือ ่ งนี้ ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า
96
กิจการของอัครสาวก
39 การโต ้เถียงกันระหว่างพวกเขารุนแรงมาก จนทําให ้พวก เขาแยกย ้ายกันไป บารนาบัสจึงพามาระโกล่องเรือไปยังเกาะ ไซปรัส 40 เปาโลจึงเลือกซีลาสแล ้วออกเดินทาง โดยทีพ ่ วกพีน ่ ้อง ได ้แนะนํ าเขาให ้ไปอยูใ่ นพระคุณของพระเจ ้า 41 และท่านก็ไปทั่วแคว ้นซีเรียและซีลเิ ซียเพือ ่ ยืนยัน คริสตจักรต่างๆ
คริสต์ ให ้ออกมาจากนาง” และวิญญาณนัน ้ ก็ออกมาในเวลา นัน ้ 19 เมือ ่ พวกนายของนางเห็นว่าความหวังทีจ ่ ะได ้กําไรของตน หมดไปแล ้ว จึงจับเปาโลกับซีลาสลากเข ้าไปในตลาดไปหา พวกผู ้มีอํานาจ 20 แล ้วนํ าพวกเขาไปหาเจ ้าหน ้าทีป ่ กครองกล่าวว่า คน เหล่านีเ้ ป็ นชาวยิว ก่อความเดือดร ้อนวุน ่ วายแก่เมืองของเรา มาก 21 และจงสัง่ สอนธรรมเนียมซึง่ เราชาวโรมไม่ควรรับหรือ ปฏิบต ั ิ 22 และฝูงชนก็ลก ุ ขึน ้ พร ้อมกันต่อต ้านพวกเขา และบรรดาผู ้ ้ พิพากษาก็ฉก ี เสือผ ้าของพวกเขาออก และสัง่ ให ้เฆีย ่ นตีพวก เขา 23 เมือ ่ พวกเขาเฆีย ่ นพวกเขาหลายครัง้ แล ้ว พวกเขาก็โยน พวกเขาเข ้าไปในคุก และสัง่ ผู ้คุมให ้คุมพวกเขาไว ้ให ้ ปลอดภัย 24 ผู ้ซึง่ รับคํากําชับเช่นนัน ้ แล ้ว ก็ได ้จับพวกเขาไปขังไว ้ใน ้ คุกชันใน แล ้วตรึงเท ้าของพวกเขาไว ้ในโซ่ตรวน 25 เมือ ่ ถึงเวลาเทีย ่ งคืน เปาโลกับสิลาสก็อธิษฐานและร ้อง เพลงสรรเสริญพระเจ ้า และผู ้ถูกจําขังก็ได ้ยินพวกเขา 26ทันใดนัน ้ ก็เกิดแผ่นดินไหวครัง้ ใหญ่ จนรากฐานของคุก ่ สะเทือน และประตูคก สัน ุ ทัง้ หมดก็เปิ ดออกทันที และโซ่ ตรวนของทุกคนก็หลุดออก 27 เมือ ่ ผู ้ดูแลเรือนจําตืน ่ จากการหลับ และเห็นประตูเรือนจํา ั ดาบออกมา และหมายจะฆ่าตัวตาย โดยคิด เปิ ดอยู่ เขาก็ชก ว่านักโทษหนีไปแล ้ว 28 แต่เปาโลร ้องเสียงดังกล่าวว่า “อย่าทําร ้ายตนเองเลย เพราะเราทุกคนอยูท ่ น ี่ ”ี่ ่ และล ้มลงต่อ 29 แล ้วเขาจึงเรียกไฟ แล ้ววิง่ เข ้าไป ตัวสัน หน ้าเปาโลกับซีลาส 30 แล ้วพาพวกเขาออกไปแล ้วกล่าวว่า ท่านทัง้ หลายจะต ้อง ทําอย่างไรจึงจะรอดได ้? ่ ในพระเยซูคริสต์ แล ้วเจ ้าและ 31 พวกเขาจึงกล่าวว่า จงเชือ ครอบครัวของเจ ้าจะรอดด ้วย 32 แล ้วพวกเขานํ าพระวจนะของพระเจ ้ามาบอกเขาและแก่ ทุกคนทีอ ่ ยูใ่ นบ ้านของเขา 33 ในชัว่ โมงเดียวกันนัน ้ เอง นายได ้พาพวกเขาไปล ้าง บาดแผลของพวกเขา และเขาก็รับบัพติศมาทัง้ เขาและทุก คนของเขาทันที 34 และเมือ ่ ท่านได ้นํ าพวกท่านเข ้าไปในบ ้านของท่านแล ้ว ่ ชมยินดี เพราะ ท่านจัดอาหารให ้ท่านทัง้ หลายและมีความชืน ่ พระเจ ้าพร ้อมกับทุกคนในบ ้านของท่าน ท่านได ้เชือ 35 เมือ ่ รุง่ เช ้า พวกผู ้พิพากษาจึงส่งพวกยศสารวัตรไปสัง่ ว่า “จงปล่อยคนเหล่านัน ้ ไป” 36 เจ ้าหน ้าทีค ่ ม ุ ขังจึงบอกแก่เปาโลว่า “เจ ้าหน ้าทีไ่ ด ้ส่งคน มาเพือ ่ ปล่อยพวกท่านไป บัดนีจ ้ งไปเสียเถิด” 37 แต่เปาโลกล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเขาเฆีย ่ นตีเราอย่าง เปิ ดเผยโดยไม่ได ้รับการพิพากษาลงโทษ เนือ ่ งจากเราเป็ น ชาวโรมัน และได ้ขังเราไว ้ในคุก แล ้วบัดนีพ ้ วกเขาจะไล่เรา ออกไปอย่างลับๆ จริงหรือ? แต่ให ้พวกเขามาเองและพาเรา ออกไปเถอะ" ้ ผู ้ใหญ่ก็บอกคําเหล่านีแ 38 และพวกข ้าราชการชัน ้ ก่พวกผู ้ พิพากษา เมือ ่ พวกเขาได ้ยินว่าพวกนัน ้ เป็ นคนโรมัน พวกเขา ก็เริม ่ กลัว 39 พวกเขามาวิงวอนท่านทัง้ สองแล ้วพาออกไป และขอให ้ ท่านออกไปจากเมือง 40 แล ้วพวกเขาออกจากคุกไปในบ ้านของลีเดีย เมือ ่ พวกเขา เห็นพีน ่ ้องเหล่านัน ้ แล ้ว พวกเขาก็ปลอบใจพวกเขาแล ้วออก เดินทาง
บทที่ 16 1 แล ้วพระองค์เสด็จไปยังเมืองเดอร์เบและเมืองลิสตรา และ ่ ทิโมธี เป็ นบุตรของหญิงคน ดูเถิด มีสาวกคนหนึง่ อยูท ่ น ี่ ั่น ชือ ่ แต่บด หนึง่ ซึง่ เป็ นชาวยิวและเชือ ิ าเป็ นชาวกรีก ่ 2 ซึงพีน ่ ้องทีอ ่ ยูใ่ นเมืองลิสตราและเมืองอิโคนีอม ั ก็กล่าวถึง เรือ ่ งนีเ้ ป็ นอย่างดี 3 เปาโลปรารถนาทีจ ่ ะให ้เขาไปด ้วย และพาเขาไปเข ้าสุหนัต เพราะเห็นแก่พวกยิวทีอ ่ ยูใ่ นชุมชนนัน ้ เพราะพวกเขารู ้ดีวา่ บิดาของเขาเป็ นชาวกรีก 4 และเมือ ่ พวกท่านไปตามเมืองต่างๆ พวกเขาก็มอบคําสัง่ ที่ พวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสในเยรูซาเล็มกําหนดให ้พวกเขา รักษา ่ และมี 5 และคริสตจักรเหล่านัน ้ ก็ได ้ตัง้ มั่นคงในความเชือ จํานวนเพิม ่ ขึน ้ ทุกวัน 6 ครัน ้ พวกเขาไปทั่วแคว ้นฟรีเจียและแคว ้นกาลาเทียแล ้ว พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงห ้ามไม่ให ้พวกเขาประกาศพระวจนะ ในแคว ้นเอเชีย 7 เมือ ่ พวกเขามาถึงเมืองมิเซียแล ้ว พวกเขาพยายามจะไปที่ เมืองบิทเิ นีย แต่พระวิญญาณไม่ทรงยอมให ้พวกเขาไป 8 เมือ ่ พวกเขากําลังผ่านเมืองมิเซียก็ลงไปทีเ่ มืองโตรอัส 9 ในเวลากลางคืน เปาโลก็ได ้เห็นนิมต ิ เห็นชายชาวมาซิโด เนียคนหนึง่ ยืนอยูแ ่ ละขอร ้องเขาว่า “จงมาในมาซิโดเนียและ ช่วยพวกเราด ้วย” 10 และหลังจากทีท ่ า่ นได ้เห็นนิมต ิ นัน ้ แล ้ว เราจึงพยายามจะ ่ แน่วา่ พระเจ ้าทรงเรียกเรา ไปแคว ้นมาซิโดเนียทันที ด ้วยเชือ ให ้ไปประกาศข่าวประเสริฐแก่พวกเขา 11 เพราะฉะนัน ้ เราจึงออกเดินทางจากเมืองโตรอัส แล ้วมุง่ ตรงไปยังเมืองซาโมธราเซีย และวันรุง่ ขึน ้ เราก็ไปถึงเมืองนี อาโปลิส 12 และจากทีน ่ ั่นไปยังเมืองฟิ ลป ิ ปอย ซึง่ เป็ นเมืองเอกในส่วน มาซิโดเนีย และเป็ นเมืองอาณานิคม และเราพักอยูใ่ นเมือง นัน ้ หลายวัน 13 ในวันสะบาโตพวกเราออกไปจากเมืองโดยทางฝั่ งแม่นํ้า ซึง่ ผู ้คนมักอธิษฐานกัน แล ้วพวกเราก็นั่งลงพูดคุยกับสตรีท ี่ กําลังอยูท ่ น ี่ ั่น ่ ลิเดียเป็ นคนขายผ ้าสีมว่ งจากเมืองเ 14 และมีหญิงคนหนึง่ ชือ ทียทิรา ซึง่ เป็ นคนนับถือพระเจ ้า เธอได ้ฟั งพวกเรา และพระ เจ ้าทรงเปิ ดใจของเธอให ้ใส่ใจกับสิง่ ทีเ่ ปาโลได ้กล่าวไว ้ 15 เมือ ่ เธอและครอบครัวของเธอรับบัพติศมาแล ้ว เธอได ้ ่ สัตย์ตอ ขอร ้องเราว่า “ถ ้าท่านเห็นว่าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ซือ ่ พระเจ ้า แล ้ว ก็เชิญเข ้ามาในบ ้านของข ้าพเจ ้าและอยูท ่ น ี่ ั่นเถิด” และ เธอได ้บังคับเรา 16 ครัน ้ พวกเราไปสวดมนต์ มีสาวคนหนึง่ ซึง่ มีวญ ิ ญาณ ทํานายดวงเข ้าสิงอยู่ เธอก็ทํานายให ้เจ ้านายของเธอได ้กําไร มาก โดยเธอทํานายว่า 17 คนดังกล่าวนัน ้ ได ้ติดตามเปาโลกับพวกเราไปและร ้องว่า คนเหล่านีเ้ ป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าผู ้สูงสุด ซึง่ แสดงหนทาง แห่งความรอดแก่พวกเรา 18 และนางก็ทําเช่นนีอ ้ ยูห ่ ลายวัน แต่เปาโลเสียใจ จึงหันไป พูดกับวิญญาณนัน ้ ว่า “ข ้าพเจ ้าสัง่ เจ ้าในนามของพระเยซู
97
กิจการของอัครสาวก
21 (เพราะชาวเอเธนส์และคนแปลกหน ้าทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ั่นไม่ได ้ใช ้ เวลาไปกับการบอกเล่าหรือฟั งเรือ ่ งใหม่ๆ เลย) 22 ขณะนัน ้ เปาโลยืนอยูก ่ ลางเนินเขามาร์สแล ้วกล่าวว่า “ท่านชาวเอเธนส์ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าท่านทัง้ หลายเป็ นคนงมงาย เกินไปในทุกเรือ ่ ง 23 เพราะเมือ ่ ข ้าพเจ ้าผ่านไปและเห็นความศรัทธาของท่าน ข ้าพเจ ้าพบแท่นบูชามีจารึกว่า “แด่พระเจ ้าทีไ่ ม่รู ้จัก” ข ้าพเจ ้าจึงประกาศให ้ท่านทราบว่าท่านบูชาพระองค์แต่ไม่ รู ้จักพระองค์ 24 พระเจ ้าผู ้ทรงสร ้างโลกและสรรพสิง่ ในโลก ทรงเป็ นพระ เจ ้าแห่งสวรรค์และโลก มิได ้ประทับในวิหารทีส ่ ร ้างด ้วยมือ มนุษย์ 25 และพระองค์มไิ ด ้ทรงนมัสการด ้วยมือมนุษย์เสมือนว่าทรง ต ้องการสิง่ หนึง่ สิง่ ใด เพราะว่าพระองค์ประทานชีวต ิ ลม หายใจ และสิง่ ทัง้ ปวงแก่คนทัง้ ปวง 26 และทรงสร ้างมนุษย์ทก ุ ชาติจากเลือดเดียวกันให ้อยูท ่ ั่ว พืน ้ แผ่นดิน และทรงกําหนดเวลาไว ้ล่วงหน ้าและเขตแดนที่ อยูอ ่ าศัยของพวกเขา 27 เพือ ่ พวกเขาจะได ้แสวงหาพระเจ ้า หากพวกเขาจะคลําหา พระองค์ได ้และพบพระองค์ ถึงแม ้ว่าพระองค์จะไม่ทรงอยู่ ห่างไกลจากเราทุกคนก็ตาม 28 เพราะว่าเรามีชวี ต ิ เคลือ ่ นไหว และดํารงอยูโ่ ดยพระองค์ ดังทีก ่ วีบางคนในพวกท่านได ้กล่าวไว ้ว่า "พวกเราเป็ น ลูกหลานของพระองค์" ้ สายของพระเจ ้า เราไม่ควร 29 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เราเป็ นเชือ คิดว่าพระเจ ้าทรงเป็ นเหมือนทอง เงิน หรือหิน ทีแ ่ กะสลัก ด ้วยศิลปะและความคิดของมนุษย์ 30 และในช่วงเวลาแห่งความไม่รู ้นี้ พระเจ ้าทรงมองข ้ามไป แต่บด ั นี้ พระองค์ทรงบัญชาให ้มนุษย์ทก ุ คนทุกแห่งกลับใจ ใหม่ 31 เพราะพระองค์ได ้ทรงกําหนดวันหนึง่ ไว ้ ซึง่ พระองค์จะ ทรงพิพากษาโลกตามความชอบธรรม โดยบุคคลนัน ้ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงกําหนดไว ้ และพระองค์ได ้ทรงให ้ความมั่นใจ แก่คนทัง้ ปวงในเรือ ่ งนัน ้ โดยทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงชุบบุคคลนัน ้ ขึน ้ จากบรรดาคนตาย 32 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินเรือ ่ งการคืนชีพของคนตาย บางคนก็ เยาะเย ้ย และคนอืน ่ ๆ ก็กล่าวว่า เราจะฟั งท่านพูดเรือ ่ งนีอ ้ ก ี 33 ดังนัน ้ เปาโลจึงออกไปจากพวกเขา ่ ใน 34 อย่างไรก็ตาม มีบางคนติดตามพระองค์และเชือ จํานวนนัน ้ มี ไดโอนีเซียสแห่งอาเรโอปากอส และผู ้หญิงคน ่ ดามาริส และมีคนอืน หนึง่ ชือ ่ ๆ อีกอยูก ่ บ ั พวกเขา
บทที่ 17 1 ครัน ้ ผ่านเมืองอัมฟิ โปลิสและเมืองอพอลโลเนียแล ้ว พวก เขาก็มาถึงเมืองเทสซาโลนิกา ซึง่ มีธรรมศาลาของพวกยิวอยู่ 2 และเปาโลก็เข ้าไปหาพวกเขาตามกิรย ิ ามารยาทของเขา และโต ้แย ้งกับพวกเขาโดยใช ้พระคัมภีรเ์ ป็ นเวลาสามวันสะ บาโต 3 เปิ ดและอ ้างว่าพระคริสต์จําเป็ นต ้องทรงทนทุกข์และทรง คืนพระชนม์จากความตาย และพระเยซูผู ้ทีฉ ่ ั นประกาศแก่ ท่านนีค ้ อ ื พระคริสต์ ่ และคบหาสมาคมกับเปาโล 4 และบางคนในพวกเขาก็เชือ และซีลาส และมีชาวกรีกทีเ่ คร่งศาสนาเป็ นจํานวนมาก และ สตรีผู ้เป็ นใหญ่จํานวนไม่น ้อย ่ ก็อจิ ฉา จับคนลามกบางคนทีม 5 ส่วนพวกยิวทีไ่ ม่เชือ ่ ี พฤติกรรมตํา่ ช ้ามารวมกัน แล ้วก่อจลาจลทั่วเมือง แล ้วบุกไป ทีบ ่ ้านของยาโสน และพยายามจะพาพวกเขาออกไปหา ประชาชน 6 เมือ ่ ไม่พบแล ้ว พวกเขาจึงลากยาโสนกับพวกพีน ่ ้องบางคน ไปหาพวกผู ้ครองเมืองร ้องว่า “พวกทีท ่ ําให ้โลกกลับหัวกลับ หางก็มาทีน ่ ด ี่ ้วย” 7 ซึง่ ยาโสนได ้ต ้อนรับไว ้ และพวกเหล่านีล ้ ้วนขัดต่อคําสัง่ ของซีซาร์ โดยกล่าวว่ามีกษั ตริยอ ์ ก ี องค์หนึง่ คือเยซู 8 เมือ ่ ได ้ยินสิง่ เหล่านีพ ้ วกเขาจึงก่อความเดือดร ้อนแก่ผู ้คน และผู ้ปกครองเมือง 9 เมือ ่ พวกเขารับประกันตัวยาโสนและคนอืน ่ ๆ แล ้ว พวกเขา ก็ปล่อยพวกเขาไป 10 ครัน ้ กลางดึก พวกพีน ่ ้องจึงส่งเปาโลกับซีลาสไปทีเ่ มือง เบโรอาทันที เมือ ่ เขาไปถึงทีน ่ ั่น เขาก็เข ้าไปในธรรมศาลา ของพวกยิว 11 คนเหล่านีม ้ จ ี ต ิ ใจสูงส่งกว่าผู ้คนในเมืองเธสซาโลนิกา เพราะพวกเขารับพระวจนะด ้วยความเต็มใจ และค ้นดูพระ คัมภีรท ์ ก ุ วัน เพือ ่ ดูวา่ ข ้อความเหล่านัน ้ จะจริงดังทีก ่ ล่าว หรือไม่ ่ 12 เพราะฉะนัน ้ คนเป็ นอันมากในหมูพ ่ วกเขาจึงได ้เชือ รวมทัง้ สตรีผู ้มีเกียรติชาวกรีกด ้วย และผู ้ชายก็มไี ม่น ้อย 13 แต่เมือ ่ พวกยิวในเมืองเธสซาโลนิการู ้ว่าเปาโลประกาศ พระวจนะของพระเจ ้าในเมืองเบโรอา พวกเขาก็ไปทีน ่ ั่นด ้วย และปลุกปั่ นผู ้คน 14 แล ้วพวกพีน ่ ้องก็สง่ เปาโลไปทันทีราวกับว่าจะลงเรือไป ี าสกับทิโมธียังอยูท แต่ซล ่ น ี่ ั่น 15 และคนเหล่านัน ้ ทีน ่ ํ าเปาโลไปส่งเขาไปยังกรุงเอเธนส์ และได ้รับคําสัง่ ให ้บอกซีลาสกับทิโมธีให ้รีบไปหาเขาแล ้ว พวกเขาก็ออกเดินทาง 16 เมือ ่ เปาโลกําลังคอยท่านทัง้ สองอยูใ่ นกรุงเอเธนส์ จิตใจ ของเขาก็ปั่นป่ วนเมือ ่ เห็นว่าเมืองนัน ้ เต็มไปด ้วยการบูชารูป เคารพ 17 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงโต ้เถียงกับพวกยิวและกับผู ้นับ ถือศาสนาในธรรมศาลา และกับผู ้ทีม ่ าพบพระองค์ทต ี่ ลาดทุก วัน 18 ต่อมามีนักปรัชญาบางคนในพวกเอพิควิ เรียนและพวกสโต อิกมาพบเขา และบางคนก็พด ู ว่า “เจ ้าคนเพ ้อเจ ้อคนนีจ ้ ะพูด อะไร” บางคนก็พด ู ว่า “ดูเหมือนเขาจะเป็ นคนนํ าเทพเจ ้าต่าง ถิน ่ มาเผยแพร่ เพราะเขาเทศนาเรือ ่ งพระเยซูและการฟื้ นคืน พระชนม์แก่พวกเขา” 19 พวกเขาจึงนํ าพระองค์ไปยังอาเรโอปากัสแล ้วพูดว่า “เรา ขอทราบได ้ไหมว่าหลักคําสอนใหม่ทท ี่ า่ นพูดถึงนัน ้ คืออะไร” ่ ข 20 เพราะท่านนํ าเรือ ่ งแปลกๆ บางอย่างมาสูห ู องเรา เราจึง อยากทราบว่าสิง่ เหล่านีห ้ มายถึงอะไร
บทที่ 18 1 หลังจากเหตุการณ์เหล่านีแ ้ ล ้ว เปาโลก็ออกจากกรุง เอเธนส์ไปยังเมืองโครินธ์ ่ อาควิลา เกิดทีแ 2 และได ้พบชาวยิวคนหนึง่ ชือ ่ คว ้นปอนทัส ่ พริสซิลลา (เพราะคลอดิ และเพิง่ มาจากอิตาลีกบ ั ภรรยาชือ อัสสัง่ ชาวยิวทุกคนให ้ออกไปจากกรุงโรม) จึงไปหาพวกเขา 3 และเพราะว่าเขาเป็ นผู ้มีอาชีพเดียวกัน เขาจึงอาศัยอยูก ่ บ ั พวกเขาและทํางาน เพราะว่าในอาชีพของพวกเขา พวกเขา จึงเป็ นช่างทําเต็นท์ 4 และท่านก็ได ้ถกเถียงในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต และได ้ ชักชวนทัง้ พวกยิวและพวกกรีก 5 เมือ ่ ซีลาสกับทิโมธีกลับมาจากมาซิโดเนียแล ้ว เปาโลก็ เกิดกําลังใจและเป็ นพยานแก่พวกยิวว่าพระเยซูเป็ นพระ คริสต์ 6 เมือ ่ พวกเขาขัดขวางตนเองและพูดดูหมิน ่ พระเจ ้า พระองค์ ้ ผ ้าของพระองค์และตรัสแก่พวกเขาว่า เลือดของ ก็สะบัดเสือ
98
กิจการของอัครสาวก
่ อย่างเข ้มแข็งและ 28 เพราะท่านได ้โน ้มน ้าวพวกยิวให ้เชือ เปิ ดเผยต่อหน ้าสาธารณชน โดยแสดงให ้พวกยิวเห็นโดยพระ คัมภีรว์ า่ พระเยซูคอ ื พระคริสต์
พวกท่านจงตกบนศีรษะของท่านเองเถิด ฉั นสะอาดแล ้ว ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปฉั นจะไปหาคนต่างชาติ” 7 แล ้วท่านก็ออกจากทีน ่ ั่น แล ้วเข ้าไปในบ ้านของชายคน ่ ยุสทัส ซึง่ เป็ นคนเคารพบูชาพระเจ ้า และบ ้านของ หนึง่ ชือ เขาติดกับธรรมศาลา 8 และคริสปั สซึง่ เป็ นหัวหน ้าธรรมศาลาพร ้อมทัง้ ครอบครัว ่ ในพระเจ ้า และชาวโครินธ์จํานวนมากทีไ่ ด ้ฟั ง ของเขาเชือ ่ และรับบัพติศมา แล ้วก็เชือ 9 แล ้วพระเจ ้าตรัสกับเปาโลทางนิมต ิ ในเวลากลางคืนว่า อย่า กลัวเลย จงพูดต่อไป อย่าเงียบ 10 เพราะว่าเราอยูก ่ บ ั เจ ้า และจะไม่มใี ครพยายามทําอันตราย เจ ้าได ้ เพราะว่าเรามีประชากรมากในเมืองนี้ 11 และท่านก็อยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาหนึง่ ปี กบ ั หกเดือน โดยสัง่ สอน พระวจนะของพระเจ ้าแก่พวกเขา 12 เมือ ่ กัลลิโอเป็ นผู ้แทนของอาคายา พวกยิวก็รวมใจกันก่อ กบฏต่อต ้านเปาโล และนํ าตัวเขาไปทีบ ่ ล ั ลังก์พพ ิ ากษา ั ชวนคนทัง้ หลายให ้บูชาพระเจ ้าโดยขัด 13 กล่าวว่า คนนีช ้ ก ต่อธรรมบัญญัต ิ 14 เมือ ่ เปาโลกําลังจะเปิ ดปากพูด กัลลิโอก็พด ู กับพวกยิวว่า “ถ ้าเป็ นเรือ ่ งผิดหรือลามกทีช ่ วั่ ร ้าย พวกยิว ข ้าพเจ ้าก็ควรจะ อดทนกับพวกท่าน ่ และธรรมบัญญัตข 15 แต่ถ ้าเป็ นเรือ ่ งของคําพูดและชือ ิ อง ท่าน พวกท่านก็จงพิจารณาดูเถิด เพราะเราจะไม่เป็ นผู ้ตัดสิน เรือ ่ งเหล่านัน ้ 16 แล ้วท่านก็ขบ ั ไล่พวกเขาออกจากบัลลังก์พพ ิ ากษา 17 ชาวกรีกทัง้ หมดจึงจับโซสเธเนส หัวหน ้าธรรมศาลา ไปตี เขาทีบ ่ ล ั ลังก์พพ ิ ากษา แต่กล ั ลิโอไม่สนใจเรือ ่ งเหล่านีเ้ ลย 18 แล ้วเปาโลก็พักอยูท ่ น ี่ ั่นอีกสักพักหนึง่ แล ้วอําลาพีน ่ ้อง แล ้วล่องเรือจากทีน ่ ั่นไปยังแคว ้นซีเรีย โดยมีปริสกิลลาและ อาควิลาไปด ้วย โดยเขาได ้โกนศีรษะทีเ่ มืองเคนเครีย เพราะ เขาได ้ปฏิญาณไว ้ 19 แล ้วท่านมายังเมืองเอเฟซัสแล ้วละทิง้ พวกเขาไว ้ทีน ่ ั่น ส่วนท่านเองเข ้าไปในธรรมศาลาและโต ้เถียงกับพวกยิว 20 เมือ ่ พวกเขาขอให ้พระองค์อยูก ่ บ ั พวกเขาต่อไปอีก พระองค์ก็ไม่ยน ิ ยอม 21 แต่ทา่ นก็กล่าวอําลาพวกเขาโดยกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้า จะต ้องรักษาเทศกาลทีจ ่ ะจัดขึน ้ ในกรุงเยรูซาเล็มนีใ้ ห ้ได ้ แต่ ข ้าพเจ ้าจะกลับไปหาท่านอีกหากพระเจ ้าจะทรงประสงค์” แล ้วท่านก็ออกเดินทางจากเมืองเอเฟซัส 22 เมือ ่ ท่านมาถึงเมืองซีซาเรียแล ้ว ท่านขึน ้ ไปทักทาย คริสตจักร แล ้วลงไปยังเมืองอันทิโอก 23 และเมือ ่ ทรงอยูท ่ น ี่ ั่นสักพักหนึง่ แล ้ว พระองค์ก็เสด็จ ออกไป และเสด็จไปทั่วแคว ้นกาลาเทียและฟรีเจียตามลําดับ เพือ ่ ทรงเสริมกําลังเหล่าสาวกทัง้ หมด ่ อพอลโลส เกิดทีเ่ มืองอเล็กซาน 24 และมีชาวยิวคนหนึง่ ชือ เดรีย เป็ นคนพูดจาไพเราะและมีความรู ้มากในพระคัมภีร ์ เขา เดินทางมายังเมืองเอเฟซัส 25 บุคคลนีไ้ ด ้รับการสัง่ สอนตามทางของพระเจ ้า และ เนือ ่ งจากมีจต ิ ใจแรงกล ้า จึงพูดและสอนเรือ ่ งของพระเจ ้า อย่างขยันขันแข็ง โดยรู ้จักแต่พธิ บ ี พ ั ติศมาของยอห์นเท่านัน ้ 26แล ้วท่านก็เริม ่ พูดในธรรมศาลาอย่างกล ้าหาญ เมือ ่ อาควิล ลากับปริสกิลลาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาจึงพาท่านมาหาพวก เขา แล ้วอธิบายทางของพระเจ ้าให ้เขาฟั งอย่างแจ่มแจ ้ง ยิง่ ขึน ้ 27 เมือ ่ ท่านพร ้อมทีจ ่ ะไปยังแคว ้นอาคายา พีน ่ ้องก็เขียน จดหมายเตือนบรรดาศิษย์ให ้ต ้อนรับท่านไว ้ ครัน ้ ท่านมาถึง ่ ่ พวกเขาก็ชวยเหลือบรรดาศิษย์ทเี่ ชือโดยพระคุณมาก
บทที่ 19 1 ครัน ้ อโปลโลสอยูใ่ นเมืองโครินธ์แล ้ว เปาโลได ้เดินทางไป ถึงเขตตอนบนแล ้ว และพบสาวกบางคน ่ แล ้ว ท่าน 2 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ตัง้ แต่ทา่ นเชือ ทัง้ หลายได ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ล ้วหรือยัง?” พวกเขาจึง กล่าวแก่พระองค์วา่ “พวกเราไม่เคยได ้ยินว่ามีพระวิญญาณ บริสท ุ ธิด ์ ้วยซํ้า” 3 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “แล ้วพวกท่านรับบัพติศ มาเพือ ่ อะไร” พวกเขาจึงตอบว่า “รับบัพติศมาเพือ ่ ยอห์น” 4 แล ้วเปาโลกล่าวว่า ยอห์นได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาแห่งการกลับ ่ ในพระองค์ทจ ใจจริง โดยบอกประชาชนว่าพวกเขาควรเชือ ี่ ะ มาภายหลังเขา คือในพระเยซูคริสต์ 5 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนี้ พวกเขาก็รับบัพติศมาในพระนาม ของพระเยซูเจ ้า 6 เมือ ่ เปาโลวางมือบนพวกเขาแล ้ว พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็ เสด็จลงมาเหนือพวกเขา และพวกเขาก็พด ู ภาษาแปลกๆ และทํานายด ้วย 7 และผู ้ชายทัง้ หมดนัน ้ มีประมาณสิบสองคน 8 ท่านเข ้าไปในธรรมศาลาและเทศนาอย่างกล ้าหาญเป็ น เวลาสามเดือน โดยโต ้แย ้งและชักชวนกันในเรือ ่ งอาณาจักร ของพระเจ ้า ่ แต่พด 9 แต่เมือ ่ คนหลายคนใจแข็งขึน ้ และไม่เชือ ู ร ้ายเรือ ่ ง ทางนัน ้ ต่อหน ้าฝูงชน พระองค์ก็ทรงออกไปจากพวกเขา และ แยกสาวกออกไป โดยโต ้เถียงกันทุกวันในโรงเรียนของทีรัน นัสผู ้หนึง่ 10 และเหตุการณ์นด ี้ ําเนินต่อไปเป็ นเวลาสองปี จนคนทัง้ ปวง ทีอ ่ ยูใ่ นเอเชียทัง้ ชาวยิวและชาวกรีกได ้ยินพระวจนะของพระ เยซูเจ ้า 11 และพระเจ ้าทรงกระทําการอัศจรรย์พเิ ศษด ้วยมือของเปา โล: 12 จนผ ้าเช็ดหน ้าและผ ้ากันเปื้ อนจากร่างกายของเขาถูก นํ ามาวางให ้คนเจ็บป่ วย โรคภัยก็หายไป และวิญญาณร ้ายก็ ออกไปจากคนเหล่านัน ้ 13 คราวนัน ้ พวกยิวบางคนซึง่ เป็ นพวกทีข ่ บ ั ไล่ผไี ด ้พยายาม ใช ้พระนามพระเยซูเจ ้าเหนือพวกทีม ่ วี ญ ิ ญาณชัว่ ร ้าย โดย กล่าวว่า "เราขอสาบานต่อท่านโดยอ ้างพระเยซูทเี่ ปาโล ประกาศอยู"่ 14 และมีบต ุ รชายเจ็ดคนของเสวาซึง่ เป็ นชาวยิวและเป็ น หัวหน ้าปุโรหิตซึง่ กระทําการดังกล่าว 15วิญญาณชัว่ จึงตอบว่า พระเยซูฉันรู ้จัก และเปาโลฉั นก็รู ้จัก แต่พวกคุณเป็ นใคร? 16 แล ้วคนทีม ่ วี ญ ิ ญาณชัว่ สิงอยูใ่ นตัวก็กระโจนเข ้าใส่คน เหล่านัน ้ และเอาชนะพวกเขา และเอาชนะพวกเขาได ้ จน พวกเขาต ้องหนีออกจากบ ้านนัน ้ ในสภาพเปลือยกายและ ได ้รับบาดเจ็บ 17 และเรือ ่ งนีก ้ ็แพร่หลายไปจนทั่วทุกแห่งทัง้ พวกยิวและ พวกกรีกทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองเอเฟซัส และพวกเขาทุกคนต่างก็ มีความกลัว และพระนามของพระเจ ้าเยซูก็ได ้รับการยกย่อง ่ มาสารภาพและแสดงให ้เห็นการ 18 และมีหลายคนทีเ่ ชือ กระทําของตน 19 และคนจํานวนมากทีใ่ ช ้ศิลปะแปลกๆ นํ าตําราของตนมา รวมกันและเผาเสียต่อหน ้าคนทัง้ ปวง และพวกเขาคํานวณ ราคาตําราเหล่านัน ้ และพบว่าเป็ นเงินห ้าหมืน ่ เหรียญ
99
กิจการของอัครสาวก
บทที่ 20
20 พระวจนะของพระเจ ้าจึงเจริญขึน ้ อย่างมากและประสบชัย ชนะ ิ้ สุดลงแล ้ว เปาโลตัง้ ใจไว ้ใน 21ภายหลังเหตุการณ์เหล่านีส ้ น จิตวิญญาณว่า เมือ ่ ผ่านแคว ้นมาซิโดเนียและแคว ้นอาคายา แล ้ว เขาจะไปยังกรุงเยรูซาเล็ม โดยกล่าวว่า “เมือ ่ ข ้าพเจ ้า ไปทีน ่ ั่นแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะต ้องไปเยีย ่ มชมกรุงโรมด ้วย” 22 ท่านจึงส่งผู ้ช่วยท่านสองคน คือ ทิโมธีกบ ั เอรัสทัส ไปยัง แคว ้นมาซิโดเนีย แต่ทา่ นเองยังพักอยูใ่ นแคว ้นเอเชียชัว่ ระยะ หนึง่ 23 ในเวลานัน ้ ก็เกิดความปั่ นป่ วนไม่น ้อยเกีย ่ วกับทางนัน ้ ่ เดเมทริอส 24 เพราะมีคนคนหนึง่ ชือ ั เป็ นช่างเงินซึง่ ทําแท่น บูชาเงินสําหรับไดอาน่า ทําให ้ช่างฝี มือเหล่านัน ้ มีรายได ้ไม่ น ้อย 25 พระองค์จงึ ทรงเรียกคนงานทีท ่ ําอาชีพเดียวกันมาประชุม แล ้วตรัสว่า ท่านทัง้ หลายทราบดีวา่ เรารํ่ารวยเพราะอาชีพนี้ 26 ยิง่ กว่านัน ้ ท่านทัง้ หลายก็เห็นและได ้ยินว่า ไม่ใช่แต่ใน เมืองเอเฟซัสเท่านัน ้ แต่เกือบตลอดทั่วเอเชีย เปาโลคนนีไ้ ด ้ โน ้มน ้าวใจผู ้คนจํานวนมากให ้ละทิง้ ไป โดยกล่าวว่าสิง่ เหล่านัน ้ ไม่ใช่พระเจ ้า ซึง่ สร ้างขึน ้ ด ้วยมือมนุษย์ 27 เพราะฉะนัน ้ ไม่เพียงแต่การงานของเราจะตกอยูใ่ น อันตรายทีจ ่ ะต ้องสูญเปล่า แต่ยังทําให ้พระวิหารของเทพีได อาน่าผู ้ยิง่ ใหญ่จะต ้องถูกดูหมิน ่ และทําลายความยิง่ ใหญ่ ตระการตาของพระนาง ซึง่ คนเอเชียทัง้ หลายแห่งโลกต่าง บูชาพระองค์ 28 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ ก็โกรธจัด และร ้อง ตะโกนว่า “พระแม่ไดอาน่าของชาวเอเฟซัสนัน ้ ยิง่ ใหญ่” ั สนอลหม่านไปหมด และเมือ 29 และคนทัง้ เมืองก็สบ ่ จับกาย อัสกับอาริสทารคัสชาวมาซิโดเนียซึง่ เป็ นเพือ ่ นร่วมทางของ เปาโลได ้ ก็รบ ี รุดเข ้าไปในโรงละครทันที 30 เมือ ่ เปาโลอยากเข ้าไปหาประชาชน เหล่าสาวกก็ไม่ยอม ให ้ท่านเข ้าไป 31 หัวหน ้าบางคนในเอเชียซึง่ เป็ นเพือ ่ นของพระองค์ก็สง่ คน ไปหาพระองค์ โดยขอร ้องพระองค์ไม่ให ้เข ้าไปในโรงละคร 32 บางคนก็ร ้องอย่างนี้ บางคนก็ร ้องอย่างนัน ้ เพราะว่าที่ ประชุมเกิดความสับสน และคนส่วนใหญ่ไม่รู ้ว่าพวกเขามา รวมกันทําไม 33 พวกเขาจึงลากอเล็กซานเดอร์ออกจากฝูงชน พวกยิวก็ ผลักเขาออกไป อเล็กซานเดอร์โบกมือและต ้องการจะแก ้ ต่างให ้ประชาชน 34 เมือ ่ พวกเขารู ้ว่าเขาเป็ นชาวยิว ทุกคนก็ร ้องเป็ นเสียง เดียวกันประมาณสองชัว่ โมงว่า “พระไดอาน่าแห่งชาวเอ เฟซัสทรงยิง่ ใหญ่” 35 เมือ ่ เจ ้าหน ้าทีเ่ มืองสงบสติอารมณ์ของประชาชนแล ้ว เขา กล่าวว่า “ชาวเมืองเอเฟซัสเอ๋ย มีใครบ ้างทีไ่ ม่รู ้ว่าชาวเมือง เอเฟซัสเป็ นผู ้บูชาเทพีไดอาน่าผู ้ยิง่ ใหญ่ และบูชารูปเคารพ ทีต ่ กลงมาจากดาวพฤหัสบดี?” 36 เมือ ่ เห็นว่าเรือ ่ งเหล่านีไ้ ม่อาจพูดต่อต ้านได ้ พวกท่านก็ ควรจะนิง่ เงียบและไม่ทําอะไรโดยหุนหันพลันแล่น 37 เพราะท่านทัง้ หลายได ้นํ าคนเหล่านีม ้ า ซึง่ มิใช่เป็ นโจร ปล ้นคริสตจักร หรือเป็ นผู ้ดูหมิน ่ เทวีของท่าน 38 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าเดเมทริอส ั กับพวกช่างฝี มือทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขามี เรือ ่ งกับใคร กฎหมายก็เปิ ดเผยและมีตวั แทนอยู่ ให ้พวกเขา ฟ้ องกันเองเถอะ 39 แต่ถ ้าพวกท่านซักถามเรือ ่ งอืน ่ ใด ก็ต ้องตัดสินกันในที่ ประชุมอันชอบธรรม 40 เพราะเราอยูใ่ นอันตรายทีจ ่ ะถูกซักถามเกีย ่ วกับความ วุน ่ วายในวันนี้ เพราะไม่มส ี าเหตุใดทีเ่ ราจะต ้องให ้คําอธิบาย เกีย ่ วกับความวุน ่ วายครัง้ นี้ 41 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ทรงให ้เลิกประชุม
1 เมือ ่ ความวุน ่ วายยุตล ิ งแล ้ว เปาโลจึงเรียกเหล่าสาวกมาหา พระองค์ แล ้วกอดพวกเขาไว ้ แล ้วออกเดินทางไปยังแคว ้น มาซิโดเนีย 2 และเมือ ่ ท่านได ้ไปเยีย ่ มเยียนเขตเหล่านัน ้ แล ้ว และได ้ให ้ คําเตือนสติแก่พวกเขาเป็ นอย่างมาก ท่านจึงได ้มายัง ประเทศกรีก 3 และอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาสามเดือน เมือ ่ พวกยิวดักโจมตี พระองค์ ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังจะลงเรือไปยังซีเรีย พระองค์ก็ ตัง้ พระทัยจะเสด็จกลับผ่านมาซิโดเนีย 4 พระองค์เสด็จเข ้าไปในแคว ้นเอเชียโสปาเตอร์แห่งเบโรอา ด ้วย และของชาวเธสะโลนิกา อาริสตาร์คส ั และเสคุนดัส; และกายอัสแห่งเดอร์บ ี และทิโมธี; และของเอเชียทีคก ิ ส ั และ โตรฟิ มัส 5 พวกเหล่านีไ้ ด ้ไปรออยูข ่ ้างหน ้าเพือ ่ เราทีเ่ มืองโตรอัส 6 แล ้วพวกเราก็ลอ ่ งเรือออกจากฟิ ลป ิ ปอยหลังจากวัน ้ และมาถึงพวกเขาทีเ่ มืองโตรอัสใน เทศกาลขนมปั งไร ้เชือ เวลาห ้าวัน และอยูท ่ น ี่ ั่นเจ็ดวัน 7 ครัน ้ ถึงวันแรกของสัปดาห์ เมือ ่ พวกสาวกมาประชุมกันเพือ ่ หักขนมปั ง เปาโลก็เทศนาสัง่ สอนพวกเขา และเตรียมจะออก เดินทางในวันรุง่ ขึน ้ และพูดต่อไปจนเทีย ่ งคืน 8 และมีตะเกียงหลายดวงในห ้องบนทีเ่ ขาทัง้ หลายประชุมกัน อยู่ ่ ยุทค 9 และมีชายหนุ่มคนหนึง่ ชือ ิ ส ั นั่งอยูท ่ ห ี่ น ้าต่าง นอนหลับ สนิท เมือ ่ เปาโลกําลังเทศนาอยูน ่ าน เขาก็หลับไป และพลัด ้ สาม และถูกอุ ้มขึน ตกจากชัน ้ ไปในอากาศจนตาย 10 เปาโลลงไปกราบพระองค์และกอดพระองค์ไว ้แล ้วกล่าว ว่า “อย่าลําบากเลย ชีวต ิ ของเขาอยูใ่ นตัวเขา” 11 ครัน ้ ท่านขึน ้ มาหักขนมปั งและรับประทานอาหารและ สนทนาต่อไปอีกช ้านานจนสว่าง ท่านก็จากไป 12 แล ้วพวกเขานํ าชายหนุ่มนัน ้ มาโดยมีชวี ต ิ และก็มค ี วาม สบายใจไม่น ้อย 13 และพวกเราก็ลงเรือไปก่อนและแล่นไปยังเมืองอัสโซส โดยตัง้ ใจว่าจะรับเปาโลไว ้ทีน ่ ั่น เพราะเปาโลตัง้ ใจไว ้เช่นนัน ้ โดยตัง้ ใจว่าจะออกเดินทางต่อไป 14 เมือ ่ เขามาพบพวกเราทีเ่ มืองอัสโซส พวกเราก็รับเขาเข ้า ไปและมายังเมืองมิทล ิ เี น 15 แล ้วพวกเราก็ลอ ่ งเรือจากทีน ่ ั่น และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงฝั่ ง ตรงข ้ามเกาะคิออส และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเกาะซามอส และ พักอยูท ่ เี่ มืองโตรกิลเลียม และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเมืองมิ เลทัส 16 เพราะว่าเปาโลตัง้ ใจไว ้ว่าจะแล่นเรือผ่านเมืองเอเฟซัส เพราะไม่อยากจะใช ้เวลาอยูใ่ นเอเชีย แต่เขาเร่งรีบให ้ถึงกรุง เยรูซาเล็มในวันเพ็นเทคอสต์หากเป็ นไปได ้ 17 และจากเมืองมิเลทัส เขาส่งคนไปยังเมืองเอเฟซัส และ เรียกบรรดาผู ้อาวุโสของคริสตจักรมา 18 เมือ ่ พวกเขามาหาพระองค์ พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายก็รู ้ตัง้ แต่วันแรกทีข ่ ้าพเจ ้าเข ้ามาในเอเชียว่า ข ้าพเจ ้าได ้ประพฤติตอ ่ พวกท่านอย่างไรมาตลอด 19 โดยรับใช ้พระเจ ้าด ้วยความถ่อมใจอย่างยิง่ และด ้วยนํ้ าตา และความยากลําบากมากมาย ซึง่ เกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้า เนือ ่ งจากพวกยิวคอยดักจับ 20 และฉั นไม่เคยปิ ดบังสิง่ ใดทีเ่ ป็ นประโยชน์ตอ ่ ท่านเลย แต่ ได ้แสดงให ้ท่านเห็นและได ้สอนท่านต่อหน ้าสาธารณชนและ ตามบ ้านเรือน 21 โดยเป็ นพยานต่อทัง้ พวกยิวและพวกกรีกถึงการกลับใจ ่ ต่อพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น ใหม่ตอ ่ พระเจ ้า และความเชือ เจ ้าของเรา
100
กิจการของอัครสาวก
22 ดูเถิด บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะต ้องไปยังกรุงเยรูซาเล็มโดยถูกผูก ไว ้โดยวิญญาณ โดยไม่รู ้ว่าอะไรจะเกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าทีน ่ ั่น 23 เว ้นแต่พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงเป็ นพยานในทุกเมืองว่า พันธนาการและความทุกข์ยากยังคงอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า 24 แต่สงิ่ เหล่านีม ้ ไิ ด ้ทําให ้ข ้าพเจ ้าหวั่นไหวเลย และข ้าพเจ ้า ไม่ถอ ื ว่าชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าเป็ นสิง่ ทีร่ ักสําหรับข ้าพเจ ้าเอง เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้บรรลุเป้ าหมายของตนด ้วยความยินดี และการ ปรนนิบต ั ท ิ ข ี่ ้าพเจ ้าได ้รับจากองค์พระเยซูเจ ้า คือเป็ นพยาน ถึงข่าวประเสริฐแห่งพระคุณของพระเจ ้า 25 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าทราบแล ้วว่า พวกท่านทุกคนทีข ่ ้าพเจ ้า ได ้ไปประกาศข่าวอาณาจักรของพระเจ ้าในหมูพ ่ วกท่าน จะ ไม่เห็นหน ้าข ้าพเจ ้าอีกต่อไป 26 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอเอาท่านเป็ นพยานในวันนีว้ า่ ข ้าพเจ ้าบริสท ุ ธิจ์ ากโลหิตของมนุษย์ทก ุ คน 27 เพราะข ้าพเจ ้ามิได ้เลีย ่ งทีจ ่ ะบอกให ้ท่านทัง้ หลายทราบ ้ ของพระเจ ้า ถึงพระดําริทงั ้ สิน 28 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงระวังตัวและดูแลฝูงแกะทัง้ ปวงทีพ ่ ระวิญญาณบริสท ุ ธิไ์ ด ้ทรงตัง้ ท่านให ้เป็ นผู ้ดูแล เพือ ่ เลีย ้ งดูคริสตจักรของพระเจ ้า ทีพ ่ ระองค์ทรงไถ่ไว ้ด ้วยพระ โลหิตของพระองค์เอง 29 เพราะข ้าพเจ ้าทราบอยูว่ า่ เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปแล ้ว จะมีสน ุ ัข ป่ าตัวร ้ายเข ้ามาในหมูพ ่ วกท่าน และไม่ละเว ้นฝูงแกะเลย 30 ในหมูพ ่ วกท่านเองก็จะมีคนลุกขึน ้ มาพูดจาบิดเบือนเพือ ่ ชักชวนสาวกให ้ติดตามพวกเขา 31 เพราะฉะนัน ้ จงเฝ้ าระวังและจําไว ้ว่าตลอดระยะเวลาสามปี ข ้าพเจ ้าไม่หยุดทีจ ่ ะเตือนสติทก ุ คนด ้วยนํ้ าตาทัง้ กลางวันและ กลางคืน 32 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าฝากท่านไว ้กับพระเจ ้าและ กับพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ ซึง่ สามารถสร ้างท่าน ขึน ้ ได ้ และประทานมรดกให ้ท่านทัง้ หลายร่วมกับบรรดาผู ้ที่ ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ ้ ผ ้าของผู ้ใด 33 ข ้าพเจ ้ามิได ้โลภเงินหรือทองหรือเสือ 34 พวกท่านเองก็รู ้อยูแ ่ ล ้วว่ามือเหล่านีไ้ ด ้ช่วยเหลือข ้าพเจ ้า ในเรือ ่ งทีจ ่ ําเป็ นและแก่ผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าด ้วย 35 ฉั นได ้แสดงให ้ท่านทัง้ หลายเห็นแล ้วว่า การทีท ่ า่ นทํางาน หนักเช่นนีค ้ วรช่วยเหลือผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอ และควรระลึกถึงพระ วจนะของพระเยซูเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสว่า การให ้มีความสุขยิง่ กว่าการรับ 36 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็ทรงคุกเข่าลงอธิษฐานกับ พวกเขาเหล่านัน ้ ทุกคน 37 พวกเขาทัง้ หมดก็ร ้องไห ้อย่างหนัก และก ้มลงทีค ่ อของ เปาโล และจูบเขา 38 พวกเขาโศกเศร ้าเสียใจเป็ นอย่างยิง่ เพราะถ ้อยคําที่ พระองค์ตรัสว่า พวกเขาจะไม่เห็นหน ้าพระองค์อก ี ต่อไป พวก เขาจึงพาพระองค์ไปทีเ่ รือ
5 ครัน ้ ครบกําหนดวันเหล่านัน ้ แล ้ว เราจึงออกเดินทาง พวก เขาพาเราพร ้อมด ้วยภรรยาและบุตรทัง้ หลาย จนกระทั่งเรา ออกจากเมือง แล ้วเราก็คก ุ เข่าลงทีฝ ่ ั่ ง และอธิษฐาน 6 เมือ ่ เราลากันแล ้ว เราก็ลงเรือแล ้วพวกเขาก็กลับบ ้าน 7 เมือ ่ เราเดินทางจบจากเมืองไทร์แล ้ว เราจึงมายังเมืองปโต เลไมส์ และทักทายพีน ่ ้อง และพักอยูก ่ บ ั พวกเขาวันหนึง่ 8 วันรุง่ ขึน ้ พวกเราซึง่ เป็ นพวกของเปาโลก็ออกเดินทาง และ มาถึงเมืองซีซาเรีย แล ้วเข ้าไปในบ ้านของฟิ ลป ิ ผู ้ประกาศข่าว ประเสริฐ ซึง่ เป็ นคนหนึง่ ในพวกเจ็ดคนนัน ้ และพักอยูก ่ บ ั เขา ี่ น ซึง่ ทํานายได ้ 9 และชายผู ้นัน ้ ก็มล ี ก ู สาวพรหมจารีสค 10 ครัน ้ พวกเราพักอยูท ่ น ี่ ั่นหลายวันแล ้ว มีผู ้เผยพระวจนะคน ่ หนึง่ ชืออากาบัสลงมาจากแคว ้นยูเดีย 11 ครัน ้ มาถึงเราแล ้ว เขาเอาผ ้าคาดเอวของเปาโลมัดมือและ เท ้าของเขาเอง แล ้วกล่าวว่า พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสดังนีว้ า่ พวกยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะมัดคนทีเ่ ป็ นเจ ้าของผ ้าคาดเอวนี้ อย่างนี้ และจะมอบเขาไว ้ในมือของบรรดาคนต่างชาติ” 12 เมือ ่ เราได ้ยินเช่นนัน ้ เรากับคนทีน ่ ั่นก็ขอร ้องท่านอย่าขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 13 แล ้วเปาโลจึงตอบว่า “เหตุใดท่านจึงร ้องไห ้และทําให ้ใจ ข ้าพเจ ้าสลาย ข ้าพเจ ้าก็เต็มใจไม่เพียงแต่จะต ้องถูกผูกมัด เท่านัน ้ แต่ยังพร ้อมทีจ ่ ะตายทีก ่ รุงเยรูซาเล็มเพือ ่ พระนาม ของพระเยซูเจ ้าด ้วย” ่ เราก็หยุดโดยกล่าวว่า ขอให ้พระ 14 เมือ ่ ท่านไม่ยอมเชือ ประสงค์ของพระเจ ้าสําเร็จ 15 และภายหลังวันเหล่านัน ้ เราได ้ขนรถม ้าของเราขึน ้ ไปยัง กรุงเยรูซาเล็ม 16 มีสาวกบางคนจากเมืองซีซาเรียไปกับเราด ้วย และนํ าคน ่ มนาสันจากเกาะไซปรัสมาด ้วย เป็ นสาวกเก่าแก่ทเี่ รา หนึง่ ชือ จะให ้พักอยูก ่ บ ั เขา 17 เมือ ่ เรามาถึงกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว พีน ่ ้องก็ต ้อนรับเราด ้วย ความยินดี 18 ครัน ้ วันรุง่ ขึน ้ เปาโลกับพวกเราก็เข ้าไปหาเจมส์ และพวก ผู ้เฒ่าก็อยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย 19 และเมือ ่ ท่านทักทายพวกเขาแล ้ว ท่านก็ได ้บอกเล่า โดยเฉพาะถึงสิง่ ต่างๆ ทีพ ่ ระเจ ้าได ้ทรงกระทําท่ามกลาง ชาวต่างชาติโดยการรับใช ้ของท่าน 20 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็สรรเสริญพระเจ ้าและ ่ เป็ น กล่าวแก่ทา่ นว่า “พีช ่ าย ท่านเห็นไหมว่ามีชาวยิวทีเ่ ชือ จํานวนนับพันคน และทุกคนล ้วนแต่มใี จศรัทธาในธรรม บัญญัต”ิ 21 และพวกเขาได ้รับแจ ้งถึงท่านว่า ท่านสัง่ สอนชาวยิวทัง้ ปวงทีอ ่ ยูท ่ า่ มกลางคนต่างชาติให ้ละทิง้ โมเสส โดยบอกว่า พวกเขาไม่ควรให ้บุตรหลานของตนเข ้าสุหนัต และไม่ควร ดําเนินตามธรรมเนียม 22 เพราะฉะนัน ้ เหตุใดจึงเป็ นเช่นนัน ้ ฝูงชนจึงต ้องมารวมกัน เพราะเขาจะได ้ยินว่าท่านมาแล ้ว 23 เพราะฉะนัน ้ จงทําอย่างนีต ้ ามทีเ่ ราบอกท่าน คือ เรามีคน ่ นทีไ่ ด ้ปฏิญาณไว ้แล ้ว สีค 24 จงพาพวกเขาไปชําระตัวพร ้อมกับพวกเขา และรับผิดชอบ ร่วมกับพวกเขา เพือ ่ พวกเขาจะได ้โกนหัว และให ้ทุกคนรู ้ว่า เรือ ่ งทีพ ่ วกเขาได ้ยินมาเกีย ่ วกับคุณนัน ้ ไม่จริง แต่คณ ุ เองก็ ดําเนินชีวต ิ อย่างมีระเบียบและรักษาธรรมบัญญัตด ิ ้วย ่ นัน 25 ในส่วนของชาวต่างชาติทเี่ ชือ ้ เราได ้เขียนและสรุปว่า พวกเขาไม่ปฏิบต ั ต ิ ามสิง่ ดังกล่าวเลย ยกเว ้นแต่วา่ พวกเขางด เว ้นจากสิง่ ของทีบ ่ ช ู ารูปเคารพ และงดเว ้นจากเลือด งดเว ้น จากการถูกรัดคอ และงดเว ้นจากการผิดประเวณี 26 แล ้วเปาโลก็พาคนเหล่านัน ้ ไป และวันรุง่ ขึน ้ เขาได ้ชําระ ตัวพร ้อมกับพวกเขาแล ้ว จึงเข ้าไปในพระวิหาร เพือ ่ แสดงว่า
บทที่ 21 1 ครัน ้ เราออกจากทีน ่ ั่นแล ้วและออกเดินทางต่อไป เราก็มงุ่ ตรงไปยังเกาะโคส และในวันรุง่ ขึน ้ ก็มาถึงเกาะโรดส์ และ จากทีน ่ ั่นก็มาถึงเมืองปาทารา 2 เมือ ่ พบเรือลําหนึง่ กําลังจะไปฟิ นเิ ซีย เราจึงลงเรือแล ้วออก เดินทาง 3 เมือ ่ เราพบเกาะไซปรัสแล ้ว เราจึงออกจากเกาะนัน ้ ทางซ ้าย แล ้วแล่นเรือไปซีเรีย แล ้วขึน ้ ฝั่ งทีเ่ มืองไทร์ เพราะว่าเรือ จะต ้องขนถ่ายสิง่ ของลงทีน ่ ั่น 4 และเมือ ่ พวกเราพบสาวกเหล่านัน ้ เราจึงอยูท ่ น ี่ ั่นเจ็ดวัน สาวกเหล่านัน ้ ได ้กล่าวกับเปาโลโดยพระวิญญาณว่าเขาไม่ ควรขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
101
กิจการของอัครสาวก
วันชําระตัวนัน ้ ได ้สําเร็จ จนกว่าจะมีการถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ พวกเขาแต่ละคน ้ เจ็ดวันแล ้ว พวกยิวทีอ 27 เมือ ่ ใกล ้จะสิน ่ ยูใ่ นเอเชียเมือ ่ เห็น พระองค์ในพระวิหารก็ยย ุ งให ้คนทัง้ หลายลุกขึน ้ แล ้ววางมือ บนพระองค์ 28 และร ้องออกไปว่า พวกอิสราเอล จงช่วยกันเถิด ชายคนนี้ คือคนทีส ่ อนมนุษย์ทั่วทุกแห่งให ้ต่อต ้านประชากรและธรรม บัญญัตแ ิ ละสถานทีน ่ ี้ และยังพาพวกกรีกเข ้ามาในวิหารอีก ั ดิส ิ ธิน ด ้วย และทําให ้สถานทีศ ่ ก ์ ท ์ เี้ ป็ นมลทิน 29 (เพราะพวกเขาเคยเห็นโตรฟิ มัสชาวเอเฟซัสอยูก ่ บ ั เปาโล ในเมือง และคิดว่าเปาโลได ้พาเขาเข ้าไปในพระวิหาร) 30 คนทัง้ เมืองก็แตกตืน ่ และผู ้คนก็วงิ่ รวมกันจับเปาโลออก จากพระวิหาร แล ้วประตูก็ปิดทันที 31 เมือ ่ พวกเขากําลังจะฆ่าเขา ก็มข ี า่ วไปถึงนายทหารสูงสุด ของกองทหารว่าคนทัง้ เมืองเยรูซาเล็มกําลังวุน ่ วาย 32 ผู ้ซึง่ นํ าทหารกับนายร ้อยวิง่ ลงไปหาทัง้ สองคนทันที เมือ ่ พวกเขาเห็นนายร ้อยและทหารแล ้ว จึงหยุดตีเปาโล 33 นายทหารคนสนิทจึงเข ้ามาจับเขาแล ้วสัง่ ให ้ล่ามโซ่สอง เส ้นไว ้ และถามว่าเขาเป็ นใครและทําอะไร 34 บางคนก็ร ้องอย่างนี้ บางคนก็ร ้องอย่างนัน ้ ท่ามกลางฝูง ชน และเมือ ่ ไม่รู ้ว่าการจลาจลจะเกิดแน่นอนเมือ ่ ใด เขาจึงสัง่ ให ้นํ าตัวคนนัน ้ เข ้าไปในปราสาท 35 เมือ ่ เขามาถึงบันได ก็ถก ู ทหารพาตัวไปเนือ ่ งจากความ รุนแรงของประชาชน 36 เพราะฝูงชนจํานวนมากตามมาและร ้องว่า “เอาเขาไปเสีย” 37 เมือ ่ จะพาเปาโลเข ้าไปในปราสาท เขาก็พด ู กับนายทหาร ผู ้บังคับบัญชาว่า “ข ้าพเจ ้าขอพูดกับท่านได ้ไหม” ใครพูดว่า “ท่านพูดภาษากรีกได ้ไหม” 38 ท่านไม่ใช่ชาวอียป ิ ต์นัน ้ หรือ ซึง่ ก่อนนีเ้ คยก่อความวุน ่ วาย ่ ันคนเข ้าไปในถิน และนํ าคนฆ่าคนสีพ ่ ทุรกันดาร? 39 แต่เปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นคนยิวซึง่ มาจากเมืองทา ั เมืองหนึง่ ในซีลเิ ซีย เป็ นพลเมืองของเมืองทีไ่ ม่เลวนัก ร์ซส และข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าพูดกับประชาชน 40 เมือ ่ อนุญาตแล ้ว เปาโลจึงยืนบนบันไดและโบกมือเรียก ผู ้คน เมือ ่ ทุกคนเงียบกันหมดแล ้ว เปาโลจึงพูดกับพวกเขา เป็ นภาษาฮีบรูวา่ บทที่ 22 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านผู ้เป็ นบิดา จงฟั งคําแก ้ตัวของข ้าพเจ ้า ทีข ่ ้าพเจ ้าจะแก ้ให ้ท่านตอนนีเ้ ถิด 2 (และเมือ ่ พวกเขาได ้ยินเขาพูดเป็ นภาษาฮีบรูกบ ั พวกเขา พวกเขาก็ยงิ่ เงียบลง และเขากล่าวว่า) ั ในแคว ้น 3 ข ้าพเจ ้าเป็ นชายชาติยวิ โดยกําเนิดในเมืองทาร์ซส ซีลเิ ซีย แต่เติบโตในเมืองนีภ ้ ายใต ้การดูแลของกามาเลียล และได ้รับการสอนตามหลักธรรมบัญญัตท ิ ส ี่ มบูรณ์แบบของ บรรพบุรษ ุ และมีใจร ้อนรนต่อพระเจ ้า เหมือนกับพวกท่านทุก คนอยูใ่ นทุกวันนี้ 4 ข ้าพเจ ้าได ้ข่มเหงคนเหล่านัน ้ จนตาย โดยมัดและส่งมอบ ให ้คุกทัง้ ชายและหญิง 5 ขณะทีม ่ หาปุโรหิตและพวกผู ้เฒ่าทัง้ หมดก็เป็ นพยานแก่ ข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็ได ้รับจดหมายจากท่านเหล่านัน ้ ไปยัง พีน ่ ้อง และข ้าพเจ ้าก็ไปทีเ่ มืองดามัสกัส เพือ ่ จับตัวผู ้ทีอ ่ ยูท ่ ี่ นั่นมัดไว ้ทีเ่ ยรูซาเล็มเพือ ่ ทําการลงโทษ 6 ครัน ้ ข ้าพเจ ้าเดินทางไปใกล ้จะถึงเมืองดามัสกัสในเวลา ประมาณเทีย ่ ง ทันใดนัน ้ ก็มแ ี สงสว่างใหญ่ฉายลงมาจาก สวรรค์ล ้อมรอบข ้าพเจ ้าอยู่ 7 ข ้าพเจ ้าก็ล ้มลงกับพืน ้ และได ้ยินเสียงตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า " ซาอูล ซาอูล เจ ้าข่มเหงข ้าพเจ ้าทําไม?"
102
8 ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้าข ้า” พระองค์จงึ ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ ข ้าพเจ ้าคือเยซูชาวนาซาเร็ธซึง่ ท่านข่ม เหง” 9 ส่วนคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเห็นแสงสว่างและกลัว แต่ ไม่ได ้ยินเสียงผู ้ทีพ ่ ด ู กับข ้าพเจ ้า 10 ข ้าพเจ ้าจึงถามว่า “ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอย่างไร พระเจ ้าข ้า” พระเจ ้าตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “ จงลุกขึน ้ และไปยังเมืองดามัสกัส และทีน ่ ั่นจะมีคนบอกเจ ้าถึงทุกสิง่ ทีถ ่ ก ู กําหนดให ้เจ ้าทํา” 11 ครัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่เห็นอะไรเพราะเห็นแสงสว่างนัน ้ จึงมีคน มาจูงมือข ้าพเจ ้าเข ้าไปในเมืองดามัสกัส 12 และมีอะนาเนียคนหนึง่ เป็ นผู ้เคร่งศาสนาตามธรรมบัญญัต ิ ื่ เสียงดีในหมูช และมีชอ ่ าวยิวทุกคนทีอ ่ าศัยอยูท ่ น ี่ ั่น 13 ข ้าพเจ ้ามาหาท่านและยืนขึน ้ กล่าวกับข ้าพเจ ้าว่า “พีซ ่ า อูล จงมองเห็นเถิด” และในตอนนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็มองดูเขา 14 และท่านกล่าวว่า พระเจ ้าแห่งบรรพบุรษ ุ ของเราได ้ทรง เลือกท่านไว ้ เพือ ่ ท่านจะรู ้จักพระประสงค์ของพระองค์ และ เพือ ่ ให ้ท่านเห็นว่าพระองค์ผู ้ชอบธรรมนัน ้ เป็ นใคร และ เพือ ่ ให ้ท่านได ้ยินพระสุรเสียงจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 15 เพราะเจ ้าจะเป็ นพยานของพระองค์ให ้คนทัง้ ปวงทราบถึง สิง่ ทีเ่ จ ้าได ้เห็นและได ้ยิน 16 และบัดนี้ เหตุใดท่านจึงยังรออยู่ จงลุกขึน ้ รับบัพติศมา และชําระบาปของท่านเสีย โดยเรียกขานพระนามของพระ เจ ้า 17 ครัน ้ ข ้าพเจ ้ามายังกรุงเยรูซาเล็มอีก ขณะทีก ่ ําลังอธิษฐาน อยูใ่ นพระวิหาร ข ้าพเจ ้าก็อยูใ่ นภวังค์ 18 และได ้เห็นพระองค์ตรัสกับฉั นว่า จงรีบออกไปจากกรุง เยรูซาเล็มโดยเร็ว เพราะว่าคนเหล่านัน ้ จะไม่รับคําเป็ นพยาน ของเจ ้าเกีย ่ วกับเรา 19 ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า “พระองค์เจ ้าข ้า คนเหล่านัน ้ รู ้ว่า ่ ในพระองค์ไว ้ในธรรม ข ้าพเจ ้าได ้ขังและเฆีย ่ นตีบรรดาผู ้ทีเ่ ชือ ศาลาทุกแห่ง ี เพือ 20 และเมือ ่ โลหิตของสเตเฟนผู ้พลีชพ ่ ท่านถูกหลัง่ ฉั นก็ ้ ผ ้าของคน ยืนอยูใ่ กล ้ ๆ และยินยอมให ้เขาตาย และดูแลเสือ ทีฆ ่ า่ เขา 21 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า จงไปเถิด เราจะส่งเจ ้าไป ยังคนต่างชาติไกลๆ 22 พวกเขาจึงฟั งคํานัน ้ แล ้วตะโกนว่า “จงเอาคนอย่างนีไ้ ป จากแผ่นดินเถิด เพราะว่าไม่สมควรทีเ่ ขาจะอยูต ่ อ ่ ไป” ้ ผ ้าของตนออก และ 23 เมือ ่ พวกเขาร ้องตะโกน และถอดเสือ โปรยฝุ่ นขึน ้ ไปในอากาศ 24 นายทหารสัง่ ให ้นํ าเขาเข ้าไปในปราสาท และสัง่ ให ้ สอบสวนเขาโดยการเฆีย ่ นตี เพือ ่ เขาจะได ้รู ้ว่าเหตุใดพวกเขา จึงร ้องตะโกนต่อต ้านเขาเช่นนัน ้ 25 และเมือ ่ พวกเขามัดเขาด ้วยเชือก เปาโลก็พด ู กับนายร ้อย ทีย ่ น ื อยูต ่ รงนัน ้ ว่า "เป็ นการถูกต ้องตามกฎหมายหรือไม่ทเี่ จ ้า จะเฆีย ่ นคนทีเ่ ป็ นชาวโรมันและยังไม่ถก ู ตัดสินลงโทษ" 26เมือ ่ นายร ้อยได ้ยินดังนัน ้ จึงไปแจ ้งนายร ้อยว่า “จงระวังสิง่ ทีท ่ า่ นทํา เพราะว่าผู ้นีเ้ ป็ นชาวโรมัน” 27 นายทหารจึงมาบอกเขาว่า “บอกข ้าพเจ ้าหน่อย ท่านเป็ น ชาวโรมันหรือเปล่า” เขาตอบว่า “ใช่” 28 นายทหารจึงตอบว่า “ข ้าพเจ ้าได ้รับอิสรภาพนีด ้ ้วยเงิน จํานวนมาก” และเปาโลจึงกล่าวว่า “แต่ข ้าพเจ ้าเกิดมาเป็ น อิสระ” 29 แล ้วพวกผู ้ทีจ ่ ะสอบสวนเขาออกไปทันที และนายทหาร ผู ้บังคับบัญชาก็กลัวเช่นกัน เมือ ่ ทราบว่านายทหารคนนัน ้ เป็ น ชาวโรมัน และเพราะว่าเขาได ้มัดเขาไว ้ 30 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เขาอยากทราบความจริงว่าเหตุใดพวกยิวจึง กล่าวโทษเขา เขาจึงปลดพันธนาการของเขาออก แล ้วสัง่ ให ้
กิจการของอัครสาวก
20 แล ้วท่านกล่าวว่า พวกยิวตกลงกันจะขอร ้องท่านให ้พาเปา โลลงไปยังสภาพรุง่ นี้ เหมือนกับว่าพวกเขาจะซักถามเขา อย่างละเอียดมากขึน ้ อีกหน่อย ่ คอยเขา 21 แต่ทา่ นอย่ายอมตามพวกเขาเลย เพราะมีพวกซุม ่ บ ิ คน ซึง่ ได ้สาบานตนไว ้ว่าจะไม่กน อยูม ่ ากกว่าสีส ิ หรือดืม ่ อะไรจนกว่าจะฆ่าเขาได ้ และบัดนีพ ้ วกเขาก็พร ้อมแล ้ว คอย คําสัญญาจากท่าน” 22 นายทหารจึงให ้ชายหนุ่มออกไป และกําชับเขาว่า “อย่า บอกใครว่าเจ ้าได ้แจ ้งเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ข ้าพเจ ้า” 23 แล ้วท่านจึงเรียกนายร ้อยสองคนมาสัง่ ว่า จงเตรียมทหาร สองร ้อยนาย พร ้อมกับทหารม ้าเจ็ดสิบนาย และทหารหอก สองร ้อยนาย ให ้พร ้อมในเวลาสามทุม ่ ของคืนวันนัน ้ 24 และจงเตรียมสัตว์ไว ้ให ้พวกเขา เพือ ่ ให ้พวกเขาขีเ่ ปาโล แล ้วนํ าเขาไปหาเฟลิกซ์ผู ้ว่าราชการอย่างปลอดภัย 25 แล ้วท่านก็ทรงเขียนจดหมายดังต่อไปนี้ 26 คลอดิอส ั ลีเซียส ส่งคําทักทายถึงผู ้ว่าราชการทีเ่ ก่งกาจ ทีส ่ ด ุ เฟลิกซ์ 27 บุคคลนีถ ้ ก ู พวกยิวจับไป และควรจะต ้องถูกฆ่าเสียจาก พวกเขา แต่ข ้าพเจ ้าก็มาพร ้อมกับกองทัพ และช่วยเขาไว ้ได ้ เพราะข ้าพเจ ้าเข ้าใจว่าเขาเป็ นชาวโรมัน 28 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยากทราบสาเหตุทพ ี่ วกเขาฟ้ องเขา ข ้าพเจ ้าจึงพาเขามายังสภาของพวกเขา 29 ฉั นถือว่าเขาถูกฟ้ องในข ้อกล่าวหาต่างๆ เกีย ่ วกับกฎหมาย ของพวกเขา แต่ไม่มข ี ้อกล่าวหาใดๆ ทีค ่ วรจะต ้องได ้รับโทษ ถึงตายหรือต ้องถูกจําขัง 30 เมือ ่ มีคนบอกฉั นว่าพวกยิวคอยจ ้องจับผิดชายคนนัน ้ ฉั นก็ ส่งคนมาหาคุณทันที และสัง่ ให ้พวกทีก ่ ล่าวหาเขาไปบอก เรือ ่ งทีพ ่ วกเขากล่าวหาเขาต่อหน ้าคุณ ลาก่อน 31 จากนัน ้ พวกทหารจึงนํ าเปาโลไปทีเ่ มืองแอนทิปาตริสตาม คําสัง่ ของพวกเขาในเวลากลางคืน 32 รุง่ ขึน ้ พวกเขาก็ให ้ทหารม ้าไปกับเขา และกลับไปยัง ปราสาท 33 ครัน ้ มาถึงเมืองซีซาเรียแล ้ว และได ้มอบจดหมายให ้แก่ ผู ้ว่าราชการแล ้ว จึงได ้นํ าเปาโลมาพบเขาด ้วย 34เมือ ่ ผู ้ว่าราชการได ้อ่านจดหมายนัน ้ แล ้ว จึงถามว่าท่านมา จากแคว ้นไหน และเมือ ่ ทราบว่าท่านมาจากแคว ้นซิลเิ ซีย 35 พระองค์ตรัสว่า “ข ้าพเจ ้าจะฟั งท่าน เมือ ่ พวกโจทก์ของ ท่านมาด ้วย” และพระองค์ตรัสสัง่ ให ้คุมขังเขาไว ้ในห ้อง พิพากษาของเฮโรด
พวกหัวหน ้าปุโรหิตกับสภาทัง้ หมดมาปรากฏตัว แล ้วนํ าเปา โลลงมาให ้ยืนต่อหน ้าพวกเขา บทที่ 23 1 ครัน ้ เปาโลเพ่งดูสภาก็เห็นว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าได ้ ประพฤติตนอยูใ่ นมโนธรรมอันบริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระพักตร์พระเจ ้ามา จนถึงทุกวันนี้ 2 และอะนาเนียมหาปุโรหิตก็สงั่ ผู ้ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้เขาให ้ตบปาก เขา 3 แล ้วเปาโลจึงกล่าวแก่เขาว่า "พระเจ ้าจะทรงตบเจ ้า ผู ้เป็ น กําแพงทีฉ ่ าบด ้วยปูนขาว เพราะเจ ้ามานั่งพิพากษาข ้าตาม ธรรมบัญญัต ิ และยังสัง่ ให ้ตบข ้าซึง่ ขัดต่อธรรมบัญญัตห ิ รือ?" 4 และบรรดาคนทีย ่ น ื อยูน ่ ัน ้ ก็พด ู ว่า เจ ้าดูหมิน ่ มหาปุโรหิตของ พระเจ ้าหรือ? 5 แล ้วเปาโลจึงกล่าวว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย ฉั นไม่ทราบว่าเขา เป็ นมหาปุโรหิต เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า อย่าพูดจาหมิน ่ ประมาทผู ้ปกครองชนชาติของคุณ 6 แต่เมือ ่ เปาโลรู ้ว่าพวกหนึง่ เป็ นพวกสะดูส ี และอีกพวกหนึง่ เป็ นพวกฟาริส ี จึงร ้องตะโกนในสภาว่า "พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าเป็ นฟาริส ี เป็ นบุตรของฟาริส ี ข ้าพเจ ้าถูกตัง้ คําถาม ถึงความหวังและการกลับคืนชีพของคนตาย" 7 เมือ ่ ท่านกล่าวอย่างนัน ้ แล ้ว ก็เกิดการโต ้เถียงกันระหว่าง ี บ พวกฟาริสก ั พวกสะดูส ี และฝูงชนก็แตกแยกกัน ี ล่าวว่าการฟื้ นคืนจากตายไม่ม ี ทัง้ ทูต 8 เพราะพวกสะดูสก ี ล่าวว่าทัง้ สองมี สวรรค์และวิญญาณไม่ม ี แต่พวกฟาริสก ี ็ลก 9 จึงเกิดร ้องเสียงดังขึน ้ และพวกธรรมาจารย์ฝ่ายฟาริสก ุ ขึน ้ โต ้แย ้งว่า พวกเราไม่พบความชัว่ ใดๆ ในตัวคนนีเ้ ลย แต่ ถ ้ามีวญ ิ ญาณหรือทูตสวรรค์พด ู กับเขา เราอย่าต่อสู ้กับพระ เจ ้าเลย 10 เมือ ่ เกิดการขัดแย ้งกันอย่างรุนแรง นายทหาร ้ เล็กชิน ้ น ้อย จึง ผู ้บังคับบัญชาเกรงว่าเปาโลจะถูกฉีกเป็ นชิน สัง่ ทหารให ้ลงไปนํ าเปาโลออกไปจากพวกนัน ้ โดยใช ้กําลัง และนํ าเข ้าไปในปราสาท 11 ครัน ้ คืนต่อมา พระเจ ้าทรงยืนอยูก ่ บ ั เปาโลและตรัสว่า จงมี ใจร่าเริงเถิด เพราะว่าเจ ้าได ้เป็ นพยานถึงเราในกรุงเยรูซาเล็ม อย่างไร เจ ้าจะต ้องเป็ นพยานในกรุงโรมอย่างนัน ้ ด ้วย 12 เมือ ่ รุง่ เช ้า พวกยิวบางคนก็มารวมตัวกันและสาบานว่าจะ ไม่กน ิ หรือดืม ่ อะไรจนกว่าจะฆ่าเปาโลได ้ ่ บ ิ คนทีร่ ว่ มกันวางแผนร ้ายเช่นนัน 13 และมีกว่าสีส ้ 14พวกเขามาหาพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู ้เฒ่าแล ้วกล่าวว่า พวกเราได ้ผูกมัดตนเองไว ้ด ้วยคําสาปอันใหญ่หลวงว่า เราจะ ไม่กน ิ อะไรเลยจนกว่าจะฆ่าเปาโลได ้ 15 บัดนี้ พวกท่านกับสภาจงแจ ้งให ้หัวหน ้านายร ้อยทราบว่า ให ้พาเขาลงมาหาพวกท่านพรุง่ นี้ เหมือนกับว่าพวกท่าน อยากจะซักถามเรือ ่ งเขาอย่างละเอียดถีถ ่ ้วนยิง่ ขึน ้ และพวก เราหรือเขามาใกล ้ก็พร ้อมทีจ ่ ะฆ่าเขา 16 เมือ ่ บุตรชายของน ้องสาวเปาโลได ้ยินเรือ ่ งทีพ ่ วกเขาคอย ดักจับอยู่ เขาก็เข ้าไปในปราสาทและแจ ้งให ้เปาโลทราบ 17 จากนัน ้ เปาโลเรียกนายร ้อยคนหนึง่ มาหาพระองค์แล ้ว กล่าวว่า จงพาชายหนุ่มคนนีไ้ ปหาผู ้บังคับบัญชาทหาร เพราะเขามีเรือ ่ งหนึง่ ทีต ่ ้องบอกเขา 18 จึงนํ าคนนัน ้ ไปหาผู ้บังคับการตํารวจ แล ้วกล่าวว่า “เปาโล ผู ้ถูกจําเลยเรียกข ้าพเจ ้าไปหาเขา และขอร ้องให ้พาชายหนุ่ม คนนีม ้ าหาท่าน ซึง่ มีเรือ ่ งจะพูดกับท่าน” 19 นายร ้อยตํารวจจึงจูงมือเขาไปกับเขาโดยลําพังแล ้วถาม เขาว่า “ท่านมีอะไรจะบอกฉั น?”
บทที่ 24 1 เมือ ่ ล่วงไปได ้ห ้าวัน อะนาเนียสมหาปุโรหิตก็ลงไปกับพวก ่ เทอร์ทล ผู ้อาวุโสและกับปราศรัยคนหนึง่ ชือ ู ลัส ซึง่ ไปแจ ้ง ความต่อผู ้ว่าราชการเกีย ่ วกับเปาโล 2 และเมือ ่ เขาถูกเรียกตัวไป เทอร์ทล ู ลัสก็เริม ่ กล่าวโทษเขา โดยกล่าวว่า เมือ ่ เห็นว่าพวกเราได ้รับความสงบสุขมากโดย อาศัยคุณ และเห็นว่างานอันสมควรก็เกิดขึน ้ กับประชาชาติ ของเราโดยการดูแลของคุณ 3. เราขอรับไว ้เสมอและในทุกสถานที่ ข ้าพเจ ้าขอขอบพระ คุณท่านเฟลิกซ์ผู ้สูงศักดิท ์ ส ี่ ด ุ 4 แม ้กระนัน ้ ก็ตาม เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้ไม่ทําให ้ท่านเบือ ่ หน่ายอีกต่อไป ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่าข ้าพเจ ้าจะฟั งเราสัก สองสามคําถึงความเมตตาของท่าน 5 เพราะเราพบว่าชายผู ้นีเ้ ป็ นคนชัว่ ร ้ายและเป็ นผู ้ก่อความ วุน ่ วายในหมูช ่ าวยิวทัง้ หลายทั่วโลก และเป็ นหัวหน ้าของ พวกนาซารีน 6 ซึง่ ได ้ไปหาเพือ ่ ทําให ้พระวิหารเป็ นมลทิน เราจับเขาไป และจะได ้พิพากษาเขาตามธรรมบัญญัตข ิ องเรา
103
กิจการของอัครสาวก
7 แต่นายทหารใหญ่ลเี ซียสเข ้ามาหาเรา และนํ าเขาออกไป จากมือเราด ้วยความรุนแรง 8 โดยสัง่ ให ้พวกทีก ่ ล่าวหาเขามาหาท่าน และท่านเองก็จะได ้ สอบสวนพวกเขาด ้วยว่าเรือ ่ งทัง้ หมดนีท ้ เี่ รากล่าวโทษเขานัน ้ เป็ นอย่างไร 9 พวกยิวก็เห็นด ้วย โดยกล่าวว่าสิง่ เหล่านีเ้ ป็ นความจริง 10 เมือ ่ ผู ้ว่าราชการได ้เรียกเปาโลให ้พูดแล ้ว เปาโลจึงตอบว่า “เนือ ่ งจากข ้าพเจ ้าทราบว่าท่านเป็ นผู ้พิพากษาของ ประชาชาตินม ี้ านานหลายปี แล ้ว ข ้าพเจ ้าจึงจะตอบด ้วยความ เต็มใจยิง่ ขึน ้ 11 เพือ ่ ให ้ท่านเข ้าใจได ้ว่า ตัง้ แต่ข ้าพเจ ้าขึน ้ ไปกรุง เยรูซาเล็มเพือ ่ นมัสการนัน ้ ยังอีกเพียงสิบสองวันเท่านัน ้ 12 และพวกเขาไม่พบข ้าพเจ ้าในวิหารกําลังโต ้เถียงกับใคร หรือยุยงประชาชนให ้วุน ่ วาย ไม่วา่ ในธรรมศาลาหรือในเมือง 13 และพวกเขาก็พส ิ จ ู น์เรือ ่ งทีพ ่ วกเขาฟ้ องข ้าพเจ ้าขณะนี้ ไม่ได ้ 14 แต่ข ้าพเจ ้าสารภาพต่อท่านว่า ข ้าพเจ ้านับถือพระเจ ้าแห่ง บรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าตามทางทีเ่ รียกว่าลัทธินอกรีต เพราะ ่ ทุกสิง่ ทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัตแ ข ้าพเจ ้าเชือ ิ ละในหนังสือ ของผู ้เผยพระวจนะ 15 และมีความหวังในพระเจ ้าซึง่ พวกเขาเองก็หวังเช่นกันว่า การกลับคืนชีพจากความตาย ทัง้ คนชอบธรรมและคนอธรรม จะเกิดขึน ้ 16 และในเรือ ่ งนี้ ข ้าพเจ ้าฝึ กฝนตนเองให ้มีจต ิ สํานึกทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ เสมอ ปราศจากความผิดต่อพระเจ ้าและต่อมนุษย์ 17 ครัน ้ ล่วงไปหลายปี แล ้ว ข ้าพเจ ้ามานํ าทานและเครือ ่ งบูชา มาให ้ประชาชาติของข ้าพเจ ้า 18 ครัน ้ นัน ้ พวกยิวบางคนจากเอเชียก็พบข ้าพเจ ้าอยูใ่ นพระ วิหาร ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ ไม่มค ี นมากมายและไม่ วุน ่ วาย 19 ใครจะอยูท ่ น ี่ ต ี่ อ ่ ท่านก่อนและคัดค ้านฉั น 20 หรือถ ้าพวกเขาพบการกระทําชัว่ ใด ๆ ในตัวฉั น ขณะทีฉ ่ ัน ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าสภา 21 เว ้นแต่เสียงนีเ้ ท่านัน ้ ทีข ่ ้าพเจ ้าร ้องขึน ้ เมือ ่ ยืนอยูท ่ า่ มกลาง พวกเขาว่า ข ้าพเจ ้าถูกพวกท่านซักถามถึงเรือ ่ งการคืนชีพ ของคนตายในวันนี้ 22เมือ ่ เฟลิกซ์ได ้ยินเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ละมีความรู ้ดีขน ึ้ เกีย ่ วกับ เรือ ่ งนัน ้ แล ้ว เขาเลือ ่ นไปก่อนแล ้วกล่าวว่า เมือ ่ ลีเซียสผู ้เป็ น ้ แม่ทัพนายกองลงมา ฉั นจะทราบเรือ ่ งราวของคุณให ้หมดสิน ่ 23 และท่านได ้สังนายร ้อยให ้ดูแลเปาโลไว ้ และให ้ปล่อยเขา เป็ นอิสระ และห ้ามไม่ให ้ผู ้รู ้จักเปาโลคนใดปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจ หรือมาหาท่าน ิ ลา 24เมือ ่ ล่วงไปได ้หลายวันแล ้ว เมือ ่ เฟลิกซ์มากับดรูซล ภรรยาของเขาซึง่ เป็ นชาวยิว เขาจึงให ้คนไปเรียกเปาโลมา ่ ในพระคริสต์ และฟั งเรือ ่ งความเชือ 25 ขณะทีเ่ ขากําลังถกเถียงถึงความชอบธรรม ความ ่ และ พอประมาณ และการตัดสินทีจ ่ ะมาถึง เฟลิกซ์ก็ตวั สัน ตอบว่า "คราวนีเ้ จ ้าจงไปเถิด เมือ ่ มีเวลาเหมาะสม เราจะเรียก เจ ้า" 26 เขาหวังด ้วยว่าเปาโลจะได ้รับเงินเพือ ่ จะปล่อยเปาโลไป จึงส่งคนไปตามเปาโลมาบ่อยขึน ้ และสนทนากับเขา ิ ส 27 แต่หลังจากผ่านไปสองปี ปอร์ซอ ั เฟสตัสก็เข ้ามาใน ห ้องของเฟลิกซ์ และเฟลิกซ์ต ้องการแสดงความพอใจต่อ ชาวยิว จึงปล่อยให ้เปาโลถูกมัดไว ้ บทที่ 25 1 เมือ ่ เฟสทัสมาถึงจังหวัดนัน ้ แล ้ว หลังจากสามวัน เขาก็ เดินทางจากเมืองซีซาเรียไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
104
2 จากนัน ้ มหาปุโรหิตและพวกหัวหน ้าชาวยิวก็แจ ้งความต่อ เปาโลและวิงวอนเขา 3 และขอความเมตตาต่อเขาโดยส่งคนไปตามพระเยซูไปยัง ่ อยูก กรุงเยรูซาเล็ม โดยคอยซุม ่ ลางทางเพือ ่ จะฆ่าพระองค์ 4 แต่เฟสทัสตอบว่า ให ้คุมเปาโลไว ้ทีเ่ มืองซีซาเรีย แล ้วเขา จะจากไปทีน ่ ั่นในไม่ช ้า 5 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า “ผู ้ใดในพวกท่านสามารถ เชิญลงไปกับข ้าพเจ ้าและกล่าวโทษบุคคลนี้ ถ ้าเขามี พฤติกรรมชัว่ ร ้ายประการใด” 6 และเมือ ่ ท่านพักอยูก ่ บ ั พวกเขาเกินสิบวันแล ้ว ท่านก็ลงไป ยังเมืองซีซาเรีย วันรุง่ ขึน ้ ท่านนั่งบนบัลลังก์พพ ิ ากษาและสัง่ ให ้นํ าเปาโลเข ้ามา 7 ครัน ้ ท่านมาถึงแล ้ว พวกยิวทีล ่ งมาจากกรุงเยรูซาเล็มก็ยน ื ล ้อมรอบและกล่าวโทษเปาโลเป็ นอันมาก แต่ก็พส ิ จ ู น์ไม่ได ้ 8 ขณะทีเ่ ขากําลังแก ้ต่างให ้แก่ตนเองว่า "ฉั นไม่ได ้ทําอะไร ผิดต่อธรรมบัญญัตข ิ องพวกยิว ต่อพระวิหาร หรือต่อซีซาร์ เลย ฉั นไม่ได ้ทําอะไรผิดเลย" 9 แต่เฟสทัสต ้องการจะทําให ้พวกยิวพอใจจึงตอบเปาโลว่า “เจ ้าจะขึน ้ ไปกรุงเยรูซาเล็มและให ้ข ้าพเจ ้าพิพากษาเรือ ่ ง เหล่านีท ้ น ี่ ั่นหรือ?” 10 จากนัน ้ เปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้ายืนอยู่ ณ บัลลังก์พพ ิ ากษา ของซีซาร์ ซึง่ ข ้าพเจ ้าควรจะถูกพิพากษาทีน ่ ั่น ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ ทําผิดต่อพวกยิวแต่อย่างใด ดังทีท ่ า่ นทราบดี 11 เพราะว่าถ ้าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้กระทําผิด หรือได ้กระทําการอัน ควรแก่ความตาย ข ้าพเจ ้าก็ไม่ยอมตาย แต่ถ ้าไม่มเี รือ ่ ง เหล่านีซ ้ งึ่ คนเหล่านัน ้ กล่าวโทษข ้าพเจ ้า ก็ไม่มผ ี ู ้ใดจะมอบ ข ้าพเจ ้าให ้พวกเขาได ้ ข ้าพเจ ้าขออุทธรณ์ตอ ่ ซีซาร์ 12 เมือ ่ เฟสทัสหารือกับสภาแล ้ว เขาก็ตอบว่า “ท่านได ้ อุทธรณ์ถงึ ซีซาร์แล ้วหรือ?” ท่านจะไปฟ้ องซีซาร์หรือ? 13 เมือ ่ ล่วงไปได ้หลายวัน กษั ตริยอ ์ ากริปปาและเบอร์นส ิ ก็ เสด็จมายังเมืองซีซาเรียเพือ ่ ทักทายเฟสทัส 14 ครัน ้ พวกเขาอยูท ่ น ี่ ั่นหลายวันแล ้ว เฟสทัสก็เล่าเรือ ่ งของ เปาโลให ้กษั ตริยฟ ์ ั งว่า "มีชายคนหนึง่ ถูกเฟลิกซ์จองจําไว ้ 15 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยูก ่ รุงเยรูซาเล็ม พวกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้ เฒ่าของชาวยิวมาแจ ้งความเกีย ่ วกับเขา ข ้าพเจ ้าหวังว่าจะมี การพิพากษาลงโทษเขา 16 ข ้าพเจ ้าตอบว่า ไม่ใช่ลก ั ษณะทีช ่ าวโรมันมีทจ ี่ ะส่งตัว ผู ้ต ้องหาไปตาย ก่อนทีผ ่ ู ้ต ้องหาจะได ้เผชิญหน ้ากับผู ้ต ้องหา ิ ธิชแ ี้ จงเกีย และมีสท ่ วกับความผิดทีถ ่ ก ู กล่าวหาต่อเขา 17 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขามาถึงทีน ่ แ ี่ ล ้ว ข ้าพเจ ้าก็นั่งบนบัลลังก์ ั ช ้าในวันรุง่ ขึน พิพากษาโดยไม่ชก ้ และสัง่ ให ้นํ าชายคนนัน ้ ออกมา 18 เมือ ่ พวกโจทก์ลก ุ ขึน ้ มา พวกเขาก็ไม่ได ้กล่าวหาสิง่ ใด ๆ ตามทีฉ ่ ั นคิดเลย 19 แต่พวกเขาก็มข ี ้อสงสัยบางประการต่อพระองค์ด ้วยเรือ ่ ง ่ โชคลางของตนเอง และเรือ ความเชือ ่ งพระเยซูผู ้หนึง่ ซึง่ ้ พระชนม์แล ้ว แต่เปาโลยืนยันว่าพระองค์ยังมีชวี ต สิน ิ อยู่ 20 และเพราะข ้าพเจ ้าสงสัยในคําถามลักษณะนัน ้ จึงถามเขา ว่าเขาจะยอมไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ ให ้มีการพิจารณาคดีท ี่ นั่นหรือไม่ 21 แต่เมือ ่ เปาโลได ้อุทธรณ์ขอให ้สงวนตัวไว ้เพือ ่ นํ าไปให ้ออ กัสตัสพิจารณา ฉั นจึงสัง่ ให ้คุมตัวเขาไว ้จนกว่าจะส่งเขาไป หาซีซาร์ได ้ 22 แล ้วอากริปปาก็พด ู กับเฟสทัสว่า “ข ้าพเจ ้าเองก็อยากจะ ฟั งชายคนนัน ้ เหมือนกัน” เฟสทัสกล่าวว่า “พรุง่ นีเ้ จ ้าจะได ้ฟั ง เขา” 23 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เมือ ่ อากริปปาและเบอร์นส ิ มาถึง พร ้อมกับ ้ ผู ้ใหญ่ และผู ้นํ าของเมือง เปาโลก็ถก ผู ้บังคับบัญชาชัน ู นํ าตัว ออกมาด ้วยท่าทางโอ่อา่ โอ่อา่ ตามคําสัง่ ของเฟสทัส
กิจการของอัครสาวก
24เฟสทัสจึงกล่าวว่า "ข ้าแต่กษั ตริยอ ์ ากริปปา และบรรดาคน ทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ก ี่ บ ั พวกเรา ท่านทัง้ หลายเห็นชายผู ้นีท ้ พ ี่ วกยิว ทัง้ หมดได ้โต ้ตอบข ้าพเจ ้า ทัง้ ทีเ่ ยรูซาเล็มและทีน ่ ด ี่ ้วย โดย ร ้องว่าเขาไม่ควรมีชวี ต ิ อยูต ่ อ ่ ไปอีก" 25 แต่เมือ ่ ฉั นพบว่าเขาไม่ได ้ทําสิง่ ใดทีส ่ มควรต ้องตาย และ เขาเองก็ได ้อุทธรณ์ตอ ่ ออกัสตัส ฉั นจึงตัดสินใจจะส่งเขาไป 26 ข ้าพเจ ้าไม่มเี รือ ่ งใดแน่นอนทีจ ่ ะเขียนถึงท่านผู ้เป็ นนาย ข ้าพเจ ้าจึงได ้นํ าเขามาเฝ้ าท่านโดยเฉพาะต่อหน ้าท่าน โอ กษั ตริยอ ์ ากริปปา เพือ ่ ว่าเมือ ่ ได ้ตรวจสอบแล ้วจะได ้มีเรือ ่ งที่ จะเขียนถึงท่านบ ้าง 27 เพราะข ้าพเจ ้าเห็นว่าการส่งนักโทษไปนัน ้ ไม่สมควร และ มิได ้กล่าวถึงความผิดทีถ ่ ก ู กล่าวหาต่อเขาด ้วย
16 แต่จงลุกขึน ้ ยืนเถิด เพราะว่าเราปรากฏแก่เจ ้าก็เพือ ่ จะตัง้ เจ ้าให ้เป็ นผู ้รับใช ้และเป็ นพยานทัง้ สองถึงสิง่ ต่างๆ ทีเ่ จ ้าได ้ เห็น และถึงสิง่ ต่างๆ ทีเ่ ราจะปรากฏแก่เจ ้า 17 และทรงช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากชนชาติและจากบรรดา ประชาชาติซงึ่ บัดนีเ้ ราจะส่งเจ ้าไปหาพวกเขา 18 เพือ ่ เปิ ดตาพวกเขา และหันพวกเขาจากความมืดมาสู่ ความสว่าง และจากอํานาจของซาตานมาหาพระเจ ้า เพือ ่ พวกเขาจะได ้รับการอภัยบาป และได ้รับมรดกท่ามกลางคน ่ ทีอ เหล่านัน ้ ทีไ่ ด ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยความเชือ ่ ยูใ่ นฉั น 19 ดังนัน ้ ข ้าแต่กษั ตริยอ ์ ากริปปา ข ้าพระองค์มไิ ด ้ขัดขืนต่อ นิมต ิ จากสวรรค์ 20 แต่พระองค์ได ้ทรงสําแดงแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นเมืองดามัสกัส และทีก ่ รุงเยรูซาเล็มและทั่วทุกเขตแดนของแคว ้นยูเดียและ ต่อจากนัน ้ ก็แก่คนต่างชาติวา่ พวกเขาควรกลับใจและหันมา หาพระเจ ้า และกระทําการทีส ่ มควรกับการกลับใจใหม่ 21 เพราะเหตุนพ ี้ วกยิวจึงจับข ้าพระองค์ในพระวิหาร และ พยายามจะฆ่าข ้าพระองค์ 22 เมือ ่ ฉั นได ้รับการช่วยเหลือจากพระเจ ้าแล ้ว ฉั นก็ยังคงอยู่ จนถึงทุกวันนี้ โดยเป็ นพยานให ้ทัง้ ผู ้ใหญ่และผู ้น ้อยเห็น โดย ไม่พด ู อะไรอืน ่ ใดนอกจากสิง่ ทีบ ่ รรดาผู ้เผยพระวจนะและ โมเสสกล่าวไว ้ว่าจะเกิดขึน ้ 23 ว่าพระคริสต์จะต ้องทนทุกข์ทรมาน และว่าพระองค์จะเป็ น คนแรกทีจ ่ ะคืนพระชนม์จากความตาย และจะแสดงความ สว่างแก่คนทัง้ หลายและแก่คนต่างชาติ 24 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดเรือ ่ งนี้ เฟสทัสก็พด ู ด ้วยเสียงอันดังว่า “เปาโล เจ ้าเสียสติไปแล ้ว ความรู ้มากทําให ้เจ ้าคลัง่ ” 25 แต่ทา่ นกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าไม่ได ้บ ้า ท่านเฟสทัสผู ้สูงศักดิ์ ั ปชัญญะเท่านัน แต่ข ้าพเจ ้าจะพูดแต่คําจริงและคําทีม ่ ส ี ติสม ้ 26 เพราะว่ากษั ตริยท ์ รงทราบเรือ ่ งเหล่านี้ และข ้าพเจ ้าก็พด ู ต่อหน ้าพระองค์อย่างเปิ ดเผย ข ้าพเจ ้าแน่ใจว่าเรือ ่ งเหล่านีไ้ ม่ ั เรือ ่ นเร ้นจากพระองค์ เพราะสิง่ นีไ้ ม่ได ้ มีสก ่ งเดียวทีซ ่ อ กระทํากันในทีล ่ บ ั ่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะหรือไม่ 27 กษั ตริยอ ์ ากริปปา ท่านเชือ ่ ข ้าพเจ ้าทราบว่าท่านเชือ 28 แล ้วอากริปปาจึงตรัสแก่เปาโลว่า “เจ ้าเกือบจะชักชวน ข ้าพเจ ้าให ้เป็ นคริสเตียนได ้แล ้ว” 29 และเปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ไม่เพียงแต่ทา่ น เท่านัน ้ แต่ทก ุ คนทีฟ ่ ั งข ้าพเจ ้าในวันนีเ้ ป็ นเหมือนข ้าพเจ ้า เกือบทุกประการ ยกเว ้นเครือ ่ งพันธนาการเหล่านี้ 30 เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว กษั ตริยก ์ ็ทรงลุกขึน ้ พร ้อมทัง้ ผู ้ว่าราชการ และเบอร์นส ิ และคนทีน ่ ั่งอยูก ่ บ ั พวกเขา 31 เมือ ่ พวกเขาไปแล ้ว พวกเขาพูดคุยกันเองว่า “คนนีไ้ ม่ได ้ ทําอะไรทีส ่ มควรแก่ความตายหรือต ้องถูกจองจํา” 32 แล ้วอากริปปาจึงตรัสแก่เฟสทัสว่า “ถ ้าคนนีไ้ ม่ยน ื่ อุทธรณ์ ต่อซีซาร์ เขาก็อาจจะได ้รับอิสรภาพก็ได ้”
บทที่ 26 ิ ธิทจ 1 แล ้วอากริปปาจึงกล่าวแก่เปาโลว่า “เจ ้ามีสท ี่ ะพูดแทน ตนเองได ้” แล ้วเปาโลก็ยน ื่ มือออกไปและตอบคําถามของ ตนเองว่า 2 ข ้าพเจ ้าคิดว่าข ้าพเจ ้าเป็ นสุข กษั ตริยอ ์ ากริปปา เพราะว่า ข ้าพเจ ้าจะต ้องตอบคําถามของข ้าพเจ ้าต่อพระพักตร์พระองค์ ในวันนี้ เกีย ่ วกับเรือ ่ งทัง้ หมดทีข ่ ้าพเจ ้าถูกกล่าวหาจากชาว ยิว ่ วชาญในธรรมเนียม 3 เพราะข ้าพเจ ้าทราบดีวา่ ท่านเป็ นผู ้เชีย ปฏิบต ั แ ิ ละปั ญหาต่างๆ ของพวกยิว ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงวิงวอน ท่านให ้อดทนฟั งข ้าพเจ ้า 4 การดําเนินชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าตัง้ แต่เยาว์วัย คือครัง้ แรกทีอ ่ ยู่ ท่ามกลางประชาชาติของข ้าพเจ ้าทีก ่ รุงเยรูซาเล็มนัน ้ เป็ นที่ ทราบกันดีแก่พวกยิวทัง้ หลาย 5 ซึง่ รู ้จักข ้าพเจ ้าตัง้ แต่ต ้น หากเขาจะยืนยัน ว่าข ้าพเจ ้าเป็ น ี ามนิกายทีเ่ คร่งครัดทีส พวกฟาริสต ่ ด ุ ในศาสนาของเรา 6 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้ายืนขึน ้ และถูกพิพากษาเพราะความหวัง ของคําสัญญาทีพ ่ ระเจ ้าทรงประทานแก่บรรพบุรษ ุ ของพวก เรา 7 เผ่าทัง้ สิบสองของพวกเราซึง่ รับใช ้พระเจ ้าทันทีทงั ้ กลางวัน และกลางคืน หวังว่าจะได ้รับคําสัญญานัน ้ เพราะความหวังนี้ กษั ตริยอ ์ ากริปปา ข ้าพเจ ้าจึงถูกพวกยิวกล่าวหา 8 เหตุไฉนท่านจึงคิดว่าการทีพ ่ ระเจ ้าทรงทําให ้คนตายฟื้ นขึน ้ ่ ? เป็ นเรือ ่ งเหลือเชือ 9 ฉั นเคยคิดในใจของฉั นเองว่าฉั นควรทําหลายสิง่ หลาย อย่างทีข ่ ด ั ต่อพระนามของพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ 10 ซึง่ ฉั นได ้กระทําในกรุงเยรูซาเล็ม และฉั นได ้ขังพวกวิสท ุ ธิ ชนจํานวนมากไว ้ในคุก โดยรับอํานาจจากพวกปุโรหิตใหญ่ และเมือ ่ พวกเขาถูกประหารชีวต ิ ฉั นก็แสดงท่าทีตอ ่ ต ้านพวก เขา 11 และฉั นก็ลงโทษพวกเขาบ่อยๆ ในทุกธรรมศาลา และ บังคับให ้พวกเขาพูดหมิน ่ ประมาท และเนือ ่ งจากฉั นโกรธ พวกเขาอย่างมาก ฉั นก็ขม ่ เหงพวกเขาไปจนถึงเมืองต่างถิน ่ 12 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปยังเมืองดามัสกัสด ้วยอํานาจและคําสัง่ จาก หัวหน ้าปุโรหิต 13 เมือ ่ เวลาเทีย ่ งวัน ข ้าแต่พระราชา ข ้าพเจ ้าเห็นแสงสว่าง จากสวรรค์สาดส่องลงมาเหนือความสว่างไสวของดวง อาทิตย์ ส่องอยูโ่ ดยรอบข ้าพเจ ้าและผู ้ทีร่ ว่ มเดินทางไปกับ ข ้าพเจ ้า 14 ครัน ้ พวกเราล ้มลงกับพืน ้ แล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงตรัสกับ ข ้าพเจ ้าเป็ นภาษาฮีบรูวา่ “ ซาอูล ซาอูล ทําไมเจ ้าจึงข่มเหง ข ้าพเจ ้า การทีเ่ จ ้าจะเตะตะปูก็ยากนัก” 15 ข ้าพเจ ้าจึงถามว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้า” เขาจึงตอบว่า “ ข ้าพเจ ้าคือเยซูผู ้ทีท ่ า่ นข่มเหง”
บทที่ 27 1 เมือ ่ เราตกลงกันว่าพวกเราจะต ้องแล่นเรือไปยังประเทศ อิตาลี พวกเขาจึงมอบเปาโลกับนักโทษคนอืน ่ ๆ บางคนไว ้ ่ ยูเลียส ซึง่ เป็ นนายร ้อยในกองทหารของออ กับผู ้หนึง่ ชือ กัสตัส 2 เราจึงลงเรือลําหนึง่ มาจากเมืองอัดรามิททิอม ุ โดยตัง้ ใจจะ แล่นไปตามฝั่ งเอเชีย มีอริสทารคัส ชาวมาซิโดเนียจากเมือง เทสซาโลนิกาอยูก ่ บ ั เราด ้วย 3 วันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเมืองซีดอน ยูเลียสได ้อ ้อนวอนเปาโล อย่างสุภาพ และอนุญาตให ้เขาไปหาเพือ ่ นๆ เพือ ่ พักผ่อน 4 เมือ ่ เราออกจากทีน ่ ั่นแล ้ว เราก็แล่นไปทางด ้านใต ้เกาะ ไซปรัส เพราะลมพัดสวนทาง
105
กิจการของอัครสาวก
ิ วา เมือ 28 และเมือ ่ เป่ าแตรไปก็พบว่าลึกถึงยีส ่ บ ่ พวกเขาไป ไกลกว่านีอ ้ ก ี หน่อย พวกเขาเป่ าแตรอีกและพบว่าลึกสิบห ้าวา 29 พวกเขากลัวว่าเราอาจจะตกลงไปบนโขดหิน จึงทอดสมอ ่ น ท ้ายเรือสีอ ั และอธิษฐานขอให ้วันนัน ้ มาถึง 30 ขณะทีพ ่ วกกะลาสีกําลังจะหนีออกจากเรือ โดยปล่อยเรือ ลงในทะเล พวกเขาก็ทําหน ้าบูดบึง้ ราวกับว่าจะทอดสมอออก จากหัวเรือ 31 เปาโลจึงกล่าวแก่นายร ้อยและพวกทหารว่า "ถ ้าพวกท่าน ไม่อยูใ่ นเรือ พวกท่านก็จะรอดไม่ได ้" 32 พวกทหารจึงตัดเชือกทีผ ่ ก ู เรือให ้ตกลงไป 33 เมือ ่ รุง่ เช ้าเปาโลก็ขอร ้องคนเหล่านัน ้ ให ้กินอาหาร โดย ิ ่ กล่าวว่า “วันนีเ้ ป็ นวันทีส ่ บสีทท ี่ า่ นทัง้ หลายอยูแ ่ ละอดอาหาร โดยไม่รับประทานอาหารใดๆ เลย” 34 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงขอร ้องท่านให ้กินอาหารบ ้าง เพราะนีเ่ พือ ่ สุขภาพของท่าน เส ้นผมแม ้เส ้นเดียวจะไม่รว่ ง จากศีรษะของพวกท่านเลย 35 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงหยิบขนมปั งและถวาย การขอบพระคุณพระเจ ้าต่อหน ้าพวกเขาทุกคน แล ้วทรงหัก ขนมปั งแล ้วทรงเริม ่ เสวย 36 แล ้วทุกคนก็มใี จร่าเริง และรับประทานอาหารด ้วย 37 และพวกเราอยูใ่ นเรือทัง้ หมดสองร ้อยหกสิบหกคน 38 เมือ ่ พวกเขากินอิม ่ แล ้ว พวกเขาก็ผอ ่ นเรือให ้เบาลง และ โยนข ้าวสาลีลงในทะเล 39 เมือ ่ รุง่ เช ้าพวกเขาก็ยังไม่รู ้จักแผ่นดินนัน ้ แต่ได ้พบลําธาร สายหนึง่ มีฝั่ง จึงคิดจะยัดเรือเข ้าไปในลําธารนัน ้ ถ ้าเป็ นไปได ้ 40 และเมือ ่ พวกเขาได ้ยกสมอเรือขึน ้ แล ้ว พวกเขาก็ทอดสมอ ลงไปในทะเล คลายเชือกผูกหางเสือ และชักใบหลักขึน ้ รับ ลม แล ้วแล่นเข ้าฝั่ ง 41 และเรือก็ตกลงไปในบริเวณทีท ่ ะเลสองฝั่ งมาบรรจบกัน เรือก็เกยตืน ้ ส่วนลําหน ้าก็ตด ิ แน่นไม่เคลือ ่ นตัวได ้ แต่ลําท ้าย ก็แตกเพราะแรงของคลืน ่ 42 พวกทหารจึงปรึกษากันว่า จะฆ่าพวกนักโทษเสีย เพือ ่ ว่า ไม่มใี ครจะว่ายนํ้ าหนีไปได ้ 43 แต่ร ้อยนายต ้องการช่วยเปาโลจึงขัดขวางพวกเขาไม่ให ้ ทําตามทีต ่ งั ้ ใจไว ้ และสัง่ ให ้ผู ้ทีว่ า่ ยนํ้ าเป็ นให ้กระโดดลง ทะเลก่อนแล ้วจึงขึน ้ ฝั่ ง ้ ส่วน 44 ส่วนทีเ่ หลือก็อยูบ ่ นกระดาน และบางส่วนก็อยูบ ่ นชิน ทีแ ่ ตกหักของเรือ และแล ้วพวกเขาก็หนีขน ึ้ ฝั่ งได ้อย่าง ปลอดภัย
5 ครัน ้ เราล่องเรือไปเหนือทะเลซีลเิ ซียและทะเลปั มฟิ เลีย แล ้ว จึงมาถึงเมืองไมราซึง่ เป็ นเมืองในแคว ้นลีเซีย 6 ณ ทีน ่ ัน ้ นายร ้อยพบเรือลําหนึง่ จากเมืองอเล็กซานเดรีย กําลังแล่นไปประเทศอิตาลี จึงให ้เราอยูใ่ นเรือลํานัน ้ 7 เมือ ่ เราล่องเรือไปช ้า ๆ หลายวันแล ้ว และเกือบจะมาถึงที่ เมืองกนีดส ั โดยทีล ่ มไม่พัดแรงพอ เราจึงล่องเรือไปทางด ้าน ใต ้ของเกาะครีต ตรงข ้ามกับเมืองซัลโมเน 8 และเมือ ่ ผ่านไปได ้สักพักก็มาถึงทีแ ่ ห่งหนึง่ ซึง่ เรียกว่า ท่าเรืออันงดงาม ใกล ้ ๆ กับเมืองลาเซีย 9 ครัน ้ เวลาล่วงไปมากแล ้ว และการเดินเรือก็เป็ นอันตราย เพราะเวลาอดอาหารผ่านไปแล ้ว เปาโลจึงตักเตือนพวกเขา ว่า 10 และได ้กล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า "ท่านทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้า เห็นว่าการเดินทางครัง้ นีจ ้ ะมีอน ั ตรายและได ้รับความเสียหาย มาก ไม่เพียงแต่กบ ั สินค ้าและเรือเท่านัน ้ แต่รวมถึงชีวต ิ ของ เราด ้วย" ่ กัปตันและเจ ้าของเรือมากกว่าสิง่ 11 ถึงกระนัน ้ นายร ้อยก็เชือ ทีเ่ ปาโลพูดไว ้ 12 และเนือ ่ งจากท่าเรือนัน ้ ไม่เหมาะแก่การจอดในช่วงฤดู หนาว ผู ้คนส่วนใหญ่จงึ แนะนํ าให ้ออกเดินทางจากทีน ่ ั่นด ้วย หากพวกเขาจะสามารถไปถึงเมืองเฟนิซได ้ และไปจอด ในช่วงฤดูหนาวทีน ่ ั่น ซึง่ เป็ นท่าเรือในเกาะครีต และตัง้ อยู่ ทางตะวันตกเฉียงใต ้และตะวันตกเฉียงเหนือ 13 เมือ ่ ลมใต ้พัดเบาๆ คิดว่าตนบรรลุเป้ าหมายแล ้ว จึงออก เดินเรือไปใกล ้เกาะครีต 14 แต่ไม่นานก็มล ี มพายุรน ุ แรงทีเ่ รียกว่า ยูโรไคลดอน พัด เข ้ามา 15 เมือ ่ เรือถูกพายุพัด และไม่อาจต ้านลมได ้ เราจึงปล่อยให ้ เรือแล่นออกไป ่ คลอดา เราต ้องทํางาน 16 และเมือ ่ วิง่ ไปใต ้เกาะแห่งหนึง่ ชือ มากเพือ ่ จะแล่นเรือมา 17 เมือ ่ พวกเขายกขึน ้ แล ้ว พวกเขาก็ใช ้เชือกช่วยรองรับเรือ และกลัวว่าจะตกลงไปในทรายดูด พวกเขาจึงถอดใบเรือและ แล่นไป 18 ครัน ้ พวกเราถูกพายุพัดกระหนํ่าอย่างหนัก วันรุง่ ขึน ้ พวก เขาก็ผอ ่ นเรือให ้เบาลง 19 และในวันทีส ่ ามเราก็ทงิ้ อุปกรณ์เรือออกไปด ้วยมือเราเอง 20 เมือ ่ ดวงอาทิตย์และดวงดาวไม่ปรากฏให ้เห็นติดต่อกัน หลายวัน และพายุใหญ่กําลังโหมกระหนํ่าพวกเรา ความหวัง ทัง้ หมดทีว่ า่ เราจะรอดก็หมดไป 21 แต่หลังจากอดกลัน ้ อยูเ่ ป็ นเวลานานแล ้ว เปาโลก็ยน ื ขึน ้ ท่ามกลางพวกเขาและกล่าวว่า ท่านทัง้ หลาย ท่านควรได ้ฟั ง ข ้าพเจ ้า และไม่ควรหลบหนีออกจากเกาะครีต แต่กลับได ้รับ อันตรายและสูญเสียเช่นนี้ ่ บาน เพราะว่าจะ 22 และบัดนีฉ ้ ั นขอเตือนพวกท่านให ้มีใจชืน ไม่มก ี ารสูญเสียชีวต ิ ผู ้ใดในพวกท่าน เว ้นแต่เรือเท่านัน ้ 23 เพราะเมือ ่ คืนนี้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าผู ้ซึง่ ข ้าพเจ ้าเป็ น และเป็ นผู ้รับใช ้ ได ้ยืนอยูข ่ ้างข ้าพเจ ้า 24กล่าวว่า “อย่ากลัวเลย เปาโล เจ ้าจะต ้องถูกนํ าตัวไปเฝ้ าซี ซาร์ และดูเถิด พระเจ ้าได ้ทรงมอบทุกคนทีล ่ อ ่ งเรือไปกับเจ ้า ให ้กับเจ ้า” 25 เหตุฉะนัน ้ ท่านผู ้มีเกียรติทงั ้ หลาย จงมีใจกล ้าเถิด เพราะ ่ พระเจ ้าว่าเหตุการณ์จะเป็ นไปตามทีท ข ้าพเจ ้าเชือ ่ รงบอก ข ้าพเจ ้าไว ้ 26 แต่เราจะต ้องถูกทิง้ ไว ้บนเกาะแห่งหนึง่ ิ สีแ ่ ล ้ว ขณะทีเ่ รากําลังถูกพัดไปมาในอาเดรีย 27 เมือ ่ คืนทีส ่ บ ประมาณเทีย ่ งคืน พวกกะลาสีเรือเห็นว่าใกล ้จะถึงแผ่นดิน แล ้ว
บทที่ 28 ่ เมลิตา 1 เมือ ่ หนีออกไปแล ้วพวกเขาจึงรู ้ว่าเกาะนัน ้ ชือ 2 และพวกคนป่ าเถือ ่ นก็แสดงความกรุณาต่อเราไม่ใช่น ้อย เลย โดยก่อไฟต ้อนรับเราทุกคนเพราะฝนทีต ่ กในขณะนีแ ้ ละ ความหนาวเย็น 3 เมือ ่ เปาโลรวบรวมกิง่ ไม ้มามัดหนึง่ แล ้ววางลงในไฟ ก็มงี ู พิษตัวหนึง่ ออกมาจากความร ้อน แล ้วเกาะทีม ่ อ ื ของเปาโล 4 เมือ ่ พวกคนป่ าเถือ ่ นเห็นสัตว์ร ้ายติดอยูบ ่ นมือของชายคน นัน ้ พวกเขาก็พด ู กันว่า “ชายคนนีเ้ ป็ นฆาตกรแน่นอน ถึงแม ้ว่าเขาจะหนีรอดจากทะเลมาได ้ แต่การแก ้แค ้นก็ไม่ ยอมให ้เขาตาย” 5 และเขาสลัดสัตว์ร ้ายนัน ้ ลงไปในกองไฟ แต่ไม่เป็ นอันตราย ใดๆ 6 อย่างไรก็ตาม พวกเขาเห็นว่าพระองค์บวมขึน ้ หรือล ้มลง ตายทันที แต่เมือ ่ ได ้ดูอยูพ ่ ักหนึง่ และไม่เห็นมีอน ั ตรายใด ๆ เกิดขึน ้ กับพระองค์ พวกเขาก็เปลีย ่ นใจและกล่าวว่าพระองค์ เป็ นพระเจ ้า
106
กิจการของอัครสาวก
7 ในบริเวณเดียวกันนัน ้ มีทรัพย์สมบัตข ิ องหัวหน ้าเกาะคน ่ ปูบลิอส หนึง่ ชือ ั ซึง่ ต ้อนรับเราและพักกับเราอย่างมีนํ้าใจเป็ น เวลาสามวัน 8 ครัน ้ บิดาของปูบลิอส ั ก็ล ้มป่ วยเป็ นไข ้และเป็ นแผลเลือด เปาโลจึงเข ้าไปอธิษฐานภาวนาและวางมือบนเขาแล ้วก็ รักษาเขาให ้หาย 9 เมือ ่ ทําอย่างนีแ ้ ล ้ว คนอืน ่ ๆ ทีม ่ โี รคภัยไข ้เจ็บบนเกาะก็มา หาและหายจากโรคด ้วย 10 พวกเขาได ้ให ้เกียรติเราด ้วยเกียรติยศมากมาย และเมือ ่ เราจากไป พวกเขาก็ตก ั เตือนเราด ้วยสิง่ ของทีจ ่ ําเป็ น 11 และเมือ ่ ล่วงไปสามเดือน เราก็ออกเดินทางโดยเรือลํา หนึง่ แห่งเมืองอเล็กซานเดรีย ซึง่ จอดพักอยูบ ่ นเกาะในช่วง ั ลักษณ์ของแคสเตอร์และพอลลักซ์ ฤดูหนาว ซึง่ มีสญ 12 และเราจอดเรือทีเ่ มืองซีราคิวส์และพักอยูท ่ น ี่ ั่นสามวัน 13 และจากทีน ่ ั่นเราก็ไปเอาเข็มทิศมาและมาถึงเรจีอม ุ วัน หนึง่ ลมใต ้ก็พัดมา และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงปูเตโอลี 14 ซึง่ พวกเราพบพีน ่ ้องและถูกขอให ้พักอยูก ่ บ ั พวกเขาเจ็ดวัน แล ้วพวกเราก็เดินทางไปยังกรุงโรม 15 และเมือ ่ พวกพีน ่ ้องทีน ่ ั่นได ้ยินข่าวถึงพวกเรา พวกเขาก็ ออกมาต ้อนรับเราทีอ ่ ป ั ปี โอรัวและตามร ้านเหล ้าสามแห่ง เมือ ่ เปาโลเห็นพวกเรา ก็ขอบคุณพระเจ ้าและมีกําลังใจขึน ้ 16 เมือ ่ เรามาถึงกรุงโรม นายร ้อยก็มอบนักโทษให ้แก่ผู ้ บัญชาการทหารรักษาพระองค์ แต่เปาโลได ้รับอนุญาตให ้อยู่ คนเดียวกับทหารคนหนึง่ ซึง่ คอยดูแลเขา 17 ครัน ้ ล่วงไปสามวันแล ้ว เปาโลจึงเรียกพวกหัวหน ้าชาวยิว มาประชุมกัน และเมือ ่ พวกเขามาประชุมกันแล ้ว เขาจึงกล่าว กับพวกเขาว่า "พีน ่ ้องทัง้ หลาย ถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าไม่ได ้ทําผิด อะไรต่อประชาชนหรือต่อธรรมเนียมของบรรพบุรษ ุ ของ ข ้าพเจ ้าเลย ข ้าพเจ ้าก็ยังถูกมอบเป็ นเชลยจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปอยูใ่ นมือของพวกโรมัน" 18 ซึง่ เมือ ่ ได ้สอบสวนข ้าพเจ ้าแล ้ว ก็ทรงยอมปล่อยข ้าพเจ ้า ไป เพราะว่าไม่มเี หตุอน ั ใดให ้ต ้องตายในตัวข ้าพเจ ้าเลย 19 แต่เมือ ่ พวกยิวพูดต่อต ้าน ฉั นจึงถูกบังคับให ้ยืน ่ อุทธรณ์ตอ ่ ซีซาร์ ไม่ใช่วา่ ฉั นควรจะกล่าวโทษประชาชาติของฉั นด ้วย เรือ ่ งนี้ 20เพราะเหตุนเี้ องทีข ่ ้าพเจ ้าเรียกท่านมาเพือ ่ จะพบท่านและ พูดคุยกับท่าน เพราะว่าข ้าพเจ ้าถูกพันธนาการด ้วยโซ่ตรวนนี้ ก็เพือ ่ ความหวังของอิสราเอล 21 พวกเขาจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า “พวกเราไม่ได ้รับจดหมายจาก แคว ้นยูเดียเกีย ่ วกับท่าน และไม่มพ ี น ี่ ้องคนใดทีม ่ าแสดงหรือ พูดร ้ายถึงท่านเลย” 22 แต่เราอยากฟั งความคิดเห็นของท่าน เพราะเรารู ้ว่ามี คําพูดทีก ่ ล่าวร ้ายลัทธินท ี้ ก ุ แห่ง 23 และเมือ ่ พวกเขาได ้นัดวันกับพระองค์แล ้ว ก็มห ี ลายคนมา หาพระองค์ทท ี่ พ ี่ ักของพระองค์ พระองค์จงึ อธิบายและเป็ น พยานถึงอาณาจักรของพระเจ ้าแก่เขา โดยชักชวนพวกเขา ่ ในพระเยซู ทัง้ จากธรรมบัญญัตข ให ้เชือ ิ องโมเสส และจาก บรรดาผู ้เผยพระวจนะ ตัง้ แต่เช ้าจนเย็น ่ สิง่ ทีเ่ ขาพูด และบางคนก็ไม่เชือ ่ 24บางคนก็เชือ 25 และเมือ ่ พวกเขาไม่ตกลงกันจึงออกไป หลังจากทีเ่ ปาโล พูดคําเดียวว่า "พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสกับบรรพบุรษ ุ ของ เราโดยผ่านเอซายาห์ผู ้เผยพระวจนะว่า ถูกต ้องแล ้ว" 26 ตรัสว่า จงไปหาชนชาติเหล่านีแ ้ ละกล่าวว่า พวกเจ ้าได ้ยิน ก็จะได ้ยิน แต่จะไม่เข ้าใจ พวกเจ ้าเห็นก็จะเห็น แต่จะไม่ เข ้าใจ 27 เพราะว่าใจของชนชาติเหล่านีก ้ ลายเป็ นหยาบ และหูของ พวกเขาก็ตงึ และตาของพวกเขาก็ปิด เกรงว่าพวกเขาจะเห็น ด ้วยตาของพวกเขา และได ้ยินด ้วยหูของพวกเขา และเข ้าใจ
ด ้วยจิตใจของพวกเขา และจะกลับใจใหม่ และเราจะได ้รักษา พวกเขา” 28 เพราะฉะนัน ้ จงให ้พวกท่านทราบเถิดว่า ความรอดของ พระเจ ้าได ้ถูกส่งไปยังคนต่างชาติแล ้ว และพวกเขาจะได ้ยิน เรือ ่ งนี้ 29 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พวกยิวก็จากไป และ ถกเถียงกันอย่างดุเดือด 30 และเปาโลได ้อาศัยอยูใ่ นบ ้านทีเ่ ช่าของตนเป็ นเวลาสองปี เต็ม และได ้ต ้อนรับทุกคนทีเ่ ข ้ามาหาเขา 31 โดยประกาศข่าวอาณาจักรของพระเจ ้า และสัง่ สอน เรือ ่ งราวเกีย ่ วกับพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าอย่างมั่นใจ และไม่มใี ครห ้ามพระองค์ได ้
107
ชาวโรมัน บทที่ 1 1 เปาโล ผู ้รับใช ้ของพระเยซูคริสต์ ผู ้ถูกเรียกให ้เป็ นอัคร สาวก ผู ้ถูกแยกไว ้เพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ ้า 2 (ซึง่ พระองค์ได ้ทรงสัญญาไว ้ล่วงหน ้าโดยทางผู ้เผยพระ ิ ธิ)์ วจนะของพระองค์ในพระคัมภีรอ ์ น ั ศักดิส ์ ท 3 เกีย ่ วกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าของเรา ซึง่ ได ้ทรงบังเกิดจากพงศ์พันธุข ์ องดาวิดตาม เนือ ้ หนัง 4 และทรงประกาศให ้เป็ นพระบุตรของพระเจ ้าด ้วยฤทธิเ์ ดช ิ ธิ์ โดยการคืนพระชนม์ ตามพระวิญญาณแห่งความศักดิส ์ ท จากความตาย 5 โดยพระองค์นัน ้ พวกเราได ้รับพระคุณและการเป็ นอัครสาวก ่ ฟั งความเชือ ่ ท่ามกลางชนทุกชาติ เพือ เพือ ่ จะได ้เชือ ่ พระนาม ของพระองค์ 6 พวกท่านก็เป็ นผู ้ถูกเรียกโดยพระเยซูคริสต์ด ้วย 7 ถึงทุกท่านทีอ ่ ยูใ่ นกรุงโรม ผู ้เป็ นทีร่ ักของพระเจ ้าและถูก เรียกให ้เป็ นนักบุญ ขอให ้ท่านได ้รับพระคุณและสันติสข ุ จาก พระเจ ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้า 8 ก่อนอืน ่ ฉั นขอขอบพระคุณพระเจ ้าของฉั นโดยทางพระเยซู ่ ของพวกท่านถูก คริสต์เพือ ่ พวกท่านทุกคน เพราะความเชือ กล่าวถึงไปทั่วโลก 9 เพราะว่าพระเจ ้าทรงเป็ นพยานของข ้าพเจ ้าซึง่ ข ้าพเจ ้ารับ ใช ้ด ้วยวิญญาณของข ้าพเจ ้าในพระกิตติคณ ุ แห่งพระบุตรของ พระองค์วา่ ข ้าพเจ ้าเอ่ยถึงท่านทัง้ หลายเสมอโดยไม่หยุดพัก ในการอธิษฐานของข ้าพเจ ้า 10 และข ้าพเจ ้าขอร ้องว่า หากในเวลานีข ้ ้าพเจ ้าสามารถ เดินทางไปหาท่านได ้อย่างประสบความเร็จตามพระประสงค์ ของพระเจ ้า 11 เพราะว่าฉั นปรารถนาทีจ ่ ะได ้พบท่านทัง้ หลาย เพือ ่ จะได ้ แบ่งปั นของประทานฝ่ ายจิตวิญญาณแก่ทา่ นบ ้าง เพือ ่ ว่าท่าน ทัง้ หลายจะได ้ตัง้ มั่นอยูไ่ ด ้ 12 คือว่าเพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้มีความสบายใจร่วมกันกับท่านโดย ่ ความเชือร่วมกันระหว่างท่านและข ้าพเจ ้า 13 ข ้าพเจ ้าไม่อยากให ้ท่านทัง้ หลายไม่รู ้ว่าข ้าพเจ ้าเคยตัง้ ใจ ไว ้หลายครัง้ ว่าจะมาหาท่าน (แต่จนกระทั่งบัดนีก ้ ็ยังถูกละเลย) เพือ ่ จะได ้มีผลบ ้างในหมูพ ่ วกท่านด ้วย เช่นเดียวกับในหมูค ่ น ต่างชาติอน ื่ ๆ 14 ฉั นเป็ นหนีท ้ งั ้ พวกกรีกและพวกป่ าเถือ ่ น ทัง้ พวกฉลาด และพวกโง่เขลา 15 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็พร ้อมทีจ ่ ะประกาศข่าวประเสริฐแก่ พวกท่านทีอ ่ ยูใ่ นกรุงโรมด ้วย 16 เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่ละอายในเรือ ่ งข่าวประเสริฐของพระ คริสต์ เพราะว่าข่าวประเสริฐนัน ้ เป็ นฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า ่ ได ้รับความรอด โดยแก่พวกยิวก่อน แล ้ว เพือ ่ ให ้ทุกคนทีเ่ ชือ แก่พวกกรีกด ้วย 17 เพราะว่าความชอบธรรมของพระเจ ้าก็ปรากฏออกมาโดย ่ และตามด ้วยความเชือ ่ เหมือนทีม ความเชือ ่ เี ขียนไว ้ว่า 'คน ่ ' ชอบธรรมจะดํารงชีวต ิ โดยความเชือ 18 เพราะว่าพระพิโรธของพระเจ ้าได ้สําแดงออกมาจาก สวรรค์ตอ ่ ความชัว่ ร ้ายและความอยุตธิ รรมของมนุษย์ทงั ้ มวล ทีก ่ ก ั ขังความจริงไว ้ในความอยุตธิ รรม 19 เพราะสิง่ ทีร่ ู ้จักพระเจ ้าได ้ก็ปรากฏแก่พวกเขาแล ้ว เพราะว่าพระเจ ้าทรงแสดงสิง่ นัน ้ ให ้พวกเขาเห็น
108
20 เพราะว่าสิง่ ทีม ่ องไม่เห็นของพระองค์ตงั ้ แต่สร ้างโลกมา ก็ ได ้ปรากฏชัดโดยเข ้าใจสิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างขึน ้ คือฤทธานุภาพนิรัน ดร์และความเป็ นพระเจ ้าของพระองค์ ดังนัน ้ พวกเขาจึงไม่ม ี ข ้อแก ้ตัวเลย 21 เพราะว่าเมือ ่ พวกเขารู ้จักพระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็ไม่ถวาย พระเกียรติพระองค์ในฐานะพระเจ ้า และไม่ขอบพระคุณ แต่ กลับคิดเพ ้อฝั นไป และใจทีโ่ ง่เขลาของพวกเขาก็มด ื มนไป 22 พวกเขาประกาศตนว่าฉลาด แต่กลับกลายเป็ นคนโง่เขลา ่ ม 23 และได ้เปลีย ่ นแปลงพระสิรข ิ องพระเจ ้าผู ้ไม่มวี ันเสือ ่ มสลายได ้ และเป็ นรูปนก สลายให ้เป็ นรูปเหมือนมนุษย์ทเี่ สือ สัตว์สเี่ ท ้า และสัตว์เลือ ้ ยคลาน 24เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงปล่อยให ้พวกเขาประพฤติผด ิ ศีลธรรมโดยความปรารถนาของตนเอง เพือ ่ ทําให ้ร่างกาย ่ มเสียเกียรติ ของตนเองเสือ ่ 25 ผู ้ซึงได ้เปลีย ่ นความจริงของพระเจ ้าให ้กลายเป็ นความ เท็จ และได ้บูชาและรับใช ้สิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างยิง่ กว่าพระผู ้สร ้าง ผู ้ ซึง่ ได ้รับคําสรรเสริญตลอดไป สาธุ 26 เพราะเหตุนพ ี้ ระเจ ้าจึงปล่อยให ้พวกเขามีกเิ ลสตัณหาอัน น่ารังเกียจ แม ้แต่สตรีของพวกเขาก็เปลีย ่ นการใช ้ตาม ่ ธรรมชาติให ้เป็ นสิงทีผ ่ ด ิ ธรรมชาติ 27 ในทํานองเดียวกัน ผู ้ชายก็ละทิง้ การมีเพศสัมพันธ์กบ ั ผู ้หญิงอย่างเป็ นธรรมชาติ และเร่าร ้อนในความกําหนัดทีม ่ ต ี อ ่ กัน ผู ้ชายกับผู ้ชายต่างก็ทําสิง่ ทีไ่ ม่เหมาะสม และได ้รับ ผลตอบแทนสําหรับความผิดพลาดทีส ่ มควรได ้รับ 28 และถึงแม ้ว่าพวกเขาไม่ชอบทีจ ่ ะเก็บพระเจ ้าไว ้ในความรู ้ ่ มทราม ของตน พระเจ ้าจึงทรงปล่อยให ้พวกเขามีใจทีเ่ สือ และทําสิง่ ทีไ่ ม่เหมาะสม 29 เต็มไปด ้วยความอธรรมทุกชนิด การล่วงประเวณี ความชัว่ ร ้าย ความโลภ ความมุง่ ร ้าย เต็มไปด ้วยความอิจฉา การฆ่า การโต ้เถียง การหลอกลวง การใส่ร ้าย การนินทาว่าร ้าย 30 คนนินทาว่าร ้าย เกลียดชังพระเจ ้า เหยียดหยาม หยิง่ ยโส ่ ฟั งพ่อแม่ โอ ้อวด ประดิษฐ์สงิ่ ชัว่ ร ้าย ไม่เชือ 31 ผู ้ไม่มค ี วามเข ้าใจ ผู ้ผิดสัญญา ผู ้ไม่มค ี วามรักตาม ธรรมชาติ ผู ้ไม่ปรานี ผู ้ไม่มค ี วามเมตตา 32 ถึงแม ้ว่าเขาจะรู ้การพิพากษาของพระเจ ้าแล ้วว่าคนใดที่ ประพฤติเช่นนัน ้ สมควรได ้รับโทษทัณฑ์ เขาก็ไม่เพียงแต่ ประพฤติเท่านัน ้ แต่ยังยินดีในคนเหล่านัน ้ ทีป ่ ระพฤติด ้วย บทที่ 2 1 เพราะฉะนัน ้ ท่านผู ้ใดก็ตามทีต ่ ด ั สินผู ้อืน ่ ท่านก็เป็ นสิง่ ทีไ่ ม่ มีข ้อแก ้ตัวเลย เพราะเมือ ่ ท่านตัดสินผู ้อืน ่ ท่านก็ได ้ กล่าวโทษตัวเองด ้วย เพราะท่านทีต ่ ด ั สินผู ้อืน ่ ก็ทําสิง่ เดียวกันกับท่าน 2 แต่เรามั่นใจว่าการพิพากษาของพระเจ ้าเป็ นความจริงต่อ คนเหล่านัน ้ ทีก ่ ระทําเช่นนัน ้ 3 และท่านผู ้เป็ นมนุษย์ ซึง่ พิพากษาคนเหล่านัน ้ ทีท ่ ําสิง่ เหล่านี้ และทําเช่นเดียวกัน ท่านคิดหรือว่า จะหนีพ ้นการ พิพากษาของพระเจ ้าได ้? 4 หรือว่าท่านดูหมิน ่ ความรํ่ารวยแห่งความดี ความอดทน และ ความอดทนของพระองค์หรือไม่? โดยไม่รู ้ว่าความดีของพระ ่ ารกลับใจ? เจ ้าจะนํ าท่านไปสูก 5 แต่เพราะความแข็งกระด ้างและใจทีไ่ ม่สํานึกผิดของท่าน ท่านจึงสะสมความพิโรธไว ้สําหรับตนเองในวันทีพ ่ ระพิโรธ และการเปิ ดเผยการพิพากษาอันชอบธรรมของพระเจ ้า 6 พระองค์จะทรงตอบแทนแก่คนแต่ละคนตามการกระทํา ของเขา 7 สําหรับผู ้ทีเ่ พียรพยายามทําความดีอย่างต่อเนือ ่ ง แสวงหา ความรุง่ โรจน์ เกียรติยศ และความเป็ นอมตะ ชีวต ิ นิรันดร์
ชาวโรมัน
่ ฟั งความจริง แต่ 8 แต่สําหรับผู ้ทีช ่ อบทะเลาะวิวาทและไม่เชือ ่ ฟั งความอธรรม ก็จะได ้รับความกริว้ โกรธและความพิโรธ เชือ 9 ความทุกข์ยากและความทุกข์ทรมานจะเกิดขึน ้ กับจิต วิญญาณทุกคนทีป ่ ระพฤติชวั่ ทัง้ แก่คนยิวก่อน และแก่คน ต่างชาติด ้วย 10 แต่ความรุง่ โรจน์ เกียรติยศ และสันติภาพจงมีแก่ทก ุ คนที่ ประพฤติด ี ทัง้ แก่คนยิวก่อน และแก่คนต่างชาติด ้วย 11 เพราะพระเจ ้าไม่ได ้ทรงลําเอียงผู ้ใด ๆ เลย 12 เพราะบรรดาคนทีท ่ ําบาปโดยปราศจากธรรมบัญญัตก ิ ็จะ พินาศโดยปราศจากธรรมบัญญัต ิ และบรรดาคนทีท ่ ําบาป โดยธรรมบัญญัตก ิ ็จะถูกพิพากษาโดยธรรมบัญญัต ิ 13 (เพราะว่าผู ้ฟั งธรรมบัญญัตม ิ ไิ ด ้เป็ นผู ้ชอบธรรมต่อพระ พักตร์พระเจ ้า แต่ผู ้ประพฤติตามธรรมบัญญัตจิ ะเป็ นผู ้ชอบ ธรรม) 14 เพราะเมือ ่ พวกต่างชาติซงึ่ ไม่มธ ี รรมบัญญัต ิ ประพฤติตาม ธรรมบัญญัตต ิ ามธรรมชาติ เมือ ่ พวกต่างชาติไม่มธ ี รรมบัญญัต ิ พวกเขาก็เป็ นธรรมบัญญัตข ิ องตนเอง 15 ซึง่ แสดงให ้เห็นการกระทําของธรรมบัญญัตท ิ จ ี่ ารึกอยูใ่ น จิตใจของพวกเขา และจิตสํานึกผิดชอบของพวกเขาก็เป็ น พยาน และความคิดของพวกเขาก็กล่าวโทษหรือแก ้ตัวให ้กัน และกัน 16 ในวันเมือ ่ พระเจ ้าจะทรงพิพากษาความลับของมนุษย์โดย พระเยซูคริสต์ ตามข่าวประเสริฐของฉั น 17 ดูเถิด เจ ้าถูกเรียกว่าเป็ นยิว และอาศัยธรรมบัญญัต ิ และ อวดอ ้างพระเจ ้า 18 และรู ้จักพระประสงค์ของพระองค์ และเห็นชอบในสิง่ ทีด ่ ี เลิศยิง่ โดยทีไ่ ด ้รับการอบรมจากธรรมบัญญัต ิ 19 และท่านมั่นใจว่าท่านเป็ นผู ้นํ าทางคนตาบอด เป็ นแสง สว่างให ้แก่คนในความมืด 20 เป็ นผู ้สอนคนโง่เขลา เป็ นครูของเด็ก ผู ้มีแบบแผนแห่ง ความรู ้และความจริงในธรรมบัญญัต ิ 21 เพราะฉะนัน ้ ท่านทีส ่ อนคนอืน ่ ท่านไม่สอนตัวเองหรือ? ท่านทีส ่ อนคนอืน ่ ไม่ควรขโมย ท่านขโมยหรือเปล่า? 22 เจ ้าผู ้ทีก ่ ล่าวว่ามนุษย์ไม่ควรล่วงประเวณี เจ ้าได ้ล่วง ประเวณีหรือไม่? เจ ้าผู ้ทีเ่ กลียดชังรูปเคารพ เจ ้าได ้กระทําสิง่ ทีเ่ ป็ นมลทินหรือไม่? 23 เจ ้าผู ้โอ ้อวดธรรมบัญญัต ิ ทําให ้ตนเองไม่นับถือพระเจ ้า โดยการฝ่ าฝื นธรรมบัญญัตใิ ช่หรือไม่? 24 เพราะว่าพระนามของพระเจ ้าถูกดูหมิน ่ ท่ามกลาง ชาวต่างชาติเพราะพวกท่าน ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า 25 เพราะว่าการเข ้าสุหนัตนัน ้ เป็ นประโยชน์จริง ถ ้าท่าน ประพฤติตามธรรมบัญญัต ิ แต่ถ ้าท่านละเมิดธรรมบัญญัต ิ การ เข ้าสุหนัตของท่านนัน ้ ก็ถอ ื เป็ นการเข ้าสุหนัตเช่นกัน 26 ฉะนัน ้ ถ ้าผู ้ทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัตยังรักษาความชอบธรรมแห่ง ธรรมบัญญัต ิ การทีเ่ ขาไม่ได ้เข ้าสุหนัตนัน ้ จะนับว่าเป็ นการ เข ้าสุหนัตมิใช่หรือ? 27 และผู ้ทีม ่ ไิ ด ้เข ้าสุหนัตซึง่ เป็ นตามธรรมชาติ แม ้จะปฏิบต ั ิ ตามธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว จะไม่พพ ิ ากษาท่านหรือ หากเขา ละเมิดธรรมบัญญัตโิ ดยตัวอักษรและการเข ้าสุหนัต? 28 เพราะว่าคนยิวนัน ้ มิใช่เป็ นคนภายนอก และการเข ้าสุหนัต ซึง่ ปรากฏภายนอกก็มใิ ช่เป็ นคนภายนอกเช่นกัน 29 แต่คนยิวเป็ นผู ้มีจต ิ ใจบริสท ุ ธิ์ และการเข ้าสุหนัตเป็ นเรือ ่ ง ของใจ ในจิตวิญญาณ ไม่ใช่ตามตัวอักษร ซึง่ คําสรรเสริญ ของคนเช่นนีไ้ ม่ได ้มาจากมนุษย์ แต่มาจากพระเจ ้า บทที่ 3 1 ถ ้าเช่นนัน ้ การทีช ่ าวยิวได ้ประโยชน์อะไร? และการเข ้า สุหนัตมีประโยชน์อะไร?
109
2 มากในทุกทาง โดยเฉพาะอย่างยิง่ เนือ ่ งจากพวกเขาได ้รับ มอบพระโอวาทของพระเจ ้า ่ ล่ะ? ความไม่เชือ ่ ของพวกเขาจะทํา 3 เพราะถ ้าบางคนไม่เชือ ให ้ศรัทธาของพระเจ ้าไร ้ผลหรือ? 4 ขอพระเจ ้าห ้ามไว ้ แต่ขอให ้พระเจ ้าทรงสัตย์จริง แต่ขอให ้ มนุษย์ทก ุ คนเป็ นคนโกหก ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า “เพือ ่ ว่าเจ ้าจะ ั ได ้เป็ นผู ้ชอบธรรมในคําพูดของเจ ้า และเพือ ่ ว่าเจ ้าจะได ้มีชย ชนะเมือ ่ ถูกพิพากษา” 5 แต่ถ ้าความอธรรมของเราเป็ นเครือ ่ งสรรเสริญความชอบ ธรรมของพระเจ ้า เราจะว่าอย่างไร พระเจ ้าผู ้แก ้แค ้นนัน ้ ไม่ ชอบธรรมหรือ (ข ้าพเจ ้าพูดในฐานะมนุษย์) 6 ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ เพราะถ ้าเป็ นเช่นนัน ้ พระ เจ ้าจะทรงพิพากษาโลกได ้อย่างไร? 7 เพราะถ ้าความจริงของพระเจ ้าปรากฏมากยิง่ ขึน ้ เพราะการ โกหกของฉั นเพือ ่ เป็ นเกียรติแก่พระองค์แล ้ว เหตุใดฉั นจึงถูก ตัดสินว่าเป็ นคนบาปด ้วยเล่า? 8 และไม่ใช่เช่นนัน ้ (ตามทีเ่ ราถูกกล่าวร ้าย และตามทีบ ่ างคน ยืนยันว่าเราพูด) ให ้เราทําชัว่ เพือ ่ ความดีจะได ้เกิดขึน ้ ? ซึง่ การ สาปแช่งนัน ้ ยุตธิ รรม 9 แล ้วเราดีกว่าพวกเขาอย่างไรเล่า? ไม่เลย เพราะเราได ้ พิสจ ู น์ให ้ทัง้ ชาวยิวและชาวต่างชาติเห็นแล ้วว่าพวกเขาล ้วน อยูภ ่ ายใต ้บาป 10 ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า "ไม่มค ี นชอบธรรมสักคนเดียว ไม่มเี ลย" 11 ไม่มค ี นทีเ่ ข ้าใจ ไม่มค ี นทีแ ่ สวงหาพระเจ ้า 12 เขาทัง้ หลายต่างก็ออกไปเสียแล ้ว พวกเขาล ้วนแต่ไร ้ ้ ไม่มใี ครทําดี ไม่มส ั คนเดียว ประโยชน์ด ้วยกันทัง้ สิน ี ก 13 ลําคอของพวกเขาคือหลุมฝั งศพทีเ่ ปิ ดอยู่ พวกเขาใช ้ลิน ้ ของพวกเขาในการหลอกลวง พิษงูพษ ิ อยูใ่ ต ้ริมฝี ปากของ พวกเขา 14 ปากของเขาเต็มไปด ้วยคําสาปแช่งและความขมขืน ่ 15 เท ้าของพวกเขารวดเร็วในการหลัง่ เลือด 16 ความพินาศและความทุกข์ยากอยูใ่ นหนทางของพวกเขา: 17 และพวกเขาไม่รู ้จักหนทางแห่งสันติ 18 ไม่มก ี ารกลัวพระเจ ้าในสายตาของพวกเขา 19 บัดนีเ้ รารู ้แล ้วว่าธรรมบัญญัตใิ ดๆ ทีก ่ ล่าวไปนัน ้ ก็ได ้กล่าว แก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัตเิ พือ ่ ปิ ดปากทุกคน และเพือ ่ ให ้คน ทัง้ โลกมีความผิดต่อพระเจ ้า 20 เพราะฉะนัน ้ จะไม่มม ี นุษย์คนใดชอบธรรมในสายพระ เนตรของพระองค์ได ้เพราะการกระทําตามธรรมบัญญัต ิ เพราะว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ทําให ้เรารู ้จักบาปได ้ 21 แต่บด ั นีค ้ วามชอบธรรมของพระเจ ้าก็ปรากฏชัดโดยไม่ ต ้องอาศัยธรรมบัญญัต ิ โดยมีธรรมบัญญัตแ ิ ละคําของผู ้เผย พระวจนะเป็ นพยาน ่ ในพระเยซู 22 คือความชอบธรรมของพระเจ ้าโดยความเชือ ่ เพราะไม่มก คริสต์ เพือ ่ ประโยชน์แก่ทก ุ คนทีเ่ ชือ ี ารแบ่งแยก 23 เพราะทุกคนทําบาปและล ้วนขาดความรุง่ โรจน์ของพระ เจ ้า 24 โดยได ้รับการทรงชําระให ้ชอบธรรมโดยพระคุณของ พระองค์เองโดยการไถ่บาปทีอ ่ ยูใ่ นพระเยซูคริสต์ 25 พระเจ ้าได ้ทรงตัง้ พระเยซูไว ้เพือ ่ เป็ นเครือ ่ งบูชาลบล ้าง ่ ในพระโลหิตของพระองค์ เพือ บาปโดยความเชือ ่ สําแดง ความชอบธรรมของพระองค์ในการยกโทษบาปทีผ ่ า่ นมา โดยความอดทนของพระเจ ้า 26 เพือ ่ จะประกาศความชอบธรรมของพระองค์ในเวลานี้ เพือ ่ ว่าพระองค์จะได ้ทรงยุตธิ รรม และทรงเป็ นผู ้ให ้ความชอบ ่ ในพระเยซู ธรรมแก่ผู ้ทีเ่ ชือ 27 แล ้วการอวดอ ้างนัน ้ อยูท ่ ไี่ หน? มันถูกกีดกันออกไป โดย ธรรมบัญญัตใิ ด? ของการกระทํา? ไม่ใช่เลย แต่โดยธรรม ่ . บัญญัตแ ิ ห่งความเชือ
ชาวโรมัน
พระเจ ้าผู ้ทรงให ้คนตายมีชวี ต ิ ขึน ้ และทรงเรียกสิง่ ของทีไ่ ม่ม ี อยูใ่ ห ้มีขน ึ้ ่ ด ้วยความหวังว่าจะได ้เป็ น 18 ซึง่ แม ้จะมีความหวังก็ยังเชือ ้ สาย บิดาของประชาชาติมากมาย ตามคําทีไ่ ด ้กล่าวไว ้ว่า เชือ ของเจ ้าจะเป็ นเช่นนัน ้ ่ ท่านจึงไม่คด 19 และเพราะท่านมิได ้อ่อนแอในความเชือ ิ ถึง ่ ร่างกายของตนเองซึงบัดนีต ้ ายไปแล ้วเมือ ่ ท่านมีอายุ ประมาณร ้อยปี และยังไม่คด ิ ถึงมดลูกของซาราห์ทต ี่ ายไป แล ้วด ้วย 20 เขาไม่หวั่นไหวต่อคําสัญญาของพระเจ ้าเพราะความไม่ ่ แต่มั่นคงในความเชือ ่ ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า เชือ 21 และเมือ ่ ทรงแน่ใจเต็มทีว่ า่ พระองค์ทรงกระทําให ้เป็ นไป ตามคําสัญญาทีท ่ รงสัญญาไว ้ได ้ 22 เพราะเหตุนพ ี้ ระองค์จงึ ทรงถือว่าความชอบธรรมของ พระองค์เป็ นของพระองค์ 23 แต่สงิ่ นัน ้ ไม่ได ้เขียนไว ้สําหรับเขาแต่ผู ้เดียว แต่นับว่าเป็ น ของเขาด ้วย ่ 24 แต่สําหรับเราด ้วย ซึง่ จะถือว่าเป็ นของเราด ้วย ถ ้าเราเชือ ในพระองค์ผู ้ทรงชุบพระเยซู พระเจ ้าของเราขึน ้ จากบรรดา คนตาย 25 พระองค์ผู ้ทรงถูกมอบไว ้เพือ ่ ความผิดบาปของเรา และ ทรงคืนพระชนม์ขน ึ้ เพือ ่ การชอบธรรมของเรา
28 เพราะฉะนัน ้ เราจึงสรุปได ้ว่า มนุษย์ได ้รับความชอบธรรม โดยศรัทธาโดยไม่ต ้องกระทําตามธรรมบัญญัต ิ 29 พระองค์เป็ นพระเจ ้าของชาวยิวเท่านัน ้ หรือ? พระองค์มไิ ด ้ เป็ นพระเจ ้าของชาวต่างชาติด ้วยหรือ? พระองค์เป็ นพระ เจ ้าของชาวต่างชาติด ้วย 30 เพราะว่าพระเจ ้าเป็ นพระเจ ้าองค์เดียว ซึง่ จะทรงโปรดคน ่ และช่วยคนทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัตโดย ทีเ่ ข ้าสุหนัตโดยความเชือ ่ ด ้วย ความเชือ ่ 31 แล ้วเราจะทําให ้ธรรมบัญญัตเิ ป็ นโมฆะโดยอาศัยความเชือ หรือ? ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ เลย แต่เราได ้ สถาปนาธรรมบัญญัตข ิ น ึ้ แล ้ว บทที่ 4 1 แล ้วเราจะว่าอับราฮัมบิดาของเราได ้พบอะไรในเรือ ่ งทาง เนือ ้ หนัง? 2 เพราะว่าถ ้าอับราฮัมเป็ นผู ้ชอบธรรมโดยการกระทําแล ้ว เขา ิ ธิทจ ย่อมมีสท ี่ ะอวดได ้ แต่มใิ ช่ตอ ่ พระพักตร์พระเจ ้า ่ พระเจ ้า 3 เพราะพระคัมภีรก ์ ล่าวไว ้ว่าอย่างไร? อับราฮัมเชือ และพระเจ ้าทรงนับว่าเป็ นความชอบธรรมแก่เขา 4 ส่วนผู ้ทีก ่ ระทําการนัน ้ ก็ได ้รับผลตอบแทนไม่ใช่เพราะ พระคุณ แต่เพราะหนี้ ่ ในพระองค์ ผู ้ทรงทําให ้คนอธรรม 5 ส่วนผู ้ทีไ่ ม่ทํางาน แต่เชือ ่ ของคนนัน ชอบธรรมได ้ ความเชือ ้ จึงถือเป็ นความชอบธรรม 6 เช่นเดียวกับทีด ่ าวิดอธิบายถึงความสุขของมนุษย์ทพ ี่ ระเจ ้า ทรงนับความชอบธรรมให ้โดยไม่ต ้องกระทําการใดๆ 7 กล่าวว่า "ผู ้ทีไ่ ด ้รับการอภัยความผิด และบาปของเขา ได ้รับการกลบเกลือ ่ น ก็เป็ นสุข" 8 บุคคลผู ้ซึง่ พระเจ ้าจะไม่ทรงถือโทษบาป นัน ้ เป็ นบุคคลผู ้ เป็ นสุข ความสุขนีจ ้ ะเกิดแก่ผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตเท่านัน ้ หรือ หรือเกิดแก่ผู ้ที่ ไม่ได ้เข ้าสุหนัตด ้วยเล่า? เพราะเราพูดว่า ศรัทธานัน ้ ถือเป็ น ความชอบธรรมของอับราฮัม 10 แล ้วพระองค์จะทรงนับว่าอย่างไรเมือ ่ ทรงเข ้าสุหนัตหรือ เมือ ่ ยังไม่ได ้เข ้าสุหนัต ไม่ใช่เมือ ่ ทรงเข ้าสุหนัต แต่เมือ ่ ยัง ไม่ได ้เข ้าสุหนัต 11 และท่านได ้รับเครือ ่ งหมายของการเข ้าสุหนัต เป็ นตรา ่ ทีท ประทับแห่งความชอบธรรมแห่งความเชือ ่ า่ นมีอยูเ่ มือ ่ ยัง ่ ไม่ได ้เข ้าสุหนัต เพือ ่ ท่านจะได ้เป็ นบิดาของทุกคนทีเ่ ชือ ถึงแม ้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได ้เข ้าสุหนัตก็ตาม เพือ ่ ว่า ความชอบธรรมจะได ้ถูกนับให ้แก่พวกเขาด ้วย 12 และเพือ ่ เป็ นบิดาของการเข ้าสุหนัตแก่ผู ้ทีไ่ ม่เพียงแต่เป็ น ่ ของอับราฮัม ผู ้เข ้าสุหนัตเท่านัน ้ แต่ยังเดินตามรอยความเชือ บิดาของเรา ซึง่ ท่านมีอยูเ่ มือ ่ ยังไม่ได ้เข ้าสุหนัต 13 เพราะว่าพระสัญญาทีว่ า่ เขาจะได ้เป็ นทายาทของโลกนัน ้ ไม่ได ้มอบให ้กับอับราฮัมหรือพงศ์พันธุข ์ องเขาโดยธรรม ่ บัญญัต ิ แต่มอบให ้กับความชอบธรรมทีเ่ กิดจากความเชือ ่ ก็ 14 เพราะถ ้าผู ้ทีถ ่ อ ื ตามธรรมบัญญัตเิ ป็ นทายาท ความเชือ เป็ นโมฆะ และคําสัญญาก็เป็ นโมฆะ 15 เพราะว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ก่อให ้เกิดพระพิโรธ เพราะว่าทีใ่ ด ไม่มธ ี รรมบัญญัต ิ ทีน ่ ั่นก็ไม่มก ี ารละเมิด ่ เพือ 16เพราะฉะนัน ้ ก็เป็ นโดยความเชือ ่ จะได ้เป็ นโดย ้ พระคุณ เพือ ่ ว่าพระสัญญาจะได ้มั่นคงแก่พงศ์พันธุท ์ งั ้ สิน ไม่ใช่แก่พงศ์พันธุท ์ ถ ี่ อ ื ตามธรรมบัญญัตเิ ท่านัน ้ แต่แก่ ่ ของอับราฮัมด ้วย ผู ้เป็ นบิดาของ พงศ์พันธุท ์ ถ ี่ อ ื ตามความเชือ เราทุกคน 17 (ดังทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า ‘เราได ้ตัง้ เจ ้าให ้เป็ นบิดาของ ่ คือ ประชาชาติมากมาย’ ต่อพระพักตร์พระองค์ผู ้ทีท ่ า่ นเชือ
บทที่ 5 ่ แล ้ว เราก็ 1 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เราเป็ นผู ้ชอบธรรมโดยความเชือ มีความสงบสุขกับพระเจ ้าโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าของเรา ่ ในพระคุณซึง่ เรา 2 โดยพระองค์เราจึงได ้เข ้ามาโดยความเชือ ่ ชมยินดีในความหวังซึง่ จะเป็ นส่วนรุง่ โรจน์ จะยืนอยูแ ่ ละชืน ของพระเจ ้า 3 ไม่เพียงเท่านัน ้ เราภูมใิ จในความทุกข์ยากด ้วย เพราะเรารู ้ ว่าความทุกข์ยากนัน ้ ก่อให ้เกิดความอดทน 4 และความอดทนทําให ้เกิดประสบการณ์ และประสบการณ์ ทําให ้เกิดความหวัง 5 และความหวังไม่ทําให ้เกิดความละอาย เพราะว่าความรัก ของพระเจ ้าได ้หลัง่ ลงในจิตใจของเรา โดยพระวิญญาณ บริสท ุ ธิซ ์ งึ่ ประทานให ้แก่เรา ้ พระชนม์เพือ 6 เพราะเมือ ่ เรายังขาดกําลัง พระคริสต์ก็ทรงสิน ่ ช่วยคนอธรรมในเวลาทีเ่ หมาะสม เพราะว่าคนชอบธรรมแทบจะไม่ยอมตาย แต่บางทีคนดีอาจมี คนกล ้าตายแทนเขาก็ได ้ 8 แต่พระเจ ้าทรงสําแดงความรักของพระองค์ตอ ่ เราทัง้ หลาย ้ พระชนม์ โดยว่าเมือ ่ เรายังเป็ นคนบาปอยู่ พระคริสต์ก็ทรงสิน เพือ ่ เรา 9 ยิง่ กว่านัน ้ เมือ ่ เราเป็ นผู ้ชอบธรรมแล ้วโดยพระโลหิตของ พระองค์ เราจะรอดพ ้นจากพระพิโรธโดยพระองค์ 10 เพราะว่าถ ้าเมือ ่ เรายังเป็ นศัตรู เราได ้คืนดีกบ ั พระเจ ้าโดย ความตายของพระบุตรของพระองค์ ยิง่ กว่านัน ้ เมือ ่ เราคืนดี แล ้ว เราก็จะได ้รับความรอดโดยชีวต ิ ของพระองค์ ่ ชมยินดีในพระเจ ้าโดยทางพระ 11 ไม่เพียงเท่านัน ้ เรายังชืน เยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ซึง่ โดยพระองค์นัน ้ เราจึง ได ้รับการชดเชยความบาปแล ้ว 12 เพราะฉะนัน ้ บาปจึงเข ้ามาในโลกโดยคนคนเดียว และ ความตายก็เข ้ามาโดยบาปนัน ้ และความตายก็แผ่ไปถึง มนุษย์ทก ุ คน เพราะทุกคนได ้ทําบาป 13 (เพราะว่าบาปมีอยูใ่ นโลกก่อนมีธรรมบัญญัต ิ แต่ทใี่ ดไม่ม ี ธรรมบัญญัตก ิ ็ไม่ถอ ื ว่ามีบาป
110
ชาวโรมัน
14 กระนัน ้ ก็ตาม ความตายก็ได ้ครอบงําตัง้ แต่อาดัมไปจนถึง โมเสส แม ้กับผู ้ทีไ่ ม่ได ้ทําบาปตามแบบอย่างของการล่วง ละเมิดของอาดัม ซึง่ เป็ นแบบของผู ้ทีจ ่ ะเสด็จมาในอนาคต 15 แต่ของประทานแห่งพระคุณนัน ้ ก็ไม่เหมือนกับความผิด บาปนัน ้ เพราะว่าถ ้าคนเป็ นอันมากต ้องตายเพราะความผิด บาปของคนคนเดียว พระคุณของพระเจ ้าและของประทาน โดยพระคุณซึง่ มาโดยคนคนเดียว คือ พระเยซูคริสต์ ก็ยงิ่ มี มากแก่คนเป็ นอันมาก 16 และของประทานนัน ้ ก็ไม่เหมือนกับของประทานซึง่ เกิด จากคนบาปเพียงคนเดียว เพราะว่าการพิพากษาเกิดขึน ้ โดย ่ ารประณาม แต่ของประทานอันเสรี คนคนเดียว จนนํ าไปสูก ่ ารชอบ นัน ้ เกิดขึน ้ จากการล่วงละเมิดหลายครัง้ จนนํ าไปสูก ธรรม 17 เพราะว่าถ ้าโดยความผิดของคนคนเดียว เป็ นเหตุให ้ความ ตายครอบงําโดยคนคนเดียว มากยิง่ กว่านัน ้ คนทัง้ หลายทีร่ ับ พระคุณอันล ้นเหลือและของประทานแห่งความชอบธรรมก็จะ ครอบครองในชีวต ิ โดยผู ้เดียว คือ พระเยซูคริสต์) 18 เพราะฉะนัน ้ โดยความผิดของคนคนเดียว การพิพากษาก็ ได ้มาถึงคนทัง้ ปวงเพือ ่ การลงโทษ ฉั นใด ความชอบธรรม ของคนคนเดียวก็ทําให ้ของประทานแห่งพระคุณมาถึงคนทัง้ ปวงเพือ ่ ความยุตธิ รรมแห่งชีวต ิ เช่นกัน ่ ฟั งของคนคนเดียว ฝูงชน 19 เพราะว่าเพราะการไม่เชือ มากมายจึงกลายเป็ นคนบาปฉั นใด ฝูงชนมากมายก็จะ ่ ฟั งของคนคน กลายเป็ นคนชอบธรรมได ้ฉั นนัน ้ เพราะการเชือ เดียว 20 ธรรมบัญญัตก ิ ็เข ้ามาเพือ ่ ให ้ความผิดบาปมีมากขึน ้ แต่ท ี่ ใดบาปมีมากขึน ้ พระคุณก็ยงิ่ มีมากขึน ้ 21 เพือ ่ ว่าเมือ ่ บาปได ้ครอบงําจนตายแล ้ว พระคุณก็ครอบงํา ด ้วยความชอบธรรมจนได ้ชีวต ิ นิรันดร์โดยทางพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา
11 ในทํานองเดียวกัน พวกท่านก็จงถือว่าตนเองได ้ตายต่อ บาปและมีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ พระเจ ้าโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระ ผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 12 เพราะฉะนัน ้ อย่าปล่อยให ้บาปครอบงําร่างกายทีต ่ ้องตาย ่ ฟั งตัณหาของ ของพวกท่าน เพือ ่ ทําให ้พวกท่านต ้องเชือ ร่างกายมนุษย์ 13 อย่ายกอวัยวะของท่านเป็ นเครือ ่ งมือแห่งความอธรรม ให ้แก่บาป แต่จงถวายตัวแด่พระเจ ้า เหมือนผู ้ทีก ่ ลับคืนชีพ จากความตาย และถวายอวัยวะของท่านเป็ นเครือ ่ งมือแห่ง ความชอบธรรมแด่พระเจ ้า 14 เพราะว่าบาปจะไม่มอ ี ํานาจเหนือพวกท่านอีกต่อไป เพราะว่าพวกท่านไม่อยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ แต่อยูใ่ ต ้พระคุณ 15 แล ้วเราจะทําบาปได ้อย่างไร เพราะเราไม่อยูภ ่ ายใต ้ธรรม บัญญัต ิ แต่อยูภ ่ ายใต ้พระคุณ ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เป็ น เช่นนัน ้ เลย ่ ฟั ง 16 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่า พวกท่านยอมตัวเป็ นทาสเชือ ่ ฟั ง ไม่วา่ จะเป็ น ผู ้ใด ท่านก็เป็ นทาสของผู ้นัน ้ ทีพ ่ วกท่านเชือ ่ วามตาย หรือทาสของการเชือ ่ ฟั ง ทาสของบาปซึง่ นํ าไปสูค ่ วามชอบธรรมก็ตาม ซึง่ นํ าไปสูค 17 แต่จงขอบพระคุณพระเจ ้าเพราะว่าท่านทัง้ หลายเคยเป็ น ่ ฟั งคําสัง่ สอนทีท ทาสของบาป แต่ทา่ นกลับเชือ ่ รงมอบให ้แก่ ท่านด ้วยใจจริง 18 เมือ ่ ท่านทัง้ หลายพ ้นจากบาปแล ้ว ก็ได ้เป็ นผู ้รับใช ้ของ ความชอบธรรม 19 ข ้าพเจ ้าพูดตามอย่างมนุษย์ เพราะความอ่อนแอของเนือ ้ หนังของท่าน เพราะว่าท่านเคยยอมให ้อวัยวะของท่านเป็ น ทาสของความโสโครก และยอมให ้ความชัว่ เป็ นทาสของ ความชัว่ ฉั นใด บัดนี้ ท่านจงยอมให ้อวัยวะของท่านเป็ นทาส ิ ธิฉ ของความชอบธรรมเป็ นทาสของความศักดิส ์ ท ์ ั นนัน ้ 20 เพราะเมือ ่ ท่านทัง้ หลายเป็ นทาสของบาป ท่านก็ไม่อยูใ่ น ความชอบธรรมอีกต่อไป 21 ในเวลานัน ้ ท่านได ้ผลประโยชน์อะไรบ ้างจากสิง่ เหล่านัน ้ ซึง่ บัดนีท ้ า่ นรู ้สึกละอายใจ เพราะจุดจบของสิง่ เหล่านัน ้ คือ ความตาย 22 แต่บด ั นีท ้ า่ นทัง้ หลายเป็ นอิสระจากบาปแล ้ว และเป็ นผู ้รับ ิ ธิ์ และผล ใช ้ของพระเจ ้าแล ้ว ผลของท่านก็คอ ื ความศักดิส ์ ท สุดท ้ายคือชีวต ิ นิรันดร์ 23 เพราะค่าจ ้างของบาปคือความตาย แต่ของประทานของ พระเจ ้าคือชีวต ิ นิรันดร์ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของ เรา
บทที่ 6 1 แล ้วเราจะว่าอย่างไร? เราจะดําเนินอยูใ่ นบาปต่อไปเพือ ่ ให ้ พระคุณมีมากหรือ? 2 ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ เลย พวกเราทีต ่ ายต่อ บาปแล ้ว จะยังคงดําเนินชีวต ิ ในบาปต่อไปได ้อย่างไร? 3 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่า เราทัง้ หลายทีร่ ับบัพติศมาในพระ เยซูคริสต์ ก็รับบัพติศมาในความตายของพระองค์ด ้วย? 4 เพราะฉะนัน ้ เราจึงถูกฝั งไว ้กับพระองค์โดยการรับบัพติศมา เข ้าในความตาย เพือ ่ ว่าเหมือนกับทีพ ่ ระคริสต์ทรงถูกชุบให ้ เป็ นขึน ้ จากตายโดยพระสิรข ิ องพระบิดา เราก็จะดําเนินชีวต ิ ใหม่ด ้วย 5 เพราะว่าถ ้าเราถูกปลูกไว ้ด ้วยกันในลักษณะเหมือนความ ตายของพระองค์ เราก็จะถูกปลูกไว ้ด ้วยกันในลักษณะเหมือน การกลับคืนชีพของพระองค์ด ้วย 6 โดยรู ้ว่ามนุษย์เก่าของเรานัน ้ ถูกตรึงกับพระองค์แล ้ว เพือ ่ กายแห่งบาปจะได ้ถูกทําลายเสีย เพือ ่ เราจะไม่เป็ นทาสของ บาปอีกต่อไป เพราะผู ้ทีต ่ ายแล ้วก็พ ้นจากบาป ่ ว่าเราจะมีชวี ต 8 ถ ้าเราตายกับพระคริสต์แล ้ว เราเชือ ิ อยูก ่ บ ั พระองค์ด ้วย เพราะรู ้ว่าเมือ ่ พระคริสต์ทรงคืนพระชนม์จากตายแล ้ว พระองค์จะไม่ตายอีกต่อไป และความตายก็ไม่มอ ี ํานาจเหนือ พระองค์อก ี ต่อไป ิ้ พระชนม์ พระองค์ก็ทรงตาย 10 เพราะว่าในทีซ ่ งึ่ พระองค์สน ต่อบาปเพียงครัง้ เดียว แต่ในทีซ ่ งึ่ พระองค์ทรงมีชวี ต ิ อยู่ พระองค์ทรงมีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ พระเจ ้า
บทที่ 7 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือ (เพราะข ้าพเจ ้า กําลังพูดกับผู ้ทีร่ ู ้ธรรมบัญญัต)ิ ว่าธรรมบัญญัตม ิ อ ี ํานาจเหนือ มนุษย์ตราบเท่าทีเ่ ขายังมีชวี ต ิ อยู?่ 2 เพราะว่าหญิงทีส ่ ามียังมีชวี ต ิ อยู่ ก็ต ้องอยูภ ่ ายใต ้ธรรม บัญญัตข ิ องสามีตราบเท่าทีส ่ ามียังมีชวี ต ิ อยู่ แต่ถ ้าสามีตาย แล ้ว หญิงนัน ้ ก็พ ้นจากธรรมบัญญัตข ิ องสามี 3 ฉะนัน ้ ถ ้าแม ้สามีของนางยังมีชวี ต ิ อยู่ นางไปแต่งงานกับ ชายอืน ่ ก็ต ้องเรียกว่าหญิงล่วงประเวณี แต่ถ ้าสามีของนาง ตายแล ้ว นางก็พ ้นจากธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ดังนัน ้ แม ้นางจะ แต่งงานกับชายอืน ่ นางก็ไม่ถอ ื เป็ นหญิงล่วงประเวณี 4 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายก็ตายจากธรรม บัญญัตโิ ดยร่างกายของพระคริสต์แล ้ว เพือ ่ ท่านจะได ้ แต่งงานกับผู ้อืน ่ คือกับพระองค์ผู ้ทรงคืนพระชนม์จากความ ตาย เพือ ่ เราจะได ้ออกผลถวายแด่พระเจ ้า 5 เพราะเมือ ่ เรายังอยูใ่ นเนือ ้ หนัง กิเลสตัณหาทีเ่ กิดจากธรรม บัญญัตก ิ ็กระทําให ้อวัยวะของเราเกิดผลคือความตาย
111
ชาวโรมัน
6 แต่บด ั นีเ้ ราพ ้นจากธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว คือเราได ้ตายแล ้วซึง่ ธรรมบัญญัตเิ คยยึดถือไว ้ เพือ ่ เราจะได ้ปฏิบต ั ธิ รรมตามจิต วิญญาณแบบใหม่ ไม่ใช่ตามตัวอักษรแบบเก่า 7 แล ้วเราจะว่าอย่างไร ธรรมบัญญัตเิ ป็ นบาปหรือไม่ ขอพระ เจ ้าอย่าห ้ามเลย แท ้จริงแล ้ว ข ้าพเจ ้าไม่เคยรู ้จักบาป แต่โดย ธรรมบัญญัต ิ เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่เคยรู ้จักความใคร่ เว ้นแต่ ธรรมบัญญัตจิ ะกล่าวว่า อย่าโลภ 8 แต่บาปได ้ถือโอกาสใช ้พระบัญญัตเิ ป็ นช่องทางให ้เกิด กิเลสตัณหาทุกชนิดขึน ้ ในตัวข ้าพเจ ้า เพราะว่าถ ้าไม่มธ ี รรม บัญญัต ิ บาปก็ตายไปแล ้ว เพราะว่าครัง้ หนึง่ ข ้าพเจ ้าดํารงชีวต ิ อยูโ่ ดยปราศจากธรรม บัญญัต ิ แต่เมือ ่ มีบญ ั ญัต ิ บาปก็กลับฟื้ นขึน ้ มาอีก และ ข ้าพเจ ้าก็ตาย 10 และบัญญัตซ ิ งึ่ ถูกกําหนดไว ้เพือ ่ ให ้มีชวี ต ิ ฉั นพบว่าเป็ น เหตุให ้เกิดความตาย 11 เพราะว่าบาปได ้ถือโอกาสใช ้พระบัญญัตล ิ อ ่ ลวงข ้าพเจ ้า และฆ่าข ้าพเจ ้าด ้วยพระบัญญัตน ิ ัน ้ ิ ธิ์ และพระ 12 เพราะฉะนัน ้ ธรรมบัญญัตจิ งึ เป็ นสิง่ ศักดิส ์ ท ิ ธิ์ ยุตธิ รรม และดี บัญญัตก ิ ็เป็ นสิง่ ศักดิส ์ ท 13 แล ้วสิง่ ทีด ่ น ี ัน ้ ได ้ทําให ้ข ้าพเจ ้าตายหรือ พระเจ ้าห ้ามไว ้ แต่บาปนัน ้ ได ้ทําให ้ข ้าพเจ ้าดูเหมือนบาป โดยทําให ้ข ้าพเจ ้า ตายโดยสิง่ ทีด ่ ี เพือ ่ ให ้บาปกลายเป็ นบาปทีร่ ้ายแรงยิง่ ขึน ้ โดย พระบัญญัต ิ 14เพราะเรารู ้ว่าธรรมบัญญัตเิ ป็ นเรือ ่ งฝ่ ายจิตวิญญาณ แต่ ข ้าพเจ ้าเองเป็ นฝ่ ายเนือ ้ หนังและถูกขายไว ้ให ้ตกอยูใ่ ต ้บาป 15 เพราะว่าสิง่ ทีฉ ่ ั นทํา ฉั นไม่ยน ิ ยอมให ้ทํา เพราะว่าสิง่ ทีฉ ่ ัน ปรารถนา ฉั นไม่ทํา แต่สงิ่ ทีฉ ่ ั นเกลียด ฉั นก็ทํา 16 ดังนัน ้ ถ ้าข ้าพเจ ้าทําสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าไม่ปรารถนา ข ้าพเจ ้าก็ ยอมรับว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ดี 17 บัดนีม ้ ใิ ช่ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ทํา แต่เป็ นบาปซึง่ อยูใ่ นข ้าพเจ ้า นั่นเองทํา 18 เพราะว่าข ้าพเจ ้ารู ้อยูแ ่ ล ้วว่า ในตัวข ้าพเจ ้า (คือในเนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้า) ไม่มค ี วามดีประการใดอยูเ่ ลย เพราะว่า เจตนาดีก็มอ ี ยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าแล ้ว แต่วา่ จะกระทําความดีนัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่พบเลย 19 เพราะว่าสิง่ ดีซงึ่ ข ้าพเจ ้าปรารถนา ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ทํา แต่สงิ่ ชัว่ ซึง่ ข ้าพเจ ้าปรารถนา ข ้าพเจ ้ากลับทํา 20 แต่ถ ้าฉั นทําสิง่ นัน ้ ฉั นไม่อยากทํา ก็ไม่ใช่ฉันเป็ นผู ้ทํา แต่ เป็ นบาปซึง่ อยูใ่ นฉั นนั่นเองเป็ นผู ้ทํา 21 ดังนัน ้ ฉั นพบว่ามีกฎอยูว่ า่ เมือ ่ ฉั นตัง้ ใจทําดี ความชัว่ ก็ยัง ติดอยูก ่ บ ั ฉั น ่ ชมยินดีในธรรมบัญญัตข 22 เพราะว่าข ้าพเจ ้ามีความชืน ิ อง พระเจ ้าตามส่วนลึกของมนุษย์ 23 แต่ข ้าพเจ ้าเห็นกฎอีกข ้อหนึง่ ในอวัยวะของข ้าพเจ ้า ซึง่ ต่อสู ้กับกฎแห่งจิตใจของข ้าพเจ ้า และนํ าข ้าพเจ ้ามาอยูใ่ ต ้ บังคับของกฎแห่งบาปซึง่ อยูใ่ นอวัยวะของข ้าพเจ ้า 24 ข ้าพเจ ้าเป็ นคนน่าสงสารยิง่ นัก ใครจะช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้น จากร่างกายแห่งความตายนีไ้ ด ้? 25 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าโดยทางพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงรับใช ้ธรรมบัญญัต ิ ของพระเจ ้าด ้วยใจ และรับใช ้ธรรมบัญญัตข ิ องเนือ ้ หนังด ้วย ใจบาป
2 เพราะว่าธรรมบัญญัตข ิ องพระวิญญาณชีวต ิ ในพระเยซู คริสต์ได ้ทรงทําให ้ข ้าพเจ ้าเป็ นอิสระจากธรรมบัญญัตข ิ อง ความบาปและความตาย 3 เพราะธรรมบัญญัตท ิ ําไม่ได ้เพราะเนือ ้ หนังอ่อนแอ พระเจ ้า ทรงส่งพระบุตรของพระองค์มาในสภาพเนือ ้ หนังทีบ ่ าป และ ทรงลงโทษบาปในเนือ ้ หนังเพือ ่ ไถ่บาป 4 เพือ ่ ความชอบธรรมของธรรมบัญญัตจิ ะได ้สําเร็จในพวกเรา ผู ้ไม่ดําเนินตามฝ่ ายเนือ ้ หนัง แต่ดําเนินตามพระวิญญาณ 5 เพราะว่าคนทัง้ หลายทีอ ่ ยูฝ ่ ่ ายเนือ ้ หนังก็สนใจในสิง่ ต่างๆ ที่ เป็ นของเนือ ้ หนัง แต่คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูฝ ่ ่ ายพระวิญญาณก็ สนใจในสิง่ ต่างๆ ทีเ่ ป็ นของพระวิญญาณ เพราะว่าการเอาใจใส่เนือ ้ หนังนัน ้ หมายถึงความตาย แต่การ เอาใจใส่พระวิญญาณนัน ้ หมายถึงชีวต ิ และความสงบสุข เพราะว่าใจฝ่ ายเนือ ้ หนังนัน ้ เป็ นศัตรูตอ ่ พระเจ ้า ไม่ยอมอยูใ่ ต ้ ธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และจะอยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ไม่ได ้ ด ้วย 8 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นเนือ ้ หนังจึงไม่อาจเป็ นทีพ ่ อพระทัย พระเจ ้าได ้ 9 แต่ทา่ นทัง้ หลายไม่ได ้อยูใ่ นเนือ ้ หนัง แต่อยูใ่ นพระ วิญญาณ ถ ้าพระวิญญาณของพระเจ ้าสถิตอยูใ่ นท่าน ผู ้ใดไม่ มีพระวิญญาณของพระคริสต์ ผู ้นัน ้ ก็ไม่เป็ นของพระองค์ 10 และถ ้าพระคริสต์อยูใ่ นท่านทัง้ หลาย ร่างกายก็ตายเพราะ ความบาป แต่จต ิ วิญญาณก็มช ี วี ต ิ เพราะความชอบธรรม 11 แต่ถ ้าพระวิญญาณของพระองค์ผู ้ทรงชุบพระเยซูจาก ความตายสถิตอยูใ่ นท่านทัง้ หลาย พระองค์ผู ้ทรงชุบพระ คริสต์จากความตายจะทรงทําให ้ร่างกายซึง่ ต ้องตายของท่าน มีชวี ต ิ ขึน ้ ด ้วยพระวิญญาณของพระองค์ซงึ่ สถิตอยูใ่ นท่าน 12 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราเป็ นหนีอ ้ ยูฝ ่ ่ ายเนือ ้ หนัง แต่มไิ ด ้เป็ นหนีฝ ้ ่ ายเนือ ้ หนัง เพือ ่ จะดําเนินชีวต ิ ตามฝ่ ายเนือ ้ หนัง 13 เพราะว่าถ ้าท่านทัง้ หลายดําเนินชีวต ิ ตามเนือ ้ หนัง ท่าน จะต ้องตาย แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายทําลายการงานของกายโดย อาศัยพระวิญญาณ ท่านก็จะดํารงชีวต ิ อยูไ่ ด ้ 14 เพราะว่าบรรดาผู ้ทีท ่ รงนํ าโดยพระวิญญาณของพระเจ ้า ผู ้ นัน ้ เป็ นบุตรของพระเจ ้า 15 เพราะว่าท่านทัง้ หลายไม่ได ้รับจิตแห่งความเป็ นทาสซึง่ ทําให ้ต ้องกลัวอีก แต่ทา่ นได ้รับจิตทีเ่ ป็ นบุตรบุญธรรม ซึง่ โดยจิตนีเ้ ราจึงร ้องเรียกพระองค์วา่ “อับบา” คือพระบิดา 16 พระวิญญาณนัน ้ ทรงเป็ นพยานร่วมกับวิญญาณของเราว่า เราเป็ นบุตรของพระเจ ้า 17 และถ ้าเป็ นบุตรก็เป็ นทายาท คือเป็ นทายาทของพระเจ ้า และเป็ นทายาทร่วมกับพระคริสต์ ถ ้าหากว่าเราทนทุกข์ ทรมานร่วมกับพระองค์ เพือ ่ เราจะได ้มีพระสิรริ ว่ มกันด ้วย 18 เพราะข ้าพเจ ้าเห็นว่า ความทุกข์ลําบากแห่งสมัยนี้ ไม่ สมควรทีจ ่ ะเทียบได ้กับความรุง่ โรจน์ซงึ่ จะสําแดงแก่เราใน อนาคต 19 เพราะว่าความมุง่ หวังอันแรงกล ้าของสรรพสิง่ นัน ้ เฝ้ าคอย การปรากฏของบรรดาบุตรของพระเจ ้า 20 เพราะว่าสรรพสิง่ ถูกทําให ้ตกอยูภ ่ ายใต ้อํานาจของความ ไร ้สาระ ไม่ใช่เพราะเต็มใจ แต่เป็ นเพราะพระองค์ผู ้ทรงทําให ้ สิง่ นัน ้ ตกอยูภ ่ ายใต ้อํานาจนัน ้ ด ้วยความหวัง ่ ี 21 เพราะว่าสิงมีชวต ิ นัน ้ เองก็จะได ้รับการปลดปล่อยจากการ ่ มทราม และเข ้าสูเ่ สรีภาพอันรุง่ โรจน์ เป็ นทาสแห่งความเสือ ของบุตรทัง้ หลายของพระเจ ้า 22เพราะเรารู ้อยูว่ า่ สรรพสิง่ ทัง้ มวลกําลังครํ่าครวญและทุกข์ ทรมานร่วมกันมาจนถึงทุกวันนี้ 23และไม่ใช่แต่พวกเขาเท่านัน ้ แต่ตวั เราเองด ้วย ซึง่ มีผล แรกของพระวิญญาณ เราเองก็ครํ่าครวญอยูภ ่ ายในตนเอง คอยการรับเป็ นบุตรบุญธรรม คือ การไถ่รา่ งกายของเรา
บทที่ 8 1 เพราะฉะนัน ้ บัดนีผ ้ ู ้ซึง่ อยูใ่ นพระเยซูคริสต์ ผู ้ซึง่ ไม่ดําเนิน ตามเนือ ้ หนัง แต่ดําเนินตามพระวิญญาณ จึงไม่มก ี าร พิพากษาลงโทษอีกต่อไป
112
ชาวโรมัน
24 เพราะว่าเราทัง้ หลายได ้รับความรอดโดยความหวัง แต่ ความหวังซึง่ มองเห็นได ้นัน ้ ไม่ใช่ความหวัง เพราะว่าสิง่ ที่ มนุษย์เห็นแล ้ว ทําไมเขาจึงยังหวังอยูเ่ ล่า? 25 แต่ถ ้าเราหวังในสิง่ ทีเ่ ราไม่เห็น ดังนัน ้ เราต ้องมีความเพียร คอยสิง่ นัน ้ 26 ในทํานองเดียวกัน พระวิญญาณก็ทรงช่วยเมือ ่ เราอ่อนแอ เพราะเราไม่รู ้ว่าเราควรจะอธิษฐานขอสิง่ ใด แต่พระวิญญาณ เองทรงช่วยวิงวอนเพือ ่ เราด ้วยเสียงครํ่าครวญทีไ่ ม่สามารถ เปล่งออกมาได ้ 27 และพระองค์ผู ้ทรงสํารวจจิตใจก็ทรงทราบว่าพระทัยของ พระวิญญาณเป็ นอย่างไร เพราะว่าพระวิญญาณทรงอธิษฐาน เผือ ่ บรรดาธรรมิกชนตามพระประสงค์ของพระเจ ้า 28 และเรารู ้ดีวา่ พระเจ ้าทรงใช ้ทุกสิง่ ร่วมกันให ้เกิดผลดีแก่ผู ้ ทีร่ ักพระองค์ คือแก่ผู ้ทีท ่ รงเรียกตามจุดประสงค์ของพระองค์ 29 เพราะผู ้ใดทีพ ่ ระองค์ทรงทราบล่วงหน ้า พระองค์ก็ทรง กําหนดให ้เป็ นเหมือนพระฉายาของพระบุตรของพระองค์ เพือ ่ ว่าพระบุตรจะได ้เป็ นบุตรหัวปี ทา่ มกลางพีน ่ ้องจํานวนมาก 30 และผู ้ใดทีพ ่ ระองค์ทรงกําหนดไว ้ พระองค์ก็ทรงเรียก และผู ้ใดทีพ ่ ระองค์ทรงเรียก พระองค์ก็ทรงทําให ้ชอบธรรม และผู ้ใดทีพ ่ ระองค์ทรงทําให ้ชอบธรรม พระองค์ก็ทรงทําให ้ ได ้รับเกียรติ 31 แล ้วเราจะว่าอย่างไรกับเรือ ่ งเหล่านี้ ถ ้าพระเจ ้าทรงอยูฝ ่ ่ าย เรา ใครจะต่อต ้านเราได ้? 32 พระองค์ผู ้ไม่ทรงหวงพระบุตรของพระองค์เอง แต่ทรง มอบพระบุตรนัน ้ เพือ ่ เราทุกคน แล ้วพระองค์จะไม่ทรง ประทานสิง่ สารพัดให ้เราพร ้อมกับพระบุตรนัน ้ ด ้วยหรือ? 33 ใครจะกล่าวหาผู ้ทีถ ่ ก ู พระเจ ้าเลือกไว ้ได ้? พระเจ ้าเท่านัน ้ ทีท ่ รงทําให ้ชอบธรรม 34 ใครเล่าจะเป็ นผู ้กล่าวโทษพระองค์ พระคริสต์ผู ้ ้ พระชนม์แล ้ว ยิง่ กว่านัน สิน ้ ทรงคืนพระชนม์อก ี ทรงประทับ อยูเ่ บือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า และทรงเป็ นผู ้วิงวอนแทน เราด ้วย 35 ใครจะแยกเราจากความรักของพระคริสต์ได ้? ความทุกข์ ยาก ความทุกข์ยากลําบาก การข่มเหง ความอดอยาก ความ เปลือยเปล่า อันตราย หรือการดาบ? 36 ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า ‘เพราะเห็นแก่พระองค์ ข ้าพระองค์ ทัง้ หลายจึงถูกฆ่าวันยังคํา่ และนับว่าเป็ นแกะสําหรับจะฆ่า’ ั ชนะยิง่ กว่าด ้วย 37 แต่วา่ ในเหตุการณ์ทงั ้ ปวงนี้ เรามีชย พระองค์ผู ้ทรงรักเรา ่ แน่วา่ ไม่วา่ ความตาย ชีวต 38 เพราะข ้าพเจ ้าเชือ ิ ทูตสวรรค์ ผู ้ปกครอง อํานาจ สิง่ ทีเ่ ป็ นอยูใ่ นปั จจุบน ั หรือสิง่ ทีจ ่ ะมาถึง ในอนาคต 39 ไม่วา่ ความสูงหรือความลึกหรือสิง่ สร ้างอืน ่ ใด จะไม่ สามารถแยกเราออกจากความรักของพระเจ ้าซึง่ อยูใ่ นพระ เยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราได ้
6 ไม่ใช่วา่ พระวจนะของพระเจ ้าไม่มป ี ระโยชน์ เพราะว่าคน เหล่านัน ้ ไม่ใช่อส ิ ราเอลทุกคน ซึง่ เป็ นคนอิสราเอล 7 เพราะว่าเขาเป็ นพงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม พวกเขาจึงไม่เป็ น บุตรทัง้ หมด แต่ 'พงศ์พันธุข ์ องเจ ้าจะถูกเรียกในสายอิสอัค' 8 คือว่า พวกทีเ่ ป็ นบุตรแห่งเนือ ้ หนังนัน ้ ไม่ได ้เป็ นบุตรของ พระเจ ้า แต่บต ุ รแห่งพระสัญญานัน ้ จะถูกนับเป็ นพงศ์พันธุ์ 9 เพราะพระคําแห่งพระสัญญานัน ้ มีอยูว่ า่ เมือ ่ ถึงเวลานี้ เรา จะมาและซาราห์จะมีบต ุ รชาย 10 และมิใช่เท่านัน ้ แต่เมือ ่ เรเบคคาก็ตงั ้ ครรภ์กบ ั ชายคนหนึง่ คือกับอิสอัค บิดาของเราด ้วย 11 (เพราะว่าเด็กเหล่านัน ้ ยังไม่เกิดมา และยังไม่ได ้ทําดีหรือ ่ ชัวเลย เพือ ่ ว่าพระประสงค์ของพระเจ ้าตามการเลือกสรรนัน ้ จะตัง้ อยูไ่ ด ้ ไม่ใช่ตามการงาน แต่ตามพระองค์ผู ้ทรงเรียก) 12 มีผู ้กล่าวแก่เธอว่า พีต ่ ้องรับใช ้น ้อง 13 เหมือนทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า `ข ้าพเจ ้ารักยาโคบ แต่ข ้าพเจ ้า เกลียดเอซาว' 14 แล ้วเราจะว่าอย่างไร พระเจ ้ามีอธรรมหรือไม่ ขอพระเจ ้า อย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ เลย 15 เพราะพระองค์ตรัสแก่โมเสสว่า "เราประสงค์จะกรุณาใคร เราก็จะกรุณาคนนัน ้ และเราประสงค์จะกรุณาใคร เราก็จะ กรุณาคนนัน ้ " 16 เพราะฉะนัน ้ จึงไม่ขน ึ้ อยูก ่ บ ั ผู ้ทีต ่ งั ้ ใจ และไม่ใช่ขน ึ้ อยูก ่ บ ั ผู ้ ทีว่ งิ่ แต่ขน ึ้ อยูก ่ บ ั พระเจ ้าผู ้ทรงแสดงความเมตตา 17 เพราะพระคัมภีรก ์ ล่าวแก่ฟาโรห์วา่ "เราให ้เจ ้ามีตําแหน่ง สูงขึน ้ เพือ ่ จุดประสงค์นเี้ อง คือเพือ ่ เราจะได ้แสดงฤทธานุ ภาพของเราผ่านเจ ้า และเพือ ่ พระนามของเราจะถูกประกาศ ไปทั่วทัง้ แผ่นดินโลก" 18 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จะทรงกรุณาผู ้ใดก็ตาม พระองค์จะ ทรงเมตตาผู ้นัน ้ และพระองค์จะทรงทําให ้ผู ้นัน ้ แข็งกระด ้าง 19 แล ้วเจ ้าจะพูดกับข ้าพเจ ้าว่า ทําไมพระองค์จงึ ยังทรง ตําหนิอยู่ เพราะใครเล่าทีข ่ ด ั ขืนพระประสงค์ของพระองค์ 20 แต่โอ ้ มนุษย์ ท่านเป็ นใครเล่าทีโ่ ต ้ตอบพระเจ ้า สิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างจะพูดกับผู ้สร ้างมันได ้อย่างไรว่า “เหตุใดท่านจึงสร ้าง ฉั นอย่างนี”้ 21 ช่างปั น ้ หม ้อไม่มอ ี ํานาจเหนือดินเหนียวก ้อนเดียวกันหรือ ทีจ ่ ะสร ้างภาชนะหนึง่ ให ้มีเกียรติ และอีกภาชนะหนึง่ ให ้มี เกียรติได ้หรือ? 22 ถ ้าพระเจ ้าทรงประสงค์จะแสดงความพิโรธของพระองค์ และแสดงพระราชอํานาจของพระองค์ให ้ปรากฏ พระองค์ยัง ทรงอดทนต่อภาชนะแห่งพระพิโรธทีพ ่ ร ้อมจะถูกทําลายด ้วย ความอดทนมาก 23 เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงสําแดงความมั่งคัง่ แห่งพระสิร ิ รุง่ โรจน์ของพระองค์แก่บรรดาภาชนะแห่งพระเมตตา ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเตรียมไว ้ก่อนเพือ ่ ความรุง่ โรจน์ 24 คือเราทัง้ หลายทีพ ่ ระองค์ทรงเรียก ไม่ใช่จากพวกยิว เท่านัน ้ แต่จากพวกต่างชาติด ้วย? 25 เหมือนทีพ ่ ระองค์ตรัสไว ้ในหนังสือโอเซอีวา่ เราจะเรียก พวกเขาว่าชนชาติของเรา ซึง่ ไม่ใช่ชนชาติของเรา และจะ เรียกทีร่ ักของเธอ ซึง่ ไม่เป็ นทีร่ ัก 26 และจะเกิดขึน ้ ในทีซ ่ งึ่ ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าไม่ใช่ ประชาชนของเรา ทีน ่ ั่นพวกเขาจะถูกเรียกว่าบุตรของพระเจ ้า ผู ้ทรงชีวต ิ 27 เอซายาห์ก็ร ้องถึงอิสราเอลว่า แม ้บรรดาบุตรหลานของ อิสราเอลจะมีจํานวนมากมายเหมือนเม็ดทรายในทะเล ก็จะ เหลือคนรอดอยูบ ่ ้าง 28 เพราะพระองค์จะทรงทําให ้การงานนัน ้ สําเร็จ และทรงทํา ้ ลงด ้วยความชอบธรรม เพราะว่าพระเจ ้าจะทรงทําให ้ ให ้สัน ้ ลง การงานบนแผ่นดินโลกสัน
บทที่ 9 1 ข ้าพเจ ้าพูดความจริงในพระคริสต์ ข ้าพเจ ้าไม่โกหก จิตสํานึกของข ้าพเจ ้าก็เป็ นพยานในพระวิญญาณบริสท ุ ธิด ์ ้วย 2 ว่าฉั นมีความหนักใจและความโศกเศร ้าอยูใ่ นใจเสมอ 3 เพราะข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ตนเองถูกสาปแช่งจากพระคริสต์ แทนพีน ่ ้องและญาติฝ่ายเนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้า 4 พวกอิสราเอลคือผู ้ทีร่ ับเป็ นบุตรบุญธรรม และพระสิร ิ รุง่ โรจน์ และพันธสัญญา และการประทานธรรมบัญญัต ิ และ การรับใช ้พระเจ ้า และคําสัญญาต่างๆ 5 บรรพบุรษ ุ ของพวกเขาเป็ นของพวกเขา และพระคริสต์ผู ้ เป็ นเนือ ้ หนังก็ได ้เสด็จมาในฐานะผู ้มีอํานาจเหนือทุกสิง่ พระ เจ ้าทรงสรรเสริญพวกเขาตลอดไป อาเมน
113
ชาวโรมัน
่ ฟั งข่าวประเสริฐ เพราะว่าเอ 16 แต่พวกเขาทัง้ หมดไม่ได ้เชือ ่ คําบอกเล่า ซายาห์กล่าวว่า “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ใครเล่าทีเ่ ชือ ของเรา” 17 ดังนัน ้ ศรัทธาเกิดขึน ้ เพราะการได ้ยิน และการได ้ยินก็ เกิดขึน ้ เพราะพระวจนะของพระเจ ้า 18 แต่ฉันพูดว่า พวกเขาไม่ได ้ยินหรือ? จริงอยู่ เสียงของพวก เขาก็ไปทั่วแผ่นดินโลก และคําพูดของพวกเขาก็ไปถึงสุด ปลายแผ่นดินโลก 19 แต่ฉันถามว่า อิสราเอลไม่รู ้หรือ? ก่อนอืน ่ โมเสสกล่าวว่า ฉั นจะยั่วยุพวกเจ ้าให ้อิจฉาโดยคนทีไ่ ม่ใช่ชนชาติ และฉั นจะ ยั่วยุพวกเจ ้าให ้โกรธโดยชนชาติทโี่ ง่เขลา 20 แต่เอซายาห์ก็กล ้ามากและกล่าวว่า ข ้าพระองค์ถก ู พบใน หมูค ่ นทีไ่ ม่แสวงหาข ้าพระองค์ และข ้าพระองค์ถก ู ทําให ้ ปรากฏแก่คนทีไ่ ม่แสวงหาข ้าพระองค์ 21 แต่พระองค์ตรัสแก่พวกอิสราเอลว่า ตลอดวันเราได ้ยืน ่ มือ ่ ฟั งและดือ ของเราออกต่อชนชาติทไี่ ม่เชือ ้ รัน ้
29 และดังทีเ่ อซายาห์กล่าวไว ้ก่อนว่า เว ้นแต่พระเจ ้าผู ้เป็ น ้ สายไว ้ให ้แก่เราแล ้ว เราก็คงจะได ้ จอมโยธาจะทรงทิง้ เชือ เป็ นเหมือนเมืองโสโดม และได ้เป็ นเหมือนเมืองโกโมราห์ 30 แล ้วเราจะพูดว่าอย่างไรดี? ชาวต่างชาติซงึ่ ไม่ใฝ่ หา ความชอบธรรม ก็ยังได ้รับความชอบธรรม คือความชอบธรรม ่ ทีเ่ กิดจากความเชือ 31 แต่พวกอิสราเอลซึง่ ดําเนินตามธรรมบัญญัตแ ิ ห่ง ความชอบธรรม ก็ยังไม่บรรลุถงึ ธรรมบัญญัตแ ิ ห่งความชอบ ธรรม 32 เหตุไฉนจึงเป็ นเช่นนัน ้ เพราะเขาทัง้ หลายแสวงหาไม่ใช่ ด ้วยศรัทธา แต่แสวงหาโดยการกระทําตามธรรมบัญญัต ิ เพราะพวกเขาสะดุดล ้มเพราะก ้อนหินสะดุดนัน ้ 33 ตามทีม ่ ค ี ําเขียนไว ้ว่า ดูเถิด เราได ้วางศิลาสะดุดและหินที่ ่ ในพระองค์ก็จะไม่ต ้องอับ ทําให ้ล ้มลงในศิโยน และผู ้ใดทีเ่ ชือ อาย บทที่ 10
บทที่ 11
1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ความปรารถนาของข ้าพเจ ้าและคํา อธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ อิสราเอลก็คอ ื ขอให ้พวกเขาได ้รับ ความรอด 2 เพราะข ้าพเจ ้าเป็ นพยานแก่เขาว่า พวกเขามีความ กระตือรือร ้นต่อพระเจ ้า แต่ไม่ได ้เป็ นไปตามความรู ้ 3 เพราะว่าพวกเขาไม่รู ้จักความชอบธรรมของพระเจ ้า และ แสวงหาจะตัง้ ความชอบธรรมของตนเอง พวกเขาจึงไม่ยอม อยูภ ่ ายใต ้ความชอบธรรมของพระเจ ้า ้ สุดของธรรมบัญญัต ิ 4 เพราะว่าพระคริสต์ทรงเป็ นจุดสิน ่ เพือ ่ ให ้เกิดความชอบธรรมแก่ทก ุ คนทีเ่ ชือ 5 เพราะโมเสสได ้อธิบายความชอบธรรมซึง่ มีมาจากธรรม บัญญัตไิ ว ้ว่า ผู ้ใดทีป ่ ระพฤติตามสิง่ เหล่านีจ ้ ะดํารงชีวต ิ อยู่ โดยธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ 6 แต่ความชอบธรรมทีม ่ ศ ี รัทธากล่าวถึงเรือ ่ งนีว้ า่ “อย่าคิดใน ใจว่า ใครจะขึน ้ ไปบนสวรรค์” (คือ นํ าพระคริสต์ลงมาจาก เบือ ้ งบน) 7 หรือ ใครจะลงไปในทีล ่ ก ึ (คือจะนํ าพระคริสต์ขน ึ้ มาจาก ความตายอีกครัง้ ) 8 แต่คํานัน ้ ว่าอย่างไร? ถ ้อยคํานัน ้ อยูใ่ กล ้ท่านแล ้ว อยูใ่ นปาก ่ ที่ ของท่าน และอยูใ่ นใจของท่าน คือพระวจนะแห่งความเชือ เราประกาศอยู่ 9 เพราะว่าถ ้าท่านสารภาพด ้วยปากของท่านว่าพระเยซูเป็ น ่ ในใจของท่านว่าพระเจ ้าทรงให ้ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และเชือ พระองค์เป็ นขึน ้ จากความตาย ท่านก็จะรอด ่ ด ้วยใจก็นําไปสูค ่ วามชอบธรรม และการ 10 เพราะว่าการเชือ ่ วามรอด สารภาพด ้วยปากก็นําไปสูค ่ ในพระองค์จะไม่ม ี 11 เพราะพระคัมภีรก ์ ล่าวไว ้ว่า ผู ้ใดเชือ ความอับอาย 12 เพราะไม่มค ี วามแตกต่างกันระหว่างคนยิวและคนกรีก เพราะว่าองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าองค์เดียวกันทรงอยูเ่ หนือทุกคน และทรงมั่งมีแก่ทก ุ คนทีร่ ้องเรียกพระองค์ 13 เพราะผู ้ใดทีร่ ้องเรียกพระนามของพระเจ ้าก็จะรอด 14 แล ้วพวกเขาจะร ้องเรียกพระองค์ได ้อย่างไร ในเมือ ่ พวก ่ พระองค์ และพวกเขาจะเชือ ่ ในพระองค์ได ้ เขายังไม่เชือ อย่างไร ในเมือ ่ พวกเขายังไม่ได ้ยินพระองค์ พวกเขาจะได ้ยิน ได ้อย่างไร ถ ้าไม่มผ ี ู ้ประกาศ? 15 และพวกเขาจะเทศนาได ้อย่างไร ถ ้าไม่ได ้รับการส่งไป เหมือนทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า เท ้าของผู ้ทีเ่ ทศนาข่าวประเสริฐแห่ง สันติภาพ และนํ าข่าวดีมานัน ้ ช่างงดงามยิง่ นัก!
1 ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า พระเจ ้าทรงละทิง้ ประชากรของ พระองค์แล ้วหรือ? ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ เลย เพราะว่าข ้าพเจ ้าเป็ นชาวอิสราเอล เป็ นพงศ์พันธุข ์ องอับรา ฮัม เป็ นเผ่าเบนยามิน 2 พระเจ ้ามิได ้ทรงละทิง้ ประชากรของพระองค์ทพ ี่ ระองค์ทรง ทราบล่วงหน ้า ท่านไม่ทราบหรือว่าพระคัมภีรก ์ ล่าวถึงเอลี ยาห์อย่างไร เขาทูลวิงวอนต่อพระเจ ้าต่ออิสราเอลว่า 3 ข ้าแต่พระเจ ้า พวกเขาได ้ฆ่าผู ้เผยพระวจนะของพระองค์ และได ้ขุดทําลายแท่นบูชาของพระองค์ ส่วนข ้าพระองค์เอง ก็ต ้องอยูต ่ ามลําพัง และพวกเขากําลังแสวงหาชีวต ิ ของข ้า พระองค์ 4 แต่คําตอบของพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่าอย่างไร เราได ้สงวน คนไว ้เจ็ดพันคนสําหรับเรา ซึง่ ไม่ได ้คุกเข่าต่อรูปเคารพของ บาละ 5 ในเวลานีก ้ ็ยังมีพวกทีเ่ หลืออยูต ่ ามทีท ่ รงเลือกโดยพระคุณ 6 และถ ้าโดยพระคุณแล ้ว ก็ไม่เป็ นการงานอีกต่อไป มิฉะนัน ้ พระคุณก็จะไม่ใช่พระคุณอีกต่อไป แต่ถ ้าโดยพระคุณแล ้ว ก็ ไม่เป็ นการงานอีกต่อไป มิฉะนัน ้ การงานก็จะไม่ใช่การงาน อีกต่อไป 7 แล ้วจะเป็ นเช่นไร? อิสราเอลไม่ได ้รับสิง่ ทีเ่ ขาต ้องการ แต่ผู ้ ทีไ่ ด ้รับเลือกกลับได ้รับ และคนอืน ่ ๆ ต่างก็ตาบอด 8 (ดังทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า พระเจ ้าทรงประทานใจทีง่ ว่ งหลับ ประทานตาทีม ่ องไม่เห็น และหูทฟ ี่ ั งไม่ได ้ยินให ้แก่พวกเขา) จนทุกวันนี้ 9 และดาวิดกล่าวว่า จงให ้โต๊ะอาหารของพวกเขากลายเป็ น กับดัก และเป็ นเครือ ่ งดักจับ และเป็ นอุปสรรค และเป็ นสิง่ ตอบแทนแก่พวกเขา 10 ขอให ้ตาของพวกเขามืดไปเพือ ่ พวกเขาจะได ้มองไม่เห็น และขอให ้หลังของพวกเขาโค ้งงออยูเ่ สมอ 11 ข ้าพเจ ้าจึงพูดว่า พวกเขาสะดุดล ้มลงหรือ? ขอพระเจ ้า อย่ายอมให ้เป็ นเช่นนัน ้ แต่การล ้มลงของพวกเขากลับทําให ้ ความรอดมาถึงคนต่างชาติ เพือ ่ ยั่วยุให ้พวกเขาอิจฉา 12 แต่ถ ้าการล ้มลงของพวกเขาเป็ นสาเหตุของความรํ่ารวย ของโลก และถ ้าการทีพ ่ วกเขาลดน ้อยลงเป็ นเหตุของความ รํ่ารวยของบรรดาคนต่างชาติ ความสมบูรณ์ของพวกเขาจะ เป็ นยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ? 13 เพราะว่าฉั นพูดกับพวกท่านทีเ่ ป็ นชาวต่างชาติ เนือ ่ งจาก ฉั นเป็ นอัครสาวกของชาวต่างชาติ ฉั นก็ยกย่องหน ้าทีข ่ องฉั น 14 เพือ ่ ฉั นจะได ้ยั่วยุคนเหล่านัน ้ ทีเ่ ป็ นเนือ ้ หนังของฉั นให ้ เลียนแบบ และช่วยพวกเขาบางคนให ้รอดได ้
114
ชาวโรมัน
บทที่ 12
15 เพราะถ ้าการละทิง้ พวกเขาไปแล ้วจะเป็ นการคืนดีกบ ั โลก แล ้ว การได ้รับพวกเขากลับคืนดีอย่างไรเล่า ถ ้าไม่ใช่การก ลับเป็ นขึน ้ จากตายเสียทีเดียว 16 เพราะถ ้าผลแรกบริสท ุ ธิ์ ก ้อนแป้ งก็บริสท ุ ธิด ์ ้วย และถ ้า รากบริสท ุ ธิ์ กิง่ ก ้านก็บริสท ุ ธิด ์ ้วย 17 และถ ้ากิง่ บางกิง่ ถูกหักออก และท่านซึง่ เป็ นต ้นมะกอกป่ า ได ้ถูกต่อกิง่ ไว ้ท่ามกลางกิง่ เหล่านัน ้ และได ้ร่วมรับรากและ ความอุดมสมบูรณ์ของต ้นมะกอกไปด ้วย 18 อย่าโอ ้อวดต่อกิง่ ก ้าน แต่ถ ้าท่านโอ ้อวด ท่านก็ไม่ได ้ถือ ราก แต่รากต่างหากทีถ ่ อ ื ตัวท่าน 19 แล ้วเจ ้าจะพูดว่า กิง่ เหล่านัน ้ ถูกหักออกเพือ ่ จะได ้ต่อกิง่ ข ้า ไว ้ ่ พวกเขาจึงถูกหักออกไป, และคุณ 20 ดี, เพราะความไม่เชือ ยืนหยัดอยูไ่ ด ้โดยศรัทธา อย่ามีใจหยิง่ ยโส แต่จงเกรงกลัว 21 เพราะว่าถ ้าพระเจ ้าไม่ทรงละเว ้นกิง่ เดิมแล ้ว ก็จงระวังให ้ดี พระองค์ก็จะไม่ทรงละเว ้นท่านด ้วยเช่นกัน 22 จงดูความดีและความเข ้มงวดของพระเจ ้า คือต่อผู ้ทีล ่ ้มลง ก็เข ้มงวด แต่ตอ ่ ท่านก็ให ้ความดี ถ ้าท่านดําเนินต่อไปใน ความดีของพระองค์ มิฉะนัน ้ ท่านจะต ้องถูกตัดขาดจาก พระองค์ ่ 23 และพวกเขาเช่นกัน ถ ้าพวกเขาไม่ดํารงอยูใ่ นความไม่เชือ อีกต่อไป พวกเขาก็จะได ้รับการต่อกิง่ เข ้าไปใหม่ เพราะว่า พระเจ ้าทรงสามารถให ้พวกเขาต่อกิง่ เข ้าไปใหม่ได ้อีก 24 เพราะว่าถ ้าท่านถูกตัดออกจากต ้นมะกอกซึง่ เป็ นต ้นไม ้ป่ า ตามธรรมชาติ และถูกต่อกิง่ เข ้ากับต ้นมะกอกทีด ่ ซ ี งึ่ ขัดกับ ธรรมชาติแล ้ว กิง่ เหล่านัน ้ ซึง่ เป็ นกิง่ เดิม จะถูกต่อกิง่ เข ้ากับ ต ้นมะกอกของมันเองได ้ยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ? 25 เพราะว่าพีน ่ ้องทัง้ หลาย ฉั นไม่ต ้องการให ้พวกท่านไม่รู ้ถึง ความลึกลับนี้ เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้ไม่ถอ ื ว่าตนเองฉลาด เพราะว่าความตาบอดบางส่วนได ้เกิดขึน ้ กับอิสราเอล จนกว่า คนต่างชาติจะเข ้ามาครบจํานวน ้ จะได ้รับความรอด ดังทีเ่ ขียนไว ้ว่า ` 26 และอิสราเอลทัง้ สิน พระผู ้ช่วยให ้รอดจะเสด็จมาจากศิโยน และจะทรงขจัดความ ชัว่ ร ้ายออกไปจากยาโคบ' 27 เพราะนีแ ่ หละเป็ นพันธสัญญาของเราทีม ่ ต ี อ ่ พวกเขา เมือ ่ เราจะลบล ้างบาปของพวกเขาไป 28 ในเรือ ่ งข่าวประเสริฐพวกเขานัน ้ เป็ นศัตรูเพือ ่ ประโยชน์ ของพวกท่าน แต่ในเรือ ่ งการเลือกตัง้ พวกเขาก็เป็ นทีร่ ัก เพราะประโยชน์ของบรรพบุรษ ุ 29 เพราะของประทานและการทรงเรียกของพระเจ ้าไม่ม ี ความสํานึกผิดเลย ่ พระเจ ้า แต่บด 30 เพราะว่าพวกท่านในอดีตไม่เชือ ั นีไ้ ด ้รับ ่ ของพวกเขา ความเมตตาเพราะความไม่เชือ ่ เพือ 31 ยิง่ กว่านัน ้ พวกเขาเหล่านีก ้ ็ไม่เชือ ่ ว่าพวกเขาจะ ได ้รับความเมตตาจากพระเมตตาของพระองค์ด ้วย 32 เพราะว่าพระเจ ้าทรงกักขังพวกเขาทุกคนไว ้ในความไม่ ่ เพือ เชือ ่ ว่าพระองค์จะได ้ทรงมีพระเมตตาต่อพวกเขาทุกคน 33 โอ ้ ความรู ้และพระปั ญญาของพระเจ ้ามีความลึกลํ้า เพียงใด คําพิพากษาของพระองค์ก็หาค่ามิได ้ และหนทาง ของพระองค์ก็หาค่ามิได ้ 34 เพราะใครเล่าจะรู ้จักพระทัยของพระเจ ้า? หรือใครเล่าจะ เป็ นทีป ่ รึกษาของพระองค์? 35 หรือใครเป็ นผู ้ให ้แก่พระองค์กอ ่ น และพระองค์จะต ้องตอบ แทนเขาด ้วยสิง่ นัน ้ ? 36 เพราะสิง่ ทัง้ หลายมาจากพระองค์ โดยพระองค์ และเพือ ่ พระองค์ ขอพระเกียรติจงมีแด่พระองค์ตลอดไป สาธุ
1 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านทัง้ หลาย พีน ่ ้อง ทัง้ หลาย โดยอาศัยความเมตตาของพระเจ ้า ให ้ท่าน ทัง้ หลายถวายร่างกายของตนเป็ นเครือ ่ งบูชาทีม ่ ช ี วี ต ิ บริสท ุ ธิ์ และเป็ นทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า ซึง่ เป็ นการปรนนิบต ั อ ิ น ั สมเหตุสมผลของท่านทัง้ หลาย 2 และอย่าประพฤติตามอย่างชาวโลกนี้ แต่จงรับการ เปลีย ่ นแปลงจิตใจเสียใหม่ เพือ ่ จะได ้พิสจ ู น์ได ้ว่าอะไรคือ พระประสงค์ของพระเจ ้า อะไรคือความดี อะไรคือความพอใจ อะไรคือความประสงค์ทส ี่ มบูรณ์แบบ 3 เพราะว่าโดยพระคุณซึง่ ประทานแก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าขอ กล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายทุกคนว่า อย่าคิดเห็นตนเองสูงเกิน กว่าทีต ่ นควรจะคิด แต่จงคิดอย่างมีสติตามทีพ ่ ระเจ ้าได ้ทรง ่ ประทานแก่แต่ละคนตามระดับความเชือ 4 เพราะว่าในร่างกายเดียวกัน เรามีอวัยวะหลายอย่าง และ อวัยวะทุกส่วนก็ไม่ได ้มีหน ้าทีเ่ หมือนกัน 5 ฉะนัน ้ พวกเราซึง่ เป็ นหลายคนก็เป็ นกายเดียวในพระคริสต์ และต่างก็เป็ นอวัยวะซึง่ กันและกัน 6 เมือ ่ มีของประทานต่างกันตามพระคุณทีป ่ ระทานให ้แก่เรา ไม่วา่ จะเป็ นการพยากรณ์ก็ตาม เราก็พยากรณ์ตามสัดส่วน ่ ของความเชือ 7 หรือการรับใช ้ เราก็ควรคอยการรับใช ้ของเรา หรือผู ้ทีส ่ อน ก็ควรสอน 8 หรือผู ้ทีค ่ อยเตือนสติก็จงคอยเตือนสติ ผู ้ทีค ่ อยแบ่งปั นก็จง แบ่งปั นด ้วยความจริงใจ ผู ้ทีค ่ อยปกครองก็จงแบ่งปั นด ้วย ความขยันขันแข็ง ผู ้ทีค ่ อยแสดงความเมตตาก็จงแบ่งปั นด ้วย ความร่าเริง 9 จงรักอย่างไม่มเี ล่หเ์ หลีย ่ ม จงเกลียดชังสิง่ ทีช ่ วั่ ร ้าย จงยึด ่ มั่นในสิงทีด ่ ี 10 จงมีความรักใคร่ตอ ่ กันฉั นพีน ่ ้อง และจงถือว่าผู ้อืน ่ ดีกว่า ตนเมือ ่ อยูใ่ นสถานะทีไ่ ด ้รับเกียรติ 11 ไม่เกียจคร ้านในการงาน มีจต ิ ใจกระตือรือร ้น รับใช ้องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า ่ ชมยินดีในความหวัง อดทนต่อความยากลําบาก 12 จงชืน และอธิษฐานอยูเ่ สมอ 13 การแจกจ่ายตามความจําเป็ นของธรรมิกชน การมีนํ้าใจ ต ้อนรับแขก 14 จงอวยพรแก่คนทีข ่ ม ่ เหงท่าน จงอวยพร อย่าสาปแช่งเลย ่ ชมยินดีกบ ื่ ชมยินดี และร ้องไห ้กับผู ้ทีร่ ้องไห ้ 15 จงชืน ั ผู ้ทีช ่ น 16 จงมีนํ้าใจเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน อย่าคิดในเรือ ่ งทีต ่ น สูงส่ง แต่จงดูถก ู คนทีต ่ ํา่ ต ้อย อย่าถือตนว่าฉลาด 17 อย่าตอบแทนความชัว่ ด ้วยความชัว่ แก่ผู ้ใดเลย จงทําสิง่ ที่ สุจริตในสายตาของคนทัง้ ปวง 18 ถ ้าเป็ นไปได ้ จงอยูอ ่ ย่างสันติกบ ั ทุกคนเท่าทีท ่ ําได ้ 19 ทีร่ ักทัง้ หลาย อย่าแก ้แค ้นด ้วยตนเอง แต่จงปล่อยให ้การ แก ้แค ้นอยูใ่ นมือของพวกท่าน เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า การแก ้ แค ้นเป็ นของเรา เราจะตอบแทนเอง พระเจ ้าตรัส 20 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าศัตรูของท่านหิว จงให ้อาหารเขา ถ ้าเขา หิวนํ้ า จงให ้เขาดืม ่ เพราะว่าถ ้าทําอย่างนัน ้ ท่านก็จะกองถ่าน เพลิงไว ้บนศีรษะของเขา” 21 อย่าให ้ความชัว่ ชนะคุณได ้ แต่จงชนะความชัว่ ด ้วยความดี บทที่ 13 1 จิตวิญญาณทุกคนจงยอมอยูใ่ ต ้บังคับของอํานาจทีส ่ งู กว่า เพราะว่าไม่มอ ี ํานาจใดเลยนอกจากอํานาจของพระเจ ้า อํานาจทีม ่ อ ี ยูน ่ ัน ้ ถูกกําหนดโดยพระเจ ้า
115
ชาวโรมัน
2 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดขัดขืนอํานาจก็ขด ั ขืนคําสัง่ ของพระเจ ้า และผู ้ใดขัดขืนจะต ้องรับโทษทัณฑ์ 3 เพราะว่าผู ้ปกครองนัน ้ ไม่น่ากลัวสําหรับคนดี แต่สําหรับคน ชัว่ ถ ้าเช่นนัน ้ ท่านจะไม่เกรงกลัวผู ้มีอํานาจหรือ? จงทําสิง่ ที่ ดี แล ้วท่านจะได ้รับคําสรรเสริญจากผู ้นัน ้ 4 เพราะว่าเขาเป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าเพือ ่ ประโยชน์ของท่าน แต่ถ ้าท่านทําสิง่ ชัว่ จงกลัวเถิด เพราะเขามิได ้ถือดาบไว ้ เปล่าๆ เพราะว่าเขาเป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า เป็ นผู ้แก ้แค ้นเพือ ่ ลงโทษผู ้ทีท ่ ําชัว่ 5 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายต ้องยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชา ไม่ใช่เพียงเพราะพระพิโรธเท่านัน ้ แต่เพราะเห็นแก่จต ิ สํานึก ด ้วย 6 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจึงต ้องจ่ายภาษี ด ้วย เพราะเขา ทัง้ หลายเป็ นข ้าราชการของพระเจ ้าทีป ่ ฏิบต ั ห ิ น ้าทีน ่ ี้ โดยเฉพาะ 7 เพราะฉะนัน ้ จงถวายสิง่ ทีเ่ ขาควรได ้เป็ นของตน จงถวาย บรรณาการแก่ผู ้ทีค ่ วรได ้บรรณาการ จงถวายธรรมเนียมแก่ผู ้ ทีค ่ วรได ้ปฏิบต ั ิ จงถวายความเกรงกลัวแก่ผู ้ทีค ่ วรได ้ถวาย เกียรติแก่ผู ้ทีค ่ วรได ้รับ 8 อย่าเป็ นหนีใ้ ครเลย นอกจากหนีท ้ ต ี่ ้องรักกัน เพราะว่าผู ้ที่ รักคนอืน ่ ก็ได ้ปฏิบต ั ต ิ ามธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว 9 เพราะเหตุนี้ เจ ้าอย่าล่วงประเวณี เจ ้าอย่าฆ่าคน เจ ้าอย่าลัก ทรัพย์ เจ ้าอย่าเป็ นพยานเท็จ เจ ้าอย่าโลภ และถ ้ามีบญ ั ญัต ิ ้ ๆ ได ้ในคํากล่าวนี้ คือ เจ ้าต ้องรักเพือ อืน ่ อีก ก็สรุปสัน ่ นบ ้าน เหมือนรักตัวเอง 10 ความรักไม่กอ ่ ผลร ้ายต่อเพือ ่ นบ ้าน ดังนัน ้ ความรักจึงเป็ น การเติมเต็มธรรมบัญญัต ิ 11 และเพราะรู ้เวลาแล ้วว่าบัดนีก ้ ็ถงึ เวลาทีจ ่ ะตืน ่ จากหลับ แล ้ว เพราะว่าบัดนีค ้ วามรอดของเราก็ใกล ้เข ้ามามากกว่าเมือ ่ ่ เราเชือ 12 กลางคืนล่วงไปมากแล ้ว กลางวันก็ใกล ้เข ้ามา เราจึงควร เลิกกระทําสิง่ ทีเ่ ป็ นความมืด และสวมชุดเกราะแห่งความ สว่าง ่ สัตย์เหมือนอย่างกลางวัน ไม่ 13 เราจงประพฤติอย่างซือ ประพฤติในการจลาจลและการดืม ่ เหล ้า ไม่ประพฤติในการสํา ส่อนทางเพศและไม่เกียจคร ้าน ไม่ประพฤติในการวิวาทและ การอิจฉา 14 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงสวมพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และอย่าจัดเตรียมสิง่ ใดๆ ไว ้สําหรับสนองความต ้องการของ เนือ ้ หนัง
7 เพราะว่าพวกเราไม่มใี ครมีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ ตนเอง และไม่มผ ี ู ้ใด ตายเพือ ่ ตนเอง 8 เพราะว่าถ ้าเรามีชวี ต ิ อยูก ่ ็มช ี วี ต ิ อยูเ่ พือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และถ ้าเราตายก็ตายเพือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ฉะนัน ้ ถ ้าเรามีชวี ต ิ อยูห ่ รือตายไป เราก็เป็ นขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ้ พระชนม์และทรงคืนพระชนม์ เพราะเหตุนเี้ อง พระคริสต์จงึ สิน และทรงฟื้ นคืนพระชนม์ขน ึ้ เพือ ่ ว่าพระองค์จะได ้เป็ นพระ เจ ้าของทัง้ คนตายและคนเป็ น 10 แต่เหตุไฉนท่านจึงพิพากษาพีน ่ ้องของท่าน และเหตุไฉน ท่านจึงดูหมิน ่ พีน ่ ้องของท่าน เพราะว่าเราทุกคนจะต ้องยืนอยู่ ต่อหน ้าบัลลังก์พพ ิ ากษาของพระคริสต์ 11 เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า “เรามีชวี ต ิ อยู”่ พระเจ ้าตรัส “ทุกหัว เข่าจะต ้องคุกเข่าต่อเรา และทุกลิน ้ จะต ้องสารภาพต่อพระ เจ ้า” 12 ดังนัน ้ เราทุกคนจะต ้องถวายคําให ้การของตัวเองต่อพระ เจ ้า 13 เพราะฉะนัน ้ เราอย่าตัดสินกันอีกต่อไปเลย แต่จงตัดสินกัน ดีกว่าว่า ใครก็ตามทีว่ างสิง่ สะดุดหรือโอกาสให ้ล ้มลงในทาง ของพีน ่ ้องของตนไม่ควรถูกตัดสินโดยพีน ่ ้องของตน ่ มั่นในองค์พระเยซูเจ ้าว่า ไม่มส 14 ข ้าพเจ ้าทราบและเชือ ี งิ่ ใด ทีเ่ ป็ นมลทินในตัวเอง แต่ถ ้าผู ้ใดถือว่าสิง่ ใดเป็ นมลทิน สิง่ นัน ้ ย่อมเป็ นมลทินสําหรับคนนัน ้ 15 แต่ถ ้าพีน ่ ้องของท่านรู ้สึกไม่สบายใจกับอาหารทีท ่ า่ นกิน ท่านก็อย่าประพฤติตามพระประสงค์ของพระเจ ้าเลย อย่า ิ้ พระชนม์ ทําลายเขาด ้วยอาหารทีท ่ า่ นกิน เพราะพระคริสต์สน เพือ ่ เขา 16 ดังนัน ้ อย่าให ้คนพูดร ้ายถึงความดีของคุณเลย 17 เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ ้าไม่ใช่เป็ นเรือ ่ งของอาหาร และเครือ ่ งดืม ่ แต่เป็ นเรือ ่ งของความชอบธรรม สันติสข ุ และ ่ ชมยินดีในพระวิญญาณบริสท ความชืน ุ ธิ์ 18 เพราะว่าผู ้ใดทีป ่ รนนิบต ั พ ิ ระคริสต์ด ้วยสิง่ เหล่านี้ ย่อมเป็ น ทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า และเป็ นทีพ ่ อใจของมนุษย์ด ้วย 19 เพราะฉะนัน ้ เราควรประพฤติตามสิง่ ทีก ่ อ ่ ให ้เกิดสันติ และ สิง่ ทีใ่ ช ้สร ้างเสริมกันและกัน 20 เพราะอาหารนัน ้ อย่าทําลายงานของพระเจ ้าเลย ทุกสิง่ ล ้วนบริสท ุ ธิ์ แต่สําหรับบุคคลทีก ่ น ิ จนเป็ นทีข ่ น ุ่ เคืองนัน ้ เป็ น สิง่ ชัว่ ร ้าย 21 เป็ นการดีทจ ี่ ะอย่ากินเนือ ้ สัตว์หรือดืม ่ เหล ้าองุน ่ หรือทําสิง่ ใดๆ ทีท ่ ําให ้พีน ่ ้องสะดุด หรือขุน ่ เคือง หรือทําให ้อ่อนแอ ่ หรือไม่? ท่านมีความเชือ ่ นัน 22 ท่านมีความเชือ ้ ต่อพระเจ ้า แล ้ว ผู ้ทีไ่ ม่ยอมประณามตัวเองในสิง่ ทีเ่ ขายอมให ้ผู ้อืน ่ ทํา ย่อมเป็ นสุข 23 และผู ้ทีส ่ งสัยนัน ้ จะต ้องถูกสาปถ ้าเขากิน เพราะว่าเขา ่ เพราะว่าอะไรก็ตามทีไ่ ม่ได ้เกิดจาก มิได ้กินโดยความเชือ ่ นัน ความเชือ ้ เป็ นบาป
บทที่ 14 ่ ก็จงต ้อนรับเขาไว ้ แต่อย่า 1 ผู ้ใดทีอ ่ อ ่ นแอในความเชือ ต ้อนรับด ้วยการโต ้แย ้งทีน ่ ่าสงสัยเลย ่ ว่าเขาสามารถกินทุกสิง่ ได ้ แต่อก 2 เพราะว่าคนหนึง่ เชือ ี คน หนึง่ ซึง่ อ่อนแอก็กน ิ สมุนไพร 3 อย่าให ้ผู ้ทีก ่ น ิ นัน ้ ดูหมิน ่ ผู ้ทีไ่ ม่กน ิ และอย่าให ้ผู ้ทีก ่ น ิ ไม่ ตัดสินผู ้ทีก ่ น ิ เพราะว่าพระเจ ้าทรงรับเขาไว ้แล ้ว 4 ท่านเป็ นใครจึงตัดสินคนรับใช ้ของคนอืน ่ เขาจะยืนหยัด หรือล ้มลงก็อยูท ่ น ี่ ายของเขา เขาจะยืนหยัดอยูไ่ ด ้ เพราะพระ เจ ้าทรงสามารถทําให ้เขายืนหยัดได ้ 5 คนหนึง่ ถือว่าวันหนึง่ ดีกว่าอีกคนหนึง่ และอีกคนหนึง่ ถือว่า ่ มั่นในความคิดของ แต่ละวันเหมือนกัน แต่ละคนควรเชือ ตนเองอย่างเต็มที่ 6 ผู ้ใดถือวันก็ถอ ื เพือ ่ พระเจ ้า ผู ้ใดไม่ถอ ื วันก็ถอ ื เพือ ่ พระเจ ้า ผู ้ใดกินก็กน ิ เพือ ่ พระเจ ้า เพราะเขาถวายการขอบพระคุณพระ เจ ้า ผู ้ใดไม่กน ิ ก็กน ิ เพือ ่ พระเจ ้า แต่ถวายการขอบพระคุณพระ เจ ้า
บทที่ 15 1 ดังนัน ้ เราผู ้เข ้มแข็งควรอดทนต่อความอ่อนแอของผู ้ที่ อ่อนแอ และไม่ทําตัวให ้พอใจตนเอง 2 เราทุกคนจงทําให ้เพือ ่ นบ ้านพอใจ เพือ ่ ประโยชน์ในการ เลีย ้ งดูเขา 3 เพราะว่าแม ้แต่พระคริสต์ก็ไม่ได ้ทรงพอพระทัยพระองค์เอง แต่ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า `การเยาะเย ้ยของบรรดาผู ้ทีเ่ ยาะเย ้ย พระองค์ก็ตกอยูแ ่ ก่ข ้าพระองค์' 4 เพราะทุกสิง่ ทีเ่ ขียนไว ้ในสมัยก่อนนัน ้ ก็เขียนไว ้เพือ ่ สัง่ สอน เรา เพือ ่ ว่าเราจะได ้มีความหวังโดยความเพียรและความ ปลอบโยนใจจากพระคัมภีร ์
116
ชาวโรมัน
5 ขอพระเจ ้าผู ้ทรงอดทนและทรงปลอบโยนโปรดประทานให ้ ท่านทัง้ หลายมีใจเหมือนกันตามอย่างพระคริสต์เยซู 6 เพือ ่ พวกท่านจะได ้มีใจเดียวกันและปากเดียวกันสรรเสริญ พระเจ ้า คือพระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของ เรา 7 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงต ้อนรับกันและกัน เหมือนอย่าง ทีพ ่ ระคริสต์ได ้ทรงต ้อนรับเราทัง้ หลายเพือ ่ ถวายพระเกียรติ แด่พระเจ ้า 8 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ากล่าวว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็ นผู ้รับใช ้ของพวก ทีเ่ ข ้าสุหนัตเพือ ่ ความจริงของพระเจ ้า เพือ ่ ยืนยันคําสัญญาที่ ทรงให ้ไว ้กับบรรพบุรษ ุ 9 เพือ ่ ว่าคนต่างชาติจะได ้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้าเพราะ พระเมตตาของพระองค์ เหมือนทีม ่ ค ี ําเขียนไว ้ว่า ‘เพราะเหตุ นี้ ข ้าพระองค์จะสารภาพต่อหน ้าเจ ้าท่ามกลางคนต่างชาติ และจะร ้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระองค์’ ่ ชมยินดีเถิด ชาวต่างชาติ 10 และพระองค์ตรัสอีกว่า จงชืน ทัง้ หลาย พร ้อมกับประชากรของพระองค์ 11 และกล่าวซํ้าอีกว่า จงสรรเสริญพระเจ ้า บรรดาคนต่างชาติ ้ และจงสรรเสริญพระองค์ บรรดาชนชาติทงั ้ สิน ้ ทัง้ สิน 12 และเอซายาห์กล่าวอีกว่า รากแห่งเจสซีจะเกิดขึน ้ และ พระองค์จะทรงลุกขึน ้ มาครอบครองเหนือบรรดาประชาชาติ ต่างชาติ และบรรดาประชาชาติตา่ งชาติจะวางใจในพระองค์ 13 ขอพระเจ ้าแห่งความหวังทรงโปรดให ้ท่านทัง้ หลาย ่ เพือ บริบรู ณ์ด ้วยความยินดีและสันติสข ุ ในความเชือ ่ ท่านจะ ได ้อุดมสมบูรณ์ในความหวังโดยฤทธิเ์ ดชของพระวิญญาณ บริสท ุ ธิ์ ่ แน่วา่ พวกท่านทัง้ หลาย พีน 14 ส่วนข ้าพเจ ้าเองก็เชือ ่ ้อง ทัง้ หลาย ต่างก็เป็ นผู ้เปี่ ยมด ้วยความดี เปี่ ยมด ้วยความรู ้ทุก อย่าง และสามารถตักเตือนกันและกันได ้ด ้วย 15 ถึงกระนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าได ้เขียนถึงท่านอย่าง กล ้าหาญยิง่ ขึน ้ ในลักษณะหนึง่ เพือ ่ เตือนใจท่าน เพราะ พระคุณทีพ ่ ระเจ ้าประทานแก่ข ้าพเจ ้า 16 ให ้ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้รับใช ้ของพระเยซูคริสต์ไปยังพวก ต่างชาติ โดยประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ ้า เพือ ่ การถวาย พวกต่างชาติให ้เป็ นทีย ่ อมรับ โดยได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ิ ธิทจ 17 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงมีสท ี่ ะอวดอ ้างเรือ ่ งเหล่านีไ้ ด ้ โดย ทางพระเยซูคริสต์ ในเรือ ่ งทีเ่ กีย ่ วข ้องกับพระเจ ้า 18 เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่กล ้าจะพูดถึงสิง่ ใดๆ ทีพ ่ ระคริสต์ไม่ได ้ ่ ฟั ง ทัง้ โดย ทรงกระทําผ่านข ้าพเจ ้า เพือ ่ ให ้คนต่างชาติเชือ วาจาและการกระทํา 19 ด ้วยสัญลักษณ์และการอัศจรรย์อน ั ทรงพลัง โดยฤทธิเ์ ดช ของพระวิญญาณของพระเจ ้า เพือ ่ ว่าตัง้ แต่กรุงเยรูซาเลมไป จนถึงเมืองอิลลีรค ิ ม ุ ข ้าพเจ ้าได ้ประกาศข่าวประเสริฐของพระ คริสต์อย่างครบถ ้วน 20 ข ้าพเจ ้าก็พยายามประกาศข่าวประเสริฐเช่นกัน แม ้ไม่ใช่ ในทีซ ่ งึ่ พระคริสต์ได ้รับการกล่าวถึงก็ตาม เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะ ได ้ไม่ต ้องสร ้างบนรากฐานของผู ้อืน ่ 21ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า ‘ผู ้ทีไ่ ม่เคยพูดถึงพระองค์ก็จะมองเห็น และผู ้ทีไ่ ม่เคยได ้ยินก็จะเข ้าใจ’ 22 เพราะเหตุนฉ ี้ ั นจึงถูกขัดขวางมากในการทีจ ่ ะไปหาคุณ 23 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าไม่มท ี อ ี่ ยูอ ่ ก ี ต่อไปในดินแดนเหล่านัน ้ แล ้ว และมีความปรารถนาอย่างยิง่ ทีจ ่ ะให ้พวกท่านมาหาข ้าพเจ ้า อีกหลายปี 24 เมือ ่ ใดก็ตามทีฉ ่ ั นเดินทางไปสเปน ฉั นจะมาหาคุณ เพราะ ฉั นหวังว่าจะได ้พบคุณในระหว่างการเดินทางของฉั น และ หวังว่าคุณจะพาฉั นเดินทางไปทีน ่ ั่นด ้วย หากฉั นอิม ่ กับพวก คุณบ ้างแล ้ว
117
25 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าจะไปกรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ ปรนนิบต ั พ ิ วก ธรรมิกชน 26 เพราะว่าพวกมาซิโดเนียและอาคายาเห็นชอบทีจ ่ ะบริจาค เงินบางส่วนเพือ ่ ช่วยเหลือบรรดาธรรมิกชนทีย ่ ากจนใน เยรูซาเล็ม 27 พวกเขาพอใจจริงๆ และพวกเขาก็เป็ นหนีพ ้ วกเขาด ้วย เพราะว่าถ ้าคนต่างชาติได ้มีสว่ นในสิง่ ฝ่ ายวิญญาณของพวก เขาแล ้ว หน ้าทีข ่ องพวกเขาก็คอ ื ต ้องปรนนิบต ั พ ิ วกเขาในสิง่ ฝ่ ายเนือ ้ หนังด ้วย 28 ดังนัน ้ เมือ ่ ฉั นทําสิง่ นีเ้ สร็จแล ้ว และได ้ประทับตราผลนัน ้ ไว ้ ให ้พวกเขาแล ้ว ฉั นจะไปสเปนผ่านคุณ 29 และฉั นแน่ใจว่าเมือ ่ ฉั นมาหาพวกท่าน ฉั นจะมาด ้วยความ สมบูรณ์ของพระพรแห่งข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 30 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน พีน ่ ้องทัง้ หลาย เพือ ่ เห็นแก่ พระเยซูคริสต์เจ ้า และเพือ ่ ความรักของพระวิญญาณ ให ้ท่าน ทัง้ หลายพยายามอธิษฐานร่วมกับข ้าพเจ ้าต่อพระเจ ้าเพือ ่ ข ้าพเจ ้า ่ ในแคว ้น 31 เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้พ ้นจากมือคนเหล่านัน ้ ทีไ่ ม่เชือ ยูเดีย และเพือ ่ ว่าการปรนนิบต ั ท ิ ข ี่ ้าพเจ ้ามีเพือ ่ เยรูซาเล็มจะ ได ้เป็ นทีย ่ อมรับจากบรรดาธรรมิกชน 32 เพือ ่ ฉั นจะได ้ไปหาท่านด ้วยความยินดีตามพระประสงค์ ่ บานร่วมกับท่านด ้วย ของพระเจ ้า และจะได ้ชืน 33 ขอให ้พระเจ ้าแห่งสันติสข ุ สถิตกับท่านทัง้ หลายเถิด อา เมน บทที่ 16 1 ข ้าพเจ ้าขอฝากเฟบี น ้องสาวของเรา ซึง่ เป็ นผู ้รับใช ้ คริสตจักรทีเ่ มืองเคนเครียไว ้กับท่าน 2 ขอให ้ท่านทัง้ หลายรับนางไว ้ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตาม สมควรแก่ธรรมิกชน และขอให ้ท่านช่วยนางในกิจการใดๆ ที่ เธอต ้องการจากท่าน เพราะนางได ้ช่วยเหลือคนเป็ นอันมาก รวมทัง้ ข ้าพเจ ้าด ้วย 3 ขอทักทายปริสกิลลาและอาควิลาผู ้ช่วยของฉั นในพระ คริสต์เยซู 4 ซึง่ ได ้ยอมสละคอของตนเองเพือ ่ ชีวต ิ ของฉั น ไม่เพียงแต่ ฉั นขอบคุณพวกเขาเท่านัน ้ แต่คริสตจักรทัง้ หลายของพวก ต่างชาติก็ขอบคุณพวกเขาด ้วย 5 ขอฝากความคิดถึงมายังคริสตจักรทีอ ่ ยูใ่ นบ ้านของพวกเขา ด ้วย ขอฝากความคิดถึงไปยังเอเปเอเนทัสผู ้เป็ นทีร่ ักของ ข ้าพเจ ้า ซึง่ เป็ นผลแรกแห่งอาคายาของพระคริสต์ 6 ขอทักทายมารียผ ์ ู ้ทรงใช ้ความเหนือ ่ ยยากมาให ้เรามากมาย 7 ขอฝากความคิดถึงมายังอันโดรนิคส ั กับยูนอ ี า ผู ้เป็ นญาติ ของข ้าพเจ ้า และเพือ ่ นร่วมคุกกับข ้าพเจ ้า ซึง่ เป็ นคนมี ่ เสียงในหมูอ ชือ ่ ค ั รสาวก ซึง่ เคยอยูใ่ นพระคริสต์กอ ่ นข ้าพเจ ้า 8 ขอทักทายอัมพลีอส ั ทีร่ ักของข ้าพเจ ้าในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 9 ขอทักทายเออร์บาเน่ ผู ้ช่วยของเราในพระคริสต์ และสเต คิสทีร่ ักของข ้าพเจ ้า 10 ขอแสดงความนับถือต่ออาเพลลีสทีไ่ ด ้รับการยอมรับใน พระคริสต์ ขอแสดงความนับถือต่อผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นครอบครัวของอา ริสโตบูลส ั 11 ขอทักทายเฮโรเดียนญาติของฉั น ขอทักทายผู ้ทีอ ่ ยูใ่ น ิ ครอบครัวของนาร์ซสซัสทีอ ่ ยูใ่ นองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 12 ขอฝากความคิดถึงถึงตรีเฟนาและตรีโฟซาผู ้ซึง่ ทํางาน ิ ผู ้ หนักเพือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ขอฝากความคิดถึงถึงเปอร์ซส เป็ นทีร่ ักซึง่ ทํางานหนักเพือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 13 ขอฝากความคิดถึงมายังรูฟัสผู ้ได ้รับเลือกในองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า และมารดาของเขาและมารดาของฉั น
ชาวโรมัน
14 ขอทักทายอาซินคริตส ั ฟเลโกน เฮอร์มาส ปาโทรบัส เฮอร์เมส และพีน ่ ้องทีอ ่ ยูก ่ บ ั พวกเขา 15 ขอฝากความคิดถึงมายังฟิ โลโลกัส และจูเลีย เนเรอัสและ น ้องสาวของเขา และโอลิมปั สและบรรดาธรรมิกชนทีอ ่ ยู่ ร่วมกับพวกเขา ิ ธิ์ คริสตจักรแห่ง 16 จงทักทายกันด ้วยการจุมพิตอันศักดิส ์ ท พระคริสต์ขอทักทายท่านทัง้ หลาย 17 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านพีน ่ ้องทัง้ หลาย จงสังเกตผู ้ที่ ก่อให ้เกิดการแตกแยกและการขัดแย ้งซึง่ ขัดต่อคําสอนที่ ท่านได ้เรียนรู ้มาแล ้ว และจงหลีกห่างจากคนเหล่านัน ้ 18 เพราะว่าคนเหล่านัน ้ ไม่รับใช ้พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา แต่รับใช ้ท ้องของตนเอง และหลอกลวงใจคนโง่ ด ้วยคําพูดดีและวาจาไพเราะ ่ ฟั งของท่านได ้แผ่ไปถึงคนทัง้ ปวงแล ้ว 19 เพราะการเชือ ข ้าพเจ ้าจึงมีความยินดีแทนท่าน แต่ข ้าพเจ ้าอยากให ้ท่านมี ปั ญญาในเรือ ่ งดี และรู ้แจ ้งในเรือ ่ งชัว่ 20 และพระเจ ้าแห่งสันติจะทรงเหยียบยํา่ ซาตานไว ้ใต ้เท ้า ของท่านทัง้ หลายในไม่ช ้านี้ ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราจงสถิตกับท่านทัง้ หลาย อาเมน 21 ทิโมธี เพือ ่ นร่วมงานของข ้าพเจ ้า และลูเซียส ยาโสน และโซซิปาเตอร์ ญาติของข ้าพเจ ้า ขอฝากความคิดถึงมายัง ท่าน 22 ข ้าพเจ ้าเทอร์เชียส ผู ้เขียนจดหมายนี้ ขอฝากความคิดถึง ท่านทัง้ หลายในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 23 กายัส เจ ้าบ ้านของฉั น และคริสตจักรทัง้ หมด ขอส่งคํา ทักทายถึงคุณ เอราสตัส ขันทีของเมือง ขอส่งคําทักทายถึง คุณ และควาร์ตส ั พีน ่ ้องของฉั น ขอส่งคําทักทายถึงคุณ 24 ขอพระคุณแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ดํารงอยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลาย อาเมน 25 บัดนี้ ข ้าพเจ ้าขอให ้ท่านผู ้มีอํานาจตัง้ ท่านไว ้ตามข่าว ประเสริฐของข ้าพเจ ้า และตามคําเทศนาเรือ ่ งพระเยซูคริสต์ ตามการเปิ ดเผยความลึกลับซึง่ ปกปิ ดไว ้ตัง้ แต่เริม ่ โลก 26 แต่บด ั นีก ้ ็ได ้ถูกเปิ ดเผยแล ้ว และโดยพระคัมภีรข ์ องผู ้เผย พระวจนะ ตามพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้าผู ้ทรงเป็ นนิจ ได ้ ่ ฟั งด ้วย เปิ ดเผยให ้ประชาชาติทงั ้ หลายทราบ เพือ ่ การเชือ ความศรัทธา 27 ขอพระเจ ้าผู ้ทรงปรีชาญาณแต่ผู ้เดียวได ้รับพระเกียรติโดย ทางพระเยซูคริสต์ตลอดไป อาเมน (เขียนถึงชาวโรมันจาก เมืองโครินธัส และส่งโดยเฟบีผู ้รับใช ้คริสตจักรทีเ่ มืองเคนเค รีย)
118
1 โครินธ์
20 คนมีปัญญาอยูท ่ ไี่ หน ธรรมาจารย์อยูท ่ ไี่ หน คนโต ้แย ้ง เรือ ่ งโลกนีอ ้ ยูท ่ ไี่ หน พระเจ ้ามิได ้ทรงทําให ้ปั ญญาของโลกนี้ โง่เขลาไปหรือ? 21 เพราะว่าตามพระปรีชาญาณของพระเจ ้าแล ้ว โลกก็ไม่รู ้จัก พระเจ ้าโดยพระปรีชาญาณ พระเจ ้าทรงพอพระทัยทีจ ่ ะช่วย ่ ให ้รอดโดยคําเทศนาทีโ่ ง่เขลา คนทัง้ หลายทีเ่ ชือ 22 เพราะพวกยิวต ้องการหมายสําคัญ และพวกกรีกแสวงหา ปั ญญา 23 แต่เราประกาศเรือ ่ งพระคริสต์ทรงถูกตรึงกางเขน ซึง่ เป็ น สิง่ ทีส ่ ะดุดใจพวกยิว และประกาศเรือ ่ งโง่เขลาแก่พวกกรีก 24 แต่สําหรับบรรดาผู ้ทีถ ่ ก ู เรียกทัง้ พวกยิวและพวกกรีก พระ คริสต์ทรงเป็ นฤทธานุภาพของพระเจ ้า และเป็ นพระปั ญญา ของพระเจ ้า 25 เพราะความโง่เขลาของพระเจ ้ายังฉลาดกว่ามนุษย์ และ ความอ่อนแอของพระเจ ้ายังเข ้มแข็งกว่ามนุษย์ 26 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายจงพิจารณาดูการทรงเรียก ของท่านว่า มีผู ้ฉลาดตามเนือ ้ หนังเพียงไม่กค ี่ น ผู ้มีอํานาจ เพียงเล็กน ้อยเท่านัน ้ ผู ้มีเกียรติเพียงเล็กน ้อยเท่านัน ้ ทีไ่ ด ้รับ การทรงเรียก 27 แต่พระเจ ้าทรงเลือกสิง่ ทีโ่ ลกถือว่าโง่เขลา เพือ ่ ทําให ้คน มีปัญญาอับอาย และพระเจ ้าทรงเลือกสิง่ ทีโ่ ลกถือว่าอ่อนแอ เพือ ่ ทําให ้คนเข ้มแข็งอับอาย 28 และพระเจ ้าทรงเลือกสิง่ ทีต ่ ํา่ ต ้อยของโลกและสิง่ ทีถ ่ ก ู ดู หมิน ่ แม ้กระทั่งสิง่ ทีไ่ ม่มอ ี ยู่ เพือ ่ ทําให ้สิง่ ทีม ่ อ ี ยูก ่ ลายเป็ น โมฆะ 29 เพือ ่ มิให ้เนือ ้ หนังใดอวดอ ้างต่อพระพักตร์ของพระองค์ 30 แต่โดยพระองค์ ท่านทัง้ หลายจึงอยูใ่ นพระเยซูคริสต์ ซึง่ พระเจ ้าทรงเป็ นปั ญญา ความชอบธรรม การชําระให ้บริสท ุ ธิ์ และการไถ่ถอนสําหรับเรา 31 เพือ ่ ให ้เป็ นไปตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า ผู ้ทีอ ่ วดก็ให ้อวดองค์พระ ผู ้เป็ นเจ ้า
บทที่ 1 1 เปาโลผู ้ได ้รับเรียกให ้เป็ นอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ตาม พระประสงค์ของพระเจ ้า และโสสเธเนสพีน ่ ้องของเรา 2 ถึงคริสตจักรของพระเจ ้าทีเ่ มืองโครินธ์ ถึงคนทัง้ หลายที่ ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิใ์ นพระเยซูคริสต์ ผู ้ทีท ่ รงเรียกให ้ เป็ นนักบุญ พร ้อมกับคนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูใ่ นทุกแห่งทีเ่ รียกขาน พระนามพระเยซูคริสต์ พระเจ ้าของเรา ทัง้ ของพวกเขาเอง และของเราเอง 3 ขอพระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และ จากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จงมีแก่ทา่ นทัง้ หลาย เถิด 4 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าของข ้าพเจ ้าเสมอในนามของ ท่าน เพราะพระคุณของพระเจ ้าซึง่ ประทานให ้ท่านโดยทาง พระเยซูคริสต์ 5 ว่าในทุกสิง่ ท่านทัง้ หลายก็ทรงทําให ้ท่านรํ่ารวยขึน ้ โดย พระองค์ ในทุกถ ้อยคําและในความรู ้ทุกประการ 6 เพราะพยานหลักฐานของพระคริสต์ได ้รับการยืนยันในพวก ท่านแล ้ว 7 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ไม่ต ้องขาดของกํานัลใดๆ แต่คอย การเสด็จมาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 8 ผู ้ทรงจะทรงให ้ท่านทัง้ หลายมั่นคงอยูจ ่ นถึงทีส ่ ด ุ เพือ ่ ว่า ท่านจะไม่มท ี ต ี่ ําหนิในวันของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา ื่ โดยทีท 9 พระเจ ้าทรงสัตย์ซอ ่ รงเรียกท่านให ้เข ้ามาเป็ นส่วน หนึง่ ของพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซูคริสต์ พระเจ ้าของ เรา 10 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านทัง้ หลาย พีน ่ ้องทัง้ หลาย ใน พระนามของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ขอให ้ ท่านพูดจาเหมือนกันหมด และอย่าให ้มีการแบ่งแยกกัน ท่ามกลางพวกท่าน แต่ขอให ้มีใจและวิจารณญาณอย่าง เดียวกัน 11 เพราะพีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าได ้ยินมาจากตระกูลโคลอี ว่า มีการทะเลาะวิวาทกันระหว่างพวกท่าน 12บัดนีข ้ ้าพเจ ้ากล่าวอย่างนีว้ า่ พวกท่านทุกคนต่างก็พด ู ว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นของเปาโล ข ้าพเจ ้าเป็ นของอปอลโล ข ้าพเจ ้า เป็ นของเคฟาส ข ้าพเจ ้าเป็ นของพระคริสต์ 13 พระคริสต์ถก ู แบ่งแยกแล ้วหรือ? เปาโลถูกตรึงกางเขนเพือ ่ คุณหรือ? หรือคุณได ้รับบัพติศมาในนามของเปาโล? 14 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าทีข ่ ้าพเจ ้าไม่ได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศ มาแก่ผู ้หนึง่ ในพวกท่าน เว ้นแต่คริสปั สและกายัสเท่านัน ้ 15 เพือ ่ จะไม่มใี ครกล่าวได ้ว่าข ้าพเจ ้าได ้ให ้บัพติศมาในนาม ของข ้าพเจ ้าเอง 16 และฉั นก็ได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาให ้แก่ครอบครัวของสเตฟานัส ด ้วย นอกจากนัน ้ ฉั นไม่รู ้ว่าฉั นได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาแก่ผู ้ใดอีก หรือไม่ 17 เพราะว่าพระคริสต์มไิ ด ้ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ ให ้บัพติศมา แต่ทรงส่งข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐ ไม่ใช่ด ้วย ปั ญญาในการพูด เพือ ่ ว่าไม ้กางเขนของพระคริสต์จะไม่ม ี ประโยชน์ใดๆ 18 เพราะว่าการประกาศข่าวกางเขนเป็ นความโง่เขลาแก่คน ทัง้ หลายทีก ่ ําลังจะพินาศ แต่สําหรับพวกเราทีก ่ ําลังได ้รับ ความรอด การประกาศข่าวกางเขนเป็ นฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า 19 เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า เราจะทําลายสติปัญญาของผู ้มี ้ ไป ปั ญญา และจะทําให ้ความเข ้าใจของผู ้มีปัญญาสูญสิน
บทที่ 2 1 ส่วนข ้าพเจ ้าพีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามาหาท่าน ข ้าพเจ ้ามิได ้มาด ้วยวาจาอันไพเราะหรือด ้วยปั ญญา แต่มา ประกาศคําพยานของพระเจ ้าแก่ทา่ น 2 เพราะว่าข ้าพเจ ้าตัง้ ใจจะไม่รู ้เรือ ่ งใดๆ ในหมูพ ่ วกท่านเลย ยกเว ้นเรือ ่ งพระเยซูคริสต์ และการทีพ ่ ระองค์ถก ู ตรึงกางเขน 3 และฉั นอยูก ่ บ ั ท่านในความอ่อนแอ และในความกลัวและ ่ สะท ้านมาก ด ้วยความสัน 4 และคําพูดและคําเทศนาของข ้าพเจ ้ามิได ้เป็ นถ ้อยคําที่ ชักชวนด ้วยปั ญญาของมนุษย์ แต่เป็ นการแสดงถึงพระ วิญญาณและฤทธิเ์ ดช ่ ของพวกท่านจะไม่อาศัยปั ญญาของมนุษย์ 5 เพือ ่ ความเชือ แต่อาศัยฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า 6 แต่เรากล่าวถึงปั ญญาในหมูผ ่ ู ้ทีส ่ มบูรณ์แล ้ว แต่ไม่ใช่ ปั ญญาของโลกนี้ หรือปั ญญาของผู ้ปกครองโลกนีท ้ ก ี่ ําลังจะ ้ สูญสิน 7 แต่เรากล่าวถึงปั ญญาของพระเจ ้าซึง่ เป็ นความลึกลับ คือ ่ นเร ้น ซึง่ พระเจ ้าทรงกําหนดไว ้ก่อนโลกเพือ ปั ญญาทีซ ่ อ ่ เป็ น สง่าราศีแก่เรา 8 ซึง่ บรรดาผู ้ปกครองโลกนีไ้ ม่รู ้จักเลย เพราะว่าถ ้าพวกเขา รู ้จักเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว พวกเขาคงไม่ตรึงพระเจ ้าแห่งสง่าราศีไว ้บน ไม ้กางเขน 9 แต่ดงั ทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า "สิง่ ทีต ่ าไม่เคยเห็น หูไม่เคยได ้ยิน และใจมนุษย์ไม่เคยเข ้าถึงสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเตรียมไว ้ให ้ผู ้ทีร่ ัก พระองค์"
119
1 โครินธ์
10 แต่พระเจ ้าทรงเปิ ดเผยสิง่ เหล่านัน ้ แก่เราโดยทางพระ วิญญาณของพระองค์ เพราะว่าพระวิญญาณทรงสืบเสาะทุก สิง่ แม ้สิง่ ลํ้าลึกของพระเจ ้าก็ตาม 11 เพราะว่าสิง่ ทัง้ หลายของมนุษย์นัน ้ ไม่มใี ครล่วงรู ้ได ้ เว ้น แต่วญ ิ ญาณซึง่ อยูใ่ นตัวมนุษย์เท่านัน ้ ฉั นใด สิง่ ทัง้ หลายของ พระเจ ้าก็ยอ ่ มไม่ลว่ งรู ้ได ้ เว ้นแต่วญ ิ ญาณของพระเจ ้าเท่านัน ้ 12 บัดนีเ้ ราทัง้ หลายไม่ได ้รับวิญญาณของโลก แต่ได ้รับ วิญญาณซึง่ มาจากพระเจ ้า เพือ ่ จะได ้รู ้จักสิง่ ต่างๆ ทีพ ่ ระเจ ้า ประทานให ้แก่เราอย่างเปล่าประโยชน์ 13 สิง่ เหล่านัน ้ เราก็พด ู ด ้วยถ ้อยคําทีม ่ ไิ ด ้สอนด ้วยสติปัญญา ของมนุษย์ แต่ด ้วยถ ้อยคําทีพ ่ ระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงสอน ่ ่ โดยเปรียบเทียบสิงฝ่ ายวิญญาณกับสิงฝ่ ายวิญญาณ 14 แต่คนฝ่ ายเนือ ้ หนังจะไม่รับสิง่ ทีเ่ ป็ นของพระวิญญาณของ พระเจ ้า เพราะว่าเป็ นสิง่ โง่เขลาสําหรับเขา และเขาไม่ สามารถเข ้าใจได ้ เพราะว่าสิง่ เหล่านัน ้ ต ้องเข ้าใจโดยทาง วิญญาณ 15 แต่ผู ้ทีเ่ ป็ นฝ่ ายวิญญาณย่อมพิพากษาทุกสิง่ ได ้ แต่ตวั เขา เองกลับไม่ถก ู พิพากษาโดยผู ้ใดเลย 16 เพราะว่าใครเล่าจะรู ้จักพระทัยของพระเจ ้า เพือ ่ จะสัง่ สอน พระองค์ได ้ แต่เราก็มพ ี ระทัยของพระคริสต์
15 ถ ้าผลงานของผู ้ใดถูกเผาไหม ้ ผู ้นัน ้ ก็จะสูญเสีย แต่ตวั เขา เองจะรอด แต่ก็เหมือนรอดจากไฟ 16 พวกท่านไม่รู ้หรือว่าพวกท่านเป็ นวิหารของพระเจ ้า และ พระวิญญาณของพระเจ ้าสถิตอยูใ่ นพวกท่าน? 17 ถ ้าผู ้ใดทําลายวิหารของพระเจ ้า พระเจ ้าจะทรงทําลายผู ้ นัน ้ เพราะว่าวิหารของพระเจ ้าเป็ นวิหารทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ และท่าน ทัง้ หลายเป็ นวิหารนัน ้ 18 อย่าให ้ใครหลอกลวงตัวเอง หากใครในพวกท่านเห็นว่า ตนฉลาดในโลกนี้ ก็ให ้คนนัน ้ กลายเป็ นคนโง่ เพือ ่ เขาจะได ้ ฉลาด 19 เพราะว่าความฉลาดของโลกนีเ้ ป็ นความโง่เขลาในสาย พระเนตรของพระเจ ้า เพราะมีเขียนไว ้ว่า พระองค์ทรงจับคน ทีม ่ ป ี ั ญญาด ้วยอุบายของตนเอง 20 อีกทัง้ พระเจ ้าทรงทราบความคิดของผู ้มีปัญญาว่าเป็ นสิง่ ไร ้สาระ 21 เพราะฉะนัน ้ อย่าให ้ใครอวดอ ้างมนุษย์เลย เพราะว่าทุกสิง่ เป็ นของท่านทัง้ หลาย 22 ไม่วา่ จะเป็ นเปาโล อปอลโล เคฟาส โลก ชีวต ิ ความตาย สิง่ ทีเ่ ป็ นอยูใ่ นปั จจุบน ั หรือสิง่ ทีจ ่ ะมาถึง ทุกสิง่ นัน ้ เป็ นของ ท่านทัง้ หลาย 23 และท่านทัง้ หลายเป็ นของพระคริสต์ และพระคริสต์ทรง เป็ นของพระเจ ้า
บทที่ 3 1 ส่วนพีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่อาจจะพูดกับท่านเหมือน พูดกับผู ้ทีอ ่ ยูฝ ่ ่ ายจิตวิญญาณได ้ แต่ต ้องพูดกับท่านเหมือน พูดกับผู ้ทีอ ่ ยูฝ ่ ่ ายเนือ ้ หนัง คือเหมือนกับเป็ นทารกในพระ คริสต์ 2 ฉั นเลีย ้ งท่านด ้วยนํ้ านม ไม่ใช่ด ้วยอาหารแข็ง เพราะว่า เมือ ่ ก่อนท่านยังทนไม่ได ้ และบัดนีท ้ า่ นก็ยังทนไม่ได ้เช่นกัน 3 เพราะว่าพวกท่านยังอยูฝ ่ ่ ายเนือ ้ หนัง เพราะว่าเมือ ่ พวกท่าน อิจฉา ทะเลาะวิวาท และแตกแยกกัน พวกท่านไม่อยูฝ ่ ่ าย เนือ ้ หนังและประพฤติตามมนุษย์ดอกหรือ? 4 เพราะเมือ ่ คนหนึง่ กล่าวว่า 'ข ้าพเจ ้าเป็ นของเปาโล' และอีก คนหนึง่ กล่าวว่า 'ข ้าพเจ ้าเป็ นของอโปลโล' พวกท่านมิได ้เป็ น ฝ่ ายเนือ ้ หนังหรือ? 5 แล ้วเปาโลเป็ นใคร และอโปลโลเป็ นใคร นอกจากผู ้รับใช ้ที่ ่ ตามทีพ พวกท่านเชือ ่ ระเจ ้าประทานให ้ทุกคน? 6 ข ้าพเจ ้าได ้ปลูก อโปลโลสได ้รดนํ้ า แต่พระเจ ้าทรงทําให ้ เติบโต 7 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีป ่ ลูกและผู ้ทีร่ ดนํ้ าก็ไม่สําคัญอะไร แต่พระ เจ ้าทรงทําให ้เติบโต 8 ผู ้ทีป ่ ลูกและผู ้ทีร่ ดนํ้ าก็เป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน และแต่ละ คนก็จะได ้รับรางวัลของตนเองตามการทํางานของตนเอง เพราะว่าเราทัง้ หลายเป็ นผู ้ร่วมงานกับพระเจ ้า และท่าน ทัง้ หลายเป็ นไร่นาของพระเจ ้า และเป็ นอาคารของพระเจ ้า 10 ตามพระคุณของพระเจ ้าทีท ่ รงประทานแก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าได ้วางรากฐานไว ้ในฐานะช่างก่อสร ้างทีฉ ่ ลาด และ คนอืน ่ ก็สร ้างรากฐานนัน ้ ขึน ้ แต่ทก ุ คนควรระวังว่าตนจะสร ้าง รากฐานนัน ้ อย่างไร 11 เพราะว่าผู ้ใดจะวางรากฐานอืน ่ ไม่ได ้เลย นอกจากรากฐาน ทีว่ างไว ้แล ้วคือพระเยซูคริสต์ 12บัดนีถ ้ ้าผู ้ใดสร ้างทอง เงิน เพชรพลอย ไม ้ หญ ้าแห ้ง ฟาง ข ้าว บนรากฐานนี้ 13 การงานของแต่ละคนจะต ้องปรากฏชัด เพราะว่าวันนัน ้ จะ แสดงให ้เห็น เพราะว่ามันจะถูกเปิ ดเผยโดยไฟ และไฟนัน ้ จะ ทดสอบการงานของแต่ละคนว่าเป็ นงานประเภทใด 14 ถ ้าหากการงานของผู ้ใดทีไ่ ด ้สร ้างไว ้ยังคงอยูต ่ อ ่ ไป เขาก็ จะได ้รับรางวัลตอบแทน
บทที่ 4 1 คนเราจงถือว่าเราเป็ นผู ้รับใช ้ของพระคริสต์ และเป็ นผู ้ทํา หน ้าทีด ่ แ ู ลความลํ้าลึกของพระเจ ้า 2 ยิง่ ไปกว่านัน ้ ผู ้จัดการยังต ้องพิสจ ู น์ให ้เห็นว่าคนหนึง่ เป็ น ่ สัตย์ด ้วย คนซือ 3 แต่การทีฉ ่ ั นถูกตัดสินจากพวกท่านหรือการตัดสินของ มนุษย์นัน ้ เป็ นสิง่ เล็กน ้อยมาก แท ้จริง ฉั นไม่ตด ั สินตัวของ ฉั นเอง 4 เพราะว่าข ้าพเจ ้าเองก็ไม่รู ้เรือ ่ งอะไรเลย แต่ถงึ อย่างนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็ยังไม่ได ้รับความชอบธรรมจากเรือ ่ งนี้ แต่ผู ้ที่ พิพากษาข ้าพเจ ้าคือพระเจ ้า 5 เพราะฉะนัน ้ อย่าตัดสินสิง่ ใดล่วงหน ้าจนกว่าพระเจ ้าจะเสด็จ ่ นอยูใ่ นความมืด และจะ มา พระองค์จะทรงเปิ ดเผยสิง่ ทีซ ่ อ ั และเมือ ทรงทําให ้แผนการของจิตใจทัง้ หลายประจักษ์ชด ่ นัน ้ ทุกคนจะได ้รับการสรรเสริญจากพระเจ ้า 6 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าได ้ถ่ายทอดสิง่ เหล่านีใ้ ห ้ตัว ข ้าพเจ ้าเองและให ้อโปลโลสทราบเพือ ่ ประโยชน์ของพวก ท่าน เพือ ่ ให ้พวกท่านได ้เรียนรู ้จากเราว่า อย่าคิดถึงคนอืน ่ เกินกว่าทีเ่ ขียนไว ้ เพือ ่ ว่าพวกท่านจะไม่มใี ครยกตนข่มท่าน 7 เพราะใครเล่าทําให ้ท่านแตกต่างจากผู ้อืน ่ และท่านมีอะไร ทีท ่ า่ นไม่ได ้รับมา แต่ทําไมท่านจึงได ้รับสิง่ นัน ้ บัดนีท ้ า่ น ได ้รับสิง่ นัน ้ แล ้ว ทําไมท่านจึงอวดว่าท่านไม่ได ้รับสิง่ นัน ้ 8 บัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายอิม ่ หนํ าแล ้ว บัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายรํ่ารวย แล ้ว ท่านได ้ครองราชย์เป็ นกษั ตริยโ์ ดยไม่มเี รา และข ้าพเจ ้า ปรารถนาให ้ท่านได ้ครองราชย์รว่ มกับท่าน เพือ ่ เราจะได ้ ครองราชย์รว่ มกับท่านด ้วย 9 เพราะข ้าพเจ ้าเห็นว่าพระเจ ้าได ้ทรงตัง้ เราซึง่ เป็ นอัครสาวก ไว ้เป็ นลําดับสุดท ้าย เสมือนหนึง่ ว่าพวกเขาถูกกําหนดให ้ ต ้องตาย เพราะว่าเรากลายเป็ นตัวตลกแก่โลก แก่เหล่าทูต สวรรค์ และแก่มนุษย์ 10 เราเป็ นคนโง่เขลาเพราะเห็นแก่พระคริสต์ แต่ทา่ น ทัง้ หลายฉลาดในพระคริสต์ เราอ่อนแอ แต่ทา่ นทัง้ หลาย เข ้มแข็ง ท่านทัง้ หลายมีเกียรติ แต่เราถูกดูหมิน ่ 11 จวบจนบัดนีเ้ ราก็ทงั ้ หิวและกระหาย และเปลือยกาย และ ถูกโบยตี และไม่มท ี อ ี่ ยูท ่ แ ี่ น่นอน
120
1 โครินธ์
12 และเราทํางานด ้วยมือของเราเอง เมือ ่ ถูกด่าเราก็อวยพร เมือ ่ ถูกข่มเหงเราก็ทนทุกข์ 13 เมือ ่ ถูกใส่ร ้าย เราก็ทล ู วิงวอนว่า เรากลายเป็ นสิง่ ที่ โสโครกของโลก และยังเป็ นมลทินของสรรพสิง่ มาจนถึงทุก วันนี้ 14 ฉั นไม่ได ้เขียนเรือ ่ งเหล่านีเ้ พือ ่ ให ้ท่านอับอาย แต่เพือ ่ เตือนท่านในฐานะบุตรทีร่ ักของฉั น 15 เพราะว่าในพระคริสต์แม ้ท่านมีครูสอนนับหมืน ่ คน แต่ทา่ น ก็มบ ี ด ิ าหลายคนไม่ เพราะว่าในพระเยซูคริสต์ ฉั นได ้ให ้ กําเนิดท่านโดยทางข่าวประเสริฐ 16 เพราะฉะนัน ้ ฉั นขอวิงวอนท่านทัง้ หลายให ้ติดตามฉั น 17 เพราะเหตุนข ี้ ้าพเจ ้าจึงส่งทิโมธีไปหาพวกท่าน ทิโมธีเป็ น ่ สัตย์ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า บุตรทีร่ ักของข ้าพเจ ้าและเป็ นผู ้ซือ เขาจะเตือนพวกท่านให ้ระลึกถึงแนวทางของข ้าพเจ ้าในพระ คริสต์ ซึง่ ข ้าพเจ ้าสอนอยูท ่ ก ุ แห่งในทุกคริสตจักร 18 ฝ่ ายบางคนก็ผยองขึน ้ เหมือนกับว่าข ้าพเจ ้าจะไม่มาหา พวกท่าน 19 แต่เราจะมาหาท่านในไม่ช ้านี้ ถ ้าพระเจ ้าต ้องการ และ พระองค์จะทรงทราบ ไม่ใช่คําพูดของคนทีอ ่ วดดี แต่ทรง ทราบพลังอํานาจของพวกเขา 20 เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ ้ามิได ้อยูท ่ ค ี่ ําพูด แต่อยูท ่ ี่ ฤทธิเ์ ดช 21 พวกท่านต ้องการอะไร? เราจะมาหาท่านด ้วยไม ้เรียวหรือ ด ้วยความรักและจิตใจอ่อนโยน?
12 เพราะข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอะไรจึงจะพิพากษาคนทีอ ่ ยู่ ภายนอกได ้ พวกท่านไม่พพ ิ ากษาคนทีอ ่ ยูภ ่ ายในบ ้างหรือ? 13 แต่คนนอกพระเจ ้ากลับพิพากษา ดังนัน ้ จงละทิง้ คนชัว่ คน นัน ้ เสีย บทที่ 6 1 พวกท่านคนใดมีเรือ ่ งกับคนอืน ่ จะกล ้าไปฟ้ องต่อศาลต่อ หน ้าคนอธรรม ไม่ใช่ตอ ่ หน ้าธรรมิกชนหรือ? 2 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่าบรรดาธรรมิกชนจะพิพากษาโลก? และถ ้าท่านทัง้ หลายจะพิพากษาโลก พวกท่านไม่คค ู่ วรทีจ ่ ะ พิพากษาเรือ ่ งเล็กน ้อยทีส ่ ด ุ หรือ? 3 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่าเราจะต ้องพิพากษาทูตสวรรค์? ยัง มีอะไรอีกเล่าทีเ่ กีย ่ วกับชีวต ิ นี?้ 4 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายมีความเห็นเป็ นผู ้พิพากษาใน เรือ ่ งต่างๆ ในชีวต ิ นี้ ก็จงตัง้ คนเหล่านัน ้ ให ้ตัดสินว่าใครมี เกียรติน ้อยทีส ่ ด ุ ในคริสตจักร 5 ข ้าพเจ ้าพูดเพือ ่ ให ้ท่านละอายใจ จริงหรือทีไ่ ม่มค ี นฉลาด ั ในพวกท่านเลย ไม่มส ี กคนทีส ่ ามารถตัดสินระหว่างพีน ่ ้อง ของตนได ้ ่ 6 แต่พน ี่ ้องก็ไปว่าความกันต่อหน ้าพีน ่ ้องทีไ่ ม่เชือ ้ เชิง เพราะ 7 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ พวกท่านมีความผิดอย่างสิน พวกท่านไปฟ้ องร ้องกันเอง ทําไมพวกท่านจึงไม่เอาผิดคน อืน ่ บ ้าง? ทําไมพวกท่านจึงไม่ยอมให ้ตัวเองถูกหลอกลวง? 8 แต่พวกท่านทําผิดและฉ ้อโกงพีน ่ ้องของท่านด ้วย 9 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่าคนอธรรมจะไม่ได ้รับอาณาจักร ของพระเจ ้าเป็ นมรดก? อย่าหลงเลย คนล่วงประเวณี คนบูชา รูปเคารพ คนล่วงประเวณี คนเจ ้าชู ้ คนเจ ้าชู ้ ผู ้ชายเจ ้าชู ้ ผู ้ชายเจ ้าชู ้ผู ้ชาย ผู ้ชายทําร ้ายตัวเองกับมนุษย์ 10 คนขโมย คนโลภ คนขีเ้ มา คนพูดจาหยาบคาย คนฉ ้อโกง จะไม่มส ี ว่ นในอาณาจักรของพระเจ ้าเป็ นมรดก 11 และเมือ ่ ก่อนพวกท่านบางคนก็เป็ นอย่างนัน ้ แต่พวกท่าน ได ้รับการชําระแล ้ว ได ้รับการทําให ้บริสท ุ ธิแ ์ ล ้ว ได ้รับการ ประกาศว่าชอบธรรมแล ้วในพระนามของพระเยซูเจ ้า และใน พระวิญญาณของพระเจ ้าของเรา 12 ข ้าพเจ ้าสามารถทําสิง่ สารพัดได ้ แต่ไม่ใช่วา่ จะมี ประโยชน์เสมอไป ข ้าพเจ ้าสามารถทําสิง่ สารพัดได ้ แต่ ข ้าพเจ ้าไม่ยอมอยูใ่ ต ้อํานาจของผู ้ใดเลย 13 อาหารมีไว ้สําหรับท ้อง และท ้องก็มไี ว ้สําหรับอาหาร แต่ พระเจ ้าจะทรงทําลายทัง้ ท ้องและสัตว์เหล่านัน ้ ร่างกายไม่ได ้ มีไว ้เพือ ่ การผิดประเวณี แต่มไี ว ้สําหรับพระเจ ้า และพระเจ ้าก็ มีไว ้เพือ ่ ร่างกาย 14 พระเจ ้าได ้ทรงชุบองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าขึน ้ และพระองค์จะ ทรงชุบเราขึน ้ ด ้วยฤทธานุภาพของพระองค์เองด ้วย 15 พวกท่านไม่รู ้หรือว่าร่างกายของพวกท่านเป็ นอวัยวะของ พระคริสต์? แล ้วเราจะเอาอวัยวะของพระคริสต์ไปทําให ้เป็ น อวัยวะของหญิงโสเภณีได ้อย่างไร? ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้ เป็ นเช่นนัน ้ เลย 16 อะไรนะ? พวกท่านไม่รู ้หรือว่าผู ้ทีผ ่ ก ู พันกับหญิงโสเภณีก็ เป็ นกายเดียวกัน? เพราะว่าสองพระองค์ตรัสว่าจะเป็ นเนือ ้ เดียวกัน. 17 แต่ผู ้ทีผ ่ ก ู พันกับพระเจ ้าก็เป็ นจิตวิญญาณอันหนึง่ เดียวกัน 18 จงหลีกหนีจากการผิดประเวณี บาปทุกชนิดทีม ่ นุษย์ กระทําล ้วนแต่เป็ นบาปนอกร่างกาย แต่ผู ้ทีล ่ ว่ งประเวณีก็ทํา บาปต่อร่างกายของตนเอง 19 อะไรนะ? พวกท่านไม่รู ้หรือว่า ร่างกายของพวกท่านเป็ น วิหารของพระวิญญาณบริสท ุ ธิซ ์ งึ่ อยูใ่ นพวกท่าน ซึง่ พวกท่าน ได ้รับจากพระเจ ้า และพวกท่านไม่ได ้เป็ นเจ ้าของตัวพวก ท่านเอง?
บทที่ 5 1 มีขา่ วลือกันทั่วไปว่ามีการผิดประเวณีกน ั ในหมูพ ่ วกท่าน และการผิดประเวณีดงั กล่าวทีไ่ ม่เคยเกิดขึน ้ ในหมู่ ชาวต่างชาติ คือ มีคนหนึง่ ได ้ภรรยาของบิดาของตน 2 และพวกท่านก็ผยองขึน ้ และไม่โศกเศร ้าเสียใจเลย ว่าคน ทีก ่ ระทําการเช่นนีจ ้ ะถูกกําจัดออกไปจากพวกท่าน 3 เพราะว่าแม ้ว่าตัวฉั นไม่อยู่ แต่จต ิ วิญญาณยังอยู่ ฉั นก็เคย ตัดสินไปแล ้วราวกับว่าฉั นอยู่ ณ ทีน ่ ัน ้ เกีย ่ วกับคนทีไ่ ด ้ กระทําการเช่นนัน ้ 4 ในพระนามของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา เมือ ่ ท่านทัง้ หลายมารวมกัน และวิญญาณของฉั นมารวมกันด ้วย ฤทธิเ์ ดชของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 5 เพือ ่ จะมอบคนเช่นนัน ้ ให ้ซาตานทําลายเนือ ้ หนังเสีย เพือ ่ จิตวิญญาณจะได ้รอดในวันของพระเยซูเจ ้า ้ เพียง 6 การโอ ้อวดของท่านไม่ดเี ลย ท่านไม่รู ้หรือว่าเชือ เล็กน ้อยก็ทําให ้แป้ งทัง้ ก ้อนขึน ้ ฟูได ้? ้ เก่าออกเสีย เพือ 7 จงชําระเชือ ่ พวกท่านจะได ้เป็ นก ้อนใหม่ ้ เพราะว่าพระคริสต์ผู ้ทรง เหมือนอย่างทีพ ่ วกท่านไม่มเี ชือ เป็ นปั สกาของเรา ทรงถูกฆ่าเพือ ่ เรา ้ เก่า หรือ 8 เพราะฉะนัน ้ เราจงฉลองเทศกาลนัน ้ ไม่ใช่ด ้วยเชือ ้ ่ ด ้วยเชือของความชัวร ้ายและความเลวทราม แต่ด ้วยขนมปั ง ้ แห่งความจริงใจและความจริง ไร ้เชือ 9 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนจดหมายถึงท่านว่า อย่าคบหาสมาคมกับ คนล่วงประเวณี 10 แต่พวกท่านอย่าคบกับคนล่วงประเวณีในโลกนี้ คนโลภ คนฉ ้อโกง หรือคนบูชารูปเคารพเลย เพราะถ ้าทําเช่นนัน ้ ท่านทัง้ หลายจะต ้องออกไปจากโลกนี้ 11 แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายว่า ถ ้าผู ้ใดซึง่ เรียก กันว่าพีน ่ ้องแล ้วเป็ นคนล่วงประเวณี หรือเป็ นคนโลภ หรือ เป็ นคนนับถือรูปเคารพ หรือเป็ นคนพูดจาหยาบคาย หรือเป็ น คนขีเ้ มา หรือเป็ นคนฉ ้อโกง อย่าคบหาสมาคมกับคนอย่าง นัน ้ เลย
121
1 โครินธ์
20 เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้รับการไถ่ไว ้แล ้วด ้วยราคา ฉะนัน ้ จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้าด ้วยร่างกายของท่าน และด ้วย จิตวิญญาณของท่าน ซึง่ เป็ นของพระเจ ้า บทที่ 7 1 บัดนีเ้ รือ ่ งทีท ่ า่ นทัง้ หลายเขียนถึงข ้าพเจ ้านัน ้ เป็ นการดีท ี่ ชายจะไม่แตะต ้องสตรี 2 แต่เพือ ่ หลีกเลีย ่ งการผิดประเวณี ผู ้ชายแต่ละคนควรมี ภรรยาของตนเอง และผู ้หญิงแต่ละคนควรมีสามีของตนเอง 3 สามีควรแสดงความเมตตาต่อภรรยาตามสมควร และภรรยา ก็ควรแสดงความเมตตาต่อสามีเช่นกัน 4 ภรรยาไม่มอ ี ํานาจเหนือร่างกายของตน แต่สามีไม่มอ ี ํานาจ เหนือร่างกายของตน เช่นเดียวกัน สามีก็ไม่มอ ี ํานาจเหนือ ร่างกายของตน แต่ภรรยา 5 อย่าหลอกลวงกันและกัน เว ้นแต่จะตกลงกันเป็ นการ ชัว่ คราว เพือ ่ พวกท่านจะได ้อุทศ ิ ตัวในการถือศีลอดและการ อธิษฐาน แล ้วมาอยูร่ ว่ มกันอีก เพือ ่ ซาตานจะได ้ไม่ลอ ่ ลวง พวกท่านเพราะการกลัน ้ ปั สสาวะไม่อยู่ 6 แต่ฉันพูดสิง่ นีโ้ ดยได ้รับอนุญาต และไม่ใช่โดยคําสัง่ 7 เพราะว่าข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ทุกคนเป็ นเหมือนข ้าพเจ ้า แต่ ทุกคนต่างก็ได ้รับของประทานของพระเจ ้าตามสมควร คน หนึง่ ได ้รับอย่างนี้ และอีกคนหนึง่ ได ้รับอย่างนัน ้ 8 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงกล่าวแก่คนโสดและหญิงม่ายว่า เป็ นการ ดีสําหรับพวกเขา หากพวกเขาจะดํารงอยูเ่ หมือนอย่างฉั น 9 แต่ถ ้าเขาไม่อาจจํากัดตัวเองได ้ ก็จงแต่งงานเสีย เพราะว่า การแต่งงานนัน ้ ดีกว่าการมีไฟเผาไหม ้ 10 ส่วนผู ้ทีแ ่ ต่งงานแล ้ว ข ้าพเจ ้าขอสัง่ แต่ไม่ใช่ข ้าพเจ ้าสัง่ แต่พระเจ ้าทรงสัง่ ว่า อย่าให ้ภรรยาละทิง้ สามี 11 แต่ถ ้าเธอจากไป ก็ให ้เธออยูเ่ ป็ นโสดต่อไป หรือคืนดีกบ ั สามีของเธอ และสามีก็อย่าให ้หย่าภรรยาของเขาเลย 12 ส่วนคนอืน ่ ๆ นัน ้ ข ้าพเจ ้าพูดเอง ไม่ใช่พระเจ ้าตรัสว่า ถ ้าพี่ ่ และเธอพอใจทีจ น ้องคนใดมีภรรยาทีไ่ ม่เชือ ่ ะอยูร่ ว่ มกับเขา เขาก็อย่าหย่าร ้างเธอเลย ่ และถ ้าเขาพอใจทีจ 13 และหญิงทีม ่ ส ี ามีทไี่ ม่เชือ ่ ะอยูก ่ บ ั เธอ ก็อย่าให ้เธอทิง้ เขาไป ่ พระเจ ้าก็ได ้รับการชําระให ้บริสท 14เพราะว่าสามีทไี่ ม่เชือ ุ ธิ์ ่ พระเจ ้าก็ได ้รับการชําระให ้ โดยภรรยา และภรรยาทีไ่ ม่เชือ บริสท ุ ธิโ์ ดยสามี มิฉะนัน ้ ลูกๆ ของท่านก็เคยเป็ นมลทิน แต่ บัดนีพ ้ วกเขาเป็ นผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ล ้ว ่ ออกไป ก็ให ้คนนัน 15 แต่ถ ้าคนไม่เชือ ้ ไปเถิด ในกรณีเช่นนี้ พีน ่ ้องไม่ตกอยูใ่ ต ้อํานาจของใคร แต่พระเจ ้าทรงเรียกเราให ้ อยูอ ่ ย่างสันติ 16 เพราะว่าท่านผู ้เป็ นภรรยา ท่านรู ้ได ้อย่างไรว่าท่านจะช่วย สามีของท่านไว ้ได ้หรือไม่? หรือท่านผู ้เป็ นบุรษ ุ ท่านรู ้ได ้ อย่างไรว่าท่านจะช่วยภรรยาของท่านไว ้ได ้หรือไม่? 17 แต่พระเจ ้าทรงแบ่งสรรให ้แต่ละคนอย่างไร ตามทีพ ่ ระเจ ้า ทรงเรียกแต่ละคนอย่างไร ก็ให ้แต่ละคนดําเนินไปอย่างนัน ้ และฉั นขอแต่งตัง้ ให ้คริสตจักรทุกแห่งทําอย่างนัน ้ 18 ผู ้ใดถูกเรียกเมือ ่ เข ้าสุหนัตแล ้วหรือไม่? อย่าให ้คนนัน ้ ไม่ได ้เข ้าสุหนัต ผู ้ใดถูกเรียกเมือ ่ ไม่ได ้เข ้าสุหนัตแล ้วหรือไม่? อย่าให ้คนนัน ้ ไม่ได ้เข ้าสุหนัต การเข ้าสุหนัตไม่สําคัญอะไรเลย และการไม่ได ้เข ้าสุหนัตไม่ สําคัญอะไรเลย แต่การประพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า เท่านัน ้ 20 ให ้แต่ละคนดํารงอยูต ่ ามการทรงเรียกทีเ่ ขาได ้รับ 21 ท่านถูกเรียกให ้เป็ นผู ้รับใช ้หรือ? อย่าสนใจเลย แต่ถ ้าท่าน ได ้รับอิสรภาพแล ้ว ก็จงใช ้มันดีกว่า
122
22เพราะว่าผู ้ทีไ่ ด ้รับการเรียกในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เมือ ่ เป็ น ผู ้รับใช ้ ก็เป็ นไทของพระเจ ้า ในทํานองเดียวกัน ผู ้ทีไ่ ด ้รับ การเรียก เมือ ่ เป็ นผู ้อิสระ ก็เป็ นทาสของพระคริสต์ ้ ไว ้แล ้วด ้วยราคา อย่าเป็ นทาสของมนุษย์ 23 พวกท่านถูกซือ 24 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ทุกคนทีพ ่ ระเจ ้าทรงเรียกควรดํารงอยูก ่ บ ั พระองค์ในทีน ่ ัน ้ 25 ส่วนเรือ ่ งหญิงพรหมจารีนัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่มพ ี ระบัญชาจาก พระเจ ้า แต่ข ้าพเจ ้าก็ตด ั สินในฐานะผู ้ทีไ่ ด ้รับพระกรุณาจาก ่ สัตย์ พระเจ ้าให ้เป็ นผู ้ซือ 26 ดังนัน ้ ฉั นคิดว่าสิง่ นีเ้ ป็ นสิง่ ดีสําหรับความทุกข์ยากใน ปั จจุบน ั ฉั นพูดว่า เป็ นสิง่ ดีสําหรับมนุษย์ทจ ี่ ะเป็ นแบบนี้ 27 ท่านมีภรรยาแล ้วหรือ? ท่านอย่าได ้แสวงหาภรรยาเลย ท่านถูกปล่อยตัวจากภรรยาแล ้วหรือ? ท่านอย่าได ้แสวงหา ภรรยาเลย. 28 แต่ถ ้าท่านแต่งงาน ท่านก็ไม่ได ้ทําบาป และถ ้าหญิง พรหมจารีแต่งงาน นางก็ไม่ได ้ทําบาป แต่คนเหล่านัน ้ จะต ้อง ลําบากทางกาย แต่ข ้าพเจ ้าจะละเว ้นท่านไว ้ ้ มาก 29 แต่ข ้าพเจ ้ากล่าวอย่างนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เวลานัน ้ สัน คนทีม ่ ภ ี รรยาก็ควรทําตัวเหมือนไม่มภ ี รรยา 30 และบรรดาผู ้ทีร่ ้องไห ้ ทําเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ร ้องไห ้ ื่ ชมยินดี ทําเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ชน ื่ ชม และบรรดาผู ้ทีช ่ น ื้ ทําเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ม ี ยินดี และบรรดาผู ้ทีซ ่ อ กรรมสิทธิ์ 31 ส่วนผู ้ทีใ่ ช ้โลกนีถ ้ อ ื ว่าเป็ นการใช ้โลกอย่างผิดวิธ ี เพราะว่า ่ ของโลกนีจ แฟชัน ้ ะผ่านไป 32 แต่ข ้าพเจ ้าปรารถนาจะให ้ท่านไม่ต ้องเกรงใจเลย ผู ้ทีย ่ ัง ไม่แต่งงานก็เอาใจใส่ในสิง่ ทีเ่ ป็ นของพระเจ ้า เพือ ่ จะทําให ้ พระเจ ้าพอใจ 33 ส่วนผู ้ทีแ ่ ต่งงานแล ้วก็หว่ งใยในสิง่ ต่างๆ ของโลกเพือ ่ จะ ทําให ้ภรรยาพอใจ 34 มีข ้อแตกต่างระหว่างภรรยาและหญิงพรหมจารีด ้วย หญิง ทีย ่ ังไม่แต่งงานก็เอาใจใส่ในสิง่ ต่างๆ ของพระเจ ้า เพือ ่ จะได ้ เป็ นคนบริสท ุ ธิท ์ งั ้ ร่างกายและจิตวิญญาณ ส่วนหญิงที่ แต่งงานแล ้วก็เอาใจใส่ในสิง่ ต่างๆ ของโลก เพือ ่ จะเอาใจ สามีของตน 35 และฉั นพูดเรือ ่ งนีเ้ พือ ่ ประโยชน์ของท่านเอง ไม่ใช่เพือ ่ ว่า ฉั นจะได ้วางกับดักท่าน แต่เพือ ่ สิง่ ทีค ่ วรค่าแก่การสรรเสริญ และเพือ ่ ว่าท่านจะได ้เอาใจใส่พระเจ ้าโดยไม่วอกแวก 36 แต่ถ ้าชายใดคิดว่าเขาประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อสาว พรหมจารีของเขา และถ ้าเธอผ่านวัยอันสวยงามแล ้วและ จําเป็ นต ้องเรียกร ้องเช่นนัน ้ เขาก็ให ้ทําสิง่ ใดก็ให ้เขาทํา เขา ไม่ทําบาป จงให ้ทัง้ สองแต่งงานกัน 37 ถึงกระนัน ้ ก็ตาม ผู ้ใดตัง้ มั่นในใจของตน โดยไม่มค ี วาม จําเป็ นใดๆ แต่มอ ี ํานาจเหนือความตัง้ ใจของตนเอง และได ้ ตัดสินใจในใจของตนว่าจะรักษาหญิงพรหมจารีของตนไว ้ ก็ เป็ นผู ้ทีก ่ ระทําดีแล ้ว 38 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีใ่ ห ้เธอแต่งงานก็ทําดี แต่ผู ้ทีไ่ ม่ให ้เธอ แต่งงานก็ทําดีกว่า 39 ภรรยาต ้องผูกพันตามกฎหมายตราบใดทีส ่ ามียังมีชวี ต ิ อยู่ แต่ถ ้าสามีของเธอเสียชีวต ิ แล ้ว เธอก็สามารถแต่งงานกับใคร ก็ได ้ทีเ่ ธอต ้องการ แต่ต ้องแต่งงานกับพระเจ ้าเท่านัน ้ 40 แต่นางก็จะสุขใจกว่าถ ้านางอยูอ ่ ย่างนัน ้ ตามความเห็น ของฉั น และฉั นยังคิดด ้วยว่าฉั นมีพระวิญญาณของพระเจ ้า ด ้วย
1 โครินธ์
บทที่ 8
9 เพราะว่าธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสเขียนไว ้ว่า “อย่าปิ ดปากวัว ทีก ่ น ิ ข ้าวโพด พระเจ ้าทรงดูแลวัวหรือ?” 10 หรือพระองค์ตรัสว่าทัง้ หมดนีเ้ พือ ่ ประโยชน์ของเรา? ไม่ ต ้องสงสัยเลยว่าข ้อนีเ้ ขียนไว ้เพือ ่ ประโยชน์ของเราว่า ผู ้ทีไ่ ถ นาควรไถด ้วยความหวัง และผู ้ทีน ่ วดข ้าวด ้วยความหวังควรมี ส่วนในความหวังของเขา 11 ถ ้าเราได ้หว่านสิง่ ทีเ่ ป็ นจิตวิญญาณให ้แก่พวกท่านแล ้ว เป็ นการดีหรือทีเ่ ราจะเก็บเกีย ่ วสิง่ ทีเ่ ป็ นเนือ ้ หนังของท่าน? ิ ธิมากกว่า 12 ถ ้าคนอืน ่ มีอํานาจเหนือพวกท่าน เราก็ยอ ่ มมีสท นัน ้ ไม่ใช่หรือ ถึงกระนัน ้ เราก็ไม่ได ้ใช ้อํานาจนัน ้ แต่กลับทน ทุกข์ทรมานทุกสิง่ เพือ ่ จะได ้ไม่ขด ั ขวางข่าวประเสริฐของ พระคริสต์ 13 พวกท่านไม่รู ้หรือว่าผู ้ทีป ่ ฏิบต ั ศ ิ าสนกิจเกีย ่ วกับสิง่ ิ ธิ์ ย่อมดํารงชีวต ศักดิส ์ ท ิ อยูแ ่ ต่ในวิหาร และผู ้ทีค ่ อยอยูท ่ ี่ แท่นบูชาก็มส ี ว่ นในแท่นบูชาด ้วย 14 พระเจ ้าทรงกําหนดไว ้อย่างนัน ้ ว่า ผู ้ทีป ่ ระกาศข่าว ประเสริฐควรดํารงชีวต ิ จากข่าวประเสริฐ 15 แต่ฉันไม่ได ้ใช ้สิง่ เหล่านีเ้ ลย และฉั นก็ไม่ได ้เขียนสิง่ เหล่านีเ้ พือ ่ ให ้เกิดผลเช่นนัน ้ กับฉั น เพราะว่าสําหรับฉั นแล ้ว ตายเสียยังดีกว่าให ้ใครมาทําให ้ความภูมใิ จของฉั นสูญเปล่า ไป 16 เพราะว่าถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะประกาศข่าวประเสริฐ ข ้าพเจ ้า ก็ไม่มอ ี ะไรจะอวดได ้ เพราะว่ามีความจําเป็ นทีต ่ ้องประกาศ ถ ้าข ้าพเจ ้าไม่ประกาศข่าวประเสริฐ วิบต ั แ ิ ก่ข ้าพเจ ้าแน่นอน 17 เพราะว่าถ ้าข ้าพเจ ้าทําสิง่ นีด ้ ้วยความเต็มใจ ข ้าพเจ ้าก็จะ ได ้รับรางวัล แต่ถ ้าทําโดยขัดต่อความเต็มใจของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าก็จะได ้รับมอบหมายให ้ประกาศข่าวประเสริฐ 18 แล ้วฉั นจะได ้รางวัลอะไร? แท ้จริง เมือ ่ ข ้าพเจ ้าประกาศ ข่าวประเสริฐ ข ้าพเจ ้าก็ประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์ โดยไม่ต ้องเสียเงิน เพือ ่ จะได ้ไม่ใช ้กําลังของข ้าพเจ ้าในการ ประกาศข่าวประเสริฐอย่างผิดวิธ ี 19 เพราะว่าถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะเป็ นอิสระจากมนุษย์ทงั ้ ปวง ข ้าพเจ ้าก็ยังยอมทําตัวเป็ นผู ้รับใช ้ของทุกคน เพือ ่ จะได ้ ประโยชน์มากยิง่ ขึน ้ 20 และต่อพวกยิว ฉั นก็เป็ นเหมือนคนยิว เพือ ่ จะได ้พวกยิว ต่อพวกทีอ ่ ยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ ฉั นก็เป็ นเหมือนคนใต ้ธรรม บัญญัต ิ เพือ ่ จะได ้พวกทีอ ่ ยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ 21 แก่ผู ้ทีไ่ ม่มธ ี รรมบัญญัต ิ ก็เหมือนผู ้ทีไ่ ม่มธ ี รรมบัญญัต ิ (แต่มไิ ด ้ไม่มธ ี รรมบัญญัตต ิ อ ่ พระเจ ้า แต่อยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ ของพระคริสต์) เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้ผู ้ทีไ่ ม่มธ ี รรมบัญญัต ิ 22 ข ้าพเจ ้าก็กลายเป็ นคนอ่อนแอต่อผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอ เพือ ่ จะได ้ผู ้ ทีอ ่ อ ่ นแอมา ข ้าพเจ ้ารับเขาเป็ นทุกสิง่ เพือ ่ มนุษย์ทก ุ คน เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะช่วยบางคนให ้รอดได ้โดยทุกวิถท ี าง 23 และฉั นทําอย่างนีเ้ พือ ่ เห็นแก่ขา่ วประเสริฐ เพือ ่ ฉั นจะได ้มี ส่วนกับพวกท่าน 24 ท่านทัง้ หลายไม่รู ้หรือว่าผู ้ทีว่ งิ่ แข่งต่างก็วงิ่ กันทุกคน แต่ม ี เพียงคนเดียวเท่านัน ้ ทีไ่ ด ้รับรางวัล ดังนัน ้ จงวิง่ เพือ ่ จะได ้รับ รางวัล 25 และคนทุกคนทีด ่ น ิ้ รนเพือ ่ ชัยชนะก็มค ี วามยับยัง้ ชัง่ ใจใน ทุกสิง่ ตอนนีพ ้ วกเขาทําเช่นนัน ้ เพือ ่ จะได ้รับมงกุฎทีเ่ น่าเปื่ อย ได ้ แต่เราเพือ ่ จะได ้รับมงกุฎทีไ่ ม่เน่าเปื่ อย 26 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงวิง่ ไม่หวั่นไหว และไม่ส ู ้รบเหมือน คนชกลม 27 แต่ข ้าพเจ ้าก็อยูใ่ ต ้บังคับบัญชาของร่างกายของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเทศนาสัง่ สอนผู ้อืน ่ แล ้ว ข ้าพเจ ้าเองจะไม่ เป็ นผู ้ถูกทอดทิง้
1 บัดนี้ เมือ ่ เกีย ่ วกับสิง่ ของทีบ ่ ช ู ารูปเคารพแล ้ว เรารู ้ดีวา่ เรา ทุกคนต่างก็มค ี วามรู ้ ความรู ้ทําให ้ทะนงตน แต่ความรักทําให ้ เจริญขึน ้ 2 และถ ้าผู ้ใดคิดว่าตนรู ้สิง่ ใดแล ้ว ผู ้นัน ้ ก็ยังไม่รู ้สิง่ ใดตามที่ ควรจะรู ้ 3 แต่ถ ้าผู ้ใดรักพระเจ ้า ผู ้นัน ้ ก็ทรงรู ้จักพระองค์ 4 เหตุฉะนัน ้ เรือ ่ งการรับประทานสิง่ ทีถ ่ วายเป็ นเครือ ่ งบูชาแก่ รูปเคารพนัน ้ เรารู ้อยูแ ่ ล ้วว่ารูปเคารพไม่มค ี า่ อะไรเลยในโลก และไม่มพ ี ระเจ ้าอืน ่ ใดนอกจากพระเจ ้าองค์เดียว 5 เพราะถึงแม ้จะมีสงิ่ ทีเ่ รียกว่าพระเจ ้า ไม่วา่ ในสวรรค์หรือใน แผ่นดินโลกก็ตาม (ก็เพราะมีพระเจ ้ามากและมีเจ ้ามาก) 6 แต่สําหรับพวกเรานัน ้ มีพระเจ ้าองค์เดียวคือพระบิดา ซึง่ สิง่ ทัง้ หลายเกิดขึน ้ จากพระองค์ และเราอยูใ่ นพระองค์ และมี พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าองค์เดียว ซึง่ สิง่ ทัง้ หลาย เกิดขึน ้ โดยพระองค์ และเราอยูใ่ นพระองค์ 7 อย่างไรก็ด ี ไม่ใช่วา่ มนุษย์ทก ุ คนจะรู ้เช่นนัน ้ เพราะว่าบาง คนยังมีสํานึกผิดชอบเรือ ่ งรูปเคารพจนถึงเวลานี้ แต่ก็ยังกิน รูปเคารพนัน ้ ราวกับว่าเป็ นของทีถ ่ วายแด่รป ู เคารพ และ เนือ ่ งจากสํานึกผิดชอบของเขายังอ่อนแอ จึงทําให ้เป็ น มลทิน ื่ ชอบของพระเจ ้า 8 แต่อาหารไม่ได ้ทําให ้เราเป็ นทีช ่ น เพราะว่าถ ้าเรากิน เราก็ไม่ได ้ดีกว่า และถ ้าเราไม่กน ิ เราก็ ไม่ได ้แย่กว่า 9 แต่จงระวังอย่าให ้เสรีภาพของท่านกลายเป็ นสิง่ สะดุดล ้ม แก่ผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอกว่า 10 เพราะถ ้าผู ้ใดเห็นท่านทีม ่ ค ี วามรู ้ไปนั่งรับประทานอาหาร อยูท ่ วี่ ห ิ ารของรูปเคารพ จิตสํานึกของผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอจะไม่อาจ ลุกขึน ้ กินอาหารทีเ่ ขาถวายแก่รป ู เคารพนัน ้ หรือ 11 และโดยความรู ้ของคุณ พีน ่ ้องทีอ ่ อ ่ นแอซึง่ พระคริสต์ ้ พระชนม์เพือ สิน ่ พวกเขา จะต ้องพินาศไปหรือ? 12 แต่เมือ ่ ท่านทัง้ หลายทําบาปเช่นนัน ้ ต่อพีน ่ ้อง และทําร ้าย จิตสํานึกทีอ ่ อ ่ นแอของพวกเขา ท่านก็ได ้ทําบาปต่อพระ คริสต์ 13 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าอาหารทําให ้พีน ่ ้องของข ้าพเจ ้าสะดุดใจ ข ้าพเจ ้าจะไม่กน ิ เนือ ้ สัตว์ใดๆ เลย ตราบเท่าทีโ่ ลกนีย ้ ังคง ตัง้ อยู่ เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะไม่ทําให ้พีน ่ ้องสะดุดใจ” บทที่ 9 1 ฉั นไม่ได ้เป็ นอัครสาวกหรือ? ฉั นไม่ได ้รับอิสรภาพหรือ? ฉั น ไม่เคยเห็นพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราหรือ? พวก ท่านไม่ใช่งานของฉั นในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าหรือ? 2 แม ้ว่าข ้าพเจ ้ามิได ้เป็ นอัครสาวกสําหรับคนอืน ่ ข ้าพเจ ้าก็ เป็ นอัครสาวกสําหรับพวกท่านอย่างไม่ต ้องสงสัย เพราะว่า ตราแห่งการเป็ นอัครสาวกของข ้าพเจ ้านัน ้ พวกท่านก็อยูใ่ น องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 3 คําตอบของฉั นสําหรับผู ้ทีต ่ รวจสอบฉั นเป็ นดังนี้ 4 เราไม่มอ ี ํานาจทีจ ่ ะกินและดืม ่ หรือ? ิ ธิทจ 5 เราไม่มส ี ท ี่ ะนํ าพีน ่ ้องและภรรยาไปเป็ นภรรยาของอัคร สาวกคนอืน ่ ๆ และพีน ่ ้องของพระเจ ้าและเคฟาสหรือ? 6 หรือเฉพาะฉั นกับบารนาบัสเท่านัน ้ ไม่มอ ี ํานาจทีจ ่ ะงดเว ้น การทํางานหรือ? 7 ใครบ ้างทีอ ่ อกไปทําสงครามด ้วยค่าใช ้จ่ายของตนเอง ใคร บ ้างทีป ่ ลูกสวนองุน ่ แต่ไม่กน ิ ผลจากสวนนัน ้ หรือใครบ ้างที่ เลีย ้ งฝูงแกะแต่ไม่กน ิ นมจากฝูงแกะ 8 ข ้าพเจ ้าพูดเรือ ่ งเหล่านีใ้ นฐานะมนุษย์หรือ? หรือธรรม บัญญัตก ิ ็พด ู อย่างนัน ้ ไม่เหมือนกัน?
123
1 โครินธ์
26 เพราะว่าแผ่นดินโลกกับสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ นัน ้ เป็ นของพระเจ ้า ่ เชิญท่านไปร่วมงานเลีย 27 ถ ้าคนใดในพวกทีไ่ ม่เชือ ้ ง และ ท่านเต็มใจไป สิง่ ใดทีว่ างอยูต ่ รงหน ้าท่านก็จงรับประทาน โดยไม่ต ้องถามคําถามใดๆ เพือ ่ เห็นแก่มโนธรรม 28 แต่ถ ้าผู ้ใดบอกท่านว่า "ของนีถ ้ วายแก่รป ู เคารพแล ้ว อย่า กินเพือ ่ เห็นแก่ผู ้ทีแ ่ สดงของนีแ ้ ละเพือ ่ เห็นแก่มโนธรรม เพราะว่าแผ่นดินโลกกับสิง่ ทีเ่ ต็มไปหมดนัน ้ เป็ นของพระเจ ้า" 29 ข ้าพเจ ้าไม่ได ้กล่าวถึงมโนธรรมของตนเอง แต่กล่าวถึง มโนธรรมของผู ้อืน ่ เพราะเหตุใดเสรีภาพของข ้าพเจ ้าจึงต ้อง ถูกตัดสินตามมโนธรรมของผู ้อืน ่ ? 30 เพราะว่าถ ้าข ้าพเจ ้ามีสว่ นโดยพระคุณ ทําไมเขาจึงพูดจา ไม่ดเี กีย ่ วกับสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ขอบพระคุณไปแล ้ว? 31 เพราะฉะนัน ้ ไม่วา่ พวกท่านจะกิน จะดืม ่ หรือจะทําอะไรก็ ตาม จงทําเพือ ่ ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า 32 อย่าให ้สิง่ ใดทีข ่ ด ั เคืองต่อพวกยิว ต่อพวกต่างชาติ และ ต่อคริสตจักรของพระเจ ้า 33 เหมือนทีข ่ ้าพเจ ้าพยายามเอาใจคนทัง้ ปวงในทุกๆ สิง่ โดยไม่แสวงหาผลประโยชน์สว่ นตัว แต่แสวงหา ผลประโยชน์ของคนมากมาย เพือ ่ ให ้พวกเขารอดได ้
บทที่ 10 1 ยิง่ กว่านัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่อยากให ้ท่านไม่รู ้ว่า บรรพบุรษ ุ ของพวกเราทุกคนอยูใ่ ต ้เมฆ และทุกคนผ่านทะเล ไป 2 และรับบัพติศมาแก่โมเสสในเมฆและในทะเล 3 และทุกคนก็กน ิ อาหารฝ่ ายวิญญาณเหมือนกัน 4 และทุกคนก็ดม ื่ เครือ ่ งดืม ่ ฝ่ ายวิญญาณเดียวกัน เพราะว่า พวกเขาดืม ่ จากศิลาฝ่ ายวิญญาณทีต ่ ด ิ ตามพวกเขามา และ ศิลานัน ้ ก็คอ ื พระคริสต์ 5 แต่พระเจ ้าไม่พอพระทัยคนจํานวนมากในพวกเขา เพราะ พวกเขาถูกล ้มล ้างในถิน ่ ทุรกันดาร ่ 6 สิงเหล่านีเ้ ป็ นตัวอย่างของเรา เพือ ่ เราจะไม่โลภในสิง่ ชัว่ เหมือนอย่างทีพ ่ วกเขาโลภ 7 อย่าเป็ นคนนับถือรูปเคารพ เหมือนอย่างทีบ ่ างคนในพวก เขาได ้กระทํา ดังทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า ประชาชนก็นั่งลงกินและดืม ่ และลุกขึน ้ เล่นสนุก 8 อย่าให ้เราประพฤติผด ิ ประเวณีเหมือนอย่างทีบ ่ างคนใน พวกเขาทํา แล ้วล ้มตายไปในวันเดียวสองหมืน ่ สามพันคน 9 อย่าให ้เราลองใจพระคริสต์เหมือนอย่างทีบ ่ างคนในพวก เขาเคยลองใจ แล ้วต ้องพินาศจากงูไป 10 อย่าบ่นเหมือนอย่างทีบ ่ างคนในพวกเขาบ่น แล ้วพวกเขา ก็พน ิ าศจากผู ้ทําลาย 11 เหตุการณ์ทงั ้ หมดนีเ้ กิดขึน ้ กับพวกเขาเพือ ่ เป็ นตัวอย่าง และบันทึกไว ้เพือ ่ เตือนสติเราผู ้กําลังเผชิญกับจุดจบของโลก 12 เหตุฉะนัน ้ ผู ้ทีค ่ ด ิ ว่าตนยืนหยัดมั่นคงอยูก ่ ็จงระวังให ้ดีเพือ ่ จะไม่ต ้องล ้มลง 13 ไม่มก ี ารทดลองใดๆ เกิดขึน ้ กับท่านทัง้ หลายนอกจากการ ื่ ทดลองทีเ่ กิดขึน ้ กับมนุษย์ทั่วๆ ไป พระเจ ้าทรงสัตย์ซอ พระองค์จะไม่ทรงปล่อยให ้ท่านถูกทดลองเกินกว่าทีท ่ า่ นจะ ทนได ้ และเมือ ่ ถูกทดลอง พระองค์จะทรงเปิ ดทางให ้ท่านหนี ได ้ เพือ ่ ท่านจะสามารถทนได ้ 14 เพราะฉะนัน ้ ผู ้เป็ นทีร่ ักของข ้าพเจ ้า จงหลีกหนีจากการนับ ถือรูปเคารพ 15 ข ้าพเจ ้าพูดกับท่านเหมือนกับพูดกับคนมีปัญญา ท่าน ทัง้ หลายจงพิจารณาสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าพูดเถิด 16 ถ ้วยแห่งพระพรทีเ่ ราทัง้ หลายอวยพรนัน ้ มิใช่เป็ นการร่วม สามัคคีแห่งพระโลหิตของพระคริสต์หรือ? ขนมปั งทีเ่ ราหัก นัน ้ มิใช่เป็ นการร่วมสามัคคีแห่งพระกายของพระคริสต์หรือ? เพราะว่าเราซึง่ เป็ นบุคคลหลายคน ก็เป็ นขนมปั งอันเดียวกัน และเป็ นกายเดียวกัน เพราะว่าเราทุกคนล ้วนมีสว่ นในขนมปั ง อันเดียวกัน 18 จงดูอส ิ ราเอลตามเนือ ้ หนังเถิด คนซึง่ กินเครือ ่ งบูชาก็ม ี ส่วนร่วมในแท่นบูชาไม่ใช่หรือ? 19 แล ้วข ้าพเจ ้าจะว่าอย่างไร? ว่ารูปเคารพนัน ้ เป็ นสิง่ หนึง่ สิง่ ่ ใด หรือสิงทีถ ่ วายเป็ นเครือ ่ งบูชาแก่รป ู เคารพนัน ้ เป็ นสิง่ หนึง่ สิง่ ใด? 20 แต่ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า สิง่ ทีค ่ นต่างชาติถวายนัน ้ เขาถวายแก่ พวกปี ศาจ ไม่ใช่แก่พระเจ ้า ข ้าพเจ ้าไม่อยากให ้ท่านคบหาส มาคมกับพวกปี ศาจ 21 พวกท่านดืม ่ ถ ้วยของพระเจ ้าและถ ้วยของพวกปิ ศาจไม่ได ้ พวกท่านจะร่วมโต๊ะของพระเจ ้าและโต๊ะของพวกปิ ศาจไม่ได ้ 22 เราทําให ้พระเจ ้าอิจฉาหรือ? เราเข ้มแข็งกว่าพระองค์หรือ? 23 ข ้าพเจ ้าทําทุกสิง่ ได ้ แต่ไม่ใช่วา่ ทุกสิง่ จะเป็ นประโยชน์ ข ้าพเจ ้าทําทุกสิง่ ได ้ แต่ไม่ใช่วา่ ทุกสิง่ จะเป็ นประโยชน์ 24 อย่าให ้ผู ้ใดแสวงหาทรัพย์สมบัตข ิ องตนเอง แต่จง แสวงหาทรัพย์สมบัตข ิ องผู ้อืน ่ 25 ของใดๆ ทีข ่ ายตามร ้านค ้า ให ้รับประทานโดยไม่ต ้องถาม คําถามใดๆ เพือ ่ ประโยชน์ของจิตสํานึก
บทที่ 11 1 ท่านทัง้ หลายจงเป็ นผู ้ประพฤติตามข ้าพเจ ้า เหมือนดังที่ ข ้าพเจ ้าประพฤติตามพระคริสต์ 2 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าสรรเสริญพวกท่าน พีน ่ ้องทัง้ หลาย ทีพ ่ วก ท่านระลึกถึงข ้าพเจ ้าในทุกสิง่ และรักษากฎเกณฑ์ทข ี่ ้าพเจ ้า มอบไว ้กับพวกท่าน 3 แต่ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ท่านทัง้ หลายเข ้าใจว่า พระคริสต์ เป็ นศีรษะของชายทุกคน และศีรษะของหญิงคือชาย และ ศีรษะของพระคริสต์คอ ื พระเจ ้า 4 มนุษย์ทก ุ คนทีอ ่ ธิษฐานหรือทํานายโดยปกปิ ดศีรษะไว ้ ถือ เป็ นการทําให ้ศีรษะของตนไม่น่าเคารพ 5 แต่หญิงใดก็ตามทีอ ่ ธิษฐานหรือทํานายในขณะทีไ่ ม่ได ้ปก คลุมศีรษะของเธอถือเป็ นการทําให ้ศีรษะของเธอไม่น่า เคารพ นั่นก็เหมือนกับว่าเธอโกนหัวของตัวเอง 6เพราะว่าถ ้าสตรีไม่ได ้ปกปิ ดร่างกายไว ้ ก็ควรโกนผมเสีย แต่ ถ ้าการทีส ่ ตรีโกนผมหรือโกนขนเป็ นเรือ ่ งน่าละอาย ก็ควร ปกปิ ดร่างกายไว ้ 7 เพราะว่าผู ้ชายไม่ควรคลุมศีรษะของตน เพราะว่าเขาเป็ น พระฉายาและสง่าราศีของพระเจ ้า ส่วนผู ้หญิงเป็ นสง่าราศี ของผู ้ชาย” 8 เพราะว่าผู ้ชายมิได ้เป็ นของผู ้หญิง แต่ผู ้หญิงเป็ นของผู ้ชาย 9 แม ้ผู ้ชายก็ไม่ได ้ถูกสร ้างมาเพือ ่ ผู ้หญิง แต่ผู ้หญิงถูกสร ้าง มาเพือ ่ ผู ้ชาย 10 เพราะเหตุนผ ี้ ู ้หญิงจึงควรมีอํานาจบนศีรษะของเธอเพราะ เห็นแก่เหล่าทูตสวรรค์ 11 แต่วา่ ผู ้ชายก็ขาดผู ้หญิงไม่ได ้ และผู ้หญิงก็ขาดผู ้ชาย ไม่ได ้ ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 12 เพราะว่าผู ้หญิงเกิดจากผู ้ชายฉั นใด ผู ้ชายก็เกิดจาก ผู ้หญิงฉั นนัน ้ แต่ทก ุ สิง่ มาจากพระเจ ้า 13 ท่านทัง้ หลายจงพิจารณาดูเองว่า การทีส ่ ตรีอธิษฐานต่อ พระเจ ้าโดยไม่ปกคลุมนัน ้ เป็ นการถูกต ้องหรือไม่? 14 แม ้แต่ธรรมชาติเองก็สอนท่านแล ้วมิใช่หรือว่า ถ ้าผู ้ชายมี ผมยาว เป็ นเรือ ่ งน่าละอายแก่เขา? 15 แต่ถ ้าสตรีมผ ี มยาว ก็เป็ นเกียรติแก่เธอ เพราะว่าผมของ นางเป็ นสิง่ ทีป ่ ระทานให ้แก่นางเพือ ่ ปกปิ ดตัว 16 แต่ถ ้าใครดูเหมือนจะโต ้แย ้ง เราไม่มธ ี รรมเนียมเช่นนัน ้ และคริสตจักรของพระเจ ้าก็ไม่มเี ช่นกัน
124
1 โครินธ์
17 บัดนี้ ในสิง่ ทีฉ ่ ั นบอกท่านทัง้ หลาย ฉั นไม่สรรเสริญท่าน เลย เพราะว่าการทีท ่ า่ นมารวมกันไม่ใช่เพือ ่ ให ้ดีขน ึ้ แต่ เพือ ่ ให ้แย่ลง 18 ก่อนอืน ่ เลย เมือ ่ ท่านทัง้ หลายประชุมกันในคริสตจักร ข ้าพเจ ้าได ้ยินมาว่ามีการแตกแยกกันในหมูพ ่ วกท่าน และ ่ เช่นนัน ข ้าพเจ ้าก็เชือ ้ บ ้าง 19 เพราะว่าจะต ้องมีลท ั ธินอกรีตเกิดขึน ้ ท่ามกลางพวกท่าน ด ้วย เพือ ่ ว่าผู ้ทีไ่ ด ้รับการยอมรับจะได ้ปรากฏท่ามกลางพวก ท่าน 20 เมือ ่ พวกท่านมาประชุมกันในทีแ ่ ห่งเดียวนัน ้ ไม่ใช่การ รับประทานอาหารมือ ้ เทีย ่ งของพระเจ ้า 21 เพราะว่าเมือ ่ รับประทานอาหาร แต่ละคนก็รับประทาน อาหารเย็นก่อนคนอืน ่ คนหนึง่ หิว และอีกคนหนึง่ เมา 22 อะไรนะ พวกท่านไม่มบ ี ้านทีจ ่ ะกินและดืม ่ หรือ หรือพวก ท่านดูหมิน ่ คริสตจักรของพระเจ ้าและทําให ้ผู ้ทีไ่ ม่มต ี ้องอับ อาย ข ้าพเจ ้าจะพูดกับพวกท่านอย่างไร ข ้าพเจ ้าจะสรรเสริญ พวกท่านในเรือ ่ งนีห ้ รือ ข ้าพเจ ้าไม่สรรเสริญพวกท่านเลย 23 เพราะว่าเรือ ่ งซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้มอบให ้แก่ทา่ นนัน ้ ข ้าพเจ ้า ได ้รับมาจากองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า คือว่า ในคืนทีพ ่ ระเยซูเจ ้าถูก ทรยศนัน ้ พระองค์ได ้ทรงหยิบขนมปั ง 24และเมือ ่ ทรงขอบพระคุณแล ้ว พระองค์ทรงหักและตรัสว่า จงรับไปกินเถิด นีค ่ อ ื กายของเรา ซึง่ หักเพือ ่ พวกท่าน จงทํา อย่างนีเ้ พือ ่ ระลึกถึงเรา” 25 เมือ ่ รับประทานอาหารเสร็จ พระองค์ก็ทรงหยิบถ ้วยด ้วย ลักษณะเดียวกันแล ้วตรัสว่า “ ถ ้วยนีเ้ ป็ นพันธสัญญาใหม่ใน โลหิตของเรา พวกท่านจงทําอย่างนีท ้ ก ุ ครัง้ ทีด ่ ม ื่ เพือ ่ ระลึก ถึงเรา” 26 เพราะว่าเมือ ่ ท่านทัง้ หลายกินขนมปั งนีแ ้ ละดืม ่ ถ ้วยนีเ้ วลา ้ ใด ท่านก็ประกาศการสินพระชนม์ขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จนกว่าพระองค์จะเสด็จมา 27 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดกินขนมปั งนีแ ้ ละดืม ่ จากถ ้วยของพระเจ ้า โดยไม่สมควร ผู ้นัน ้ ก็มค ี วามผิดต่อพระกายและพระโลหิต ของพระเจ ้า 28 แต่ให ้คนทัง้ หลายสํารวจตนเองเสียก่อน แล ้วจึงกินขนม ปั งและดืม ่ จากถ ้วยนัน ้ 29 เพราะว่าผู ้ทีก ่ น ิ และดืม ่ โดยไม่สมควรก็กน ิ และดืม ่ เป็ น ความบาปต่อตนเอง โดยไม่พจ ิ ารณาเห็นกายของพระเจ ้า 30 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านหลายคนจึงอ่อนแอและเจ็บป่ วย และหลายคนก็หลับไป 31 เพราะว่าถ ้าเราปรารถนาจะพิพากษาตัวเราเอง เราก็จะไม่ ถูกพิพากษา 32 แต่เมือ ่ พระเจ ้าทรงพิพากษาเรา เราก็ได ้รับการตีสอนจาก พระองค์ เพือ ่ เราจะไม่ถก ู พิพากษาลงโทษร่วมกับโลก 33 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ ท่านมาประชุม รับประทานอาหาร จงอยูร่ ว่ มกันอย่างสมานฉั นท์ 34 ถ ้าใครหิวก็ให ้กินทีบ ่ ้าน เพือ ่ พวกท่านจะได ้ไม่มารวมกัน เพือ ่ รับโทษ และเมือ ่ มา ข ้าพเจ ้าจะจัดทีเ่ หลือให ้เรียบร ้อย
5 และมีการบริหารทีแ ่ ตกต่างกัน แต่มอ ี งค์พระผู ้เป็ นเจ ้าองค์ เดียวกัน 6 มีการดําเนินการต่างๆ กัน แต่เป็ นพระเจ ้าองค์เดียวกันที่ ทรงกระทําทุกสิง่ ในทุกคน 7 แต่การสําแดงของพระวิญญาณนัน ้ ทรงประทานแก่คนทุก คนเพือ ่ ประโยชน์ของตนเอง 8 เพราะว่าพระวิญญาณทรงประทานพระวจนะแห่งปั ญญาแก่ คนหนึง่ และพระวิญญาณเดียวกันทรงประทานพระวจนะแห่ง ความรู ้แก่อก ี คนหนึง่ ่ โดยพระวิญญาณเดียวกัน ให ้คนอืน 9 ให ้คนอืน ่ มีความเชือ ่ มี ของประทานในการรักษาโรคโดยพระวิญญาณเดียวกัน 10 ให ้คนอืน ่ ทําการอัศจรรย์ ให ้คนอืน ่ ทํานาย ให ้คนอืน ่ แยกแยะวิญญาณ ให ้คนอืน ่ รู ้ภาษาต่าง ๆ ให ้คนอืน ่ ตีความ ภาษาต่าง ๆ ้ กระทําโดยพระวิญญาณเดียวกัน โดย 11 แต่สงิ่ เหล่านีท ้ งั ้ สิน แบ่งปั นให ้แต่ละคนตามทีพ ่ ระองค์ปรารถนา 12 เพราะว่ากายนัน ้ เป็ นกายเดียวและมีอวัยวะหลายส่วน และ อวัยวะต่างๆ ของกายเดียวกันแม ้จะมีหลายส่วนก็ยังเป็ นกาย เดียวกันฉั นใด พระคริสต์ก็ทรงเป็ นฉั นนัน ้ 13 เพราะว่าเราทุกคนรับบัพติศมาในพระวิญญาณองค์เดียว เข ้าเป็ นกายเดียวกัน ไม่วา่ จะเป็ นยิวหรือกรีก เป็ นทาสหรือไท ก็ตาม และเราทุกคนก็ได ้รับพระวิญญาณองค์เดียวกัน เพราะว่าร่างกายมิได ้ประกอบด ้วยอวัยวะเดียว แต่ ประกอบด ้วยหลายอวัยวะ 15 ถ ้าเท ้าจะพูดว่า เพราะฉั นมิได ้เป็ นมือ ฉั นจึงไม่เป็ นของ ร่างกาย เท ้าจึงไม่เป็ นของร่างกายใช่หรือไม่? 16 และถ ้าหูจะพูดว่า เพราะฉั นมิใช่ตา ฉั นจึงไม่เป็ นของ ร่างกาย หูจงึ ไม่เป็ นของร่างกายใช่หรือไม่? 17 ถ ้าร่างกายทัง้ หมดเป็ นตา การได ้ยินจะอยูท ่ ไี่ หน ถ ้าทัง้ ร่างกายเป็ นเสียง การได ้กลิน ่ จะอยูท ่ ไี่ หน 18 แต่บด ั นีพ ้ ระเจ ้าทรงตัง้ อวัยวะแต่ละส่วนไว ้ในร่างกาย ตามทีพ ่ ระองค์พอพระทัย 19 ถ ้าทัง้ หมดเป็ นอวัยวะเดียวกัน ร่างกายจะมีอยูท ่ ไี่ หน? 20 แต่บด ั นีม ้ ห ี ลายอวัยวะแต่ก็ยังเป็ นกายเดียวกัน 21 และตาก็ไม่สามารถพูดกับมือว่า 'ฉั นไม่ต ้องการคุณ' ได ้ และศีรษะก็ไม่สามารถพูดกับเท ้าว่า 'ฉั นไม่ต ้องการคุณ' ได ้ 22 ยิง่ ไปกว่านัน ้ อวัยวะของร่างกายซึง่ ดูออ ่ นแอก็ยังมีความ จําเป็ นอีกด ้วย 23 ส่วนอวัยวะของร่างกายทีเ่ รามองว่ามีเกียรติน ้อยกว่า เราก็ ให ้เกียรติมากยิง่ ขึน ้ และอวัยวะทีไ่ ม่สวยงามของเราก็ยังดู สวยงามมากยิง่ ขึน ้ 24 เพราะว่าอวัยวะอันสวยงามของเรานัน ้ ไม่จําเป็ นอีกต่อไป แต่พระเจ ้าทรงทําให ้ร่างกายประสานกัน โดยทรงประทาน เกียรติแก่อวัยวะทีข ่ าดไปมากยิง่ ขึน ้ 25 เพือ ่ จะไม่ให ้มีการแบ่งแยกในร่างกาย แต่ให ้อวัยวะต่างๆ เอาใจใส่ดแ ู ลซึง่ กันและกัน 26 และไม่วา่ อวัยวะหนึง่ จะเจ็บปวด อวัยวะอืน ่ ๆ ทัง้ หมดก็ เจ็บปวดด ้วย ถ ้าอวัยวะหนึง่ ได ้รับเกียรติ อวัยวะอืน ่ ๆ ทัง้ หมด ื่ ชมยินดีด ้วย ก็ชน 27 บัดนี้ ท่านทัง้ หลายเป็ นกายของพระคริสต์ และเป็ นอวัยวะ ของกายนัน ้ ด ้วย 28 และพระเจ ้าได ้ทรงตัง้ บางคนไว ้ในคริสตจักร ก่อนอืน ่ เป็ น อัครสาวก ประการทีส ่ องเป็ นผู ้เผยพระวจนะ ประการทีส ่ าม เป็ นครู หลังจากนัน ้ เป็ นพวกอัศจรรย์ ต่อมาเป็ นของประทาน ในการรักษาโรค การช่วยเหลือ การปกครอง และการพูด ภาษาต่างๆ 29 ทุกคนเป็ นอัครสาวกไหม? ทุกคนเป็ นผู ้เผยพระวจนะไหม? ทุกคนเป็ นครูไหม? ทุกคนเป็ นผู ้ทําการอัศจรรย์ไหม?
บทที่ 12 1 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่อยากให ้ท่านไม่รู ้เรือ ่ งของ ประทานฝ่ ายจิตวิญญาณ 2 พวกท่านรู ้ว่าพวกท่านเคยเป็ นชาวต่างชาติทถ ี่ ก ู พาไปพึง่ รูป เคารพทีโ่ ง่เขลาเหล่านี้ เหมือนอย่างทีพ ่ วกท่านถูกชักนํ า 3 เพราะฉะนัน ้ ฉั นขอให ้คุณเข ้าใจว่า ไม่มผ ี ู ้ใดทีพ ่ ด ู โดยพระ วิญญาณของพระเจ ้าจะเรียกพระเยซูวา่ เป็ นผู ้ถูกสาปแช่ง และไม่มผ ี ู ้ใดพูดได ้ว่าพระเยซูเป็ นพระเจ ้า นอกจากจะพูด โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิเ์ ท่านัน ้ 4 มีของประทานต่างๆ กัน แต่มพ ี ระวิญญาณองค์เดียวกัน
125
1 โครินธ์
30 มีของประทานในการรักษาโรคทุกอย่างหรือไม่ ทุกคน สามารถพูดภาษาแปลกๆ ได ้ ทุกคนสามารถแปลความหมาย ได ้หรือ 31 แต่ทา่ นทัง้ หลายจงปรารถนาของกํานัลทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ และ ข ้าพเจ ้ายังจะแสดงหนทางทีด ่ ก ี ว่าแก่ทา่ นอีกด ้วย
กับท่านโดยการเปิ ดเผย หรือโดยความรู ้ หรือโดยการ พยากรณ์ หรือโดยคําสัง่ สอน 7 แม ้สิง่ ทีไ่ ม่มช ี วี ต ิ ให ้มีเสียง เช่น ปี่ หรือพิณ ถ ้าไม่สามารถ แยกแยะเสียงได ้ จะรู ้ได ้อย่างไรว่าเสียงอะไรเป็ นเสียงปี่ หรือ พิณ ั เจน ใครจะเตรียมตัวเข ้ารบได ้? 8 เพราะถ ้าแตรเป่ าเสียงไม่ชด 9 เช่นเดียวกัน พวกท่านจะไม่พด ู ถ ้อยคําทีเ่ ข ้าใจง่ายด ้วยลิน ้ แล ้วจะเข ้าใจได ้อย่างไรว่าพูดอะไรออกไป เพราะพวกท่านจะ พูดไปในอากาศ 10 อาจมีเสียงหลายประเภทในโลก และไม่มเี สียงใดทีไ่ ร ้ ความหมาย 11 เพราะฉะนัน ้ แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะไม่รู ้ความหมายของเสียงนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็จะเป็ นคนป่ าเถือ ่ นต่อผู ้ทีพ ่ ด ู และผู ้ทีพ ่ ด ู นัน ้ ก็จะเป็ น คนป่ าเถือ ่ นต่อข ้าพเจ ้า 12 พวกท่านก็เหมือนกัน เพราะพวกท่านมีใจร ้อนต่อของ ประทานฝ่ ายวิญญาณ จงแสวงหาสิง่ ทีจ ่ ะทําให ้พวกท่าน เก่งกาจในการสร ้างคริสตจักร 13 เหตุฉะนัน ้ ผู ้ทีพ ่ ด ู ภาษาทีไ่ ม่รู ้จักก็ขอให ้เขาอธิษฐานว่า เขาจะแปลได ้ 14 เพราะถ ้าฉั นอธิษฐานเป็ นภาษาทีไ่ ม่รู ้จัก จิตวิญญาณของ ฉั นก็อธิษฐาน แต่ความเข ้าใจของฉั นก็ไม่เกิดผล 15 แล ้วมันคืออะไร? ฉั นจะอธิษฐานด ้วยจิตวิญญาณ และฉั น จะอธิษฐานด ้วยความเข ้าใจด ้วย ฉั นจะร ้องเพลงด ้วยจิต วิญญาณ และฉั นจะร ้องเพลงด ้วยความเข ้าใจด ้วย 16 มิฉะนัน ้ เมือ ่ ท่านอวยพระพรด ้วยจิตวิญญาณ ผู ้ทีน ่ ั่งอยู่ ท่ามกลางคนไม่รู ้หนังสือจะพูดว่า "เอเมน" ได ้อย่างไร เมือ ่ ท่านขอบพระคุณ เพราะเขาไม่เข ้าใจสิง่ ทีท ่ า่ นพูด 17 เพราะว่าเจ ้าขอบพระคุณดีจริง แต่คนอืน ่ นัน ้ ไม่ได ้รับการ เสริมสร ้าง 18 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าพูด ภาษาแปลกๆ มากกว่าพวกท่านทุกคน 19 แต่วา่ ในคริสตจักร ฉั นขอเลือกทีจ ่ ะพูดห ้าคําด ้วยความ เข ้าใจ เพือ ่ ว่าด ้วยเสียงของฉั น ฉั นจะสามารถสอนผู ้อืน ่ ได ้ ด ้วย มากกว่าทีจ ่ ะพูดหมืน ่ คําในภาษาทีไ่ ม่รู ้จัก 20 พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าให ้เป็ นเด็กในด ้านความเข ้าใจ แต่จง เป็ นเด็กในด ้านความชัว่ ร ้าย แต่จงเป็ นผู ้ชายในด ้านความ เข ้าใจ 21 ในธรรมบัญญัตม ิ เี ขียนไว ้ว่า “เราจะพูดกับคนต่างภาษา และต่างริมฝี ปากกับคนอืน ่ แต่ถงึ อย่างนัน ้ พวกเขาก็ยังไม่ ยอมฟั งเรา” พระเจ ้าตรัสดังนี้ 22 เพราะฉะนัน ้ การพูดภาษาแปลกๆ จึงเป็ นหมายสําคัญ ่ แต่แก่ผู ้ทีไ่ ม่เชือ ่ แต่การพยากรณ์นัน ไม่ใช่แก่ผู ้ทีเ่ ชือ ้ ไม่เป็ น ่ แต่เป็ นประโยชน์แก่ผู ้ทีเ่ ชือ ่ ประโยชน์แก่ผู ้ทีไ่ ม่เชือ 23 ฉะนัน ้ ถ ้าคริสตจักรทัง้ หมดมาประชุมกันในทีแ ่ ห่งเดียว และทุกคนพูดภาษาแปลกๆ และมีคนทีไ่ ม่รู ้หนังสือหรือคนที่ ่ เข ้ามา พวกเขาจะไม่พด ไม่เชือ ู หรือว่าพวกท่านบ ้าไปแล ้ว หรือ? ่ หรือคน 24 แต่ถ ้าคนทัง้ หลายพยากรณ์ และมีคนหนึง่ ทีไ่ ม่เชือ ทีไ่ ม่มก ี ารศึกษาเข ้ามา เขาก็ได ้รับการโน ้มน ้าวจากทุกคน เขาก็ได ้รับการพิพากษาจากทุกคน 25 และความลับในใจของเขานัน ้ ก็ปรากฏชัดดังนี้ และเขาจะ กราบลงนมัสการพระเจ ้า และรายงานว่าพระเจ ้าทรงสถิตอยู่ ในท่านอย่างสัตย์จริง 26 แล ้วพีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ พวกท่านมาประชุมกัน แต่ละคนก็ มีเพลงสดุด ี มีคําสัง่ สอน มีภาษาพูด มีการเปิ ดเผย มีการ ตีความ จงทําทุกสิง่ ให ้เกิดประโยชน์ 27 ถ ้าใครพูดภาษาทีไ่ ม่รู ้จัก ก็ให ้พูดสองคนหรือมากสุดสาม คน และพูดตามธรรมเนียม และให ้คนหนึง่ แปลความ
บทที่ 13 1 แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะพูดภาษามนุษย์และภาษาทูตสวรรค์ได ้ แต่ ไม่มค ี วามรัก ข ้าพเจ ้าก็เป็ นเหมือนทองเหลืองทีม ่ เี สียง หรือ ฉาบทีม ่ เี สียงกริ๊ ง 2 แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะมีของประทานแห่งการพยากรณ์ และ เข ้าใจความลึกลับทัง้ หมด และมีความรู ้ทัง้ หมด และแม ้ว่า ข ้าพเจ ้ามีศรัทธาทัง้ หมดเพียงพอทีจ ่ ะเคลือ ่ นภูเขาไปได ้ และ ไม่มค ี วามรัก แต่ข ้าพเจ ้าก็ไม่มค ี า่ อะไรเลย 3 ถึงแม ้ฉั นจะบริจาคทรัพย์สมบัตท ิ งั ้ หมดเพือ ่ เลีย ้ งดูคน ยากจน และแม ้ว่าฉั นจะยอมสละร่างกายเพือ ่ ให ้ถูกเผา แต่ไม่ มีความรักใดๆ ก็ตาม มันก็ไม่มป ี ระโยชน์อะไรกับฉั นเลย 4 ความรักนัน ้ อดทนนานและมีความเมตตา ความรักนัน ้ ไม่ อิจฉา ความรักนัน ้ ไม่โอ ้อวดตัวเอง ไม่หยิง่ ผยอง 5 ไม่ประพฤติตนไม่เหมาะสม ไม่เห็นแก่ประโยชน์สว่ นตน ไม่ ถูกโกรธง่าย ไม่คด ิ ชัว่ ื่ ชมยินดีในความชัว่ แต่ชน ื่ ชมยินดีในความจริง 6 ไม่ชน ่ ได ้ทุกสิง่ มีความหวังทุกสิง่ อดทนได ้ทุก 7 ทนได ้ทุกสิง่ เชือ สิง่ ้ แม ้มีการพยากรณ์ก็ตาม ก็จะ 8 ความรักไม่มวี ันสูญสิน ล ้มเหลว แม ้มีการพูดภาษาต่างๆ ก็ตาม ก็จะหยุดนิง่ แม ้มี ้ ไป ความรู ้ ก็จะสูญสิน เพราะว่าเรารู ้เพียงบางส่วน และเราพยากรณ์เพียงบางส่วน 10 แต่เมือ ่ ความสมบูรณ์มาถึงแล ้ว สิง่ ทีย ่ ังมีอยูเ่ พียงบางส่วน ก็จะสูญไป 11 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ายังเป็ นเด็ก ข ้าพเจ ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก ใคร่ครวญอย่างเด็ก แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ใหญ่ ข ้าพเจ ้าก็เลิก พฤติกรรมเด็กๆ 12 เพราะบัดนีเ้ ราเห็นเพียงลางๆ เหมือนดูในกระจก แต่คราว นัน ้ ก็เห็นแบบเห็นหน ้ากัน บัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้เพียงบางส่วน แต่ คราวนัน ้ ข ้าพเจ ้าจะรู ้เหมือนอย่างทีพ ่ ระองค์ทรงรู ้จักข ้าพเจ ้า แล ้ว ่ ความหวัง ความรัก ทัง้ สามสิง่ นีย 13 บัดนีค ้ วามเชือ ้ ังคงอยู่ แต่สงิ่ ทีย ่ งิ่ ใหญ่ทส ี่ ด ุ คือความรัก บทที่ 14 1 จงแสวงหาการกุศล และปรารถนาของประทานฝ่ ายจิต วิญญาณ แต่เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้พยากรณ์ได ้ 2 เพราะว่าผู ้พูดภาษาทีไ่ ม่รู ้จักนัน ้ ไม่ได ้พูดกับมนุษย์ แต่พด ู กับพระเจ ้า เพราะว่าไม่มม ี นุษย์คนใดเข ้าใจเขาได ้ แต่เขาพูด ความลึกลับในจิตวิญญาณ 3 แต่ผู ้พยากรณ์นัน ้ พูดกับมนุษย์เพือ ่ การสร ้างเสริมกําลังใจ การเตือนสติ และการปลอบโยน 4 ผู ้ทีพ ่ ด ู ภาษาทีไ่ ม่รู ้จักนัน ้ สร ้างตนเองให ้เจริญขึน ้ แต่ผู ้ที่ พยากรณ์นัน ้ สร ้างคริสตจักรให ้เจริญขึน ้ 5 ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้พวกท่านทุกคนพูดภาษาแปลกๆ แต่ ว่าอยากให ้พวกท่านทํานายมากกว่า เพราะว่าผู ้ทีท ่ ํานายนัน ้ ยิง่ ใหญ่กว่าผู ้ทีพ ่ ด ู ภาษาแปลกๆ เว ้นแต่เขาจะแปลภาษา แปลกๆ เพือ ่ คริสตจักรจะรับการสร ้างขึน ้ 6 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ถ ้าเรามาหาท่านและพูดภาษาแปลกๆ เราจะเป็ นประโยชน์อะไรแก่ทา่ นได ้เล่า เว ้นเสียแต่เราจะพูด
126
1 โครินธ์
28 แต่ถ ้าไม่มผ ี ู ้แปล ก็ให ้เงียบอยูใ่ นคริสตจักร และพูดกับ ตัวเอง และพูดกับพระเจ ้า 29 ขอให ้ผู ้เผยพระวจนะพูดสองหรือสามคน และให ้คนอืน ่ ตัดสิน 30 ถ ้ามีสงิ่ ใดถูกเปิ ดเผยแก่คนอืน ่ ทีน ่ ั่งอยูใ่ กล ้ๆ คนแรกควร เงียบไว ้ 31 เพราะว่าพวกท่านทุกคนอาจพยากรณ์ทล ี ะคน เพือ ่ ให ้ทุก คนได ้เรียนรู ้ และทุกคนจะได ้สบายใจ 32 และจิตวิญญาณของผู ้เผยพระวจนะก็อยูใ่ ต ้บังคับของผู ้ เผยพระวจนะ 33 เพราะว่าพระเจ ้ามิใช่ทรงเป็ นผู ้ก่อให ้เกิดความสับสน วุน ่ วาย แต่ทรงเป็ นผู ้ก่อให ้เกิดสันติสข ุ เหมือนอย่าง คริสตจักรของพวกธรรมิกชนทัง้ ปวง 34 สตรีของท่านจงเงียบในคริสตจักร เพราะว่าพวกเธอไม่ม ี ่ ฟั ง ตามทีธ สิทธิทจ ี่ ะพูด แต่พวกเธอได ้รับคําสัง่ ให ้เชือ ่ รรม บัญญัตก ิ ล่าวไว ้ 35 ถ ้าพวกเธอต ้องการเรียนรู ้สิง่ ใดก็ควรถามสามีทบ ี่ ้าน เพราะเป็ นเรือ ่ งน่าอายทีผ ่ ู ้หญิงจะพูดในคริสตจักร 36 อะไรนะ? พระวจนะของพระเจ ้าออกมาจากพวกท่านหรือ? หรือมาถึงพวกท่านเท่านัน ้ ? 37 ถ ้าผู ้ใดถือว่าตนเป็ นผู ้เผยพระวจนะหรือเป็ นผู ้มีจต ิ วิญญาณ จงยอมรับว่าสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายเป็ น พระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า 38 แต่ถ ้าใครไม่รู ้ก็ให ้คนนัน ้ ไม่รู ้ต่อไป 39 เหตุฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงปรารถนาทีจ ่ ะพยากรณ์ และ อย่าห ้ามพูดเป็ นภาษาแปลกๆ 40 จงกระทําทุกสิง่ อย่างให ้เหมาะสมและเป็ นระเบียบ
12 แต่ถ ้ามีการเทศนาว่าพระคริสต์ทรงคืนพระชนม์จากความ ตาย แล ้วเหตุใดพวกท่านบางคนจึงยังกล่าวว่าไม่มก ี ารคืน พระชนม์จากความตาย? 13 แต่ถ ้าไม่มก ี ารคืนชีพจากความตายแล ้ว พระคริสต์ก็ไม่ได ้ ทรงคืนพระชนม์ 14 ถ ้าพระคริสต์มไิ ด ้ทรงเป็ นขึน ้ จากตาย คําเทศนาของเราก็ ่ ของท่านก็ไร ้ประโยชน์เช่นกัน ไร ้ประโยชน์ และความเชือ 15 แท ้จริงเราก็พบว่าเป็ นพยานเท็จของพระเจ ้า เพราะเราได ้ เป็ นพยานถึงพระเจ ้าว่าพระองค์ทรงชุบพระคริสต์ขน ึ้ แต่ พระองค์มไิ ด ้ทรงชุบพระคริสต์ขน ึ้ ถึงแม ้ว่าคนตายจะไม่เป็ น ขึน ้ ก็ตาม 16 เพราะถ ้าคนตายไม่ฟื้นขึน ้ มา พระคริสต์ก็ไม่ทรงฟื้ นขึน ้ มา เช่นกัน ่ ของท่านก็ไร ้ 17 และถ ้าพระคริสต์มไิ ด ้ทรงเป็ นขึน ้ ความเชือ ผล เพราะท่านยังคงอยูใ่ นบาปของท่าน 18 แล ้วคนทัง้ หลายทีห ่ ลับใหลในพระคริสต์ก็พน ิ าศไปด ้วย 19 ถ ้าในชีวต ิ นีเ้ ท่านัน ้ เรามีความหวังในพระคริสต์ เราเป็ น บุคคลทีน ่ ่าเวทนาทีส ่ ด ุ ในบรรดาคนทัง้ ปวง 20 แต่บด ั นีพ ้ ระคริสต์ทรงคืนพระชนม์จากความตาย และทรง เป็ นผลแรกของบรรดาคนทีห ่ ลับใหล 21 เพราะว่าความตายได ้เกิดขึน ้ โดยมนุษย์ การคืนชีพของ คนตายก็ได ้เกิดขึน ้ โดยมนุษย์เช่นกัน 22 เพราะว่าในอาดัมทุกคนก็ตายฉั นใด ในพระคริสต์ทก ุ คนก็ จะกลับมีชวี ต ิ ฉั นนัน ้ 23 แต่แต่ละคนก็เป็ นไปตามลําดับของตน คือ พระคริสต์เป็ น ผลแรก และภายหลังก็คอ ื บรรดาผู ้ทีเ่ ป็ นของพระคริสต์เมือ ่ พระองค์เสด็จมา ้ สุดก็มาถึง เมือ 24 แล ้วจุดสิน ่ พระองค์จะทรงมอบอาณาจักร ให ้แก่พระเจ ้าคือพระบิดา เมือ ่ พระองค์จะทรงล ้มล ้างการ ปกครอง สิทธิอํานาจ และอํานาจทัง้ ปวงลง 25 เพราะว่าพระองค์จะต ้องครองราชย์ตอ ่ ไป จนกระทั่งทรง ทําให ้ศัตรูทงั ้ หมดอยูใ่ ต ้พระบาทของพระองค์ ศัตรูสด ุ ท ้ายทีต ่ ้องทําลายก็คอ ื ความตาย 27 เพราะว่าพระองค์ทรงวางสิง่ ทัง้ ปวงไว ้ใต ้พระบาทของ พระองค์ แต่เมือ ่ พระองค์ตรัสว่าทุกสิง่ อยูใ่ ต ้พระองค์ ก็เป็ นที่ ั ว่าพระองค์ผู ้ทรงวางสิง่ ทัง้ ปวงไว ้ใต ้พระองค์นัน ประจักษ์ชด ้ ทรงได ้รับการยกเว ้น 28 และเมือ ่ ทุกสิง่ ถูกปราบลงภายใต ้พระองค์แล ้ว เมือ ่ นัน ้ พระ บุตรเองก็จะอยูใ่ ต ้พระเจ ้าผู ้ทรงปราบทุกสิง่ ไว ้ภายใต ้พระองค์ เพือ ่ พระเจ ้าจะได ้ทรงเป็ นทุกสิง่ ในทุกสิง่ 29 แล ้วคนทีร่ ับบัพติศมาแทนคนตายจะทําอย่างไร ในเมือ ่ คน ตายไม่ฟื้นขึน ้ มาเลย ทําไมเขาจึงรับบัพติศมาแทนคนตาย? 30 และทําไมเราจึงต ้องยืนตกอยูใ่ นอันตรายทุกชัว่ โมง? ่ ชมยินดีทค 31 ฉั นก็ประท ้วงด ้วยความชืน ี่ ณ ุ มีในพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราว่า ฉั นก็ตายทุกวัน 32 ถ ้าข ้าพเจ ้าได ้ต่อสู ้กับสัตว์ในเมืองเอเฟซัสตามแบบอย่าง ของมนุษย์ จะเป็ นประโยชน์อะไรแก่ข ้าพเจ ้า หากคนตายไม่ ฟื้ นขึน ้ มา เราจงกินและดืม ่ เถิด เพราะพรุง่ นีเ้ ราก็ตาย ่ สารชัว่ ทําให ้ความมี 33 อย่าให ้ถูกหลอกลวง การติดต่อสือ ่ มเสีย มารยาทเสือ ่ วามชอบธรรม และอย่าทําบาปเลย เพราะว่า 34 จงตืน ่ ขึน ้ สูค บางคนไม่มค ี วามรู ้จักพระเจ ้า ฉั นพูดสิง่ นีเ้ พือ ่ ให ้คุณอับอาย 35 แต่บางคนจะถามว่า คนตายจะถูกชุบขึน ้ มาได ้อย่างไร และพวกเขาจะมาด ้วยร่างกายใด 36 เจ ้าโง่เขลา สิง่ ใดทีท ่ า่ นหว่านลงไป จะไม่เกิดผลเว ้นแต่ จะตายไป 37 และสิง่ ทีท ่ า่ นหว่าน ท่านไม่ได ้หว่านสิง่ ทีเ่ ป็ นรูปร่างทีจ ่ ะ งอกขึน ้ มา แต่หว่านเมล็ดพืชเปล่าๆ อาจจะเป็ นข ้าวสาลีหรือ เมล็ดพืชอืน ่ ๆ
บทที่ 15 1 ยิง่ กว่านัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขอประกาศข่าวประเสริฐ ทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ประกาศแก่ทา่ นทัง้ หลาย ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้ ยอมรับไว ้แล ้ว และตัง้ มั่นอยูด ่ ้วยข่าวประเสริฐนัน ้ 2 ซึง่ โดยสิง่ นีท ้ า่ นทัง้ หลายก็ได ้รับความรอดด ้วย ถ ้าท่าน จดจําคําเทศนาทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ประกาศแก่ทา่ นไว ้ เว ้นเสียแต่วา่ ่ ท่านเชือโดยเปล่าประโยชน์ 3 เพราะว่าเรือ ่ งทีข ่ ้าพเจ ้ารับมานัน ้ ข ้าพเจ ้าได ้มอบให ้ท่าน ้ พระชนม์ ทัง้ หลายก่อนสิง่ อืน ่ ใด ก็คอ ื เรือ ่ งทีพ ่ ระคริสต์ทรงสิน เพือ ่ บาปของเรา ตามทีพ ่ ระคัมภีรก ์ ล่าวไว ้ 4 และพระองค์ทรงถูกฝั งไว ้ แล ้วในวันทีส ่ ามพระองค์ทรงคืน พระชนม์ ตามทีม ่ เี ขียนไว ้ในพระคัมภีรว์ า่ 5 และพระองค์ทรงปรากฏแก่เคฟาส แล ้วทรงปรากฏแก่อค ั ร สาวกสิบสองคนด ้วย 6 หลังจากนัน ้ พระองค์ได ้ทรงปรากฏแก่พน ี่ ้องกว่าห ้าร ้อยคน ในคราวเดียวกัน ซึง่ ส่วนใหญ่ยังคงอยูจ ่ นกระทั่งปั จจุบน ั แต่ บางคนก็หลับไปแล ้ว 7 ภายหลังนัน ้ พระองค์ได ้ทรงปรากฏแก่ยากอบ และแก่ บรรดาอัครสาวกด ้วย 8 และในทีส ่ ด ุ เขาก็ได ้ปรากฏแก่ฉันด ้วย เหมือนคนทีเ่ กิดไม่ ตรงตามเวลาอันควร เพราะว่าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้เล็กน ้อยทีส ่ ด ุ ในบรรดาอัครสาวก ซึง่ ่ ว่าเป็ นอัครสาวก เพราะว่าข ้าพเจ ้าได ้ข่ม ไม่สมควรจะได ้ชือ เหงคริสตจักรของพระเจ ้า 10 แต่วา่ ด ้วยพระคุณของพระเจ ้า ฉั นจึงเป็ นอย่างทีฉ ่ ั นเป็ นอยู่ นี้ และพระคุณซึง่ ประทานแก่ฉันไม่ไร ้ประโยชน์เลย แต่ฉันก็ ตรากตรําทํางานหนักกว่าพวกเขาเหล่านัน ้ ทัง้ หมด แต่ไม่ใช่ ฉั นเอง แต่เป็ นพระคุณของพระเจ ้าซึง่ อยูก ่ บ ั ฉั น 11 เพราะฉะนัน ้ ไม่วา่ ข ้าพเจ ้าหรือพวกเขาเองก็ตาม เราต่างก็ ่ อย่างนัน ประกาศอย่างนัน ้ และพวกท่านก็เชือ ้
127
1 โครินธ์
บทที่ 16
38 แต่พระเจ ้าทรงประทานรูปร่างของเมล็ดพืชนัน ้ ตามที่ พระองค์พอใจ และประทานรูปร่างเฉพาะของตนเองแก่เมล็ด พันธุแ ์ ต่ละชนิด 39 เนือ ้ หนังทุกชนิดก็ไม่เหมือนกัน เนือ ้ มนุษย์ก็อย่างหนึง่ เนือ ้ สัตว์ก็อย่างหนึง่ เนือ ้ ปลาก็อย่างหนึง่ เนือ ้ นกก็อย่างหนึง่ 40 มีวัตถุท ้องฟ้ าและวัตถุพน ื้ ดินด ้วย แต่ความรุง่ โรจน์ของ วัตถุท ้องฟ้ าเป็ นอย่างหนึง่ และความรุง่ โรจน์ของวัตถุพน ื้ ดินก็ เป็ นอีกอย่างหนึง่ 41 ความรุง่ เรืองของดวงอาทิตย์ก็อย่างหนึง่ ความรุง่ เรือง ของดวงจันทร์ก็อย่างหนึง่ ความรุง่ เรืองของดวงดาวก็อย่าง หนึง่ เพราะว่าดาวดวงหนึง่ ก็มรี ัศมีตา่ งจากดาวอีกดวงหนึง่ 42 การคืนชีพของคนตายก็เช่นกัน มันถูกหว่านลงในความ ่ มโทรม มันถูกปลุกขึน ่ มโทรม เสือ ้ ในความไม่เสือ ่ มเสีย เจริญขึน 43 หว่านในความเสือ ้ ในสง่าราศี หว่านใน ความอ่อนแอ เจริญขึน ้ ในอํานาจ 44 พระองค์ทรงหว่านร่างกายตามธรรมชาติ พระองค์ทรงทํา ให ้ร่างกายฝ่ ายวิญญาณฟื้ นคืนขึน ้ มา มีรา่ งกายตามธรรมชาติ และมีรา่ งกายฝ่ ายวิญญาณ 45 จึงมีเขียนไว ้ว่า มนุษย์คนแรกคืออาดัม กลายเป็ นจิต วิญญาณทีม ่ ช ี วี ต ิ และมนุษย์คนสุดท ้ายคืออาดัม กลายเป็ น จิตวิญญาณทีท ่ ําให ้มีชวี ต ิ 46 อย่างไรก็ตาม สิง่ ทีเ่ ป็ นมาแต่กอ ่ นนัน ้ มิใช่เป็ นฝ่ าย วิญญาณ แต่เป็ นสิง่ ทีเ่ ป็ นธรรมดา แล ้วภายหลังจึงเป็ นสิง่ ที่ เป็ นฝ่ ายวิญญาณ 47 มนุษย์คนแรกนัน ้ มาจากดินและเป็ นดิน มนุษย์คนทีส ่ อง นัน ้ มาจากสวรรค์ 48 บุคคลฝ่ ายดินเป็ นอย่างไร บุคคลฝ่ ายดินก็เป็ นอย่างนัน ้ บุคคลฝ่ ายสวรรค์เป็ นอย่างไร บุคคลฝ่ ายสวรรค์ก็เป็ นอย่าง นัน ้ 49 และเมือ ่ เราได ้มีลก ั ษณะเหมือนมนุษย์ดน ิ แล ้ว เราก็จะมี ลักษณะเหมือนมนุษย์สวรรค์ด ้วย 50 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ากล่าวอย่างนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เนือ ้ และโลหิต ่ ม ไม่อาจสืบทอดอาณาจักรของพระเจ ้าได ้ และความเสือ ื ทอดความไม่เสือ ่ มทรามเช่นกัน ทรามก็ไม่สบ 51 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าจะชีใ้ ห ้ท่านทัง้ หลายเห็นความลึกลับ คือ เราจะไม่หลับกันหมดทุกคน แต่เราทุกคนจะได ้รับการ เปลีย ่ นแปลง 52 ชัว่ พริบตาเดียว ในเสียงแตรครัง้ สุดท ้าย เพราะว่าเสียง แตรจะเป่ า และคนตายทัง้ หลายจะคืนชีพขึน ้ มาในสภาพทีไ่ ม่ สามารถเน่าเปื่ อยได ้ และเราทัง้ หลายจะได ้รับการ เปลีย ่ นแปลง 53 เพราะว่าสิง่ ทีเ่ น่าเปื่ อยนีจ ้ ะต ้องสวมสิง่ ทีไ่ ม่เน่าเปื่ อย และ สิง่ ทีต ่ ้องตายนีจ ้ ะต ้องสวมสิง่ ทีเ่ ป็ นอมตะ 54 ฉะนัน ้ เมือ ่ สิง่ ทีเ่ น่าเปื่ อยนีจ ้ ะสวมสิง่ ทีไ่ ม่เน่าเปื่ อยแล ้ว และสิง่ ทีเ่ ป็ นมนุษย์นจ ี้ ะสวมความเป็ นอมตะ เมือ ่ นัน ้ คําที่ เขียนไว ้ก็จะเป็ นจริงว่า ความตายถูกกลืนไปในชัยชนะ 55 โอ ความตาย เหล็กไนของเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน โอ หลุมศพ ชัย ชนะของเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน 56 เหล็กไนของความตายคือบาป และความเข ้มแข็งของ บาปคือธรรมบัญญัต ิ 57 แต่ขอขอบพระคุณพระเจ ้าผู ้ประทานชัยชนะแก่เราโดย พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 58 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทีร่ ักของข ้าพเจ ้า จงมั่นคงไว ้ อย่า หวั่นไหว และจงทุม ่ เทงานขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้าอย่างเต็มที่ เสมอ เพราะท่านทัง้ หลายรู ้ว่า การงานของท่านในองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าจะไม่ไร ้ประโยชน์
1 บัดนี้ เรือ ่ งการเรีย ่ ไรเงินเพือ ่ พวกธรรมิกชนนัน ้ ฉั นได ้สัง่ ให ้ คริสตจักรในกาลาเทียทําอย่างไร พวกท่านก็จงทําอย่างนัน ้ ด ้วย 2 ในวันแรกของสัปดาห์ ให ้แต่ละคนเก็บของไว ้ตามทีพ ่ ระเจ ้า ทรงประทานให ้แก่เขา เพือ ่ จะได ้ไม่มก ี ารรวบรวมเมือ ่ ฉั นมา 3 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้ามาแล ้ว ผู ้ใดทีพ ่ วกท่านเห็นชอบด ้วย จดหมายของท่าน ข ้าพเจ ้าจะส่งผู ้นัน ้ ไปนํ าความเอือ ้ เฟื้ อของ ท่านไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 4 และถ ้าสมควรทีฉ ่ ั นจะไปด ้วย พวกเขาก็จะไปกับฉั นด ้วย 5 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะมาหาท่าน เมือ ่ ข ้าพเจ ้าผ่านแคว ้นมาซิโด เนีย เพราะว่าข ้าพเจ ้ากําลังผ่านแคว ้นมาซิโดเนียอยูแ ่ ล ้ว 6 และอาจเป็ นไปได ้ว่าฉั นจะไปพักอยูก ่ บ ั คุณและฤดูหนาว ด ้วย เพือ ่ คุณจะพาฉั นไปได ้ทุกทีท ่ ฉ ี่ ั นจะไป 7 เพราะว่าฉั นจะไม่พบคุณอีกต่อไป แต่ฉันคิดว่าจะอยูก ่ บ ั คุณ สักพักหนึง่ หากพระเจ ้าทรงอนุญาต 8 แต่ฉันจะอยูท ่ เี่ มืองเอเฟซัสจนถึงเทศกาลเพ็นเทคอสต์ เพราะว่าประตูใหญ่ซงึ่ มีผลสําเร็จได ้เปิ ดแก่ข ้าพเจ ้าแล ้ว และ ศัตรูก็มม ี าก 10 ถ ้าทิโมธีมา ก็จงระวังทีจ ่ ะอยูก ่ บ ั พวกท่านโดยไม่ต ้องกลัว เพราะว่าเขากําลังกระทําการขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เช่นเดียวกับข ้าพเจ ้ากําลังกระทําอยู่ 11 เพราะฉะนัน ้ อย่าให ้ผู ้ใดดูหมิน ่ เขาเลย แต่จงนํ าเขาออกไป โดยสันติ เพือ ่ เขาจะได ้มาหาเรา เพราะว่าเรารอคอยเขาอยู่ กับพวกพีน ่ ้อง 12 ข ้าพเจ ้าขอร ้องอพอลโลสผู ้เป็ นพีน ่ ้องของเราเป็ นอย่างยิง่ ให ้มาหาท่านพร ้อมกับพีน ่ ้อง แต่เขาไม่ต ้องการมาในเวลานี้ แต่เขาจะมาเมือ ่ มีเวลาอันสมควร ่ 13 ท่านทัง้ หลายจงเฝ้ าระวังไว ้ ยืนหยัดมั่นคงในความเชือ และเลิกเสียเหมือนลูกผู ้ชาย และจงเข ้มแข็งไว ้ 14 จงให ้ทุกสิง่ ทีค ่ ณ ุ ทํานัน ้ ทําด ้วยความรัก 15 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน พีน ่ ้องทัง้ หลาย (ท่านทัง้ หลายท ราบดีวา่ ครอบครัวของสเทฟานัสเป็ นผลแรกของอาคายา และพวกเขาได ้อุทศ ิ ตนในการปรนนิบต ั ธิ รรมิกชน) 16 ให ้ท่านทัง้ หลายยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชาคนเช่นนี้ และทุก คนทีช ่ ว่ ยเหลือเราและทํางานหนัก 17 ข ้าพเจ ้ามีความยินดีทส ี่ เตฟานัส ฟอร์ทน ู าตัส และอาไคคั สมา เพราะเขาได ้จัดหาสิง่ ทีท ่ า่ นยังขาดอยูม ่ าให ้ ่ ชืน ่ จิตวิญญาณของฉั นและของพวก 18 เพราะพวกเขาได ้ชืน ท่าน ดังนัน ้ พวกท่านจงรู ้จักผู ้ทีเ่ ป็ นเช่นนัน ้ 19 คริสตจักรแห่งเอเชียฝากความคิดถึงถึงท่านทัง้ หลาย อาควิลาและปริสกิลลาฝากความคิดถึงถึงท่านทัง้ หลายใน องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พร ้อมกับคริสตจักรทีอ ่ ยูใ่ นบ ้านของพวก เขาด ้วย 20 พีน ่ ้องทัง้ หลายฝากความคิดถึงมายังท่านทัง้ หลาย จง ิ ธิ์ ทักทายกันด ้วยการจูบอันศักดิส ์ ท 21 ขอฝากคําทักทายจากฉั น พอล ด ้วยมือของฉั นเอง 22 ถ ้าผู ้ใดไม่รักพระเยซูคริสต์ผู ้เป็ นพระเจ ้า ผู ้นัน ้ จะต ้องถูก สาปให ้กลายเป็ นคนอนาเทมามารานาธา 23 ขอพระคุณแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราจง สถิตกับท่านทัง้ หลายเถิด 24 ขอให ้ความรักของฉั นอยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลายในพระเยซู คริสต์ อาเมน (จดหมายฉบับแรกถึงชาวโครินธ์เขียนจาก เมืองฟิ ลป ิ ปอยโดยสเตฟานัส ฟอร์ทน ู าตัส อาคายคัส และทิ โมธี)
128
2 โครินธ์
โมธี ก็ไม่ได ้ทรงกล่าวว่า "ใช่" และ "ไม่" แต่ในพระองค์กลับ ทรงกล่าวว่า "ใช่" ้ ล ้วนเป็ นจริงโดย 20 เพราะพระสัญญาของพระเจ ้าทัง้ สิน พระองค์ และโดยพระองค์ก็เป็ นอาเมน เพือ ่ ความรุง่ เรืองของ พระเจ ้าโดยเรา 21 บัดนีผ ้ ู ้ทีท ่ รงตัง้ เราไว ้กับพวกท่านในพระคริสต์ และได ้ ทรงเจิมเราไว ้ ก็คอ ื พระเจ ้า 22 ผู ้ทรงประทับตราเราไว ้ และประทานมัดจําคือพระ วิญญาณไว ้ในใจของเราด ้วย 23 ยิง่ กว่านัน ้ ข ้าพเจ ้าขอเรียกพระเจ ้าเป็ นพยานในจิต วิญญาณของข ้าพเจ ้าว่า เพือ ่ จะละเว ้นท่านไว ้ ข ้าพเจ ้าจึง ไม่ได ้ไปเมืองโครินธ์เลย ่ ของท่าน แต่เราเป็ นผู ้ 24 ไม่ใช่วา่ เรามีอํานาจเหนือความเชือ ่ ชมยินดีของท่าน เพราะว่าท่านทัง้ หลาย ช่วยเหลือความชืน ่ ยืนหยัดอยูไ่ ด ้โดยความเชือ
บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์โดยพระประสงค์ของ พระเจ ้า และทิโมธีพน ี่ ้องของเรา ถึงคริสตจักรของพระเจ ้าที่ ้ เมืองโครินธ์ กับบรรดาธรรมิกชนทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นอาคายาทัง้ สิน 2 ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และ จากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ดํารงอยูก ่ บ ั ท่าน ทัง้ หลายเถิด 3 จงถวายพระพรแด่พระเจ ้า คือพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา พระบิดาผู ้ทรงเมตตากรุณา และ พระเจ ้าแห่งการปลอบโยนใจทุกประการ ้ ของเรา เพือ 4 ผู ้ทรงปลอบโยนเราในความทุกข์ยากทัง้ สิน ่ เรา จะสามารถปลอบโยนคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูใ่ นความยากลําบาก อย่างใดอย่างหนึง่ ได ้ ด ้วยการปลอบโยนซึง่ เราเองได ้รับจาก พระเจ ้า 5 เพราะว่าความทุกข์ทรมานของพระคริสต์มม ี ากเพียงใด การ ปลอบโยนใจของเราโดยพระคริสต์ก็มม ี ากเพียงนัน ้ 6 และถ ้าเราถูกทุกข์ทรมานก็เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายได ้รับความ ปลอบโยนใจและความรอด ซึง่ จะมีผลให ้ท่านต ้องทนทุกข์ เช่นเดียวกับทีเ่ ราได ้รับ หรือถ ้าเราได ้รับการปลอบโยนใจก็ เพือ ่ ให ้ท่านได ้รับความปลอบโยนใจและความรอด 7 และเราหวังอย่างมั่นคงในท่านทัง้ หลาย เพราะเรารู ้ว่าท่าน ทัง้ หลายมีสว่ นร่วมในความทุกข์ยากอย่างไร ท่านก็จะได ้มี ส่วนในการปลอบโยนอย่างนัน ้ ด ้วย 8 เพราะว่าเราไม่อยากให ้ท่านทัง้ หลายทราบถึงความทุกข์ ยากทีเ่ กิดขึน ้ กับเราในแคว ้นเอเชีย ซึง่ ทําให ้เราทุกข์ยากจน เกินกําลัง และหมดหวังทีจ ่ ะมีชวี ต ิ ต่อไป 9 แต่เราได ้ถูกกําหนดโทษถึงตายในตัวเราแล ้ว เพือ ่ ไม่ให ้เรา ไว ้ใจในตัวเอง แต่ให ้ไว ้ใจในพระเจ ้าผู ้ทรงให ้คนตายฟื้ นขึน ้ 10 ผู ้ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากความตายอันใหญ่หลวงเช่นนี้ ่ มั่นว่าในพระองค์จะทรงช่วยเราอีก และทรงช่วยเราอีก เราเชือ 11 พวกท่านก็ชว่ ยกันอธิษฐานเพือ ่ พวกเราด ้วย เพือ ่ ว่าของ ประทานทีป ่ ระทานแก่พวกเราโดยผ่านคนจํานวนมากนัน ้ จะ ได ้รับคําขอบคุณจากหลายๆ คนแทนพวกเรา ่ ชมยินดีของเรานัน 12 เพราะว่าความชืน ้ คือการเป็ นพยาน ของมโนธรรมของเราว่า เราได ้ประพฤติในโลกนีด ้ ้วยความ จริงใจและบริสท ุ ธิ์ ไม่ใช่ด ้วยปั ญญาตามเนือ ้ หนัง แต่โดย พระคุณของพระเจ ้า และเราก็ประพฤติตอ ่ พวกท่านอย่าง บริบรู ณ์ยงิ่ ขึน ้ 13 เพราะเราไม่ได ้เขียนสิง่ ใดอืน ่ ถึงท่าน นอกจากสิง่ ทีท ่ า่ น ่ ว่าท่านจะรับทราบจนถึงทีส อ่านหรือรับทราบ และเราเชือ ่ ด ุ 14 เหมือนทีท ่ า่ นทัง้ หลายก็ได ้ยอมรับเราบ ้างแล ้วว่าเราเป็ นผู ้ ่ ชมยินดีของท่าน เหมือนอย่างทีท ่ ชม มีความชืน ่ า่ นมีความชืน ยินดีของเราในวันของพระเยซูเจ ้า 15 และด ้วยความมั่นใจนีข ้ ้าพเจ ้าจึงทรงดําริวา่ จะไปหาพวก ท่านก่อน เพือ ่ พวกท่านจะได ้รับประโยชน์เพิม ่ เป็ นสองเท่า 16 และข ้าพเจ ้าจะผ่านพวกท่านไปยังแคว ้นมาซิโดเนีย และ จะกลับจากแคว ้นมาซิโดเนียมาหาพวกท่านอีก และจะพา พวกท่านเดินทางต่อไปยังแคว ้นยูเดีย 17 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามีใจอย่างนี้ ข ้าพเจ ้าใช ้ความเบาสบายหรือไม่ หรือข ้าพเจ ้ามุง่ หมายสิง่ ต่างๆ ข ้าพเจ ้ามุง่ หมายตามเนือ ้ หนัง หรือไม่ เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้มีคําว่า 'ใช่ ใช่' และ 'ไม่' 18 แต่พระเจ ้าทรงเป็ นความจริง คําพูดของเราทีพ ่ ด ู ต่อพวก ท่านก็ไม่ใช่เป็ นคําตอบใช่หรือไม่ใช่ 19 เพราะว่าพระบุตรของพระเจ ้า คือพระเยซูคริสต์ ซึง่ พวก เราได ้ประกาศแก่พวกท่าน คือโดยข ้าพเจ ้ากับสีละนัสและทิ
บทที่ 2 1 แต่ข ้าพเจ ้าตัง้ ใจไว ้กับตนเองว่า ข ้าพเจ ้าจะไม่กลับมาหา ท่านอีกในยามทุกข์ใจ 2 เพราะถ ้าเราทําให ้พวกท่านเสียใจ ใครเล่าจะทําให ้เรามี ความยินดี ถ ้าไม่ใช่คนทีเ่ ราทําให ้มีความยินดี? 3 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนข ้อความนีถ ้ งึ ท่านทัง้ หลายเพือ ่ ว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้ามา ข ้าพเจ ้าจะไม่ได ้รับความโศกเศร ้าจากผู ้ที่ ่ ชมยินดี แต่ข ้าพเจ ้ามีความมั่นใจในตัวท่าน ข ้าพเจ ้าควรจะชืน ่ ชมยินดีของข ้าพเจ ้าก็คอ ่ ชม ทัง้ หลายว่า ความชืน ื ความชืน ยินดีของพวกท่านทุกคน 4 เพราะว่าข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายด ้วยความทุกข์ใจ และความทุกข์ใจเป็ นอันมาก และนํ้ าตาก็ไหลออกมา ไม่ใช่ เพือ ่ ให ้ท่านเศร ้าโศก แต่เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายรู ้จักความรักที่ ข ้าพเจ ้ามีตอ ่ ท่านอย่างล ้นเหลือ 5 แต่ถ ้าผู ้ใดก่อให ้เกิดความทุกข์ ฉั นก็ไม่ได ้ทําให ้ท่านทุกข์ แต่เพียงบางส่วน เพือ ่ ฉั นจะได ้ไม่ทําให ้ท่านเดือดร ้อนเกิน ควร 6 การลงโทษทีค ่ นจํานวนมากได ้รับนัน ้ เพียงพอแล ้วสําหรับ คนเช่นนี้ 7 ฉะนัน ้ พวกท่านควรจะยกโทษให ้เขาและปลอบโยนเขา แทน เพือ ่ ว่าคนเช่นนัน ้ จะไม่ต ้องจมอยูก ่ บ ั ความโศกเศร ้ามาก เกินไป 8 เพราะฉะนัน ้ ฉั นขอร ้องท่านให ้ยืนยันความรักของท่านต่อ เขา 9 เพราะเหตุนเี้ องฉั นจึงได ้เขียนเพือ ่ จะได ้รู ้หลักฐานของท่าน ่ ฟั งทุกประการหรือไม่ ว่าท่านเชือ 10 ถ ้าท่านยกโทษให ้ผู ้ใด ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้นัน ้ ด ้วย เพราะว่า ถ ้าฉั นยกโทษให ้ผู ้ใด ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้ใด เพราะเห็นแก่ทา่ น ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้นัน ้ ในพระพักตร์ของพระคริสต์ 11 เพือ ่ ว่าซาตานจะได ้เอาเปรียบเรา เพราะว่าเรารู ้เท่าทัน อุบายของมัน 12 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามายังเมืองโตรอัสเพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐ ของพระคริสต์ และประตูของพระเจ ้าได ้เปิ ดให ้แก่ข ้าพเจ ้า 13 ข ้าพเจ ้าไม่มค ี วามสงบในใจเลย เพราะไม่พบทิตส ั พีน ่ ้อง ของข ้าพเจ ้า แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าลาพวกเขาแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็ออก จากทีน ่ ั่นไปยังแคว ้นมาซิโดเนีย ั ชนะ 14 ขอขอบพระคุณพระเจ ้าผู ้ทรงทําให ้เราทัง้ หลายมีชย ในพระคริสต์เสมอ และทรงทําให ้กลิน ่ หอมแห่งความรู ้ของ พระองค์ปรากฏชัดโดยเราทุกแห่ง 15 เพราะว่าเราเป็ นกลิน ่ หอมอันหวานของพระคริสต์แด่พระ เจ ้า ทัง้ ในคนทีไ่ ด ้รับความรอดและในคนทีก ่ ําลังพินาศ
129
2 โครินธ์
่ วามตาย และ 16 ฝ่ ายหนึง่ เป็ นกลิน ่ แห่งความตายซึง่ นํ าไปสูค ่ วี ต อีกฝ่ ายหนึง่ เป็ นกลิน ่ แห่งชีวต ิ ซึง่ นํ าไปสูช ิ แล ้วใครเล่าจะ เพียงพอสําหรับสิง่ เหล่านี?้ 17 เพราะว่าเราไม่เหมือนคนเป็ นอันมากทีบ ่ ด ิ เบือนพระวจนะ ของพระเจ ้า แต่เราพูดด ้วยความจริงใจ อย่างคนทีม ่ าจากพระ เจ ้า และอยูใ่ นสายพระเนตรของพระเจ ้าในพระคริสต์
เสนอตัวเราต่อจิตสํานึกของมนุษย์ทก ุ คนต่อพระพักตร์พระ เจ ้า 3 แต่ถ ้าข่าวประเสริฐของเราถูกซ่อนไว ้ ก็ถก ู ซ่อนจากผู ้ทีห ่ ลง หาย ่ มีความมืด 4 ซึง่ พระเจ ้าแห่งโลกนีท ้ ําให ้จิตของพวกทีไ่ ม่เชือ เพือ ่ ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นความสว่างของข่าวประเสริฐอัน รุง่ โรจน์แห่งพระคริสต์ ซึง่ ทรงเป็ นพระฉายาของพระเจ ้า 5 เพราะว่าเราไม่ได ้ประกาศตนเองว่าเป็ นผู ้รับใช ้ของพระองค์ แต่ประกาศพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และประกาศ ตนเองว่าเป็ นผู ้รับใช ้ของท่านทัง้ หลายเพือ ่ พระเยซู 6 เพราะพระเจ ้าผู ้ตรัสสัง่ ให ้ความสว่างส่องออกมาจากความ มืด ได ้ทรงส่องสว่างไว ้ในจิตใจของเรา เพือ ่ ให ้เรามีความ สว่างแห่งความรู ้จักพระสิรข ิ องพระเจ ้าในพระพักตร์ของพระ เยซูคริสต์ 7 แต่เรามีสมบัตน ิ อ ี้ ยูใ่ นภาชนะดินเผา เพือ ่ ให ้เห็นว่าฤทธิเ์ ดช นัน ้ เป็ นของพระเจ ้า ไม่ใช่เป็ นของเรา 8 เราลําบากอยูร่ อบด ้าน แต่ก็ไม่ถงึ กับทุกข์ใจ เราสับสน แต่ ก็ไม่ถงึ กับหมดหวัง 9 ถูกข่มเหง แต่ก็ไม่ถก ู ทอดทิง้ ถูกขับไล่ออกไป แต่ก็ไม่ถก ู ทําลาย 10 โดยแบกความตายของพระเยซูเจ ้าไว ้ในร่างกายของเรา เสมอ เพือ ่ ว่าชีวต ิ ของพระเยซูจะได ้ปรากฏอยูใ่ นร่างกายของ เราด ้วย 11 เพราะพวกเราทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยู่ ถูกมอบไว ้ให ้ตายอยูเ่ สมอ เพราะเห็นแก่พระเยซู เพือ ่ ว่าชีวต ิ ของพระเยซูจะได ้ปรากฏ ชัดในเนือ ้ หนังอันต ้องตายของพวกเรา 12 ฉะนัน ้ ความตายจึงกําลังกระทําอยูใ่ นเรา แต่ชวี ต ิ กําลัง กระทําอยูใ่ นพวกท่าน ่ เช่นเดียวกัน ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า 'ข ้าพเจ ้า 13 เรามีใจความเชือ ่ จึงได ้พูด' เราก็เชือ ่ จึงได ้พูดเช่นกัน เชือ 14เพราะว่าพระองค์ผู ้ทรงชุบพระเยซูเจ ้าให ้คืนพระชนม์ จะ ทรงชุบเราทัง้ หลายให ้คืนพระชนม์โดยพระเยซู และจะทรง นํ าเราทัง้ หลายมาพร ้อมกับพวกท่านด ้วย 15 เพราะว่าทุกสิง่ นัน ้ เกิดขึน ้ เพือ ่ ประโยชน์ของท่านทัง้ หลาย เพือ ่ ว่าพระคุณอันล ้นเหลือจะได ้แผ่ขยายไปเป็ นการถวายพระ เกียรติแด่พระเจ ้าโดยการขอบพระคุณของคนจํานวนมาก 16 เพราะเหตุนเี้ ราจึงไม่ท ้อถอย ถึงแม ้ว่ามนุษย์ภายนอกของ เราจะพินาศไป แต่มนุษย์ภายในของเราก็ยังคงสร ้างขึน ้ ใหม่ ทุกวัน 17 เพราะว่าความทุกข์ยากเล็กๆ น ้อยๆ ของเราซึง่ เป็ นเพียง ชัว่ ขณะหนึง่ นัน ้ จะก่อให ้เกิดความรุง่ โรจน์นริ ันดร์ทย ี่ งิ่ ใหญ่ กว่ามาก 18 เพราะว่าเราไม่ได ้เห็นสิง่ ของทีม ่ องเห็นได ้ แต่เห็นสิง่ ของ ทีม ่ องไม่เห็น เพราะว่าสิง่ ของทีม ่ องเห็นได ้นัน ้ ไม่ยั่งยืน แต่ สิง่ ทีม ่ องไม่เห็นนัน ้ นิรันดร์
บทที่ 3 1 เราจะเริม ่ สรรเสริญตัวเองอีกครัง้ หรือไม่? หรือเราต ้องเขียน จดหมายสรรเสริญถึงท่านเหมือนอย่างคนอืน ่ ๆ หรือจดหมาย สรรเสริญจากท่าน? 2 ท่านทัง้ หลายเป็ นจดหมายของเราทีจ ่ ารึกไว ้ในดวงใจของ เรา ให ้คนทัง้ ปวงได ้รู ้และอ่าน 3 เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้ถูกระบุอย่างชัดเจนว่าเป็ น จดหมายของพระคริสต์ ซึง่ เราเป็ นผู ้สัง่ สอน เขียนไว ้มิใช่ด ้วย หมึก แต่ด ้วยพระวิญญาณของพระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ ไม่ใช่บน แผ่นศิลา แต่บนแผ่นศิลาแห่งหัวใจ 4 และเรามีความวางใจต่อพระเจ ้าผ่านทางพระคริสต์ดงั นี้ 5 มิใช่วา่ เราเพียงพอในตนเองทีจ ่ ะคิดถึงสิง่ ใด ๆ ก็ตามด ้วย ตัวเราเอง แต่ความเพียงพอของเรานัน ้ มาจากพระเจ ้า 6 ผู ้ทรงทําให ้เราเป็ นผู ้รับใช ้ทีส ่ ามารถตามพันธสัญญาใหม่ ได ้ ไม่ใช่ตามตัวอักษร แต่ตามพระวิญญาณ เพราะว่า ตัวอักษรนัน ้ ฆ่า แต่พระวิญญาณประทานชีวต ิ ่ 7 แต่ถ ้าการปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจทีท ่ ําให ้ตาย ซึงเขียนและจารึกไว ้ ในหินนัน ้ มีรัศมีจนทําให ้บรรดาบุตรหลานของอิสราเอลไม่ สามารถมองดูหน ้าของโมเสสได ้ด ้วยความสง่าราศี เพราะ ้ ไป รัศมีแห่งใบหน ้าของเขา ซึง่ รัศมีนัน ้ จะต ้องสูญสิน 8 การปรนนิบต ั ข ิ องพระวิญญาณจะไม่รงุ่ โรจน์ยงิ่ ไปกว่านีไ้ ด ้ อย่างไร? 9 เพราะถ ้าการปฏิบต ั เิ พือ ่ ลงโทษยังมีความรุง่ โรจน์ การ ปฏิบต ั เิ พือ ่ ชอบธรรมก็ยงิ่ จะมีรัศมียงิ่ กว่านัน ้ อีก 10 เพราะแม ้กระทั่งสิง่ ทีไ่ ด ้รับความรุง่ โรจน์ก็ไม่มเี กียรติในแง่ นีเ้ ลย เพราะเกียรติทป ี่ ระเสริฐกว่านัน ้ 11 เพราะว่าถ ้าสิง่ ทีถ ่ ก ู ละทิง้ ไปแล ้วยังมีรัศมี สิง่ ทีเ่ หลืออยูก ่ ็ จะมีรัศมีมากยิง่ กว่านัน ้ 12 เมือ ่ เรามีความหวังเช่นนัน ้ เราจึงพูดอย่างชัดเจนว่า 13 และไม่เหมือนโมเสสทีเ่ อาผ ้าคลุมหน ้าไว ้ เพือ ่ ว่าบุตร ิ้ สุดถึงสิง่ ทีถ หลานของอิสราเอลจะเฝ้ าดูไม่สน ่ ก ู ยกเลิกไป 14 แต่จต ิ ใจของพวกเขาถูกปิ ดบังไว ้ เพราะจนกระทั่งถึงวันนี้ ม่านนัน ้ ก็ยังไม่ได ้ถูกเอาออกในการอ่านพันธสัญญาเดิม และ ม่านนัน ้ ก็ได ้ถูกเอาออกแล ้วในพระคริสต์ 15 แต่จนกระทั่งถึงวันนี้ เมือ ่ มีการอ่านคําของโมเสส ม่านก็ ยังคงปกคลุมใจของพวกเขา 16 แต่เมือ ่ มันจะหันมาหาพระเจ ้า ม่านก็จะถูกเอาออก 17 บัดนีอ ้ งค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงเป็ นพระวิญญาณ และทีใ่ ดมี พระวิญญาณของพระเจ ้า ทีน ่ ั่นก็มเี สรีภาพ 18 ส่วนเราทุกคนเมือ ่ มองเห็นพระสิรข ิ องพระเจ ้าด ้วยตาเปิ ด เหมือนกับดูในกระจก เราก็ได ้เปลีย ่ นแปลงเป็ นเหมือนพระ ฉายาของพระองค์ มีพระสิรเิ ป็ นลําดับขึน ้ ไป เช่นเดียวกันกับ พระวิญญาณของพระเจ ้า
บทที่ 5 1 เพราะเรารู ้ว่า ถ ้าบ ้านดินแห่งพลับพลาของเรานีถ ้ ก ู ทําลาย เสีย เราก็มบ ี ้านของพระเจ ้าทีเ่ ป็ นทีก ่ อ ่ สร ้าง เป็ นบ ้านทีไ่ ม่ได ้ สร ้างด ้วยมือมนุษย์ และคงอยูช ่ วั่ นิรันดร์ในสวรรค์ 2 เพราะว่าเราครํ่าครวญด ้วยความปรารถนาอย่างยิง่ ทีจ ่ ะสวม ชุดบ ้านของเราทีม ่ าจากสวรรค์ ้ ผ ้าแล ้ว เราก็จะไม่เปลือยกาย 3 ถ ้าเป็ นเช่นนัน ้ เมือ ่ สวมเสือ 4 เพราะพวกเราซึง่ อยูใ่ นพลับพลาแห่งนีก ้ ็ครํ่าครวญด ้วย ความทุกข์ระทม ไม่ใช่เพราะว่าเราปรารถนาทีจ ่ ะเปลือยกาย ้ ผ ้านัน แต่เพราะว่าเราปรารถนาทีจ ่ ะสวมเสือ ้ เพือ ่ ว่าความตาย จะได ้ถูกกลืนหายไปกับชีวต ิ
บทที่ 4 1 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เรามีการรับใช ้เช่นนี้ โดยทีเ่ ราได ้รับพระ เมตตา เราก็ไม่ยอ ่ ท ้อ ื่ สัตย์ทป 2 แต่ทา่ นได ้ละทิง้ การกระทําอันไม่ซอ ี่ กปิ ดไว ้ ไม่ ประพฤติอย่างมีเล่หเ์ หลีย ่ ม ไม่ใช ้วิธห ี ลอกลวงในการอ่าน พระวจนะของพระเจ ้า แต่โดยการแสดงความจริง เราจึงได ้
130
2 โครินธ์
5 พระเจ ้าทรงเป็ นผู ้ทีเ่ ราได ้สร ้างไว ้เพือ ่ จุดประสงค์เดียวกัน และพระองค์ได ้ทรงประทานมัดจําคือพระวิญญาณแก่เราด ้วย 6 เพราะฉะนัน ้ เราจึงมั่นใจเสมอเพราะรู ้ว่าเมือ ่ เราอยูใ่ น ร่างกาย เราก็อยูห ่ า่ งจากองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ่ ไม่ใช่โดยการเห็น) 7 (เพราะว่าเราเดินโดยความเชือ 8 เรามั่นใจและปรารถนาทีจ ่ ะออกจากร่างกายนีไ้ ปอยูก ่ บ ั องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้ามากกว่า 9 เพราะฉะนัน ้ เราจึงพยายามอย่างยิง่ ทีจ ่ ะให ้พระองค์ยอมรับ เรา ไม่วา่ จะอยูห ่ รือไม่อยูก ่ ็ตาม 10 เพราะว่าเราทุกคนจะต ้องปรากฏตัวต่อหน ้าบัลลังก์ พิพากษาของพระคริสต์ เพือ ่ ทุกคนจะได ้รับผลตามทีไ่ ด ้ กระทําในร่างกายของตน ไม่วา่ จะเป็ นดีหรือชัว่ 11 เพราะเรารู ้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของพระเจ ้า เราจึง ชักชวนผู ้คนได ้ แต่เราได ้ถูกเปิ ดเผยต่อพระเจ ้าแล ้ว และเรา ่ ว่าเราก็ได ้ถูกเปิ ดเผยในมโนธรรมของท่านด ้วย เชือ 12 เพราะว่าเราไม่ได ้ยกย่องตัวเองให ้พวกท่านอีก แต่ให ้พวก ท่านมีโอกาสอวดเรา เพือ ่ พวกท่านจะได ้พบข ้อตอบคนทีอ ่ วด ่ ในสิงทีป ่ รากฏ แต่มใิ ช่อวดในใจ 13 เพราะว่าถ ้าเราประพฤติตามใจตนเอง ก็เพือ ่ พระเจ ้า หรือ ั ปชัญญะ ก็เพือ ถ ้าเรามีสติสม ่ ประโยชน์ของพวกท่าน 14 เพราะว่าความรักของพระคริสต์บงั คับเราอยู่ เพราะเราคิด อย่างนีว้ า่ ถ ้าคนหนึง่ ตายเพือ ่ ทุกคน ดังนัน ้ ทุกคนก็ตายแล ้ว ้ ิ 15 และพระองค์สนพระชนม์เพือ ่ ทุกคน เพือ ่ บรรดาผู ้ทีย ่ ังมี ชีวต ิ อยูจ ่ ะไม่ได ้มีชวี ต ิ อยูเ่ พือ ่ ตนเองอีกต่อไป แต่เพือ ่ ิ้ พระชนม์เพือ พระองค์ทส ี่ น ่ พวกเขา และทรงเป็ นขึน ้ จากตาย แทนพวกเขา 16 เพราะเหตุนต ี้ งั ้ แต่นเี้ ป็ นต ้นไป เราจึงไม่รู ้จักใครตามเนือ ้ หนังเลย ถึงแม ้ว่าเราเคยรู ้จักพระคริสต์ตามเนือ ้ หนังก็ตาม แต่ บัดนีเ้ ราจะไม่รู ้จักพระองค์อก ี ต่อไป 17 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าผู ้ใดอยูใ่ นพระคริสต์ ผู ้นัน ้ ก็เป็ นคนทีถ ่ ก ู สร ้างใหม่แล ้ว สิง่ เก่าๆ ก็ลว่ งไป ดูเถิด สิง่ ทัง้ หลายกลายเป็ น ้ สิง่ ใหม่ทงั ้ สิน 18 และทุกสิง่ นีม ้ าจากพระเจ ้าผู ้ทรงคืนดีเรากับพระองค์โดย ทางพระเยซูคริสต์ และได ้ทรงมอบหมายหน ้าทีใ่ นการคืนดี แก่เรา 19 คือว่าพระเจ ้าทรงอยูใ่ นพระคริสต์ ทรงคืนดีโลกกับ พระองค์เอง โดยไม่ทรงถือโทษบาปของพวกเขา และทรง มอบพระวจนะแห่งการคืนดีไว ้กับเรา 20 บัดนีพ ้ วกเราเป็ นทูตของพระคริสต์ โดยทีพ ่ ระเจ ้าทรง วิงวอนพวกท่านผ่านทางพวกเรา เราจึงวิงวอนพวกท่านแทน พระคริสต์วา่ พวกท่านจงคืนดีกบ ั พระเจ ้า 21 เพราะพระเจ ้าได ้ทรงกระทําให ้พระองค์ผู ้มิได ้ทรงรู ้จักบาป ให ้เป็ นความบาปเพือ ่ เรา เพือ ่ เราจะได ้เป็ นผู ้ชอบธรรมของ พระเจ ้าโดยพระองค์
5 ในการเฆีย ่ น ในการจําคุก ในการวุน ่ วาย ในการงาน ในการ เฝ้ าระวัง ในการอดอาหาร 6 โดยความบริสท ุ ธิ์ โดยความรู ้ โดยความอดทน โดยความ กรุณา โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ โดยความรักทีไ่ ม่เสแสร ้ง 7 โดยพระวจนะแห่งความจริง โดยฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้า โดย อาวุธแห่งความชอบธรรมทัง้ ทางด ้านขวาและด ้านซ ้าย ่ มเสีย ด ้วยการนินทาว่าร ้ายและ 8 ด ้วยเกียรติยศและความเสือ ว่าดี ในฐานะคนหลอกลวงแต่ก็ยังเป็ นคนจริง 9 ในสภาพทีไ่ ม่มใี ครรู ้จัก แต่กลับเป็ นทีร่ ู ้จักดี ในสภาพที่ กําลังจะตายแต่ดเู ถิด เรายังมีชวี ต ิ อยู่ ในสภาพทีถ ่ ก ู ตีสอนแต่ ยังไม่ถก ู ฆ่า ่ ชมยินดี เหมือนคน 10 เหมือนคนเศร ้าโศกแต่ก็ยังมีความชืน ยากจนแต่ยังทําให ้หลายคนมั่งมี เหมือนคนไม่มอ ี ะไรเลยแต่ ยังมีทก ุ สิง่ 11 โอ ้ พวกชาวโครินธ์ ปากของเราเปิ ดต่อพวกท่านแล ้ว ใจ ของเราก็เปิ ดกว ้างต่อพวกท่านแล ้ว 12 ท่านทัง้ หลายไม่ได ้อึดอัดเพราะเรา แต่ทา่ นต่างหากทีอ ่ ด ึ อัดอยูใ่ นจิตใจของตนเอง 13 บัดนีเ้ พือ ่ การตอบแทนในสิง่ เดียวกันนัน ้ (ฉั นพูดเหมือนกับ ว่าพูดกับลูกๆ ของฉั น) พวกท่านก็จงขยายตัวออกไปด ้วย ่ เพราะว่า 14 ท่านทัง้ หลายอย่าร่วมแอกกับผู ้ทีไ่ ม่เชือ ความชอบธรรมจะร่วมมือกับความอธรรมได ้อย่างไร และ ความสว่างจะร่วมมือกับความมืดได ้อย่างไร 15 แล ้วพระคริสต์จะลงรอยกับเบเลียลได ้อย่างไร? และคนที่ ่ จะลงรอยกับคนทีน เชือ ่ อกศาสนาได ้อย่างไร? 16 และวิหารของพระเจ ้าจะตกลงอะไรกับรูปเคารพได ้ เพราะว่าเจ ้าทัง้ หลายเป็ นวิหารของพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์ ดังทีพ ่ ระเจ ้าได ้ตรัสไว ้ว่า เราจะสถิตอยูใ่ นพวกเขา และจะ ดําเนินอยูใ่ นพวกเขา และเราจะเป็ นพระเจ ้าของพวกเขา และ พวกเขาจะเป็ นประชากรของเรา 17 เพราะฉะนัน ้ เจ ้าทัง้ หลายจงออกจากหมูพ ่ วกเขา และจง แยกตัวออกไป พระเจ ้าตรัส และอย่าแตะต ้องสิง่ ทีไ่ ม่สะอาด แล ้วเราจะรับเจ ้าทัง้ หลายไว ้ 18 และเจ ้าทัง้ หลายจะเป็ นบิดาของพวกเจ ้า และพวกเจ ้าจะ เป็ นบุตรชายและบุตรสาวของเรา พระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพ ตรัส บทที่ 7 1 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เรามีคําสัญญาอย่างนัน ้ แล ้ว พวกทีร่ ักของ เรา ก็จงชําระตัวเราให ้บริสท ุ ธิจ์ ากสิง่ โสโครกทุกชนิดในเนือ ้ ิ หนังและในจิตวิญญาณ และจงทําให ้ความศักดิส ์ ทธิส ์ มบูรณ์ โดยความเกรงกลัวพระเจ ้า 2 ขอทรงรับเราไว ้เถิด เรามิได ้ทําผิดต่อผู ้ใด เรามิได ้ทําให ้ ่ มเสีย เรามิได ้ฉ ้อโกงผู ้ใด ผู ้ใดเสือ 3 ฉั นไม่ได ้พูดสิง่ นีเ้ พือ ่ จะตําหนิพวกท่าน เพราะฉั นบอกไว ้ ก่อนแล ้วว่า พวกท่านอยูใ่ นใจของเราทีจ ่ ะตายและมีชวี ต ิ อยู่ กับพวกท่าน 4 ข ้าพเจ ้ากล ้าพูดจาต่อท่านมาก ภูมใิ จในท่านมาก ข ้าพเจ ้า อิม ่ เอิบด ้วยการปลอบโยน ข ้าพเจ ้ามีความยินดีอย่างยิง่ ใน ้ ความทุกข์ยากลําบากของเราทัง้ สิน 5 เพราะเมือ ่ เรามายังแคว ้นมาซิโดเนียแล ้ว เนือ ้ หนังของเราก็ ไม่ได ้พักผ่อนเลย แต่เราก็ประสบปั ญหาอยูท ่ ก ุ ด ้าน ทัง้ ภายนอกมีการสู ้รบ ภายในก็มค ี วามกลัว 6 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี พระเจ ้าผู ้ปลอบโยนผู ้ทีท ่ ้อแท ้ ได ้ทรง ปลอบโยนเราโดยการมาของทิตส ั 7 และมิใช่แต่เพียงการมาของเขาเท่านัน ้ แต่โดยการ ปลอบโยนซึง่ เขาได ้รับจากพวกท่าน เมือ ่ เขาเล่าให ้เราฟั งถึง ความปรารถนาอันแรงกล ้า ความโศกเศร ้า และจิตใจอันแรง
บทที่ 6 1 ดังนัน ้ พวกเราผู ้เป็ นผู ้ทําการร่วมกับพระองค์ ขอวิงวอนท่าน ทัง้ หลายว่า อย่าให ้ท่านรับพระคุณของพระเจ ้าอย่างไร ้ ประโยชน์เลย 2 (เพราะพระองค์ตรัสว่า เราได ้ฟั งเจ ้าในเวลาอันชอบ และใน วันแห่งความรอด เราได ้ช่วยเจ ้า ดูเถิด บัดนีเ้ ป็ นเวลาอันชอบ ดูเถิด บัดนีเ้ ป็ นเวลาแห่งความรอด) 3 อย่าให ้มีการสะดุดล ้มในสิง่ ใดๆ เพือ ่ มิให ้มีการตําหนิตอ ่ การ ปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจ: 4 แต่ในทุกสิง่ เรายังยอมรับเราเป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า โดยมี ความเพียรอดทนมาก ในความทุกข์ยาก ในความขัดสน ใน ความลําบาก
131
2 โครินธ์
่ ชม กล ้าของท่านทีม ่ ต ี อ ่ ข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะมีความชืน ยินดีมากยิง่ ขึน ้ 8 เพราะว่าแม ้ว่าฉั นทําให ้ท่านเสียใจด ้วยจดหมาย ฉั นก็ไม่ รู ้สึกผิด ถึงแม ้ฉั นจะรู ้สึกผิดก็ตาม เพราะว่าฉั นเข ้าใจว่า จดหมายฉบับเดียวกันนัน ้ ทําให ้ท่านเสียใจ แม ้ว่าจะเพียงชัว่ เวลาหนึง่ ก็ตาม ่ ชมยินดี ไม่ใช่เพราะว่าท่าน 9 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ามีความชืน ทัง้ หลายเสียใจ แต่เพราะว่าท่านเศร ้าโศกถึงการกลับใจ เพราะว่าท่านทัง้ หลายเสียใจตามทางของพระเจ ้า เพือ ่ ว่า ท่านจะไม่ได ้รับความเสียหายใดๆ จากเราเลย 10 เพราะว่าความโศกเศร ้าตามพระประสงค์ของพระเจ ้าจะ ่ วามรอดซึง่ ไม่ต ้องกลับ ก่อให ้เกิดการกลับใจใหม่ซงึ่ นํ าไปสูค ใจใหม่ แต่ความโศกเศร ้าตามโลกจะก่อให ้เกิดความตาย 11 เพราะดูเถิด สิง่ นัน ้ เองทีพ ่ วกท่านได ้เศร ้าโศกตามลักษณะ ของพระเจ ้า สิง่ นัน ้ ได ้ก่อให ้เกิดความเอาใจใส่เพียงใดในตัว พวกท่าน แม ้กระทั่งการชําระล ้างตนเองเพียงใด แม ้กระทั่ง ความขุน ่ เคืองเพียงใด แม ้กระทั่งความกลัวเพียงใด แม ้กระทั่งความปรารถนาอันแรงกล ้าเพียงใด แม ้กระทั่งความ กระตือรือร ้นเพียงใด แม ้กระทั่งการแก ้แค ้นเพียงใด! ในทุกสิง่ พวกท่านได ้แสดงตนให ้ชัดเจนในเรือ ่ งนี้ 12 เพราะฉะนัน ้ แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะเขียนถึงท่าน ข ้าพเจ ้าก็มไิ ด ้ ทําเพือ ่ ประโยชน์ของผู ้ทีท ่ ําผิด หรือเพือ ่ ประโยชน์ของผู ้ที่ ต ้องทนทุกข์ทรมานจากความอยุตธิ รรม แต่เพือ ่ ให ้ความ ห่วงใยของเราทีม ่ ต ี อ ่ ท่านทัง้ หลายปรากฏแก่ทา่ นในสายพระ เนตรของพระเจ ้า 13เพราะฉะนัน ้ เราจึงได ้รับการปลอบโยนจากการปลอบโยน ของท่าน และเรายิง่ มีความยินดีมากขึน ้ เพราะความยินดีของ ่ ชืน ่ เนือ ทิตส ั เพราะว่าจิตวิญญาณของเขาได ้รับการชืน ่ งจาก ท่านทัง้ หลาย 14 เพราะถ ้าข ้าพเจ ้าได ้อวดเรือ ่ งพวกท่านต่อหน ้าทิตส ั ข ้าพเจ ้าก็ไม่รู ้สึกละอายเลย แต่เมือ ่ เราได ้พูดทุกสิง่ กับท่าน ตามความจริงแล ้ว การทีเ่ ราอวดเรือ ่ งเหล่านีต ้ อ ่ หน ้าทิตส ั ก็ เป็ นความจริงฉั นนัน ้ 15 และความรักภายในของเขาก็ยงิ่ มีมากขึน ้ ต่อพวกท่าน ่ ขณะทีเ่ ขาระลึกถึงการเชือฟั งของพวกท่านทุกคนว่าพวกท่าน ่ ต ้อนรับเขาด ้วยความเกรงกลัวและตัวสัน ่ ชมยินดีทฉ 16 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงชืน ี่ ั นมีความไว ้วางใจในตัว คุณในทุกสิง่
ขันแข็งทัง้ หมด และในความรักทีท ่ า่ นมีตอ ่ เรา ท่านทัง้ หลาย ก็จงเหลือเฟื อในพระคุณนีด ้ ้วย 8 ฉั นไม่ได ้พูดตามคําสัง่ แต่โดยโอกาสของความกล ้าของ ผู ้อืน ่ และเพือ ่ พิสจ ู น์ความจริงใจของความรักของคุณ 9 เพราะว่าท่านทัง้ หลายรู ้จักพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราแล ้วว่า แม ้พระองค์ทรงมั่งมี พระองค์ก็ ยังทรงยอมเป็ นคนยากจนเพือ ่ ประโยชน์ของพวกท่าน เพือ ่ พวกท่านจะได ้มั่งมีเนือ ่ งจากความยากจนของพระองค์ 10 และข ้าพเจ ้าขอเสนอคําแนะนํ าในทีน ่ ี้ เพราะสิง่ นีจ ้ ะเป็ น ประโยชน์แก่ทา่ นทีเ่ ริม ่ ทํามาแล ้วไม่เพียงแต่เมือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้ว แต่ ยังได ้ทําล่วงหน ้าอีกด ้วย 11 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงกระทําการนัน ้ เถิด เพือ ่ ว่าเมือ ่ มีใจเต็ม ใจแล ้ว ก็จะได ้กระทําให ้สําเร็จจากสิง่ ทีท ่ า่ นมีด ้วย 12 เพราะว่าถ ้ามีใจเต็มใจก่อนแล ้ว ย่อมยอมรับตามทีบ ่ ค ุ คลมี ไม่ใช่ตามทีบ ่ ค ุ คลไม่ม ี 13 เพราะว่าข ้าพเจ ้ามิได ้หมายความว่าจะให ้คนอืน ่ สบาย และ ให ้พวกท่านเป็ นภาระ 14 แต่โดยความเท่าเทียมกัน เพือ ่ ว่าในเวลานี้ ความอุดม สมบูรณ์ของคุณอาจจะเป็ นสิง่ ทดแทนความขัดสนของพวก เขา และความอุดมสมบูรณ์ของพวกเขาอาจจะเป็ นสิง่ ทดแทนความขัดสนของคุณ เพือ ่ ให ้มีความเท่าเทียมกัน 15 ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า ผู ้ทีร่ วบรวมได ้มากก็ไม่มเี หลือ และผู ้ที่ รวบรวมได ้น ้อยก็ไม่มก ี ารขาด 16 แต่ขอขอบพระคุณพระเจ ้า ผู ้ทรงประทานความเอาใจใส่ อย่างเดียวกันนีแ ้ ก่ใจของทิตส ั เพือ ่ พวกท่าน 17 เพราะว่าเขาได ้ยอมรับคําเตือนสตินัน ้ แล ้ว แต่เนือ ่ งจาก เขามีความทะเยอทะยานมากขึน ้ จึงได ้ไปหาพวกท่านโดย สมัครใจ 18 และเราได ้ส่งพีน ่ ้องคนหนึง่ ซึง่ ได ้รับการยกย่องในพระ กิตติคณ ุ ตลอดทั่วคริสตจักรไปกับเขาด ้วย 19 และไม่เพียงเท่านัน ้ แต่ยังทรงเลือกผู ้ทีม ่ าจากคริสตจักร ให ้ร่วมทางกับเราด ้วยพระคุณนี้ ซึง่ เราจัดสรรให ้ เพือ ่ เป็ น เกียรติแก่พระเจ ้าองค์เดียวกัน และประกาศถึงใจอันพร ้อม เพรียงของท่านด ้วย 20 โดยหลีกเลีย ่ งข ้อนีไ้ ว ้เพือ ่ ไม่ให ้ใครตําหนิเราได ้ในเรือ ่ ง ความอุดมสมบูรณ์ทเี่ ราให ้ไว ้ 21 จงจัดเตรียมสิง่ ทีส ่ จ ุ ริต ไม่ใช่เฉพาะในสายพระเนตรของ พระเจ ้าเท่านัน ้ แต่ในสายตาของมนุษย์ด ้วย 22 และเราได ้ส่งพีน ่ ้องของเราไปกับเขาด ้วย ซึง่ เราเคย พิสจ ู น์ให ้เขาขยันขันแข็งในหลายสิง่ หลายครัง้ แต่เดีย ๋ วนีเ้ ขา ขยันขันแข็งยิง่ ขึน ้ เพราะเรามีความไว ้วางใจในตัวท่านมาก 23ถ ้ามีผู ้ใดถามทิตส ั เขาเป็ นเพือ ่ นร่วมงานและผู ้ช่วยของฉั น ในเรือ ่ งพวกท่าน หรือถ ้าหากมีพน ี่ ้องของเราถาม เขาก็เป็ น ทูตของคริสตจักรทัง้ หลายและเป็ นสง่าราศีของพระคริสต์ 24เพราะเหตุนี้ ท่านทัง้ หลายจงแสดงให ้เขาและคริสตจักร ทัง้ หลายเห็นหลักฐานแห่งความรักของท่าน และการทีเ่ รา อวดอ ้างท่าน
บทที่ 8 1 ยิง่ กว่านัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราขอให ้ท่านทราบถึงพระคุณที่ พระเจ ้าประทานแก่คริสตจักรในมาซิโดเนีย 2 ในยามทุกข์ยากแสนสาหัสนัน ้ ความยินดีทเี่ ปี่ ยมล ้นและ ความยากจนข ้นแค ้นก็เพิม ่ พูนเป็ นความเอือ ้ เฟื้ อเผือ ่ แผ่ทอ ี่ ด ุ ม สมบูรณ์ 3 เพราะว่าข ้าพเจ ้าเป็ นพยานถึงอํานาจของพวกเขาได ้ และ พวกเขาเต็มใจทีจ ่ ะทําเกินกว่าอํานาจของพวกเขา 4 และได ้อธิษฐานขอต่อเราเป็ นอย่างมากว่าเราจะรับของ ประทานนัน ้ และร่วมเป็ นส่วนหนึง่ ในการช่วยเหลือพวก ธรรมิกชน 5 และพวกเขากระทําสิง่ นีไ้ ม่ใช่เหมือนอย่างทีเ่ ราหวังไว ้ แต่ ได ้มอบตัวของพวกเขาเองให ้กับพระเจ ้าก่อน แล ้วจึงมอบ ให ้แก่เราตามพระประสงค์ของพระเจ ้า 6 เราปรารถนาให ้ทิตส ั เริม ่ ต ้นและกระทําให ้สําเร็จในพระคุณ เดียวกันนีก ้ บ ั พวกท่านเหมือนกับทีเ่ ขาได ้เริม ่ ต ้นไว ้ 7 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายมีเหลือเฟื อในทุกสิง่ คือใน ่ และในคําพูด และในความรู ้ และในความขยัน ความเชือ
บทที่ 9 1 เพราะว่าในเรือ ่ งการปรนนิบต ั ธิ รรมิกชนนัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่ จําเป็ นต ้องเขียนถึงท่านทัง้ หลายว่า 2 เพราะข ้าพเจ ้าทราบดีวา่ ท่านมีใจมุง่ มั่นมาก และข ้าพเจ ้าได ้ คุยอวดกับชาวมาซิโดเนียเกีย ่ วกับท่านว่า พวกอาคายาได ้ เตรียมพร ้อมไว ้แล ้วเมือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้ว และความกระตือรือร ้นของ ท่านก็ได ้จุดชนวนให ้เกิดการจลาจลขึน ้ เป็ นอันมาก 3 แต่ข ้าพเจ ้าได ้ส่งพวกพีน ่ ้องไป เพือ ่ ว่าการอวดอ ้างของเรา เกีย ่ วกับพวกท่านจะไร ้ประโยชน์ในเรือ ่ งนี้ เพือ ่ ว่าพวกท่านจะ ได ้เตรียมพร ้อมไว ้ตามทีข ่ ้าพเจ ้าได ้บอกไว ้
132
2 โครินธ์
4 เพือ ่ ว่าถ ้าพวกชาวมาซิโดเนียมาด ้วยกันกับข ้าพเจ ้าแล ้ว พบว่าท่านไม่ได ้เตรียมตัวไว ้ เรา (อย่าว่าท่านเลย) ก็จะ ละอายใจในการโอ ้อวดอย่างมั่นใจนี้ 5 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงเห็นว่าจําเป็ นทีจ ่ ะต ้องเตือนสติพ ี่ น ้องว่า พวกเขาควรไปหาพวกท่านล่วงหน ้า และจัดเตรียม สิง่ ของตอบแทนทีท ่ า่ นได ้บอกไว ้ก่อนแล ้ว เพือ ่ ให ้มีพร ้อม เป็ นของตอบแทน ไม่ใช่เป็ นของโลภ 6 แต่ฉันกล่าวอย่างนีว้ า่ ผู ้ทีห ่ ว่านอย่างประหยัดก็จะเก็บเกีย ่ ว อย่างประหยัด และผู ้ทีห ่ ว่านมากก็จะเก็บเกีย ่ วอย่างอุดม สมบูรณ์ 7 แต่ละคนควรให ้ตามทีต ่ งั ้ ใจไว ้ในใจ ไม่ใช่ให ้ด ้วยความ เสียดาย หรือให ้เพราะจําเป็ น เพราะว่าพระเจ ้าทรงรักผู ้ให ้ ด ้วยความยินดี 8 และพระเจ ้าทรงสามารถประทานพระคุณอันสมบูรณ์แก่พวก ท่าน เพือ ่ ว่าพวกท่านจะมีสงิ่ เพียงพอสําหรับตนเองอยูเ่ สมอ และจะมีเหลือไว ้ทําความดีทก ุ อย่างได ้ 9 (ดังทีม ่ เี ขียนไว ้ว่า เขาได ้แจกจ่าย เขาได ้แบ่งปั นให ้คน ยากจน ความชอบธรรมของเขาดํารงอยูต ่ ลอดไป 10 บัดนี้ พระองค์ผู ้ทรงหว่านพืชให ้แก่ผู ้หว่านนัน ้ ย่อม ประทานอาหารให ้แก่พวกท่าน และทรงทําให ้พืชทีห ่ ว่านนัน ้ ทวีขน ึ้ และเพิม ่ ผลแห่งความชอบธรรมของท่านให ้มากขึน ้ ) 11 โดยให ้มีความอุดมในทุกสิง่ เพือ ่ ความมีเหลือเฟื ออย่าง ่ เหลือหลาย ซึงทําให ้เกิดการขอบพระคุณพระเจ ้าผ่านทาง เรา 12 เพราะการบริหารงานรับใช ้นีไ้ ม่เพียงแต่ชว่ ยบรรเทาความ ขัดสนของพวกธรรมิกชนเท่านัน ้ แต่ยังมีผลอย่างล ้นเหลือ ด ้วยการขอบพระคุณพระเจ ้ามากมายด ้วย 13 ในขณะทีก ่ ารทดลองของการปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจนีพ ้ วกเขา สรรเสริญพระเจ ้าสําหรับการทีค ่ ณ ุ ยอมรับว่ายอมอยูใ่ ต ้บังคับ ของพระกิตติคณ ุ ของพระคริสต์และสําหรับการแจกจ่ายอย่าง ใจกว ้างแก่พวกเขาและแก่คนทัง้ ปวง 14 และด ้วยการอธิษฐานของพวกเขาเพือ ่ พวกท่าน ซึง่ ปรารถนาให ้ท่านทัง้ หลายปรารถนาเพราะพระคุณอันล ้นเหลือ ของพระเจ ้าทีอ ่ ยูใ่ นท่าน 15 ขอขอบคุณพระเจ ้าสําหรับของขวัญของพระองค์ทไี่ ม่อาจ กล่าวได ้
อีกว่า เขาเป็ นของพระคริสต์อย่างไร เราก็เป็ นของพระคริสต์ อย่างนัน ้ 8 เพราะถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะอวดอ ้างอํานาจของเรามากขึน ้ บ ้าง ซึง่ พระเจ ้าทรงประทานให ้แก่เราเพือ ่ การสร ้าง ไม่ใช่เพือ ่ การทําลายล ้างพวกท่าน ข ้าพเจ ้าก็จะไม่ละอายเลย เพือ ่ ฉั นจะไม่ดเู หมือนว่าฉั นจะทําให ้คุณหวาดกลัวด ้วย จดหมาย 10 เพราะคนเหล่านัน ้ กล่าวว่าจดหมายของเขาหนักและมี พลัง แต่รป ู ร่างของเขาอ่อนแอ และคําพูดของเขาน่ารังเกียจ 11 จงให ้คนเช่นนัน ้ คิดอย่างนีว้ า่ เมือ ่ เราไม่อยู่ เราเป็ นอย่าง นัน ้ ในคําพูดในจดหมาย เมือ ่ เรามีอยูแ ่ ล ้ว เราจะเป็ นอย่างนัน ้ ในการกระทําเช่นกัน 12 เพราะว่าเราไม่กล ้าทีจ ่ ะนับตนเองเป็ นหลัก หรือ เปรียบเทียบตนเองกับบางคนทีย ่ กย่องตนเอง แต่คนทีเ่ อา ตัวเองเป็ นมาตรฐานและเปรียบเทียบตัวเองกับคนอืน ่ เป็ นคน ไม่ฉลาด 13 แต่เราจะไม่อวดสิง่ ทีเ่ กินขอบเขต แต่เราจะอวดตาม ขอบเขตของกฎเกณฑ์ทพ ี่ ระเจ ้าทรงมอบให ้เรา เป็ นขอบเขต ทีจ ่ ะอวดได ้แม ้แต่ตอ ่ พวกท่านด ้วย 14 เพราะว่าเราไม่ได ้ขยายขอบเขตของเราออกไป ราวกับว่า เราไม่ได ้มาถึงพวกท่าน เพราะว่าเราได ้มาถึงพวกท่านแล ้ว เช่นกัน โดยการประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 15 อย่าโอ ้อวดในสิง่ ทีเ่ กินขอบเขตของเรา คือ การงานของ ่ ของท่านเพิม ผู ้อืน ่ แต่จงมีความหวังเมือ ่ ความเชือ ่ ขึน ้ เราจะ ได ้ขยายขอบเขตของเราอย่างมากมายโดยท่านตามขอบเขต ของเรา 16 เพือ ่ จะประกาศข่าวประเสริฐในเขตแดนทีอ ่ ยูน ่ อกเหนือ ขอบเขตของพวกท่าน และไม่โอ ้อวดในสิง่ ต่างๆ ทีค ่ นอืน ่ เตรียมไว ้ให ้เรา 17 ส่วนผู ้ทีช ่ อบอวดก็จงอวดองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 18 เพราะผู ้ทีย ่ กย่องตัวเองไม่ใช่ผู ้ทีไ่ ด ้รับความยอมรับ แต่ผู ้ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงยกย่องต่างหากทีไ่ ด ้รับความยอมรับ บทที่ 11 1 หวังว่าพระเจ ้าจะทรงโปรดให ้ท่านอดทนต่อความโง่เขลา ของข ้าพเจ ้าบ ้าง และทรงโปรดอดทนต่อข ้าพเจ ้าด ้วย 2 เพราะว่าฉั นอิจฉาพวกท่านด ้วยความอิจฉาของพระเจ ้า เพราะฉั นหมัน ้ พวกท่านไว ้กับสามีคนเดียว เพือ ่ ฉั นจะได ้ถวาย พวกท่านเป็ นพรหมจารีบริสท ุ ธิแ ์ ด่พระคริสต์ 3 แต่ข ้าพเจ ้าเกรงว่าข ้าพเจ ้าจะไม่อาจล่อลวงเอวาด ้วยเล่ห ์ เหลีย ่ มของมันได ้ด ้วยวิธใี ด ๆ เช่นเดียวกัน จิตใจของท่าน ่ มจากความเรียบง่ายทีม ทัง้ หลายจะไม่ถก ู ทําให ้เสือ ่ อ ี ยูใ่ นพระ คริสต์ 4 เพราะถ ้าผู ้ทีจ ่ ะมาเทศนาสัง่ สอนเรือ ่ งพระเยซูอก ี องค์หนึง่ ซึง่ พวกเราไม่ได ้เทศนาสัง่ สอนนัน ้ หรือถ ้าท่านทัง้ หลายรับ พระวิญญาณอืน ่ ซึง่ ท่านไม่ได ้รับ หรือรับข่าวประเสริฐอืน ่ ซึง่ ท่านไม่ได ้รับไว ้แล ้ว ท่านก็ควรจะอดทนกับเขาได ้ 5 เพราะข ้าพเจ ้าคิดว่าข ้าพเจ ้าไม่ด ้อยกว่าอัครสาวกผู ้ยิง่ ใหญ่ แม ้แต่น ้อย 6 แม ้ว่าข ้าพเจ ้าพูดจาหยาบคาย แต่ข ้าพเจ ้าก็มค ี วามรู ้น ้อย แต่เราทัง้ หลายก็ได ้ปรากฏชัดแจ ้งต่อพวกท่านในทุกสิง่ 7 ฉั นได ้กระทําผิดอย่างไรโดยการยอมลดตัวลงเพือ ่ ให ้พวก ท่านได ้รับการยกย่อง เพราะฉั นได ้เผยแพร่พระกิตติคณ ุ ของ พระเจ ้าแก่พวกท่านอย่างไม่อน ั้ ? 8 ฉั นปล ้นคริสตจักรอืน ่ โดยรับค่าจ ้างจากพวกเขาเพือ ่ มาทํา หน ้าทีร่ ับใช ้พวกคุณ 9 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยูร่ ว่ มกับพวกท่านและขาดแคลน ข ้าพเจ ้าไม่ต ้องรับภาระจากใครเลย ส่วนสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าขาดไป
บทที่ 10 1 บัดนี้ ข ้าพเจ ้าเปาโลเองขอวิงวอนท่านทัง้ หลายโดยอาศัย ความอ่อนโยนและความสุภาพของพระคริสต์ ถึงแม ้ว่า ข ้าพเจ ้าจะตํา่ ต ้อยท่ามกลางพวกท่านเมือ ่ อยูต ่ อ ่ หน ้า แต่เมือ ่ อยูห ่ า่ งไกล ข ้าพเจ ้าก็กล ้าหาญต่อพวกท่าน 2 แต่ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านว่า ข ้าพเจ ้าจะไม่กล ้าแสดงความ มั่นใจในขณะทีข ่ ้าพเจ ้าอยูต ่ อ ่ หน ้าผู ้อืน ่ เพราะข ้าพเจ ้าคิดว่า ควรจะแสดงความมั่นใจนัน ้ ต่อบางคนทีค ่ ด ิ ว่าเราประพฤติตาม เนือ ้ หนัง 3 เพราะว่าแม ้เราดําเนินชีวต ิ ตามเนือ ้ หนัง เราก็ไม่ทําสงคราม ตามเนือ ้ หนัง 4 (เพราะว่าอาวุธแห่งการสงครามของเราไม่ได ้เป็ นของฝ่ าย เนือ ้ หนัง แต่มฤ ี ทธิเ์ ดชจากพระเจ ้าทีจ ่ ะทําลายป้ อมปราการ อันแข็งแกร่งลงได ้) 5 โดยละทิง้ ความนึกคิด และสิง่ สูงส่งทุกอย่างทีต ่ งั ้ ตัวขึน ้ ขัดขวางความรู ้ของพระเจ ้า และนํ าทุกความคิดเข ้ามาอยูใ่ น ่ ฟั งพระคริสต์ บังคับเพือ ่ เชือ ่ ฟั งทัง้ หมด 6 และโดยเตรียมพร ้อมทีจ ่ ะแก ้แค ้นการไม่เชือ ่ ฟั งของคุณสําเร็จแล ้ว เมือ ่ การเชือ 7 ท่านทัง้ หลายพิจารณาสิง่ ต่างๆ โดยดูจากลักษณะภายนอก หรือไม่? ถ ้าผู ้ใดไว ้ใจตนเองว่าเป็ นของพระคริสต์ ก็ให ้คิดเอง
133
2 โครินธ์
พวกพีน ่ ้องทีเ่ ดินทางมาจากมาซิโดเนียก็ได ้จัดหาให ้ และใน ทุกสิง่ ข ้าพเจ ้าก็พยายามไม่ให ้เป็ นภาระแก่พวกท่าน และ ข ้าพเจ ้าจะยังคงพยายามไม่ทําให ้พวกท่านลําบากอีก 10 ความจริงของพระคริสต์อยูใ่ นข ้าพเจ ้า ไม่มผ ี ู ้ใดจะห ้าม ข ้าพเจ ้าจากการโอ ้อวดเรือ ่ งนีใ้ นเขตอาคายาได ้ 11 เพราะเหตุไร? เพราะเราไม่รักพวกท่าน? พระเจ ้าทรงทราบ. 12 แต่สงิ่ ทีฉ ่ ั นทํา ฉั นก็จะทําเช่นกัน เพือ ่ จะตัดโอกาสของคน เหล่านัน ้ ทีอ ่ ยากมีโอกาส เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกเขาอวดอ ้างเรือ ่ งนัน ้ พวกเขาจะได ้พบว่าเป็ นเหมือนกับเรา 13 เพราะคนเหล่านีเ้ ป็ นอัครสาวกเทียม เป็ นคนงานที่ หลอกลวง และปลอมตัวเป็ นอัครสาวกของพระคริสต์ 14 และไม่น่าแปลกใจเลย เพราะซาตานเองกลับกลายเป็ น ทูตสวรรค์แห่งความสว่าง 15 เพราะฉะนัน ้ จึงไม่เป็ นเรือ ่ งใหญ่เลยทีผ ่ ู ้รับใช ้ของพระองค์ จะเปลีย ่ นแปลงเป็ นผู ้รับใช ้แห่งความชอบธรรมด ้วย และจุด จบของพวกเขาจะเป็ นไปตามการกระทําของพวกเขา 16 ข ้าพเจ ้ากล่าวอีกว่า อย่าให ้ใครคิดว่าข ้าพเจ ้าเป็ นคนโง่ มิฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจะรับข ้าพเจ ้าไว ้ในฐานะคนโง่ก็ได ้ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้อวดตัวเองได ้บ ้าง 17 สิง่ ทีฉ ่ ั นพูดนัน ้ ฉั นไม่ได ้พูดตามองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า แต่พด ู อย่างโง่เขลา ด ้วยความมั่นใจในการโอ ้อวด 18 เมือ ่ เห็นว่าคนจํานวนมากอวดตามเนือ ้ หนัง ข ้าพเจ ้าก็จะ อวดตามด ้วย 19 เพราะว่าพวกท่านยอมทนทุกข์กบ ั คนโง่ด ้วยความยินดี เมือ ่ เห็นว่าพวกท่านเองฉลาด 20 เพราะว่าพวกท่านจะต ้องทนทุกข์ทรมาน ถ ้ามีคนทําให ้ พวกท่านเป็ นทาส ถ ้ามีคนกินพวกท่าน ถ ้ามีคนเอาพวกท่าน ไป ถ ้ามีคนยกตนขึน ้ ถ ้ามีคนตบหน ้าพวกท่าน 21 ข ้าพเจ ้าพูดเกีย ่ วกับการถูกตําหนิ เหมือนกับว่าเราอ่อนแอ อย่างไรก็ตาม ผู ้ใดกล ้าพูดในเรือ ่ งใด ข ้าพเจ ้าก็กล ้าพูดใน เรือ ่ งนัน ้ เช่นกัน (ข ้าพเจ ้าพูดอย่างโง่เขลา) 22 พวกเขาเป็ นชาวฮีบรูหรือ ฉั นก็เหมือนกัน พวกเขาเป็ นชาว อิสราเอลหรือ ฉั นก็เหมือนกัน พวกเขาเป็ นพงศ์พันธุข ์ องอับ ราฮัมหรือ ฉั นก็เหมือนกัน 23 พวกเขาเป็ นผู ้รับใช ้ของพระคริสต์หรือ? (ฉั นพูดเหมือนคน โง่) ฉั นยิง่ กว่านัน ้ ; ในความยากลําบากมากมายกว่า ในความ พ่ายแพ ้ทีม ่ ากกว่า ในคุกบ่อยครัง้ กว่า ในความตายบ่อยครัง้ ่ บ ิ ครัง้ ห ้าครัง้ ยกเว ้นหนึง่ ครัง้ 24 พวกยิวถูกเฆีย ่ นสีส 25 ข ้าพเจ ้าถูกตีด ้วยไม ้เรียวสามครัง้ ข ้าพเจ ้าถูกขว ้างด ้วย ก ้อนหินครัง้ หนึง่ ข ้าพเจ ้าประสบภัยเรือแตกสามครัง้ ข ้าพเจ ้า จมอยูใ่ นนํ้ าลึกหนึง่ คืนหนึง่ วัน 26 เมือ ่ เดินทางบ่อย ๆ เผชิญอันตรายในนํ้ า เผชิญอันตราย จากโจร เผชิญอันตรายทีเ่ กิดจากเพือ ่ นร่วมชาติเดียวกัน เผชิญอันตรายจากคนต่างชาติ เผชิญอันตรายในเมือง เผชิญ อันตรายในถิน ่ ทุรกันดาร เผชิญอันตรายในทะเล เผชิญ อันตรายจากพีน ่ ้องเทียม 27 ด ้วยความเหน็ ดเหนือ ่ ยและความเจ็บปวด ในการเฝ้ าระวัง บ่อยๆ ในการหิวและกระหาย ในการอดอาหารบ่อยๆ ในการ หนาวเย็นและเปลือยกาย 28 นอกจากสิง่ ทีอ ่ ยูภ ่ ายนอกแล ้ว ยังมีสงิ่ ทีม ่ าเกิดขึน ้ กับฉั น ทุกวัน คือความห่วงใยของคริสตจักรทัง้ หลาย 29 ใครบ ้างทีอ ่ อ ่ นแอ และฉั นไม่ออ ่ นแอ ใครบ ้างทีข ่ น ุ่ เคือง และฉั นไม่รู ้สึกโกรธ 30 ถ ้าข ้าพเจ ้าจําเป็ นต ้องอวด ข ้าพเจ ้าก็จะอวดสิง่ ทีเ่ กีย ่ วกับ ความอ่อนแอของข ้าพเจ ้า 31 พระเจ ้าและพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา ซึง่ ทรงได ้รับพระพรตลอดไป ทรงทราบว่าฉั นไม่ โกหก
134
32 ในเมืองดามัสกัส ผู ้ว่าราชการภายใต ้การนํ าของอาเรทัส กษั ตริยท ์ รงตัง้ กองทหารรักษาการณ์ไว ้ในเมืองดามัสกัส โดย ทรงปรารถนาทีจ ่ ะจับกุมข ้าพเจ ้า 33 และฉั นปล่อยเขาลงไปในตะกร ้าผ่านหน ้าต่างทางกําแพง และรอดพ ้นจากมือของเขาได ้ บทที่ 12 1 การทีข ่ ้าพเจ ้าจะอวดอ ้างก็คงไม่ใช่เรือ ่ งดี เพราะข ้าพเจ ้า จะต ้องมาเห็นนิมต ิ และการสําแดงของพระเจ ้า ่ ี แล ้ว 2 ข ้าพเจ ้ารู ้จักชายคนหนึง่ ในพระคริสต์มาเป็ นเวลาสิบสีป (ว่าอยูใ่ นร่างกายหรือไม่ ข ้าพเจ ้าก็ไม่ทราบ หรืออยูน ่ อก ร่างกายหรือไม่ ข ้าพเจ ้าก็ไม่ทราบ พระเจ ้าทรงทราบ) คน ั ้ ทีส หนึง่ ทีถ ่ ก ู รับขึน ้ ไปยังสวรรค์ชน ่ าม 3 และข ้าพเจ ้ารู ้จักชายคนหนึง่ ซึง่ อยูใ่ นร่างกายหรือนอก ร่างกาย ข ้าพเจ ้าไม่ทราบ พระเจ ้าทรงทราบ 4 ว่าพระองค์ถก ู พาขึน ้ ไปยังสวรรค์ และทรงได ้ยินวาจาที่ มนุษย์ไม่อาจกล่าวออกมาได ้ 5 ข ้าพเจ ้าจะอวดคนเช่นนัน ้ แต่ข ้าพเจ ้าจะไม่อวดตัวข ้าพเจ ้า เอง แต่จะอวดความอ่อนแอของข ้าพเจ ้าแทน 6 เพราะถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าปรารถนาจะอวดดี ข ้าพเจ ้าก็จะไม่ เป็ นคนโง่ เพราะข ้าพเจ ้าจะพูดความจริง แต่บด ั นี้ ข ้าพเจ ้าจะ อดกลัน ้ ไว ้ เพราะเกรงว่าผู ้ใดจะคิดถึงข ้าพเจ ้าเกินกว่าทีต ่ น เห็นหรือได ้ยินเกีย ่ วกับข ้าพเจ ้า 7 และเพือ ่ มิให ้ข ้าพเจ ้าสูงเกินขอบเขตเพราะการเปิ ดเผย มากมาย จึงมีหนามแทงเนือ ้ ข ้าพเจ ้า ซึง่ เป็ นทูตของซาตาน มาทุบตีข ้าพเจ ้า เพือ ่ มิให ้ข ้าพเจ ้าสูงเกินขอบเขต 8 เพราะเหตุนข ี้ ้าพเจ ้าจึงวิงวอนพระเจ ้าถึงสามครัง้ เพือ ่ ให ้มัน ออกไปจากข ้าพเจ ้า 9 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ พระคุณของเราเพียงพอ สําหรับเจ ้าแล ้ว เพราะว่าความเข ้มแข็งของเราจะสําแดงให ้ ั ในความอ่อนแอ ดังนัน ประจักษ์ชด ้ ข ้าพเจ ้าจึงยินดีอย่างยิง่ ที่ จะอวดในความอ่อนแอของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ฤทธิเ์ ดชของพระ คริสต์จะได ้สถิตอยูเ่ หนือข ้าพเจ ้า” 10 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงพอใจในความอ่อนแอ ในการถูกตําหนิ ในความขัดสน ในการถูกข่มเหง ในความทุกข์ยาก เพือ ่ เห็น แก่พระคริสต์ เพราะว่าฉั นอ่อนแอเมือ ่ ใด ฉั นก็เข ้มแข็งเมือ ่ นัน ้ 11 ข ้าพเจ ้ากลายเป็ นคนโง่ในการอวดอ ้าง ท่านบังคับให ้ ข ้าพเจ ้าทํา เพราะท่านสมควรยกย่องข ้าพเจ ้า แม ้ว่าข ้าพเจ ้า จะไม่สําคัญกว่าอัครสาวกผู ้ยิง่ ใหญ่เลยก็ตาม 12 แท ้จริงเครือ ่ งหมายของอัครสาวกก็ปรากฏท่ามกลางพวก ท่านด ้วยความอดทนทุกอย่าง โดยเครือ ่ งหมาย การอัศจรรย์ และการกระทําทีย ่ งิ่ ใหญ่ 13 เหตุใดท่านจึงด ้อยกว่าคริสตจักรอืน ่ นอกจากข ้าพเจ ้าเอง ทีไ่ ม่เป็ นภาระแก่ทา่ น โปรดยกโทษให ้ข ้าพเจ ้าด ้วย 14 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าพร ้อมทีจ ่ ะมาหาท่านเป็ นครัง้ ทีส ่ าม และ ข ้าพเจ ้าจะไม่เป็ นภาระแก่ทา่ น เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่ต ้องการ สิง่ ของท่าน แต่ต ้องการตัวท่าน เพราะว่าลูกๆ ไม่ควรสะสมไว ้ สําหรับพ่อแม่ แต่พอ ่ แม่ควรสะสมไว ้สําหรับลูกๆ 15 และฉั นก็จะยินดีสละและถูกสละเพือ ่ คุณ แม ้ว่าฉั นรักคุณ มากเพียงใด คนรักฉั นก็จะยิง่ รักฉั นน ้อยลงเท่านัน ้ 16 แต่ขอให ้เป็ นอย่างนัน ้ เถิด ข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้เป็ นภาระแก่ ท่าน แต่ด ้วยความทีข ่ ้าพเจ ้ามีเล่หเ์ หลีย ่ ม ข ้าพเจ ้าจึงจับท่าน ได ้ด ้วยเล่หเ์ หลีย ่ ม 17 ฉั นได ้กําไรจากพวกท่านโดยคนใดคนหนึง่ ทีฉ ่ ั นส่งไปหา พวกท่านหรือ? 18 ข ้าพเจ ้าปรารถนาทิตส ั จึงส่งพีน ่ ้องคนหนึง่ ไปกับเขา ทิตส ั ได ้เปรียบพวกท่านหรือ? เราไม่ได ้ดําเนินตามนํ้ าใจ เดียวกันหรือ? เราไม่ได ้ดําเนินตามรอยเท ้าเดียวกันหรือ?
2 โครินธ์
19 ท่านทัง้ หลายคิดว่าเราขอตัวต่อท่านอีกหรือ? เราพูดต่อ หน ้าพระเจ ้าในพระคริสต์ แต่ทา่ นผู ้เป็ นทีร่ ัก เราทําทุกสิง่ เพือ ่ เสริมสร ้างท่าน 20 เพราะข ้าพเจ ้าเกรงว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้ามา ข ้าพเจ ้าจะไม่พบ ท่านเป็ นเหมือนทีข ่ ้าพเจ ้าปรารถนา และจะไม่พบท่านเป็ น เหมือนทีพ ่ วกท่านไม่ต ้องการ เกรงว่าจะมีการโต ้เถียง การ อิจฉา การโกรธ การทะเลาะ การใส่ร ้าย การซุบซิบนินทา การนินทา การโอ ้อวด การวุน ่ วาย 21 และเพือ ่ ว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้ามาอีกครัง้ พระเจ ้าของข ้าพเจ ้าจะ ทรงทําให ้ข ้าพเจ ้าตํา่ ต ้อยท่ามกลางพวกท่าน และข ้าพเจ ้าจะ ครํ่าครวญแก่คนจํานวนมากทีไ่ ด ้ทําบาปไปแล ้ว และยังไม่ กลับใจจากความโสโครก การผิดประเวณี และความลามกที่ เขาได ้กระทํา บทที่ 13 1 นีเ่ ป็ นครัง้ ทีส ่ ามทีฉ ่ ั นมาหาท่าน คําพูดทุกคําจะต ้องได ้รับ การยืนยันจากปากของพยานสองสามคน 2 ฉั นได ้บอกคุณไว ้ก่อนแล ้ว และบอกล่วงหน ้าเหมือนกับว่า ฉั นได ้อยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นครัง้ ทีส ่ อง และเมือ ่ ฉั นไม่อยู่ ฉั นจึงเขียนถึง ผู ้ทีเ่ คยทําบาปมาก่อน และถึงคนอืน ่ ๆ ทุกคนว่า ถ ้าฉั น กลับมาอีก ฉั นจะไม่ละเว ้น 3 เพราะว่าท่านทัง้ หลายแสวงหาหลักฐานว่าพระคริสต์ตรัส ผ่านข ้าพเจ ้า ซึง่ ข ้าพเจ ้าไม่ทรงอ่อนแอต่อพวกท่าน แต่ทรง เข ้มแข็งอยูใ่ นพวกท่าน 4 เพราะแม ้ว่าพระองค์ถก ู ตรึงบนไม ้กางเขนเพราะความ อ่อนแอ แต่พระองค์ก็ยังทรงพระชนม์อยูโ่ ดยฤทธิเ์ ดชของ พระเจ ้า เพราะว่าเราก็ออ ่ นแอในพระองค์เช่นกัน แต่เราจะ ทรงพระชนม์อยูร่ ว่ มกับพระองค์โดยฤทธิเ์ ดชของพระเจ ้าทีม ่ ี ต่อพวกท่าน ่ หรือไม่ จงพิสจ 5 จงพิจารณาตนเองว่าท่านมีความเชือ ู น์ ตนเอง ท่านไม่รู ้หรือว่าพระเยซูคริสต์ทรงอยูใ่ นท่าน เว ้นแต่ ท่านจะไม่เป็ นผู ้ถูกประณาม? ่ ว่าพวกท่านคงรู ้ว่าเรามิได ้เป็ นผู ้เสียหาย 6 แต่ข ้าพเจ ้าเชือ 7 บัดนีข ้ ้าพเจ ้าอธิษฐานต่อพระเจ ้าว่าขอให ้ท่านอย่าทําชัว่ เลย ไม่ใช่ขอให ้เราปรากฏว่าเป็ นทีย ่ อมรับ แต่ขอให ้ท่าน ่ ประพฤติในสิงทีส ่ จ ุ ริต ถึงแม ้ว่าเราจะเป็ นผู ้ถูกประณามก็ตาม 8 เพราะเราไม่สามารถทําสิง่ ใดทีข ่ ด ั ต่อความจริงได ้ แต่จะทํา เพือ ่ ความจริง เพราะว่าเรายินดีเมือ ่ เราอ่อนแอ และท่านเข ้มแข็ง และเราก็ ปรารถนาสิง่ นีด ้ ้วย คือความสมบูรณ์แบบของท่าน 10 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงเขียนเรือ ่ งเหล่านีใ้ นขณะทีไ่ ม่อยู่ เพือ ่ ว่าเมือ ่ อยูด ่ ้วยแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะได ้ใช ้ความรุนแรงตามฤทธิ์ อํานาจทีพ ่ ระเจ ้าทรงประทานให ้ข ้าพเจ ้า เพือ ่ การสร ้างขึน ้ ไม่ใช่เพือ ่ การทําลายล ้าง 11 สุดท ้ายนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงลาก่อน จงเป็ นคนดีพร ้อม จง มีกําลังใจทีด ่ ี จงมีนํ้าใจเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน จงดําเนินชีวต ิ อย่างสันติ แล ้วพระเจ ้าแห่งความรักและสันติจะสถิตอยูก ่ บ ั ท่าน ิ ธิ์ 12 ทักทายกันด ้วยการจูบอันศักดิส ์ ท 13 บรรดาธรรมิกชนทัง้ หมดฝากความคิดถึงถึงท่าน 14 ขอให ้พระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ความ รักของพระเจ ้า และความสนิทสนมของพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ จงดํารงอยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลาย อาเมน (จดหมายฉบับทีส ่ องถึง ชาวโครินธ์เขียนจากเมืองฟิ ลป ิ ปอยในแคว ้นมาซิโดเนีย โดย ทิตส ั และลูกา)
135
กาลาเทีย
22 และคริสตจักรในแคว ้นยูเดียซึง่ อยูใ่ นพระคริสต์ก็ไม่รู ้จัก เขาด ้วยหน ้าของตน 23 แต่พวกเขาได ้ยินเพียงว่าผู ้ทีเ่ คยข่มเหงพวกเราในอดีต ่ ทีเ่ ขาเคยทําลายไปแล ้ว บัดนีก ้ ลับประกาศความเชือ 24และพวกเขาได ้ถวายเกียรติพระเจ ้าผ่านฉั น
บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวก (ไม่ใช่จากมนุษย์ หรือโดยมนุษย์ แต่โดย พระเยซูคริสต์ และโดยพระเจ ้าพระบิดาผู ้ทรงชุบให ้พระองค์ เป็ นขึน ้ จากความตาย) 2 และพีน ่ ้องทัง้ หลายทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า ขอส่งคําอธิษฐานถึง คริสตจักรในกาลาเทีย 3 ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จงมีแก่ทา่ นทัง้ หลายจากพระเจ ้า พระบิดาและจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 4 ผู ้ทรงสละพระองค์เองเพือ ่ บาปของเรา เพือ ่ จะได ้ช่วยเราให ้ พ ้นจากโลกทีช ่ วั่ ร ้ายปั จจุบน ั นี้ ตามพระประสงค์ของพระเจ ้า และพระบิดาของเรา 5 ขอพระองค์ทรงได ้รับพระเกียรติตลอดไปชัว่ นิรันดร์ สาธุ 6 ฉั นประหลาดใจทีท ่ า่ นทัง้ หลายรีบถอยห่างจากพระองค์ผู ้ ่ ระคุณของพระคริสต์ ได ้ทรงเรียกท่านทัง้ หลายให ้เข ้ามาสูพ และหันไปหาข่าวประเสริฐอืน ่ ทันที 7 ซึง่ มิใช่อย่างอืน ่ เลย แต่มบ ี างคนทีท ่ ําให ้ท่านลําบากใจ และต ้องการจะบิดเบือนข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 8 ถึงแม ้ว่าเราหรือทูตสวรรค์จะประกาศข่าวประเสริฐอืน ่ ใดแก่ ท่านนอกเหนือจากข่าวประเสริฐทีเ่ ราได ้ประกาศแก่ทา่ นแล ้ว ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกสาปแช่ง 9 ดังทีเ่ ราได ้กล่าวไปก่อนนี้ ข ้าพเจ ้าก็กล่าวอีกว่า ถ ้าหาก ผู ้ใดประกาศข่าวประเสริฐอืน ่ แก่ทา่ นนอกเหนือจากทีท ่ า่ น ได ้รับแล ้ว ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกสาปแช่ง 10 เพราะข ้าพเจ ้ากําลังโน ้มน ้าวใจมนุษย์หรือชักจูงพระเจ ้า หรือข ้าพเจ ้ากําลังแสวงหาความพอใจของมนุษย์ เพราะว่าถ ้า ข ้าพเจ ้ากําลังทําให ้มนุษย์พอใจ ข ้าพเจ ้าก็ไม่เป็ นผู ้รับใช ้ของ พระคริสต์ 11 แต่พน ี่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขอแจ ้งให ้ท่านทราบว่า ข่าว ประเสริฐทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ประกาศนัน ้ ไม่ได ้มาจากมนุษย์ 12 เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่ได ้รับข่าวประเสริฐนัน ้ จากมนุษย์ และ ไม่มใี ครสอนข่าวประเสริฐนัน ้ แต่ข ้าพเจ ้าได ้รับข่าวประเสริฐ นัน ้ โดยการเปิ ดเผยของพระเยซูคริสต์ 13 เพราะท่านทัง้ หลายได ้ยินถึงการดําเนินชีวต ิ ของฉั นใน ศาสนายิวในอดีตแล ้วว่า ฉั นได ้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ ้า อย่างร ้ายแรง และได ้ทําลายคริสตจักรนัน ้ เสีย 14 และได ้ประโยชน์ในศาสนาของชาวยิวมากกว่าคนอืน ่ ๆ ทีม ่ ี ฐานะเทียบเท่ากับข ้าพเจ ้าในชาติเดียวกัน เพราะมีความ กระตือรือร ้นอย่างยิง่ ต่อประเพณีของบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้า 15 แต่เมือ ่ พระเจ ้าผู ้ได ้ทรงแยกข ้าพเจ ้าไว ้ตัง้ แต่ครรภ์มารดา และทรงเรียกข ้าพเจ ้าด ้วยพระคุณของพระองค์ ทรงพอพระ ทัย 16 เพือ ่ จะเปิ ดเผยพระบุตรของพระองค์ในตัวฉั น เพือ ่ ฉั นจะ ได ้ประกาศพระองค์ทา่ มกลางคนต่างชาติ ฉั นไม่ได ้หารือกับ เนือ ้ หนังและโลหิตทันที 17 ฉั นไม่ได ้ขึน ้ ไปทีก ่ รุงเยรูซาเล็มเพือ ่ พบพวกทีเ่ ป็ นอัคร สาวกก่อนฉั น แต่ฉันได ้ไปทีอ ่ าระเบีย และกลับมายังเมือง ดามัสกัสอีกครัง้ 18 แล ้วสามปี ผา่ นไป ฉั นขึน ้ ไปหาเปโตรทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม และพักอยูก ่ บ ั เขาสิบห ้าวัน 19 แต่ข ้าพเจ ้าไม่พบเห็นอัครสาวกคนอืน ่ เลย ยกเว ้นยากอบ น ้องชายของพระเจ ้า 20 บัดนีเ้ รือ ่ งทีข ่ ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลาย ดูเถิด ข ้าพเจ ้า ไม่โกหกต่อพระพักตร์พระเจ ้า 21 ต่อมาข ้าพเจ ้าก็เข ้าไปในเขตแดนซีเรียและซีลเิ ซีย
136
บทที่ 2 ่ ี ตอ 1 แล ้วสิบสีป ่ มา ฉั นได ้ขึน ้ ไปทีก ่ รุงเยรูซาเล็มอีกครัง้ กับ บารนาบัส และพาทิตส ั ไปด ้วย 2 และข ้าพเจ ้าขึน ้ ไปตามการเปิ ดเผย และได ้แจ ้งข่าว ประเสริฐทีข ่ ้าพเจ ้าประกาศท่ามกลางคนต่างชาติแก่พวกเขา ื่ เสียง เพือ แต่ได ้แจ ้งเป็ นการส่วนตัวแก่ผู ้มีชอ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้ ไม่วงิ่ หนีหรือวิง่ ไปแล ้วโดยไร ้ประโยชน์ 3 แต่ทต ิ ส ั ผู ้อยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าซึง่ เป็ นชาวกรีกก็ไม่ถก ู บังคับให ้เข ้า สุหนัต 4 และเพราะว่าพีน ่ ้องเท็จทีเ่ ข ้ามาโดยไม่รู ้ตัว ได ้เข ้ามาอย่าง ลับๆ เพือ ่ จะสอดส่องดูเสรีภาพทีเ่ รามีในพระเยซูคริสต์ เพือ ่ จะได ้ล่อลวงเราให ้เป็ นทาส 5 เราจึงยอมจํานนต่อพระองค์แม ้เพียงชัว่ ครูก ่ ็ตาม เพือ ่ ให ้ ความจริงของพระกิตติคณ ุ คงอยูก ่ บ ั ท่านต่อไป 6 ส่วนคนเหล่านัน ้ ซึง่ ดูเหมือนเป็ นคนกลาง (ไม่วา่ จะเป็ นอะไร ก็ตาม ไม่สําคัญสําหรับฉั นเลย พระเจ ้าไม่ทรงยอมรับบุคคล ของใครเลย) เพราะว่าคนเหล่านัน ้ ซึง่ ดูเหมือนเป็ นคนกลางใน ทีป ่ ระชุมไม่ได ้เพิม ่ สิง่ ใดให ้ฉั นเลย 7 แต่ตรงกันข ้าม เมือ ่ พวกเขาเห็นว่าข่าวประเสริฐของคนที่ ไม่ได ้เข ้าสุหนัตถูกมอบให ้กับฉั น เหมือนอย่างทีข ่ า่ วประเสริฐ ของคนทีไ่ ด ้เข ้าสุหนัตถูกมอบให ้กับเปโตร 8 (เพราะว่าผู ้ทีไ่ ด ้กระทําการอย่างมีประสิทธิผลในเปโตร จนถึงตําแหน่งอัครสาวกของพวกทีเ่ ข ้าสุหนัต พระองค์นัน ้ ทรงมีฤทธิม ์ ากในข ้าพเจ ้าต่อพวกต่างชาติ) 9 เมือ ่ ยากอบ เคฟาสและโยฮัน ซึง่ นับว่าเป็ นเสาหลัก เห็น พระคุณทีป ่ ระทานแก่ข ้าพเจ ้าแล ้ว ก็ยน ื่ มือขวาให ้ข ้าพเจ ้ากับ บารนาบัสแสดงความเป็ นเพือ ่ นร่วมงาน เพือ ่ ให ้เราไปหาคน ต่างชาติ และพวกเขาก็ไปหาพวกทีเ่ ข ้าสุหนัต 10 แต่พวกเขาต ้องการให ้เราระลึกถึงคนยากจน ซึง่ เป็ นคน ประเภทเดียวกับทีฉ ่ ั นก็ตงั ้ ใจจะทําเช่นนัน ้ 11 เมือ ่ เปโตรมาถึงเมืองอันทิโอก ข ้าพเจ ้าได ้โต ้แย ้งเขาต่อ หน ้า เพราะต ้องโทษเขา 12 เพราะก่อนทีค ่ นของยากอบจะมาถึงนัน ้ เขาก็ได ้กินอาหาร ร่วมกับคนต่างชาติ แต่เมือ ่ คนเหล่านัน ้ มาถึง เขาจึงแยกตัว ออกไป เพราะกลัวพวกทีเ่ ข ้าสุหนัต 13 พวกยิวคนอืน ่ ๆ ก็ได ้แสร ้งทําเป็ นกับเขาเช่นเดียวกัน จนถึงขนาดทีบ ่ ารนาบัสเองก็หลงใหลในการแสร ้งทําเป็ นของ เขาเช่นกัน 14 แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าเขาไม่ดําเนินชีวต ิ อย่างถูกต ้องตาม ความจริงของข่าวประเสริฐ ข ้าพเจ ้าจึงว่าแก่เปโตรต่อหน ้าคน ทัง้ ปวงว่า ถ ้าท่านเองเป็ นชาวยิวและยังดําเนินชีวต ิ ตาม แบบอย่างของคนต่างชาติ และไม่เหมือนอย่างคนยิว เหตุ ไฉนท่านจึงบังคับคนต่างชาติให ้ดําเนินชีวต ิ ตามแบบอย่าง คนยิวเล่า? 15 เราซึง่ เป็ นคนยิวโดยกําเนิด ไม่ใช่คนบาปของพวก ต่างชาติ 16แม ้เรารู ้ว่ามนุษย์จะไม่ถก ู นับว่าชอบธรรมได ้โดยการ ่ ในพระเยซูคริสต์ ประพฤติตามธรรมบัญญัต ิ แต่โดยความเชือ ่ ในพระเยซูคริสต์เพือ เราก็เชือ ่ เราจะได ้เป็ นผู ้ชอบธรรมได ้โดย ่ ในพระคริสต์ ไม่ใช่โดยการประพฤติตามธรรม ความเชือ บัญญัต ิ เพราะว่าไม่มม ี นุษย์คนใดจะชอบธรรมได ้เลยโดยการ ประพฤติตามธรรมบัญญัต ิ
กาลาเทีย
17 แต่ถ ้าขณะทีเ่ รากําลังแสวงหาความชอบธรรมโดยพระ คริสต์ เรากลับกลายเป็ นคนบาปด ้วย พระคริสต์จงึ เป็ น ผู ้กระทําบาปหรือ? ขอพระเจ ้าห ้ามไว ้ 18 เพราะว่าถ ้าข ้าพเจ ้าสร ้างสิง่ ซึง่ ข ้าพเจ ้าทําลายทิง้ ไปแล ้ว ขึน ้ ใหม่ ข ้าพเจ ้าก็ทําให ้ตนเองเป็ นผู ้ละเมิด 19 เพราะว่าข ้าพเจ ้าได ้ตายจากธรรมบัญญัตแ ิ ล ้วโดยธรรม บัญญัต ิ เพือ ่ จะได ้มีชวี ต ิ เพือ ่ พระเจ ้า 20 ข ้าพเจ ้าถูกตรึงกางเขนร่วมกับพระคริสต์ แต่ข ้าพเจ ้ายังมี ชีวต ิ อยู่ แต่ไม่ใช่ตวั ข ้าพเจ ้าเอง แต่เป็ นพระคริสต์ทย ี่ ังมีชวี ต ิ อยูใ่ นข ้าพเจ ้า และชีวต ิ ซึง่ ข ้าพเจ ้ามีชวี ต ิ อยูใ่ นเนือ ้ หนังขณะนี้ ่ ในพระบุตรของพระเจ ้า ผู ้ได ้ ข ้าพเจ ้ามีชวี ต ิ อยูโ่ ดยความเชือ รักข ้าพเจ ้า และได ้สละพระองค์เองเพือ ่ ข ้าพเจ ้า 21 ฉั นไม่ทําให ้พระคุณของพระเจ ้าเสียหาย เพราะว่าถ ้า ความชอบธรรมมาจากธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว พระคริสต์ก็ทรง ้ พระชนม์โดยเปล่าประโยชน์ สิน
15 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าพูดตามแบบของมนุษย์ ถึงแม ้จะ เป็ นพันธสัญญาของมนุษย์ก็ตาม แต่ถ ้าพันธสัญญานัน ้ ได ้รับ การยืนยันแล ้ว ไม่มใี ครสามารถยกเลิกหรือเพิม ่ เข ้าไปอีกได ้ 16 บัดนีพ ้ ระสัญญาได ้ทรงประทานแก่อบ ั ราฮัมและพงศ์พันธุ์ ของเขาแล ้ว แต่พระองค์ไม่ได ้ตรัสว่า “จงให ้แก่พงศ์พันธุ์ เหมือนกับว่าจงให ้แก่หลายคน แต่จงให ้แก่คนเดียว และ ให ้แก่พงศ์พันธุข ์ องท่าน ซึง่ คือพระคริสต์” 17 และข ้าพเจ ้ากล่าวอย่างนีว้ า่ พันธสัญญาทีไ่ ด ้รับการยืนยัน ล่วงหน ้าโดยพระเจ ้าในพระคริสต์ คือธรรมบัญญัตซ ิ งึ่ มาภาย หลังสีร่ ้อยสามสิบปี นัน ้ ไม่สามารถทําให ้คําสัญญาเป็ นโมฆะ ได ้ 18 เพราะว่าถ ้ามรดกได ้มาโดยธรรมบัญญัต ิ มรดกนัน ้ ก็มไิ ด ้ ได ้มาโดยพระสัญญาอีกต่อไป แต่พระเจ ้าทรงประทานให ้แก่ อับราฮัมโดยพระสัญญา 19 แล ้วธรรมบัญญัตม ิ ป ี ระโยชน์อะไร? ธรรมบัญญัตถ ิ ก ู เพิม ่ เข ้ามาเพราะการล่วงละเมิด จนกว่าพงศ์พันธุท ์ ไี่ ด ้รับพระ สัญญาจะมาถึง และธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ได ้รับการสถาปนาโดย เหล่าทูตสวรรค์ในมือของผู ้ไกล่เกลีย ่ 20 ผู ้ไกล่เกลีย ่ ไม่ใช่ผู ้ไกล่เกลีย ่ ของคนๆ เดียว แต่พระเจ ้า ทรงเป็ นหนึง่ 21 แล ้วธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ขัดกับคําสัญญาของพระเจ ้าหรือ? พระเจ ้าห ้ามไว ้ เพราะถ ้ามีธรรมบัญญัตซ ิ งึ่ สามารถให ้ชีวต ิ ได ้ ความชอบธรรมก็ควรจะเกิดขึน ้ โดยธรรมบัญญัต ิ 22 แต่พระคัมภีรไ์ ด ้สรุปว่าทุกคนอยูภ ่ ายใต ้บาป เพือ ่ ว่าโดย ่ ในพระเยซูคริสต์ จะได ้ประทานตามสัญญาแก่ผู ้เชือ ่ ความเชือ ่ จะมาถึง เราก็ถก 23 แต่กอ ่ นทีค ่ วามเชือ ู กักขังไว ้ภายใต ้ธรรม ่ ทีจ บัญญัต ิ ถูกปิ ดกัน ้ จากความเชือ ่ ะเปิ ดเผยในภายหลัง 24เพราะเหตุนธ ี้ รรมบัญญัตจิ งึ เป็ นครูของเราเพือ ่ นํ าเรามาถึง ่ พระคริสต์ เพือ ่ เราจะได ้เป็ นผู ้ชอบธรรมโดยความเชือ ่ นัน 25 แต่หลังจากความเชือ ้ มาแล ้ว เราก็ไม่อยูภ ่ ายใต ้ครูอก ี ต่อไป ่ 26 เพราะว่าท่านทัง้ หลายเป็ นบุตรของพระเจ ้าโดยความเชือ ในพระเยซูคริสต์ 27 เพราะพวกท่านทัง้ หลายทีร่ ับบัพติศมาในพระคริสต์แล ้ว ก็ ได ้สวมใส่พระคริสต์แล ้ว 28 ไม่วา่ จะเป็ นคนยิวหรือคนกรีก ไม่วา่ จะเป็ นทาสหรือไท ไม่ ว่าจะเป็ นชายหรือหญิง เพราะว่าท่านทัง้ หลายเป็ นอันหนึง่ อัน เดียวกันในพระเยซูคริสต์ 29 และถ ้าท่านทัง้ หลายเป็ นของพระคริสต์แล ้ว ท่านก็เป็ น พงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม และเป็ นผู ้สืบทอดตามพระสัญญา
บทที่ 3 1 โอ ชาวกาลาเทียผู ้โง่เขลา ใครเล่าได ้ล่อลวงพวกท่านให ้ ่ ฟั งความจริง ในเมือ ไม่เชือ ่ พระเยซูคริสต์ถก ู ตรึงกางเขน ท่ามกลางพวกท่านต่อหน ้าต่อตาพวก ท่าน? 2 ข ้าพเจ ้าปรารถนาจะเรียนรู ้จากพวกท่านเพียงเท่านี้ คือ ท่านได ้รับพระวิญญาณโดยการกระทําตามธรรมบัญญัตห ิ รือ โดยการฟั งด ้วยศรัทธา? 3 พวกท่านเป็ นคนโง่เขลาอย่างนัน ้ หรือ? เมือ ่ ท่านเริม ่ ต ้นใน พระวิญญาณแล ้ว บัดนีท ้ า่ นก็ได ้รับการทําให ้สมบูรณ์โดยเนือ ้ หนังแล ้วหรือ? 4 ท่านทัง้ หลายต ้องทนทุกข์ทรมานมากมายอย่างไร ้ ประโยชน์หรือ? หากยังไร ้ประโยชน์อยู?่ 5 เพราะฉะนัน ้ พระองค์ผู ้ทรงประทานพระวิญญาณแก่พวก ท่าน และทรงกระทําการอัศจรรย์ทา่ มกลางพวกท่าน พระองค์ทรงกระทําการนัน ้ โดยการกระทําตามธรรมบัญญัต ิ ่ ? หรือโดยการฟั งด ้วยความเชือ ่ พระเจ ้า และพระเจ ้าทรงนับว่าเป็ น 6 เช่นเดียวกับอับราฮัมเชือ ความชอบธรรมแก่เขา 7 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงรู ้เถิดว่า ผู ้ทีม ่ ศ ี รัทธาก็คอ ื ลูกหลานของอับราฮัม 8 และพระคัมภีรน ์ ัน ้ รู ้ล่วงหน ้าว่าพระเจ ้าจะทรงโปรดให ้คน ่ จึงประกาศพระกิตติคณ ต่างชาติชอบธรรมโดยความเชือ ุ แก่ อับราฮัมล่วงหน ้าว่า "บรรดาประชาชาติทงั ้ หลายจะได ้รับพระ พรผ่านทางเจ ้า" 9 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีม ่ ศ ี รัทธาจึงได ้รับพรร่วมกับอับราฮัมผู ้ ่ สัตย์ ซือ 10 เพราะบรรดาผู ้ทีย ่ ด ึ ถือตามธรรมบัญญัตก ิ ็ตกอยูภ ่ ายใต ้คํา สาป เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า "ผู ้ใดไม่ประพฤติตามทุกสิง่ ที่ เขียนไว ้ในหนังสือธรรมบัญญัต ิ ผู ้นัน ้ ก็ตกอยูภ ่ ายใต ้คําสาป" 11 แต่ปรากฏว่าไม่มม ี นุษย์คนใดได ้รับความชอบธรรมโดย ธรรมบัญญัตใิ นสายพระเนตรของพระเจ ้าเลย เพราะว่าคน ่ ชอบธรรมจะดํารงชีวต ิ โดยความเชือ ่ แต่วา่ 'คนที่ 12 และธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ไม่ได ้มาจากความเชือ ประพฤติตามธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ จะดํารงชีวต ิ อยูใ่ นธรรมบัญญัต ิ นัน ้ ' 13 พระคริสต์ทรงไถ่เราจากคําสาปของธรรมบัญญัต ิ โดยทรง ถูกสาปแทนเรา เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า 'คนใดทีถ ่ ก ู แขวนบน ต ้นไม ้ก็ถก ู สาปแช่ง' 14 เพือ ่ ว่าพระพรของอับราฮัมจะได ้มาถึงคนต่างชาติโดยทาง พระเยซูคริสต์ และเพือ ่ ว่าเราจะได ้รับพระสัญญาแห่งพระ ่ วิญญาณโดยทางความเชือ
บทที่ 4 1 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ากล่าวว่า ทายาทนัน ้ ถึงแม ้ว่าเขาจะเป็ นเด็กก็ ตาม ก็ไม่ตา่ งอะไรจากคนรับใช ้ ถึงแม ้ว่าเขาจะเป็ นเจ ้าของ ทุกสิง่ ก็ตาม 2 แต่ยังอยูใ่ นความดูแลของผู ้ปกครองและครูจนถึงเวลาที่ บิดาแต่งตัง้ ไว ้ 3 แม ้เราทัง้ หลายเมือ ่ ยังเป็ นเด็กก็ถก ู พันธนาการอยูใ่ ต ้ธาตุ โลกเหมือนกัน 4 แต่เมือ ่ ครบกําหนดเวลาแล ้ว พระเจ ้าทรงส่งพระบุตรของ พระองค์มาเกิดเป็ นสตรีและเกิดภายใต ้ธรรมบัญญัต ิ 5 เพือ ่ จะทรงไถ่คนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ เพือ ่ ให ้เรา ได ้รับการเป็ นบุตรบุญธรรม 6 และเพราะท่านทัง้ หลายเป็ นบุตร พระเจ ้าจึงทรงส่งพระ วิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์เข ้ามาในใจของท่าน ร ้อง ว่า “อับบา” คือพระบิดา
137
กาลาเทีย
7 เหตุฉะนัน ้ ท่านจึงไม่เป็ นผู ้รับใช ้อีกต่อไป แต่เป็ นบุตร และ ถ ้าเป็ นบุตรแล ้ว ท่านก็เป็ นทายาทของพระเจ ้าโดยทางพระ คริสต์ 8 แต่เมือ ่ ท่านทัง้ หลายยังไม่รู ้จักพระเจ ้า ท่านก็ปรนนิบต ั พ ิ ระ เจ ้าซึง่ โดยสภาพแล ้วไม่ใช่พระเจ ้าเลย 9 แต่บด ั นีเ้ มือ ่ ท่านทัง้ หลายรู ้จักพระเจ ้าแล ้ว หรือทีถ ่ ก ู ก็คอ ื พระเจ ้าทรงรู ้จักท่านแล ้ว เหตุใดท่านจึงยังจะหันกลับไปหา พวกทีอ ่ อ ่ นแอและขัดสนอีก ซึง่ ท่านปรารถนาทีจ ่ ะตกเป็ น ทาสของพวกนัน ้ อีก? 10 ท่านทัง้ หลายถือวัน เดือน เวลา และปี 11 ฉั นกลัวท่าน เพราะฉั นคิดว่าการทีฉ ่ ั นได ้ทุม ่ เทแรงกาย แรงใจเพือ ่ ท่านนัน ้ สูญเปล่า 12 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านทัง้ หลายว่า ขอให ้ เป็ นเหมือนข ้าพเจ ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้าก็เป็ นอย่างทีพ ่ วกท่าน เป็ น ท่านไม่ได ้ทําร ้ายข ้าพเจ ้าเลย 13 ท่านทัง้ หลายรู ้ว่าตอนแรกข ้าพเจ ้าได ้ประกาศข่าว ประเสริฐแก่ทา่ นโดยความอ่อนแอของเนือ ้ หนัง 14 และการทดลองของข ้าพเจ ้าทีอ ่ ยูใ่ นเนือ ้ หนัง พวกท่านก็ ไม่ได ้ดูหมิน ่ หรือปฏิเสธ แต่พวกท่านได ้ต ้อนรับข ้าพเจ ้า เหมือนกับเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า คือเป็ นพระเยซูคริสต์ 15 แล ้วความสุขทีท ่ า่ นพูดถึงนัน ้ อยูท ่ ไี่ หนเล่า เพราะข ้าพเจ ้า เป็ นพยานให ้ท่านได ้ว่า ถ ้าเป็ นไปได ้ ท่านก็คงจะควักตาของ ท่านออกแล ้วมอบให ้ข ้าพเจ ้า 16 ดังนัน ้ ฉั นจึงได ้กลายเป็ นศัตรูของคุณเพราะฉั นบอกความ จริงแก่คณ ุ หรือ? 17 พวกเขาเอาอกเอาใจพวกท่านอย่างมาก แต่ไม่ได ้ทําดี เลย พวกเขาต ้องการจะขับไล่พวกท่านออกไป เพือ ่ ว่าพวก ท่านจะได ้เอาอกเอาใจพวกเขา 18 แต่การเอาใจใส่เอาใจใส่ในเรือ ่ งดี ๆ เสมอนัน ้ ก็ด ี ไม่ใช่ เฉพาะแต่ตอนทีข ่ ้าพเจ ้าอยูก ่ บ ั ท่านเท่านัน ้ 19 ลูกน ้อยของข ้าพเจ ้า ซึง่ ข ้าพเจ ้าต ้องทนทุกข์ทรมานใน การคลอดบุตรอีก จนกว่าพระคริสต์จะทรงก่อร่างขึน ้ ในพวก ท่าน 20 ข ้าพเจ ้าปรารถนาทีจ ่ ะอยูก ่ บ ั ท่านขณะนี้ และเปลีย ่ น นํ้ าเสียงของข ้าพเจ ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้ามีข ้อสงสัยในตัวท่าน 21 พวกท่านทีอ ่ ยากอยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ จงบอกฉั นหน่อยเถิด ท่านไม่ฟังธรรมบัญญัตห ิ รือ? 22 เพราะมีเขียนไว ้ว่าอับราฮัมมีบต ุ รสองคน คนหนึง่ เกิดจาก ทาสหญิง อีกคนหนึง่ เกิดจากหญิงทีเ่ ป็ นไท 23 ส่วนผู ้ทีเ่ ป็ นของหญิงทาสนัน ้ ก็เกิดตามเนือ ้ หนัง ส่วนผู ้ที่ เป็ นของหญิงทีเ่ ป็ นไทนัน ้ ก็เกิดตามพระสัญญา 24 สิง่ เหล่านีเ้ ป็ นสัญลักษณ์ เพราะว่าทัง้ สองคือพันธสัญญา สองประการ หนึง่ คือจากภูเขาซีนาย ซึง่ ให ้กําเนิดบุตรเป็ น ทาส ซึง่ ก็คอ ื ฮาการ 25 เพราะว่าเมืองอะการ์นัน ้ คือภูเขาซีนายในอาณาจักรอาระเ บีย และตรงกับเมืองเยรูซาเล็มซึง่ อยูข ่ ณะนี้ ซึง่ เป็ นเมืองทาส กับบุตรหลานของนาง 26 แต่เยรูซาเล็มซึง่ อยูเ่ บือ ้ งบนนัน ้ เป็ นไท เป็ นมารดาของเรา ทัง้ หลาย ่ ชมยินดีเถิด เจ ้าทีเ่ ป็ นหมัน 27 เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า "จงชืน และไม่คลอดบุตร จงเปล่งเสียงร ้องและครํ่าครวญเถิด เจ ้าที่ ไม่เจ็บครรภ์ เพราะว่าผู ้ทีถ ่ ก ู ทิง้ ร ้างก็มบ ี ต ุ รมากกว่าหญิงที่ แต่งงานแล ้วมากมายนัก" 28 บัดนีเ้ ราพีน ่ ้องทัง้ หลาย เหมือนอย่างอิสอัคเป็ นบุตรแห่ง พระสัญญา 29 แต่เมือ ่ นัน ้ ผู ้ทีเ่ กิดตามเนือ ้ หนังได ้ข่มเหงผู ้ทีเ่ กิดตามพระ วิญญาณฉั นใด ปั จจุบน ั ก็เป็ นอย่างนัน ้ เช่นกัน
30 แต่พระคัมภีรก ์ ล่าวไว ้ว่าอย่างไร จงขับไล่ทาสหญิงและ บุตรของนางออกไป เพราะว่าบุตรของทาสหญิงจะไม่เป็ น ทายาทร่วมกับบุตรของทาสหญิงทีเ่ ป็ นไท 31 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เรามิได ้เป็ นบุตรของหญิง ทาส แต่เป็ นบุตรของหญิงทีเ่ ป็ นไท บทที่ 5 1 เพราะฉะนัน ้ จงยืนหยัดมั่นคงในเสรีภาพทีพ ่ ระคริสต์ได ้ทรง ทําให ้เราเป็ นอิสระ และอย่าติดอยูใ่ นแอกของการเป็ นทาสอีก ต่อไป 2 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเปาโลกล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า ถ ้าท่านเข ้า สุหนัตแล ้ว พระคริสต์จะทรงทําประโยชน์อะไรแก่ทา่ นไม่ได ้ เลย 3 เพราะข ้าพเจ ้าเป็ นพยานอีกแก่ทก ุ คนทีเ่ ข ้าสุหนัตว่า เขา เป็ นหนีท ้ ต ี่ ้องประพฤติตามธรรมบัญญัตท ิ งั ้ หมด 4 พระคริสต์ไม่มป ี ระโยชน์อะไรกับพวกท่านเลย ไม่วา่ ผู ้ใดใน พวกท่านทีไ่ ด ้รับความชอบธรรมโดยธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว พวก ท่านก็ตกจากพระคุณไปแล ้ว 5 เพราะว่าโดยพระวิญญาณเราคอยความหวังแห่งความชอบ ่ ธรรมโดยความเชือ 6 เพราะว่าในพระเยซูคริสต์นัน ้ การเข ้าสุหนัตและการไม่เข ้า ่ ซึง่ กระทําโดยความรัก สุหนัตไม่มป ี ระโยชน์ใดๆ แต่ความเชือ นัน ้ สําคัญยิง่ ่ ฟั ง 7 พวกท่านวิง่ ดีแล ้ว ใครเล่าขัดขวางพวกท่านไม่ให ้เชือ ความจริง? 8 การโน ้มน ้าวใจเช่นนีไ้ ม่ได ้มาจากพระองค์ผู ้ทรงเรียกท่าน ้ เพียงเล็กน ้อยก็ทําให ้แป้ งทัง้ ก ้อนขึน 9 เชือ ้ ฟูได ้ 10 ฉั นมีความมั่นใจในตัวท่านโดยองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าว่า ท่าน จะไม่คด ิ ในทางอืน ่ อีก แต่ผู ้ทีร่ บกวนท่านนัน ้ จะต ้องได ้รับ โทษตามความผิดของเขา ไม่วา่ เขาจะเป็ นใครก็ตาม 11 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้ายังเทศนาสัง่ สอนเรือ ่ งการเข ้า สุหนัตอยู่ เหตุใดข ้าพเจ ้าจึงยังถูกข่มเหงอยูเ่ ล่า ถ ้าอย่างนัน ้ ความผิดแห่งไม ้กางเขนก็หมดไปแล ้ว 12 ฉั นอยากให ้คนทีท ่ ําให ้คุณลําบากถูกตัดออกไปด ้วย 13 เพราะว่าพีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านถูกเรียกให ้มีเสรีภาพ แต่จง อย่าใช ้เสรีภาพนัน ้ เป็ นโอกาสทีจ ่ ะทําสิง่ ทีเ่ ป็ นบาป แต่จงรับ ใช ้กันและกันด ้วยความรัก ้ นัน 14เพราะธรรมบัญญัตท ิ งั ้ สิน ้ ก็สําเร็จแล ้วด ้วยคําเดียว คือ ว่า จงรักเพือ ่ นบ ้านเหมือนรักตัวเอง 15 แต่ถ ้าพวกท่านกัดและกินกันและกัน จงระวังอย่าให ้กัน และกันย่อยยับไป 16 ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า จงดําเนินชีวต ิ ตามพระวิญญาณ แล ้ว ท่านจะไม่สนองความปรารถนาของเนือ ้ หนัง 17 เพราะว่าเนือ ้ หนังปรารถนาขัดแย ้งกับพระวิญญาณ และ พระวิญญาณก็ปรารถนาขัดแย ้งกับเนือ ้ หนัง ทัง้ สองฝ่ ายเป็ น ศัตรูกน ั ดังนัน ้ ท่านทัง้ หลายจึงกระทําสิง่ ทีท ่ า่ นปรารถนา ไม่ได ้ 18 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้รับการทรงนํ าโดยพระวิญญาณ ท่านก็ไม่อยูใ่ ต ้ธรรมบัญญัต ิ 19 บัดนีก ้ ารงานของเนือ ้ หนังก็ปรากฏชัดแล ้ว คือ การล่วง ประเวณี การผิดประเวณี ความโสโครก ความลามก 20 การบูชารูปเคารพ การใช ้เวทมนตร์ ความเกลียดชัง ความ ขัดแย ้ง การเอารัดเอาเปรียบ ความโกรธ ความขัดแย ้ง การ ่ นอกรีต ก่อกบฏ ความเชือ 21 ความอิจฉา การฆาตกรรม ความมึนเมา การพูดจาเพ ้อเจ ้อ และสิง่ ทีค ่ ล ้ายคลึงกันนี้ ซึง่ เราบอกท่านทัง้ หลายไว ้ก่อนแล ้ว เช่นเดียวกับทีเ่ คยบอกท่านมาแล ้วในอดีตว่า ใครก็ตามที่ ประพฤติเช่นนีจ ้ ะไม่ได ้รับอาณาจักรของพระเจ ้าเป็ นมรดก
138
กาลาเทีย
22 ส่วนผลของพระวิญญาณนัน ้ คือ ความรัก ความยินดี สันติ ่ สุข ความอดทน ความอ่อนโยน ความดี ความเชือ 23 ความอ่อนโยน ความรู ้จักประมาณตน ไม่มธ ี รรมบัญญัตใิ ด บัญญัตไิ ว ้ต่อต ้านสิง่ เหล่านี้ 24 ส่วนผู ้ทีเ่ ป็ นของพระคริสต์ได ้ตรึงเนือ ้ หนังพร ้อมกับความ ปรารถนาและตัณหาเสียแล ้ว 25 ถ ้าเรามีชวี ต ิ อยูโ่ ดยพระวิญญาณ เราก็ควรดําเนินชีวต ิ ตาม พระวิญญาณด ้วย 26 เราอย่าปรารถนาความรุง่ โรจน์อน ั ไร ้ประโยชน์ ยั่วยุกน ั และ กัน และอิจฉากันและกัน บทที่ 6 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ถ ้าใครถูกครอบงําอยูใ่ นความผิด พวกท่าน ทีฝ ่ ่ ายวิญญาณ จงช่วยเหลือคนนัน ้ ด ้วยใจอ่อนโยน โดย คํานึงถึงตนเองด ้วย เพือ ่ ท่านจะไม่ตกในความผิดบาปของ ท่าน 2 จงช่วยแบกภาระของกันและกัน และทําเช่นนีจ ้ งปฏิบต ั ต ิ าม ธรรมบัญญัตข ิ องพระคริสต์ 3 เพราะว่าถ ้าผู ้ใดถือเอาว่าตนเป็ นคนสําคัญ แม ้เขาจะไม่ม ี อะไรเลยก็ตาม ผู ้นัน ้ ก็หลอกตนเอง 4 แต่ให ้แต่ละคนพิสจ ู น์การงานของตนเอง แล ้วเขาจะมีความ ่ ชมยินดีในตนเองเท่านัน ชืน ้ และไม่ใช่ในผู ้อืน ่ 5 เพราะว่ามนุษย์แต่ละคนจะต ้องแบกภาระของตนเอง 6 ผู ้ทีไ่ ด ้รับการสอนพระวจนะแล ้ว จงแบ่งปั นสิง่ ทีด ่ ท ี ก ุ อย่าง แก่ผู ้ทีส ่ อนตน 7 อย่าให ้ใครมาหลอกลวงพระเจ ้าได ้ เพราะสิง่ ใดทีม ่ นุษย์ หว่านลง เขาก็จะเก็บเกีย ่ วสิง่ นัน ้ 8 เพราะผู ้ใดหว่านลงในเนือ ้ หนังของตน ก็จะเกีย ่ วเก็บความ ่ มโทรมจากเนือ เสือ ้ หนัง แต่ผู ้ใดหว่านลงในพระวิญญาณ ก็ จะเกีย ่ วเก็บชีวต ิ นิรันดร์จากพระวิญญาณ 9 และอย่าให ้เราเมือ ่ ยล ้าในการทําดี เพราะว่าถ ้าเราไม่ ท ้อถอย เราก็จะเก็บเกีย ่ วผลเมือ ่ ถึงเวลา 10 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เรามีโอกาส เราควรกระทําดีตอ ่ คนทัง้ ปวง ่ โดยเฉพาะต่อผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นครอบครัวแห่งความเชือ 11 ท่านทัง้ หลายจงดูเถิด จดหมายทีข ่ ้าพเจ ้าเขียนถึงท่าน ด ้วยมือของข ้าพเจ ้าเองนัน ้ มีขนาดใหญ่เพียงไร 12 ส่วนผู ้ทีต ่ ้องการแสดงกายให ้สวยงาม พวกเขาก็บงั คับให ้ ท่านเข ้าสุหนัต เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ต ้องถูกข่มเหงเพราะกางเขน ของพระคริสต์ 13 เพราะว่าผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตแล ้วก็ไม่ได ้ประพฤติตามธรรม บัญญัต ิ แต่ปรารถนาจะให ้พวกท่านเข ้าสุหนัต เพือ ่ จะได ้ อวดอ ้างเนือ ้ หนังของท่าน 14 แต่พระเจ ้าอย่าทรงห ้ามไม่ให ้ฉั นอวดอ ้างสิง่ ใดเลย เว ้นแต่ ในกางเขนของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ซึง่ โดยกางเขนนัน ้ โลกถูกตรึงไว ้ต่อฉั น และฉั นก็ถก ู ตรึงไว ้ต่อ โลก 15 เพราะว่าในพระเยซูคริสต์ การเข ้าสุหนัตและการไม่เข ้า สุหนัตไม่มป ี ระโยชน์ใดๆ เลย สิง่ ทีส ่ ําคัญคือการถูกสร ้างใหม่ 16 และขอความสันติและความเมตตาจงมีแก่บรรดาผู ้ที่ ประพฤติตามกฎข ้อนี้ และแก่ชนอิสราเอลของพระเจ ้าด ้วย 17 ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปอย่าให ้ใครมารบกวนข ้าพเจ ้าเลย เพราะว่า ข ้าพเจ ้ามีรอยของพระเยซูเจ ้าอยูใ่ นร่างกายของข ้าพเจ ้า 18 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ขอให ้พระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระ ผู ้เป็ นเจ ้าของเราจงสถิตกับจิตวิญญาณของท่านทัง้ หลาย อา เมน (ถึงชาวกาลาเทียทีเ่ ขียนจากกรุงโรม)
139
ั เอเฟซส บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์โดยพระประสงค์ของ ่ สัตย์ พระเจ ้า ถึงบรรดาธรรมิกชนทีเ่ มืองเอเฟซัส และถึงผู ้ซือ ในพระเยซูคริสต์ 2 ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จงมีแก่ทา่ นทัง้ หลายจากพระเจ ้า พระบิดาของเราและจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 3 จงถวายพระพรแด่พระเจ ้าและพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ซึง่ ได ้ทรงอวยพรเราด ้วยพระพร ฝ่ ายวิญญาณทุกประการในสวรรค์สถานในพระคริสต์ 4 ตามทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงเลือกเราไว ้ในพระองค์กอ ่ นสร ้างโลก เพือ ่ เราจะเป็ นผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ละไม่มท ี ต ี่ ําหนิตอ ่ พระพักตร์พระองค์ ในความรัก 5 โดยทรงกําหนดเราไว ้ล่วงหน ้าเพือ ่ ให ้เป็ นบุตรบุญธรรมโดย ทางพระเยซูคริสต์ตามความพอใจแห่งพระประสงค์ของ พระองค์ 6 เพือ ่ ถวายคําสรรเสริญพระสิรแ ิ ห่งพระคุณของพระองค์ ซึง่ ทรงทําให ้เราเป็ นทีช ่ อบพระทัยในผู ้เป็ นทีร่ ัก 7 ในพระองค์นัน ้ เราได ้รับการไถ่บาปโดยพระโลหิตของ พระองค์ คือการอภัยบาปตามความอุดมแห่งพระคุณของ พระองค์ 8 ซึง่ พระองค์ได ้ทรงประทานแก่เราอย่างเหลือล ้นด ้วยปั ญญา ้ และความรอบรู ้ทัง้ สิน 9 โดยทรงให ้เรารู ้ความลับแห่งพระประสงค์ของพระองค์ ตาม ความพอใจซึง่ พระองค์ทรงตัง้ พระทัยไว ้ในพระองค์เอง 10 เพือ ่ ว่าเมือ ่ ถึงเวลาอันสมบูรณ์แห่งเวลา พระองค์จะได ้ทรง รวบรวมทุกสิง่ ทัง้ ทีอ ่ ยูใ่ นสวรรค์และทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลกไว ้ใน พระคริสต์ คือในพระองค์ 11 ในพระองค์นัน ้ เราก็ได ้รับมรดกเช่นกัน โดยถูกกําหนดไว ้ ล่วงหน ้าตามพระประสงค์ของพระองค์ผู ้ทรงกระทําทุกสิง่ ตาม แผนการแห่งพระประสงค์ของพระองค์เอง 12 เพือ ่ เราทัง้ หลายจะได ้ถวายคําสรรเสริญแด่พระสิรข ิ อง พระองค์ ผู ้ทรงวางใจในพระคริสต์กอ ่ น 13 ในพระองค์นัน ้ ท่านทัง้ หลายก็ได ้วางใจแล ้ว เมือ ่ ท่านได ้ ยินพระวจนะแห่งความจริง คือข่าวประเสริฐแห่งความรอด ่ แล ้ว ท่านก็ได ้รับการ ของท่านแล ้ว และเมือ ่ ท่านเชือ ประทับตราด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ห่งคําสัญญานัน ้ 14 ซึง่ เป็ นมัดจําแห่งมรดกของเรา จนกว่าจะถึงวันไถ่ทรัพย์ ื้ ไว ้แล ้ว เพือ สมบัตท ิ ซ ี่ อ ่ ถวายสรรเสริญแด่พระสิรข ิ องพระองค์ ่ ของท่านในพระ 15 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าได ้ยินถึงความเชือ เยซูเจ ้าและความรักทีท ่ า่ นมีตอ ่ บรรดาธรรมิกชนทัง้ ปวง 16 ข ้าพเจ ้าไม่หยุดทีจ ่ ะขอบพระคุณพระองค์โดยเอ่ยถึง พระองค์ในการอธิษฐานของข ้าพเจ ้า 17 เพือ ่ พระเจ ้าแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา คือพระบิดาแห่งสง่าราศี จะทรงประทานพระวิญญาณแห่ง ปั ญญาและการสําแดงแก่ทา่ นทัง้ หลายในความรู ้จักพระองค์ 18 ขอให ้ตาแห่งความเข ้าใจของท่านสว่างขึน ้ เพือ ่ ท่านจะได ้ รู ้ว่าความหวังของการทรงเรียกของพระองค์คอ ื อะไร และ ความมั่งคัง่ ของสง่าราศีแห่งมรดกของพระองค์สําหรับพวก ธรรมิกชนคืออะไร 19 และฤทธิอ ์ ํานาจของพระองค์ยงิ่ ใหญ่เพียงใดต่อเรา ่ ตามการกระทําของฤทธิอ ทัง้ หลายผู ้เชือ ์ ํานาจอันยิง่ ใหญ่ ของพระองค์ 20 ซึง่ พระองค์ได ้ทรงกระทําในพระคริสต์ เมือ ่ ทรงให ้ พระองค์เป็ นขึน ้ จากบรรดาคนตาย และทรงให ้พระองค์ ประทับเบือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระองค์เองในสวรรค์สถาน
140
21 สูงเหนือบรรดาราชอํานาจ อํานาจ บารมี อาณาจักร และ ทุกนามทีถ ่ ก ู เอ่ยขึน ้ ไม่เพียงแต่ในโลกนีเ้ ท่านัน ้ แต่ในโลก หน ้าด ้วย 22 และทรงให ้สิง่ ทัง้ ปวงอยูใ่ ต ้พระบาทของพระองค์ และทรง ตัง้ พระองค์ให ้เป็ นประมุขเหนือสิง่ ทัง้ ปวงของคริสตจักร 23 ซึง่ เป็ นพระกายของพระองค์ คือความเต็มเปี่ ยมของ พระองค์ผู ้เต็มเปี่ ยมทุกสิง่ ในทุกสิง่ บทที่ 2 1 และท่านทัง้ หลายผู ้ซึง่ ตายอยูเ่ พราะการละเมิดและความ บาป พระองค์ได ้ทรงทําให ้มีชวี ต ิ ขึน ้ 2 ซึง่ ในกาลก่อน ท่านทัง้ หลายเคยประพฤติตามวิถข ี องโลกนี้ ตามเจ ้าผู ้ปกครองอํานาจในอากาศ คือวิญญาณทีก ่ ระทําการ ่ ฟั ง อยูใ่ นลูกหลานแห่งการไม่เชือ 3 เมือ ่ ก่อนพวกเราต่างก็เคยประพฤติตามตัณหาของเนือ ้ หนัง และของจิตใจ และโดยธรรมชาติแล ้วพวกเราก็เป็ นบุตรแห่ง พระพิโรธ เช่นเดียวกับผู ้อืน ่ 4 แต่พระเจ ้าผู ้ทรงเปี่ ยมด ้วยพระเมตตาเพราะความรักอัน ยิง่ ใหญ่ทพ ี่ ระองค์ทรงรักพวกเรา 5 แม ้ว่าเราจะตายอยูใ่ นบาป พระองค์ยังทรงทําให ้เรามีชวี ต ิ อยูร่ ว่ มกับพระคริสต์ (โดยพระคุณท่านทัง้ หลายจึงได ้รับ ความรอด) 6 และทรงให ้เราทัง้ หลายร่วมกันเป็ นขึน ้ ใหม่ และทรงให ้เรา ทัง้ หลายนั่งร่วมกันในสวรรค์สถานในพระเยซูคริสต์ เพือ ่ ว่าในยุคทีจ ่ ะมาถึง พระองค์จะได ้ทรงแสดงความอุดม สมบูรณ์ของพระคุณของพระองค์อย่างยิง่ โดยความกรุณา ของพระองค์ทม ี่ ต ี อ ่ เราโดยทางพระเยซูคริสต์ 8 เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้รับความรอดโดยพระคุณผ่านทาง ่ และมิใช่โดยตัวท่านเอง แต่เป็ นของประทานจาก ความเชือ พระเจ ้า 9 ไม่ใช่เพราะการกระทํา เพือ ่ ว่าใครจะได ้อวดได ้ 10 เพราะว่าเราเป็ นฝี พระหัตถ์ของพระองค์ สร ้างขึน ้ ในพระ เยซูคริสต์เพือ ่ กระทําการดี ซึง่ พระเจ ้าทรงกําหนดไว ้ก่อน เพือ ่ ให ้เราประพฤติตาม 11 เหตุฉะนัน ้ จงจําไว ้ว่าเมือ ่ ก่อนพวกท่านเป็ นคนต่างชาติใน เนือ ้ หนัง ซึง่ ได ้รับการเรียกว่าผู ้ทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัต โดยผู ้ที่ เรียกกันว่าผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตในเนือ ้ หนังทีท ่ ําด ้วยมือ 12 ในเวลานัน ้ ท่านทัง้ หลายไม่มพ ี ระคริสต์ คือเป็ นคนต่างด ้าว จากประชาชาติอส ิ ราเอล เป็ นผู ้แปลกแยกจากพันธสัญญาที่ ทรงสัญญาไว ้ ไม่มท ี ห ี่ วัง และอยูใ่ นโลกโดยไม่มพ ี ระเจ ้า 13 แต่บด ั นีใ้ นพระเยซูคริสต์ ท่านทัง้ หลายทีเ่ คยอยูห ่ า่ งไกล ได ้กลายมาอยูใ่ กล ้โดยพระโลหิตของพระคริสต์ 14 เพราะว่าพระองค์ทรงเป็ นสันติสข ุ ของเรา ผู ้ทรงทําให ้ทัง้ สองฝ่ ายเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน และทรงรือ ้ กําแพงทีก ่ น ั้ ระหว่างเราลง 15 โดยทรงยกเลิกความเป็ นศัตรูกน ั ในเนือ ้ หนัง คือธรรม บัญญัตข ิ องบัญญัตท ิ ม ี่ อ ี ยูใ่ นพิธต ี า่ งๆ เพือ ่ จะทรงสร ้างคน ใหม่คนเดียวจากสองคนในพระองค์ ดังนีจ ้ งึ ทรงกระทําให ้มี สันติภาพ 16 และเพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงคืนดีทงั ้ สองพระองค์กบ ั พระเจ ้า ในร่างเดียวโดยกางเขน โดยทรงขจัดความเป็ นศัตรูออกไป โดยกางเขนนัน ้ 17 และมาประกาศสันติสข ุ แก่ทา่ นทีอ ่ ยูไ่ กลและแก่คนทีอ ่ ยู่ ใกล ้ ิ ธิเ์ ข ้าเฝ้ าพระ 18 เพราะว่าโดยพระองค์นัน ้ เราทัง้ สองจึงมีสท บิดาโดยพระวิญญาณเดียวกัน 19บัดนีพ ้ วกท่านจึงไม่เป็ นคนแปลกหน ้าและคนต่างถิน ่ อีก ต่อไป แต่เป็ นเพือ ่ นร่วมชาติกบ ั พวกธรรมิกชนและเป็ นคนใน ครอบครัวของพระเจ ้า
เอเฟซัส
บทที่ 4
20 และถูกสร ้างบนรากฐานแห่งอัครสาวกและผู ้เผยพระวจนะ โดยมีพระเยซูคริสต์เองเป็ นศิลามุมเอก 21 ในพระองค์นัน ้ ทุกสิง่ ทีก ่ อ ่ สร ้างเข ้าด ้วยกันอย่างเรียบร ้อย ิ ธิใ์ นองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ก็เจริญขึน ้ เป็ นวิหารศักดิส ์ ท 22 ในพระองค์นัน ้ ท่านทัง้ หลายก็กําลังถูกสร ้างขึน ้ ด ้วยกันให ้ เป็ นทีส ่ ถิตของพระเจ ้าโดยทางพระวิญญาณ
1 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นนักโทษของพระเจ ้า ขอวิงวอน ท่านทัง้ หลายให ้ประพฤติตามสมควรแก่การทรงเรียกซึง่ ท่าน ทัง้ หลายได ้รับ 2 ด ้วยความถ่อมใจและความอ่อนโยน ด ้วยความอดกลัน ้ และ อดกลัน ้ ต่อกันและกันด ้วยความรัก 3. มุง่ มั่นทีจ ่ ะรักษาความสามัคคีของจิตวิญญาณไว ้ในพันธะ แห่งสันติภาพ 4 มีกายเดียวและมีพระวิญญาณเดียว เหมือนทีท ่ า่ นทัง้ หลาย ได ้รับการเรียกในความหวังเดียวเพือ ่ การเรียกของท่าน 5 พระเจ ้าองค์เดียว ศรัทธาเดียว บัพติศมาเดียว 6 พระเจ ้าองค์เดียวผู ้เป็ นพระบิดาของทุกคน ซึง่ ทรงอยูเ่ หนือ ทุกคน และผ่านทุกคน และอยูใ่ นคุณทุกคน 7 แต่พระคุณนัน ้ ทรงโปรดประทานแก่เราแต่ละคนตามขนาด ของของขวัญแห่งพระคริสต์ 8 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า เมือ ่ พระองค์เสด็จขึน ้ สู่ สวรรค์ พระองค์ทรงนํ าพวกเชลยไป และประทานของ ประทานแก่คน 9 (เมือ ่ พระองค์เสด็จขึน ้ ไปนัน ้ จะหมายความอย่างไรเล่า นอกจากว่าพระองค์เสด็จลงสูเ่ บือ ้ งล่างของแผ่นดินโลกก่อน? 10 พระองค์ทเี่ สด็จลงมา ก็คอ ื พระองค์ทเี่ สด็จขึน ้ สูงเหนือ ้ เพือ สวรรค์ทงั ้ สิน ่ จะได ้เต็มทุกสิง่ ) 11 และพระองค์ได ้ประทานให ้บางคนเป็ นอัครสาวก บางคน เป็ นผู ้เผยพระวจนะ บางคนเป็ นผู ้ประกาศข่าวประเสริฐ บาง คนเป็ นศิษยาภิบาลและครู 12 เพือ ่ ความสมบูรณ์ของธรรมิกชน เพือ ่ งานแห่งการ ปรนนิบต ั ิ เพือ ่ การสร ้างกายของพระคริสต์ 13 จนกว่าเราทุกคนจะบรรลุถงึ ความเป็ นนํ้ าหนึง่ ใจเดียวกัน ่ และในความรู ้ถึงพระบุตรของพระเจ ้า แห่งความเชือ จนกระทั่งเราบรรลุถงึ ความสมบูรณ์แห่งพระคริสต์ 14 เพือ ่ เราจะไม่เป็ นเด็กอีกต่อไป ถูกซัดไปมาและพัดพาไป ด ้วยลมปากแห่งคําสัง่ สอนทุกอย่าง ด ้วยกลอุบายของมนุษย์ และเล่หเ์ หลีย ่ มซึง่ พวกเขาคอยดักลวง 15 แต่จงพูดความจริงในความรัก เพือ ่ จะเติบโตขึน ้ ในทุกสิง่ ในพระองค์ ผู ้เป็ นศีรษะคือพระคริสต์ ้ ได ้รับการติดต่อประสานกัน 16 จากพระองค์นัน ้ ร่างกายทัง้ สิน อย่างพอดีและประสานแน่นโดยสิง่ ทีข ่ ้อต่อแต่ละข ้อหล่อ เลีย ้ งไว ้ ตามการทํางานทีม ่ ป ี ระสิทธิผลในระดับของส่วน ต่างๆ ทุกส่วน ทําให ้ร่างกายเจริญเติบโตขึน ้ เพือ ่ สร ้างขึน ้ เอง ในความรัก 17 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงพูดและเป็ นพยานในองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าว่า ต่อไปนี้ พวกท่านจะไม่ดําเนินตามอย่างคน ต่างชาติอน ื่ ๆ คือ ดําเนินตามความคิดอันไร ้สาระของตน 18 โดยทีค ่ วามเข ้าใจของพวกเขามืดมนลง และถูกแยกออก จากชีวต ิ ของพระเจ ้า เพราะความเขลาทีม ่ อ ี ยูใ่ นตัวพวกเขา และเพราะความมืดบอดของใจของพวกเขา 19 ผู ้ทีม ่ ใี จปราศจากความรู ้สึกผิดชอบชัว่ ดีก็ปล่อยตัวให ้ทํา ในสิง่ ทีไ่ ม่สะอาด และทําด ้วยความโลภมาก 20 แต่ทา่ นทัง้ หลายไม่ได ้เรียนรู ้เรือ ่ งพระคริสต์เช่นนัน ้ 21 ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้ฟั งพระองค์ และได ้รับการสอนจาก พระองค์แล ้ว ตามความจริงทีม ่ อ ี ยูใ่ นพระเยซู 22 ท่านทัง้ หลายจงละทิง้ พฤติกรรมเก่าๆ ทีเ่ คยประพฤติไป แล ้วเสีย ซึง่ มนุษย์เก่านัน ้ จะถูกกิเลสตัณหาอันหลอกลวงกัด กินไป 23 และจงให ้มีจต ิ ใจใหม่ขน ึ้ 24 และให ้ท่านทัง้ หลายสวมมนุษย์ใหม่ซงึ่ สร ้างขึน ้ ใหม่ตาม แบบอย่างของพระเจ ้าในความชอบธรรมและความบริสท ุ ธิท ์ ี่ แท ้จริง
บทที่ 3 1 เพราะเหตุนฉ ี้ ั นเปาโลผู ้เป็ นนักโทษของพระเยซูคริสต์เพือ ่ พวกท่านซึง่ เป็ นคนต่างชาติ 2 ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้ยินถึงการประทานพระคุณของพระเจ ้า ซึง่ ประทานแก่ข ้าพเจ ้าแก่ทา่ นแล ้ว 3 โดยทีพ ่ ระองค์ทรงเปิ ดเผยความลับให ้ข ้าพเจ ้าทราบ (ดังที่ ข ้าพเจ ้าได ้เขียนไว ้ก่อนหน ้านีด ้ ้วยคําไม่กค ี่ ํา) 4 โดยทีเ่ มือ ่ ท่านอ่านแล ้ว ท่านก็จะเข ้าใจความรู ้ของข ้าพเจ ้า ในเรือ ่ งลึกลับของพระคริสต์) 5 ซึง่ ในสมัยก่อนไม่ได ้ทรงเปิ ดเผยแก่บต ุ รแห่งมนุษย์เหมือน อย่างบัดนีท ้ รงเปิ ดเผยแก่บรรดาอัครสาวกและผู ้เผยพระวจนะ ผู ้บริสท ุ ธิข ์ องพระองค์โดยพระวิญญาณ 6 เพือ ่ ให ้คนต่างชาติเป็ นทายาทร่วมกันและอยูใ่ นกาย เดียวกัน และมีสว่ นในสัญญาของพระองค์ในพระคริสต์โดย ข่าวประเสริฐ 7 ข ้าพเจ ้าได ้รับการแต่งตัง้ ให ้เป็ นผู ้รับใช ้ตามของประทาน แห่งพระคุณของพระเจ ้าทีป ่ ระทานให ้แก่ข ้าพเจ ้าโดยการ กระทําอันมีประสิทธิผลของพระเดชานุภาพของพระองค์ 8 ข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นผู ้ตํา่ ต ้อยกว่าคนชอบธรรมคนใด ทรงโปรด ประทานพระคุณนีแ ้ ก่ข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ประกาศแก่ คนต่างชาติถงึ ความรํ่ารวยของพระคริสต์ทห ี่ าทีส ่ ด ุ มิได ้ 9 เพือ ่ ให ้คนทัง้ ปวงเห็นถึงความเกีย ่ วพันของความลึกลับซึง่ ซ่อนเร ้นอยูใ่ นพระเจ ้าผู ้ทรงสร ้างสรรพสิง่ โดยพระเยซูคริสต์ มาตัง้ แต่ต ้นโลก 10 เพือ ่ ว่าบัดนี้ ผู ้ปกครองและผู ้มีอํานาจในสวรรค์จะได ้ทราบ พระปรีชาญาณอันหลากหลายของพระเจ ้าโดยทางคริสตจักร 11 ตามพระประสงค์นริ ันดร์ซงึ่ พระองค์ได ้ทรงตัง้ ไว ้ในพระ เยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 12 ในพระองค์นัน ้ เราจึงมีใจกล ้าและสามารถเข ้าถึงพระองค์ ่ ในพระองค์ ได ้อย่างมั่นใจโดยความเชือ 13 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ท่านทัง้ หลายอย่า ท ้อถอยต่อความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้าทีข ่ ้าพเจ ้ามีตอ ่ ท่าน ซึง่ เป็ นความรุง่ โรจน์ของท่าน 14เพราะเหตุนี้ ข ้าพเจ ้าจึงคุกเข่าต่อพระบิดาของพระเยซู คริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ่ 15 ซึง่ ครอบครัวทัง้ มวลในสวรรค์และในแผ่นดินโลกก็ได ้ชือ มาจากพระองค์ 16 ขอพระองค์ทรงโปรดประทานให ้ท่านทัง้ หลายรับการเสริม กําลังด ้วยพระวิญญาณในมนุษย์สว่ นลึกตามความรํ่ารวยแห่ง พระสิรริ งุ่ โรจน์ของพระองค์ ่ 17 เพือ ่ ว่าพระคริสต์จะได ้สถิตอยูใ่ นใจของท่านโดยความเชือ เพือ ่ ว่าเมือ ่ ท่านมีรากฐานและมั่นคงในความรักแล ้ว 18 จะได ้เข ้าใจพร ้อมกับธรรมิกชนทัง้ ปวงถึงความกว ้าง ความ ยาว ความลึก และความสูง 19 และให ้รู ้จักความรักของพระคริสต์ซงึ่ เกินความรู ้ เพือ ่ ว่า พวกท่านจะได ้เต็มเปี่ ยมไปด ้วยความบริบรู ณ์ของพระเจ ้า 20 บัดนี้ ขอทรงกระทําการเกินกว่าทีเ่ ราจะขอหรือคิดได ้มาก ยิง่ ไปกว่านัน ้ ตามฤทธิเ์ ดชทีท ่ ําการอยูภ ่ ายในเรา 21 ขอให ้พระองค์ทรงได ้รับเกียรติในคริสตจักรโดยพระเยซู คริสต์ตลอดทุกยุคทุกสมัยตลอดไป อาเมน
141
เอเฟซัส
18 และอย่าเมาเหล ้าองุน ่ ซึง่ เกินพอดี แต่จงเต็มเปี่ ยมด ้วย พระวิญญาณ 19 จงร ้องเพลงสดุด ี เพลงสรรเสริญ และเพลงฝ่ ายจิต วิญญาณร่วมกัน และร ้องเพลงและขับร ้องบทเพลงในใจแด่ พระเจ ้า 20 จงขอบพระคุณพระเจ ้าและพระบิดาสําหรับทุกสิง่ เสมอใน พระนามพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 21 จงยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชากันด ้วยความเกรงกลัวต่อพระ เจ ้า 22 ฝ่ ายภรรยาจงยอมอยูใ่ ต ้สามีของตนเหมือนยอมอยูใ่ ต ้องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า 23 เพราะว่าสามีเป็ นศีรษะของภรรยา เหมือนอย่างทีพ ่ ระ คริสต์ทรงเป็ นพระเศียรของคริสตจักร และพระองค์ทรงเป็ น พระผู ้ช่วยให ้รอดของกาย 24ดังนัน ้ เมือ ่ คริสตจักรอยูใ่ ต ้บังคับของพระคริสต์แล ้ว ภรรยา ก็ควรอยูใ่ ต ้บังคับของสามีในทุกสิง่ เช่นกัน 25 สามีทงั ้ หลายจงรักภรรยาของตน เหมือนอย่างทีพ ่ ระคริสต์ ทรงรักคริสตจักร และได ้ทรงสละพระองค์เองเพือ ่ คริสตจักร 26 เพือ ่ จะได ้ทรงทําให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละชําระให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยการ ชําระด ้วยนํ้ าและพระวจนะ 27 เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงมอบคริสตจักรอันมีสง่าราศีแด่ พระองค์เอง ไม่มจ ี ด ุ ด่างพร ้อย ริว้ รอย หรือสิง่ ใดๆ เช่นนัน ้ เลย แต่ให ้เป็ นคริสตจักรทีบ ่ ริสท ุ ธิแ ์ ละไม่มต ี ําหนิ 28 ดังนัน ้ ผู ้ชายควรจะรักภรรยาของตนเหมือนกับร่างกาย ของตนเอง ผู ้ทีร่ ักภรรยาของตนก็รักตัวเอง 29 เพราะไม่มใี ครเคยเกลียดเนือ ้ หนังของตนเอง แต่เลีย ้ งดู และทะนุถนอมมัน เหมือนพระเจ ้าได ้ทรงเลีย ้ งดูคริสตจักร 30 เพราะว่าเราเป็ นอวัยวะแห่งพระกายของพระองค์ เป็ นเนือ ้ ของพระองค์ และเป็ นกระดูกของพระองค์ 31 เพราะเหตุนผ ี้ ู ้ชายจะละพ่อแม่ของตน และผูกพันกับ ภรรยาของเขา และทัง้ สองจะเป็ นเนือ ้ เดียวกัน 32 นีเ่ ป็ นความลึกลับใหญ่ แต่ข ้าพเจ ้าพูดถึงพระคริสต์และ คริสตจักร 33 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี พวกท่านแต่ละคนจงรักภรรยาของตน เหมือนกับรักตนเอง และภรรยาก็จงเคารพสามีของตน
25 เหตุฉะนัน ้ จงเลิกพูดโกหกเสีย และจงพูดความจริงกับ เพือ ่ นบ ้าน เพราะว่าเราเป็ นอวัยวะของกันและกัน 26 จงโกรธแต่อย่าทําบาป อย่าให ้ตะวันตกดินขณะทีท ่ า่ น โกรธ 27 อย่าให ้โอกาสแก่ปีศาจ 28 ผู ้ทีเ่ คยขโมยก็อย่าขโมยอีกต่อไป แต่จงใช ้มือทํางานทีด ่ ี เพือ ่ จะมีสงิ่ ของแบ่งปั นให ้แก่ผู ้ทีข ่ ด ั สน 29 อย่าให ้คําพูดทีเ่ ลวทรามออกมาจากปากของท่านเลย แต่ จงพูดแต่คําทีม ่ ป ี ระโยชน์และสร ้างสรรค์เพือ ่ จะได ้เป็ น พระคุณแก่ผู ้ทีไ่ ด ้ยิน 30 และอย่าทําให ้พระวิญญาณบริสท ุ ธิข ์ องพระเจ ้าเสียพระ ทัย โดยทีพ ่ ระวิญญาณนัน ้ ได ้ประทับตราท่านไว ้จนถึงวันแห่ง การไถ่ 31 จงละทิง้ ความขมขืน ่ ความกริว้ โกรธ ความเกรีย ้ วกราด การทะเลาะวิวาท และการพูดจาชัว่ ร ้าย พร ้อมทัง้ ความ อาฆาตพยาบาททุกรูปแบบออกไปจากพวกท่าน 32 และท่านทัง้ หลายจงมีนํ้าใจกรุณาต่อกัน มีใจเอ็นดูตอ ่ กัน และยกโทษให ้กันเหมือนดังทีพ ่ ระเจ ้าทรงยกโทษให ้ท่าน เพราะเห็นแก่พระคริสต์ บทที่ 5 1 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงเป็ นผู ้ปฏิบต ั ต ิ ามพระเจ ้าเหมือน เป็ นบุตรทีร่ ัก 2 จงดําเนินชีวต ิ ในความรักดังทีพ ่ ระคริสต์ได ้ทรงรักพวกท่าน และได ้ทรงยอมถวายพระองค์เองเพือ ่ เรา เป็ นเครือ ่ งบูชาและ เครือ ่ งถวายแด่พระเจ ้าเพือ ่ ให ้มีกลิน ่ หอมหวาน 3 แต่การผิดประเวณี และความโสโครกทุกชนิด และความ โลภ อย่าให ้มีการเอ่ยถึงสิง่ เหล่านีใ้ นพวกท่านเลย เพราะ สมควรแก่ธรรมิกชน 4 อย่าพูดจาหยาบคาย อย่าพูดจาโง่เขลา และอย่าพูดตลก ซึง่ เป็ นสิง่ ทีไ่ ม่เหมาะสม แต่จงถวายคําขอบพระคุณดีกว่า 5 เพราะท่านทัง้ หลายรู ้ดีวา่ คนล่วงประเวณี คนโสเภณี คน ิ ธิไ์ ด ้รับมรดกใน โลภ และคนนับถือรูปเคารพ ไม่มส ี ท อาณาจักรของพระคริสต์และของพระเจ ้า 6 อย่าให ้ผู ้ใดล่อลวงท่านด ้วยคําทีไ่ ม่มส ี าระ เพราะว่าเพราะ ่ สิง่ เหล่านี้ พระพิโรธของพระเจ ้าจึงมาถึงบุตรแห่งการไม่เชือ ฟั ง 7 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายอย่าร่วมคบกับคนเหล่านัน ้ เลย 8 เพราะว่าเมือ ่ ก่อนท่านทัง้ หลายเคยเป็ นความมืด แต่บด ั นี้ ท่านทัง้ หลายเป็ นความสว่างในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จงดําเนิน ชีวต ิ อย่างลูกแห่งความสว่าง 9 เพราะผลของพระวิญญาณคือความดีและความชอบธรรม ้ และความจริงทัง้ สิน 10 พิสจ ู น์สงิ่ ทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า 11 และอย่ามีสว่ นร่วมในงานแห่งความมืดทีไ่ ม่มผ ี ล แต่จง ตักเตือนมันแทน 12เพราะว่าการพูดถึงสิง่ ต่างๆ ทีพ ่ วกเขากระทําในทีล ่ บ ั ยัง เป็ นทีน ่ ่าละอายด ้วย 13 แต่สงิ่ สารพัดทีถ ่ ก ู ตําหนิก็ปรากฏชัดโดยความสว่าง เพราะว่าทุกสิง่ ทีถ ่ ก ู ทําให ้ปรากฏชัดก็คอ ื ความสว่าง 14เพราะเหตุนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า จงตืน ่ ขึน ้ เถิด ผู ้ทีห ่ ลับอยู่ และจงฟื้ นจากความตาย และพระคริสต์จะทรงให ้ความสว่าง แก่ทา่ น 15 จงระวังทีจ ่ ะประพฤติตามอย่างคนโง่เขลา แต่ให ้ประพฤติ ตามอย่างคนฉลาด 16 จงไถ่เวลา เพราะว่าสมัยนีช ้ วั่ ร ้าย 17 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายอย่าเป็ นคนโง่เขลา แต่จงเข ้าใจ พระประสงค์ของพระเจ ้าเสียก่อน
บทที่ 6 ่ ฟั งบิดามารดาของตนในองค์พระผู ้เป็ น 1 บุตรทัง้ หลายจงเชือ เจ ้า เพราะนีเ่ ป็ นสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้อง 2 จงให ้เกียรติบด ิ ามารดาของเจ ้า (ซึง่ เป็ นพระบัญญัตข ิ ้อแรก ทีม ่ ค ี ําสัญญาไว ้) 3 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้อยูเ่ ย็นเป็ นสุข และมีอายุยน ื นานบน แผ่นดินโลก 4 ส่วนบิดาอย่าทําให ้บุตรของตนโกรธ แต่จงอบรมสัง่ สอน เขาด ้วยการเลีย ้ งดูและสัง่ สอนตามคําสอนของพระเจ ้า ่ ฟั งเจ ้านายฝ่ ายเนือ 5 ฝ่ ายข ้ารับใช ้ทัง้ หลาย จงเชือ ้ หนังของ ื่ ในใจของตน ท่าน ด ้วยความเกรงกลัวและด ้วยความสัตย์ซอ ่ ฟั งพระคริสต์ เหมือนอย่างทีเ่ ชือ 6 ไม่ใช่ด ้วยการรับใช ้ทีม ่ งุ่ แต่เฉพาะหน ้า เหมือนอย่างคนที่ เอาอกเอาใจคน แต่จงทําอย่างผู ้รับใช ้ของพระคริสต์ คือ กระทําตามพระประสงค์ของพระเจ ้าด ้วยใจจริงใจ 7 จงปฏิบต ั ห ิ น ้าทีด ่ ้วยความเต็มใจ เหมือนทําหน ้าทีร่ ับใช ้องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า ไม่ใช่รับใช ้มนุษย์ 8 เพราะท่านทัง้ หลายรู ้ว่าผู ้ใดกระทําความดีประการใด ผู ้นัน ้ ก็จะได ้รับผลดีนัน ้ จากพระเจ ้า ไม่วา่ เขาจะเป็ นทาสหรือไทก็ ตาม
142
เอเฟซัส
9 ส่วนเจ ้านายทัง้ หลาย จงทําอย่างนัน ้ ต่อพวกเขาด ้วย โดย ไม่ขเู่ ข็ญเลย เพราะท่านรู ้อยูแ ่ ล ้วว่าเจ ้านายของท่านก็อยูใ่ น สวรรค์ และพระองค์ก็ไม่มเี กียรติผู ้ใดเลย 10 สุดท ้ายนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงเข ้มแข็งในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า และในฤทธิเ์ ดชอันทรงอานุภาพของพระองค์ 11 จงสวมยุทธภัณฑ์ทงั ้ ชุดของพระเจ ้า เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะ สามารถยืนหยัดต่อต ้านอุบายของมารได ้ 12 เพราะว่าเราไม่ได ้ต่อสู ้กับเนือ ้ หนังและโลหิต แต่ตอ ่ สู ้กับ พวกเจ ้านาย ผู ้นํ าและผู ้มีอํานาจในความมืดแห่งโลกนี้ ต่อสู ้ กับพวกวิญญาณชัว่ ในสวรรค์เบือ ้ งบน 13 เหตุฉะนัน ้ จงรับอาวุธยุทธภัณฑ์ทงั ้ ชุดของพระเจ ้าไว ้ เพือ ่ ่ ว่าพวกท่านจะสามารถต ้านทานได ้เมือ ่ ถึงวันชัวร ้าย และเมือ ่ ทําทุกอย่างแล ้วก็จะยืนหยัดอยูไ่ ด ้ 14 เพราะฉะนัน ้ จงยืนหยัดไว ้โดยคาดเอวด ้วยความจริง และ ้ เกราะแห่งความชอบธรรมไว ้ สวมเสือ 15 และจงสวมรองเท ้าของท่านด ้วยการเตรียมพร ้อมแห่งข่าว ประเสริฐแห่งสันติภาพ ่ มาด ้วย ซึง่ จะใช ้ดับ 16 เหนือสิง่ อืน ่ ใด จงเอาโล่แห่งความเชือ ้ ลูกศรเพลิงของคนชัว่ ได ้ทัง้ สิน 17 จงถือเอาหมวกแห่งความรอดและดาบแห่งพระวิญญาณ คือพระวจนะของพระเจ ้า 18 จงอธิษฐานภาวนาและขอพรในพระวิญญาณเสมอ และจง เฝ้ าระวังด ้วยความเพียรและขอพรเพือ ่ บรรดาธรรมิกชนทุกคน 19 และเพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้มีวาจาพูดให ้ข ้าพเจ ้าได ้เปิ ดปากพูด อย่างกล ้าหาญเพือ ่ จะเปิ ดเผยความลึกลับของข่าวประเสริฐ 20 เพราะเหตุนข ี้ ้าพเจ ้าจึงเป็ นทูตทีถ ่ ก ู จองจําอยู่ เพือ ่ ข ้าพเจ ้า จะได ้พูดอย่างกล ้าหาญในนัน ้ ตามทีข ่ ้าพเจ ้าควรจะพูด 21 แต่เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายทราบเรือ ่ งราวของฉั นและว่าฉั น ่ เป็ นอย่างไร ทีคค ิ ส ั ซึงเป็ นพีน ่ ้องทีร่ ักและเป็ นผู ้รับใช ้ที่ ่ สัตย์ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จะแจ ้งให ้ท่านทัง้ หลายทราบ ซือ ทุกสิง่ 22 ซึง่ ข ้าพเจ ้าส่งเขาไปหาท่านก็เพือ ่ จุดประสงค์เดียวกัน คือ เพือ ่ ให ้ท่านได ้ทราบเรือ ่ งราวของเรา และเพือ ่ ให ้เขา ปลอบโยนใจของท่าน ั ติสข 23 ขอให ้พีน ่ ้องทัง้ หลายมีสน ุ และความรักพร ้อมด ้วย ่ จากพระเจ ้าพระบิดาและพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้ ความเชือ เป็ นเจ ้า 24 ขอพระคุณจงมีแก่ผู ้ทีร่ ักพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเราด ้วยความจริงใจ อาเมน (ถึงชาวเอเฟซัส เขียน จากกรุงโรม โดยทีคค ิ ส ั )
143
ชาวฟิ ลป ิ ป์ บทที่ 1 1 เปาโลและทิโมธี ผู ้รับใช ้ของพระเยซูคริสต์ เรียน บรรดา ธรรมิกชนในพระเยซูคริสต์ซงึ่ อยูใ่ นเมืองฟิ ลป ิ ปอย พร ้อมด ้วย บรรดาบิชอปและมัคนายก 2 ขอพระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และ จากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จงมีแก่ทา่ นทัง้ หลาย เถิด 3 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าของข ้าพเจ ้าทุกครัง้ ทีร่ ะลึกถึง ท่าน 4 ทุกครัง้ ทีข ่ ้าพเจ ้าอธิษฐานขอพรท่าน ข ้าพเจ ้าก็ขอด ้วย ความยินดีเสมอ 5 เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายร่วมอยูใ่ นข่าวประเสริฐตัง้ แต่วันแรก จนกระทั่งบัดนี้ 6 ข ้าพเจ ้าแน่ใจในสิง่ นีว้ า่ พระองค์ผู ้ทรงเริม ่ งานดีในพวก ท่านแล ้ว จะทรงกระทําให ้สําเร็จจนถึงวันของพระเยซูคริสต์ 7 ถึงแม ้ว่าเป็ นการเหมาะสมทีฉ ่ ั นจะคิดเช่นนีก ้ บ ั พวกท่านทุก คน เพราะว่าฉั นมีพวกท่านอยูใ่ นใจของฉั น เพราะว่าทัง้ ใน พันธนาการของฉั น และในการปกป้ องและยืนยันข่าว ประเสริฐ พวกท่านทุกคนต่างก็มส ี ว่ นในพระคุณของฉั น 8 เพราะว่าพระเจ ้าทรงเป็ นพยานของข ้าพเจ ้าว่า ข ้าพเจ ้า ปรารถนาท่านทัง้ หลายมากเพียงไรในพระเยซูคริสต์ 9 และข ้าพเจ ้าอธิษฐานว่า ขอให ้ความรักของท่านเพิม ่ พูน มากยิง่ ขึน ้ ในความรู ้และการตัดสินใจทุกอย่าง 10 เพือ ่ พวกท่านจะได ้เห็นชอบในสิง่ ทีด ่ งี าม เพือ ่ พวกท่านจะ ได ้จริงใจและปราศจากความผิด จนถึงวันแห่งพระคริสต์ 11 ให ้เต็มเปี่ ยมด ้วยผลแห่งความชอบธรรมโดยพระเยซูคริสต์ เพือ ่ เป็ นเกียรติและการสรรเสริญแด่พระเจ ้า 12 แต่พน ี่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าอยากให ้ท่านเข ้าใจว่า สิง่ ที่ เกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้านัน ้ กลับเป็ นไปเพือ ่ การเผยแพร่พระกิตติ คุณมากกว่า 13 เพือ ่ ให ้พันธนาการของฉั นในพระคริสต์ปรากฏชัดใน ้ และในสถานทีอ พระราชวังทัง้ สิน ่ น ื่ ๆ ทุกแห่ง 14 และพีน ่ ้องมากมายในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เมือ ่ มีความมั่นใจ จากการถูกพันธนาการของฉั น พวกเขาก็กล ้าทีจ ่ ะพูดพระ วจนะโดยไม่กลัวมากขึน ้ 15 บางคนก็ประกาศเรือ ่ งพระคริสต์ด ้วยความอิจฉาและการ ทะเลาะวิวาท และบางคนก็ประกาศด ้วยความปรารถนาดี 16 ผู ้ประกาศพระคริสต์แห่งความขัดแย ้ง โดยไม่จริงใจ โดย หวังจะเพิม ่ ความทุกข์ให ้กับพันธนาการของฉั น 17 ส่วนอีกคนหนึง่ ก็รัก โดยทีร่ ู ้ว่าตนเองถูกตัง้ ไว ้เพือ ่ ปกป้ อง พระกิตติคณ ุ 18 แล ้วจะเป็ นเช่นไร? ถึงอย่างไรก็ตาม พระคริสต์ได ้รับการ ประกาศในทุกวิถท ี าง ไม่วา่ จะเป็ นการแสร ้งทําเป็ นหรือความ ื่ ชมยินดีในเรือ ่ ชม จริงก็ตาม และฉั นก็ชน ่ งนี้ และจะยังคงชืน ยินดีตอ ่ ไป 19 เพราะข ้าพเจ ้ารู ้ว่าการอธิษฐานของท่านและการช่วยเหลือ ของพระวิญญาณของพระเยซูคริสต์จะทําให ้ข ้าพเจ ้ารอดได ้ 20 ตามความมุง่ หวังและความหวังว่าจะไม่ต ้องละอายใจใดๆ อีก แต่ด ้วยความกล ้าอย่างยิง่ เหมือนอย่างเคย และในเวลานี้ พระคริสต์จะทรงได ้รับการยกย่องในร่างกายของฉั น ไม่วา่ จะ โดยชีวต ิ หรือโดยความตาย 21 เพราะว่าสําหรับฉั น การมีชวี ต ิ อยูก ่ ็เพือ ่ พระคริสต์ และการ ตายก็ได ้กําไร
144
22 แต่ถ ้าข ้าพเจ ้ายังดําเนินชีวต ิ อยูใ่ นเนือ ้ หนัง นีแ ่ หละคือผล จากความเหนือ ่ ยยากของข ้าพเจ ้า อย่างไรก็ตาม ข ้าพเจ ้าไม่ เลือกสิง่ ทีจ ่ ะเลือก 23 เพราะว่าข ้าพเจ ้ากําลังลําบากใจอยูร่ ะหว่างสองสิง่ นี้ คือ มี ความปรารถนาจะจากไปและอยูก ่ บ ั พระคริสต์ ซึง่ อะไรดีกว่า กันมาก 24 แต่การดํารงอยูใ่ นเนือ ้ หนังก็จําเป็ นสําหรับพวกท่าน มากกว่า 25 และเมือ ่ มั่นใจอย่างนีแ ้ ล ้ว ฉั นก็รู ้ว่าฉั นจะอยูแ ่ ละดําเนิน ต่อไปกับพวกท่านทุกคน เพือ ่ ให ้พวกท่านก ้าวหน ้าและมี ่ ความยินดีในความเชือ ่ ชมยินดีในพระเยซูคริสต์มากยิง่ ขึน 26 เพือ ่ ให ้ท่านมีความชืน ้ เพราะข ้าพเจ ้าจะได ้กลับมาหาท่านอีก 27 แต่จงให ้การสนทนาของท่านเป็ นไปตามทีค ่ วรจะเป็ นใน ข่าวประเสริฐของพระคริสต์ เพือ ่ ว่าแม ้ข ้าพเจ ้าจะไปพบท่าน หรือไม่อยูด ่ ้วย ข ้าพเจ ้าก็จะได ้ทราบเรือ ่ งของท่าน และขอให ้ ท่านยึดมั่นเป็ นนํ้ าหนึง่ ใจเดียวกัน และต่อสู ้อย่างมีใจเดียวกัน ่ แห่งข่าวประเสริฐ เพือ ่ ความเชือ 28 และอย่าให ้ศัตรูของท่านหวาดกลัวสิง่ ใดเลย เพราะสิง่ นัน ้ ํ เป็ นเครือ ่ งหมายแห่งความพินาศสําหรับพวกเขา แต่สาหรับ พวกท่านเป็ นเครือ ่ งหมายแห่งความรอด และของพระเจ ้า 29 เพราะว่าพระเจ ้าทรงมอบสิง่ นัน ้ ให ้แก่ทา่ นทัง้ หลายเพราะ ่ ในพระองค์เท่านัน เห็นแก่พระคริสต์ ไม่ใช่เพียงให ้ท่านเชือ ้ แต่ยังให ้ท่านทนทุกข์เพราะเห็นแก่พระองค์ด ้วย 30 มีการขัดแย ้งกันอย่างเดียวกันซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้เห็นใน ฉั น และได ้ยินว่าเวลานีเ้ กิดขึน ้ อยูใ่ นฉั น บทที่ 2 1 เพราะฉะนัน ้ ถ ้ามีการปลอบโยนใดๆ ในพระคริสต์ ถ ้ามีการ ช่วยเหลือจากความรัก ถ ้ามีการมีสว่ นร่วมกับพระวิญญาณ ถ ้า มีใจและความเมตตาใดๆ ่ ชมยินดีของข ้าพเจ ้าเต็มเปี่ ยม โดยให ้มี 2 จงให ้ความชืน ความคิดเหมือนกัน มีความรักอย่างเดียวกัน มีความสามัคคี และมีจต ิ ใจอันเดียวกัน 3 อย่าทําสิง่ ใดด ้วยการวิวาทหรืออวดดี แต่จงมีใจถ่อมตน และถือว่าคนอืน ่ ดีกว่าตนเอง 4 อย่าให ้แต่ละคนเห็นแก่สงิ่ ของของตนเอง แต่ให ้แต่ละคน เห็นแก่สงิ่ ของของผู ้อืน ่ ด ้วย 5 จงมีใจความอย่างเดียวกันนีใ้ นตัวท่าน เหมือนอย่างทีม ่ ใี น พระเยซูคริสต์ 6 ผู ้ทรงมีสภาพเป็ นพระเจ ้า และไม่ทรงถือว่าการเสมอกับพระ เจ ้าเป็ นความผิดบาป ่ เสียง และทรงรับสภาพ 7 แต่ทรงกระทําพระองค์เองให ้ไร ้ชือ เป็ นผู ้รับใช ้ และทรงรับสภาพเป็ นมนุษย์ 8 และเมือ ่ ทรงปรากฏพระองค์ในสภาพมนุษย์แล ้ว พระองค์ก็ ่ ฟั งจนถึงความตาย คือถึง ทรงถ่อมพระองค์ลง และทรงเชือ ความตายทีก ่ างเขน 9 เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงทรงยกย่องพระองค์ให ้สูงส่งยิง่ และ ประทานพระนามอันเหนือพระนามทัง้ ปวงแก่พระองค์ 10 เพือ ่ ว่าในพระนามพระเยซูทก ุ หัวเข่าจะคุกเข่าลง ทัง้ ทีอ ่ ยู่ ในสวรรค์ บนแผ่นดินโลก และใต ้แผ่นดินโลก 11 และทุกลิน ้ จะสารภาพว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็ นพระเจ ้า เพือ ่ ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้าพระบิดา 12 เพราะฉะนัน ้ ทีร่ ักของข ้าพเจ ้า เหมือนทีท ่ า่ นทัง้ หลายเคย ่ ฟั งเสมอมา ไม่ใช่เมือ เชือ ่ ข ้าพเจ ้าอยูด ่ ้วยเท่านัน ้ แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไม่อยู่ พวกท่านจงประพฤติตามความรอดของพวก ่ ท่านด ้วยความเกรงกลัวและตัวสัน
ชาวฟิ ลป ิ ป์
5 เมือ ่ ถึงวันทีแ ่ ปด ข ้าพเจ ้าเข ้าสุหนัต เป็ นคนอิสราเอล เผ่า เบนจามิน เป็ นชาวฮีบรูจากชนฮีบรู ในเรือ ่ งธรรมบัญญัต ิ เป็ น ฟาริส ี 6 ในเรือ ่ งความกระตือรือร ้น ข่มเหงคริสตจักร ในเรือ ่ ง ความชอบธรรมซึง่ มีอยูใ่ นธรรมบัญญัต ิ ก็ต ้องไม่มท ี ต ี่ ําหนิ 7 แต่สงิ่ ใดทีเ่ คยเป็ นกําไรแก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าถือว่าสิง่ นัน ้ เป็ น ขาดทุนสําหรับพระคริสต์ 8 แน่ละ และฉั นถือว่าทุกสิง่ เป็ นการสูญเสียเนือ ่ งจากความดี เลิศของความรู ้ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของฉั น เพราะพระองค์ ฉั นจึงได ้เสียสละทุกสิง่ และถือว่าทุกสิง่ เป็ น ปุ๋ย เพือ ่ ว่าฉั นอาจชนะพระคริสต์ได ้ 9 และจะได ้ปรากฏอยูใ่ นพระองค์ ไม่มค ี วามชอบธรรมของ ่ ในพระ ตนเองซึง่ ได ้มาโดยธรรมบัญญัต ิ แต่มโี ดยความเชือ ่ คริสต์ คือความชอบธรรมของพระเจ ้าโดยความเชือ 10 เพือ ่ ฉั นจะได ้รู ้จักพระองค์ และรู ้จักฤทธิเ์ ดชของการคืน พระชนม์ของพระองค์ และการร่วมทุกข์กบ ั พระองค์ โดยทีฉ ่ ัน เป็ นเหมือนพระองค์ในความตาย 11 หากโดยวิธใี ด ๆ ข ้าพเจ ้าอาจจะบรรลุถงึ การคืนชีพจาก ความตายได ้ 12 ไม่ใช่วา่ ฉั นบรรลุแล ้วหรือเป็ นผู ้สมบูรณ์พร ้อมแล ้ว แต่ฉันก็ ติดตามไปเพือ ่ ว่าฉั นจะได ้คว ้าสิง่ นัน ้ ไว ้ได ้ เช่นเดียวกันกับที่ พระคริสต์เยซูได ้คว ้าสิง่ นัน ้ ไว ้เพือ ่ ฉั น 13 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่ถอ ื ว่าข ้าพเจ ้าได ้ฉวยไว ้ได ้แล ้ว แต่ข ้าพเจ ้าทําอย่างหนึง่ คือ ลืมสิง่ ทีผ ่ า่ นพ ้นมาแล ้ว และยืน ่ มือออกไปหาสิง่ ทีอ ่ ยูข ่ ้างหน ้า 14 ฉั นกําลังมุง่ หน ้าสูเ่ ป้ าหมายเพือ ่ รับรางวัลซึง่ พระเจ ้าทรง เรียกในระดับสูงในพระเยซูคริสต์ 15 เพราะฉะนัน ้ เราทัง้ หลายผู ้สมบูรณ์แล ้วควรมีใจอย่างนี้ และถ ้าท่านยังมีใจต่างกันในเรือ ่ งใดๆ ก็ตาม พระเจ ้าจะทรง เปิ ดเผยสิง่ นีใ้ ห ้แก่ทา่ น 16 ถึงอย่างไรก็ด ี เราได ้รับสิง่ ใดแล ้ว ก็ให ้ดําเนินไปตาม กฎเกณฑ์เดียวกัน และให ้ระลึกถึงสิง่ เดียวกัน 17 พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงร่วมกันดําเนินตามข ้าพเจ ้า และสังเกต ดูคนเหล่านัน ้ ทีป ่ ระพฤติตามเหมือนอย่างทีพ ่ วกท่านมีเราเป็ น แบบอย่าง 18 (เพราะว่ามีคนจํานวนมากทีป ่ ระพฤติตามซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้ บอกท่านถึงเรือ ่ งของพวกเขาบ่อยครัง้ และบัดนีข ้ ้าพเจ ้ายัง บอกท่านถึงกับร ้องไห ้ด ้วยซํ้าว่าพวกเขาเป็ นศัตรูของกางเขน ของพระคริสต์ 19 จุดจบของพวกเขาคือความพินาศ พระเจ ้าของพวกเขาคือ ท ้อง และพวกเขาโอ ้อวดถึงความอับอายของตน และสนใจ ในสิง่ ของทางโลก 20 เพราะว่าการดําเนินชีวต ิ ของเรานัน ้ อยูใ่ นสวรรค์ และจาก สวรรค์นัน ้ เราก็คอยพระผู ้ช่วยให ้รอด คือพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า 21 ใครจะเปลีย ่ นแปลงกายอันตํา่ ต ้อยของเรา ให ้เป็ นเหมือน กายอันทรงสง่าราศีของพระองค์ ตามการกระทําทีพ ่ ระองค์ สามารถปราบสิง่ ทัง้ หลายให ้อยูใ่ ต ้อํานาจพระองค์ได ้
เพราะว่าพระเจ ้าทรงเป็ นผู ้ทรงกระทําการอยูภ ่ ายในพวกท่าน ทัง้ เพือ ่ ให ้ท่านปรารถนาและเพือ ่ ให ้ท่านประพฤติตามความ พอพระทัยของพระองค์ 14 จงทําทุกสิง่ โดยปราศจากการบ่นและการโต ้เถียง 15 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้เป็ นผู ้ไม่มท ี ต ี่ ําหนิและไม่ม ี ความผิด เป็ นบุตรของพระเจ ้าทีไ่ ม่มใี ครตําหนิได ้ ใน ท่ามกลางชนชาติทค ี่ ดโกงและคดโกง ซึง่ ท่านทัง้ หลายส่อง สว่างท่ามกลางพวกเขาดุจดวงประทีปต่างๆ ในโลก ่ ชม 16 โดยยึดมั่นในพระวจนะแห่งชีวต ิ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ชืน ยินดีในวันของพระคริสต์ ว่าข ้าพเจ ้าไม่ได ้วิง่ เปล่าๆ และ ไม่ได ้ตรากตรําเปล่าๆ 17 แม ้ข ้าพเจ ้าจะต ้องถวายเป็ นเครือ ่ งบูชาและปรนนิบต ั ิ ่ ชมยินดีพร ้อม ศรัทธาของท่าน ข ้าพเจ ้าก็มค ี วามยินดีและชืน กับท่านทัง้ หลาย ่ ชมยินดีและชืน ่ ชมยินดี 18 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายก็จงชืน ร่วมกับข ้าพเจ ้าด ้วย ่ ในองค์พระเยซูเจ ้าว่า จะส่งทิโมธีไปหา 19 แต่ข ้าพเจ ้าเชือ พวกท่านโดยเร็ว เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้มีความสบายใจเมือ ่ ทราบ ถึงสถานการณ์ของท่าน 20 เพราะว่าฉั นไม่มบ ี รุ ษ ุ ผู ้มีใจเหมือนกันทีจ ่ ะดูแลสถานะของ คุณตามธรรมชาติ 21 เพราะว่าทุกคนล ้วนแสวงหาของตน ไม่ใช่สงิ่ ทีเ่ ป็ นของ พระเยซูคริสต์ 22 แต่ทา่ นทัง้ หลายก็รู ้ถึงหลักฐานของเขาแล ้วว่า เขาได ้รับ ใช ้ร่วมกับข ้าพเจ ้าในการประกาศข่าวประเสริฐเสมือนบุตรรับ ใช ้บิดา 23เพราะฉะนัน ้ ฉั นหวังว่าจะส่งเขาไปทันที เมือ ่ ฉั นเห็นว่าจะ เกิดอะไรขึน ้ กับฉั น ่ ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าว่าข ้าพเจ ้าเองจะมาใน 24 แต่ข ้าพเจ ้าเชือ เร็วๆ นี้ 25 แต่ข ้าพเจ ้าคิดว่าจําเป็ นต ้องส่งเอปาโฟรดิทัส ซึง่ เป็ น พีช ่ ายและเพือ ่ นร่วมแรงงานและเพือ ่ นทหารของข ้าพเจ ้าไป หาท่าน แต่เป็ นผู ้ส่งสารของท่านและเป็ นผู ้ช่วยเหลือข ้าพเจ ้า ในการสนองความต ้องการ 26 เพราะเขาคิดถึงพวกท่านทุกคน และมีความทุกข์มาก เพราะท่านได ้ยินว่าเขาป่ วย 27 เพราะเขาป่ วยหนักจนแทบจะตาย แต่พระเจ ้าทรงมีพระ เมตตาต่อเขา และไม่ใช่ตอ ่ เขาเท่านัน ้ แต่ตอ ่ ฉั นด ้วย เพือ ่ ฉั น จะไม่ต ้องโศกเศร ้าซํ้าแล ้วซํ้าเล่า 28 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงส่งเขาไปด ้วยความเอาใจใส่ยงิ่ ขึน ้ เพือ ่ ่ ชมยินดี ว่าเมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นเขาอีกครัง้ ท่านจะมีความชืน และฉั นจะได ้มีความทุกข์โศกน ้อยยิง่ ขึน ้ 29 เพราะฉะนัน ้ จงต ้อนรับเขาไว ้ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าด ้วย ความยินดีทก ุ ประการ และจงยกย่องเขาเหล่านัน ้ ไว ้ 30 เพราะว่าเพราะการงานของพระคริสต์ เขาเกือบจะตาย และไม่คํานึงถึงชีวต ิ ของตน เพือ ่ จะเติมเต็มส่วนทีท ่ า่ น ทัง้ หลายขาดต่อข ้าพเจ ้า บทที่ 3
บทที่ 4
่ ชมยินดีในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 1 ในทีส ่ ด ุ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงชืน การเขียนเรือ ่ งเหล่านีถ ้ งึ ท่านนัน ้ ไม่ใช่เรือ ่ งน่าเศร ้าสําหรับ ข ้าพเจ ้าเลย แต่เป็ นเรือ ่ งปลอดภัยสําหรับท่าน 2 ระวังสุนัข ระวังคนงานชัว่ ระวังการบีบรัด 3 เพราะว่าเราทัง้ หลายเป็ นพวกเข ้าสุหนัตทีน ่ มัสการพระเจ ้า ่ ชมยินดีในพระเยซูคริสต์ และไม่ม ี ด ้วยจิตวิญญาณ และชืน ความมั่นใจในเนือ ้ หนัง 4 แม ้ว่าฉั นอาจมีความมั่นใจในเนือ ้ หนังก็ตาม ถ ้าคนอืน ่ คิดว่า เขาสามารถไว ้วางใจในเนือ ้ หนังได ้ ฉั นก็มั่นใจมากกว่า
1 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทีร่ ักของข ้าพเจ ้า ผู ้เป็ นทีร่ ักยิง่ และเป็ น ความหวังของข ้าพเจ ้า ผู ้เป็ นความยินดีและเป็ นมงกุฎของ ข ้าพเจ ้า จงยืนหยัดมั่นคงในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พีน ่ ้องทีร่ ัก ของข ้าพเจ ้า 2 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนยูโอเดียสและขอวิงวอนซินทิเคให ้พวก เขามีจต ิ ใจเดียวกันในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 3 และข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านด ้วย เพือ ่ นร่วมงานทีร่ ักแท ้ จง ช่วยสตรีเหล่านัน ้ ทีร่ ว่ มงานกับข ้าพเจ ้าในการประกาศพระ
145
ชาวฟิ ลป ิ ป์
กิตติคณ ุ กับเคลเมนต์ด ้วย และกับเพือ ่ นร่วมงานคนอืน ่ ๆ ของ ่ ของพวกเขามีอยูใ่ นหนังสือแห่งชีวต ข ้าพเจ ้า ซึง่ ชือ ิ ่ ชมยินดีในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าเสมอ และข ้าพเจ ้าจะ 4 จงชืน ่ ชมยินดี กล่าวอีกว่า จงชืน 5 จงให ้ทุกคนรู ้จักความสุภาพอ่อนโยนของคุณ พระเจ ้าทรง อยูใ่ กล ้แล ้ว 6 อย่ากังวลในสิง่ ใดเลย แต่จงทูลเรือ ่ งทัง้ ปวงต่อพระเจ ้าด ้วย การอธิษฐานและการวิงวอนพร ้อมกับขอบพระคุณ 7 และสันติสข ุ ของพระเจ ้า ซึง่ เกินความเข ้าใจใดๆ จะปกป้ อง ใจและความคิดของท่านไว ้ในพระเยซูคริสต์ 8 ในทีส ่ ด ุ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ไม่วา่ สิง่ ใดทีเ่ ป็ นความจริง สิง่ ใดที่ ่ น่านับถือ สิงใดทีย ่ ต ุ ธิ รรม สิง่ ใดทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ สิง่ ใดทีน ่ ่ารัก สิง่ ใด ทีน ่ ่าสรรเสริญ ถ ้ามีคณ ุ ธรรมใดๆ ถ ้ามีคําสรรเสริญใดๆ ก็ขอ จงคิดถึงสิง่ เหล่านี้ 9 สิง่ ต่างๆ ทีท ่ า่ นทัง้ หลายได ้เรียนรู ้และได ้รับและได ้ยินและ ได ้เห็นในตัวข ้าพเจ ้า จงกระทําเถิด และพระเจ ้าแห่งสันติสข ุ จะทรงอยูก ่ บ ั ท่าน ่ ชมยินดีในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าอย่างยิง่ 10 แต่ข ้าพเจ ้ามีความชืน เพราะในทีส ่ ด ุ ความห่วงใยของท่านก็ปรากฏชัดขึน ้ อีก ซึง่ ท่านก็ได ้ระมัดระวังในเรือ ่ งนัน ้ อยูบ ่ ้าง แต่ก็ขาดโอกาส 11 มิใช่วา่ ฉั นพูดในเรือ ่ งความขัดสน เพราะว่าฉั นได ้เรียนรู ้ที่ จะพอใจในสภาพทีฉ ่ ั นเป็ นอยู่ 12 ข ้าพเจ ้ารู ้จักทีจ ่ ะตกตํา่ อย่างไร และรู ้จักทีจ ่ ะอุดมสมบูรณ์ อย่างไร ข ้าพเจ ้าได ้รับการสัง่ สอนให ้อิม ่ หนํ าและหิวโหย อย่างไร อุดมสมบูรณ์อย่างไร และขัดสนอย่างไร ทุกหนทุก แห่งและในทุกสิง่ 13 ข ้าพเจ ้าทําได ้ทุกสิง่ โดยพระองค์ผู ้ทรงเสริมกําลังข ้าพเจ ้า 14 แม ้กระนัน ้ ท่านทัง้ หลายก็ได ้กระทําดี ทีไ่ ด ้ร่วมทุกข์ ลําบากกับฉั น 15 บัดนีพ ้ วกท่านชาวฟิ ลป ิ ป์ ก็รู ้ด ้วยว่า ในตอนต ้นของการ ประกาศข่าวประเสริฐ เมือ ่ ข ้าพเจ ้าออกไปจากแคว ้นมาซิโด ่ สารกับข ้าพเจ ้าในเรือ เนีย ไม่มค ี ริสตจักรใดสือ ่ งการให ้และ การรับเลย มีแต่พวกท่านเท่านัน ้ 16 เพราะว่าแม ้ในเมืองเธสซาโลนิกา พวกท่านก็ยังได ้ส่งข่าว มาขอความช่วยเหลือจากข ้าพเจ ้าอยูบ ่ อ ่ ยครัง้ 17 ไม่ใช่เพราะว่าฉั นต ้องการของขวัญ แต่เพราะฉั นปรารถนา ผลทีจ ่ ะมีผลมากเกินพอแก่บญ ั ชีของคุณ 18 แต่ข ้าพเจ ้ามีทก ุ สิง่ และมีเหลือเฟื อ ข ้าพเจ ้าก็อม ิ่ บริบรู ณ์ เพราะได ้รับสิง่ ของทีเ่ อปาโฟรดิทัสส่งมาจากพวกท่าน เป็ น กลิน ่ หอมหวาน เป็ นเครือ ่ งบูชาทีท ่ รงชอบและพอพระทัยพระ เจ ้า ้ 19 แต่พระเจ ้าของฉั นจะทรงเสริมสิง่ ทีจ ่ ําเป็ นของท่านทัง้ สิน ตามความรํ่ารวยของพระองค์อน ั รุง่ โรจน์ในพระเยซูคริสต์ 20 ขอพระสิรริ งุ่ โรจน์แด่พระเจ ้าและพระบิดาของเราตลอดไป ชัว่ นิรันดร์ อาเมน ิ ธิใ์ นพระเยซู 21 ขอฝากความคิดถึงมายังบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท คริสต์ พีน ่ ้องทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าก็ขอฝากความคิดถึงมายังท่าน ด ้วย ิ ธิท 22 บรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ งั ้ หลายขอส่งความคิดถึงมายังท่าน ทัง้ หลาย โดยเฉพาะอย่างยิง่ ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นครัวเรือนของซีซาร์ 23 ขอให ้พระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา อยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลาย อาเมน (ถึงชาวฟิ ลป ิ ป์ เขียนจากกรุงโรม โดยเอปาโฟรดิทัส)
146
โคโลส ี
21 และพวกท่านทีเ่ คยอยูห ่ า่ งไกลและเป็ นศัตรูในใจเพราะ การกระทําอันชัว่ ร ้าย แต่บด ั นีพ ้ ระองค์ทรงคืนดีกบ ั พวกท่าน แล ้ว 22 ในร่างเนือ ้ หนังของพระองค์โดยการตาย เพือ ่ ทรงนํ าท่าน ให ้เป็ นผู ้บริสท ุ ธิ์ ไม่มต ี ําหนิ และไม่มอ ี ะไรจะตําหนิได ้ต่อพระ พักตร์ของพระองค์ ่ อย่างมั่นคงและ 23 ถ ้าท่านทัง้ หลายดําเนินต่อไปในความเชือ แน่วแน่ และไม่คลายจากความหวังของข่าวประเสริฐซึง่ ท่าน ได ้ยินแล ้ว และทีไ่ ด ้ประกาศไปยังทุกสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ ต ้สวรรค์ ซึง่ ข ้าพเจ ้าเปาโลได ้รับการแต่งตัง้ ให ้เป็ นผู ้รับใช ้ของข่าว ประเสริฐนัน ้ 24บัดนีข ้ ้าพเจ ้ามีความยินดีในความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้า เพือ ่ พวกท่าน และข ้าพเจ ้าก็เติมเต็มความทุกข์ยากของพระ คริสต์ทย ี่ ังขาดอยูด ่ ้วยเนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้าเพือ ่ ประโยชน์ ่ ของร่างกายของพระองค์ ซึงก็คอ ื คริสตจักร 25 ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้รับการแต่งตัง้ ให ้เป็ นผู ้รับใช ้ตามการทรง จัดเตรียมของพระเจ ้าซึง่ มอบให ้แก่ข ้าพเจ ้าเพือ ่ ท่าน เพือ ่ ทีจ ่ ะกระทําให ้พระวจนะของพระเจ ้าสําเร็จ ่ นเร ้นมาตัง้ แต่ยค 26 คือความลึกลับทีซ ่ อ ุ สมัยต่างๆ และจาก ิ ธิข รุน ่ สูร่ น ุ่ แต่บด ั นีก ้ ็ปรากฏให ้พวกผู ้ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์เห็น แล ้ว 27 ซึง่ พระเจ ้าต ้องการจะทรงให ้คนต่างชาติได ้รู ้ว่าอะไรคือ ความมั่งคัง่ ของพระสิรอ ิ น ั ลํ้าเลิศของความลึกลับนี้ คือพระ คริสต์ในพวกท่าน ผู ้เป็ นความหวังแห่งพระสิรอ ิ น ั ลํ้าเลิศ 28 ซึง่ เราประกาศสัง่ สอนโดยเตือนสติทก ุ คนและสัง่ สอนทุก คนด ้วยสติปัญญาทุกอย่าง เพือ ่ เราจะได ้นํ าเสนอทุกคนให ้ เป็ นผู ้สมบูรณ์ในพระคริสต์เยซู 29 และข ้าพเจ ้าก็ตรากตรําเพือ ่ สิง่ นัน ้ โดยบากบัน ่ ตามการก ระทําของพระองค์ ซึง่ ทรงกระทําอยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าอย่าง เข ้มแข็ง
บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์ตามพระประสงค์ของ พระเจ ้า และทิโมธี พีน ่ ้องของเรา ิ ธิแ ่ สัตย์ในพระคริสต์ ณ 2 ถึงบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ ละพีน ่ ้องผู ้ซือ เมืองโคโลสี ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดา ของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จงมีแก่ทา่ น ทัง้ หลาย 3 เราขอบพระคุณพระเจ ้าและพระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา โดยอธิษฐานเผือ ่ ท่านเสมอ ่ ของท่านในพระเยซูคริสต์ และ 4 เพราะเราได ้ยินถึงความเชือ ความรักทีท ่ า่ นมีตอ ่ บรรดาธรรมิกชนทัง้ ปวง 5 เพือ ่ ความหวังซึง่ สะสมไว ้สําหรับท่านในสวรรค์ซงึ่ ท่านเคย ได ้ยินมาแล ้วในพระวจนะแห่งความจริงของพระกิตติคณ ุ 6 ซึง่ ได ้มาถึงท่านทัง้ หลายเหมือนอย่างทีเ่ กิดขึน ้ ในโลก ้ และให ้ผลเหมือนอย่างทีเ่ กิดขึน ทัง้ สิน ้ ในท่านทัง้ หลายด ้วย ตัง้ แต่วันทีท ่ า่ นได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ และรู ้จักพระคุณของพระเจ ้า ตามความจริง 7 เหมือนทีท ่ า่ นทัง้ หลายได ้เรียนรู ้จากเอปาฟรัส ผู ้เป็ นเพือ ่ น ื่ สัตย์ตอ รับใช ้ทีร่ ักของเรา ซึง่ เป็ นผู ้รับใช ้ของพระคริสต์ทซ ี่ อ ่ พวกท่าน 8 ผู ้ทรงแจ ้งความรักของพระองค์แก่เราในพระวิญญาณด ้วย 9 เพราะเหตุนพ ี้ วกเราจึงไม่หยุดทีจ ่ ะอธิษฐานเพือ ่ พวกท่าน นับตัง้ แต่วันทีเ่ ราได ้ยินเรือ ่ งนี้ และปรารถนาให ้ท่านทัง้ หลาย เต็มไปด ้วยความรู ้ถึงพระประสงค์ของพระองค์ในสรรพปั ญญา และความเข ้าใจฝ่ ายวิญญาณ 10 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ดําเนินชีวต ิ อย่างสมกับเป็ นพระเจ ้า และเป็ นทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้าทุกประการ โดยมีผลในงานดีทก ุ อย่าง และเจริญขึน ้ ในความรู ้จักพระเจ ้า 11 ให ้เข ้มแข็งด ้วยฤทธานุภาพทุกอย่างตามพระเดชานุภาพ อันรุง่ โรจน์ของพระองค์ ให ้มีใจเพียรและความอดทนด ้วย ความยินดี 12 ให ้ขอบพระคุณพระบิดาซึง่ ทรงทําให ้เราคูค ่ วรทีจ ่ ะมีสว่ น ในมรดกของบรรดาธรรมิกชนในความสว่าง 13 ผู ้ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากอํานาจของความมืด และทรงย ้าย เราเข ้าในราชอาณาจักรของพระบุตรทีร่ ักของพระองค์ 14 ในพระองค์นัน ้ เราได ้รับการไถ่บาปโดยพระโลหิตของ พระองค์ คือได ้รับการอภัยบาป 15 พระองค์เป็ นพระฉายาของพระเจ ้าผู ้ไม่ประจักษ์แก่ตา ผู ้ ทรงเป็ นบุตรหัวปี ของสรรพสิง่ ทัง้ ปวง 16 เพราะว่าโดยพระองค์ สรรพสิง่ ทัง้ หลายได ้ถูกสร ้างขึน ้ ทัง้ ทีอ ่ ยูใ่ นสวรรค์และทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลก ทัง้ ทีม ่ องเห็นและ มองไม่เห็น ไม่วา่ จะเป็ นบัลลังก์ หรืออาณาจักร หรือเจ ้าผู ้ ครองนคร หรือผู ้มีอํานาจ สรรพสิง่ ทัง้ หลายได ้ถูกสร ้างขึน ้ โดยพระองค์ และเพือ ่ พระองค์ 17 และพระองค์ทรงดํารงอยูก ่ อ ่ นสิง่ ทัง้ ปวง และทุกสิง่ ก็ดํารง อยูโ่ ดยพระองค์ 18 และพระองค์ทรงเป็ นพระเศียรของกาย คือคริสตจักร ผู ้ ทรงเป็ นกาลเริม ่ ต ้น ผู ้ทีถ ่ อ ื กําเนิดเป็ นคนแรกจากความตาย เพือ ่ ว่าในทุกสิง่ พระองค์จะได ้มีอํานาจสูงสุด ้ ดํารงอยู่ 19 เพราะว่าพระบิดาพอใจจะให ้ความบริบรู ณ์ทงั ้ สิน ในพระองค์ ั ติภาพผ่านทางพระโลหิตของกางเขนของ 20 และทรงให ้มีสน พระองค์ โดยพระองค์ เพือ ่ คืนดีทก ุ สรรพสิง่ กับพระองค์เอง โดยพระองค์นัน ้ ข ้าพเจ ้ากล่าวคือ ไม่วา่ จะเป็ นสิง่ ต่างๆ บน แผ่นดินโลกหรือสิง่ ต่างๆ ในสวรรค์
บทที่ 2 1 เพราะว่าข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ท่านทัง้ หลายทราบว่า ข ้าพเจ ้ามีความขัดแย ้งมากเพียงไรกับท่าน และกับชาวเมือง ลาโอดิเซีย และกับบรรดาคนทีย ่ ังไม่เคยเห็นหน ้าข ้าพเจ ้าใน เนือ ้ หนัง 2 เพือ ่ ว่าใจของพวกเขาอาจจะได ้รับการปลอบโยน โดย ผูกพันกันในความรัก และในความมั่งคัง่ ของความมั่นใจอย่าง สมบูรณ์แห่งความเข ้าใจ ในการรู ้จักความลึกลับของพระเจ ้า และของพระบิดา และของพระคริสต์ ้ ซ่อนอยูใ่ นพระองค์ 3 ซึง่ สมบัตแ ิ ห่งปั ญญาและความรู ้ทัง้ สิน 4 และฉั นพูดสิง่ นีเ้ พือ ่ ว่าอย่าให ้ใครล่อลวงท่านด ้วยคําพูดที่ ล่อลวง 5 เพราะว่าถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าไม่อยูก ่ บ ั ท่านทางกาย แต่ ข ้าพเจ ้าอยูก ่ บ ั ท่านทางใจ มีความยินดีและเห็นท่านอยูก ่ น ั ่ มั่นของท่านในพระคริสต์มั่นคง เป็ นระเบียบและเห็นความเชือ 6 เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้รับพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าแล ้ว ก็จงดําเนินชีวต ิ ตามพระองค์ด ้วย 7 จงหยั่งรากและสร ้างขึน ้ ในพระองค์ และมั่นคงอยูใ่ นความ ่ ตามทีท เชือ ่ า่ นได ้รับการสัง่ สอนไว ้ และจงอุดมด ้วยการ ่ นัน ขอบพระคุณในความเชือ ้ 8 จงระวังให ้ดี อย่าให ้ใครมาทําให ้ท่านหลงผิดด ้วยหลัก ปรัชญาและการล่อลวงอันไร ้สาระ ตามธรรมเนียมของมนุษย์ ตามหลักพืน ้ ฐานของโลก และไม่ใช่ตามพระคริสต์ 9 เพราะว่าความสมบูรณ์แห่งความเป็ นพระเจ ้าสถิตอยูใ่ น พระองค์ในร่างเนือ ้ 10 และท่านทัง้ หลายก็สมบูรณ์ในพระองค์ ผู ้เป็ นศีรษะของ ้ บรรดาผู ้ปกครองและผู ้มีอํานาจทัง้ สิน
147
โคโลสี
11 ในพระองค์นัน ้ ท่านทัง้ หลายก็เข ้าสุหนัตโดยการเข ้า สุหนัตทีท ่ ําด ้วยมือเปล่า โดยถอดกายแห่งความบาปของเนือ ้ หนังออก โดยการเข ้าสุหนัตของพระคริสต์ 12 ถูกฝั งไว ้กับพระองค์ในการบัพติศมา ซึง่ ในนัน ้ ท่าน ่ ในพระ ทัง้ หลายก็ได ้เป็ นขึน ้ พร ้อมกับพระองค์โดยความเชือ ราชกิจของพระเจ ้า ผู ้ได ้ทรงชุบให ้พระองค์เป็ นขึน ้ จากความ ตาย 13 และท่านทัง้ หลายซึง่ ตายแล ้วในบาปของท่าน และในเนือ ้ หนังทีย ่ ังไม่ได ้เข ้าสุหนัต พระองค์ได ้ทรงทําให ้มีชวี ต ิ ขึน ้ ้ ของท่าน พร ้อมกับพระองค์ โดยทรงยกโทษความผิดทัง้ สิน 14 โดยทรงลบล ้างข ้อบัญญัตต ิ า่ งๆ ทีข ่ ด ั ขวางเรา ซึง่ ขัดแย ้ง ต่อเรา และทรงเอาออกไปเสีย โดยตรึงไว ้ทีก ่ างเขนของ พระองค์ 15 และเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงทําลายพวกเจ ้านายและผู ้มีอํานาจ แล ้ว พระองค์ก็ได ้ทรงแสดงพวกเขาให ้คนทัง้ หลายเห็นอย่าง เปิ ดเผย และทรงเอาชนะพวกเขาด ้วยเรือ ่ งนัน ้ 16 เพราะฉะนัน ้ อย่าให ้ผู ้ใดพิพากษาท่านในเรือ ่ งอาหารหรือ เครือ ่ งดืม ่ หรือในเรือ ่ งวันฉลอง หรือวันขึน ้ หนึง่ คํา่ หรือวันสะ บาโต 17 ซึง่ เป็ นเพียงเงาของสิง่ ทีจ ่ ะมาถึง แต่กายนัน ้ เป็ นของพระ คริสต์ 18 อย่าให ้ผู ้ใดหลอกลวงท่านให ้เสียรางวัลของท่านด ้วยการ ถ่อมตัวและบูชาทูตสวรรค์โดยสมัครใจ โดยล่วงลํ้าในสิง่ ที่ เขาไม่เคยเห็น หลงระเริงไปกับความคิดของเนือ ้ หนังอย่าง เปล่าประโยชน์ ้ ได ้รับ 19 และไม่ยด ึ มั่นกับศีรษะ ซึง่ เป็ นส่วนทีร่ า่ งกายทัง้ สิน การบํารุงเลีย ้ งและประสานกันโดยข ้อต่อและข ้อต่อ แต่ก็ เจริญเติบโตขึน ้ ตามการเจริญเติบโตของพระเจ ้า 20 เพราะฉะนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายตายกับพระคริสต์แล ้วจาก หลักการพืน ้ ฐานของโลก เหตุใดท่านจึงยังยอมอยูใ่ ต ้บังคับ ของกฎเกณฑ์เหมือนกับว่ายังอยูใ่ นโลก 21 (อย่าสัมผัส อย่าชิม อย่าจับ; 22 ซึง่ ทัง้ หมดนัน ้ จะพินาศไปเมือ ่ ใช ้ตามบัญญัตแ ิ ละคําสัง่ สอนของมนุษย์? 23 สิง่ เหล่านีล ้ ้วนแสดงถึงปั ญญาในการเคารพบูชา การถ่อม ตน และการละเลยร่างกาย แต่ไม่เป็ นประโยชน์ตอ ่ การสนอง ความต ้องการทางกายเลย
9 อย่าโกหกกันเพราะท่านทัง้ หลายได ้ถอดมนุษย์เก่าและ การกระทําของมันออกไปแล ้ว 10 และได ้สวมมนุษย์ใหม่ทก ี่ ําลังสร ้างขึน ้ ใหม่ในความรู ้ตาม รูปลักษณ์ของพระองค์ผู ้ทรงสร ้างเขาขึน ้ 11 ซึง่ ไม่มก ี รีกหรือยิว ไม่มก ี ารเข ้าสุหนัตหรือไม่เข ้าสุหนัต ไม่มพ ี วกป่ าเถือ ่ น ไม่มพ ี วกไซเธียน ไม่มท ี าสหรือไท แต่พระ คริสต์ทรงเป็ นทุกสิง่ และอยูใ่ นทุกสิง่ 12 เพราะฉะนัน ้ ในฐานะผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือก เป็ นผู ้บริสท ุ ธิ์ และเป็ นทีร่ ัก จงสวมความเมตตา ความปรานี ความถ่อมใจ ความอ่อนโยน ความอดกลัน ้ ไว ้นาน 13 จงอดทนต่อกันและให ้อภัยกัน ถ ้าใครมีเรือ ่ งขัดแย ้งกับ ใคร พระคริสต์ทรงให ้อภัยพวกท่านอย่างไร พวกท่านก็จงให ้ อภัยอย่างนัน ้ เหมือนกัน 14 และจงสวมความรักซึง่ เป็ นพันธะแห่งความสมบูรณ์แบบ เหนือสิง่ อืน ่ ใดทัง้ หมด 15 และจงให ้สันติสข ุ ของพระเจ ้าครอบครองในใจของพวก ท่าน พวกท่านก็ได ้รับเรียกให ้มาเป็ นกายเดียวกันเพือ ่ สันติสข ุ นี้ และพวกท่านจงมีใจขอบคุณ 16 จงให ้พระวจนะของพระคริสต์ดํารงอยูใ่ นท่านทัง้ หลาย ้ จงสัง่ สอนและเตือนสติกน อย่างบริบรู ณ์ในปั ญญาทัง้ สิน ั ด ้วย เพลงสดุด ี เพลงสรรเสริญ และเพลงสรรเสริญพระเจ ้า และ ร ้องเพลงด ้วยพระคุณในใจของท่านแด่พระเจ ้า 17 และไม่วา่ ท่านจะทําอะไรด ้วยคําพูดหรือการกระทําก็ตาม จงทําทุกสิง่ ในพระนามของพระเยซูเจ ้า และถวายการ ขอบพระคุณพระเจ ้าและพระบิดาโดยพระองค์ 18 ฝ่ ายภรรยาจงยอมอยูใ่ ต ้บังคับสามีของตนตามสมควรใน องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 19 สามีทงั ้ หลายจงรักภรรยาของตนและอย่ามีใจขมขืน ่ ต่อ นาง ่ ฟั งบิดามารดาของตนในทุกสิง่ เพราะ 20 บุตรทัง้ หลายจงเชือ การกระทําเช่นนีเ้ ป็ นทีพ ่ อพระทัยองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 21 บิดาอย่าทําให ้บุตรของตนโกรธ เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ท ้อใจ ่ ฟั งเจ ้านายของตนตามเนือ 22 บ่าวทัง้ หลาย จงเชือ ้ หนังทุก อย่าง ไม่ใช่ด ้วยการรับใช ้เฉพาะหน ้าเหมือนอย่างคนทีเ่ อาใจ คน แต่จงทําด ้วยนํ้ าใจจริงใจ และเกรงกลัวพระเจ ้า 23 และไม่วา่ ท่านจะทําอะไรก็ตาม จงทําด ้วยความเต็มใจ เหมือนทําถวายแด่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ไม่ใช่เหมือนทําถวายต่ อมนุษย์ 24เพราะท่านทัง้ หลายรู ้ว่าท่านจะได ้รับมรดกเป็ นรางวัลจาก องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เพราะว่าท่านรับใช ้องค์พระคริสต์เจ ้า 25 แต่ผู ้ทีท ่ ําผิดก็จะได ้รับผลตอบแทนตามความผิดทีเ่ ขาได ้ กระทํา และไม่มก ี ารลําเอียงแก่ผู ้ใดเลย
บทที่ 3 1 ถ ้าท่านทัง้ หลายเป็ นขึน ้ จากตายร่วมกับพระคริสต์แล ้ว ก็จง ่ เสาะหาสิงทีม ่ ค ี ณ ุ ค่าจากเบือ ้ งบน ซึง่ พระคริสต์ประทับอยู่ ทางขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 2 จงเอาใจใส่สงิ่ ทีอ ่ ยูเ่ บือ ้ งบน ไม่ใช่สงิ่ ทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลก ่ นอยู่ 3 เพราะว่าท่านทัง้ หลายตายแล ้ว และชีวต ิ ของท่านก็ซอ กับพระคริสต์ในพระเจ ้า 4 เมือ ่ พระคริสต์ผู ้เป็ นชีวต ิ ของเราจะปรากฏ เมือ ่ นัน ้ พวกท่าน ก็จะปรากฏพร ้อมกับพระองค์ในสง่าราศีด ้วย 5 เพราะฉะนัน ้ จงทําลายอวัยวะของท่านทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินนี้ เสีย ซึง่ ก็คอ ื การผิดประเวณี ความโสโครก กิเลสตัณหา ความปรารถนาชัว่ และความโลภ ซึง่ เป็ นการบูชารูปเคารพ 6 เพราะเหตุนี้ พระพิโรธของพระเจ ้าจึงมาเหนือบุตรแห่งการ ่ ฟั ง ไม่เชือ 7 ซึง่ พวกท่านก็เคยดําเนินตามบ ้างในสมัยทีพ ่ วกท่านยัง ดํารงชีวต ิ อยูใ่ นนัน ้ 8 แต่บด ั นี้ ท่านทัง้ หลายจงเอาสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ หมดทิง้ เสีย คือ ความโกรธ ความเดือดดาล ความอาฆาตพยาบาท การหมิน ่ ประมาท และคําพูดหยาบคายจากปากของท่าน
บทที่ 4 1 เจ ้านายทัง้ หลาย จงให ้สิง่ ทีย ่ ต ุ ธิ รรมและเท่าเทียมกันแก่ ผู ้รับใช ้ของท่าน เพราะท่านทัง้ หลายก็รู ้อยูว่ า่ ท่านก็มเี จ ้านาย อยูใ่ นสวรรค์เช่นกัน 2 จงดําเนินต่อไปในการอธิษฐานและเฝ้ าดูด ้วยการ ขอบพระคุณ 3 และอธิษฐานเผือ ่ เราด ้วยว่าพระเจ ้าจะทรงเปิ ดประตูแห่ง การเปล่งวาจาให ้เราได ้พูดความลึกลับของพระคริสต์ ซึง่ ข ้าพเจ ้าก็ถก ู จองจําอยูเ่ พือ ่ สิง่ นีเ้ ช่นกัน 4 เพือ ่ ฉั นจะได ้แสดงให ้ปรากฏตามทีค ่ วรจะพูด 5 จงดําเนินชีวต ิ ด ้วยสติปัญญาต่อคนภายนอกโดยใช ้เวลาให ้ เกิดประโยชน์ 6 จงให ้วาจาของท่านประกอบด ้วยถ ้อยคําสุภาพเสมอ ปรุง ด ้วยเกลือ เพือ ่ ท่านจะได ้รู ้ว่าควรจะตอบคนอืน ่ อย่างไร
148
โคโลสี
ื่ สัตย์และเป็ น 7 ทีคค ิ ส ั ผู ้เป็ นพีช ่ ายทีร่ ักและเป็ นผู ้รับใช ้ทีซ ่ อ เพือ ่ นผู ้รับใช ้ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า จะประกาศสถานะของฉั น ทัง้ หมดแก่คณ ุ 8 ซึง่ ข ้าพเจ ้าส่งเขาไปหาพวกท่านก็เพือ ่ จุดประสงค์เดียวกัน นี้ คือให ้เขารู ้ถึงความเป็ นอยูข ่ องพวกท่าน และเพือ ่ จะ ปลอบโยนใจพวกท่าน ื่ สัตย์และเป็ นทีร่ ัก ซึง่ 9 พร ้อมกับโอเนซิมัส ผู ้เป็ นพีช ่ ายทีซ ่ อ เป็ นคนหนึง่ ในพวกท่าน พวกเขาจะแจ ้งให ้คุณทราบถึงทุกสิง่ ทีท ่ ําทีน ่ ี่ 10 อาริสทารคัสเพือ ่ นร่วมคุกกับข ้าพเจ ้าขอฝากความคิดถึง มายังท่านทัง้ หลาย และขอฝากความคิดถึงมายังมาร์คส ั ่ บุตรชายของน ้องสาวบารนาบัสด ้วย (ซึงพวกท่านทัง้ หลายก็ ได ้รับคําสัง่ เกีย ่ วกับเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว ถ ้าเขามาหาท่าน ก็จงต ้อนรับ เขาไว ้) 11 และเยซูซงึ่ เรียกกันว่ายุสทัส ซึง่ เป็ นพวกทีเ่ ข ้าสุหนัต พวกนีเ้ ท่านัน ้ ทีเ่ ป็ นเพือ ่ นร่วมงานของฉั นในอาณาจักรของ พระเจ ้า ซึง่ เป็ นทีป ่ ลอบโยนใจฉั น 12 เอปาฟรัสผู ้เป็ นคนหนึง่ ในพวกท่านและเป็ นผู ้รับใช ้ของ พระคริสต์ ขอฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน โดยเขา อธิษฐานเผือ ่ พวกท่านอย่างแรงกล ้าอยูเ่ สมอ เพือ ่ พวกท่าน จะได ้ยืนหยัดอย่างสมบูรณ์และครบถ ้วนในทุกพระประสงค์ ของพระเจ ้า 13 เพราะข ้าพเจ ้าเป็ นพยานให ้เขาได ้ว่าเขามีความเอาใจใส่ ท่านมาก ทัง้ ต่อท่านทัง้ หลายและต่อชาวเมืองลาโอดิเซีย และต่อชาวเมืองฮิเอราโปลิส 14 ลูกาแพทย์ทรี่ ักและเดมาสฝากความคิดถึงมายังท่าน 15 ขอฝากความคิดถึงมายังพีน ่ ้องทีอ ่ ยูใ่ นเมืองลาโอดิเซีย และถึงนิมฟั ส และคริสตจักรทีอ ่ ยูใ่ นบ ้านของเขา 16 และเมือ ่ อ่านจดหมายนีท ้ า่ มกลางพวกท่านแล ้ว จงส่งให ้ อ่านในคริสตจักรทีเ่ มืองลาโอดิเซียด ้วย และพวกท่านก็จง อ่านจดหมายจากเมืองลาโอดิเซียด ้วย 17 และจงกล่าวแก่อาร์คป ิ ปั สว่า จงเอาใจใส่ตอ ่ การปรนนิบต ั ิ ทีท ่ า่ นได ้รับในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าและปฏิบต ั ใิ ห ้สําเร็จ 18 ขอฝากความระลึกถึงพันธนาการของข ้าพเจ ้าไว ้กับ ข ้าพเจ ้า ขอพระคุณจงอยูก ่ บ ั ท่าน อาเมน (เขียนจากกรุงโรม ถึงโคโลสี โดยทีคค ิ ส ั และโอเนซิมัส)
149
1 เธสซาโลนิกา
7 แต่เรามีความอ่อนโยนต่อพวกท่าน เหมือนพีเ่ ลีย ้ งทีเ่ ลีย ้ งดู ลูกๆ ของตน 8 เพราะเหตุนี้ เราจึงปรารถนาดีตอ ่ ท่าน เราจึงเต็มใจทีจ ่ ะ แบ่งปั นไม่เพียงแต่ขา่ วประเสริฐของพระเจ ้าเท่านัน ้ แต่ยัง รวมถึงจิตวิญญาณของเราด ้วย เพราะท่านเป็ นทีร่ ักของเรา 9 เพราะว่าพีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายจําได ้ถึงความเหน็ ด เหนือ ่ ยและความลําบากของเรา เราทํางานทัง้ กลางวันและ กลางคืนเพือ ่ จะไม่ให ้ใครในพวกท่านเป็ นภาระ เราจึงประกาศ ข่าวประเสริฐของพระเจ ้าแก่ทา่ น 10 พวกท่านก็เป็ นพยาน และพระเจ ้าก็เป็ นพยานด ้วยว่าเรา ิ ธิ์ ยุตธิ รรม และไม่มต ประพฤติตนอย่างศักดิส ์ ท ี ําหนิ ่ ท่ามกลางพวกท่านทีเ่ ชือ 11 ดังทีท ่ า่ นทัง้ หลายทราบดีวา่ เราเตือนสติ ปลอบโยน และ สัง่ สอนท่านแต่ละคนอย่างไร เหมือนบิดากระทําต่อบุตรของ ตน 12 เพือ ่ ให ้ท่านดําเนินชีวต ิ อย่างสมกับพระเจ ้าผู ้ทรงเรียกท่าน ่ าณาจักรและพระสิรข ให ้เข ้ามาสูอ ิ องพระองค์ 13เพราะเหตุนี้ เราจึงขอบพระคุณพระเจ ้าอย่างไม่หยุดยัง้ เพราะว่าเมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้รับพระวจนะของพระเจ ้าซึง่ ท่าน ได ้ยินจากเรา ท่านไม่ได ้รับไว ้เป็ นคําของมนุษย์ แต่ได ้รับไว ้ เป็ นความจริง คือเป็ นพระวจนะของพระเจ ้าซึง่ กําลังออกฤทธิ์ ่ ด ้วย อย่างมีประสิทธิผลในตัวท่านทีเ่ ชือ 14 เพราะว่าพีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายได ้ติดตาม คริสตจักรของพระเจ ้าทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นยูเดียในพระเยซูคริสต์ และท่านทัง้ หลายก็ได ้ทนทุกข์ทรมานเช่นเดียวกับทีเ่ พือ ่ น ร่วมชาติของตนประสบ เหมือนอย่างทีพ ่ วกเขาเคยทนทุกข์ ทรมานกับพวกยิว 15 พวกเขาได ้ฆ่าพระเยซูเจ ้า และฆ่าผู ้เผยพระวจนะของ ตนเอง และข่มเหงพวกเรา และไม่เป็ นทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า และเป็ นปฏิปักษ์ตอ ่ มนุษย์ทงั ้ ปวง 16 โดยห ้ามไม่ให ้เราพูดกับชาวต่างชาติเพือ ่ ว่าพวกเขาจะ ได ้รับความรอด เพือ ่ ว่าพวกเขาจะได ้รับการชดใช ้บาปของตน เสมอ เพราะว่าพระพิโรธได ้มาถึงพวกเขาอย่างถึงทีส ่ ด ุ แล ้ว 17 ส่วนพวกเราพีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ ถูกพรากไปจากพวกท่าน ชัว่ ระยะเวลาหนึง่ เฉพาะแต่ในสายตาเท่านัน ้ ไม่ใช่ในใจ เรา จึงพยายามอย่างยิง่ ทีจ ่ ะเห็นหน ้าพวกท่านมากขึน ้ ด ้วยความ ปรารถนาอย่างยิง่ 18 เหตุฉะนัน ้ เราเองเปาโลก็ปรารถนาทีจ ่ ะมาหาพวกท่านสัก ครัง้ หนึง่ แต่ซาตานได ้ขัดขวางเราไว ้ 19 เพราะอะไรเล่าคือความหวัง ความยินดี หรือมงกุฎแห่ง ่ ชมยินดีของเรา? พวกท่านมิได ้อยูต ความชืน ่ อ ่ หน ้าพระเยซู คริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราเมือ ่ พระองค์เสด็จมาหรือ? 20 เพราะว่าท่านทัง้ หลายเป็ นสง่าราศีและความยินดีของเรา
บทที่ 1 1 เปาโล สีวานัส และทิโมธี ถึงคริสตจักรเมืองเธสซาโลนิกา ทีอ ่ ยูใ่ นพระเจ ้าพระบิดา และในพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้า ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ดํารงอยูก ่ บ ั ท่าน ทัง้ หลายเถิด 2 เราขอบพระคุณพระเจ ้าสําหรับพวกท่านทุกคนเสมอ โดย เอ่ยถึงท่านในการอธิษฐานของเรา ่ ความพากเพียรแห่ง 3 โดยระลึกถึงการกระทําแห่งความเชือ ความรัก และความอดทนแห่งความหวังของท่านในพระเยซู คริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราอย่างไม่หยุดหย่อน ต่อพระ พักตร์พระเจ ้าและพระบิดาของเรา 4 พีน ่ ้องทีร่ ักทัง้ หลาย เราทราบดีถงึ การเลือกของท่านทีพ ่ ระ เจ ้าทรงเลือกไว ้ 5 เพราะข่าวประเสริฐของเรามิได ้มาถึงท่านด ้วยถ ้อยคํา เท่านัน ้ แต่ยังด ้วยฤทธิเ์ ดช และด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และด ้วยความมั่นใจมากด ้วย ดังทีท ่ า่ นทัง้ หลายทราบอยูแ ่ ล ้ว ว่าเราเป็ นคนอย่างไรท่ามกลางพวกท่านเพราะเห็นแก่พวก ท่าน 6 และท่านทัง้ หลายก็ได ้ติดตามเราและติดตามพระเจ ้า โดย ได ้รับพระวจนะนัน ้ ด ้วยความทุกข์ยากเป็ นอันมาก พร ้อมทัง้ ความยินดีในพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ่ ในมาซิ 7 เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้เป็ นแบบอย่างแก่ทก ุ คนทีเ่ ชือ โดเนียและอาคายา 8 เพราะว่าพระวจนะขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้าได ้เลือ ่ งลือออกไป จากพวกท่าน ไม่ใช่แต่ในแคว ้นมาซิโดเนียและแคว ้นอาคายา ่ ของท่านทีม เท่านัน ้ แต่ความเชือ ่ ต ี อ ่ พระเจ ้าก็ได ้แพร่หลาย ไปในทุกแห่งด ้วย ดังนัน ้ เราไม่จําเป็ นต ้องพูดอะไรอีก 9 เพราะพวกเขาเองได ้บอกเราว่า เราได ้เข ้ามาหาพวกท่าน อย่างไร และพวกท่านได ้หันออกจากรูปเคารพมาหาพระเจ ้า อย่างไร เพือ ่ มารับใช ้พระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ และทรงจริงอย่างไร 10 และคอยพระบุตรของพระองค์จากสวรรค์ ซึง่ พระองค์ทรง ชุบให ้คืนพระชนม์จากบรรดาคนตาย คือพระเยซู ผู ้ได ้ช่วยเรา ให ้พ ้นจากพระพิโรธทีจ ่ ะมาถึง บทที่ 2 1 เพราะว่าพีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านเองก็ทราบดีวา่ เราเข ้ามาหา ท่านโดยไม่ได ้ไร ้ประโยชน์เลย 2 แต่แม ้ภายหลังทีเ่ ราได ้ทนทุกข์ทรมานและถูกปฏิบต ั อ ิ ย่าง น่าอับอายทีเ่ มืองฟิ ลป ิ ปอย ดังทีท ่ า่ นทัง้ หลายทราบอยูแ ่ ล ้ว เราก็ยังกล ้าหาญในพระเจ ้าของเราทีไ่ ด ้ประกาศข่าวประเสริฐ ของพระเจ ้าแก่ทา่ นทัง้ หลายด ้วยการโต ้แย ้งกันมาก 3 เพราะว่าคําเตือนสติของเรานัน ้ มิได ้เป็ นการหลอกลวง ไม่ เป็ นการโสโครก ไม่เป็ นการหลอกลวง 4 แต่เมือ ่ พระเจ ้าทรงยอมให ้เราฝากข่าวประเสริฐไว ้กับ พระองค์ เราจึงพูดอย่างนัน ้ ไม่ใช่เพือ ่ ให ้พอใจมนุษย์ แต่ เพือ ่ ให ้พอใจพระเจ ้าผู ้ทรงทดสอบใจเรา 5 เพราะเรามิได ้ใช ้ถ ้อยคําประจบสอพลอในเวลาใดๆ เลย ดังทีท ่ า่ นทัง้ หลายทราบดี และมิได ้ใช ้ถ ้อยคําหลอกลวงแต่ อย่างใด พระเจ ้าทรงเป็ นพยาน 6 และเราไม่ได ้แสวงหาความรุง่ โรจน์จากมนุษย์ ไม่วา่ จาก พวกท่านหรือจากผู ้อืน ่ แม ้ว่าเราอาจจะต ้องทํางานหนักใน ฐานะอัครสาวกของพระคริสต์ก็ตาม
บทที่ 3 1 เหตุฉะนัน ้ เมือ ่ เราไม่อาจอดทนต่อไปได ้อีก เราจึงเห็นว่า ควรจะถูกทิง้ ไว ้ทีเ่ อเธนส์เพียงลําพัง 2 และส่งทิโมธีซงึ่ เป็ นพีน ่ ้องและผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าและเป็ น ผู ้ร่วมงานกับเราในการประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์ไป เพือ ่ ตัง้ ท่านให ้มั่นคง และเพือ ่ ปลอบโยนท่านเกีย ่ วกับความ ่ ของท่าน เชือ 3 เพือ ่ จะไม่มผ ี ู ้ใดหวั่นไหวด ้วยความทุกข์ยากเหล่านี้ เพราะว่าท่านทัง้ หลายรู ้อยูแ ่ ล ้วว่าเราถูกกําหนดให ้ต ้อง ประสบกับเรือ ่ งนัน ้ 4 เพราะว่าเมือ ่ เราอยูก ่ บ ั พวกท่าน เราก็บอกพวกท่านไว ้ก่อน แล ้วว่าเราจะต ้องประสบความทุกข์ยาก และก็เกิดขึน ้ แล ้ว และพวกท่านก็รู ้ 5 เพราะเหตุนี้ เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไม่อาจอดทนต่อไปได ้อีก ข ้าพเจ ้า จึงได ้ส่งคนไปเพือ ่ จะได ้ทราบถึงศรัทธาของท่าน เพือ ่ ว่าผู ้
150
1 เธสซาโลนิกา
12 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ประพฤติตามอย่างสุจริตต่อคน ภายนอก และเพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ไม่ขด ั สนสิง่ ใดเลย 13 แต่พน ี่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่อยากให ้ท่านไม่รู ้เรือ ่ งคน เหล่านัน ้ ทีห ่ ลับใหลอยู่ เพือ ่ ว่าท่านจะไม่เศร ้าโศกเหมือน อย่างคนอืน ่ ทีไ่ ม่มค ี วามหวัง ่ ว่าพระเยซูสน ิ้ พระชนม์และทรงคืนพระ 14 เพราะว่าถ ้าเราเชือ ชนม์อก ี ในทํานองเดียวกัน พระเจ ้าจะทรงนํ าบรรดาคนทีล ่ ว่ ง หลับไปในพระเยซูมาพร ้อมกับพระองค์ด ้วย 15 เพราะเรือ ่ งนีเ้ ราบอกท่านทัง้ หลายโดยพระวจนะของพระ เจ ้าว่า เราซึง่ ยังมีชวี ต ิ อยูจ ่ นถึงการเสด็จมาของพระเจ ้า จะไม่ ป้ องกันคนเหล่านัน ้ ทีห ่ ลับใหลอยูไ่ ด ้ 16เพราะองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าเองจะเสด็จลงมาจากสวรรค์ด ้วย เสียงตะโกน ด ้วยเสียงของหัวหน ้าทูตสวรรค์ และด ้วยเสียง แตรของพระเจ ้า และคนตายในพระคริสต์จะฟื้ นขึน ้ มาก่อน 17 แล ้วพวกเราทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยู่ จะถูกรับขึน ้ ไปพร ้อมกับพวก เขาในเมฆ เพือ ่ ไปพบกับพระเจ ้าในอากาศ และเราจะอยูก ่ บ ั พระเจ ้าตลอดไป 18 เพราะฉะนัน ้ จงให ้กําลังใจกันด ้วยถ ้อยคําเหล่านี้
ล่อลวงจะได ้ล่อลวงท่านด ้วยวิธใี ดวิธห ี นึง่ และงานของเราก็ จะสูญเปล่า 6 แต่บด ั นีเ้ มือ ่ ทิโมธีได ้ไปหาพวกเราจากพวกท่านแล ้ว และ ่ และความรักของท่านมาบอกพวก ได ้นํ าข่าวดีเรือ ่ งความเชือ เรา และว่าท่านระลึกถึงพวกเราเป็ นอย่างดีเสมอ และ ปรารถนาอย่างยิง่ ทีจ ่ ะพบพวกเราเหมือนกับทีเ่ ราปรารถนาจะ พบพวกท่านเช่นกัน 7 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราจึงได ้รับการปลอบโยนจาก ้ ของเรา พวกท่านในความทุกข์ยากและความทุกข์ใจทัง้ สิน ่ ของท่าน โดยความเชือ 8 เพราะว่าบัดนีเ้ รายังมีชวี ต ิ อยู่ ถ ้าท่านทัง้ หลายยืนหยัด มั่นคงอยูใ่ นองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 9 เพราะเราจะขอบพระคุณพระเจ ้าเพราะท่านทัง้ หลายได ้ ่ ชมยินดีทงั ้ สิน ้ ซึง่ เรามีความ อย่างไรอีก และสําหรับความชืน ่ ชมยินดีเพราะท่านทัง้ หลายต่อพระพักตร์พระเจ ้าของเรา ชืน 10 เราได ้อธิษฐานอย่างมากมายทัง้ กลางวันและกลางคืนเพือ ่ จะได ้เห็นหน ้าท่าน และเพือ ่ จะได ้ทําให ้ศรัทธาของท่านทีย ่ ัง ขาดอยูส ่ มบูรณ์ขน ึ้ 11 บัดนี้ ขอพระเจ ้าเองและพระบิดาของเรา และพระเยซู ้ างของเราไปหา คริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา จงทรงชีท ท่านทัง้ หลาย 12 และขอให ้พระเจ ้าทรงทําให ้ท่านทัง้ หลายเพิม ่ พูนและ อุดมสมบูรณ์ในความรักซึง่ กันและกัน และต่อคนทัง้ ปวง เหมือนอย่างทีเ่ รารักท่านทัง้ หลาย 13 เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงตัง้ จิตมั่นในความบริสท ุ ธิข ์ องท่าน ไว ้ให ้ปราศจากตําหนิตอ ่ พระพักตร์พระเจ ้า คือพระบิดาของ เรา เมือ ่ พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราเสด็จมาพร ้อม ิ ธิข กับบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ทก ุ คน
บทที่ 5
บทที่ 4 1 นอกจากนี้ เรายังขอวิงวอนพีน ่ ้องทัง้ หลาย และขอเตือนสติ ท่านในองค์พระเยซูเจ ้าว่า เมือ ่ ท่าน ได ้รับข ้อมูลจากเราแล ้ว ว่าควรประพฤติอย่างไร และจะพอใจพระเจ ้าอย่างไร พวก ท่านก็ควรมีมากขึน ้ เรือ ่ ยๆ 2 เพราะท่านทัง้ หลายทราบบัญญัตท ิ เี่ ราให ้ไว ้แก่ทา่ น ทัง้ หลายโดยพระเยซูเจ ้าว่าอย่างไร 3 เพราะนีแ ่ หละเป็ นพระประสงค์ของพระเจ ้า คือให ้ท่าน ทัง้ หลายเป็ นผู ้บริสท ุ ธิ์ คือให ้ละเว ้นจากการผิดประเวณี 4 เพือ ่ ให ้ท่านทุกคนรู ้จักทีจ ่ ะรักษาภาชนะของตนในทาง ิ ธิแ ศักดิส ์ ท ์ ละมีเกียรติ 5 ไม่ใช่อยูใ่ นความใคร่อย่างคนต่างชาติทไี่ ม่รู ้จักพระเจ ้า 6 อย่าให ้ผู ้ใดทําเกินกว่าเหตุไปฉ ้อโกงพีน ่ ้องของตนในเรือ ่ ง ใดๆ เพราะว่าพระเจ ้าทรงเป็ นผู ้แก ้แค ้นให ้ทุกเรือ ่ ง ดังทีเ่ ราได ้ เตือนสติทา่ นทัง้ หลายและเป็ นพยานแล ้ว เพราะว่าพระเจ ้ามิได ้ทรงเรียกเราให ้เป็ นคนไม่สะอาด แต่ทรง เรียกเราให ้เป็ นคนบริสท ุ ธิ์ 8 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ทีด ่ ห ู มิน ่ ก็มไิ ด ้ดูหมิน ่ มนุษย์ แต่ดห ู มิน ่ พระเจ ้า ผู ้ได ้ประทานพระวิญญาณบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ให ้แก่เราด ้วย 9 แต่เรือ ่ งความรักพีน ่ ้องนัน ้ พวกท่านไม่จําเป็ นต ้องเขียนถึง พวกท่าน เพราะว่าพวกท่านเองก็ได ้รับการสอนจากพระเจ ้า ให ้รักกันแล ้ว 10 และท่านทัง้ หลายก็ทําอย่างนัน ้ ต่อพีน ่ ้องทุกคนทีอ ่ ยูใ่ น แคว ้นมาซิโดเนีย แต่เราขอวิงวอนท่านพีน ่ ้องทัง้ หลายว่า จง กระทําให ้มากขึน ้ อีก 11 และท่านทัง้ หลายจงพยายามประพฤติตนให ้สงบและทํา กิจการงานของตนเอง และทํางานด ้วยมือของตนเอง เหมือน อย่างทีเ่ ราสัง่ ท่านไว ้
151
1 แต่เรือ ่ งเวลาและฤดูกาล พีน ่ ้องทัง้ หลาย ไม่จําเป็ นที่ ข ้าพเจ ้าจะเขียนถึงท่านอีก 2 เพราะพวกท่านเองก็รู ้ดีอยูแ ่ ล ้วว่า วันของพระเจ ้าจะมา เหมือนกับขโมยทีม ่ าในเวลากลางคืน 3 เพราะเมือ ่ เขาทัง้ หลายพูดว่า สงบสุขและปลอดภัยแล ้ว เมือ ่ นัน ้ ความพินาศก็จะมาถึงพวกเขาโดยฉั บพลัน เหมือนกับ ความเจ็บปวดของสตรีมค ี รรภ์ และพวกเขาจะหนีไม่พ ้น 4 แต่พน ี่ ้องทัง้ หลาย พวกท่านไม่ได ้อยูใ่ นความมืด เพือ ่ ว่าวัน นัน ้ จะมาถึงพวกท่านอย่างขโมย 5 ท่านทัง้ หลายเป็ นบุตรแห่งความสว่าง และเป็ นบุตรแห่ง กลางวัน เรามิได ้เป็ นของกลางคืน หรือของความมืด 6 เพราะฉะนัน ้ เราอย่าหลับเหมือนอย่างคนอืน ่ แต่จงเฝ้ าระวัง และมีสติ 7 เพราะว่าคนหลับก็หลับในเวลากลางคืน และคนเมาก็เมาใน เวลากลางคืน ั ปชัญญะ สวมเกราะ 8 ส่วนเราซึง่ อยูฝ ่ ่ ายกลางวันก็จงมีสติสม ่ และความรัก และสวมหมวกเหล็กแห่ง แห่งความเชือ ความหวังแห่งความรอด เพราะว่าพระเจ ้ามิได ้ทรงกําหนดเราไว ้สําหรับความพิโรธ แต่ สําหรับให ้ได ้รับความรอดโดยพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา ้ พระชนม์แทนเรา เพือ 10 ผู ้ทรงสิน ่ ว่าเราจะตืน ่ หรือหลับ เราจะ ได ้มีชวี ต ิ อยูก ่ บ ั พระองค์ 11 เหตุฉะนัน ้ จงหนุนใจกันและสร ้างเสริมกันและกัน เหมือน อย่างทีท ่ า่ นกําลังทําอยูน ่ ัน ้ 12 และเราขอวิงวอนท่านพีน ่ ้องทัง้ หลาย ให ้รู ้จักผู ้ทีท ่ ํางาน หนักท่ามกลางพวกท่าน และเป็ นผู ้นํ าพวกท่านในองค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า และตักเตือนพวกท่าน 13 และจงยกย่องพวกเขาให ้สูงในความรักเพราะงานของ ั ติสข พวกเขา และจงมีสน ุ ในหมูพ ่ วกท่าน 14 บัดนี้ เราขอเตือนสติพวกท่านพีน ่ ้องทัง้ หลาย ให ้ตักเตือน ผู ้ทีป ่ ระพฤติไม่เคารพกฎเกณฑ์ ให ้กําลังใจผู ้ทีท ่ ้อแท ้ ช่วยเหลือผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอ และอดทนต่อคนทัง้ ปวง 15 ระวังอย่าให ้คนใดทําชัว่ ตอบแทนชัว่ ต่อคนอืน ่ แต่จง ประพฤติตามสิง่ ทีด ่ เี สมอ ทัง้ ต่อตนเองและต่อคนทัง้ ปวง ่ ชมยินดีอยูเ่ สมอ 16 จงชืน 17 จงอธิษฐานไม่หยุดหย่อน
1 เธสซาโลนิกา
18 จงขอบพระคุณในทุกสิง่ เพราะนีแ ่ หละเป็ นพระประสงค์ ของพระเจ ้าในพระเยซูคริสต์เพือ ่ พวกท่าน 19 อย่าดับพระวิญญาณ 20 อย่าดูหมิน ่ คําทํานาย 21 จงพิสจ ู น์ทก ุ สิง่ จงยึดถือสิง่ ทีด ่ ไี ว ้ 22 จงงดเว ้นจากสิง่ ทีด ่ เู หมือนชัว่ ทุกประการ 23 และขอพระเจ ้าแห่งสันติสข ุ ทรงทําให ้ท่านทัง้ หลายเป็ นผู ้ บริสท ุ ธิห ์ มดจด และขอพระเจ ้าโปรดทรงรักษาวิญญาณ จิตใจ และร่างกายของท่านทัง้ ดวงไว ้ให ้ไม่มท ี ต ี่ ิ จนถึงการ เสด็จมาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ื่ และพระองค์จะ 24 พระองค์ผู ้ทรงเรียกท่านนัน ้ ทรงสัตย์ซอ ทรงกระทําตามด ้วย 25 พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงอธิษฐานเพือ ่ เราด ้วย ิ ธิ์ 26 จงทักทายพีน ่ ้องทุกคนด ้วยการจูบอันศักดิส ์ ท 27 ข ้าพเจ ้าสัง่ ท่านทัง้ หลายโดยพระนามของพระเจ ้าว่า ิ ธิท จดหมายนีจ ้ ะต ้องถูกอ่านให ้พีน ่ ้องศักดิส ์ ท ์ ก ุ คนฟั ง 28 ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราจง สถิตกับท่านทัง้ หลาย อาเมน (จดหมายฉบับแรกถึงชาวเมือง เธสซาโลนิกาเขียนจากเมืองเอเธนส์)
152
2 เธสซาโลนิกา
4 ผู ้ขัดขวางและยกตัวขึน ้ สูงเหนือสิง่ ทัง้ ปวงทีเ่ รียกว่าพระเจ ้า หรือทีไ่ ด ้รับการบูชา ดังนัน ้ เขาจึงนั่งอยูใ่ นพระวิหารของพระ เจ ้าเหมือนพระเจ ้า ประกาศตนว่าพระองค์เป็ นพระเจ ้า 5 พวกท่านจําไม่ได ้หรือว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยูก ่ บ ั พวกท่าน ข ้าพเจ ้าได ้บอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ทา่ น? 6 และบัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายก็รู ้ว่าสิง่ ใดยับยัง้ ไว ้ เพือ ่ พระองค์จะ ไม่ทรงปรากฏเมือ ่ ถึงเวลาของพระองค์ เพราะว่าความลึกลับแห่งความชัว่ ร ้ายนัน ้ ได ้กระทําอยูแ ่ ล ้ว เฉพาะผู ้ทีป ่ ล่อยทิง้ ไว ้ในขณะนีเ้ ท่านัน ้ ทีจ ่ ะปล่อยทิง้ ไว ้ จนกว่าเขาจะถูกเอาออกจากทาง 8 และเมือ ่ นัน ้ คนชัว่ นัน ้ ก็จะเผยตัวออกมา และพระเจ ้าจะทรง ทําลายมันด ้วยลมจากปากของพระองค์ และจะทรงทําลาย มันด ้วยความสว่างของการเสด็จมาของพระองค์ 9 คือผู ้ทีม ่ าตามการกระทําของซาตานพร ้อมด ้วยฤทธิอ ์ ํานาจ ้ และสัญญาณและการอัศจรรย์อน ั เท็จทัง้ สิน 10 และมีการล่อลวงอธรรมทุกประเภทในหมูค ่ นเหล่านัน ้ ที่ กําลังพินาศ เพราะพวกเขาไม่ได ้รับความรักแห่งความจริง เพือ ่ พวกเขาจะได ้รอด 11 และเพราะเหตุนพ ี้ ระเจ ้าจึงทรงส่งความลวงอันร ้ายแรงมา ่ ่ ให ้พวกเขาเชือสิงเท็จ ่ ความจริง แต่ยน 12 เพือ ่ คนทัง้ หลายทีไ่ ม่เชือ ิ ดีในความไม่ ชอบธรรม จะได ้ถูกสาปแช่งเสียทุกคน 13 แต่เราต ้องขอบพระคุณพระเจ ้าสําหรับพวกท่านเสมอ พี่ น ้องผู ้เป็ นทีร่ ักของพระเจ ้า เพราะว่าพระเจ ้าทรงเลือกพวก ท่านไว ้ตัง้ แต่ต ้นให ้ได ้รับความรอด โดยการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ ่ โดยพระวิญญาณ และโดยการเชือความจริง 14 พระองค์ได ้ทรงเรียกท่านทัง้ หลายโดยทางข่าวประเสริฐ ของเรา เพือ ่ จะได ้รับพระสิรริ งุ่ โรจน์ของพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 15 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงยืนหยัดมั่นคงและถือตาม คําสอนทีท ่ า่ นได ้เรียนรู ้มา ไม่วา่ จะด ้วยคําพูดหรือด ้วย จดหมายของเรา 16 บัดนีพ ้ ระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราเอง และพระ เจ ้าคือพระบิดาของเรา ผู ้ทรงรักเรา และทรงประทานความ ปลอบโยนนิรันดร์และความหวังอันดีแก่เราโดยพระคุณ ่ ชูและมั่นคงในคําพูดและการกระทําทีด 17 ให ้ใจคุณชืน ่ ท ี ก ุ อย่าง
บทที่ 1 1 เปาโล และสีวานัส และทิโมธี ถึงคริสตจักรแห่งเมืองเธส ซาโลนิกาในพระเจ ้าพระบิดาของเรา และพระเยซูคริสต์องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า 2 ขอพระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเราและพระ เยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ดํารงอยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลายเถิด 3 เราควรขอบพระคุณพระเจ ้าสําหรับพวกท่านเสมอ พีน ่ ้อง ่ ของพวก ทัง้ หลาย เพราะเป็ นเรือ ่ งสมควร เพราะว่าความเชือ ท่านก็เติบโตอย่างยิง่ และความรักของพวกท่านแต่ละคนทีม ่ ี ต่อกันก็เพิม ่ พูนขึน ้ ด ้วย 4 เพือ ่ เราจะได ้อวดอ ้างความดีในตัวท่านทัง้ หลายใน ่ ใน คริสตจักรของพระเจ ้า เพราะท่านทัง้ หลายอดทนและเชือ ความทุกข์ยากลําบากและความยากลําบากทีท ่ า่ นทัง้ หลาย ต ้องทนอยู่ ั ถึงการพิพากษาอันชอบ 5 ซึง่ เป็ นเครือ ่ งหมายทีป ่ ระจักษ์ชด ธรรมของพระเจ ้า เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้รับการนับว่าคูค ่ วรกับ ่ อาณาจักรของพระเจ ้า ซึงพวกท่านต ้องทนทุกข์เพือ ่ อาณาจักรนัน ้ ด ้วย 6 เพราะว่าการทีพ ่ ระเจ ้าทรงตอบแทนความทุกข์ยากแก่ผู ้ที่ ทําให ้ท่านเดือดร ้อนนัน ้ เป็ นสิง่ ทีช ่ อบธรรมแล ้ว 7 และขอให ้ท่านทัง้ หลายทีก ่ ําลังทุกข์ยากได ้พักผ่อนกับเรา เมือ ่ พระเยซูเจ ้าจะทรงปรากฏจากสวรรค์พร ้อมกับเหล่าทูต สวรรค์ผู ้ยิง่ ใหญ่ของพระองค์ 8 ในเปลวเพลิงอันร ้อนแรงเพือ ่ แก ้แค ้นผู ้ทีไ่ ม่รู ้จักพระเจ ้า ่ ฟั งข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น และไม่เชือ เจ ้าของเรา 9 ผู ้จะต ้องรับการลงโทษด ้วยการทําลายล ้างนิรันดร์จากพระ พักตร์ของพระเจ ้า และจากพระสิรแ ิ ห่งพระอํานาจของ พระองค์ 10 เมือ ่ พระองค์จะเสด็จมาเพือ ่ รับเกียรติทา่ มกลางพวกผู ้ ิ ธิข ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ และให ้ได ้รับการสรรเสริญท่ามกลาง ่ (เพราะคําพยานของเราท่ามกลางพวกท่าน ทุกคนทีเ่ ชือ ่ ) ในวันนัน ได ้รับการเชือ ้ 11 เพราะฉะนัน ้ เราจึงอธิษฐานเพือ ่ พวกท่านเสมอว่า พระ เจ ้าของเราทรงถือว่าท่านสมควรได ้รับการทรงเรียกนี้ และ ทรงทําให ้ความพอพระทัยดีของพระองค์และการกระทําแห่ง ่ สําเร็จด ้วยพลังอํานาจ ความเชือ 12 เพือ ่ พระนามของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา จะได ้รับเกียรติเพราะท่านทัง้ หลาย และท่านทัง้ หลายจะ ได ้รับเกียรติในพระองค์ ตามพระคุณของพระเจ ้าของเราและ พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า
บทที่ 3 1 ในทีส ่ ด ุ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงอธิษฐานเพือ ่ เรา เพือ ่ ว่าพระ วจนะของพระเจ ้าจะแพร่หลายออกไปอย่างเสรี และได ้รับ เกียรติ เช่นเดียวกับทีเ่ ป็ นอยูก ่ บ ั พวกท่านแล ้ว 2 เพือ ่ เราจะได ้พ ้นจากคนชัว่ ร ้ายและคนไม่มเี หตุผล เพราะว่า ่ มนุษย์ทก ุ คนไม่มค ี วามเชือ ื่ พระองค์จะทรงสถาปนาท่าน 3 แต่พระเจ ้าทรงสัตย์ซอ ทัง้ หลาย และจะทรงรักษาท่านให ้พ ้นจากความชัว่ ร ้าย ่ มั่นในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าว่า พวกท่านก็ 4 และเรามีความเชือ กระทําและจะยังคงกระทําตามสิง่ ทีเ่ ราสัง่ พวกท่าน 5 และขอพระเจ ้าทรงนํ าใจของท่านทัง้ หลายให ้รักพระเจ ้า และอดทนรอคอยพระคริสต์ 6 บัดนีเ้ ราสัง่ พวกท่าน พีน ่ ้องทัง้ หลาย ในพระนามของพระ เยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา พวกท่านจงแยกตัว ออกไปจากพีน ่ ้องทุกคนทีป ่ ระพฤติตวั ไม่เป็ นระเบียบ และไม่ ประพฤติตามประเพณีทเี่ ขาได ้รับจากเรา 7 เพราะว่าท่านทัง้ หลายเองก็รู ้แล ้วว่าควรทําตามเราอย่างไร เพราะว่าเรามิได ้ประพฤติเกเรท่ามกลางพวกท่าน 8 และเราไม่ได ้กินอาหารของใครฟรีๆ แต่เราทํางานตรากตรํา ด ้วยความเหนือ ่ ยยากทัง้ กลางวันและกลางคืน เพือ ่ ไม่ให ้เรา ต ้องเป็ นภาระแก่พวกคุณเลย
บทที่ 2 1 บัดนีเ้ ราขอวิงวอนท่านพีน ่ ้องทัง้ หลาย เรือ ่ งการเสด็จมา ของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา และการรวบรวม เราเข ้าเฝ้ าพระองค์ 2 อย่าให ้พวกท่านหวั่นไหวง่ายในจิตใจ หรือกังวลใจง่าย ไม่ ว่าจะเป็ นโดยทางวิญญาณ หรือโดยคําพูด หรือโดยจดหมาย ทีอ ่ ้างว่ามาจากเรา เพราะว่าวันของพระคริสต์ใกล ้จะมาถึง แล ้ว 3 อย่าให ้ผู ้ใดล่อลวงท่านโดยวิธใี ด ๆ เพราะว่าวันนัน ้ จะไม่ ่ เสียก่อน และมนุษย์แห่ง มาถึง เว ้นแต่จะมีการละทิง้ ความเชือ บาปนัน ้ จะถูกเปิ ดเผย คือลูกแห่งความพินาศ
153
2 เธสซาโลนิกา
ไม่ใช่เพราะเราไม่มอ ี ํานาจ แต่เราทําตนเป็ นแบบอย่างให ้ ท่านทัง้ หลายให ้ติดตามเรามา 10 เพราะว่าแม ้เมือ ่ เราอยูก ่ บ ั พวกท่าน เราก็สงั่ ท่านไว ้ว่า ถ ้า ผู ้ใดไม่ยอมทํางาน ก็อย่าให ้เขากิน 11 เพราะเราได ้ยินว่าในพวกท่าน มีบางคนประพฤติตนไม่เป็ น ระเบียบ ไม่ทํางานเลย แต่ชอบยุง่ เรือ ่ งของคนอืน ่ ่ 12 ส่วนคนเหล่านัน ้ ทีเ่ ป็ นเช่นนัน ้ เราสังและเตือนสติเขาใน นามพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราว่า ให ้เขาทํางาน อย่างเงียบๆ และกินอาหารของตนเอง 13 แต่พน ี่ ้องทัง้ หลาย อย่าท ้อถอยในการทําความดี ่ ฟั งถ ้อยคําของเราโดยจดหมายฉบับนี้ 14 และถ ้าใครไม่เชือ จงจดจําคนนัน ้ ไว ้ และอย่าร่วมกลุม ่ กับเขา เพือ ่ ว่าเขาจะได ้ ละอาย 15 แต่อย่านับเขาว่าเป็ นศัตรู แต่จงเตือนสติเขาในฐานะพี่ น ้อง 16 ขอองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าแห่งสันติสข ุ ทรงประทานสันติสข ุ แก่ ท่านทัง้ หลายทุกกรณีตลอดไป ขอองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงอยู่ กับท่านทัง้ หลาย 17 คําทักทายของเปาโลด ้วยมือของข ้าพเจ ้าเองซึง่ เป็ น เครือ ่ งหมายในจดหมายทุกฉบับ ข ้าพเจ ้าจึงเขียนเช่นนี้ 18 ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราจง สถิตกับท่านทัง้ หลาย อาเมน (จดหมายฉบับทีส ่ องถึง ชาวเมืองเธสซาโลนิกาเขียนจากเมืองเอเธนส์)
154
1 ทิโมธี
20 ซึง่ มีฮเิ มเนอัสและอเล็กซานเดอร์เป็ นพวกอยูด ่ ้วย ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้มอบพวกเขาไว ้กับซาตานแล ้ว เพือ ่ ให ้พวกเขา เรียนรู ้ทีจ ่ ะไม่พด ู หมิน ่ ประมาท บทที่ 2
บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ตามพระบัญญัตข ิ อง พระเจ ้าพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา และพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้าซึง่ เป็ นความหวังของเรา ่ ขอ 2 ถึงทิโมธี ผู ้เป็ นบุตรแท ้ของข ้าพเจ ้าในความเชือ พระคุณ พระเมตตา และสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา 3 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ขอร ้องท่านให ้คงอยูท ่ เี่ มืองเอเฟซัส เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปยังแคว ้นมาซิโดเนีย เพือ ่ ท่านจะได ้สัง่ สอนบางคน ไม่ให ้สอนคําสอนอืน ่ 4 อย่าใส่ใจกับนิทานและเรือ ่ งราวลําดับวงศ์ตระกูลทีไ่ ม่รู ้จบ ซึง่ ก่อให ้เกิดคําถาม มากกว่าการใส่ใจกับสิง่ ทีเ่ สริมสร ้าง ความศรัทธาตามหลักศาสนา จงทําอย่างนัน ้ 5 บัดนี้ จุดมุง่ หมายของพระบัญญัตค ิ อ ื ความรักซึง่ เกิดจากใจ ่ อันบริสท ทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ และจากจิตสํานึกทีด ่ ี และจากความเชือ ุ ธิ์ ่ ารพูด 6 ซึง่ บางคนได ้หลงไปจากสิง่ นัน ้ แล ้ว ก็ได ้หันเหไปสูก ไร ้สาระ 7 เขาปรารถนาทีจ ่ ะเป็ นผู ้สอนธรรมบัญญัต ิ แต่ไม่เข ้าใจว่า เขาพูดอะไรหรือยืนยันอะไร 8 แต่เรารู ้ว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ดีถ ้ามนุษย์ใช ้มันอย่างถูกต ้อง 9 เพราะเรารู ้แล ้วว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ มิได ้บัญญัตไิ ว ้สําหรับคน ่ ชอบธรรม แต่บญ ั ญัตไิ ว ้สําหรับคนไร ้ศีลธรรมและคนไม่เชือ ั ดิส ิ ธิแ ฟั ง สําหรับคนอธรรมและคนบาป สําหรับคนไม่ศก ์ ท ์ ละ ั ดิส ิ ธิ์ สําหรับคนฆ่าพ่อและคนฆ่าแม่ สําหรับคนฆ่า คนไม่ศก ์ ท คน 10 สําหรับพวกโสเภณี สําหรับพวกทีท ่ ําให ้มนุษย์แปดเปื้ อน สําหรับคนลักพาตัวมนุษย์ สําหรับนักโกหก สําหรับผู ้ที่ ปฏิญาณเท็จ และถ ้ามีสงิ่ อืน ่ ใดทีข ่ ด ั ต่อคําสอนทีถ ่ ก ู ต ้อง 11 ตามพระกิตติคณ ุ อันรุง่ โรจน์ของพระเจ ้าผู ้ทรงได ้รับความ ไว ้วางใจจากฉั น 12 และข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา ผู ้ทรงประทานความสามารถแก่ข ้าพเจ ้า เพราะ ่ สัตย์ และทรงตัง้ ข ้าพเจ ้า พระองค์ทรงถือว่าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ซือ ไว ้ในพันธกิจ 13 ซึง่ เคยเป็ นผู ้หมิน ่ ประมาท ข่มเหง และก่อความเดือดร ้อน รําคาญ แต่ข ้าพเจ ้าได ้รับความเมตตา เพราะข ้าพเจ ้ากระทํา ่ ไปด ้วยความไม่รู ้และไม่เชือ ่ 14 และพระคุณของพระเจ ้าของเราก็ล ้นเหลือด ้วยความเชือ และความรักทีม ่ อ ี ยูใ่ นพระเยซูคริสต์ ่ ถือได ้ และสมควรแก่การรับ 15 คํากล่าวนีเ้ ป็ นคํากล่าวทีเ่ ชือ ไว ้ คือ พระเยซูคริสต์เสด็จมาในโลกเพือ ่ ช่วยคนบาป ซึง่ ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้สําคัญทีส ่ ด ุ 16 อย่างไรก็ด ี เพราะเหตุนฉ ี้ ั นจึงได ้รับความเมตตา เพือ ่ ว่า พระเยซูคริสต์จะได ้ทรงสําแดงความอดทนอดกลัน ้ ทุกอย่าง ่ ใน ในตัวฉั นก่อน เป็ นแบบอย่างแก่คนเหล่านัน ้ ทีจ ่ ะเชือ พระองค์ตอ ่ ไปเพือ ่ ชีวต ิ นิรันดร์ 17 บัดนี้ ขอถวายพระเกียรติและพระสิรแ ิ ด่พระมหากษั ตริยผ ์ ู้ ทรงเป็ นนิรันดร์ ผู ้ทรงเป็ นอมตะ ผู ้ทรงไม่มผ ี ู ้ใดแลเห็น ผู ้ทรง ปรีชาญาณแต่ผู ้เดียว ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ อาเมน 18 ข ้าพเจ ้ามอบคําสัง่ นีแ ้ ก่ทา่ น ทิโมธี ลูกตามคําพยากรณ์ท ี่ ได ้มาถึงท่าน เพือ ่ ว่าท่านจะได ้ทําสงครามได ้ดีโดยคํา พยากรณ์เหล่านัน ้ 19 โดยยึดมั่นในศรัทธาและมีจต ิ สํานึกทีด ่ ี ซึง่ บางคนได ้ละ ่ นัน ทิง้ ความเชือ ้ เสียแล ้ว ทําให ้เรืออับปาง
155
1 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอเตือนสติทก ุ คนว่าก่อนอืน ่ จง วิงวอน อธิษฐาน วิงวอน และขอบพระคุณเพือ ่ มนุษย์ทก ุ คน 2 เพือ ่ กษั ตริยแ ์ ละบรรดาผู ้มีอํานาจทัง้ ปวง เพือ ่ ให ้เรา ประพฤติตนสงบสุขและสงบสุข ด ้วยความเลือ ่ มใสในพระเจ ้า ่ และความซือสัตย์ทก ุ ประการ 3 เพราะการกระทํานีเ้ ป็ นสิง่ ดีและเป็ นทีพ ่ อใจในสายพระเนตร ของพระเจ ้าพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา 4 ผู ้ปรารถนาให ้คนทัง้ ปวงได ้รับความรอดและมาถึงความรู ้ แห่งความจริง 5 เพราะว่าพระเจ ้านัน ้ มีองค์เดียว และมีคนกลางระหว่างพระ เจ ้ากับมนุษย์แต่ผู ้เดียว คือ พระเยซูคริสต์ผู ้ทรงเป็ นมนุษย์ 6 ผู ้ทรงประทานพระองค์เองเป็ นค่าไถ่เพือ ่ ทุกคน โดยจะต ้อง เป็ นพยานในเวลาอันสมควร 7 ด ้วยเหตุนฉ ี้ ั นจึงได ้รับแต่งตัง้ ให ้เป็ นนักเทศน์และเป็ นอัคร สาวก (ฉั นพูดความจริงในพระคริสต์และไม่โกหก) และเป็ น ่ และความจริง ครูสอนคนต่างชาติในเรือ ่ งความเชือ 8 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ผู ้ชายทัง้ หลายอธิษฐาน ในทุกแห่ง โดยยกมืออันบริสท ุ ธิข ์ น ึ้ โดยไม่โกรธเคืองหรือ สงสัยใดๆ ้ ผ ้าทีส 9 ในทํานองเดียวกัน สตรีควรประดับกายด ้วยเสือ ่ ภ ุ าพ เรียบร ้อย ด ้วยความละอายใจและความมีสติ ไม่ใช่ด ้วยผมที่ ถักทอ หรือทอง หรือไข่มก ุ หรือเครือ ่ งประดับราคาแพง 10 แต่ (ซึง่ สมกับเป็ นผู ้หญิงทีป ่ ระกาศตนว่าเลือ ่ มใสในพระ เจ ้า) ให ้ทําแต่ความดี 11 ให ้ผู ้หญิงเรียนรู ้ด ้วยความเงียบและยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชา อย่างเต็มที่ 12 แต่ฉันไม่อนุญาตให ้ผู ้หญิงสอนหรือยึดอํานาจเหนือผู ้ชาย แต่ให ้เงียบๆ ไว ้ 13 เพราะอาดัมถูกสร ้างก่อน แล ้วจึงเป็ นเอวา 14 และอาดัมก็ไม่ได ้ถูกหลอกลวง แต่ผู ้หญิงทีถ ่ ก ู หลอกลวง ต่างหากทีเ่ ป็ นผู ้ละเมิด 15 ถึงกระนัน ้ เธอก็จะรอดได ้ในการคลอดบุตร ถ ้าเธอดํารงอยู่ ิ ธิ์ ด ้วยความมีสติ ในศรัทธา ความรัก และความศักดิส ์ ท บทที่ 3 1 คําพูดนีเ้ ป็ นความจริงว่า ถ ้าใครปรารถนาตําแหน่งบิชอป เขาก็ปรารถนาการงานทีด ่ ี 2 ดังนัน ้ ผู ้เป็ นบิชอปจึงควรเป็ นคนไม่มท ี ต ี่ ิ เป็ นสามีของ ั ปชัญญะ เป็ นคนมี ภรรยาคนเดียว เป็ นคนระมัดระวัง มีสติสม ความประพฤติด ี มีอธ ั ยาศัยดี เหมาะทีจ ่ ะสอนหนังสือ 3 เป็ นผู ้ไม่ดม ื่ เหล ้า ไม่เป็ นคนนัดหยุดงาน ไม่โลภมากใน ทรัพย์สมบัต ิ แต่เป็ นคนอดทน ไม่ทะเลาะวิวาท ไม่โลภมาก 4 ผู ้ปกครองบ ้านของตนดี โดยให ้ลูกๆ ของตนอยูใ่ ต ้บังคับ บัญชาอย่างเคร่งครัด 5 (เพราะว่าถ ้าชายคนหนึง่ ไม่รู ้จักปกครองบ ้านเรือนของ ตนเอง แล ้วเขาจะดูแลคริสตจักรของพระเจ ้าได ้อย่างไร) 6 อย่าให ้เป็ นผู ้เริม ่ ต ้นใหม่ เพราะเกรงว่าเขาจะเย่อหยิง่ และ จะต ้องถูกลงโทษเหมือนอย่างปี ศาจ ื่ เสียงดีตอ 7 และเขาจะต ้องมีชอ ่ คนภายนอก เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ ตกในความอับอายและติดกับดักของมาร 8 ในทํานองเดียวกัน ผู ้ช่วยศาสนาจารย์ก็ควรเป็ นคนเคร่งขรึม ไม่พด ู สองแง่สองง่าม ไม่ดม ื่ เหล ้ามากเกินไป ไม่โลภมากใน ทรัพย์สมบัตท ิ โี่ สโครก
1 ทิโมธี
16 จงระวังตนเองและคําสัง่ สอนของตน และจงดําเนินต่อไป ตามนัน ้ เพราะว่าเมือ ่ ทําเช่นนี้ ท่านจะช่วยทัง้ ตนเองและผู ้ที่ ฟั งท่านให ้รอดได ้
9. การถือความลับแห่งศรัทธาไว ้ในสํานึกทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ 10 และให ้คนเหล่านีไ้ ด ้รับการพิสจ ู น์กอ ่ น แล ้วจึงให ้พวกเขา ใช ้ตําแหน่งผู ้ช่วยศาสนาจารย์ เมือ ่ พบว่าไม่มค ี วามผิด 11 เช่นเดียวกัน ภรรยาของพวกเขาก็ควรเป็ นคนเคร่งขรึม ไม่ ั ปชัญญะ และซือ ่ สัตย์ในทุกสิง่ ใส่ร ้ายผู ้อืน ่ มีสติสม 12 จงให ้ผู ้ช่วยศาสนาจารย์เป็ นสามีของภรรยาคนเดียว ปกครองบุตรและบ ้านเรือนของตนให ้ดี 13 เพราะว่าบรรดาผู ้ทีใ่ ช ้ตําแหน่งผู ้ช่วยศาสนาจารย์ได ้ดี ่ ในพระ ย่อมได ้รับตําแหน่งดีและมีความมั่นใจมากในความเชือ เยซูคริสต์ 14 ข ้าพเจ ้าเขียนเรือ ่ งเหล่านีถ ้ งึ ท่าน โดยหวังว่าจะเกิดแก่ ท่านในเร็ว ๆ นี้ 15 แต่ถ ้าฉั นอยูช ่ ้าเกินไป เพือ ่ คุณจะได ้รู ้ว่าควรประพฤติ อย่างไรในบ ้านของพระเจ ้า ซึง่ ก็คอ ื คริสตจักรของพระเจ ้าผู ้ ทรงชีวต ิ ซึง่ เป็ นเสาหลักและรากฐานของความจริง 16 ความลึกลับของความเป็ นพระเจ ้านัน ้ ยิง่ ใหญ่โดยไม่มก ี าร โต ้แย ้ง พระเจ ้าทรงปรากฏอยูใ่ นเนือ ้ หนัง ทรงได ้รับการ พิสจ ู น์โดยพระวิญญาณ ปรากฏแก่เหล่าทูตสวรรค์ ทรงได ้รับ ่ ถือ และทรงถูก การประกาศแก่คนต่างชาติ มีผู ้คนในโลกเชือ รับขึน ้ ไปในสง่าราศี
บทที่ 5 1 อย่าตําหนิผู ้อาวุโส แต่จงปฏิบต ั ต ิ อ ่ เขาเสมือนเป็ นบิดา และ คนหนุ่มๆ เสมือนเป็ นพีน ่ ้อง 2. ผู ้หญิงทีอ ่ าวุโสกว่าเป็ นเสมือนมารดา ส่วนผู ้หญิงทีอ ่ ายุ น ้อยกว่าก็เป็ นเสมือนน ้องสาว โดยมีความบริสท ุ ธิใ์ จอย่างยิง่ 3 จงให ้เกียรติแก่หญิงม่ายทีเ่ ป็ นหญิงม่ายอย่างแท ้จริง 4 แต่ถ ้าหญิงม่ายคนใดมีบต ุ รหรือหลาน ก็ให ้พวกเขาเรียนรู ้ที่ จะประพฤติตามคําสอนของพ่อแม่กอ ่ น เพราะนั่นเป็ นสิง่ ดีและ เป็ นทีพ ่ อพระทัยต่อพระเจ ้า 5 บัดนีห ้ ญิงม่ายผู ้เป็ นอยูอ ่ ย่างโดดเดีย ่ วยังวางใจในพระเจ ้า และดําเนินอธิษฐานและวิงวอนทัง้ กลางวันและกลางคืน 6 แต่ผู ้ทีด ่ ําเนินชีวต ิ ในความสําราญก็ตายแล ้วขณะทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยู่ 7 และจงมอบสิง่ เหล่านีไ้ ว ้ในความดูแล เพือ ่ ว่าพวกเขาจะไม่ มีอะไรตําหนิได ้ 8 แต่ถ ้าผู ้ใดไม่เลีย ้ งดูพวกของตน และโดยเฉพาะอย่างยิง่ แก่ คนในบ ้านของตนเอง ผู ้นัน ้ ก็ปฏิเสธศรัทธา และเลวร ้ายยิง่ กว่าคนนอกศาสนาเสียอีก 9 อย่าให ้หญิงม่ายคนใดอายุตํา่ กว่าหกสิบปี ทีเ่ ป็ นภรรยาของ ชายคนเดียวถูกนับรวมเข ้าในจํานวนนัน ้ 10 มีคนเล่าขานถึงความดีของตนมากมาย เช่น ได ้เลีย ้ งดู บุตร ได ้ให ้ทีพ ่ ักพิงแก่คนแปลกหน ้า ได ้ล ้างเท ้าบรรดาธรรมิก ชน ได ้ช่วยเหลือผู ้ทุกข์ยาก และได ้ปฏิบต ั ต ิ ามความดีทก ุ อย่างอย่างขยันขันแข็ง 11 ส่วนพวกหญิงม่ายทีอ ่ ายุน ้อยกว่านัน ้ ก็ไม่ยอม เพราะว่า เมือ ่ พวกเขาเริม ่ มีพฤติกรรมฟุ่ มเฟื อยต่อพระคริสต์ พวกเขาจะ แต่งงาน 12 พวกเขาจะต ้องถูกสาปแช่ง เพราะพวกเขาได ้ละทิง้ ความ ่ ดัง้ เดิมของตน เชือ 13 นอกจากนัน ้ พวกเขาก็จะเริม ่ ขีเ้ กียจ เดินเตร่ไปมาจากบ ้าน หนึง่ ไปอีกบ ้านหนึง่ และไม่เพียงแต่ขเี้ กียจเท่านัน ้ แต่ยังเป็ น คนนินทาคนอืน ่ และชอบยุง่ เรือ ่ งของคนอืน ่ พูดสิง่ ทีไ่ ม่ควร พูดด ้วย 14 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้พวกผู ้หญิงทีอ ่ ายุน ้อย กว่าแต่งงาน มีลก ู บริหารบ ้านเรือน และไม่เปิ ดโอกาสให ้ฝ่ าย ตรงข ้ามพูดจาตําหนิตเิ ตียน 15 เพราะบางคนได ้หลงไปตามซาตานแล ้ว ่ คนใดมีหญิงม่าย ก็ให ้หญิง 16 ถ ้าชายหรือหญิงผู ้มีความเชือ เหล่านัน ้ ช่วยบรรเทาทุกข์ให ้ และอย่าให ้คริสตจักรต ้อง รับผิดชอบเลย เพือ ่ คริสตจักรจะได ้ช่วยบรรเทาทุกข์ให ้กับ บรรดาหญิงม่ายได ้จริง 17 จงนับผู ้เฒ่าทีป ่ กครองดีวา่ สมควรได ้รับเกียรติสองเท่า โดยเฉพาะผู ้ทีท ่ ํางานหนักทัง้ ในพระวจนะและคําสัง่ สอน 18 เพราะพระคัมภีรก ์ ล่าวไว ้ว่า อย่าปิ ดปากวัวทีน ่ วดข ้าว และ คนงานก็สมควรได ้รับค่าตอบแทน 19 อย่ารับคํากล่าวหาผู ้อาวุโส แต่จงมีพยานสองหรือสามคน 20 ผู ้ทีเ่ ป็ นคนบาปจงตักเตือนต่อหน ้าคนทัง้ ปวง เพือ ่ ว่าคน อืน ่ จะได ้เกรงกลัวด ้วย 21 ข ้าพเจ ้ากําชับท่านต่อพระพักตร์พระเจ ้า และพระเยซู คริสต์เจ ้า และเหล่าทูตสวรรค์ทท ี่ รงเลือกสรรไว ้ว่า ท่าน ทัง้ หลายจงถือสิง่ เหล่านีไ้ ว ้ โดยไม่เลือกสิง่ ใดก่อนสิง่ ใด และไม่กระทําการใดๆ อันลําเอียง 22 อย่ารีบวางมือบนใครๆ และอย่ามีสว่ นร่วมในบาปของผู ้อืน ่ จงรักษาตนให ้บริสท ุ ธิ์
บทที่ 4 1 บัดนี้ พระวิญญาณได ้ตรัสไว ้อย่างชัดแจ ้งว่า ในกาล ่ โดยหันไปฟั งวิญญาณที่ ภายหลังจะมีบางคนละทิง้ ความเชือ ล่อลวงและคําสอนของพวกปี ศาจ ่ ใจคด โดยทีจ 2 การพูดเท็จอยูใ่ นความหน ้าซือ ่ ต ิ สํานึกของ ตนถูกจีด ้ ้วยเหล็กทีร่ ้อนจัด 3 โดยห ้ามมิให ้แต่งงาน และสัง่ ให ้งดเว ้นจากอาหารทีพ ่ ระเจ ้า ทรงสร ้างขึน ้ ไว ้สําหรับรับประทานด ้วยการขอบพระคุณแก่ผู ้ที่ ่ และรู ้จักความจริง เชือ 4 เพราะสรรพสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงสร ้างล ้วนดี และไม่มส ี งิ่ ใดที่ ควรปฏิเสธเลย หากรับไว ้ด ้วยการขอบพระคุณ 5 เพราะว่าพระเจ ้าทรงทําให ้บริสท ุ ธิแ ์ ล ้วด ้วยพระวจนะของ พระเจ ้าและคําอธิษฐาน 6 ถ ้าท่านเตือนพีน ่ ้องให ้ระลึกถึงสิง่ เหล่านี้ ท่านก็จะเป็ นผู ้รับ ใช ้ทีด ่ ข ี องพระเยซูคริสต์ ซึง่ ได ้รับการเลีย ้ งดูด ้วยถ ้อยคําแห่ง ศรัทธาและหลักคําสอนทีด ่ ท ี ท ี่ า่ นได ้รับแล ้ว 7 แต่จงหลีกเลีย ่ งนิทานทีเ่ ป็ นเรือ ่ งนอกรีตและนิทานของ หญิงชรา และจงฝึ กฝนตนเองให ้ประพฤติตามหลักพระเจ ้า ดีกว่า 8 เพราะว่าการออกกําลังกายนัน ้ ให ้ประโยชน์เพียงเล็กน ้อย แต่ความเป็ นพระเจ ้าก็ให ้ประโยชน์ทก ุ อย่าง เพราะมีคํา สัญญาสําหรับชีวต ิ ปั จจุบน ั และชีวต ิ หน ้า ่ ถือได ้และควรรับไว ้ 9 คํากล่าวนีเ้ ป็ นคํากล่าวทีเ่ ชือ 10 เพราะฉะนัน ้ พวกเราจึงตรากตรําและถูกตําหนิ ก็เพราะเรา ไว ้วางใจพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์ ผู ้ทรงเป็ นพระผู ้ช่วยให ้รอด ่ ของมนุษย์ทงั ้ ปวง โดยเฉพาะของผู ้ทีเ่ ชือ 11 สิง่ เหล่านีส ้ งั่ และสอน 12 อย่าให ้ใครดูหมิน ่ ความเยาว์วัยของท่าน แต่จงเป็ น ่ ทัง้ ในด ้านวาจาและการประพฤติ ใน แบบอย่างแก่บรรดาผู ้เชือ ่ และในความ ความรัก ในด ้านจิตวิญญาณ ในความเชือ บริสท ุ ธิ์ 13 จนกว่าเราจะมา จงตัง้ ใจอ่าน ตัง้ ใจฟั งคําสัง่ สอน และ ตัง้ ใจฟั งคําสัง่ สอน 14 อย่าละเลยของประทานทีม ่ อ ี ยูใ่ นตัวท่าน ซึง่ ประทานแก่ ท่านโดยการพยากรณ์ โดยการวางมือของคณะผู ้ปกครอง 15 จงพิจารณาสิง่ เหล่านี้ และอุทศ ิ ตัวให ้เต็มทีก ่ บ ั สิง่ เหล่านี้ เพือ ่ ประโยชน์ของท่านจะปรากฏแก่คนทัง้ ปวง
156
1 ทิโมธี
23 อย่าดืม ่ นํ้ าอีกต่อไป แต่จงใช ้เหล ้าองุน ่ บ ้างเล็กน ้อย เพือ ่ ประโยชน์ตอ ่ กระเพาะอาหารของท่าน และเพือ ่ ประโยชน์ใน โรคทีท ่ า่ นมักป่ วยบ่อยๆ ่ าร 24 บาปของคนบางคนก็เปิ ดเผยล่วงหน ้าและไปสูก พิพากษา และบางคนก็ตด ิ ตามไป 25 ในทํานองเดียวกัน งานดีของบางคนก็ปรากฏให ้เห็น ่ นไว ้ไม่ได ้ ล่วงหน ้า ส่วนงานดีอน ื่ ก็ซอ
17 จงกําชับผู ้ทีม ่ ั่งมีในโลกนีว้ า่ อย่าให ้มีใจหยิง่ ยโส และอย่า หวังในทรัพย์สมบัตท ิ ไี่ ม่แน่นอน แต่ให ้หวังในพระเจ ้าผู ้ทรง ชีวต ิ ซึง่ ประทานสิง่ สารพัดให ้เราอย่างอุดมสมบูรณ์ เพือ ่ ให ้ เราเพลิดเพลิน 18 ให ้พวกเขากระทําดี ให ้รํ่ารวยในการทําดี พร ้อมทีจ ่ ะ ่ สาร แจกจ่าย เต็มใจสือ 19 และจงสะสมรากฐานอันดีไว ้สําหรับตนเองเพือ ่ ใช ้ในเวลา ทีจ ่ ะมาถึง เพือ ่ พวกเขาจะได ้คว ้าชีวต ิ นิรันดร์ไว ้ได ้ 20 ทิโมธี จงรักษาสิง่ ทีไ่ ด ้รับมอบหมายไว ้โดยหลีกเลีย ่ ง คําพูดเหลวไหลไร ้สาระและการต่อต ้านของวิทยาศาสตร์ท ี่ เรียกกันอย่างผิดๆ ่ ขอ 21 ซึง่ บางคนอ ้างว่าตนได ้หลงผิดเกีย ่ วกับความเชือ พระคุณจงมีแด่ทา่ น อาเมน (ฉบับแรกถึงทิโมธีเขียนจาก เมืองลาโอดิเซีย ซึง่ เป็ นเมืองใหญ่ทส ี่ ด ุ ในฟรีเจียปาคาเตียนา)
บทที่ 6 1 ให ้บรรดาผู ้รับใช ้ทีอ ่ ยูภ ่ ายใต ้แอกทัง้ หลายถือว่าเจ ้านาย ของตนสมควรได ้รับเกียรติยศทุกประการ เพือ ่ พระนามของ พระเจ ้าและคําสัง่ สอนของพระองค์จะไม่ถก ู ดูหมิน ่ ่ 2 ส่วนผู ้ทีม ่ เี จ ้านายทีเ่ ชือแล ้ว อย่าดูหมิน ่ เจ ้านายเหล่านัน ้ เพราะพวกเขาเป็ นพีน ่ ้องกัน แต่จงปรนนิบต ั เิ จ ้านายเหล่านัน ้ ่ สัตย์และเป็ นทีร่ ัก เป็ นผู ้มีสว่ นใน เพราะพวกเขาเป็ นผู ้ซือ ผลประโยชน์ จงสัง่ สอนและตักเตือนพวกเขาในเรือ ่ งเหล่านี้ 3 ถ ้าใครสอนอย่างอืน ่ และไม่ยอมเห็นด ้วยกับถ ้อยคําอันเป็ น ประโยชน์ คือถ ้อยคําของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา และคําสัง่ สอนทีเ่ ป็ นไปตามหลักความเป็ นพระ เจ ้า 4 เขาเป็ นคนหยิง่ ยโส ไม่รู ้จักอะไรเลย แต่หลงใหลในคําถาม และการโต ้เถียงทางวาจา ซึง่ ทําให ้เกิดความอิจฉา ความ ขัดแย ้ง การด่าทอ การคาดเดาชัว่ ร ้าย ่ มทรามและ 5 การโต ้เถียงทีผ ่ ด ิ เพีย ้ นของบุคคลทีม ่ จ ี ต ิ ใจเสือ ขาดความจริง โดยคิดว่ากําไรคือความเลือ ่ มใสในพระเจ ้า จง ถอนตัวจากคนเช่นนี้ 6 แต่ความเลือ ่ มใสในพระเจ ้าพร ้อมกับความพอใจก็ได ้รับ กําไรมาก 7 เพราะว่าเราไม่ได ้นํ าสิง่ ใดเข ้ามาในโลกนี้ และเราก็ไม่อาจ นํ าสิง่ ใดออกไปได ้อย่างแน่นอน ้ ผ ้าก็ให ้เราพอใจด ้วย 8 และเมือ ่ มีอาหารและเสือ 9 ส่วนผู ้ทีต ่ ้องการจะรํ่ารวยนัน ้ ก็ตกอยูใ่ นความทดลองและใน กับดักและในความปรารถนาอันโง่เขลาและเป็ นภัยต่อผู ้อืน ่ หลายประการ ซึง่ จะทําให ้ผู ้คนจมอยูใ่ นความพินาศและความ พินาศ ้ 10 เพราะว่าการรักเงินทองเป็ นรากเหง ้าของความชัว่ ทัง้ สิน และแม ้ว่าบางคนปรารถนาเงินทองมาก แต่พวกเขาก็หลงผิด ่ และต ้องทนทุกข์ทรมานกับความทุกข์ตา่ งๆ จากความเชือ มากมาย 11 แต่ทา่ นผู ้เป็ นคนของพระเจ ้า จงหลีกหนีจากสิง่ เหล่านี้ แต่ ่ ความ จงใฝ่ หาความชอบธรรม ความเป็ นพระเจ ้า ความเชือ รัก ความอดทน และความอ่อนโยน ่ อย่างเข ้มแข็ง ยึดชีวต 12 จงต่อสู ้ในสงครามแห่งความเชือ ิ นิ รันดร์ซงึ่ เจ ้าได ้รับเรียกให ้ยึด และได ้แสดงคําประกาศทีด ่ ต ี อ ่ หน ้าพยานหลายคน 13 ข ้าพเจ ้ามอบหมายหน ้าทีใ่ ห ้ท่านต่อหน ้าพระเจ ้า ผู ้ทรงทํา ให ้สรรพสิง่ มีชวี ต ิ และต่อหน ้าพระเยซูคริสต์ ผู ้ทรงเป็ นพยาน ในการสารภาพบาปอันดีงามต่อหน ้าปอนทิอส ั ปี ลาต 14 จงรักษาบัญญัตน ิ ไี้ ว ้โดยไม่มจ ี ด ุ ด่างพร ้อยและไม่สามารถ ตําหนิได ้ จนกว่าพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเราจะ ทรงปรากฏ 15 ซึง่ พระองค์จะทรงแสดงให ้เห็นในสมัยของพระองค์ ว่า พระองค์ใดทรงเป็ นผู ้ทรงพระพรและทรงอํานาจแต่ผู ้เดียว ทรงเป็ นกษั ตริยข ์ องกษั ตริยท ์ งั ้ หลาย และทรงเป็ นเจ ้านาย เหนือเจ ้านายทัง้ หลาย 16 ผู ้ทรงเป็ นอมตะแต่ผู ้เดียว ทรงสถิตในความสว่างซึง่ ไม่ม ี มนุษย์คนใดเข ้าถึงได ้ ไม่เคยเห็นและมองไม่เห็น ขอพระ เกียรติและอํานาจจงมีแด่พระองค์ชวั่ นิรันดร์ อาเมน
157
2 ทิโมธี
บทที่ 2 1 เพราะฉะนัน ้ บุตรของข ้าพเจ ้า จงเข ้มแข็งในพระคุณซึง่ มีอยู่ ในพระเยซูคริสต์ 2 และจงมอบสิง่ ต่างๆ ทีท ่ า่ นได ้ยินจากข ้าพเจ ้าต่อหน ้าพยาน ื่ สัตย์ ซึง่ สามารถสอนผู ้อืน หลายคนไว ้กับคนทีซ ่ อ ่ ได ้ด ้วย 3 เพราะฉะนัน ้ ท่านต ้องอดทนต่อความยากลําบากดุจทหารที่ ดีของพระเยซูคริสต์ 4 ไม่มผ ี ู ้ใดทีต ่ อ ่ สู ้จะเข ้าไปยุง่ เกีย ่ วกับกิจการของชีวต ิ นี้ เพือ ่ จะได ้เป็ นทีพ ่ อใจของผู ้ทีท ่ รงเลือกเขาให ้เป็ นทหาร ่ วชาญ เขาก็ไม่ได ้รับ 5 และแม ้ว่าคนใดจะดิน ้ รนเพือ ่ ความเชีย มงกุฎ เว ้นแต่เขาจะดิน ้ รนอย่างถูกต ้องตามกฎหมาย 6 เกษตรกรผู ้ตรากตรําทํางานต ้องเป็ นผู ้มีสว่ นได ้รับผลก่อน 7 จงพิจารณาคําพูดของฉั น และขอพระเจ ้าทรงประทาน ความเข ้าใจแก่คณ ุ ในทุกสิง่ 8 จงจําไว ้ว่าพระเยซูคริสต์ผู ้เป็ นพงศ์พันธุข ์ องดาวิดทรงคืน พระชนม์จากความตายตามพระกิตติคณ ุ ของฉั น 9 ซึง่ ในเรือ ่ งนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็ถก ู พันธนาการเหมือนคนทําชัว่ แต่ พระวจนะของพระเจ ้าไม่มโี ซ่ตรวนอยูเ่ ลย 10 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจึงอดทนทุกอย่างเพือ ่ เห็นแก่ผู ้ทีถ ่ ก ู เลือก เพือ ่ เขาจะได ้รับความรอดซึง่ มีอยูใ่ นพระเยซูคริสต์ พร ้อมทัง้ สง่าราศีนริ ันดร์ 11 คํากล่าวนีเ้ ป็ นความจริง: เพราะว่าถ ้าเราตายกับพระองค์ แล ้ว เราก็จะมีชวี ต ิ อยูก ่ บ ั พระองค์ด ้วย 12 ถ ้าเราทนทุกข์ เราก็จะครองราชย์รว่ มกับพระองค์ ถ ้าเรา ปฏิเสธพระองค์ พระองค์ก็จะปฏิเสธเราเช่นกัน ่ พระองค์ก็ยังทรงซือ ่ สัตย์ พระองค์จะปฏิเสธ 13 ถ ้าเราไม่เชือ พระองค์เองไม่ได ้ 14 จงเตือนพวกเขาถึงเรือ ่ งเหล่านี้ และสัง่ พวกเขาต่อพระ พักตร์พระเจ ้าว่า อย่าโต ้เถียงกันด ้วยคําพูดทีไ่ ร ้ประโยชน์ แต่ เพือ ่ ทําลายผู ้ฟั งเสีย 15 จงพยายามทีจ ่ ะแสดงตนให ้เป็ นทีพ ่ อใจพระเจ ้า เป็ น คนงานทีไ่ ม่ต ้องอับอาย โดยแบ่งพระวจนะแห่งความจริง อย่างถูกต ้อง 16 จงละทิง้ การพูดจาเหลวไหลและหยาบคาย เพราะจะยิง่ ทําให ้เกิดความชัว่ ร ้ายมากยิง่ ขึน ้ 17 และคําพูดของเขาทัง้ หลายจะเน่าเปื่ อยเหมือนโรคแผลใน กระเพาะ ซึง่ ฮีเมเนอัสและฟิ เลทัสก็เป็ นส่วนหนึง่ ด ้วย 18 และพวกเขาเข ้าใจผิดเกีย ่ วกับความจริง โดยกล่าวว่าการ ่ ฟื้ นคืนพระชนม์ได ้ผ่านพ ้นไปแล ้ว และได ้ทําลายความเชือ ของบางคนลง 19 ถึงกระนัน ้ รากฐานของพระเจ ้าก็มั่นคงอยู่ โดยมีตรา ประทับนีว้ า่ พระเจ ้าทรงรู ้จักผู ้ทีเ่ ป็ นของพระองค์ และขอให ้ ทุกคนทีเ่ อ่ยพระนามของพระคริสต์ละทิง้ ความชัว่ 20 แต่ในบ ้านใหญ่ไม่เพียงมีภาชนะทีท ่ ําด ้วยทองและเงิน เท่านัน ้ แต่ยังมีภาชนะทีท ่ ําด ้วยไม ้และดินด ้วย บ ้างก็เพือ ่ ใช ้ เป็ นเกียรติ บ ้างก็เพือ ่ ใช ้ไม่เป็ นเกียรติ 21 ฉะนัน ้ ถ ้าผู ้ใดชําระตนให ้บริสท ุ ธิจ์ ากสิง่ เหล่านีแ ้ ล ้ว เขาก็ จะเป็ นภาชนะทีม ่ เี กียรติ ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ เหมาะสม ทีเ่ จ ้านายจะใช ้ได ้ และเตรียมพร ้อมสําหรับงานดีทก ุ อย่าง 22 จงหลีกหนีจากความปรารถนาอันเยาว์วัย แต่จงแสวงหา ่ ความรัก และสันติสข ความชอบธรรม ความเชือ ุ ร่วมกับผู ้ที่ เรียกหาพระเจ ้าด ้วยใจบริสท ุ ธิ์ 23 จงหลีกเลีย ่ งคําถามทีโ่ ง่เขลาและไม่มค ี วามรู ้ เพราะรู ้อยู่ ว่าคําถามเหล่านัน ้ จะทําให ้เกิดการทะเลาะวิวาทในเรือ ่ งเพศ 24 ส่วนผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าจะต ้องไม่ทะเลาะวิวาท แต่จะต ้อง สุภาพอ่อนโยนต่อคนทัง้ ปวง เหมาะทีจ ่ ะสอน อดทน 25 ด ้วยความอ่อนโยนสัง่ สอนผู ้ทีข ่ ด ั ขวางตนเอง หากพระเจ ้า อาจประทานการกลับใจให ้พวกเขาตระหนักถึงความจริง
บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์ โดยพระประสงค์ของ พระเจ ้า ตามคําสัญญาแห่งชีวต ิ ซึง่ อยูใ่ นพระเยซูคริสต์ 2 ถึงทิโมธี บุตรทีร่ ักของข ้าพเจ ้า ขอพระคุณ พระเมตตา และ สันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดา และพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น เจ ้าของเรา 3 ข ้าพเจ ้าขอบพระคุณพระเจ ้าซึง่ ข ้าพเจ ้ารับใช ้ด ้วยสํานึกอัน บริสท ุ ธิจ์ ากบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้า เพราะข ้าพเจ ้าระลึกถึง พระองค์อยูเ่ สมอในคําอธิษฐานของข ้าพเจ ้าทัง้ กลางวันและ กลางคืน 4 มีความปรารถนาอย่างยิง่ ทีจ ่ ะเห็นท่าน โดยระลึกถึงนํ้ าตา ของท่าน เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้เปี่ ยมด ้วยความยินดี 5 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าระลึกถึงศรัทธาอันจริงใจทีม ่ อ ี ยูใ่ นตัวท่าน ซึง่ เคยมีอยูใ่ นโลอิสยายของท่าน และอยูใ่ นยูนส ิ มารดาของ ท่านก่อน และข ้าพเจ ้าก็แน่ใจว่าศรัทธาดังกล่าวก็มอ ี ยูใ่ นตัว ท่านด ้วยเช่นกัน 6 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงเตือนสติทา่ นว่า ท่านได ้กระตุ ้นของ ประทานของพระเจ ้าซึง่ มีอยูใ่ นท่านโดยการวางมือของ ข ้าพเจ ้า เพราะว่าพระเจ ้ามิได ้ทรงประทานใจทีข ่ ลาดกลัวแก่เรา แต่ ทรงประทานใจทีม ่ ฤ ี ทธิเ์ ดช ความรัก และการรู ้จักควบคุมสติ 8 เพราะฉะนัน ้ อย่าละอายทีจ ่ ะเป็ นพยานของพระเจ ้าของเรา และอย่าละอายทีจ ่ ะเป็ นพยานของข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นนักโทษของ พระองค์ แต่จงร่วมในการทนทุกข์ของข่าวประเสริฐตามฤทธิ์ เดชของพระเจ ้า 9 ผู ้ทรงช่วยเราไว ้และทรงเรียกเราด ้วยการทรงเรียกอัน บริสท ุ ธิ์ ไม่ใช่ตามการงานของเรา แต่ตามพระประสงค์และ พระคุณของพระองค์เอง ซึง่ ประทานแก่เราในพระเยซูคริสต์ ก่อนสร ้างโลก 10 แต่บด ั นีก ้ ็ปรากฏชัดโดยการปรากฏของพระผู ้ช่วยให ้รอด ของเรา พระเยซูคริสต์ ผู ้ได ้ทรงทําลายความตาย และได ้ทรง ทําให ้ชีวต ิ และความเป็ นอมตะสว่างขึน ้ โดยทางพระกิตติคณ ุ 11 เพราะเหตุนฉ ี้ ั นจึงได ้รับแต่งตัง้ ให ้เป็ นนักเทศน์ และเป็ น อัครสาวก และเป็ นครูของบรรดาคนต่างชาติ 12เพราะเหตุนฉ ี้ ั นจึงได ้ทนทุกข์เหล่านีด ้ ้วย แต่ถงึ กระนัน ้ ฉั นก็ ่ และเชือ ่ มั่นว่าพระองค์ ไม่ละอาย เพราะว่าฉั นรู ้จักผู ้ทีฉ ่ ั นเชือ ทรงสามารถรักษาสิง่ ทีฉ ่ ั นมอบไว ้กับพระองค์จนถึงวันนัน ้ ได ้ 13 จงยึดถือแบบอย่างของถ ้อยคําอันถูกต ้องทีเ่ จ ้าได ้ยินจาก ่ และความรักซึง่ มีอยูใ่ นพระเยซูคริสต์ ข ้าพเจ ้าด ้วยความเชือ ่ 14 สิงดี ๆ ทีท ่ รงมอบไว ้แก่ทา่ นนัน ้ จงรักษาไว ้โดยพระ วิญญาณบริสท ุ ธิซ ์ งึ่ สถิตอยูใ่ นเรา 15 ท่านคงทราบแล ้วว่า คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูใ่ นเอเชียต่างก็ละ ทิง้ ข ้าพเจ ้าไป ซึง่ มีทงั ้ ฟิ เกลลัสและเฮอร์โมเจเนสเป็ นพวก ด ้วย 16 ขอพระเจ ้าทรงโปรดเมตตาต่อครอบครัวของโอเนสิโฟรัส ด ้วยเถิด เพราะเขาชโลมใจฉั นบ่อยครัง้ และไม่ทรงละอาย ต่อโซ่ตรวนทีข ่ งั ฉั นไว ้ 17 แต่เมือ ่ เขาอยูใ่ นกรุงโรม เขาได ้แสวงหาฉั นอย่างขยัน ขันแข็งจนพบฉั น 18 ขอพระเจ ้าทรงโปรดประทานแก่เขาเพือ ่ เขาจะได ้พบพระ กรุณาของพระเจ ้าในวันนัน ้ และพระองค์ทรงทราบดีถงึ สิง่ ต่างๆ มากมายทีเ่ ขาได ้ช่วยเหลือข ้าพเจ ้าในเมืองเอเฟซัส
158
2 ทิโมธี
26 และเพือ ่ พวกเขาจะหลุดพ ้นจากบ่วงของมาร ซึง่ ถูกจับไป โดยมันตามความประสงค์ของมัน
5 แต่ทา่ นจงเฝ้ าระวังอยูเ่ สมอ จงอดทนต่อความทุกข์ยากทัง้ ปวง จงทําหน ้าทีผ ่ ู ้ประกาศข่าวประเสริฐ จงพิสจ ู น์ให ้เห็นถึง พระราชกิจของท่านอย่างเต็มที่ 6 เพราะว่าบัดนีข ้ ้าพเจ ้าพร ้อมทีจ ่ ะถวายพระองค์แล ้ว และ เวลาแห่งการจากไปของข ้าพเจ ้าก็ใกล ้เข ้ามาแล ้ว 7 ข ้าพเจ ้าได ้ต่อสู ้จนสุดกําลังแล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้วิง่ จนสุด ่ ไว ้แล ้ว เส ้นทางแล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้รักษาความเชือ 8 ตัง้ แต่นเี้ ป็ นต ้นไป มงกุฎแห่งความชอบธรรมก็เก็บไว ้ สําหรับข ้าพเจ ้าแล ้ว ซึง่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้ทรงเป็ นผู ้ พิพากษาทีช ่ อบธรรม จะประทานให ้ข ้าพเจ ้าในวันนัน ้ และ ไม่ใช่แก่ข ้าพเจ ้าเท่านัน ้ แต่จะประทานแก่คนทัง้ ปวงทีร่ ักการ ปรากฏของพระองค์ด ้วย 9 โปรดทรงโปรดเสด็จมาหาข ้าพเจ ้าโดยเร็วเถิด 10 เพราะว่าเดมาสได ้ละทิง้ ข ้าพเจ ้าแล ้ว โดยทีข ่ ้าพเจ ้ารัก โลกนี้ และได ้ไปยังเมืองเทสซาโลนิกา เครสเซนส์ไปยังกา ลาเทีย ทิตส ั ไปยังดัลมาเทีย 11 มีแต่ลก ู าเท่านัน ้ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า จงพามาระโกไปด ้วย เพราะเขาเป็ นประโยชน์ตอ ่ ข ้าพเจ ้าในการปรนนิบต ั ิ 12 และทิคก ิ ส ั ฉั นได ้ส่งไปยังเมืองเอเฟซัส ้ คลุมทีข 13 เสือ ่ ้าพเจ ้าฝากไว ้กับคาร์ปัสทีเ่ มืองโตรอัสนัน ้ เมือ ่ ท่านมา จงเอาติดตัวมาด ้วย พร ้อมทัง้ หนังสือต่างๆ โดยเฉพาะหนังสือทีเ่ ป็ นแผ่นหนัง 14 อเล็กซานเดอร์ชา่ งทองแดงได ้กระทําความชัว่ แก่ฉันมาก ขอพระเจ ้าทรงตอบแทนเขาตามการกระทําของเขา 15 ท่านทัง้ หลายจงระวังเขาด ้วย เพราะเขาขัดขวางถ ้อยคํา ของเราอย่างมาก 16 ในการตอบคําถามครัง้ แรกของข ้าพเจ ้านัน ้ ไม่มใี ครยืน เคียงข ้างข ้าพเจ ้าเลย แต่คนทัง้ หลายได ้ละทิง้ ข ้าพเจ ้าไป ข ้าพเจ ้าอธิษฐานต่อพระเจ ้าว่าอย่าให ้เรือ ่ งนีต ้ กอยูภ ่ ายใต ้ ความรับผิดชอบของพวกเขา 17 ถึงกระนัน ้ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงยืนอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า และทรง เสริมกําลังข ้าพเจ ้า เพือ ่ ว่าโดยทางข ้าพเจ ้า คําเทศนาจะได ้ เป็ นทีร่ ู ้จักอย่างสมบูรณ์ และเพือ ่ ว่าบรรดาคนต่างชาติทงั ้ ปวง จะได ้ฟั ง และข ้าพเจ ้าก็ได ้รับการช่วยให ้พ ้นจากปากสิงโต 18 และองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าจะทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากการก ระทําอันชัว่ ร ้ายทุกอย่าง และจะทรงรักษาข ้าพเจ ้าไว ้จนถึง อาณาจักรสวรรค์ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงได ้รับพระ เกียรติตลอดไปชัว่ นิรันดร์ อาเมน 19 ขอทักทายปริสกาและอาควิลาและครัวเรือนของโอเนซิ ฟอรัส 20 เอราสตัสประทับอยูท ่ เี่ มืองโครินธ์ แต่ฉันทิง้ โทรฟิ มัสไว ้ที่ เมืองมิเลทัมเพราะป่ วย 21 จงตัง้ ใจมาล่วงหน ้าก่อนฤดูหนาว ยูบล ู ส ั ปูเดนส์ ลินัส คลอเดีย และพีน ่ ้องทุกคนฝากคําทักทายถึงท่าน 22 ขอพระเยซูคริสต์ทรงสถิตกับวิญญาณของท่าน ขอ พระคุณสถิตกับท่าน อาเมน (จดหมายฉบับทีส ่ องถึงทิโมธี ซึง่ ได ้รับการสถาปนาให ้เป็ นบิชอปคนแรกของคริสตจักรใน เมืองเอเฟซัส เขียนจากกรุงโรม เมือ ่ เปาโลถูกนํ าไปเฝ้ า จักรพรรดินโี รเป็ นครัง้ ทีส ่ อง)
บทที่ 3 1 จงรู ้ไว ้ด ้วยว่าในวันสุดท ้ายนัน ้ จะมีเหตุการณ์น่ากลัวเกิดขึน ้ 2 เพราะว่ามนุษย์จะรักตนเอง โลภมาก อวดดี เย่อหยิง่ ่ ฟั งบิดามารดา อกตัญญู ไม่ พูดจาหมิน ่ ประมาท ไม่เชือ ิ ธิ์ ศักดิส ์ ท 3. เป็ นคนไม่มค ี วามรักใคร่ เป็ นคนผิดสัญญา เป็ นคนใส่ร ้าย ผู ้อืน ่ เป็ นคนไม่มรี ะเบียบ เป็ นคนดุร ้าย เป็ นคนดูหมิน ่ คนดี 4 เป็ นคนทรยศ หัวแข็ง จิตใจสูงส่ง รักความสนุกสนานยิง่ กว่ารักพระเจ ้า 5 ผู ้มีรป ู ของความเป็ นพระเจ ้าแต่ปฏิเสธฤทธิข ์ องความเป็ น พระเจ ้า จงละทิง้ คนเช่นนีเ้ สีย 6 เพราะว่าคนพวกนีแ ้ อบเข ้าไปในบ ้าน แล ้วล่อลวงสตรีทโี่ ง่ เขลาซึง่ เต็มไปด ้วยบาป และหลงไปกับกิเลสตัณหาต่างๆ 7 เรียนรู ้อยูต ่ ลอดเวลา แต่ไม่อาจเข ้าถึงความรู ้แห่งความจริง ได ้ 8 เมือ ่ ยันเนสกับยัมเบรส์ตอ ่ ต ้านโมเสส คนเหล่านีก ้ ็ตอ ่ ต ้าน ่ มทราม เป็ นผู ้ทีน ความจริงเหมือนกัน คือ คนทีม ่ จ ี ต ิ ใจเสือ ่ ่า ่ ละอายเกีย ่ วกับความเชือ 9 แต่พวกเขาจะไม่ดําเนินการต่อไปอีกต่อไป เพราะว่าความ โง่เขลาของพวกเขาจะปรากฏแก่คนทัง้ ปวง เหมือนกับความ โง่เขลาของพวกเขาก็เคยเป็ นมาแล ้ว 10 แต่ทา่ นก็รู ้คําสัง่ สอน แนวทางการดําเนินชีวต ิ จุดมุง่ หมาย ่ ความอดทน ความรัก ความเพียรของเราเป็ นอย่าง ความเชือ ดีแล ้ว 11 การข่มเหง ความยากลําบาก ซึง่ เกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าทีเ่ มือง อันทิโอก เมืองอิโคเนียม เมืองลิสตรา การข่มเหงทีข ่ ้าพเจ ้า ต ้องอดทนนัน ้ มากมายเพียงใด แต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงช่วย ข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากการข่มเหงเหล่านัน ้ ทัง้ หมด 12 และทุกคนทีป ่ รารถนาจะดําเนินชีวต ิ ตามพระเจ ้าในพระ เยซูคริสต์จะต ้องถูกข่มเหง 13 แต่คนชัว่ และคนล่อลวงจะเลวร ้ายลงเรือ ่ ยๆ ทัง้ หลอกลวง และถูกหลอกลวง 14 แต่ทา่ นจงดําเนินต่อไปในสิง่ ทีท ่ า่ นได ้เรียนรู ้แล ้วและได ้ แน่ใจแล ้ว โดยท่านรู ้ว่าท่านได ้เรียนรู ้จากใคร ิ ธิต 15 และท่านก็ได ้รู ้พระคัมภีรอ ์ น ั ศักดิส ์ ท ์ งั ้ แต่เด็กแล ้ว ซึง่ ่ ในพระ สามารถทําให ้ท่านฉลาดถึงความรอดโดยความเชือ เยซูคริสต์ 16 พระคัมภีรท ์ งั ้ หมดได ้รับการดลใจจากพระเจ ้า และมี ประโยชน์ในการสอน ในการตักเตือน ในการแก ้ไข ในการ อบรมสัง่ สอนในความชอบธรรม 17 เพือ ่ ผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าจะเป็ นผู ้สมบูรณ์พร ้อมและพร ้อมที่ จะทําความดีทก ุ อย่าง บทที่ 4 1 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้ากําชับท่านต่อพระพักตร์พระเจ ้าและ พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้จะทรงพิพากษาคนเป็ น และคนตาย เมือ ่ พระองค์เสด็จมาและอาณาจักรของพระองค์ 2 จงประกาศเทศนาพระวจนะ จงทําทันทีทงั ้ ในเวลาและนอก เวลา จงว่ากล่าว ตําหนิ และเตือนสติด ้วยความอดทนทุก อย่างและการสัง่ สอน 3 เพราะจะถึงเวลาทีค ่ นทัง้ หลายจะทนต่อคําสอนทีถ ่ ก ู ต ้อง ไม่ได ้ แต่จะสะสมครูตามตัณหาของตนเอง ซึง่ มีหท ู ค ี่ น ั 4 และพวกเขาจะละหูจากความจริง และจะหันไปฟั งนิทาน
159
ติตส ั
่ ฟั งนายของตน และให ้พอใจนายใน 9 จงชักชวนผู ้รับใช ้ให ้เชือ ทุกสิง่ ไม่ตอบอีก; ่ สัตย์สจ ้ ุ ริตทัง้ สิน 10 ไม่ใช่การแสวงประโยชน์ แต่สําแดงความซือ เพือ ่ พวกเขาจะประดับหลักคําสอนของพระผู ้เป็ นเจ ้าพระผู ้ช่วย ให ้รอดของเราในทุกสิง่ 11 เพราะว่าพระคุณของพระเจ ้าซึง่ นํ ามาซึง่ ความรอดได ้ปรากฏ แก่คนทัง้ ปวงแล ้ว 12 สอนเราว่าเมือ ่ ปฏิเสธความอธรรมและตัณหาทางโลกแล ้ว เราควรดําเนินชีวต ิ อย่างมีสติ ชอบธรรม และในทางพระเจ ้าใน โลกปั จจุบน ั นี้ 13 รอคอยความหวังอันเป็ นสุข และการปรากฏอันรุง่ โรจน์ของ พระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่และพระเยซูคริสต์พระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา 14 ผู ้ทรงสละพระองค์เองเพือ ่ เรา เพือ ่ จะได ้ทรงไถ่เราให ้พ ้นจาก ้ และทรงชําระชนชาติทแ ความชัว่ ทัง้ สิน ี่ ปลกประหลาดไว ้สําหรับ พระองค์ ใจร ้อนรนในการดี 15 สิง่ เหล่านีพ ้ ด ู และตักเตือนและว่ากล่าวอย่างมีอํานาจทุก อย่าง อย่าให ้ใครดูหมิน ่ เจ ้า
บทที่ 1 1 เปาโล ผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า และอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ่ ของผู ้ทีไ่ ด ้รับการเลือกสรรของพระเจ ้า และการ ตามความเชือ ยอมรับความจริงซึง่ เป็ นไปตามทางพระเจ ้า ิ นิรันดร์ ซึง่ พระเจ ้าผู ้ไม่สามารถมุสาได ้ 2 ด ้วยความหวังถึงชีวต ทรงสัญญาไว ้ตัง้ แต่กอ ่ นสร ้างโลก 3 แต่ในเวลาอันสมควรก็ทรงแสดงพระวจนะของพระองค์ด ้วย การประกาศ ซึง่ ทรงมอบไว ้แก่ข ้าพเจ ้าตามพระบัญชาของพระ เจ ้าพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา ่ ร่วมกัน ขอ 4 ถึง ทิตส ั บุตรชายของข ้าพเจ ้าตามความเชือ พระคุณ พระเมตตา และสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาและพระ เยซูคริสต์เจ ้าพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา ่ เี่ กาะครีต เพือ ่ เจ ้าจะจัดสิง่ 5 เพราะเหตุนเี้ ราจึงปล่อยให ้เจ ้าอยูท ทีข ่ ด ั สนให ้เป็ นระเบียบ และแต่งตัง้ ผู ้อาวุโสในทุกเมือง ตามที่ เราได ้กําหนดเจ ้าไว ้ ื่ สัตย์ 6 ถ ้าผู ้ใดไม่มต ี ําหนิ คือสามีของภรรยาคนเดียว มีบต ุ รทีซ ่ อ ไม่ถก ู กล่าวหาว่าก่อจลาจลหรือดือ ้ ด ้าน 7 เพราะว่าอธิการจะต ้องไม่มท ี ต ี่ ใิ นฐานะผู ้ดูแลของพระเจ ้า ไม่ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่โกรธง่าย ไม่เมาเหล ้า ไม่กองหน ้า ไม่ทําสิง่ โสโครก ั ปชัญญะ ยุตธิ รรม 8 แต่เป็ นคนรักการต ้อนรับ รักคนดี มีสติสม บริสท ุ ธิ์ และรู ้จักประมาณตน ื่ ตามทีไ่ ด ้รับการสัง่ สอนแล ้ว เพือ ่ ว่าเขาจะ 9 ยึดคําสัตย์ซอ สามารถใช ้หลักคําสอนอันถูกต ้องในการตักเตือนและโน ้มน ้าวผู ้ ทีโ่ ต ้แย ้งได ้ 10 เพราะมีผู ้พูดและหลอกลวงทีด ่ อ ื้ รัน ้ และไร ้เหตุผลมากมาย โดยเฉพาะพวกทีเ่ ข ้าสุหนัต 11 ซึง่ ต ้องปิ ดปาก ผู ้ทําลายบ ้านทัง้ หลัง โดยสัง่ สอนสิง่ ทีไ่ ม่ควร ทํา เพือ ่ เห็นแก่การหากําไรอันโสโครก 12 มีคนหนึง่ ซึง่ เป็ นผู ้เผยพระวจนะของตนเองกล่าวว่า "ชาวครีต ่ งช ้า" เป็ นคนพูดเท็จ เป็ นสัตว์ร ้าย เป็ นคนท ้องเชือ 13 พยานนีเ้ ป็ นความจริง ดังนัน ้ จงตําหนิพวกเขาอย่างรุนแรงเพือ ่ ่ ทีด พวกเขาจะได ้มีความเชือ ่ ี 14 โดยไม่สนใจนิทานของชาวยิวและบัญญัตข ิ องมนุษย์ซงึ่ หัน เหไปจากความจริง 15 สําหรับคนบริสท ุ ธิท ์ ก ุ สิง่ ก็บริสท ุ ธิ์ แต่สําหรับคนมีมลทินและ ่ นัน ไม่เชือ ้ ไม่มอ ี ะไรบริสท ุ ธิเ์ ลย แต่จต ิ ใจและมโนธรรมของเขา ยังเป็ นมลทิน 16 พวกเขายอมรับว่าพวกเขารู ้จักพระเจ ้า แต่ในการประพฤติ ่ ฟั ง และต่อ พวกเขาปฏิเสธพระองค์ เป็ นคนน่ารังเกียจ ไม่เชือ งานดีทก ุ อย่างทีเ่ ขารังเกียจ
บทที่ 3 1 พึงระลึกไว ้ว่าพวกเขาจะต ้องอยูใ่ ต ้อํานาจของเทพผู ้ครองและ ่ ฟั งผู ้ว่าการ และพร ้อมทีจ ผู ้ทรงอํานาจ เชือ ่ ะทําการดีทก ุ อย่าง ุ าพ แสดงความ 2 ห ้ามพูดใส่ร ้ายใคร ห ้ามเป็ นคนวิวาท แต่สภ สุภาพอ่อนน ้อมต่อคนทัง้ ปวง ่ ฟั ง ถูกหลอก รับใช ้ 3 เพราะว่าพวกเราเองก็เคยโง่เขลา ไม่เชือ ตัณหาและความสนุกสนานต่างๆ ดําเนินชีวต ิ ด ้วยความมุง่ ร ้าย และความริษยา เกลียดชังและเกลียดชังกัน 4 แต่หลังจากนัน ้ ความกรุณาและความรักของพระเจ ้าพระผู ้ช่วย ให ้รอดของเราทีม ่ ต ี อ ่ มนุษย์ก็ปรากฏ 5 ไม่ใช่โดยการประพฤติชอบธรรมซึง่ เราได ้กระทํา แต่ตามพระ เมตตาของพระองค์ พระองค์ทรงช่วยเราให ้รอด โดยการชําระ ล ้างแห่งการเกิดใหม่ และการขึน ้ ใหม่ของพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 6 ซึง่ พระองค์ทรงประทานแก่เราอย่างอุดมโดยทางพระเยซู คริสต์พระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา ่ ได ้รับความชอบธรรมโดยพระคุณของพระองค์แล ้ว เราก็จะ 7 เมือ ได ้เป็ นทายาทตามความหวังแห่งชีวต ิ นิรันดร์ ั ย์จริง และข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ท่านยืนยันสิง่ ่ ต 8 นีเ่ ป็ นคําพูดทีส ่ ในพระเจ ้าจะได ้ระวังใน เหล่านีอ ้ ยูเ่ สมอ เพือ ่ คนทัง้ หลายทีเ่ ชือ การประพฤติด ี สิง่ เหล่านีเ้ ป็ นสิง่ ทีด ่ แ ี ละเป็ นประโยชน์แก่มนุษย์ 9 แต่จงหลีกเลีย ่ งคําถามโง่ๆ วงศ์วาน การทะเลาะวิวาท และการ ทะเลาะวิวาทในเรือ ่ งธรรมบัญญัต ิ เพราะมันไร ้ประโยชน์และ เปล่าประโยชน์ 10. ชายผู ้เป็ นพวกนอกรีตหลังจากตักเตือนครัง้ แรกและครัง้ ที่ สองปฏิเสธ 11 โดยรู ้ว่าผู ้ทีเ่ ป็ นเช่นนัน ้ กลับหลงผิดและทําบาปโดยถูกปรับ โทษจากตนเอง ่ ข ้าพเจ ้าจะส่งอารเทมาสหรือทีคก ิ ส ั ไปหาท่าน จงอุตส่าห์ 12 เมือ มาหาข ้าพเจ ้าทีเ่ มืองนิโคโพลิส เพราะข ้าพเจ ้าตัง้ ใจว่าทีน ่ ั่นจะ ถึงฤดูหนาว 13 จงพาเศนาสทนายความและอปอลโลออกเดินทางอย่างขยัน ขันแข็ง เพือ ่ ไม่ให ้เขาต ้องการสิง่ ใด 14 และให ้เราเรียนรู ้ทีจ ่ ะรักษาความดีไว ้ใช ้ทีจ ่ ําเป็ น เพือ ่ ไม่ให ้ เกิดผล 15 ทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าฝากความคิดถึงมายังท่าน ขอฝาก ความคิดถึงมายังผู ้ทีร่ ักเราด ้วยศรัทธา ขอพระคุณจงสถิตย์อยูก ่ บ ั ทุกท่าน สาธุ (เขียนถึงทิตส ั ผู ้ได ้รับแต่งตัง้ เป็ นอธิการคนแรก ของคริสตจักรของชาวครีเทียนจากเมืองนิโคโพลิสแห่งมาซิโด เนีย)
บทที่ 2 ่ ลายเป็ นหลักคําสอนทีถ ่ ก ู ต ้อง: 1 แต่เจ ้าจงพูดสิง่ ทีก 2 ให ้คนสูงอายุเป็ นคนมีสติ เคร่งครัด รู ้จักประมาณตน มีศรัทธา มีเมตตา มีความอดทน ุ ธิ์ ไม่ 3 ส่วนหญิงสูงวัยก็เช่นเดียวกัน ให ้ประพฤติตนเป็ นคนบริสท เป็ นคนใส่ร ้าย ไม่ดม ื่ เหล ้าองุน ่ มาก เป็ นครูสอนสิง่ ทีด ่ ี ่ สอนหญิงสาวให ้เป็ นคนมีสติ รักสามี รักลูกๆ 4 เพือ ่ ฟั งสามีของ 5 เป็ นคนสุขม ุ บริสท ุ ธิ์ เป็ นคนเฝ้ าบ ้าน เป็ นคนดี เชือ ตน เพือ ่ ว่าพระวจนะของพระเจ ้าจะไม่ดห ู มิน ่ 6 ชายหนุ่มก็เตือนสติให ้มีสติเช่นกัน 7 ท่านจงแสดงตนเป็ นแบบอย่างแห่งการดีในทุกสิง่ ในหลักคํา ่ มทราม ความหนักแน่น ความจริงใจ สอนแสดงถึงความไม่เสือ ่ ผู ้ทีอ ่ ยูฝ ่ ่ ายตรงกัน 8 วาจาอันไพเราะซึง่ ไม่มใี ครตําหนิได ้ เพือ ข ้ามจะได ้ละอายใจและจะพูดจาไม่ดก ี บ ั ท่านไม่ได ้
160
ฟิ เลโมน บทที่ 1 1 เปาโล ผูถ้ ูกจองจาโดยพระเยซูคริ สต์ และทิโมธีนอ้ งชายของเรา เรี ยน ฟี เลโมนผูเ้ ป็ นที่รักของเราและเพื่อนร่ วมงานของเรา 2 และถึงอัปเฟี ยที่รักของเรา และอาคิปุสเพื่อนทหารของเรา และถึงคริ สตจักรในบ้านของเจ้า 3 ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเราและจากพระเยซูคริ สต์เจ้ามีแด่ท่าน 4 ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าที่เอ่ยถึงพระองค์เสมอในคาอธิษฐานของข้าพเจ้า 5 เมื่อได้ยนิ ถึงความรักและศรัทธาของท่าน ซึ่งท่านมีต่อพระเยซูเจ้าและต่อวิสุทธิชนทั้งปวง 6 เพื่อการสื่ อสารความเชื่อของคุณจะบังเกิดผลโดยการยอมรับถึงความดีทุกอย่างซึ่งมีอยูใ่ นตัวคุณในพระเยซูคริ สต์ 7 เพราะเรามีความยินดีอย่างยิง่ และได้รับการปลอบใจด้วยความรักของท่าน เพราะว่าท่านทาให้อุทรของวิสุทธิชนสดชื่นเพราะท่าน 8 เหตุฉะนั้น แม้ว่าข้าพเจ้ามีใจกล้ามากในพระคริ สต์ที่จะสั่งท่านในสิ่ งที่สะดวก 9 แต่เพราะเห็นแก่ความรัก ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านดีกว่า เป็ นคนอย่างเปาโลผูส้ ู งวัยแล้ว และบัดนี้เป็ นนักโทษของพระเยซูคริ สต์ดว้ ย 10 ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านเรื่ องโอเนสิ มสั บุตรชายของข้าพเจ้า ผูซ้ ่ ึงข้าพเจ้าได้ให้กาเนิดไว้ดว้ ยพันธะของข้าพเจ้า 11 ซึ่งแต่ก่อนท่านไม่ได้ประโยชน์ แต่บดั นี้เป็ นประโยชน์แก่ท่านและข้าพเจ้าด้วย 12 ผูซ้ ่ ึงเราได้ส่งกลับไปแล้ว เหตุฉะนั้นท่านจึงรับเขาซึ่งก็คืออุทรของเราเอง 13 ผูซ้ ่ ึงข้าพระองค์จะเก็บไว้อยูก่ บั ข้าพระองค์ เพื่อว่าพระองค์จะได้ทรงปรนนิบตั ิขา้ พระองค์ดว้ ยข่าวประเสริ ฐแทนพระองค์ 14 แต่หากปราศจากจิตใจของท่านแล้ว ข้าพเจ้าก็จะไม่ทาอะไรเลย เพื่อประโยชน์ของท่านจะมิใช่ตามความจาเป็ นแต่ดว้ ยความสมัครใจ 15 บางทีเขาจึงจากไปชัว่ ระยะเวลาหนึ่งเพื่อที่เจ้าจะรับเขาไว้เป็ นนิตย์ 16บัดนี้มิใช่ในฐานะทาสแต่เป็ นพี่นอ้ งที่รักยิง่ กว่าทาสสาหรับฉันโดยเฉพาะแต่จะมากยิง่ กว่านั้นสาหรับเจ้าทั้งในเนื้อหนังและในองค์พ ระผูเ้ ป็ นเจ้าสักเท่าใด? 17 เหตุฉะนั้น ถ้าท่านนับข้าพเจ้าเป็ นหุน้ ส่ วน ก็จงรับเขาเป็ นข้าพเจ้าเถิด 18 ถ้าเขาทาผิดต่อท่านหรื อเป็ นหนี้ท่าน จงยกเรื่ องนั้นขึ้นเป็ นบัญชีของเรา 19ข้าพเจ้าเปาโลได้เขียนด้วยมือของข้าพเจ้าเองข้าพเจ้าจะชดใช้ให้แม้ว่าข้าพเจ้าไม่ได้บอกท่านว่าท่านเป็ นหนี้ขา้ พเจ้าอย่างไรแม้แต่ตวั ท่ านเองด้วย 20 พี่นอ้ งเอ๋ ย ขอให้ขา้ พเจ้ามีความยินดีในองค์พระผูเ้ ป็ นเจ้า ขอให้ขา้ พเจ้ามีความชื่นใจในองค์พระผูเ้ ป็ นเจ้า 21 ด้วยความมัน่ ใจในการเชื่อฟังของท่าน ข้าพเจ้าจึงเขียนถึงท่าน โดยรู ้ว่าท่านจะกระทามากกว่าข้าพเจ้าบอกด้วย 22 แต่จงเตรี ยมที่พกั ให้ขา้ พเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าวางใจว่าข้าพเจ้าจะได้รับแก่ท่านตามคาอธิษฐานของท่าน 23 ขอฝากความคิดถึงเอปาฟรัสผูร้ ่ วมจาขังของข้าพเจ้าในพระเยซูคริ สต์ไว้ ณ ที่น้ ีดว้ ย 24 มาร์คสั อาริ สตาร์คสั เดมาส ลูคสั เพื่อนร่ วมงานของข้าพเจ้า 25 ขอให้พระคุณของพระเยซูคริ สต์เจ้าของเราดารงอยูก่ บั จิตวิญญาณของท่านเถิด สาธุ
161
ี รู ฮบ
5 เพราะพระองค์มไิ ด ้ทรงมอบโลกทีจ ่ ะมาถึงซึง่ เรากล่าวถึง นัน ้ ให ้อยูใ่ ต ้อํานาจของเหล่าทูตสวรรค์เลย 6 แต่มค ี นหนึง่ เป็ นพยานในทีแ ่ ห่งหนึง่ ว่า "มนุษย์เป็ นผู ้ใดเล่า ทีพ ่ ระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรมนุษย์เป็ นผู ้ใดเล่า ที่ พระองค์ทรงเยีย ่ มเยียนเขา" 7 พระองค์ได ้ทรงสร ้างเขาให ้ตํา่ กว่าทูตสวรรค์เพียงเล็กน ้อย พระองค์ทรงสวมมงกุฎแห่งสง่าราศีและเกียรติยศให ้แก่เขา และทรงตัง้ เขาให ้ดูแลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ 8 พระองค์ทรงทําให ้ทุกสิง่ อยูใ่ ต ้พระบาทของพระองค์ เพราะว่าพระองค์ทรงทําให ้ทุกสิง่ อยูใ่ ต ้พระบาทของพระองค์ พระองค์ไม่ได ้ทรงละทิง้ สิง่ ใดเลยทีไ่ ม่ได ้อยูใ่ ต ้พระองค์ แต่ บัดนีเ้ รายังไม่เห็นว่าทุกสิง่ อยูใ่ ต ้พระองค์ 9 แต่เราก็เห็นพระเยซู ซึง่ ทรงถูกทําให ้ตํา่ กว่าทูตสวรรค์เพียง เล็กน ้อย เพราะทรงทนทุกข์ทรมานถึงตายนัน ้ ทรงสวมมงกุฎ แห่งสง่าราศีและเกียรติยศ เพือ ่ ว่าโดยพระคุณของพระเจ ้า พระองค์จะได ้ทรงชิมความตายเพือ ่ มนุษย์ทก ุ คน 10 เพราะว่าเหมาะสมแล ้วทีพ ่ ระองค์ผู ้ซึง่ ทรงเป็ นผู ้สร ้างสิง่ สารพัด และโดยพระองค์ผู ้ซึง่ ทรงเป็ นผู ้สร ้างสิง่ สารพัด จะนํ า ่ ง่าราศี เพือ บุตรมากมายเข ้าสูส ่ ทําให ้ผู ้นํ าแห่งความรอดของ พวกเขาสมบูรณ์แบบผ่านความทุกข์ยาก 11 เพราะทัง้ ผู ้ทีท ่ ําให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละผู ้ทีไ่ ด ้รับการทําให ้บริสท ุ ธิ์ ต่างก็เป็ นคนเดียวกัน เหตุฉะนัน ้ พระองค์จงึ ไม่ทรงละอายที่ จะเรียกพวกเขาว่าพีน ่ ้อง 12 โดยกล่าวว่า ข ้าพระองค์จะประกาศพระนามของพระองค์ แก่พน ี่ ้องของข ้าพระองค์ และจะร ้องเพลงสรรเสริญพระองค์ ในท่ามกลางคริสตจักร 13 และข ้าพเจ ้าจะวางใจในพระองค์อก ี ครัง้ และข ้าพเจ ้าจะ วางใจในบุตรทัง้ หลายทีพ ่ ระเจ ้าประทานให ้ข ้าพเจ ้าด ้วย 14 เพราะฉะนัน ้ ในเมือ ่ บุตรทัง้ หลายเป็ นพวกมีเนือ ้ และโลหิต พระองค์เองก็ทรงรับส่วนนัน ้ ด ้วย เพือ ่ ว่าโดยการตายนัน ้ พระองค์จะได ้ทรงทําลายผู ้ทีม ่ อ ี ํานาจแห่งความตาย คือมาร ได ้ 15 และทรงช่วยพวกเขาให ้รอดพ ้นจากความเป็ นทาสตลอด ชีวต ิ เพราะความกลัวความตาย 16 เพราะแท ้จริงพระองค์มไิ ด ้ทรงรับสภาพเป็ นทูตสวรรค์ แต่ ทรงรับพงศ์พันธุข ์ องอับราฮัม 17 เหตุฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงต ้องเป็ นเหมือนกับพีน ่ ้องของ พระองค์ในทุกสิง่ เพือ ่ ว่าพระองค์จะได ้เป็ นมหาปุโรหิตผู ้ ่ สัตย์ในสิง่ ทีเ่ กีย เมตตาและซือ ่ วกับพระเจ ้า เพือ ่ ทรงทําการ ชดเชยบาปของประชาชน 18 เพราะพระองค์เองได ้ทรงทนทุกข์ทรมานจากการถูก ทดลอง พระองค์จงึ ทรงสามารถช่วยผู ้ทีถ ่ ก ู ทดลองได ้
บทที่ 1 1 พระเจ ้าผู ้ซึง่ เคยตรัสกับบรรพบุรษ ุ ในอดีตโดยทางผู ้เผย พระวจนะในสมัยต่างๆ นานา 2 ในสมัยสุดท ้ายนี้ พระองค์ได ้ตรัสแก่เราผ่านทางพระบุตร ซึง่ พระองค์ได ้ทรงตัง้ ให ้เป็ นทายาทของสรรพสิง่ และโดย พระบุตรนัน ้ พระองค์ยังได ้ทรงสร ้างโลกทัง้ หลายด ้วย 3 ผู ้ทรงมีรัศมีแห่งพระสิรริ งุ่ โรจน์ของพระองค์ และทรงเป็ น พระฉายาลักษณ์ของพระองค์ และทรงประคองสรรพสิง่ ไว ้ ด ้วยพระวจนะแห่งพระกําลังของพระองค์ เมือ ่ พระองค์ได ้ทรง ชําระบาปของเราด ้วยพระองค์เองแล ้ว ก็ได ้ประทับเบือ ้ งขวา พระหัตถ์ของผู ้ทรงอํานาจสูงสุด 4 พระองค์ทรงดีกว่าทูตสวรรค์มาก เพราะว่าพระองค์ได ้รับ พระนามทีป ่ ระเสริฐกว่าทูตสวรรค์โดยมรดกของพระองค์ 5 เพราะว่าพระองค์ตรัสแก่ทต ู สวรรค์องค์ใดเมือ ่ ใดว่า “เจ ้า เป็ นบุตรของเรา วันนีเ้ ราได ้ให ้กําเนิดเจ ้าแล ้ว” และตรัสอีกว่า “เราจะเป็ นบิดาของเขา และเขาจะเป็ นบุตรของเรา” 6 และอีกครัง้ หนึง่ เมือ ่ พระองค์ทรงนํ าบุตรหัวปี มาสูโ่ ลก พระองค์ตรัสว่า จงให ้เหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ ้าบูชาเขา 7 และพระองค์ตรัสถึงทูตสวรรค์วา่ ผู ้ทรงทําให ้ทูตสวรรค์ของ พระองค์เป็ นวิญญาณ และทรงทําให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์เป็ น เปลวเพลิง 8 แต่พระองค์ตรัสแก่พระบุตรว่า ‘พระทีน ่ ั่งของพระองค์ พระ ่ ั เจ ้าข ้า ดํารงอยูช ่ วนิรันดร์กาล คทาแห่งอาณาจักรของ พระองค์ก็เป็ นคทาแห่งความชอบธรรม 9 พระองค์ทรงรักความชอบธรรมและเกลียดความอธรรม เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าคือพระเจ ้าของพระองค์ได ้ทรงเจิม พระองค์ด ้วยนํ้ ามันแห่งความยินดีเหนือบรรดาเพือ ่ นมนุษย์ ของพระองค์ 10 และพระองค์ได ้ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลกใน ตอนต ้น และสวรรค์เป็ นผลงานของพระหัตถ์ของพระองค์ 11 สิง่ เหล่านีจ ้ ะพินาศไป แต่พระองค์ยังทรงดํารงอยู่ ทุกสิง่ ้ ผ ้า จะเก่าไปเหมือนเสือ ้ คลุม และสิง่ 12 และพระองค์จะพับสิง่ เหล่านัน ้ ไว ้เหมือนเสือ เหล่านัน ้ ก็จะเปลีย ่ นแปลงไป แต่พระองค์ยังทรงเป็ น ิ้ สุด เหมือนเดิม และปี ของพระองค์จะไม่สน 13 แต่พระองค์ตรัสแก่ทต ู สวรรค์องค์ใดบ ้างว่า “จงประทับ ทางขวามือของเรา จนกว่าเราจะทําให ้ศัตรูของท่านเป็ น บัลลังก์รองพระบาทของท่าน” 14 พวกเขาเหล่านัน ้ มิใช่เป็ นวิญญาณผู ้ปรนนิบต ั ท ิ ถ ี่ ก ู ส่งไป เพือ ่ ปรนนิบต ั ผ ิ ู ้ทีจ ่ ะได ้รับความรอดเป็ นทายาทหรือ?
บทที่ 3 ิ ธิ์ ผู ้มีสว่ นในการทรงเรียกจาก 1 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องผู ้ศักดิส ์ ท สวรรค์ จงพิจารณาอัครสาวกและมหาปุโรหิตแห่งคําประกาศ ของเรา คือ พระคริสตเยซู ่ สัตย์ตอ 2 ซึง่ ทรงซือ ่ พระเจ ้าผู ้ได ้ทรงแต่งตัง้ พระองค์ เหมือน ่ ื ้ ของพระองค์ อย่างโมเสสก็ซอสัตย์ในบ ้านทัง้ สิน 3 เพราะมนุษย์ผู ้นีส ้ มควรได ้รับเกียรติมากกว่าโมเสส เช่นเดียวกับผู ้ทีส ่ ร ้างบ ้านย่อมได ้รับเกียรติมากกว่าบ ้าน 4 เพราะว่าบ ้านทุกหลังนัน ้ สร ้างขึน ้ โดยมนุษย์ แต่ผู ้สร ้างทุก สิง่ ก็คอ ื พระเจ ้า ื่ สัตย์ในทุกสิง่ ในบ ้านของเขาเหมือนคนรับ 5 และโมเสสก็ซอ ใช ้เพือ ่ เป็ นพยานถึงสิง่ ต่างๆ ทีจ ่ ะพูดตามมา 6 แต่พระคริสต์ทรงเป็ นพระบุตรผู ้ทรงครอบครองบ ้านของ พระองค์เอง ซึง่ เราทัง้ หลายก็เป็ นบ ้านของพระองค์ หากเรา ่ ชมยินดีของความหวังไว ้ให ้ จะถือความมั่นใจและความชืน มั่นคงจนถึงทีส ่ ด ุ
บทที่ 2 1 เพราะฉะนัน ้ เราควรเอาใจใส่สงิ่ ทีเ่ ราได ้ยินให ้มากขึน ้ เพือ ่ เราจะได ้ไม่เผลอพลัง้ พลาดไป 2 เพราะถ ้าถ ้อยคําทีท ่ ต ู สวรรค์กล่าวไว ้มั่นคง และการล่วง ่ ละเมิดและการไม่เชือฟั งทุกอย่างได ้รับการตอบแทนอย่าง เหมาะสมแล ้ว 3 เราจะหนีรอดได ้อย่างไร หากเราละเลยความรอดอัน ยิง่ ใหญ่เช่นนี้ ความรอดซึง่ เริม ่ ต ้นโดยพระเจ ้า และผู ้ทีไ่ ด ้ยิน พระองค์ก็ยน ื ยันกับเรา 4 พระเจ ้าก็ได ้ทรงเป็ นพยานแก่พวกเขาด ้วยทัง้ หมายสําคัญ และการอัศจรรย์ และด ้วยการอัศจรรย์ตา่ งๆ นานา และของ ประทานจากพระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ ามพระประสงค์ของ พระองค์เอง?
162
ฮีบรู
7 เพราะฉะนัน ้ (ดังทีพ ่ ระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสว่า วันนี้ ถ ้าท่าน ทัง้ หลายจะฟั งเสียงของพระองค์ 8 อย่าให ้ใจของท่านแข็งกระด ้างเหมือนอย่างในวันทีถ ่ ก ู ยั่วยุ ในถิน ่ ทุรกันดาร 9 เมือ ่ บรรพบุรษ ุ ของท่านทดลองเรา พิสจ ู น์เรา และเห็นการ ่ บ ิ ปี งานของเราสีส 10 เพราะเหตุนัน ้ เราจึงเศร ้าโศกต่อคนชัว่ อายุนัน ้ และกล่าวว่า พวกเขามีใจทีผ ่ ด ิ อยูเ่ สมอ และพวกเขาไม่รู ้จักหนทางของเรา 11 ดังนัน ้ เราจึงสาบานในความโกรธของเราว่า พวกเขาจะ ่ ารพักผ่อนของเรา) ไม่ได ้เข ้าสูก 12 พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงระวังไว ้ อย่าให ้ใครในพวกท่านมีใจชัว่ ่ พระเจ ้า จนหลงไปจากพระองค์ ร ้ายและไม่เชือ 13 จงเตือนสติกน ั และกันทุกวัน ตลอดเวลาทีเ่ รียกว่า วันนี้ เพือ ่ ว่าไม่มใี ครในพวกท่านจะมีใจแข็งกระด ้างเพราะการ ล่อลวงของบาป 14 เพราะว่าเราเป็ นผู ้มีสว่ นในพระคริสต์ ถ ้าเรายึดมั่นในความ ไว ้วางใจของเราตัง้ แต่ต ้นไว ้จนถึงทีส ่ ด ุ 15 ขณะทีม ่ ค ี ํากล่าวไว ้ว่า "ถ ้าท่านทัง้ หลายจะฟั งเสียงของ พระองค์ในวันนี้ ก็อย่าให ้จิตใจของท่านแข็งกระด ้างเหมือน อย่างในครัง้ กบฏนัน ้ " 16 เพราะบางคนเมือ ่ ได ้ยินเช่นนัน ้ แล ้วก็ได ้ก่อกวน แต่มใิ ช่ ทุกคนทีอ ่ อกจากอียป ิ ต์โดยทางโมเสส ่ บ ิ ปี ? ไม่ใช่กบ 17 แต่ใครเล่าทีพ ่ ระองค์ทรงเศร ้าโศกตลอดสีส ั ผู ้ทีท ่ ําบาปซึง่ ซากศพของพวกเขาล ้มลงในถิน ่ ทุรกันดารหรือ? ่ าร 18 และพระองค์ได ้ทรงสาบานแก่ใครเล่าว่าจะไม่ได ้เข ้าสูก ่ ? พักผ่อนของพระองค์ นอกจากแก่ผู ้ทีไ่ ม่เชือ 19 ดังนัน ้ เราจึงเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถเข ้าไปได ้เพราะ ่ ความไม่เชือ บทที่ 4 1 เพราะฉะนัน ้ เราควรกลัวว่าเมือ ่ มีคําสัญญาทีใ่ ห ้ไว ้กับเราว่า จะเข ้าในการพักผ่อนของพระองค์แล ้ว อาจมีผู ้ใดในพวกท่าน ดูเหมือนพลาดไปจากคําสัญญานัน ้ 2 เพราะว่าข่าวประเสริฐก็ได ้ประกาศแก่พวกเราและแก่พวก เขาด ้วย แต่ขา่ วประเสริฐทีไ่ ด ้ประกาศนัน ้ ไม่ได ้เป็ นประโยชน์ แก่พวกเขาเลย เพราะว่าผู ้ทีไ่ ด ้ยินข่าวประเสริฐนัน ้ ไม่ได ้มี ่ ผสมอยูด ความเชือ ่ ้วย ่ ก็เข ้าสูก ่ ารพักผ่อนแล ้ว เหมือนที่ 3 เพราะพวกเราผู ้เชือ พระองค์ตรัสไว ้ว่า 'เราได ้สาบานในความพิโรธของเราว่า ่ ารพักผ่อนของเราหรือไม่' ถึงแม ้ว่างาน พวกเขาจะเข ้าสูก ต่างๆ จะสําเร็จแล ้วตัง้ แต่สร ้างโลกก็ตาม 4 เพราะพระองค์ตรัสไว ้เฉพาะตอนถึงวันทีเ่ จ็ดว่า “พระเจ ้า ้ ของพระองค์” ทรงพักในวันทีเ่ จ็ดจากการงานทัง้ สิน ่ ารพักผ่อนของ 5 และในสถานทีน ่ อ ี้ ก ี ว่า ถ ้าพวกเขาจะเข ้าสูก เรา 6 เพราะเห็นว่ายังมีบางคนต ้องเข ้าไปในนัน ้ แต่คนทีไ่ ด ้รับ ่ การประกาศครัง้ แรกก็ไม่ได ้เข ้าไปเพราะความไม่เชือ 7 พระองค์ยังทรงจํากัดวันหนึง่ ไว ้อีก โดยตรัสในหนังสือของ ดาวิดว่า "วันนี้ หลังจากเวลาอันยาวนานเช่นนี"้ เหมือนทีม ่ ค ี ํา กล่าวไว ้ว่า "วันนี้ ถ ้าท่านทัง้ หลายจะฟั งเสียงของพระองค์ อย่าให ้ใจของท่านแข็งกระด ้าง" 8 เพราะว่าถ ้าพระเยซูทรงประทานความสงบสุขให ้แก่พวก เขาแล ้ว พระองค์ก็คงจะไม่ตรัสถึงวันอืน ่ อีกในภายหลัง 9 ดังนัน ้ ประชาชนของพระเจ ้าจึงยังมีวันพักผ่อนเหลืออยู่ ่ ารพักผ่อนของพระองค์แล ้ว เขาก็ 10 เพราะว่าผู ้ใดได ้เข ้าสูก หยุดจากงานของตนเอง เหมือนอย่างทีพ ่ ระเจ ้าทรงหยุดจาก งานของพระองค์
163
่ ารพักผ่อนนัน 11 เพราะฉะนัน ้ เราควรพากเพียรทีจ ่ ะเข ้าสูก ้ ่ นัน เพือ ่ ว่าผู ้ใดจะล ้มลงตามตัวอย่างความไม่เชือ ้ 12 เพราะว่าพระวจนะของพระเจ ้าทรงมีชวี ต ิ และทรงฤทธิ์ และคมยิง่ กว่าดาบสองคมใดๆ แทงทะลุกระทั่งแยกวิญญาณ และวิญญาณออกจากกัน และทะลุข ้อกระดูกและไขกระดูก และสามารถวินจ ิ ฉั ยความคิดและความมุง่ หมายของหัวใจได ้ ่ ิ 13 ไม่มส ี งสร ้างใดทีไ่ ม่ได ้ปรากฏในสายพระเนตรของ พระองค์ แต่ทก ุ สิง่ ก็เปลือยเปล่าและเปิ ดเผยต่อพระเนตรของ พระองค์ผู ้ทีเ่ ราต ้องร่วมงานด ้วย 14 เมือ ่ เรามีมหาปุโรหิตผู ้ยิง่ ใหญ่ซงึ่ เสด็จผ่านสวรรค์แล ้ว คือ พระเยซูพระบุตรของพระเจ ้า เราก็ควรจะยึดมั่นในคําประกาศ ของเราไว ้ 15 เพราะว่าเรามิได ้มีมหาปุโรหิตทีไ่ ม่สามารถทรงถูกแตะ ต ้องด ้วยความรู ้สึกถึงความอ่อนแอของเรา แต่ทรงถูกทดลอง ใจทุกประการเหมือนอย่างเรา แต่ก็ยังไม่มบ ี าป 16 เพราะฉะนัน ้ ให ้เราทัง้ หลายเข ้ามาถึงพระทีน ่ ั่งแห่ง พระคุณด ้วยใจกล ้า เพือ ่ เราจะได ้รับพระเมตตา และจะพบ พระคุณทีจ ่ ะช่วยเราในยามต ้องการ บทที่ 5 1 เพราะมหาปุโรหิตทุกคนซึง่ เลือกมาจากมนุษย์ ก็ได ้รับการ แต่งตัง้ ให ้ทําหน ้าทีแ ่ ทนมนุษย์ในสิง่ ทีเ่ กีย ่ วกับพระเจ ้า เพือ ่ จะได ้ถวายทัง้ เครือ ่ งบูชาและเครือ ่ งบูชาเพือ ่ การบาป 2 ใครจะกรุณาคนโง่และคนหลงทางได ้ เพราะว่าคนเช่นนัน ้ เองก็มค ี วามเจ็บป่ วยรอบด ้านเช่นกัน 3 และเพราะเหตุนี้ พระองค์จงึ ควรถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ บาป ของตนเช่นเดียวกับประชาชน 4 และไม่มผ ี ู ้ใดรับเกียรตินไี้ ว ้สําหรับตนเองได ้ เว ้นเสียแต่ผู ้ที่ พระเจ ้าทรงเรียก เช่นทีท ่ รงเรียกอาโรน 5 ในทํานองเดียวกัน พระคริสต์มไิ ด ้ทรงยกย่องพระองค์เอง ให ้เป็ นมหาปุโรหิต แต่ทรงยกย่องผู ้ทีต ่ รัสแก่พระองค์วา่ “เจ ้า เป็ นบุตรของเรา วันนีเ้ ราได ้ให ้กําเนิดเจ ้าแล ้ว” 6 เหมือนทีพ ่ ระองค์ตรัสไว ้ในอีกแห่งหนึง่ ว่า เจ ้าเป็ นปุโรหิต ตลอดไปตามลําดับแห่งเมลคีเซเดค 7 ซึง่ เมือ ่ ครัง้ พระองค์ยังเป็ นมนุษย์ พระองค์ได ้ทรงอธิษฐาน และวิงวอนด ้วยเสียงดังและนํ้ าตาต่อพระเจ ้าทีส ่ ามารถช่วย พระองค์ให ้พ ้นจากความตาย และพระเจ ้าทรงสดับเพราะ พระองค์กลัว 8 ถึงแม ้ว่าพระองค์ทรงเป็ นพระบุตร แต่พระองค์ก็ทรงเรียนรู ้ที่ ่ ฟั งโดยผ่านสิง่ ต่างๆ ทีพ จะเชือ ่ ระองค์ทรงทนทุกข์ 9 และเมือ ่ ทรงได ้รับการทําให ้สมบูรณ์แล ้ว พระองค์ก็ทรงเป็ น ่ ฟั งพระองค์ ผู ้ริเริม ่ ความรอดนิรันดร์แก่ทก ุ คนทีเ่ ชือ 10 ได ้รับการแต่งตัง้ จากพระเจ ้าให ้เป็ นมหาปุโรหิตตาม แบบอย่างของเมลคิเซเดค 11 เรามีเรือ ่ งมากมายทีจ ่ ะกล่าวถึงพระองค์ แต่ยากทีจ ่ ะเอ่ย ั ออก เพราะท่านทัง้ หลายฟั งไม่ชด 12 เพราะเมือ ่ ถึงเวลาทีท ่ า่ นทัง้ หลายควรเป็ นครู แต่กลับ ต ้องการให ้คนอืน ่ สอนท่านอีกในเรือ ่ งหลักคําสอนเบือ ้ งต ้น แห่งพระโอวาทของพระเจ ้า และท่านทัง้ หลายกลายเป็ นคนที่ ยังต ้องการนม ไม่ใช่อาหารแข็ง 13 เพราะทุกคนทีก ่ น ิ นมนัน ้ ยังไม่ชํานาญในพระวจนะแห่ง ความชอบธรรม เพราะว่าเขายังเป็ นทารกอยู่ 14 อาหารแข็งย่อมเป็ นของผู ้ทีโ่ ตเต็มทีแ ่ ล ้ว คือผู ้ทีเ่ คยชิน กับประสาทสัมผัสจนสามารถแยกแยะดีและชัว่ ได ้
ฮีบรู
2 อับราฮัมก็ได ้ถวายส่วนในสิบแห่งทุกสิง่ แด่พระองค์ โดย ตอนแรกพระองค์ทรงตีความว่าทรงเป็ นกษั ตริยแ ์ ห่ง ความชอบธรรม และต่อมาทรงเป็ นกษั ตริยแ ์ ห่งซาเลมด ้วย ซึง่ ก็คอ ื กษั ตริยแ ์ ห่งสันติภาพ 3 ไม่มบ ี ด ิ า ไม่มม ี ารดา ไม่มส ี ายเลือด ไม่มก ี ารเริม ่ ต ้นของวัน ้ สุดของชีวต และจุดสิน ิ แต่ถก ู ทําให ้เหมือนพระบุตรของพระ เจ ้า ดํารงอยูเ่ ป็ นปุโรหิตตลอดไป 4 บัดนีจ ้ งพิจารณาดูวา่ บุคคลนีย ้ งิ่ ใหญ่เพียงไร ทีแ ่ ม ้แต่อบ ั รา ิ ส่วนให ้เขา ฮัมบรรพบุรษ ุ ก็ยังแบ่งทรัพย์สมบัตส ิ บ 5 และแท ้จริง บรรดาบุตรของเลวีซงึ่ รับตําแหน่งปุโรหิต ก็ม ี บัญชาให ้รับส่วนสิบจากประชาชนตามธรรมบัญญัต ิ คือจากพี่ ้ สายมาจากเอว น ้องของพวกเขา ถึงแม ้ว่าพวกเขาจะสืบเชือ ของอับราฮัมก็ตาม ้ สายมาจากพวกเขา กลับได ้รับทศา 6 แต่คนซึง่ ไม่ได ้สืบเชือ งค์จากอับราฮัม และอวยพรแก่ผู ้รับพระสัญญา 7 และโดยปราศจากการขัดแย ้งใดๆ ก็ตาม ผู ้ทีม ่ ส ี ว่ นน ้อยกว่า ย่อมได ้รับพรจากผู ้ทีม ่ ส ี ว่ นดีกว่า 8 และทีน ่ ี่ คนตายก็รับส่วนสิบ แต่ทน ี่ ั่นเขารับส่วนสิบ และมี พยานถึงเขาว่าเขายังมีชวี ต ิ อยู่ 9 และข ้าพเจ ้าอาจกล่าวได ้ว่า เลวีผู ้รับทศางค์ก็ถวายทศางค์ ในอับราฮัมเช่นกัน 10 เพราะเขายังอยูใ่ นเอวของบิดาของเขาเมือ ่ เมลคิเซเดค พบเขา 11 ฉะนัน ้ ถ ้าความสมบูรณ์เป็ นแบบของฐานะปุโรหิตแห่งเผ่า เลวี (เพราะภายใต ้ฐานะปุโรหิตนัน ้ ประชาชนได ้รับธรรม บัญญัต)ิ เหตุใดจึงจําเป็ นอีกทีจ ่ ะต ้องมีปโุ รหิตอีกคนหนึง่ ขึน ้ มาตามลําดับแห่งเมลคีเซเดค และไม่ต ้องถูกเรียก ตามลําดับแห่งอาโรน? 12 เพราะเมือ ่ ฐานะปุโรหิตเปลีย ่ นแปลงไป ก็จําเป็ นต ้อง เปลีย ่ นแปลงธรรมบัญญัตด ิ ้วย 13 เพราะผู ้ทีก ่ ล่าวถึงเรือ ่ งเหล่านีเ้ ป็ นคนจากเผ่าอืน ่ ซึง่ ไม่ม ี ผู ้ใดเคยทําหน ้าทีร่ ับใช ้ทีแ ่ ท่นบูชาเลย ั เจนว่า องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรานัน 14 เพราะเป็ นทีช ่ ด ้ ทรง ่ บังเกิดจากเผ่าของยูดาห์ ซึงโมเสสไม่ได ้พูดถึงเรือ ่ งปุโรหิต เลย 15 และยังมีหลักฐานชัดเจนยิง่ ขึน ้ อีกว่า ตามแบบอย่างของ เมลคีเซเดค มีปโุ รหิตอีกผู ้หนึง่ เกิดขึน ้ 16 ซึง่ ทรงสร ้างขึน ้ ไม่ใช่ตามธรรมบัญญัตแ ิ ห่งเนือ ้ หนัง แต่ ิ้ สุด ตามฤทธิเ์ ดชแห่งชีวต ิ อันไม่มท ี ส ี่ น 17 เพราะท่านเป็ นพยานว่า ท่านเป็ นปุโรหิตตลอดไป ตามลําดับแห่งเมลคีเซเดค 18 เพราะพระบัญญัตท ิ ม ี่ อ ี ยูก ่ อ ่ นนัน ้ ย่อมถูกเพิกถอนไปเพราะ ความอ่อนแอและไร ้ประโยชน์ของพระบัญญัตน ิ ัน ้ 19 เพราะว่าธรรมบัญญัตไิ ม่ได ้ทําให ้สิง่ ใดสมบูรณ์ แต่โดย การนํ าความหวังทีด ่ ก ี ว่าเข ้ามา เราจึงเข ้ามาใกล ้พระเจ ้าได ้ 20 และเพราะว่าพระองค์ได ้ทรงเป็ นปุโรหิตโดยไม่ได ้ทรง สาบาน 21 (เพราะว่าปุโรหิตเหล่านัน ้ ได ้รับการแต่งตัง้ โดยไม่ต ้อง สาบาน แต่ปโุ รหิตผู ้นีไ้ ด ้รับแต่งตัง้ โดยพระองค์ผู ้ตรัสแก่เขา ว่า พระเจ ้าทรงสาบานและจะไม่เปลีย ่ นพระทัยว่า เจ ้าจะเป็ น ปุโรหิตตลอดไปตามลําดับแห่งเมลคีเซเดค) 22 ด ้วยเหตุนพ ี้ ระเยซูจงึ ทรงเป็ นผู ้คํ้าประกันพันธสัญญาที่ ดีกว่า 23 และพวกเขาก็เป็ นปุโรหิตมากจริงๆ เพราะว่าพวกเขาไม่ ได ้รับอนุญาตให ้ดํารงอยูต ่ อ ่ ไปเพราะความตาย 24 แต่ฝ่ายมนุษย์ผู ้นีด ้ ํารงอยูต ่ ลอดไป จึงมีฐานะปุโรหิตทีไ่ ม่ เปลีย ่ นแปลง 25เพราะเหตุนี้ พระองค์จงึ ทรงสามารถช่วยคนทัง้ หลายทีเ่ ข ้า มาหาพระเจ ้าโดยทางพระองค์ให ้รอดได ้อย่างสมบูรณ์
บทที่ 6 1 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ละทิง้ หลักคําสอนของพระคริสต์แล ้ว เรา ่ วามสมบูรณ์กน มามุง่ สูค ั เถอะ โดยไม่วางรากฐานใหม่อก ี เลย ่ ใน คือ การกลับใจจากการกระทําทีต ่ ายแล ้ว และความเชือ พระเจ ้า 2 เกีย ่ วกับคําสอนเรือ ่ งพิธบ ี พ ั ติศมา และการวางมือ และการ คืนชีพจากความตาย และการพิพากษาชัว่ นิรันดร์ 3 และเราจะทําสิง่ นีไ้ ด ้หากพระเจ ้าทรงอนุญาต 4 เพราะผู ้ทีต ่ รัสรู ้แล ้วครัง้ หนึง่ และได ้ลิม ้ รสของประทานจาก สวรรค์ และได ้รับส่วนในพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เป็ นไปไม่ได ้ เลย 5 และได ้ลิม ้ รสพระวจนะอันดีของพระเจ ้า และฤทธิเ์ ดชของ โลกทีจ ่ ะมาถึง 6 ถ ้าพวกเขากลับใจใหม่ ก็ให ้ฟื้ นขึน ้ มาใหม่ เพราะเห็นว่า พวกเขาได ้ตรึงพระบุตรของพระเจ ้าไว ้ทีก ่ างเขนอีกครัง้ หนึง่ และทําให ้พระองค์อบ ั อายต่อหน ้าธารกํานัล 7 เพราะแผ่นดินซึง่ ดืม ่ นํ้ าฝนทีต ่ กลงมาบนแผ่นดินอยูเ่ นืองๆ และงอกเงยพืชพันธุอ ์ น ั เหมาะสมแก่ผู ้เพาะปลูก ก็ได ้รับพระ พรจากพระเจ ้า 8 แต่สงิ่ ทีม ่ ห ี นามและไม ้พุม ่ ก็ถก ู ทิง้ และใกล ้จะถึงคราวที่ ต ้องสาปแช่ง และท ้ายทีส ่ ด ุ ก็จะถูกเผาไหม ้ 9 แต่ทรี่ ัก เรามั่นใจว่าพวกท่านคงมีอะไรทีด ่ ก ี ว่านี้ และสิง่ ที่ เกีย ่ วกับความรอด ถึงแม ้ว่าเราจะพูดอย่างนัน ้ ก็ตาม 10 เพราะว่าพระเจ ้าไม่ทรงอธรรมทีจ ่ ะทรงลืมการงานและ ความอุตสาหะแห่งความรักทีพ ่ วกท่านได ้แสดงต่อพระนาม ของพระองค์ โดยทีท ่ า่ นได ้ปรนนิบต ั ธิ รรมิกชนและยัง ปรนนิบต ั อ ิ ยู่ 11 และเราปรารถนาให ้พวกท่านทุกคนแสดงความอุตสาหะ อย่างเดียวกันจนมั่นใจถึงความหวังอย่างเต็มเปี่ ยมจนถึงทีส ่ ด ุ 12 อย่าให ้ท่านเป็ นคนขีเ้ กียจ แต่จงประพฤติตามผู ้ทีร่ ับมรดก ่ และความเพียร ตามพระสัญญาโดยความเชือ 13เพราะว่าเมือ ่ พระเจ ้าทรงสัญญาไว ้กับอับราฮัม เพราะ พระองค์ไม่มผ ี ู ้ใดจะสาบานได ้ พระองค์ก็สาบานโดยอ ้าง พระองค์เองว่า 14 โดยกล่าวว่า "แน่นอน การอวยพร เราจะอวยพรเจ ้า และ เมือ ่ เราทวีเจ ้ามากขึน ้ เราก็จะทําให ้เจ ้าทวีมากขึน ้ " 15 และเมือ ่ ท่านได ้อดทนแล ้ว ท่านก็ได ้รับตามพระสัญญา 16 เพราะว่ามนุษย์นัน ้ ต ้องสาบานด ้วยผู ้ทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่า และคํา สาบานเพือ ่ ยืนยันนัน ้ ก็จะทําให ้การทะเลาะวิวาททัง้ หมด ้ สุดลง สิน 17 โดยทีพ ่ ระเจ ้าทรงประสงค์จะแสดงให ้เห็นอย่างครบถ ้วน ยิง่ ขึน ้ แก่ทายาทแห่งสัญญาถึงความไม่เปลีย ่ นแปลงของ แผนการของพระองค์ พระองค์ทรงยืนยันเรือ ่ งนีด ้ ้วยคํา สาบาน: 18 เพือ ่ ว่าโดยสองสิง่ ทีเ่ ปลีย ่ นแปลงไม่ได ้ ซึง่ พระเจ ้าไม่ สามารถตรัสเท็จได ้นัน ้ เราอาจได ้รับการปลอบโยนที่ แข็งแกร่ง ซึง่ เราได ้หนีไปหาทีห ่ ลบภัย เพือ ่ จะคว ้าความหวัง ทีว่ างอยูต ่ รงหน ้าเราไว ้ 19 ซึง่ ความหวังนัน ้ เรามีเป็ นเหมือนสมอของจิตวิญญาณ อัน ั และมั่นคง และซึง่ เข ้าไปในม่านบังตา แน่ชด 20 เมือ ่ ผู ้บุกเบิกได ้เสด็จลงไปยังทีซ ่ งึ่ พระองค์ได ้ทรงเลือก เป็ นมหาปุโรหิตตลอดไปตามแบบอย่างของเมลคีเซเดค บทที่ 7 1 เพราะเมลคีเซเดคกษั ตริยแ ์ ห่งซาเลม ผู ้เป็ นปุโรหิตของ พระเจ ้าผู ้สูงสุด ซึง่ ได ้พบอับราฮัมขณะทีก ่ ําลังกลับมาจาก การสังหารกษั ตริย ์ และอวยพรแก่เขา
164
ฮีบรู
บทที่ 9
เพราะว่าพระองค์ทรงพระชนม์อยูเ่ ป็ นนิตย์เพือ ่ ทรงอธิษฐาน เผือ ่ พวกเขา 26เพราะว่ามหาปุโรหิตเช่นนีส ้ มควรแก่เรา คือเป็ นผู ้บริสท ุ ธิ์ ไม่มม ี ลทิน ไม่มม ี ลทิน แยกจากคนบาป และทรงตัง้ สูงเหนือ สวรรค์ 27 พระองค์ไม่จําเป็ นต ้องถวายเครือ ่ งบูชาทุกวันดังเช่นมหา ปุโรหิตเหล่านัน ้ เพือ ่ บาปของตนเองก่อน แล ้วจึงถวายเพือ ่ บาปของประชาชน เพราะพระองค์ได ้ทรงกระทําเช่นนีค ้ รัง้ เดียวเท่านัน ้ คือเมือ ่ ทรงถวายพระองค์เอง 28 เพราะว่าธรรมบัญญัตไิ ด ้แต่งตัง้ มนุษย์ให ้มีกายทุพพล ภาพเป็ นมหาปุโรหิต แต่คําสาบานซึง่ มีมาตัง้ แต่ธรรมบัญญัต ิ ได ้แต่งตัง้ พระบุตรขึน ้ เป็ นผู ้ถวายเป็ นนิตย์ บทที่ 8 1 บัดนี้ ในเรือ ่ งทีเ่ รากล่าวมา มีข ้อสรุปดังนี้ คือ เรามีมหา ปุโรหิตเช่นนีเ้ อง ผู ้ทรงประทับทางขวาพระทีน ่ ั่งของผู ้ทรงเด ชานุภาพในสวรรค์ ั ดิส ิ ธิ์ และแห่งพลับพลาแท ้ 2 ผู ้ปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจในสถานทีศ ่ ก ์ ท ่ ซึงพระเจ ้าทรงสร ้างขึน ้ ไม่ใช่มนุษย์ 3 เพราะว่ามหาปุโรหิตทุกคนย่อมได ้รับแต่งตัง้ ให ้ถวายของ กํานัลและเครือ ่ งบูชา เหตุฉะนัน ้ จึงจําเป็ นทีม ่ หาปุโรหิตผู ้นี้ จะต ้องมีสงิ่ หนึง่ สิง่ ใดทีจ ่ ะถวายด ้วย 4 เพราะถ ้าพระองค์อยูบ ่ นแผ่นดินโลก พระองค์ก็ไม่ควรเป็ น ปุโรหิต เพราะว่ามีปโุ รหิตทีถ ่ วายของกํานัลตามธรรมบัญญัต ิ อยูแ ่ ล ้ว 5 ผู ้รับใช ้เป็ นแบบอย่างและเงาของสิง่ ต่างๆ ในสวรรค์ เหมือนทีโ่ มเสสได ้รับคําเตือนจากพระเจ ้าเมือ ่ ท่านกําลังจะ สร ้างพลับพลา เพราะว่าพระองค์ตรัสว่า จงทําทุกสิง่ ตาม แบบอย่างทีท ่ รงแจ ้งแก่ทา่ นบนภูเขา 6 แต่บด ั นีพ ้ ระองค์ได ้ทรงปฏิบต ั พ ิ ระราชกิจอันประเสริฐยิง่ กว่า โดยทีพ ่ ระองค์ทรงเป็ นผู ้ไกล่เกลีย ่ พันธสัญญาทีด ่ ก ี ว่า ที่ ได ้สถาปนาขึน ้ บนคําสัญญาทีด ่ ก ี ว่า 7 เพราะถ ้าพันธสัญญาเดิมนัน ้ ไม่มข ี ้อบกพร่องแล ้ว พันธ สัญญาเดิมก็ไม่ควรทีจ ่ ะแสวงหาตําแหน่งสําหรับพันธสัญญา ใหม่ 8 เพราะพระองค์ตําหนิเขาทัง้ หลายและตรัสว่า ดูเถิด วันเวลา จะมาถึง พระเจ ้าตรัสว่า เมือ ่ เราจะทําพันธสัญญาใหม่กบ ั พงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลและกับพงศ์พันธุย ์ ด ู าห์ 9 ไม่เหมือนกับพันธสัญญาทีเ่ ราได ้ทํากับบรรพบุรษ ุ ของพวก เขาในวันทีเ่ ราจับมือพวกเขาเพือ ่ นํ าพวกเขาออกจากแผ่นดิน อียป ิ ต์ เพราะพวกเขาไม่ดําเนินตามพันธสัญญาของเรา และ เรามิได ้ใส่ใจพวกเขาเลย พระเจ ้าตรัส 10 เพราะนีค ่ อ ื พันธสัญญาซึง่ เราจะกระทํากับพงศ์พันธุ์ อิสราเอลภายหลังวันเหล่านัน ้ พระเจ ้าตรัสว่า เราจะใส่ธรรม บัญญัตข ิ องเราไว ้ในใจพวกเขา และจะจารึกไว ้ในใจพวกเขา และเราจะเป็ นพระเจ ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็ น ประชาชนของเรา 11 และเขาจะไม่สอนเพือ ่ นบ ้านของตนแต่ละคน และพีน ่ ้อง ของตนแต่ละคนโดยกล่าวว่า จงรู ้จักพระเจ ้า เพราะว่าทุกคน จะรู ้จักเรา ตัง้ แต่คนเล็กทีส ่ ด ุ จนถึงคนใหญ่ทส ี่ ด ุ 12 เพราะว่าเราจะกรุณาต่อความอธรรมของพวกเขา และจะ ไม่จดจําบาปและความชัว่ ช ้าของพวกเขาอีกต่อไป 13 ในนัน ้ พระองค์ตรัสว่า พันธสัญญาใหม่ พระองค์ได ้ทรงทํา ่ มสลายและเก่าลงก็ ให ้พันธสัญญาเดิมเก่าลง บัดนี้ สิง่ ทีเ่ สือ พร ้อมทีจ ่ ะสูญไป
165
1 แท ้จริงพันธสัญญาเดิมนัน ้ ยังมีข ้อกําหนดของการรับใช ้พระ ิ ธิท เจ ้าและสถานศักดิส ์ ท ์ างโลกด ้วย 2 เพราะว่ามีการสร ้างพลับพลาขึน ้ หลังแรก ซึง่ มีเชิงเทียน โต๊ะ และขนมปั งถวายพระพร ซึง่ เรียกว่าสถานบริสท ุ ธิ์ ้ ทีส 3 และหลังม่านชัน ่ อง คือ ห ้องพลับพลาซึง่ เรียกว่า ห ้อง บริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ 4 ซึง่ มีเตาเผาธูปทองคํา และมีหบ ี พันธสัญญาหุ ้มด ้วยทองคํา โดยรอบ ในนัน ้ มีหม ้อทองคําใส่มานา และไม ้เท ้าของอาโรน ทีอ ่ อกดอก และแผ่นพันธสัญญา 5 และเหนือบัลลังก์นัน ้ มีรป ู เคารพแห่งความรุง่ โรจน์ซงึ่ ปก คลุมบัลลังก์แห่งความเมตตา ซึง่ ขณะนีเ้ ราจะพูดถึง โดยเฉพาะไม่ได ้ 6 เมือ ่ สิง่ เหล่านีถ ้ ก ู กําหนดไว ้เช่นนัน ้ แล ้ว พวกปุโรหิตก็เข ้าไป ้ แรกเสมอเพือ ในพลับพลาชัน ่ ปฏิบต ั ห ิ น ้าทีร่ ับใช ้พระเจ ้า 7 แต่มหาปุโรหิตผู ้เดียวเท่านัน ้ ทีจ ่ ะเข ้าไปในห ้องทีส ่ องได ้ปี ละครัง้ โดยต ้องไม่นําเลือดเข ้าไปด ้วย ซึง่ เขาถวายเพือ ่ ตนเองและเพือ ่ ความผิดของประชาชน 8 พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงแสดงว่าทางทีจ ่ ะเข ้าไปในที่ บริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ นัน ้ ยังไม่ได ้ปรากฏชัด ขณะทีพ ่ ลับพลาแรกยัง ตัง้ อยู่ 9 ซึง่ เป็ นการเปรียบเทียบสําหรับเวลาทีม ่ อ ี ยูข ่ ณะนัน ้ ซึง่ มีการ ถวายทัง้ ของขวัญและเครือ ่ งบูชา แต่ไม่สามารถทําให ้ผู ้ที่ ปฏิบต ั ห ิ น ้าทีน ่ ัน ้ สมบูรณ์ตามมโนธรรมได ้ 10 ซึง่ มีอยูแ ่ ต่ในอาหารและเครือ ่ งดืม ่ และการชําระล ้างต่างๆ และพิธก ี รรมทางเนือ ้ หนังทีบ ่ งั คับใช ้กับพวกเขาจนถึงเวลา แห่งการปฏิรป ู 11 แต่พระคริสต์ทรงเสด็จมาเป็ นมหาปุโรหิตแห่งสิง่ ดีทจ ี่ ะ มาถึง โดยเสด็จมาในพลับพลาทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าและสมบูรณ์กว่า ไม่ได ้สร ้างขึน ้ ด ้วยมือ กล่าวคือ ไม่ได ้สร ้างขึน ้ จากอาคารนี้ 12 พระองค์ไม่ได ้ทรงเข ้าไปในสถานบริสท ุ ธิเ์ พียงครัง้ เดียว ด ้วยโลหิตแพะและโลหิตลูกโค แต่ทรงเข ้าไปในสถาน บริสท ุ ธิข ์ องพระองค์เองโดยทรงไถ่เราให ้พ ้นบาปชัว่ นิรันดร์ 13เพราะว่าถ ้าโลหิตของโคและของแพะ และขีเ้ ถ ้าของลูกโค ทีโ่ รยบนคนไม่สะอาด สามารถทําบาปให ้เนือ ้ หนังได ้ 14 โลหิตของพระคริสต์ ซึง่ ทรงถวายพระองค์เองแด่พระเจ ้า โดยพระวิญญาณนิรันดร์โดยไม่มจ ี ด ุ ด่างพร ้อย จะสามารถ ชําระมโนธรรมของพวกท่านจากการงานทีต ่ ายแล ้ว เพือ ่ รับใช ้ พระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ ได ้มากยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ? 15 และเพราะเหตุนี้ พระองค์จงึ ทรงเป็ นผู ้กลางแห่งพันธ ้ พระชนม์เพือ สัญญาใหม่ เพือ ่ ว่าโดยการสิน ่ การไถ่บาปที่ เกิดขึน ้ ภายใต ้พันธสัญญาแรก คนทัง้ หลายทีถ ่ ก ู เรียกนัน ้ จะ รับคําสัญญาแห่งมรดกนิรันดร์ 16 เพราะว่าในกรณีทม ี่ พ ี น ิ ัยกรรม จําเป็ นต ้องมีการเสียชีวต ิ ของผู ้ทําพินัยกรรมด ้วย 17 เพราะว่าพินัยกรรมนัน ้ มีผลบังคับได ้เมือ ่ คนตายไปแล ้ว แต่ถ ้าเป็ นอย่างอืน ่ พินัยกรรมนัน ้ ก็จะไม่มผ ี ลบังคับได ้เลย เมือ ่ ผู ้ทําพินัยกรรมยังมีชวี ต ิ อยู่ 18 ด ้วยเหตุนพ ี้ ันธสัญญาเดิมจึงไม่ได ้ถูกอุทศ ิ โดยไม่มเี ลือด 19 เพราะเมือ ่ โมเสสได ้เทศนาพระธรรมบัญญัตท ิ ก ุ ข ้อแก่ ประชาชนทัง้ ปวงตามธรรมบัญญัตแ ิ ล ้ว ท่านก็เอาโลหิตลูกโค และโลหิตแพะกับนํ้ า และขนแกะสีแดง และฮิสโซป แล ้ว ประพรมหนังสือและประชาชนทัง้ ปวง 20 โดยกล่าวว่า นีค ่ อ ื โลหิตแห่งพันธสัญญาทีพ ่ ระเจ ้าทรง บัญชาไว ้กับพวกท่าน 21 และท่านยังเอาเลือดพรมบนพลับพลาและภาชนะทีใ่ ช ้ใน การปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจทัง้ หมดด ้วย
ฮีบรู
22 และเกือบทุกสิง่ ก็ได ้รับการชําระด ้วยโลหิตตามธรรม บัญญัต ิ และถ ้าไม่มก ี ารหลัง่ โลหิต ก็ไม่มก ี ารอภัยบาปเลย 23เพราะฉะนัน ้ จึงจําเป็ นทีร่ ป ู แบบของสิง่ ต่างๆ ในสวรรค์ จะต ้องได ้รับการชําระโดยใช ้เครือ ่ งบูชาเหล่านี้ แต่สงิ่ ต่างๆ ในสวรรค์เองจะต ้องได ้รับการชําระด ้วยเครือ ่ งบูชาทีด ่ ก ี ว่าสิง่ เหล่านี้ ิ ธิซ 24 เพราะว่าพระคริสต์ไม่ได ้เสด็จเข ้าไปยังสถานศักดิส ์ ท ์ งึ่ สร ้างขึน ้ ด ้วยมือมนุษย์ ซึง่ เป็ นแบบจําลองของสิง่ ทีแ ่ ท ้จริง แต่เสด็จเข ้าไปยังสวรรค์นัน ้ เอง และบัดนีพ ้ ระองค์จะทรง ปรากฏต่อพระพักตร์พระเจ ้าเพือ ่ เราทัง้ หลาย 25 และไม่ควรถวายพระองค์เองบ่อย ๆ เหมือนอย่างทีม ่ หา ิ ปุโรหิตเข ้าไปในสถานศักดิส ์ ทธิท ์ ก ุ ปี พร ้อมกับโลหิตของผู ้อืน ่ 26 เพราะในครัง้ นัน ้ พระองค์คงต ้องทนทุกข์ทรมานบ่อยๆ ตัง้ แต่สร ้างโลกมา แต่บด ั นี้ พระองค์ทรงปรากฏเพียงครัง้ เดียวในช่วงสุดท ้ายของโลก เพือ ่ ขจัดบาปโดยการเสียสละ พระองค์เอง 27 และเมือ ่ มนุษย์ถก ู กําหนดให ้ตายครัง้ เดียว แต่หลังจากนัน ้ จะมีการพิพากษา 28 ดังนัน ้ พระคริสต์จงึ ทรงถวายพระองค์ครัง้ เดียวเพือ ่ ทรง แบกรับบาปของคนเป็ นอันมาก และพระองค์จะทรงปรากฏ ครัง้ ทีส ่ องแก่บรรดาผู ้ทีร่ อคอยพระองค์โดยไม่มบ ี าปเพือ ่ ความรอด
13 และคอยท่าต่อไปจนกว่าศัตรูของพระองค์จะถูกทําให ้เป็ น บัลลังก์รองพระบาทของพระองค์ 14เพราะโดยการถวายเพียงครัง้ เดียว พระองค์ได ้ทรงทําให ้ บรรดาผู ้ทีไ่ ด ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิบ ์ ริบรู ณ์ตลอดไป 15 และพระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็เป็ นพยานแก่เราด ้วย เพราะว่า พระองค์ได ้ตรัสไว ้ก่อนแล ้วว่า 16 นีแ ่ หละเป็ นพันธสัญญาซึง่ เราจะกระทํากับเขาทัง้ หลาย ภายหลังจากวันเหล่านัน ้ พระเจ ้าตรัสว่า เราจะบรรจุธรรม บัญญัตข ิ องเราไว ้ในดวงใจของพวกเขา และจะจารึกมันไว ้ใน ความคิดของพวกเขา 17 และฉั นจะไม่จดจําบาปและความชัว่ ช ้าของเขาอีกต่อไป 18 บัดนีเ้ มือ ่ การอภัยบาปเหล่านีเ้ กิดขึน ้ แล ้ว ก็ไม่มก ี ารถวาย เครือ ่ งบูชาลบบาปอีกต่อไป 19 พีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ เรามีใจกล ้าทีจ ่ ะเข ้าไปในสถานที่ ิ ธิท ศักดิส ์ ท ์ ส ี่ ด ุ โดยพระโลหิตของพระเยซู 20 โดยทางใหม่และเป็ นชีวต ิ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเปิ ดไว ้ สําหรับเรา ผ่านทางม่าน คือทางเนือ ้ หนังของพระองค์ 21 และมีมหาปุโรหิตปกครองครอบครัวของพระเจ ้า 22 เราจงเข ้ามาใกล ้ด ้วยใจจริงใจและมั่นใจในศรัทธาอย่าง เต็มที่ โดยทีใ่ จได ้รับการชําระล ้างจากมโนธรรมทีช ่ วั่ ร ้าย และ ร่างกายได ้รับการชําระล ้างด ้วยนํ้ าสะอาด ่ ของเราไว ้โดยไม่ 23 ให ้เรายึดมั่นในคําสารภาพความเชือ ื่ ) หวั่นไหว (เพราะว่าพระองค์ผู ้ทรงสัญญานัน ้ ทรงสัตย์ซอ 24 และเราจงพิจารณากันและกันเพือ ่ กระตุ ้นความรักและ การกระทําดี 25 อย่าละทิง้ การประชุมกันเหมือนอย่างทีบ ่ างคนทํา แต่จง หนุนใจกันและกัน และให ้มากยิง่ ขึน ้ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นว่า วันนัน ้ ใกล ้เข ้ามาแล ้ว 26 เพราะว่าถ ้าเราตัง้ ใจทําบาปภายหลังทีเ่ ราได ้รับความรู ้ แห่งความจริงแล ้ว เครือ ่ งบูชาเพือ ่ บาปก็จะไม่เหลืออยูอ ่ ก ี ต่อไป 27 แต่มก ี ารรอคอยอันน่ากลัวสําหรับการพิพากษาและความ พิโรธอันรุนแรง ซึง่ จะกินกินบรรดาศัตรู 28 ผู ้ทีด ่ ห ู มิน ่ ธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสตายโดยปราศจากความ เมตตา โดยมีพยานสองหรือสามคน 29 พวกท่านคิดว่าคนทีเ่ หยียบยํา่ พระบุตรของพระเจ ้าและถือ ว่าโลหิตแห่งพันธสัญญาซึง่ ทําให ้เขาบริสท ุ ธิเ์ ป็ นสิง่ ทีไ่ ม่ ิ ธิ์ และทําผิดต่อพระวิญญาณแห่งพระคุณ สมควรจะ ศักดิส ์ ท ได ้รับโทษทัณฑ์ทรี่ ้ายแรงกว่ามากเพียงไร? 30 เพราะเรารู ้จักพระองค์ผู ้ตรัสว่า การแก ้แค ้นเป็ นของเรา เราจะตอบแทน พระเจ ้าตรัสดังนี้ และพระเจ ้าจะทรง พิพากษาประชากรของพระองค์ 31 การตกอยูใ่ นมือของพระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ เป็ นเรือ ่ งน่ากลัว 32 แต่จงระลึกถึงวันทีผ ่ า่ นมา ซึง่ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้รับ ความสว่างแล ้ว ท่านทัง้ หลายต ้องอดทนต่อความยากลําบาก อย่างใหญ่หลวง 33 บางส่วนเมือ ่ ท่านทัง้ หลายถูกทําให ้เป็ นทีเ่ หยียดหยามทัง้ โดยการติเตียนและความทุกข์ยาก และบางส่วนเมือ ่ ท่าน ทัง้ หลายกลายเป็ นเพือ ่ นของผู ้ทีถ ่ ก ู ใช ้ประโยชน์เช่นนัน ้ 34 เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้มีเมตตาต่อข ้าพเจ ้าในยามทีถ ่ ก ู พันธนาการ และยินดีรับทรัพย์สมบัตท ิ ป ี่ ล ้นไปด ้วยความยินดี โดยรู ้อยูใ่ นตัวว่าในสวรรค์ทา่ นมีทรัพย์สมบัตท ิ ด ี่ ก ี ว่าและถาวร กว่า 35 อย่าละทิง้ ความไว ้วางใจของคุณ ซึง่ มีผลตอบแทนอัน ยิง่ ใหญ่ 36 เพราะว่าท่านทัง้ หลายจําเป็ นต ้องมีความอดทน เพือ ่ ว่า เมือ ่ ท่านได ้กระทําตามพระประสงค์ของพระเจ ้าแล ้ว ท่านจะ ได ้รับตามคําทรงสัญญา
บทที่ 10 1 เพราะว่าธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ เป็ นเพียงเงาของสิง่ ดีทจ ี่ ะมาถึง ไม่ใช่เป็ นภาพลักษณ์ของสิง่ ต่างๆ นัน ้ ธรรมบัญญัตน ิ ัน ้ ไม่ อาจทําให ้ผู ้ทีม ่ าปฏิบต ั ธิ รรมนัน ้ สมบูรณ์ได ้ด ้วยเครือ ่ งบูชาซึง่ เขาได ้ถวายเป็ นปี แล ้วปี เล่าเสมอไป 2 ถ ้าเช่นนัน ้ พระองค์จะไม่ทรงหยุดการถวายเครือ ่ งบูชาหรือ? เพราะว่าเมือ ่ ผู ้บูชาได ้รับการชําระล ้างแล ้ว พระองค์จะไม่ทรง มีสํานึกผิดในบาปอีกต่อไป 3 แต่ในเครือ ่ งบูชาเหล่านัน ้ จะมีการรําลึกถึงบาปอีกทุกปี 4 เพราะโลหิตโคและโลหิตแพะไม่สามารถลบล ้างบาปได ้ 5 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ พระองค์เสด็จมาในโลก พระองค์จงึ ตรัสว่า พระองค์ไม่ทรงประสงค์เครือ ่ งบูชาและเครือ ่ งถวาย แต่ พระองค์ได ้ทรงเตรียมร่างกายให ้แก่ฉัน 6 ในเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาเพือ ่ การล ้างบาปนัน ้ พระองค์ไม่ได ้ทรงพอพระทัยเลย 7 แล ้วข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้ามา (ตามหนังสือที่ เขียนถึงข ้าพเจ ้า) เพือ ่ จะทําตามพระประสงค์ของพระองค์ โอ ้ พระเจ ้า 8 เมือ ่ พระองค์ตรัสไว ้ข ้างต ้นว่า พระองค์ไม่ประสงค์เครือ ่ ง บูชาและเครือ ่ งบูชาเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาล ้างบาป และไม่ ทรงพอพระทัยในเครือ ่ งบูชาเหล่านัน ้ ซึง่ ถวายโดยธรรม บัญญัต ิ 9 แล ้วพระองค์ตรัสว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ ทําตามพระ ประสงค์ของพระองค์ พระเจ ้า พระองค์ทรงเอาสิง่ แรกออกไป เพือ ่ ทรงสถาปนาสิง่ ทีส ่ อง 10 โดยพระประสงค์นัน ้ เราทัง้ หลายจึงได ้รับการชําระให ้ บริสท ุ ธิ์ โดยการถวายร่างกายของพระเยซูคริสต์เพียงครัง้ เดียวตลอดไป 11 และปุโรหิตทุกคนก็ยน ื ปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจอยูท ่ ก ุ วัน และถวาย เครือ ่ งบูชาชนิดเดียวกันซํ้าแล ้วซํ้าเล่า ซึง่ ไม่สามารถลบล ้าง บาปได ้เลย 12 แต่ฝ่ายมนุษย์ผู ้นีเ้ มือ ่ ได ้ถวายเครือ ่ งบูชาล ้างบาปเพียงครัง้ เดียวตลอดไปแล ้ว ก็เสด็จประทับเบือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระ เจ ้า
166
ฮีบรู
37 เพราะอีกไม่นานพระองค์ผู ้จะเสด็จมาก็จะเสด็จมาและจะ ไม่ทรงชักช ้า 38 ผู ้ชอบธรรมจะดํารงชีวต ิ โดยศรัทธา แต่ถ ้าใครหันหลัง กลับ จิตใจของฉั นจะไม่มค ี วามพอใจในตัวคนนัน ้ เลย ่ วามพินาศ แต่พวกที่ 39 แต่เรามิได ้เป็ นพวกทีถ ่ อยกลับไปสูค ่ เพือ เชือ ่ ความรอดของจิตวิญญาณ บทที่ 11 ่ คือความมั่นใจในสิง่ ทีเ่ ราหวัง และเป็ นหลักฐาน 1 ความเชือ ของสิง่ ทีเ่ ราไม่เห็น 2 เพราะโดยการกระทํานี้ พวกผู ้เฒ่าจึงได ้รับคําวิจารณ์ทด ี่ ี ่ เราจึงเข ้าใจว่าโลกถูกสร ้างขึน 3 โดยความเชือ ้ ด ้วยพระวจนะ ของพระเจ ้า ดังนัน ้ สิง่ ทีม ่ องเห็นจึงไม่ได ้เกิดจากสิง่ ทีป ่ รากฏ ่ อาแบลได ้ถวายเครือ 4 โดยความเชือ ่ งบูชาทีย ่ อดเยีย ่ มกว่า ของคาอินแด่พระเจ ้า โดยทีเ่ ขาได ้รับพยานว่าเขาเป็ นผู ้ชอบ ธรรม พระเจ ้าทรงเป็ นพยานถึงของประทานของเขา และโดย ่ นัน ความเชือ ้ เขาก็ยังพูดได ้ ่ เอโนคจึงถูกรับขึน 5 โดยความเชือ ้ ไปเพือ ่ จะไม่ต ้องประสบ กับความตาย และไม่พบเขาอีก เพราะพระเจ ้าทรงรับเขาขึน ้ ไป เพราะว่าก่อนทีเ่ ขาจะรับเขาไป เขามีพยานหลักฐานว่า เขาเป็ นทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า ่ แล ้ว ก็เป็ นทีพ 6 แต่ถ ้าไม่มค ี วามเชือ ่ อพระทัยของพระองค์ ่ ว่าพระองค์ ไม่ได ้เลย เพราะว่าผู ้ทีจ ่ ะมาหาพระเจ ้าต ้องเชือ ทรงดํารงอยู่ และพระองค์ทรงเป็ นผู ้ประทานบําเหน็ จให ้แก่ผู ้ ทีแ ่ สวงหาพระองค์ ่ โนอาห์ได ้รับคําเตือนจากพระเจ ้าถึงสิง่ ต่างๆ 7 โดยความเชือ ทีย ่ ังไม่ปรากฏ ก็มค ี วามกลัวจึงจัดแจงเรือเพือ ่ ช่วยครอบครัว ่ นัน ของเขาไว ้ และด ้วยความเชือ ้ เขาจึงได ้พิพากษาโลก และได ้เป็ นทายาทแห่งความชอบธรรมซึง่ ได ้มาโดยความ ่ เชือ ่ อับราฮัมได ้รับเรียกให ้ไปยังสถานทีซ 8 โดยความเชือ ่ งึ่ เขาจะ ่ ฟั ง และเขาจึงออกไปโดยไม่รู ้ว่าจะ ได ้รับเป็ นมรดก เขาก็เชือ ไปทีไ่ หน ่ พระองค์ได ้เสด็จไปในแผ่นดินแห่งพระ 9 โดยความเชือ สัญญา เหมือนอย่างอยูใ่ นดินแดนแปลกหน ้า โดยประทับใน เต็นท์รว่ มกับอิสอัคและยาโคบ ซึง่ เป็ นทายาทร่วมกับ พระองค์แห่งพระสัญญาเดียวกัน 10 เพราะว่าท่านหวังจะแสวงหาเมืองทีม ่ รี ากฐาน ซึง่ พระเจ ้า ทรงเป็ นผู ้สร ้างและทรงสร ้างขึน ้ ่ ซาราห์เองก็ได ้รับกําลังเพือ 11 โดยความเชือ ่ ตัง้ ครรภ์ และ ได ้คลอดบุตรชายเมือ ่ แก่ชราแล ้ว เพราะเธอเห็นว่าพระองค์ผู ้ ่ สัตย์ ทรงสัญญาไว ้ทรงเป็ นผู ้ซือ 12 จึงเกิดมีผู ้คนจํานวนมากมายเกิดขึน ้ ทีน ่ ั่น ทัง้ จากคนๆ เดียว และคนๆ นัน ้ ก็เหมือนกับคนทีต ่ ายแล ้ว คือ มีจํานวน มากมายเท่ากับดวงดาวบนท ้องฟ้ า และเท่ากับเม็ดทรายที่ ชายฝั่ งทะเลซึง่ นับไม่ถ ้วน ้ ได ้ตายไปในขณะทีม ่ โดยไม่ได ้ 13 คนเหล่านีท ้ งั ้ สิน ่ ค ี วามเชือ ่ มั่นในคําสัญญา รับคําสัญญาใดๆ แต่ได ้เห็นแต่ไกล และเชือ เหล่านัน ้ และยอมรับมัน และสารภาพว่าพวกเขาเป็ นคน แปลกหน ้าและผู ้จาริกแสวงบุญบนแผ่นดินโลก 14 เพราะคนเหล่านัน ้ ทีพ ่ ด ู เช่นนัน ้ บอกชัดว่าพวกเขากําลัง แสวงหาประเทศ 15 และแท ้จริง ถ ้าพวกเขาระลึกถึงประเทศทีพ ่ วกเขามา จากนัน ้ พวกเขาก็อาจมีโอกาสกลับมาได ้ 16 แต่บด ั นีพ ้ วกเขาปรารถนาเมืองทีด ่ ก ี ว่า คือเมืองสวรรค์ เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงมิได ้ทรงละอายทีจ ่ ะทรงเรียกพวกเขา ว่าพระเจ ้าของพวกเขา เพราะว่าพระองค์ได ้ทรงจัดเตรียม เมืองหนึง่ ไว ้สําหรับพวกเขาแล ้ว
167
่ อับราฮัมเมือ 17 โดยความเชือ ่ ถูกทดสอบจึงได ้ถวายอิสอัค และคนทีไ่ ด ้รับคําสัญญาก็ได ้ถวายบุตรคนเดียวทีเ่ กิดมาของ ตน 18 ซึง่ มีคํากล่าวไว ้ว่า “พงศ์พันธุข ์ องเจ ้าจะถูกเรียกตามอิส อัค” 19 โดยถือว่าพระเจ ้าทรงสามารถให ้พระองค์คน ื พระชนม์จาก ความตายได ้ และจากทีน ่ ั่นพระองค์ก็ทรงรับพระองค์ใน รูปลักษณ์ ่ อิสอัคได ้อวยพรแก่ยาโคบและเอซาว 20 โดยความเชือ เกีย ่ วกับเหตุการณ์ทจ ี่ ะเกิดขึน ้ ่ ยาโคบเมือ 21 โดยความเชือ ่ กําลังจะตายได ้อวยพรแก่บต ุ ร ทัง้ สองของโยเซฟ และนมัสการโดยพิงหัวไม ้เท ้าของเขา ่ โยเซฟ เมือ ้ ชีวต 22 โดยความเชือ ่ ท่านสิน ิ ได ้กล่าวถึงการ จากไปของบรรดาบุตรหลานอิสราเอล และได ้สัง่ สอนเรือ ่ ง กระดูกของท่าน ่ เมือ 23 โดยความเชือ ่ โมเสสเกิดมา บิดามารดาของเขาได ้ ซ่อนเขาไว ้สามเดือน เพราะเห็นว่าเขาเป็ นเด็กดี และพ่อแม่ ของเขาไม่กลัวคําสัง่ ของกษั ตริย ์ ่ เมือ 24 โดยความเชือ ่ โมเสสแก่ชรา เขาก็ปฏิเสธทีจ ่ ะเรียกว่า เป็ นลูกสาวของฟาโรห์ 25 โดยเลือกทีจ ่ ะทนทุกข์รว่ มกับประชากรของพระเจ ้า มากกว่าทีจ ่ ะเสวยความสุขจากบาปเพียงชัว่ ครัง้ ชัว่ คราว 26 โดยถือว่าการถูกตําหนิของพระคริสต์เป็ นทรัพย์สมบัตท ิ ี่ ยิง่ ใหญ่กว่าสมบัตใิ นอียป ิ ต์ เพราะว่าเขาหวังผลตอบแทนเป็ น รางวัล ่ ท่านจึงละทิง้ อียป 27 โดยความเชือ ิ ต์ โดยไม่กลัวความพิโรธ ของกษั ตริย ์ แต่ทา่ นอดทนราวกับว่าเห็นพระองค์ผู ้ไม่ปรากฏ แก่ตา ่ ท่านได ้ถือเทศกาลปั สกาและการประพรม 28 โดยความเชือ เลือด เพือ ่ ว่าผู ้ทีท ่ ําลายบุตรหัวปี จะได ้ไม่แตะต ้องสิง่ เหล่านี้ ่ พวกเขาจึงลุยข ้ามทะเลแดงเหมือนลุยผ่าน 29 โดยความเชือ ดินแห ้ง ซึง่ ชาวอียป ิ ต์พยายามจะลุยข ้ามนัน ้ ก็จมนํ้ าตาย ่ กําแพงเมืองเจริโคก็พังลง เมือ 30 โดยความเชือ ่ ถูกล ้อมไว ้ ประมาณเจ็ดวันแล ้ว ่ ราฮับหญิงแพศยาจึงไม่พน 31 โดยความเชือ ิ าศไปพร ้อมกับ ่ เมือ บรรดาคนทีไ่ ม่เชือ ่ เธอได ้ต ้อนรับสายลับเหล่านัน ้ อย่าง สันติ 32 แล ้วข ้าพเจ ้าจะกล่าวอะไรได ้อีก? เพราะข ้าพเจ ้าไม่มเี วลา ่ เจฟธา ดาวิด ซามู พอทีจ ่ ะกล่าวถึงเกเดโอน บารัก แซมซัน เอล และบรรดาผู ้เผยพระวจนะ 33 ผู ้ทรงมีศรัทธาจึงปราบอาณาจักรได ้ ทรงกระทํา ความชอบธรรม ได ้รับคําสัญญา ปิ ดปากสิงโต 34 ดับความรุนแรงของไฟ รอดพ ้นจากคมดาบ ออกจาก ความอ่อนแอก็แข็งแกร่งขึน ้ กล ้าหาญในการต่อสู ้ หันหนี กองทัพคนต่างด ้าว 35 สตรีเหล่านัน ้ ได ้รับคนตายของตนกลับคืนชีพขึน ้ มาใหม่ ส่วนคนอืน ่ ๆ ก็ถก ู ทรมาน ไม่ยอมรับการปลดปล่อย เพือ ่ ว่า พวกเธออาจได ้รับการฟื้ นคืนชีพทีด ่ ก ี ว่า 36 และคนอืน ่ ๆ ต ้องเผชิญกับการเยาะเย ้ยและการเฆีย ่ นตี อย่างโหดร ้าย อีกทัง้ ยังถูกจองจําและจําคุกอีกด ้วย ้ ๆ 37 พวกเขาถูกขว ้างด ้วยก ้อนหิน พวกเขาถูกเลือ ่ ยเป็ นชิน พวกเขาถูกทดลอง พวกเขาถูกฆ่าด ้วยดาบ พวกเขาพเนจร ไปในหนังแกะและหนังแพะ ขัดสน ถูกทุกข์ยาก และถูก ทรมาน 38 (โลกไม่คค ู่ วรกับพวกเขาเลย) พวกเขาเทีย ่ วไปในถิน ่ ทุรกันดาร และในภูเขา และในถํ้าและโพรงในแผ่นดินโลก ่ เสียงดีโดยความเชือ ่ แต่ 39 และคนเหล่านีท ้ งั ้ หมดได ้รับชือ ไม่ได ้รับคําสัญญา
ฮีบรู
40 พระเจ ้าทรงจัดเตรียมสิง่ ทีด ่ ก ี ว่าไว ้สําหรับเรา เพือ ่ เขาจะ ได ้ไม่เป็ นคนดีสมบูรณ์โดยไม่มเี รา
20 เพราะพวกเขาทนไม่ได ้กับสิง่ ทีไ่ ด ้รับคําสัง่ และถ ้าสัตว์ แตะต ้องภูเขานัน ้ ก็จะต ้องถูกขว ้างด ้วยหินหรือแทงด ้วยลูกศร 21 และสิง่ ทีเ่ ห็นนัน ้ น่ากลัวมากจนโมเสสกล่าวว่า "ข ้าพเจ ้า กลัวมากและหวั่นไหว" 22 แต่ทา่ นทัง้ หลายได ้มาถึงภูเขาศิโยน และมาถึงนครของ พระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์ คือเยรูซาเล็มแห่งสวรรค์ และมาถึง หมูท ่ ต ู สวรรค์จํานวนนับไม่ถ ้วนแล ้ว 23 ถึงทีป ่ ระชุมใหญ่และคริสตจักรของบุตรหัวปี ซงึ่ ถูกจารึกไว ้ ในสวรรค์ และถึงพระเจ ้าผู ้ทรงพิพากษาคนทัง้ ปวง และถึง วิญญาณของคนชอบธรรมทีไ่ ด ้รับการทําให ้สมบูรณ์แล ้ว 24 และถึงพระเยซูผู ้ไกล่เกลีย ่ แห่งพันธสัญญาใหม่ และถึง พระโลหิตแห่งการประพรมซึง่ พูดถึงสิง่ ทีด ่ ก ี ว่าพระโลหิตของ อาแบล 25 จงระวังอย่าปฏิเสธพระองค์ผู ้ตรัส เพราะว่าถ ้าพวกเขาที่ ปฏิเสธพระองค์ผู ้ตรัสบนแผ่นดินโลกไม่หนีรอดได ้ เราก็จะ หนีรอดไม่ได ้มากไปกว่านีอ ้ ก ี หากเราละทิง้ พระองค์ผู ้ตรัส จากสวรรค์ 26 พระสุรเสียงของพระองค์ครัง้ นัน ้ ได ้ทําให ้แผ่นดิน ่ สะเทือน แต่บด สัน ั นีพ ้ ระองค์ทรงสัญญาไว ้ว่า อีกครัง้ หนึง่ เราจะเขย่าไม่เพียงแต่แผ่นดินเท่านัน ้ แต่สวรรค์ด ้วย ั่ คลอน 27 คํานี้ “อีกครัง้ หนึง่ ” หมายความถึงการกําจัดสิง่ ทีส ่ น ั่ คลอน ออกไป เหมือนกับสิง่ ทีถ ่ ก ู สร ้างขึน ้ เพือ ่ ให ้สิง่ ทีไ่ ม่สน ได ้คงอยู่ ่ คลอนได ้ 28 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เรารับอาณาจักรซึง่ ไม่อาจสัน แล ้ว เราก็ควรมีพระคุณเพือ ่ เราจะได ้ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าอย่าง ชอบพระทัยด ้วยความเคารพและยําเกรงพระเจ ้า 29 เพราะว่าพระเจ ้าของเรานัน ้ ทรงเป็ นไฟทีเ่ ผาผลาญ
บทที่ 12 1 เหตุฉะนัน ้ เมือ ่ เรามีพยานมากมายอยูร่ อบข ้างเช่นนี้ เราควร ละทิง้ ทุกสิง่ ทีถ ่ ว่ งเราไว ้ และความบาปทีค ่ อยรุมเร ้าเรา และ วิง่ แข่งขันด ้วยความเพียรพยายามในสนามแข่งขันทีว่ างไว ้ ข ้างหน ้าเรา 2 โดยพิจารณาดูพระเยซูผู ้ทรงเป็ นผู ้ริเริม ่ และผู ้ทําให ้ความ ่ ของเราสมบูรณ์ พระองค์ทรงทนต่อไม ้กางเขนเพือ เชือ ่ ความ ่ ชมยินดีทวี่ างอยูเ่ บือ ชืน ้ งหน ้าพระองค์ ทรงดูหมิน ่ ความอับ อาย และประทับเบือ ้ งขวาพระทีน ่ ั่งของพระเจ ้า 3 เพราะท่านทัง้ หลายจงพิจารณาถึงพระองค์ผู ้ทรงทนต่อการ โต ้แย ้งของคนบาปเช่นนัน ้ ต่อพระองค์เอง เพือ ่ ว่าพวกท่านจะ ได ้ไม่เหนือ ่ ยหน่ายและท ้อใจ 4 พวกท่านยังไม่ตอ ่ สู ้จนถึงขัน ้ โลหิตตกและต่อสู ้กับบาป 5 และท่านทัง้ หลายได ้ลืมคําเตือนสติทพ ี่ ด ู กับท่านทัง้ หลาย เหมือนกับทีพ ่ ด ู กับบุตรทัง้ หลายว่า 'ลูกเอ๋ย อย่าดูหมิน ่ การตี สอนของพระเจ ้า และอย่าท ้อถอยเมือ ่ พระองค์ตําหนิทา่ น 6 เพราะพระเจ ้าทรงตีสอนผู ้ทีพ ่ ระองค์รัก และทรงเฆีย ่ นตีผู ้ที่ พระองค์รับเป็ นบุตรทุกคน 7 ถ ้าท่านทัง้ หลายอดทนต่อการตีสอน พระเจ ้าก็ทรงปฏิบต ั ิ ต่อท่านทัง้ หลายเหมือนกับปฏิบต ั ต ิ อ ่ บุตร เพราะว่าบุตรคนใด เล่าทีบ ่ ด ิ ามิได ้ตีสอน? 8 แต่ถ ้าพวกท่านไม่ได ้รับการลงโทษเช่นเดียวกับทีท ่ ก ุ คน ต่างก็มส ี ว่ นในการลงโทษนัน ้ พวกท่านก็เป็ นลูกนอกสมรส ไม่ใช่บต ุ ร 9 ยิง่ กว่านัน ้ เรายังมีบด ิ าทีเ่ ป็ นเนือ ้ หนังซึง่ ตักเตือนเรา และ เราก็ให ้ความเคารพแก่เขา เราจะไม่ยงิ่ ต ้องอยูใ่ ต ้บังคับของ พระบิดาแห่งวิญญาณและมีชวี ต ิ อยูม ่ ากกว่าหรือ? 10 เพราะเขาทัง้ หลายลงโทษเราตามความพอใจของพวก เขาเองเพียงไม่กวี่ ัน แต่พระองค์ลงโทษเราเพือ ่ ประโยชน์ ิ ธิข ของเรา คือให ้เรามีสว่ นในความศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ 11 ขณะนี้ การลงโทษใดๆ ก็ตามดูเหมือนจะไม่น่ายินดีเลย แต่น่าเศร ้าใจ แต่ภายหลังการลงโทษนัน ้ จะให ้ผลเป็ นความ สงบสุขแห่งความชอบธรรมแก่บรรดาผู ้ทีไ่ ด ้รับการฝึ กฝนโดย การลงโทษนัน ้ 12 เพราะฉะนัน ้ จงยกมือทีอ ่ อ ่ นแรงและเข่าทีอ ่ อ ่ นล ้าขึน ้ 13 จงทําทางให ้ตรงสําหรับเท ้าของพวกท่าน เพือ ่ ว่าสิง่ ทีเ่ ป็ น ง่อยจะไม่ได ้หันออกจากทาง แต่จงทําให ้มันหายเป็ นปกติ ดีกว่า 14 จงแสวงหาสันติสข ุ กับทุกคนและความบริสท ุ ธิ์ เพราะถ ้า ปราศจากความบริสท ุ ธิน ์ แ ี้ ล ้ว ไม่มใี ครจะได ้เห็นพระเจ ้า 15 จงระวังให ้ดี อย่าให ้ใครขาดพระคุณของพระเจ ้า และอย่า ให ้มีรากแห่งความขมขืน ่ งอกขึน ้ มาสร ้างความยุง่ ยากให ้พวก ท่าน และด ้วยเหตุนัน ้ หลายคนจึงจะมลทิน 16 เพือ ่ ว่าจะมีคนล่วงประเวณีหรือบุคคลทีไ่ ม่นับถือศาสนา เหมือนเอซาวซึง่ ขายสิทธิบต ุ รหัวปี ของตนเพือ ่ แลกกับอาหาร เพียงคําเดียว 17 เพราะท่านทัง้ หลายก็รู ้ว่าภายหลังเมือ ่ เขาต ้องการรับพร นัน ้ เขาก็ถก ู ปฏิเสธ เพราะว่าเขาไม่พบหนทางทีจ ่ ะกลับใจ เลย ถึงแม ้เขาจะแสวงหาด ้วยนํ้ าตาก็ตาม 18 เพราะว่าท่านทัง้ หลายมิได ้มาถึงภูเขาทีส ่ ามารถสัมผัสได ้ และภูเขาทีถ ่ ก ู ไฟเผาไหม ้ และมิได ้มาถึงทีด ่ ํามืด และทีม ่ ด ื มิด และทีพ ่ ายุ 19 และเสียงแตรและเสียงพูด ซึง่ เสียงนัน ้ ทีไ่ ด ้ยินแล ้ววิงวอน ขอไม่ให ้พูดคํานัน ้ กับพวกเขาอีกต่อไป
บทที่ 13 1 ขอให ้ความรักพีน ่ ้องดํารงอยูต ่ อ ่ ไป 2 อย่าลืมทีจ ่ ะต ้อนรับแขกแปลกหน ้า เพราะว่าบางคนก็ได ้ ต ้อนรับทูตสวรรค์โดยไม่รู ้ตัว 3 จงระลึกถึงคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู จองจํา เหมือนอย่างทีถ ่ ก ู ผูกไว ้ กับพวกเขา และจงระลึกถึงคนเหล่านัน ้ ทีป ่ ระสบความทุกข์ ยาก เหมือนอย่างทีค ่ ณ ุ เองก็มรี า่ งกายเหมือนกัน 4 การแต่งงานเป็ นสิง่ ทีน ่ ่านับถือแก่คนทัง้ ปวง และทีน ่ อนก็ ปราศจากมลทิน แต่คนล่วงประเวณีและคนเป็ นชู ้พระเจ ้าจะ ทรงพิพากษา 5 จงให ้การประพฤติของท่านปราศจากความโลภ และจง พอใจในสิง่ ทีท ่ า่ นมี เพราะว่าพระองค์ได ้ตรัสว่า เราจะไม่ละ ทิง้ ท่านเลย และจะไม่ทอดทิง้ ท่านเลย 6 เพือ ่ เราจะกล่าวด ้วยความกล ้าว่า องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงเป็ น ผู ้ช่วยของข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะไม่กลัวว่ามนุษย์จะทําอะไร แก่ข ้าพเจ ้าได ้ 7 จงระลึกถึงผู ้ปกครองพวกท่าน ซึง่ ได ้ประกาศพระวจนะของ ่ ของพวกเขา พระเจ ้าแก่พวกท่าน และจงคํานึงถึงความเชือ โดยคํานึงถึงผลลัพธ์แห่งการดําเนินชีวต ิ ของพวกเขา 8 พระเยซูคริสต์ทรงเป็ นเหมือนเดิมเมือ ่ วาน วันนี้ และ ตลอดไป 9 อย่าหลงไปกับคําสอนต่างๆ ทีแ ่ ปลกๆ เพราะว่าเป็ นการดีท ี่ จิตใจจะมั่นคงด ้วยพระคุณ ไม่ใช่ด ้วยอาหารซึง่ ไม่เป็ น ประโยชน์แก่ผู ้ทีห ่ มกมุน ่ อยูก ่ บ ั อาหารเหล่านัน ้ ิ ธิก 10 เรามีแท่นบูชาซึง่ ผู ้ทีร่ ับใช ้พลับพลาไม่มส ี ท ์ น ิ 11 เพราะร่างของสัตว์ร ้ายเหล่านัน ้ ซึง่ มหาปุโรหิตได ้นํ าเลือด ิ ธิเ์ พือ ของมันเข ้าไปในสถานศักดิส ์ ท ่ ล ้างบาปนัน ้ ถูกเผา ภายนอกค่าย
168
ฮีบรู
12 เพราะฉะนัน ้ พระเยซูจงึ ทรงทนทุกข์ทรมานนอกประตู เพือ ่ จะได ้ทรงทําให ้ประชาชนบริสท ุ ธิด ์ ้วยพระโลหิตของ พระองค์เอง 13 เพราะฉะนัน ้ ให ้เราออกไปหาพระองค์นอกค่าย โดยแบก รับการเยาะเย ้ยของพระองค์ 14 เพราะทีน ่ เี่ ราไม่มเี มืองทีถ ่ าวร แต่เรากําลังแสวงหาเมืองที่ จะมาถึง 15 เพราะฉะนัน ้ โดยพระองค์ เราควรถวายเครือ ่ งบูชาแห่ง การสรรเสริญแด่พระเจ ้าอยูเ่ สมอ คือผลแห่งริมฝี ปากของเรา ทีก ่ ล่าวขอบพระคุณพระนามของพระองค์ 16 แต่อย่าลืมทีจ ่ ะกระทําดีและร่วมกันทําความดี เพราะว่า พระเจ ้าพอพระทัยเครือ ่ งบูชาเช่นนี้ ่ ฟั งและยอมอยูใ่ ต ้อาณั ตข 17 จงเชือ ิ องผู ้ปกครองพวกท่าน เพราะพวกเขาคอยดูแลจิตวิญญาณของพวกท่านในฐานะผู ้ที่ ต ้องให ้การ เพือ ่ พวกเขาจะได ้ทําด ้วยความยินดี ไม่ใช่ด ้วย ความเศร ้าโศก เพราะสิง่ นัน ้ ไม่มป ี ระโยชน์อะไรสําหรับพวก ท่านเลย ่ ว่าเรามีจต 18 จงอธิษฐานเพือ ่ เราเพราะเราเชือ ิ สํานึกทีด ่ แ ี ละ ่ สัตย์ในทุกสิง่ เต็มใจทีจ ่ ะดําเนินชีวต ิ อย่างซือ 19 แต่ฉันขอร ้องคุณให ้ทําสิง่ นี้ เพือ ่ ว่าฉั นจะได ้กลับไปหาคุณ เร็วขึน ้ 20 ขอพระเจ ้าแห่งสันติสข ุ ผู ้ทรงทําให ้พระเยซูเจ ้าของเรา ผู ้ เป็ นเจ ้าผู ้เลีย ้ งแกะผู ้ยิง่ ใหญ่ ฟื้ นจากความตาย โดยพระ โลหิตแห่งพันธสัญญาอันนิรันดร์ 21 ขอทรงทําให ้ท่านทัง้ หลายสมบูรณ์ในการงานดีทก ุ อย่าง เพือ ่ จะได ้ประพฤติตามพระประสงค์ของพระองค์ โดยทรงทํา ในท่านทัง้ หลายให ้เป็ นไปตามทีพ ่ ระองค์พอพระทัย โดยทาง พระเยซูคริสต์ ขอพระองค์ทรงได ้รับพระเกียรติตลอดไปชัว่ นิ รันดร์ อาเมน 22 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านพีน ่ ้องทัง้ หลาย ให ้รับคําเตือนสติ เพราะว่าข ้าพเจ ้าได ้เขียนจดหมายถึงท่านด ้วยคําไม่กค ี่ ํา 23 ท่านทัง้ หลายจงรู ้ไว ้ว่าทิโมธีพน ี่ ้องของเราได ้รับอิสรภาพ แล ้ว ถ ้าเขามาเร็ว ข ้าพเจ ้าก็จะพบท่านพร ้อมกับเขา 24 ขอส่งคําทักทายถึงผู ้ปกครองท่านทุกคน และบรรดาผู ้ ิ ธิท ศักดิส ์ ท ์ ก ุ คน ชาวอิตาลีขอส่งคําทักทายถึงท่าน 25 ขอพระคุณจงมีแก่ทา่ นทัง้ หลายเถิด อาเมน
169
เจมส ์
25 แต่ผู ้ใดพิจารณาดูธรรมบัญญัตแ ิ ห่งเสรีภาพอันสมบูรณ์ และดําเนินตามนัน ้ โดยไม่เป็ นผู ้ฟั งทีห ่ ลงลืม แต่เป็ นผู ้ ประพฤติตามงาน ผู ้นัน ้ ก็จะได ้รับพรในผลงานของเขา 26 ถ ้าผู ้ใดในพวกท่านเห็นว่าตนเป็ นคนเคร่งศาสนา แต่ไม่ ยับยัง้ ลิน ้ ของตน แต่หลอกลวงใจของตนเอง ศาสนาของผู ้ นัน ้ ก็ไร ้ประโยชน์ 27 ศาสนาทีบ ่ ริสท ุ ธิแ ์ ละปราศจากมลทินต่อพระพักตร์พระเจ ้า และพระบิดานัน ้ คือการเยีย ่ มเยียนเด็กกําพร ้าและหญิงม่ายที่ มีความทุกข์ร ้อน และรักษาตนให ้พ ้นจากมลทินของโลก
บทที่ 1 1 เจมส์ ผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าและของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า ขอส่งคําทักทายถึงเผ่าทัง้ สิบสองทีก ่ ระจัดกระจาย กันอยู่ 2 พีน ่ ้องทัง้ หลาย เมือ ่ ท่านทัง้ หลายประสบการทดลองต่างๆ ้ นานา ก็จงถือว่าเป็ นเรือ ่ งน่ายินดีทงั ้ สิน ่ ของท่านนัน 3 เพราะท่านรู ้ว่า การทดลองความเชือ ้ จะ ก่อให ้เกิดความอดทน 4 แต่จงให ้ความเพียรพยายามนัน ้ มีผลให ้สมบูรณ์ เพือ ่ ท่าน ทัง้ หลายจะได ้สมบูรณ์และสมบูรณ์ โดยไม่ขาดสิง่ ใดเลย 5 ถ ้าใครในพวกท่านขาดสติปัญญา ก็ให ้คนนัน ้ ทูลขอจากพระ เจ ้า ผู ้ประทานให ้ทุกคนอย่างบริบรู ณ์และไม่ทรงตําหนิ และ เขาจะได ้รับสติปัญญานัน ้ ่ อย่าหวั่นไหว เพราะผู ้ทีห 6 แต่จงขอด ้วยความเชือ ่ วั่นไหวก็ เหมือนคลืน ่ ในทะเลทีถ ่ ก ู ลมพัดซัดไปมา 7 เพราะผู ้นัน ้ อย่าคิดว่าเขาจะได ้รับสิง่ ใด ๆ จากพระเจ ้าเลย 8 คนทีม ่ ใี จสองใจนัน ้ จะไม่มั่นคงในทุกๆ ด ้าน ่ ชมยินดีในความยกย่องของตน 9 ให ้พีน ่ ้องทีม ่ ฐ ี านะตํา่ ชืน 10 ส่วนคนมั่งมีนัน ้ เขาจะต ้องตกตํา่ ลง เพราะว่าเขาจะล่วงไป เหมือนดอกหญ ้า 11 เพราะดวงอาทิตย์ขน ึ้ ด ้วยความร ้อนอันแรงกล ้าทันที มันก็ ทําให ้หญ ้าเหีย ่ วเฉา และดอกไม ้ก็รว่ งหล่น และความสง่างาม ่ มสูญไปตาม ของมันก็สญ ู สลายไป ฉั นใดคนมั่งมีก็จะเสือ วิถท ี างของเขาเช่นกัน 12 ผู ้ทีส ่ ามารถทนต่อการทดลองใจได ้นัน ้ เป็ นสุข เพราะว่า เมือ ่ เขาถูกทดลองใจแล ้ว เขาจะได ้รับมงกุฎแห่งชีวต ิ ซึง่ พระ เจ ้าทรงสัญญาไว ้กับผู ้ทีร่ ักพระองค์ 13 เมือ ่ ผู ้ใดถูกทดลอง อย่าให ้ผู ้ใดพูดว่า "ข ้าพเจ ้าถูกทดลอง โดยพระเจ ้า" เพราะว่าพระเจ ้าไม่อาจทดลองด ้วยความชัว่ ได ้ และพระองค์ไม่ทรงทดลองผู ้ใดเลย 14 แต่ทก ุ คนถูกทดลองเมือ ่ ตัณหาของตนเองดึงดูดและ ล่อลวง 15 เมือ ่ ความใคร่เกิดขึน ้ ก็ทําให ้เกิดบาป และเมือ ่ บาปเจริญ เต็มที่ ก็ทําให ้เกิดความตาย 16 อย่าผิดเลย พีน ่ ้องทีร่ ักของข ้าพเจ ้า 17 ของขวัญอันดีทก ุ อย่างและของขวัญอันสมบูรณ์ทก ุ อย่าง ล ้วนมาจากเบือ ้ งบน และลงมาจากพระบิดาแห่งดวงประทีป ผู ้ไม่มก ี ารแปรปรวนหรือเงาทีเ่ ปลีย ่ นแปลง 18 พระองค์ทรงประสงค์ให ้เราบังเกิดด ้วยพระวจนะแห่งความ จริง เพือ ่ เราจะได ้เป็ นผลแรกของสรรพสิง่ ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรง สร ้าง 19 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทีร่ ักของข ้าพเจ ้า ทุกคนจงรีบฟั ง ช ้า พูด ช ้าโกรธ 20 เพราะว่าความโกรธของมนุษย์ไม่กอ ่ ให ้เกิดความชอบ ธรรมของพระเจ ้า 21 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงละทิง้ สิง่ โสโครกและความชัว่ ร ้ายทีเ่ กินพอดีทงั ้ หลายเสีย และจงน ้อมรับพระวจนะทีท ่ รง ปลูกฝั งไว ้ด ้วยความอ่อนโยน ซึง่ สามารถช่วยจิตวิญญาณ ของท่านทัง้ หลายได ้ 22 แต่พวกท่านจงเป็ นผู ้ประพฤติตามพระวจนะ และไม่ใช่เป็ น เพียงผู ้ฟั งเท่านัน ้ ซึง่ หลอกลวงตนเอง 23เพราะว่าผู ้ใดฟั งพระวจนะแต่ไม่ประพฤติตาม ผู ้นัน ้ ก็เป็ น เหมือนคนทีด ่ ห ู น ้าของตนในกระจก 24 เพราะเขามองดูตนเองแล ้วไปตามทางนัน ้ แล ้วลืมทันทีวา่ ตนเองเป็ นคนเช่นใด
บทที่ 2 ่ ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ความเชือ เจ ้าของเรา คือองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าแห่งสง่าราศีนัน ้ ไม่ได ้ขึน ้ อยู่ กับบุคคลเลย 2 เพราะว่าถ ้ามีคนสวมแหวนทองคําและแต่งกายดีเข ้ามาในที่ ประชุมของท่าน และมีคนจนคนหนึง่ แต่งกายไม่ดเี ข ้ามาด ้วย ้ ผ ้าอันสวยงาม และ 3 และท่านทัง้ หลายก็เคารพคนทีส ่ วมเสือ บอกเขาว่า ท่านจงนั่งทีน ่ ใี่ นทีท ่ ด ี่ ี และบอกคนจนว่า ท่านจง ยืนอยูท ่ น ี่ ั่น หรือจงนั่งทีน ่ ใี่ ต ้ทีว่ างเท ้าของฉั น 4 แล ้วพวกท่านไม่ลําเอียงในตนเองและตัดสินความคิดชัว่ ร ้ายบ ้างหรือ? 5 จงฟั งพีน ่ ้องทีร่ ักของข ้าพเจ ้า พระเจ ้ามิได ้ทรงเลือกคน ่ และเป็ นทายาท ยากจนในโลกนีใ้ ห ้เป็ นคนมั่งมีในความเชือ แห่งอาณาจักรทีพ ่ ระองค์ทรงสัญญาไว ้กับผู ้ทีร่ ักพระองค์หรือ? 6 แต่พวกท่านกลับดูหมิน ่ คนจน คนรวยไม่รังแกพวกท่านหรือ และลากพวกท่านไปขึน ้ ศาลพิพากษาหรือ? 7 พวกเขามิได ้ดูหมิน ่ พระนามอันทรงเกียรติซงึ่ พวกท่านถูก เรียกด ้วยพระนามนัน ้ หรือ? 8 ถ ้าท่านทัง้ หลายประพฤติตามธรรมบัญญัตข ิ องกษั ตริยต ์ าม พระคัมภีรท ์ วี่ า่ "จงรักเพือ ่ นบ ้านเหมือนรักตนเอง" ท่านก็ ประพฤติด ี 9 แต่ถ ้าพวกท่านมีอคติตอ ่ บุคคล พวกท่านก็กระทําบาป และ ตระหนักในธรรมบัญญัตวิ า่ พวกท่านเป็ นผู ้ละเมิด 10 เพราะผู ้ใดรักษาธรรมบัญญัตท ิ งั ้ หมด แต่ยังทําผิดแม ้ข ้อ เดียว ผู ้นัน ้ ก็มค ี วามผิดทัง้ หมด 11 เพราะว่าผู ้ทีก ่ ล่าวว่า อย่าล่วงประเวณี ก็ได ้กล่าวอีกว่า อย่าฆ่าคน บัดนี้ ถ ้าท่านไม่ได ้ล่วงประเวณี แต่ถ ้าท่านฆ่าคน ท่านก็เป็ นผู ้ละเมิดธรรมบัญญัต ิ 12 จงพูดและทําอย่างผู ้ทีต ่ ้องถูกพิพากษาโดยธรรมบัญญัต ิ แห่งเสรีภาพ 13 เพราะว่าผู ้ซึง่ ไม่แสดงความเมตตาก็จะได ้รับการพิพากษา ่ ชมยินดีตอ โดยไม่มค ี วามเมตตา และความเมตตาจะชืน ่ การ พิพากษา 14 พีน ่ ้องทัง้ หลาย จะเป็ นประโยชน์อะไรหากคนๆ หนึง่ จะพูด ่ แต่ไม่ได ้กระทําการใดๆ ความเชือ ่ จะช่วย ว่าเขามีความเชือ เขาให ้รอดได ้หรือ? 15 ถ ้าพีน ่ ้องคนใดเปลือยกายและขาดอาหารประจําวัน 16 และมีคนหนึง่ ในพวกท่านกล่าวแก่เขาว่า จงไปเป็ นสุขเถิด จงอบอุน ่ และอิม ่ เถิด แต่ทา่ นมิได ้ให ้สิง่ ทีจ ่ ําเป็ นต่อร่างกาย แก่พวกเขา แล ้วมันจะได ้ประโยชน์อะไร? ่ ก็เช่นเดียวกัน ถ ้าไม่เกิดการกระทํา ก็เป็ นสิง่ ที่ 17 ความเชือ ตายแล ้ว 18 แม ้คนจะพูดได ้ว่า ท่านมีศรัทธา แต่ข ้าพเจ ้ามีการงาน จง แสดงศรัทธาของท่านให ้ข ้าพเจ ้าเห็นโดยปราศจากการงาน และข ้าพเจ ้าจะแสดงศรัทธาของข ้าพเจ ้าให ้ท่านเห็นโดย การกระทําของข ้าพเจ ้า ่ ว่าพระเจ ้ามีองค์เดียว ท่านทําดีแล ้ว พวกปิ ศาจก็ 19 ท่านเชือ ่ และกลัวจนตัวสัน ่ เชือ
170
เจมส์
20 แต่เจ ้าคนไร ้สาระ เจ ้าจะรู ้ไหมว่าศรัทธาทีป ่ ราศจากการก ระทําก็เป็ นสิง่ ทีต ่ ายแล ้ว 21 เมือ ่ อับราฮัมบิดาของเราได ้ถวายอิสอัคบุตรของตนบน แท่นบูชา เขาก็ได ้รับความชอบธรรมโดยการกระทํามิใช่หรือ? 22 ท่านเห็นหรือไม่วา่ ความศรัทธาได ้กระทําร่วมกับการกระ ทําของเขาอย่างไร และโดยการกระทํานัน ้ ความศรัทธาจึง สมบูรณ์อย่างไร? ่ พระเจ ้า และความ 23 และพระคัมภีรท ์ ก ี่ ล่าวว่า อับราฮัมเชือ ่ นี้ พระเจ ้าทรงถือว่าเป็ นความชอบธรรมแก่เขา และเขา เชือ ได ้รับการเรียกว่า มิตรของพระเจ ้า ก็สําเร็จ 24 ท่านทัง้ หลายเห็นแล ้วว่ามนุษย์ได ้รับความชอบธรรมโดย ่ เพียงอย่างเดียว การกระทํา และไม่ใช่โดยความเชือ 25 ในทํานองเดียวกัน ราฮับหญิงโสเภณีได ้รับความชอบ ธรรมโดยการกระทําหรือไม่ เมือ ่ เธอได ้ต ้อนรับผู ้ส่งสารแล ้ว ส่งพวกเขาไปอีกทางหนึง่ ? 26 เพราะว่าร่างกายทีไ่ ม่มจ ี ต ิ วิญญาณนัน ้ ตายไปแล ้วฉั นใด ่ ความเชือทีป ่ ราศจากการกระทําก็ตายไปแล ้วฉั นนัน ้
17 แต่ปัญญาจากเบือ ้ งบนนัน ้ เป็ นบริสท ุ ธิก ์ อ ่ น แล ้วจึงเป็ น สันติ อ่อนโยนและพูดจาง่าย เต็มไปด ้วยความเมตตาและผล ่ ใจคด ทีด ่ ี ไม่มค ี วามลําเอียง และไม่มค ี วามหน ้าซือ 18 และผลแห่งความชอบธรรมก็หว่านลงในสันติสข ุ ของผู ้ที่ สร ้างสันติสข ุ บทที่ 4 1 สงครามและการทะเลาะวิวาทเกิดขึน ้ ในหมูพ ่ วกท่านมาจาก ไหน ไม่ใช่เพราะกิเลสตัณหาหรือ? 2 ท่านทัง้ หลายมีความอยากได ้ แต่ไม่ม ี ท่านทัง้ หลายฆ่า และปรารถนาจะมีแต่ก็ไม่ได ้ ท่านทัง้ หลายต่อสู ้และทํา สงคราม แต่ทา่ นไม่มเี พราะท่านไม่ได ้ขอ 3 ท่านทัง้ หลายขอแต่ไม่ได ้รับ เพราะท่านขอผิด เพือ ่ จะได ้ บริโภคตามตัณหาของท่าน 4 พวกท่านทีเ่ ป็ นคนล่วงประเวณีและหญิงล่วงประเวณี ทัง้ หลาย พวกท่านไม่รู ้หรือว่าการเป็ นมิตรกับโลกก็คอ ื การ เป็ นศัตรูกบ ั พระเจ ้า ดังนัน ้ ผู ้ใดต ้องการเป็ นมิตรกับโลก ผู ้นัน ้ ก็เป็ นศัตรูของพระเจ ้า 5 ท่านทัง้ หลายคิดว่าพระคัมภีรก ์ ล่าวอย่างไร ้ประโยชน์หรือ ว่า 'วิญญาณทีอ ่ ยูใ่ นเรามีความปรารถนาทีจ ่ ะอิจฉา' 6 แต่พระองค์ยังทรงประทานพระคุณเพิม ่ เติมอีก เหตุฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า พระเจ ้าทรงต่อต ้านคนหยิง่ ยโส แต่ทรง ประทานพระคุณแก่คนถ่อมตน 7 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงยอมอยูใ่ ต ้อํานาจพระเจ ้า จงต่อสู ้ กับมาร แล ้วมันจะหนีจากพวกท่านไป 8 จงเข ้าใกล ้พระเจ ้า และพระองค์จะเข ้ามาใกล ้ท่านทัง้ หลาย จงชําระมือของท่านให ้บริสท ุ ธิ์ ผู ้ทีค ่ ด ิ สองจิตสองใจ จงชําระ ใจของท่านให ้บริสท ุ ธิ์ 9 จงทุกข์โศกและร ้องไห ้ จงเปลีย ่ นเสียงหัวเราะของคุณให ้ เป็ นความโศกเศร ้า และความปิ ตข ิ องคุณให ้เป็ นความหนักใจ 10 จงถ่อมใจต่อพระพักตร์พระเจ ้า และพระองค์จะทรงชูคณ ุ ขึน ้ 11 พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าพูดจาใส่ร ้ายกัน ผู ้ใดพูดจาใส่ร ้ายพี่ น ้องของตนและตัดสินพีน ่ ้องของตน ผู ้นัน ้ ก็พด ู จาใส่ร ้ายธรรม บัญญัตแ ิ ละตัดสินธรรมบัญญัต ิ แต่ถ ้าท่านตัดสินธรรมบัญญัต ิ ท่านก็ไม่ใช่ผู ้ประพฤติตามธรรมบัญญัต ิ แต่เป็ นผู ้พิพากษา 12 มีผู ้บัญญัตธิ รรมบัญญัตเิ พียงผู ้เดียว ซึง่ สามารถช่วยให ้ รอดได ้และทําลายล ้างได ้ แล ้วท่านเป็ นใครเล่า จึงพิพากษา ผู ้อืน ่ ? 13 ดูเถิด พวกท่านทีพ ่ ด ู ว่า วันนีห ้ รือพรุง่ นี้ เราจะเข ้าไปใน ้ ขายและได ้กําไร เมืองนัน ้ และอยูท ่ น ี่ ั่นหนึง่ ปี ซือ 14 แต่ทา่ นทัง้ หลายไม่รู ้ว่าพรุง่ นีจ ้ ะเกิดอะไรขึน ้ ชีวต ิ ของท่าน จะเป็ นเช่นไร ชีวต ิ เป็ นเพียงไอหมอกทีป ่ รากฏอยูช ่ วั่ ขณะหนึง่ แล ้วก็หายไป 15 เพราะว่าท่านทัง้ หลายควรพูดว่า ถ ้าพระเจ ้าประสงค์ เราก็ จะดํารงชีวต ิ อยู่ และทําสิง่ นีส ้ งิ่ นัน ้ ่ ชมยินดีในความโอ ้อวดของ 16 แต่บด ั นีท ้ า่ นทัง้ หลายกลับชืน ่ ชมยินดีเช่นนีเ้ ป็ นสิง่ ชัว่ ร ้ายทัง้ สิน ้ ตน การชืน 17 เพราะฉะนัน ้ ผู ้ใดรู ้จักทําความดี แต่ไม่ได ้ทํา คนนัน ้ ก็เป็ น บาป
บทที่ 3 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าให ้เป็ นเจ ้านายกันมากหลายคนเลย เพราะท่านทัง้ หลายก็รู ้ว่าเราทัง้ หลายจะได ้รับการลงโทษที่ หนักหนาสาหัสกว่า 2 เพราะว่าเราทําให ้คนทัง้ หลายผิดพลาดหลายประการ ถ ้า ผู ้ใดไม่ทําผิดด ้วยวาจา ผู ้นัน ้ ก็เป็ นคนดีพร ้อมแล ้ว และ สามารถข่มเหงร่างกายทัง้ มวลได ้ด ้วย ่ ฟั งเรา และ 3 ดูเถิด เราเอาบังเหียนใส่ปากม ้าเพือ ่ ให ้มันเชือ เราหันทัง้ ตัวของมันไปมา 4 ดูทเี่ รือสิ แม ้ว่าจะใหญ่โตและถูกลมแรงพัดไป แต่ก็ยังหัน เหไปโดยหางเสือทีเ่ ล็กมาก ไม่วา่ ผู ้ว่าราชการจะสัง่ ให ้ไป ทางไหน 5 ลิน ้ ก็เป็ นอวัยวะเล็กๆ เช่นกัน และพูดโอ ้อวดเรือ ่ งใหญ่ๆ ได ้ ดูเถิด ไฟเพียงเล็กน ้อยก็สามารถจุดให ้เรือ ่ งใหญ่โตได ้ 6 ลิน ้ นัน ้ เป็ นไฟ เป็ นโลกแห่งความชัว่ ร ้าย ลิน ้ ก็เช่นเดียวกัน ในบรรดาอวัยวะของเรา ทําให ้ทัง้ ร่างกายแปดเปื้ อน และทํา ให ้ธรรมชาติลก ุ เป็ นไฟ และลิน ้ ก็ถก ู จุดไฟจากนรก 7 เพราะสัตว์ทก ุ ชนิด ทัง้ นก ทัง้ งู ทัง้ สิง่ ต่างๆ ในทะเล ก็ ่ งแล ้ว และมนุษย์ก็ฝึกให ้เชือ ่ งมาแล ้วด ้วย ได ้รับการฝึ กให ้เชือ ่ งได ้ ลิน 8 แต่ลน ิ้ นัน ้ มนุษย์ไม่สามารถเชือ ้ เป็ นสิง่ ชัว่ ร ้ายทีไ่ ม่ อาจควบคุมได ้ และเต็มไปด ้วยพิษร ้ายแรง 9 ด ้วยเหตุนี้ เราจึงสรรเสริญพระเจ ้าคือพระบิดา และด ้วยวิธน ี ี้ เราจึงสาปแช่งมนุษย์ทถ ี่ ก ู สร ้างตามแบบอย่างของพระเจ ้า 10 คําอวยพรและคําสาปแช่งก็ออกมาจากปากเดียวกัน พี่ น ้องทัง้ หลาย สิง่ เหล่านีไ้ ม่ควรเกิดขึน ้ 11 นํ้ าพุจะส่งนํ้ าจืดและนํ้ าขมลงไปในทีเ่ ดียวกันได ้หรือ? 12 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ต ้นมะเดือ ่ จะออกผลเป็ นมะกอกหรือ เถา องุน ่ จะออกผลเป็ นมะกอกหรือ นํ้ าพุใดก็ให ้ทัง้ นํ้ าเค็มและนํ้ า จืดไม่ได ้ 13 ใครในพวกท่านเป็ นผู ้มีปัญญาและมีความรู ้? จงให ้เขา แสดงการงานของตนด ้วยการประพฤติด ี ด ้วยความอ่อนโยน แห่งปั ญญา 14 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายมีความอิจฉาริษยาและความวิวาทอยู่ ในใจ อย่าอวดอ ้างและอย่าโกหกต่อความจริง 15 ปั ญญาอันนีไ้ ม่ตกมาจากเบือ ้ งบน แต่เป็ นปั ญญาทางโลก ปั ญญาทางกาม และปั ญญาทางมาร 16 เพราะว่าทีใ่ ดมีอจิ ฉาและทะเลาะวิวาท ทีน ่ ั่นก็มค ี วาม วุน ่ วายและการงานชัว่ ทุกอย่าง
บทที่ 5 1 ดูกอ ่ นท่านผู ้มั่งมีทงั ้ หลาย จงร ้องไห ้และครํ่าครวญถึงความ ทุกข์ยากทีจ ่ ะเกิดขึน ้ กับท่าน ่ มเสีย และเสือ ้ ผ ้าของคุณก็ถก 2 ทรัพย์สมบัตข ิ องคุณก็เสือ ู มอดกัดกิน
171
เจมส์
3 ทองและเงินของท่านมีรอยโรค และสนิมของทองและเงิน นัน ้ จะเป็ นพยานต่อท่าน และจะกัดกินเนือ ้ ของท่านเหมือนไฟ ท่านได ้สะสมสมบัตไิ ว ้สําหรับวันสุดท ้าย 4 ดูเถิด ค่าจ ้างของคนงานเกีย ่ วข ้าวในทุง่ นาของท่าน ซึง่ ท่านเก็บเอาไว ้โดยการฉ ้อโกง ก็ร ้องขึน ้ และเสียงร ้องของคน ทีเ่ กีย ่ วข ้าวได ้ไปถึงพระกรรณของพระเจ ้าผู ้ทรงฤทธิแ ์ ล ้ว ้ชี 5 ท่านทัง้ หลายเคยใช วต ิ อย่างสําราญบนแผ่นดินโลก และ เคยประพฤติตามอําเภอใจ ท่านทัง้ หลายเลีย ้ งดูจต ิ ใจของตน เหมือนอยูใ่ นวันแห่งการฆ่าฟั น 6 พวกท่านได ้ตัดสินลงโทษและฆ่าคนชอบธรรม และเขาก็ ไม่ตอ ่ ต ้านพวกท่าน 7 พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงอดทนจนกว่าองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าจะเสด็จ มา ดูเถิด ชาวนาคอยผลอันลํ้าค่าจากแผ่นดิน และอดทน จนกระทั่งได ้รับฝนต ้นฤดูและฝนปลายฤดู 8 พวกท่านจงอดทนและตัง้ จิตมั่นคงไว ้ เพราะว่าการเสด็จมา ของพระเจ ้าใกล ้จะมาถึงแล ้ว 9 พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าจองหองกันเพือ ่ ว่าพวกท่านจะไม่ถก ู พิพากษา ดูเถิด ผู ้พิพากษาทรงยืนอยูห ่ น ้าประตูแล ้ว 10 พีน ่ ้องของข ้าพเจ ้า จงยึดถือบรรดาผู ้เผยพระวจนะซึง่ ได ้ กล่าวในพระนามของพระเจ ้า เป็ นแบบอย่างในการทนทุกข์ ยากและความอดทน 11 ดูเถิด เราถือว่าผู ้ทีอ ่ ดทนก็เป็ นสุข ท่านทัง้ หลายได ้ยินถึง ความอดทนของโยบ และได ้เห็นจุดจบของพระเจ ้าแล ้ว พระ เจ ้าทรงสงสารและมีพระกรุณามาก 12 แต่เหนือสิง่ อืน ่ ใด พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าสาบานเลย ไม่วา่ จะโดยอ ้างสวรรค์หรือโดยอ ้างแผ่นดินโลก หรือโดยคํา สาบานอืน ่ ใด แต่จงให ้คําใช่ของท่านพูดว่าใช่ และคําไม่พด ู ว่าไม่ เพือ ่ ท่านจะไม่ต ้องถูกประณาม 13 ผู ้ใดในพวกท่านถูกข่มเหงหรือไม่ จงอธิษฐานเถิด ผู ้ใดมี ความสุขหรือไม่ จงร ้องเพลงสรรเสริญ 14 มีใครในพวกท่านเจ็บป่ วยไหม? ให ้เรียกผู ้อาวุโสของ คริสตจักรมา แล ้วให ้พวกเขาอธิษฐานเผือ ่ เขา โดยเจิมนํ้ ามัน ให ้เขาในพระนามของพระเจ ้า 15 คําอธิษฐานแห่งศรัทธาจะช่วยคนป่ วยได ้ และพระเจ ้าจะ ทรงทําให ้เขาลุกขึน ้ และถ ้าเขาได ้กระทําบาป บาปนัน ้ ก็จะ ได ้รับการอภัยให ้เขา 16 จงสารภาพความผิดต่อกันและกัน และอธิษฐานเผือ ่ กัน และกัน เพือ ่ พวกท่านจะได ้รับการรักษา คําอธิษฐานทีจ ่ ริงใจ ของผู ้ชอบธรรมนัน ้ มีผลมาก 17 เอลียาห์เป็ นคนทีม ่ ก ี เิ ลสตัณหาเช่นเดียวกับเรา และเขา อธิษฐานด ้วยความจริงใจขออย่าให ้ฝนตก และฝนก็ไม่ตกบน แผ่นดินตลอดระยะเวลาสามปี กบ ั หกเดือน 18 และท่านได ้อธิษฐานอีกครัง้ และฟ้ าสวรรค์ก็ได ้ให ้ฝนตก และแผ่นดินก็เกิดพืชผลขึน ้ 19 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ถ ้าผู ้ใดในพวกท่านหลงผิดจากความจริง แล ้วผู ้ใดกลับใจผู ้นัน ้ ได ้ 20 จงให ้เขารู ้เถิดว่า ผู ้ทีห ่ ันคนบาปให ้กลับใจจากทางผิด ของเขานัน ้ จะช่วยจิตวิญญาณให ้รอดพ ้นจากความตาย และ จะปกปิ ดบาปมากมายไว ้
172
1 เปโตร
18 เพราะว่าท่านทัง้ หลายรู ้ว่า พวกท่านไม่ได ้รับการไถ่ด ้วย สิง่ ทีเ่ น่าเปื่ อยได ้ เช่น เงินและทอง จากการประพฤติอน ั ไร ้ สาระซึง่ รับมาจากบรรพบุรษ ุ ของท่าน 19 แต่ด ้วยโลหิตอันมีคา่ ของพระคริสต์ ดังลูกแกะทีไ่ ม่ม ี ตําหนิและไม่มจ ี ด ุ ด่างพร ้อย 20 ซึง่ แท ้จริงทรงถูกกําหนดไว ้ก่อนการสร ้างโลก แต่ทรง ปรากฏให ้ปรากฏในยุคสุดท ้ายนีเ้ พือ ่ พวกท่าน ่ ในพระเจ ้า ผู ้ทรงชุบพระองค์ขน 21 ซึง่ โดยพระองค์ทา่ นเชือ ึ้ จากความตาย และประทานพระสิรริ งุ่ โรจน์แก่พระองค์ เพือ ่ ่ และความหวังของท่านจะอยูใ่ นพระเจ ้า ความเชือ ่ ฟั ง 22 เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ชําระจิตใจให ้บริสท ุ ธิแ ์ ล ้ว โดยเชือ ความจริงโดยพระวิญญาณ จนมีความรักต่อพีน ่ ้องอย่าง จริงใจ ท่านทัง้ หลายก็จงรักกันด ้วยใจบริสท ุ ธิอ ์ ย่างแรงกล ้า 23 โดยบังเกิดใหม่ ไม่ใช่จากเมล็ดพันธุท ์ เี่ น่าเปื่ อย แต่จาก เมล็ดพันธุท ์ ไี่ ม่เน่าเปื่ อย โดยพระวจนะของพระเจ ้า ซึง่ มีชวี ต ิ และดํารงอยูช ่ วั่ นิรันดร์ 24 เพราะว่าเนือ ้ หนังทัง้ หลายก็เหมือนหญ ้า และสง่าราศีของ มนุษย์ก็เหมือนดอกหญ ้า หญ ้าก็เหีย ่ วเฉา และดอกก็รว่ งโรย ไป 25 แต่พระวจนะของพระเจ ้าคงอยูช ่ วั่ นิรันดร์ และนีค ่ อ ื พระ วจนะทีป ่ ระกาศแก่ทา่ นทัง้ หลายโดยทางข่าวประเสริฐ
บทที่ 1 1 เปโตร อัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ถึงพวกต่างด ้าวที่ กระจัดกระจายอยูใ่ นแคว ้นปอนทัส กาลาเทีย คัปปาโดเซีย เอเชีย และบิทเิ นีย 2 ซึง่ ทรงเลือกไว ้ตามทีพ ่ ระเจ ้าพระบิดาได ้ทรงล่วงรู ้ไว ้ โดย ่ ฟั ง และ การชําระให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยพระวิญญาณ เพือ ่ การเชือ การประพรมด ้วยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ ขอให ้พระคุณ และสันติสข ุ ทวีคณ ู แก่ทา่ นทัง้ หลาย 3 จงถวายพระพรแด่พระเจ ้าและพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ซึง่ ตามพระกรุณาอันล ้นเหลือของ พระองค์ พระองค์ได ้ทรงให ้เราบังเกิดใหม่อก ี ครัง้ หนึง่ ให ้มี ความหวังทีม ่ ช ี วี ต ิ ชีวา โดยการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ จากบรรดาคนตาย 4 เพือ ่ ให ้ได ้รับมรดกทีไ่ ม่เน่าเปื่ อย ไร ้มลทิน และไม่เหีย ่ วเฉา ซึง่ สํารองไว ้ในสวรรค์เพือ ่ คุณ ่ จน 5 ซึง่ ถูกพระเจ ้าทรงคุ ้มครองไว ้โดยฤทธิเ์ ดชแห่งความเชือ ได ้รับความรอด และพร ้อมทีจ ่ ะถูกเปิ ดเผยในครัง้ สุดท ้าย ่ ชมยินดีเป็ นอย่างยิง่ ถึงแม ้ว่าขณะนี้ 6 ซึง่ พวกท่านมีความชืน จําเป็ นพวกท่านจะต ้องทุกข์ใจชัว่ ขณะหนึง่ เนือ ่ งด ้วยการ ทดลองต่างๆ มากมาย ่ ของท่านซึง่ มีคา่ มากกว่าความ 7 เพือ ่ การทดสอบความเชือ ่ ทองคําซึง่ พินาศไปได ้ แม ้จะทดสอบด ้วยไฟก็ตาม จะได ้ เชือ พบว่าเป็ นเหตุให ้เกิดคําสรรเสริญ เกียรติยศ และความ รุง่ โรจน์ เมือ ่ พระเยซูคริสต์จะเสด็จมา 8 พระองค์ทท ี่ า่ นทัง้ หลายไม่เคยเห็นแต่กลับรักพระองค์ แม ้ ่ และชืน ่ ชมยินดี ขณะนีท ้ า่ นไม่เห็นพระองค์แล ้ว แต่ทา่ นเชือ ในพระองค์ด ้วยความปี ตย ิ น ิ ดีอย่างหาทีเ่ ปรียบไม่ได ้และเต็ม ไปด ้วยพระสิรริ งุ่ โรจน์ ่ ของท่าน คือความรอด 9 โดยได ้รับผลสุดท ้ายของความเชือ ของจิตวิญญาณของท่าน 10 ซึง่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะได ้สืบเสาะและค ้นหาด ้วยความ ขยันขันแข็งถึงความรอดนัน ้ และได ้พยากรณ์ถงึ พระคุณทีจ ่ ะ มาถึงพวกท่าน 11 โดยสืบค ้นหาว่าพระวิญญาณของพระคริสต์ซงึ่ อยูใ่ นพวก ้ งึ เวลาใด หรือทรงเป็ นพยานล่วงหน ้าถึงความ เขา ทรงบ่งชีถ ทุกข์ทรมานของพระคริสต์ และความรุง่ โรจน์ทจ ี่ ะตามมา 12 ได ้ถูกเปิ ดเผยแก่พวกเขาว่า ไม่ใช่แก่พวกเขาเอง แต่แก่ เราทัง้ หลาย พวกเขาได ้เผยแพร่เรือ ่ งราวต่างๆ เหล่านีแ ้ ก่ พวกท่านแล ้ว โดยผู ้ทีป ่ ระกาศพระกิตติคณ ุ แก่พวกท่านด ้วย พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ ท ี่ รงส่งลงมาจากสวรรค์ ซึง่ เป็ น เรือ ่ งราวทีเ่ หล่าทูตสวรรค์ปรารถนาจะดู 13 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงเตรียมจิตใจของท่านไว ้ให ้ดี มี ั ปชัญญะ และหวังจนถึงทีส สติสม ่ ด ุ ว่าจะได ้รับพระคุณซึง่ จะ ประทานแก่ทา่ นเมือ ่ พระเยซูคริสต์ทรงสําแดงพระองค์ ่ ฟั ง อย่าประพฤติตามตัณหาทีเ่ คยเกิดขึน 14 จงเป็ นบุตรทีเ่ ชือ ้ ในสมัยก่อนเมือ ่ ยังโง่เขลา 15 แต่พระองค์ผู ้ทรงเรียกพวกท่านนัน ้ ทรงบริสท ุ ธิฉ ์ ั นใด พวก ท่านก็จงเป็ นผู ้บริสท ุ ธิใ์ นการประพฤติทก ุ ประการฉั นนัน ้ 16 เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า "ท่านทัง้ หลายจงเป็ นคนบริสท ุ ธิ์ เพราะว่าเราเป็ นผู ้บริสท ุ ธิ"์ 17 และถ ้าพวกท่านเรียกหาพระบิดาผู ้ทรงพิพากษาตามการ งานของแต่ละคนโดยไม่เห็นแก่หน ้าผู ้ใดแล ้ว ก็จงใช ้เวลาที่ พวกท่านอาศัยอยูท ่ น ี่ ด ี่ ้วยความเกรงกลัว
บทที่ 2 1 เหตุฉะนัน ้ จงละทิง้ ความอาฆาตพยาบาท ความหลอกลวง ่ ใจคด ความอิจฉาริษยา และการพูดจาชัว่ ร ้าย ความหน ้าซือ ทัง้ ปวงเสีย 2 เหมือนอย่างเด็กทีเ่ พิง่ เกิดใหม่ จงปรารถนานํ้ านมอัน บริสท ุ ธิข ์ องพระวจนะ เพือ ่ ว่าพวกท่านจะได ้เจริญเติบโตโดย นํ้ านมนัน ้ 3 หากเป็ นเช่นนัน ้ ท่านทัง้ หลายก็ได ้ลิม ้ รสแล ้วว่าพระเจ ้าทรง มีพระกรุณา 4 ซึง่ พระองค์เสด็จมาเหมือนมาหาศิลาทีม ่ ช ี วี ต ิ ซึง่ มนุษย์ไม่ ยอมรับ แต่ทรงเลือกไว ้โดยพระเจ ้า และทรงมีคา่ 5 พวกท่านทัง้ หลายก็เป็ นเสมือนศิลาทีม ่ ช ี วี ต ิ ทีก ่ ําลังก่อร่าง ขึน ้ เป็ นวิหารฝ่ ายวิญญาณ เป็ นปุโรหิตบริสท ุ ธิ์ เพือ ่ ถวาย เครือ ่ งบูชาฝ่ ายวิญญาณ ทีพ ่ ระเจ ้าพอพระทัยโดยทางพระ เยซูคริสต์ 6เพราะฉะนัน ้ พระคัมภีรจ ์ งึ มีข ้อความว่า “ดูเถิด เราวางศิลาหัว มุมอันสําคัญไว ้ในศิโยน เป็ นศิลาทีไ่ ด ้รับเลือกและมีคา่ และ ่ ในพระองค์จะไม่ถก ผู ้ใดทีเ่ ชือ ู ทําให ้ขายหน ้า” ่ แต่ 7 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงมีคา่ สําหรับพวกท่านทีเ่ ชือ ่ ฟั ง ศิลาซึง่ บรรดาผู ้ก่อสร ้างได ้ปฏิเสธไว ้ สําหรับพวกทีไ่ ม่เชือ ก็ได ้กลายมาเป็ นศิลามุมเอก 8 และเป็ นก ้อนหินทีท ่ ําให ้สะดุด และเป็ นหินทีท ่ ําให ้ขุน ่ เคือง ่ ฟั ง ใจ แม ้แก่ผู ้ทีส ่ ะดุดเพราะพระวจนะ เพราะเป็ นคนไม่เชือ พวกเขาก็ถก ู กําหนดให ้สะดุดกับหินก ้อนนีด ้ ้วย 9 แต่ทา่ นทัง้ หลายเป็ นพงศ์พันธุท ์ ท ี่ รงเลือกสรร เป็ นพวก ปุโรหิตหลวง เป็ นประชาชาติบริสท ุ ธิ์ เป็ นประชากรอันเป็ น กรรมสิทธิข ์ องพระองค์ เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ประกาศพระ เกียรติของพระองค์ผู ้ทรงเรียกท่านทัง้ หลายออกจากความ ่ วามสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์ มืดเข ้าสูค 10 ซึง่ เมือ ่ ก่อนไม่เป็ นชนชาติ แต่บด ั นีก ้ ลายเป็ นชนชาติของ พระเจ ้า ซึง่ ไม่ได ้รับพระเมตตา แต่บด ั นีไ้ ด ้รับพระเมตตาแล ้ว 11 ทีร่ ักทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าวิงวอนท่านทัง้ หลายในฐานะแขก และผู ้จาริกแสวงบุญ จงงดเว ้นจากตัณหาทางของเนือ ้ หนัง ซึง่ ต่อสู ้กับจิตวิญญาณ 12 จงให ้การประพฤติของท่านทัง้ หลายเป็ นธรรมท่ามกลาง คนต่างชาติ เพือ ่ ว่าเมือ ่ เขาทัง้ หลายพูดร ้ายท่านทัง้ หลายว่า
173
1 เปโตร
เป็ นคนทําชัว่ พวกเขาก็จะถวายพระเกียรติพระเจ ้าโดยการ งานดีของท่านซึง่ พวกเขาได ้เห็นในวันแห่งการเยีย ่ มเยียน 13 จงยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชาของมนุษย์ทก ุ อย่างเพือ ่ เห็นแก่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ไม่วา่ จะเป็ นกษั ตริยผ ์ ู ้มีอํานาจสูงสุด หรือ กษั ตริยผ ์ ู ้มีอํานาจสูงสุด 14 หรือแก่บรรดาผู ้ว่าราชการจังหวัดว่า เป็ นผู ้ทีไ่ ด ้รับคําสัง่ จากกษั ตริยใ์ ห ้ลงโทษผู ้กระทําชัว่ และสรรเสริญผู ้กระทําดี 15 เพราะเป็ นพระประสงค์ของพระเจ ้าทีว่ า่ ให ้ทําดีแล ้วท่าน ทัง้ หลายจะได ้ระงับความโง่เขลาของคนโง่เขลาเสีย 16 จงเป็ นอิสระ และอย่าใช ้เสรีภาพนัน ้ เป็ นข ้ออ ้างแห่งความ ชัว่ ร ้าย แต่จงเป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า 17 จงให ้เกียรติมนุษย์ทก ุ คน จงรักพีน ่ ้อง จงยําเกรงพระเจ ้า จงให ้เกียรติกษั ตริย ์ 18 พวกข ้ารับใช ้ทัง้ หลาย จงยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชาของนาย ของตนด ้วยความเกรงกลัวทุกอย่าง ไม่ใช่เฉพาะแต่กบ ั นายที่ มีจต ิ ใจดีเท่านัน ้ แต่กบ ั นายทีม ่ ใี จคดโกงด ้วย 19 เพราะนีเ่ ป็ นเรือ ่ งน่าขอบคุณ ถ ้ามนุษย์มใี จสํานึกผิดชอบ ต่อพระเจ ้า แต่กลับทนรับความทุกข์โศกอย่างไม่ยต ุ ธิ รรม 20 เพราะจะได ้เกียรติอะไร ถ ้าเมือ ่ ท่านถูกตําหนิเพราะ ความผิดของท่าน ท่านยังอดทนรับมันไว ้ แต่ถ ้าเมือ ่ ท่านทําดี และได ้รับความทุกข์เพราะความผิดนัน ้ ท่านยังอดทนรับมัน ไว ้ ก็เป็ นทีพ ่ อพระทัยพระเจ ้า 21เพราะว่าท่านทัง้ หลายถูกเรียกไว ้เพือ ่ เหตุนี้ เพราะว่าพระ คริสต์ได ้ทรงทนทุกข์ทรมานเพือ ่ เรา ทรงวางแบบอย่างไว ้ให ้ เราดําเนินตามรอยพระบาทของพระองค์ 22 พระองค์มไิ ด ้ทรงกระทําบาป และมิได ้ทรงมีเล่หเ์ หลีย ่ มใน ปากของพระองค์ 23 ซึง่ เมือ ่ พระองค์ถก ู ด่าว่า พระองค์ก็ไม่ดา่ ตอบ เมือ ่ พระองค์ ทรงทนทุกข์ พระองค์ก็ไม่ขเู่ ข็ญ แต่ทรงมอบพระองค์เองแก่ พระเจ ้าผู ้ทรงพิพากษาอย่างเทีย ่ งธรรม 24 พระองค์เองได ้ทรงรับแบกบาปของเราไว ้ในพระกายของ พระองค์ทต ี่ ้นไม ้แห่งชีวต ิ เพือ ่ ว่าเราทัง้ หลายซึง่ ตายต่อบาป แล ้ว จะได ้ดําเนินชีวต ิ เพือ ่ ความชอบธรรม โดยพระบาดแผล ของพระองค์ ท่านทัง้ หลายจึงได ้รับการรักษา 25 เพราะว่าพวกท่านเคยเป็ นเหมือนแกะทีห ่ ลงทาง แต่บด ั นี้ พวกท่านได ้กลับมาหาผู ้เลีย ้ งแกะและเจ ้าผู ้ปกครองจิต วิญญาณของพวกท่านแล ้ว
ทีอ ่ อ ่ นแอกว่า และเหมือนเป็ นทายาทร่วมกันแห่งพระคุณแห่ง ชีวต ิ เพือ ่ คําอธิษฐานของพวกท่านจะไม่ถก ู ขัดขวาง 8 สุดท ้ายนี้ ท่านทัง้ หลายจงมีนํ้าใจเป็ นอันหนึง่ อันเดียวกัน มี ใจกรุณาต่อกัน รักกันฉั นพีน ่ ้อง มีใจกรุณา มีใจสุภาพอ่อน น ้อม 9 อย่าตอบแทนความชัว่ ด ้วยความชัว่ หรือกล่าวคําตําหนิด ้วย ความตําหนิ แต่ตรงกันข ้าม จงอวยพร โดยรู ้ว่าท่านทัง้ หลาย ถูกเรียกเพือ ่ จะได ้รับพร 10 เพราะว่าผู ้ทีร่ ักชีวต ิ และปรารถนาทีจ ่ ะเห็นวันดี ๆ ก็ควรงด ลิน ้ ของตนจากความชัว่ และงดริมฝี ปากไม่ให ้พูดเป็ นอุบาย 11 ให ้เขาละทิง้ ความชัว่ และทําความดี ให ้เขาแสวงหาสันติ และปฏิบต ั ต ิ าม 12 เพราะว่าพระเนตรของพระเจ ้าเฝ้ าดูผู ้ชอบธรรม และพระ กรรณของพระองค์สดับคําอธิษฐานของพวกเขา แต่พระ พักตร์ของพระเจ ้าตัง้ ต่อสู ้กับผู ้กระทําความชัว่ 13 แล ้วใครเป็ นผู ้ทีส ่ ามารถทําร ้ายพวกท่านได ้ หากพวกท่าน ประพฤติตามสิง่ ทีด ่ ?ี 14 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายต ้องทนทุกข์เพราะเห็นแก่ความชอบ ธรรม ท่านก็เป็ นสุข และอย่ากลัวการหวาดกลัวของพวกเขา และอย่าวิตกกังวลเลย 15 แต่จงให ้พระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าเป็ นผู ้บริสท ุ ธิใ์ นใจของพวก ท่าน และจงเตรียมพร ้อมเสมอทีจ ่ ะตอบคําถามของทุกคนที่ ถามถึงเหตุผลของความหวังในตัวท่าน ด ้วยความอ่อนโยน และเคารพ 16 จงมีสํานึกผิดชอบทีด ่ ี เพือ ่ ว่าเมือ ่ เขาพูดร ้ายท่านเหมือน เขาเป็ นผู ้กระทําชัว่ เขาทีใ่ ส่ร ้ายการประพฤติดข ี องท่านใน พระคริสต์อย่างเท็จ จะได ้มีความละอาย 17 เพราะว่าถ ้าเป็ นพระประสงค์ของพระเจ ้า ย่อมดีกว่าทีจ ่ ะ ่ ทนทุกข์เพราะการทําดี มากกว่าทนทุกข์เพราะการทําชัว 18 เพราะพระคริสต์ก็ได ้ทรงทนทุกข์ทรมานครัง้ เดียวเพือ ่ บาป คือทรงทนทุกข์ทรมานจากความบาปของคนชอบธรรม เพือ ่ จะได ้นํ าเราไปถึงพระเจ ้า โดยทรงถูกประหารชีวต ิ ในเนือ ้ หนัง แต่ทรงมีชวี ต ิ ขึน ้ ใหม่โดยพระวิญญาณ 19 โดยทางนัน ้ พระองค์ก็เสด็จไปเทศนาแก่วญ ิ ญาณทีอ ่ ยูใ่ น คุกด ้วย ่ ฟั ง เมือ 20 ซึง่ บางครัง้ ไม่เชือ ่ คราวทีพ ่ ระเจ ้าทรงอดกลัน ้ พระ ทัยไว ้นานในสมัยของโนอาห์ ขณะทีก ่ ําลังเตรียมเรือ โดยมี เพียงไม่กค ี่ น คือ แปดคนเท่านัน ้ ทีไ่ ด ้รับการช่วยให ้รอดโดย ทางนํ้ า 21 เช่นเดียวกัน พิธบ ี พ ั ติศมาก็ชว่ ยเราให ้รอดได ้ (ไม่ใช่การ ละทิง้ ความสกปรกของเนือ ้ หนัง แต่เป็ นคําตอบของมโนธรรม อันดีตอ ่ พระเจ ้า) โดยการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ ่ วรรค์ และประทับอยูท 22 ผู ้ทรงเสด็จสูส ่ างขวาพระหัตถ์ของ พระเจ ้า เหล่าทูตสวรรค์และผู ้มีอํานาจและผู ้มีอํานาจ ทัง้ หลายก็อยูใ่ ต ้อํานาจของพระองค์
บทที่ 3 1 ในทํานองเดียวกัน พวกท่านทีเ่ ป็ นภรรยา จงยอมอยูใ่ ต ้ ่ ฟั งพระวจนะ บังคับสามีของตน เพือ ่ ว่าถ ้าสามีคนใดไม่เชือ เขาก็อาจจะโน ้มน ้าวใจสามีของตนให ้ประพฤติตามพระวจนะ นัน ้ ได ้โดยไม่ต ้องฟั งพระวจนะนัน ้ ก็ได ้ 2 ขณะทีเ่ ขามองดูการสนทนาอันบริสท ุ ธิข ์ องท่าน ประกอบ กับความเกรงกลัว 3 การประดับประดาของพระองค์อย่าให ้เป็ นการประดับ ภายนอก เช่น การถักผม การสวมใส่ทอง และการสวมใส่ ้ ผ ้า เสือ ่ นเร ้นอยูใ่ นใจ ในสิง่ ทีไ่ ม่เน่าเปื่ อย 4 แต่จงให ้เป็ นมนุษย์ทซ ี่ อ คือเป็ นเครือ ่ งประดับของจิตใจทีอ ่ อ ่ นโยนและสงบ ซึง่ มีคา่ มากในสายพระเนตรของพระเจ ้า ิ ธิท 5 เพราะในสมัยก่อน สตรีผู ้ศักดิส ์ ท ์ วี่ างใจในพระเจ ้าก็ ประดับกายตามอย่างนี้ โดยยอมอยูใ่ ต ้บังคับสามีของตน ่ ฟั งอับราฮัมและเรียกเขาว่าเจ ้านาย พวกท่าน 6 ซาราห์ก็เชือ เป็ นลูกสาวของเขา ขอเพียงพวกท่านประพฤติด ี และไม่รู ้สึก กลัวด ้วยความประหลาดใจ 7 ในทํานองเดียวกัน พวกท่านทีเ่ ป็ นสามีก็จงอยูร่ ว่ มกับ ภรรยาตามความรู ้ โดยให ้เกียรติภรรยาเหมือนกับเป็ นภาชนะ
บทที่ 4 1 เพราะฉะนัน ้ พระคริสต์ได ้ทรงทนทุกข์เพือ ่ เราในเนือ ้ หนัง แล ้ว พวกท่านก็จงเตรียมจิตใจอย่างเดียวกันด ้วย เพราะว่าผู ้ ทีท ่ นทุกข์ในเนือ ้ หนังก็เลิกจากบาปแล ้ว 2 เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ดําเนินชีวต ิ ทีเ่ หลือในเนือ ้ หนังตามตัณหา ของมนุษย์อก ี ต่อไป แต่ตามพระประสงค์ของพระเจ ้า 3 เพราะเวลาทีผ ่ า่ นมาในชีวต ิ ของเรานัน ้ เพียงพอแล ้วสําหรับ เราทีจ ่ ะทําตามความประสงค์ของชาวต่างชาติ เมือ ่ เรา ประพฤติตามความใคร่ ความใคร่ การดืม ่ สุราอย่างเกินควร งานเลีย ้ งสังสรรค์ และการบูชารูปเคารพทีน ่ ่ารังเกียจ 4 ซึง่ พวกเขาคิดว่าเป็ นเรือ ่ งแปลกทีพ ่ วกเจ ้าไม่รว่ มจลาจลกับ พวกเขาอย่างเกินขอบเขตและพูดจาใส่ร ้ายพวกเจ ้า
174
1 เปโตร
้ ผ ้าแห่งความถ่อมตน เพราะว่าพระเจ ้าทรง กัน และสวมเสือ ต่อต ้านผู ้เย่อหยิง่ และประทานพระคุณแก่ผู ้ถ่อมตน 6 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงถ่อมตัวลงภายใต ้พระหัตถ์อน ั ทรง ฤทธิข ์ องพระเจ ้า เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงยกพวกท่านขึน ้ เมือ ่ ถึงเวลาอันสมควร 7 จงมอบความกังวลของคุณทัง้ หมดไว ้กับพระองค์ เพราะว่า พระองค์ทรงดูแลคุณ ั ปชัญญะและเฝ้ าระวัง เพราะว่าศัตรูของท่านคือ 8 จงมีสติสม มาร เดินไปเดินมาเหมือนสิงโตคําราม แสวงหาคนทีม ่ ันจะกัด กินได ้ ่ โดยรู ้อยูว่ า่ 9 จงต่อต ้านพวกเขาอย่างมั่นคงในความเชือ ความทุกข์ยากอย่างเดียวกันนัน ้ เกิดขึน ้ กับพีน ่ ้องของตนใน โลกเช่นกัน 10 แต่พระเจ ้าแห่งพระคุณทัง้ มวล ผู ้ทรงเรียกเราให ้เข ้ามาสู่ พระสิรริ งุ่ โรจน์นริ ันดร์ของพระองค์ในพระเยซูคริสต์ เมือ ่ ท่าน ทัง้ หลายได ้ทนทุกข์อยูช ่ วั่ ขณะหนึง่ แล ้ว พระองค์จะทรงทํา ให ้ท่านสมบูรณ์ มั่นคง เข ้มแข็ง และมั่นคง 11 ขอพระสิรริ งุ่ โรจน์และอํานาจการปกครองจงมีแด่พระองค์ ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ สาธุ ื่ สัตย์ตอ 12 โดยสีวานัส ผู ้เป็ นพีน ่ ้องทีซ ่ อ ่ คุณ ซึง่ ข ้าพเจ ้า ้ ๆ เพือ สันนิษฐานว่า ข ้าพเจ ้าได ้เขียนไว ้สัน ่ เตือนสติและเป็ น พยานว่านีค ่ อ ื พระคุณทีแ ่ ท ้จริงของพระเจ ้าทีค ่ ณ ุ ยืนอยู่ 13 คริสตจักรทีเ่ มืองบาบิลอนซึง่ ได ้รับการเลือกพร ้อมกับท่าน ก็ฝากความคิดถึงท่านเช่นกัน และมาร์คส ั ลูกชายของฉั นก็ ฝากความคิดถึงท่านเช่นกัน 14 จงทักทายกันด ้วยการจุมพิตแห่งความรัก สันติสข ุ จงมีแก่ ท่านทัง้ หลายทีอ ่ ยูใ่ นพระเยซูคริสต์ อาเมน
5 ใครจะรับผิดชอบต่อพระองค์ผู ้พร ้อมจะพิพากษาคนเป็ น และคนตาย 6 เพราะเหตุนเี้ อง ข่าวประเสริฐจึงได ้ประกาศแก่คนทัง้ หลาย ทีต ่ ายไปแล ้ว เพือ ่ ว่าเขาจะถูกพิพากษาตามอย่างมนุษย์ใน เนือ ้ หนัง แต่จะดําเนินชีวต ิ ตามอย่างพระเจ ้าในวิญญาณ ้ สุดของสิง่ ทัง้ ปวงก็ใกล ้เข ้ามาแล ้ว ดังนัน 7 แต่จด ุ สิน ้ พวก ท่านจงมีสติและเฝ้ าระวังในการอธิษฐาน 8 และจงมีความรักต่อกันให ้มากยิง่ กว่าสิง่ อืน ่ ใด เพราะว่า ความรักจะปกปิ ดบาปมากมายได ้ 9 จงต ้อนรับซึง่ กันและกันอย่างเป็ นมิตรโดยไม่จํานนต่อความ ขุน ่ เคือง 10 ตามทีแ ่ ต่ละคนได ้รับของประทานแล ้ว จงรับใช ้กันและกัน ด ้วยของประทานนัน ้ เหมือนเป็ นผู ้จัดการทีด ่ ข ี องพระคุณอัน หลากหลายของพระเจ ้า 11 ถ ้าผู ้ใดจะพูด ก็ให ้พูดตามพระดํารัสของพระเจ ้า ถ ้าผู ้ใดจะ รับใช ้ ก็ให ้พูดตามความสามารถทีพ ่ ระเจ ้าประทาน เพือ ่ พระ เจ ้าจะได ้ทรงได ้รับเกียรติในทุกสิง่ โดยทางพระเยซูคริสต์ ขอ พระองค์ทรงได ้รับคําสรรเสริญและทรงครอบครองตลอดไป ชัว่ นิรันดร์ อาเมน 12 ทีร่ ัก อย่าคิดว่าเป็ นเรือ ่ งแปลกทีก ่ ารทดสอบอันร ้อนแรงจะ ทดสอบคุณนัน ้ เหมือนกับว่ามีเรือ ่ งแปลกประหลาดเกิดขึน ้ กับคุณ ่ ชมยินดีเพราะท่านทัง้ หลายได ้มีสว่ นในการทน 13 แต่จงชืน ทุกข์ของพระคริสต์ เพือ ่ ว่าเมือ ่ พระสิรข ิ องพระองค์จะเผยออก ่ ชมยินดีด ้วยความปิ ตย มา ท่านทัง้ หลายจะได ้มีความชืน ิ งิ่ นัก 14 ถ ้าท่านทัง้ หลายถูกตําหนิเพราะพระนามของพระคริสต์ ท่านก็เป็ นสุข เพราะว่าวิญญาณแห่งความรุง่ โรจน์และของ พระเจ ้าสถิตอยูเ่ หนือท่าน ฝ่ ายพวกเขาพูดจาใส่ร ้ายพระองค์ แต่ฝ่ายท่านทัง้ หลายกลับสรรเสริญพระองค์ 15 แต่ทา่ นทัง้ หลายอย่าได ้รับความทุกข์ทรมานในฐานะ ฆาตกร หรือในฐานะโจร หรือในฐานะผู ้ทําชัว่ หรือในฐานะผู ้ ยุง่ เรือ ่ งของผู ้อืน ่ 16 แต่ถ ้าใครต ้องทนทุกข์เพราะเป็ นคริสเตียน ก็อย่าให ้คนนัน ้ ละอายเลย แต่จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้าเพราะเรือ ่ งนี้ 17 เพราะถึงเวลาแล ้วทีก ่ ารพิพากษาจะต ้องเริม ่ ทีค ่ รอบครัว ของพระเจ ้า และถ ้าการพิพากษานัน ้ เริม ่ ทีพ ่ วกเราก่อน จุดจบ ่ ฟั งข่าวประเสริฐของพระเจ ้าจะเป็ น ของคนเหล่านัน ้ ทีไ่ ม่เชือ อย่างไร? 18 และถ ้าคนชอบธรรมแทบจะไม่รอดเลย แล ้วคนอธรรมและ คนบาปจะปรากฏอยูท ่ ไี่ หน? 19 เหตุฉะนัน ้ ผู ้ทีท ่ นทุกข์ตามพระประสงค์ของพระเจ ้า จง มอบการดูแลจิตวิญญาณของตนไว ้กับพระองค์ด ้วยการกระ ื่ สัตย์ ทําดี เหมือนกับเป็ นผู ้สร ้างทีซ ่ อ บทที่ 5 1 ข ้าพเจ ้าขอเตือนสติผู ้อาวุโสทีอ ่ ยูใ่ นท่ามกลางพวกท่าน พวกเขาเป็ นผู ้อาวุโสและเป็ นพยานถึงความทุกข์ทรมานของ พระคริสต์ และเป็ นผู ้มีสว่ นในความรุง่ โรจน์ทจ ี่ ะเผยให ้เห็นใน อนาคตด ้วย 2 จงเลีย ้ งดูฝงู แกะของพระเจ ้าทีอ ่ ยูท ่ า่ มกลางพวกท่าน ดูแล พวกเขาอย่างเต็มใจ ไม่ใช่เพราะถูกบังคับ แต่เพราะเต็มใจ ไม่ใช่เพราะเห็นแก่เงินทอง แต่ด ้วยใจเต็มใจ 3 ไม่ใช่เป็ นเจ ้านายเหนือมรดกของพระเจ ้า แต่เป็ นแบบอย่าง แก่ฝงู แกะ 4 และเมือ ่ หัวหน ้าผู ้เลีย ้ งแกะจะปรากฏตัว พวกท่านจะได ้รับ มงกุฎแห่งความรุง่ โรจน์ทไี่ ม่มวี ันเหีย ่ วเฉา 5 เช่นเดียวกัน พวกท่านทีอ ่ ายุน ้อยกว่า จงยอมอยูใ่ ต ้บังคับ ของผู ้ใหญ่ พวกท่านทุกคนจงยอมอยูใ่ ต ้บังคับของกันและ
175
จดหมายของเปโตร ฉบับที่ 2 บทที่ 1 1 ซีโมนเปโตร ผู ้รับใช ้และอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ ถึงผู ้ ่ อันมีคา่ เช่นเดียวกับเรา โดยผ่านความชอบ ทีไ่ ด ้รับความเชือ ธรรมของพระเจ ้าและพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา พระเยซูคริสต์ 2 ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ ทวีคณ ู แก่ทา่ นทัง้ หลายโดย ความรู ้เกีย ่ วกับพระเจ ้าและพระเยซูองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ิ ธิข 3 ตามทีฤ ่ ทธิอ ์ ํานาจอันศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ได ้ประทานสิง่ ทัง้ ปวงแก่เรา ซึง่ เป็ นสิง่ สําหรับชีวต ิ และความเป็ นพระเจ ้า โดยอาศัยความรู ้ถึงพระองค์ผู ้ได ้ทรงเรียกเราให ้มีความ รุง่ โรจน์และมีคณ ุ ธรรม 4 โดยทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงประทานพระสัญญาอันใหญ่หลวง และลํ้าค่าแก่เรา เพือ ่ ว่าโดยพระสัญญาเหล่านี้ ท่านทัง้ หลาย จะได ้มีสว่ นในธรรมชาติของพระเจ ้า โดยหลีกหนีจากความ ่ มทรามทีม เสือ ่ อ ี ยูใ่ นโลกอันเกิดจากตัณหา 5 และนอกจากนี้ จงทุม ่ เทความเพียรอย่างเต็มที่ แล ้วจงเพิม ่ ่ ด ้วยความดี และเสริมความดีด ้วยความรู ้ ความเชือ ั ปชัญญะเพือ 6 และให ้มีสติสม ่ ความรู ้ และให ้มีความอดทน ั ปชัญญะเพือ ด ้วยสติสม ่ ความอดทน และให ้มีความเป็ นพระ เจ ้าเพือ ่ ความอดทน 7 และจงมีความรักต่อพีน ่ ้องด ้วยความกรุณา และจงมีความ รักต่อพีน ่ ้องด ้วยความกรุณา 8 เพราะว่าถ ้าสิง่ เหล่านีม ้ อ ี ยูใ่ นท่านทัง้ หลายและมีมากเกิน พอ ก็จะทําให ้ท่านไม่เป็ นหมันหรือไม่มผ ี ลในความรู ้เกีย ่ วกับ พระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ั 9 แต่ผู ้ทีข ่ าดสิง่ เหล่านีก ้ ็เป็ นคนตาบอดมองเห็นอะไรไม่ชด และลืมไปว่าตนได ้รับการชําระจากบาปเก่าๆ ของตนแล ้ว 10 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงพยายามอย่างยิง่ ทีจ ่ ะ แน่ใจว่าการทรงเรียกและการเลือกของท่านนัน ้ ถูกต ้อง เพราะว่าถ ้าท่านทัง้ หลายทําสิง่ เหล่านี้ ท่านจะไม่ล ้มลงเลย ิ ธิอ 11 เพราะอย่างนัน ้ ท่านทัง้ หลายจะมีสท ์ ย่างสมบูรณ์ทจ ี่ ะ ่ เข ้าสูราชอาณาจักรนิรันดร์ของพระเจ ้าและพระผู ้ช่วยให ้รอด ของเราพระเยซูคริสต์ 12 เพราะฉะนัน ้ ฉั นจะไม่ละเลยทีจ ่ ะเตือนสติทา่ นทัง้ หลาย เสมอถึงสิง่ เหล่านี้ ถึงแม ้ว่าท่านทัง้ หลายจะรู ้และตัง้ มั่นคงอยู่ ในความจริงปั จจุบน ั ก็ตาม 13 แท ้จริง ข ้าพเจ ้าเห็นว่าสมควรทีข ่ ้าพเจ ้ายังอยูใ่ นพลับพลา แห่งนีจ ้ ะเตือนสติพวกท่านโดยการเตือนสติพวกท่าน 14 เพราะข ้าพเจ ้ารู ้ว่าในไม่ช ้านีข ้ ้าพเจ ้าจะต ้องถอดทิง้ ร่างกายนีไ้ ป เหมือนทีพ ่ ระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของ เราได ้ทรงสําแดงให ้ข ้าพเจ ้าเห็น 15 ยิง่ กว่านัน ้ ฉั นจะพยายามให ้ท่านทัง้ หลายสามารถระลึก ถึงสิง่ เหล่านีเ้ สมอหลังจากทีฉ ่ ั นตายไปแล ้ว 16 เพราะว่าเมือ ่ เราได ้สําแดงให ้ท่านทัง้ หลายทราบถึงฤทธิ์ เดชและการมาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา แล ้ว เราไม่ได ้ตามอ่านนิยายทีแ ่ ต่งขึน ้ อย่างแยบยล แต่เราได ้ เห็นความยิง่ ใหญ่ของพระองค์ด ้วยตาเราเอง 17 เพราะเมือ ่ พระองค์ได ้ทรงรับเกียรติและสง่าราศีจากพระ เจ ้าพระบิดาแล ้ว เมือ ่ มีเสียงจากสง่าราศีอน ั ยิง่ ใหญ่ได ้มาถึง พระองค์วา่ “ผู ้นีเ้ ป็ นบุตรทีร่ ักของเรา ผู ้ทีเ่ ราพอใจมาก” 18 และเราได ้ยินเสียงนีท ้ ม ี่ าจากสวรรค์เมือ ่ เราอยูก ่ บ ั พระองค์ บนภูเขาอันบริสท ุ ธิ์
176
19 และเรายังมีคําพยากรณ์ทแ ี่ น่นอนยิง่ ขึน ้ ซึง่ ท่านทัง้ หลาย กระทําดีทเี่ อาใจใส่ในคําพยากรณ์นัน ้ เสมือนหนึง่ เอาใจใส่ ่ งอยูใ่ นทีม แสงสว่างทีส ่ อ ่ ด ื จนกว่ารุง่ อรุณจะสว่างขึน ้ และ ดาวประกายพรึกจะส่องแสงขึน ้ ในใจของท่าน 20 จงรู ้สิง่ นีก ้ อ ่ น คือว่าคําพยากรณ์ใดๆ ในพระคัมภีรน ์ ัน ้ ไม่ม ี การตีความโดยลําพัง 21 เพราะว่าคําพยากรณ์ในสมัยโบราณนัน ้ ไม่ได ้มาจากความ ิ ธิข ประสงค์ของมนุษย์ แต่พวกผู ้ศักดิส ์ ท ์ องพระเจ ้าได ้พูดคํา พยากรณ์ตามทีพ ่ ระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงดลใจ บทที่ 2 1 แต่ยังมีผู ้เผยพระวจนะเท็จอยูท ่ า่ มกลางประชาชนด ้วย เช่นเดียวกับทีจ ่ ะมีครูเท็จอยูท ่ า่ มกลางพวกท่าน ผู ้ซึง่ จะแอบ ้ พวกเขา นํ าลัทธิทช ี่ วั่ ร ้ายเข ้ามา และปฏิเสธพระเจ ้าผู ้ทรงซือ ่ นเอง ไว ้ และนํ าความพินาศอันรวดเร็วมาสูต 2 และคนเป็ นอันมากจะประพฤติตามแนวทางอันชัว่ ร ้ายของ พวกเขา ซึง่ เพราะเหตุนี้ แนวทางแห่งความจริงจึงถูกกล่าว ร ้าย 3 และด ้วยความโลภพวกเขาจะหากําไรจากท่านด ้วยวาจาอัน เท็จ ซึง่ การพิพากษาพวกท่านเป็ นเวลานานจะไม่ลงั เลอีก ต่อไป และความพินาศของพวกเขาก็ไม่หลับใหลเช่นกัน 4 เพราะถ ้าพระเจ ้าไม่ทรงละเว ้นเหล่าทูตสวรรค์ผู ้ทําบาป แต่ ทรงเหวีย ่ งพวกเขาลงไปในนรก และทรงมอบพวกเขาไว ้ใน โซ่แห่งความมืด เพือ ่ สงวนไว ้สําหรับการพิพากษา 5 และมิได ้ทรงละเว ้นโลกเก่า แต่ทรงช่วยโนอาห์ซงึ่ เป็ นผู ้ ประกาศความชอบธรรมคนทีแ ่ ปด โดยทรงนํ านํ้ าท่วมมาสู่ โลกของคนอธรรม 6 และทรงทําให ้เมืองโซดอมและเมืองโกโมราห์กลายเป็ น เถ ้าถ่านและทรงลงโทษพวกเขาให ้ล ้มล ้าง โดยทรงทําให ้ พวกเขาเป็ นตัวอย่างแก่คนรุน ่ หลังทีจ ่ ะดําเนินชีวต ิ อย่าง อธรรม 7 และทรงช่วยโลทผู ้ชอบธรรมซึง่ ไม่พอใจกับการดําเนินชีวต ิ ทีน ่ ่ารังเกียจของคนชัว่ 8 (เพราะคนชอบธรรมผู ้ซึง่ อาศัยอยูท ่ า่ มกลางพวกเขา เมือ ่ ได ้เห็นและได ้ยิน จิตใจอันชอบธรรมของตนก็ขน ุ่ เคืองใจ เพราะการกระทําอันผิดกฎหมายของพวกเขาทุกวัน) 9 พระเจ ้าทรงทราบดีวา่ จะช่วยผู ้เลือ ่ มใสในพระเจ ้าให ้พ ้นจาก ความทดลองได ้อย่างไร และทรงเก็บผู ้ไม่ชอบธรรมไว ้เพือ ่ ลงโทษในวันพิพากษา 10 แต่โดยเฉพาะอย่างยิง่ คือผู ้ทีด ่ ําเนินชีวต ิ ตามเนือ ้ หนังใน ตัณหาแห่งความโสมม และดูถก ู การปกครอง พวกเขาเป็ นคน อวดดี เอาแต่ใจตัวเอง ไม่กลัวทีจ ่ ะพูดจาไม่ดเี กีย ่ วกับศักดิศ ์ รี 11 ส่วนทูตสวรรค์ซงึ่ มีอํานาจและฤทธิอ ์ ํานาจมากกว่า กลับ ไม่กล่าวคําตําหนิตเิ ตียนต่อพระพักตร์พระเจ ้า ั ว์เหล่านีซ 12 แต่สต ้ งึ่ เป็ นสัตว์เดรัจฉานตามธรรมชาติ ถูก สร ้างขึน ้ เพือ ่ ถูกจับและทําลาย พูดจาใส่ร ้ายในสิง่ ทีพ ่ วกมัน ้ ไปในความเสือ ่ มทรามของพวกมัน ไม่เข ้าใจ และจะพินาศสิน เอง 13 และจะได ้รับผลตอบแทนของความอยุตธิ รรม เช่นเดียวกับ ผู ้ทีถ ่ อ ื ว่าการจลาจลในเวลากลางวันเป็ นความสุข เป็ นจุดด่าง และตําหนิ สนุกสนานกับการหลอกลวงของตนเองในขณะที่ พวกเขากินเลีย ้ งกับคุณ 14 มีดวงตาเต็มไปด ้วยความล่วงประเวณี และไม่อาจหยุด บาปได ้ ล่อลวงจิตวิญญาณทีไ่ ม่มั่นคง จิตใจทีฝ ่ ึ กฝนด ้วย การกระทําอันโลภมาก ลูกหลานทีถ ่ ก ู สาปแช่ง 15 ซึง่ ได ้ละทิง้ หนทางทีถ ่ ก ู ต ้องและหลงผิดไปตามทางของ บาลาอัมบุตรชายของโบซอร์ผู ้ชอบค่าจ ้างของความอ ยุตธิ รรม
จดหมายของเปโตรฉบับที่ 2
16 แต่พระองค์ถก ู ตําหนิถงึ ความชัว่ ช ้าของตน ลาใบ ้ทีพ ่ ด ู เหมือนมนุษย์นัน ้ ห ้ามปรามความบ ้าของผู ้เผยพระวจนะ 17 เหล่านีเ้ ป็ นบ่อนํ้ าทีไ่ ม่มน ี ํ้ า เป็ นเมฆทีถ ่ ก ู พายุพัดพาไป และหมอกแห่งความมืดมิดก็สงวนไว ้สําหรับพวกเขาตลอดไป 18 เพราะเมือ ่ พวกเขาพูดคําโอ ้อวดไร ้สาระ พวกเขาก็ลอ ่ ลวง ด ้วยความใคร่ของเนือ ้ หนัง ด ้วยความเหลวไหลมาก ผู ้ที่ บริสท ุ ธิก ์ ็หนีจากคนทีด ่ ําเนินชีวต ิ ในความผิด 19 ถึงแม ้พวกเขาสัญญาว่าจะให ้อิสรภาพแก่คนเหล่านัน ้ แต่ ่ มทราม ตัวพวกเขาเองกลับกลายเป็ นทาสของความเสือ ่ มทรามนัน เพราะว่าเมือ ่ คนถูกครอบงําจากความเสือ ้ เขาก็จะ ่ มทรามนัน ตกเป็ นทาสของความเสือ ้ 20 เพราะว่าถ ้าพวกเขาหนีพ ้นมลทินของโลกไปแล ้วด ้วย ความรู ้ของพระเจ ้าและพระผู ้ช่วยให ้รอดพระเยซูคริสต์ พวก เขากลับต ้องติดอยูใ่ นนัน ้ อีกและพ่ายแพ ้ ท ้ายทีส ่ ด ุ พวกเขาก็ จะเลวร ้ายยิง่ กว่าจุดเริม ่ ต ้น 21 เพราะว่าการทีไ่ ม่รู ้จักทางแห่งความชอบธรรมนัน ้ ยังดีกว่า ิ ธิท ทีพ ่ วกเขาจะหันหลังให ้กับพระบัญญัตอ ิ น ั ศักดิส ์ ท ์ ม ี่ อบ ให ้แก่พวกเขาหลังจากทีร่ ู ้จักทางนัน ้ แล ้ว 22 แต่เหตุการณ์ดงั กล่าวนัน ้ เกิดขึน ้ กับเขาตามสุภาษิตที่ แท ้จริงทีว่ า่ สุนัขก็กลับไปกินสิง่ ทีม ่ ันอาเจียนออกมาอีกครัง้ และหมูทถ ี่ ก ู ล ้างก็กลับไปลุยโคลนอีก
14 เหตุฉะนัน ้ ทีร่ ักทัง้ หลาย เมือ ่ ท่านทัง้ หลายกําลังมองหาสิง่ เหล่านี้ ก็จงพยายามอย่างยิง่ เพือ ่ ว่าพระองค์จะทรงพบท่าน ทัง้ หลายในสันติ ไม่มจ ี ด ุ ด่างพร ้อย และไม่มท ี ต ี่ ําหนิ 15 และจงถือว่าการอดกลัน ้ อดทนขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของ เรานัน ้ เป็ นความรอด เหมือนอย่างทีเ่ ปาโลพีน ่ ้องทีร่ ักของเรา ได ้เขียนถึงท่านทัง้ หลายตามสติปัญญาทีพ ่ ระองค์ได ้ทรง ประทานแก่เขา 16 เหมือนในจดหมายของท่านทุกฉบับ ท่านกล่าวถึงเรือ ่ ง เหล่านัน ้ ในจดหมายเหล่านัน ้ แม ้ในจดหมายเหล่านัน ้ มีบาง เรือ ่ งทีเ่ ข ้าใจยาก ซึง่ คนไม่รู ้หนังสือและไม่มั่นคงได ้บิดเบือน ไป เช่นเดียวกับทีพ ่ วกเขาได ้บิดเบือนพระคัมภีรข ์ ้ออืน ่ ๆ เพือ ่ เป็ นเหตุให ้ตนเองพินาศ 17 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านทีร่ ัก เมือ ่ ท่านทัง้ หลายรู ้เรือ ่ งเหล่านี้ อยูแ ่ ล ้ว ก็จงระวังไว ้ อย่าให ้พวกท่านซึง่ ถูกชักจูงให ้หลงไป กับความผิดพลาดของคนชัว่ หลุดจากความมั่นคงของพวก ท่านเสีย 18 แต่จงเจริญขึน ้ ในพระคุณและในความรู ้เกีย ่ วกับพระเยซู คริสต์ พระเจ ้าและพระผู ้ช่วยให ้รอดของเรา ขอพระสิร ิ รุง่ โรจน์แด่พระองค์ทงั ้ บัดนีแ ้ ละตลอดไป อาเมน
บทที่ 3 1 ข ้าพเจ ้าเขียนจดหมายฉบับทีส ่ องนีถ ้ งึ ท่านทีร่ ัก ข ้าพเจ ้าขอ เตือนสติทา่ นให ้ระลึกถึงจดหมายทัง้ สองฉบับนี้ 2 เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายระลึกถึงถ ้อยคําทีก ่ ล่าวไว ้ล่วงหน ้าโดย ิ ธิ์ และคําสัง่ ของเราซึง่ เป็ นอัคร บรรดาผู ้เผยพระวจนะศักดิส ์ ท สาวกของพระเจ ้าและพระผู ้ช่วยให ้รอด 3 จงรู ้ข ้อนีก ้ อ ่ นว่า ในวันสุดท ้าย จะมีคนเยาะเย ้ยซึง่ ดําเนิน ตามตัณหาของตนเอง 4 และกล่าวว่า คําสัญญาเรือ ่ งการเสด็จมาของพระองค์อยูท ่ ี่ ไหน เพราะว่าเมือ ่ บรรพบุรษ ุ หลับใหลไป ทุกสิง่ ก็ดําเนินไป เหมือนทีเ่ ป็ นอยูต ่ งั ้ แต่เริม ่ สร ้างโลก 5 เพราะว่าเขาทัง้ หลายไม่รู ้โดยเต็มใจว่า โดยพระวจนะของ พระเจ ้า สวรรค์จงึ เกิดขึน ้ แต่โบราณ และแผ่นดินก็เกิดขึน ้ จาก นํ้ าและอยูใ่ นนํ้ า 6 โดยทีโ่ ลกในสมัยนัน ้ ถูกนํ้ าท่วมจนพินาศไป 7 ส่วนสวรรค์และแผ่นดินโลกซึง่ อยูบ ่ ด ั นี้ ก็ถก ู เก็บรักษาไว ้ โดยพระวจนะเดียวกัน สงวนไว ้สําหรับไฟเผา เพือ ่ ไว ้ใช ้ในวัน พิพากษาและความพินาศแห่งคนอธรรม 8 แต่พวกทีร่ ักทัง้ หลาย อย่ามองข ้ามข ้อนีไ้ ป คือสําหรับองค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า วันเดียวก็เป็ นเหมือนกับพันปี และพันปี ก็เป็ น เหมือนกับวันเดียว 9 พระเจ ้าไม่ทรงเฉือ ่ ยชาในเรือ ่ งสัญญาของพระองค์ เหมือน อย่างทีบ ่ างคนคิด แต่ทรงอดทนต่อเราทัง้ หลาย โดยไม่ทรง ประสงค์ให ้ผู ้ใดพินาศ แต่ทรงประสงค์ให ้ทุกคนกลับใจ 10 แต่วา่ วันของพระเจ ้านัน ้ จะมาถึงเหมือนกับขโมยทีม ่ าใน เวลากลางคืน และในวันนัน ้ ท ้องฟ้ าจะล่วงไปด ้วยเสียงดัง และธาตุตา่ งๆ จะละลายไปด ้วยความร ้อนแรง และแผ่นดิน โลกกับสิง่ ทีม ่ อ ี ยูภ ่ ายในนัน ้ จะถูกเผาไหม ้ไป 11 เมือ ่ เห็นว่าสิง่ ทัง้ หลายเหล่านีจ ้ ะสลายไป พวกท่านควร ั ิ เป็ นคนเช่นใดในชีวต ิ ทีศ ่ กดิส ์ ทธิแ ์ ละความเป็ นพระเจ ้า 12 คอยและเร่งรีบทีจ ่ ะให ้ถึงวันของพระเจ ้าซึง่ เมือ ่ วันนัน ้ ท ้องฟ้ าจะถูกไฟเผาไหม ้ และธาตุตา่ งๆ จะละลายไปด ้วย ความร ้อนแรง 13 อย่างไรก็ด ี ตามคําสัญญาของพระองค์ เรายังรอคอย สวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ทซ ี่ งึ่ ความชอบธรรมสถิตอยู่
177
จดหมายฉบับแรก ของยอห์น
8 ข ้าพเจ ้าเขียนพระบัญญัตใิ หม่ถงึ ท่านทัง้ หลายอีก ซึง่ เป็ น ความจริงทัง้ ในตัวพระองค์และในพวกท่าน เพราะว่าความมืด ่ งแสงแล ้ว มิดล่วงไปแล ้ว และบัดนีค ้ วามสว่างแท ้ก็สอ 9 ผู ้ใดกล่าวว่าตนอยูใ่ นความสว่าง แต่เกลียดชังพีน ่ ้องของ ตน ผู ้นัน ้ ก็ยังอยูใ่ นความมืดจนกระทั่งบัดนี้ 10 ผู ้ทีร่ ักพีน ่ ้องของตนก็จะอยูใ่ นความสว่าง และไม่มเี หตุให ้ สะดุดล ้มในตัวเขาเลย 11 แต่ผู ้ทีเ่ กลียดชังพีน ่ ้องของตนก็อยูใ่ นความมืด และเดิน อยูใ่ นความมืด และไม่รู ้ว่าตนกําลังไปไหน เพราะว่าความมืด นัน ้ ได ้ทําให ้ตาของเขาบอดไป 12 ข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลาย ลูกน ้อยทัง้ หลาย เพราะว่า บาปของท่านได ้รับการอภัยแล ้ว เพราะเห็นแก่พระนามของ พระองค์ 13 ข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายทีเ่ ป็ นบิดา เพราะท่านรู ้จัก พระองค์ผู ้เป็ นมาตัง้ แต่ต ้น ข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายที่ เป็ นเยาวชน เพราะท่านได ้เอาชนะมารร ้ายแล ้ว ข ้าพเจ ้าเขียน ถึงท่านทัง้ หลายทีเ่ ป็ นลูกๆ เพราะท่านรู ้จักพระบิดาแล ้ว 14ข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายทีเ่ ป็ นบิดา เพราะท่านรู ้จัก พระองค์ผู ้เป็ นมาตัง้ แต่ต ้น ข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายที่ เป็ นเยาวชน เพราะท่านเข ้มแข็ง และพระวจนะของพระเจ ้า สถิตอยูใ่ นท่าน และท่านได ้เอาชนะมารร ้ายแล ้ว 15 อย่ารักโลกหรือสิง่ ของในโลก ผู ้ใดรักโลก ความรักของ พระบิดาก็ไม่อยูใ่ นผู ้นัน ้ 16 เพราะว่าทุกสิง่ ทุกอย่างในโลก คือตัณหาของเนือ ้ หนัง ตัณหาของตา และความเย่อหยิง่ ในชีวต ิ ไม่ได ้มาจากพระ บิดา แต่มาจากโลก 17 และโลกกับความปรารถนาของโลกกําลังผ่านไป แต่ผู ้ที่ ประพฤติตามพระประสงค์ของพระเจ ้าจะคงอยูต ่ ลอดไป 18 ลูกน ้อยทัง้ หลาย นีเ่ ป็ นครัง้ สุดท ้ายแล ้ว และตามทีท ่ า่ น ทัง้ หลายได ้ยินมาว่ามารร ้ายจะมา บัดนีก ้ ็มม ี ารร ้ายมากมาย แล ้ว ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้ว่านีเ่ ป็ นครัง้ สุดท ้ายแล ้ว 19 เขาทัง้ หลายออกไปจากพวกเรา แต่เขาทัง้ หลายก็ไม่ใช่ พวกของเรา เพราะว่าถ ้าเขาทัง้ หลายเป็ นพวกของเรา เขาก็ คงจะอยูร่ ว่ มกับพวกเราต่อไปอย่างไม่ต ้องสงสัย แต่เขา ทัง้ หลายออกไปเพือ ่ ให ้ปรากฏชัดว่าเขาทัง้ หลายมิใช่พวก ้ ของเราทัง้ สิน 20 แต่ทา่ นทัง้ หลายได ้รับการเจิมจากพระองค์ผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ล ้ว และท่านทัง้ หลายก็รู ้ทุกสิง่ 21 ฉั นไม่ได ้เขียนถึงท่านทัง้ หลายเพราะท่านไม่รู ้ความจริง แต่เพราะท่านทัง้ หลายรู ้แล ้ว และไม่กล่าวเท็จใดๆ ทีเ่ ป็ น ความจริงเลย 22 ใครเล่าจะเป็ นคนโกหก ถ ้าไม่ใช่ผู ้ทีป ่ ฏิเสธว่าพระเยซูเป็ น พระคริสต์? เขาคือมารร ้ายทีป ่ ฏิเสธพระบิดาและพระบุตร 23 ผู ้ใดปฏิเสธพระบุตร ผู ้นัน ้ ก็ไม่มพ ี ระบิดา แต่ผู ้ทีย ่ อมรับ พระบุตร ก็มพ ี ระบิดาด ้วย 24จงให ้สิง่ ทีท ่ า่ นได ้ยินมาตัง้ แต่ต ้นดํารงอยูใ่ นตัวท่าน ถ ้าสิง่ ทีท ่ า่ นได ้ยินมาตัง้ แต่ต ้นยังดํารงอยูใ่ นตัวท่าน ท่านก็จะดํารง อยูใ่ นพระบุตรและในพระบิดา 25 และนีแ ่ หละเป็ นพระสัญญาทีพ ่ ระองค์ทรงสัญญาไว ้กับเรา คือชีวต ิ นิรันดร์ 26 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนเรือ ่ งนีถ ้ งึ ท่านทัง้ หลายเกีย ่ วกับคนที่ ล่อลวงท่าน 27 แต่การเจิมทีพ ่ วกท่านได ้รับจากพระองค์นัน ้ ยังคงอยูก ่ บ ั พวกท่าน และพวกท่านไม่จําเป็ นต ้องให ้ใครสอนพวกท่าน เลย เพราะว่าการเจิมนัน ้ สอนพวกท่านทุกเรือ ่ ง และเป็ นความ จริง ไม่ใช่ความเท็จ และเมือ ่ ได ้สอนพวกท่านแล ้ว พวกท่าน ก็จะดํารงอยูใ่ นพระองค์ตอ ่ ไป 28 และบัดนีล ้ ก ู ๆ ทัง้ หลาย จงดํารงอยูใ่ นพระองค์ เพือ ่ ว่าเมือ ่ พระองค์จะทรงปรากฏ เราจะได ้มีใจกล ้า และไม่รู ้สึกละอาย ต่อพระองค์เมือ ่ พระองค์เสด็จมา
บทที่ 1 1 ซึง่ ได ้ทรงเป็ นอยูต ่ งั ้ แต่เริม ่ แรก ซึง่ เราได ้ยิน ซึง่ เราได ้เห็น ด ้วยตาของเรา ซึง่ เราได ้พินจ ิ ดู และซึง่ มือของเราได ้สัมผัส คือพระวจนะแห่งชีวต ิ 2 (เพราะชีวต ิ นัน ้ ได ้ปรากฏ และเราได ้เห็นและเป็ นพยาน และ แสดงชีวต ิ นิรันดร์นัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลาย ซึง่ ได ้อยูก ่ บ ั พระบิดา และได ้ปรากฏแก่เรา) 3 สิง่ ทีเ่ ราได ้เห็นและได ้ยินนัน ้ เราก็ประกาศแก่ทา่ นทัง้ หลาย เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้ร่วมมิตรกับเรา และแท ้จริงเราก็รว่ ม มิตรกับพระบิดา และกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซู คริสต์ ่ ชมยินดีของ 4 และเราเขียนเรือ ่ งเหล่านีถ ้ งึ ท่านเพือ ่ ความชืน ท่านจะได ้เต็มเปี่ ยม 5 นีค ่ อ ื ข่าวสารทีเ่ ราได ้ยินจากพระองค์ และประกาศแก่ทา่ น ทัง้ หลายว่า พระเจ ้าทรงเป็ นความสว่าง และไม่มค ี วามมืดใน พระองค์เลย 6 ถ ้าเราพูดว่าเราร่วมสามัคคีธรรมกับพระองค์ แต่ยังดําเนิน อยูใ่ นความมืด เราก็โกหกและไม่ประพฤติตามความจริง 7 แต่ถ ้าเราดําเนินชีวต ิ อยูใ่ นความสว่าง เหมือนอย่างพระองค์ ทรงอยูใ่ นความสว่าง เราก็รว่ มสามัคคีธรรมกัน และพระโลหิต ของพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์ ก็ชําระเราให ้พ ้นจาก ้ บาปทัง้ สิน 8 ถ ้าเราพูดว่าเราไม่มบ ี าป เราก็หลอกตนเอง และความจริงก็ ไม่อยูใ่ นเราเลย ื่ และเทีย 9 ถ ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซอ ่ ง ธรรม พระองค์จะทรงยกโทษบาปของเรา และทรงชําระเรา ้ ให ้พ ้นจากความชัว่ ร ้ายทัง้ สิน 10 ถ ้าเราพูดว่าเราไม่ได ้ทําบาป เราก็ทําให ้พระองค์เป็ นผู ้ โกหก และพระคําของพระองค์ก็ไม่อยูใ่ นเราเลย บทที่ 2 1 ลูกๆ ของฉั น สิง่ เหล่านีฉ ้ ั นเขียนถึงคุณเพือ ่ ว่าคุณจะไม่ทํา บาป และถ ้าใครทําบาป เราก็มผ ี ู ้ช่วยเหลือต่อพระบิดา คือ พระเยซูคริสต์ ผู ้ชอบธรรม 2 และพระองค์ทรงเป็ นผู ้ลบล ้างความบาปของเรา และไม่ใช่ แต่บาปของเราเท่านัน ้ แต่ของคนทัง้ โลกด ้วย 3 และด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้ว่าเรารู ้จักพระองค์ ถ ้าเราประพฤติตาม พระบัญญัตข ิ องพระองค์ 4 ผู ้ใดกล่าวว่า "ฉั นรู ้จักพระองค์" แต่มไิ ด ้ประพฤติตามพระ บัญญัตข ิ องพระองค์ ผู ้นัน ้ ก็เป็ นคนโกหก และไม่มค ี วามจริง อยูใ่ นเขาเลย 5 แต่ผู ้ใดทีป ่ ระพฤติตามพระวจนะของพระองค์ ความรักของ พระเจ ้าก็จะสมบูรณ์ในตัวเขาอย่างแท ้จริง ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้ ว่าเราอยูใ่ นเขา 6 ผู ้ใดกล่าวว่าตนอยูใ่ นพระองค์ ผู ้นัน ้ ก็ควรประพฤติเช่นนัน ้ เหมือนอย่างทีพ ่ ระองค์ทรงประพฤติ 7 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าไม่ได ้เขียนบัญญัตใิ หม่ถงึ ท่าน ทัง้ หลาย แต่เป็ นบัญญัตเิ ก่าซึง่ ท่านทัง้ หลายมีมาตัง้ แต่ต ้น บัญญัตเิ ก่าคือพระวจนะทีท ่ า่ นทัง้ หลายได ้ยินมาตัง้ แต่ต ้น
178
จดหมายฉบับแรกของยอห์น
29 ถ ้าท่านทัง้ หลายรู ้ว่าพระองค์ทรงชอบธรรม ท่านทัง้ หลาย ก็รู ้ว่าทุกคนทีป ่ ระพฤติชอบธรรมก็เกิดจากพระองค์ บทที่ 3 1 ดูเถิด พระบิดาได ้ประทานความรักประการใดแก่เรา ่ ว่าเป็ นบุตรของพระเจ ้า แต่โลกไม่รู ้จักเรา ทัง้ หลาย ถึงได ้ชือ เพราะว่าโลกไม่รู ้จักพระองค์ 2 ทีร่ ัก ขณะนีเ้ ราเป็ นบุตรของพระเจ ้าแล ้ว และยังไม่ปรากฏ ว่าต่อไปเราจะเป็ นอย่างไร แต่เรารู ้ว่า เมือ ่ พระองค์จะเสด็จมา ปรากฏ เราจะเป็ นเหมือนพระองค์ เพราะว่าเราจะได ้เห็น พระองค์อย่างทีพ ่ ระองค์ทรงเป็ นอยู่ 3 และมนุษย์ทก ุ คนทีม ่ ค ี วามหวังนีใ้ นพระองค์ ย่อมชําระตน ให ้บริสท ุ ธิ์ เหมือนอย่างทีพ ่ ระองค์ทรงบริสท ุ ธิ์ 4 ผู ้ใดทําบาปก็ละเมิดธรรมบัญญัต ิ เพราะว่าบาปคือการ ละเมิดธรรมบัญญัต ิ 5 และท่านทัง้ หลายรู ้ว่าพระองค์ทรงปรากฏเพือ ่ ทรงลบล ้าง บาปของเรา และในพระองค์ไม่มบ ี าปเลย 6 ผู ้ใดดํารงอยูใ่ นพระองค์ผู ้นัน ้ ก็ไม่ทําบาป ผู ้ใดทําบาปผู ้นัน ้ ยังไม่ได ้เห็นพระองค์และไม่รู ้จักพระองค์ 7 ลูกน ้อยทัง้ หลาย อย่าให ้ใครหลอกลวงพวกท่านเลย ผู ้ที่ ประพฤติชอบธรรมก็จะชอบธรรมเช่นเดียวกันกับทีพ ่ ระองค์ ทรงชอบธรรม 8 ผู ้ทีก ่ ระทําบาปก็มาจากมาร เพราะว่ามารทําบาปมาตัง้ แต่ ต ้น เพือ ่ เหตุนี้ พระบุตรของพระเจ ้าจึงได ้ปรากฏ เพือ ่ จะได ้ ทําลายการงานของมาร 9 ผู ้ใดทีเ่ กิดจากพระเจ ้าไม่ทําบาป เพราะเมล็ดพันธุข ์ อง พระองค์คงอยูใ่ นเขา และเขาทําบาปไม่ได ้ เพราะเขาเกิด จากพระเจ ้า 10 ในเรือ ่ งนี้ บุตรของพระเจ ้าและบุตรของมารก็ปรากฏชัด ผู ้ใดไม่ประพฤติชอบธรรม ผู ้นัน ้ ก็ไม่ได ้มาจากพระเจ ้า และผู ้ ทีไ่ ม่รักพีน ่ ้องของตนก็ไม่มาจากพระเจ ้า 11 เพราะว่าข่าวสารทีท ่ า่ นทัง้ หลายได ้ยินมาตัง้ แต่เริม ่ แรกคือ ว่าเราทัง้ หลายควรจะรักกัน 12 ไม่เหมือนคาอินผู ้เป็ นคนชัว่ และฆ่าพีช ่ ายของตนเอง แล ้ว ทําไมเขาจึงฆ่าเขา เพราะผลงานของเขานัน ้ ชัว่ แต่ผลงาน ของพีช ่ ายนัน ้ ชอบธรรม 13 พีน ่ ้องทัง้ หลาย อย่าประหลาดใจเลยหากโลกนีเ้ กลียดชัง พวกท่าน ่ วี ต 14 เรารู ้ว่าเราผ่านจากความตายไปสูช ิ แล ้ว เพราะเรารักพี่ น ้อง ผู ้ใดไม่รักพีน ่ ้องของตน ผู ้นัน ้ ก็จะดํารงอยูใ่ นความตาย 15 ผู ้ใดเกลียดชังพีน ่ ้องของตน ผู ้นัน ้ ก็เป็ นฆาตกร และพวก ท่านทัง้ หลายรู ้แล ้วว่าฆาตกรไม่มช ี วี ต ิ นิรันดร์ดํารงอยูใ่ นตน เลย 16 ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้จักความรักของพระเจ ้า เพราะว่าพระองค์ ทรงยอมสละชีวต ิ ของพระองค์เพือ ่ เรา และเราก็ควรจะสละ ชีวต ิ ของเราเพือ ่ พีน ่ ้อง 17 แต่ผู ้ใดมีทรัพย์สมบัตใิ นโลกนี้ และเห็นพีน ่ ้องของตนขัด สน และยังปิ ดกัน ้ ความกรุณาต่อเขา ความรักของพระเจ ้าจะ สถิตอยูใ่ นผู ้นัน ้ ได ้อย่างไร? 18 ลูกน ้อยของฉั น อย่าให ้เรารักกันด ้วยคําพูดและด ้วยลิน ้ เท่านัน ้ แต่จงรักกันด ้วยการกระทําและด ้วยความจริง 19 และด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้ว่าเราเป็ นคนของสัจจะ และจะได ้ แน่ใจใจของเราต่อพระพักตร์พระองค์ 20 เพราะว่าถ ้าใจของเรากล่าวโทษเรา พระเจ ้าทรงยิง่ ใหญ่ กว่าใจของเรา และทรงทราบทุกสิง่ 21 ทีร่ ัก ถ ้าใจของเราไม่ตําหนิเรา เราก็มค ี วามมั่นใจต่อหน ้า พระเจ ้า
179
22 และสิง่ ใดก็ตามทีเ่ ราขอ เราก็ได ้รับจากพระองค์ เพราะว่า เราประพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ และทําสิง่ ทีพ ่ อพระ ทัยพระองค์ ่ ในพระ 23 และนีเ่ ป็ นพระบัญญัตข ิ องพระองค์วา่ เราควรเชือ นามของพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระองค์ และจงรักซึง่ กัน และกัน ตามทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงบัญชาไว ้แก่เรา 24 และผู ้ทีป ่ ระพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ก็อยูใ่ น พระองค์ และพระองค์ก็อยูใ่ นเขาด ้วย ดังนัน ้ เราจึงรู ้ว่า พระองค์ทรงสถิตอยูใ่ นเรา โดยพระวิญญาณทีพ ่ ระองค์ ประทานให ้แก่เรา บทที่ 4 ่ วิญญาณทุกดวง แต่จงทดสอบวิญญาณ 1 ทีร่ ัก อย่าเชือ เหล่านัน ้ ว่ามาจากพระเจ ้าหรือไม่ เพราะว่ามีผู ้เผยพระวจนะ เท็จมากมายออกไปทั่วโลก 2 ด ้วยเหตุนี้ ท่านทัง้ หลายจงรู ้จักพระวิญญาณของพระเจ ้า วิญญาณทุกดวงทีย ่ อมรับว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมาในเนือ ้ หนังนัน ้ มาจากพระเจ ้า 3 และวิญญาณทุกดวงทีไ่ ม่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมา ในเนือ ้ หนัง ก็ไม่ได ้มาจากพระเจ ้า และวิญญาณนัน ้ แหละเป็ น ของมารร ้าย ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้ยินว่าจะมา และบัดนีม ้ ันก็อยู่ ในโลกแล ้ว 4 ลูกน ้อยทัง้ หลาย พวกท่านเป็ นของพระเจ ้า และได ้ชนะ พวกเขาแล ้ว เพราะว่าพระองค์ผู ้สถิตอยูใ่ นพวกท่านยิง่ ใหญ่ กว่าผู ้สถิตอยูใ่ นโลก 5 พวกเขาเป็ นของโลก ฉะนัน ้ พวกเขาจึงพูดถึงโลก และโลก ก็ฟังพวกเขา 6 เราเป็ นของพระเจ ้า ผู ้ทีร่ ู ้จักพระเจ ้าก็ฟังเรา ผู ้ทีไ่ ม่มาจาก พระเจ ้าก็ไม่ฟังเรา ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้จักวิญญาณแห่งความ จริงและวิญญาณแห่งความผิดพลาด 7 ทีร่ ักทัง้ หลาย เราจงรักกันเถิด เพราะว่าความรักมาจากพระ เจ ้า และทุกคนทีร่ ักก็เกิดจากพระเจ ้า และรู ้จักพระเจ ้า 8 ผู ้ทีไ่ ม่รู ้จักรักก็ไม่รู ้จักพระเจ ้า เพราะว่าพระเจ ้าทรงเป็ น ความรัก 9 ความรักของพระเจ ้าทีม ่ ต ี อ ่ พวกเราก็ได ้สําแดงออกมาโดย ข ้อนี้ เพราะว่าพระเจ ้าทรงส่งพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ มาในโลก เพือ ่ เราจะได ้มีชวี ต ิ อยูโ่ ดยพระบุตรนัน ้ 10 ความรักทีว่ า่ นีไ้ ม่ได ้หมายความว่าเราได ้รักพระเจ ้า แต่ เป็ นเพราะพระองค์ทรงรักเรา และทรงส่งพระบุตรของ พระองค์มาเพือ ่ เป็ นเครือ ่ งบูชาลบล ้างบาปของเรา 11 ทีร่ ักทัง้ หลาย ถ ้าพระเจ ้าทรงรักเราเช่นนัน ้ เราก็ควรจะรัก ซึง่ กันและกันด ้วย 12 มนุษย์ไม่เคยเห็นพระเจ ้าเลย ถ ้าเรารักกัน พระเจ ้าก็สถิต อยูใ่ นเรา และความรักของพระองค์ก็สมบูรณ์อยูใ่ นเรา 13 ด ้วยเหตุนเี้ ราจึงรู ้ว่า เราดํารงอยูใ่ นพระองค์ และพระองค์ ทรงสถิตอยูใ่ นเรา เพราะพระองค์ได ้ประทานพระวิญญาณ ของพระองค์ให ้แก่เรา 14และเราได ้เห็นและเป็ นพยานว่าพระบิดาได ้ทรงส่งพระบุตร มาเพือ ่ เป็ นพระผู ้ช่วยให ้รอดของโลก 15 ผู ้ใดสารภาพว่าพระเยซูเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า พระเจ ้า จะทรงสถิตอยูใ่ นผู ้นัน ้ และคนนัน ้ ก็อยูใ่ นพระเจ ้า ่ ในความรักทีพ 16 และเรารู ้จักและเชือ ่ ระเจ ้ามีตอ ่ เรา พระเจ ้า ทรงเป็ นความรัก และผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นความรักก็อยูใ่ นพระเจ ้า และ พระเจ ้าก็อยูใ่ นผู ้นัน ้ 17 ความรักของเราจึงสมบูรณ์ในข ้อนี้ เพือ ่ เราจะได ้มีใจกล ้า ในวันพิพากษา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็ นอย่างไร เราก็เป็ น อย่างนัน ้ ในโลกนี้
จดหมายฉบับแรกของยอห์น
18 ในความรักไม่มค ี วามกลัว แต่ความรักทีส ่ มบูรณ์นัน ้ ขับไล่ ความกลัวออกไป เพราะความกลัวทําให ้ต ้องทนทุกข์ทรมาน ผู ้ทีก ่ ลัวก็ไม่สมบูรณ์แบบในความรัก 19 เราทัง้ หลายรักพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักเราก่อน 20 ถ ้าผู ้ใดกล่าวว่า "ข ้าพเจ ้ารักพระเจ ้า" แต่ยังเกลียดพีน ่ ้อง ของตน ผู ้นัน ้ ก็เป็ นคนโกหก เพราะว่าผู ้ทีไ่ ม่รักพีน ่ ้องของตน ทีต ่ นได ้เห็นแล ้ว เขาจะรักพระเจ ้าทีต ่ นไม่เคยเห็นได ้อย่างไร? 21 และเราได ้รับบัญญัตน ิ จ ี้ ากพระองค์ คือว่าผู ้ทีร่ ักพระเจ ้าก็ ต ้องรักพีน ่ ้องของตนด ้วย บทที่ 5 ่ ว่าพระเยซูเป็ นพระคริสต์ ผู ้นัน 1 ผู ้ใดเชือ ้ ก็เกิดจากพระเจ ้า และทุกคนทีร่ ักพระองค์ผู ้ทรงให ้กําเนิด ก็รักผู ้ทีท ่ รงให ้ กําเนิดจากพระองค์ด ้วย 2 เรารู ้ว่าเรารักลูกๆ ของพระเจ ้า คือเมือ ่ เรารักพระเจ ้าและ ประพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ 3 เพราะว่าความรักของพระเจ ้าคือให ้เราประพฤติตามพระ บัญญัตข ิ องพระองค์ และพระบัญญัตข ิ องพระองค์ไม่เป็ น ภาระ 4 เพราะผู ้ทีเ่ กิดจากพระเจ ้าทุกคน ย่อมชนะโลก และชัยชนะ ่ ของเราเอง ทีช ่ นะโลกคือความเชือ ่ ว่าพระเยซูทรงเป็ นพระ 5 ใครคือผู ้ทีช ่ นะโลก ถ ้าไม่ใช่ผู ้ทีเ่ ชือ บุตรของพระเจ ้า? 6 นีแ ่ หละคือผู ้ทีม ่ าโดยนํ้ าและโลหิต คือพระเยซูคริสต์ ไม่ใช่ โดยนํ้ าเท่านัน ้ แต่โดยนํ้ าและโลหิต และพระวิญญาณทรง เป็ นพยาน เพราะพระวิญญาณทรงเป็ นความจริง เพราะมีพยานอยูส ่ ามองค์ในสวรรค์ คือ พระบิดา พระวาจา และพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และพยานทัง้ สามนีเ้ ป็ นหนึง่ เดียวกัน 8 และมีพยานอยูส ่ ามอย่างในแผ่นดินโลก คือ พระวิญญาณ นํ้ า และโลหิต และพยานทัง้ สามนีก ้ ็ยน ื ยันเป็ นหนึง่ เดียวกัน 9 ถ ้าเราได ้รับพยานหลักฐานจากมนุษย์ พยานหลักฐานของ พระเจ ้าก็ยงิ่ ใหญ่กว่า เพราะว่าพยานหลักฐานของพระเจ ้านัน ้ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเป็ นพยานถึงพระบุตรของพระองค์ ่ ในพระบุตรของพระเจ ้าก็มพ 10 ผู ้ทีเ่ ชือ ี ยานอยูใ่ นตัวเอง ผู ้ที่ ่ พระเจ ้าก็ทําให ้พระองค์เป็ นคนโกหก เพราะเขาไม่เชือ ่ ไม่เชือ คําพยานทีพ ่ ระเจ ้าประทานเกีย ่ วกับพระบุตรของพระองค์ 11 และพยานหลักฐานนัน ้ ก็คอ ื ว่า พระเจ ้าได ้ประทานชีวต ิ นิ รันดร์ให ้แก่เรา และชีวต ิ นีก ้ ็อยูใ่ นพระบุตรของพระองค์ 12 ผู ้ทีม ่ พ ี ระบุตรก็มช ี วี ต ิ และผู ้ทีไ่ ม่มพ ี ระบุตรของพระเจ ้าก็ ี ไม่มช ี วต ิ ่ ในพระ 13 ข ้าพเจ ้าเขียนเรือ ่ งเหล่านีถ ้ งึ ท่านทัง้ หลายทีเ่ ชือ นามของพระบุตรของพระเจ ้า เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้รู ้ว่า ่ ในพระนาม ท่านมีชวี ต ิ นิรันดร์ และเพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้เชือ ของพระบุตรของพระเจ ้า 14 และนีค ่ อ ื ความมั่นใจทีเ่ รามีตอ ่ พระองค์วา่ ถ ้าเราขอสิง่ ใด ตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ก็ทรงฟั งเรา 15 และถ ้าเรารู ้ว่า พระองค์ทรงฟั งเรา ไม่วา่ เราจะขออะไร เรา ก็รู ้ว่าเราได ้รับสิง่ ทีเ่ ราหวังจากพระองค์ 16 ถ ้าผู ้ใดเห็นพีน ่ ้องของตนทําบาปซึง่ ไม่ถงึ ตาย ผู ้นัน ้ จะต ้อง ทูลขอ และพระองค์จะประทานชีวต ิ แก่ผู ้นัน ้ เพือ ่ ผู ้ทีท ่ ําบาป ซึง่ ไม่ถงึ ตาย บาปซึง่ ถึงตายมีอยูจ ่ ริง ข ้าพเจ ้าไม่ได ้กล่าวว่า เขาจะต ้องอธิษฐานเพือ ่ บาปนัน ้ 17 ความไม่ชอบธรรมทัง้ หมดเป็ นบาป และมีบาปทีไ่ ม่ถงึ ตาย ด ้วย 18 เรารู ้ว่าผู ้ใดทีเ่ กิดจากพระเจ ้าก็ไม่ทําบาป แต่ผู ้ทีเ่ กิดจาก พระเจ ้าก็รักษาตนเอง และมารร ้ายก็ไม่แตะต ้องเขา
180
้ อยู่ 19 และเราทัง้ หลายรู ้ว่าเราเป็ นของพระเจ ้า และโลกทัง้ สิน ในความชัว่ ร ้าย 20 และเรารู ้อยูว่ า่ พระบุตรของพระเจ ้าเสด็จมาแล ้ว และได ้ ประทานความเข ้าใจแก่เรา เพือ ่ เราจะรู ้จักพระองค์ผู ้เป็ นความ จริง และเราอยูใ่ นพระองค์ผู ้เป็ นความจริง คือในพระบุตรของ พระองค์ คือพระเยซูคริสต์ นีแ ่ หละคือพระเจ ้าผู ้เป็ นความจริง และชีวต ิ นิรันดร์ 21 ลูกๆ ทัง้ หลาย จงระวังตัวให ้ห่างจากรูปเคารพ อาเมน
จอห์นคนทีส ่ อง บทที่ 1 ่ ้าพเจ ้าเท่านัน 1 เป็ นพีข ่ องสตรีทท ี่ รงเลือกไว ้และลูกๆ ของนางซงึ่ ข ้าพเจ ้ารักตามความจริง และมิใชข ้ แต่ทก ุ คนทีร่ ู ้ ความจริงด ้วย 2 เพือ ่ เห็นแก่ความจริงซงึ่ สถิตอยูใ่ นเราและจะอยูก ่ บ ั เราตลอดไป ั ติสข 3 ขอพระคุณจงดํารงอยูก ่ บ ั ท่าน ขอพระเมตตาและสน ุ จากพระเจ ้าพระบิดา และจากพระเยซูคริสต์เจ ้า พระบุตร ของพระบิดา ด ้วยความจริงและความรัก 4 ข ้าพเจ ้ามีความยินดีเป็ นอย่างยิง่ ทีพ ่ บว่าบุตรของท่านดําเนินตามความจริง ดังทีเ่ ราได ้รับพระบัญชาจากพระบิดา 5 บัดนี้ ข ้าพเจ ้าวิงวอนท่าน ท่านสุภาพสตรี ไม่ใชเ่ หมือนกับว่าข ้าพเจ ้าได ้เขียนบัญญัตใิ หม่ถงึ ท่าน แต่เป็ นบัญญัตท ิ ี่ เรามีตงั ้ แต่เริม ่ แรกว่า ให ้เรารักกัน 6 และนีค ่ อ ื ความรักทีเ่ ราดําเนินตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ นีเ่ ป็ นพระบัญญัตวิ า่ ให ้ดําเนินตามนัน ้ ตามทีท ่ า่ นได ้ยินมา ตัง้ แต่ต ้นแล ้ว 7 เพราะมีผู ้หลอกลวงมากมายเข ้ามาในโลกนี้ ซงึ่ ไม่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์ได ้เสด็จมาเป็ นมนุษย์ นีค ่ อ ื ผู ้หลอกลวง และเป็ นปฏิปักษ์ ตอ ่ พระคริสต์ ี สงิ่ ทีเ่ ราได ้ทําไป แต่ได ้รับบําเหน็ จครบถ ้วน 8 จงมองดูตวั เองว่าเราจะไม่สญ ู เสย 9 ผู ้ใดละเมิดและไม่ปฏิบต ั ต ิ ามหลักคําสอนของพระคริสต์ ผู ้นัน ้ ก็ไม่มพ ี ระเจ ้า ผู ้ทีป ่ ฏิบต ั ต ิ ามหลักคําสอนของพระ คริสต์ก็มท ี งั ้ พระบิดาและพระบุตร 10 ถ ้าผู ้ใดมาพบท่านและไม่นําหลักคําสอนนีม ้ า อย่ารับเขาเข ้าบ ้านของท่าน และอย่าให ้พระเจ ้าเร่งเขาเลย 11 เพราะว่าผู ้ทีส ่ งั่ ให ้พระเจ ้าเร่งความเร็วก็มส ี ว่ นในการกระทําชวั่ ของเขา 12 มีหลายสงิ่ ทีจ ่ ะเขียนถึงท่าน ข ้าพเจ ้าจะไม่เขียนด ้วยกระดาษและหมึก แต่ข ้าพเจ ้าหวังทีจ ่ ะมาหาท่านและพูดต่อ หน ้า เพือ ่ ความยินดีของเราจะได ้เต็มเปี่ ยม 13 ลูกหลานของพีส ่ าวทีเ่ จ ้าเลือกไว ้ฝากความคิดถึงเจ ้า สาธุ จอห์นทีส ่ าม บทที่ 1 1 เป็ นพีข ่ องกายอัสทีร่ ักซงึ่ ข ้าพเจ ้ารักตามความจริง 2 ท่านทีร่ ัก ข ้าพเจ ้าปรารถนาเหนือสงิ่ อืน ่ ใดเพือ ่ ท่านจะเจริญรุง่ เรืองและมีสข ุ ภาพแข็งแรง เหมือนทีจ ่ ต ิ วิญญาณของ ท่านเจริญรุง่ เรือง 3 ข ้าพเจ ้ามีความยินดีเป็ นอย่างยิง่ เมือ ่ พวกพีน ่ ้องมาและเป็ นพยานถึงความจริงทีอ ่ ยูใ่ นท่าน ขณะทีท ่ า่ นดําเนินอยูใ่ น ความจริง 4 ฉั นไม่มค ี วามยินดีใดมากไปกว่าการได ้ยินว่าลูกๆ ของฉั นดําเนินตามความจริง ื่ สต ั ย์ 5 ท่านทีร่ ักทัง้ หลาย ทุกสงิ่ ทีท ่ า่ นทํากับพีน ่ ้องและคนต่างด ้าว ท่านจะกระทําด ้วยความซอ 6 ซงึ่ ได ้เป็ นพยานถึงความรักของท่านต่อคริสตจักร ผู ้ทีห ่ ากท่านนํ าการเดินทางของพวกเขาไปข ้างหน ้าตามแบบ ของพระเจ ้า ท่านจะทําได ้ดี 7 เพราะว่าเขาเหล่านัน ้ ได ้ออกไปเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ โดยไม่เอาอะไรจากคนต่างชาติเลย 8 เหตุฉะนัน ้ เราจึงควรได ้รับสงิ่ นัน ้ เพือ ่ เราจะได ้เป็ นผู ้ชว่ ยเหลือความจริง 9 ข ้าพเจ ้าเขียนถึงคริสตจักร แต่ดโิ อเตรเฟสผู ้รักความเป็ นใหญ่ในหมูพ ่ วกเขากลับไม่ต ้อนรับพวกเรา 10 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าฉั นมา ฉั นจะระลึกถึงการกระทําของเขาซงึ่ เขาทํา ซงึ่ พูดใสร่ ้ายเราด ้วยถ ้อยคําทีม ่ งุ่ ร ้าย และไม่พอใจ ด ้วย ทัง้ ตัวเขาเองก็ไม่ต ้อนรับพีน ่ ้อง และห ้ามผู ้ทีป ่ รารถนา และไล่พวกเขาออกจากคริสตจักร 11 ท่านทีร่ ัก อย่าติดตามสงิ่ ทีช ่ วั่ แต่จงติดตามสงิ่ ทีด ่ ี ผู ้ทีท ่ ําความดีก็มาจากพระเจ ้า แต่ผู ้ทําชวั่ ไม่เคยเห็นพระเจ ้า ่ ล ้ว และเราก็เป็ นพยานด ้วย และท่านรู ้ว่า 12 เดเมตริอส ั ได ้รับรายงานทีด ่ จ ี ากคนทัง้ ปวงและถึงความจริงด ้วย ใชแ บันทึกของเราเป็ นความจริง 13 ข ้าพเจ ้ามีหลายเรือ ่ งทีจ ่ ะเขียน แต่ข ้าพเจ ้าจะไม่เขียนถึงท่านด ้วยหมึกและปากกา ั ติภาพจงมีแด่ทา่ น เพือ 14 แต่ข ้าพระองค์วางใจว่าอีกไม่นานจะได ้เห็นพระองค์ และเราจะพูดคุยกันต่อหน ้า สน ่ นของ ื่ เราขอแสดงความยินดีกบ ั คุณ ทักทายเพือ ่ นด ้วยชอ
181
จูด ๊ บทที ่ 1 ้ และทรงรักษาไว้ให้บริสุทธิ ์ 1 ยูดาสผูร้ บั ใช ้ของพระเยซูคริสต ์และเป็ นน้องชายของยากอบ เรียน บรรดาผูท้ พระเจ ี่ ้าพระบิดาทรงตังไว้ ในพระเยซูคริสต ์ และทรงเรียกว่า: 2 ขอพระคุณจงมีแด่พระองค ์ และสันติสุขและความรักจงทวีคูณ ่ าพเจ ้าพยายามทุกวิถท ่ ่ บความรอดทัวไป ่ ข้าพเจ ้าจาเป็ นต้อง 3 ท่านทีรั่ ก เมือข้ ี างทีจะเขี ยนถึงท่านเกียวกั ่ ่ ครั ่ งหนึ ้ งเคยมอบให้ ่ เขียนถึงคุณและเตือนใจคุณให้ต่อสูอย่ ้ างจริงจังเพือความเชื อที กบั วิสุทธิชน ได้ถูกส่งมอบแล้ว 4 เพราะมีบางคนทีคื่ บคลานเข้ามาโดยไม่รู ้ตัว ถูกกาหนดไว้ล่วงหน้าแล้วให้ถงึ การพิพากษานี ้ เป็ นคนชัว่ ่ ผูท้ เปลี ี ่ ยนพระคุ ณของพระเจ ้าของเราให้เป็ นอิสรภาพและเป็ นองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าองค ์เดียวและพระเยซูคริสต ์องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าของเรา ละทิง้ ้ ทีเมื ่ อก่ ่ อนท่านทราบแล้วว่า หลังจากทีองค ่ ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงส่งผูค้ นออกไปแล้ว 5 ข้าพเจ ้าจะเตือนท่านทังๆ ่ ช่วยอียป ิ ต ์ให้รอด แล้วจึงทาลายผูไ้ ม่เชือ ่ รกั ษาตาแหน่ งแรกของตนแต่ได้ละทิงที ้ อาศั ่ ยของตน พระองค ์ก็ทรงถูกล่ามโซ่ชวนิ 6 และบรรดาทูตสวรรค ์ทีไม่ ั่ รนั ดร ์ไว้ขา้ งใต้ ความมืดมิดก็ถูกเก็บไว้จนถึงวันพิพากษาแห่งวันสาคัญ 7 เช่นเดียวกับเมืองโสโดม โกโมราห ์ และเมืองต่างๆ โดยรอบอย่างเดียวกัน ยอมประพฤติผด ิ ประเวณีและ ้ ไปตามเนือหนั งแปลก ๆ เป็ นตัวอย่าง ขณะรับโทษไฟนิรนั ดร ์ ้ ่ านาจ และพูดจาให้ร ้ายศักดิศรี ์ 8 ในทานองเดียวกัน คนช่างฝันโสโครกเหล่านีท้ าให้เนือหนั งเป็ นมลทิน ดูหมินอ ่ ่ 9 แต่อคั รทูตสวรรค ์มีคาเอล เมือเขาโต้เถี ยงกับมารว่าเถียงเรืองศพของโมเสส มิได้
ไม่กล้าใส่ร ้ายเขา แต่กล่าวว่า: พระเจ ้าทรงตาหนิคุณ ่ พวกเขาไม่ ่ ่ 10 แต่เขาพูดจาให้ร ้ายถึงสิงที รู ้แต่สงที ิ ่ พวกเขารู ้โดยธรรมชาติเหมือนสัตว ์เดรัจฉานจึงทาลายตัวเอง
่ 11 วิบต ั แิ ก่พวกเขา! เพราะพวกเขาไปตามทางของคาอินและวิงตามความผิ ดพลาดของบาลาอัมอย่างตะกละตะกลาม รางวัลและเสียชีวต ิ ไปในความขัดแย้งของคอร ์ ่ ้ นรอยเปื อนในเทศกาลแห่ ้ ่ ้ พโดยปราศจากความกลัว คือเมฆ 12 สิงเหล่ านีเป็ งความรักของเจ ้า เมือพวกเขาร่ วมรับประทานอาหารกับเจ ้า โดยหาเลียงชี ้ ่ ่ ้ พวกเขาไม่มน ี าถูกลมพัดพาไปหรือ ต้นไม้ทผลเหี ี ยวเฉาไม่มผ ี ล ตายไปสองครังแล้ว รากถูกถอนออก; ่ ่ ่ ้ 13 คลืนทะเลอั นเดือดดาลทาให้เกิดความอับอายของตัวเอง ดวงดาวทีพเนจรซึ งความมื ดมิดแห่งนันไปถึ ง ความมืดจะคงอยู่ตลอดไป ่ ดจากอาดัมพยากรณ์เกียวกั ่ บพวกเขาด้วยและกล่าวว่า "ดูเถิด องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าจะเสด็จมาพร ้อมกับคนนับหมืน่ 14 เอโนคคนทีเจ็ นักบุญของเขา ่ พากษาลงโทษคนทังปวง ้ ่ ่ งสิ ้ นของตน ้ 15 เพือพิ และให้คนชัวในหมู ่พวกเขาสานึกผิดถึงการกระทาชัวทั ่ ้ ่ ้ ่ ่ ซึงเขาทังหลายได้กระทาชัว และคาพูดอันเกรียวกราดของเขาซึงคนบาปชัวได้กล่าวร ้ายพระองค ์ ้ นคนบ่น คือผูบ้ ่นว่าดาเนินตามตัณหาของตนเอง และปากของพวกเขาพูดอย่างตืนเต้ ่ นมาก 16 คนเหล่านีเป็ ่ คาพูดชืนชมคนเอาเปรี ยบ ้ ่ าอัครสาวกของพระเยซูคริสต ์องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าของเราได้กล่าวไว้กอ่ นหน้านี ้ 17 แต่ท่านทีรั่ กทังหลาย จงระลึกถึงถ้อยคาทีเหล่ ่ 18 พวกเขาบอกท่านว่าในคราวสุดท้ายจะต้องมีคนชอบเยาะเย้ยตามใจความชัวของตนเอง ตัณหาต้องเดิน 19 คนเหล่านีคื้ อผูท้ แยกตั ี่ วออกไปตามราคะโดยปราศจากวิญญาณ ้ ่ นบริสุทธิที์ สุ่ ดของท่านขึนเมื ้ ออธิ ่ ษฐานด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ ์ 20 ทีรั่ กทังหลาย แต่ท่านจงสร ้างความเชืออั
21 จงรักษาตัวให้อยู่ในความรักของพระเจ ้า และรอคอยพระเมตตาของพระเยซูคริสต ์องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าของเราจนกว่าชีวต ิ จะหาไม่ ชีวต ิ นิรนั ดร.์ ่ าให้เกิดความแตกต่าง 22 และบางคนก็มค ี วามเห็นอกเห็นใจซึงท ่ ช่วยด้วยความกลัวโดยการดึงเขาออกจากไฟ เกลียดแม้แต่เสือผ้ ้ าทีเปื ่ อนเนื ้ ้ 23 และคนอืนๆ อหนั ง
24 และถวายแด่พระองค ์ผูท้ รงสามารถป้ องกันไม่ให้ท่านล้มลง และทรงให้ท่านปราศจากตาหนิต่อหน้าสง่าราศีของพระองค ์ ด้วยความยินดีอย่างยิง่ ่ ้ 25 จงมีสง่าราศี ความยิงใหญ่ อานาจการปกครองและฤทธานุ ภาพ จงมีแด่พระเจ ้าผูช้ าญฉลาดองค ์เดียว พระผูช้ ว่ ยให้รอดของเรา บัดนีและตลอดไป สาธุ
182
การเปิ ดเผย
17 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นพระองค์ ข ้าพเจ ้าก็ล ้มลงแทบพระบาท เหมือนคนตาย แล ้วพระองค์ทรงวางพระหัตถ์ขวาบนข ้าพเจ ้า ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ อย่ากลัวเลย เราเป็ นผู ้แรกและผู ้สุดท ้าย 18 เราเป็ นผู ้ทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยู่ และเคยตายไปแล ้ว และดูเถิด เรา ยังมีชวี ต ิ อยูต ่ ลอดไป อาเมน และมีกญ ุ แจแห่งความตายและ แห่งนรก 19 จงเขียนสิง่ ทีเ่ จ ้าได ้เห็น และสิง่ ทีเ่ ป็ นอยู่ และสิง่ ทีจ ่ ะ เกิดขึน ้ ในภายหน ้า 20 ความลึกลับของดวงดาวทัง้ เจ็ดดวงซึง่ เจ ้าเห็นอยูใ่ นมือ ขวาของเรา และเชิงเทียนทองคําทัง้ เจ็ดอัน ดาวทัง้ เจ็ดดวง นัน ้ ก็คอ ื ทูตสวรรค์ของคริสตจักรทัง้ เจ็ด และเชิงเทียนทัง้ เจ็ด อันซึง่ เจ ้าเห็นก็คอ ื คริสตจักรทัง้ เจ็ด
บทที่ 1 1 การเปิ ดเผยของพระเยซูคริสต์ซงึ่ พระเจ ้าประทานแก่ พระองค์ เพือ ่ แสดงให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์เห็นสิง่ ต่างๆ ที่ จะต ้องเกิดขึน ้ ในไม่ช ้า และพระองค์ทรงส่งและแสดงสิง่ นี้ โดยทูตสวรรค์แก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์ ยอห์น: 2 ผู ้เป็ นพยานถึงพระวจนะของพระเจ ้า และเรือ ่ ง พยานหลักฐานของพระเยซูคริสต์ และสิง่ ทัง้ ปวงทีไ่ ด ้เห็น 3 ผู ้อ่านแล ้วและผู ้ทีไ่ ด ้ยินคําพยากรณ์นแ ี้ ละถือรักษาสิง่ ที่ เขียนไว ้ในนัน ้ ก็เป็ นสุข เพราะว่าเวลานัน ้ ใกล ้จะมาถึงแล ้ว 4 ยอห์น ถึงคริสตจักรทัง้ เจ็ดทีอ ่ ยูใ่ นเอเชีย ขอให ้ท่าน ทัง้ หลายได ้รับพระคุณและสันติสข ุ จากพระองค์ผู ้ทรงเป็ นอยู่ ผู ้ทรงเคยเป็ นอยู่ และผู ้จะเสด็จมา และจากพระวิญญาณทัง้ เจ็ดซึง่ อยูเ่ บือ ้ งหน ้าพระทีน ่ ั่งของพระองค์ ่ สัตย์และเป็ นผู ้ 5 และจากพระเยซูคริสต์ผู ้ทรงเป็ นพยานผู ้ซือ บังเกิดคนแรกจากคนตายและเป็ นผู ้ครองราชย์ของบรรดา กษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลก แด่พระองค์ผู ้ทรงรักเราและทรง ชําระบาปของเราด ้วยพระโลหิตของพระองค์เอง 6 และทรงตัง้ เราให ้เป็ นกษั ตริยแ ์ ละปุโรหิตของพระเจ ้าและ พระบิดาของพระองค์ ขอให ้พระสิรแ ิ ละอํานาจของพระองค์ม ี แด่พระองค์ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ อาเมน 7 ดูเถิด พระองค์จะเสด็จมาด ้วยเมฆ และทุกนัยน์ตาจะเห็น พระองค์ และบรรดาผู ้ทีแ ่ ทงพระองค์ด ้วย และทุกเผ่าพันธุ์ ของโลกจะครํ่าครวญเพราะพระองค์ สาธุ ้ สุด พระเจ ้า 8 เราเป็ นอัลฟาและโอเมก ้า เป็ นเบือ ้ งต ้นและผู ้สิน ผู ้ทรงเป็ น ผู ้ทรงเคยเป็ น และผู ้จะเสด็จมา ผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ กล่าว 9 ข ้าพเจ ้ายอห์นผู ้เป็ นพีน ่ ้องและร่วมร่วมทุกข์รว่ มสุขกับพวก ท่าน และร่วมอยูใ่ นอาณาจักรและความอดทนของพระเยซู คริสต์ ข ้าพเจ ้าได ้มายังเกาะทีเ่ รียกว่าเกาะปั ตมอส เพราะพระ วจนะของพระเจ ้า และเพราะเป็ นพยานของพระเยซูคริสต์ 10 ข ้าพเจ ้าอยูใ่ นวิญญาณในวันของพระเจ ้า และได ้ยินเสียง ดังมาจากเบือ ้ งหลังข ้าพเจ ้า เหมือนเสียงแตร 11 โดยกล่าวว่า “ เราเป็ นอัลฟาและโอเมกา ผู ้เป็ นเบือ ้ งต ้น ้ ่ และผู ้สินสุด และสิงทีท ่ า่ นเห็น จงเขียนไว ้ในหนังสือและ ส่งไปยังคริสตจักรทัง้ เจ็ดทีอ ่ ยูใ่ นเอเชีย คือ คริสตจักรเอ เฟซัส คริสตจักรสเมอร์นา คริสตจักรเปอร์กามอส คริสตจักร เธียทิรา คริสตจักรซาร์ดส ิ คริสตจักรฟิ ลาเดลเฟี ย และ คริสตจักรลาโอดิเซีย” 12 ข ้าพเจ ้าหันไปดูเสียงทีพ ่ ด ู กับข ้าพเจ ้า และเมือ ่ หันไปดู ข ้าพเจ ้าก็เห็นเชิงเทียนทองคําเจ็ดอัน 13 และในท่ามกลางเชิงเทียนทัง้ เจ็ดนัน ้ มีผู ้หนึง่ เหมือนกับ บุตรมนุษย์ ทรงฉลองพระองค์ลงมาถึงพระบาท และมีเข็มขัด ทองคํารัดรอบหัวนม 14 พระเศียรและพระเกศาของพระองค์ขาวเหมือนขนแกะ ขาวเหมือนหิมะ และพระเนตรของพระองค์ขาวเหมือนเปลว เพลิง 15 และพระบาทของพระองค์ดจ ุ ดังทองเหลืองบริสท ุ ธิ์ ราว กับว่าถูกเผาไหม ้ในเตาเผา และเสียงของพระองค์ดจ ุ เสียงนํ้ า มากหลาย 16 และพระองค์มด ี าวเจ็ดดวงอยูใ่ นพระหัตถ์ขวาของพระองค์ และมีดาบสองคมทีค ่ มกริบออกมาจากพระโอษฐ์ของ พระองค์ และพระพักตร์ของพระองค์ก็เหมือนดวงอาทิตย์ท ี่ ส่องแสงในกําลังของพระองค์
บทที่ 2 1 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรแห่งเมืองเอเฟซัสว่า พระองค์ผู ้ทรงถือดาวทัง้ เจ็ดดวงไว ้ในพระหัตถ์ขวา ผู ้ทรงเดิน อยูท ่ า่ มกลางเชิงเทียนทองคําทัง้ เจ็ดอันนัน ้ ได ้ตรัสดังนีว้ า่ 2 เราทราบถึงการงานของเจ ้า และความเหน็ ดเหนือ ่ ยของเจ ้า และความอดกลัน ้ ของเจ ้า และรู ้ว่าเจ ้าไม่อาจทนต่อคนชัว่ เหล่านัน ้ ได ้ และเจ ้าได ้ลองใจคนเหล่านัน ้ ทีบ ่ อกว่าตนเป็ น อัครสาวก แต่ไม่ใช่ และเจ ้าก็พบว่าพวกเขาเป็ นคนโกหก 3 และท่านได ้แบกทนและมีความเพียรพยายามเพือ ่ เห็นแก่ พระนามของเรา และท่านก็ไม่ท ้อถอย 4 อย่างไรก็ด ี ฉั นมีเรือ ่ งขัดแย ้งกับคุณบ ้าง เพราะคุณละทิง้ ความรักดัง้ เดิมของคุณ 5 จงระลึกว่าเจ ้าได ้ล ้มลงมาจากทีไ่ หน แล ้วจงกลับใจเสีย ใหม่ และประพฤติตามการกระทําเดิม มิฉะนัน ้ เราจะรีบมาหา เจ ้า และจะย ้ายเชิงเทียนของเจ ้าออกจากที่ เว ้นแต่เจ ้าจะ กลับใจเสียใหม่ 6 แต่สงิ่ ทีท ่ า่ นมีอยูก ่ ็คอ ื ท่านเกลียดการกระทําของพวกนิโค เลาส์ตน ั ซึง่ เราก็เกลียดเช่นกัน 7 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักรทัง้ หลาย ั ชนะ เราจะให ้ผู ้นัน ผู ้ใดมีชย ้ กินผลจากต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ซึง่ อยู่ ท่ามกลางสวนสวรรค์ของพระเจ ้า 8 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรทีเ่ มืองสเมอร์นาว่า ` พระองค์ผู ้เป็ นปฐมกาลและผู ้เป็ นเบือ ้ งปลาย ซึง่ ตายไปแล ้ว แต่กลับมีชวี ต ิ ตรัสดังนีไ้ ว ้ว่า 9 เราทราบถึงการงานของเจ ้า และความทุกข์ลําบาก และ ความยากจน (แต่เจ ้าก็รํ่ารวย) และเราทราบถึงการหมิน ่ ประมาทของพวกทีบ ่ อกว่าตนเป็ นชาวยิว แต่ไม่ใช่ แต่เป็ น ธรรมศาลาของซาตาน 10 อย่ากลัวความทุกข์ยากใดๆ ทีค ่ ณ ุ จะต ้องเผชิญเลย ดูเถิด มารจะขังบางคนในพวกท่านไว ้ในคุกเพือ ่ ทดสอบพวกท่าน ่ สัตย์จนถึง และพวกท่านจะต ้องทนทุกข์ทรมานสิบวัน จงซือ ตาย และเราจะให ้มงกุฎแห่งชีวต ิ แก่ทา่ น 11 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักร ั ชนะจะไม่ได ้รับอันตรายจากความตายครัง้ ทัง้ หลาย ผู ้ใดมีชย ทีส ่ อง 12 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรทีเ่ มืองเปอร์กามอสว่า `ผู ้ทีถ ่ อ ื ดาบคมสองคมนัน ้ ได ้กล่าวสิง่ เหล่านี'้ 13 เราทราบถึงการงานของเจ ้าและรู ้ว่าเจ ้าอาศัยอยูท ่ ไี่ หน และทีซ ่ งึ่ ซาตานอาศัยอยู่ และเจ ้ายึดมั่นในพระนามของเรา และไม่ปฏิเสธศรัทธาของเรา แม ้ในช่วงเวลาทีแ ่ อนทีพาส ี ผู ้ซือ ่ สัตย์ของเรา และถูกสังหารท่ามกลางพวก เป็ นผู ้พลีชพ เจ ้า ทีซ ่ งึ่ ซาตานอาศัยอยู่ 14 แต่เรามีข ้อติเตียนเจ ้าอยูบ ่ ้างเล็กน ้อย เพราะเจ ้ามีคนทีถ ่ อ ื คําสอนของบาลาอัม ซึง่ สอนบาลาคให ้วางสิง่ ทีส ่ ะดุดไว ้ต่อ หน ้าบุตรหลานของอิสราเอล ให ้กินอาหารทีบ ่ ช ู าแก่รป ู เคารพ และให ้ล่วงประเวณี
183
การเปิ ดเผย
6 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักรทัง้ หลาย 7 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรทีเ่ มืองฟี ลาเดลเฟี ยว่า ` ั ย์จริง ผู ้ทีม สิง่ เหล่านีไ้ ด ้กล่าวโดยผู ้ทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ ผู ้ทีส ่ ต ่ ก ี ญ ุ แจ ของดาวิด ผู ้ทีเ่ ปิ ดแล ้วไม่มใี ครปิ ด ผู ้ทีป ่ ิ ดแล ้วไม่มใี ครเปิ ดได ้ ผู ้ทีป ่ ิ ดแล ้วไม่มใี ครเปิ ดได ้' 8 เราทราบถึงการกระทําของเจ ้า ดูเถิด เราได ้เปิ ดประตูไว ้ ตรงหน ้าเจ ้า และผู ้ใดก็ปิดไม่ได ้ เพราะว่าเจ ้ามีกําลังเพียง เล็กน ้อย แต่เจ ้าได ้รักษาคําของเรา และไม่ปฏิเสธพระนาม ของเรา 9 ดูเถิด เราจะทําให ้พวกทีพ ่ ด ู โกหก ว่าเป็ นชาวยิวแต่ไม่ได ้ เป็ นนัน ้ กลายเป็ นพวกธรรมศาลาของซาตาน ดูเถิด เราจะทํา ให ้พวกเขามาและนมัสการตรงหน ้าพระบาทเจ ้า และรู ้ว่าเรา ได ้รักเจ ้า 10 เพราะเจ ้าได ้ประพฤติตามคําของเราทีท ่ รงอดทน เราจึงจะ รักษาเจ ้าให ้พ ้นจากเวลาแห่งการทดลองซึง่ จะมาถึงทั่วโลก เพือ ่ ทดสอบคนทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลก 11 ดูเถิด เราจะมาโดยเร็ว จงยึดถือสิง่ ทีเ่ จ ้ามีไว ้ อย่าให ้ใคร แย่งชิงมงกุฎของเจ ้าไปได ้ ั ชนะ เราจะตัง้ เขาให ้เป็ นเสาหลักในพระวิหาร 12 ผู ้ใดมีชย ของพระเจ ้าของเรา และเขาจะไม่ออกไปอีกต่อไป และเราจะ ่ เมือง จารึกพระนามของพระเจ ้าของเราไว ้บนตัวเขา และชือ ของพระเจ ้าของเรา คือเยรูซาเล็มใหม่ ทีล ่ งมาจากสวรรค์ จากพระเจ ้าของเรา และเราจะจารึกพระนามใหม่ของเราไว ้ บนตัวเขา 13 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักร ทัง้ หลาย 14 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรแห่งเมืองลาโอดิเซีย ื่ สัตย์และสัตย์ ว่า `พระองค์ผู ้เป็ นอาเมน ผู ้ทรงเป็ นพยานทีซ ่ อ จริง ผู ้ทรงเป็ นปฐมเหตุแห่งการสร ้างสรรค์ของพระเจ ้า ได ้ ตรัสดังนีว้ า่ 15 เราทราบถึงการประพฤติของเจ ้าว่า เจ ้าไม่เย็นหรือร ้อน เราปรารถนาให ้เจ ้าเย็นหรือร ้อน 16 เพราะฉะนัน ้ เพราะเจ ้าเป็ นคนไม่อน ุ่ ไม่เย็นไม่ร ้อน เราจึง จะคายเจ ้าออกจากปากเรา” 17 เพราะเจ ้าพูดว่า 'ข ้าพเจ ้ามั่งมีและมีทรัพย์สมบัตม ิ าก และ ไม่ขด ั สนสิง่ ใดเลย' เจ ้าไม่รู ้ว่าเจ ้าเป็ นคนน่าสงสาร น่าสังเวช ยากจน ตาบอด และเปลือยกาย ้ ทองคําทีห 18 เราแนะนํ าเจ ้าให ้ซือ ่ ลอมด ้วยไฟจากเรา เพือ ่ ้ เสือ ้ ผ ้าสีขาว เพือ เจ ้าจะได ้มั่งมี และให ้ซือ ่ เจ ้าจะได ้สวมใส่ และเพือ ่ เจ ้าจะได ้ไม่รู ้สึกละอายในความเปลือยเปล่า และให ้ ทาตาเจ ้าด ้วยยาขีผ ้ งึ้ เพือ ่ เจ ้าจะได ้มองเห็น 19 ผู ้ใดทีเ่ รารัก เราก็ตก ั เตือนและลงโทษ ดังนัน ้ จงมีใจ กระตือรือร ้นและกลับใจ 20 ดูเถิด เรายืนเคาะอยูท ่ ป ี่ ระตู ถ ้าผู ้ใดได ้ยินเสียงของเรา และเปิ ดประตู เราจะเข ้าไปหาผู ้นัน ้ และจะรับประทานอาหาร เย็นกับเขา และเขาจะรับประทานอาหารเย็นกับเรา ั ชนะ เราจะให ้ผู ้นัน 21 ผู ้ใดมีชย ้ นั่งร่วมกับเราบนบัลลังก์ของ เรา เหมือนอย่างทีเ่ ราได ้ชัยชนะแล ้วและได ้นั่งร่วมกับพระ บิดาของเราบนบัลลังก์ของพระองค์ 22 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักร ทัง้ หลาย
15 พวกเจ ้าก็เหมือนกันกับผู ้ทีถ ่ อ ื คําสอนของพวกนิโคเลาส์ ตัน ซึง่ เป็ นสิง่ ทีเ่ ราเกลียด 16 จงกลับใจเสีย มิฉะนัน ้ เราจะรีบมาหาเจ ้า และจะต่อสู ้กับ พวกเขาด ้วยดาบแห่งปากของเรา 17 ผู ้ใดมีหก ู ็ให ้ฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักร ั ชนะ เราจะให ้ผู ้นัน ่ นอยู่ และ ทัง้ หลาย ผู ้ใดมีชย ้ กินมานาทีซ ่ อ ื่ ใหม่จารึกไว ้ซึง่ ไม่ม ี จะให ้หินขาวแก่เขา และในหินนัน ้ มีชอ ่ นัน ผู ้ใดรู ้ได ้ เว ้นแต่ผู ้ทีร่ ับชือ ้ 18 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรทีเ่ มืองเทียทิราว่า ` พระบุตรของพระเจ ้า ผู ้มีพระเนตรดุจเปลวเพลิง และพระบาท ดุจทองเหลืองบริสท ุ ธิ์ ตรัสดังนีว้ า่ ่ 19 เราทราบถึงการงานของเจ ้า ความรัก การรับใช ้ ความเชือ ความอดทน และการงานของเจ ้า และสุดท ้ายก็ยงิ่ ใหญ่กว่า แรก 20 อย่างไรก็ด ี ฉั นมีเรือ ่ งทีจ ่ ะติเตียนคุณอยูบ ่ ้าง คือคุณยอม ให ้หญิงอิเซเบลทีเ่ รียกตัวเองว่าผู ้เผยพระวจนะ สอนและ ล่อลวงผู ้รับใช ้ของฉั นให ้ทําผิดประเวณี และกินของทีบ ่ ช ู าแก่ รูปเคารพ 21 และเราได ้ให ้โอกาสแก่เธอในการกลับใจจากการผิด ประเวณีของเธอ และเธอไม่กลับใจ 22 ดูเถิด เราจะโยนนางลงบนเตียง และให ้บรรดาผู ้ทีล ่ ว่ ง ประเวณีกบ ั นางตกอยูใ่ นความทุกข์ยากแสนสาหัส เว ้นแต่ พวกเขาจะกลับใจจากการกระทําของตน 23 และเราจะฆ่าลูกๆ ของนางเสียให ้ตาย และคริสตจักร ทัง้ หลายจะรู ้ว่าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ค ้นดูจต ิ ใจและสติปัญญา และ ข ้าพเจ ้าจะให ้แก่พวกท่านแต่ละคนตามการงานของพวกท่าน 24 แต่เรากล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายและแก่คนอืน ่ ๆ ในเมืองเที ยทิรา ซึง่ ไม่มค ี ําสอนนี้ และไม่รู ้ถึงความลํ้าลึกของซาตาน ขณะทีพ ่ วกเขาพูดกันอยูน ่ ัน ้ เราจะไม่มอบภาระอืน ่ ใดแก่ทา่ น เลย 25 แต่สงิ่ ทีท ่ า่ นมีอยูแ ่ ล ้วนัน ้ จงถือไว ้ให ้มั่นจนกว่าเราจะมา 26 และผู ้ใดทีช ่ นะและรักษาผลงานของเราไว ้จนถึงทีส ่ ด ุ เรา จะมอบอํานาจเหนือบรรดาประชาชาติให ้แก่ผู ้นัน ้ 27 และพระองค์จะทรงปกครองพวกเขาด ้วยคทาเหล็ก ่ สะเทือน เหมือนภาชนะของช่างปั น ้ หม ้อ พวกเขาจะสัน เหมือนอย่างทีเ่ ราได ้รับจากพระบิดาของฉั น 28 และเราจะมอบดาวแห่งรุง่ อรุณให ้แก่เขา 29 ผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งสิง่ ทีพ ่ ระวิญญาณตรัสกับคริสตจักร ทัง้ หลาย บทที่ 3 1 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรทีเ่ มืองซาร์ดส ิ ว่า ` พระองค์ผู ้ทรงมีพระวิญญาณทัง้ เจ็ดของพระเจ ้า และดวงดาว ทัง้ เจ็ดนัน ้ ได ้ตรัสดังนีว้ า่ เราทราบถึงการงานของเจ ้าว่า เจ ้า ื่ เสียงว่ามีชวี ต มีชอ ิ อยู่ แต่วา่ เจ ้าได ้ตายไปแล ้ว' 2 จงเฝ้ าระวังและเสริมกําลังสิง่ ทีเ่ หลืออยูซ ่ งึ่ พร ้อมทีจ ่ ะตาย อยู่ เพราะว่าฉั นไม่พบว่าการงานของเจ ้าสมบูรณ์ตอ ่ พระ พักตร์พระเจ ้า 3 จงระลึกว่าเจ ้าได ้รับและได ้ยินอย่างไร จงยึดถือไว ้และกลับ ใจเสียใหม่ ถ ้าเจ ้าไม่เฝ้ าระวัง เราจะมาหาเจ ้าเหมือนขโมย และเจ ้าจะไม่รู ้ว่าเราจะมาหาเจ ้าเมือ ่ ใด ่ ื ่ ้ ผ ้าของตน 4 ในเมืองซาร์ดส ิ มีชออยูบ ่ ้างซึงมิได ้ทําให ้เสือ แปดเปื้ อน และพวกเขาจะเดินไปกับเราในชุดสีขาว เพราะ พวกเขาคูค ่ วร ั ชนะ ผู ้นัน ้ ผ ้าสีขาว และเราจะไม่ลบชือ ่ 5 ผู ้ใดมีชย ้ จะสวมเสือ ่ ของ ของเขาออกจากหนังสือแห่งชีวต ิ แต่เราจะสารภาพชือ เขาต่อพระพักตร์พระบิดาของเรา และต่อเหล่าทูตสวรรค์ของ พระองค์
บทที่ 4 1 หลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าเห็นประตูสวรรค์เปิ ดออก และเสียง แรกซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินก็เหมือนเสียงแตรพูดกับข ้าพเจ ้า ซึง่ กล่าวว่า จงขึน ้ มาทีน ่ ี่ และข ้าพเจ ้าจะชีใ้ ห ้เจ ้าเห็นสิง่ ทีจ ่ ะต ้อง เกิดขึน ้ ภายหลัง”
184
การเปิ ดเผย
ิ ธิทจ 9 พวกเขาจึงร ้องเพลงใหม่กล่าวว่า พระองค์มส ี ท ี่ ะนํ า หนังสือเล่มนัน ้ ไปและเปิ ดผนึกของเล่มนัน ้ เพราะว่าพระองค์ ถูกสังหารและได ้ทรงไถ่เราให ้เป็ นของพระเจ ้าด ้วยพระโลหิต ้ ชาติ ทุกภาษา และทุกชนชาติ และ ของพระองค์ จากทุกเชือ ทุกประชาชาติ 10 และทรงตัง้ เราให ้เป็ นกษั ตริยแ ์ ละเป็ นปุโรหิตของพระ เจ ้าของเรา และเราจะครองแผ่นดินโลก 11 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นและได ้ยินเสียงทูตสวรรค์มากมายอยู่ รอบพระทีน ่ ั่ง และอยูร่ อบสัตว์ร ้ายและผู ้เฒ่าผู ้แก่ และจํานวน ของพวกเขามีมากมายหลายหมืน ่ หลายแสน และหลายแสน ล ้าน 12 ประกาศด ้วยเสียงอันดังว่า ลูกแกะทีถ ่ ก ู ฆ่านัน ้ เป็ นผู ้ สมควรทีจ ่ ะรับฤทธิเ์ ดช ทรัพย์สมบัต ิ ปั ญญา กําลัง เกียรติยศ ความรุง่ โรจน์ และคําอวยพร 13 และสัตว์ทก ุ ตัวทีอ ่ ยูใ่ นสวรรค์ บนแผ่นดินโลก ใต ้แผ่นดิน โลก ในทะเล และทุกสิง่ ทีม ่ อ ี ยูใ่ นทีเ่ หล่านัน ้ ข ้าพเจ ้าได ้ยิน ั ดิ์ สง่าราศี และอํานาจ พูดว่า "ขอความสรรเสริญ เกียรติศก จงมีแด่พระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่ง และแด่พระเมษโปดก ตลอดไปชัว่ นิรันดร์" ่ วั นัน ิ 14 และสัตว์ทงั ้ สีต ้ ก็กล่าวว่า “อาเมน” และผู ้เฒ่าทัง้ ยีส ่ บ ่ นก็กราบลงและนมัสการพระองค์ผู ้ทรงพระชนม์อยูช สีค ่ วั่ นิรัน ดร์
2 ทันใดนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็อยูใ่ นวิญญาณ และดูเถิด มีพระทีน ่ ั่ง ตัง้ อยูบ ่ นสวรรค์ และมีผู ้หนึง่ นั่งบนพระทีน ่ ั่งนัน ้ 3 และผู ้ทีป ่ ระทับนั่งนัน ้ มีลก ั ษณะเหมือนแก ้วมณีโชติและหิน ซาร์ดน ี และมีรุ ้งกินนํ้ าอยูร่ อบพระทีน ่ ั่ง มองเห็นได ้เหมือน มรกต ิ สีท ่ น 4 และโดยรอบพระทีน ่ ั่งนัน ้ มีทน ี่ ั่งอีกยีส ่ บ ี่ ั่ง และบนทีน ่ ั่ง ิ สีท ่ น ้ ผ ้าสีขาว เหล่านัน ้ ฉั นเห็นผู ้อาวุโสยีส ่ บ ี่ ั่งนั่งอยู่ สวมเสือ และบนศีรษะของพวกเขามีมงกุฎทองคํา 5 และมีฟ้าแลบ ฟ้ าร ้อง และเสียงต่างๆ ดังออกมาจากพระที่ นั่ง และมีตะเกียงไฟเจ็ดดวงจุดอยูต ่ รงหน ้าพระทีน ่ ั่ง ซึง่ ก็คอ ื พระวิญญาณทัง้ เจ็ดของพระเจ ้า 6 และตรงหน ้าพระทีน ่ ั่งนัน ้ มีทะเลแก ้วเหมือนแก ้วผลึก และ ั ว์สต ี่ วั ซึง่ มีด ในท่ามกลางพระทีน ่ ั่งและรอบๆ พระทีน ่ ั่งนัน ้ มีสต วงตาเต็มไปหมดทัง้ ข ้างหน ้าและข ้างหลัง 7 สัตว์ร ้ายตัวแรกนัน ้ มีลก ั ษณะเหมือนสิงโต และสัตว์ร ้ายตัวที่ สองนัน ้ มีลก ั ษณะเหมือนลูกโค และสัตว์ร ้ายตัวทีส ่ ามนัน ้ มี ี่ ัน หน ้าเหมือนมนุษย์ และสัตว์ร ้ายตัวทีส ่ น ้ มีลก ั ษณะเหมือนนก อินทรีทก ี่ ําลังบินอยู่ ่ ัน 8 สัตว์ทงั ้ สีน ้ มีปีกหกปี กอยูร่ อบตัว และมีดวงตาเต็มไปหมด ข ้างใน พวกมันไม่หยุดนิง่ ทัง้ กลางวันและกลางคืน โดยกล่าว ว่า “บริสท ุ ธิ์ บริสท ุ ธิ์ บริสท ุ ธิ์ พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ผู ้ทรง เคยเป็ น ผู ้ทรงเป็ น และผู ้จะเสด็จมา” 9 และเมือ ่ สัตว์เหล่านัน ้ ถวายพระเกียรติและคําขอบคุณแด่ พระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่งซึง่ ทรงพระชนม์อยูช ่ วั่ นิรันดร์ ิ สีค ่ นก็กราบลงต่อพระพักตร์พระองค์ผู ้ 10 ผู ้เฒ่าทัง้ ยีส ่ บ ประทับบนพระทีน ่ ั่ง และนมัสการพระองค์ผู ้ทรงพระชนม์อยู่ ชัว่ นิรันดร์ และถอดมงกุฎของตนลงตรงหน ้าพระทีน ่ ั่ง โดย กล่าวว่า 11 พระองค์ทรงสมควรทีจ ่ ะได ้รับพระสิร ิ พระเกียรติ และพระ อํานาจ ข ้าแต่พระเจ ้า เพราะว่าพระองค์ทรงสร ้างสรรพสิง่ และสรรพสิง่ ทัง้ หลายก็ถก ู สร ้างขึน ้ และดํารงอยูต ่ ามพระ ประสงค์ของพระองค์
บทที่ 6 1 และเมือ ่ พระเมษโปดกทรงเปิ ดผนึกอันหนึง่ ฉั นก็เห็น และ ่ วั นัน ได ้ยินเสียงสัตว์ตวั หนึง่ ในสีต ้ พูดว่า มาดูเถิด เหมือนเสียง ฟ้ าร ้อง 2 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นม ้าขาวตัวหนึง่ และผู ้ทีข ่ ม ี่ ้านัน ้ มีธนู และ ั และ มงกุฎก็ได ้รับมอบให ้แก่เขา และเขาออกไปอย่างมีชย เพือ ่ จะชนะ 3 และเมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีส ่ องแล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้ยินสัตว์ ตัวทีส ่ องพูดว่า มาดูเถิด 4 และมีม ้าตัวหนึง่ ออกไปซึง่ เป็ นสีแดง และผู ้ทีข ่ ม ี่ ้าตัวนัน ้ ก็ ได ้รับอํานาจทีจ ่ ะเอาสันติสข ุ ไปจากแผ่นดินโลก และให ้คน เหล่านัน ้ ฆ่าฟั นกัน และม ้าตัวนัน ้ ก็ได ้รับดาบใหญ่เล่มหนึง่ 5 เมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีส ่ ามแล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้ยินสัตว์ตวั ทีส ่ ามกล่าวว่า มาดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นม ้าสีดําตัวหนึง่ และผู ้ทีข ่ ี่ ม ้าตัวนัน ้ มีตาชัง่ คูห ่ นึง่ ในมือ ่ ัน 6 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงพูดท่ามกลางสัตว์ทงั ้ สีน ้ ว่า ข ้าว สาลีหนึง่ โคนราคาหนึง่ เพนนี ข ้าวบาร์เลย์สามโคนราคาหนึง่ เพนนี แต่ทา่ นอย่าทําอันตรายต่อนํ้ ามันและเหล ้าองุน ่ เลย ี่ ล ้ว ฉั นก็ได ้ยินเสียงสัตว์ 7 และเมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีส ่ แ ี่ ด ตัวทีส ่ พ ู ว่า มาดูเถิด ี ตัวหนึง่ ชือ ่ ของม ้าทีข 8 ข ้าพเจ ้าเห็นม ้าสีซด ่ อ ี่ ยูบ ่ นหลังม ้าตัว นัน ้ คือความตาย และนรกก็ตด ิ ตามมาด ้วย และพวกเขาได ้รับ ่ ว่ นของโลกด ้วยดาบ ด ้วยความหิว อํานาจให ้ฆ่าคนหนึง่ ในสีส โหย ด ้วยความตาย และด ้วยสัตว์ร ้ายแห่งแผ่นดิน 9 และเมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีห ่ ้าแล ้ว ฉั นก็เห็นดวง วิญญาณของคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู ฆ่าเพราะพระวจนะของพระเจ ้า และเพราะคําพยานทีพ ่ วกเขาถืออยูน ่ ัน ้ อยูใ่ ต ้แท่นบูชา ิ ธิแ 10 พวกเขาร ้องเสียงดังว่า "ข ้าแต่พระเจ ้า ผู ้ศักดิส ์ ท ์ ละ ทรงสัตย์จริง พระองค์จะไม่พพ ิ ากษาและแก ้แค ้นเลือดของ เราต่อคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกอีกนาน เพียงไร?" ้ คลุมสีขาวให ้แก่พวกเขาแต่ละคน และ 11 และทรงมอบเสือ ทรงตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเขาควรพักผ่อนอีกสักระยะหนึง่ จนกว่าเพือ ่ นผู ้รับใช ้ของพวกเขาและพีน ่ ้องของพวกเขา ซึง่ จะถูกฆ่าเหมือนกับพวกเขาจะครบจํานวน
บทที่ 5 1 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นในพระหัตถ์เบือ ้ งขวาของพระองค์ผู ้ ประทับบนพระทีน ่ ั่ง มีหนังสือเขียนไว ้ทัง้ ข ้างในและข ้างนอก ปิ ดผนึกด ้วยตราประทับเจ็ดดวง 2 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์ผู ้ทรงพลังองค์หนึง่ ประกาศด ้วย เสียงอันดังว่า "ใครเป็ นผู ้สมควรทีจ ่ ะเปิ ดหนังสือเล่มนัน ้ และ เปิ ดผนึกของเล่มนัน ้ " 3 และไม่มม ี นุษย์คนใดในสวรรค์ บนแผ่นดินโลก หรือใต ้ แผ่นดินโลก ทีส ่ ามารถเปิ ดหนังสือหรือดูมันได ้ 4 และฉั นก็ร ้องไห ้มาก เพราะไม่มผ ี ู ้ใดสมควรทีจ ่ ะเปิ ดและ อ่านหนังสือเล่มนัน ้ หรือดูมันด ้วยซํ้า 5 และมีผู ้เฒ่าคนหนึง่ กล่าวกับฉั นว่า อย่าร ้องไห ้เลย ดูเถิด สิงโตแห่งเผ่าของยูดาห์ ซึง่ เป็ นรากเหง ้าของดาวิด ได ้ทรง ชัยชนะและทรงเปิ ดหนังสือเล่มนัน ้ และทรงแกะตราทัง้ เจ็ด ดวงออกจากเล่มนัน ้ 6 และข ้าพเจ ้ามองดู และดูเถิด ในท่ามกลางพระทีน ่ ั่งและ ่ ัน ท่ามกลางสัตว์ทงั ้ สีน ้ และท่ามกลางพวกผู ้เฒ่า มีลก ู แกะยืน อยูเ่ สมือนว่าถูกฆ่า มันมีเขาเจ็ดเขาและมีตาเจ็ดดวง ซึง่ เป็ น วิญญาณทัง้ เจ็ดของพระเจ ้าทีส ่ ง่ ออกไปทั่วทัง้ แผ่นดินโลก 7 แล ้วท่านก็เข ้ามารับหนังสือจากพระหัตถ์ขวาของพระองค์ผู ้ ประทับบนพระทีน ่ ั่ง ่ ละผู ้ 8 และเมือ ่ พระองค์ทรงรับหนังสือเล่มนัน ้ แล ้ว สัตว์ทงั ้ สีแ ิ สีค ่ นก็หมอบลงต่อหน ้าพระเมษโปดก โดยแต่ อาวุโสทัง้ ยีส ่ บ ละคนถือพิณและขันทองคําทีเ่ ต็มไปด ้วยกลิน ่ หอม ซึง่ เป็ นคํา อธิษฐานของพวกธรรมิกชน
185
การเปิ ดเผย
12 และเมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีห ่ ก ข ้าพเจ ้าก็เห็น แผ่นดินไหวใหญ่ และดวงอาทิตย์ก็กลายเป็ นสีดําเหมือนผ ้า กระสอบขนสัตว์ และดวงจันทร์ก็กลายเป็ นสีเลือด ่ ผ่นดิน เหมือนต ้น 13 และดวงดาวทัง้ หลายบนฟ้ าก็ตกลงสูแ มะเดือ ่ ทีผ ่ ลร่วงลงมาไม่ตรงเวลา เมือ ่ ถูกพายุใหญ่พัด 14 และสวรรค์ก็เคลือ ่ นไปเหมือนหนังสือทีถ ่ ก ู ม ้วนเข ้าด ้วยกัน และภูเขาและเกาะต่างๆ ก็ถก ู เคลือ ่ นย ้ายออกจากทีเ่ ดิม 15 และบรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลก และคนใหญ่คนโต ้ ผู ้ใหญ่ และผู ้มีกําลังมาก และคนรํ่ารวย และนายทหารชัน ่ นตัวอยูใ่ นถํ้าและใน และทาสทุกคนและไททุกคน ต่างก็ซอ โขดหินของภูเขา 16 และตรัสแก่ภเู ขาและโขดหินว่า จงล ้มทับเราเถิด และ ซ่อนเราไว ้จากพระพักตร์ของพระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่ง และจากพระพิโรธของพระเมษโปดก 17 เพราะวันสําคัญแห่งพระพิโรธของพระองค์มาถึงแล ้ว และ ใครจะทนอยูไ่ ด ้เล่า?
12 และกล่าวว่า "อาเมน" ความสรรเสริญ ความรุง่ โรจน์ ปั ญญา การขอบพระคุณ เกียรติยศ อํานาจ และความ เข ้มแข็ง จงมีแด่พระเจ ้าของเราตลอดไปชัว่ นิรันดร์ อาเมน 13 ผู ้เฒ่าคนหนึง่ ตอบข ้าพเจ ้าว่า “คนเหล่านีท ้ ส ี่ วมชุดสีขาว คือใคร และพวกเขามาจากไหน” 14 ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า ท่านก็ทราบอยูแ ่ ล ้ว ท่านจึง กล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า คนเหล่านีค ้ อ ื ผู ้ทีอ ่ อกมาจากความทุกข์ ้ ผ ้าของตนและทําให ้ขาวใน ยากแสนสาหัส และได ้ซักเสือ พระโลหิตของพระเมษโปดก 15 เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงได ้อยูต ่ อ ่ หน ้าพระทีน ่ ั่งของพระเจ ้า และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ในพระวิหารของพระองค์ทงั ้ กลางวัน และกลางคืน และพระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่งจะประทับอยู่ ท่ามกลางพวกเขา 16 พวกเขาจะไม่หวิ โหยอีกต่อไป และจะไม่กระหายอีกต่อไป ่ งแสงแก่พวกเขาอีก ทัง้ ดวงอาทิตย์และความร ้อนก็จะไม่สอ ต่อไป 17 เพราะพระเมษโปดกซึง่ อยูก ่ ลางพระทีน ่ ั่งจะทรงเลีย ้ งพวก เขา และจะทรงนํ าพวกเขาไปยังนํ้ าพุแห่งชีวต ิ และพระเจ ้าจะ ทรงเช็ดนํ้ าตาทุกหยดจากตาของพวกเขา
บทที่ 7 ี่ งค์ยน ่ ม 1 แล ้วฉั นเห็นทูตสวรรค์สอ ื อยูบ ่ นมุมสีม ุ ของโลก ่ ศ กําลังห ้ามลมสีท ิ ไว ้ไม่ให ้พัดบนแผ่นดิน บนทะเล หรือบน ต ้นไม ้ต ้นใด 2 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ กําลังเสด็จลงมาจาก ทิศตะวันออก ถือตราประทับของพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์อยู่ ่ งค์ ซึง่ และร ้องตะโกนด ้วยเสียงอันดังแก่ทต ู สวรรค์ทงั ้ สีอ ได ้รับมอบอํานาจให ้ทําอันตรายแก่แผ่นดินและทะเล 3 โดยกล่าวว่า “อย่าทําอันตรายแผ่นดิน ทะเล หรือต ้นไม ้ จนกว่าเราจะประทับตราบนหน ้าผากผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าของ เราเสียก่อน” 4 และข ้าพเจ ้าได ้ยินจํานวนคนทีถ ่ ก ู ประทับตรา และมีการ ่ มืน ่ ันคนจากทุกเผ่าของบุตรหลาน ประทับตราหนึง่ แสนสีห ่ สีพ อิสราเอล 5 ผู ้ทีม ่ าจากเผ่ายูดาห์ได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพัน คน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่ารูเบนได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพัน คน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่ากาดได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพัน คน 6 ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าอาเซอร์ได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สอง พันคน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่านพทาลีได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพันคน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่ามนัสเสห์ได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพันคน 7 ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าสิเมโอนได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สอง พันคน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าเลวีได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สอง พันคน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าอิสสาคาร์ได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพันคน 8 ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าเศบูลน ุ ได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพัน คน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าโยเซฟได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สอง พันคน ผู ้ทีม ่ าจากเผ่าเบนจามินได ้รับการประทับตราหนึง่ หมืน ่ สองพันคน 9 ต่อจากนีไ้ ป ข ้าพเจ ้าดูและดูเถิด คนมากมายซึง่ ไม่มใี ครนับ จํานวนได ้ มาจากทุกชาติ ทุกเผ่า ทุกชนชาติ และทุกภาษา ยืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้าพระทีน ่ ั่งและเบือ ้ งหน ้าพระเมษโปดก โดย ้ คลุมสีขาว และถือใบปาล์มในมือ สวมเสือ 10 และร ้องเสียงดังว่า ความรอดมีอยูแ ่ ก่พระเจ ้าของเราผู ้ ประทับบนพระทีน ่ ั่ง และแก่พระเมษโปดก 11 และเหล่าทูตสวรรค์ทงั ้ หมดก็ยน ื รอบพระทีน ่ ั่ง รอบผู ้เฒ่า และรอบสัตว์ทงั ้ สี่ และก ้มหน ้าลงตรงหน ้าพระทีน ่ ั่ง และ นมัสการพระเจ ้า
บทที่ 8 1 เมือ ่ พระองค์ทรงเปิ ดผนึกทีเ่ จ็ด ก็มค ี วามเงียบอยูใ่ นสวรรค์ ประมาณครึง่ ชัว่ โมง 2 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์ทงั ้ เจ็ดองค์ซงึ่ ยืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้า พระเจ ้า และได ้รับแตรเจ็ดอันแก่ทต ู สวรรค์เหล่านัน ้ 3 และทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ มายืนอยูท ่ แ ี่ ท่นบูชา โดยมีเตา ธูปทองคํา และทูตสวรรค์นัน ้ ได ้รับเครือ ่ งหอมมากมายเพือ ่ จะ ถวายพร ้อมกับคําอธิษฐานของบรรดาธรรมิกชนบนแท่นบูชา ทองคําซึง่ อยูต ่ รงหน ้าพระทีน ่ ั่ง 4 และควันธูปทีล ่ อยมาพร ้อมกับคําอธิษฐานของพวกธรรมิก ชนก็ลอยขึน ้ ไปต่อหน ้าพระเจ ้า จากมือของทูตสวรรค์ 5 และทูตสวรรค์ก็เอาเตาธูปไปเติมไฟจากแท่นบูชาจนเต็ม แล ้วโยนลงไปในแผ่นดิน แล ้วก็มเี สียงต่างๆ เกิดขึน ้ มีฟ้าร ้อง มีฟ้าแลบ และแผ่นดินไหว 6 และทูตสวรรค์ทงั ้ เจ็ดองค์ทถ ี่ อ ื แตรทัง้ เจ็ดก็เตรียมพร ้อมที่ จะเป่ า 7 เมือ ่ ทูตสวรรค์องค์แรกเป่ าแตร มีลก ู เห็บและไฟปนเลือดก็ ถูกโยนลงบนแผ่นดิน ต ้นไม ้หนึง่ ในสามส่วนถูกเผา และหญ ้า เขียวทัง้ หมดก็ถก ู เผาไป 8 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ องก็เป่ าแตร และมีภเู ขาใหญ่ทก ี่ ําลัง ลุกไหม ้ถูกโยนลงไปในทะเล และทะเลหนึง่ ในสามก็ กลายเป็ นเลือด 9 และสัตว์ทงั ้ หลายซึง่ อยูใ่ นทะเลซึง่ มีชวี ต ิ ก็ตายไปหนึง่ ใน สาม และเรือหนึง่ ในสามก็ถก ู ทําลายไปด ้วย 10 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ ามก็เป่ าแตร และมีดาวใหญ่ดวง หนึง่ ลุกโชนเหมือนโคมไฟตกลงมาจากท ้องฟ้ า และตกลง บนแม่นํ้าหนึง่ ในสามส่วน และบนนํ้ าพุทงั ้ หลาย ่ ของดาวดวงนัน 11 และชือ ้ ก็ถก ู เรียกว่า บอระเพ็ด และนํ้ าหนึง่ ในสามส่วนก็กลายเป็ นบอระเพ็ด และผู ้คนมากมายก็ตาย เพราะนํ้ านัน ้ เพราะนํ้ านัน ้ กลายเป็ นนํ้ าขม ี่ ็เป่ าแตร ดวงอาทิตย์ก็ถก 12 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ ก ู ทําลาย หนึง่ ในสาม ดวงจันทร์ก็ถก ู ทําลายหนึง่ ในสาม และดวงดาวก็ ถูกทําลายหนึง่ ในสาม เหมือนอย่างทีก ่ ลางวันไม่สว่างหนึง่ ใน สาม และกลางคืนก็ไม่สว่างอีกเช่นกัน 13 ข ้าพเจ ้าได ้เห็นและได ้ยินทูตสวรรค์องค์หนึง่ บินอยูก ่ ลาง ฟ้ าร ้องเสียงดังว่า วิบต ั ิ วิบต ั ิ วิบต ั ิ แก่ผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นแผ่นดิน โลก เพราะเสียงแตรของทูตสวรรค์ทงั ้ สามองค์ทก ี่ ําลังจะเป่ า นัน ้
186
การเปิ ดเผย
บทที่ 9
บทที่ 10
1 และทูตสวรรค์องค์ทห ี่ ้าก็เป่ าแตร ฉั นได ้เห็นดาวดวงหนึง่ ตกลงมาจากสวรรค์มายังแผ่นดินโลก และกุญแจของเหวลึก ก็ถก ู มอบให ้แก่ทต ู สวรรค์นัน ้ 2 และท่านได ้เปิ ดเหวลึกนัน ้ ก็มค ี วันพวยพุง่ ออกมาจากเหว นัน ้ เหมือนควันจากเตาเผาใหญ่ และดวงอาทิตย์และอากาศ ก็มด ื ลงเพราะควันจากเหวนัน ้ 3 และมีต๊ ก ั แตนออกมาจากควันนัน ้ ลงมาบนแผ่นดิน และให ้ อํานาจแก่ต๊ ก ั แตนเหล่านัน ้ เหมือนกับทีแ ่ มงป่ องบนแผ่นดินมี อํานาจ 4 และทรงบัญชาพวกเขาว่า อย่าทําร ้ายหญ ้าบนแผ่นดินโลก หรือสิง่ เขียวๆ หรือต ้นไม ้ใดๆ แต่จงทําร ้ายเฉพาะมนุษย์ทไี่ ม่ มีตราของพระเจ ้าบนหน ้าผากเท่านัน ้ 5 และทรงอนุญาติให ้พวกเขาไม่ฆา่ คนเหล่านัน ้ แต่ให ้ทรมาน พวกเขาห ้าเดือน และการทรมานนัน ้ ก็เหมือนกับการทรมานที่ แมงป่ องต่อยคน 6 และในสมัยนัน ้ คนทัง้ หลายจะแสวงหาความตาย แต่จะไม่ พบ และปรารถนาจะตาย แต่ความตายจะหนีไปจากพวกเขา 7 รูปร่างของตั๊กแตนนัน ้ เหมือนม ้าทีพ ่ ร ้อมสําหรับออกรบ และ บนหัวของมันมีรป ู ร่างเหมือนมงกุฎทองคํา และหน ้าของมัน เหมือนหน ้าของมนุษย์ 8 ผมของพวกมันเหมือนผมผู ้หญิง และฟั นของพวกมัน เหมือนฟั นของสิงโต 9 และมันมีเกราะอกเหมือนกับเกราะอกเหล็ก และเสียงปี ก ของมันเหมือนเสียงรถม ้าหลายตัววิง่ เข ้ารบ 10 และมีหางเหมือนหางแมงป่ อง และมีเหล็กไนทีห ่ าง และ อํานาจของมันทีจ ่ ะทําร ้ายมนุษย์ได ้นานห ้าเดือน 11 และมีกษั ตริยป ์ กครองมันอยู่ คือทูตสวรรค์แห่งเหวลึก ซึง่ ในภาษาฮีบรูเรียกว่า อาบัดดอน แต่ในภาษากรีกเรียกว่า อป อลลิโยน 12 ภัยพิบต ั ป ิ ระการหนึง่ ผ่านไปแล ้ว ดูเถิด จะมีภย ั พิบต ั อ ิ ก ี สองประการเกิดขึน ้ ภายหลัง 13 และทูตสวรรค์องค์ทห ี่ กก็เป่ าแตร และฉั นได ้ยินเสียงดัง ่ น ออกมาจากเขาสีอ ั ของแท่นบูชาทองคําซึง่ อยูต ่ รงหน ้าพระ เจ ้า 14 ตรัสแก่ทต ู สวรรค์องค์ทห ี่ กทีถ ่ อ ื แตรว่า จงแก ้ทูตสวรรค์ทงั ้ ่ ถ สีท ี่ ก ู มัดไว ้ในแม่นํ้ายูเฟรตีสใ์ หญ่ ่ งค์ก็ถก 15 และทูตสวรรค์ทงั ้ สีอ ู ปล่อยออกไป ซึง่ เตรียมไว ้ เป็ นเวลาหนึง่ ชัว่ โมง วัน เดือน และปี เพือ ่ ฆ่ามนุษย์หนึง่ ใน สามส่วน 16 และจํานวนทหารม ้ามีสองแสนล ้านคน และข ้าพเจ ้าได ้ยิน จํานวนของพวกเขา 17 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นม ้าเหล่านัน ้ ในนิมต ิ นัน ้ และคนทีน ่ ั่งบน ้ เกราะทีเ่ ป็ นไฟ ทําด ้วยพลอยสีมว่ ง หลังม ้าเหล่านัน ้ ก็มเี สือ และทําด ้วยกํามะถัน และหัวม ้าทัง้ หลายก็เหมือนหัวสิงโต และมีไฟ ควัน และกํามะถันพวยพุง่ ออกมาจากปากของมัน 18 ด ้วยสามสิง่ นีเ้ อง มนุษย์หนึง่ ในสามส่วนก็ถก ู ฆ่า คือด ้วย ไฟ และด ้วยควัน และด ้วยกํามะถันทีพ ่ วยออกมาจากปาก ของมัน 19 เพราะว่าฤทธิข ์ องมันอยูใ่ นปากและทีห ่ าง หางของมัน เหมือนงูและมีหัว และมันก็ทําร ้ายพวกมันได ้ 20 ส่วนคนทีเ่ หลือซึง่ ไม่ได ้ถูกฆ่าด ้วยภัยพิบต ั เิ หล่านัน ้ ก็ ไม่ได ้กลับใจจากการกระทําของมือพวกเขา ทีไ่ ม่บช ู าปี ศาจ และรูปเคารพทีท ่ ําด ้วยทอง เงิน ทองเหลือง หิน และไม ้ ซึง่ ไม่สามารถมองเห็น ไม่ได ้ยิน และไม่เดิน 21 และพวกเขาไม่กลับใจจากการฆาตกรรมของพวกเขา การ เวทมนตร์ของพวกเขา การผิดประเวณีของพวกเขา และการ ลักขโมยของพวกเขา
1 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์ผู ้ยิง่ ใหญ่อก ี องค์หนึง่ ลงมาจาก ้ ผ ้าเมฆ และมีรุ ้งกินนํ้ าอยูบ สวรรค์ สวมเสือ ่ นศีรษะของเขา ใบหน ้าของเขาเหมือนดวงอาทิตย์ และเท ้าของเขาเหมือน เสาไฟ 2 และท่านถือหนังสือเล่มเล็ก ๆ เล่มหนึง่ คลีอ ่ ยูใ่ นมือ ท่าน เหยียบเท ้าขวาลงบนทะเล และเหยียบเท ้าซ ้ายลงบนแผ่นดิน 3 และร ้องเสียงดังดุจเสียงสิงโตคําราม และเมือ ่ ร ้องแล ้ว เสียงฟ้ าร ้องทัง้ เจ็ดก็เปล่งเสียงออกมา 4 เมือ ่ เสียงฟ้ าร ้องทัง้ เจ็ดดังออกไปแล ้ว ฉั นก็กําลังจะเขียน แต่ฉันก็ได ้ยินเสียงจากสวรรค์ตรัสกับฉั นว่า จงปิ ดผนึกสิง่ ที่ เสียงฟ้ าร ้องทัง้ เจ็ดดังออกไป และอย่าเขียนมันลงไป 5 และทูตสวรรค์ทฉ ี่ ั นเห็นยืนอยูบ ่ นทะเลและบนแผ่นดินก็ชู ่ วรรค์ มือขึน ้ สูส 6 และสาบานโดยพระองค์ผู ้ทรงพระชนม์อยูช ่ วั่ นิรันดร์ ผู ้ทรง สร ้างสวรรค์ และสิง่ ต่างๆ ทีม ่ อ ี ยูบ ่ นนัน ้ แผ่นดินโลก และสิง่ ต่างๆ ทีม ่ อ ี ยูบ ่ นนัน ้ และทะเล และสิง่ ต่างๆ ทีม ่ อ ี ยูบ ่ นนัน ้ ว่า จะไม่มเี วลาอีกต่อไป 7 แต่เมือ ่ ถึงวันแห่งเสียงของทูตสวรรค์องค์ทเี่ จ็ด เมือ ่ พระองค์จะเริม ่ เป่ าแตร ความลึกลับของพระเจ ้าก็จะสําเร็จ ตามทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงประกาศไว ้แก่บรรดาผู ้เผยพระวจนะ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ 8 และเสียงทีไ่ ด ้ยินจากสวรรค์นัน ้ ตรัสกับฉั นอีกว่า จงไปเอา หนังสือเล่มเล็กทีค ่ ลีอ ่ ยูใ่ นมือของทูตสวรรค์ทย ี่ น ื อยูบ ่ นทะเล และบนแผ่นดินโลกมา 9 ข ้าพเจ ้าจึงไปหาทูตสวรรค์แล ้วกล่าวแก่เขาว่า “จงให ้ หนังสือเล่มเล็กนัน ้ แก่ข ้าพเจ ้า” และทูตสวรรค์กล่าวแก่ ข ้าพเจ ้าว่า “จงเอาไปและกินเสียเถิด มันจะทําให ้ท ้องของ เจ ้าขม แต่เมือ ่ อยูใ่ นปากของเจ ้า มันจะหวานเหมือนนํ้ าผึง้ ” 10 และข ้าพเจ ้าก็รับหนังสือเล่มเล็กนัน ้ จากมือทูตสวรรค์แล ้ว กินมันเข ้าไป และในปากของข ้าพเจ ้า มันก็หวานเหมือน นํ้ าผึง้ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้ากินมันเสร็จ ท ้องของข ้าพเจ ้าก็ขม 11 และท่านตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า เจ ้าจะต ้องพยากรณ์อก ี ต่อ หน ้าชนชาติหลายชาติ หลายประชาชาติ หลายภาษา และ หลายกษั ตริย ์ บทที่ 11 1 และผู ้ได ้รับไม ้อ ้อท่อนหนึง่ รูปร่างเหมือนไม ้เรียวแก่ข ้าพเจ ้า และทูตสวรรค์นัน ้ ก็ยน ื ขึน ้ กล่าวว่า จงลุกขึน ้ และวัดพระวิหาร ของพระเจ ้าและแท่นบูชาและบรรดาผู ้ทีน ่ มัสการในนัน ้ 2 ส่วนลานด ้านนอกพระวิหารนัน ้ อย่าวัดเลย เพราะว่าลานนัน ้ ถูกมอบไว ้แก่พวกต่างชาติ และเมืองบริสท ุ ธิจ์ ะถูกเหยียบยํา่ ่ บ ิ สองเดือน อยูเ่ ป็ นเวลาสีส 3 และเราจะให ้ฤทธิเ์ ดชแก่พยานทัง้ สองของเรา และพวกเขา ้ ผ ้า จะพยากรณ์ได ้หนึง่ พันสองร ้อยหกสิบวัน โดยสวมเสือ กระสอบ 4 สิง่ เหล่านีค ้ อ ื ต ้นมะกอกสองต ้นและเชิงเทียนสองอันทีย ่ น ื อยูเ่ บือ ้ งหน ้าพระเจ ้าแห่งแผ่นดินโลก 5 และถ ้าผู ้ใดต ้องการทําร ้ายพวกมัน ไฟก็จะพวยพุง่ ออกจาก ปากของพวกเขาและเผาผลาญศัตรูของพวกเขา และถ ้าผู ้ใด ต ้องการทําร ้ายพวกมัน ผู ้นัน ้ ก็จะต ้องถูกฆ่าด ้วยวิธน ี ี้ 6 พวกนีม ้ อ ี ํานาจปิ ดสวรรค์ได ้ เพือ ่ ไม่ให ้ฝนตกในวันแห่งการ พยากรณ์ และมีอํานาจเหนือนํ้ าเพือ ่ ทําให ้นํ้ ากลายเป็ นเลือด และโจมตีโลกด ้วยภัยพิบต ั ต ิ า่ งๆ หลายครัง้ ตามทีต ่ ้องการ ้ การเป็ นพยานของพวกเขาแล ้ว 7 และเมือ ่ พวกเขาเสร็จสิน สัตว์ร ้ายทีข ่ น ึ้ มาจากเหวลึกก็จะต่อสู ้กับพวกเขา และจะ เอาชนะพวกเขา และฆ่าพวกเขาเสีย
187
การเปิ ดเผย
8 และศพของพวกเขาจะถูกทิง้ ไว ้ตามถนนในเมืองใหญ่ซงึ่ ทางจิตวิญญาณเรียกว่าเมืองโซดอมและอียป ิ ต์ ซึง่ เป็ นทีท ่ ี่ พระเจ ้าของเราถูกตรึงกางเขน 9 และคนทัง้ หลายและเผ่าต่างๆ และภาษาต่างๆ และ ประชาชาติตา่ งๆ จะเห็นศพของพวกเขาตายไปสามวันครึง่ และจะไม่ยอมให ้ฝั งศพของพวกเขาในหลุมฝั งศพ ่ ชมยินดี 10 และคนทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกจะชืน และรืน ่ เริง และส่งของขวัญให ้กันและกัน เพราะว่าผู ้เผยพระ วจนะทัง้ สองนีไ้ ด ้ทรมานผู ้ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลก 11 และเมือ ่ ผ่านไปสามวันครึง่ แล ้ว วิญญาณแห่งชีวต ิ จากพระ ่ วั เขาทัง้ หลาย และเขาก็ยน เจ ้าก็เข ้าสูต ื ขึน ้ และผู ้ทีเ่ ห็นเขาก็ เกิดความกลัวอย่างยิง่ ใหญ่ 12 และพวกเขาได ้ยินเสียงดังมาจากสวรรค์ตรัสแก่พวกเขาว่า จงขึน ้ มาทีน ่ ”ี่ แล ้วพวกเขาก็ขน ึ้ ไปบนสวรรค์ในเมฆ และศัตรู ของพวกเขาก็เห็นพวกเขา 13 ในเวลานัน ้ ก็เกิดแผ่นดินไหวครัง้ ใหญ่ และเมืองนัน ้ ก็ถล่ม ลงมาเสียหนึง่ ในสิบส่วน มีคนตายเพราะแผ่นดินไหวเจ็ดพัน คน ส่วนทีเ่ หลือก็ตกใจกลัว และถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า แห่งสวรรค์ ภัยพิบต ั ท ิ ส ี่ องผ่านไปแล ้ว และดูเถิด ภัยพิบต ั ท ิ ส ี่ ามจะมาถึง ในไม่ช ้านี้ 15 และทูตสวรรค์องค์ทเี่ จ็ดก็เป่ าแตร และมีเสียงต่างๆ มากมายกล่าวในสวรรค์วา่ อาณาจักรของโลกนีไ้ ด ้กลายเป็ น อาณาจักรของพระเจ ้าของเรา และเป็ นของพระคริสต์ของ พระองค์ และพระองค์จะทรงครองราชย์ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ ิ สีค ่ นซึง่ นั่งบนทีน 16 และผู ้อาวุโสทัง้ ยีส ่ บ ่ ั่งของตนต่อพระ พักตร์พระเจ ้าก็ก ้มหน ้าลงและนมัสการพระเจ ้า 17 และกล่าวว่า ข ้าพระองค์ขอขอบพระคุณพระองค์ พระเจ ้า ผู ้ทรงฤทธานุภาพทุกประการ ผู ้ทรงดํารงอยู่ ทรงดํารงอยูใ่ น กาลก่อน และจะเสด็จมาในอนาคต เพราะว่าพระองค์ทรงรับ เอาอานุภาพอันยิง่ ใหญ่ของพระองค์ และได ้ครองราชย์ 18 และบรรดาประชาชาติก็โกรธเคือง และความพิโรธของ พระองค์ก็มาถึงแล ้ว และถึงเวลาทีพ ่ ระองค์จะทรงพิพากษา คนตาย และทรงประทานบําเหน็ จแก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์ คือ บรรดาผู ้เผยพระวจนะ และแก่บรรดาธรรมิกชน และแก่บรรดา ผู ้ทีย ่ ําเกรงพระนามของพระองค์ ทัง้ ผู ้น ้อยและผู ้ใหญ่ และจะ ทรงทําลายผู ้ทีท ่ ําลายแผ่นดินโลก 19 และพระวิหารของพระเจ ้าในสวรรค์ก็เปิ ดออก และในพระ วิหารของพระองค์เห็นหีบพันธสัญญาของพระองค์ และมีฟ้า แลบ และเสียงต่างๆ และเสียงฟ้ าร ้อง แผ่นดินไหว และ ลูกเห็บใหญ่
6 แล ้วหญิงนัน ้ ก็หนีเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดารทีซ ่ งึ่ พระเจ ้าได ้ เตรียมไว ้สําหรับให ้นางกินอาหารอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาหนึง่ พัน สองร ้อยหกสิบวัน 7 และมีสงครามเกิดขึน ้ ในสวรรค์ มีคาเอลกับเหล่าทูตสวรรค์ ของเขาต่อสู ้กับมังกร และมังกรกับเหล่าทูตสวรรค์ของมันก็ ต่อสู ้ 8 และไม่ประสบชัยชนะ และพวกของพวกเขาก็ไม่มท ี อ ี่ ยูใ่ น สวรรค์อก ี ต่อไป 9 และมังกรใหญ่ซงึ่ เป็ นงูแก่ทถ ี่ ก ู เรียกว่ามารและซาตานผู ้ ล่อลวงคนทัง้ โลกก็ถก ู เหวีย ่ งออกไป มันถูกเหวีย ่ งลงมาที่ แผ่นดินโลก และเหล่าทูตสวรรค์ของมันก็ถก ู เหวีย ่ งออกไป พร ้อมกับมันด ้วย 10 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงดังกล่าวในสวรรค์วา่ บัดนีค ้ วาม รอดและฤทธิเ์ ดชและอาณาจักรของพระเจ ้าของเรา และฤทธิ์ เดชของพระคริสต์ของพระองค์ได ้มาถึงแล ้ว เพราะว่าผู ้ที่ กล่าวโทษพีน ่ ้องของเราซึง่ กล่าวโทษพวกเขาต่อพระพักตร์ พระเจ ้าของเราทัง้ กลางวันและกลางคืน ได ้ถูกเหวีย ่ งลง มาแล ้ว 11 และพวกเขาได ้เอาชนะเขาด ้วยพระโลหิตของพระเมษ โปดก และด ้วยคําพยานของตน และพวกเขาไม่รักชีวต ิ ของ ตนจนถึงความตาย 12 เพราะฉะนัน ้ สวรรค์ทงั ้ หลายและผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นสวรรค์ ่ ชมยินดีเถิด วิบต ทัง้ หลาย จงชืน ั แ ิ ก่ผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นแผ่นดิน โลกและในทะเล เพราะว่ามารได ้ลงมาหาพวกท่านแล ้ว โดย มีความโกรธเกรีย ้ วอย่างใหญ่หลวง เพราะมันรู ้ว่าเวลาของมัน เหลือน ้อย 13 เมือ ่ มังกรเห็นว่าตนถูกโยนลงมาบนแผ่นดินโลกแล ้ว มันก็ ข่มเหงสตรีทใี่ ห ้กําเนิดบุตรชาย 14 และทรงประทานปี กนกอินทรีใหญ่สองปี กแก่สตรีนัน ้ เพือ ่ นางจะได ้บินเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดาร ในสถานทีข ่ องนาง ซึง่ นางจะได ้รับการเลีย ้ งดูเป็ นเวลาหนึง่ วาระ สองวาระ และครึง่ วาระ จากหน ้าของงู 15 และงูก็พน ่ นํ้ าออกจากปากเหมือนนํ้ าท่วมตามหญิงนัน ้ เพือ ่ จะทําให ้เธอถูกพัดพาไปกับนํ้ าท่วม 16 และแผ่นดินก็ชว่ ยหญิงนัน ้ และแผ่นดินก็อ ้าปากและกลืน นํ้ าท่วมทีม ่ ังกรพ่นออกจากปากของมันลงไป 17 และมังกรก็โกรธสตรีนัน ้ และไปทําสงครามกับพงศ์พันธุ์ ของนางทีเ่ หลืออยู่ คือผู ้ทีป ่ ระพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระ เจ ้า และมีคําพยานถึงพระเยซูคริสต์
บทที่ 12
1 และข ้าพเจ ้าได ้ยืนอยูบ ่ นผืนทรายริมทะเล และได ้เห็นสัตว์ ร ้ายตัวหนึง่ ขึน ้ มาจากทะเล มันมีหัวเจ็ดหัวและเขาสิบเขา ื่ และบนเขาทัง้ สิบนัน ้ มีมงกุฎสิบอัน และบนหัวทัง้ สิบนัน ้ มีชอ ทีเ่ ป็ นคําหมิน ่ ประมาทพระเจ ้า 2 สัตว์ร ้ายทีข ่ ้าพเจ ้าเห็นนัน ้ มีลก ั ษณะเหมือนเสือดาว และ เท ้าเหมือนเท ้าหมี และปากเหมือนปากสิงโต และมังกรได ้ให ้ ั ว์ร ้ายนัน ฤทธิอ ์ ํานาจ และทีน ่ ั่งและสิทธิอํานาจยิง่ ใหญ่แก่สต ้ 3 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นหัวๆ หนึง่ ของมันถูกฟั นจนตาย และ แผลทีฟ ่ ั นนัน ้ ก็หายเป็ นปกติ และคนทัง้ โลกก็ประหลาดใจ ติดตามสัตว์ร ้ายนัน ้ ั ว์ร ้ายนัน 4 พวกเขาบูชามังกรซึง่ ให ้พลังแก่สต ้ และบูชาสัตว์ ร ้ายนัน ้ โดยกล่าวว่า ใครจะเหมือนสัตว์ร ้ายนี?้ ใครจะสามารถ ทําสงครามกับมันได ้? 5 และได ้รับอนุญาตให ้มันพูดจาโอ ้อวดและหมิน ่ ประมาท ่ บ ิ สองเดือน และให ้มันมีอํานาจทีจ ่ ะกระทําการนัน ้ ต่อไปสีส
บทที่ 13
1 และมีสงิ่ มหัศจรรย์ยงิ่ ใหญ่ปรากฏในสวรรค์ คือ มีสตรีคน หนึง่ สวมชุดดวงอาทิตย์ มีดวงจันทร์อยูใ่ ต ้เท ้า และมีมงกุฎ สิบสองดวงบนศีรษะของเธอ 2 และนางมีครรภ์ก็ร ้องไห ้ด ้วยความเจ็บครรภ์และเจ็บปวดที่ จะถูกคลอด 3 และมีสงิ่ มหัศจรรย์อก ี อย่างปรากฏในสวรรค์ ดูเถิด มีมังกร ี ดงตัวหนึง่ มีหัว 7 หัวและเขา 10 เขา และบนหัวทัง้ 7 ใหญ่สแ นัน ้ มีมงกุฎ 7 อัน 4 หางของมังกรนัน ้ ลากดวงดาวบนฟ้ าหนึง่ ในสามส่วนลงมาที่ แผ่นดิน และมังกรนัน ้ ก็ยน ื อยูต ่ อ ่ หน ้าสตรีทก ี่ ําลังจะคลอด บุตร เพือ ่ จะกินบุตรของนางทันทีทเี่ กิดมา 5 และนางก็ได ้คลอดบุตรชาย ซึง่ จะต ้องปกครองประชาชาติ ทัง้ ปวงด ้วยคทาเหล็ก และบุตรของนางก็ถก ู พาขึน ้ ไปเฝ้ าพระ เจ ้า และประทับยังพระทีน ่ ั่งของพระองค์
188
การเปิ ดเผย
6 และเขาเปิ ดปากของเขากล่าวคําหมิน ่ ประมาทต่อพระเจ ้า เพือ ่ หมิน ่ ประมาทต่อพระนามของพระองค์ และต่อพลับพลา ของพระองค์ และต่อผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นสวรรค์ 7 และมันได ้รับมอบอํานาจให ้ทําสงครามกับพวกธรรมิกชน ้ ชาติ และเอาชนะพวกเขา และมันได ้รับอํานาจเหนือทุกเชือ ทุกภาษา และทุกประชาชาติ 8 และคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นแผ่นดินโลกจะบูชาสัตว์นัน ้ ผู ้ ื่ ของเขามิได ้จารึกไว ้ในหนังสือแห่งชีวต ทีช ่ อ ิ ของลูกแกะผู ้ถูก ฆ่าตัง้ แต่สร ้างโลก 9 ถ ้าผู ้ใดมีหก ู ็จงฟั งเถิด 10 ผู ้ใดทีน ่ ํ าเขาไปเป็ นเชลยจะต ้องถูกเป็ นเชลย ผู ้ใดทีฆ ่ า่ ด ้วยดาบจะต ้องถูกฆ่าด ้วยดาบ นีค ่ อ ื ความอดทนและศรัทธา ของบรรดาธรรมิกชน 11 และข ้าพเจ ้าเห็นสัตว์ร ้ายอีกตัวหนึง่ ขึน ้ มาจากแผ่นดิน มัน มีเขาสองข ้างเหมือนลูกแกะ และมันพูดเหมือนมังกร 12 และมันใช ้พลังทัง้ หมดของสัตว์ร ้ายตัวแรกนัน ้ ต่อหน ้ามัน และมันทําให ้แผ่นดินโลกและผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นนัน ้ บูชาสัตว์ร ้าย ตัวแรกนัน ้ ทีม ่ บ ี าดแผลสาหัสได ้รับการรักษาแล ้ว 13 และพระองค์ทรงกระทําการอัศจรรย์ยงิ่ ใหญ่ จนทําให ้ไฟ ลงมาจากสวรรค์สแ ู่ ผ่นดินโลกต่อหน ้ามนุษย์ 14 และล่อลวงคนทัง้ หลายทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลกโดยการ อัศจรรย์ซงึ่ มันมีอํานาจกระทําต่อหน ้าสัตว์ร ้ายนัน ้ โดยสัง่ แก่ คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูบ ่ นแผ่นดินโลกว่าพวกเขาควรจะสร ้างรูป ั ว์ร ้ายทีถ จําลองแก่สต ่ ก ู ฟั นด ้วยดาบแต่ยังมีชวี ต ิ อยู่ 15 และมันมีอํานาจทีจ ่ ะให ้มีชวี ต ิ แก่รป ู เคารพของสัตว์ร ้ายนัน ้ เพือ ่ ให ้รูปเคารพของสัตว์ร ้ายนัน ้ สามารถพูดได ้ และทําให ้ บรรดาคนทีไ่ ม่ยอมบูชารูปเคารพของสัตว์ร ้ายนัน ้ ต ้องถูกฆ่า 16 และท่านได ้บังคับทุกคน ทัง้ เล็กทัง้ ใหญ่ ทัง้ รวยทัง้ จน ทัง้ ไททัง้ ทาส ให ้รับเครือ ่ งหมายไว ้ทีม ่ อ ื ขวาหรือทีห ่ น ้าผากของ ตน ้ หรือขายได ้ เว ้นแต่ผู ้ทีม 17 และเพือ ่ ไม่ให ้ผู ้ใดซือ ่ ี ่ ของสัตว์ร ้ายนัน ่ เครือ ่ งหมายนัน ้ หรือชือ ้ หรือเลขทีเ่ ป็ นชือ ของมัน 18 นีค ่ อ ื ปั ญญา ผู ้ทีม ่ ค ี วามเข ้าใจจงคิดนับเลขของสัตว์ร ้าย นัน ้ เพราะว่ามันเป็ นเลขของบุคคล และเลขของมันคือ หก ร ้อยหกสิบหก
แผ่นดินโลก และแก่ทก ุ ชาติ ทุกเผ่า ทุกภาษา และทุกชน ชาติ 7 ประกาศด ้วยเสียงอันดังว่า จงกลัวพระเจ ้า และถวายพระ เกียรติแด่พระองค์ เพราะเวลาแห่งการพิพากษาของพระองค์ มาถึงแล ้ว และจงนมัสการพระองค์ผู ้ได ้ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และบ่อนํ้ าทัง้ หลาย 8 และมีทต ู สวรรค์อก ี องค์หนึง่ ตามมากล่าวว่า บาบิลอนล่ม สลายแล ้ว เมืองใหญ่นัน ้ ล่มสลายแล ้ว เพราะว่าเมืองนีท ้ ําให ้ บรรดาประชาชาติทงั ้ ปวงดืม ่ ไวน์แห่งความกริว้ โกรธของการ ผิดประเวณีของเธอ 9 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ ามก็ตามไปโดยประกาศเสียงดังว่า “ถ ้าใครบูชาสัตว์ร ้ายและรูปของมัน และรับเครือ ่ งหมายของ มันไว ้ทีห ่ น ้าผากหรือทีม ่ อ ื ของเขา 10 ผู ้นัน ้ จะต ้องดืม ่ ไวน์แห่งความพิโรธของพระเจ ้า ซึง่ เทลง ในถ ้วยแห่งพระพิโรธของพระองค์โดยไม่ผสมอะไรเลย และ เขาจะต ้องถูกทรมานด ้วยไฟและกํามะถันต่อหน ้าเหล่าทูต สวรรค์ผู ้บริสท ุ ธิ์ และต่อหน ้าพระเมษโปดก 11 และควันแห่งการทรมานของเขาทัง้ หลายก็พวยพุง่ ขึน ้ ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ และพวกเขาจะไม่มก ี ารพักผ่อนเลยทัง้ กลางวันและกลางคืน ผู ้ทีบ ่ ช ู าสัตว์ร ้ายและรูปเคารพของมัน ่ ของมัน และผู ้ใดทีร่ ับเครือ ่ งหมายแห่งชือ 12 นีแ ่ หละคือความอดทนของพวกธรรมิกชน คือผู ้ทีป ่ ระพฤติ ตามพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และศรัทธาของพระเยซู 13 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงจากสวรรค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า จง เขียนไว ้ว่า ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไป ผู ้ตายทีต ่ ายในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า เป็ นสุขจริงแท ้ พระวิญญาณตรัสว่า “แท ้จริงแล ้ว พวกเขาจะ ได ้พักจากความเหน็ ดเหนือ ่ ยของพวกเขา และงานของพวก เขาก็ตด ิ ตามพวกเขาไป” 14 ข ้าพเจ ้าดูก็เห็นเมฆขาว และมีผู ้หนึง่ ประทับนั่งบนเมฆนัน ้ เหมือนกับบุตรมนุษย์ สวมมงกุฎทองคําบนพระเศียรของ พระองค์ และพระหัตถ์ของพระองค์มเี คียวทีค ่ ม 15 และทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ ก็ออกมาจากพระวิหารร ้องเรียก พระองค์ผู ้ประทับบนเมฆด ้วยเสียงอันดังว่า จงใช ้เคียวของ พระองค์และเกีย ่ วไปเถิด เพราะถึงเวลาทีพ ่ ระองค์จะเกีย ่ ว แล ้ว เพราะการเก็บเกีย ่ วผลผลิตจากแผ่นดินโลกก็สก ุ งอม แล ้ว 16 และพระองค์ผู ้ประทับบนเมฆก็ตวัดเคียวของพระองค์ลง บนแผ่นดินโลก และแผ่นดินโลกก็ถก ู เก็บเกีย ่ ว 17 และมีทต ู สวรรค์อก ี องค์หนึง่ ออกมาจากพระวิหารบน สวรรค์ เขามีเคียวทีค ่ มเช่นกัน 18 และทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ ก็ออกมาจากแท่นบูชาซึง่ มีฤทธิ์ เหนือไฟ และร ้องเรียกทูตสวรรค์ทถ ี่ อ ื เคียวคมนัน ้ ด ้วยเสียง อันดังว่า จงใช ้เคียวคมของคุณแทงไปและเก็บพวงองุน ่ แห่ง แผ่นดินโลก เพราะองุน ่ ของทีน ่ ั่นสุกเต็มทีแ ่ ล ้ว 19 และทูตสวรรค์ก็ตวัดเคียวลงบนแผ่นดิน และเก็บเกีย ่ วเถา องุน ่ แห่งแผ่นดินโลก และโยนลงไปในเครือ ่ งบีบองุน ่ ใหญ่ แห่งพระพิโรธของพระเจ ้า 20 และมีการเหยียบยํา่ เครือ ่ งบีบองุน ่ ภายนอกเมือง และ โลหิตไหลออกจากเครือ ่ งบีบองุน ่ ไปจนถึงบังเหียนม ้า เป็ น ระยะทางหนึง่ พันหกร ้อยฟาร์ลอง
บทที่ 14 1 และข ้าพเจ ้าได ้มองดู และดูเถิด พระเมษโปดกทรงยืนอยู่ ่ มืน ่ ันคนอยูก บนภูเขาศิโยน และมีผู ้หนึง่ แสนสีห ่ สีพ ่ บ ั พระองค์ ่ ซึงมีพระนามของพระบิดาของพระองค์เขียนอยูท ่ ห ี่ น ้าผาก ของพวกเขา 2 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงจากสวรรค์เหมือนเสียงนํ้ ามาก หลาย และเหมือนเสียงฟ้ าร ้องอันดัง และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียง พวกนักเล่นพิณเล่นพิณของตน 3 พวกเขาร ้องเพลงราวกับว่าเป็ นเพลงใหม่ตอ ่ หน ้าพระทีน ่ ั่ง ่ ต่อหน ้าสัตว์ทงั ้ สี และต่อหน ้าผู ้เฒ่า และไม่มใี ครสามารถ ่ มืน ่ ันคน ทีไ่ ด ้รับการ เรียนรู ้เพลงนัน ้ ได ้ ยกเว ้นหนึง่ แสนสีห ่ สีพ ไถ่จากแผ่นดินโลก 4 คนเหล่านีค ้ อ ื คนทีไ่ ม่ได ้ถูกทําให ้แปดเปื้ อนด ้วยผู ้หญิง เพราะพวกเขาเป็ นสาวพรหมจารี พวกเขาคือคนทีต ่ ด ิ ตามพระ เมษโปดกไปทุกหนทุกแห่ง พวกเขาได ้รับการไถ่จากมนุษย์ เป็ นผลแรกแด่พระเจ ้าและแด่พระเมษโปดก 5 และในปากของพวกเขาไม่พบว่ามีเล่หเ์ หลีย ่ มใดๆ เพราะว่า พวกเขาไม่มค ี วามผิดต่อหน ้าพระทีน ่ ั่งของพระเจ ้า 6 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ บินอยูก ่ ลางฟ้ า เพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐนิรันดร์แก่คนทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูบ ่ น
บทที่ 15 1 และข ้าพเจ ้าเห็นหมายสําคัญอีกอย่างหนึง่ ในสวรรค์ คือ ยิง่ ใหญ่และมหัศจรรย์ คือ มีทต ู สวรรค์เจ็ดองค์กําลังถือภัย พิบต ั ค ิ รัง้ สุดท ้ายทัง้ เจ็ดประการ เพราะว่าในภัยพิบต ั เิ หล่านัน ้ พระพิโรธของพระเจ ้าก็เต็มเปี่ ยมไปด ้วย 2 และข ้าพเจ ้าเห็นเหมือนทะเลแก ้วปนไฟ และบรรดาผู ้ที่ ได ้รับชัยชนะเหนือสัตว์ร ้าย และเหนือรูปเคารพของมัน และ
189
การเปิ ดเผย
่ ของมัน ยืน เหนือเครือ ่ งหมายของมัน และเหนือเลขทีเ่ ป็ นชือ อยูบ ่ นทะเลแก ้วนัน ้ ถือพิณของพระเจ ้า 3 พวกเขาร ้องเพลงของโมเสสผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า และเพลง ของพระเมษโปดก กล่าวว่า พระราชกิจของพระองค์ยงิ่ ใหญ่ และมหัศจรรย์ยงิ่ นัก พระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพ พระราชกิจ ของพระองค์ยต ุ ธิ รรมและจริงแท ้แน่นอน พระเจ ้าผู ้ทรงเป็ น กษั ตริยแ ์ ห่งบรรดาธรรมิกชน 4 ใครเล่าจะไม่เกรงกลัวพระองค์ พระเจ ้า และจะไม่ถวาย เกียรติแด่พระนามของพระองค์ เพราะพระองค์เท่านัน ้ ทรง ้ จะมานมัสการ เป็ นผู ้บริสท ุ ธิ์ เพราะว่าบรรดาประชาชาติทงั ้ สิน ต่อพระพักตร์พระองค์ เพราะการพิพากษาของพระองค์ก็ ปรากฏชัดแล ้ว 5 ครัน ้ แล ้วข ้าพเจ ้าก็แลเห็นพระวิหารของพลับพลาแห่ง พยานในสวรรค์เปิ ดออก 6 และทูตสวรรค์ทงั ้ เจ็ดองค์ก็ออกไปจากพระวิหาร ถือภัย ้ ผ ้าผ ้าลินน ี าว และมี พิบต ั ท ิ งั ้ เจ็ดประการ สวมเสือ ิ บริสท ุ ธิส ์ ข ผ ้าคาดเอวทองคํา ี่ วั ตัวหนึง่ ก็ได ้เอาภาชนะทองคําเจ็ดใบทีเ่ ต็มไป 7 และสัตว์สต ด ้วยความพิโรธของพระเจ ้า ผู ้ทรงพระชนม์อยูช ่ วั่ นิรันดร์ ให ้แก่ทต ู สวรรค์ทงั ้ เจ็ดองค์ 8 และพระวิหารก็เต็มไปด ้วยควันซึง่ มาจากพระสิรข ิ องพระ เจ ้า และจากพระเดชานุภาพของพระองค์ และไม่มผ ี ู ้ใด สามารถเข ้าไปในพระวิหารได ้ จนกว่าภัยพิบต ั ท ิ งั ้ เจ็ดของทูต สวรรค์ทงั ้ เจ็ดจะสําเร็จ บทที่ 16 1 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงดังมาจากพระวิหาร สัง่ แก่ทต ู สวรรค์ ทัง้ เจ็ดองค์วา่ จงไปเทขวดแห่งพระพิโรธของพระเจ ้าลงบน แผ่นดินโลก 2 และคนแรกก็ไปและเทขวดของตนลงบนแผ่นดิน และคนที่ มีเครือ ่ งหมายของสัตว์ร ้ายนัน ้ และคนทีบ ่ ช ู ารูปของมัน ก็เกิด แผลร ้ายแรงและเน่าเปื่ อย 3 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ องก็เทขวดของตนลงในทะเล และ ขวดนัน ้ ก็กลายเป็ นเหมือนโลหิตของคนตาย และสิง่ มีชวี ต ิ ทุก ชีวต ิ ก็ตายในทะเล 4 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ ามก็เทขันของตนลงบนแม่นํ้าและ นํ้ าพุทงั ้ หลาย และนํ้ าก็กลายเป็ นเลือด 5 และข ้าพเจ ้าได ้ยินทูตสวรรค์แห่งนํ้ ากล่าวว่า พระองค์เป็ นผู ้ ชอบธรรม พระเจ ้า ผู ้ทรงดํารงอยู่ ทรงเคยเป็ น และทรงมีอยู่ ในอนาคต เพราะพระองค์ทรงพิพากษาอย่างนัน ้ 6 เพราะพวกเขาได ้หลัง่ โลหิตของพวกธรรมิกชนและของ บรรดาผู ้เผยพระวจนะ และพระองค์ได ้ประทานโลหิตให ้พวก เขาดืม ่ เพราะพวกเขาสมควรแล ้ว 7 และข ้าพเจ ้าได ้ยินคนอืน ่ พูดจากแท่นบูชาว่า พระเจ ้าผู ้เป็ น เจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพนัน ้ ทรงยุตธิ รรมและเทีย ่ งธรรม 8 และทูตสวรรค์องค์ทส ี่ เี่ ทถ ้วยของตนลงบนดวงอาทิตย์ และ มันได ้รับอํานาจทีจ ่ ะเผาไหม ้มนุษย์ด ้วยไฟ 9 ผู ้คนถูกเผาไหม ้ด ้วยความร ้อนอันรุนแรง และพูดหมิน ่ ประมาทพระนามของพระเจ ้า ซึง่ มีอํานาจเหนือภัยพิบต ั ิ เหล่านี้ และพวกเขากลับใจไม่ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ 10 และทูตสวรรค์องค์ทห ี่ ้าก็เทขันของตนลงบนทีน ่ ั่งของสัตว์ ร ้ายนัน ้ และอาณาจักรของมันก็เต็มไปด ้วยความมืด และพวก เขาก็กด ั ลิน ้ ของตนด ้วยความเจ็บปวด 11 และได ้กล่าวดูหมิน ่ พระเจ ้าแห่งสวรรค์เพราะความเจ็บปวด และแผลต่างๆ ของพวกเขา และมิได ้กลับใจจากการกระทํา ของพวกเขา
190
12 และทูตสวรรค์องค์ทห ี่ กก็เทขันของตนลงในแม่นํ้าใหญ่ยู เฟรตีส ์ ทําให ้นํ้ าในแม่นํ้านัน ้ แห ้ง เพือ ่ เตรียมไว ้สําหรับทาง สําหรับกษั ตริยแ ์ ห่งทิศตะวันออก 13 และข ้าพเจ ้าเห็นวิญญาณชัว่ ร ้ายสามตนรูปร่างเหมือนกบ ออกมาจากปากมังกร และออกจากปากสัตว์ร ้าย และออก จากปากของผู ้เผยพระวจนะเท็จ 14 เพราะว่าวิญญาณเหล่านัน ้ คือพวกผีปิศาจทีท ่ ําการ อัศจรรย์ ออกไปหาบรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกและทั่ว ่ มรภูมริ บในวันยิง่ ใหญ่ของ โลก เพือ ่ รวบรวมพวกเขาเข ้าสูส พระเจ ้าผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ้ ผ ้า 15 ดูเถิด เราจะมาเหมือนขโมย ผู ้ทีเ่ ฝ้ าระวังและรักษาเสือ ของตนก็เป็ นสุข เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ต ้องเดินเปลือยกาย และคน อืน ่ จะเห็นความอับอายของเขา 16 และพระองค์ทรงรวบรวมพวกเขาไว ้ด ้วยกันในสถานทีแ ่ ห่ง หนึง่ ซึง่ ในภาษาฮีบรูเรียกว่าอาร์มาเก็ดดอน 17 และทูตสวรรค์องค์ทเี่ จ็ดก็เทขันของตนลงไปในอากาศ และมีเสียงดังออกมาจากพระวิหารแห่งสวรรค์ จากพระทีน ่ ั่ง ว่า “สําเร็จแล ้ว” 18 และมีเสียงต่างๆ เกิดขึน ้ มีฟ้าร ้อง มีฟ้าแลบ และมี แผ่นดินไหวครัง้ ใหญ่ ซึง่ ตัง้ แต่มม ี นุษย์มาอยูบ ่ นแผ่นดินโลก ไม่เคยมีแผ่นดินไหวรุนแรงและใหญ่โตเช่นนีม ้ าก่อน 19 และเมืองใหญ่นัน ้ ก็แบ่งออกเป็ นสามส่วน และเมืองต่างๆ ของบรรดาประชาชาติก็ลม ่ สลาย และบาบิลอนใหญ่ก็ได ้ ระลึกถึงพระเจ ้า และมอบถ ้วยไวน์แห่งความโกรธเกรีย ้ วอัน รุนแรงให ้แก่เมืองนัน ้ 20 และเกาะทุกเกาะก็หนีไป และภูเขาก็ไม่พบอีก 21 และมีลก ู เห็บขนาดใหญ่ตกลงมาจากฟ้ าลงมาทับผู ้คน แต่ ละก ้อนหนักประมาณหนึง่ ทาเลนต์ ผู ้คนต่างก็พด ู หมิน ่ ประมาทพระเจ ้าเพราะภัยพิบต ั จิ ากลูกเห็บนัน ้ เพราะว่าภัย พิบต ั น ิ ัน ้ ร ้ายแรงยิง่ นัก บทที่ 17 1 และทูตสวรรค์องค์หนึง่ ในเจ็ดองค์ทถ ี่ อ ื ขันเจ็ดใบนัน ้ เข ้ามา พูดกับฉั นว่า “จงมาทีน ่ ี่ ฉั นจะแสดงให ้คุณเห็นการพิพากษา ของหญิงโสเภณีใหญ่ทน ี่ ั่งอยูบ ่ นนํ้ ามากมาย” 2 ซึง่ บรรดากษั ตริยบ ์ นแผ่นดินโลกได ้ล่วงประเวณีกบ ั พระองค์ และบรรดาผู ้อาศัยบนแผ่นดินโลกก็ได ้เมาเหล ้าองุน ่ แห่งการ ล่วงประเวณีของพระนาง 3 แล ้วท่านก็ได ้พาข ้าพเจ ้าเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดารโดยทาง วิญญาณ และข ้าพเจ ้าได ้เห็นสตรีคนหนึง่ นั่งอยูบ ่ นสัตว์ร ้ายสี ่ ่ แดงเข ้มตัวหนึง่ ซึงเต็มไปด ้วยชือต่างๆ ทีเ่ ป็ นคําหมิน ่ ประมาท มีหัวเจ็ดหัวและเขาสิบเขา ้ ผ ้าสีมว่ งและสีแดงเข ้ม และประดับ 4 และสตรีนัน ้ ก็สวมเสือ ด ้วยทองคําและอัญมณีมค ี า่ และไข่มก ุ มีถ ้วยทองคําอยูใ่ นมือ เต็มไปด ้วยสิง่ น่ารังเกียจและสิง่ โสโครกแห่งการผิดประเวณี ของตน ื่ จารึกไว ้ว่า ความลึกลับ บาบิ 5 และทีห ่ น ้าผากของนางมีชอ ลอนใหญ่ แม่ของหญิงแพศยาและสิง่ ทีน ่ ่าสะอิดสะเอียนแห่ง แผ่นดินโลก 6 และข ้าพเจ ้าเห็นสตรีคนนัน ้ เมามายด ้วยโลหิตของบรรดาผู ้ ิ ธิ์ และด ้วยโลหิตของบรรดาผู ้พลีชพ ี เพือ ศักดิส ์ ท ่ พระเยซู ่ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นนาง ข ้าพเจ ้าก็ประหลาดใจด ้วยความชืน ชมยิง่ 7 ทูตสวรรค์จงึ ถามข ้าพเจ ้าว่า “เหตุใดเจ ้าจึงประหลาดใจ ข ้าพเจ ้าจะบอกให ้ท่านทราบถึงความลับของหญิงนัน ้ และ ของสัตว์ร ้ายทีพ ่ าเธอมา ซึง่ มีหัวเจ็ดหัวและเขาสิบเขา” 8 สัตว์ร ้ายทีท ่ า่ นเห็นนัน ้ เคยมีอยู่ แต่บด ั นีไ้ ม่มอ ี ก ี ต่อไป และ ่ จะขึน ้ จากเหวลึก และไปสูความพินาศ และบรรดาผู ้ทีอ ่ าศัย
การเปิ ดเผย
่ ของพวกเขาไม่ได ้จารึกไว ้ใน อยูบ ่ นแผ่นดินโลก ซึง่ ชือ หนังสือแห่งชีวต ิ ตัง้ แต่สร ้างโลก ก็จะประหลาดใจ เมือ ่ พวก เขาเห็นสัตว์ร ้ายนัน ้ ซึง่ มีอยู่ แต่บด ั นีไ้ ม่มอ ี ยูแ ่ ล ้ว แต่บด ั นีก ้ ลับ มีขน ึ้ 9 และนีค ่ อ ื จิตใจทีม ่ ป ี ั ญญา หัวทัง้ เจ็ดนัน ้ คือภูเขาเจ็ดลูกที่ ผู ้หญิงนั่งอยู่ 10 และมีกษั ตริยอ ์ ยูเ่ จ็ดองค์ ห ้าองค์ล ้มลงแล ้ว องค์หนึง่ กําลังเป็ นอยู่ และอีกองค์หนึง่ ยังไม่มา และเมือ ่ พระองค์มา พระองค์จะต ้องดํารงอยูช ่ วั่ ครูห ่ นึง่ 11 และสัตว์ร ้ายทีเ่ ป็ นอยูแ ่ ล ้วแต่กอ ่ นนัน ้ ก็เป็ นสัตว์ตวั ทีแ ่ ปด ่ วามพินาศ และเป็ นส่วนหนึง่ ของเจ็ดตัว และจะไปสูค ิ องค์ทย 12 และเขาทัง้ สิบทีเ่ ขาซึง่ ท่านเห็นนัน ้ คือกษั ตริยส ์ บ ี่ ัง ไม่ได ้เสวยราชสมบัต ิ แต่จะรับอํานาจเป็ นกษั ตริยร์ ว่ มกับสัตว์ ร ้ายนัน ้ หนึง่ ชัว่ โมง 13 พวกนีม ้ จ ี ต ิ ใจอันเดียวกัน และจะมอบกําลังและกําลังของ ั ว์ร ้ายนัน ตนให ้แก่สต ้ 14 พวกเหล่านีจ ้ ะกระทําสงครามกับพระเมษโปดก และพระ เมษโปดกจะทรงเอาชนะพวกเขา เพราะว่าพระองค์ทรงเป็ น เจ ้านายเหนือเจ ้านายทัง้ หลาย และเป็ นพระมหากษั ตริย ์ เหนือกษั ตริยท ์ งั ้ หลาย และบรรดาผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์นัน ้ เป็ นผู ้ ่ สัตย์ ทีถ ่ ก ู เรียก เป็ นผู ้ทีถ ่ ก ู เลือก และเป็ นผู ้ซือ 15 และท่านตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า นํ้ าทีท ่ า่ นเห็นหญิงโสเภณีนั่ง อยูน ่ ัน ้ มีอยูห ่ ลายชนชาติ หลายหมู่ หลายประชาชาติ และ หลายภาษา 16 และเขาสิบเขาทีท ่ า่ นเห็นอยูบ ่ นสัตว์ร ้ายนัน ้ จะเกลียดชัง หญิงโสเภณีนัน ้ และจะทําให ้นางรกร ้างและเปลือยกาย และ จะกินเนือ ้ ของนาง และเผานางด ้วยไฟ 17 เพราะว่าพระเจ ้าทรงดลใจพวกเขาให ้ทําตามพระประสงค์ ของพระองค์ และตกลงกันไว ้ แล ้วมอบอาณาจักรของพวก ั ว์ร ้ายนัน เขาให ้แก่สต ้ จนกระทั่งพระวจนะของพระเจ ้าจะ สําเร็จ 18 และผู ้หญิงทีท ่ า่ นเห็นนัน ้ คือนครใหญ่ทป ี่ กครองเหนือ บรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลก
นัน ้ เพราะนางคิดในใจว่า ‘ข ้าพเจ ้าเป็ นราชินแ ี ละมิใช่เป็ นม่าย และจะไม่เห็นความโศกเศร ้าใดๆ’ 8 เพราะฉะนัน ้ ภัยพิบต ั ต ิ า่ งๆ จะเกิดขึน ้ กับนางในวันเดียว คือ ความตาย ความโศกเศร ้า และความอดอยาก และนางจะถูก ้ ด ้วยไฟ เพราะว่าองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าผู ้ทรงพิพากษา เผาจนสิน นางนัน ้ ทรงเข ้มแข็ง 9 และบรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกซึง่ ได ้ล่วงประเวณีและ ใช ้ชีวต ิ อย่างหรูหรากับนาง จะครํ่าครวญถึงนางและครํ่าครวญ ถึงนาง เมือ ่ พวกเขาเห็นควันจากการเผาของนาง 10 ยืนอยูห ่ า่ งๆ เพราะกลัวการทรมานของนครนัน ้ โดยกล่าว ว่า "อนิจจา อนิจจา เมืองบาบิลอนอันยิง่ ใหญ่ เมืองที่ แข็งแกร่งนัน ้ เพราะว่าการพิพากษาเจ ้าจะมาถึงภายใน ชัว่ โมงเดียว" 11 และบรรดาพ่อค ้าในแผ่นดินโลกจะร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงเธอ ้ สินค ้าของพวกเขาอีกต่อไปแล ้ว เพราะไม่มใี ครซือ 12 สินค ้าประเภททองคํา เงิน เพชรพลอย ไข่มก ุ ผ ้าลินน ิ เนือ ้ ดี สีมว่ ง ผ ้าไหม สีแดง ไม ้เนือ ้ ดีทก ุ ชนิด ภาชนะทุกชนิดทีท ่ ํา ด ้วยงาช ้าง ภาชนะทุกชนิดทีท ่ ําด ้วยไม ้เนือ ้ ดี ทองเหลือง เหล็ก หินอ่อน 13 และอบเชย และกลิน ่ หอม และนํ้ ามัน และกํายาน และไวน์ และนํ้ ามัน และแป้ งดี และข ้าวสาลี และสัตว์ และแกะ และม ้า และรถศึก และทาส และชีวต ิ มนุษย์ 14 และผลทีจ ่ ต ิ วิญญาณของคุณปรารถนาใคร่ได ้ก็หมดไป จากคุณแล ้ว และสิง่ ของทัง้ หลายทีเ่ คยวิจต ิ รงดงามก็หมดไป จากคุณแล ้ว และคุณจะไม่พบสิง่ เหล่านัน ้ อีกต่อไป 15 บรรดาพ่อค ้าทีข ่ ายของเหล่านัน ้ ซึง่ รํ่ารวยเพราะนาง จะต ้องยืนอยูห ่ า่ งๆ เพราะกลัวการทรมานของนาง โดย ร ้องไห ้ครํ่าครวญ 16 และกล่าวว่า "อนิจจา อนิจจา เมืองใหญ่นัน ้ ทีเ่ คยนุ่งห่ม ้ ดี สีมว่ ง และสีแดง และประดับด ้วยทองคํา และ ผ ้าลินน ิ ชัน อัญมณีมค ี า่ และไข่มก ุ !" ้ 17 เพราะภายในชัว่ โมงเดียว ทรัพย์สมบัตม ิ ากมายก็สญ ู สิน ไป และกัปตันเรือทุกคน ลูกเรือทุกคน และทุกคนทีท ่ ํา การค ้าทางทะเล ต่างก็ยน ื อยูห ่ า่ งๆ 18 และร ้องตะโกนเมือ ่ เห็นควันทีไ่ หม ้เมืองนัน ้ ว่า "เมืองใด เล่าจะเหมือนเมืองใหญ่น!ี้ " 19 พวกเขาจึงโปรยฝุ่ นลงบนศีรษะของตน และร ้องไห ้ครํ่า ครวญว่า "อนิจจา อนิจจา เมืองใหญ่นัน ้ ซึง่ คนทัง้ ปวงทีม ่ เี รือ เดินทะเลในเมืองนัน ้ กลายเป็ นคนมั่งมีเพราะราคาแพงของ เมืองนัน ้ เพราะว่าเมืองนัน ้ กลายเป็ นทีร่ กร ้างภายในชัว่ โมง เดียว" ่ ชมยินดีในนครนัน 20 จงชืน ้ เถิด สวรรค์ทงั ้ หลาย และท่าน ิ ธิ์ เพราะว่า ทัง้ หลายอัครสาวกและผู ้เผยพระวจนะผู ้ศักดิส ์ ท พระเจ ้าทรงแก ้แค ้นนครนัน ้ ให ้ท่านทัง้ หลายแล ้ว 21 และทูตสวรรค์ผู ้ทรงพลังองค์หนึง่ ก็หยิบหินก ้อนหนึง่ ที่ เหมือนหินโม่ใหญ่โยนลงในทะเลแล ้วกล่าวว่า เมืองบาบิลอน อันใหญ่โตนัน ้ จะถูกพลิกควํา่ ด ้วยความรุนแรง และจะไม่มใี ห ้ เห็นอีกต่อไปเลย 22 และจะไม่มใี ครได ้ยินเสียงนักเล่นพิณ นักเล่นดนตรี นัก เป่ าปี่ และนักเป่ าแตรในเจ ้าอีกต่อไป และช่างฝี มือไม่วา่ ใน ด ้านใดก็จะไม่ปรากฏในเจ ้าอีกต่อไป และจะไม่มใี ครได ้ยิน เสียงของหินโม่ในเจ ้าอีกต่อไป ่ งสว่างในเจ ้าอีกต่อไป และเสียง 23 และแสงเทียนจะไม่สอ เจ ้าบ่าวและเจ ้าสาวจะไม่ได ้ยินในเจ ้าอีกต่อไป เพราะว่า พ่อค ้าของเจ ้าเป็ นบุคคลใหญ่โตในแผ่นดิน เพราะด ้วยเวท มนตร์ของเจ ้า ประชาชาติทงั ้ หลายก็ถก ู หลอกลวง 24 และในเธอนัน ้ พบโลหิตของบรรดาผู ้เผยพระวจนะ และ ของบรรดาธรรมิกชน และของทุกคนทีถ ่ ก ู ฆ่าบนแผ่นดินโลก
บทที่ 18 1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ ฉั นเห็นทูตสวรรค์อก ี องค์หนึง่ ลง มาจากสวรรค์ มีอํานาจใหญ่ยงิ่ และแผ่นดินโลกก็สว่างไสว ด ้วยรัศมีของพระองค์ 2 และท่านร ้องตะโกนด ้วยเสียงอันดังว่า บาบิลอนใหญ่ลม ่ สลายแล ้ว ล่มสลายแล ้ว และกลายเป็ นทีอ ่ ยูอ ่ าศัยของเหล่า ่ องวิญญาณชัว่ ร ้ายทุกอย่าง และเป็ นที่ ปิ ศาจ และเป็ นทีส ่ งิ สูข ขังของนกทีไ่ ม่สะอาดและน่ารังเกียจทุกตัว 3 เพราะว่าประชาชาติทงั ้ หลายได ้ดืม ่ เหล ้าองุน ่ แห่งความกริว้ โกรธแห่งการผิดประเวณีของนครนัน ้ และกษั ตริยท ์ งั ้ หลาย บนแผ่นดินโลกก็ได ้ล่วงประเวณีกบ ั นครนัน ้ และบรรดาพ่อค ้า ทัง้ หลายบนแผ่นดินโลกก็ได ้มั่งคัง่ ขึน ้ เพราะอาหารอันเลิศรส ของนครนัน ้ 4 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงอืน ่ มาจากสวรรค์กล่าวว่า จงออกไป จากนครนัน ้ ชนชาติของเรา เพือ ่ ว่าท่านทัง้ หลายจะได ้ไม่รว่ ม ในการบาปของนครนัน ้ และเพือ ่ ว่าท่านทัง้ หลายจะไม่ต ้องรับ ภัยพิบต ั ท ิ จ ี่ ะเกิดแก่นครนัน ้ 5 เพราะบาปของนางขึน ้ ไปถึงสวรรค์แล ้ว และพระเจ ้าทรง ระลึกถึงความผิดของนาง 6 จงตอบแทนนางอย่างทีน ่ างตอบแทนท่าน และจงตอบ แทนนางเป็ นสองเท่าตามการกระทําของนาง ในถ ้วยทีน ่ าง ได ้เติมไว ้ จงเติมให ้เป็ นสองเท่าของนาง 7 แม ้ว่านางได ้เชิดชูตนเองและใช ้ชีวต ิ อย่างหรูหรามาก เพียงไร นางก็ยังต ้องทนทุกข์ทรมานและโศกเศร ้ามากเพียง
191
การเปิ ดเผย
บทที่ 19
บนม ้า และเนือ ้ ของมนุษย์ทงั ้ ปวง ทัง้ ไทและทาส ทัง้ เล็กและ ใหญ่ 19 และข ้าพเจ ้าเห็นสัตว์ร ้ายนัน ้ และบรรดากษั ตริยแ ์ ห่ง แผ่นดินโลกพร ้อมด ้วยกองทัพของพวกเขา รวมตัวกันเพือ ่ ทํา สงครามกับผู ้ประทับบนม ้า และกับกองทัพของพระองค์ 20 สัตว์ร ้ายนัน ้ ก็ถก ู จับไปพร ้อมกับผู ้เผยพระวจนะเท็จทีท ่ ํา ่ ้หลอกลวงคนที ปาฏิหาริยต ์ อ ่ หน ้ามัน ซึงเขาใช ไ่ ด ้รับ เครือ ่ งหมายของสัตว์ร ้ายนัน ้ และคนทีบ ่ ช ู ารูปของมัน ทัง้ สอง คนถูกโยนลงไปในทะเลสาบไฟทีล ่ ก ุ โชนด ้วยกํามะถัน 21 และพวกทีเ่ หลือก็ถก ู สังหารด ้วยดาบของพระองค์ผู ้ ประทับบนม ้า ซึง่ ดาบนัน ้ ออกจากปากของพระองค์ และนก ทุกตัวก็อม ิ่ เนือ ้ ของตน
1 และภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ ข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงดังของ ผู ้คนมากมายในสวรรค์กล่าวว่า "ฮาเลลูยา ความรอด ความ รุง่ โรจน์ เกียรติยศ และอํานาจ จงมีแด่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าพระ เจ ้าของเรา" 2 เพราะการพิพากษาของพระองค์เทีย ่ งธรรมและชอบธรรม เพราะพระองค์ทรงพิพากษาหญิงโสเภณีใหญ่นัน ้ ทีท ่ ําให ้ ่ มทรามด ้วยการผิดประเวณีของนาง และทรงแก ้ แผ่นดินเสือ แค ้นโลหิตของผู ้รับใช ้ของพระองค์จากมือของนาง 3 พวกเขากล่าวอีกว่า “ฮาเลลูยา” และควันของนางก็พวยพุง่ ขึน ้ ชัว่ นิรันดร์ ิ สีค ่ นกับสัตว์สต ี่ วั นัน 4 และผู ้อาวุโสทัง้ ยีส ่ บ ้ ก็กราบลงและ นมัสการพระเจ ้าผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่งพร ้อมทัง้ กล่าวว่า "อา เมน ฮาเลลูยา" 5 และมีเสียงดังออกมาจากพระทีน ่ ั่งว่า จงสรรเสริญพระ เจ ้าของเรา พวกท่านผู ้รับใช ้ของพระองค์ทก ุ คน และพวก ท่านทีย ่ ําเกรงพระองค์ ทัง้ ผู ้น ้อยและผู ้ใหญ่ 6 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงเหมือนเสียงฝูงชนเป็ นอันมาก และ เสียงนํ้ ามากหลาย และเสียงฟ้ าร ้องสนั่นว่า ฮาเลลูยา เพราะว่าองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงเป็ นพระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพ ทรงครองราชย์อยู่ ่ ชมยินดีและเปรมปรีดแ 7 เราจงชืน ิ์ ละถวายพระเกียรติแด่ พระองค์ เพราะว่างานสมรสของพระเมษโปดกใกล ้จะมาถึง แล ้ว และภรรยาของพระองค์ก็เตรียมตัวพร ้อมแล ้ว 8 และทรงอนุญาตให ้เธอสวมผ ้าลินน ิ เนือ ้ ดี สะอาดและขาว เพราะว่าผ ้าลินน ิ เนือ ้ ดีนัน ้ เป็ นความชอบธรรมของพวกนักบุญ 9 และท่านกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า จงเขียนว่า บุคคลผู ้ได ้รับเชิญ ไปร่วมงานเลีย ้ งฉลองแต่งงานของพระเมษโปดกนัน ้ เป็ นสุข” และท่านกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า คําพูดเหล่านีเ้ ป็ นพระวจนะที่ แท ้จริงของพระเจ ้า 10 ข ้าพเจ ้าจึงกราบลงแทบพระบาทของท่านเพือ ่ จะนมัสการ ท่าน ท่านจึงกล่าวกับข ้าพเจ ้าว่า “อย่าทําเช่นนัน ้ เลย ข ้าพเจ ้าเป็ นเพือ ่ นผู ้รับใช ้ของท่าน และเป็ นผู ้รับใช ้ของพีน ่ ้อง ของท่านทีม ่ ค ี ําพยานถึงพระเยซู จงนมัสการพระเจ ้าเถิด เพราะคําพยานถึงพระเยซูเป็ นวิญญาณแห่งการพยากรณ์” 11 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นสวรรค์เปิ ดออก และดูเถิด มีม ้าขาวตัว ่ สัตย์และสัตย์จริง และ หนึง่ และผู ้ทีข ่ ม ี่ ้านัน ้ มีนามว่า ซือ พระองค์ทรงพิพากษาและทําสงครามด ้วยความชอบธรรม 12 พระเนตรของพระองค์ดจ ุ เปลวเพลิง และบนพระเศียรของ พระองค์มม ี งกุฎหลายอัน และพระองค์ทรงมีพระนามจารึกไว ้ ซึง่ ไม่มใี ครรู ้นอกจากพระองค์เอง 13 และพระองค์ทรงฉลองพระองค์ทจ ี่ ม ุ่ ในโลหิต และมีพระ นามทีเ่ รียกพระองค์วา่ พระวจนะของพระเจ ้า 14 และกองทัพทีอ ่ ยูใ่ นสวรรค์ตด ิ ตามพระองค์ไปบนม ้าขาว ้ สวมเสือผ ้าผ ้าลินน ิ ละเอียด ขาว และสะอาด 15 และมีดาบคมกริบออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์ เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงฟั นฟั นบรรดาประชาชาติ และพระองค์จะ ทรงปกครองพวกเขาด ้วยคทาเหล็ก และพระองค์จะทรง เหยียบยํา่ องุน ่ แห่งความดุร ้ายและความพิโรธของพระเจ ้าผู ้ ทรงมหิทธิฤทธิ์ 16 และพระองค์มพ ี ระนามจารึกไว ้ทีฉ ่ ลองพระองค์และทีต ่ ้น ขาของพระองค์วา่ กษั ตริยแ ์ ห่งกษั ตริยแ ์ ละองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า แห่งองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทัง้ หลาย 17 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึง่ ยืนอยูบ ่ นดวงอาทิตย์ และร ้องเสียงดังแก่บรรดาสัตว์ปีกทีบ ่ น ิ อยูใ่ นกลางท ้องฟ้ าว่า จงมารวมกันเพือ ่ ร่วมงานเลีย ้ งของพระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่เถิด 18 เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้กินเนือ ้ ของกษั ตริย ์ เนือ ้ ของ ผู ้บังคับบัญชา เนือ ้ ของผู ้มีอํานาจ เนือ ้ ม ้า และเนือ ้ ของผู ้ทีน ่ ั่ง
บทที่ 20 1 และข ้าพเจ ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึง่ ลงมาจากสวรรค์ พร ้อม กับกุญแจของเหวลึกและโซ่ใหญ่ในมือของเขา 2 และท่านได ้จับมังกรซึง่ เป็ นงูเฒ่า คือมารและซาตาน และ ได ้ผูกมัดมันไว ้เป็ นเวลาพันปี 3 แล ้วโยนมันลงในเหวลึก แล ้วปิ ดปากมันไว ้ แล ้วประทับตรา บนมัน เพือ ่ ไม่ให ้มันล่อลวงประชาชาติตา่ งๆ อีก จนกว่าจะ ครบกําหนดหนึง่ พันปี แล ้วหลังจากนัน ้ มันจะต ้องถูก ปลดปล่อยออกมาชัว่ ระยะเวลาหนึง่ 4 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นบัลลังก์หลายบัลลังก์ และคนเหล่านัน ้ ประทับบนบัลลังก์นัน ้ และได ้รับการพิพากษา และข ้าพเจ ้า ได ้เห็นดวงวิญญาณของคนเหล่านัน ้ ทีถ ่ ก ู ตัดศีรษะเพราะเป็ น พยานของพระเยซู และเพราะพระวจนะของพระเจ ้า และผู ้ที่ ไม่ได ้บูชาสัตว์ร ้ายนัน ้ หรือรูปของมัน และไม่ได ้รับ เครือ ่ งหมายของมันไว ้ทีห ่ น ้าผากหรือทีม ่ อ ื ของตน และพวก เขาได ้มีชวี ต ิ อยูแ ่ ละครองราชย์รว่ มกับพระคริสต์เป็ นเวลาพัน ปี 5 ส่วนคนตายทีเ่ หลือไม่ได ้กลับมีชวี ต ิ อีกเลยจนกระทั่งพันปี ้ สุดลง นีค สิน ่ อ ื การกลับคืนชีพครัง้ แรก ผู ้ทีม ่ ส ี ว่ นร่วมในการกลับคืนชีพครัง้ แรกนัน ้ เป็ นสุขและบริสท ุ ธิ์ ความตายครัง้ ทีส ่ องจะไม่มอ ี ํานาจเหนือคนเหล่านัน ้ แต่เขา ทัง้ หลายจะเป็ นปุโรหิตของพระเจ ้าและของพระคริสต์ และจะ ครองราชย์รว่ มกับพระองค์เป็ นเวลาหนึง่ พันปี ิ้ สุดลง ซาตานจะถูกปล่อยออกจากคุกของ 7 และเมือ ่ พันปี สน มัน ่ ศ 8 และมันจะออกไปล่อลวงบรรดาประชาชาติทอ ี่ ยูใ่ นสีท ิ ของ แผ่นดินโลก คือ กอกและมาโกก เพือ ่ จะรวบรวมพวกเขาไว ้ ทําศึกสงคราม ซึง่ จํานวนของพวกเขามากมายมหาศาล เท่ากับเม็ดทรายในทะเล 9 และเมือ ่ พวกเขายกขบวนออกไปทั่วแผ่นดินโลก และล ้อม กองทัพของพวกธรรมิกชนและเมืองอันเป็ นทีร่ ักนัน ้ ไว ้ แล ้ว ไฟก็ตกลงมาจากพระเจ ้าลงมาจากสวรรค์ และเผาผลาญ พวกเขา 10 ส่วนปี ศาจทีล ่ อ ่ ลวงพวกเขานัน ้ ก็ถก ู โยนลงไปในบึงไฟ ั ว์ร ้ายและผู ้เผยพระวจนะเท็จนัน และกํามะถันทีส ่ ต ้ อยู่ และ จะต ้องถูกทรมานทัง้ กลางวันและกลางคืนตลอดไปชัว่ นิรันดร์ ี าว และเห็นพระองค์ผู ้ 11 และข ้าพเจ ้าเห็นพระทีน ่ ั่งใหญ่สข ประทับบนพระทีน ่ ั่งนัน ้ ซึง่ แผ่นดินโลกและฟ้ าสวรรค์ก็หายไป จากพระพักตร์ของพระองค์ และไม่มท ี อ ี่ ยูส ่ ําหรับสิง่ เหล่านัน ้ เลย 12 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นคนตายทัง้ หลาย ทัง้ เล็กทัง้ ใหญ่ ยืน อยูต ่ อ ่ พระพักตร์พระเจ ้า และหนังสือต่างๆ ก็ถก ู เปิ ดออก และ หนังสืออีกเล่มหนึง่ ก็ถก ู เปิ ดออก คือหนังสือแห่งชีวต ิ และคน ตายทัง้ หลายก็ถก ู พิพากษาตามสิง่ ทีเ่ ขียนไว ้ในหนังสือ เหล่านัน ้ ตามการกระทําของตน
192
การเปิ ดเผย
่ บ ิ สีศ ่ อก 17 แล ้วท่านก็วัดกําแพงของกําแพงนัน ้ ได ้หนึง่ ร ้อยสีส ตามมาตรวัดของมนุษย์ คือ มาตรวัดของทูตสวรรค์ 18 กําแพงเมืองนัน ้ ก่อด ้วยเจสเปอร์ และเมืองนัน ้ เป็ นทองคํา บริสท ุ ธิร์ าวกับแก ้วใส 19 ส่วนรากฐานของกําแพงเมืองนัน ้ ประดับด ้วยอัญมณีมค ี า่ ทุกชนิด รากฐานแรกเป็ นเจสเปอร์ รากฐานทีส ่ องเป็ นแซฟ ไฟร์ รากฐานทีส ่ ามเป็ นคาลเซโดนี รากฐานทีส ่ เี่ ป็ นมรกต 20 ทีห ่ ้า ซาร์โดนิกซ์ ทีห ่ ก ซาร์ดอ ิ ส ุ ทีเ่ จ็ด ไครโซไลต์ ที่ ิ คริสโซพราซัส ทีส ิ เอ็ด จา แปด เบริล ทีเ่ ก ้า โทแพซ ทีส ่ บ ่ บ ิ สอง อเมทิสต์ ซินท์ ทีส ่ บ 21 ประตูทงั ้ สิบสองบานนัน ้ เป็ นไข่มก ุ สิบสองเม็ด ประตูแต่ละ บานนัน ้ เป็ นไข่มก ุ เม็ดเดียว และถนนในเมืองนัน ้ เป็ นทองคํา บริสท ุ ธิร์ าวกับแก ้วทีโ่ ปร่งใส 22 และฉั นไม่เห็นมีพระวิหารในเมืองนัน ้ เลย เพราะว่าองค์ พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงมหิทธิฤทธิ์ และพระเมษโปดกทรงเป็ นพระ วิหารของเมืองนัน ้ 23 และเมืองนัน ้ ไม่จําเป็ นต ้องมีดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ ส่องสว่าง เพราะว่าพระสิรข ิ องพระเจ ้าส่องสว่างเมืองนัน ้ และ พระเมษโปดกทรงเป็ นแสงสว่างของเมืองนัน ้ 24 และบรรดาประชาชาติของผู ้รอดจะเดินไปในแสงสว่าง ของเมืองนัน ้ และบรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกจะนํ าความ รุง่ โรจน์และเกียรติยศของตนมาในเมืองนัน ้ 25 และประตูเมืองจะไม่ปิดเลยในเวลากลางวัน เพราะว่าจะ ไม่มเี วลากลางคืนในเมืองนัน ้ เลย 26 และพวกเขาจะนํ าความรุง่ โรจน์และเกียรติยศของบรรดา ประชาชาติเข ้ามาในเมืองนัน ้ 27 และจะไม่มส ี งิ่ ใดทีเ่ ป็ นมลทิน สิง่ ใดทีก ่ ระทําสิง่ น่ารังเกียจ หรือสิง่ ใดทีพ ่ ด ู โกหก เข ้าไปในเมืองนัน ้ เลย เว ้นแต่เฉพาะผู ้ที่ เขียนไว ้ในหนังสือชีวต ิ ของพระเมษโปดกเท่านัน ้
13 และทะเลก็คน ื คนตายทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ และความตายและนรกก็ คืนคนตายทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ และคนทัง้ หลายก็ถก ู พิพากษาตาม การกระทําของตนทุกคน 14 ความตายและนรกก็ถก ู โยนลงไปในทะเลสาบไฟ นีค ่ อ ื ความตายครัง้ ทีส ่ อง ื่ จารึกไว ้ในหนังสือแห่งชีวต 15 และผู ้ใดทีไ่ ม่มช ี อ ิ ผู ้นัน ้ ก็ถก ู โยนลงไปในทะเลสาบไฟ บทที่ 21 1 และข ้าพเจ ้าเห็นฟ้ าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะ ฟ้ าสวรรค์เดิมและแผ่นดินโลกเดิมนัน ้ หายไปแล ้ว และไม่ม ี ทะเลอีกต่อไป 2 และฉั น ยอห์น เห็นนครบริสท ุ ธิ์ คือเยรูซาเล็มใหม่ ลงมา จากพระเจ ้า ลงมาจากสวรรค์ เตรียมพร ้อมไว ้เหมือนเจ ้าสาว ทีแ ่ ต่งตัวเพือ ่ สามีของเธอ 3 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงดังมาจากสวรรค์กล่าวว่า ดูเถิด พลับพลาของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั มนุษย์แล ้ว และพระองค์จะ ประทับอยูก ่ บ ั พวกเขา และพวกเขาจะเป็ นประชากรของ พระองค์ และพระเจ ้าเองจะสถิตอยูก ่ บ ั พวกเขา และจะทรง เป็ นพระเจ ้าของพวกเขา 4 และพระเจ ้าจะทรงเช็ดนํ้ าตาทุกหยดจากตาของพวกเขา และความตายจะไม่มอ ี ก ี ต่อไป ความโศกเศร ้า การร ้องไห ้ และความเจ็บปวดจะไม่มอ ี ก ี ต่อไป เพราะสิง่ ทีเ่ คยเกิดขึน ้ นัน ้ ได ้ผ่านไปแล ้ว 5 และพระองค์ผู ้ประทับบนพระทีน ่ ั่งตรัสว่า ดูเถิด เราทําให ้ ทุกสิง่ เป็ นใหม่ และพระองค์ตรัสแก่เราว่า จงเขียนไว ้ เพราะ ่ ถือได ้ ถ ้อยคําเหล่านีเ้ ป็ นความจริงและเชือ 6 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “สําเร็จแล ้ว เราเป็ นอัลฟา และโอเมกา เป็ นเบือ ้ งต ้นและประการสุดท ้าย เราจะให ้แก่ผู ้ที่ กระหายนํ้ าจากแหล่งนํ้ าแห่งชีวต ิ โดยไม่คด ิ มูลค่า” ั ชนะ ผู ้นัน 7 ผู ้ใดมีชย ้ จะได ้รับมรดกทุกสิง่ และเราจะเป็ นพระ เจ ้าของเขา และเขาจะเป็ นบุตรของเรา ่ คนน่ารังเกียจ คนฆ่าคน คนล่วง 8 แต่คนขีข ้ ลาด คนไม่เชือ ประเวณี คนใช ้เวทมนตร์ คนบูชารูปเคารพ และคนโกหกทุก คน จะได ้รับส่วนของตนในทะเลสาบทีเ่ ผาไหม ้ด ้วยไฟและ กํามะถัน ซึง่ เป็ นความตายครัง้ ทีส ่ อง 9 และทูตสวรรค์องค์หนึง่ ในบรรดาทูตสวรรค์เจ็ดองค์ทถ ี่ อ ื ถ ้วยเจ็ดใบทีเ่ ต็มไปด ้วยภัยพิบต ั ค ิ รัง้ สุดท ้ายทัง้ เจ็ดประการมา หาฉั น และพูดกับฉั นว่า “จงมาทีน ่ ี่ ข ้าพเจ ้าจะแสดงเจ ้าสาว ซึง่ เป็ นภรรยาของลูกแกะให ้ท่านเห็น” 10 และท่านได ้พาข ้าพเจ ้าไปยังภูเขาสูงใหญ่แห่งหนึง่ โดย ทางวิญญาณ และได ้แสดงนครใหญ่นัน ้ แก่ข ้าพเจ ้า คือ นคร เยรูซาเล็มอันบริสท ุ ธิ์ ทีล ่ งมาจากสวรรค์จากพระเจ ้า 11 มีรัศมีแห่งพระเจ ้า และแสงสว่างของนางก็เหมือนดัง่ ก ้อน หินอันมีคา่ ทีส ่ ด ุ เหมือนดัง่ หินเจสเปอร์ทใี่ สเหมือนแก ้วผลึก ิ สองบาน และที่ 12 และมีกําแพงใหญ่และสูง และมีประตูสบ ิ สององค์ และมีชอ ื่ จารึกไว ้บนนัน ประตูนัน ้ มีทต ู สวรรค์สบ ้ ซึง่ ่ ของเผ่าทัง้ สิบสองของบุตรหลานอิสราเอล เป็ นชือ 13 ประตูทางทิศตะวันออกมีสามประตู ทางทิศเหนือมีสาม ประตู ทางทิศใต ้มีสามประตู และทางทิศตะวันตกมีสามประตู ื่ ของ 14 และกําแพงเมืองนัน ้ มีรากฐานสิบสองแห่ง และมีชอ อัครสาวกสิบสองคนของพระเมษโปดกอยูใ่ นนัน ้ 15 และผู ้ทีส ่ นทนากับข ้าพเจ ้า นัน ้ มีไม ้วัดทองคําเพือ ่ วัดเมือง และประตูเมืองและกําแพงเมือง 16 เมืองนัน ้ เป็ นรูปสีเ่ หลีย ่ มจัตรุ ัส และมีความยาวเท่ากับ ความกว ้าง และท่านใช ้ไม ้บรรทัดวัดเมืองนัน ้ ได ้หนึง่ หมืน ่ สอง พันฟาร์ลอง ความยาว ความกว ้าง และความสูงนัน ้ เท่ากัน
บทที่ 22 1 และท่านได ้แสดงแม่นํ้านํ้ าแห่งชีวต ิ ทีบ ่ ริสท ุ ธิใ์ ห ้ข ้าพเจ ้า เห็น ใสเหมือนแก ้วผลึก ไหลออกมาจากพระทีน ่ ั่งของพระ เจ ้าและของพระเมษโปดก 2 ท่ามกลางถนนในถนนนัน ้ และทัง้ สองฟากของแม่นํ้านัน ้ มี ต ้นไม ้แห่งชีวต ิ ซึง่ ออกผลสิบสองชนิด และออกผลทุกเดือน และใบของต ้นไม ้นัน ้ ใช ้รักษาบรรดาประชาชาติให ้หายจาก โรคได ้ 3 และจะไม่มค ี ําสาปแช่งอีกต่อไป แต่พระทีน ่ ั่งของพระเจ ้า และของพระเมษโปดกจะตัง้ อยูใ่ นเมืองนัน ้ และผู ้รับใช ้ของ พระองค์จะรับใช ้พระองค์ 4 และพวกเขาจะได ้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ และพระนาม ของพระองค์จะประทับอยูบ ่ นหน ้าผากของพวกเขา 5 และจะไม่มก ี ลางคืนทีน ่ ั่นอีกต่อไป และพวกเขาไม่ต ้องการ แสงตะเกียง หรือแสงอาทิตย์ เพราะว่าพระเจ ้าทรงประทาน แสงสว่างแก่พวกเขา และพวกเขาจะครองราชย์ชวั่ นิรันดร์ ื่ 6 และท่านกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า ถ ้อยคําเหล่านีเ้ ป็ นคําสัตย์ซอ และจริง และองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของผู ้เผยพระ วจนะผู ้บริสท ุ ธิท ์ รงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาแสดงให ้ผู ้รับ ใช ้ของพระองค์เห็นสิง่ ทีจ ่ ะต ้องกระทําในไม่ช ้า 7 ดูเถิด เราจะมาโดยเร็ว ผู ้ทีถ ่ อ ื รักษาคําพยากรณ์ในหนังสือ นีก ้ ็เป็ นสุข 8 ข ้าพเจ ้ายอห์นเห็นและได ้ยินสิง่ เหล่านี้ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ ยินและเห็นแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็กราบลงนมัสการตรงหน ้าพระบาท ของทูตสวรรค์ทแ ี่ สดงสิง่ เหล่านีใ้ ห ้ข ้าพเจ ้าเห็น 9 แล ้วท่านจึงตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “อย่าทําเลย เพราะว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นเพือ ่ นผู ้รับใช ้เช่นเดียวกับท่าน และข ้าพเจ ้าเป็ น
193
การเปิ ดเผย
พวกผู ้เผยพระวจนะของพีน ่ ้องท่าน และพวกทีถ ่ อ ื รักษา ถ ้อยคําในหนังสือนี้ จงนมัสการพระเจ ้า” 10 และท่านตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า อย่าปิ ดผนึกคําพยากรณ์ใน หนังสือนี้ เพราะว่าเวลานัน ้ ใกล ้จะมาถึงแล ้ว 11 ผู ้ใดทีเ่ ป็ นคนอธรรมก็ให ้เขาเป็ นคนอธรรมต่อไป ผู ้ใดที่ เป็ นคนสกปรกก็ให ้เขาเป็ นคนสกปรกต่อไป ผู ้ใดทีเ่ ป็ นคน ชอบธรรมก็ให ้เขาเป็ นคนชอบธรรมต่อไป ผู ้ใดทีเ่ ป็ นคน บริสท ุ ธิก ์ ็ให ้เขาเป็ นคนบริสท ุ ธิต ์ อ ่ ไป 12 และดูเถิด เราจะมาโดยเร็ว และเราจะมอบรางวัลให ้กับทุก คนตามการงานของเขา 13 เราเป็ นอัลฟาและโอเมก ้า เป็ นเบือ ้ งต ้นและเบือ ้ งปลาย เป็ นเบือ ้ งต ้นและเบือ ้ งปลาย 14 ผู ้ทีป ่ ระพฤติตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ก็เป็ นสุข เพราะ ิ ธิใ์ นต ้นไม ้แห่งชีวต พวกเขาจะมีสท ิ และสามารถเข ้าไปใน เมืองผ่านประตูได ้ 15 เพราะภายนอกนัน ้ มีสน ุ ัข และคนใช ้เวทมนตร์ และคนล่วง ประเวณี และคนฆ่าคน และคนบูชารูปเคารพ และผู ้ใดก็ ตามทีร่ ักและทําการโกหก 16 เราคือเยซูผู ้ส่งทูตสวรรค์ของเราไปเป็ นพยานถึงเรือ ่ ง เหล่านีแ ้ ก่ทา่ นในคริสตจักรต่างๆ เราเป็ นรากและลูกหลาน ของดาวิด และเป็ นดาวรุง่ ทีส ่ ก ุ สว่าง 17 และพระวิญญาณและเจ ้าสาวก็ตรัสว่า จงมาเถิด และผู ้ใด ได ้ยินก็ให ้กล่าวว่า จงมาเถิด และผู ้ใดกระหายนํ้ าก็ให ้มาเถิด และผู ้ใดต ้องการก็ให ้ผู ้นัน ้ ดืม ่ นํ้ าแห่งชีวต ิ โดยไม่ต ้องเสีย อะไรเลย 18เพราะข ้าพเจ ้าขอเป็ นพยานแก่ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยินคําพยากรณ์ ในหนังสือนีว้ า่ ถ ้าผู ้ใดเพิม ่ เติมข ้อความใดๆ เข ้าไปในหนังสือ นี้ พระเจ ้าจะทรงเพิม ่ ภัยพิบต ั ท ิ เี่ ขียนไว ้ในหนังสือนีแ ้ ก่ผู ้นัน ้ ด ้วย 19 และถ ้าผู ้ใดตัดคําออกจากหนังสือคําพยากรณ์นี้ พระเจ ้า จะทรงเอาส่วนของผู ้นัน ้ ออกจากหนังสือแห่งชีวต ิ และออก จากนครบริสท ุ ธิ์ และจากสิง่ ต่างๆ ทีเ่ ขียนไว ้ในหนังสือนี้ 20 ผู ้ทีท ่ รงเป็ นพยานถึงสิง่ เหล่านีต ้ รัสว่า " เราจะมาในเร็วๆ นี้ สาธุ" จริงอย่างนัน ้ โปรดเสด็จมาเถิด พระเยซูเจ ้า 21 ขอพระคุณแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา ดํารงอยูก ่ บ ั ท่านทัง้ หลาย อาเมน
194