งานเฉลิมฉลอง บทที่ 1
โตของข้าพเจ้า และสถานที่ศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าได้ ทําให้ศักดิส ิ ธิส ์ ท ์ าํ หรับตัวข้าพเจ้าเองท่ามกลางพวกเขา และ
1 และในปีแรกแห่งการอพยพของชาวอิสราเอลออกจากอียป ิ ต์
พลับพลาของข้าพเจ้า และสถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องข้าพเจ้าซึ่ง
ในเดือนที่สาม วันที่สบ ิ หกของเดือนนัน ้ [2450 Anno Mundi]
ข้าพเจ้าได้ทําให้ศักดิส ิ ธิส ์ ท ์ าํ หรับตัวข้าพเจ้าเองท่ามกลางแผ่น
พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นมาหาเราบนภูเขา และเราจะให้
ดิน เพื่อข้าพเจ้าจะตัง ั ่ และเพื่อให้ ้ พระนามของข้าพเจ้าไว้ที่นน
แผ่นศิลาสองแผ่นแก่เจ้า คือพระบัญญัติและคําสัง่ สอนซึ่งเรา
พระนามของข้าพเจ้าสถิตอยู่ (ที่นน ั่ )
ได้เขียนไว้ เพื่อเจ้าจะได้สง ั ่ สอนพวกเขา”
10 และพวกเขาจะสร้างสถานที่สง ู สถานที่ศักดิส ิ ธิ์ และรูป ์ ท
2 และโมเสสขึ้นไปบนภูเขาของพระเจ้า และพระสิรขิ องพระเจ้า
เคารพขึ้นมา และแต่ละคนจะบูชารูปเคารพของตน เพื่อจะหลง
สถิตอยูบ ่ นภูเขาซีนาย และมีเมฆปกคลุมภูเขานัน ้ เป็นเวลาหกวัน
ผิดไป และพวกเขาจะถวายลูกหลานของตนเป็นเครื่องบูชาแก่
3 และในวันที่เจ็ด พระองค์ทรงเรียกโมเสสจากท่ามกลางเมฆ
ปีศาจ และแก่การกระทําทัง ้ หลายที่เป็นความผิดพลาดในใจของ
และพระสิรขิ องพระเจ้าปรากฏเหมือนเปลวไฟที่ลก ุ โชนอยูบ ่ น
พวกเขา
ยอดเขา
11 และเราจะส่งพยานไปบอกพวกเขา เพื่อเป็นพยานกล่าวโทษ
4 และโมเสสอยูบ ่ นภูเขาเป็นเวลาสีส ่ บ ิ วันสีส ่ บ ิ คืน และพระเจ้า
พวกเขา แต่พวกเขาจะไม่ฟง ั และจะฆ่าพยานเหล่านัน ้ ด้วย และ
ทรงสอนเขาถึงประวัติความเป็นมาทัง ้ ช่วงต้นและช่วงหลังของ
พวกเขาจะข่มเหงผูท ้ ี่แสวงหาธรรมบัญญัติ และพวกเขาจะยก
การแบ่งวันแห่งธรรมบัญญัติและคําพยานทัง ้ หมด
เลิกและเปลี่ยนแปลงทุกสิง ่ เพื่อกระทําการชัว่ ร้ายต่อหน้าต่อตา
5 และพระองค์ตรัสว่า “จงตัง ้ ใจฟังทุกคําที่เราจะพู ดกับเจ้าบน
เรา
ภูเขานี้ และจงเขียนบันทึกไว้ในหนังสือ เพื่อคนรุน ่ หลังจะได้เห็น
12 และเราจะซ่อนพระพักตร์ของเราจากพวกเขา และเราจะมอบ
ว่าเราไม่ได้ทอดทิง ้ พวกเขาเลย แม้วา่ พวกเขาจะทําความชัว่ ช้า
พวกเขาไว้ในมือของคนต่างชาติเพื่อเป็นเชลย เพื่อเป็นเหยื่อ
มากมายโดยละเมิดพันธสัญญาที่เราได้ตัง ้ ไว้ระหว่างเรากับเจ้า
และเพื่อการกลืนกิน และเราจะกําจัดพวกเขาออกจากกลางแผ่น
เพื่อคนรุน ่ หลังของพวกเขาในวันนี้บนภูเขาซีนาย”
ดิน และเราจะกระจายพวกเขาไปท่ามกลางคนต่างชาติ
6 และเมื่อสิง ่ เหล่านี้เกิดขึ้นกับพวกเขาแล้ว พวกเขาจะตระหนัก
13 และพวกเขาจะลืมธรรมบัญญัติและคําสัง่ สอนและคํา
ว่าเราชอบธรรมกว่าพวกเขาในทุกการตัดสินและการกระทําของ
พิพากษาทัง ้ สิน ้ ของข้าพเจ้า และจะหลงผิดในเรื่องวันขึ้นเดือน
พวกเขา และพวกเขาจะตระหนักว่าเราอยูก ่ ับพวกเขาอย่างแท้
ใหม่ วันสะบาโต เทศกาล ปีเฉลิมฉลอง และกฎเกณฑ์ต่างๆ
จริง
14 และหลังจากนัน ้ พวกเขาจะหันกลับมาหาเราจากท่ามกลาง
7 และจงเขียนถ้อยคําเหล่านี้ทง ั ้ หมดที่เราบอกแก่เจ้าในวันนี้ไว้
ชนต่างชาติดว้ ยสุดใจสุดจิตและสุดกําลังของพวกเขา และเราจะ
สําหรับตัวเจ้าเอง เพราะเรารูถ ้ ึงการกบฏและความดื้อรัน ้ ของ
รวบรวมพวกเขาจากท่ามกลางชนต่างชาติทง ั ้ ปวง และพวกเขา
พวกเขา ก่อนที่เราจะนําพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินซึ่งเราได้สาบาน
จะแสวงหาเรา เพื่อพวกเขาจะได้พบเรา เมื่อพวกเขาแสวงหาเรา
ไว้กับบรรพบุรษ ุ ของพวกเขา คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ว่า
ด้วยสุดใจสุดจิตและสุดกําลังของพวกเขา
‘เราจะให้แผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ดว้ ยนํ้านมและนํ้าผึ้งแก่เชื้อสาย
15 และเราจะเปิดเผยสันติสข ุ อันบริบูรณ์พร้อมด้วยคุณธรรม
ของเจ้า’
แก่พวกเขา และเราจะปลูกต้นแห่งความเที่ยงธรรมไว้ให้พวกเขา
8 และพวกเขาจะกินอิ่มหนําสําราญ แล้วพวกเขาจะหันไปหาพระ
ด้วยสุดจิตสุดใจและสุดวิญญาณของเรา และพวกเขาจะเป็นพร
เจ้าต่างชาติ คือพระเจ้าที่ไม่สามารถช่วยพวกเขาให้พน ้ จากความ
และไม่ใช่คําสาปแช่ง และพวกเขาจะเป็นหัวและไม่ใช่หาง
ทุกข์ยากได้เลย และพยานนี้จะถูกใช้เป็นพยานกล่าวโทษพวกเขา
16 และเราจะสร้างสถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องเราท่ามกลางพวกเขา
เพราะพวกเขาจะลืมพระบัญญัติทง ั ้ สิน ้ ของข้าพเจ้า คือทุกสิง ่ ที่
และเราจะสถิตอยูก ่ ับพวกเขา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
ข้าพเจ้าสัง่ พวกเขา และพวกเขาจะดําเนินตามคนต่างชาติ ตาม
และพวกเขาจะเป็นประชากรของเราในความจริงและความชอบ
ความไม่บริสท ุ ธิข ์ องพวกเขา และตามความอัปยศของพวกเขา
ธรรม
และจะปรนนิบต ั ิพระเจ้าของพวกเขา ซึ่งสิง ่ เหล่านี้จะเป็นสิง ่
17 และเราจะไม่ทอดทิ้งพวกเขาหรือละทิ้งพวกเขา เพราะเราคือ
รบกวน เป็นความทุกข์ยาก เป็นความเดือดร้อน และเป็นกับดัก
พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเขา'
สําหรับพวกเขา
18 แล้วโมเสสก็ก้มลงกราบอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระเจ้าของข้า
9 และหลายคนจะพินาศและถูกจับเป็นเชลย และตกอยูใ่ นมือ
พระองค์ ขออย่าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์และมรดกของ
ของศัตรู เพราะพวกเขาละทิ้งกฎเกณฑ์และพระบัญญัติของ
พระองค์ เพื่อพวกเขาจะได้หลงไปในความผิดพลาดในใจของ
ข้าพเจ้า และเทศกาลแห่งพันธสัญญาของข้าพเจ้า และวันสะบา
พวกเขา และขออย่าทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของศัตรูของพวก
งานเฉลิมฉลอง
เขา คือคนต่างชาติ เกรงว่าพวกเขาจะปกครองพวกเขาและทําให้
ตามแต่ละปี ตามจํานวนปีจูบล ิ ีทง ั ้ หมด (ตามแต่ละปี) นับตัง ้ แต่
พวกเขากระทําบาปต่อพระองค์”
วันแห่งการทรงสร้างใหม่ เมื่อฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกจะถูก
19 ข้าแต่พระเจ้า ขอพระเมตตาของพระองค์ทรงสถิตอยูเ่ หนือ
สร้างขึ้นใหม่ และสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวงที่ทรงสร้างตามอํานาจแห่งฟ้า
ประชากรของพระองค์ และทรงสร้างจิตใจที่ซ่ อ ื ตรงในพวกเขา
สวรรค์ และตามสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวงที่ทรงสร้างบนแผ่นดินโลก จน
และอย่าให้วญ ิ ญาณของเบลิอาร์ครอบงําพวกเขา เพื่อกล่าวหา
กระทัง ่ พระวิหารของพระเจ้าจะถูกสร้างขึ้นในเยรูซาเล็มบนภูเขา
พวกเขาต่อหน้าพระองค์ และเพื่อล่อลวงพวกเขาให้หลงจากทาง
ศิโยน และดวงประทีปทัง ้ ปวงจะถูกสร้างขึ้นใหม่เพื่อการรักษา
แห่งความชอบธรรมทัง ้ ปวง เพื่อพวกเขาจะพินาศไปจากเบื้อง
โรค เพื่อสันติสข ุ และเพื่อพระพรแก่บรรดาผูท ้ ี่ทรงเลือกสรร
หน้าพระพักตร์ของพระองค์
ของอิสราเอล และเพื่อว่าตัง ั นัน ้ แต่วน ้ เป็นต้นไปจนถึงทุกวัน
20 แต่พวกเขาเป็นประชากรของพระองค์และเป็นมรดกของ
ของโลก
พระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงช่วยให้รอดพ้นจากมือของชาวอียป ิ ต์ บทที่ 2
ด้วยฤทธานุภาพอันยิง ่ ใหญ่ของพระองค์ ขอทรงสร้างจิตใจที่ บริสท ุ ธิแ ิ ธิใ์ นพวกเขา และขออย่าให้ ์ ละจิตวิญญาณที่ศักดิส ์ ท พวกเขาตกอยูใ่ นบาปของตนอีกต่อไป ตัง ั นี้ไปจนชัว่ นิรน ั ้ แต่บด
1 และทูตสวรรค์ผส ู้ ถิตอยูไ่ ด้กล่าวแก่โมเสสตามพระวจนะของ
ดร์
พระเจ้าว่า จงเขียนเรื่องราวการทรงสร้างทัง ้ หมดให้ครบถ้วน ว่า
21 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เรารูถ ้ ึงความดื้อรัน ้
พระเจ้าทรงกระทํากิจการทัง ้ สิน ้ และทรงสร้างสิง ่ ต่างๆ ทัง ้ หมด
ความคิด และความหัวแข็งของพวกเขา และพวกเขาจะไม่เชื่อฟัง
เสร็จสิน ้ ภายในหกวัน และทรงรักษาวันสะบาโตในวันที่เจ็ด และ
จนกว่าจะสารภาพบาปของตนเองและบาปของบรรพบุรษ ุ ของ
ทรงกําหนดให้เป็นวันศักดิส ิ ธิต ์ ท ์ ลอดไป และทรงตัง ้ วันนัน ้ ไว้
พวกเขา”
เป็นเครื่องหมายสําหรับกิจการทัง ้ สิน ้ ของพระองค์
22 และหลังจากนัน ้ พวกเขาจะหันกลับมาหาเราด้วยความซื่อ
2 ในวันแรกนัน ึ อยูเ่ บื้องบน และ ้ พระองค์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ซ่ง
ตรงอย่างที่สด ุ และด้วยสุดจิตสุดใจของพวกเขา และเราจะขลิบ
แผ่นดินโลก และนํ้า และบรรดาเหล่าทูตสวรรค์ที่รบ ั ใช้พระองค์
หนังหุม ้ ปลายหัวใจของพวกเขาและหนังหุม ้ ปลายหัวใจของเชื้อ
คือทูตสวรรค์แห่งการทรงสถิต และทูตสวรรค์แห่งการชําระให้
สายของพวกเขา และเราจะสร้างพระวิญญาณบริสท ุ ธิข ึ ในพวก ์ ้น
บริสท ุ ธิ์ และทูตสวรรค์แห่งวิญญาณแห่งไฟ และทูตสวรรค์แห่ง
เขา และเราจะชําระพวกเขาให้บริสท ุ ธิ์ เพื่อพวกเขาจะไม่หน ั เหจาก
วิญญาณแห่งลม และทูตสวรรค์แห่งวิญญาณแห่งเมฆ และ
เราไปตัง ั นัน ั ดร์ ้ แต่วน ้ จนถึงนิรน
แห่งความมืด และแห่งหิมะ และแห่งลูกเห็บ และแห่งนํ้าค้างแข็ง
23 และจิตวิญญาณของพวกเขาจะยึดมัน ่ ในเราและในบัญญัติ
และทูตสวรรค์แห่งเสียง และแห่งฟ้าร้อง และแห่งฟ้าผ่า และทูต
ทัง ั ิตามบัญญัติของเรา และเรา ้ สิน ้ ของเรา และพวกเขาจะปฏิบต
สวรรค์แห่งวิญญาณแห่งความเย็นและความร้อน และแห่งฤดู
จะเป็นบิดาของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นบุตรของเรา
หนาว และแห่งฤดูใบไม้ผลิ และแห่งฤดูใบไม้รว่ ง และแห่งฤดู
24 และพวกเขาทัง ้ รง ้ หมดจะถูกเรียกว่าเป็นบุตรของพระเจ้าผูท
ร้อน และบรรดาเหล่าทูตสวรรค์ของสรรพสิง ่ ที่พระองค์ทรง
พระชนม์อยู่ และทูตสวรรค์และวิญญาณทัง ้ ปวงจะรู ้ และพวก
สร้างซึ่งอยูใ่ นฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดินโลก (พระองค์ทรงสร้าง)
เขาจะรูว้ า่ คนเหล่านี้เป็นบุตรของข้า และข้าเป็นบิดาของพวกเขา
เหวและความมืด ในยามเย็น <และกลางคืน> และความสว่าง ใน
ด้วยความเที่ยงธรรมและความชอบธรรม และข้ารักพวกเขา
ยามเช้า และในเวลากลางวัน ซึ่งพระองค์ทรงเตรียมไว้ในความรู ้
25 และจงจดบันทึกถ้อยคําเหล่านี้ทง ั ้ หมดซึ่งเราประกาศแก่เจ้า
แจ้งแห่งพระทัยของพระองค์
บนภูเขานี้ ทัง ้ คําแรกและคําสุดท้าย ซึ่งจะเกิดขึ้นในทุกช่วงเวลา
3 และเมื่อนัน ้ เราจึงได้เห็นพระราชกิจของพระองค์ และ
ของวันในธรรมบัญญัติและในคําพยาน และในสัปดาห์และปีแห่ง
สรรเสริญพระองค์ และยกย่องต่อหน้าพระองค์เนื่องจากพระ
การปลดปล่อย จนถึงนิรน ั ดร์กาล จนกว่าเราจะลงมาและอยูก ่ ับ
ราชกิจทัง ้ สิน ้ ของพระองค์ เพราะในวันแรกพระองค์ทรงสร้าง
พวกเขาตลอดนิรน ั ดร์กาล
พระราชกิจยิง ่ ใหญ่เจ็ดประการ
26 และพระองค์ตรัสกับทูตสวรรค์ที่อยูเ่ บื้องหน้าว่า จงเขียนให้
4 และในวันที่สอง พระองค์ทรงสร้างท้องฟ้าขึ้นมาท่ามกลางนํ้า
โมเสสรูต ้ ัง ิ ธิข ้ แต่เริม ่ การทรงสร้างจนกระทัง ่ สถานศักดิส ์ ท ์ อง
และในวันนัน ่ หนึ่งขึ้นไปเบื้องบน ้ นํ้าก็แยกออกเป็นสองส่วน ครึง
เราจะถูกสร้างขึ้นท่ามกลางพวกเขาเป็นนิรน ั ดร์
และอีกครึง ่ หนึ่งลงไปเบื้องล่างท้องฟ้าที่อยูต ่ รงกลางเหนือพื้น
27 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าจะทรงปรากฏแก่สายตาของคนทัง ้
โลกทัง ้ หมด และนี่เป็นงานเดียวที่พระเจ้าทรงสร้างในวันที่สอง
ปวง และทุกคนจะรูว้ า่ เราคือพระเจ้าแห่งอิสราเอลและพระบิดา
5 และในวันที่สาม พระองค์ทรงบัญชาให้น้าํ ไหลจากทัว่ พื้นโลกไป
ของลูกหลานยาโคบทัง ์ นภูเขาศิโยน ้ ปวง และเป็นกษัตริยบ
รวมกันในที่แห่งเดียว และให้แผ่นดินแห้งปรากฏขึ้น
ตลอดนิรน ั ดร์ และศิโยนและเยรูซาเล็มจะเป็นเมืองศักดิส ิ ธิ์ ์ ท
6 และนํ้าก็เป็นไปตามที่พระองค์ทรงบัญชา และนํ้าก็ลดระดับลง
28 และทูตสวรรค์แห่งการทรงสถิตซึ่งนําหน้าค่ายของอิสราเอล
ไปจากพื้นโลก ไปรวมกันอยูใ่ นที่แห่งหนึ่งนอกท้องฟ้า และแผ่น
ได้นําแผ่นจารึกการแบ่งปีต่างๆ นับตัง ้ แต่เวลาที่ทรงสร้างโลก
ดินแห้งก็ปรากฏขึ้น
มา ซึ่งได้แก่ธรรมบัญญัติและคําพยานถึงสัปดาห์แห่งปีจูบล ิ ี 2
งานเฉลิมฉลอง
7 ในวันนัน ้ พระองค์ทรงสร้างทะเลทัง ้ หมดตามแหล่งนํ้าของแต่
คือ พระองค์ทรงบัญชาให้เราถือวันสะบาโตไว้กับพระองค์ทง ั ้ ใน
ละแห่ง แม่น้าํ ทัง ้ หมด แหล่งนํ้าในภูเขาและทัว่ แผ่นดิน ทะเลสาบ
สวรรค์และบนโลก
ทัง ้ หมด นํ้าค้างบนแผ่นดิน เมล็ดพืชที่หว่านลงไป พืชที่งอกงาม
19 และพระองค์ตรัสกับเราว่า “ดูเถิด เราจะแยกชนชาติหนึ่งไว้
ต้นไม้ที่ออกผล ไม้ และสวนเอเดนในเอเดน และพืชทุกชนิดตาม
สําหรับเราจากบรรดาชนชาติทง ั ้ หลาย และชนชาตินี้จะรักษาวัน
ประเภทของมัน
สะบาโต และเราจะถวายพวกเขาเป็นชนชาติของเรา และจะอวย
8 พระเจ้าทรงสร้างสิง ั ้ สีน ่ ี้ในวันที่สาม และในวันที่สี่ ่ มหัศจรรย์ทง
พรพวกเขา เหมือนอย่างที่เราได้ถวายวันสะบาโตเป็นวัน
พระองค์ทรงสร้างดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว แล้ว
ศักดิส ิ ธิ์ และเราก็ถวายวันสะบาโตเป็นวันศักดิส ิ ธิส ์ ท ์ ท ์ าํ หรับเรา
ทรงตัง ้ ไว้ในฟ้าสวรรค์ เพื่อให้แสงสว่างแก่แผ่นดินโลก และเพื่อ
ฉันใด เราก็จะอวยพรพวกเขาฉันนัน ้ และพวกเขาจะเป็นชนชาติ
ปกครองกลางวันและกลางคืน และแยกแสงสว่างออกจาก
ของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”
ความมืด
20 และเราได้เลือกเชื้อสายของยาโคบจากบรรดาบรรดาผูท ้ ี่เรา
9 และพระเจ้าทรงกําหนดให้ดวงอาทิตย์เป็นเครื่องหมายสําคัญ
ได้เห็น และได้จารึกชื่อเขาไว้วา่ เป็นบุตรหัวปีของเรา และได้แยก
บนโลก สําหรับวันต่างๆ สําหรับวันสะบาโต สําหรับเดือนต่างๆ
เขาไว้เป็นของบริสท ุ ธิส ์ าํ หรับเราเป็นนิจ และเราจะสอนเขาถึงวัน
สําหรับเทศกาลต่างๆ สําหรับปีต่างๆ สําหรับวันสะบาโตหลายปี
สะบาโต เพื่อเขาจะได้รก ั ษาวันสะบาโตนัน ้ โดยงดเว้นจากการทํา
สําหรับปีเฉลิมฉลอง และสําหรับทุกฤดูกาลของปี
งานทุกอย่าง'
10 และมันแยกแสงสว่างออกจากความมืด เพื่อความเจริญ
21 และพระองค์ทรงสร้างเครื่องหมายขึ้นในนัน ้ เพื่อให้พวกเขา
รุง่ เรือง เพื่อให้สง ิ่ ต่างๆ ที่งอกงามและเจริญเติบโตบนแผ่นดิน
ถือวันสะบาโตกับเราในวันที่เจ็ด คือกินและดื่ม และสรรเสริญ
นัน ้ เจริญรุง่ เรือง
พระองค์ผท ู้ รงสร้างสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง ดังที่พระองค์ทรงอวยพร
11 พระองค์ทรงสร้างสัตว์ทง ั ้ สามชนิดนี้ในวันที่สี่ และในวันที่หา้
และทรงทําให้ชนชาติพเิ ศษของพระองค์บริสท ุ ธิเ์ หนือชนชาติทง ั้
พระองค์ทรงสร้างสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ในก้นทะเล เพราะสิง ่ เหล่า
ปวง และให้พวกเขาถือวันสะบาโตร่วมกับเรา
นี้เป็นสิง ุ ชนิดที่ ่ แรกที่พระองค์ทรงสร้าง คือปลาและสัตว์ทก
22 และพระองค์ทรงบันดาลให้พระบัญญัติของพระองค์ข้น ึ ไป
เคลื่อนไหวในนํ้า รวมทัง ุ ชนิดที่บน ิ ได้ คือนกและนกทุก ้ สัตว์ทก
ดุจกลิ่นหอมหวานที่พระองค์ทรงพอพระทัยตลอดทุกวัน...
ชนิด
23 มีมนุษย์ยส ี่ บ ิ สองคนสืบเชื้อสายมาจากอาดัมถึงยาโคบ และ
12 และดวงอาทิตย์ข้น ึ เหนือพวกเขา เพื่อให้พวกเขาเจริญ
มีการประกอบอาชีพยีส ่ บ ิ สองอย่างจนถึงวันที่เจ็ด สิง ่ นี้เป็นที่
รุง่ เรือง และเหนือทุกสิง ่ ทุกอย่างบนโลก ทุกสิง ่ ทุกอย่างที่
ประเสริฐและบริสท ุ ธิ์ และสิง ่ ก่อนหน้านี้ก็เป็นที่ประเสริฐและ
งอกออกมาจากแผ่นดิน และต้นไม้ที่ออกผลทัง ้ หมด และสิง ่ มี
บริสท ุ ธิเ์ ช่นกัน และสิง ุ ธิแ ่ นี้ก็ใช้รว่ มกับสิง ่ นัน ้ เพื่อความบริสท ์ ละ
ชีวต ิ ทัง ้ ปวง
เป็นพร
13 พระองค์ทรงสร้างสัตว์ทง ั ้ สามชนิดนี้ในวันที่หา้ และในวันที่
24 และพระองค์ทรงประทานให้แก่ยาโคบและเชื้อสายของเขาว่า
หก พระองค์ทรงสร้างสัตว์ทง ั ้ หลายในโลก รวมทัง ั ว์และ ้ ปศุสต
พวกเขาจะเป็นผูไ้ ด้รบ ั พรและบริสท ุ ธิต ์ ามคําพยานและธรรม
สิง ิ ทุกอย่างที่เคลื่อนไหวอยูบ ่ นโลก ่ มีชวี ต
บัญญัติแรกเสมอ เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงทําให้วน ั สะบาโต
14 และหลังจากนัน ้ ทัง ้ หมด พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ ทรงสร้าง
ในวันที่เจ็ดเป็นวันศักดิส ิ ธิแ ์ ท ์ ละทรงอวยพร
ชายและหญิง และทรงมอบอํานาจให้เขาปกครองเหนือทุกสิง ่ ที่มี
25 พระองค์ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดินและสรรพสิง ่ ที่พระองค์
อยูบ ่ นโลก ในทะเล เหนือทุกสิง ิ ได้ เหนือสัตว์ป่าและสัตว์ ่ ที่บน
ทรงสร้างในหกวัน และพระเจ้าทรงกําหนดให้วน ั ที่เจ็ดเป็นวัน
เลี้ยง เหนือทุกสิง ่ ที่เคลื่อนไหวบนโลก และเหนือแผ่นดินโลกทัง ้
ศักดิส ิ ธิเ์ พื่อการงานทัง ึ ์ ท ้ ปวงของพระองค์ ฉะนัน ้ พระองค์จง
หมด และเหนือสิง ั ้ หมด พระองค์ทรงมอบอํานาจให้เขา ่ เหล่านี้ทง
ทรงบัญชาไว้วา่ ผูใ้ ดทํางานในวันนัน ้ น ั ้ จะต้องตาย และผูใ้ ดทํา ้ ผูน
ปกครอง
ให้วน ั นัน ้ น ั ้ ก็จะต้องตายอย่างแน่นอน ้ เป็นมลทินผูน
15 และพระองค์ทรงสร้างสิง ิ ทัง ่ นิดนี้ในวันที่หก รวม ่ มีชวี ต ้ สีช
26 เพราะฉะนัน ้ ท่านจึงบัญชาให้ชนอิสราเอลถือวันนี้เป็นวัน
ทัง ิ่ มีชวี ต ิ ยีส ่ บ ิ สองชนิด ้ สิน ้ มีสง
ศักดิส ิ ธิ์ อย่าทํางานใดๆ ในวันนัน ั นัน ์ ท ้ และอย่าทําให้วน ้ เป็น
16 และพระองค์ทรงทําการบ้านทัง ้ หมดเสร็จสิน ้ ในวันที่หก คือ
มลทิน เพราะวันนี้ศักดิส ิ ธิก ์ ท ์ ว่าวันอื่นๆ ทัง ้ หมด
ทุกสิง ี ยูใ่ นฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดินโลก ในทะเลและในเหว ่ ที่มอ
27 และผูใ้ ดที่ลบหลู่วน ั นัน ้ น ั ้ จะต้องตายอย่างแน่นอน และผู้ ้ ผูน
ในแสงสว่างและในความมืด และในทุกสิง ่ ทุกอย่าง
ใดที่กระทําการใดๆ ในวันนัน ้ น ั ้ จะต้องตายชัว่ นิรน ั ดร์อย่าง ้ ผูน
17 และพระองค์ทรงประทานหมายสําคัญยิง ่ ใหญ่แก่เรา คือวัน
แน่นอน เพื่อให้ชนชาติอิสราเอลได้ถือถือวันนัน ้ ตลอดชัว่ อายุคน
สะบาโต เพื่อเราจะได้ทํางานหกวัน แต่ให้ถือวันสะบาโตไว้โดยงด
ของพวกเขา และจะไม่ถก ู ขับไล่ออกจากแผ่นดิน เพราะวันนัน ้
เว้นจากงานทุกอย่างในวันที่เจ็ด
เป็นวันศักดิส ิ ธิแ ์ ท ์ ละเป็นวันอันเป็นมงคล
18 และเหล่าทูตสวรรค์ทง ั ้ หลายที่อยู่ ณ ที่นน ั ้ และเหล่าทูต
28 และทุกคนที่ถือปฏิบต ั ิและรักษาวันสะบาโตในวันนัน ้ โดยงด
สวรรค์ทง ั ้ หลายที่ทําการชําระให้บริสท ุ ธิ์ ซึ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่
เว้นจากการงานทัง ้ ริสท ุ ธิแ ั พรตลอดทุก ้ ปวง ก็จะเป็นผูบ ์ ละได้รบ วันเช่นเดียวกับเรา 3
งานเฉลิมฉลอง
29 จงประกาศและบอกแก่ชนอิสราเอลถึงธรรมบัญญัติในวันนี้
เนื้อจากเนื้อของเรา เธอจะถูกเรียกว่าภรรยาของเรา เพราะเธอ
ว่า พวกเขาควรจะรักษาวันสะบาโตในวันนัน ้ และไม่ควรละทิ้งวัน
ถูกรับมาจากสามีของเธอ”
นัน ้ ด้วยความผิดพลาดในใจของพวกเขา และห้ามทําการใดๆ ที่
7 ฉะนัน ้ สามีภรรยาจึงเป็นหนึ่งเดียวกัน และฉะนัน ้ ชายจะละ
ไม่เหมาะสมในวันนัน ้ ห้ามทําตามอําเภอใจของตน และห้าม
บิดามารดาของตน และไปอยูก ่ ับภรรยาของตน และทัง ้ สองจะ
เตรียมสิง ่ ใดๆ สําหรับรับประทานหรือดื่มในวันนัน ้ และห้ามตัก
เป็นเนื้อเดียวกัน
นํ้า หรือนําสิง ่ ของใดๆ เข้าหรือออกทางประตูเมืองในวันนัน ้ ซึ่ง
8 ในสัปดาห์แรกอาดัมถูกสร้างขึ้น และกระดูกซีโ่ ครงเป็นภรรยา
พวกเขาไม่ได้เตรียมไว้สาํ หรับตนเองในวันที่หกในที่อยูอ ่ าศัย
ของเขา ในสัปดาห์ที่สองพระองค์ทรงแสดงนางให้เขาเห็น และ
ของพวกเขา
ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติให้รก ั ษาพรหมจรรย์ไว้ คือชายเจ็ดวัน
30 และในวันนัน ้ พวกเขาจะต้องไม่นําสิง ่ ของเข้าหรือออกจาก
และหญิงสองครัง้ เจ็ดวัน
บ้านหนึ่งไปอีกบ้านหนึ่ง เพราะวันนัน ิ ธิแ ้ เป็นวันศักดิส ์ ท ์ ละเป็น
9 และหลังจากที่อาดัมอยูใ่ นแผ่นดินที่เขาถูกสร้างขึ้นครบสีส ่ บ ิ
สุขยิง ่ กว่าวันฉลองใดๆ ในบรรดาปีฉลองทัง ้ หลาย ในวันนัน ้ เรา
วันแล้ว เราก็พาเขาเข้าไปในสวนเอเดนเพื่อให้เขาเพาะปลูกและ
ได้ถือวันสะบาโตในสวรรค์ก่อนที่มนุษย์ทง ั ้ หลายจะรูเ้ รื่องการถือ
ดูแลรักษา แต่ภรรยาของเขานัน ้ พวกเขาพาเข้ามาในวันที่แปด
วันสะบาโตบนโลก
สิบ และหลังจากนัน ้ นางจึงเข้าไปในสวนเอเดน
31 และพระผูส ้ ร้างสรรพสิง ่ ทรงอวยพรแก่แผ่นดินนัน ้ แต่
10 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติจารึกไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์เกี่ยว
พระองค์มไิ ด้ทรงกําหนดให้ชนชาติและประชาชาติทง ั ้ ปวงถือวัน
กับหญิงที่คลอดบุตรว่า “ถ้านางคลอดบุตรชาย นางจะต้องอยู่
สะบาโตในวันนัน ้ แต่ทรงกําหนดให้เฉพาะอิสราเอลเท่านัน ้ ที่ทรง
ในสภาพไม่บริสท ุ ธิเ์ จ็ดวันตามสัปดาห์แรก และนางจะต้องอยูใ่ น
อนุญาตให้กินดื่มและถือวันสะบาโตในวันนัน ้ บนโลก
สภาพเลือดแห่งการชําระล้างสามสิบสามวัน และนางจะต้องไม่
32 และพระผูส ้ ร้างสรรพสิง ่ ทรงอวยพรวันซึ่งพระองค์ทรง
แตะต้องสิง ิ ธิใ์ ดๆ หรือเข้าไปในสถานศักดิส ิ ธิ์ จนกว่า ่ ศักดิส ์ ท ์ ท
สร้างขึ้นเพื่อเป็นพร ความบริสท ุ ธิ์ และสง่าราศีเหนือวันทัง ้ ปวง
นางจะครบกําหนดวันเหล่านี้ (ซึ่งบัญญัติไว้) สําหรับกรณีของ
33 กฎและคําพยานนี้ได้ถก ู ประทานให้แก่ชนชาติอิสราเอลเป็น
บุตรชาย”
กฎถาวรสําหรับชัว่ อายุคนของพวกเขา
11 แต่สาํ หรับเด็กหญิงนัน ุ ธิ์ ้ นางจะต้องอยูใ่ นสภาพไม่บริสท เป็นเวลาสองสัปดาห์ ตามหลักเกณฑ์สองสัปดาห์แรก และอยูใ่ น
บทที่ 3
ช่วงชําระล้างร่างกายเป็นเวลาหกสิบหกวัน รวมเป็นทัง ้ หมด แปดสิบวัน
1 และในหกวันของสัปดาห์ที่สอง เราได้นําสัตว์ทง ั ้ ปวง สัตว์
12 และเมื่อนางครบแปดสิบวันแล้ว เราจึงพานางเข้าไปในสวน
เลี้ยง นก และสิง ิ ทุกอย่างที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน และสิง ่ มีชวี ต ่
เอเดน เพราะสวนนัน ิ ธิก ุ ้ ศักดิส ์ ท ์ ว่าแผ่นดินทัง ้ ปวง และต้นไม้ทก
มีชวี ต ิ ทุกอย่างที่เคลื่อนไหวในนํ้า มาให้อาดัม ตามพระวจนะของ
ต้นที่ปลูกอยูใ่ นนัน ิ ธิ์ ้ ก็ศักดิส ์ ท
พระเจ้า โดยแบ่งตามชนิดและตามแบบของมัน คือ สัตว์ในวัน
13 ฉะนัน ี ารบัญญัติไว้สาํ หรับหญิงที่ให้กําเนิดบุตรชาย ้ จึงได้มก
แรก สัตว์เลี้ยงในวันที่สอง นกในวันที่สาม และสิง ิ ทัง ่ มีชวี ต ้ ปวง
หรือบุตรหญิงว่า นางไม่ควรแตะต้องสิง ิ ธิใ์ ดๆ และไม่ ่ ศักดิส ์ ท
ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินในวันที่สี่ และสิง ิ ทัง ่ มีชวี ต ้ ปวงที่เคลื่อน
ควรเข้าไปในสถานศักดิส ิ ธิ์ จนกว่ากําหนดเวลาสําหรับบุตรชาย ์ ท
ไหวในนํ้าในวันที่หา้
หรือบุตรหญิงนัน ้ จะสิน ้ สุดลง
2 และอาดัมได้ตัง ้ ชื่อพวกเขาทัง ้ หมดตามชื่อของพวกเขา และ
14 นี่คือธรรมบัญญัติและคําพยานซึ่งได้เขียนไว้สาํ หรับชาว
ชื่อของเขาก็เป็นชื่อเดียวกับที่เขาตัง ้
อิสราเอล เพื่อให้พวกเขาปฏิบต ั ิตามตลอดทุกวัน
3 และในห้าวันนัน ั ้ หลายทัง ้ อาดัมได้เห็นสัตว์ทง ้ ชายและหญิง
15 และในสัปดาห์แรกของปีแห่งการปลดปล่อยครัง้ แรก [1-7
ทุกชนิดที่มอ ี ยูบ ่ นโลก แต่เขาอยูเ่ พียงลําพังและหาคู่ครองที่
AM] อาดัมและภรรยาของเขาอยูใ่ นสวนเอเดนเป็นเวลาเจ็ดปี
เหมาะสมไม่ได้
ไถพรวนและดูแลรักษา และเราได้มอบงานให้เขาและเราได้สง ั ่ ให้
4 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสกับเราว่า “ไม่เป็นการดีที่มนุษย์จะ
เขาทําทุกสิง ่ ทุกอย่างที่เหมาะสมกับการไถพรวน
อยูค ่ นเดียว ให้เราหาคู่ครองที่เหมาะสมให้แก่เขาเถิด”
16 และเขาได้ไถสวนนัน ู ้ ัว และไม่ ้ และเปลือยกายอยูโ่ ดยไม่รต
5 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทรงบันดาลให้เขาหลับสนิท
รูส ้ ก ึ อับอาย และเขาได้ปกป้องสวนนัน ้ จากนก สัตว์ป่า และสัตว์
และเขาหลับไป แล้วพระองค์ทรงเอาซีโ่ ครงซีห ่ นึ่งจากซีโ่ ครง
เลี้ยง และได้เก็บผลไม้ของมันมากิน และเก็บส่วนที่เหลือไว้
ของเขามาให้หญิงนัน ้ และซีโ่ ครงนัน ้ เป็นกําเนิดของหญิงนัน ้
สําหรับตนเองและภรรยา [และเก็บสิง ่ ที่เก็บรักษาไว้]
จากซีโ่ ครงของเขา และพระองค์ทรงสร้างเนื้อหนังขึ้นใหม่แทนที่
17 และหลังจากครบเจ็ดปี ซึ่งเขาได้อยูท ่ ี่นน ั ่ ครบเจ็ดปีพอดี [8
ซีโ่ ครงนัน ้ และทรงสร้างหญิงนัน ้ ขึ้นมา
AM] และในเดือนที่สอง วันที่สบ ิ เจ็ด (ของเดือน) งู ได้มาและเข้า
6 และพระองค์ทรงปลุกอาดัมให้ต่ ืนจากหลับ และเมื่อเขาตื่นขึ้น
ใกล้หญิงนัน ้ และงู พูดกับหญิงนัน ้ ว่า 'พระเจ้าทรงบัญชาเจ้าหรือ
ในวันที่หก พระองค์ทรงพาเธอมาหาเขา และพระองค์ทรงรูจ้ ก ั
ว่า เจ้าห้ามกินผลไม้จากต้นไม้ทก ุ ต้นในสวนนี้?'
เธอ แล้วตรัสกับเธอว่า “นี่แหละคือกระดูกจากกระดูกของเรา 4
งานเฉลิมฉลอง
18 และนางก็กล่าวแก่ต้นไม้นน ั ้ ว่า “พระเจ้าตรัสแก่เราว่า จงกิน
32 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สี่ อาดัมและภรรยาของ
ผลไม้ทง ั ้ ปวงจากต้นไม้ในสวนนัน ้ ได้ แต่ผลไม้จากต้นไม้ที่อยู่
เขาก็ออกจากสวนเอเดนไปอาศัยอยูใ่ นดินแดนเอลดา ซึ่งเป็น
กลางสวนนัน ้ พระเจ้าตรัสแก่เราว่า อย่ากินและอย่าแตะต้องมัน
ดินแดนที่พวกเขาถูกสร้างขึ้น
เลย เกรงว่าเจ้าจะตาย”
33 และอาดัมตัง ้ ชื่อภรรยาของเขาว่าเอวา
19 และงู นน ั ้ กล่าวแก่หญิงนัน ้ ว่า “เจ้าจะไม่ตายอย่างแน่นอน
34 และพวกเขาก็ไม่มบ ี ุตรชายจนกระทัง ่ ถึงปีแห่งการพิพากษา
เพราะพระเจ้าทรงทราบว่าในวันที่เจ้ากินผลไม้นน ั ้ ตาของเจ้าจะ
ครัง้ แรก [8 AM] และหลังจากนัน ู้ ก ั กับนาง ้ เขาก็ได้รจ
เปิดออก และเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า และเจ้าจะรูจ้ ก ั ความดีและ
35 แล้วเขาก็ไถนาตามที่ได้รบ ั คําสัง่ สอนไว้ในสวนเอเดน
ความชัว่ ”
บทที่ 4
20 และหญิงนัน ั ้ แล้วน่ามองและผลก็กินได้ นางจึง ้ เห็นต้นไม้นน เก็บผลนัน ้ มากิน 21 และเมื่อนางได้ปกปิดความอับอายของตนด้วยต้นมะเดื่อ
1 และในสัปดาห์ที่สามของปีที่สอง [64-70 AM] นางได้ให้
แล้ว นางก็ให้ผลมะเดื่อแก่อาดัม และเขากินเข้าไป ดวงตาของ
กําเนิดคาอิน และในสัปดาห์ที่สี่ [71-77 AM] นางได้ให้กําเนิดอา
เขาก็เปิดออก และเขาเห็นว่าตนเองเปลือยเปล่า
เบล และในสัปดาห์ที่หา้ [78-84 AM] นางได้ให้กําเนิดอาวาน
22 และเขาจึงนําต้นมะเดื่อมาเย็บเข้าด้วยกัน ทําเป็นผ้าปิด
บุตรสาวของนาง
บังความอับอายของตน
2 และในปีแรกของปีแห่งการเฉลิมฉลองครัง้ ที่สาม [ค.ศ. 99-
23 และพระเจ้าทรงสาปแช่งงู นน ั ้ และทรงพิโรธต่อมันตลอด
105] คาอินได้ฆา่ อาเบล เพราะพระเจ้าทรงยอมรับเครื่องบูชา
ไป...
ของอาเบล แต่ไม่ทรงยอมรับเครื่องบูชาของคาอิน
24 พระองค์ทรงพิโรธต่อหญิงนัน ้ เพราะนางฟังเสียงงู และกิน
3 และเขาได้ฆา่ เขาในทุ่งนา และโลหิตของเขาร้องครํา่ ครวญจาก
สิง ึ ตรัสกับนางว่า “เราจะเพิม ่ ที่งูกินเข้าไป พระองค์จง ่ ความทุกข์
พื้นดินขึ้นสูส ่ วรรค์ เพราะเขาได้ฆา่ เขา
และความเจ็บปวดของเจ้าให้มากขึ้น เจ้าจะคลอดบุตรด้วยความ
4 และพระเจ้าทรงตําหนิคาอินเพราะเหตุของอาเบล เพราะคาอิน
ทุกข์ และเจ้าจะกลับไปหาสามีของเจ้า และเขาจะปกครองเจ้า”
ได้ฆา่ อาเบล และพระองค์ทรงทําให้คาอินกลายเป็นผูล ้ ี้ภัยไปทัว่
25 และพระองค์ตรัสกับอาดัมว่า “เพราะเจ้าฟังคําของภรรยา
โลกเพราะเลือดของน้องชาย และพระองค์ทรงสาปแช่งคาอินไป
เจ้า และกินผลจากต้นไม้ที่ขา้ ห้ามเจ้ากิน แผ่นดินจึงถูกสาปแช่ง
ทัว่ โลก
เพราะเจ้า จะมีหนามและวัชพืชขึ้นเต็มไปหมด และเจ้าจะต้องกิน
5 และด้วยเหตุนี้จง ึ มีจารึกไว้บนแผ่นจารึกแห่งสวรรค์วา่ ‘ผูใ้ ด
อาหารด้วยเหงื่อไหลท่วมหน้า จนกว่าเจ้าจะกลับคืนสูแ ่ ผ่นดินที่
ทําร้ายเพื่อนบ้านของตนอย่างทรยศ ผูน ้ น ั ้ ก็ถก ู สาปแช่ง และให้
เจ้าถูกสร้างมา เพราะเจ้าเป็นแผ่นดิน และเจ้าจะต้องกลับคืนสู่
ทุกคนที่ได้เห็นและได้ยน ิ กล่าวว่า จงเป็นเช่นนัน ้ เถิด และผูใ้ ดที่ได้
แผ่นดิน”
เห็นแต่ไม่กล่าวโทษ ก็ให้ผน ู้ น ั ้ ถูกสาปแช่งเช่นเดียวกับผูอ ้ ่ ืน’
26 และพระองค์ทรงทําเสื้อคลุมจากหนังสัตว์ให้พวกเขา และ
6 ด้วยเหตุนี้ เมื่อเราเข้ามาเฝ้าองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าของเรา เราจึง
ทรงให้พวกเขาสวมใส่ แล้วทรงส่งพวกเขาออกจากสวนเอเดน
ประกาศถึงบาปทัง ้ ปวงที่ได้กระทําในสวรรค์และบนโลก ทัง ้ ในที่
27 และในวันนัน ้ ที่อาดัมออกจากสวนเอเดน เขาได้ถวายเครื่อง
สว่างและในที่มด ื และทุกหนทุกแห่ง
หอม คือกํายาน กัลบานัม และสมุนไพรอื่นๆ ในตอนเช้าเมื่อดวง
7 และอาดัมกับภรรยาของเขาโศกเศร้าเสียใจต่อการตายของอา
อาทิตย์ข้น ึ นับตัง ั ที่เขาปกปิดความอับอายของตน ้ แต่วน
เบลเป็นเวลาสีส ่ ป ั ดาห์ [99-127 AM] และในปีที่สข ี่ องสัปดาห์ที่
28 ในวันนัน ุ ชนิด สัตว์เลี้ยง นก และสัตว์ที่เดิน ้ ปากของสัตว์ทก
ห้า [130 AM] พวกเขาก็มค ี วามสุข และอาดัมก็รว่ มหลับนอน
ได้ทก ุ ชนิด รวมถึงสัตว์ที่เคลื่อนไหวได้ทก ุ ชนิด ก็ปิดสนิท ไม่
กับภรรยาของเขาอีกครัง้ และนางก็ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขา
สามารถพู ดได้อีกต่อไป เพราะพวกมันเคยพู ดคุยกันด้วยริม
และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่าเซธ เพราะเขาพู ดว่า 'พระเจ้าทรง
ฝีปากและลิ้นเดียวกัน
ประทานบุตรชายคนที่สองให้แก่เราบนโลกแทนอาเบล เพราะคา
29 และพระองค์ทรงขับไล่สง ิ่ มีชวี ต ิ ทัง ้ ปวงที่อยูใ่ นสวนเอเดน
อินได้ฆา่ เขา'
ออกไป และสิง ิ ทัง ่ มีชวี ต ้ ปวงก็กระจัดกระจายไปตามชนิดและ
8 และในสัปดาห์ที่หก [134-40 AM] เขาได้ให้กําเนิดลูกสาวชื่อ
แบบอย่างของมัน ไปยังสถานที่ซ่ง ึ ทรงสร้างไว้สาํ หรับพวกมัน
อาซูรา
30 และพระองค์ทรงประทาน (เครื่องนุ่งห่ม) แก่อาดัมแต่เพียง
9 และคาอินได้แต่งงานกับน้องสาวของเขา และนางได้ให้กําเนิด
ผูเ้ ดียว เพื่อปกปิดความอับอายของเขา ในบรรดาสัตว์เดรัจฉาน
เอโนคเมื่อสิน ้ สุดปีแห่งการปลดปล่อยครัง้ ที่สี่ [190-196 AM]
ทัง ้ หลาย
และในปีแรกของสัปดาห์แรกของปีแห่งการปลดปล่อยครัง้ ที่หา้
31 ด้วยเหตุนี้ จึงมีบญ ั ญัติไว้ในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์เกี่ยวกับ
[197 AM] บ้านเรือนได้ถก ู สร้างขึ้นบนแผ่นดิน และคาอินได้
บรรดาผูท ้ ี่รถ ู ้ ึงคําพิพากษาของธรรมบัญญัติวา่ พวกเขาควรปก
สร้างเมืองขึ้น และตัง ้ ชื่อเมืองนัน ้ ตามชื่อของเอโนคบุตรชาย
ปิดความอับอายของตน และไม่ควรเปิดเผยตนเองเหมือนอย่าง
ของเขา
ที่คนต่างชาติเปิดเผยตนเอง 5
งานเฉลิมฉลอง
10 และอาดัมได้รว่ มหลับนอนกับเอวาภรรยาของเขา และนางได้
นางคือเอ็ดนา บุตรสาวของดาเนล บุตรสาวของน้องชายของ
ให้กําเนิดบุตรชายอีกเก้าคน
พระบิดาของพระองค์ และในปีที่หกในสัปดาห์นี้ [587 AM] นาง
11 และในสัปดาห์ที่หา้ ของปีแห่งการเฉลิมฉลองครัง้ ที่หา้ [225-
ได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่พระองค์ และพระองค์ทรงตัง ้ ชื่อบุตร
31 AM] เซธได้แต่งงานกับอาซูรา น้องสาวของเขา และในปีที่สี่
ชายนัน ้ ว่าเมธูเซลาห์
(ของสัปดาห์ที่หก) [235 AM] นางได้ให้กําเนิดเอโนสแก่เขา
21 และพระองค์ทรงอยูก ่ ับเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าตลอดหก
12 เขาเริม ่ เรียกพระนามของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก
ปีแห่งการเฉลิมฉลอง และพวกเขาก็ได้แสดงให้พระองค์เห็นทุก
13 และในปีครบรอบปีที่เจ็ดในสัปดาห์ที่สาม [309-15 AM] เอ
สิง ี ยูใ่ นโลกและในสวรรค์ ทัง ่ ที่มอ ้ การปกครองของดวงอาทิตย์
โนสได้แต่งงานกับโนอัม น้องสาวของเขา และนางได้ให้กําเนิด
และพระองค์ทรงจดบันทึกทุกสิง ่ ไว้
บุตรชายแก่เขาในปีที่สามของสัปดาห์ที่หา้ และเขาตัง ้ ชื่อบุตร
22 และท่านได้เป็นพยานต่อบรรดาผูเ้ ฝ้าระวัง ซึ่งได้กระทําบาป
ชายนัน ้ ว่า เคนัน
กับธิดาของมนุษย์ เพราะพวกเขาเริม ่ รวมตัวกันจนแปดเปื้ อน
14 และเมื่อสิน ้ สุดปีแห่งการเฉลิมฉลองที่แปด [325, 386-
กับธิดาของมนุษย์ และเอโนคได้เป็นพยานกล่าวโทษพวกเขาทัง ้
3992 AM] เคนันได้แต่งงานกับมูอาเลเลท น้องสาวของเขา
หมด
และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขาในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่
23 และพระองค์ทรงถูกเลือกจากท่ามกลางบุตรมนุษย์ และเรา
เก้า ในสัปดาห์แรกของปีที่สามของสัปดาห์นี้ [395 AM] และเขา
ได้นําพระองค์เข้าไปในสวนเอเดนอย่างสง่างามและมีเกียรติ
ตัง ้ ชื่อบุตรชายว่า มาฮาลาเลล
และดูเถิด ที่นน ั ่ พระองค์ทรงบันทึกคําพิพากษาและคําตัดสิน
15 และในสัปดาห์ที่สองของปีแห่งการพิพากษาครัง้ ที่สบ ิ [449-
ของโลก และความชัว่ ร้ายทัง ้ ปวงของบุตรมนุษย์
55 AM] มาฮาลาเลลได้แต่งงานกับดีนาห์ บุตรสาวของบาราคี
24 และเพราะเหตุนน ั ้ (พระเจ้า) จึงทรงบันดาลให้เกิดนํ้าท่วม
เอล บุตรสาวของน้องชายของบิดาของเขา และนางได้ให้กําเนิด
ใหญ่ทวั ่ แผ่นดินเอเดน เพราะที่นน ั ่ พระองค์ทรงถูกตัง ้ ไว้เป็น
บุตรชายแก่เขาในสัปดาห์ที่สามของปีที่หก [461 AM] และเขา
เครื่องหมาย เพื่อเป็นพยานกล่าวโทษแก่บรรดาบุตรมนุษย์ และ
ตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่ายาเรด เพราะในสมัยของเขา ทูตสวรรค์
เพื่อจะทรงบันทึกการกระทําทัง ่ ต่อๆ มาจนถึงวัน ้ ปวงของคนรุน
ของพระเจ้าได้ลงมายังแผ่นดินโลก ผูซ ้ ่ง ึ มีช่ อ ื ว่าผูเ้ ฝ้าดู เพื่อ
พิพากษา
พวกเขาจะสัง่ สอนบุตรมนุษย์ และเพื่อพวกเขาจะทําการ
25 และพระองค์ทรงเผาเครื่องหอมในสถานศักดิส ิ ธิ์ ซึ่งเป็น ์ ท
พิพากษาและมีความเที่ยงธรรมบนแผ่นดินโลก
เครื่องหอมอันหอมหวานที่พระเจ้าทรงพอพระทัยบนภูเขา
16 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครัง้ ที่สบ ิ เอ็ด [512-18 AM]
26 เพราะองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าทรงมีสถานที่สแ ี่ ห่งบนโลก คือสวน
ยาเรดได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง ชื่อบาราคา บุตรสาวของราซู
เอเดน ภูเขาทางทิศตะวันออก ภูเขาที่เจ้าอยู่ ณ วันนี้ คือภูเขาซี
จาล บุตรสาวของน้องชายของบิดาของเขา ในสัปดาห์ที่สข ี่ องปี
นาย และภูเขาศิโยน ซึ่งจะได้รบ ั การชําระให้บริสท ุ ธิใ์ นยุคสร้าง
แห่งการเฉลิมฉลองนี้ [522 AM] และนางได้ให้กําเนิดบุตรชาย
ใหม่ เพื่อการชําระแผ่นดินโลกให้บริสท ุ ธิ์ โดยทางนัน ้ แผ่นดิน
แก่เขาในสัปดาห์ที่หา้ ในปีที่สข ี่ องปีแห่งการเฉลิมฉลอง และเขา
โลกจะได้รบ ั การชําระให้บริสท ุ ธิจ ์ ากความผิดบาปและความไม่
ตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่าเอโนค
บริสท ุ ธิท ั ้ ปวงตลอดชัว่ อายุคนของโลก ์ ง
17 และเขาเป็นคนแรกในบรรดามนุษย์ที่เกิดมาบนโลกที่เรียนรู ้
27 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบ 14 ปี [652 AM] เม
การเขียน ความรู ้ และปัญญา และได้บน ั ทึกสัญญาณแห่งฟ้า
ธูเซลาห์ได้แต่งงานกับเอ็ดนา บุตรสาวของอัซริอัล บุตรสาวของ
สวรรค์ตามลําดับเดือนต่างๆ ไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง เพื่อให้
น้องชายของบิดาของเขา ในสัปดาห์ที่สาม ในปีแรกของสัปดาห์
มนุษย์ได้รฤ ู ้ ดูกาลต่างๆ ตามลําดับเดือนต่างๆ
นี้ [701-7 AM] และเขามีบุตรชายคนหนึ่งและตัง ้ ชื่อว่าลาเมค
18 และเขาเป็นคนแรกที่เขียนคําพยาน และเขาเป็นพยานแก่
28 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สบ ิ ห้า ในสัปดาห์ที่สาม ลาเม
บุตรของมนุษย์ท่ามกลางชัว่ อายุคนบนโลก และเล่าถึงสัปดาห์
คได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง ชื่อเบเตโนส บุตรสาวของบาราคี
แห่งการปลดปล่อย และแจ้งให้พวกเขาทราบถึงวันในแต่ละปี
ล บุตรสาวของน้องชายของบิดาเขา และในสัปดาห์นน ั ้ นางได้
และเรียงลําดับเดือนและเล่าถึงวันสะบาโตในแต่ละปีตามที่เราได้
คลอดบุตรชายให้เขา และเขาตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่าโนอาห์ โดยกล่าว
แจ้งให้เขาทราบ
ว่า “ผูน ้ ี้จะช่วยปลอบโยนข้าพเจ้าในความทุกข์ยากและการงาน
19 และสิง ่ ที่เคยเป็นมาและสิง ่ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตนัน ้ พระองค์
ทัง ้ สิน ้ ของข้าพเจ้า และในแผ่นดินที่พระเจ้าทรงสาปแช่ง”
ทรงเห็นในนิมต ิ ขณะทรงหลับ ว่าจะเกิดขึ้นกับลูกหลานมนุษย์
29 และเมื่อสิน ิ เก้า ในสัปดาห์ที่ ้ สุดปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สบ
ตลอดชัว่ อายุคนจนถึงวันพิพากษา พระองค์ทรงเห็นและเข้าใจ
เจ็ดของปีที่หก [930 AM] อาดัมก็สน ิ้ ชีวต ิ และบรรดาบุตรชาย
ทุกสิง ่ และทรงบันทึกคําพยานของพระองค์ไว้ และวางคําพยาน
ของเขาก็ฝังศพเขาไว้ในแผ่นดินที่เขาสร้างขึ้น และเขาเป็นคน
นัน ู หลานมนุษย์ทก ุ คนและชัว่ อายุ ้ ไว้บนโลกเพื่อเป็นพยานแก่ลก
แรกที่ถก ู ฝังไว้ในดิน
คนของพวกเขา
30 และเขามีอายุไม่ถึงเจ็ดสิบปีจากหนึ่งพันปี เพราะหนึ่งพันปี
20 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครัง้ ที่สบ ิ สอง [582-88] ใน
นัน ้ เปรียบเสมือนวันหนึ่งในคําพยานของฟ้าสวรรค์ และด้วย
สัปดาห์ที่เจ็ด พระองค์ทรงรับภรรยาคนหนึ่ง และพระนามของ
เหตุนี้จง ึ มีเขียนไว้เกี่ยวกับต้นไม้แห่งความรูว้ า่ ‘ในวันที่เจ้ากิน 6
งานเฉลิมฉลอง
ผลนัน ้ เจ้าจะต้องตาย’ ด้วยเหตุนี้เขาจึงมีอายุไม่ครบตามวันนัน ้
7 และพระองค์ทรงมีพระราชบัญชาจากเบื้องหน้าพระพักตร์ให้
เพราะเขาตายในวันนัน ้
ลงโทษบุตรชายของพวกเขาด้วยดาบ และกําจัดพวกเขาไปจาก
31 เมื่อสิน ู ฆ่าตายหลัง ้ สุดปีแห่งการเฉลิมฉลองนัน ้ คาอินก็ถก
ใต้ฟา้
จากอาเบลในปีเดียวกันนัน ้ เอง เพราะบ้านของเขาพังทับเขา และ
8 และพระองค์ตรัสว่า “วิญญาณของเราจะไม่สถิตอยูใ่ นมนุษย์
เขาตายอยูก ่ ลางบ้านของเขาเอง โดยถูกก้อนหินของบ้านนัน ้ ฆ่า
ตลอดไป เพราะพวกเขาเป็นเพียงเนื้อหนัง และอายุขย ั ของพวก
ตาย เพราะเขาเคยฆ่าอาเบลด้วยก้อนหิน และเขาก็ถก ู ฆ่าตาย
เขาจะมีเพียงหนึ่งร้อยยีส ่ บ ิ ปี”
ด้วยการพิพากษาอันชอบธรรมด้วยก้อนหินเช่นกัน
9 และพระองค์ทรงส่งดาบของพระองค์เข้าไปท่ามกลางพวกเขา
32 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์วา่ “เครื่อง
เพื่อให้แต่ละคนฆ่าเพื่อนบ้านของตน และพวกเขาก็เริม ่ ฆ่าฟันกัน
มือใดที่มนุษย์ใช้ฆา่ เพื่อนบ้านของตน มนุษย์ผน ู้ น ั ้ ก็จะถูกฆ่าด้วย
เอง จนกระทัง ่ พวกเขาทัง ้ หมดล้มตายด้วยดาบและถูกทําลายไป
เครื่องมือเดียวกัน และมนุษย์ผน ู้ น ั ้ ได้ทําร้ายเพื่อนบ้านของตน
จากแผ่นดิน
อย่างไร คนอื่นก็จะต้องลงโทษเขาอย่างนัน ้ ”
10 และบรรพบุรษ ุ ของพวกเขาก็เป็นพยาน (ถึงความพินาศของ
33 และในปีแห่งการพิพากษาที่ยส ี่ บ ิ ห้า [1205 AM] โนอาห์ได้
พวกเขา) และหลังจากนัน ู จองจําอยูใ่ นส่วนลึกของ ้ พวกเขาก็ถก
แต่งงานกับหญิงคนหนึ่งชื่อ เอมซารา บุตรสาวของราเคเอล
แผ่นดินตลอดไป จนถึงวันแห่งการพิพากษาครัง้ ใหญ่ เมื่อการ
บุตรสาวของน้องชายของบิดาของเขา ในปีแรกในสัปดาห์ที่หา้
พิพากษาจะกระทําต่อทุกคนที่ได้ประพฤติผด ิ ในทางและกิจการ
[1207 AM] และในปีที่สาม นางได้ให้กําเนิดเชม ในปีที่หา้
ของตนต่อหน้าพระเจ้า
[1209 AM] นางได้ให้กําเนิดฮาม และในปีแรกในสัปดาห์ที่หก
11 และพระองค์ทรงทําลายล้างทุกสิง ่ องพวกเขา และ ่ ในที่อยูข
[1212 AM] นางได้ให้กําเนิดยาเฟท
ไม่มผ ี ใู้ ดเหลืออยูเ่ ลยที่พระองค์จะไม่ทรงพิพากษาตามความชัว่ ร้ายของพวกเขา
บทที่ 5
12 และพระองค์ทรงสร้างธรรมชาติใหม่และชอบธรรมให้แก่ สรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง เพื่อว่าสิง ่ เหล่านัน ้ จะไม่ทําบาปตามธรรมชาติ
1 และเมื่อมนุษย์เริม ่ ทวีจาํ นวนขึ้นบนพื้นโลก และมีบุตรสาวเกิด
ของตนตลอดไป แต่จะเป็นคนชอบธรรมในประเภทของตน
มา เหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้เห็นพวกนางในปีหนึ่งของปี
เสมอไป
แห่งการเฉลิมฉลองนัน ้ ว่าพวกนางงดงามน่ามอง และพวกนาง
13 และการพิพากษาสําหรับสรรพสิง ู กําหนดไว้ ่ ทัง ้ ปวงนัน ้ ได้ถก
ก็ได้เลือกภรรยาตามที่ตนต้องการ และพวกนางก็ให้กําเนิดบุตร
แล้วและจารึกไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์ดว้ ยความชอบธรรม
ชายแก่พวกนาง และบุตรชายเหล่านัน ้ ก็ตัวใหญ่โต
แม้กระทัง ่ การพิพากษาสําหรับทุกคนที่ละทิ้งทางที่กําหนดไว้ให้
2 และความอยุติธรรมก็เพิม ั้ ่ มากขึ้นบนโลก และสรรพสัตว์ทง
พวกเขาเดิน และถ้าพวกเขาไม่เดินในทางนัน ู ้ การพิพากษาก็ถก
ปวงก็ประพฤติผด ิ ทางของตน ทัง ้ มนุษย์ สัตว์เลี้ยง สัตว์ป่า นก
จารึกไว้สาํ หรับสิง ิ ทุกชนิดและทุกประเภท ่ มีชวี ต
และทุกสิง ่ นโลก ล้วนประพฤติผด ิ ทางและระเบียบ ่ ที่เดินอยูบ
14 และไม่มส ี ง ิ่ ใดในสวรรค์หรือบนโลก หรือในความสว่างหรือใน
ของตน และเริม ่ กัดกินกันเอง และความอยุติธรรมก็เพิม ่ มากขึ้น
ความมืด หรือในแดนคนตายหรือในที่ลึก หรือในที่มด ื (ซึ่งจะไม่
บนโลก และความคิดทุกอย่างของมนุษย์ทง ั ้ ปวงก็ชวั ่ ร้ายอยูเ่ ช่น
ถูกพิพากษา) และการพิพากษาทัง ้ หมดของพวกเขานัน ้ ถูก
นัน ้ เรื่อยไป
กําหนดไว้แล้ว เขียนไว้แล้ว และจารึกไว้แล้ว
3 และพระเจ้าทรงทอดพระเนตรแผ่นดินโลก และดูเถิด แผ่นดิน
15 พระองค์จะทรงพิพากษาทุกสิง ้ รงอํานาจตามความยิง ่ ผูท ่
โลกนัน ิ ระเบียบ ้ เสื่อมทราม และสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวงได้ประพฤติผด
ใหญ่ของเขา ผูท ้ รงเล็กตามความเล็กของเขา และแต่ละคนตาม
ของตน และสรรพสิง ่ นแผ่นดินโลกได้กระทําความชัว่ ร้าย ่ ที่อยูบ
วิถีทางของตน
ทุกชนิดต่อหน้าพระเนตรของพระองค์
16 และพระองค์ไม่ทรงเห็นแก่หน้าใคร และไม่ทรงรับของกํานัล
4 และพระองค์ตรัสว่า พระองค์จะทําลายมนุษย์และสรรพสิง ่ ทัง ้
หากพระองค์ตรัสว่าพระองค์จะทรงพิพากษาแต่ละคน ต่อให้ผใู้ ด
ปวงบนพื้นโลกที่พระองค์ทรงสร้างขึ้น
ถวายทุกสิง ี ยูใ่ นโลก พระองค์ก็จะไม่ทรงเห็นแก่หน้าของ ่ ที่มอ
5 แต่โนอาห์ได้รบ ั ความโปรดปรานจากพระเจ้า
กํานัลหรือเห็นแก่หน้าใคร และไม่ทรงรับสิง ่ ใดจากมือของเขา
6 และพระองค์ทรงพิโรธอย่างยิง ่ ต่อทูตสวรรค์ที่พระองค์ทรง
เพราะพระองค์ทรงเป็นผูพ ้ พ ิ ากษาที่เที่ยงธรรม
ส่งมายังแผ่นดินโลก และทรงบัญชาให้ถอนรากถอนโคนทูต
17 และสําหรับชนชาติอิสราเอลนัน ี ารเขียนและบัญญัติไว้ ้ ได้มก
สวรรค์เหล่านัน ้ ออกจากอํานาจปกครองทัง ้ หมดของพวกเขา
ว่า ถ้าพวกเขากลับใจมาหาพระองค์ดว้ ยความชอบธรรม
และทรงสัง่ ให้เราจับพวกเขามัดไว้ในส่วนลึกของแผ่นดินโลก
พระองค์จะทรงยกโทษความผิดบาปทัง ้ ปวงของพวกเขา และ
และดูเถิด พวกเขาถูกมัดไว้ท่ามกลางพวกเขา และถูกแยกไว้
ทรงอภัยโทษบาปทัง ้ หมดของพวกเขา
ต่างหาก
18 มีเขียนไว้และกําหนดไว้วา่ พระองค์จะทรงเมตตาต่อทุกคนที่ กลับใจจากความผิดบาปทัง ้ ปวงปีละครัง้ 7
งานเฉลิมฉลอง
19 และสําหรับคนทัง ้ หลายที่ประพฤติชวั ่ และคิดชัว่ ก่อนนํ้าท่วม
1 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สาม พระองค์เสด็จออกจาก
โลกนัน ั การยอมรับนอกจากโนอาห์ผเู้ ดียว เพราะ ้ ไม่มใี ครได้รบ
เรือโนอาห์ไปสร้างแท่นบูชาบนภูเขานัน ้
พระเจ้าทรงยอมรับเขาเพื่อเห็นแก่บุตรชายของเขา ซึ่งพระองค์
2 และพระองค์ทรงทําการไถ่บาปเพื่อแผ่นดินโลก โดยทรงเอา
ทรงช่วยให้รอดพ้นจากนํ้าท่วมโลกเพราะเขา และใจของเขานัน ้
ลูกแพะตัวหนึ่งมาไถ่บาปด้วยโลหิตของมัน เพื่อความผิดบาปทัง ้
ชอบธรรมในทุกวิถีทางของเขา ตามที่พระเจ้าทรงบัญชาไว้
สิน ่ นแผ่นดินโลกได้ถก ู ้ ของแผ่นดินโลก เพราะทุกสิง ่ ที่เคยอยูบ
สําหรับเขา และเขาไม่ได้ละทิ้งสิง ่ ใดที่พระเจ้าทรงกําหนดไว้
ทําลายไปหมดแล้ว เว้นแต่ผท ู้ ี่อยูใ่ นเรือกับโนอาห์
สําหรับเขา
3 และท่านได้วางไขมันของสัตว์นน ั ้ ไว้บนแท่นบูชา แล้วท่านได้นํา
20 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสว่า พระองค์จะทําลายทุกสิง ่
วัว แพะ แกะ ลูกแพะ เกลือ นกพิราบ และลูกนกพิราบ มาวาง
ทุกอย่างที่อยูบ ่ นโลก ทัง ้ มนุษย์ สัตว์เลี้ยง สัตว์ป่า นกในอากาศ
เป็นเครื่องบูชาเผาบนแท่นบูชา แล้วเทเครื่องบูชาที่ผสมนํ้ามัน
และสิง ่ นโลก และพระองค์ทรงบัญชาให้โนอาห์ ่ ที่เคลื่อนไหวอยูบ
ลงไป แล้วพรมเหล้าองุ ่นและโรยกํายานลงบนทุกสิง ่ ทําให้เกิด
สร้างเรือเพื่อเขาจะได้รอดพ้นจากนํ้าท่วม
กลิ่นหอมที่น่าพึงพอใจต่อองค์พระผูเ้ ป็นเจ้า
21 และโนอาห์ได้สร้างเรือตามคําสัง่ ของพระองค์ทก ุ ประการ ใน
4 และพระเจ้าทรงได้กลิ่นหอมอันน่ารื่นรมย์นน ั ้ และพระองค์
ปีแห่งการเฉลิมฉลองที่ยส ี่ บ ิ เจ็ด ในสัปดาห์ที่หา้ ของปีที่หา้ (ใน
ทรงทําพันธสัญญากับเขาว่า จะไม่มน ี ้าํ ท่วมมาทําลายแผ่นดินอีก
วันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรก) [1307 AM]
ต่อไป และฤดูเพาะปลูกและฤดูเก็บเกี่ยวของแผ่นดินจะไม่สน ิ้ สุด
22 และพระองค์เสด็จเข้าไปในปีที่หก [1308 AM] ในเดือนที่
ลง ความหนาวและความร้อน ฤดูรอ ้ นและฤดูหนาว กลางวันและ
สอง ในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สอง จนถึงวันที่สบ ิ หก และ
กลางคืนจะไม่เปลี่ยนแปลง และจะไม่สน ิ้ สุดลงตลอดไป
พระองค์เสด็จเข้าไปพร้อมกับสิง ่ ของทัง ้ หมดที่เรานํามาถวาย
5 “และเจ้าทัง ้ หลาย จงทวีจาํ นวนขึ้นและทวีทวีทวีบนโลก และจง
พระองค์เข้าไปในหีบพันธสัญญา และพระเจ้าทรงปิดหีบจากด้าน
มีมากมายบนโลก และจงเป็นพรแก่โลกนัน ิ่ ทัง ้ เราจะดลใจให้สง ้
นอกในเย็นวันที่สบ ิ เจ็ด
ปวงบนโลกและในทะเลเกรงกลัวเจ้าและหวาดหวัน ่ เจ้า”
23 และพระเจ้าทรงเปิดประตูน้าํ เจ็ดบานแห่งสวรรค์ และปาก
6 และดูเถิด เราได้ให้สต ั ว์ทง ั ้ หลาย สัตว์ปีกทัง ้ หลาย และสิง ่ มี
นํ้าพุ แห่งมหานํ้าลึกเจ็ดปาก
ชีวต ิ ทุกชนิดที่เคลื่อนไหวอยูบ ่ นแผ่นดิน และปลาในนํ้า และสิง ่
24 และประตูระบายนํ้าก็เริม ่ บ ิ วันสี่ ่ เทนํ้าลงมาจากฟ้าเป็นเวลาสีส
ต่างๆ ที่เป็นอาหารทัง ้ สิน ้ แก่เจ้าทัง ้ หลายแล้ว เช่น พืชสีเขียว เรา
สิบคืน และนํ้าพุ จากใต้ทะเลลึกก็พุง ่ ขึ้นมา จนกระทัง ่ ทัว่ ทัง ้ โลก
ได้ให้สง ิ่ ต่างๆ เหล่านัน ้ แก่เจ้าทัง ้ หลายเพื่อกิน
เต็มไปด้วยนํ้า
7 แต่เนื้อสัตว์ที่มช ี วี ต ิ และมีเลือดนัน ิ ของ ้ เจ้าอย่ากิน เพราะชีวต
25 และนํ้าก็เพิม ่ สูงขึ้นบนแผ่นดิน นํ้าท่วมสูงขึ้นสิบห้าศอก
เนื้อหนังทัง ้ ปวงอยูใ่ นเลือด เกรงว่าเราจะเรียกร้องเลือดของเจ้า
เหนือภูเขาสูงทัง ู ยกขึ้นเหนือแผ่นดิน ้ ปวง และเรือโนอาห์ก็ถก
จากชีวต ิ ของเจ้า เราจะเรียกร้องเลือดของมนุษย์จากมือของ
และเคลื่อนไปบนผิวนํ้า
มนุษย์ทก ุ คน จากมือของสัตว์รา้ ยทุกตัว
26 และนํ้าท่วมพื้นโลกเป็นเวลาห้าเดือน หรือหนึ่งร้อยห้าสิบวัน
8 ผูใ้ ดทําให้เลือดของมนุษย์ไหลนองโดยวิธข ี องมนุษย์ดว้ ยกัน
27 และเรือโนอาห์ก็แล่นไปจอดบนยอดเขาลูบาร์ ซึ่งเป็นยอด
เลือดของผูน ้ น ั ้ ก็จะถูกทําให้ไหลนองเช่นกัน เพราะพระเจ้าทรง
เขาลูกหนึ่งในเทือกเขาอารารัต
สร้างมนุษย์ตามแบบอย่างของพระองค์
28 และ (ในวันขึ้นเดือนใหม่) ในเดือนที่สี่ บ่อนํ้าลึกก็ปิดลง และ
9 และพวกเจ้าจงทวีจาํ นวนขึ้นและทวีทวีทวีบนโลกเถิด
ประตูน้าํ แห่งสวรรค์ก็ถก ู ยับยัง้ และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือน
10 และโนอาห์กับบุตรชายของเขาได้สาบานว่าจะไม่กินเลือดใดๆ
ที่เจ็ด ปากเหวลึกทัง ้ หลายของแผ่นดินก็เปิดออก และนํ้าก็เริม ่
ที่อยูใ่ นเนื้อสัตว์ และเขาได้ทําพันธสัญญากับพระเจ้าเป็นนิรน ั ดร์
ไหลลงสูเ่ บื้องล่าง
ตลอดชัว่ อายุคนบนโลกในเดือนนี้
29 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สบ ิ ยอดเขาต่างๆ ก็
11 ด้วยเหตุนี้พระองค์จง ึ ตรัสกับเจ้าว่า ในเดือนนี้เจ้าควรทํา
ปรากฏให้เห็น และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรก โลกก็
พันธสัญญากับชนอิสราเอลบนภูเขาด้วยคําสาบาน และเจ้าควร
ปรากฏให้เห็น
พรมโลหิตบนพวกเขาเพราะเหตุแห่งพันธสัญญาซึ่งพระเจ้าทรง
30 และนํ้าก็หายไปจากเหนือพื้นโลกในสัปดาห์ที่หา้ ของปีที่เจ็ด
ทํากับพวกเขาเป็นนิจ
[1309 AM] และในวันที่สบ ิ เจ็ดของเดือนที่สอง แผ่นดินก็แห้ง
12 และคําพยานนี้เขียนไว้เกี่ยวกับพวกท่านเพื่อให้พวกท่าน
สนิท
ปฏิบต ั ิตามอย่างต่อเนื่อง เพื่อว่าพวกท่านจะไม่กินเลือดของ
31 และในวันที่ยส ี่ บ ิ เจ็ดของปีนน ั ้ พระองค์ทรงเปิดหีบพันธ
สัตว์หรือนกหรือสัตว์เลี้ยงในวันใดวันหนึ่งตลอดชัว่ อายุคนของ
สัญญา และทรงปล่อยสัตว์ป่า สัตว์เลี้ยง นก และสิง ิ ทุก ่ มีชวี ต
โลก และผูใ้ ดกินเลือดของสัตว์หรือสัตว์เลี้ยงหรือนกตลอดชัว่
ชนิดออกมาจากหีบนัน ้
อายุคนของโลก เขาและเชื้อสายของเขาจะถูกถอนรากถอน โคนออกจากแผ่นดิน
บทที่ 6 8
งานเฉลิมฉลอง
13 และขอพระองค์ทรงบัญชาชนอิสราเอลว่าอย่ากินเลือด เพื่อ
24 และโนอาห์ได้กําหนดให้เทศกาลเหล่านัน ้ เป็นเทศกาลสําหรับ
ว่าชื่อและเชื้อสายของพวกเขาจะได้อยูต ่ ่อหน้าพระเยโฮวาห์พระ
คนรุน ่ หลังตลอดไป เพื่อให้เทศกาลเหล่านัน ้ เป็นอนุสรณ์ระลึก
เจ้าของเราตลอดไป
ถึงพระองค์
14 และสําหรับธรรมบัญญัตินี้ไม่มก ี ําหนดเวลา เพราะเป็นนิรน ั
25 และในวันขึ้นเดือนใหม่ พระองค์ทรงได้รบ ั บัญชาให้สร้างเรือ
ดร์ พวกเขาจะปฏิบต ั ิตามธรรมบัญญัตินี้ตลอดชัว่ อายุคน เพื่อ
โนอาห์ และในวันนัน ้ แผ่นดินก็แห้งลง และพระองค์ทรงเปิดเรือ
พวกเขาจะได้วง ิ วอนขอเพื่อท่านด้วยโลหิตต่อหน้าแท่นบูชาทุก
โนอาห์และทรงเห็นแผ่นดินโลก
วัน ทัง ้ ในเวลาเช้าและเย็น พวกเขาจะขอการอภัยโทษเพื่อท่าน
26 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สี่ ปากเหวเบื้องล่างก็ปิด
ต่อพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง เพื่อพวกเขาจะรักษาธรรมบัญญัตินี้ไว้
ลง และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่เจ็ด ปากเหวเบื้องล่างทัง ้
และจะไม่ถก ู ทําลายไป
หมดก็เปิดออก และนํ้าก็เริม ่ ไหลลงไปในเหวเหล่านัน ้
15 และพระองค์ทรงประทานหมายสําคัญแก่โนอาห์และบุตร
27 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สบ ิ โนอาห์ก็มองเห็นยอด
ชายของเขา เพื่อไม่ให้เกิดอุ ทกภัยขึ้นอีกบนโลก
เขาต่างๆ และเขาก็ดใี จ
16 พระองค์ทรงตัง ้ รุง้ ไว้ในเมฆ เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งพันธ
28 และด้วยเหตุนี้พระองค์จง ึ ทรงกําหนดให้วน ั เหล่านัน ้ เป็นวัน
สัญญาชัว่ นิรน ั ดร์ ว่าจะไม่มน ี ้าํ ท่วมใหญ่ทําลายโลกอีกตลอดทุก
ฉลองเพื่อระลึกถึงตลอดไป และวันเหล่านัน ู กําหนดไว้ ้ ก็ได้ถก
วันของโลก
เช่นนี้
17 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติและบันทึกไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์
29 และพวกเขาได้บน ั ทึกคําพยากรณ์เหล่านัน ้ ไว้บนแผ่นศิลา
ว่า พวกเขาควรจัดงานเทศกาลสัปดาห์ในเดือนนี้ปีละครัง้ เพื่อ
แห่งสวรรค์ โดยแต่ละแผ่นมีระยะเวลาสิบสามสัปดาห์ คํา
ต่ออายุพน ั ธสัญญาทุกปี
พยากรณ์เหล่านัน ้ จะผ่านจากแผ่นแรกไปยังแผ่นที่สอง จาก
18 และเทศกาลทัง ั ที่ ้ หมดนี้ได้เฉลิมฉลองกันในสวรรค์ตัง ้ แต่วน
แผ่นที่สองไปยังแผ่นที่สาม และจากแผ่นที่สามไปยังแผ่นที่สี่
ทรงสร้างโลกจนถึงสมัยของโนอาห์ คือยีส ่ บ ิ หกปีแห่งการเฉลิม
30 และวันทัง ั ้ จะมีทง ั ้ หมดห้าสิบสอง ้ หลายตามพระบัญญัตินน
ฉลองและห้าสัปดาห์ [1309-1659 AM] และโนอาห์กับบุตรชาย
สัปดาห์ และ (วันเหล่านัน ั ้ ปีสมบูรณ์ ดังที่ได้จารึก ้ จะทําให้) ปีทง
ของเขาได้เฉลิมฉลองเทศกาลนี้เป็นเวลาเจ็ดปีแห่งการเฉลิม
และกําหนดไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์แล้ว
ฉลองและหนึ่งสัปดาห์ จนถึงวันที่โนอาห์สน ิ้ ชีวต ิ และตัง ั ที่ ้ แต่วน
31 และห้ามละเลย (พระบัญญัตินี้) แม้เพียงปีเดียวหรือปีต่อปี
โนอาห์สน ิ้ ชีวต ิ บุตรชายของเขาก็ได้ยกเลิกเทศกาลนี้จนถึงสมัย
32 และจงสัง่ สอนชนอิสราเอลให้ถือปีตามการคํานวณนี้ คือ
ของอับราฮัม และพวกเขากินเลือด
สามร้อยหกสิบสีว่ น ั ซึ่งจะเป็นปีที่สมบูรณ์ และพวกเขาจะไม่
19 แต่อับราฮัมได้ถือปฏิบต ั ิ และอิสอัคกับยาโคบและลูกหลาน
เปลี่ยนแปลงเวลาของปีนน ั ้ ไม่วา่ จะเป็นวันหรือเทศกาลต่างๆ
ของเขาก็ได้ถือปฏิบต ั ิจนถึงสมัยของท่าน และในสมัยของท่าน
เพราะทุกสิง ่ จะเกิดขึ้นตามคําพยานของพวกเขา และพวกเขาจะ
นัน ั ิไป จนกระทัง ้ ชนชาติอิสราเอลได้ลืมปฏิบต ่ ท่านทัง ้ หลายได้
ไม่ละเว้นวันใดวันหนึ่งหรือเปลี่ยนแปลงเทศกาลใดๆ
ถือปฏิบต ั ิข้น ึ ใหม่บนภูเขานี้
33 แต่ถ้าพวกเขาละเลยและไม่ปฏิบต ั ิตามพระบัญญัติของ
20 และขอพระองค์ทรงบัญชาให้ชนชาติอิสราเอลถือปฏิบต ั ิ
พระองค์ พวกเขาก็จะทําให้ฤดูกาลทัง ั้ ้ หลายปั่ นป่วน และปีทง
เทศกาลนี้ตลอดชัว่ อายุคนของพวกเขา เพื่อเป็นบัญญัติแก่
หลายก็จะผิดเพีย ้ นไปจากระเบียบนี้ [และพวกเขาจะทําให้ฤดูกาล
พวกเขาว่า ในเดือนนี้ ปีละวันหนึ่งวัน พวกเขาจะต้องเฉลิมฉลอง
ปั่ นป่วน และปีทง ั ้ หลายก็จะผิดเพีย ้ นไป] และพวกเขาจะละเลย
เทศกาลนี้
พระบัญญัติของพระองค์
21 เพราะเป็นเทศกาลสัปดาห์และเทศกาลผลแรก เทศกาลนี้มี
34 และบรรดาชนชาติอิสราเอลจะลืมเลือนและจะไม่พบหนทาง
สองแง่มุมและมีลักษณะสองอย่าง จงเฉลิมฉลองตามที่ได้เขียน
แห่งปี และจะลืมวันขึ้นเดือนใหม่ ฤดูกาล และวันสะบาโต และ
และจารึกไว้เกี่ยวกับเทศกาลนี้
พวกเขาจะหลงทางในเรื่องลําดับของปีทง ั ้ ปวง
22 เพราะเราได้เขียนไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติฉบับแรก ในสิง ่ ที่
35 เพราะเรารู ้ และต่อจากนี้ไปเราจะบอกแก่เจ้า และไม่ใช่มาจาก
เราเขียนไว้สาํ หรับเจ้าว่า เจ้าควรจะเฉลิมฉลองเทศกาลนี้ในฤดู
ความคิดของเราเอง เพราะว่าหนังสือ (นัน ้ ) เขียนไว้ต่อหน้าเรา
กาลของมัน คือวันหนึ่งในหนึ่งปี และเราได้อธิบายเรื่องการ
และบนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์นน ั ้ ได้กําหนดการแบ่งวันไว้แล้ว
ถวายบูชาให้เจ้าฟัง เพื่อชนชาติอิสราเอลจะได้ระลึกและเฉลิม
เพื่อไม่ให้พวกเขาลืมเทศกาลแห่งพันธสัญญา และดําเนินตาม
ฉลองเทศกาลนี้ตลอดชัว่ อายุคนของพวกเขาในเดือนนี้ คือวัน
เทศกาลของคนต่างชาติ ตามความผิดพลาดและความไม่รข ู ้ อง
หนึ่งในทุกปี
พวกเขา
23 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรก วันขึ้นเดือนใหม่ของ
36 เพราะจะมีคนบางกลุ่มที่คอยสังเกตดวงจันทร์วา่ มันรบกวน
เดือนที่สี่ วันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่เจ็ด และวันขึ้นเดือนใหม่
ฤดูกาลอย่างไร และขึ้นเร็วกว่าปกติปีละสิบวัน
ของเดือนที่สบ ิ เป็นวันแห่งการระลึกถึง และเป็นวันตามฤดูกาล
37 ด้วยเหตุนี้ ปีเหล่านัน ้ จะมาถึงพวกเขา เมื่อพวกเขาจะก่อกวน
ในสีส ่ ว่ นของปี วันเหล่านี้ได้ถก ู บันทึกและกําหนดไว้เป็นพยาน
(ระเบียบ) และทําให้วน ั พยานกลายเป็นวันน่ารังเกียจ และวัน
ตลอดไป
เทศกาลกลายเป็นวันไม่บริสท ุ ธิ์ และพวกเขาจะสับสนวันต่างๆ 9
งานเฉลิมฉลอง
ทัง ิ ธิก ุ ธิ์ และวันไม่บริสท ุ ธิก ้ หมด วันศักดิส ์ ท ์ ับวันไม่บริสท ์ ับวัน
11 และท่านได้อวยพรเชม และกล่าวว่า “ขอพระเจ้าของเชมทรง
ศักดิส ิ ธิ์ เพราะพวกเขาจะสับสนเกี่ยวกับเดือน วันสะบาโต ์ ท
ได้รบ ั พระพร และคานาอันจะเป็นทาสของเขา”
เทศกาล และปีเฉลิมฉลอง
12 พระเจ้าจะทรงขยายอาณาเขตของยาเฟท และพระเจ้าจะทรง
38 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงบัญชาและเป็นพยานแก่ท่าน เพื่อท่าน
สถิตอยูใ่ นบ้านของเชม และคานาอันจะเป็นทาสของเขา
จะได้เป็นพยานแก่พวกเขา เพราะหลังจากท่านตายแล้ว ลูก
13 และฮามรูว้ า่ บิดาของเขาได้สาปแช่งบุตรชายคนเล็ก และเขา
หลานของท่านจะทําให้พวกเขาสับสนวุ น ่ วาย จนพวกเขาจะไม่นับ
ก็ไม่พอใจที่บด ิ าได้สาปแช่งบุตรชายของตน เขาจึงแยกจากบิดา
ปีให้มเี พียงสามร้อยหกสิบสีว่ น ั และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงจะเข้า
ไปพร้อมกับบุตรชายของเขา คือ คูช มิซราอิม ปุต และคานาอัน
ใจผิดเกี่ยวกับวันขึ้นเดือนใหม่ ฤดูกาล วันสะบาโต และเทศกาล
14 และเขาได้สร้างเมืองขึ้นสําหรับตนเอง และตัง ้ ชื่อเมืองนัน ้
ต่างๆ และพวกเขาจะกินเลือดทุกชนิดและเนื้อสัตว์ทก ุ ชนิด
ตามชื่อภรรยาของเขาว่า เนเอลาตามาอุ ก 15 และยาเฟทเห็นเช่นนัน ่ ายของตน จึงสร้าง ้ ก็เกิดอิจฉาพีช
บทที่ 7
เมืองขึ้นเองและตัง ้ ชื่อเมืองนัน ้ ตามชื่อภรรยาของเขาว่า อาดา ตาเนเซส
1 และในสัปดาห์ที่เจ็ดในปีแรก [1317 AM] แห่งนัน ้ ในปีแห่ง
16 และเชมอาศัยอยูก ่ ับโนอาห์บด ิ าของเขา และเขาได้สร้างเมือง
การเฉลิมฉลองนี้ โนอาห์ได้ปลูกองุ ่นบนภูเขาที่เรือโนอาห์จอด
ขึ้นใกล้กับบิดาของเขาบนภูเขา และเขาก็ตัง ้ ชื่อเมืองนัน ้ ตามชื่อ
อยู่ ซึ่งมีช่ อ ื ว่าลูบาร์ หนึ่งในเทือกเขาอารารัต และองุ ่นเหล่านัน ้ ก็
ภรรยาของเขาว่าเซเดเคเตเลบับ
ออกผลในปีที่สี่ [1320 AM] และเขาก็เฝ้ารักษาผลเหล่านัน ้ ไว้
17 และดูเถิด เมืองทัง ้ สามนี้อยูใ่ กล้ภเู ขาลูบาร์ คือ เซเดเกเตเล
และเก็บเกี่ยวผลเหล่านัน ้ ในปีนี้ในเดือนที่เจ็ด
บับอยูท ่ างทิศตะวันออกของภูเขา นาเอลทามาอุ กอยูท ่ างทิศใต้
2 และเขานําสิง ่ นัน ้ มาทําเหล้าองุ ่นแล้วใส่ลงในภาชนะ และเก็บไว้
และอาดาทานเอเซสอยูท ่ างทิศตะวันตก
จนถึงปีที่หา้ [1321 AM] จนถึงวันแรกของเดือนแรก (วันขึ้น
18 และนี่คือบุตรชายของเชม ได้แก่ เอลาม อัสซูร ์ อาร์ปัคชาด
เดือนใหม่)
(บุตรชายคนนี้เกิดสองปีหลังนํ้าท่วม) ลุด และอาราม
3 และเขาได้เฉลิมฉลองเทศกาลนี้ดว้ ยความยินดี และได้ถวาย
19 บุตรชายของยาเฟท ได้แก่ โกเมอร์ มาโกก มาได ยาวัน ทู
เครื่องบูชาเผาแด่องค์พระผูเ้ ป็นเจ้า คือวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะตัวผู้
บาล เมเชค และทิรส ั เหล่านี้คือบุตรชายของโนอาห์
ตัวหนึ่ง แกะเจ็ดตัว อายุหนึ่งปี และลูกแพะตัวหนึ่ง เพื่อเขาจะได้
20 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่ยส ี่ บ ิ แปด [ค.ศ. 1324-1372]
ชดใช้บาปของตนเองและบุตรชายของเขา
โนอาห์เริม ่ สัง่ สอนลูกหลานของตนเกี่ยวกับกฎเกณฑ์และ
4 และพระองค์ทรงเตรียมลูกแพะก่อน แล้วทรงเอาเลือดของ
บัญญัติ และคําตัดสินทัง ้ ปวงที่เขารู ้ และเขาได้ตักเตือนลูก
มันส่วนหนึ่งทาลงบนเนื้อที่อยูบ ่ นแท่นบูชาซึ่งพระองค์ทรงสร้าง
หลานของตนให้ประพฤติชอบธรรม ให้ปกปิดความอับอายใน
ไว้ และทรงเอาไขมันทัง ้ หมดไปวางไว้บนแท่นบูชาที่พระองค์ทรง
เนื้อหนังของตน ให้สรรเสริญพระผูส ้ ร้าง ให้เกียรติบด ิ ามารดา
ถวายเครื่องบูชาเผา และทรงเอาวัว แกะ และแกะตัวผู้ และทรง
ให้รก ั เพื่อนบ้าน และให้ระวังตัวจากความผิดประเวณี ความไม่
เอาเนื้อทัง ้ หมดของสัตว์เหล่านัน ้ ไปวางไว้บนแท่นบูชาด้วย
บริสท ุ ธิ์ และความชัว่ ช้าทัง ้ ปวง
5 และท่านได้วางเครื่องบูชาทัง ้ หมดที่ผสมกับนํ้ามันไว้บนแท่น
21 เพราะเหตุสามประการนี้เอง นํ้าท่วมโลกจึงเกิดขึ้น คือ เนื่อง
บูชา แล้วจึงพรมเหล้าองุ ่นลงบนไฟที่ท่านได้ก่อไว้ก่อนหน้านี้บน
จากการล่วงประเวณีที่พวกผูเ้ ฝ้าระวังได้ฝ่าฝืนกฎบัญญัติของ
แท่นบูชา และวางเครื่องหอมไว้บนแท่นบูชา ทําให้กลิ่นหอม
ตน โดยไปล่วงประเวณีกับธิดาของมนุษย์ และเลือกแต่งงานกับ
หวานเป็นที่ยอมรับต่อพระเจ้าของท่าน
หญิงใดก็ได้ตามใจชอบ และพวกเขาก็ได้ก่อให้เกิดความไม่
6 และเขาก็ยน ิ ดีและดื่มเหล้าองุ ่นนัน ้ ทัง ้ เขาและลูกๆ ของเขามี
บริสท ุ ธิข ึ มา ์ ้น
ความสุข
22 และพวกเขาให้กําเนิดบุตรชายชื่อนาฟิดม ิ ซึ่งล้วนแตกต่าง
7 และเมื่อถึงเวลาเย็น เขาก็เข้าไปในเต็นท์ของตน และเมื่อเมา
กัน และต่างก็กัดกินกันเอง ยักษ์ก็ฆา่ นาฟิล นาฟิลก็ฆา่ เอลโย
สุรา เขาก็นอนลงและหลับไป โดยไม่ได้หม ่ ผ้าในเต็นท์ขณะที่เขา
และเอลโยก็ฆา่ มนุษย์ และมนุษย์ดว้ ยกันเองก็ถก ู ฆ่า
หลับอยู่
23 และทุกคนต่างขายตัวเองเพื่อกระทําความชัว่ และหลัง ่ เลือด
8 และฮามเห็นโนอาห์บด ิ าของตนเปลือยกาย จึงออกไปบอกพี่
มากมาย จนแผ่นดินเต็มไปด้วยความชัว่ ช้า
น้องทัง ้ สองของตนข้างนอก
24 และหลังจากนัน ้ พวกเขาก็ทําบาปต่อสัตว์และนก รวมทัง ้ สิง ่
9 เชมจึงหยิบเสื้อผ้าของตนแล้วลุกขึ้นพร้อมกับยาเฟท พวก
มีชวี ต ิ ทัง ่ นแผ่นดินโลก และเลือด ้ ปวงที่เคลื่อนไหวและเดินอยูบ
เขาทัง ้ สองเอาเสื้อผ้านัน ้ คลุมไหล่แล้วเดินถอยหลังไปปกปิด
มากมายได้หลัง ่ ไหลลงบนแผ่นดินโลก และความคิดและความ
ความอับอายของบิดา โดยหันหน้าไปด้านหลัง
ปรารถนาทุกอย่างของมนุษย์ก็คิดถึงแต่สง ิ่ ไร้สาระและความชัว่
10 โนอาห์ต่ ืนขึ้นจากหลับและรูถ ้ ึงสิง ่ ที่บุตรชายคนเล็กได้กระทํา
ร้ายอยูเ่ รื่อยไป
ต่อเขา เขาจึงสาปแช่งบุตรชายของตนว่า “ขอให้คานาอันถูก
25 และพระเจ้าทรงทําลายทุกสิง ิ้ ไปจากพื้นโลก ่ ทุกอย่างให้สน
สาปแช่ง ให้เขาตกเป็นทาสของพีน ่ ้องของเขา”
เพราะความชัว่ ร้ายแห่งการกระทําของพวกเขา และเพราะโลหิตที่ 10
งานเฉลิมฉลอง
พวกเขาได้หลัง ึ ทรงทําลายทุก ่ ลงท่ามกลางพื้นโลก พระองค์จง
เหล้าองุ ่นและนํ้ามันอย่างมากมายเป็นผลแรกบนแท่นบูชาของ
สิง ่ ทุกอย่าง
พระเจ้า ผูท ้ รงรับไว้ และสิง ั ใช้ในพระ ่ ที่เหลืออยู่ ให้บรรดาผูร้ บ
26 “และเราเหลืออยูเ่ พียงลําพัง คือเรากับเจ้า ลูกชายของเรา
วิหารของพระเจ้ากินต่อหน้าแท่นบูชาซึ่งรับไว้
และทุกสิง ่ ที่เข้าไปในเรือโนอาห์กับเรา และดูเถิด เราเห็นการ
37 และในปีที่หา้ จงปล่อยพืชนัน ้ ออกไปโดยความชอบธรรมและ
กระทําของเจ้าต่อหน้าเราแล้วว่า เจ้าไม่ได้ดาํ เนินในทางแห่ง
เที่ยงธรรม แล้วท่านจะเป็นคนชอบธรรม และพืชทุกชนิดที่ท่าน
ความชอบธรรม เพราะเจ้าได้เริม ่ เดินไปในทางแห่งความพินาศ
ปลูกจะเจริญงอกงาม
แล้ว และเจ้าก็แยกจากกัน อิจฉาริษยากัน และ (จึงเป็นเช่นนัน ้ )
38 เพราะฉะนัน ั ชาเม ้ เอโนค บิดาของบิดาของท่านจึงได้บญ
เจ้าจึงไม่ปรองดองกัน ลูกชายของเรา แต่ละคนก็ไม่ปรองดอง
ธูเซลาห์บุตรชายของเขา และเมธูเซลาห์บุตรชายของเขาก็ได้
กับพีน ่ ้องของตน”
บัญชาลาเมค และลาเมคก็ได้บญ ั ชาข้าพเจ้าทุกสิง ่ ทุกอย่างตาม
27 เพราะข้าพเจ้าเห็น และดูเถิด พวกปีศาจได้เริม ่ ล่อลวงท่าน
ที่บรรพบุรษ ุ ของเขาได้บญ ั ชาไว้
และลูกหลานของท่านแล้ว และบัดนี้ขา้ พเจ้าเกรงว่าหลังจากที่
39 และเราจะให้คําสัง่ แก่เจ้าทัง ้ หลาย ลูกๆ ของเรา ดังที่เอโน
ข้าพเจ้าตายไปแล้ว ท่านจะหลัง ่ เลือดมนุษย์บนแผ่นดินโลก และ
คได้สง ั ่ สอนบุตรชายของเขาในยุคปีแห่งการปลดปล่อยครัง้
ท่านเองก็จะถูกทําลายไปจากหน้าแผ่นดินโลกด้วย
แรก คือ ขณะที่เขายังมีชวี ต ิ อยู่ เป็นคนที่เจ็ดในชัว่ อายุคนของ
28 เพราะผูใ้ ดก็ตามที่หลัง ่ เลือดมนุษย์ และผูใ้ ดก็ตามที่กินเลือด
เขา เขาก็ได้สง ั ่ สอนและเป็นพยานแก่บุตรชายของเขาและแก่
ของสัตว์ใดๆ ผูน ้ น ั ้ จะต้องถูกทําลายล้างไปจากแผ่นดิน
หลานชายของเขาจนถึงวันที่เขาตาย'
29 และจะไม่มผ ี ใู้ ดเหลืออยูท ่ ี่กินเลือด หรือหลัง ่ เลือดของมนุษย์
บทที่ 8
บนโลก และจะไม่มเี ชื้อสายหรือลูกหลานของเขาเหลืออยูใ่ ต้ฟา้ สวรรค์ เพราะพวกเขาจะไปสูแ ่ ดนคนตาย และพวกเขาจะลงไปสู่ สถานที่แห่งการพิพากษา และพวกเขาจะถูกนําตัวไปสูค ่ วามมืด
1 ในปีที่ยส ี่ บ ิ เก้าแห่งการเฉลิมฉลอง ในสัปดาห์แรก [ค.ศ.
มิดแห่งห้วงลึกด้วยความตายอันโหดร้าย
1373] ในช่วงต้นของสัปดาห์นน ั ้ อาร์ปัคชาดได้แต่งงานกับ
30 อย่าให้มเี ลือดติดตัวพวกเจ้าเลย เลือดทัง ้ หมดที่พวกเจ้าได้
หญิงคนหนึ่งชื่อ ราซูเอจา บุตรสาวของซูซาน บุตรสาวของเอ
ฆ่าสัตว์หรือปศุสต ั ว์หรือสัตว์ปีกใดๆ บนแผ่นดินนัน ้ จงทําการดี
ลาม และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขาในปีที่สามในสัปดาห์นี้
เพื่อจิตวิญญาณของพวกเจ้าโดยการปกปิดสิง ่ ที่ไหลนองบนพื้น
[ค.ศ. 1375] และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่า ไคนัม
แผ่นดินนัน ้
2 และบุตรชายก็เติบโตขึ้น บิดาสอนให้เขาเขียนหนังสือ และเขา
31 และพวกท่านอย่าเป็นเหมือนผูท ้ ี่กินเลือด แต่จงระวังตัวให้ดี
ออกไปแสวงหาสถานที่เพื่อยึดครองเมืองสักแห่ง
เพื่อไม่ให้ผใู้ ดกินเลือดต่อหน้าพวกท่าน จงปกปิดเลือดนัน ้ ไว้
3 และเขาพบข้อความที่คนรุน ่ ก่อนสลักไว้บนหิน และเขาอ่านข้อ
เพราะเราได้รบ ั บัญชาให้เป็นพยานแก่ท่านและลูกหลานของท่าน
ความที่เขียนไว้นน ั ้ และคัดลอกมันออกมา แล้วจึงทําบาปเพราะ
รวมทัง ั ้ ปวง ้ สรรพสัตว์ทง
เหตุนน ั ้ เพราะว่ามันมีคําสอนของเหล่าผูเ้ ฝ้าดู ซึ่งเป็นแนวทางที่
32 และอย่าให้จต ิ วิญญาณถูกกัดกินไปพร้อมกับเนื้อหนัง เพื่อ
พวกเขาใช้สง ั เกตลางบอกเหตุของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และ
ว่าโลหิตของท่านซึ่งเป็นชีวต ิ ของท่านจะไม่ถก ู เรียกร้องจากมือ
ดวงดาวในสัญญาณต่างๆ บนท้องฟ้า
ของมนุษย์คนใดที่หลัง ่ โลหิตนัน ้ ลงบนแผ่นดิน
4 และเขาจดบันทึกนัน ้ ไว้และไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนัน ้ เพราะ
33 เพราะแผ่นดินโลกจะไม่สะอาดจากโลหิตที่หลัง ่ ลงบนแผ่นดิน
เขากลัวที่จะพู ดเรื่องนี้กับโนอาห์ เกรงว่าโนอาห์จะโกรธเขาเพราะ
นัน ุ ธิต ้ เพราะแผ่นดินโลกจะบริสท ์ ลอดชัว่ อายุคนก็ต่อเมื่อโดย
เรื่องนี้
โลหิตของพระองค์ผท ู้ รงหลัง ่ โลหิตนัน ้ เท่านัน ้
5 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปี [1429 AM] ใน
34 และบัดนี้ ลูกๆ ของข้าพเจ้าเอ๋ย จงฟังเถิด จงประพฤติอย่าง
สัปดาห์ที่สองของปีแรกนัน ้ เขาได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง ชื่อ
มีน้าํ ใจและชอบธรรม เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ตัง ้ มัน ่ อยูใ่ นความชอบ
เมลคา เป็นบุตรสาวของมาได บุตรชายของยาเฟท และในปีที่สี่
ธรรมทัว่ แผ่นดินโลก และสง่าราศีของพวกเจ้าจะได้รบ ั การ
[1432 AM] เขาได้ให้กําเนิดบุตรชายคนหนึ่ง และตัง ้ ชื่อว่าเชลา
ยกย่องต่อหน้าพระเจ้าของข้าพเจ้า ผูท ้ รงช่วยข้าพเจ้าให้รอด
ห์ เพราะเขาพู ดว่า “แท้จริงแล้ว ข้าพเจ้าถูกส่งมา”
พ้นจากนํ้าท่วม
6 [และในปีที่สท ี่ ี่เขาเกิด] และเชลาห์ก็เติบโตขึ้นและได้แต่งงาน
35 และดูเถิด พวกเจ้าจะไปสร้างเมืองสําหรับตนเอง และปลูก
กับหญิงคนหนึ่ง ชื่อว่ามูอัก บุตรสาวของเคเซด น้องชายของ
พืชทุกชนิดที่อยูบ ่ นแผ่นดินในเมืองเหล่านัน ี ล ้ รวมทัง ้ ต้นไม้ที่มผ
บิดาของเขา ในปีที่สามสิบเอ็ดแห่งการเฉลิมฉลอง ในสัปดาห์ที่
ทุกชนิดด้วย
ห้า ในปีแรก [ค.ศ. 1499]
36 เป็นเวลาสามปี ผลของทุกสิง ู เก็บเกี่ยว และ ่ ที่กินได้จะไม่ถก
7 และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขาในปีที่หา้ [1503 AM] และ
ในปีที่สี่ ผลของมันจะถือว่าเป็นของศักดิส ิ ธิ์ [และพวกเขาจะ ์ ท
เขาตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่าเอเบอร์ และเขาได้แต่งงานกับหญิงคน
ถวายผลแรก] ซึ่งเป็นที่ยอมรับต่อพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด ผูท ้ รงสร้าง
หนึ่งชื่ออาซูรด ั บุตรสาวของเนโบรด ในปีที่สามสิบสองแห่งการ
ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกและสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง ให้พวกเขาถวาย
ครองราชย์ ในสัปดาห์ที่เจ็ด ในปีที่สาม [1564 AM] 11
งานเฉลิมฉลอง
8 และในปีที่หก [ค.ศ. 1567] นางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขา
ทราย และภูเขาไซอันเป็นศูนย์กลางของโลก สถานที่ทง ั ้ สามนี้
และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชายว่าเปเลก เพราะในสมัยที่เขาเกิดมานัน ้ ลูก
ถูกสร้างขึ้นเป็นสถานที่ศักดิส ิ ธิห ั หน้าเข้าหากัน ์ ท ์ น
หลานของโนอาห์ได้เริม ่ แบ่งแผ่นดินกัน ด้วยเหตุนี้เขาจึงตัง ้ ชื่อ
20 และเขาสรรเสริญพระเจ้าแห่งเทพทัง ้ รงประทาน ้ หลาย ผูท
บุตรชายว่าเปเลก
พระวจนะของพระเจ้าไว้ในพระโอษฐ์ของเขา และพระเจ้าจะทรง
9 และพวกเขาก็แบ่งปัน (อาหารนัน ้ ) กันอย่างลับๆ แล้วจึงบอก
สถิตอยูเ่ ป็นนิจ
โนอาห์
21 และเขาทราบว่าส่วนอันเป็นสุขและพระพรได้มาถึงเชมและ
10 และเหตุการณ์ได้เกิดขึ้นในตอนต้นของปีแห่งการเฉลิม
บุตรชายของเขาชัว่ อายุคนเป็นนิจ คือแผ่นดินเอเดนทัง ้ หมด
ฉลองครบรอบ 33 ปี [1569 AM] ว่าพวกเขาได้แบ่งแผ่นดิน
และแผ่นดินทะเลแดงทัง ้ หมด และแผ่นดินทางทิศตะวันออก
โลกออกเป็นสามส่วน สําหรับเชม ฮาม และยาเฟท ตามมรดก
และอินเดียทัง ้ หมด และบนทะเลแดงและภูเขาต่างๆ และแผ่น
ของแต่ละคน ในปีแรก สัปดาห์แรก เมื่อคนหนึ่งในพวกเราที่ถก ู
ดินบาชันทัง ้ หมด และแผ่นดินเลบานอนทัง ้ หมดและเกาะต่างๆ
ส่งมาอยูก ่ ับพวกเขา
ของคาฟตูร ์ และภูเขาทัง ์ ละอามานา และภูเขา ้ หมดของซานีรแ
11 และท่านโนอาห์ทรงเรียกบุตรชายทัง ้ สามของท่านมา และ
อัสซูรท ์ างทิศเหนือ และแผ่นดินเอลาม อัสซูร ์ บาเบล ซูซาน และ
พวกเขาก็เข้ามาใกล้ท่าน ทัง ้ ท่านและลูกหลานของพวกเขา และ
มาเอไดทัง ้ หมด และภูเขาทัง ้ หมดของอารารัต และดินแดนทัง ้
ท่านก็ทรงแบ่งแผ่นดินออกเป็นส่วนๆ ซึ่งบุตรชายทัง ้ สามของ
หมดที่อยูเ่ ลยทะเลไป ซึ่งอยูเ่ ลยภูเขาอัสซูรไ์ ปทางทิศเหนือ เป็น
ท่านจะได้รบ ั เป็นกรรมสิทธิ์ และพวกเขาก็ย่ น ื มือออกไปหยิบ
แผ่นดินอันเป็นสุขและกว้างขวาง และทุกสิง ี ยูใ่ นนัน ่ ที่มอ ้ ล้วนดี
หนังสือออกมาจากอกของโนอาห์ผเู้ ป็นบิดาของพวกเขา
มาก
12 และมีบน ั ทึกไว้วา่ ส่วนกลางของแผ่นดินเป็นของเชม ซึ่งเขา
22 และสําหรับฮามนัน ้ ส่วนที่สองได้แผ่ขยายออกไปทางทิศใต้
จะได้รบ ั เป็นมรดกสําหรับตนเองและลูกหลานชัว่ นิรน ั ดร์ ตัง ้ แต่
เลยกิโฮนไปทางขวาของสวน และแผ่ขยายไปทางทิศใต้จนถึง
กลางเทือกเขาราฟา จากปากแม่น้าํ ทีนา และส่วนของเขาจะไป
ภูเขาไฟทัง ้ ปวง และแผ่ขยายไปทางทิศตะวันตกจนถึงทะเลอาเท
ทางทิศตะวันตก ผ่านกลางแม่น้าํ นี้ และทอดยาวไปจนถึงนํ้าใน
ล และแผ่ขยายไปทางทิศตะวันตกจนถึงทะเลมาอุ ก ซึ่งเป็นทะเล
เหว ซึ่งแม่น้าํ นี้ไหลออกมาจากเหวและเทนํ้าลงสูท ่ ะเลเมอัต และ
ที่ทก ุ สิง ู ทําลายจะตกลงไป ่ ที่ไม่ถก
แม่น้าํ นี้ไหลลงสูท ่ ะเลใหญ่ และทัง ่ างทิศเหนือเป็น ้ หมดที่อยูท
23 และแม่น้าํ สายนัน ้ ก็ไหลไปทางทิศเหนือจนถึงเขตเมืองกาดีร ์
ของยาเฟท และทัง ่ างทิศใต้เป็นของเชม ้ หมดที่อยูท
และไหลไปถึงชายฝั่ งทะเลจนถึงทะเลใหญ่ จนกระทัง ่ เข้าใกล้แม่
13 และแผ่ขยายไปจนถึงเมืองคาราโซ ซึ่งอยูใ่ นส่วนอกของลิ้น
นํ้ากิโฮน และไหลไปตามแม่น้าํ กิโฮนจนถึงด้านขวาของสวน
ที่หน ั ไปทางทิศใต้
เอเดน
14 และส่วนของเขาทอดยาวไปตามทะเลใหญ่ และทอดยาวเป็น
24 และนี่คือแผ่นดินที่ตกเป็นของฮาม เป็นส่วนแบ่งที่เขาจะได้
เส้นตรงจนถึงทางทิศตะวันตกของลิ้นที่หน ั ไปทางทิศใต้ เพราะ
ครอบครองเป็นนิจสําหรับตนเองและลูกหลานสืบต่อกันไป
ทะเลนี้มช ี ่อ ิ ต์ ื เรียกว่าลิ้นแห่งทะเลอียป
ตลอดกาล
15 และจากที่นี่ก็หน ั ไปทางทิศใต้ไปยังปากทะเลใหญ่บนชายฝั่ ง
25 และสําหรับยาเฟทนัน ้ ส่วนที่สามได้แยกออกไปทางเหนือ
นํ้า และทอดยาวไปทางทิศตะวันตกถึงอัฟรา และทอดยาวไปจน
ของแม่น้าํ ทีนา ตรงบริเวณที่น้าํ ไหลออก และขยายไปทางทิศ
ถึงนํ้าของแม่น้าํ กิโฮน และทางทิศใต้ของนํ้าในแม่น้าํ กิโฮน ไปจน
ตะวันออกเฉียงเหนือจนถึงทัว่ ทัง ้ แคว้นโกก และทัว่ ทัง ้ แผ่นดิน
ถึงริมฝั่ งแม่น้าํ นี้
ทางทิศตะวันออกของแคว้นนัน ้
16 และแผ่ขยายไปทางทิศตะวันออก จนถึงสวนเอเดนทางทิศ
26 และแผ่ขยายไปทางทิศเหนือ และแผ่ขยายไปยังเทือกเขา
ใต้ และจากทิศตะวันออกของแผ่นดินเอเดนทัง ้ หมดและจากทิศ
เคลต์ทางทิศเหนือ และไปยังทะเลมาอุ ก และแผ่ขยายไปทางทิศ
ตะวันออกทัง ั ไปทางทิศตะวันออกและดําเนินต่อไปจน ้ หมด ก็หน
ตะวันออกของกาดิรจนถึงบริเวณทะเล
ถึงทิศตะวันออกของภูเขาที่ช่ อ ื ราฟา และลงไปยังริมฝั่ งปากแม่
27 และทอดยาวไปจนถึงทางทิศตะวันตกของฟารา แล้ววกกลับ
นํ้าทีนา
ไปยังอาเฟราก และทอดยาวไปทางทิศตะวันออกจนถึงผืนนํ้า
17 ดินแดนส่วนนี้ได้ตกเป็นของเชมและบุตรชายของเขาโดย
ของทะเลเมียต
การจับฉลาก เพื่อให้พวกเขาได้ครอบครองดินแดนนี้สบ ื ไปชัว่ นิ
28 และแผ่ขยายไปถึงบริเวณแม่น้าํ ทีนาทางทิศตะวันออกเฉียง
รันดร์แก่ลก ู หลานของเขา
เหนือ จนกระทัง ่ เข้าใกล้เขตนํ้าของแม่น้าํ นัน ้ ไปทางภูเขาราฟา
18 และโนอาห์ก็ยน ิ ดีที่สว่ นนี้ตกเป็นของเชมและบุตรชายของ
แล้วจึงวกกลับไปทางทิศเหนือ
เขา และเขาก็ระลึกถึงทุกสิง ่ ที่เขาได้กล่าวไว้ดว้ ยปากของเขาใน
29 นี่คือแผ่นดินซึ่งตกเป็นของยาเฟทและบุตรชายของเขา เป็น
คําพยากรณ์ เพราะเขาได้กล่าวว่า “ขอพระเจ้าของเชมทรงได้รบ ั
ส่วนแห่งมรดกที่เขาจะได้ครอบครองสําหรับตนเองและบุตรชาย
พระพร และขอพระเจ้าทรงสถิตอยูใ่ นบ้านของเชม”
ของเขา ชัว่ อายุคนเป็นนิรน ั ดร์ มีเกาะใหญ่หา้ เกาะ และแผ่นดิน
19 และเขาทราบว่าสวนเอเดนเป็นสถานที่ศักดิส ิ ธิท ุ และ ์ ท ์ ี่สด
ใหญ่ทางทิศเหนือ
เป็นที่ประทับของพระเจ้า และภูเขาซีนายเป็นศูนย์กลางของทะเล 12
งานเฉลิมฉลอง
30 แต่ที่นน ั ่ อากาศหนาว ดินแดนของฮามร้อน และดินแดนของ
12 และสําหรับเมเชคนัน ั ส่วนที่หก คือดินแดนทัง ้ ได้รบ ้ หมดที่
เชมนัน ้ นไม่หนาว แต่มอ ี ากาศหนาวและร้อนปะปนกัน ้ ไม่รอ
อยูเ่ ลยลิ้นที่สามไปจนถึงทางทิศตะวันออกของเมืองกาดีร ์ 13 และสําหรับเมืองทิรส ั นัน ั ส่วนที่เจ็ด คือเกาะใหญ่สเี่ กาะ ้ ได้รบ
บทที่ 9
อยูก ่ ลางทะเล ซึ่งทอดยาวไปถึงส่วนของเมืองฮาม [และเกาะคา มาตุรก ี ็ถก ู แบ่งให้แก่บุตรชายของอาร์ปัคชาดเป็นมรดกของเขา
1 และฮามได้แบ่งทรัพย์สน ิ ให้แก่บุตรชายของเขา โดยส่วนแรก
โดยการจับฉลาก]
ตกเป็นของคูชทางทิศตะวันออก และทางทิศตะวันตกของเขา
14 และบรรดาบุตรชายของโนอาห์ก็แบ่งส่วนให้แก่บุตรชายของ
ตกเป็นของมิซราอิม และทางทิศตะวันตกของเขาตกเป็นของปุ
ตนต่อหน้าโนอาห์ผเู้ ป็นบิดา และโนอาห์ก็ได้สาบานต่อพวกเขา
ต และทางทิศตะวันตกของเขา (และทางทิศตะวันตกของปุต)
ทัง ้ หมด พร้อมทัง ้ สาปแช่งทุกคนที่พยายามจะแย่งชิงส่วนที่ไม่
บนชายทะเลตกเป็นของคานาอัน
ได้ตกเป็นของตนตามการจับฉลาก
2 และเชมก็แบ่งทรัพย์สน ิ ให้แก่บุตรชายของเขา และส่วนแรก
15 และพวกเขาทัง ้ หมดก็กล่าวว่า “ขอให้เป็นเช่นนัน ้ ขอให้เป็น
ตกเป็นของฮามและบุตรชายของเขา ทางทิศตะวันออกของแม่
เช่นนัน ้ ” สําหรับตนเองและลูกหลานของตนตลอดไปชัว่ อายุคน
นํ้าไทกริสไปจนถึงทิศตะวันออก คือแผ่นดินอินเดียทัง ้ หมด และ
จนถึงวันพิพากษา ซึ่งในวันนัน ้ พระเจ้าจะทรงพิพากษาพวกเขา
บนชายฝั่ งทะเลแดง และน่านนํ้าของเดดาน และภูเขาทัง ้ หมด
ด้วยดาบและด้วยไฟ เพราะความชัว่ ร้ายอันไม่บริสท ุ ธิท ั ้ ปวง ์ ง
ของเมบรีและเอลา และแผ่นดินทัง ้ หมดของซูซาน และทัง ้ หมดที่
แห่งความผิดบาปของพวกเขา ซึ่งพวกเขาได้ทําให้แผ่นดินโลก
อยูท ่ างด้านฟาร์นักไปจนถึงทะเลแดงและแม่น้าํ ทีนา
เต็มไปด้วยการล่วงละเมิด ความไม่บริสท ุ ธิ์ การผิดประเวณี และ
3 และสําหรับอัสซูรน ์ น ั ้ ได้เกิดเป็นส่วนที่สอง คือดินแดนทัง ้
บาป
หมดของอัสซูร ์ นีเนเวห์ และชินาร์ ไปจนถึงชายแดนอินเดีย ซึ่ง บทที่ 10
ทอดยาวขึ้นไปตามแม่น้าํ 4 และสําหรับอาร์ปัคชาดนัน ั ส่วนที่สาม คือดินแดนทัง ้ ได้รบ ้ หมดในเขตของชาวเคลเดียทางทิศตะวันออกของแม่น้าํ ยูฟราเต
1 และในสัปดาห์ที่สามของปีแห่งการเฉลิมฉลองนี้ เหล่าปีศาจ
ส ติดกับทะเลแดง และผืนนํ้าทัง ้ หมดในทะเลทรายใกล้กับชาย
ชัว่ ร้ายได้เริม ่ ล่อลวงลูกหลานของโนอาห์ให้หลงผิด และทําให้
ฝั่ งทะเลซึ่งหันไปทางอียป ิ ต์ รวมทัง ้ ดินแดนทัง ้ หมดของ
พวกเขาทําผิดและพินาศ
เลบานอน ซานีร ์ และอามานา จนถึงชายแดนของแม่น้าํ ยูฟราเต
2 และบรรดาบุตรชายของโนอาห์ก็มาหาโนอาห์ผเู้ ป็นบิดา และ
ส
เล่าให้เขาฟังถึงเหล่าปีศาจที่ล่อลวง ทําให้ตาบอด และฆ่าหลาน
5 และสําหรับอารามนัน ั ส่วนที่สี่ คือดินแดนเมโสโปเตเมีย ้ ได้รบ
ชายของเขา
ทัง ้ หมด ระหว่างแม่น้าํ ไทกริสและยูเฟรติส ทางเหนือของชาวคา
3 และเขาได้อธิษฐานต่อพระเจ้าของเขาว่า “ข้าแต่พระเจ้าแห่ง
ลเดีย ไปจนถึงชายแดนของเทือกเขาอัสซูร ์ และดินแดนอารารา
วิญญาณทัง ้ รงเมตตาต่อข้าพระองค์ และทรงช่วยข้า ้ ปวง ผูท
6 และส่วนที่หา้ ก็ปรากฏขึ้นสําหรับลุด คือภูเขาอัสซูรแ ์ ละสิง ่
พระองค์และบุตรชายของข้าพระองค์ให้รอดพ้นจากนํ้าท่วม และ
ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภูเขาเหล่านัน ้ จนถึงทะเลใหญ่ และจนถึง
ไม่ทรงให้ขา้ พระองค์พน ิ าศไปเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงกระทํา
ทางทิศตะวันออกของอัสซูรผ ์ เู้ ป็นพีน ่ ้องของเขา
ต่อบุตรแห่งความพินาศ เพราะพระคุณของพระองค์ยง ิ่ ใหญ่ต่อ
7 และยาเฟทก็ได้แบ่งแผ่นดินมรดกของตนให้แก่บุตรชายของ
ข้าพระองค์ และพระเมตตาของพระองค์ก็ยง ิ่ ใหญ่ต่อจิต
เขาด้วย
วิญญาณของข้าพระองค์ ขอพระคุณของพระองค์จงอยูเ่ หนือ
8 และส่วนแรกนัน ้ ได้เกิดขึ้นสําหรับโกเมอร์ทางทิศตะวันออก
บุตรชายของข้าพระองค์ และขออย่าให้วญ ิ ญาณชัว่ ร้ายครอบงํา
จากด้านเหนือไปจนถึงแม่น้าํ ทีนา และทางทิศเหนือนัน ้ ได้เกิดขึ้น
พวกเขา เกรงว่ามันจะทําลายพวกเขาไปจากแผ่นดินโลก”
สําหรับมาโกก ซึ่งเป็นส่วนในทัง ้ หมดของทิศเหนือจนถึงทะเลเม
4 แต่ขอพระองค์ทรงอวยพรข้าพระองค์และบุตรชายของข้า
อัต
พระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้ทวีจาํ นวนขึ้นและทวีคณ ู จนเต็ม
9 และมาไดได้ถือกําเนิดเป็นส่วนแบ่งของเขา ซึ่งเขาจะครอบ
แผ่นดิน
ครองตัง ่ ้องทัง ้ แต่ทางทิศตะวันตกของพีน ้ สองของเขาไปจนถึง
5 และพระองค์ทรงทราบดีวา่ เหล่าผูเ้ ฝ้าระวังของพระองค์ ซึ่ง
หมูเ่ กาะ และไปจนถึงชายฝั่ งของหมูเ่ กาะเหล่านัน ้
เป็นบิดาของวิญญาณเหล่านัน ้ ได้กระทําการอย่างไรในสมัยของ
10 และสําหรับชาวชวา เกาะทัง ่ ว่ นและเกาะต่างๆ ที่อยูท ่ าง ้ สีส
ข้าพระองค์ และสําหรับวิญญาณเหล่านัน ั มีชวี ต ิ อยู่ ขอ ้ ที่ยง
ชายแดนของเมืองลุดก็ปรากฏขึ้น
พระองค์ทรงจองจําพวกมันไว้ และกักขังพวกมันไว้ในสถานที่
11 และสําหรับทูบาลนัน ้ ส่วนที่หา้ ได้เกิดขึ้นตรงกลางลิ้น ซึ่งเข้า
พิพากษา และอย่าให้พวกมันนําความพินาศมาสูบ ่ ุตรของข้า
ใกล้ขอบเขตของส่วนของลุดไปยังลิ้นที่สอง ไปยังบริเวณที่อยู่
พระองค์ผรู้ บ ั ใช้ของพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ เพราะ
เลยลิ้นที่สองไปจนถึงลิ้นที่สาม
วิญญาณเหล่านัน ้ เป็นภัยร้าย และถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทําลายล้าง 13
งานเฉลิมฉลอง
6 และอย่าให้พวกเขามีอํานาจเหนือวิญญาณของคนเป็น เพราะ
ของมนุษย์ได้ประพฤติชวั ่ ด้วยความตัง ้ ใจร้ายที่จะสร้างเมืองและ
พระองค์เท่านัน ี ํานาจเหนือวิญญาณเหล่านัน ้ ที่มอ ้ และอย่าให้
หอคอยขึ้นในแผ่นดินสินาร์”
พวกเขามีอํานาจเหนือบุตรของคนชอบธรรมตัง ้ แต่นี้เป็นต้นไป
19 เพราะพวกเขาได้ออกจากแผ่นดินอารารัตไปทางทิศตะวัน
และตลอดไป
ออกสูช ่ น ิ าร์ ในสมัยของพระองค์ พวกเขาได้สร้างเมืองและ
7 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทรงบัญชาให้เราผูกมัดทุกคน
หอคอยขึ้น โดยกล่าวว่า “ไปเถิด ให้เราขึ้นไปสูส ่ วรรค์โดยทางนัน ้ ”
ไว้
20 และพวกเขาก็เริม ่ ก่อสร้าง และในสัปดาห์ที่สี่ พวกเขาก่ออิฐ
8 และหัวหน้าของเหล่าวิญญาณทัง ้ หลาย คือมาสเตมา ได้มา
ด้วยไฟ และอิฐเหล่านัน ้ ใช้แทนหิน และดินเหนียวที่พวกเขาใช้
กล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าผูท ้ รงสร้าง ขอให้บางส่วนของพวกเขา
ประสานอิฐเข้าด้วยกันนัน ้ คือยางมะตอย ซึ่งมาจากทะเลและจาก
ยังคงอยูต ่ ่อหน้าข้าพระองค์ และขอให้พวกเขาฟังเสียงของข้า
บ่อนํ้าในแผ่นดินชินาร์
พระองค์ และทําตามที่ขา้ พระองค์จะสัง่ พวกเขา เพราะถ้าไม่มี
21 และพวกเขาสร้างมันขึ้นมา ใช้เวลาสร้างสีส ่ บ ิ สามปี [ค.ศ.
บางส่วนของพวกเขาเหลืออยู่ ข้าพระองค์จะไม่สามารถแสดง
1645-1688] ความกว้างของมันคือ 203 อิฐ และความสูง
ฤทธิอ ์ ํานาจตามพระประสงค์ของข้าพระองค์ต่อบุตรมนุษย์ได้
(ของอิฐแต่ละก้อน) คือหนึ่งในสามของหนึ่ง ความสูงของมัน
เพราะพวกเขาเหล่านี้เป็นที่เสื่อมทรามและชักนําให้หลงผิดไปต่อ
คือ 5433 ศอกกับ 2 ฝ่ามือ และ (ความยาวของกําแพงด้าน
หน้าการพิพากษาของข้าพระองค์ เพราะความชัว่ ร้ายของบุตร
หนึ่ง) คือ 13 สตาดีส (และอีกด้านหนึ่งคือ 30 สตาดีส)
มนุษย์นน ั ้ มากมายนัก”
22 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราตรัสกับเราว่า “ดูเถิด พวก
9 และพระองค์ตรัสว่า “ให้หนึ่งในสิบของพวกเขาอยูต ่ ่อหน้า
เขาเป็นชนชาติเดียวกัน และพวกเขาก็เริม ่ ทําสิง ่ นี้แล้ว และบัดนี้
พระองค์ และให้เก้าส่วนลงไปยังแดนพิพากษา”
จะไม่มส ี ง ิ่ ใดหยุดยัง้ พวกเขาได้ ไปเถิด ให้เราลงไปและทําให้ภาษา
10 และพระองค์ทรงบัญชาให้คนหนึ่งในพวกเราสอนโนอาห์
ของพวกเขาสับสน เพื่อพวกเขาจะไม่เข้าใจคําพู ดของกันและกัน
เกี่ยวกับยาทุกชนิดของพวกเขา เพราะพระองค์ทรงทราบว่า
และพวกเขาจะกระจัดกระจายไปตามเมืองและประเทศต่างๆ และ
พวกเขาจะไม่ดาํ เนินชีวต ิ อย่างซื่อตรง และจะไม่พยายามทําในสิง ่
จะไม่มเี ป้าหมายเดียวกันอยูก ่ ับพวกเขาจนถึงวันพิพากษา”
ที่ชอบธรรม
23 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าเสด็จลงมา และพวกเราก็ลงไปกับ
11 และเราได้กระทําตามพระวจนะของพระองค์ทก ุ ประการ คือ
พระองค์เพื่อดูเมืองและหอคอยซึ่งมนุษย์สร้างขึ้น
เราได้จบ ั พวกคนชัว่ ร้ายที่มุง ่ ร้ายทัง ้ หมดไปมัดไว้ในแดน
24 และพระองค์ทรงทําให้ภาษาของพวกเขาสับสน และพวกเขา
พิพากษา และเราได้เหลือส่วนหนึ่งในสิบไว้ให้พวกเขาอยูภ ่ ายใต้
ไม่เข้าใจคําพู ดของกันและกันอีกต่อไป แล้วพวกเขาก็เลิกสร้าง
อํานาจของซาตานบนโลก
เมืองและหอคอย
12 และเราได้อธิบายให้โนอาห์ฟง ั ถึงยาสําหรับรักษาโรคภัยไข้
25 ด้วยเหตุนี้เอง แผ่นดินชินาร์ทง ั ้ หมดจึงถูกเรียกว่าบาเบล
เจ็บทัง ้ หลายของพวกเขา รวมทัง ้ กลอุ บายต่างๆ ที่พวกเขาใช้
เพราะพระเจ้าทรงทําให้ภาษาของมนุษย์ทง ั ้ ปวงสับสนวุ น ่ วาย ณ
และวิธท ี ี่เขาจะรักษาพวกเขาด้วยสมุนไพรจากแผ่นดิน
ที่นน ั ้ และจากที่นน ั ่ พวกเขาก็กระจัดกระจายไปยังเมืองต่างๆ
13 และโนอาห์ได้บน ั ทึกทุกสิง ่ ทุกอย่างไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง
ของตน ตามภาษาและชาติพน ั ธุข ์ องตน
ตามที่เราได้สง ั ่ สอนเขาเกี่ยวกับยาทุกชนิด ดังนัน ้ เหล่า
26 และพระเจ้าทรงส่งลมพายุแรงพัดกระหนํ่าหอคอยนัน ้ จนพัง
วิญญาณชัว่ ร้ายจึงไม่สามารถทําร้ายบุตรชายของโนอาห์ได้
ลงมาบนแผ่นดิน และดูเถิด หอคอยนัน ์ ับ ้ ตัง ้ อยูร่ ะหว่างอัสซูรก
14 และเขาได้มอบสิง ่ ที่เขาเขียนทัง ้ หมดให้แก่เชม บุตรชายคน
บาบิโลนในแผ่นดินชินาร์ และพวกเขาเรียกชื่อหอคอยนัน ้ ว่า '
โตของเขา เพราะเขารักเชมยิง ่ กว่าบุตรชายคนอื่นๆ ทัง ้ หมด
หอคอยที่พง ั ลงมา'
15 และโนอาห์ก็สน ิ้ ชีวต ิ ไปอยูก ่ ับบรรพบุรษ ุ ของเขา และถูกฝัง
27 ในสัปดาห์ที่สข ี่ องปีแรก [ค.ศ. 1688] ในช่วงต้นของปีนน ั้
ไว้บนภูเขาลูบาร์ในแผ่นดินอารารัต
ในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปี พวกเขาได้กระจัด
16 เขามีอายุครบเก้าร้อยห้าสิบปี ฉลองครบรอบสิบเก้าปี สอง
กระจายไปจากแผ่นดินชินาร์
สัปดาห์ และห้าปี [ค.ศ. 1659]
28 และฮามกับบุตรชายของเขาได้เข้าไปในดินแดนที่เขาจะได้
17 และในชีวต ิ ของเขาบนโลกนี้ เขาได้เหนือกว่าบุตรมนุษย์ทง ั้
ครอบครอง ซึ่งเขาได้มาเป็นส่วนแบ่งของเขาในดินแดนทางใต้
หลาย ยกเว้นเอโนค เพราะความชอบธรรมที่เขาสมบูรณ์แบบ
29 และคานาอันเห็นแผ่นดินเลบานอนไปจนถึงแม่น้าํ อียป ิ ต์วา่ ดี
เพราะตําแหน่งของเอโนคได้ถก ู กําหนดไว้เพื่อเป็นพยานแก่คน
มาก เขาจึงไม่เข้าไปในแผ่นดินมรดกของเขาทางทิศตะวันตก
รุน ่ ต่อๆ ไปทัว่ โลก เพื่อเขาจะได้เล่าเรื่องราวการกระทําทัง ้ ปวง
(คือ) ทางทะเล และเขาอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินเลบานอน ทัง ้ ทางทิศ
จากรุน ่ สูร่ น ุ ่ จนถึงวันพิพากษา
ตะวันออกและทิศตะวันตกจากชายแดนแม่น้าํ จอร์แดนและจาก
18 และในปีที่สามสิบสามแห่งการพิพากษา ในปีแรก สัปดาห์ที่
ชายแดนทะเล
สอง เปเลกได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่งชื่อโลมนา บุตรสาวของ
30 และฮาม บิดาของเขา และคูชกับมิซราอิม พีน ่ ้องของเขา
สินาอาร์ และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขาในปีที่สข ี่ องสัปดาห์
กล่าวแก่เขาว่า “เจ้าได้ไปตัง ้ รกรากในดินแดนที่ไม่ใช่ของเจ้า และ
นี้ และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่าเรอู เพราะเขาพู ดว่า “ดูเถิด บุตร
ซึ่งไม่ได้ตกเป็นของพวกเราโดยการจับฉลาก อย่าทําเช่นนัน ้ เลย 14
งานเฉลิมฉลอง
เพราะถ้าเจ้าทําเช่นนัน ้ เจ้าและลูกหลานของเจ้าจะล้มลงในดิน
ทุกชนิด เพื่อทําลายล้างและทําให้แผ่นดินโลกเสื่อมเสีย และเพื่อ
แดนนัน ้ และถูกสาปแช่งเพราะการก่อกบฏ เพราะเจ้าได้ตัง ้
หลัง ่ เลือดบนแผ่นดินโลก
รกรากโดยการก่อกบฏ และลูกหลานของเจ้าก็จะล้มลงโดยการ
5 ด้วยเหตุนี้พระองค์จง ึ ทรงเรียกชื่อเซโรห์วา่ เซรุก เพราะทุกคน
ก่อกบฏเช่นกัน และเจ้าจะถูกกําจัดไปตลอดกาล”
ต่างหันไปกระทําบาปและความผิดทุกอย่าง
31 อย่าอาศัยอยูใ่ นบ้านของเชม เพราะบ้านนัน ้ ตกเป็นของเชม
6 และเขาเติบโตขึ้นและอาศัยอยูใ่ นเมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดีย ใกล้
และบุตรชายของเขาตามส่วนแบ่งของพวกเขา
กับบิดาของมารดาภรรยาของเขา และเขานมัสการรูปเคารพ
32 “เจ้าถูกสาปแช่ง และเจ้าจะถูกสาปแช่งยิง ่ กว่าบุตรชายทัง ้
และเขาได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่งในปีที่สามสิบหกแห่งการ
หลายของโนอาห์ ด้วยคําสาปแช่งที่เราได้สาบานไว้ต่อหน้าผู้
เฉลิมฉลอง ในสัปดาห์ที่หา้ ในปีแรกของการเฉลิมฉลองนัน ้
พิพากษาผูบ ้ ริสท ุ ธิ์ และต่อหน้าโนอาห์บด ิ าของเรา”
[1744 AM] และชื่อของนางคือเมลคา บุตรสาวของคาเบอร์
33 แต่เขาไม่ฟง ั คําตักเตือนเหล่านัน ้ และอาศัยอยูใ่ นแผ่นดิน
บุตรสาวของพีช ่ ายของบิดาเขา
เลบานอน ตัง ิ ต์ ทัง ้ แต่ฮามาทจนถึงชายแดนอียป ้ เขาและบุตร
7 และนางได้ให้กําเนิดนาโฮร์ในปีแรกของสัปดาห์นี้ และเขาเติบ
ชายจนถึงทุกวันนี้
โตและอาศัยอยูใ่ นเมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดีย และบิดาของเขา
34 และด้วยเหตุนี้ดน ิ แดนนัน ื ว่าคานาอัน ้ จึงได้ช่ อ
สอนเขาถึงศาสตร์ของชาวเคลเดียเพื่อทํานายและพยากรณ์
35 และยาเฟทกับบุตรชายของเขาได้ยา้ ยไปทางทะเลและอาศัย
ตามสัญญาณแห่งฟ้าสวรรค์
อยูใ่ นดินแดนส่วนของตน ส่วนมาไดเห็นแผ่นดินริมทะเลแล้วไม่
8 และในปีครบรอบ 37 ปี ในสัปดาห์ที่หก ในปีแรกของรัชสมัย
พอใจ จึงขอส่วนแบ่งจากฮาม อัสซูร ์ และอาร์ปัคชาด น้องชาย
นัน ้ [ค.ศ. 1800] พระองค์ทรงรับภรรยาคนหนึ่ง และพระนาม
ของภรรยาของเขา และเขาอาศัยอยูใ่ นดินแดนมีเดีย ใกล้กับ
ของนางคือ อิยาสกา ธิดาของเนสตากแห่งชาวคาลเดีย
น้องชายของภรรยาของเขาจนถึงทุกวันนี้
9 และนางได้ให้กําเนิดเทราห์ในปีที่เจ็ดของสัปดาห์นี้ [ค.ศ.
36 และท่านได้ตัง ้ ชื่อที่พาํ นักของท่านและที่พาํ นักของบุตรชาย
1806]
ว่า มีเดีย ตามชื่อของบิดาของพวกเขาคือ มาได
10 และเจ้าชายมาสเตมาได้สง ่ อีกาและนกต่างๆ มาจิกกินเมล็ด พืชที่หว่านลงในดิน เพื่อทําลายแผ่นดินและปล้นเอาผลผลิตจาก
บทที่ 11
แรงงานของมนุษย์ ก่อนที่พวกเขาจะไถกลบเมล็ดพืชลงไป อีกา ก็มาจิกกินเสียก่อนจากบนผิวดิน
1 และในปีมหาราหมณ์ที่สามสิบห้า ในสัปดาห์ที่สาม ในปีแรก
11 ด้วยเหตุนี้เขาจึงตัง ้ ชื่อเขาว่าเทราห์ เพราะอีกาและนกต่างๆ
[1681 AM] แห่งนัน ้ เรอได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง ชื่อว่า 'โอ
ทําให้เขาอดอยากและกินเมล็ดพืชของเขาจนหมดสิน ้
รา บุตรสาวของ 'อู ร ์ บุตรชายของเคเซด และนางได้ให้กําเนิด
12 และปีเหล่านัน ้ ก็เริม ่ แห้งแล้ง เพราะนกมาจิกกินผลไม้จาก
บุตรชายแก่เขา และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่า เซโรห์ ในปีที่เจ็ด
ต้นไม้จนหมดสิน ้ ต้องใช้ความพยายามอย่างมากจึงจะพอเหลือ
ของสัปดาห์นี้ ในปีมหาราหมณ์นี้ [1687 AM]
ผลไม้จากผืนดินไว้ได้บา้ ง
2 และบรรดาบุตรของโนอาห์ก็เริม ่ ทําสงครามกันเอง จับเชลย
13 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบ 39 ปีนี้ ในสัปดาห์ที่
และฆ่าฟันกันเอง และหลัง ่ เลือดมนุษย์บนแผ่นดิน และกินเลือด
สองของปีแรก [1870 AM] เทราห์ได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง
และสร้างเมืองที่แข็งแรง กําแพง และหอคอย และแต่ละคนก็
ชื่อของเธอคือเอ็ดนา บุตรสาวของอับราม บุตรสาวของน้อง
เริม ่ ยกตนเองขึ้นเหนือชนชาติ และเริม ่ ก่อตัง ้ อาณาจักร และทํา
สาวของบิดาของเขา และในปีที่เจ็ดของสัปดาห์นี้ [1876 AM]
สงครามระหว่างประชาชนกับประชาชน ชาติกับชาติ และเมือง
เธอได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขา และเขาได้ตัง ้ ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่า
กับเมือง และทุกคนก็เริม ่ ทําชัว่ และหาอาวุ ธ และสอนบุตรชาย
อับราม ตามชื่อของบิดาของมารดาของเขา
ของตนให้ทําสงคราม และพวกเขาก็เริม ่ ยึดเมือง และขายทาส
14 เพราะเขาเสียชีวต ิ ก่อนที่ลก ู สาวของเขาจะตัง ้ ครรภ์บุตรชาย
ชายและหญิง
15 และเด็กนัน ุ คนหลง ้ เริม ่ เข้าใจถึงความผิดพลาดของโลกที่ทก
3 และอู ร ์ บุตรชายของเคเซด ได้สร้างเมืองอาราแห่งชาว
ผิดไปตามรูปเคารพและความไม่บริสท ุ ธิ์ และบิดาของเขาสอนให้
เคลเดีย และตัง ้ ชื่อเมืองตามชื่อของตนเองและชื่อของบิดาของ
เขาเขียนหนังสือ และเมื่อเขาอายุได้สองสัปดาห์ [1890 AM]
เขา และพวกเขาสร้างรูปเคารพหล่อขึ้น และแต่ละคนก็บูชารูป
เขาก็แยกตัวออกจากบิดาของเขา เพื่อจะไม่บูรป ู เคารพกับบิดา
เคารพหล่อที่พวกเขาสร้างขึ้น และพวกเขาก็เริม ่ สร้างรูปแกะ
ของเขา
สลักและรูปจําลองที่ไม่บริสท ุ ธิ์ และวิญญาณชัว่ ร้ายได้ชว่ ยเหลือ
16 และท่านเริม ้ ร้างสรรพสิง ่ อธิษฐานต่อพระผูส ่ ทัง ้ ปวง เพื่อ
และล่อลวง (พวกเขา) ให้กระทําการล่วงละเมิดและความไม่
พระองค์จะทรงช่วยท่านให้พน ้ จากความผิดพลาดของมนุษย์
บริสท ุ ธิ์
และเพื่อส่วนของท่านจะไม่ตกอยูใ่ นความผิดพลาดแห่งความไม่
4 และเจ้าชายมาสเตมาได้พยายามอย่างเต็มที่ที่จะกระทําสิง ่
บริสท ุ ธิแ ์ ละความชัว่ ร้าย
เหล่านี้ทง ั ้ หมด และเขายังได้สง ่ วิญญาณอื่นๆ ที่อยูภ ่ ายใต้การ ควบคุมของเขาไปกระทําความผิดบาปทุกชนิด และการละเมิด 15
งานเฉลิมฉลอง
17 และเมื่อถึงฤดูหว่านเมล็ดพืชในแผ่นดิน พวกเขาทัง ้ หมดก็
เพราะสิง ื ของมนุษย์ ่ เหล่านี้เป็นผลงานจากฝีมอ
ออกไปพร้อมกันเพื่อปกป้องเมล็ดพืชของตนจากนกกา และอับ
และท่านทัง ้ หลายจงแบกรับพวกเขาไว้บนบ่าของท่าน
รามก็ออกไปกับพวกที่ไป และเด็กชายนัน ิ สีป ่ ีแล้ว ้ มีอายุสบ
และพวกท่านก็ไม่ได้รบ ั การช่วยเหลือจากพวกเขาเลย
18 และฝูงกาจํานวนมากก็มาจิกกินเมล็ดพืชนัน ้ อับรามจึงวิง ่ ไป
แต่การกระทําเหล่านัน ้ เป็นสิง ่ ที่สร้างความอับอายอย่างมากแก่ผู้
พบพวกมันก่อนที่พวกมันจะลงมาจิกกินเมล็ดพืช และร้องบอก
ที่กระทํา
พวกมันว่า “อย่าลงมาเลย จงกลับไปยังที่ที่พวกเจ้ามา” แล้ว
และเป็นการล่อลวงจิตใจแก่ผท ู้ ี่บูชาสิง ่ เหล่านัน ้ :
พวกมันก็หน ั กลับไป
อย่ากราบไหว้พวกมันเลย'
19 และในวันนัน ้ พระองค์ทรงบันดาลให้ฝูงอีกาบินกลับไปเจ็ด
6 และบิดาของเขากล่าวแก่เขาว่า “ลูกเอ๋ย พ่อก็รเู ้ รื่องนี้ แต่พอ ่
สิบครัง้ และในบรรดาอีกาทัง ้ หลายทัว่ แผ่นดินที่อับรามอาศัยอยู่
จะทําอย่างไรกับชนชาติที่แต่งตัง ั ใช้พวกเขาเล่า?” ้ พ่อให้รบ
ก็ไม่มอ ี ีกาตัวใดมาเกาะอยูท ่ ี่นน ั ่ เลยแม้แต่ตัวเดียว
7 และถ้าข้าพเจ้าบอกความจริงแก่พวกเขา พวกเขาก็จะฆ่า
20และบรรดาผูท ้ ี่อยูก ่ ับพระองค์ทวั ่ ทัง ้ แผ่นดินได้เห็นพระองค์
ข้าพเจ้า เพราะจิตใจของพวกเขายึดติดกับพวกเขาเพื่อจะ
ร้องออกมา และอีกาทัง ั กลับไป และพระนามของ ้ หลายก็หน
นมัสการและให้เกียรติพวกเขา
พระองค์ก็โด่งดังไปทัว่ แผ่นดินของชาวเคลเดีย
8 “จงเงียบไว้เถิด ลูกเอ๋ย เกรงว่าพวกเขาจะฆ่าเจ้า” แล้ว
21 และในปีนน ั ้ มีคนมากมายที่ปรารถนาจะหว่านเมล็ดพืชมาหา
พระองค์ตรัสคําเหล่านี้แก่พน ี่ ้องทัง ้ สองของพระองค์ พวกเขาก็
พระองค์ และพระองค์ก็ทรงไปกับพวกเขาจนกระทัง ่ สิน ้ สุดฤดู
โกรธพระองค์ และพระองค์ก็ทรงเงียบไว้
หว่านเมล็ดพืช และพวกเขาได้หว่านเมล็ดพืชในที่ดน ิ ของตน
9 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบสีส ่ บ ิ ปี ในสัปดาห์ที่สอง
และในปีนน ั ้ พวกเขานําเมล็ดพืชกลับบ้านได้กินอย่างอิ่มหนํา
ในปีที่เจ็ด [1925 AM] อับรามได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง ชื่อ
สําราญ
นางคือซาราย บุตรสาวของบิดาของเขา และนางก็ได้เป็นภรรยา
22 และในปีแรกของสัปดาห์ที่หา้ [ค.ศ. 1891] อับรามได้
ของเขา
สอนพวกที่ใช้เครื่องมือสําหรับวัว คือช่างไม้ และพวกเขาได้ทํา
10 และฮาราน น้องชายของเขา ได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่งใน
ภาชนะไว้เหนือพื้นดิน หันหน้าเข้าหาโครงไถ เพื่อจะใส่เมล็ดพืช
ปีที่สามของสัปดาห์ที่สาม [ค.ศ. 1928] และนางได้ให้กําเนิด
ลงไป และเมล็ดพืชก็ตกลงมาจากภาชนะนัน ้ ลงบนใบมีดไถ และ
บุตรชายแก่เขาในปีที่เจ็ดของสัปดาห์นี้ [ค.ศ. 1932] และเขาตัง ้
ซ่อนอยูใ่ นดิน และพวกเขาจึงไม่ต้องกลัวอีกาอีกต่อไป
ชื่อบุตรชายนัน ้ ว่าโลท
23 และพวกเขาก็ทําภาชนะไว้เหนือพื้นดินบนโครงไถทุกอัน แล้ว
11 และนาโฮร์ น้องชายของเขา ก็ได้แต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง
หว่านและไถพรวนแผ่นดินทัง ้ หมดตามที่อับรามสัง่ และพวกเขา
12 และในปีที่หกสิบแห่งชีวต ิ ของอับราม คือในสัปดาห์ที่สข ี่ องปี
ไม่กลัวนกอีกต่อไป
ที่สน ี่ น ั ้ [1936 AM] อับรามลุกขึ้นในเวลากลางคืนและเผาบ้าน ของรูปเคารพ และเขาเผาสิง ่ ของทัง ้ หมดที่อยูใ่ นบ้านนัน ้ โดยไม่มี
บทที่ 12
ใครรู ้ 13 และในเวลากลางคืน พวกเขาลุกขึ้นและพยายามช่วยเทพเจ้า
1 และในสัปดาห์ที่หกของปีที่เจ็ดนัน ้ [1904 AM] อับรามกล่าว
ของพวกเขาให้รอดพ้นจากเปลวไฟ
แก่เทราห์บด ิ าของเขาว่า 'พ่อ!'
14 และฮารานรีบไปช่วยพวกเขา แต่ไฟก็ลก ุ โชนขึ้นเหนือตัวเขา
2 และเขากล่าวว่า “ดูเถิด นี่คือตัวเรา ลูกชายของเรา” และเขา
และเขาถูกเผาไหม้ในกองไฟ และเขาเสียชีวต ิ ที่เมืองอู รแ ์ ห่งชาว
กล่าวว่า
เคลเดียต่อหน้าเทราห์บด ิ าของเขา และพวกเขาได้ฝังศพเขาที่
“เราจะได้รบ ั ประโยชน์หรือความดีอะไรจากรูปเคารพที่ท่านบูชา
เมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดีย
เหล่านัน ้ เล่า”
15 และเทราห์ได้ออกจากเมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดียพร้อม
แล้วเจ้าก้มกราบต่อหน้าสิง ่ ใดเล่า?
กับบุตรชายของเขาไปยังแผ่นดินเลบานอนและแผ่นดินคานา
3 เพราะในนัน ิ ญาณ ้ ไม่มวี ญ
อัน และเขาอาศัยอยูใ่ นเมืองฮาราน และอับรามอาศัยอยูก ่ ับเท
เพราะสิง ิ และเป็นสิง ่ เหล่านัน ้ เป็นเพียงรูปทรงที่ไร้ชวี ต ่ ล่อลวง
ราห์บด ิ าของเขาในเมืองฮารานเป็นเวลาสองสัปดาห์
จิตใจ
16 และในสัปดาห์ที่หก ในปีที่หา้ [1951 AM] อับรามเฝ้าดูดาว
อย่ากราบไหว้พวกเขา:
ตลอดทัง ้ คืนในคืนเดือนมืดของเดือนที่เจ็ด ตัง ้ แต่เย็นถึงเช้า
4. จงนมัสการพระเจ้าแห่งสวรรค์
เพื่อดูวา่ ลักษณะของปีนน ั ้ จะเป็นอย่างไรในเรื่องของฝน และเขา
ใครเป็นผูท ้ ําให้ฝนและนํ้าค้างตกลงมาบนโลก
อยูค ่ นเดียวขณะที่นง ั ่ ดูดาว
และทุกสิง ่ บนโลกนี้ล้วนกระทําการเช่นนัน ้
17 และความคิดหนึ่งก็เข้ามาในใจของเขา และเขากล่าวว่า
และพระองค์ทรงสร้างสรรพสิง ่ ด้วยพระวจนะของพระองค์
“สัญญาณทัง ้ หลายของดวงดาว สัญญาณของดวงจันทร์ และ
และชีวต ิ ทัง ้ ปวงล้วนมาจากเบื้องหน้าพระพักตร์ของพระองค์
สัญญาณของดวงอาทิตย์ ล้วนอยูใ่ นพระหัตถ์ของพระเจ้าแล้ว
5 เหตุใดพวกท่านจึงนมัสการสิง ิ ญาณอยูใ่ นนัน ่ ที่ไม่มวี ญ ้ ?
เหตุใดข้าพเจ้าจึงแสวงหา (สิง ่ เหล่านัน ้ ) เล่า” 16
งานเฉลิมฉลอง
18 ถ้าพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงบันดาลให้ฝนตก
28 และต่อมาในปีที่เจ็ดของสัปดาห์ที่หก [ค.ศ. 1953] พระองค์
ทัง ้ เช้าและเย็น
ได้ตรัสกับพระบิดาว่า พระองค์จะเสด็จออกจากเมืองฮารานไป
และหากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็ทรงยับยัง้ ไว้ได้
ยังแผ่นดินคานาอันเพื่อไปดู และจะกลับมาหาพระบิดา
และทุกสิง ่ ล้วนอยูใ่ นพระหัตถ์ของพระองค์'
29 และเทราห์บด ิ าของเขากล่าวแก่เขาว่า จงไปโดยสันติสข ุ เถิด
19 และในคืนนัน ้ ท่านได้อธิษฐานและกล่าวว่า
ขอพระเจ้าผูท ้ รงนิรน ั ดร์ทรงทําให้เส้นทางของท่านราบรื่น
'พระเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าผูส ้ ง ู สุด พระองค์แต่เพียงผูเ้ ดียว
และขอพระเจ้าทรงอยูก ่ ับท่าน และทรงปกป้องท่านจากความชัว่
ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า'
ร้ายทัง ้ ปวง
และข้าพเจ้าได้เลือกพระองค์และอาณาจักรของพระองค์
และขอทรงประทานพระคุณ พระเมตตา และความโปรดปรานแก่
และพระองค์ทรงสร้างสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง
ท่านต่อหน้าผูท ้ ี่พบเห็นท่าน
และสิง ่ ต่างๆ ทัง ้ หมดที่เป็นผลงานจากพระหัตถ์ของพระองค์
และขออย่าให้บุตรมนุษย์คนใดมีอํานาจเหนือท่านและทําร้ายท่าน
20 ขอทรงช่วยข้าพเจ้าให้พน ้ จากเงื้อมมือของวิญญาณชัว่ ร้าย
ได้เลย
ซึ่งมีอํานาจเหนือความคิดในใจของมนุษย์
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
และขออย่าให้พวกเขาชักนําข้าพเจ้าให้หลงผิดจากพระองค์เลย
30 และถ้าเจ้าเห็นแผ่นดินใดน่าอยู่ ก็จงลุกขึ้นรับข้าพเจ้าไปอยู่
พระเจ้าของข้าพเจ้า
กับเจ้า และจงรับโลท บุตรชายของฮาราน น้องชายของเจ้า ไป
และขอทรงตัง ้ มัน ่ ในตัวข้าพเจ้าและเชื้อสายของข้าพเจ้าตลอดไป
เป็นบุตรบุญธรรมด้วย ขอพระเจ้าทรงอยูก ่ ับเจ้า
เพื่อที่เราจะไม่หลงทางนับจากนี้ไปและตลอดไป'
31 และนาโฮร์น้องชายของท่าน จงอยูก ่ ับข้าพเจ้าจนกว่าท่านจะ
21 และท่านกล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะกลับไปยังเมืองอู รแ ์ ห่งชาว
กลับมาโดยสันติสข ุ และพวกเราทัง ้ หมดจะไปกับท่านด้วยกัน'
เคลเดียผูแ ้ สวงหาพระพักตร์ของข้าพเจ้าเพื่อที่ขา้ พเจ้าจะได้กลับ บทที่ 13
ไปหาพวกเขาหรือ หรือข้าพเจ้าจะต้องอยูท ่ ี่นี่ต่อไป? ขอทรง โปรดให้ทางที่ถก ู ต้องเบื้องหน้าพระองค์สาํ เร็จในมือของบ่าว ของพระองค์ เพื่อเขาจะได้ปฏิบต ั ิตาม และเพื่อข้าพเจ้าจะไม่เดิน
1 และอับรามเดินทางจากฮารานไปพร้อมกับซารายภรรยาของ
ในความหลอกลวงของใจของข้าพเจ้า โอพระเจ้าของข้าพเจ้า”
เขา และโลท บุตรชายของฮารานผูเ้ ป็นพีช ่ าย ไปยังแผ่นดินคา
22 และเมื่อท่านพู ดและอธิษฐานเสร็จแล้ว ดูเถิด พระวจนะของ
นาอัน และมาถึงอัสซูร ์ แล้วเดินทางต่อไปยังเชเคม และอาศัย
พระเจ้าได้มาถึงท่านโดยทางข้าพเจ้าว่า “จงลุกขึ้นจากแผ่นดิน
อยูใ่ กล้ต้นโอ๊กสูงใหญ่ต้นหนึ่ง
ของเจ้า จากญาติพน ี่ ้องของเจ้า และจากบ้านของบิดาเจ้า ไปยัง
2 และท่านได้มองเห็น และดูเถิด แผ่นดินนัน ้ งดงามยิง ่ นัก
ดินแดนซึ่งเราจะแสดงให้เจ้าเห็น และเราจะทําให้เจ้าเป็นชนชาติ
ตัง ้ แต่ทางเข้าเมืองฮามาทไปจนถึงต้นโอ๊กสูงใหญ่
ใหญ่และมากมาย”
3 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “เราจะยกดินแดนนี้ให้แก่
23 และเราจะอวยพรเจ้า
เจ้าและลูกหลานของเจ้า”
และเราจะทําให้พระนามของท่านยิง ่ ใหญ่
4 และเขาได้สร้างแท่นบูชาขึ้นที่นน ั ่ และถวายเครื่องบูชาเผาแด่
และเจ้าจะได้รบ ั พรในแผ่นดิน
องค์พระผูเ้ ป็นเจ้าผูท ้ รงปรากฏแก่เขา
และโดยพระองค์ ครอบครัวทัง ั พร ้ หลายบนโลกจะได้รบ
5 และท่านได้ยา้ ยจากที่นน ั ่ ไปยังภูเขา...เบธเอลทางทิศตะวันตก
และเราจะอวยพรแก่ผท ู้ ี่อวยพรเจ้า
และไอทางทิศตะวันออก แล้วตัง ั่ ้ เต็นท์ของท่านที่นน
และจงสาปแช่งผูท ้ ี่สาปแช่งเจ้า
6 และพระองค์ทรงทอดพระเนตร และดูเถิด แผ่นดินนัน ้ กว้าง
24 และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้าและบุตรชายของเจ้า และหลาน
ขวางและอุ ดมสมบูรณ์ ทุกสิง ่ ทุกอย่างงอกงามขึ้นบนนัน ้ ทัง ้
ชายของเจ้า และเชื้อสายของเจ้าทัง ้ ปวง อย่ากลัวเลย ตัง ้ แต่นี้
องุ ่น มะเดื่อ ทับทิม ต้นโอ๊ก ต้นไอเล็กซ์ ต้นเทเรบินท์ ต้นนํ้ามัน
ไปจนถึงชัว่ อายุคนทัง ้ ปวงบนโลก เราเป็นพระเจ้าของเจ้า'
ต้นซีดาร์ ต้นไซเปรส ต้นอินทผลัม และต้นไม้ทก ุ ชนิดในทุ่งนา
25 และพระเจ้าตรัสว่า “ขอทรงเปิดปากและหูของเขา เพื่อเขาจะ
และมีน้าํ อยูบ ่ นภูเขา
ได้ยน ิ และพู ดด้วยปากของเขา ด้วยภาษาที่ได้ถก ู เปิดเผยแล้ว”
7 และเขาได้สรรเสริญพระเจ้าผูท ้ รงนําเขาออกจากเมืองอู รแ ์ ห่ง
เพราะภาษานัน ั ้ ปวงนับตัง ั ้ ได้หยุดไปจากปากของมนุษย์ทง ้ แต่วน
ชาวเคลเดีย และทรงนําเขามายังดินแดนนี้
ที่หอคอยบาเบลถูกทําลาย
8 และในปีแรก ในสัปดาห์ที่เจ็ด ในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรก
26 และเราได้เปิดปาก หู และริมฝีปากของเขา แล้วเราก็เริม ่ พู ด
ค.ศ. 1954 เขาได้สร้างแท่นบูชาบนภูเขานี้ และร้องทูลพระนาม
กับเขาเป็นภาษาฮีบรู ซึ่งเป็นภาษาแห่งการทรงสร้าง
ของพระเจ้าว่า “พระองค์คือพระเจ้าผูท ้ รงนิรน ั ดร์ พระองค์ทรง
27 และเขาได้นําหนังสือของบรรพบุรษ ุ ของเขา ซึ่งเขียนเป็น
เป็นพระเจ้าของข้าพระองค์”
ภาษาฮีบรู มาคัดลอก และเริม ั้ ่ ศึกษาหนังสือเหล่านัน ้ ตัง ้ แต่นน
9 และเขาได้ถวายเครื่องบูชาเผาบนแท่นบูชาแด่พระเจ้า เพื่อ
เป็นต้นมา และเราได้อธิบายสิง ่ ที่เขาไม่เข้าใจให้เขาฟัง และเขา
พระองค์จะทรงสถิตอยูก ่ ับเขาและไม่ทรงทอดทิง ิ ้ เขาตลอดชีวต
ศึกษาหนังสือเหล่านัน ้ ตลอดหกเดือนในฤดูฝน
ของเขา 17
งานเฉลิมฉลอง
10 แล้วท่านก็ยา้ ยจากที่นน ั ่ ไปยังทิศใต้ และมาถึงเมืองเฮบรอน
23 และพวกเขาได้จบ ั ชาวเมืองโซดอม อาดัม และเซโบอิมไปเป็น
ซึ่งในเวลานัน ่ ี่นน ั่ ้ เมืองเฮบรอนได้สร้างขึ้นแล้ว ท่านอาศัยอยูท
เชลย และยังจับโลท บุตรชายของน้องชายของอับราม พร้อม
สองปี แล้วท่านก็ไปยังดินแดนทางใต้ ถึงเมืองเบอาโลธ และ
ทัง ิ ทัง ้ ทรัพย์สน ้ หมดของเขาไปเป็นเชลยด้วย แล้วพวกเขาก็ไปที่
เกิดความกันดารอาหารขึ้นในดินแดนนัน ้
เมืองดาน
11 และอับรามได้เดินทางไปยังอียป ิ ต์ในปีที่สามของสัปดาห์ และ
24 และผูท ้ ี่หนีรอดมาได้คนหนึ่งก็มาบอกอับรามว่าหลานชาย
เขาอาศัยอยูใ่ นอียป ิ ต์เป็นเวลาห้าปี ก่อนที่ภรรยาของเขาจะ
ของเขาถูกจับเป็นเชลย อับรามจึงเตรียมอาวุ ธให้แก่คนรับใช้ใน
พรากจากเขาไป
บ้านของเขา...
12 ในเวลานัน ิ ต์ถก ู สร้างขึ้นเจ็ดปีหลังจาก ้ เมืองทานาอิสในอียป
25 . . . . สําหรับอับรามและเชื้อสายของเขา ให้ถวายส่วนสิบ
เมืองเฮบรอน
ของผลแรกแด่พระเจ้า และพระเจ้าทรงกําหนดไว้เป็นกฎถาวรว่า
13 และเมื่อฟาโรห์จบ ั ซาราย ภรรยาของอับรามได้ พระเจ้าก็ทรง
ให้พวกเขาถวายแก่ปุโรหิตผูร้ บ ั ใช้พระองค์ เพื่อพวกเขาจะได้
ลงโทษฟาโรห์และครอบครัวของเขาด้วยภัยพิบต ั ิรา้ ยแรงเพราะ
ครอบครองเป็นนิจนิรน ั ดร์
เหตุของซาราย ภรรยาของอับราม
26 และสําหรับธรรมบัญญัตินี้ไม่มก ี ําหนดเวลา เพราะพระองค์
14 และอับรามก็มง ั ่ คัง ิ มากมาย ทัง ่ มากเนื่องจากมีทรัพย์สน ้
ทรงกําหนดไว้สาํ หรับชัว่ อายุคนเป็นนิจว่า พวกเขาจะถวายหนึ่ง
แกะ วัว ลา ม้า อู ฐ คนรับใช้ชายและหญิง และเงินทองมากมาย
ในสิบของทุกสิง ่ แด่องค์พระผูเ้ ป็นเจ้า ทัง ้ เมล็ดพืช นํ้าองุ ่น
ส่วนโลท บุตรชายของอับรามก็รา่ํ รวยเช่นกัน
นํ้ามัน สัตว์เลี้ยง และแกะ
15 และฟาโรห์ทรงคืนนางซาราย ภรรยาของอับราม และทรงส่ง
27 และพระองค์ทรงประทานอาหารนัน ้ แก่ปุโรหิตของพระองค์
อับรามออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์ และเขาเดินทางไปยังสถานที่ที่
เพื่อให้พวกเขากินและดื่มด้วยความยินดีต่อหน้าพระองค์
เขาเคยตัง ่ าง ้ เต็นท์ไว้แต่แรก คือที่ตัง ้ แท่นบูชา ซึ่งมีเมืองไออยูท
28 และกษัตริยแ ์ ห่งเมืองโสโดมก็มาหาเขาและก้มลงกราบต่อ
ทิศตะวันออก และเมืองเบธเอลอยูท ่ างทิศตะวันตก และเขาได้
หน้าเขา แล้วกล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าอับราม โปรดคืนชีวต ิ ที่ท่าน
สรรเสริญพระเจ้าของเขาผูท ้ รงนําเขากลับมาด้วยสันติสข ุ
ช่วยไว้ให้แก่เรา แต่ขอให้ทรัพย์สน ิ ที่ยด ึ ได้นน ั ้ เป็นของท่าน”
16 และในวาระครบรอบ 41 ปี ในปีที่สามของสัปดาห์แรก
29 และอับรามกล่าวแก่พระองค์วา่ “ข้าพเจ้าขอถวายมือแด่พระ
[1963 AM] พระองค์ได้เสด็จกลับมายังสถานที่นี้ และถวาย
เจ้าผูส ้ ง ู สุดว่า ข้าพเจ้าจะไม่รบ ั สิง ่ ใดที่เป็นของท่านเลย ไม่วา่ จะ
เครื่องบูชาเผา ณ ที่นี้ และทรงอธิษฐานต่อพระนามของพระเจ้า
เป็นด้ายหรือสายรัดรองเท้า เกรงว่าท่านจะกล่าวว่า ข้าพเจ้าทํา
และตรัสว่า “พระองค์คือพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด พระองค์ทรงเป็นพระ
ให้อับรามรํา่ รวย ขอเพียงแต่สง ิ่ ที่คนหนุ่มได้กินไป และส่วนแบ่ง
เจ้าของข้าพระองค์เป็นนิจ”
ของคนเหล่านัน ้ ที่ไปกับข้าพเจ้า คือ อาเนอร์ เอสโคล และมัมเร
17 และในปีที่สข ี่ องสัปดาห์นี้ [ค.ศ. 1964] โลทก็แยกจากเขา
พวกเขาเหล่านัน ้ จงรับส่วนแบ่งของตนเถิด”
และโลทไปอาศัยอยูใ่ นเมืองโสโดม และชาวเมืองโสโดมนัน ้ เป็น
บทที่ 14
คนบาปอย่างยิง ่ 18 และเขาก็เสียใจอย่างยิง ่ ที่หลานชายของเขาได้จากไป เพราะ เขาไม่มบ ี ุ ตร
1 หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ ในปีที่สข ี่ องสัปดาห์นี้ ในวันขึ้น
19 ในปีที่โลทถูกจับเป็นเชลยนัน ้ หลังจากที่โลทได้จากเขาไป
เดือนใหม่ของเดือนที่สาม พระวจนะของพระเจ้ามาถึงอับรามใน
แล้ว ในปีที่สข ี่ องสัปดาห์นี้ องค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสกับอับรามว่า
ความฝันว่า “อย่ากลัวเลย อับราม เราเป็นผูป ้ กป้องเจ้า และ
“จงเงยหน้าขึ้นมองจากที่เจ้าอาศัยอยู่ ทัง ้ ทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศ
รางวัลของเจ้าจะยิง ่ ใหญ่เหลือเกิน”
ตะวันตก และทิศตะวันออก”
2 และเขากล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้า ข้าแต่พระเจ้า พระองค์จะ
20 แผ่นดินทัง ้ ปวงที่เจ้าเห็นนัน ้ เราจะมอบให้แก่เจ้าและเชื้อสาย
ประทานอะไรแก่ขา้ พระองค์ ในเมื่อข้าพระองค์จะไปโดยไม่มบ ี ุ ตร
ของเจ้าเป็นนิจ และเราจะทําให้เชื้อสายของเจ้ามากมายดุจทราย
และบุตรชายของมาเสก บุตรชายของหญิงรับใช้ของข้า
ในทะเล แม้วา่ มนุษย์จะนับฝุ่นดินได้ แต่เชื้อสายของเจ้าจะนับไม่
พระองค์ คือเอลีเอเซอร์ผเู้ ป็นดัมมาเสก เขาจะเป็นทายาทของ
ถ้วน
ข้าพระองค์ แต่พระองค์ไม่ได้ประทานเชื้อสายใด ๆ แก่ขา้
21 จงลุกขึ้นเดินสํารวจไปทัว่ แผ่นดิน ทัง ้ ความยาวและความ
พระองค์เลย”
กว้างของมัน และจงดูเถิด เพราะเราจะมอบแผ่นดินนัน ้ ให้แก่
3 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “คนผูน ้ ี้จะไม่ใช่ทายาทของท่าน แต่
เชื้อสายของเจ้า' แล้วอับรามก็ไปที่เฮบรอนและอาศัยอยูท ่ ี่นน ั่
จะเป็นผูท ้ ี่เกิดจากครรภ์ของท่านเอง เขาผูน ้ น ั ้ จะเป็นทายาทของ
22 ในปีนน ั ้ เอง กษัตริยเ์ ชโดร์ลาโอเมอร์แห่งเอลาม กษัตริยอ ์ ัม
ท่าน”
ราเฟลแห่งชินาร์ กษัตริยอ ์ าริโอคแห่งเซลลาซาร์ และกษัตริย์
4 แล้วพระองค์ทรงพาเขาออกไปข้างนอก และตรัสกับเขาว่า
เทอร์กัลแห่งบรรดาประชาชาติ ได้มาสังหารกษัตริยแ ์ ห่งโกโมรา
“จงมองดูท้องฟ้าและนับดวงดาวดูสิ ถ้าเจ้าสามารถนับได้”
ห์ และกษัตริยแ ์ ห่งโซดอมก็หนีไป และหลายคนล้มตายเพราะ บาดแผลในหุบเขาซิดดิม ริมทะเลเกลือ 18
งานเฉลิมฉลอง
5 แล้วพระองค์ก็เงยหน้ามองดูฟา้ สวรรค์และทอดพระเนตรเห็น
21 และอับรามก็ยน ิ ดี และเล่าเรื่องทัง ้ หมดให้ซารายภรรยาของ
ดวงดาวทัง ึ ตรัสกับเขาว่า “เชื้อสายของเจ้าจะ ้ หลาย พระองค์จง
เขารู ้ และเขาก็เชื่อว่าเขาจะมีลก ู แต่ซารายก็ไม่ได้ตัง ้ ครรภ์
เป็นเช่นนัน ้ ”
22 และซารายจึงแนะนําอับรามสามีของเธอว่า “จงไปหาฮาการ์
6 และเขาเชื่อในพระเจ้า และความเชื่อนัน ู นับว่าเป็นความ ้ ก็ถก
สาวชาวอียป ิ ต์ของฉันเถิด บางทีฉันจะได้มบ ี ุตรกับเจ้าโดยทาง
ชอบธรรมแก่เขา
นาง”
7 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “เราคือองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าผูท ้ รงนํา
23 และอับรามได้ยน ิ คําพู ดของซารายภรรยาของเขา จึงกล่าว
เจ้าออกมาจากเมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดีย เพื่อจะประทานแผ่นดิน
แก่นางว่า “จงทําเช่นนัน ้ เถิด” แล้วซารายจึงรับฮาการ์ สาวใช้ชาว
คานาอันให้เจ้าครอบครองเป็นนิจ และเราจะเป็นองค์พระผูเ้ ป็น
อียป ิ ต์ของนาง มามอบให้แก่อับรามสามีของนาง เพื่อเป็น
เจ้าของเจ้าและเชื้อสายของเจ้าต่อไป”
ภรรยาของเขา
8 และเขากล่าวว่า “พระเจ้าข้า ข้าพระองค์จะรูไ้ ด้อย่างไรว่าข้า
24 และท่านก็รว่ มหลับนอนกับนาง และนางก็ตัง ้ ครรภ์และ
พระองค์จะได้รบ ั มรดกนัน ้ ?”
คลอดบุตรชายท่านหนึ่ง ท่านตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่าอิชมาเอล ในปีที่
9 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงนําลูกวัวตัวเมียอายุสามปี แพะ
ห้าของสัปดาห์นี้ [1965 AM] และนี่เป็นปีที่แปดสิบหกในชีวต ิ
อายุสามปี แกะอายุสามปี นกพิราบ และนกเขามาให้เรา”
ของอับราม
10 และในกลางเดือนนัน ้ เขาได้นําสิง ่ ของทัง ้ หมดเหล่านัน ้ ไป
บทที่ 15
และไปอาศัยอยูท ่ ี่ต้นโอ๊กแห่งมัมเร ซึ่งอยูใ่ กล้เมืองเฮบรอน 11 และเขาได้สร้างแท่นบูชาขึ้นที่นน ั ่ และถวายสัตว์เหล่านัน ้ ทัง ้ หมดเป็นเครื่องบูชา แล้วเทโลหิตของพวกมันลงบนแท่นบูชา
1 และในปีที่หา้ ของสัปดาห์ที่สข ี่ องปีแห่งการเฉลิมฉลองนี้
และแบ่งพวกมันออกเป็นสองส่วน แล้ววางไว้ตรงข้ามกัน แต่
[1979 AM] ในเดือนที่สาม กลางเดือนนัน ้ อับรามได้ฉลอง
ฝูงนกไม่ได้แบ่งพวกมัน
เทศกาลผลแรกของการเก็บเกี่ยวธัญพืช
12 และมีนกบินลงมาจิกกินเศษอาหารเหล่านัน ้ อับรามจึงไล่นก
2 และท่านได้ถวายเครื่องบูชาใหม่บนแท่นบูชา คือผลผลิตแรก
ไป และไม่ยอมให้นกมาจิกกินอีก
ของฤดูต่างๆ แด่องค์พระผูเ้ ป็นเจ้า คือลูกวัวตัวเมีย แพะ และ
13 และเมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน ความปีติยน ิ ดีก็เกิดขึ้นกับอับราม
แกะ บนแท่นบูชา เป็นเครื่องบูชาเผาถวายแด่องค์พระผูเ้ ป็นเจ้า
และดูเถิด ความมืดมิดอันน่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับเขา และมี
ทัง ้ ผลไม้และเครื่องดื่มที่ท่านถวายนัน ้ ท่านได้ถวายบนแท่นบูชา
คนกล่าวแก่อับรามว่า “จงรูแ ้ น่วา่ เชื้อสายของเจ้าจะเป็นคนต่าง
พร้อมด้วยกํายาน
ถิ่นในดินแดนที่ไม่ใช่ของพวกเขา และพวกเขาจะนําเชื้อสายของ
3 และพระเจ้าทรงปรากฏแก่อับราม และตรัสกับเขาว่า “เราคือ
เจ้าไปเป็นทาส และกดขีข ่ ม ่ เหงเจ้าเป็นเวลาสีร่ อ ้ ยปี”
พระเจ้าผูท ้ รงฤทธานุภาพ จงพิสจ ู น์ตนเองต่อหน้าเรา และจง
14 และเราจะพิพากษาชนชาติที่พวกเขาจะตกเป็นทาส และหลัง
เป็นผูท ้ ี่สมบูรณ์พร้อม”
จากนัน ั ่ พร้อมด้วยทรัพย์สน ิ มากมาย ้ พวกเขาจะออกมาจากที่นน
4 และเราจะทําพันธสัญญาของเรากับเจ้า และเราจะทําให้เจ้าทวี
15 และเจ้าจะได้ไปอยูก ่ ับบรรพบุรษ ุ อย่างสงบสุข และจะถูกฝัง
จํานวนขึ้นอย่างมากมาย'
เมื่ออายุมากแล้ว
5 และอับรามก็ก้มลงกราบ และพระเจ้าทรงตรัสกับเขาว่า:
16 แต่ในชัว่ อายุคนที่สี่ พวกเขาจะกลับมายังที่นี่ เพราะความชัว่
6 'ดูเถิด พระบัญญัติของเราอยูก ่ ับเจ้า'
ช้าของชาวอมอไรต์ยง ั ไม่ถึงขีดสุด'
และเจ้าจะเป็นบิดาของชนชาติมากมาย
17 และพระองค์ทรงตื่นจากบรรทม และทรงลุกขึ้น เมื่อดวง
7 และต่อไปนี้ช่ อ ู เรียกว่าอับรามอีกต่อไป ื ของเจ้าจะไม่ถก
อาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว ก็มเี ปลวไฟ และดูเถิด! เตาหลอม
แต่ตัง ้ แต่นี้เป็นต้นไป ชื่อของเจ้าจะเป็นอับราฮัมตลอดไป
กําลังมีควัน และเปลวไฟก็แลบผ่านระหว่างชิน ้ ้ ส่วนเหล่านัน
เพราะเราได้สร้างเจ้าให้เป็นบิดาของประชาชาติมากมาย
18 ในวันนัน ้ พระยาห์เวห์ทรงทําพันธสัญญากับอับรามตรัสว่า
8 และเราจะทําให้เจ้าเป็นผูย ้ ง ิ่ ใหญ่
“เราจะมอบแผ่นดินนี้แก่เชื้อสายของเจ้า ตัง ิ ต์จน ้ แต่แม่น้าํ อียป
และเราจะทําให้เจ้ากลายเป็นชนชาติต่างๆ
ถึงแม่น้าํ ใหญ่ คือแม่น้าํ ยูฟราเตส ทัง ้ ชาวเคนิต ชาวเคนิซซิท
และบรรดากษัตริยจ ์ ะบังเกิดจากเจ้า
ชาวคัดโมน ชาวเปริซซิท ชาวเรฟาอิม ชาวฟาโคไรต์ ชาวฮิวไวต์
9 และเราจะตัง ้ พันธสัญญาของเราไว้ระหว่างเรากับเจ้าและเชื้อ
ชาวอมอไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเกอร์กาช และชาวเยบุส”
สายของเจ้าสืบไปชัว่ นิรน ั ดร์ เป็นพันธสัญญาชัว่ นิรน ั ดร์ เพื่อเรา
19 วันนัน ้ ผ่านไป อับรามได้ถวายอาหาร นก ผลไม้ และเครื่อง
จะเป็นพระเจ้าของเจ้าและเชื้อสายของเจ้าสืบไปชัว่ นิรน ั ดร์
ดื่มบูชา แล้วไฟก็เผาผลาญสิง ่ เหล่านัน ้ จนหมด
10 <และเราจะมอบแผ่นดินที่เจ้าเคยอาศัยอยูช ่ วั ่ คราว คือแผ่น
20 และในวันนัน ้ เราได้ทําพันธสัญญากับอับราม ตามที่เราได้ทํา
ดินคานาอัน ให้แก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าสืบไป> เพื่อเจ้าจะได้
พันธสัญญากับโนอาห์ในเดือนนี้ และอับรามได้ต่ออายุเทศกาล
ครอบครองแผ่นดินนัน ้ ตลอดไป และเราจะเป็นพระเจ้าของพวก
และธรรมเนียมปฏิบต ั ิสาํ หรับตนเองตลอดไป
เขา' 19
งานเฉลิมฉลอง
11 และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “ส่วนเจ้า จงรักษา
25 ธรรมบัญญัตินี้มไี ว้สาํ หรับทุกชัว่ อายุคนเป็นนิรน ั ดร์ และไม่
สัญญาของเรา ทัง ้ ้ เจ้าและเชื้อสายของเจ้า และจงขลิบหนังหุม
มีการขลิบวันใดวันหนึ่ง และไม่มก ี ารละเว้นวันใดวันหนึ่งจาก
ปลายอวัยวะเพศของชายทุกคนในพวกเจ้า และให้เป็นเครื่อง
แปดวัน เพราะเป็นพระบัญญัตินิรน ั ดร์ที่ทรงกําหนดและจารึกไว้
หมายแห่งสัญญาชัว่ นิรน ั ดร์ระหว่างเรากับเจ้า”
บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์
12 และในวันที่แปด เจ้าทัง ้ หลายจงให้เด็กชายทุกคนตลอดชัว่
26 และทุกคนที่เกิดมาซึ่งไม่ได้เข้าสุหนัตหนังหุม ้ ปลายอวัยวะ
อายุคนของเจ้าเข้าสุหนัต ไม่วา่ จะเป็นเด็กที่เกิดในบ้าน หรือเด็ก
เพศในวันที่แปดนัน ้ ไม่ใช่บุตรแห่งพันธสัญญาซึ่งพระเจ้าทรงทํา
ที่เจ้าทัง ื มาด้วยเงินจากคนต่างชาติ หรือเด็กที่เจ้าทัง ้ หลายได้ซ้ อ ้
กับอับราฮัม แต่เป็นบุตรแห่งความพินาศ และไม่มเี ครื่องหมาย
หลายได้มาซึ่งไม่ใช่เชื้อสายของเจ้าเอง
ใดๆ บนตัวเขาว่าเขาเป็นของพระเจ้า แต่เขาจะต้องถูกทําลาย
13 ผูท ้ ี่เกิดในบ้านของเจ้าจะต้องเข้าสุหนัตอย่างแน่นอน และ
และถูกฆ่าจากแผ่นดินโลก และถูกถอนรากถอนโคนออกจาก
บรรดาผูท ้ ี่เจ้าซื้อมาด้วยเงินก็จะต้องเข้าสุหนัตด้วย และพันธ
แผ่นดินโลก เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของพระเจ้าของเรา
สัญญาของเราจะอยูใ่ นเนื้อหนังของเจ้าเป็นกฎเกณฑ์นิรน ั ดร์
27 เพราะว่าทูตสวรรค์แห่งการทรงสถิตและทูตสวรรค์แห่งการ
14 และชายใดที่ไม่ได้เข้าสุหนัตที่หนังหุม ้ ปลายอวัยวะเพศในวันที่
ชําระให้บริสท ุ ธิท ั ้ หลายนัน ั ที่ทรงสร้าง ์ ง ้ ถูกสร้างขึ้นมาตัง ้ แต่วน
แปด ผูน ้ น ั ้ จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา เพราะเขาได้
พวกเขา และต่อหน้าทูตสวรรค์แห่งการทรงสถิตและทูตสวรรค์
ละเมิดพันธสัญญาของเรา'
แห่งการชําระให้บริสท ุ ธิ์ พระองค์ได้ทรงชําระอิสราเอลให้บริสท ุ ธิ์
15 และพระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “ส่วนซารายภรรยาของเจ้า
แล้ว เพื่อพวกเขาจะได้อยูก ่ ับพระองค์และอยูก ่ ับทูตสวรรค์ผู้
ชื่อของนางจะไม่เรียกว่าซารายอีกต่อไป แต่ช่ อ ื ของนางจะเป็นซา
บริสท ุ ธิข ์ องพระองค์
ราห์”
28 และขอพระองค์ทรงบัญชาชนอิสราเอลให้ปฏิบต ั ิตามเครื่อง
16 และเราจะอวยพรนาง และจะให้เจ้ามีบุตรชายโดยนาง และ
หมายแห่งพันธสัญญานี้สบ ื ไปชัว่ อายุคน เป็นกฎเกณฑ์นิรน ั ดร์
เราจะอวยพรเขา และเขาจะเป็นชนชาติหนึ่ง และกษัตริยแ ์ ห่งชน
และพวกเขาจะไม่ถก ู ถอนรากถอนโคนออกจากแผ่นดิน
ชาติต่างๆ จะสืบเชื้อสายมาจากเขา'
29 เพราะพระบัญญัตินน ั ้ ถูกกําหนดไว้เป็นพันธสัญญา เพื่อให้
17 อับราฮัมจึงก้มลงกราบด้วยความยินดี และกล่าวในใจว่า
พวกเขาปฏิบต ั ิตามพันธสัญญานัน ่ นอิสราเอล ้ ตลอดไปในหมูช
“ชายอายุรอ ้ ยปีจะมีบุตรชายได้หรือ และซาราห์ซ่ง ึ อายุเก้าสิบปีจะ
ทัง ้ ปวง
คลอดบุตรได้หรือ”
30 พระเจ้าทรงไม่ทรงให้อิชมาเอลและบุตรชายของเขาและพี่
18 และอับราฮัมทูลพระเจ้าว่า “ขอให้อิชมาเอลมีชวี ต ิ อยูต ่ ่อหน้า
น้องของเขารวมถึงเอซาวเข้าเฝ้าพระองค์ และพระองค์ทรง
พระองค์เถิด!”
เลือกพวกเขาไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นลูกหลานของอับราฮัม แต่
19 และพระเจ้าตรัสว่า “ซาราห์จะให้กําเนิดบุตรชายแก่เจ้า และ
เพราะพระองค์ทรงรูจ้ ก ั พวกเขา แต่พระองค์ทรงเลือกอิสราเอล
เจ้าจงตัง ้ ชื่อเขาว่าอิสอัค และเราจะตัง ้ พันธสัญญาของเรากับ
ให้เป็นประชากรของพระองค์
เขา เป็นพันธสัญญาชัว่ นิรน ั ดร์ และสําหรับเชื้อสายของเขาต่อ
31 และพระองค์ทรงทําให้เมืองนัน ุ ธิ์ และทรงรวบรวม ้ บริสท
ไปด้วย”
เมืองนัน ั ้ ปวง เพราะมีหลายชาติและ ้ จากท่ามกลางบุตรมนุษย์ทง
20 และสําหรับอิชมาเอลนัน ิ คําอธิษฐานของเจ้าแล้ว ้ เราได้ยน
หลายชนชาติ และทัง ้ หมดเป็นของพระองค์ และพระองค์ทรง
และดูเถิด เราจะอวยพรเขา และทําให้เขาเจริญรุง่ เรือง และทวี
แต่งตัง ี ํานาจเหนือทุกชนชาติ เพื่อจะนําพวกเขา ้ วิญญาณให้มอ
จํานวนเขาขึ้นอย่างมากมาย และเขาจะให้กําเนิดเจ้าชายสิบสอง
ให้หลงผิดจากพระองค์
องค์ และเราจะทําให้เขาเป็นชนชาติใหญ่
32 แต่พระองค์มไิ ด้ทรงแต่งตัง ้ ทูตสวรรค์หรือวิญญาณใด ๆ
21 แต่เราจะตัง ้ พันธสัญญากับอิสอัค ซึ่งซาราห์จะให้กําเนิดแก่
เหนืออิสราเอล เพราะพระองค์แต่เพียงผูเ้ ดียวทรงเป็นผู้
เจ้าในวันเหล่านัน ้ ในปีหน้า'
ปกครองพวกเขา และพระองค์จะทรงปกป้องพวกเขาและทรง
22 แล้วพระองค์ก็ทรงหยุดพู ดกับเขา และพระเจ้าก็เสด็จขึ้นไป
เรียกพวกเขาโดยทูตสวรรค์และวิญญาณของพระองค์ และโดย
จากอับราฮัม
อํานาจทัง ้ ปวงของพระองค์ เพื่อพระองค์จะทรงปกป้องและอวย
23 และอับราฮัมก็ทําตามที่พระเจ้าตรัสกับเขา คือพาอิชมาเอ
พรพวกเขา และเพื่อพวกเขาจะเป็นของพระองค์และพระองค์จะ
ลบุตรชายของเขา และบรรดาบุตรชายที่เกิดในบ้านของเขา ซึ่ง
เป็นของพวกเขาตัง ั ้ เป็นต้นไปเป็นนิจ ้ แต่นน
เขาได้ซ้ อ ื มาด้วยเงินของเขา คือชายทุกคนในบ้านของเขา ไป
33 และบัดนี้ขา้ พเจ้าขอประกาศแก่ท่านว่า ชนชาติอิสราเอลจะไม่
ขลิบหนังหุม ้ ปลายอวัยวะเพศของพวกเขา
ปฏิบต ั ิตามพระบัญญัตินี้ และพวกเขาจะไม่เข้าสุหนัตบุตรชาย
24 และในวันเดียวกันนัน ั การขลิบ และชายทุกคน ้ อับราฮัมก็รบ
ของตนตามพระบัญญัตินี้ทง ั ้ หมด เพราะในการเข้าสุหนัตของ
ในบ้านของเขา รวมทัง ้ บุตรที่เกิดในบ้านนัน ้ และบรรดาบุตรที่
พวกเขา พวกเขาจะละเว้นการเข้าสุหนัตบุตรชายของตน และ
เขาซื้อมาด้วยเงินจากบุตรของคนต่างชาติ ก็รบ ั การขลิบพร้อม
พวกเขาทัง ้ หมด บุตรชายของเบลิอาร์ จะปล่อยให้บุตรชายของ
กับเขาด้วย
ตนไม่ได้เข้าสุหนัตตัง ้ แต่แรกเกิด 20
งานเฉลิมฉลอง
34 และพระเจ้าจะทรงพิโรธอย่างใหญ่หลวงต่อชนชาติอิสราเอล
12 และในช่วงกลางเดือนที่หก องค์พระผูเ้ ป็นเจ้าเสด็จมาหาซา
เพราะพวกเขาได้ละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์และหันเหจาก
ราห์ และทรงกระทํากับนางตามที่พระองค์ได้ตรัสไว้ และนางก็
พระวจนะของพระองค์ และได้ยวั ่ ยุและกล่าวคําดูหมิน ่ เพราะ
ตัง ้ ครรภ์
พวกเขาไม่ปฏิบต ั ิตามพระบัญญัตินี้ เพราะพวกเขาได้ปฏิบต ั ิต่อ
13 และในเดือนที่สาม นางได้คลอดบุตรชาย และในกลางเดือน
อวัยวะของตนเหมือนคนต่างชาติ เพื่อที่พวกเขาจะถูกขับไล่และ
นัน ้ ตามที่พระเจ้าได้ตรัสกับอับราฮัมไว้ คือในเทศกาลเก็บเกี่ยว
ถอนรากถอนโคนออกจากแผ่นดิน และจะไม่มก ี ารอภัยโทษหรือ
ผลแรก อิสอัคก็ได้ถือกําเนิดขึ้น
การยกโทษให้แก่พวกเขาอีกต่อไปสําหรับบาปทัง ้ หมดแห่งความ
14 และอับราฮัมได้ให้บุตรชายของตนเข้าสุหนัตในวันที่แปด เขา
ผิดพลาดชัว่ นิรน ั ดร์นี้
เป็นคนแรกที่เข้าสุหนัตตามพันธสัญญาซึ่งได้กําหนดไว้เป็นนิรน ั ดร์
บทที่ 16
15 และในปีที่หกของสัปดาห์ที่สี่ เราได้มาหาอับราฮัม ณ บ่อนํ้า แห่งคําสาบาน และเราได้ปรากฏแก่เขา [ดังที่เราได้บอกซาราห์ไว้
1 และในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สี่ เราได้ปรากฏตัวต่อหน้า
ว่าเราจะกลับมาหาเธออีก และเธอก็จะตัง ้ ครรภ์บุตรชาย]
อับราฮัม ณ ต้นโอ๊กแห่งมัมเร และเราได้พูดคุยกับเขา และแจ้ง
16 และในเดือนที่เจ็ด พวกเรากลับมาและพบซาราห์กําลังตัง ้
ให้เขาทราบว่าซาราห์ภรรยาของเขาจะให้กําเนิดบุตรชายแก่เขา
ครรภ์อยูต ่ ่อหน้าพวกเรา เราจึงอวยพรเขา และบอกเขาถึงสิง ่
2 และซาราห์ก็หวั เราะ เพราะนางได้ยน ิ ว่าเราพู ดถ้อยคําเหล่านี้
ต่างๆ ที่ได้ทรงกําหนดไว้เกี่ยวกับเขาว่า เขาจะไม่ตายจนกว่าจะมี
กับอับราฮัม และเราได้ตักเตือนนางแล้ว นางจึงกลัวและปฏิเสธ
บุตรชายอีกหกคน และจะได้เห็นพวกเขาเหล่านัน ้ ก่อนตาย แต่
ว่านางไม่ได้หวั เราะเพราะคําพู ดเหล่านัน ้
ชื่อและเชื้อสายของเขาจะได้ถก ู เรียกในอิสอัค
3 และเราได้บอกชื่อบุตรชายของนางแก่นาง ตามที่ช่ อ ื ของเขา
17 และเชื้อสายทัง ้ หมดของบุตรชายของเขาจะเป็นคนต่างชาติ
ถูกกําหนดและบันทึกไว้ในแผ่นจารึกแห่งสวรรค์ (คือ) อิสอัค
และจะถูกนับรวมกับคนต่างชาติ แต่จากบุตรชายของอิสอัคจะมี
4 และเมื่อเรากลับไปหาเธอตามเวลาที่กําหนด เธอก็จะตัง ้ ครรภ์
คนหนึ่งที่เป็นเชื้อสายบริสท ุ ธิ์ และจะไม่ถก ู นับรวมกับคนต่าง
บุตรชาย
ชาติ
5 และในเดือนนี้ พระยาห์เวห์ทรงลงโทษเมืองโสโดม เมืองโกโม
18 เพราะว่าเขาจะได้เป็นส่วนของพระผูส ้ ง ู สุด และเชื้อสายทัง ้
ราห์ เมืองเซโบอิม และดินแดนทัง ้ ปวงในเขตลุ่มแม่น้าํ จอร์แดน
หมดของเขาจะตกเป็นกรรมสิทธิข ์ องพระเจ้า เพื่อว่าเขาจะเป็น
โดยทรงเผาทําลายเมืองเหล่านัน ้ ด้วยไฟและกํามะถัน จนถึงทุก
ชนชาติที่เป็นกรรมสิทธิข ั ้ ปวง และ ์ องพระเจ้าเหนือประชาชาติทง
วันนี้ ดังที่ขา้ พเจ้าได้บอกแก่ท่านถึงการกระทําทัง ้ ปวงของพวก
ว่าเขาจะเป็นอาณาจักร มีปุโรหิต และเป็นชนชาติบริสท ุ ธิ์
เขาแล้วว่า พวกเขาเป็นคนชัว่ ร้ายและเป็นคนบาปอย่างยิง ่ พวก
19 แล้วพวกเราก็ไปบอกซาราห์ถึงเรื่องทัง ้ หมดที่ได้บอกเขา
เขาประพฤติชวั ่ และล่วงประเวณีในเนื้อหนังของตน และกระทํา
และทัง ิ ดีปรีดาอย่างยิง ้ สองก็ยน ่
ความสกปรกบนแผ่นดินโลก
20 และเขาได้สร้างแท่นบูชาขึ้นที่นน ั ่ เพื่อถวายแด่พระเจ้าผูท ้ รง
6 และในทํานองเดียวกัน พระเจ้าจะทรงพิพากษาลงโทษสถานที่
ช่วยเขาให้รอด และผูท ้ รงทําให้เขามีความสุขในดินแดนที่เขา
ต่างๆ ที่พวกเขาได้กระทําตามความไม่บริสท ุ ธิข ์ องชาวเมืองโส
อาศัยอยู่ และเขาได้จด ั งานฉลองแห่งความยินดีในเดือนนี้เจ็ด
โดม ดังเช่นการพิพากษาลงโทษเมืองโสโดม
วัน ใกล้กับแท่นบูชาที่เขาได้สร้างไว้ที่บอ ่ นํ้าแห่งคําสาบาน
7 แต่เราช่วยโลทไว้ได้ เพราะพระเจ้าทรงระลึกถึงอับราฮัม และ
21 และในเทศกาลนี้ เขาได้สร้างเพิงสําหรับตนเองและบรรดาข้า
ทรงช่วยเขาให้รอดพ้นจากความพินาศ
ราชบริพาร และเขาเป็นคนแรกที่จด ั เทศกาลพลับพลาบนโลก
8 และเขากับลูกสาวของเขาได้กระทําบาปบนโลกอย่างที่ไม่เคย
22 และในระหว่างเจ็ดวันนัน ้ เขาได้นําเครื่องบูชาเผาถวายแด่
เกิดขึ้นบนโลกตัง ้ แต่สมัยของอาดัมจนถึงสมัยของเขา เพราะ
พระเจ้าทุกวัน คือ วัวสองตัว แกะตัวผูส ้ องตัว แกะตัวเมียเจ็ดตัว
ชายผูน ้ น ั ้ ได้รว่ มประเวณีกับลูกสาวของตน
และแพะตัวผูห ้ นึ่งตัว เพื่อเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป เพื่อเขาจะได้ชด
9 และดูเถิด มีพระบัญชาและจารึกไว้เกี่ยวกับเชื้อสายทัง ้ หมด
ใช้บาปของตนเองและของลูกหลานของเขา
ของเขาบนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์ ให้กําจัดและถอนรากถอน
23 และเพื่อเป็นการถวายคําขอบคุณ พระองค์ได้ถวายแกะตัวผู้
โคนพวกเขา และพิพากษาพวกเขาเหมือนการพิพากษาเมืองโส
เจ็ดตัว ลูกแพะเจ็ดตัว แกะตัวเมียเจ็ดตัว และแพะตัวผูเ้ จ็ดตัว
โดม และไม่ให้เหลือเชื้อสายของมนุษย์บนโลกในวันพิพากษา
พร้อมทัง ้ ผลไม้และเครื่องบูชาของพวกมัน และพระองค์ได้เผา
10 และในเดือนนี้ อับราฮัมได้ยา้ ยจากเฮบรอนไปอาศัยอยู่
ไขมันทัง ้ หมดของสัตว์เหล่านัน ้ บนแท่นบูชา เป็นเครื่องบูชาอัน
ระหว่างคาเดชและชูรใ์ นเทือกเขาเกราร์
เลือกสรรแด่พระเจ้า เพื่อให้มก ี ลิ่นหอมน่าชื่นใจ
11 และในช่วงกลางเดือนที่หา้ พระองค์ก็ยา้ ยจากที่นน ั ่ ไปประทับ
24 และในเช้าและเย็น พระองค์ทรงเผาเครื่องหอมต่างๆ ได้แก่
อยูท ่ ี่บอ ่ นํ้าแห่งคําสาบาน
กํายาน กัลบานัม สแต็กต์ นาร์ด มดยา เครื่องเทศ และคอสตัม ทัง ้ เจ็ดอย่างนี้ พระองค์ทรงถวายโดยบดและผสมเข้าด้วยกันใน อัตราส่วนเท่าๆ กัน (และ) บริสท ุ ธิ์ 21
งานเฉลิมฉลอง
25 และเขาได้ฉลองเทศกาลนี้เป็นเวลาเจ็ดวันด้วยความยินดี
5 และเรื่องนี้เป็นทุกข์ใจของอับราฮัมอย่างมาก เพราะเหตุเรื่อง
อย่างสุดหัวใจ ทัง ้ ตัวเขาเองและบรรดาคนที่อยูใ่ นบ้านของเขา
หญิงรับใช้และบุตรชายของเขา ที่เขาต้องขับไล่พวกเขาออกไป
โดยไม่มค ี นแปลกหน้าหรือคนที่ไม่ได้รบ ั พิธส ี ห ุ นัตอยูก ่ ับเขาด้วย
จากเขา
26 และเขาสรรเสริญพระผูส ้ ร้างของเขาผูท ้ รงสร้างเขาในยุค
6 และพระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “อย่าให้เป็นทุกข์ใจแก่เจ้าเลย
ของเขา เพราะพระองค์ทรงสร้างเขาตามพระประสงค์อันดีของ
เพราะเหตุเรื่องเด็กและเพราะเหตุเรื่องหญิงทาสนัน ้ จงฟังคํา
พระองค์ เพราะพระองค์ทรงทราบและทรงเห็นว่าจากเขาจะมีต้น
พู ดของซาราห์และกระทําตามที่นางบอกเจ้าทุกประการ เพราะ
แห่งความชอบธรรมเกิดขึ้นสําหรับคนชัว่ นิรน ั ดร์ และจากเขาจะ
นามและเชื้อสายของเจ้าจะสืบต่อจากอิสอัค”
มีเมล็ดพันธุบ ์ ริสท ุ ธิเ์ กิดขึ้น เพื่อให้เป็นเหมือนพระองค์ผท ู้ รง
7 แต่สาํ หรับบุตรชายของหญิงทาสผูน ้ ี้ เราจะทําให้เขาเป็นชน
สร้างสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง
ชาติใหญ่ เพราะเขาเป็นเชื้อสายของเจ้า'
27 และท่านก็อวยพรและยินดี และท่านเรียกเทศกาลนี้วา่
8 และในเช้าวันรุง่ ขึ้น อับราฮัมก็ลก ุ ขึ้นแต่เช้าตรู ่ นําขนมปังและ
เทศกาลของพระเจ้า เป็นความยินดีที่พระเจ้าผูส ้ ง ู สุดทรงพอ
นํ้าหนึ่งขวดไปวางไว้บนบ่าของฮาการ์และเด็กน้อย แล้วส่งนาง
พระทัย
ไป
28 และเราได้อวยพรแก่เขาตลอดไป และแก่เชื้อสายของเขาสืบ
9 และนางก็จากไปและเร่รอ ่ นอยูใ่ นถิ่นทุรกันดารเบียร์เชบา นํ้า
ไปทุกชัว่ อายุคนบนโลก เพราะเขาได้ฉลองเทศกาลนี้ในฤดูกาล
ในขวดก็หมดลง และเด็กนัน ้ ก็กระหายนํ้าและเดินต่อไปไม่ไหว
ของมัน ตามคําพยานของแผ่นจารึกจากสวรรค์
จึงล้มลง
29 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติไว้ในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์เกี่ยวกับ
10 แล้วมารดาของเขาก็อุ้มเขาไปวางไว้ใต้ต้นมะกอก แล้วไปนัง ่
อิสราเอลว่า พวกเขาจะต้องฉลองเทศกาลพลับพลาเจ็ดวันด้วย
ลงตรงข้ามเขาในระยะที่ยง ิ ธนูถึงได้ เพราะนางกล่าวว่า ‘ขออย่า
ความยินดี ในเดือนที่เจ็ด ซึ่งเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า เป็น
ให้ฉันเห็นความตายของลูกฉันเลย’ และขณะที่นางนัง ่ น ั้ ่ อยูน
กฎเกณฑ์ตลอดไปชัว่ อายุคนของพวกเขาในทุกๆ ปี
นางก็รอ ้ งไห้
30 และสําหรับเทศกาลนี้ไม่มก ี ําหนดเวลา เพราะได้กําหนดไว้
11 และทูตสวรรค์องค์หนึ่งของพระเจ้า ผูบ ้ ริสท ุ ธิ์ ได้กล่าวแก่ฮา
เป็นนิจสําหรับชาวอิสราเอลแล้วว่า พวกเขาควรเฉลิมฉลองใน
การ์วา่ “ฮาการ์เอ๋ย เจ้าร้องไห้ทําไม? จงลุกขึ้นอุ ้มเด็กนัน ้ ไว้ในมือ
เพิง และสวมพวงหรีดบนศีรษะ และนํากิ่งไม้ที่มใี บและกิ่งหลิว
ของเจ้าเถิด เพราะพระเจ้าทรงได้ยน ิ เสียงของเจ้า และทรงเห็น
จากลําธารมาประดับ
เด็กนัน ้ แล้ว”
31 และอับราฮัมได้นํากิ่งต้นปาล์มและผลไม้จากต้นไม้ดี ๆ มา
12 แล้วนางก็ลืมตาขึ้น และเห็นบ่อนํ้าแห่งหนึ่ง นางจึงไปตักนํ้า
และทุกวันในตอนเช้าเขาจะเดินวนรอบแท่นบูชาเจ็ดครัง้
ใส่ขวด แล้วให้ลก ู ดื่ม จากนัน ุ ขึ้นไปยังถิ่นทุรกันดารปา ้ นางก็ลก
สรรเสริญและขอบพระคุณพระเจ้าของเขาด้วยความยินดีในทุก
ราน
สิง ่
13 และเด็กนัน ้ เติบโตขึ้นและกลายเป็นนักธนู และพระเจ้าทรง อยูก ่ ับเขา และมารดาของเขาก็ได้หาภรรยาให้เขาจากบรรดาธิดา
บทที่ 17
ของชาวอียป ิ ต์ 14 และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายแก่เขา และเขาตัง ้ ชื่อบุตรชาย
1 และในปีแรกของสัปดาห์ที่หา้ อิสอัคก็หย่านมในปีแห่งการ
นัน ้ ว่าเนไบออท เพราะนางกล่าวว่า ‘พระเจ้าทรงอยูใ่ กล้ขา้ พเจ้า
เฉลิมฉลองนี้ [1982 AM] และอับราฮัมได้จด ั งานเลี้ยงใหญ่ใน
เมื่อข้าพเจ้าทูลขอต่อพระองค์’
เดือนที่สาม ในวันที่อิสอัคบุตรชายของเขาหย่านม
15 และในสัปดาห์ที่เจ็ด ในปีแรกนัน ้ ในเดือนแรกของปีแห่งการ
2 และอิชมาเอล บุตรชายของฮาการ์ชาวอียป ิ ต์ ได้มาอยูต ่ ่อหน้า
เฉลิมฉลองนี้ ในวันที่สบ ิ สองของเดือนนี้ มีเสียงจากสวรรค์
อับราฮัมบิดาของเขา ณ ที่นน ั ้ และอับราฮัมก็ยน ิ ดีและสรรเสริญ
กล่าวถึงอับราฮัมว่า เขาซื่อสัตย์ในทุกสิง ่ ที่พระองค์ทรงบอกเขา
พระเจ้า เพราะเขาได้เห็นบุตรชายของตนและไม่ได้ตายไปโดย
และเขารักพระเจ้า และเขาซื่อสัตย์ในทุกความทุกข์ยาก
ปราศจากบุตร
16 และเจ้าชายมาสเตมาได้มาทูลต่อพระเจ้าว่า “ดูเถิด อับราฮัม
3 และเขาระลึกถึงถ้อยคําที่พระองค์ได้ตรัสกับเขาในวันที่โลท
รักอิสอัคบุตรชายของตน และเขารักอิสอัคมากกว่าสิง ่ อื่นใด ขอ
จากพระองค์ไป และเขายินดีเพราะพระเจ้าได้ประทานเชื้อสายให้
พระองค์ทรงบัญชาให้เขานําอิสอัคมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผา
แก่เขาบนแผ่นดินโลกเพื่อรับแผ่นดินโลกเป็นมรดก และเขา
บนแท่นบูชา และพระองค์จะทรงดูวา่ เขาจะทําตามคําบัญชานี้
สรรเสริญพระผูส ้ ร้างสรรพสิง ่ ด้วยสุดจิตสุดใจของเขา
หรือไม่ และพระองค์จะทรงทราบว่าเขาซื่อสัตย์ในทุกสิง ่ ที่
4 และซาราห์เห็นอิชมาเอลกําลังเล่นและเต้นรํา และอับราฮัม
พระองค์ทรงทดสอบเขาหรือไม่”
กําลังชื่นชมยินดีอย่างยิง ่ นางจึงเกิดความหึงหวงอิชมาเอลและ
17 และพระเจ้าทรงทราบว่าอับราฮัมซื่อสัตย์ในความทุกข์ยาก
กล่าวแก่อับราฮัมว่า “จงขับไล่หญิงทาสคนนี้และลูกชายของ
ทัง ้ ปวงของเขา เพราะพระองค์ทรงทดสอบเขาด้วยแผ่นดินของ
นางออกไป เพราะลูกชายของหญิงทาสคนนี้จะไม่ได้รบ ั มรดก
เขาและด้วยความกันดารอาหาร และทรงทดสอบเขาด้วยทรัพย์
ร่วมกับอิสอัคบุตรชายของฉัน”
สมบัติของกษัตริย์ และทรงทดสอบเขาอีกครัง้ ด้วยภรรยาของ 22
งานเฉลิมฉลอง
เขา เมื่อนางพรากจากเขาไป และด้วยการเข้าสุหนัต และทรง
เขาของมัน อับราฮัมจึงไปเอาแกะตัวผูน ้ น ั ้ มาถวายเป็นเครื่อง
ทดสอบเขาด้วยอิชมาเอลและฮาการ์หญิงรับใช้ของเขา เมื่อเขา
บูชาเผาแทนบุตรชายของตน
ส่งพวกเขาไป
13 และอับราฮัมเรียกสถานที่นน ั ้ ว่า ‘พระเจ้าทรงทอดพระเนตร’
18 และในทุกสิง ่ ที่พระองค์ทรงทดสอบเขา เขาก็พบว่าซื่อสัตย์
ดังนัน ้ จึงกล่าวได้วา่ บนภูเขานัน ้ พระเจ้าทรงทอดพระเนตร คือภู
และจิตใจของเขาก็ไม่ใจร้อน และเขาไม่เฉื่อยชาในการกระทํา
เขาศิโยน
เพราะเขาซื่อสัตย์และรักพระเจ้า
14 และพระเจ้าทรงเรียกอับราฮัมด้วยพระนามของเขาเป็นครัง้ ที่สองจากสวรรค์ โดยทรงให้เราปรากฏเพื่อพู ดกับเขาในพระ
บทที่ 18
นามของพระเจ้า 15 และพระองค์ตรัสว่า “เราได้สาบานด้วยตัวเราเองแล้ว พระ
1 และพระเจ้าตรัสกับเขาว่า 'อับราฮัม อับราฮัม' และเขาตอบว่า '
เจ้าตรัสว่า เพราะเจ้าได้ทําสิง ่ นี้ และไม่ได้หวงห้ามบุตรชายของ
ดูเถิด ข้าพเจ้าอยูท ่ ี่นี่'
เจ้า บุตรชายสุดที่รก ั ของเจ้าจากเรา เราจะอวยพรเจ้าอย่างมาก
2 และพระองค์ตรัสว่า “จงพาอิสอัค บุตรชายสุดที่รก ั ของเจ้า ไป
มาย และเราจะทวีคณ ู เชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้น เหมือนดวงดาว
ยังที่สง ู และถวายบูชาเขาบนภูเขาลูกหนึ่งซึ่งเราจะชีใ้ ห้เจ้าเห็น”
ในท้องฟ้า และเหมือนทรายที่อยูบ ่ นชายทะเล และเชื้อสายของ
3 และในเช้าวันรุง่ ขึ้น เขาจึงลุกขึ้นแต่เช้าตรู ่ ผูกอานลา และพา
เจ้าจะได้รบ ั เมืองต่างๆ ของศัตรูเป็นมรดก”
คนหนุ่มสองคนกับอิสอัคบุตรชายของเขาไปด้วย พร้อมทัง ้ ผ่า
16 และโดยเชื้อสายของเจ้า ประชาชาติทง ั ้ หลายในโลกจะได้รบ ั
ไม้สาํ หรับเครื่องบูชาเผา และในวันที่สาม เขาได้ไปยังสถานที่นน ั้
พร เพราะเจ้าได้เชื่อฟังเสียงของเรา และเราได้แสดงให้ทก ุ คน
และได้เห็นสถานที่นน ั ้ จากระยะไกล
เห็นแล้วว่าเจ้าซื่อสัตย์ต่อเราในทุกสิง ่ ที่เราได้กล่าวแก่เจ้า จงไป
4 และพระองค์เสด็จมาถึงบ่อนํ้าแห่งหนึ่ง แล้วตรัสกับคนหนุ่ม
อย่างสงบสุขเถิด
ของพระองค์วา่ “พวกเจ้าจงอยูท ่ ี่นี่กับลาเถิด ส่วนเราและเด็ก
17 และอับราฮัมก็ไปหาคนหนุ่มของเขา และพวกเขาก็ลก ุ ขึ้นและ
หนุ่มจะไป (ที่นน ั ่ ) และเมื่อเรานมัสการเสร็จแล้ว เราจะกลับมาหา
ไปด้วยกันไปยังเบียร์เชบา และอับราฮัม [2010 AM] ก็อาศัย
พวกเจ้าอีก”
อยูข ่ า้ งบ่อนํ้าแห่งคําสาบาน
5 และท่านได้หยิบไม้สาํ หรับเครื่องบูชาเผามาวางไว้บนอิสอัค
18 และพระองค์ทรงฉลองเทศกาลนี้ทก ุ ปี เป็นเวลาเจ็ดวันด้วย
บุตรชายของท่าน แล้วท่านก็หยิบไฟและมีดไว้ในมือ และทัง ้ สอง
ความยินดี และทรงเรียกเทศกาลนี้วา่ เทศกาลของพระเจ้า ตาม
ก็ไปด้วยกันไปยังสถานที่นน ั้
เจ็ดวันที่พระองค์ทรงไปและกลับมาด้วยสันติสข ุ
6 อิสอัคจึงทูลบิดาว่า “บิดา” บิดาตอบว่า “ลูกเอ๋ย เราอยูท ่ ี่นี่”
19 และตามที่ได้บญ ั ญัติและบันทึกไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์
อิสอัคจึงกล่าวแก่บด ิ าว่า “ดูเถิด มีไฟ มีมด ี และมีฟน ื แต่แกะ
เกี่ยวกับอิสราเอลและเชื้อสายของพวกเขาแล้ว พวกเขาควรจะ
สําหรับเครื่องบูชาเผาอยูท ่ ี่ไหน บิดา”
เฉลิมฉลองเทศกาลนี้เจ็ดวันด้วยความปีติยน ิ ดี
7 และเขากล่าวว่า “พระเจ้าจะทรงจัดหาแกะตัวหนึ่งสําหรับ บทที่ 19
เครื่องบูชาเผาถวายแก่พระองค์เอง ลูกเอ๋ย” แล้วเขาก็เข้าไป ใกล้สถานที่แห่งภูเขาของพระเจ้า 8 และเขาได้สร้างแท่นบูชาขึ้น และวางไม้บนแท่นบูชา แล้วมัด
1 และในปีแรกของสัปดาห์แรกในปีแห่งการเฉลิมฉลองครบ
อิสอัคบุตรชายของตน และวางเขาลงบนไม้ที่อยูบ ่ นแท่นบูชา
รอบสีส ่ บ ิ สองปี อับราฮัมได้กลับมาและอาศัยอยูต ่ รงข้ามเมืองเฮ
แล้วยื่นมือออกไปหยิบมีดเพื่อจะฆ่าอิสอัคบุตรชายของตน
บรอน ซึ่งก็คือเมืองคีรย ิ าทอาร์บา เป็นเวลาสองสัปดาห์
9 และข้าพเจ้าได้ยน ื อยูต ่ ่อหน้าพระองค์ และต่อหน้าเจ้าชายมาส
2 และในปีแรกของสัปดาห์ที่สามแห่งการเฉลิมฉลองนี้ วันเวลา
เตมา และองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าตรัสว่า ‘จงสัง่ เขาอย่าแตะต้องเด็ก
แห่งชีวต ิ ของซาราห์ก็สน ิ้ สุดลง และนางก็เสียชีวต ิ ที่เมืองเฮ
นัน ้ หรือทําสิง ่ ใดแก่เขาเลย เพราะเราได้แสดงให้เห็นแล้วว่าเขา
บรอน
ยําเกรงองค์พระผูเ้ ป็นเจ้า’
3 และอับราฮัมก็ไปไว้ทก ุ ข์และฝังศพนาง และเราได้ทดสอบเขา
10 และเราได้รอ ้ งเรียกเขาจากสวรรค์วา่ “อับราฮัม อับราฮัม”
[เพื่อดูวา่ ] จิตใจของเขามีความอดทนและเขาไม่โกรธเคืองใน
แล้วเขาก็ตกใจกลัวและกล่าวว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าอยูท ่ ี่นี่”
ถ้อยคําที่ปากของเขาหรือไม่ และพบว่าเขามีความอดทนในเรื่อง
11 และข้าพเจ้ากล่าวแก่เขาว่า “อย่าแตะต้องเด็กนัน ้ และอย่าทํา
นี้และไม่หวัน ่ ไหว
อะไรกับเขาเลย เพราะบัดนี้ขา้ พเจ้าได้แสดงให้เห็นแล้วว่าท่าน
4 ด้วยความอดทน เขาจึงสนทนากับลูกหลานของเฮท เพื่อขอ
เกรงกลัวพระเจ้า และไม่ได้หวงห้ามบุตรชายคนแรกของท่านไว้
ให้พวกเขามอบสถานที่สาํ หรับฝังศพของเขา
จากข้าพเจ้า”
5 และพระเจ้าทรงประทานพระคุณแก่เขาต่อหน้าทุกคนที่เห็นเขา
12 และเจ้าชายมาสเตมาก็ได้รบ ั ความอับอายขายหน้า และอับรา
และเขาได้ขอร้องอย่างอ่อนโยนแก่บุตรชายของเฮท และพวก
ฮัมเงยหน้าขึ้นมอง และดูเถิด มีแกะตัวผูต ้ ัวหนึ่งถูกจับได้...โดย
เขาก็ได้มอบดินแดนถํ้าคู่ที่อยูต ่ รงข้ามกับมามเร ซึ่งก็คือเฮ บรอน ให้แก่เขาในราคา 400 เหรียญเงิน 23
งานเฉลิมฉลอง
6 พวกเขาจึงอ้อนวอนพระองค์วา่ “เราจะยกที่ดน ิ นัน ้ ให้พระองค์
19 และดูเถิด อิสอัคบุตรชายของข้ารักเอซาวมากกว่ายาโคบ
โดยไม่คิดค่าอะไรเลย” แต่พระองค์ไม่ทรงรับที่ดน ิ นัน ้ จากพวก
แต่ขา้ เห็นว่าท่านรักยาโคบอย่างแท้จริง
เขาโดยไม่คิดค่าอะไรเลย พระองค์ทรงจ่ายราคาที่ดน ิ นัน ้ ครบ
20 จงเพิม ่ ความเมตตาต่อเขาให้มากยิง ่ ขึ้น และจงมองเขาด้วย
ถ้วน และทรงกราบลงต่อหน้าพวกเขาสองครัง้ แล้วจึงฝังศพผู้
ความรัก เพราะเขาจะเป็นพรแก่เราบนโลกนี้ ตัง ั นี้ไปจนถึง ้ แต่บด
ตายในถํ้าสองชัน ้ ้ นัน
ชัว่ อายุคนทัง ้ ปวงบนโลกนี้
7 และอายุขย ั ทัง ่ บ ิ เจ็ดปี นัน ้ หมดของซาราห์คือหนึ่งร้อยยีส ่ คือ
21 จงให้มอ ื ของเจ้าแข็งแรง และให้ใจของเจ้าชื่นชมยินดีในยา
สองปีแห่งการเฉลิมฉลอง สีส ่ ป ั ดาห์ และหนึ่งปี นี่คือจํานวนวัน
โคบบุตรชายของเจ้า เพราะเราได้รก ั เขายิง ่ กว่าบุตรชายทัง ้ ปวง
ในชีวต ิ ของซาราห์
ของเรา เขาจะได้รบ ั พรตลอดไป และเชื้อสายของเขาจะเต็มแผ่น
8 นี่เป็นการทดลองครัง้ ที่สบ ิ ที่อับราฮัมถูกทดสอบ และเขาได้รบ ั
ดินโลก
การพิสจ ู น์วา่ ซื่อสัตย์และอดทนในจิตใจ
22 ถ้าผูใ้ ดสามารถนับเม็ดทรายบนแผ่นดินได้ เชื้อสายของเขาก็
9 และเขาไม่ได้พูดอะไรสักคําเกี่ยวกับข่าวลือในแผ่นดินที่วา่ พระ
จะถูกนับได้เช่นกัน
เจ้าตรัสว่าจะประทานแผ่นดินนัน ้ ให้แก่เขาและลูกหลานของเขา
23 และพรทัง ้ ปวงที่พระเจ้าทรงประทานแก่ขา้ พเจ้าและเชื้อสาย
และเขาก็ขอที่ดน ิ ในที่นน ั ้ เพื่อฝังศพคนตายของเขา เพราะเขาได้
ของข้าพเจ้า จะเป็นของยาโคบและเชื้อสายของเขาตลอดไป
รับการพิสจ ู น์แล้วว่าซื่อสัตย์ และมีช่ อ ื บันทึกไว้ในแผ่นจารึกบน
24 และในเชื้อสายของเขา ชื่อของข้าพเจ้าจะได้รบ ั พร และชื่อ
สวรรค์วา่ เป็นมิตรของพระเจ้า
ของบรรพบุรษ ุ ของข้าพเจ้า คือ เชม โนอาบ เอโนค มาฮาลาเลล
10 และในปีที่สน ี่ น ั ้ อิสอัคบุตรชายของเขาได้แต่งงานกับเรเบค
เอโนส เซธ และอาดัม ก็จะได้รบ ั พรด้วย
กา [2020 AM] [บุตรสาวของเบธูเอล บุตรชายของนาโฮร์ น้อง
25 และสิง ่ เหล่านี้จะใช้เป็นรากฐานของฟ้าสวรรค์ และเสริม
ชายของอับราฮัม] น้องสาวของลาบันและบุตรสาวของเบธูเอล
ความแข็งแกร่งให้แก่แผ่นดินโลก และจะทําให้ดวงดาวทัง ้ หลาย
และเบธูเอลเป็นบุตรชายของเมลคาห์ ซึ่งเป็นภรรยาของนาโฮร์
ในท้องฟ้าสว่างไสวขึ้นใหม่
น้องชายของอับราฮัม
26 และท่านเรียกยาโคบมาต่อหน้าเรเบคกาผูเ้ ป็นมารดา แล้วจูบ
11 และอับราฮัมได้แต่งงานกับภรรยาคนที่สาม ชื่อว่าเคทูราห์
เขาและอวยพรเขา แล้วกล่าวว่า:
ซึ่งเป็นธิดาของหญิงรับใช้ในบ้านของเขา เพราะฮาการ์ได้เสีย
27 “ยาโคบ บุตรสุดที่รก ั ของข้าพเจ้า ผูท ้ ี่จต ิ ใจของข้าพเจ้ารัก
ชีวต ิ ไปก่อนซาราห์แล้ว และนางได้ให้กําเนิดบุตรชายหกคน คือ
ยิง ่ ขอพระเจ้าทรงอวยพรเจ้าจากเบื้องบน และขอพระองค์ทรง
ซิมราม โยคชัน เมดัน มิเดียน อิชบัก และชูอาห์ ในช่วงเวลาสอง
ประทานพรทัง ้ ปวงแก่เจ้าเช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงอวยพรแก่
สัปดาห์ของปี
อาดัม เอโนค โนอาห์ และเชม และขอพระองค์ทรงบันดาลให้สง ิ่
12 และในสัปดาห์ที่หกของปีที่สองนัน ้ เรเบคก้าได้คลอดบุตร
ต่างๆ ที่พระองค์ทรงบอกข้าพเจ้า และสิง ่ ต่างๆ ที่พระองค์ทรง
ชายสองคนแก่ไอแซค คือยาโคบและเอซาว
สัญญาว่าจะประทานแก่ขา้ พเจ้า จงอยูก ่ ับเจ้าและเชื้อสายของ
13 และ [2046 AM] ยาโคบเป็นคนเรียบร้อยและซื่อตรง ส่วน
เจ้าเป็นนิจ ตามวันเวลาที่ฟา้ สวรรค์อยูเ่ หนือแผ่นดินโลก”
เอซาวเป็นคนดุรา้ ย เป็นคนทําไร่ทํานา และมีขนดก ส่วนยาโค
28 และเหล่าวิญญาณชัว่ ร้ายจะไม่สามารถครอบงําเจ้าหรือลูก
บอาศัยอยูใ่ นเต็นท์
หลานของเจ้าให้หน ั เหจากพระเจ้าผูท ้ รงเป็นพระเจ้าของเจ้า
14 และบรรดาชายหนุ่มก็เติบโตขึ้น ยาโคบเรียนรูท ้ ี่จะเขียน แต่
ตัง ้ แต่นี้เป็นต้นไปเป็นนิจ
เอซาวไม่ได้เรียนรู ้ เพราะเขาเป็นคนทํางานในทุ่งนาและเป็นนัก
29 และขอให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงเป็นบิดาของท่าน และท่าน
ล่า และเขาเรียนรูก ้ ารสงคราม และการกระทําทุกอย่างของเขา
เป็นบุตรหัวปี และเป็นบิดาของประชาชนเสมอไป
นัน ้ โหดร้าย
30 “จงไปอย่างสงบสุขเถิด ลูกเอ๋ย” แล้วทัง ้ สองก็ออกจากอับ
15 และอับราฮัมรักยาโคบ แต่อิสอัครักเอซาว
ราฮัมไปด้วยกัน
16 และอับราฮัมได้เห็นการกระทําของเอซาว และเขารูว้ า่ นาม
31 และเรเบคาห์รก ั ยาโคบด้วยสุดจิตสุดใจของนาง มากกว่าเอ
และเชื้อสายของยาโคบควรจะสืบต่อจากเขา และเขาจึงเรียก
ซาวเสียอีก แต่อิสอัคก็รก ั เอซาวมากกว่ายาโคบเสียอีก
เรเบคาห์มาและสัง่ สอนเกี่ยวกับยาโคบ เพราะเขารูว้ า่ นางก็รก ั ยา บทที่ 20
โคบมากกว่าเอซาวเช่นกัน 17 และพระองค์ตรัสกับนางว่า “ลูกสาวของเราเอ๋ย จงดูแลยา โคบบุตรชายของเราเถิด เพราะเขาจะมาแทนที่เราบนโลกนี้ และ
1 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สส ี่ บ ิ สอง ในปีแรกของสัปดาห์ที่
จะเป็นพรท่ามกลางลูกหลานของมนุษย์ และจะเป็นเกียรติแก่
เจ็ด อับราฮัมได้เรียกอิชมาเอล [2052 (2045?) AM] และบุตร
เชื้อสายทัง ้ หมดของเชม”
ชายสิบสองคนของเขา และอิสอัคและบุตรชายสองคนของเขา
18 เพราะข้าพเจ้าทราบว่าพระเจ้าจะทรงเลือกเขาให้เป็นชนชาติที่
และบุตรชายหกคนของเคทูราห์ และบุตรชายของพวกเขา
เป็นกรรมสิทธิข ั ้ ปวงที่อยูบ ่ น ์ องพระองค์ เหนือกว่าชนชาติทง
2 และพระองค์ทรงบัญชาพวกเขาว่า พวกเขาควรปฏิบต ั ิตาม
พื้นโลก
ทางของพระเจ้า ควรประพฤติชอบธรรม และรักเพื่อนบ้านของ 24
งานเฉลิมฉลอง
ตน และประพฤติเช่นนี้ท่ามกลางคนทัง ้ ปวง เพื่อให้แต่ละคน
11 และเขาได้มอบของขวัญให้แก่อิชมาเอลและบุตรชายของเขา
ดําเนินชีวต ิ ต่อหน้าคนทัง ้ ปวง เพื่อจะกระทําความยุติธรรมและ
รวมทัง ่ พวกเขาไปจากอิสอัค ้ บุตรชายของเคทูราห์ และได้สง
ความชอบธรรมบนโลกนี้
บุตรชายของเขา และเขาได้มอบทุกสิง ่ ทุกอย่างให้แก่อิสอัคบุตร
3 พวกเขาควรขลิบบุตรชายของตนตามพันธสัญญาที่พระองค์
ชายของเขา
ทรงทําไว้กับพวกเขา และอย่าหันเหไปทางขวาหรือทางซ้ายจาก
12 และอิชมาเอลกับบุตรชายของเขา และบุตรชายของเคทูราห์
ทางทัง ้ ปวงที่พระเจ้าทรงบัญชาไว้แก่เรา และเราทัง ้ หลายควร
และบุตรชายของพวกเขา ได้เดินทางไปด้วยกันและอาศัยอยู่
ระวังการล่วงประเวณีและความไม่บริสท ุ ธิท ั ้ ปวง [และจงละทิ้ง ์ ง
ตัง ้ แต่ปารานไปจนถึงทางเข้าเมืองบาบิโลนในดินแดนทัง ้ หมด
การล่วงประเวณีและความไม่บริสท ุ ธิท ั ้ ปวงจากหมูพ ่ วกเรา] ์ ง
ซึ่งอยูท ่ างทิศตะวันออกหันหน้าไปทางทะเลทราย
4 และถ้าหญิงหรือเด็กสาวคนใดประพฤติผด ิ ประเวณีในหมูพ ่ วก
13 และคนเหล่านี้ก็ปะปนกัน และได้ช่ อ ื ว่าชาวอาหรับและชาว
เจ้า จงเผาเธอด้วยไฟ และอย่าให้พวกเขาล่วงประเวณีกับเธอ
อิชมาเอล
ตามที่ตาและใจของพวกเขาปรารถนา และอย่าให้พวกเขารับเอา บทที่ 21
ธิดาจากแผ่นดินคานาอันมาเป็นภรรยา เพราะเชื้อสายของแผ่น ดินคานาอันจะถูกถอนรากถอนโคนออกจากแผ่นดิน 5 และพระองค์ทรงเล่าให้พวกเขาฟังถึงการพิพากษาพวกยักษ์
1 และในปีที่หกของสัปดาห์ที่เจ็ดแห่งปีแห่งการเฉลิมฉลองนี้
และการพิพากษาชาวเมืองโสโดม ว่าพวกเขาถูกพิพากษาเพราะ
อับราฮัมได้เรียกอิสอัคบุตรชายของเขามา และสัง่ เขาว่า
ความชัว่ ร้ายของพวกเขา และได้ตายไปเพราะการล่วงประเวณี
“ข้าพเจ้าแก่แล้ว และไม่รวู ้ า่ วันตายของข้าพเจ้าจะมาถึงเมื่อใด
ความไม่บริสท ุ ธิ์ และความเสื่อมทรามซึ่งกันและกันอันเกิดจาก
และอายุขย ั ของข้าพเจ้าก็เหลืออยูไ่ ม่มากแล้ว”
การล่วงประเวณี
2 และดูเถิด ข้าพเจ้ามีอายุหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าปีแล้ว และตลอด
6 “จงระวังตัวให้พน ้ จากความผิดประเวณีและความไม่บริสท ุ ธิ์
ชีวต ิ ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ระลึกถึงพระเจ้า และพยายามอย่าง
ทัง ื ้ ปวง และจากมลทินแห่งบาปทัง ้ ปวง เกรงว่าท่านจะทําให้ช่ อ
สุดใจที่จะทําตามพระประสงค์ของพระองค์ และดําเนินชีวต ิ อย่าง
ของเราเป็นคําสาปแช่ง และชีวต ิ ของท่านทัง ้ หมดจะเป็นที่เย้ย
เที่ยงธรรมในทุกวิถีทางของพระองค์
หยัน และบุตรชายของท่านทัง ้ หมดจะถูกทําลายด้วยดาบ และ
3 จิตใจของข้าพเจ้าเกลียดชังรูปเคารพ และข้าพเจ้าดูหมิน ้ ี่ ่ ผูท
ท่านจะกลายเป็นผูถ ้ ก ู สาปแช่งเหมือนเมืองโสโดม และชนชาติที่
บูชารูปเคารพเหล่านัน ้ และข้าพเจ้าได้มอบหัวใจและจิตวิญญาณ
เหลืออยูข ่ องท่านทัง ้ หมดจะเป็นเหมือนลูกหลานของเมืองโกโม
ของข้าพเจ้า เพื่อจะได้ปฏิบต ั ิตามพระประสงค์ของพระองค์
ราห์”
ผูท ้ รงสร้างข้าพเจ้า
7 ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านทัง ้ หลาย ลูกๆ ของข้าพเจ้า จงรักพระ
4 เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผูท ้ รงพระชนม์อยู่ พระองค์
เจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ และจงยึดมัน ั ้ สิน ่ ในพระบัญญัติทง ้ ของ
ทรงบริสท ุ ธิแ ์ ละซื่อสัตย์ พระองค์ทรงเที่ยงธรรมเหนือสิง ่ อื่นใด
พระองค์ อย่าเดินตามรูปเคารพและสิง ุ ธิข ่ ที่ไม่บริสท ์ องพวกเขา
พระองค์ไม่ทรงรับสินบนหรือของกํานัลใดๆ เพราะพระเจ้าทรง
8 และอย่าสร้างรูปเคารพที่หล่อขึ้นหรือแกะสลักไว้สาํ หรับตน
เที่ยงธรรม และทรงพิพากษาลงโทษบรรดาผูท ้ ี่ละเมิดพระ
เอง เพราะสิง ิ ญาณอยูใ่ นนัน ่ เหล่านัน ้ เป็นสิง ่ ไร้สาระ และไม่มวี ญ ้
บัญญัติของพระองค์และดูหมิน ่ พันธสัญญาของพระองค์
เพราะเป็นงานฝีมอ ื ของมนุษย์ และผูท ้ ี่วางใจในสิง ่ เหล่านัน ้ ก็เท่า
5 และลูกเอ๋ย จงปฏิบต ั ิตามพระบัญญัติ พระธรรมกําหนด และ
กับวางใจในสิง ่ ใดไม่ได้เลย
พระธรรมตัดสินของพระองค์ อย่าเดินตามสิง ่ น่ารังเกียจ รูป
9 อย่าปรนนิบต ั ิหรือนมัสการสิง ั ิพระ ่ เหล่านัน ้ แต่จงปรนนิบต
เคารพ และรูปหล่อเลย
เจ้าผูส ้ ง ู สุด และนมัสการพระองค์อยูเ่ สมอ และจงหวังในพระ
6 และอย่ากินเลือดของสัตว์หรือวัวควาย หรือนกที่บน ิ อยูใ่ น
พักตร์ของพระองค์อยูเ่ สมอ และจงประพฤติอย่างซื่อตรงและ
ท้องฟ้าเลย
ชอบธรรมต่อหน้าพระองค์ เพื่อพระองค์จะทรงพอพระทัยใน
7 และถ้าท่านจะฆ่าสัตว์บูชาเพื่อเป็นเครื่องบูชาสันติที่พระเจ้า
ท่านและประทานพระเมตตาแก่ท่าน และจะทรงส่งฝนลงมาเหนือ
ทรงยอมรับ จงฆ่ามันและเทเลือดของมันลงบนแท่นบูชา และ
ท่านทัง ้ เช้าและเย็น และจะทรงอวยพรแก่กิจการทัง ้ ปวงที่ท่านได้
ไขมันทัง ้ หมดของสัตว์บูชานัน ้ จงนํามาถวายบนแท่นบูชาพร้อม
กระทําบนแผ่นดิน และจะทรงอวยพรแก่อาหารและนํ้าของท่าน
กับแป้งอย่างดี และเครื่องบูชาเนื้อสัตว์ที่ผสมกับนํ้ามัน พร้อม
และจะทรงอวยพรแก่ผลแห่งครรภ์และผลผลิตแห่งแผ่นดิน
ทัง ้ เครื่องดื่มบูชา จงถวายทัง ้ หมดพร้อมกันบนแท่นบูชาเผาบูชา
ของท่าน และฝูงวัวและฝูงแกะของท่านด้วย
เป็นกลิ่นหอมหวานต่อพระเจ้า
10 และพวกท่านจะเป็นพรแก่แผ่นดินโลก และประชาชาติทง ั้
8 และเจ้าจงถวายไขมันจากเครื่องบูชาขอบคุณบนไฟที่อยูบ ่ น
หลายในแผ่นดินโลกจะปรารถนาพวกท่าน และจงอวยพรบุตร
แท่นบูชา และไขมันที่อยูบ ่ นท้อง และไขมันทัง ้ หมดในเครื่องใน
ชายของพวกท่านในนามของเรา เพื่อพวกเขาจะได้รบ ั พรเช่น
และไตทัง ่ นไตและเอว และตับที่ ้ สองข้าง และไขมันทัง ้ หมดที่อยูบ
เดียวกับเรา
เจ้าต้องเอาออกพร้อมกับไตด้วย 25
งานเฉลิมฉลอง
9 และจงถวายสิง ั ้ หมดเป็นเครื่องหอมที่พระเจ้าทรง ่ เหล่านี้ทง
21 ลูกเอ๋ย เราเห็นแล้วว่า การกระทําทัง ้ ปวงของมนุษย์ล้วนเป็น
พอพระทัย ทัง ้ เครื่องบูชาเนื้อสัตว์และเครื่องบูชาเครื่องดื่ม เป็น
บาปและความชัว่ ร้าย และการกระทําทัง ้ ปวงของพวกเขาล้วน
เครื่องหอมอันน่ารื่นรมย์ คือขนมปังแห่งเครื่องบูชาแด่พระเจ้า
เป็นความไม่สะอาด ความน่ารังเกียจ และมลทิน และไม่มค ี วาม
10 และจงกินเนื้อของมันในวันนัน ้ และในวันที่สอง และอย่าให้
ชอบธรรมใดๆ อยูก ่ ับพวกเขาเลย
ดวงอาทิตย์ในวันที่สองตกดินจนกว่าจะกินหมด และอย่าให้มส ี ง ิ่
22 จงระวัง อย่าให้เจ้าเดินตามทางของพวกเขา และเหยียบยํ่า
ใดเหลือไว้สาํ หรับวันที่สาม เพราะมันไม่เป็นที่ยอมรับ [เพราะมัน
ในเส้นทางของพวกเขา และทําบาปจนถึงแก่ความตายต่อหน้า
ไม่ได้รบ ั การอนุมต ั ิ] และอย่ากินมันอีกต่อไป และทุกคนที่กินมัน
พระเจ้าผูส ้ ง ู สุด มิฉะนัน ้ พระองค์จะทรงซ่อนพระพักตร์จากเจ้า
จะนําบาปมาสูต ่ นเอง เพราะข้าพเจ้าได้พบข้อความที่เขียนไว้ใน
และทรงส่งเจ้ากลับไปอยูใ่ นมือของผูท ้ ี่ทําผิดบาป และจะทรง
หนังสือของบรรพบุรษ ุ ของข้าพเจ้า และในถ้อยคําของเอโนค
ถอนรากถอนโคนเจ้าออกจากแผ่นดิน และเชื้อสายของเจ้าก็จะ
และในถ้อยคําของโนอาห์
ถูกถอนออกจากใต้ฟา้ ด้วย และชื่อของเจ้าและเชื้อสายของเจ้า
11 และเจ้าจงโรยเกลือบนเครื่องบูชาทุกอย่างของเจ้า และอย่า
จะพินาศไปจากแผ่นดินโลก
ให้เกลือแห่งพันธสัญญาขาดไปในเครื่องบูชาทุกอย่างของเจ้า
23 จงหันเหจากสิง ุ ธิท ั ้ หลาย ่ ชัว่ ร้ายและการกระทําที่ไม่บริสท ์ ง
ต่อหน้าพระเจ้า
ของพวกเขา และจงปฏิบต ั ิตามพระบัญญัติของพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด
12 และสําหรับไม้ที่ใช้ถวายบูชา จงระวังอย่านําไม้ชนิดอื่นมาวาง
และจงทําตามพระประสงค์ของพระองค์ และจงประพฤติชอบ
บนแท่นบูชา นอกเหนือจากไม้เหล่านี้ คือ ไม้ไซเปรส ไม้ลอเรล
ธรรมในทุกสิง ่
ไม้อัลมอนด์ ไม้เฟอร์ ไม้สน ไม้ซด ี าร์ ไม้สะวันนา ไม้มะเดื่อ ไม้
24 และพระองค์จะทรงอวยพรเจ้าในการกระทําทัง ้ ปวงของเจ้า
มะกอก ไม้เมอร์ ไม้ลอเรล และไม้แอสปาลาทัส
และจะทรงปลูกต้นแห่งความชอบธรรมขึ้นจากเจ้าทัว่ แผ่นดิน
13 และไม้ที่ควรวางบนแท่นบูชาใต้เครื่องบูชาคือไม้ที่ได้ตรวจ
โลก ตลอดชัว่ อายุคนบนโลก และนามของข้าและนามของเจ้าจะ
สอบแล้วว่าดูดี อย่าวางไม้ที่แตกหรือมีสค ี ลํ้า แต่ให้วางไม้ที่แข็ง
ไม่ถก ู ลืมเลือนไปใต้ฟา้ สวรรค์เป็นนิจ
และสะอาด ไม่มต ี ําหนิ เป็นไม้ที่สมบูรณ์และงอกใหม่ และอย่า
25 “จงไปเถิด ลูกเอ๋ย จงไปอย่างสงบสุข ขอพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด
วางไม้เก่า เพราะกลิ่นหอมของมันหมดไปแล้ว ไม่มก ี ลิ่นหอม
พระเจ้าของข้าพเจ้าและพระเจ้าของเจ้า ทรงเสริมกําลังเจ้าให้ทํา
เหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป
ตามพระประสงค์ของพระองค์ และขอพระองค์ทรงอวยพรเชื้อ
14 นอกจากไม้ชนิดเหล่านี้แล้ว อย่านําไม้ชนิดอื่นใดมาวางบน
สายของเจ้าและลูกหลานที่เหลืออยูต ่ ลอดชัว่ อายุคน ด้วยพร
แท่นบูชาอีก เพราะกลิ่นหอมของมันจะกระจายไป และกลิ่นของ
แห่งความชอบธรรมทัง ้ ปวง เพื่อเจ้าจะเป็นพรแก่แผ่นดินโลก
มันจะไม่ข้น ึ ไปถึงสวรรค์
ทัง ้ สิน ้ ”
15 จงปฏิบต ั ิตามพระบัญญัตินี้เถิด ลูกเอ๋ย เพื่อเจ้าจะได้
26 แล้วเขาก็ออกไปจากที่นน ั ่ ด้วยความยินดี
ประพฤติซ่ อ ื ตรงในทุกการกระทําของเจ้า บทที่ 22
16 และจงรักษาความสะอาดร่างกายอยูเ่ สมอ และจงชําระตัว ด้วยนํ้าก่อนจะเข้าไปถวายเครื่องบูชาบนแท่นบูชา และจงล้างมือ และเท้าก่อนจะเข้าไปใกล้แท่นบูชา และเมื่อถวายเครื่องบูชาเสร็จ
1 และในสัปดาห์แรกของปีแห่งการเฉลิมฉลองปีที่สส ี่ บ ิ สี่ ในปีที่
แล้ว จงล้างมือและเท้าอีกครัง้ หนึ่ง
สอง คือปีที่อับราฮัมสิน ิ อิสอัคและอิชมาเอลได้มาจากบ่อนํ้า ้ ชีวต
17 อย่าให้มเี ลือดติดตัวเจ้าหรือเสื้อผ้าของเจ้าเลย ลูกเอ๋ย จง
แห่งคําสาบานเพื่อมาฉลองเทศกาลสัปดาห์ คือเทศกาลผลแรก
ระวังเลือดให้ดี จงระวังอย่างยิง ่ จงคลุมมันด้วยฝุ่น
ของฤดูเก็บเกี่ยว ให้แก่อับราฮัมผูเ้ ป็นบิดา และอับราฮัมก็ยน ิ ดี
18 และอย่ากินเลือดใดๆ เพราะเลือดนัน ้ เป็นส่วนของจิต
เพราะบุตรชายทัง ้ สองของเขาได้มา
วิญญาณ อย่ากินเลือดใดๆ ทัง ้ สิน ้
2 เพราะอิสอัคมีทรัพย์สน ิ มากมายในเบเออร์เชบา และอิสอัคมัก
19 และอย่ารับของถวายใดๆ ที่แลกกับเลือดของมนุษย์ เกรงว่า
จะไปดูทรัพย์สน ิ ของตนแล้วกลับมาหาบิดา
เลือดนัน ั โทษและปราศจากการพิพากษา ้ จะถูกหลัง ่ โดยไม่ได้รบ
3 ในวันเหล่านัน ่ มบิดาของเขา และทัง ้ อิชมาเอลได้มาเยีย ้ สองได้
เพราะเลือดที่หลัง ่ นัน ้ เป็นสาเหตุทําให้แผ่นดินโลกทําบาป และ
อยูด ่ ว้ ยกัน อิสอัคได้ถวายเครื่องบูชาเผา และวางไว้บนแท่นบูชา
แผ่นดินโลกจะชําระล้างจากเลือดของมนุษย์ไม่ได้ เว้นแต่โดย
ของบิดาของเขาซึ่งเขาได้สร้างไว้ในเมืองเฮบรอน
เลือดของผูท ้ ี่หลัง ่ เลือดนัน ้
4 และท่านได้ถวายเครื่องบูชาขอบคุณและจัดงานเลี้ยงแห่ง
20 และอย่ารับของขวัญหรือของกํานัลใดๆ ที่แลกกับเลือดของ
ความยินดีต่อหน้าอิชมาเอลน้องชายของเขา และเรเบคก้าได้ทํา
มนุษย์ จงแลกเลือดกับเลือดเถิด เพื่อท่านจะได้เป็นที่ยอมรับต่อ
ขนมปังใหม่จากธัญพืชใหม่ และมอบให้แก่ยาโคบบุตรชายของ
พระเจ้า พระผูส ้ ง ู สุด เพราะพระองค์ทรงเป็นที่พ่ง ึ ของคนดี และ
นาง เพื่อนําไปถวายอับราฮัมบิดาของเขา โดยใช้ผลผลิตแรก
เพื่อท่านจะได้พน ้ จากความชัว่ ร้ายทัง ้ ปวง และพระองค์จะทรง
ของแผ่นดิน เพื่ออับราฮัมจะได้กินและสรรเสริญพระผูส ้ ร้าง
ช่วยท่านให้รอดพ้นจากความตายทุกชนิด
สรรพสิง ่ ทัง ้ ปวงก่อนที่เขาจะตาย 26
งานเฉลิมฉลอง
5 และอิสอัคก็ได้สง ่ เครื่องบูชาขอบคุณที่ดท ี ี่สด ุ ไปให้อับราฮัม
15 และขอพระองค์ทรงต่ออายุพน ั ธสัญญาของพระองค์กับ
โดยผ่านทางยาโคบ เพื่ออับราฮัมจะได้กินและดื่ม
ท่าน เพื่อท่านจะได้เป็นชนชาติของพระองค์เป็นมรดกตลอดนิ
6 และเขาก็กินและดื่ม และสรรเสริญพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด ผูท ้ รงสร้าง
รันดร์ และเพื่อพระองค์จะทรงเป็นพระเจ้าแห่งความจริงและ
ฟ้าและแผ่นดิน ผูท ้ รงสร้างสิง ่ ดีงามทัง ้ หลายในแผ่นดิน และ
ความชอบธรรมแก่ท่านและเชื้อสายของท่านตลอดวันเวลาบน
ประทานให้แก่มนุษย์ เพื่อพวกเขาจะได้กินและดื่ม และสรรเสริญ
โลกนี้
พระผูส ้ ร้างของพวกเขา
16 และเจ้า ยาโคบ บุตรชายของเรา จงระลึกถึงถ้อยคําของเรา
7 “บัดนี้ ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า
และปฏิบต ั ิตามพระบัญญัติของอับราฮัม บิดาของเจ้า จงแยก
เพราะพระองค์ทรงให้ขา้ พเจ้าได้เห็นวันนี้ คือ ข้าพเจ้าอายุหนึ่ง
ตัวออกจากชนชาติทง ั ้ หลาย และอย่ากินอาหารร่วมกับพวกเขา
ร้อยหกสิบห้าปีแล้ว เป็นชายชราและมีอายุยน ื ยาว และตลอด
และอย่าทําตามการกระทําของพวกเขา และอย่าคบค้าสมาคม
ชีวต ิ ของข้าพเจ้าก็เต็มไปด้วยสันติสข ุ ”
กับพวกเขา เพราะการกระทําของพวกเขานัน ้ ไม่สะอาด และวิถี
8 ดาบของศัตรูไม่อาจเอาชนะข้าพเจ้าได้ในทุกสิง ่ ที่พระองค์
ทางทัง ้ ปวงของพวกเขานัน ้ เป็นมลทิน เป็นที่น่ารังเกียจ และเป็น
ประทานให้แก่ขา้ พเจ้าและลูกๆ ของข้าพเจ้าตลอดชีวต ิ ของ
ความไม่สะอาด
ข้าพเจ้าจนถึงวันนี้
17 พวกเขานําเครื่องบูชามาถวายแก่คนตาย และพวกเขา
9 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระเมตตาและสันติสข ุ ของ
นมัสการวิญญาณชัว่ ร้าย และพวกเขากินอาหารบนหลุมศพ
พระองค์จงมีแก่ขา้ พระองค์ผรู้ บ ั ใช้ของพระองค์ และแก่เชื้อสาย
และการกระทําทัง ้ ปวงของพวกเขาก็เป็นสิง ่ ไร้สาระและไร้ค่า
ของบุตรชายของเขา เพื่อพวกเขาจะได้เป็นชนชาติที่พระองค์
18 พวกเขาไม่มใี จที่จะเข้าใจ และดวงตาของพวกเขาไม่เห็นว่า
ทรงเลือกสรร และเป็นมรดกจากบรรดาประชาชาติทง ั ้ หลายใน
การกระทําของพวกเขานัน ้ เป็นอย่างไร และพวกเขาหลงผิดไป
โลก ตัง ั นี้ไปจนถึงตลอดชัว่ อายุคนในโลก ตลอดทุกยุค ้ แต่บด
อย่างไรในการกล่าวแก่ท่อนไม้วา่ 'ท่านคือพระเจ้าของฉัน' และ
ทุกสมัย
แก่ก้อนหินว่า 'ท่านคือพระเจ้าของฉันและท่านคือผูช ้ ว่ ยให้รอด
10 แล้วท่านก็เรียกยาโคบมาและกล่าวว่า “ยาโคบบุตรของ
ของฉัน' [และพวกเขาไม่มใี จ]
ข้าพเจ้า ขอพระเจ้าผูท ้ รงฤทธานุภาพทรงอวยพรเจ้าและเสริม
19 และสําหรับเจ้า ลูกชายของข้าอย่างยาโคบ ขอพระเจ้าผูส ้ ง ู
กําลังเจ้าให้กระทําความชอบธรรมและปฏิบต ั ิตามพระประสงค์
สุดทรงช่วยเหลือเจ้า และขอพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ทรงอวยพร
ของพระองค์ และขอพระองค์ทรงเลือกเจ้าและเชื้อสายของเจ้า
เจ้า และทรงขจัดเจ้าให้พน ้ จากความไม่บริสท ุ ธิแ ์ ละจากความผิด
เพื่อเจ้าจะได้เป็นชนชาติเป็นมรดกของพระองค์ตามพระ
พลาดทัง ้ ปวงของพวกเขา
ประสงค์ของพระองค์เสมอไป”
20 จงระวังเถิด ยาโคบบุตรชายของข้าพเจ้า อย่าไปแต่งงานกับ
11 “และเจ้า ยาโคบ บุตรชายของข้า จงเข้ามาใกล้และจูบข้าเถิด”
หญิงใดจากบรรดาธิดาของชาวคานาอัน เพราะเชื้อสายของเขา
ยาโคบจึงเข้ามาใกล้และจูบเขา แล้วกล่าวว่า “ขอพระเจ้าอวยพร
ทัง ้ หมดจะถูกถอนรากถอนโคนไปจากแผ่นดิน
แก่ยาโคบ บุตรชายของข้า และบรรดาบุตรชายของพระเจ้าผูส ้ ง ู
21 เพราะเหตุแห่งการล่วงละเมิดของฮาม แผ่นดินคานาอันจึง
สุดตลอดทุกยุคทุกสมัย ขอพระเจ้าประทานเชื้อสายแห่งความ
หลงผิด และเชื้อสายทัง ้ หมดของเขาจะถูกทําลายไปจากแผ่นดิน
ชอบธรรมแก่เจ้า และขอพระองค์ทรงชําระบุตรชายบางคนของ
โลก และส่วนที่เหลือทัง ี ู้ ้ หมดก็จะถูกทําลายไปด้วย และจะไม่มผ
เจ้าให้บริสท ุ ธิท ์ ่ามกลางแผ่นดินโลกทัง ้ สิน ้ ขอให้บรรดาประชา
ใดที่สบ ื เชื้อสายมาจากเขาจะรอดพ้นในวันพิพากษา
ชาติรบ ั ใช้เจ้า และบรรดาประชาชาติทง ั ้ หลายกราบไหว้ต่อหน้า
22 และสําหรับบรรดาผูบ ้ ูชารูปเคารพและคนชัว่ ทัง ้ หลาย
เชื้อสายของเจ้า”
(ก) พวกเขาจะไม่มค ี วามหวังในดินแดนแห่งผูม ้ ช ี วี ต ิ
12 จงเข้มแข็งต่อหน้าผูค ้ น และจงใช้อํานาจปกครองเหนือเชื้อ
(ข) และจะไม่มก ี ารจดจําพวกเขาบนโลกนี้อีกต่อไป
สายของเสธทัง ้ ปวง แล้วทางของเจ้าและทางของบุตรชายของ
(ค) เพราะพวกเขาจะลงไปสูแ ่ ดนคนตาย
เจ้าจะได้รบ ั การพิสจ ู น์วา่ ถูกต้อง เพื่อพวกเขาจะได้เป็นชนชาติ
(d) และพวกเขาจะถูกนําตัวไปยังสถานที่พพ ิ ากษา
บริสท ุ ธิ์
เช่นเดียวกับที่ชาวเมืองโซดอมถูกกวาดล้างไปจากโลก ฉะนัน ้
13 ขอพระเจ้าผูส ้ ง ู สุดทรงประทานพรทัง ้ ปวงแก่ท่าน เหมือน
บรรดาผูท ้ ี่บูรป ู เคารพทัง ้ หลายก็จะถูกกวาดล้างไปเช่นกัน
อย่างที่พระองค์ทรงประทานพรแก่ขา้ พเจ้า และเหมือนอย่างที่
23 อย่ากลัวเลย โอ ยาโคบ บุตรของข้า และอย่าท้อแท้เลย โอ
พระองค์ทรงประทานพรแก่โนอาห์และอาดัม ขอให้พรเหล่านัน ้
บุตรของอับราฮัม ขอพระเจ้าผูส ้ ง ู สุดทรงปกป้องเจ้าจากความ
สถิตอยูบ ่ นเชื้อสายอันศักดิส ิ ธิข ่ สูร่ น ุ ่ เป็นนิจ ์ ท ์ องท่านจากรุน
พินาศ และขอพระองค์ทรงช่วยเจ้าให้พน ้ จากทางแห่งความผิด
14 ขอพระองค์ทรงชําระท่านให้พน ้ จากความอยุติธรรมและ
พลาดทัง ้ ปวง
ความไม่บริสท ุ ธิท ั ้ ปวง เพื่อท่านจะได้ถก ู อภัยโทษในความผิด ์ ง
24 “เราสร้างบ้านหลังนี้เพื่อตัวเราเอง เพื่อเราจะได้จารึกชื่อของ
บาปทัง ู ้ ัว ขอพระองค์ทรงเสริม ้ ปวงที่ท่านได้กระทําไปโดยไม่รต
เราไว้บนแผ่นดินนี้ [บ้านหลังนี้มอบให้แก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้า
กําลังท่าน และทรงอวยพรท่าน และขอให้ท่านได้รบ ั แผ่นดินโลก
เป็นนิจ] และบ้านหลังนี้จะถูกตัง ้ ชื่อว่าบ้านของอับราฮัม มอบให้
ทัง ้ สิน ้ เป็นมรดก
แก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าเป็นนิจ เพราะเจ้าจะสร้างบ้านของเรา 27
งานเฉลิมฉลอง
และตัง ้ พระนามของเราไว้ต่อหน้าพระเจ้าเป็นนิจ เชื้อสายและ
ครํา่ ครวญถึงอับราฮัมบิดาของเขา รวมทัง ้ ตัวเขาเองและคนทัง ้
พระนามของเจ้าจะดํารงอยูต ่ ลอดชัว่ อายุคนบนแผ่นดินโลก”
หลายในบ้านของอับราฮัม และพวกเขาร้องไห้กันอย่างหนัก
25 และพระองค์ทรงเลิกสัง่ สอนและอวยพรเขา
7 และอิสอัคและอิชมาเอลบุตรชายของเขาได้ฝังศพเขาไว้ในถํ้าคู่
26 และทัง ้ สองนอนร่วมกันบนเตียงเดียวกัน ยาโคบหลับอยูใ่ น
ใกล้กับซาราห์ภรรยาของเขา และพวกเขารํา่ ไห้เพื่อเขาเป็นเวลาสี่
อ้อมอกของอับราฮัม บิดาของบิดาของเขา และยาโคบจูบเขา
สิบวัน ทัง ้ ชายในบ้านของเขา อิสอัคและอิชมาเอล และบุตรชาย
เจ็ดครัง้ ความรักและจิตใจของยาโคบก็เปี่ ยมล้นด้วยความยินดี
ทัง ้ หมดของพวกเขา และบุตรชายทัง ้ หมดของเคทูราห์ในที่ของ
ในยาโคบ
พวกเขา และวันแห่งการรํา่ ไห้เพื่ออับราฮัมก็สน ิ้ สุดลง
27 และเขาได้อวยพรพระองค์ดว้ ยสุดใจ และกล่าวว่า “พระเจ้าผู้
8 และพระองค์ทรงมีพระชนม์ชพ ่ ป ั ดาห์ ี ยืนยาวสามปีกับอีกสีส
สูงสุด พระเจ้าแห่งสรรพสิง ้ ร้างสรรพสิง ้ รงนํา ่ และผูส ่ ผูท
รวมเป็นหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าปี และทรงมีพระชนม์ชพ ี ครบ
ข้าพเจ้าออกมาจากเมืองอู รแ ์ ห่งชาวเคลเดีย เพื่อจะประทาน
สมบูรณ์ในวัยชรา
แผ่นดินนี้ให้ขา้ พเจ้าเป็นมรดกตลอดไป และเพื่อข้าพเจ้าจะได้
9 เพราะในสมัยบรรพบุรษ ุ ของพวกเขานัน ั ของพวกเขา ้ อายุขย
สถาปนาเชื้อสายอันบริสท ุ ธิ์ ขอสรรเสริญพระเจ้าผูส ้ ง ู สุดตลอด
มีสบ ิ เก้าปีแห่งการพิพากษา และหลังจากนํ้าท่วมโลก อายุขย ั
ไป”
ของพวกเขาก็เริม ่ น้อยลงกว่าสิบเก้าปีแห่งการพิพากษา และลด
28 และท่านก็อวยพรยาโคบและกล่าวว่า “ลูกชายของข้าพเจ้า ผู้
ลงเรื่อยๆ และแก่ชราลงอย่างรวดเร็ว และมีอายุยน ื ยาวเนื่อง
ซึ่งข้าพเจ้าชื่นชมยินดีดว้ ยสุดหัวใจและด้วยความรัก ขอพระคุณ
จากความทุกข์ยากมากมายและความชัว่ ร้ายในทางของพวกเขา
และพระเมตตาของพระองค์ทรงสถิตอยูก ่ ับเขาและเชื้อสายของ
ยกเว้นอับราฮัม
เขาตลอดไป”
10 เพราะอับราฮัมประพฤติดส ี มบูรณ์ในกิจการทัง ้ ปวงต่อองค์
29 และขออย่าทรงทอดทิง ั นี้ไปจน ้ เขา หรือดูหมิน ่ เขาตัง ้ แต่บด
พระผูเ้ ป็นเจ้า และเป็นที่พอพระทัยในความชอบธรรมตลอดชีวต ิ
ถึงชัว่ นิรน ั ดร์ และขอพระองค์ทรงเปิดพระเนตรมองเขาและเชื้อ
ของเขา และดูเถิด เขามีชวี ต ิ อยูไ่ ม่ถึงสีป ่ ีแห่งการพิพากษา เมื่อ
สายของเขา เพื่อพระองค์จะทรงปกป้องเขา อวยพรเขา และ
เขาแก่ชราลงเพราะความชัว่ ร้าย และอายุขย ั ก็มากแล้ว
ทรงชําระเขาให้บริสท ุ ธิใ์ นฐานะชนชาติเพื่อเป็นมรดกของ
11 และคนรุน ่ ต่อ ๆ ไปที่จะเกิดขึ้นนับจากนี้ไปจนถึงวันพิพากษา
พระองค์
ใหญ่จะแก่ชราอย่างรวดเร็ว ก่อนที่พวกเขาจะครบสองปีแห่ง
30 และขอพระองค์ทรงอวยพรเขาด้วยพระพรทัง ้ ปวงของ
การเฉลิมฉลอง และความรูข้ องพวกเขาจะสูญหายไปเพราะ
พระองค์ตัง ั นี้ไปจนถึงตลอดนิรน ั ดร์ และขอพระองค์ทรง ้ แต่บด
ความชรา และความรูท ้ ง ั ้ หมดของพวกเขาจะหายไป
ต่ออายุพน ั ธสัญญาและพระคุณของพระองค์กับเขาและกับเชื้อ
12 และในวันเหล่านัน ิ อยูไ่ ด้ถึงปีครึง ่ พวกเขาจะ ้ ถ้าผูใ้ ดมีชวี ต
สายของเขาตามพระประสงค์อันดีของพระองค์ตลอดชัว่ อายุคน
กล่าวถึงเขาว่า ‘เขามีชวี ต ิ อยูย ่ น ื ยาว และส่วนใหญ่ของชีวต ิ เขามี
บนโลก'
แต่ความเจ็บปวด ความเศร้าโศก และความทุกข์ยาก และไม่มี ความสงบสุขเลย’
บทที่ 23
13 เพราะภัยพิบต ั ิเกิดขึ้นซํ้าแล้วซํ้าเล่า บาดแผลเกิดขึ้นซํ้าแล้ว ซํ้าเล่า ความทุกข์ยากเกิดขึ้นซํ้าแล้วซํ้าเล่า ข่าวร้ายเกิดขึ้นซํ้า
1 และยาโคบได้วางนิ้วมือสองนิ้วของตนไว้บนดวงตาของตน
แล้วซํ้าเล่า โรคภัยไข้เจ็บเกิดขึ้นซํ้าแล้วซํ้าเล่า และการพิพากษา
และสรรเสริญพระเจ้าแห่งเทพทัง ้ หลาย แล้วคลุมหน้าของตน
อันชัว่ ร้ายทัง ้ ปวงเช่นนี้เกิดขึ้นซํ้าแล้วซํ้าเล่า คือ โรคภัยไข้เจ็บ
และเหยียดเท้าออก แล้วหลับไปชัว่ นิรน ั ดร์ และถูกรวบรวมไปอยู่
และความล่มสลาย หิมะ นํ้าค้างแข็ง และนํ้าแข็ง ไข้ ความหนาว
กับบรรพบุรษ ุ ของตน
สัน ่ ความอ่อนเพลีย ความอดอยาก ความตาย ดาบ การถูกจับ
2 และถึงกระนัน ั นอนอยูใ่ นอ้อมอกของอับราฮัม ้ ยาโคบก็ยง
เป็นเชลย และภัยพิบต ั ิและความเจ็บปวดทุกชนิด
และไม่รวู ้ า่ อับราฮัม ปู่ของตนได้ตายแล้ว
14 และสิง ั ้ หมดจะเกิดขึ้นกับคนรุน ่ ที่ชวั ่ ร้าย ซึ่งกระทํา ่ เหล่านี้ทง
3 และยาโคบตื่นขึ้นจากหลับ และดูเถิด อับราฮัมตัวเย็นเฉียบ
การล่วงละเมิดบนโลก การกระทําของพวกเขาคือความไม่
ราวกับนํ้าแข็ง เขาจึงกล่าวว่า 'พ่อ พ่อ' แต่ไม่มใี ครตอบ และเขา
บริสท ุ ธิ์ การผิดประเวณี ความสกปรก และสิง ่ น่ารังเกียจ
รูว้ า่ อับราฮัมตายแล้ว
15 แล้วพวกเขาจะกล่าวว่า “สมัยของบรรพบุรษ ุ นัน ้ ยาวนานถึง
4 และเขาก็ลก ุ ขึ้นจากอ้อมอกวิง ่ ไปบอกเรเบคกามารดาของเขา
หนึ่งพันปี และเป็นช่วงเวลาที่ดี แต่ดเู ถิด สมัยชีวต ิ ของเรา ถ้า
และเรเบคกาก็ไปบอกอิสอัคในเวลากลางคืน และพวกเขาก็ไป
คนเรามีชวี ต ิ อยูม ่ าก ก็เพียงเจ็ดสิบปี และถ้าเขาแข็งแรง ก็แปด
ด้วยกัน และยาโคบก็ไปด้วย โดยมีตะเกียงอยูใ่ นมือ และเมื่อ
สิบปี และเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย และไม่มส ี น ั ติสข ุ ในสมัยของคน
พวกเขาเข้าไปข้างในก็พบว่าอับราฮัมนอนตายอยู่
ชัว่ ช้านี้”
5 และอิสอัคก็ก้มลงซบหน้าบิดาของตน ร้องไห้และจูบท่าน
16 และในยุคนัน ้ าวุ โส ้ บรรดาบุตรชายจะกล่าวโทษบิดาและผูอ
6 และเสียงเหล่านัน ิ ไปถึงบ้านของอับราฮัม และอิชมาเอ ้ ได้ยน
ของพวกเขาถึงบาปและความอยุติธรรม และถึงถ้อยคําจากปาก
ลบุตรชายของเขาก็ลก ุ ขึ้นไปหาอับราฮัมบิดาของเขา และร้องไห้
ของพวกเขาและความชัว่ ร้ายใหญ่หลวงที่พวกเขากระทํา และ 28
งานเฉลิมฉลอง
เกี่ยวกับการที่พวกเขาละทิ้งพันธสัญญาที่พระเจ้าทรงทําไว้
26 และในวันเหล่านัน ้ เด็กๆ จะเริม ่ ศึกษาธรรมบัญญัติ และ
ระหว่างพวกเขากับพระองค์ ว่าพวกเขาควรปฏิบต ั ิตามพระ
แสวงหาพระบัญญัติ และกลับคืนสูห ่ นทางแห่งความชอบธรรม
บัญญัติและกฎเกณฑ์ทง ั ้ หมดของพระองค์ โดยไม่หน ั เหไปทาง
27 และวันเวลาจะเริม ่ นุษย์ จน ่ ทวีมากขึ้นและเพิม ่ มากขึ้นในหมูม
ขวาหรือทางซ้าย
กระทัง ่ วันเวลาของพวกเขาใกล้จะถึงหนึ่งพันปี และเป็นจํานวนปี
17 เพราะว่าทุกคนล้วนทําชัว่ และทุกปากก็พูดจาชัว่ ร้าย การ
ที่มากกว่าจํานวนวันเวลาที่มอ ี ยูแ ่ ต่ก่อน
กระทําทัง ุ ธิแ ้ หลายของพวกเขาล้วนเป็นความไม่บริสท ์ ละความ
28 และจะไม่มค ี นชราหรือผูใ้ ดที่ไม่พอใจในวันเวลาของตน
น่ารังเกียจ และวิถีทางทัง ้ หลายของพวกเขาล้วนเป็นมลทิน
เพราะทุกคนจะเป็นดุจเด็กและหนุ่มสาว
ความไม่บริสท ุ ธิ์ และความพินาศ
29 และตลอดชีวต ิ ของพวกเขา พวกเขาจะมีชวี ต ิ อยูอ ่ ย่างสงบ
18 ดูเถิด แผ่นดินโลกจะถูกทําลายเพราะการกระทําทัง ้ ปวงของ
สุขและมีความสุข และจะไม่มซ ี าตานหรือผูท ้ ําลายล้างใดๆ เพราะ
พวกเขา และจะไม่มน ี ้าํ องุ ่นและนํ้ามัน เพราะการกระทําของพวก
ตลอดชีวต ิ ของพวกเขาจะเป็นวันแห่งพรและการเยียวยา
เขานัน ้ ไร้ความซื่อสัตย์โดยสิน ้ เชิง และพวกเขาทัง ้ หมดจะพินาศ
30 และในเวลานัน ั ใช้ของ ้ พระเจ้าจะทรงรักษาบรรดาผูร้ บ
ไปด้วยกัน ทัง ้ สัตว์ป่า สัตว์เลี้ยง นก และปลาทัง ้ หมดในทะเล
พระองค์ และพวกเขาจะลุกขึ้นและเห็นสันติสข ุ อย่างยิง ่ ใหญ่ และ
เพราะเหตุแห่งมนุษย์
ขับไล่ศัตรูของพวกเขาออกไป และคนชอบธรรมจะเห็นและขอบ
19 และพวกเขาจะทะเลาะวิวาทกันเอง ทัง ้ หนุ่มกับคนแก่ คนแก่
พระคุณ และชื่นชมยินดีตลอดไปเป็นนิจ และจะเห็นการ
กับคนหนุ่ม คนจนกับคนรวย คนตํ่าต้อยกับคนใหญ่คนโต และ
พิพากษาและการสาปแช่งทัง ้ ปวงที่พระองค์ทรงพิพากษาศัตรู
คนขอทานกับเจ้าผูค ้ รองนคร เพราะเหตุแห่งธรรมบัญญัติและ
ของพวกเขา
พันธสัญญา เพราะพวกเขาได้ลืมพระบัญญัติ พันธสัญญา
31 และกระดูกของพวกเขาจะอยูใ่ นดิน และจิตวิญญาณของ
เทศกาล เดือน วันสะบาโต ปีแห่งการปลดปล่อย และคํา
พวกเขาจะมีความปีติยน ิ ดีอย่างมาก และพวกเขาจะรูว้ า่ พระเจ้า
พิพากษาทัง ้ ปวง
ทรงเป็นผูพ ้ พ ิ ากษา และทรงแสดงความเมตตาต่อคนนับร้อย
20 และพวกเขาจะยืนหยัดพร้อมด้วยธนูและดาบเพื่อทํา
นับพันและต่อทุกคนที่รก ั พระองค์
สงครามเพื่อขับไล่พวกเขาให้กลับคืนสูท ่ างเดิม แต่พวกเขาจะไม่
32 และโมเสสเอ๋ย จงจดถ้อยคําเหล่านี้ลงไป เพราะว่าถ้อยคํา
กลับคืนจนกว่าจะมีการนองเลือดมากมายบนแผ่นดินโลก โดย
เหล่านี้ได้ถก ู เขียนไว้เช่นนี้ และถูกบันทึกไว้บนแผ่นศิลาในสวรรค์
ต่างคนต่างฆ่ากันเอง
เพื่อเป็นพยานแก่คนรุน ่ หลังตลอดไป
21 และบรรดาผูท ้ ี่รอดพ้นไปนัน ้ จะไม่กลับจากความชัว่ ร้ายของ
บทที่ 24
ตนมาสูท ่ างแห่งความชอบธรรม แต่พวกเขาจะยกตนขึ้นสูก ่ าร หลอกลวงและความรํา่ รวย เพื่อแต่ละคนจะได้เอาทุกสิง ่ ที่เป็น ของเพื่อนบ้าน และพวกเขาจะเอ่ยพระนามอันยิง ่ ใหญ่ แต่ไม่ใช่
1 และเมื่ออับราฮัมสิน ิ แล้ว พระเจ้าทรงอวยพรอิสอัคบุตร ้ ชีวต
ด้วยความจริงและไม่ใช่ดว้ ยความชอบธรรม และพวกเขาจะทําให้
ชายของเขา และอิสอัคก็ลก ุ ขึ้นจากเฮบรอนไปอาศัยอยูท ่ ี่บอ ่ นํ้า
สถานที่ศักดิส ิ ธิท ุ แปดเปื้ อนด้วยความสกปรกและความ ์ ท ์ ี่สด
แห่งนิมต ิ ในปีแรกของสัปดาห์ที่สาม [2073 AM] แห่งปีแห่ง
เสื่อมทรามแห่งมลทินของพวกเขา
การเฉลิมฉลองนี้ เป็นเวลาเจ็ดปี
22 และการลงโทษอย่างใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นกับกิจการของคน
2 และในปีแรกของสัปดาห์ที่สก ี่ ็เกิดภัยแล้งขึ้นในแผ่นดิน
รุน ่ นี้จากพระเจ้า พระองค์จะทรงมอบพวกเขาให้แก่คมดาบ การ
[2080 AM] นอกจากภัยแล้งครัง้ แรกซึ่งเคยเกิดขึ้นในสมัย
พิพากษา การถูกจับเป็นเชลย และถูกปล้นสะดมและถูกทําลาย
ของอับราฮัมแล้ว
23 และพระองค์จะทรงปลุกคนบาปจากชนชาติต่างชาติให้ลก ุ
3 ยาโคบได้หว่านเมล็ดถัว่ เลนทิลลงในหม้อต้ม และเอซาวกลับ
ขึ้นต่อต้านพวกเขา พวกเขาไม่มค ี วามเมตตาหรือความสงสาร
มาจากทุ่งนาด้วยความหิวโหย เขาจึงพู ดกับยาโคบผูเ้ ป็นพีช ่ าย
และไม่เห็นแก่หน้าใคร ไม่วา่ แก่หรือหนุ่ม หรือใครก็ตาม เพราะ
ว่า “ขอหม้อต้มถัว่ เลนทิลนี้ให้ฉันบ้าง” ยาโคบจึงตอบว่า “ขาย
พวกเขาชัว่ ร้ายและแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทง ั ้ ปวง พวกเขาจะใช้
สิทธิในการสืบทอดมรดกส่วนแรกของเจ้าให้ฉัน แล้วฉันจะให้
ความรุนแรงต่ออิสราเอลและกระทําการล่วงละเมิดต่อยาโคบ
ขนมปังแก่เจ้า และหม้อต้มถัว่ เลนทิลนี้ดว้ ย”
และเลือดจะหลัง ่ มากมายบนแผ่นดินโลก และจะไม่มใี ครเก็บรวบ
4 และเอซาวคิดในใจว่า ‘ข้าพเจ้าจะต้องตาย สิทธิในการเป็น
รวมและไม่มใี ครฝังศพ
ทายาทนี้จะมีประโยชน์อะไรแก่ขา้ พเจ้าเล่า?’
24 ในวันเหล่านัน ้ พวกเขาจะร้องเสียงดัง และวิงวอนขอให้รอด
5 “แล้วท่านก็กล่าวแก่ยาโคบว่า ‘เรายกให้เจ้า’ ยาโคบจึงกล่าวว่า
พ้นจากมือของคนบาป คือคนต่างชาติ แต่จะไม่มใี ครรอดพ้นได้
‘สาบานต่อเราในวันนี้เถิด’ แล้วเขาก็สาบานต่อท่าน”
เลย
6 และยาโคบได้ให้ขนมปังและโจ๊กแก่เอซาวผูเ้ ป็นน้องชาย และ
25 และศีรษะของเด็ก ๆ จะขาวผ่องไปด้วยผมหงอก และเด็ก
เอซาวก็กินจนอิ่ม และเอซาวก็ดห ู มิน ่ สิทธิในการเป็นทายาทคน
อายุสามสัปดาห์จะดูแก่เหมือนคนอายุหนึ่งร้อยปี และส่วนสูง
แรก ด้วยเหตุนี้เอง เอซาวจึงได้ช่ อ ื ว่าเอโดม เพราะโจ๊กสีแดงที่
ของพวกเขาจะถูกทําลายด้วยความทุกข์ยากและการกดขี่
ยาโคบให้แก่เขาเป็นทายาทคนแรก 29
งานเฉลิมฉลอง
7 และยาโคบได้ข้น ึ เป็นพีช ่ าย และเอซาวก็ถก ู ลดฐานะลง
21 และพระองค์เสด็จขึ้นจากที่นน ั ่ ไปยังบ่อนํ้าแห่งคําสาบานในปี
8 และเกิดความกันดารอาหารขึ้นทัว่ แผ่นดิน อิสอัคจึงเดินทาง
แรกของสัปดาห์แรกในวาระครบรอบสีส ่ บ ิ สีป ่ ี [2108 AM]
ลงไปยังอียป ิ ต์ในปีที่สองของสัปดาห์นี้ และไปหากษัตริยแ ์ ห่ง
22 และในคืนนัน ้ ซึ่งเป็นวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรก พระเจ้า
ชาวฟิลิสเตียที่เมืองเกราร์ เพื่อพบกับอาบิเมเลค
ทรงปรากฏแก่เขา และตรัสกับเขาว่า “เราคือพระเจ้าของอับรา
9 และพระเจ้าทรงปรากฏแก่เขาและตรัสกับเขาว่า “อย่าลงไปใน
ฮัมบิดาของเจ้า อย่ากลัวเลย เพราะเราอยูก ่ ับเจ้า และเราจะอวย
อียป ิ ต์ จงอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินที่เราจะบอกเจ้า และจงพํานักอยู่
พรเจ้า และเราจะทําให้เชื้อสายของเจ้าทวีคณ ู ขึ้นมากมายเหมือน
ในแผ่นดินนี้ และเราจะอยูก ่ ับเจ้าและอวยพรเจ้า”
ทรายบนแผ่นดินโลก เพื่อเห็นแก่อับราฮัมผูร้ บ ั ใช้ของเรา”
10 เพราะเราจะมอบดินแดนทัง ้ หมดนี้ให้แก่เจ้าและเชื้อสายของ
23 และเขาได้สร้างแท่นบูชาขึ้นที่นน ั ่ ซึ่งอับราฮัมบิดาของเขาได้
เจ้า และเราจะยืนยันคําสาบานที่เราได้สาบานไว้กับอับราฮัมบิดา
สร้างไว้ก่อนแล้ว และเขาได้อธิษฐานต่อพระนามของพระเจ้า
ของเจ้า และเราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้ทวีคณ ู เหมือนดวงดาว
และถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของอับราฮัมบิดาของเขา
ในท้องฟ้า และจะมอบดินแดนทัง ้ หมดนี้ให้แก่เชื้อสายของเจ้า
24 และพวกเขาขุดบ่อนํ้าและพบนํ้าแห่งชีวต ิ
11 และโดยเชื้อสายของเจ้า ประชาชาติทง ั ้ หลายในแผ่นดินโลก
25 และบรรดาคนรับใช้ของอิสอัคได้ขุดบ่อนํ้าอีกบ่อหนึ่ง แต่ก็
จะได้รบ ั พร เพราะบิดาของเจ้าเชื่อฟังเสียงของเรา และปฏิบต ั ิ
ไม่พบนํ้า พวกเขาจึงไปบอกอิสอัคว่าไม่พบนํ้า และอิสอัคจึง
ตามคําสัง่ สอน คําบัญชา กฎเกณฑ์ และพันธสัญญาของเรา
กล่าวว่า “วันนี้เราได้สาบานต่อชาวฟิลิสเตียแล้ว และเรื่องนี้ก็ได้
และบัดนี้เชื่อฟังเสียงของเราและอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินนี'้
ถูกประกาศให้เราทราบแล้ว”
12 และเขาอาศัยอยูใ่ นเกลาร์เป็นเวลาสามสัปดาห์
26 และพระองค์ทรงเรียกสถานที่นน ั ้ ว่า บ่อนํ้าแห่งคําสาบาน
13 และอาบิเมเลคได้กําชับเกี่ยวกับเขา [2080-2101 AM] และ
เพราะที่นน ั ่ พระองค์ทรงสาบานต่ออาบิเมเลคและอาฮุสซา
เกี่ยวกับทุกสิง ่ ที่เป็นของเขา โดยกล่าวว่า 'ผูใ้ ดแตะต้องเขาหรือ
ธเพื่อนของพระองค์ และฟิโคลผูว้ า่ ราชการหรือเจ้าเมืองของ
สิง ้ น ั ้ จะต้องตายอย่างแน่นอน' ่ ใดก็ตามที่เป็นของเขา ผูน
พระองค์
14 และอิสอัคก็เจริญรุง่ เรืองในหมูช ่ าวฟิลิสเตีย และเขาได้รบ ั
27 และในวันนัน ้ อิสอัคก็รวู ้ า่ เขาได้สาบานกับพวกเขาไว้วา่ จะทํา
ทรัพย์สน ิ มากมาย ทัง ้ วัว แกะ อู ฐ ลา และครอบครัวใหญ่
ความสงบสุขกับพวกเขาเพราะถูกบีบบังคับ
15 และเขาได้หว่านเมล็ดพืชในดินแดนของชาวฟิลิสเตีย และได้
28 ในวันนัน ้ อิสอัคได้สาปแช่งชาวฟิลิสทีนว่า “ขอให้ชาวฟิลิสที
ผลผลิตร้อยเท่า อิสอัคจึงมัง่ คัง ่ ใหญ่โต และชาวฟิลิสเตียก็
นถูกสาปแช่งจนถึงวันแห่งความพิโรธและความขุน ่ เคืองจาก
อิจฉาเขา
ท่ามกลางประชาชาติทง ั ้ ปวง ขอให้พระเจ้าทรงทําให้พวกเขาเป็น
16 บ่อนํ้าทัง ้ หมดที่บรรดาคนรับใช้ของอับราฮัมได้ขุดไว้ในสมัย
ที่เยาะเย้ย เป็นคําสาปแช่ง และเป็นเป้าหมายแห่งความพิโรธและ
ที่อับราฮัมยังมีชวี ต ิ อยูน ่ น ั ้ ชาวฟิลิสเตียได้ขุดปิดไปหลังจากที่
ความขุน ่ เคืองในมือของคนบาปที่เป็นคนต่างชาติและในมือของ
อับราฮัมสิน ิ แล้ว และถมดินลงไปในบ่อนํ้าเหล่านัน ้ ชีวต ้
ชาวคิตทิม”
17 และอาบิเมเลคกล่าวแก่อิสอัคว่า “จงไปจากเราเถิด เพราะเจ้า
29 และผูใ้ ดรอดพ้นจากคมดาบของศัตรูและพวกคิตทิม ขอให้
มีกําลังมากกว่าเรามาก” และอิสอัคก็จากไปจากที่นน ั ่ ในสัปดาห์ที่
ชนชาติชอบธรรมถอนเขาออกไปจากใต้ฟา้ สวรรค์ดว้ ยการ
เจ็ดของปีแรก และไปอาศัยอยูใ่ นหุบเขาเกราร์
พิพากษา เพราะพวกเขาจะเป็นศัตรูและผูต ้ ่อต้านลูกหลานของ
18 และพวกเขาได้ขุดบ่อนํ้าขึ้นใหม่ ซึ่งบรรดาคนรับใช้ของอับรา
ข้าพเจ้าตลอดชัว่ อายุคนบนโลกนี้
ฮัมบิดาของเขาได้ขุดไว้ และซึ่งชาวฟิลิสเตียได้ปิดไว้หลังจากที่
30 และจะไม่มผ ี เู้ หลือรอดสําหรับพวกเขาเลย และจะไม่มผ ี ใู้ ด
อับราฮัมบิดาของเขาเสียชีวต ิ ไปแล้ว และเขาก็ได้ตัง ้ ชื่อบ่อนํ้า
รอดในวันพิพากษา เพราะการทําลาย การถอนรากถอนโคน และ
เหล่านัน ้ ตามที่อับราฮัมบิดาของเขาได้ตัง ้ ชื่อไว้
การขับไล่ออกจากแผ่นดินโลกนัน ้ ได้สงวนเชื้อสายทัง ้ หมดของ
19 และบรรดาคนรับใช้ของอิสอัคได้ขุดบ่อนํ้าในหุบเขา และพบ
ชาวฟิลิสเตียไว้แล้ว และจะไม่มช ี ่อ ่ าํ หรับ ื หรือเชื้อสายใดเหลืออยูส
นํ้าที่ไหลริน และบรรดาคนเลี้ยงแกะแห่งเกราร์ได้โต้เถียงกับคน
ชาวแคฟโทริมบนแผ่นดินโลกอีกต่อไป
เลี้ยงแกะของอิสอัค โดยกล่าวว่า “นํ้านัน ้ เป็นของเรา” และอิสอัค
31 เพราะถึงแม้เขาจะขึ้นไปบนสวรรค์ เขาก็จะถูกนําลงมา และ
จึงตัง ื รัน ้ ชื่อบ่อนํ้านัน ้ ว่า “ความดื้อรัน ้ ” เพราะพวกเขาได้ด้ อ ้ ต่อ
ถึงแม้เขาจะทําให้ตนเองเข้มแข็งบนโลก เขาก็จะถูกลากออกมา
เรา
และถึงแม้เขาจะซ่อนตัวอยูท ่ ่ามกลางประชาชาติทง ั ้ หลาย เขาก็
20 และพวกเขาก็ขุดบ่อนํ้าที่สอง และพวกเขาก็แย่งกันขุดบ่อนํ้า
จะถูกถอนรากถอนโคนออกมา และถึงแม้เขาจะลงไปในแดนคน
นัน ้ อีก และอิสอัคจึงตัง ้ ชื่อบ่อนํ้านัน ้ ว่า ‘ความบาดหมาง’ แล้วอิส
ตาย ที่นน ั ่ เขาก็จะถูกพิพากษาลงโทษอย่างหนัก และที่นน ั ่ เขาก็
อัคก็ลก ุ ขึ้นจากที่นน ั ่ และพวกเขาก็ขุดบ่อนํ้าอีกบ่อหนึ่ง คราวนี้
จะไม่มส ี น ั ติสข ุ
พวกเขาไม่แย่งกันขุด และอิสอัคจึงตัง ้ ชื่อบ่อนํ้านัน ้ ว่า ‘ที่วา่ ง’
32 และถ้าเขาถูกจับเป็นเชลย ผูท ้ ี่คิดร้ายจะฆ่าเขาในระหว่างทาง
และอิสอัคก็กล่าวว่า ‘บัดนี้พระเจ้าทรงจัดเตรียมที่วา่ งให้แก่เรา
และจะไม่มช ี ่อ ่ ก่เขาในแผ่นดินโลก เพราะ ื หรือเชื้อสายเหลืออยูแ
แล้ว และเราก็ทวีจาํ นวนมากขึ้นในแผ่นดิน’
เขาจะไปสูค ่ วามสาปแช่งชัว่ นิรน ั ดร์ 30
งานเฉลิมฉลอง
33 และนี่คือสิง ่ ที่เขียนและจารึกไว้เกี่ยวกับเขาบนแผ่นศิลาแห่ง
10 อย่ากลัวเลย แม่เอ๋ย จงมัน ่ ใจได้วา่ ข้าพเจ้าจะทําตามพระ
สวรรค์ เพื่อจะกระทําต่อเขาในวันพิพากษา เพื่อเขาจะได้ถก ู ถอน
ประสงค์ของท่าน และดําเนินชีวต ิ อย่างซื่อตรง และจะไม่
รากถอนโคนไปจากแผ่นดิน
ประพฤติชวั ่ ตลอดไป' 11 แล้วนางก็เงยหน้าขึ้นสูฟ ่ า้ สวรรค์ ยื่นนิ้วมือออก และอ้าปาก
บทที่ 25
อวยพรพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด ผูท ้ รงสร้างฟ้าและแผ่นดิน และนางก็ ขอบพระคุณและสรรเสริญพระองค์
1 และในปีที่สองของสัปดาห์นี้ในวาระครบรอบนี้ เรเบคก้าเรียก
12 และนางกล่าวว่า “ขอสรรเสริญพระเจ้า และขอให้พระนามอัน
ยาโคบบุตรชายของนางมา และพู ดกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย อย่าแต่ง
ศักดิส ิ ธิข ั การสรรเสริญเป็นนิจ ผูท ้ รง ์ ท ์ องพระองค์ได้รบ
งานกับหญิงชาวคานาอันเหมือนเอซาวพีช ่ ายของเจ้า ซึ่งแต่ง
ประทานยาโคบแก่ขา้ พเจ้าเป็นบุตรชายบริสท ุ ธิแ ์ ละเป็นเชื้อสาย
งานกับหญิงชาวคานาอันสองคน และพวกนางทําให้จต ิ ใจของ
อันบริสท ุ ธิ์ เพราะเขาเป็นของพระองค์ และเชื้อสายของเขาจะ
ข้าขมขื่นด้วยการกระทําชัว่ ช้าทัง ้ หลายของพวกนาง เพราะการ
เป็นของพระองค์ตลอดไปชัว่ นิรน ั ดร์”
กระทําทัง ้ หลายของพวกนางเป็นการล่วงประเวณีและความลุ่ม
13 ขอพระองค์ทรงอวยพรเขาเถิด ข้าแต่พระเจ้า และขอทรง
หลง และไม่มค ี วามชอบธรรมใดๆ ในหมูพ ่ วกนางเลย เพราะการ
ประทานคําอวยพรแห่งความชอบธรรมให้แก่ขา้ พระองค์ เพื่อข้า
กระทําของพวกนางนัน ้ ชัว่ ร้าย”
พระองค์จะได้อวยพรเขา'
2 และลูกชายของเรา เรารักเจ้าอย่างสุดซึ้ง และหัวใจและความ
14 และในเวลานัน ้ เมื่อพระวิญญาณแห่งความชอบธรรมลงมา
รักของเราอวยพรเจ้าตลอดชัว่ โมงแห่งวันและยามราตรี
สถิตในปากของนาง นางจึงวางมือทัง ้ สองข้างลงบนศีรษะของ
3 และบัดนี้ ลูกเอ๋ย จงฟังเสียงของแม่ และทําตามความ
ยาโคบ แล้วกล่าวว่า:
ประสงค์ของแม่ อย่าไปแต่งงานกับหญิงชาวเมืองนี้ แต่จงแต่ง
15 ขอพระองค์ทรงได้รบ ั พระพร พระเจ้าแห่งความชอบธรรม
งานกับหญิงจากวงศ์ตระกูลของพ่อแม่ และญาติพน ี่ ้องของพ่อ
และพระเจ้าแห่งยุคสมัย ขอพระองค์ทรงอวยพรพระองค์ตลอด
แม่เถิด เจ้าจงแต่งงานกับหญิงจากวงศ์ตระกูลของพ่อแม่ และ
ชัว่ อายุคน ขอพระองค์ทรงประทานทางแห่งความชอบธรรมแก่
พระเจ้าผูส ้ ง ู สุดจะทรงอวยพรเจ้า และลูกหลานของเจ้าจะเป็นคน
พระองค์ โอพระบุตรของข้าพระองค์ และทรงสําแดงความชอบ
ชอบธรรมและเป็นเชื้อสายบริสท ุ ธิ'์
ธรรมแก่เชื้อสายของพระองค์
4 แล้วยาโคบจึงพู ดกับรีเบคกามารดาของเขาว่า “ดูเถิด แม่เอ๋ย
16 ขอพระองค์ทรงประทานบุตรชายให้แก่ท่านมากมายใน
ข้าพเจ้าอายุได้เก้าสัปดาห์แล้ว และข้าพเจ้าไม่รจ ู้ ก ั หรือแตะต้อง
ระหว่างที่ท่านยังมีชวี ต ิ อยู่ และขอให้พวกเขาสืบเชื้อสายตาม
หญิงใดเลย และยังไม่ได้หมัน ้ หมายกับหญิงใด หรือแม้แต่คิดจะ
จํานวนเดือนของปี และขอให้บุตรชายของพวกเขามากมายและ
แต่งงานกับหญิงใดในบรรดาธิดาของชาวคานาอัน”
ยิง ่ ใหญ่เกินกว่าดวงดาวในท้องฟ้า และจํานวนของพวกเขามี
5 เพราะข้าพเจ้าจําได้ถึงคําพู ดของอับราฮัม บิดาของเรา ที่ท่าน
มากกว่าเม็ดทรายในทะเล
สัง่ ข้าพเจ้าว่าอย่าไปแต่งงานกับหญิงชาวคานาอัน แต่ให้ไปแต่ง
17 และขอพระองค์ทรงประทานแผ่นดินอันอุ ดมสมบูรณ์นี้แก่
งานกับหญิงจากเชื้อสายของบิดาข้าพเจ้าและจากญาติพน ี่ ้อง
พวกเขา ดังที่พระองค์ตรัสว่าจะประทานให้แก่อับราฮัมและเชื้อ
ของข้าพเจ้า
สายของเขาตลอดไป และขอให้พวกเขาครอบครองแผ่นดินนี้
6 ข้าเคยได้ยน ิ มาก่อนว่าลาบัน น้องชายของท่าน มีบุตรสาว
เป็นกรรมสิทธิต ์ ลอดไป
และข้าตัง ่ วกนางนัน ้ ใจจะเลือกนางมาเป็นภรรยาคนหนึ่งในหมูพ ้
18 และขอให้ขา้ พเจ้าได้เห็นบุตรชายของข้าพเจ้ามีบุตรที่ได้รบ ั
7 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงระมัดระวังตนในจิตวิญญาณให้พน ้ จาก
พรในระหว่างที่ขา้ พเจ้ายังมีชวี ต ิ อยู่ และขอให้เชื้อสายทัง ้ หมด
บาปหรือการเสื่อมทรามในทุกวิถีทางตลอดชีวต ิ ของข้าพเจ้า
ของเจ้าเป็นเชื้อสายที่ได้รบ ั พรและบริสท ุ ธิ์
เพราะในเรื่องตัณหาและการล่วงประเวณี อับราฮัมบิดาของ
19 และดังที่เจ้าได้ทําให้จต ิ ใจของมารดาเจ้าสดชื่นในระหว่างที่
ข้าพเจ้าได้สง ั ่ สอนข้าพเจ้าไว้มากมาย
นางยังมีชวี ต ิ อยู่ ครรภ์ของนางผูใ้ ห้กําเนิดเจ้าจึงอวยพรเจ้าเช่น
8 และถึงแม้วา่ พีช ่ ายของข้าพเจ้าได้สง ั ่ ข้าพเจ้าไว้เช่นนัน ้ แล้ว
นี้ [ความรักของข้าพเจ้า] และอกของข้าพเจ้าก็อวยพรเจ้า และ
ตลอดระยะเวลา 22 ปี พีช ่ ายของข้าพเจ้าก็ยง ั ทะเลาะกับข้าพเจ้า
ปากและลิ้นของข้าพเจ้าสรรเสริญเจ้าอย่างมากมาย
และพู ดกับข้าพเจ้าบ่อยๆ ว่า “พีช ่ ายเอ๋ย จงแต่งงานกับน้องสาว
20 จงเพิม ่ พู นและแผ่ขยายไปทัว่ แผ่นดิน และขอให้เชื้อสายของ
ของภรรยาทัง ้ สองของข้าพเจ้าเถิด” แต่ขา้ พเจ้าปฏิเสธที่จะทํา
ท่านสมบูรณ์ในความสุขแห่งสวรรค์และแผ่นดินเป็นนิจ และขอ
ตามที่เขาทํา
ให้เชื้อสายของท่านชื่นชมยินดี และในวันแห่งสันติสข ุ ยิง ่ ใหญ่
9 ข้าขอสาบานต่อหน้าท่านมารดาว่า ตลอดชีวต ิ ของข้า ข้าจะไม่
ขอให้มส ี น ั ติสข ุ ด้วย
แต่งงานกับหญิงใดจากเชื้อสายของคานาอัน และข้าจะไม่กระทํา
21 ขอให้พระนามและเชื้อสายของท่านดํารงอยูช ่ วั ่ นิรน ั ดร์ และ
การชัว่ ร้ายเหมือนอย่างที่พช ี่ ายของข้าได้กระทํา
ขอให้พระเจ้าผูส ้ ง ู สุดทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา และขอให้พระ เจ้าแห่งความชอบธรรมทรงสถิตอยูก ่ ับพวกเขา และโดยพวก เขา ขอให้สถานศักดิส ิ ธิข ู สร้างขึ้นชัว่ นิรน ั ดร์ ์ ท ์ องพระองค์ถก 31
งานเฉลิมฉลอง
22 ขอให้ผท ู้ ี่อวยพรท่านได้รบ ั พร และขอให้สรรพสิง ่ ทัง ้ ปวงที่
ของนาง และนางได้เอาหนังลูกแพะมาคลุมมือและคลุมคอของ
สาปแช่งท่านอย่างไม่เป็นธรรมได้รบ ั คําสาปแช่งนัน ้
เขา
23 แล้วนางก็จูบเขาและกล่าวแก่เขาว่า “ขอพระเจ้าแห่งโลกทรง
12 และนางได้มอบเนื้อและขนมปังที่นางเตรียมไว้ให้แก่ยาโค
รักท่าน เหมือนอย่างหัวใจของมารดาและความรักของนางที่ช่ น ื
บบุตรชายของนาง
ชมยินดีในตัวท่าน และทรงอวยพรท่าน” แล้วนางก็หยุดอวยพร
13 ยาโคบจึงเข้าไปหาบิดาและกล่าวว่า “ข้าพระองค์เป็นบุตร ของท่าน ข้าพระองค์ได้ทําตามที่ท่านสัง่ แล้ว ขอท่านลุกขึ้นนัง ่ รับ
บทที่ 26
ประทานสิง ั มาได้เถิด บิดาเอ๋ย เพื่อท่านจะได้อวย ่ ที่ขา้ พระองค์จบ พรข้าพระองค์”
1 และในปีที่เจ็ดของสัปดาห์นี้ อิสอัคเรียกเอซาวบุตรชายคนโต
14 อิสอัคจึงกล่าวแก่บุตรชายว่า “ลูกเอ๋ย ทําไมเจ้าจึงพบสิง ่ นี้
ของเขามา และกล่าวแก่เขาว่า 'ลูกชายเอ๋ย ข้าพเจ้าแก่แล้ว
ได้เร็วเช่นนี้เล่า?”
[2114 AM] และดูเถิด ตาของข้าพเจ้าพร่ามัว และข้าพเจ้าไม่รู ้
15 “ยาโคบจึงกล่าวว่า ‘เพราะพระเจ้าของท่านทรงให้ขา้ พเจ้าพบ’”
ว่าวันตายของข้าพเจ้าจะมาถึงเมื่อใด
16 อิสอัคจึงทูลเขาว่า “เข้ามาใกล้ๆ สิ ลูกเอ๋ย เพื่อเราจะได้
2 “บัดนี้ จงเอาอาวุ ธล่าสัตว์ของเจ้า คือกระบอกลูกธนูและคัน
สัมผัสดูวา่ เจ้าเป็นเอซาว บุตรชายของเราหรือไม่”
ธนูของเจ้า ออกไปล่าสัตว์และจับกวางมาให้ขา้ เถิด ลูกเอ๋ย จงทํา
17 ยาโคบจึงเข้าไปใกล้ไอแซคบิดาของตน และสัมผัสตัวไอแซ
อาหารรสเลิศที่จต ิ ใจของข้ารัก และนํามาให้ขา้ กิน เพื่อข้าจะได้
คแล้วกล่าวว่า “เสียงนัน ้ เป็นเสียงของยาโคบ แต่วา่ มือเหล่านัน ้
กิน และเพื่อจิตใจของข้าจะได้อวยพรเจ้าก่อนที่ขา้ จะตาย”
เป็นมือของเอซาว”
3 แต่เรเบคก้าได้ยน ิ อิสอัคพู ดกับเอซาว
18 และอิสอัคก็ไม่สามารถแยกแยะอิสอัคได้ เพราะเป็นพระ
4 และเอซาวก็ออกไปทุ่งนาแต่เช้าเพื่อล่าสัตว์และนํากลับมาให้
ประสงค์จากสวรรค์ที่จะทรงขจัดความสามารถในการรับรูข้ อง
บิดาของเขา
เขา และอิสอัคก็ไม่สามารถแยกแยะได้ เพราะมือของเขามีขนดก
5 และเรเบคก้าเรียกยาโคบบุตรชายของนางมา แล้วกล่าวแก่
เหมือนมือของเอซาวผูเ้ ป็นพีช ่ าย ดังนัน ้ อิสอัคจึงอวยพรเอซาว
เขาว่า “ดูเถิด ข้าได้ยน ิ อิสอัคบิดาของเจ้าพู ดกับเอซาวพีช ่ ายของ
19 แล้วพระองค์ตรัสว่า “เจ้าคือเอซาวบุตรชายของเราหรือ?”
เจ้าว่า ‘จงล่าสัตว์มาให้ขา้ และทําอาหารรสอร่อยให้ขา้ และนํามา
เอซาวตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นบุตรชายของพระองค์” พระองค์จง ึ
ให้ขา้ เถิด’”
ตรัสว่า “จงนําสิง ่ ที่เจ้าจับมาให้เรากินเถิด ลูกชายของเรา เพื่อ
6 ข้าพเจ้าจะได้กินและอวยพรท่านต่อหน้าพระเจ้าก่อนที่ขา้ พเจ้า
เราจะได้อวยพรเจ้า”
จะตาย” และบัดนี้ ลูกเอ๋ย จงเชื่อฟังเสียงของข้าพเจ้าในสิง ่ ที่
20 และท่านได้พาเขาเข้ามาใกล้ และเขาก็ได้กิน และท่านได้นํา
ข้าพเจ้าสัง่ เจ้า จงไปที่ฝูงแพะของเจ้าและนําลูกแพะที่ดส ี องตัว
เหล้าองุ ่นมาให้เขาดื่ม
มาให้ขา้ พเจ้า และข้าพเจ้าจะทําอาหารรสอร่อยให้แก่บด ิ าของเจ้า
21 และอิสอัคบิดาของเขาจึงกล่าวแก่เขาว่า “เข้ามาใกล้ๆ และ
อย่างที่ท่านโปรดปราน และเจ้าจงนํามาให้บด ิ าของเจ้า เพื่อท่าน
จูบพ่อสิ ลูกเอ๋ย”
จะได้กินและอวยพรเจ้าต่อหน้าพระเจ้าก่อนที่ท่านจะตาย และ
22 แล้วเขาก็เข้าไปใกล้และจูบเขา แล้วเขาก็ดมกลิ่นเสื้อผ้าของ
เพื่อเจ้าจะได้รบ ั พร”
เขา และอวยพรเขาแล้วกล่าวว่า “ดูเถิด กลิ่นของบุตรชายของ
7 ยาโคบจึงกล่าวแก่เรเบคคาผูเ้ ป็นมารดาว่า “แม่เจ้าข้า ข้า
เรานัน ึ พระเจ้าทรงอวย ้ เหมือนกลิ่นของทุ่งนาที่อุดมสมบูรณ์ซ่ง
พระองค์จะไม่หวงแหนสิง ิ าของข้าพระองค์จะรับ ่ ใดๆ ที่บด
พร”
ประทาน และที่ทําให้ท่านพอใจเลย แต่ขา้ พระองค์กลัวว่าท่านจะ
23 ขอพระเจ้าทรงประทานนํ้าค้างจากฟ้าสวรรค์และนํ้าค้างจาก
จําเสียงของข้าพระองค์ได้และอยากจะแตะต้องตัวข้าพระองค์”
แผ่นดินโลกแก่ท่าน และประทานข้าวและนํ้ามันอย่างอุ ดม
8 และเจ้าก็รวู ้ า่ ข้าพเจ้ามีผวิ เรียบ ส่วนเอซาวน้องชายของ
สมบูรณ์ ขอให้บรรดาประชาชาติปรนนิบต ั ิท่าน และชนชาติทง ั้
ข้าพเจ้ามีขนดก และข้าพเจ้าจะปรากฏต่อหน้าเขาในฐานะผู้
หลายกราบไหว้ท่าน
กระทําความชัว่ และจะกระทําการที่เขาไม่ได้สง ั ่ ให้ทํา และเขาจะ
24 จงปกครองพีน ่ ้องของเจ้าเถิด และให้บุตรชายของมารดา
โกรธข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะนําคําสาปแช่งมาสูต ่ นเอง ไม่ใช่พร
เจ้ากราบไหว้เจ้าเถิด และขอให้พระพรทัง ้ ปวงที่พระเจ้าทรง
9 และเรเบคกามารดาของเขากล่าวแก่เขาว่า “ขอให้คําสาปแช่ง
ประทานแก่ขา้ พเจ้าและประทานแก่อับราฮัมบิดาของข้าพเจ้า จง
ตกอยูก ่ ับเจ้าเถิด ลูกเอ๋ย จงเชื่อฟังเสียงของแม่เถิด”
มีแก่เจ้าและเชื้อสายของเจ้าเป็นนิจนิรน ั ดร์ ขอให้ผท ู้ ี่สาปแช่งเจ้า
10 และยาโคบก็เชื่อฟังคําของเรเบคกาผูเ้ ป็นมารดา และไปนํา
ถูกสาปแช่ง และขอให้ผท ู้ ี่อวยพรเจ้าได้รบ ั พร'
ลูกแพะสองตัวที่อ้วนพีมาให้มารดา แล้วมารดาของเขาก็ปรุง
25 และเมื่ออิสอัคอวยพรยาโคบบุตรชายของตนเสร็จแล้ว ยา
อาหารรสเลิศตามที่เขาชอบ
โคบก็ออกไปจากอิสอัคบิดาของเขาและซ่อนตัวอยู่ ส่วนเอซาว
11 และเรเบคก้าได้นําเสื้อผ้าอันดีของเอซาว บุตรชายคนโตของ
น้องชายของเขาก็กลับมาจากการล่าสัตว์
นาง ซึ่งอยูก ่ ับนางในบ้านนัน ้ มาสวมให้ยาโคบ บุตรชายคนเล็ก 32
งานเฉลิมฉลอง
26 และเขาก็ทําอาหารรสอร่อย แล้วนําไปให้บด ิ าของเขา และ
3 ฉะนัน ่ าย ้ ลูกเอ๋ย จงเชื่อฟังเรา และจงลุกขึ้นไปหาลาบัน พีช
กล่าวแก่บด ิ าว่า “ขอให้บด ิ าของข้าพเจ้าลุกขึ้นมาทานเนื้อกวางที่
ของเรา ที่เมืองฮาราน และพักอยูก ่ ับเขาเพียงไม่กี่วน ั จนกว่า
ข้าพเจ้าล่ามาได้ เพื่อท่านจะได้อวยพรข้าพเจ้า”
ความโกรธของพีช ่ ายเจ้าจะสงบลง และเขาจะเลิกโกรธเจ้า และ
27 อิสอัคผูเ้ ป็นบิดาจึงถามเขาว่า “เจ้าเป็นใคร?” เขาตอบว่า “ข้า
เจ้าจะลืมทุกสิง ั่ ' ่ ที่เจ้าได้ทําไป แล้วเราจะส่งคนไปรับเจ้าจากที่นน
พระองค์เป็นบุตรหัวปีของท่าน คือเอซาว ข้าพระองค์ได้ทําตามที่
4 และยาโคบกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่กลัว ถ้าเขาคิดจะฆ่าข้าพเจ้า
ท่านสัง่ แล้ว”
ข้าพเจ้าก็จะฆ่าเขา”
28 และอิสอัคก็ประหลาดใจอย่างยิง ่ และกล่าวว่า “ใครกันที่ล่า
5 แต่นางกล่าวแก่พระองค์วา่ “ขออย่าให้ขา้ พเจ้าต้องสูญเสีย
และจับสัตว์เหล่านัน ้ มาให้ฉัน และฉันได้กินทัง ้ หมดก่อนที่ท่านจะ
บุตรชายทัง ้ สองในวันเดียวกันเลย”
มา และได้อวยพรเขาแล้ว เขาจะได้รบ ั พร และลูกหลานของเขา
6 ยาโคบจึงกล่าวแก่เรเบคคาผูเ้ ป็นมารดาว่า “ดูเถิด ท่านก็
ทัง ั พรตลอดไป” ้ หมดจะได้รบ
ทราบแล้วว่าบิดาของข้าพเจ้าแก่ชราแล้ว และมองไม่เห็นเพราะ
29 และเมื่อเอซาวได้ยน ิ คําพู ดของอิสอัคผูเ้ ป็นบิดา เขาก็รอ ้ งไห้
ตาพร่ามัว ถ้าข้าพเจ้าจากท่านไป บิดาจะโกรธและสาปแช่ง
ด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง และกล่าวแก่บด ิ าว่า “ขอทรงอวย
ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะจากท่านไปจากท่าน ข้าพเจ้าจะไม่ไป
พรข้าพระองค์ดว้ ยเถิด บิดา”
ข้าพเจ้าจะไปก็ต่อเมื่อบิดาส่งข้าพเจ้าไปเท่านัน ้ ”
30 และยาโคบกล่าวแก่เขาว่า “น้องชายของเจ้ามาด้วยเล่ห ์
7 และเรเบคาห์กล่าวแก่ยาโคบว่า “ดิฉันจะเข้าไปพู ดกับเขา และ
เหลี่ยม และได้แย่งชิงพรของเจ้าไป” ยาโคบจึงกล่าวว่า “บัดนี้
เขาจะอนุญาตให้ท่านไป”
ข้าพเจ้ารูแ ้ ล้วว่าทําไมเขาจึงชื่อยาโคบ ดูเถิด เขาได้แย่งชิง
8 แล้วเรเบคก้าก็เข้าไปพู ดกับอิสอัคว่า “ฉันเกลียดชีวต ิ ของตัว
ตําแหน่งของข้าพเจ้าไปถึงสองครัง้ แล้ว เขาได้แย่งชิงสิทธิบุตร
เองเพราะเหตุนน ั ้ เองที่เอซาวได้แต่งงานกับลูกสาวทัง ้ สองของ
หัวปีของข้าพเจ้าไป และบัดนี้เขาก็ได้แย่งชิงพรของข้าพเจ้าไป
เฮท และถ้าหากยาโคบจะแต่งงานกับหญิงสาวในแผ่นดินเช่นนี้
อีก”
อีก ฉันจะมีชวี ต ิ อยูต ่ ่อไปทําไม ในเมื่อหญิงสาวชาวคานาอันนัน ้
31 และเอซาวกล่าวว่า “ท่านพ่อมิได้ทรงเตรียมพรไว้สาํ หรับข้า
ชัว่ ร้าย”
พระองค์หรือ?” อิสอัคจึงตอบเอซาวว่า “ดูเถิด เราได้ตัง ้ เขาเป็น
9 และอิสอัคเรียกยาโคบมาและอวยพรเขา แล้วตักเตือนเขาและ
เจ้านายของเจ้าแล้ว และเราได้มอบพีน ่ ้องของเขาทัง ้ หมดให้เขา
กล่าวแก่เขาว่า “อย่าแต่งงานกับหญิงใด ๆ จากเมืองคานาอัน
เป็นคนรับใช้ และเราได้เสริมกําลังเขาด้วยข้าว นํ้าองุ ่น และ
เลย”
นํ้ามันอย่างมากมาย แล้วบัดนี้ เราจะทําอะไรให้เจ้าได้อีกเล่า ลูก
10 จงลุกขึ้นไปที่เมโสโปเตเมีย ไปยังบ้านของเบธูเอล บิดาของ
ชายของเรา?”
มารดาเจ้า และไปหาภรรยาจากที่นน ั ่ จากบรรดาธิดาของลาบัน พี่
32 และเอซาวกล่าวแก่อิสอัคบิดาของเขาว่า “ท่านมีพรเพียงข้อ
ชายของมารดาเจ้า
เดียวหรือ โอบิดา? โปรดอวยพรข้าพเจ้าด้วยเถิด บิดา”
11 และขอพระเจ้าผูท ้ รงฤทธานุภาพทรงอวยพรเจ้า และทรง
33 เอซาวจึงร้องไห้เสียงดัง และอิสอัคจึงตอบเขาว่า “ดูเถิด ที่
เพิม ู เจ้า เพื่อเจ้าจะได้เป็นหมูช ่ นหลายชาติ และ ่ พู นและทวีคณ
อยูอ ่ าศัยของเจ้าจะอยูห ่ า่ งไกลจากนํ้าค้างบนพื้นดิน และห่าง
ทรงประทานพรเช่นเดียวกับที่อับราฮัมบิดาของข้าพเจ้าประทาน
ไกลจากนํ้าค้างจากฟ้าเบื้องบน”
ให้แก่เจ้าและแก่เชื้อสายของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้รบ ั มรดกแผ่นดินที่
34 และเจ้าจะดํารงชีวต ิ อยูด ่ ว้ ยดาบของเจ้า และเจ้าจะรับใช้พี่
เจ้าอาศัยอยู่ และแผ่นดินทัง ้ สิน ้ ที่พระเจ้าประทานให้แก่อับราฮัม
น้องของเจ้า และเมื่อเจ้าขึ้นเป็นใหญ่ และปลดแอกของเขาออก
จงไปเถิด ลูกเอ๋ย ด้วยสันติสข ุ '
จากคอของเจ้า เจ้าจะทําบาปอย่างร้ายแรงถึงตาย และเชื้อสาย
12 และอิสอัคได้สง ่ ยาโคบไป และยาโคบก็ไปที่เมโสโปเตเมีย ไป
ของเจ้าจะถูกถอนรากถอนโคนจากใต้ฟา้ '
อยูก ่ ับลาบัน บุตรชายของเบธูเอลชาวซีเรีย พีช ่ ายของเรเบคกา
35 และเอซาวก็คอยข่มขูย ่ าโคบเพราะคําอวยพรที่บด ิ าของเขา
มารดาของยาโคบ
ได้อวยพรให้ และเขาก็คิดในใจว่า “ขอให้วน ั แห่งการไว้ทก ุ ข์ของ
13 และเมื่อยาโคบได้ลก ุ ขึ้นเพื่อจะไปเมโสโปเตเมียแล้ว เรเบคก้า
บิดาของข้าพเจ้ามาถึงเสียเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้ฆา่ ยาโคบผูเ้ ป็น
ก็เศร้าโศกเสียใจเรื่องบุตรชายของนาง และนางก็รอ ้ งไห้
พีช ่ ายของข้าพเจ้าเสีย”
14 อิสอัคจึงกล่าวแก่เรเบคกาว่า “น้องสาวเอ๋ย อย่าร้องไห้ เพราะยาโคบ บุตรชายของฉันเลย เพราะเขาจากไปอย่างสงบ
บทที่ 27
และจะกลับมาอย่างสงบด้วย” 15 พระเจ้าผูส ้ ง ู สุดจะทรงปกป้องเขาจากความชัว่ ร้ายทัง ้ ปวง
1 และคําพู ดของเอซาว บุตรชายคนโตของนางนัน ้ เรเบคก้าได้รู ้
และจะทรงอยูก ่ ับเขา เพราะพระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งเขาตลอด
ในความฝัน และเรเบคก้าจึงส่งคนไปเรียกยาโคบ บุตรชายคน
ชีวต ิ ของเขา
เล็กของนางมา
16 เพราะข้าพเจ้าทราบว่าทางของเขาจะเจริญรุง่ เรืองในทุกสิง ่
2 และกล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด เอซาวน้องชายของเจ้าจะแก้แค้น
ไม่วา่ เขาจะไปที่ใด จนกว่าเขาจะกลับมาหาเราด้วยสันติสข ุ และ
เจ้าและฆ่าเจ้า”
เราจะได้เห็นเขาด้วยสันติสข ุ 33
งานเฉลิมฉลอง
17 อย่ากลัวเพราะเขาเลย น้องสาวของฉัน เพราะเขาอยูใ่ นทางที่ เที่ยงธรรมและเป็นคนสมบูรณ์พร้อม เขาเป็นคนซื่อสัตย์และจะ
1 และท่านก็ออกเดินทางไปจนถึงดินแดนทางทิศตะวันออก ไป
ไม่พน ิ าศ อย่าร้องไห้เลย
หาลาบัน พีช ่ ายของเรเบคกา และท่านก็อยูก ่ ับลาบันและรับใช้เขา
18 และอิสอัคได้ปลอบโยนเรเบคกาเรื่องยาโคบบุตรชายของ
แทนราเชล ลูกสาวของลาบันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
นาง และอวยพรเขา
2 และในปีแรกของสัปดาห์ที่สาม [2122 AM] ยาโคบกล่าวแก่
19 และยาโคบเดินทางจากบ่อนํ้าแห่งคําสาบานไปยังเมืองฮา
ลาบันว่า “ขอภรรยาของข้าพเจ้าคืนเถิด ข้าพเจ้ารับใช้ท่านมาเจ็ด
รานในปีแรกของสัปดาห์ที่สองแห่งปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สส ี่ บ ิ
ปีแล้ว” และลาบันกล่าวแก่ยาโคบว่า “เราจะยกภรรยาของท่านให้”
สี่ และเขามาถึงเมืองลูซบนภูเขา คือเมืองเบธเอล ในวันขึ้นเดือน
3 และลาบันจัดงานเลี้ยงใหญ่ แล้วรับเลอาห์ บุตรสาวคนโตของ
ใหม่ของเดือนนี้ [2115 AM] และเขามาถึงที่นน ั ่ ในตอนเย็นและ
เขามาแต่งงานกับยาโคบ และยกซิลปาห์ สาวใช้ของเขาให้เป็น
เลี้ยวจากทางไปทางทิศตะวันตกในคืนนัน ั่ ้ และเขานอนที่นน
สาวใช้อีกคนด้วย ยาโคบไม่รเู ้ รื่องนี้ เพราะคิดว่านางคือราเชล
เพราะดวงอาทิตย์ได้ตกดินแล้ว
4 และยาโคบก็เข้าไปหาเธอ และดูเถิด เธอคือเลอาห์ ยาโคบจึง
20 แล้วท่านก็หยิบก้อนหินก้อนหนึ่งจากที่นน ั ่ มาวางไว้ที่ศีรษะใต้
โกรธลาบันและกล่าวแก่เขาว่า “ทําไมท่านจึงทํากับข้าพเจ้าเช่นนี?้
ต้นไม้ แล้วท่านก็เดินทางไปตามลําพังและหลับไป
ข้าพเจ้าปรนนิบต ั ิท่านเพื่อราเชลไม่ใช่หรือ? ทําไมท่านจึงทําผิด
21 และในคืนนัน ่ นแผ่นดินโลก ปลาย ้ เขาฝันเห็นบันไดตัง ้ อยูบ
ต่อข้าพเจ้า?”
บันไดนัน ้ ไปถึงสวรรค์ และดูเถิด เหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าขึ้น
5 “จงพาลูกสาวของเจ้าไปเถิด แล้วข้าจะไป เพราะเจ้าได้ทําร้าย
ลงอยูบ ่ นบันไดนัน ่ นบันไดนัน ้ และดูเถิด พระเจ้าทรงยืนอยูบ ้
ข้า” เพราะยาโคบรักราเชลมากกว่าเลอาห์ เพราะเลอาห์มส ี ายตา
22 และพระองค์ตรัสกับยาโคบว่า “เราคือพระเยโฮวาห์ พระเจ้า
ไม่ดี แต่รป ู ร่างหน้าตาดีมาก ส่วนราเชลมีดวงตาที่สวยงามและ
ของอับราฮัม บิดาของเจ้า และพระเจ้าของอิสอัค แผ่นดินที่เจ้า
รูปร่างหน้าตาดียง ิ่ กว่า
กําลังนอนอยูน ่ น ั ้ เราจะมอบให้แก่เจ้า และแก่เชื้อสายของเจ้า
6 และลาบันกล่าวแก่ยาโคบว่า “ในแผ่นดินของเรานัน ้ ไม่นิยมให้
ด้วย”
ลูกสาวคนเล็กแต่งงานกับลูกสาวคนโต” และการกระทําเช่นนัน ้
23 และเชื้อสายของเจ้าจะเป็นดุจดัง่ ฝุ่นดิน และเจ้าจะทวีจาํ นวน
ไม่ถก ู ต้อง เพราะมีบญ ั ญัติและเขียนไว้ในแผ่นศิลาในสวรรค์วา่
ขึ้นทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออก ทางทิศเหนือและทิศใต้
ไม่ควรให้ลก ู สาวคนเล็กแต่งงานกับลูกสาวคนโต แต่ควรให้ลก ู
และโดยเจ้าและโดยเชื้อสายของเจ้า ครอบครัวทัง ้ หลายของ
สาวคนโตแต่งงานกับลูกสาวคนโตก่อน แล้วค่อยให้ลก ู สาวคน
ประชาชาติทง ั ้ หลายจะได้รบ ั พร
เล็กแต่งงานกับลูกสาวคนเล็ก และผูใ้ ดที่ทําเช่นนัน ้ สวรรค์จะบัน
24 และดูเถิด เราจะอยูก ่ ับเจ้า และจะปกป้องเจ้าไม่วา่ เจ้าจะไปที่
ทึกความผิดไว้แก่เขา และไม่มผ ี ใู้ ดชอบธรรมที่ทําเช่นนี้ เพราะ
ใด และเราจะนําเจ้ากลับมายังดินแดนนี้ดว้ ยสันติสข ุ เพราะเราจะ
การกระทําเช่นนี้เป็นสิง ่ ชัว่ ร้ายในสายพระเนตรของพระเจ้า
ไม่ละทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะทําทุกสิง ่ ที่เราได้บอกเจ้าไว้แล้ว'
7 และขอพระองค์ทรงบัญชาชนอิสราเอลว่าอย่ากระทําเช่นนัน ้
25 ยาโคบตื่นขึ้นจากหลับและกล่าวว่า “ที่นี่คือพระวิหารของพระ
อย่าให้พวกเขาเอาหรือให้บุตรคนเล็กก่อนที่จะให้บุตรคนโต
เจ้า ข้าพเจ้าไม่รม ู ้ าก่อนเลย” เขาหวาดกลัวและกล่าวว่า “สถานที่
เพราะเป็นการกระทําที่ชวั ่ ร้ายมาก
นี้น่าสะพรึงกลัวยิง ่ นัก เพราะที่นี่คือพระวิหารของพระเจ้า และ
8 และลาบันกล่าวแก่ยาโคบว่า “ให้เทศกาลเจ็ดวันผ่านไปก่อน
เป็นประตูแห่งสวรรค์”
แล้วเราจะยกราเชลให้เจ้า เพื่อเจ้าจะได้ปรนนิบต ั ิเราอีกเจ็ดปี และ
26 ยาโคบจึงลุกขึ้นแต่เช้าตรู ่ และหยิบก้อนหินที่เขาวางไว้ใต้
เลี้ยงแกะของเราดังเช่นที่เจ้าเคยทําในสัปดาห์ก่อน”
ศีรษะมาตัง ้ เป็นเสาเพื่อเป็นเครื่องหมาย แล้วเทนํ้ามันลงบน
9 และในวันที่เทศกาลของเลอาห์เจ็ดวันผ่านพ้นไป ลาบันได้ยก
ยอดเสานัน ั ้ ว่าเบธเอล แต่เดิมสถานที่นน ั้ ้ และตัง ้ ชื่อสถานที่นน
ราเชลให้แก่ยาโคบ เพื่อให้ยาโคบรับใช้เขาอีกเจ็ดปี และลาบันได้
ชื่อว่าลูซ
ยกบิลฮาห์ น้องสาวของซิลปาห์ ให้แก่ราเชล เพื่อเป็นหญิงรับใช้
27 และยาโคบได้ตัง ้ คําปฏิญาณต่อพระเจ้าว่า “ถ้าพระเจ้าทรง
10 และท่านก็รบ ั ใช้ต่อไปอีกเจ็ดปีเพราะเห็นแก่ราเชล เนื่องจาก
สถิตอยูก ่ ับข้าพระองค์ และทรงรักษาข้าพระองค์ไว้ในทางที่ขา้
เลอาห์ถก ู ยกให้แก่ท่านโดยไม่คิดค่าตอบแทน
พระองค์ไป และทรงประทานอาหารให้ขา้ พระองค์กินและเครื่อง
11 และพระเจ้าทรงเปิดครรภ์ของเลอาห์ และนางก็ตัง ้ ครรภ์และ
นุ่งห่มให้ขา้ พระองค์สวมใส่ เพื่อข้าพระองค์จะได้กลับไปบ้านของ
คลอดบุตรชายแก่ยาโคบ และยาโคบตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่ารูเบน ใน
บิดาด้วยความสงบสุข แล้วพระเจ้าจะเป็นพระเจ้าของข้า
วันที่สบ ิ สีข ่ องเดือนที่เก้า ในปีแรกของสัปดาห์ที่สาม [2122 AM]
พระองค์ และศิลาที่ขา้ พระองค์ตัง ้ ไว้เป็นเสาหลักเพื่อหมาย
12 แต่ครรภ์ของราเชลก็ปิดลง เพราะพระเจ้าทรงเห็นว่าเลอาห์
สําคัญ ณ ที่นี้ จะเป็นพระวิหารของพระเจ้า และสิง ่ ทัง ้ ปวงที่
เป็นที่เกลียดชังและราเชลเป็นที่รก ั
พระองค์ประทานให้ขา้ พระองค์ ข้าพระองค์จะถวายส่วนสิบแด่
13 และยาโคบก็ไปอยูก ่ ับเลอาห์อีกครัง้ และนางก็ตัง ้ ครรภ์และ
พระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์”
คลอดบุตรชายคนที่สองแก่ยาโคบ เขาตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่าซีเมโอน ในวันที่ยส ี่ บ ิ เอ็ดของเดือนที่สบ ิ และในปีที่สามของสัปดาห์นี้
บทที่ 28
[2124 AM] 34
งานเฉลิมฉลอง
14 และยาโคบก็ไปอยูก ่ ับเลอาห์อีกครัง้ และนางตัง ้ ครรภ์และ
26 ลาบันกล่าวแก่ยาโคบว่า “จงอยูก ่ ับเราเพื่อรับค่าจ้าง และจง
คลอดบุตรชายคนที่สามแก่เขา และเขาตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่าเลวี ใน
เลี้ยงฝูงแกะของเราต่อไป แล้วเจ้าจงรับค่าจ้าง”
วันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนแรกในปีที่หกของสัปดาห์นี้ [2127
27 และพวกเขาก็ตกลงกันว่า เขาควรจะมอบลูกแกะและลูกแพะ
AM]
ที่เกิดมามีสด ี าํ มีลาย และสีขาว ให้เป็นค่าจ้างแก่เขา
15 และยาโคบก็รว่ มหลับนอนกับนางอีก และนางตัง ้ ครรภ์และ
28 และแกะทุกตัวคลอดลูกออกมาเป็นลายจุด ลายด่าง และ
คลอดบุตรชายคนที่สแ ี่ ก่เขา และเขาตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่ายูดาห์ ใน
ลายดํา ต่าง ๆ กันไป และพวกมันก็คลอดลูกแกะออกมาเหมือน
วันที่สบ ิ ห้าของเดือนที่สาม ในปีแรกของสัปดาห์ที่สี่ [2129 AM]
เดิมทุกตัว ลูกแกะที่มล ี ายจุดเป็นของยาโคบ ส่วนลูกแกะที่ไม่มี
16 ด้วยเหตุนี้ ราเชลจึงอิจฉาเลอาห์ เพราะเลอาห์ไม่มบ ี ุตร และ
ลายจุดเป็นของลาบัน
ราเชลจึงกล่าวแก่ยาโคบว่า “ขอให้ฉันมีบุตรเถิด” ยาโคบจึงตอบ
29 และทรัพย์สน ิ ของยาโคบก็ทวีคณ ู ขึ้นอย่างมาก เขามีววั แกะ
ว่า “เราได้กีดกันไม่ให้เจ้ามีบุตรหรือ? เราได้ทอดทิ้งเจ้าหรือ?”
ลา อู ฐ และคนรับใช้ชายและหญิง
17 และเมื่อราเชลเห็นว่าเลอาห์ได้คลอดบุตรชายสีค ่ นแก่ยาโคบ
30 และลาบันกับบุตรชายของเขาก็อิจฉายาโคบ ลาบันจึงเอาฝูง
คือรูเบน สิเมโอน เลวี และยูดาห์ นางจึงกล่าวแก่เขาว่า “จงไป
แกะของยาโคบคืน และเฝ้ามองยาโคบด้วยเจตนาร้าย
อยูก ่ ับบิลฮาห์สาวใช้ของฉันเถิด และนางจะตัง ้ ครรภ์และคลอด บทที่ 29
บุตรชายให้ฉัน” (และนางก็ยกบิลฮาห์สาวใช้ของนางให้เป็น ภรรยาของเขา) 18 และเขาได้รว่ มหลับนอนกับนาง และนางตัง ้ ครรภ์และคลอด
1 และเมื่อราเชลคลอดบุตรโยเซฟแล้ว ลาบันก็ไปตัดขนแกะของ
บุตรชายคนหนึ่ง เขาตัง ้ ชื่อบุตรนัน ้ ว่า ดาน ในวันที่เก้าของเดือน
เขา เพราะพวกเขาอยูห ่ า่ งจากเขาเป็นระยะทางสามวันเดินทาง
ที่หก ในปีที่หกของสัปดาห์ที่สาม [2127 AM]
2 และยาโคบเห็นว่าลาบันกําลังจะตัดขนแกะของเขา ยาโคบจึง
19 และยาโคบได้เข้าไปหาบิลฮาห์อีกครัง้ หนึ่ง และนางตัง ้ ครรภ์
เรียกเลอาห์และราเชลมา และพู ดกับพวกนางด้วยความปรารถดี
และคลอดบุตรชายอีกคนหนึ่งแก่ยาโคบ ราเชลตัง ้ ชื่อเขาว่านัฟ
ว่าพวกนางควรไปกับเขาไปยังแผ่นดินคานาอัน
ทาลี ในวันที่หา้ ของเดือนที่เจ็ด ในปีที่สองของสัปดาห์ที่สี่ [2130
3 เพราะเขาเล่าให้พวกเขาฟังว่าเขาเห็นทุกสิง ่ ในความฝัน แม้
AM]
กระทัง ่ ทุกสิง ่ ที่พระเจ้าตรัสกับเขาเกี่ยวกับการกลับไปยังบ้าน
20 และเมื่อเลอาห์เห็นว่าตนเองเป็นหมันและไม่มบ ี ุตร นางจึง
ของบิดา และพวกเขากล่าวว่า “ไม่วา่ ท่านจะไปที่ใด เราก็จะไปกับ
อิจฉาราเชล และนางก็ยกนางซิลปาห์ซ่ง ึ เป็นสาวใช้ให้ยาโคบเป็น
ท่าน”
ภรรยา และนางซิลปาห์ก็ตัง ้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย เลอาห์ตัง ้
4 และยาโคบได้สรรเสริญพระเจ้าของอิสอัคบิดาของเขา และ
ชื่อเขาว่ากาด ในวันที่สบ ิ สองของเดือนที่แปด ในปีที่สามของ
พระเจ้าของอับราฮัมปู่ของเขา แล้วเขาก็ลก ุ ขึ้นพาภรรยาและ
สัปดาห์ที่สี่ [2131 AM]
บุตรของเขาขึ้นม้า และนําทรัพย์สน ิ ทัง ้ หมดของเขาข้ามแม่น้าํ ไป
21 และเขาได้เข้าไปหาเธออีกครัง้ และเธอก็ตัง ้ ครรภ์และคลอด
ยังดินแดนกิเลอาด และยาโคบได้ปกปิดความตัง ้ ใจของเขา
บุตรชายคนที่สองแก่เขา และเลอาห์ตัง ้ ชื่อเขาว่าอาเชอร์ ในวันที่
จากลาบันและไม่ได้บอกเขา
สองของเดือนที่สบ ิ เอ็ด ในปีที่หา้ ของสัปดาห์ที่สี่ [2133 AM]
5 และในปีที่เจ็ดของสัปดาห์ที่สี่ ยาโคบหันหน้าไปยังกิเลอาดใน
22 และยาโคบก็เข้าไปหาเลอาห์ และนางตัง ้ ครรภ์และคลอดบุตร
เดือนแรก วันที่ยส ี่ บ ิ เอ็ด [2135 AM] และลาบันไล่ตามเขาไป
ชาย และนางตัง ี่ องเดือนที่หา้ ในปี ้ ชื่อเขาว่าอิสสาคาร์ ในวันที่สข
และตามทันยาโคบที่ภเู ขากิเลอาดในเดือนที่สาม วันที่สบ ิ สาม
ที่สข ี่ องสัปดาห์ที่ส[ี่ 2132 AM] และนางก็มอบเขาให้แก่พเี่ ลี้ยง
6 และพระเจ้าไม่ทรงอนุญาตให้ลาบันทําร้ายยาโคบ เพราะ
23 และยาโคบก็เข้าไปหาเธออีกครัง้ และเธอก็ตัง ้ ครรภ์และ
พระองค์ทรงปรากฏแก่ยาโคบในความฝันในเวลากลางคืน และ
คลอดบุตรสองคน คือบุตรชายและบุตรหญิง เธอตัง ้ ชื่อบุตร
ลาบันก็ได้พูดกับยาโคบ
ชายว่าซาบูโลน และตัง ้ ชื่อบุตรหญิงว่าดีนาห์ ในเดือนที่เจ็ดของ
7 และในวันที่สบ ิ ห้าของวันเหล่านัน ั งานเลี้ยงใหญ่ ้ ยาโคบได้จด
เดือนที่เจ็ด ในปีที่หกของสัปดาห์ที่สี่ [2134 AM]
เพื่อลาบันและเพื่อทุกคนที่มากับเขา และในวันนัน ้ ยาโคบได้
24 และพระเจ้าทรงเมตตาต่อราเชล ทรงเปิดครรภ์ของนาง
สาบานต่อลาบัน และลาบันก็ได้สาบานต่อยาโคบด้วยว่า ทัง ้ สอง
และนางตัง ้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย นางตัง ้ ชื่อเขาว่าโยเซฟ ใน
จะไม่ขา้ มภูเขากิเลอาดไปหากันด้วยเจตนาร้าย
วันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สี่ ในปีที่หก สัปดาห์ที่สน ี่ ี้ [2134 AM]
8 และพระองค์ทรงก่อกองไว้ที่นน ั ่ เพื่อเป็นพยาน ฉะนัน ้ สถานที่
25 ในสมัยที่โยเซฟเกิด ยาโคบจึงกล่าวแก่ลาบันว่า “ขอทรง
นัน ื ว่า ‘กองพยาน’ ตามชื่อกองนี้ ้ จึงได้ช่ อ
โปรดยกภรรยาและบุตรชายของข้าพเจ้าให้ขา้ พเจ้าไปอยูก ่ ับอิส
9 แต่ก่อนนัน ้ พวกเขาเรียกดินแดนกิเลอาดว่าดินแดนของชาว
อัคบิดาของข้าพเจ้า และขอให้ขา้ พเจ้าได้สร้างบ้านอยู่ เพราะ
เรฟาอิม เพราะว่าเป็นดินแดนของชาวเรฟาอิม และชาวเรฟาอิม
ข้าพเจ้าได้ปรนนิบต ั ิท่านครบกําหนดแล้วเพื่อเห็นแก่บุตรสาวทัง ้
ก็ถือกําเนิดขึ้นที่นน ั ่ พวกเขาเป็นยักษ์ที่มค ี วามสูงตัง ิ เก้า ้ แต่สบ
สองของท่าน และข้าพเจ้าจะไปอยูก ่ ับบิดาของข้าพเจ้า”
แปด ลงไปจนถึงเจ็ดศอก 35
งานเฉลิมฉลอง
10 และถิ่นฐานของพวกเขาตัง ่ ัง ิ แดนของชาวอัม ้ อยูต ้ แต่ดน
2 และที่นน ั ่ พวกเขาได้พาดีนาห์ บุตรสาวของยาโคบ ไปยังบ้าน
โมนไปจนถึงภูเขาเฮอร์มอน และศูนย์กลางอาณาจักรของพวก
ของเชเคม บุตรชายของฮาโมร์ ชาวฮิวไวต์ เจ้าชายแห่งแผ่นดิน
เขาคือเมืองคาร์นาอิม อัชทาโรธ เอเดรย์ มิซูร ์ และเบโอน
นัน ้ และเขาได้รว่ มหลับนอนกับนางและล่วงละเมิดนาง ขณะที่
11 และพระเจ้าทรงทําลายพวกเขาเพราะความชัว่ ร้ายแห่งการ
นางเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ อายุสบ ิ สองปี
กระทําของพวกเขา เพราะพวกเขามีความมุง ่ ร้ายอย่างยิง ่ และ
3 และยาโคบก็วง ิ วอนบิดาและพีน ่ ้องของนางให้ยกนางให้เป็น
ชาวอมอไรต์ได้เข้ามาอาศัยอยูแ ่ ทนที่พวกเขา ซึ่งเป็นคนชัว่ ร้าย
ภรรยาของเขา และยาโคบกับบุตรชายของเขาก็โกรธแค้นเพราะ
และบาปหนา และในปัจจุบน ั นี้ไม่มช ี นชาติใดที่ได้กระทําบาปครบ
พวกคนในเมืองเชเคม เพราะพวกเขาล่วงละเมิดดีนาห์น้องสาว
ถ้วนเหมือนพวกเขา และพวกเขาจึงไม่มอ ี ายุยน ื ยาวบนโลกนี้อีก
ของพวกเขา และพู ดจาใส่รา้ ยพวกเขา หลอกลวงพวกเขา และ
ต่อไป
โกงพวกเขา
12 และยาโคบได้สง ่ ลาบันไป และลาบันก็เดินทางไปยังเมโสโปเต
4 และซีเมโอนกับเลวีได้มาถึงเชเคมโดยไม่คาดคิด และได้
เมีย ดินแดนทางทิศตะวันออก ส่วนยาโคบก็กลับไปยังดินแดนกิ
พิพากษาลงโทษชายทุกคนในเมืองเชเคม โดยฆ่าชายทุกคนที่
เลอาด
พบในเมืองนัน ้ จนหมดสิน ้ ไม่เหลือใครไว้เลยแม้แต่คนเดียว
13 และในเดือนที่เก้า วันที่สบ ิ เอ็ด ยาโคบได้ขา้ มแม่น้าํ ยับโบก ใน
พวกเขาฆ่าทุกคนอย่างทรมานเพราะพวกเขาได้ดห ู มิน ่ ดีนาห์น้อง
วันนัน ้ เอซาวน้องชายของเขาได้มาพบยาโคบ และคืนดีกับยาโค
สาวของพวกเขา
บ แล้วยาโคบก็จากยาโคบไปยังแคว้นเสอีร ์ แต่ยาโคบอาศัยอยู่
5 และต่อจากนี้ไปอย่าให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกเลย คืออย่า
ในเต็นท์
ให้บุตรสาวของอิสราเอลคนใดต้องแปดเปื้ อน เพราะการ
14 และในปีแรกของสัปดาห์ที่หา้ ในวาระครบรอบนี้ [2136 AM]
พิพากษาได้ถก ู กําหนดไว้ในสวรรค์แล้วว่าจะลงโทษพวกเขาด้วย
เขาได้ขา้ มแม่น้าํ จอร์แดนไป และอาศัยอยูฝ ่ ั่ งตะวันออกของแม่
ดาบ โดยพวกเขาจะทําลายล้างชายชาวเชเคมทัง ้ หมด เพราะ
นํ้าจอร์แดน และเลี้ยงแกะของเขาตัง ้ แต่ทะเลแห่งกองฟางไปจน
พวกเขาได้ก่อให้เกิดความอับอายในอิสราเอล
ถึงเบธชัน และไปจนถึงโดธาน และไปจนถึงป่าอัคราบบิม
6 และพระเจ้าทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของลูกหลานยาโคบ เพื่อ
15 และเขาได้สง ่ ทรัพย์สน ิ ทัง ้ หมดของเขา ทัง ้ เสื้อผ้า อาหาร
ให้พวกเขาฆ่าพวกเขาด้วยดาบและพิพากษาพวกเขา และเพื่อไม่
เนื้อ เครื่องดื่ม นม เนย ชีส และอินทผลัมจากหุบเขา ไปให้อิสอัค
ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกในอิสราเอล คือหญิงพรหมจารี
ผูเ้ ป็นบิดา
ของอิสราเอลจะต้องแปดเปื้ อน
16 และถวายแด่เรเบคก้า มารดาของเขา ปีละสีค ่ รัง้ คือระหว่าง
7 และถ้ามีชายใดในอิสราเอลปรารถนาจะยกบุตรสาวหรือน้อง
เดือน ระหว่างฤดูไถนาและฤดูเก็บเกี่ยว และระหว่างฤดูใบไม้รว่ ง
สาวของตนให้แก่ชายใดที่สบ ื เชื้อสายมาจากชนต่างชาติ เขาจะ
และฤดูฝน และระหว่างฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ ณ หอคอยของ
ต้องตายอย่างแน่นอน และพวกเขาจะเอาหินขว้างเขาจนตาย
อับราฮัม
เพราะเขาได้ทําให้ชาวอิสราเอลอับอาย และพวกเขาจะเผาหญิง
17 เพราะอิสอัคได้กลับมาจากบ่อนํ้าแห่งคําสาบานและขึ้นไปบน
นัน ื เสียงของวงศ์ตระกูลของบิดา ้ ด้วยไฟ เพราะนางได้ทําให้ช่ อ
หอคอยของอับราฮัมบิดาของเขา และอาศัยอยูท ่ ี่นน ั ่ แยกจากเอ
นางเสื่อมเสีย และนางจะต้องถูกกําจัดออกไปจากอิสราเอล
ซาวบุตรชายของเขา
8 และอย่าให้มห ี ญิงล่วงประเวณีและความไม่บริสท ุ ธิใ์ ดๆ ใน
18 ในสมัยที่ยาโคบไปเมโสโปเตเมีย เอซาวได้แต่งงานกับมาฮา
อิสราเอลตลอดชัว่ อายุคนบนโลก เพราะอิสราเอลเป็นสิง ่
ลัท บุตรสาวของอิชมาเอล และรวบรวมฝูงแกะทัง ้ หมดของบิดา
ศักดิส ิ ธิส ์ ท ์ าํ หรับพระเจ้า และทุกคนที่ได้ทําให้ (อิสราเอล) แปด
และภรรยาของเขา แล้วขึ้นไปอาศัยอยูบ ่ นภูเขาเสอีร ์ และทิ้งอิส
เปื้ อนจะต้องตายอย่างแน่นอน พวกเขาจะต้องเอาหินขว้างเขา
อัคบิดาของเขาไว้ที่บอ ่ นํ้าแห่งคําสาบานเพียงลําพัง
จนตาย
19 และอิสอัคก็ข้น ึ มาจากบ่อนํ้าแห่งคําสาบาน และไปอาศัยอยู่
9 เพราะว่ามีบญ ั ญัติและจารึกไว้ในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์เกี่ยวกับ
ในหอคอยของอับราฮัมบิดาของเขา บนภูเขาแห่งเฮบรอน
เชื้อสายอิสราเอลทัง ้ น ั ้ จะต้อง ้ ปวงว่า ผูใ้ ดทําให้มลทิน (สิง ่ นี)้ ผูน
20 และยาโคบก็ได้สง ่ สิง ิ ามารดา ่ ของทัง ้ หมดที่เขาเคยส่งให้บด
ตายอย่างแน่นอน และจะต้องถูกขว้างด้วยหินจนตาย
ของเขาตามครัง้ คราวไปให้บด ิ ามารดาของเขาตามที่พวกเขา
10 และสําหรับธรรมบัญญัตินี้ ไม่มก ี ําหนดเวลาสิน ี าร ้ สุด ไม่มก
ต้องการ และพวกเขาก็อวยพรยาโคบด้วยสุดใจและสุดจิต
ยกโทษ หรือการชดใช้ใดๆ แต่ผใู้ ดที่ล่วงละเมิดลูกสาวของตน
วิญญาณของพวกเขา
จะต้องถูกกําจัดออกไปจากท่ามกลางชาวอิสราเอลทัง ้ ปวง เพราะเขาได้ถวายเชื้อสายของตนแก่โมลอค และกระทําการชัว่
บทที่ 30
ร้ายจนทําให้เชื้อสายนัน ้ แปดเปื้ อน 11 “โมเสสเอ๋ย จงสัง่ สอนชนอิสราเอลและตักเตือนพวกเขาอย่า
1 และในปีแรกของสัปดาห์ที่หก [2143 AM] พระองค์เสด็จขึ้น
ให้ยกบุตรสาวของตนให้แก่คนต่างชาติ และอย่ารับบุตรสาวของ
ไปยังเมืองซาเลม ทางทิศตะวันออกของเมืองเชเคม ด้วยสันติ
คนต่างชาติมาเป็นภรรยาของบุตรชายของตน เพราะการกระทํา
สุข ในเดือนที่สี่
เช่นนี้เป็นสิง ่ ที่น่ารังเกียจต่อพระเจ้า” 36
งานเฉลิมฉลอง
12 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงเขียนเรื่องราวทัง ้ หมดของชาวเชเคม
และชื่อของพวกเขาจะถูกทําลายไปจากหนังสือแห่งชีวต ิ และจะ
ซึ่งกระทําต่อดีนาห์ และคําพู ดของบุตรชายของยาโคบที่กล่าวว่า
ถูกบันทึกไว้ในหนังสือของผูท ้ ี่จะถูกทําลายและอยูก ่ ับผูท ้ ี่จะถูก
“เราจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้แก่ชายที่ไม่ได้เข้าสุหนัต เพราะ
ถอนรากถอนโคนออกจากแผ่นดิน
นัน ่ จะเป็นความอัปยศแก่เรา”
23 และในวันที่บุตรชายของยาโคบฆ่าเชเคมนัน ้ ความ ้ มีขอ
13 และนี่เป็นความอัปยศอดสูแก่ชาวอิสราเอล ทัง ้ ี่ยง ั มีชวี ต ิ ้ ผูท
บันทึกไว้ในสวรรค์เพื่อเป็นการชมเชยพวกเขาว่า พวกเขาได้
อยูแ ่ ละผูท ้ ี่แต่งงานกับบุตรสาวของคนต่างชาติ เพราะการ
กระทําการชอบธรรม เที่ยงธรรม และแก้แค้นคนบาป และข้อ
กระทําเช่นนี้ไม่สะอาดและน่ารังเกียจสําหรับชาวอิสราเอล
ความนัน ้ ถูกบันทึกไว้เพื่อเป็นพร
14 และอิสราเอลจะไม่พน ้ จากความไม่บริสท ุ ธิน ์ ี้ หากมีภรรยาที่
24 และพวกเขานําดีนาห์ น้องสาวของพวกเขา ออกมาจากบ้าน
เป็นหญิงจากชนต่างชาติ หรือได้ยกบุตรสาวของตนให้แก่ชาย
ที่เชเคม และจับเอาทุกสิง ่ ทุกอย่างที่อยูใ่ นเชเคม ทัง ้ แกะ วัว ลา
ใดที่เป็นชนต่างชาติ
ทรัพย์สน ิ ทัง ั ้ หมด นํามาถวายยาโคบผูเ้ ป็น ้ หมด และฝูงสัตว์ทง
15 เพราะว่าจะมีภัยพิบต ั ิซ้าํ แล้วซํ้าเล่า และคําสาปแช่งซํ้าแล้วซํ้า
บิดาของพวกเขา
เล่า และการพิพากษา ภัยพิบต ั ิ และคําสาปแช่งทุกอย่างจะมาถึง
25 และพระองค์ทรงตําหนิพวกเขาเพราะพวกเขาได้สง ั หารหมู่
เขา ถ้าเขาทําสิง ้ ี่กระทําความไม่บริสท ุ ธิ์ ่ นี้ หรือเมินเฉยต่อผูท
ชาวเมืองด้วยดาบ เพราะพระองค์ทรงเกรงกลัวผูท ้ ี่อาศัยอยูใ่ น
หรือผูท ้ ี่ทําให้สถานศักดิส ิ ธิข ้ ี่ดู ์ ท ์ องพระเจ้าแปดเปื้ อน หรือผูท
แผ่นดินนัน ้ คือชาวคานาอันและชาวเปริซซิท
หมิน ิ ธิข ั้ ่ พระนามอันศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ (แล้ว) ประชาชาติทง
26 และความหวาดกลัวของพระเจ้าได้ปกคลุมเมืองต่างๆ รอบ
ปวงจะถูกพิพากษาพร้อมกันเพราะความไม่บริสท ุ ธิแ ์ ละการดู
เมืองเชเคม และพวกเขาจึงไม่กล้าไล่ตามบุตรชายของยาโคบ
หมิน ้ ี้ ่ ทัง ้ หมดของชายผูน
เพราะความหวาดกลัวได้ครอบงําพวกเขา
16 และจะไม่มก ี ารลําเอียงต่อบุคคลใด ๆ [และจะไม่มก ี ารคํานึง บทที่ 31
ถึงบุคคลใด ๆ] และจะไม่มก ี ารรับผลไม้ เครื่องบูชา เครื่องเผา บูชา และไขมันจากมือของเขา หรือกลิ่นหอมของเครื่องหอมใด ๆ เพื่อจะรับไว้ และชายหญิงทุกคนในอิสราเอลที่ทําให้สถาน
1 และในวันขึ้นเดือนใหม่ ยาโคบจึงพู ดกับคนทัง ้ หลายในบ้าน
ศักดิส ิ ธิแ ั ผลเช่นเดียวกัน ์ ท ์ ปดเปื้ อนก็จะได้รบ
ของเขาว่า “จงชําระตัวให้บริสท ุ ธิแ ์ ละเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วให้เราลุก
17 ด้วยเหตุนี้เราจึงบัญชาเจ้าว่า “จงเป็นพยานถึงเรื่องนี้แก่ชาว
ขึ้นไปที่เบธเอล ที่ซ่ง ึ ข้าพเจ้าได้ปฏิญาณไว้กับพระองค์ในวันที่
อิสราเอล จงดูวา่ ชาวเชเคมและบุตรชายของพวกเขาเป็นอย่าง
ข้าพเจ้าหนีจากเอซาวพีช ่ ายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์ทรงอยู่
ไร พวกเขาถูกส่งมอบให้แก่บุตรชายสองคนของยาโคบ และถูก
กับข้าพเจ้าและนําข้าพเจ้าเข้ามาในดินแดนนี้อย่างสงบสุข และ
ทรมานจนตาย แต่การกระทํานัน ้ ถูกนับว่าเป็นความชอบธรรม
จงกําจัดรูปเคารพแปลกปลอมที่อยูท ่ ่ามกลางพวกท่านเสีย”
และถูกบันทึกไว้เป็นความชอบธรรมแก่พวกเขา”
2 และพวกเขาได้ละทิ้งรูปเคารพแปลกปลอมเหล่านัน ้ และสิง ่
18 และเชื้อสายของเลวีก็ถก ู เลือกไว้สาํ หรับตําแหน่งปุโรหิต และ
ของที่อยูใ่ นหูและที่สวมอยูบ ่ นคอของพวกเขา รวมทัง ้ รูปเคารพ
เป็นชาวเลวี เพื่อพวกเขาจะได้ปรนนิบต ั ิพระเจ้าเช่นเดียวกับพวก
ที่ราเชลขโมยมาจากลาบันบิดาของนางนัน ้ นางได้มอบให้แก่ยา
เราอยูเ่ สมอ และเพื่อเลวีและบุตรชายของเขาจะได้รบ ั พรตลอด
โคบทัง ้ หมด และยาโคบได้เผาทําลายและทุบทําลายสิง ่ เหล่านัน ้
ไป เพราะเขากระตือรือร้นที่จะกระทําการชอบธรรม การ
จนพังพินาศ แล้วนําไปซ่อนไว้ใต้ต้นโอ๊กต้นหนึ่งซึ่งอยูใ่ นเมืองเช
พิพากษา และการแก้แค้นต่อบรรดาผูท ้ ี่ลก ุ ขึ้นต่อต้านอิสราเอล
เคม
19 และพวกเขาจึงจารึกคําอวยพรและความชอบธรรมไว้เป็น
3 และในวันรุง่ ขึ้นของเดือนที่เจ็ด พระองค์เสด็จขึ้นไปยังเบธเอ
พยานถึงความโปรดปรานของพระองค์บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์
ล และทรงสร้างแท่นบูชา ณ ที่ซ่ง ึ พระองค์เคยประทับนอน และ
ต่อหน้าพระเจ้าผูท ้ รงเป็นเจ้าของทุกสิง ่
ทรงตัง ั ่ และทรงส่งข่าวไปถึงอิสอัคบิดาของ ้ เสาขึ้นที่นน
20 และเราจดจําความชอบธรรมที่ชายผูน ้ น ั ้ ได้กระทําในระหว่าง
พระองค์ ให้มาหาพระองค์เพื่อร่วมพิธบ ี ูชา และไปถึงรีเบคก้า
ชีวต ิ ของเขา ตลอดทัง ้ ปี จนกระทัง ่ ถึงพันชัว่ อายุคน พวกเขา
มารดาของพระองค์ดว้ ย
จะบันทึกไว้ และความชอบธรรมนัน ้ จะมาถึงเขาและลูกหลานของ
4 และอิสอัคกล่าวว่า “ขอให้ยาโคบบุตรชายของข้าพเจ้ามาพบ
เขาในภายหลัง และชื่อของเขาได้ถก ู บันทึกไว้ในแผ่นจารึกแห่ง
ข้าพเจ้าก่อนตายเถิด”
สวรรค์ในฐานะมิตรและคนชอบธรรม
5 และยาโคบได้ไปหาอิสอัคบิดาของเขาและเรเบคกามารดาของ
21 ข้าพเจ้าได้เขียนเรื่องราวทัง ั ชาให้ ้ หมดนี้เพื่อเจ้า และได้บญ
เขา ณ บ้านของอับราฮัมบิดาของเขา และเขาได้พาบุตรชายสอง
เจ้าบอกแก่ชนชาติอิสราเอลว่า พวกเขาไม่ควรทําบาปหรือละเมิด
คนของเขาไปด้วย คือเลวีและยูดาห์ และเขาได้ไปหาอิสอัคบิดา
พระบัญญัติ หรือทําลายพันธสัญญาที่ได้กําหนดไว้สาํ หรับพวก
ของเขาและเรเบคกามารดาของเขา
เขา แต่ให้พวกเขาปฏิบต ั ิตามและได้รบ ั การบันทึกไว้วา่ เป็นมิตร
6 และเรเบคาห์ก็ออกมาจากหอคอยไปยังด้านหน้าเพื่อจูบและ
22 แต่ถ้าพวกเขาล่วงละเมิดและกระทําความชัว่ ในทุกทาง ชื่อ
กอดยาโคบ เพราะจิตใจของนางกลับเบิกบานเมื่อได้ยน ิ ว่า “ดู
ของพวกเขาก็จะถูกบันทึกไว้ในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์ในฐานะศัตรู
เถิด ยาโคบบุตรชายของท่านมาแล้ว” และนางก็จูบเขา 37
งานเฉลิมฉลอง
7 และนางเห็นบุตรชายทัง ้ สองของเขา และนางจําได้ จึงกล่าว
18 และพระองค์ตรัสกับยูดาห์วา่ “ขอพระเจ้าทรงประทานกําลัง
แก่เขาว่า “บุตรทัง ้ สองของท่านหรือ” แล้วนางก็กอดและจูบ
และอํานาจแก่เจ้า เพื่อให้เจ้าเหยียบยํ่าผูท ้ ี่เกลียดชังเจ้าทัง ้ ปวง
พวกเขา และอวยพรพวกเขาพลางกล่าวว่า “ในตัวเจ้า เชื้อสาย
เจ้าจะเป็นเจ้าชายปกครองเหนือบรรดาบุตรของยาโคบ ทัง ้ เจ้า
ของอับราฮัมจะรุง่ เรือง และเจ้าจะเป็นพรแก่แผ่นดินโลก”
และบุตรชายคนหนึ่งของเจ้า ขอให้พระนามของเจ้าและบุตรชาย
8 ยาโคบจึงเข้าไปหาอิสอัคบิดาของเขา ในห้องที่เขานอนอยู่ และ
ของเจ้าแพร่ไปทัว่ ทุกแผ่นดินและทุกภูมภ ิ าค แล้วชนต่างชาติจะ
บุตรชายทัง ่ ับเขาด้วย ยาโคบจับมือบิดาของ ้ สองของเขาก็อยูก
เกรงกลัวเจ้า และบรรดาประชาชาติทง ั ้ หลายจะหวาดหวัน ่ ”
เขา และก้มลงจูบเขา ส่วนอิสอัคก็กอดคอยาโคบบุตรชายของ
19 ในเจ้าจะมีความช่วยเหลือของยาโคบ และในเจ้าจะพบความ
เขา และร้องไห้อยูท ่ ี่คอของเขา
รอดของอิสราเอล
9 และความมืดมิดก็หายไปจากดวงตาของอิสอัค และเขาได้เห็น
20 และเมื่อพระองค์ประทับบนบัลลังก์แห่งเกียรติยศแห่งความ
บุตรชายทัง ้ สองของยาโคบ คือเลวีและยูดาห์ แล้วเขากล่าวว่า
ชอบธรรมของพระองค์ สันติสข ุ ยิง ่ ใหญ่จะมาถึงบรรดาเชื้อสาย
“บุตรทัง ้ สองของท่านหรือ ลูกเอ๋ย? เพราะพวกเขาเหมือนกับ
ของบุตรผูเ้ ป็นที่รก ั ของพระองค์ ขอให้ผท ู้ ี่อวยพรพระองค์ได้รบ ั
ท่าน”
พร และบรรดาผูท ้ ี่เกลียดชังพระองค์ ทรมานพระองค์ และสาป
10 และพระองค์ตรัสกับเขาว่าพวกเขาเป็นบุตรของพระองค์
แช่งพระองค์ จะถูกถอนรากถอนโคนและทําลายไปจากแผ่นดิน
จริง ๆ ว่า “เจ้าได้เห็นแล้วว่าพวกเขาเป็นบุตรของเราจริง ๆ”
โลกและถูกสาปแช่ง'
11 และพวกเขาก็เข้ามาใกล้พระองค์ พระองค์จง ึ หันไปจูบพวก
21 แล้วเขาก็หน ั ไปจูบและกอดเขาอีกครัง้ และดีใจอย่างยิง ่
เขาและกอดพวกเขาไว้ดว้ ยกัน
เพราะเขาได้เห็นบุตรชายของยาโคบ บุตรชายของเขาอย่างแท้
12 และพระวิญญาณแห่งคําพยากรณ์ได้ลงมาสถิตในปากของ
จริง
พระองค์ และพระองค์ทรงเลือกเลวีทางขวามือ และยูดาห์ทาง
22 แล้วเขาก็เดินออกมาจากระหว่างพระบาทของพระองค์ และ
ซ้ายมือ
ก้มลงกราบพระองค์ แล้วพระองค์ก็ทรงอวยพรพวกเขา และ
13 แล้วท่านก็หน ั ไปหาเลวีเป็นคนแรก และเริม ่ อวยพรเขาก่อน
ทรงพักอยูท ่ ี่นน ั ่ กับอิสอัคบิดาของเขาในคืนนัน ้ พวกเขากินและ
แล้วกล่าวแก่เขาว่า ขอพระเจ้าผูท ้ รงเป็นองค์พระผูเ้ ป็นเจ้าแห่ง
ดื่มด้วยความยินดี
สรรพสิง ่ พระผูเ้ ป็นเจ้าแห่งทุกยุคทุกสมัย ทรงอวยพรท่านและ
23 และพระองค์ทรงให้บุตรชายทัง ้ สองของยาโคบหลับไป คน
ลูกหลานของท่านตลอดทุกยุคทุกสมัย
หนึ่งอยูท ่ างขวามือและอีกคนหนึ่งอยูท ่ างซ้ายมือ และพระองค์
14 ขอพระเจ้าทรงประทานความยิง ่ ใหญ่และสง่าราศีแก่ท่านและ
ทรงนับว่าการหลับนัน ้ เป็นความชอบธรรม
เชื้อสายของท่าน และทรงทําให้ท่านและเชื้อสายของท่านจาก
24 และยาโคบเล่าทุกสิง ิ าฟังในเวลากลางคืน ว่าพระเจ้า ่ ให้บด
บรรดามนุษย์ทง ั ้ ปวง เข้าเฝ้าพระองค์เพื่อรับใช้ในสถาน
ทรงแสดงพระเมตตาอย่างมากมายแก่เขา และทรงทําให้เขา
ศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องพระองค์ในฐานะทูตสวรรค์แห่งพระพักตร์และใน
เจริญรุง่ เรืองในทุกวิถีทาง และทรงปกป้องเขาจากความชัว่ ร้าย
ฐานะผูบ ้ ริสท ุ ธิท ั ้ หลาย เชื้อสายของบุตรชายของท่านจะเป็น ์ ง
ทัง ้ ปวง
เช่นพวกเขาเพื่อความรุง่ โรจน์ ความยิง ุ ธิ์ ่ ใหญ่ และความบริสท
25 และอิสอัคก็สรรเสริญพระเจ้าของอับราฮัมบิดาของเขา
และขอพระองค์ทรงทําให้พวกเขาเป็นใหญ่ตลอดทุกยุคทุกสมัย
ผูท ้ รงไม่ทรงเพิกถอนพระเมตตาและความชอบธรรมจากบุตร
15 และพวกเขาจะเป็นผูพ ้ พ ิ ากษาและเจ้าชาย และเป็นหัวหน้า
ชายของอิสอัคผูร้ บ ั ใช้ของพระองค์
ของเชื้อสายทัง ้ หมดของบุตรชายของยาโคบ พวกเขาจะกล่าว
26 และในเช้าวันรุง่ ขึ้น ยาโคบจึงเล่าให้อิสอัคบิดาของเขาฟังถึง
พระวจนะของพระเจ้าด้วยความชอบธรรม และพวกเขาจะ
คําปฏิญาณที่เขาได้ปฏิญาณไว้กับพระเจ้า และนิมต ิ ที่เขาได้เห็น
พิพากษาคําพิพากษาทัง ้ ปวงของพระองค์ดว้ ยความชอบธรรม
และว่าเขาได้สร้างแท่นบูชาแล้ว และทุกสิง ่ ทุกอย่างพร้อม
และพวกเขาจะประกาศทางของข้าพเจ้าแก่ยาโคบ และทางของ
สําหรับการถวายบูชาต่อพระเจ้าตามที่เขาได้ปฏิญาณไว้ และว่า
ข้าพเจ้าแก่อิสราเอล พระพรของพระเจ้าจะประทานออกมาจาก
เขาได้มาเพื่อจะให้เขาขีล ่ า
ปากของพวกเขา เพื่ออวยพรแก่เชื้อสายทัง ั ้ หมดของผูเ้ ป็นที่รก
27 อิสอัคจึงกล่าวแก่ยาโคบบุตรชายของตนว่า “ข้าพเจ้าไม่
16 มารดาของเจ้าได้ตัง ้ ชื่อเจ้าว่าเลวี และนางได้ตัง ้ ชื่อเจ้าอย่าง
สามารถไปกับเจ้าได้ เพราะข้าพเจ้าแก่แล้วและไม่สามารถแบกรับ
ถูกต้องแล้ว เจ้าจะได้อยูร่ ว่ มกับพระเจ้า และจะเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะ
ทางได้อีกต่อไป จงไปเถิดลูกเอ๋ย ด้วยความสงบสุข เพราะวันนี้
อาหารของบุตรชายทัง ้ หลายของยาโคบ ขอให้โต๊ะอาหารของ
ข้าพเจ้าอายุหนึ่งร้อยหกสิบห้าปีแล้ว ไม่สามารถเดินทางได้อีก
พระองค์เป็นของเจ้า และขอให้เจ้าและบุตรชายของเจ้าได้กิน
ต่อไป จงให้มารดาของเจ้าขีล ่ าไปกับเจ้าเถิด”
จากโต๊ะนัน ้ และขอให้โต๊ะอาหารของเจ้าเต็มเปี่ ยมตลอดชัว่ อายุ
28 และเรารูแ ้ ล้ว ลูกเอ๋ย ว่าเจ้ามาเพราะเรา และขอให้วน ั นี้เป็น
คน และอาหารของเจ้าจะไม่ขาดแคลนตลอดทุกยุคทุกสมัย
วันที่เจ้าได้รบ ั พร เพราะเจ้าได้เห็นเรายังมีชวี ต ิ อยู่ และเราก็ได้
17 และขอให้บรรดาผูท ้ ี่เกลียดชังเจ้าล้มลงต่อหน้าเจ้า และขอให้
เห็นเจ้าด้วย ลูกเอ๋ย
ศัตรูทง ั ้ หลายของเจ้าถูกกําจัดและพินาศไป ขอให้ผท ู้ ี่อวยพรเจ้า
29 ขอให้ท่านประสบความสําเร็จและปฏิบต ั ิตามคําปฏิญาณที่
ได้รบ ั พร และขอให้ประชาชาติใดที่สาปแช่งเจ้าถูกสาปแช่ง'
ท่านได้ให้ไว้ อย่าละทิง ้ คําปฏิญาณของท่าน เพราะท่านจะต้องถูก 38
งานเฉลิมฉลอง
เรียกมาสอบสวนเกี่ยวกับคําปฏิญาณนัน ั ิ ้ ฉะนัน ้ จงรีบเร่งปฏิบต
8 และท่านได้ถวายสิบส่วนหนึ่งของสัตว์สะอาดทัง ้ หมด และ
ตามคําปฏิญาณนัน ู้ รงสร้างสรรพสิง ้ และขอให้พระองค์ผท ่ ทัง ้
ถวายเครื่องบูชาเผา แต่สต ั ว์ไม่สะอาดนัน ้ ท่านไม่ได้มอบให้แก่
ปวงทรงพอพระทัย ผูท ้ ี่ท่านได้ให้คําปฏิญาณไว้ดว้ ย'
เลวีบุตรชายของท่าน และท่านได้มอบชีวต ิ ของชายทัง ้ หมดให้แก่
30 และท่านก็กล่าวแก่เรเบคคาว่า “จงไปกับยาโคบบุตรชายของ
เลวี
เจ้าเถิด” และเรเบคคาจึงไปกับยาโคบบุตรชายของนาง และเด
9 และเลวีได้ปฏิบต ั ิหน้าที่ปุโรหิตที่เบธเอลต่อหน้ายาโคบผูเ้ ป็น
โบราห์ก็ไปด้วย และพวกเขาก็มาถึงเบธเอล
บิดา โดยได้รบ ั เลือกก่อนพีน ่ ้องอีกสิบคน และเลวีก็เป็นปุโรหิต
31 และยาโคบระลึกถึงคําอธิษฐานที่บด ิ าของเขาได้อวยพรแก่
อยูท ่ ี่นน ั ่ และยาโคบได้ปฏิญาณตนไว้วา่ ดังนัน ้ เขาจึงถวายส่วน
เขาและบุตรชายทัง ิ ดี ้ สองของเขา คือเลวีและยูดาห์ และเขาก็ยน
สิบแด่พระเจ้าอีกครัง้ และชําระให้บริสท ุ ธิ์ และส่วนสิบนัน ้ ก็กลาย
และสรรเสริญพระเจ้าของบรรพบุรษ ุ ของเขา คืออับราฮัมและ
เป็นสิง ิ ธิส ่ ศักดิส ์ ท ์ าํ หรับพระองค์
อิสอัค
10 และด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์เป็น
32 และท่านก็กล่าวว่า “บัดนี้ขา้ พเจ้าทราบแล้วว่า ข้าพเจ้ามี
กฎเกี่ยวกับการถวายสิบลดหนึ่งอีกครัง้ หนึ่ง เพื่อรับประทาน
ความหวังนิรน ั ดร์ และบุตรชายของข้าพเจ้าก็เช่นกัน ต่อหน้า
ถวายแด่พระเจ้าทุกปี ณ สถานที่ซ่ง ึ ทรงเลือกสรรไว้ให้พระนาม
พระเจ้าผูท ้ รงเป็นเจ้าของทุกสิง ่ ” และพระประสงค์ก็กําหนดไว้
ของพระองค์สถิตอยู่ และกฎนี้ไม่มข ี ด ี จํากัดเป็นนิรน ั ดร์
เช่นนี้สาํ หรับทัง ้ สอง และพระบัญญัติในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์ได้
11 บทบัญญัตินี้เขียนขึ้นเพื่อให้สาํ เร็จสมบูรณ์ในแต่ละปี โดย
บันทึกเรื่องนี้ไว้เป็นพยานนิรน ั ดร์แก่พวกเขาว่า อิสอัคได้อวยพร
การรับประทานส่วนสิบส่วนที่สองต่อหน้าพระเจ้า ณ สถานที่ที่ได้
พวกเขาอย่างไร
เลือกไว้ และจะไม่มส ี ง ิ่ ใดเหลือค้างจากปีนี้ไปยังปีถัดไป 12 เพราะในปีนน ั ้ เมล็ดพืชจะถูกรับประทานได้จนถึงฤดูเก็บ
บทที่ 32
เกี่ยวเมล็ดพืชของปีนน ั ้ และเหล้าองุ ่นจะถูกรับประทานได้จนถึง ฤดูของเหล้าองุ ่น และนํ้ามันจะถูกรับประทานได้จนถึงฤดูของ
1 และในคืนนัน ่ ี่เบธเอล และเลวีฝันว่าพวกเขาได้แต่ง ้ เขาพักอยูท
มัน
ตัง ้ ง ู สุด ทัง ้ เขาเป็นปุโรหิตของพระเจ้าผูส ้ เขาและบุตรชายของ
13 และสิง ่ ละเสื่อมสภาพแล้ว ให้ถือว่าเป็น ่ ใดก็ตามที่เหลืออยูแ
เขาตลอดไป และเขาตื่นจากความฝันและสรรเสริญพระเจ้า
มลทิน ให้เผาด้วยไฟเสีย เพราะเป็นสิง ่ ไม่สะอาด
2 และยาโคบก็ลก ุ ขึ้นแต่เช้าตรูใ่ นวันที่สบ ิ สีข ่ องเดือนนี้ และเขาก็
14 และให้พวกเขากินอาหารนัน ิ ธิ์ และ ้ ด้วยกันในสถานศักดิส ์ ท
ถวายส่วนสิบจากทุกสิง ่ ที่มากับเขา ทัง ้ คนและสัตว์เลี้ยง ทัง ้
อย่าปล่อยให้มน ั เก่าเก็บ
ทองคําและภาชนะและเครื่องนุ่งห่มทุกอย่าง จริงอยู่ เขาถวาย
15 และส่วนสิบทัง ิ ธิแ ้ หมดของวัวและแกะจะเป็นของศักดิส ์ ท ์ ด่
ส่วนสิบจากทุกสิง ่
พระเจ้า และเป็นของปุโรหิตของพระองค์ ซึ่งพวกเขาจะรับ
3 และในวันเหล่านัน ้ ราเชลตัง ้ ครรภ์บุตรชายของนางคือเบนยา
ประทานต่อหน้าพระองค์ทก ุ ปี เพราะว่าได้บญ ั ญัติและจารึกไว้
มิน และยาโคบนับบุตรชายของตนสืบต่อมา และเลวีก็ตกเป็น
เกี่ยวกับส่วนสิบในแผ่นศิลาแห่งสวรรค์แล้ว
ส่วนของพระเจ้า และบิดาของเขาก็มอบเครื่องแต่งกายของ
16 และในคืนถัดมา คือวันที่ยส ี่ บ ิ สองของเดือนนี้ ยาโคบตัง ้ ใจจะ
ปุโรหิตให้แก่เขาและจัดเตรียมสิง ่ ของต่างๆ ไว้ในมือของเขา
สร้างสถานที่นน ั ้ ขึ้นใหม่ และจะล้อมลานนัน ้ ด้วยกําแพง และจะ
4 และในวันที่สบ ิ ห้าของเดือนนี้ เขาได้นําวัวสิบสีต ่ ัวจากบรรดา
ชําระให้บริสท ุ ธิแ ิ ธิต ์ ละทําให้เป็นสถานที่ศักดิส ์ ท ์ ลอดไป สําหรับ
สัตว์เลี้ยง แกะตัวผูย ้ ส ี่ บ ิ แปดตัว แกะตัวเมียสีส ่ บ ิ เก้าตัว ลูกแกะ
ตัวเขาเองและลูกหลานของเขาในภายหลัง
เจ็ดตัว และลูกแพะยีส ่ บ ิ เอ็ดตัว มาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาบน
17 และในเวลากลางคืน พระเจ้าทรงปรากฏแก่เขาและอวยพร
แท่นบูชา ซึ่งเป็นที่พอพระทัยและมีกลิ่นหอมหวานต่อพระเจ้า
เขา แล้วตรัสกับเขาว่า “ชื่อของเจ้าจะไม่ใช่ยาโคบอีกต่อไป แต่ช่ อ ื
5 นี่คือเครื่องบูชาของเขา อันเป็นผลสืบเนื่องจากคําปฏิญาณที่
ของเจ้าจะถูกเรียกว่าอิสราเอล”
เขาได้ให้ไว้วา่ จะถวายหนึ่งในสิบ พร้อมกับเครื่องบูชาผลไม้และ
18 และพระองค์ตรัสกับเขาอีกว่า “เราคือองค์พระผูเ้ ป็นเจ้า
เครื่องบูชาเครื่องดื่มของพวกเขา
ผูท ้ รงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก และเราจะเพิม ่ พู นและทวี
6 เมื่อไฟดับหมดแล้ว เขาก็จุดเครื่องหอมเผาบนกองไฟนัน ้ และ
จํานวนเจ้าขึ้นอย่างมากมาย และจะมีกษัตริยอ ์ อกมาจากเจ้า และ
ถวายวัวสองตัว แกะตัวผูส ้ ต ี่ ัว แกะตัวเมียสีต ่ ัว แพะตัวผูส ้ ต ี่ ัว
พวกเขาจะพิพากษาทุกหนทุกแห่งที่เท้าของมนุษย์เหยียบย่างไป”
แกะตัวเมียอายุหนึ่งปีสองตัว และลูกแพะสองตัว เป็นเครื่อง
19 และเราจะมอบแผ่นดินโลกทัง ้ สิน ้ ที่อยูใ่ ต้ฟา้ ให้แก่เชื้อสาย
บูชาขอบคุณ และเขาทําเช่นนี้ทก ุ วันเป็นเวลาเจ็ดวัน
ของเจ้า และพวกเขาจะพิพากษาประชาชาติทง ั ้ หลายตามความ
7 และเขากับบรรดาบุตรชายและคนของเขาต่างรับประทาน
ปรารถนาของพวกเขา และหลังจากนัน ้ พวกเขาจะได้ครอบครอง
อาหารนัน ่ ี่นน ั ่ เป็นเวลาเจ็ดวัน พร้อมทัง ้ ด้วยความยินดีอยูท ้
แผ่นดินโลกทัง ้ สิน ้ และเป็นมรดกตลอดไป'
สรรเสริญและขอบพระคุณพระเจ้าผูท ้ รงช่วยเขาให้พน ้ จากความ
20 เมื่อพระองค์ตรัสกับเขาจบแล้ว พระองค์ก็เสด็จขึ้นไปจาก
ทุกข์ยากทัง ้ ปวง และทรงประทานคําปฏิญาณแก่เขา
เขา และยาโคบเฝ้ามองจนกระทัง ่ วรรค์ ่ พระองค์เสด็จขึ้นสูส 39
งานเฉลิมฉลอง
21 และในเวลากลางคืนนัน ิ และดูเถิด ทูต ้ ยาโคบได้เห็นนิมต
34 และราเชลก็เสียชีวต ิ ที่นน ั ่ และถูกฝังไว้ในแผ่นดินเอฟราธ
สวรรค์องค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์พร้อมด้วยแผ่นศิลาเจ็ดแผ่น
ซึ่งก็คือเบธเลเฮม และยาโคบได้สร้างเสาหินไว้บนหลุมฝังศพ
ในมือ และมอบแผ่นศิลาเหล่านัน ้ ให้แก่ยาโคบ ยาโคบได้อ่านและ
ของราเชล บนถนนเหนือหลุมฝังศพของนาง
รูถ ้ ึงสิง ่ ทัง ้ ปวงที่เขียนไว้ในนัน ้ ซึ่งจะเกิดขึ้นแก่เขาและลูกหลาน บทที่ 33
ของเขาตลอดทุกยุคทุกสมัย 22 และพระองค์ทรงแสดงให้เขาเห็นทุกสิง ่ ที่เขียนไว้บนแผ่น ศิลา และตรัสกับเขาว่า “อย่าสร้างสถานที่นี้ และอย่าทําให้ที่นี่
1 และยาโคบได้ไปอาศัยอยูท ่ างใต้ของเมืองมักดาลัดราเอฟ และ
เป็นสถานศักดิส ิ ธิถ ่ ี่นี่ เพราะที่นี่ไม่ใช่ ์ ท ์ าวร และอย่าอาศัยอยูท
เขาไปหาอิสอัคบิดาของเขาพร้อมกับเลอาห์ภรรยาของเขาในวัน
สถานที่นน ั ้ จงไปบ้านของอับราฮัมบิดาของเจ้า และอาศัยอยูก ่ ับ
ขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สบ ิ
อิสอัคบิดาของเจ้าจนถึงวันที่บด ิ าของเจ้าสิน ิ ” ้ ชีวต
2 และรูเบนได้เห็นบิลฮาห์ นางรับใช้ของราเชล ภรรยาน้อยของ
23 เพราะในอียป ิ ต์เจ้าจะตายอย่างสงบ และในแผ่นดินนี้เจ้าจะ
บิดาของเขา กําลังอาบนํ้าอยูใ่ นที่ลับ และเขาก็หลงรักนาง
ถูกฝังอย่างมีเกียรติในสุสานของบรรพบุรษ ุ ของเจ้า ร่วมกับอับ
3 และในเวลากลางคืน เขาได้ซอ ่ นตัว และเข้าไปในบ้านของบิลฮา
ราฮัมและอิสอัค
ห์ [ในเวลากลางคืน] และพบเธอนอนหลับอยูต ่ ามลําพังบนเตียง
24 อย่ากลัวเลย เพราะเจ้าได้เห็นและอ่านมาแล้ว ทุกสิง ่ ทุกอย่าง
ในบ้านของเธอ
จะเป็นไปตามนัน ้ และจงจดบันทึกทุกสิง ่ ทุกอย่างตามที่เจ้าได้
4 และเขาได้รว่ มหลับนอนกับนาง และนางก็ต่ ืนขึ้นมาเห็น และดู
เห็นและอ่านมา'
เถิด รูเบนกําลังร่วมหลับนอนกับนางบนเตียง นางจึงเปิดชาย
25 ยาโคบจึงกล่าวว่า “พระเจ้าข้า ข้าพระองค์จะจดจําทุกสิง ่ ที่ขา้
ผ้าห่มออกและจับเขาไว้ แล้วร้องออกมา จึงรูว้ า่ เป็นรูเบน
พระองค์ได้อ่านและได้เห็นได้อย่างไร?” พระองค์จง ึ ตรัสกับเขาว่า
5 และนางรูส ้ ก ึ ละอายใจเพราะเขา จึงปล่อยมือจากเขา และเขาก็
“เราจะช่วยให้เจ้าจดจําทุกสิง ่ ได้”
หนีไป
26 แล้วเขาก็ลก ุ ขึ้นจากที่นอน และตื่นจากหลับ แล้วระลึกถึงทุก
6 และนางก็ครํา่ ครวญถึงเรื่องนี้อย่างสุดซึ้ง และไม่ได้บอกเรื่อง
สิง ่ ที่เขาได้อ่านและเห็น และเขียนถ้อยคําทัง ้ หมดที่เขาได้อ่านและ
นี้แก่ใครเลย
เห็นลงไป
7 เมื่อยาโคบกลับมาและตามหานาง นางจึงกล่าวแก่เขาว่า
27 และพระองค์ทรงฉลองวันนัน ั ้ และทรง ้ อีกวันหนึ่ง ณ ที่นน
“ดิฉันไม่บริสท ุ ธิส ์ าํ หรับท่านแล้ว เพราะดิฉันแปดเปื้ อนท่านแล้ว
ถวายเครื่องบูชาตามแบบอย่างที่ทรงถวายในวันก่อนๆ และทรง
เนื่องจากรูเบนได้ล่วงละเมิดดิฉัน โดยเขาได้รว่ มหลับนอนกับ
เรียกวันนัน ้ ว่า “วันเพิม ่ เติม” เพราะวันนี้เป็นวันที่เพิม ่ เข้ามา และ
ดิฉันในเวลากลางคืน และดิฉันหลับอยู่ จึงไม่รต ู ้ ัวจนกระทัง ่ เขา
วันก่อนๆ พระองค์ทรงเรียกว่า “เทศกาล”
เปิดกระโปรงของดิฉันออกแล้วร่วมหลับนอนกับดิฉัน”
28 และเป็นที่ประจักษ์ชด ั ทึกไว้บน ั ว่าควรจะเป็นเช่นนัน ้ และมีบน
8 และยาโคบก็โกรธรูเบนอย่างมาก เพราะรูเบนไปนอนกับบิลฮา
แผ่นศิลาแห่งสวรรค์ เพราะฉะนัน ี ารเปิดเผยแก่เขาว่า ้ จึงได้มก
ห์ และไปล่วงเกินบิดาของตน
เขาควรจะเฉลิมฉลองเทศกาลนี้ และเพิม ่ เข้าไปในเทศกาลเจ็ดวัน
9 และยาโคบก็ไม่เข้าใกล้เธออีก เพราะรูเบนได้ล่วงละเมิดเธอ
29 และชื่อของมันถูกเรียกว่า 'ส่วนเพิม ่ เติม' เพราะว่ามันถูก
และสําหรับผูใ้ ดที่เปิดเผยชายกระโปรงของบิดา การกระทําของ
บันทึกไว้ท่ามกลางวันเทศกาลต่างๆ ตามจํานวนวันของปี
เขานัน ้ ชัว่ ร้ายอย่างยิง ่ เพราะเขาน่ารังเกียจต่อพระเจ้า
30 และในคืนวันที่ยส ี่ บ ิ สามของเดือนนี้ เดโบราห์ นางพยาบาล
10 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติไว้บนแผ่นศิลาแห่งสวรรค์วา่ ชายใด
ของรีเบคก้าก็เสียชีวต ิ และพวกเขาฝังศพเธอไว้ใต้เมือง ใต้ต้น
ไม่ควรนอนกับภรรยาของบิดา และไม่ควรเปิดกระโปรงของบิดา
โอ๊กริมแม่น้าํ และเขาเรียกชื่อสถานที่นน ั ้ ว่า ‘แม่น้าํ ของเดโบราห์’
เพราะเป็นสิง ่ ที่ไม่สะอาด ชายที่นอนกับภรรยาของบิดาและหญิง
และต้นโอ๊กนัน ้ ว่า ‘ต้นโอ๊กแห่งความโศกเศร้าของเดโบราห์’
นัน ้ จะต้องตายด้วยกันอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาได้กระทํา
31 และเรเบคาห์ก็กลับไปบ้านของอิสอัคบิดาของเขา และยาโค
ความสกปรกบนโลก
บได้สง ่ แกะตัวผู้ แกะตัวเมีย และแพะตัวผูไ้ ปให้ เพื่อเรเบคาห์จะ
11 และจะไม่มส ี ง ิ่ ใดที่ไม่สะอาดในสายพระเนตรของพระเจ้าของ
ได้เตรียมอาหารให้บด ิ าของเขาตามที่เขาปรารถนา
เราในชนชาติที่พระองค์ทรงเลือกไว้เป็นกรรมสิทธิข ์ องพระองค์
32 และเขาติดตามมารดาของเขาไปจนถึงแผ่นดินคาบราตัน
12 และมีเขียนไว้อีกครัง้ ว่า ‘ผูใ้ ดร่วมประเวณีกับภรรยาของบิดา
และเขาอาศัยอยูท ่ ี่นน ั่
ตน ผูน ้ น ั ้ ก็จงถูกสาปแช่ง เพราะเขาได้เปิดเผยความอับอายของ
33 และราเชลได้คลอดบุตรชายในเวลากลางคืน และตัง ้ ชื่อเขา
บิดาตน’ และบรรดาผูบ ้ ริสท ุ ธิข ์ องพระเจ้าทัง ้ หลายก็กล่าวว่า ‘จง
ว่า 'บุตรแห่งความเศร้าโศกของข้าพเจ้า' เพราะนางเจ็บปวดใน
เป็นเช่นนัน ้ เถิด จงเป็นเช่นนัน ้ เถิด’
การคลอดบุตร แต่บด ิ าของเขาตัง ิ ้ ชื่อเขาว่าเบนจามิน ในวันที่สบ
13 และโมเสสเอ๋ย จงสัง่ สอนชนอิสราเอลให้ปฏิบต ั ิตามคํานี้
เอ็ดของเดือนที่แปด ในสัปดาห์แรกของสัปดาห์ที่หกของปีแห่ง
เพราะว่าคํานี้มโี ทษถึงตาย และเป็นคําที่ไม่บริสท ุ ธิ์ และไม่มก ี าร
การเฉลิมฉลองนี้ [2143 AM]
ชดใช้ใดๆ สําหรับผูท ้ ี่กระทําเช่นนี้ได้ แต่เขาจะต้องถูกประหาร 40
งานเฉลิมฉลอง
ชีวต ิ ถูกฆ่า และถูกขว้างด้วยหินจนตาย และถูกกําจัดออกไป
บุตรชายของยาโคบ คือบุตรชายคนเล็กของเขา และเขาก็อวย
จากหมูช ่ นของพระเจ้าของเรา
พรพวกเขา
14 เพราะในอิสราเอลนัน ั ้ ผูใ้ ดที่กระทําเช่นนัน ้ จะไม่ได้รบ
บทที่ 34
อนุญาตให้มช ี วี ต ิ อยูบ ่ นโลกนี้แม้แต่เพียงวันเดียว เพราะเขาน่า รังเกียจและไม่สะอาด 15 และอย่าให้พวกเขาพู ดว่า: รูเบนได้รบ ั การยกโทษและมีชวี ต ิ
1 และในปีที่หกของสัปดาห์นี้แห่งการเฉลิมฉลองครบรอบสีส ่ บ ิ
รอดหลังจากที่เขาร่วมประเวณีกับนางสนมของบิดา และนาง
สีป ่ ี [2148 AM] ยาโคบได้สง ่ บุตรชายของเขาไปเลี้ยงแกะ และ
สนมนัน ั การยกโทษและมีชวี ต ิ รอดเช่นกัน แม้วา่ นางจะมี ้ ก็ได้รบ
คนรับใช้ของเขาก็ไปกับพวกเขาที่ท่ง ุ หญ้าแห่งเชเคม
สามีอยูแ ่ ล้ว และยาโคบ บิดาของรูเบน สามีของนางก็ยง ั มีชวี ต ิ
2 และกษัตริยท ์ ง ั ้ เจ็ดของชาวอมอไรต์ได้รวมตัวกันเพื่อจะฆ่า
อยู่
พวกเขา โดยซ่อนตัวอยูใ่ ต้ต้นไม้ และจะยึดปศุสต ั ว์ของพวกเขา
16 เพราะจนถึงเวลานัน ้ พระบัญญัติ คําพิพากษา และธรรม
เป็นของรางวัล
บัญญัติอย่างครบถ้วนสมบูรณ์จง ึ ได้ถก ู เปิดเผยแก่คนทัง ้ ปวง
3 และยาโคบ เลวี ยูดาห์ และโยเซฟ อยูใ่ นบ้านกับอิสอัคผูเ้ ป็น
แต่ในสมัยของพระองค์ (ได้มก ี ารเปิดเผย) เป็นธรรมบัญญัติ
บิดา เพราะจิตใจของเขาทุกข์โศก และพวกเขาไม่อาจจากเขาไป
แห่งฤดูกาลและแห่งวัน และเป็นธรรมบัญญัตินิรน ั ดร์สาํ หรับคน
ได้ ส่วนเบนจามินเป็นน้องคนสุดท้อง จึงอยูก ่ ับบิดาด้วยเหตุนี้
ชัว่ นิรน ั ดร์
4 และกษัตริยแ ์ ห่งทาฟู กษัตริยแ ์ ห่งอาเรซา กษัตริยแ ์ ห่งเซรา
17 และสําหรับธรรมบัญญัตินี้ ไม่มวี น ั สิน ี ารล้าง ้ สุด และไม่มก
กัน กษัตริยแ ์ ห่งเซโล กษัตริยแ ์ ห่งกาอัส กษัตริยแ ์ ห่งเบโธรอน
บาป แต่ทง ั ้ สองอย่างจะต้องถูกกําจัดให้สน ิ้ ซากท่ามกลางประชา
กษัตริยแ ์ ห่งมาอานิซากิร และบรรดาผูท ้ ี่อาศัยอยูใ่ นภูเขาเหล่านี้
ชาติ ในวันที่พวกเขาได้กระทําความผิดนัน ้ พวกเขาจะต้องถูก
(และ) ผูท ้ ี่อาศัยอยูใ่ นป่าในแผ่นดินคานาอัน ก็ได้เสด็จมา
ประหารชีวต ิ
5 และพวกเขาได้แจ้งเรื่องนี้แก่ยาโคบว่า “ดูเถิด กษัตริยแ ์ ห่งชา
18 และโมเสสเอ๋ย จงเขียน (ข้อความนี้) ลงไว้ให้ชาวอิสราเอล
วอมอไรต์ได้ล้อมบุตรชายของท่านไว้ และปล้นฝูงสัตว์ของพวก
เพื่อพวกเขาจะได้ปฏิบต ั ิตาม และทําตามถ้อยคําเหล่านี้ และจะไม่
เขาไป”
กระทําบาปที่ต้องถึงแก่ความตาย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้า
6 และเขาจึงลุกขึ้นจากบ้าน พร้อมด้วยบุตรชายทัง ้ สามคนและ
ของเราทรงเป็นผูพ ้ พ ิ ากษา พระองค์ไม่ทรงลําเอียงและไม่ทรง
บรรดาข้ารับใช้ของบิดา รวมทัง ้ ข้ารับใช้ของตนเอง และยกทัพ
รับของกํานัล
ไปต่อสูก ้ ับศัตรูดว้ ยทหารหกพันคนซึ่งถือดาบ
19 และจงบอกถ้อยคําแห่งพันธสัญญาเหล่านี้แก่เขา เพื่อเขาจะ
7 และเขาได้สง ั หารพวกเขาในทุ่งหญ้าแห่งเชเคม และไล่ตามผูท ้ ี่
ได้ยน ิ และปฏิบต ั ิตาม และระมัดระวังในเรื่องเหล่านี้ เพื่อเขาจะไม่
หนีไป และเขาได้สง ั หารพวกเขาด้วยคมดาบ และเขาได้สง ั หารอา
ถูกทําลายและถูกถอนรากถอนโคนไปจากแผ่นดิน เพราะความ
เรสา ทาฟู ซาเรกัน เซโล อามานิซากีร ์ และกา[กา]อัส และเขาก็
สกปรก ความน่ารังเกียจ ความมลทิน และความเสื่อมเสีย คือ
ได้ฝูงสัตว์ของเขากลับคืนมา
บรรดาผูท ้ ี่กระทําสิง ่ เหล่านัน ้ บนแผ่นดินต่อหน้าพระเจ้าของเรา
8 และพระองค์ทรงมีชย ั เหนือพวกเขา และทรงกําหนดให้พวก
20 และไม่มบ ี าปใดใหญ่หลวงไปกว่าการล่วงประเวณีที่พวกเขา
เขาจ่ายบรรณาการแก่พระองค์ คือผลไม้หา้ ชนิดจากดินแดน
กระทําบนโลกนี้ เพราะอิสราเอลเป็นชนชาติบริสท ุ ธิข ์ องพระเจ้า
ของพวกเขา และพระองค์ทรงสร้างเมืองโรเบลและทัมนาตาเรส
ของตน เป็นชนชาติแห่งมรดก เป็นชนชาติปุโรหิตและกษัตริย์
ขึ้น
และเป็นกรรมสิทธิข ี วามสกปรกเช่นนัน ์ องพระองค์ และจะไม่มค ้
9 และพระองค์เสด็จกลับมาด้วยสันติ และทรงคืนดีกับพวกเขา
ปรากฏขึ้นท่ามกลางชนชาติบริสท ุ ธิน ์ ี้
และพวกเขาก็ได้เป็นผูร้ บ ั ใช้ของพระองค์ จนกระทัง ่ ถึงวันที่
21 และในปีที่สามของสัปดาห์ที่หกนี้ [2145 AM] ยาโคบและ
พระองค์และบุตรชายเสด็จลงไปยังอียป ิ ต์
บุตรชายทัง ้ หมดของเขาได้ไปอาศัยอยูใ่ นบ้านของอับราฮัม ใกล้
10 และในปีที่เจ็ดของสัปดาห์นี้ [ค.ศ. 2149] โยเซฟได้สง ่ เขาไป
กับอิสอัคบิดาของเขาและเรเบคาห์มารดาของเขา
สืบข่าวคราวของพีน ่ ้องของเขาจากบ้านของเขาไปยังเมืองเช
22 และนี่คือชื่อของบุตรชายของยาโคบ บุตรชายคนโตคือ รู
เคม และเขาพบพวกเขาอยูท ่ ี่เมืองโดธาน
เบน สิเมโอน เลวี ยูดาห์ อิสสาคาร์ เซบูลอน บุตรชายของเลอาห์
11 และพวกเขาได้กระทําการทรยศต่อพระองค์ และวางแผนที่
และบุตรชายของราเชลคือ โยเซฟและเบนยามิน และบุตรชาย
จะฆ่าพระองค์ แต่เปลี่ยนใจ พวกเขาขายพระองค์ให้แก่พอ ่ ค้า
ของบิลฮาห์คือ ดานและนัฟทาลี และบุตรชายของซิลปาห์คือ
ชาวอิชมาเอล และพาพระองค์ลงไปยังอียป ิ ต์ แล้วขายพระองค์
กาดและอาเชอร์ และดีนาห์ บุตรสาวของเลอาห์ บุตรสาวคน
ให้แก่โปติฟาร์ ขันทีของฟาโรห์ หัวหน้าพ่อครัว และปุโรหิตแห่ง
เดียวของยาโคบ
เมืองเอเลว
23 และพวกเขาก็เข้ามาและกราบไหว้ไอแซคและเรเบคกา และ
12 และบรรดาบุตรชายของยาโคบได้ฆา่ ลูกแพะตัวหนึ่ง แล้วนํา
เมื่อพวกเขาเห็นทัง ้ สอง พวกเขาก็อวยพรยาโคบและบุตรชาย
เสื้อคลุมของโยเซฟไปชุบเลือด และส่งไปให้ยาโคบผูเ้ ป็นบิดาใน
ทุกคนของยาโคบ และไอแซคก็ยน ิ ดีเป็นอย่างยิง ่ เพราะเขาเห็น
วันที่สบ ิ ของเดือนที่เจ็ด 41
งานเฉลิมฉลอง
13 และโยเซฟก็โศกเศร้าตลอดทัง ้ คืน เพราะพวกเขาได้นําศพมา
2 และยาโคบกล่าวว่า “ข้าพระองค์จะทําทุกสิง ่ ตามที่พระองค์
ให้เขาในตอนเย็น และเขาก็เป็นไข้ดว้ ยความโศกเศร้าเสียใจต่อ
ทรงบัญชาข้าพระองค์ เพราะสิง ่ นี้จะเป็นเกียรติและเป็นความยิง ่
การตายของโยเซฟ และเขากล่าวว่า “สัตว์รา้ ยได้กินโยเซฟเสีย
ใหญ่แก่ขา้ พระองค์ และเป็นความชอบธรรมต่อพระเจ้า เพื่อข้า
แล้ว” และคนในบ้านของเขาก็โศกเศร้าเสียใจไปกับเขาตลอดทัง ้
พระองค์จะได้ถวายเกียรติแก่พวกเขา”
วัน
3 และท่านแม่ก็ทรงทราบตัง ้ แต่ขา้ พเจ้าเกิดจนถึงวันนี้ การ
14 และบรรดาบุตรชายและบุตรสาวของเขาก็ลก ุ ขึ้นมาปลอบ
กระทําทัง ้ หมดของข้าพเจ้าและสิง ่ ที่อยูใ่ นใจของข้าพเจ้า ว่า
โยนเขา แต่เขาปฏิเสธที่จะรับการปลอบโยนเพราะเรื่องบุตรชาย
ข้าพเจ้าคิดแต่สง ิ่ ที่ดง ี ามในทุกสิง ่ เสมอมา
ของเขา
4 แล้วข้าพเจ้าจะไม่ทําตามที่ท่านได้บญ ั ชาไว้ได้อย่างไร ในเมื่อ
15 ในวันนัน ิ ว่าโยเซฟเสียชีวต ิ แล้ว นางก็ตายไปใน ้ บิลฮาห์ได้ยน
ข้าพเจ้าควรให้เกียรติบด ิ าและพีช ่ ายของข้าพเจ้า!
ขณะที่กําลังโศกเศร้าเสียใจ นางอาศัยอยูท ่ ี่กัฟราเตฟ และดีนาห์
5 “บอกข้าเถิด แม่เอ๋ย ว่าท่านเห็นความชัว่ ร้ายอะไรในตัวข้าบ้าง
ลูกสาวของโยเซฟก็เสียชีวต ิ หลังจากโยเซฟเสียชีวต ิ เช่นกัน
แล้วข้าจะหันเหจากความชัว่ ร้ายนัน ่ ับข้า” ้ และพระเมตตาจะอยูก
16 และเกิดเหตุการณ์โศกเศร้าสามครัง้ ในเดือนเดียวกันนัน ้
6 และนางกล่าวแก่เขาว่า “ลูกเอ๋ย ตลอดชีวต ิ ของแม่ แม่ไม่เคย
ชาวอิสราเอลจึงถูกฝังไว้ตรงข้ามกับหลุมฝังศพของราเชล และ
เห็นการกระทําใดๆ ที่ผด ิ ศีลธรรมในตัวเจ้าเลย มีแต่การกระทําที่
ฝังดีนาห์ บุตรสาวของเขาไว้ที่นน ั ่ ด้วย
เที่ยงธรรมเท่านัน ้ และถึงกระนัน ้ แม่ก็จะบอกความจริงแก่เจ้า
17 และเขาโศกเศร้าเสียใจต่อการตายของโยเซฟอยูห ่ นึ่งปี และ
ลูกเอ๋ย ว่าแม่จะตายในปีนี้ และแม่จะไม่รอดชีวต ิ ในปีนี้ เพราะแม่
เขาก็ไม่หยุดโศกเศร้าเลย เพราะเขากล่าวว่า ‘ขอให้ขา้ พเจ้าไปสู่
ได้เห็นในความฝันถึงวันตายของแม่วา่ แม่จะมีชวี ต ิ อยูไ่ ม่เกิน
หลุมฝังศพด้วยความโศกเศร้าเสียใจต่อการตายของลูกชาย
หนึ่งร้อยห้าสิบห้าปี และดูเถิด แม่ได้ใช้ชวี ต ิ ครบตามกําหนดที่แม่
ของข้าพเจ้าเถิด’
ควรจะมีแล้ว”
18 ด้วยเหตุนี้จง ึ มีบญ ั ญัติไว้สาํ หรับชาวอิสราเอลว่า ในวันที่สบ ิ
7 และยาโคบหัวเราะกับคําพู ดของมารดา เพราะมารดาของเขา
ของเดือนที่เจ็ด ซึ่งเป็นวันที่ยาโคบผูเ้ ป็นบิดาได้รบ ั ข่าวร้ายเรื่อง
กล่าวแก่เขาว่าตนเองจะตาย และนางนัง ่ รงข้ามเขาด้วย ่ อยูต
โยเซฟว่าเศร้าโศกเสียใจ เพื่อจะได้ทําการชดใช้บาปของตนด้วย
กําลังกายที่แข็งแรง และนางก็ไม่ได้อ่อนแอ เพราะนางเดินเข้า
แพะตัวเล็กๆ ในวันที่สบ ิ ของเดือนที่เจ็ด ปีละครัง้ เพราะพวกเขา
ออกและมองเห็นได้ ฟันของนางแข็งแรง และไม่มโี รคภัยไข้เจ็บ
ได้ทําให้บด ิ าเสียใจในเรื่องโยเซฟบุตรชายของตน
ใดมาทําร้ายนางตลอดชีวต ิ ของนาง
19 และวันนี้นน ั ้ ได้ถก ู กําหนดไว้เพื่อให้พวกเขาโศกเศร้าในบาป
8 ยาโคบจึงกล่าวแก่เธอว่า “แม่เอ๋ย ข้าพเจ้าก็เป็นสุขยิง ่ นัก หาก
ของตน ความผิดบาปทัง ้ ปวง และความผิดพลาดทัง ้ ปวง เพื่อ
วันเวลาของข้าพเจ้าใกล้เคียงกับวันเวลาแห่งชีวต ิ ของท่าน และ
พวกเขาจะได้ชาํ ระตนเองให้บริสท ุ ธิใ์ นวันนัน ้ ปีละครัง้
กําลังของข้าพเจ้าคงอยูก ่ ับข้าพเจ้าเช่นเดียวกับกําลังของท่าน
20 หลังจากโยเซฟเสียชีวต ิ แล้ว บุตรชายของยาโคบก็ได้แต่ง
และท่านจะไม่ตาย เพราะท่านล้อเล่นกับข้าพเจ้าเรื่องความตาย
งาน ชื่อภรรยาของรูเบนคืออาดา ชื่อภรรยาของสิเมโอนคืออา
ของท่านอย่างไม่จริงจัง”
ดลบาอา หญิงชาวคานาอัน ชื่อภรรยาของเลวีคือเมลคา บุตร
9 แล้วนางก็เข้าไปหาอิสอัคและกล่าวแก่เขาว่า “ข้าพเจ้าขอร้อง
สาวของอาราม จากเชื้อสายของเทราห์ ชื่อภรรยาของยูดาห์คือ
ท่านเพียงข้อเดียว คือขอให้เอซาวสาบานว่าจะไม่ทําร้ายยาโคบ
เบตาซูเอล หญิงชาวคานาอัน ชื่อภรรยาของอิสสาคาร์คือเฮซา
และจะไม่ตามรังควานยาโคบด้วยความเป็นศัตรู เพราะท่าน
กา ชื่อภรรยาของซาบูโลนคือนีมาน ชื่อภรรยาของดานคือเอก
ทราบดีอยูแ ่ ล้วว่าความคิดของเอซาวนัน ้ ชัว่ ร้ายมาตัง ้ แต่หนุ่ม
ลา ชื่อภรรยาของนัฟทาลีคือราซูอู ชาวเมโสโปเตเมีย ชื่อภรรยา
และไม่มค ี วามดีใดๆ ในตัวเขาเลย เพราะเขาปรารถนาจะฆ่ายาโค
ของกาดคือมาคา ชื่อภรรยาของอาเชอร์คืออิโยนา ชื่อภรรยา
บหลังจากที่ท่านตายแล้ว”
ของโยเซฟคืออาเซนาธ ชาวอียป ิ ต์ และชื่อภรรยาของเบนจามิ
10 และเจ้าก็รด ู้ อ ี ยูแ ่ ล้วว่าเขาได้กระทําสิง ั ที่ยา ่ ใดบ้าง ตัง ้ แต่วน
นคืออิยาซากา
โคบผูเ้ ป็นพีช ่ ายของเขาไปที่เมืองฮารานจนถึงวันนี้ ว่าเขาได้
21 และซีเมโอนกลับใจ และไปรับภรรยาคนที่สองจากเมโสโปเต
ทอดทิ้งเราอย่างสิน ึ ฝูงแกะของ ้ เชิง และได้ทําร้ายเรา เขาได้ยด
เมียเช่นเดียวกับพีน ่ ้องของเขา
เจ้าไป และกวาดเอาทรัพย์สน ิ ทัง ้ หมดของเจ้าไปจากเบื้องหน้า เจ้า
บทที่ 35
11 และเมื่อเราวิงวอนและขอร้องพระองค์เพื่อสิง ่ ที่เป็นของเรา พระองค์ก็ทรงกระทําเหมือนคนที่มเี มตตาต่อเรา
1 และในปีแรกของสัปดาห์แรกของปีแห่งการเฉลิมฉลองครบ
12 และเขาก็ขุน ่ เคืองใจต่อท่าน เพราะท่านได้อวยพรยาโคบ
รอบ 45 ปี [2157 AM] เรเบคก้าได้เรียกยาโคบบุตรชายของ
บุตรชายผูบ ้ ริสท ุ ธิแ ์ ละซื่อตรงของท่าน เพราะในตัวเขามีแต่
นางมา และสัง่ สอนเขาเกี่ยวกับบิดาและพีช ่ ายของเขาว่า เขาควร
ความดี ไม่มส ี ง ิ่ ชัว่ ร้ายใด ๆ และตัง ้ แต่เขามาจากฮารานจนถึง
ให้เกียรติพวกเขาตลอดชีวต ิ ของเขา
วันนี้ เขาก็ไม่เคยแย่งชิงสิง ่ ใดจากเราเลย เพราะเขานําทุกสิง ่ มา ให้เราตามฤดูกาลเสมอ และเขาก็ยน ิ ดีสด ุ หัวใจเมื่อเรารับสิง ่ ของ 42
งานเฉลิมฉลอง
จากมือเขาและเขาอวยพรเรา และเขาก็ไม่เคยจากเราไปตัง ้ แต่
หว่านลงไปในร่างกายของท่านด้วยกัน และเราทัง ้ สองก็ออกมา
เขามาจากฮารานจนถึงวันนี้ และเขาก็อยูก ่ ับเราที่บา้ นอย่างต่อ
จากครรภ์ของท่านด้วยกัน ถ้าข้าพเจ้าไม่รก ั น้องชายของข้าพเจ้า
เนื่องและให้เกียรติเรา'
แล้ว ข้าพเจ้าจะรักใครเล่า?
13 อิสอัคจึงกล่าวแก่เธอว่า “ข้าพเจ้าเองก็รแ ู ้ ละเห็นการกระทํา
23 และตัวข้าพเจ้าเองก็ขอร้องท่านให้ตักเตือนยาโคบเกี่ยวกับ
ของยาโคบผูซ ้ ่ง ึ อยูก ่ ับเรา ว่าเขาให้เกียรติเราด้วยสุดใจ แต่เดิม
ตัวข้าพเจ้าและบุตรชายของข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้ารูว้ า่ เขาจะ
ข้าพเจ้าเคยรักเอซาวมากกว่ายาโคบ เพราะเขาเป็นบุตรหัวปี แต่
ได้เป็นกษัตริยเ์ หนือข้าพเจ้าและบุตรชายของข้าพเจ้าอย่างแน่
บัดนี้ขา้ พเจ้ารักยาโคบมากกว่าเอซาว เพราะยาโคบได้กระทํา
นอน เพราะในวันที่บด ิ าของข้าพเจ้าอวยพรเขา เขาก็ยกเขาให้สง ู
ความชัว่ มากมาย และไม่มค ี วามชอบธรรมในตัวเขาเลย เพราะ
กว่าและข้าพเจ้าตํ่ากว่า
วิถีทางทัง ้ สิน ้ ของเขาล้วนเป็นความอยุติธรรมและความรุนแรง
24 และข้าพเจ้าขอสาบานต่อท่านว่า ข้าพเจ้าจะรักเขา และจะไม่
[และไม่มค ี วามชอบธรรมอยูร่ อบตัวเขาเลย]”
ปรารถนาร้ายต่อเขาตลอดชีวต ิ ของข้าพเจ้า แต่จะปรารถนาแต่
14 และบัดนี้ใจของข้าพเจ้าเป็นทุกข์เพราะการกระทําทัง ้ ปวง
ความดีเท่านัน ้
ของเขา และทัง ้ เขาและเชื้อสายของเขาจะไม่รอดพ้น เพราะพวก
25 และเขาได้สาบานต่อนางเกี่ยวกับเรื่องทัง ้ หมดนี้ แล้วนางก็
เขาเหล่านัน ้ จะถูกทําลายไปจากแผ่นดินโลกและจะถูกถอนราก
เรียกยาโคบมาต่อหน้าเอซาว และสัง่ เขาตามคําพู ดที่นางได้พูด
ถอนโคนไปจากใต้ฟา้ สวรรค์ เพราะเขาได้ละทิ้งพระเจ้าของอับรา
กับเอซาวไว้
ฮัมและไปติดตามภรรยาของเขาและไปติดตามความไม่บริสท ุ ธิ์
26 และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะทําตามพระประสงค์ของพระองค์
ของพวกนางและไปติดตามความผิดบาปของพวกนาง ทัง ้ เขา
โปรดเชื่อข้าพเจ้าเถิดว่าไม่มส ี ง ิ่ ชัว่ ร้ายใดจะมาจากข้าพเจ้าหรือ
และลูกๆ ของเขา
จากบุตรชายของข้าพเจ้าต่อเอซาว และข้าพเจ้าจะเป็นที่หนึ่งใน
15 และท่านสัง่ ให้ขา้ พเจ้าไปให้เขาปฏิญาณว่าจะไม่ฆา่ ยาโคบผู้
ทุกสิง ่ เว้นแต่ในเรื่องความรักเท่านัน ้ ”
เป็นน้องชาย แต่ถึงเขาจะปฏิญาณ เขาก็จะไม่รก ั ษาสัญญา และ
27 และในคืนนัน ้ นางและบุตรชายของนางได้กินและดื่มกัน และ
จะไม่ทําความดี แต่จะกระทําแต่ความชัว่ เท่านัน ้
นางก็สน ิ้ ชีวต ิ ในคืนนัน ่ กับอีกหนึ่ง ้ เมื่อมีอายุได้สามปีครึง
16 แต่ถ้าเขาคิดจะฆ่ายาโคบ น้องชายของเขา ยาโคบก็จะถูก
สัปดาห์ และบุตรชายทัง ้ สองของนาง คือ เอซาวและยาโคบ ได้
มอบตัวเขาไว้ในมือ และเขาจะหนีไม่พน ้ มือของเขา [เพราะเขาจะ
ฝังศพนางไว้ในถํ้าคู่ใกล้กับซาราห์ มารดาของพวกเขา
ตกอยูใ่ นมือของเขา] บทที่ 36
17 “อย่ากลัวเพราะเหตุของยาโคบเลย เพราะผูป ้ กครองของยา โคบนัน ั เกียรติสรรเสริญยิง ้ ยิง ่ ใหญ่ มีอํานาจ และได้รบ ่ กว่าผู้ ปกครองของเอซาว”
1 และในปีที่หกของสัปดาห์นี้ [2162 AM] อิสอัคเรียกบุตรชาย
18 แล้วเรเบคก้าก็สง ่ คนไปเรียกเอซาวมา และเขาก็มาหาเธอ
ทัง ้ สองของเขาคือเอซาวและยาโคบมาหาเขา และเขาก็กล่าวแก่
แล้วเธอก็พูดกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย แม่มเี รื่องจะขอร้องเจ้า และเจ้า
พวกเขาว่า “ลูกเอ๋ย เรากําลังจะไปตามทางของบรรพบุรษ ุ ของ
สัญญาว่าจะทําตามที่แม่ขอหรือไม่”
เรา ไปยังบ้านนิรน ั ดร์ที่บรรพบุรษ ุ ของเราอยู”่
19 และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะทําทุกสิง ่ ที่ท่านสัง่ สอน และจะไม่
2 ฉะนัน ้ จงฝังข้าพเจ้าไว้ใกล้ๆ อับราฮัมบิดาของข้าพเจ้า ในถํ้าคู่
ปฏิเสธคําขอร้องของท่าน”
ในทุ่งนาของเอฟรอนชาวฮิตไทต์ ซึ่งอับราฮัมได้ซ้ อ ื หลุมฝังศพไว้
20 และนางกล่าวแก่เขาว่า “ข้าพเจ้าขอร้องท่านว่า ในวันที่
และในหลุมฝังศพที่ขา้ พเจ้าขุดไว้สาํ หรับตนเอง จงฝังข้าพเจ้าไว้
ข้าพเจ้าตาย ขอให้ท่านนําข้าพเจ้าไปฝังไว้ใกล้ซาราห์ มารดาของ
ที่นน ั ่ เถิด
ท่าน และขอให้ท่านกับยาโคบรักกัน และอย่าได้คิดร้ายต่อกัน แต่
3 และนี่คือคําสัง่ ที่ขา้ พเจ้ามอบให้แก่เจ้าทัง ้ หลาย ลูกเอ๋ย จง
จงรักกันเถิด แล้วพวกเจ้าจะเจริญรุง่ เรือง ลูกชายของข้าพเจ้า
ประพฤติความชอบธรรมและความเที่ยงธรรมบนโลก เพื่อพระ
และจะได้รบ ั เกียรติในแผ่นดิน และศัตรูจะไม่ยน ิ ดีเหนือพวกเจ้า
เจ้าจะทรงประทานสิง ่ ทัง ้ ปวงตามที่พระองค์ตรัสไว้วา่ จะทรง
และพวกเจ้าจะเป็นพรและเป็นความเมตตาในสายตาของทุกคน
กระทําแก่อับราฮัมและเชื้อสายของเขาแก่เจ้าทัง ้ หลาย
ที่รก ั พวกเจ้า”
4 และจงรักกันและกันเถิด ลูกๆ ของข้าพเจ้าเอ๋ย พีน ่ ้องของ
21 และเขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะทําตามที่ท่านบอกทุกอย่าง และ
พวกท่าน เหมือนอย่างที่รก ั ตนเอง และให้แต่ละคนแสวงหา
ในวันที่ท่านตาย ข้าพเจ้าจะฝังท่านไว้ใกล้กับซาราห์ มารดาของ
ประโยชน์แก่พน ี่ ้องของตน และร่วมมือกันในโลกนี้ และให้พวก
บิดาข้าพเจ้า ตามที่ท่านปรารถนาให้กระดูกของนางอยูใ่ กล้กับ
เขารักกันและกันเหมือนรักตนเอง
กระดูกของท่าน”
5 และเกี่ยวกับเรื่องรูปเคารพนัน ้ ข้าพเจ้าขอสัง่ และตักเตือน
22 และยาโคบ น้องชายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะรักเขายิง ่ กว่าพี่
ท่านทัง ้ หลายให้ปฏิเสธและเกลียดชังรูปเคารพเหล่านัน ้ อย่ารัก
น้องทัง ี น ี่ ้องคนอื่นใดในโลกนี้ นอกจาก ้ ปวง เพราะข้าพเจ้าไม่มพ
รูปเคารพเหล่านัน ้ เลย เพราะรูปเคารพเหล่านัน ้ เต็มไปด้วยสิง ่
เขาเพียงผูเ้ ดียว และการที่ขา้ พเจ้ารักเขา ก็ไม่ใช่คณ ุ ความดีอะไร
หลอกลวงสําหรับผูท ้ ี่บูชาและสําหรับผูท ้ ี่กราบไหว้
มากมายนัก เพราะเขาเป็นน้องชายของข้าพเจ้า เราทัง ้ สองถูก 43
งานเฉลิมฉลอง
6 จงระลึกไว้เถิด ลูกๆ ทัง ้ หลาย ว่าข้าพระองค์คือพระเจ้าของ
ได้พก ั ผ่อน และใจของข้าพเจ้าก็ไม่ทก ุ ข์ระทมเรื่องสิทธิบุตรหัวปี
อับราฮัมบิดาของเจ้า และข้าพระองค์เองก็เคยนมัสการพระองค์
เกรงว่าเจ้าจะกระทําการชัว่ ร้ายเพราะเรื่องนี้”
และรับใช้พระองค์ดว้ ยความชอบธรรมและด้วยความยินดี เพื่อ
16 ขอพระเจ้าผูส ้ ง ู สุดทรงอวยพรแก่ผท ู้ ี่ประพฤติชอบธรรม ทัง ้
พระองค์จะทรงทวีจาํ นวนเจ้าและเพิม ่ พู นเชื้อสายของเจ้าให้มาก
ตัวเขาและลูกหลานของเขาตลอดไป
มายดุจดวงดาวในท้องฟ้า และทรงตัง ้ เจ้าไว้บนแผ่นดินโลกเป็น
17 และเมื่อพระองค์ทรงบัญชาและอวยพรพวกเขาเสร็จแล้ว
พืชแห่งความชอบธรรมซึ่งจะไม่ถก ู ถอนรากถอนโคนไปตลอด
พวกเขาก็กินและดื่มด้วยกันต่อหน้าพระองค์ และพระองค์ทรง
ชัว่ อายุคน
ยินดีเพราะพวกเขามีใจเดียวกัน แล้วพวกเขาก็ออกไปจาก
7 และบัดนี้เราจะให้พวกเจ้าสาบานอย่างหนักแน่น เพราะไม่มค ี ํา
พระองค์และพักผ่อนในวันนัน ้ แล้วก็หลับไป
สาบานใดจะยิง ่ ใหญ่ไปกว่าพระนามอันรุง่ เรือง ทรงเกียรติ ยิง ่
18 ในวันนัน ้ อิสอัคได้นอนหลับอย่างมีความสุข และเขาได้หลับ
ใหญ่ สง่างาม น่าอัศจรรย์ และทรงฤทธิ์ ผูท ้ รงสร้างฟ้าสวรรค์
ไปชัว่ นิรน ั ดร์ และเสียชีวต ิ เมื่ออายุได้หนึ่งร้อยแปดสิบปี เขามี
และแผ่นดินโลกและสรรพสิง ่ ทัง ้ ปวง คือพวกเจ้าจะยําเกรง
ชีวต ิ อยูค ่ รบยีส ่ บ ิ ห้าสัปดาห์กับอีกห้าปี และเอซาวและยาโคบบุตร
พระองค์และนมัสการพระองค์
ชายทัง ้ สองของเขาได้ฝังศพเขา
8 และขอให้แต่ละคนรักพีน ่ ้องของตนด้วยความรักใคร่และ
19 และเอซาวก็ไปที่ดน ิ แดนเอโดม บริเวณภูเขาเสอีร ์ และอาศัย
ความชอบธรรม และอย่าปรารถนาร้ายต่อพีน ่ ้องของตนตัง ้ แต่
อยูท ่ ี่นน ั่
นี้เป็นต้นไปตลอดชีวต ิ ของท่าน เพื่อท่านจะได้เจริญรุง่ เรืองใน
20 และยาโคบอาศัยอยูใ่ นภูเขาแห่งเฮบรอน ในหอคอยแห่งดิน
กิจการทัง ิ าศ ้ ปวงและจะไม่พน
แดนที่อับราฮัมบิดาของเขาเคยพํานักอยู่ และเขานมัสการพระ
9 และถ้าผูใ้ ดในพวกท่านคิดร้ายต่อพีน ่ ้องของตน จงรูไ้ ว้วา่
เจ้าด้วยสุดใจของเขา และตามพระบัญญัติที่ปรากฏให้เห็นตามที่
ตัง ่ ้องของตนจะตกอยูใ่ น ้ แต่นี้เป็นต้นไป ทุกคนที่คิดร้ายต่อพีน
พระองค์ทรงแบ่งวันเวลาแห่งวงศ์ตระกูลของเขาไว้
มือของเขา และจะถูกถอนรากถอนโคนออกจากแผ่นดินแห่งผูม ้ ี
21 และเลอาห์ภรรยาของเขาเสียชีวต ิ ในปีที่สข ี่ องสัปดาห์ที่สอง
ชีวต ิ และเชื้อสายของเขาจะถูกทําลายไปจากใต้ฟา้ สวรรค์
แห่งปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบสีส ่ บ ิ ห้าปี [2167 AM] และ
10 แต่ในวันแห่งความปั่ นป่วน ความสาปแช่ง ความขุน ่ เคือง
เขาฝังศพเธอไว้ในถํ้าคู่ใกล้กับเรเบคก้ามารดาของเขาทางด้าน
และความพิโรธ พระองค์จะทรงเผาทําลายเมืองโสโดมด้วยไฟที่
ซ้ายของหลุมฝังศพของซาราห์มารดาของบิดาของเขา
ลุกโชนอย่างรุนแรงฉันใด พระองค์ก็จะทรงเผาแผ่นดิน เมือง
22 และบรรดาบุตรชายของนางและบุตรชายของเขาก็มาไว้ทก ุ ข์
และทุกสิง ่ ที่เป็นของเขาด้วยฉันนัน ้ และชื่อของเขาจะถูกลบออก
ให้เขาที่เลอาห์ภรรยาของเขา และมาปลอบใจเขาเกี่ยวกับนาง
จากหนังสือแห่งการลงโทษของมนุษย์ และจะไม่ถก ู บันทึกไว้ใน
เพราะเขากําลังโศกเศร้าเสียใจเพราะรักนางมากหลังจากราเชล
หนังสือแห่งชีวต ิ แต่จะถูกบันทึกไว้ในหนังสือที่กําหนดไว้สาํ หรับ
น้องสาวของนางเสียชีวต ิ
การทําลายล้าง และเขาจะจากไปสูค ่ วามสาปแช่งชัว่ นิรน ั ดร์ เพื่อ
23 เพราะนางเป็นคนดีพร้อมและซื่อตรงในทุกทาง และให้
ว่าการลงโทษของพวกเขาจะได้รบ ั การต่ออายุอยูเ่ สมอในความ
เกียรติยาโคบ ตลอดระยะเวลาที่นางอยูก ่ ับเขา ยาโคบไม่เคยได้
เกลียดชัง ความสาปแช่ง ความโกรธแค้น การทรมาน ความขุน ่
ยินคําพู ดที่รน ุ แรงจากปากนางเลย เพราะนางเป็นคนอ่อนโยน
เคือง โรคระบาด และโรคภัยไข้เจ็บตลอดไป
รักสงบ ซื่อตรง และน่านับถือ
11 ข้าพเจ้ากล่าวและเป็นพยานแก่ท่านทัง ้ หลาย ลูกๆ ของ
24 และเขาระลึกถึงการกระทําทัง ้ ปวงของนางในระหว่างที่นาง
ข้าพเจ้า ตามการพิพากษาที่จะมาถึงผูท ้ ี่คิดจะทําร้ายพีน ่ ้องของ
ยังมีชวี ต ิ อยู่ และเขาโศกเศร้าเสียใจอย่างยิง ่ เพราะเขารักนาง
ตน
ด้วยสุดจิตสุดใจของเขา
12 และในวันนัน ิ ทัง ้ อับราฮัมได้แบ่งทรัพย์สน ้ หมดของตน
บทที่ 37
ระหว่างเขากับบุตรชายทัง ้ สอง และมอบส่วนที่ใหญ่กว่าให้แก่ บุตรชายคนแรก รวมทัง ้ หอคอยและสิง ่ ทัง ้ ปวงที่อยูร่ อบหอคอย นัน ิ ทัง ้ และทรัพย์สน ้ หมดที่อับราฮัมครอบครอง ณ บ่อนํ้าแห่ง
1 และในวันที่อิสอัค บิดาของยาโคบและเอซาวเสียชีวต ิ [2162
คําสาบาน
AM] บรรดาบุตรชายของเอซาวได้ยน ิ ว่าอิสอัคได้มอบส่วนแบ่ง
13 และพระองค์ตรัสว่า “ส่วนแบ่งที่มากกว่านี้จะมอบให้แก่บุตร
ของพีช ่ ายให้แก่ยาโคบ บุตรชายคนเล็กของเขา และพวกเขาก็
หัวปี”
โกรธมาก
14 และเอซาวกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ขายทรัพย์สน ิ ให้แก่ยาโคบ
2 และพวกเขาโต้เถียงกับบิดาของตนว่า “เหตุใดบิดาของท่าน
และได้ยกสิทธิบุตรหัวปีให้แก่ยาโคบแล้ว ขอให้สท ิ ธินน ั ้ เป็นของ
จึงยกส่วนของพีช ่ ายให้ยาโคบและข้ามท่านไป ทัง ้ ๆ ที่ท่านเป็นพี่
เขาเถิด ข้าพเจ้าไม่มข ี อ ้ จะกล่าวอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เพราะ
ชายและยาโคบเป็นน้องชาย?”
เป็นของเขา”
3 และเขากล่าวแก่พวกเขาว่า “เพราะข้าพเจ้าขายสิทธิในการเป็น
15 และอิสอัคกล่าวว่า “ขอพระพรจงมีแก่เจ้า บุตรชายของ
ทายาทคนแรกให้แก่ยาโคบเพื่อแลกกับถัว่ เลนทิลเพียงเล็กน้อย
ข้าพเจ้า และแก่เชื้อสายของเจ้าในวันนี้ เพราะเจ้าได้ทําให้ขา้ พเจ้า
และในวันที่บด ิ าของข้าพเจ้าส่งข้าพเจ้าไปล่าสัตว์และนํามาให้บด ิ า 44
งานเฉลิมฉลอง
ของข้าพเจ้ากินและอวยพรข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็มาด้วยอุ บายนํา
16 แต่ยาโคบก็ยง ั ไม่เชื่อจนกระทัง ่ พวกเขาเข้ามาใกล้หอคอย
อาหารและเครื่องดื่มมาให้บด ิ าของข้าพเจ้า และบิดาของข้าพเจ้า
มาก
ก็อวยพรเขาและมอบข้าพเจ้าไว้ในอุ ปนิสย ั ของเขา”
17 แล้วเขาก็ปิดประตูหอคอย และยืนอยูบ ่ นกําแพงหอคอยพู ด
4 และบัดนี้บด ิ าของเราได้ให้เราทัง ้ สองสาบานด้วยกันว่า เราจะ
กับเอซาวน้องชายของเขาว่า “คําปลอบโยนที่เจ้ามาปลอบใจเรา
ไม่คิดร้ายต่อกัน ไม่วา่ จะเป็นต่อพีน ่ ้องของเขา และเราจะดํารง
เรื่องภรรยาของเราที่ตายไปนัน ้ ช่างน่ายกย่องยิง ่ นัก นี่คือคํา
อยูใ่ นความรักและความสงบสุขกับพีน ่ ้องของตน และจะไม่
สาบานที่เจ้าได้สาบานไว้กับบิดาและมารดาของเจ้าก่อนที่ทง ั ้ สอง
ประพฤติชวั ่
จะตายหรือ? เจ้าได้ผด ิ คําสาบาน และในขณะที่เจ้าสาบานไว้กับ
5 และพวกเขากล่าวแก่พระองค์วา่ “เราจะไม่เชื่อฟังพระองค์ที่จะ
บิดาของเจ้านัน ู ตัดสินลงโทษ” ่ เอง เจ้าก็ถก
ทรงสงบศึกกับเขา เพราะกําลังของเรามีมากกว่ากําลังของเขา
18 แล้วเอซาวจึงตอบพระองค์วา่ “ทัง ้ มนุษย์และสัตว์เดรัจฉาน
และเรามีอํานาจมากกว่าเขา เราจะยกทัพไปฆ่าเขา และทําลายเขา
ทัง ี ําสาบานอันชอบธรรมใดๆ ที่ได้สาบานไว้ (คํา ้ หลายก็ไม่มค
และบุตรชายของเขา และถ้าพระองค์ไม่ทรงไปกับเรา เราก็จะทํา
สาบานที่ใช้ได้) เป็นนิจนิรน ั ดร์ แต่ทก ุ วันพวกมันก็คิดแผนการ
ร้ายพระองค์ดว้ ย”
ชัว่ ร้ายต่อกันและกัน และวางแผนฆ่าศัตรูของตน”
6 และบัดนี้จงฟังคําของเราเถิด ให้เราส่งคนไปที่อาราม ฟิลิ
19 และเจ้าเกลียดชังข้าพเจ้าและลูกๆ ของข้าพเจ้าตลอดไป และ
สเตีย โมอับ และอัมโมน และเลือกคนของเราเองที่กระหายการ
ไม่มค ี วามสัมพันธ์ฉันพีน ่ ้องกับเจ้าอีกต่อไป
รบ และให้เรายกทัพไปต่อสูก ้ ับเขา และกําจัดเขาให้สน ิ้ ซากจาก
20 จงฟังถ้อยคําเหล่านี้ที่เราประกาศแก่เจ้า ถ้าหมูป่าสามารถ
แผ่นดินก่อนที่เขาจะเข้มแข็งขึ้น'
เปลี่ยนหนังของมันและทําให้ขนของมันนุ่มเหมือนขนแกะ หรือ
7 และบิดาของพวกเขากล่าวแก่พวกเขาว่า “อย่าไปและอย่าทํา
ถ้ามันสามารถทําให้เขางอกออกมาบนหัวของมันได้เหมือนเขา
สงครามกับเขาเลย เกรงว่าพวกเจ้าจะพ่ายแพ้ต่อเขา”
ของกวางหรือแกะ แล้วเราจะรักษาสายสัมพันธ์แห่งความเป็นพี่
8 และพวกเขากล่าวแก่เขาว่า “นี่แหละคือวิธป ี ฏิบต ั ิของเจ้า
น้องกับเจ้า และถึงแม้วา่ เต้านมจะแยกออกจากแม่ของมันได้
ตัง ั จนถึงทุกวันนี้ และเจ้ากําลังยอมจํานนต่อแอก ้ แต่เยาว์วย
เพราะเจ้าไม่ได้เป็นพีน ่ ้องกับเรา
ของเขา”
21 และถ้าหมาป่าปรองดองกับลูกแกะ ไม่กัดกินหรือทําร้ายพวก
9 เราจะไม่ฟง ั คําพู ดเหล่านัน ้ ' และพวกเขาส่งคนไปที่อารามและ
มัน และถ้าใจของพวกมันมีต่อลูกแกะด้วยความปรารถนาดีแล้ว
อาดุรม ั ไปหาเพื่อนของบิดาของพวกเขา และพวกเขาก็จา้ ง
ใจของข้าพเจ้าก็จะมีความสงบสุขต่อท่านด้วย
ทหารหนึ่งพันคน ซึ่งเป็นทหารที่ได้รบ ั การคัดเลือกมาด้วย
22 และถ้าสิงโตเป็นมิตรกับวัวและปรองดองกับมัน และถ้ามัน
10 และมีทหารรับจ้างหนึ่งพันคนมาจากโมอับและจากชาวอัม
ถูกผูกไว้ใต้แอกเดียวกันกับมันและไถนาด้วยกัน มันก็จะ
โมน มาเป็นทหารคัดเลือกหนึ่งพันคน จากฟิลิสเตียมีทหารคัด
ปรองดองกับเจ้าเช่นกัน
เลือกหนึ่งพันคน จากเอโดมและจากชาวโฮไรต์มท ี หารคัดเลือก
23 และเมื่ออีกาขาวเหมือนหญ้าราซาแล้ว จงรูว้ า่ เราได้รก ั เจ้า
หนึ่งพันคน และจากชาวคิตทิมมีนักรบผูเ้ ก่งกาจหนึ่งพันคน
และเราจะคืนดีกับเจ้า เจ้าจะถูกกําจัดออกไป และลูกหลานของ
11 และพวกเขากล่าวแก่บด ิ าของตนว่า “จงออกไปนําพวกเขาไป
เจ้าก็จะถูกกําจัดออกไป และจะไม่มส ี น ั ติสข ุ สําหรับเจ้าเลย'
มิฉะนัน ้ เราจะฆ่าท่าน”
24 และเมื่อยาโคบเห็นว่าเขามีใจและจิตวิญญาณทัง ้ หมดคิด
12 และเมื่อเห็นว่าบรรดาบุตรชายบังคับให้เขาไปนําทัพไปต่อสู้
ร้ายต่อเขาถึงขนาดจะฆ่าเขา และเขาก็พุง ่ เข้าใส่เหมือนหมูป่าที่
กับยาโคบผูเ้ ป็นพีช ่ าย เขาก็รส ู้ ก ึ โกรธและขุน ่ เคืองใจเป็นอย่าง
พุ ง ่ เข้าใส่หอกที่แทงและฆ่ามัน และไม่ถอยหนี
ยิง ่
25 แล้วเขาจึงพู ดกับพวกของตนและบรรดาคนรับใช้วา่ ให้โจม
13 แต่ภายหลังเขากลับนึกถึงความชัว่ ร้ายทัง ่ นเร้น ้ หลายที่ซอ
ตีเขาและพวกพ้องทัง ้ หมดของเขา
อยูใ่ นใจซึ่งคิดร้ายต่อยาโคบผูเ้ ป็นพีช ่ าย และเขาก็ลืมคําสาบานที่ บทที่ 38
ได้ให้ไว้กับบิดามารดาว่าจะไม่คิดร้ายใดๆ ต่อยาโคบผูเ้ ป็นพีช ่ าย ตลอดชีวต ิ ของเขา 14 และถึงกระนัน ั ไม่รวู ้ า่ พวกเขากําลังยกทัพมา ้ ยาโคบก็ยง
1 หลังจากนัน ึ พู ดกับยาโคบผูเ้ ป็นบิดาว่า “ท่านบิดา จง ้ ยูดาห์จง
ต่อสูก ้ ับเขา และเขาก็โศกเศร้าเสียใจกับการตายของเลอาห์
ง้างคันธนูและยิงลูกศรออกไปเพื่อโค่นล้มศัตรูและสังหารเขา
ภรรยาของเขา จนกระทัง ่ พวกเขายกทัพมาใกล้หอคอยมาก
เถิด ขอให้ท่านมีอํานาจนัน ั หารน้องชายของ ้ เพราะเราจะไม่สง
พร้อมด้วยทหารและนักรบที่ได้รบ ั เลือกอีกสีพ ่ น ั คน
ท่าน เพราะเขาเป็นเช่นเดียวกับท่าน และเขาเหมือนกับท่าน ขอ
15 และชาวเมืองเฮบรอนได้สง ่ คนไปบอกยาโคบว่า “ดูเถิด น้อง
ให้เราให้เกียรติแก่เขาเถิด”
ชายของท่านได้ยกทัพมาต่อสูก ้ ับท่าน พร้อมด้วยทหารสีพ ่ น ั นาย
2 แล้วยาโคบก็ง้างคันธนูและยิงลูกธนูไปโดนเอซาวน้องชาย
คาดเข็มขัดดาบ ถือโล่และอาวุ ธ” เพราะพวกเขารักยาโค
ของตน (ที่หน้าอกด้านขวา) และฆ่าเขาเสีย
บมากกว่าเอซาว พวกเขาจึงไปบอกยาโคบ เพราะยาโคบเป็นคน
3 และเขาก็ยง ิ ธนูอีกครัง้ หนึ่งไปโดนอาโดรันชาวอาราเมียนที่
ใจกว้างและเมตตากว่าเอซาว
หน้าอกด้านซ้าย ทําให้เขากระเด็นถอยหลังและตาย 45
งานเฉลิมฉลอง
4 แล้วบรรดาบุตรชายของยาโคบพร้อมด้วยบรรดาข้ารับใช้ก็
20 และอาดัธก็สน ิ้ พระชนม์ และซัลมานจากอะมาเซกาขึ้นครอง
ออกไป แบ่งออกเป็นกลุ่มๆ ประจําอยูท ่ ง ั ้ สีด ่ า้ นของหอคอย
ราชย์แทน
5 และยูดาห์ก็ออกไปนําหน้า พร้อมกับนัฟทาลีและกาด และคน
21 และซัลมานก็สน ิ้ พระชนม์ และซาอู ลแห่งราอาโบธ (ริมแม่น้าํ )
รับใช้หา้ สิบคนอยูท ่ างด้านทิศใต้ของหอคอย และพวกเขาได้ฆา่
ก็ข้น ึ ครองราชย์แทน
ทุกคนที่พบเห็นเบื้องหน้า และไม่มใี ครรอดชีวต ิ เลยสักคน
22 และซาอู ลก็สน ิ้ พระชนม์ และบาเอลูนัน บุตรชายของอัคบอร์
6 และเลวี ดาน และอาเชอร์ก็ออกไปทางด้านตะวันออกของ
ได้ข้น ึ ครองราชย์แทน
หอคอย พร้อมกับคนอีกห้าสิบคน และพวกเขาได้สง ั หารนักรบ
23 และบาเอลูนัน บุตรชายของอัคบอร์ สิน ้ พระชนม์ และอาดา
ของโมอับและอัมโมน
ทขึ้นครองราชย์แทน พระมเหสีของพระองค์มพ ี ระนามว่าไมตาบิ
7 และรูเบน อิสสาคาร์ และเซบูโลน พร้อมด้วยคนอีกห้าสิบคน
ท ธิดาของมาตารัต ธิดาของเมตาเบดซาอับ
ได้ออกไปทางด้านเหนือของหอคอย และสังหารทหารของชาวฟิ
24 นี่คือบรรดากษัตริยท ์ ี่ปกครองแผ่นดินเอโดม
ลิสเตีย บทที่ 39
8 และซีเมโอน เบนยามิน และเอโนค บุตรชายของรูเบน ได้ออก ไปทางด้านตะวันตกของหอคอย พร้อมกับคนอีกห้าสิบคน และ พวกเขาได้ฆา่ ชาวเอโดมและชาวโฮไรต์ไปสีร่ อ ้ ยคน ซึ่งเป็นนักรบ
1 และยาโคบอาศัยอยูใ่ นดินแดนที่บด ิ าของเขาเคยพํานักอยูใ่ น
ผูแ ้ ข็งแกร่ง และหกร้อยคนหนีไป และบุตรชายของเอซาวสีค ่ นก็
แผ่นดินคานาอัน นี่คือลําดับวงศ์ตระกูลของยาโคบ
หนีไปกับพวกเขาด้วย โดยทิง ่ น ้ บิดาของตนไว้ให้นอนตายอยูบ
2 และเมื่อพวกเขานําโยเซฟลงไปยังแผ่นดินอียป ิ ต์ โยเซฟก็มี
เนินเขาในอาดูรม ั
อายุสบ ิ เจ็ดปี และโปติฟาร์ ขันทีของฟาโรห์ หัวหน้าพ่อครัว ได้
9 และบรรดาบุตรชายของยาโคบก็ไล่ตามพวกนัน ้ ไปจนถึงภูเขา
ซื้อตัวเขามา
เสอีร ์ และยาโคบได้ฝังศพพีช ่ ายของเขาบนเนินเขาในอาดูรม ั
3 และท่านได้แต่งตัง ู ลบ้านเรือนของตน และพระพร ้ โยเซฟให้ดแ
แล้วเขาก็กลับไปยังบ้านของเขา
ของพระเจ้าก็มาอยูก ่ ับบ้านของชาวอียป ิ ต์นน ั ้ เพราะโยเซฟ และ
10 และบรรดาบุตรของยาโคบได้กดขีข ่ ม ่ เหงบรรดาบุตรของเอ
พระเจ้าทรงอวยพรให้เขาประสบความสําเร็จในทุกสิง ่ ที่เขาทํา
ซาวอย่างหนักในภูเขาเสอีร ์ และก้มหัวยอมจํานนจนกลายเป็น
4 และชาวอียป ิ ต์นน ั ้ ได้มอบทุกสิง ่ ทุกอย่างไว้ในมือของโยเซฟ
ทาสของบรรดาบุตรของยาโคบ
เพราะเขาเห็นว่าพระเจ้าทรงอยูก ่ ับเขา และพระเจ้าทรงอวยพรให้
11 และพวกเขาส่งคนไปถามบิดาของตนว่าควรจะคืนดีกับพวก
เขาประสบความสําเร็จในทุกสิง ่ ที่เขาทํา
นัน ้ หรือควรจะฆ่าพวกนัน ้ เสีย
5 และโยเซฟมีรป ู ลักษณ์ที่น่ามอง [และงดงามมาก] และภรรยา
12 และยาโคบได้สง ่ ข่าวไปบอกบุตรชายของตนให้คืนดีกัน และ
ของเจ้านายของเขาเงยหน้าขึ้นมองโยเซฟ และนางก็รก ั เขาและ
พวกเขาก็คืนดีกับยาโคบ และให้ยาโคบและบุตรชายของตนจ่าย
อ้อนวอนให้เขาร่วมหลับนอนกับนาง
ภาษีให้แก่ยาโคบและบุตรชายของตนเสมอไป
6 แต่เขาไม่ยอมมอบชีวต ิ ของตน และเขาระลึกถึงพระเจ้าและ
13 และพวกเขาก็ยง ั คงจ่ายบรรณาการแก่ยาโคบจนถึงวันที่เขา
ถ้อยคําที่ยาโคบ บิดาของเขา เคยอ่านจากถ้อยคําของอับราฮัม
ลงไปอียป ิ ต์
ว่า ไม่มช ี ายใดควรล่วงประเวณีกับหญิงที่มส ี ามีแล้ว เพราะโทษ
14 และบรรดาบุตรของเอโดมก็ยง ั ไม่พน ้ จากแอกแห่งการเป็น
ประหารชีวต ิ ได้ถก ู กําหนดไว้ในสวรรค์ต่อหน้าพระเจ้าผูส ้ ง ู สุด
ทาสซึ่งบุตรชายทัง ่ วกเขาไว้จน ้ สิบสองคนของยาโคบได้กดขีพ
และบาปนัน ั ดร์ต่อหน้าพระเจ้า ้ จะถูกบันทึกไว้ในหนังสือชัว่ นิรน
ถึงทุกวันนี้
ตลอดไป
15 และนี่คือบรรดากษัตริยท ์ ี่ปกครองเอโดมก่อนที่กษัตริยอ ์ งค์
7 และโยเซฟระลึกถึงถ้อยคําเหล่านัน ้ และปฏิเสธที่จะร่วมหลับ
ใดจะปกครองชนชาติอิสราเอล [จนถึงทุกวันนี้] ในแผ่นดินเอ
นอนกับนาง
โดม
8 และนางได้วง ิ วอนเขาอยูห ่ นึ่งปี แต่เขาปฏิเสธและไม่ยอมฟัง
16 และบาลาค บุตรชายของเบออร์ ได้ครองราชย์ในเอโดม และ
9 แต่นางกอดเขาไว้แน่นในบ้านเพื่อจะบังคับให้เขาร่วมหลับนอน
เมืองของเขามีช่ อ ื ว่าดานาบา
กับนาง แล้วปิดประตูบา้ นและรัง้ เขาไว้แน่นเช่นกัน แต่เขาได้ทิ้ง
17 และบาลาคก็สน ิ้ พระชนม์ และโยบับ บุตรชายของซาราห์แห่ง
เสื้อผ้าไว้ในมือของนาง แล้วพังประตูหนีออกไปข้างนอกให้พน ้
โบเซอร์ ได้ข้น ึ ครองราชย์แทน
สายตาของนาง
18 และโยบับก็สน ิ้ ชีวต ิ และอาซัมจากเมืองเทมานได้ข้น ึ ครอง
10 และหญิงนัน ้ เห็นว่าเขาไม่ยอมร่วมหลับนอนกับนาง นางจึง
ราชย์แทน
กล่าวร้ายเขาต่อหน้าเจ้านายของเขาว่า “บ่าวชาวฮีบรูของท่าน ผู้
19 และอาสัมสิน ้ ่ง ึ ้ พระชนม์ และอาดาท บุตรของบารัด ผูซ
ซึ่งท่านรัก พยายามจะบังคับข้าพเจ้าให้รว่ มหลับนอนกับข้าพเจ้า
สังหารชาวมีเดียนในทุ่งโมอับ ได้ข้น ึ ครองราชย์แทน และเมือง
และเมื่อข้าพเจ้าส่งเสียงร้อง เขาก็หนีไป ทิง ้ เสื้อผ้าไว้ในมือ
ของพระองค์มช ี ่อ ื ว่าอาวิธ
ข้าพเจ้าขณะที่ขา้ พเจ้าจับเขาไว้ แล้วเขาก็พง ั ประตูออกไป” 46
งานเฉลิมฉลอง
11 และชาวอียป ิ ต์คนนัน ั ้ เห็นเสื้อผ้าของโยเซฟและประตูที่พง
5 และพระเจ้าทรงโปรดปรานและเมตตาโยเซฟในสายพระเนตร
แล้วได้ยน ิ คําพู ดของภรรยาโยเซฟ จึงจับโยเซฟไปขังไว้ในคุกที่
ของฟาโรห์ และฟาโรห์ตรัสกับข้าราชบริพารของพระองค์วา่
กษัตริยจ ์ องจําไว้
“เราจะไม่พบคนฉลาดและรอบคอบเช่นชายผูน ้ ี้อีกแล้ว เพราะ
12 และโยเซฟก็อยูใ่ นคุกนัน ้ และพระเจ้าทรงโปรดปรานโยเซฟ
พระวิญญาณของพระเจ้าทรงสถิตอยูก ่ ับเขา”
ในสายตาของหัวหน้าผูค ้ ม ุ คุก และทรงสงสารเขา เพราะโยเซฟ
6 และพระองค์ทรงแต่งตัง ้ บ ื ทอดตําแหน่งลําดับที่ ้ เขาเป็นผูส
เห็นว่าพระเจ้าทรงอยูก ่ ับเขา และพระเจ้าทรงทําให้ทก ุ สิง ่ ที่เขาทํา
สองในราชอาณาจักรของพระองค์ และทรงมอบอํานาจ
นัน ้ เจริญรุง่ เรือง
ปกครองทัว่ อียป ิ ต์ และทรงให้เขาประทับในราชรถองค์ที่สอง
13 และโยเซฟได้มอบทุกสิง ่ ทุกอย่างไว้ในมือของเขา และหัวหน้า
ของฟาโรห์
ผูค ้ ม ุ คุกก็ไม่รเู ้ รื่องใดๆ ที่เกิดขึ้นกับเขาเลย เพราะโยเซฟได้ทํา
7 และพระองค์ทรงสวมเสื้อผ้าขนสัตว์ให้แก่เขา และทรงคล้อง
ทุกอย่าง และพระเจ้าทรงทําให้สาํ เร็จ
สร้อยทองคําไว้ที่คอของเขา และ (ผูป ้ ระกาศ) ประกาศต่อหน้า
14 และเขาอยูท ่ ี่นน ั ่ สองปี ในสมัยนัน ์ ห่งอียป ิ ต์ ้ ฟาโรห์กษัตริยแ
เขาว่า 'เอล เอล วา อะบิเรอร์' และทรงสวมแหวนไว้ที่มอ ื ของเขา
ทรงพิโรธต่อขันทีทง ั ้ สองของพระองค์ คือหัวหน้าคนดูแล
และทรงแต่งตัง ้ กครองบ้านเมืองทัง ้ เขาให้เป็นผูป ้ หมดของเขา
อาหารและหัวหน้าคนทําขนมปัง และพระองค์ทรงขังพวกเขาไว้
และทรงยกย่องเขา และตรัสกับเขาว่า 'เฉพาะบนบัลลังก์เท่านัน ้
ในบ้านของหัวหน้าพ่อครัว ในคุกที่โยเซฟถูกคุมขังอยู่
ที่ขา้ จะยิง ่ ใหญ่กว่าเจ้า'
15 และหัวหน้าผูค ้ ม ุ คุกได้แต่งตัง ั ใช้พวกเขา และเขา ้ โยเซฟให้รบ
8 และโยเซฟปกครองทัว่ แผ่นดินอียป ิ ต์ และบรรดาเจ้าชายของ
ก็รบ ั ใช้ต่อหน้าพวกเขา
ฟาโรห์ บรรดาข้าราชบริพาร และบรรดาผูท ้ ี่ทํากิจราชการของ
16 และทัง ้ หัวหน้าคนดูแลครัวและหัวหน้าคนทําขนมปังต่างก็
กษัตริยล ์ ้วนรักเขา เพราะเขาดําเนินชีวต ิ อย่างซื่อตรง ปราศจาก
ฝัน และพวกเขาก็เล่าความฝันนัน ้ ให้โยเซฟฟัง
ความเย่อหยิง ั ของกํานัล แต่ ่ และอวดดี และไม่ลําเอียง ไม่รบ
17 และตามที่โยเซฟได้แปลให้พวกเขาฟัง ก็เป็นอย่างที่พวกเขา
ตัดสินคดีความด้วยความยุติธรรมแก่ประชาชนทัง ้ แผ่นดิน
ได้รบ ั คือฟาโรห์ได้คืนตําแหน่งหัวหน้าคนดูแลอาหารให้แก่เขา
9 และแผ่นดินอียป ิ ต์ก็สงบสุขต่อหน้าฟาโรห์เพราะโยเซฟ เพราะ
และได้ประหารหัวหน้าคนทําขนมปังตามที่โยเซฟได้แปลให้พวก
พระเจ้าทรงสถิตอยูก ่ ับเขา และทรงประทานความโปรดปราน
เขาฟัง
และความเมตตาแก่เขาตลอดชัว่ อายุคนของเขาต่อหน้าผูท ้ ี่รจ ู้ ก ั
18 แต่หวั หน้าคนดูแลห้องขังลืมโยเซฟไว้ในคุก ทัง ้ ๆ ที่ได้แจ้งให้
เขาและผูท ้ ี่ได้ยน ิ เรื่องราวของเขา และอาณาจักรของฟาโรห์ก็
โยเซฟทราบถึงสิง ่ ที่จะเกิดขึ้นกับโยเซฟแล้ว และลืมที่จะแจ้งให้
เป็นระเบียบเรียบร้อย และไม่มซ ี าตานและไม่มค ี นชัว่ ร้าย (ในนัน ้ )
ฟาโรห์ทราบว่าโยเซฟได้บอกอะไรกับเขา เพราะเขาลืมไปแล้ว
10 และกษัตริยท ์ รงตัง ้ ชื่อโยเซฟว่าเซฟานติฟานส์ และทรงยก โยเซฟให้แต่งงานกับธิดาของโปติฟาร์ ธิดาของปุโรหิตแห่งเฮลิ
บทที่ 40
โอโพลิส หัวหน้าพ่อครัว 11 และในวันที่โยเซฟเข้าเฝ้าฟาโรห์นน ั ้ เขามีอายุสามสิบปี [เมื่อ
1 ในสมัยนัน ้ ฟาโรห์ทรงฝันสองครัง้ ในคืนเดียวกัน เกี่ยวกับภัย
เขาเข้าเฝ้าฟาโรห์]
แล้งที่จะเกิดขึ้นในแผ่นดินทัง ้ ปวง พระองค์ทรงตื่นจากความฝัน
12 และในปีนน ั ้ อิสอัคก็ตาย และเป็นไปตามที่โยเซฟได้กล่าวไว้ใน
และทรงเรียกบรรดาหมอดูและนักมายากลที่อยูใ่ นอียป ิ ต์มาเล่า
การตีความความฝันทัง ้ สองของเขา ตามที่เขาได้กล่าวไว้ มี
ความฝันทัง ้ สองให้พวกเขาฟัง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถบอก
ความอุ ดมสมบูรณ์เจ็ดปีทวั ่ แผ่นดินอียป ิ ต์ และแผ่นดินอียป ิ ต์ก็
ความหมายของความฝันเหล่านัน ้ ได้
ให้ผลผลิตอย่างอุ ดมสมบูรณ์ หนึ่งมาตร (ให้ผลผลิต) หนึ่งพัน
2 แล้วหัวหน้าคนดูแลเสบียงก็ระลึกถึงโยเซฟและเล่าเรื่องของ
แปดร้อยมาตร
เขาให้กษัตริยฟ ์ ง ั แล้วกษัตริยก ์ ็พาโยเซฟออกมาจากคุก และโย
13 และโยเซฟได้รวบรวมอาหารไปยังทุกเมือง จนกระทัง ่ มีขา้ ว
เซฟก็เล่าความฝันทัง ้ สองให้เขาฟัง
โพดเต็มเมือง จนนับและตวงไม่ไหวสําหรับคนจํานวนมาก
3 และเขาได้ทล ู ฟาโรห์วา่ ความฝันทัง ้ สองของเขาเป็นเรื่องเดียว
บทที่ 41
กัน และเขากล่าวแก่ฟาโรห์วา่ “เจ็ดปีจะมาถึง (ซึ่งจะมี) ความ อุ ดมสมบูรณ์ทวั ่ แผ่นดินอียป ิ ต์ และหลังจากนัน ้ เจ็ดปีจะเกิด ความกันดารอาหาร ความกันดารอาหารที่ไม่เคยเกิดขึ้นในแผ่น
1 และในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สส ี่ บ ิ ห้า ในสัปดาห์ที่สอง และใน
ดินมาก่อน”
ปีที่สอง [2165 AM] ยูดาห์ได้เลือกเออร์เป็นภรรยาคนแรกของ
4 “บัดนี้ ขอให้ฟาโรห์ทรงแต่งตัง ้ แ ู ลในแผ่นดินอียป ิ ต์ทง ั้ ้ ผูด
เขา ซึ่งเป็นหญิงจากตระกูลของอาราม ชื่อว่าทามาร์
หมด และให้พวกเขาเก็บสะสมอาหารไว้ในทุกเมืองตลอดช่วง
2 แต่เขาเกลียดชังและไม่ยอมร่วมหลับนอนกับนาง เพราะ
เวลาแห่งความอุ ดมสมบูรณ์ และจะมีอาหารเพียงพอสําหรับเจ็ด
มารดาของเขาเป็นธิดาแห่งคานาอัน และเขาปรารถนาจะแต่ง
ปีแห่งความกันดาร และแผ่นดินจะไม่พน ิ าศเพราะความกันดาร
งานกับหญิงจากญาติของมารดา แต่ยูดาห์บด ิ าของเขาไม่
นัน ้ เพราะมันจะรุนแรงมาก”
อนุญาต 47
งานเฉลิมฉลอง
3 และเออร์ บุตรชายคนโตของยูดาห์นน ั ้ เป็นคนชัว่ ร้าย และพระ
18 และเมื่อพวกเขาพาตัวนางออกมาเพื่อจะเผา นางก็ได้สง ่
เจ้าทรงลงโทษเขาถึงตาย
แหวน สร้อยคอ และไม้เท้าไปให้พอ ่ สามีของนางพลางกล่าวว่า
4 และยูดาห์กล่าวแก่โอนันน้องชายของเขาว่า ‘จงเข้าไปหา
“ช่วยดูหน่อยว่าของพวกนี้เป็นของใคร เพราะข้าพเจ้ากําลังตัง ้
ภรรยาของน้องชายเจ้า และทําหน้าที่ของพีช ่ ายที่มต ี ่อภรรยานัน ้
ครรภ์กับเขา”
และให้กําเนิดบุตรแก่น้องชายของเจ้า’
19 และยูดาห์ก็ยอมรับและกล่าวว่า “ทามาร์ชอบธรรมกว่า
5 และโอนันรูว้ า่ นํ้าเชื้อนัน ่ าย ้ จะไม่ใช่ของตน แต่จะเป็นของพีช
ข้าพเจ้า”
ของตนเท่านัน ่ าย และเทนํ้า ้ เขาจึงเข้าไปในบ้านของภรรยาพีช
20 ฉะนัน ั ้ เองเธอจึง ้ อย่าให้พวกเขาเผาเธอเลย และด้วยเหตุนน
เชื้อลงบนพื้นดิน เขาเป็นคนชัว่ ร้ายในสายพระเนตรของพระเจ้า
ไม่ถก ู มอบให้แก่เชลาห์ และเขาไม่ได้เข้าใกล้เธออีกเลย
และพระองค์จง ึ ทรงประหารเขา
21 และหลังจากนัน ้ นางได้ให้กําเนิดบุตรชายสองคน คือ เปเรซ
6 ยูดาห์จง ึ กล่าวแก่ทามาร์ ลูกสะใภ้ของเขาว่า “จงอยูใ่ นบ้าน
[2170 AM] และเซราห์ ในปีที่เจ็ดของสัปดาห์ที่สองนี้
ของบิดาเจ้าในฐานะหญิงม่ายจนกว่าเชลาห์ บุตรชายของข้าจะ
22 และหลังจากนัน ้ เจ็ดปีแห่งความอุ ดมสมบูรณ์ก็ครบกําหนด
เติบโตเป็นผูใ้ หญ่ แล้วข้าจะยกเจ้าให้เขาเป็นภรรยา”
ซึ่งโยเซฟได้ทล ู ฟาโรห์ถึงเรื่องนี้
7 และเขาเติบโตขึ้น แต่เบดซูเอล ภรรยาของยูดาห์ ไม่อนุญาต
23 และยูดาห์ยอมรับว่าการกระทําที่เขาได้กระทํานัน ้ ชัว่ ร้าย
ให้เชลาห์บุตรชายของนางแต่งงาน และเบดซูเอล ภรรยาของยู
เพราะเขาได้รว่ มประเวณีกับลูกสะใภ้ของตน และเขามองว่าการ
ดาห์ ก็เสียชีวต ิ ในปีที่หา้ ของสัปดาห์นี้ [2168 AM]
กระทํานัน ้ น่ารังเกียจในสายตาของเขา และเขายอมรับว่าเขาได้
8 และในปีที่หก ยูดาห์ได้ข้น ึ ไปตัดขนแกะของเขาที่ทิมนาห์
ละเมิดและหลงผิดไป เพราะเขาได้เปิดกระโปรงของบุตรชายของ
[2169 AM] และพวกเขาบอกทามาร์วา่ 'ดูเถิด พ่อตาของเจ้า
ตน และเขาเริม ่ ครํา่ ครวญและวิงวอนต่อพระเจ้าเพราะความผิด
ขึ้นไปที่ทิมนาห์เพื่อตัดขนแกะของเขา'
ของเขา
9 นางจึงถอดเสื้อผ้าของหญิงม่ายออก แล้วสวมผ้าคลุมหน้า
24 และเราได้บอกเขาในความฝันว่า ความผิดนัน ั การอภัย ้ ได้รบ
ประดับประดาตนเอง และนัง ่ ี่ประตูซ่ง ึ อยูต ่ ิดกับทางไปเมือง ่ อยูท
ให้แก่เขาแล้ว เพราะเขาได้วง ิ วอนอย่างจริงจังและครํา่ ครวญ
ทิมนาห์
และไม่กระทําความผิดนัน ้ อีก
10 และเมื่อยูดาห์กําลังเดินทางไป เขาก็พบหญิงคนนัน ้ และคิด
25 และเขาได้รบ ั การอภัยโทษ เพราะเขาหันกลับจากบาปและ
ว่านางเป็นหญิงโสเภณี เขาจึงพู ดกับนางว่า “ขอให้ขา้ เข้าไปหา
ความไม่รข ู ้ องเขา เพราะเขาได้ละเมิดอย่างใหญ่หลวงต่อพระเจ้า
เจ้าเถิด” และนางก็ตอบว่า “เข้ามาเถิด” แล้วเขาก็เข้าไป
ของเรา และทุกคนที่กระทําเช่นนัน ้ ทุกคนที่รว่ มประเวณีกับแม่
11 นางจึงทูลเขาว่า “จงจ่ายค่าจ้างให้ฉันเถิด” เขาจึงทูลนางว่า
ยายของตน จงให้พวกเขาเผาเขาด้วยไฟ เพื่อให้เขาถูกเผาไหม้
“เราไม่มอ ี ะไรติดตัวเลย นอกจากแหวนที่สวมอยูท ่ ี่นิ้ว สร้อยคอ
ในนัน ่ นพวกเขา จงให้พวก ้ เพราะมีมลทินและความสกปรกอยูบ
และไม้เท้าที่อยูใ่ นมือเรา”
เขาเผาพวกเขาด้วยไฟ
12 และนางกล่าวแก่เขาว่า “ขอแพะเหล่านัน ้ ให้ขา้ พเจ้าก่อน จน
26 และจงสัง่ ชนอิสราเอลว่าอย่าให้มส ี ง ิ่ ไม่บริสท ุ ธิใ์ นหมูพ ่ วกเขา
กว่าท่านจะส่งค่าจ้างมาให้ขา้ พเจ้า” เขาจึงกล่าวแก่นางว่า “เราจะ
เพราะทุกคนที่รว่ มประเวณีกับลูกสะใภ้หรือแม่ยายของตนได้
ส่งลูกแพะตัวหนึ่งให้เจ้า” แล้วเขาก็ให้แพะเหล่านัน ้ แก่นาง และ
กระทําความผิดเป็นมลทิน จงเผาชายที่รว่ มประเวณีกับนางด้วย
เขาก็รว่ มหลับนอนกับนาง และนางก็ตัง ้ ครรภ์
ไฟ และเผาหญิงนัน ้ ด้วย แล้วพระองค์จะทรงระงับพระพิโรธและ
13 และยูดาห์ก็ไปเลี้ยงแกะของเขา ส่วนนางก็กลับไปบ้านบิดา
การลงโทษจากอิสราเอล
ของนาง
27 และเราได้กล่าวแก่ยูดาห์วา่ บุตรชายทัง ้ สองของเขาไม่ได้
14 และยูดาห์ได้สง ่ ลูกแพะตัวหนึ่งไปให้คนเลี้ยงแพะของเขาซึ่ง
ร่วมประเวณีกับนาง และด้วยเหตุนี้เชื้อสายของเขาจึงตัง ้ มัน ่ อยู่
เป็นชาวเมืองอาดุลลัม แต่ไม่พบหญิงแพศยาคนนัน ้ เขาจึงถาม
ได้ถึงรุน ่ ที่สอง และจะไม่ถก ู ถอนรากถอนโคนไป
คนในที่นน ั ้ ว่า “หญิงแพศยาที่เคยอยูท ่ ี่นี่อยูท ่ ี่ไหน” พวกเขาตอบ
28 เพราะด้วยใจที่มุง ่ มัน ่ เขาจึงไปแสวงหาการลงโทษ คือตาม
ว่า “ที่นี่ไม่มห ี ญิงแพศยา”
คําพิพากษาของอับราฮัม ซึ่งเขาได้บญ ั ชาแก่บุตรชายของเขา ยู
15 แล้วเขาก็กลับไปบอกท่านว่า เขาหาหญิงนัน ้ ไม่พบ “ข้าพเจ้า
ดาห์จง ึ พยายามเผาเมืองนัน ้ ด้วยไฟ
ถามคนในละแวกนัน ี ญิงโสเภณี’” ้ แล้ว พวกเขาบอกว่า ‘ที่นี่ไม่มห
บทที่ 42
16 และเขากล่าวว่า “ให้นางเก็บ (บุตร) ไว้เถิด เกรงว่าเราจะตก เป็นที่เยาะเย้ย” และเมื่อนางตัง ้ ครรภ์ได้สามเดือน ก็ปรากฏชัด ว่านางตัง ้ ครรภ์ พวกเขาจึงไปบอกยูดาห์วา่ “ดูเถิด ทามาร์ ลูก
1 และในปีแรกของสัปดาห์ที่สามแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบสี่
สะใภ้ของท่านตัง ้ ครรภ์จากการเป็นหญิงชัว่ ”
สิบห้าปี ความกันดารอาหารก็เริม ่ เข้ามาในแผ่นดิน [2171 AM]
17 และยูดาห์จง ึ ไปที่บา้ นของบิดาของนาง และกล่าวแก่บด ิ าและ
และฝนก็ไม่ยอมตกลงมาสูแ ่ ผ่นดิน เพราะไม่มฝ ี นตกลงมาเลย
พีน ่ ้องของนางว่า “จงนํานางออกมาและเผานางเสีย เพราะนาง ได้กระทําความชัว่ ในอิสราเอล” 48
งานเฉลิมฉลอง
2 และแผ่นดินก็แห้งแล้ง แต่ในแผ่นดินอียป ิ ต์มอ ี าหาร เพราะโย
17 และชาวอิสราเอลเห็นว่า ถ้าเขาไม่สง ่ พระองค์ไปกับพวกเขา
เซฟได้เก็บเกี่ยวเมล็ดพืชในเจ็ดปีแห่งความอุ ดมสมบูรณ์และได้
พวกเขาทัง ้ หมดก็จะพินาศเพราะความกันดารอาหาร
รักษาไว้
18 รูเบนจึงกล่าวว่า “จงมอบเขาไว้ในมือของข้าพเจ้า และถ้า
3 และชาวอียป ิ ต์ก็มาหาโยเซฟเพื่อขอให้เขาจัดหาอาหารให้ และ
ข้าพเจ้าไม่พาเขากลับมาให้ท่าน ท่านจงฆ่าบุตรชายทัง ้ สองของ
โยเซฟก็เปิดยุง ้ ฉางที่เก็บข้าวของปีแรกไว้ แล้วขายให้แก่ชาว
ข้าพเจ้าแทนชีวต ิ ของเขาเถิด”
เมืองนัน ้ แลกกับทองคํา
19 แล้วท่านก็กล่าวแก่เขาว่า “เขาจะไม่ได้ไปกับท่าน” ยูดาห์จง ึ
4 <บัดนี้เกิดความกันดารอาหารอย่างหนักในแผ่นดินคานาอัน>
เข้ามาใกล้และกล่าวว่า “ขอทรงส่งเขาไปกับข้าพระองค์เถิด และ
และยาโคบได้ยน ิ ว่ามีอาหารในอียป ิ ต์ เขาจึงส่งบุตรชายทัง ้ สิบ
ถ้าข้าพระองค์ไม่พาเขากลับมาหาพระองค์ ขอให้ขา้ พระองค์รบ ั
คนไปจัดหาอาหารให้เขาในอียป ิ ต์ แต่เบนจามินเขาไม่ได้สง ่ ไป
ผิดชอบความผิดต่อพระองค์ตลอดชีวต ิ ของข้าพระองค์เถิด”
และ <บุตรชายทัง ิ ต์> ้ สิบคนของยาโคบ> ก็เดินทางไป <ถึงอียป
20 และพระองค์ทรงส่งเขาไปกับพวกเขาในปีที่สองของสัปดาห์
พร้อมกับบรรดาผูท ้ ี่ไป (ที่นน ั่ )
นี้ในวันแรกของเดือน [2172 Am] และพวกเขามาถึงแผ่นดิน
5 โยเซฟจําพวกเขาได้ แต่พวกเขาจําเขาไม่ได้ โยเซฟจึงถามพวก
อียป ิ ต์พร้อมกับบรรดาผูท ้ ี่ไปทัง ้ หมด และ (พวกเขามี) ของขวัญ
เขาว่า “พวกเจ้าไม่ใช่สายลับหรือ มาสํารวจบริเวณชายแดนไม่ใช่
อยูใ่ นมือ คือ ถัว่ สตัคเต้ อัลมอนด์ ลูกเทเรบินท์ และนํ้าผึ้ง
หรือ” แล้วโยเซฟก็จบ ั พวกเขาไปขังไว้
บริสท ุ ธิ์
6 หลังจากนัน ึ ปล่อยพวกเขาเป็นอิสระ และทรงกัก ้ พระองค์จง
21 แล้วพวกเขาก็ไปยืนอยูต ่ ่อหน้าโยเซฟ และโยเซฟก็เห็นเบน
ตัวซีเมโอนไว้เพียงลําพัง ส่วนพีน ่ ้องอีกเก้าคนก็ปล่อยตัวไป
จามินน้องชายของเขา และเขาก็จาํ เขาได้ จึงถามพวกเขาว่า “นี่
7 และเขาได้บรรจุขา้ วลงในกระสอบของพวกเขาจนเต็ม และใส่
คือน้องชายคนสุดท้องของพวกท่านหรือ?” พวกเขาตอบว่า “ใช่
ทองคําของพวกเขาลงในกระสอบด้วย โดยที่พวกเขาไม่รต ู ้ ัว
แล้ว” โยเซฟจึงกล่าวว่า “ขอพระเจ้าทรงเมตตาเจ้าเถิด ลูกชาย
8 และพระองค์ทรงบัญชาให้พวกเขานําน้องชายมา เพราะพวก
ของข้า!”
เขาได้บอกพระองค์วา่ บิดาและน้องชายของพวกเขายังมีชวี ต ิ อยู่
22 และท่านได้สง ่ ซีเมโอนเข้าไปในบ้านของตน และซีเมโอนก็
9 และพวกเขาก็ข้น ึ มาจากแผ่นดินอียป ิ ต์และมาถึงแผ่นดินคานา
ออกมาพบพวกเขา และซีเมโอนได้จด ั งานเลี้ยงให้พวกเขา และ
อัน พวกเขาเล่าให้บด ิ าฟังถึงเหตุการณ์ทง ั ้ หมดที่เกิดขึ้นกับพวก
พวกเขาก็นําของถวายที่พวกเขานํามาด้วยมาถวายแก่ซเี มโอน
เขา และเล่าว่าเจ้าเมืองได้พูดจาหยาบคายกับพวกเขาอย่างไร
23 และพวกเขารับประทานอาหารต่อหน้าพระองค์ และพระองค์
และได้จบ ั ซีเมโอนไปจนกว่าจะพาเบนจามินกลับมาได้
ทรงแบ่งอาหารให้ทก ุ คน แต่สว่ นของเบนจามินนัน ้ มากกว่าส่วน
10 ยาโคบจึงกล่าวว่า “พวกท่านพรากบุตรของข้าพเจ้าไปจาก
ของคนอื่นๆ ถึงเจ็ดเท่า
ข้าพเจ้า! โยเซฟก็ไม่อยูแ ่ ล้ว สิเมโอนก็ไม่อยูแ ่ ล้ว และพวกท่านจะ
24 พวกเขากินดื่มแล้วก็ลก ุ ขึ้นและพักอยูก ่ ับลาของพวกเขา
เอาเบนยามินไปอีก ความชัว่ ร้ายของพวกท่านตกอยูก ่ ับข้าพเจ้า”
25 โยเซฟจึงคิดแผนการที่จะสืบหาความคิดของพวกเขาว่าพวก
11 “แล้วท่านก็กล่าวว่า ‘ลูกชายของข้าพเจ้าจะไม่ลงไปกับท่าน
เขามีความคิดเรื่องสันติสข ุ หรือไม่ เขาจึงกล่าวแก่ผด ู้ แ ู ลบ้าน
เพราะเกรงว่าเขาจะเจ็บป่วย เนื่องจากมารดาของเขาได้คลอด
ของเขาว่า “จงบรรจุอาหารลงในกระสอบของพวกเขาทัง ้ หมด
บุตรชายสองคน และคนหนึ่งได้ตายไปแล้ว และท่านก็จะพราก
และคืนเงินให้พวกเขาในภาชนะของพวกเขา และถ้วยเงินของ
คนนี้ไปจากข้าพเจ้าอีก หากเขาเป็นไข้ระหว่างทาง ท่านก็จะทําให้
ข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าใช้ด่ ม ื นัน ้ จงใส่ไว้ในกระสอบของคนสุดท้อง
ข้าพเจ้าต้องทุกข์ทรมานจนถึงแก่ความตายในวัยชรา’”
แล้วส่งพวกเขาไป”
12 เพราะเขาเห็นว่าเงินของพวกเขานัน ้ ถูกส่งคืนให้แต่ละคนใน บทที่ 43
กระสอบของตนแล้ว ด้วยเหตุนี้เขาจึงเกรงกลัวที่จะส่งเขาไป 13 และความกันดารอาหารก็ทวีความรุนแรงขึ้นในแผ่นดินคานา อัน และในทุกแผ่นดินยกเว้นแผ่นดินอียป ิ ต์ เพราะชาวอียป ิ ต์
1 และเขาก็ทําตามที่โยเซฟบอก คือบรรจุอาหารใส่กระสอบของ
จํานวนมากได้เก็บสะสมเมล็ดพืชไว้เป็นอาหารตัง ้ แต่สมัยที่พวก
พวกเขาทัง ้ หมด และใส่เงินของพวกเขาใส่กระสอบเช่นกัน และ
เขาเห็นโยเซฟรวบรวมเมล็ดพืชและเก็บไว้ในยุง ้ ฉางเพื่อเอาไว้ใช้
ใส่ถ้วยนัน ้ ไว้ในกระสอบของเบนจามิน
ในยามกันดารอาหาร
2 และในเช้าวันรุง่ ขึ้นพวกเขาก็ออกเดินทางไป และเมื่อพวกเขา
14 และชาวอียป ิ ต์ก็ใช้พช ื ผลเหล่านัน ้ เลี้ยงชีพในช่วงปีแรกแห่ง
จากไปแล้ว โยเซฟก็กล่าวแก่คนดูแลบ้านของเขาว่า “จงไล่
ความกันดารอาหารของพวกเขา
ตามพวกเขาไป จับพวกเขาไว้ และกล่าวว่า ‘พวกเจ้าตอบแทน
15 แต่เมื่ออิสราเอลเห็นว่าภัยแล้งรุนแรงมากในแผ่นดิน และไม่
ความดีของข้าด้วยความชัว่ พวกเจ้าขโมยถ้วยเงินที่เจ้านายของ
มีทางช่วยได้ เขาจึงกล่าวแก่บุตรชายของเขาว่า “จงไปอีกครัง้
ข้าดื่มไปจากข้า’ และจงนําน้องชายคนเล็กของพวกเขากลับมา
หาอาหารมาให้เรา เพื่อเราจะได้ไม่ตาย”
ให้ขา้ และจงรีบพาตัวเขามาก่อนที่ขา้ จะออกไปที่บล ั ลังก์
16 และพวกเขากล่าวว่า “เราจะไม่ไป เว้นแต่วา่ น้องชายคนเล็ก
พิพากษา”
ของเราจะไปด้วย เราจึงจะไป” 49
งานเฉลิมฉลอง
3 แล้วท่านก็วง ิ่ ตามพวกเขาไปและกล่าวแก่พวกเขาตามถ้อยคํา
15 และพระองค์ทรงสนทนากับพวกเขาด้วยภาษาฮีบรู แล้วทรง
เหล่านี้
ก้มลงกอดคอพวกเขาและทรงร้องไห้
4 และพวกเขาทูลพระองค์วา่ “ขอพระเจ้าทรงห้ามไม่ให้บรรดาข้า
16 แต่พวกเขาจําเขาไม่ได้และเริม ึ ตรัสกับ ่ ร้องไห้ พระองค์จง
ราชบริพารของพระองค์กระทําเช่นนัน ้ และขโมยเครื่องใช้ในบ้าน
พวกเขาว่า “อย่าร้องไห้เพราะเราเลย จงรีบไปพาบิดาของเรามา
ของเจ้านายของพระองค์ รวมทัง ้ เงินที่พวกเราพบในกระสอบ
หาเรา และพวกท่านจะได้เห็นว่าคําพู ดของเรานัน ้ มาจากปากของ
ของเราในครัง้ แรก ซึ่งพวกเราข้าราชบริพารของพระองค์นํา
เรา และเบนจามินน้องชายของเราก็เห็นด้วยตาของเรา”
กลับมาจากแผ่นดินคานาอัน”
17 ดูเถิด นี่เป็นปีที่สองแห่งความกันดารแล้ว และยังมีอีกห้าปีที่
5 “แล้วเราจะขโมยเครื่องใช้ได้อย่างไร? ดูเถิด พวกเราอยูท ่ ี่นี่
ไม่มผ ี ลผลิตจากต้นไม้หรือการไถนา
และค้นกระสอบของเราดูสิ และที่ไหนก็ตามที่ท่านพบถ้วยใน
18 จงรีบลงมาเถิด ทัง ้ ตัวท่านและครอบครัวของท่าน เพื่อท่าน
กระสอบของผูใ้ ดในหมูพ ่ วกเรา จงฆ่าผูน ้ น ั ้ เสีย แล้วพวกเรากับ
จะไม่ต้องพินาศเพราะความกันดาร และอย่าเสียใจในทรัพย์สน ิ
ลาของเราจะรับใช้เจ้านายของท่าน”
ของท่านเลย เพราะพระเจ้าทรงส่งข้าพเจ้ามาอยูก ่ ่อนท่าน เพื่อจะ
6 และพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “ไม่เช่นนัน ้ เราจะรับคนใดคน
จัดการสิง ิ อยูไ่ ด้ ่ ต่างๆ ให้เรียบร้อย เพื่อให้คนจํานวนมากมีชวี ต
หนึ่งที่เราพบอยูด ่ ว้ ยมาเป็นคนรับใช้ และพวกท่านจะกลับไป
19 และจงบอกบิดาของข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้ายังมีชวี ต ิ อยู่ และดู
บ้านอย่างสงบสุข”
เถิด พวกท่านเห็นแล้วว่าพระเจ้าทรงแต่งตัง ้ ข้าพเจ้าให้เป็น
7 และเมื่อเขาค้นดูในภาชนะของพวกเขา เริม ่ จากคนโตสุดจนถึง
เหมือนบิดาของฟาโรห์ และเป็นผูป ้ กครองราชวงศ์ของพระองค์
คนเล็กสุด ก็พบมันในกระสอบของเบนจามิน
และทัว่ แผ่นดินอียป ิ ต์
8 พวกเขาจึงฉีกเสื้อผ้าของตน แล้วบรรทุกสัมภาระลงบนลา
20 และจงบอกบิดาของข้าพเจ้าถึงความรุง่ โรจน์ทง ั ้ หมดของ
กลับเข้าเมือง และมาถึงบ้านของโยเซฟ พวกเขาทัง ้ หมดก้มลง
ข้าพเจ้า และความรํา่ รวยและเกียรติยศทัง ้ หมดที่พระเจ้าได้
กราบแทบพื้นต่อหน้าเขา
ประทานแก่ขา้ พเจ้า'
9 โยเซฟจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าทําชัว่ ” พวกเขาจึงตอบ
21 และตามพระบัญชาของฟาโรห์ พระองค์จง ึ ประทานรถม้าและ
ว่า “เราจะพู ดอะไรได้ และจะแก้ตัวอย่างไร? นายของเราทรง
เสบียงสําหรับเดินทางแก่พวกเขา และประทานเสื้อผ้าหลากสี
ทราบถึงความผิดของบรรดาผูร้ บ ั ใช้ของพระองค์แล้ว ดูเถิด เรา
และเครื่องเงินแก่พวกเขาทัง ้ หมด
เป็นผูร้ บ ั ใช้ของนายของเรา และลาของเราก็เป็นด้วย”
22 และท่านได้สง ่ เครื่องนุ่งห่ม เงิน และลาสิบตัวที่บรรทุกข้าวไป
10 โยเซฟจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “ข้าพเจ้าก็เกรงกลัวพระเจ้า
ให้บด ิ าของพวกเขา แล้วก็สง ่ พวกเขากลับไป
เช่นกัน ส่วนพวกท่าน จงกลับบ้านไปเถิด และให้น้องชายของ
23 แล้วพวกเขาก็ข้น ึ ไปบอกบิดาว่าโยเซฟยังมีชวี ต ิ อยู่ และ
ท่านเป็นคนรับใช้ของข้าพเจ้า เพราะพวกท่านทําชัว่ พวกท่านไม่รู ้
กําลังตวงข้าวเพื่อแจกจ่ายให้แก่ประชาชาติทง ั ้ หลายในโลก และ
หรือว่าคนเราย่อมยินดีในถ้วยของตน เหมือนอย่างที่ขา้ พเจ้า
เป็นผูป ้ กครองทัว่ แผ่นดินอียป ิ ต์
ยินดีในถ้วยนี้? แต่พวกท่านกลับขโมยมันไปจากข้าพเจ้า”
24 และบิดาของพวกเขาไม่เชื่อ เพราะจิตใจของเขาวุ น ่ วายไป
11 และยูดาห์กล่าวว่า “ข้าแต่เจ้านายของข้าพเจ้า ขอให้ขา้
หมด แต่เมื่อเขาเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมา จิตใจของเขาก็กลับ
พระองค์ผรู้ บ ั ใช้ของท่านช่วยกระซิบคําพู ดใดๆ แก่เจ้านายของ
คืนมา และเขากล่าวว่า “พอแล้วสําหรับข้าพเจ้า ถ้าโยเซฟยังมี
ข้าพระองค์เถิด มารดาของข้าพระองค์ผรู้ บ ั ใช้ของท่านได้ให้
ชีวต ิ อยู่ ข้าพเจ้าจะลงไปพบเขาเสียก่อนตาย”
กําเนิดพีน ่ ้องสองคนแก่บด ิ าของเรา คนหนึ่งได้จากไปและหาย บทที่ 44
สาบสูญไป และยังหาไม่พบ เหลือเพียงเขาคนเดียวที่ยง ั อยูก ่ ับ มารดา และบิดาของเราผูร้ บ ั ใช้ของท่านรักเขามาก ชีวต ิ ของเขา ก็ผก ู พันอยูก ่ ับชีวต ิ ของเด็กคนนี้ดว้ ย”
1 และชาวอิสราเอลได้ออกเดินทางจากเมืองฮารานจากบ้านของ
12 และเมื่อเราไปหาบิดาของเราผูร้ บ ั ใช้ของท่าน และเด็กนัน ้ ไม่
เขาในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สาม และเขาได้ไปตามทางบ่อ
ได้อยูก ่ ับเรา บิดาของเราก็จะตาย และเราจะทําให้บด ิ าของเรา
นํ้าแห่งคําสาบาน และเขาได้ถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของอิส
เศร้าโศกจนถึงแก่ความตาย
อัคบิดาของเขาในวันที่เจ็ดของเดือนนี้
13 “ขอข้าพเจ้าผูร้ บ ั ใช้ของท่านจงอยูก ่ ับท่านแทนเด็กชายนัน ้
2 และยาโคบระลึกถึงความฝันที่เขาเห็นที่เบธเอล และเขากลัวที่
เถิด ในฐานะทาสรับใช้ของเจ้านายของข้าพเจ้า และขอให้เด็ก
จะลงไปยังอียป ิ ต์
ชายนัน ่ ับพีน ่ ้องของเขาเถิด เพราะข้าพเจ้าได้ค้าํ ประกัน ้ ไปอยูก
3 และขณะที่เขากําลังคิดจะส่งข่าวไปบอกโยเซฟให้มาหาเขา และ
เขาไว้โดยบิดาของเราผูร้ บ ั ใช้ของท่าน และถ้าข้าพเจ้าไม่พาเขา
บอกว่าเขาจะไม่ลงไป เขาก็อยูท ่ ี่นน ั ่ เจ็ดวัน เผื่อว่าเขาจะได้เห็น
กลับมา บิดาของเราผูร้ บ ั ใช้ของท่านจะต้องรับโทษไปตลอดกาล”
นิมต ิ ว่าเขาควรจะอยูท ่ ี่นน ั ่ หรือควรลงไป
14 และโยเซฟเห็นว่าพวกเขาทัง ุ ความดีสอดคล้องกัน ้ หมดมีคณ
4 และเขาได้ฉลองเทศกาลเก็บเกี่ยวผลผลิตแรกด้วยธัญพืชเก่า
เขาอดใจไม่ไหวจึงบอกพวกเขาว่าเขาคือโยเซฟ
เพราะทัว่ ทัง ่ ม้แต่ ้ แผ่นดินคานาอันนัน ้ ไม่มเี มล็ดพืชเหลืออยูแ 50
งานเฉลิมฉลอง
กํามือเดียว เนื่องจากความกันดารอาหารได้เกิดขึ้นกับสัตว์ทง ั้
21 และบุตรชายของอาเชอร์ ได้แก่ อิมนาห์ อิชวาห์ และอิชวี
หลาย สัตว์เลี้ยง และนก รวมทัง ้ มนุษย์ดว้ ย
และเบริยาห์ และเซราห์ น้องสาวของพวกเขาทัง ้ หกคน
5 และในวันที่สบ ิ หก พระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่เขา และตรัสกับ
22 วิญญาณทัง ิ สีด ่ วง และวิญญาณของเลอาห์มส ี ส ี่ บ ิ ้ หมดมีสบ
เขาว่า “ยาโคบ ยาโคบ” และเขาตอบว่า “ข้าพระองค์อยูท ่ ี่นี่” แล้ว
สีด ่ วง
พระองค์ตรัสกับเขาว่า “เราเป็นพระเจ้าของบรรพบุรษ ุ ของเจ้า
23 และบุตรชายของราเชล ภรรยาของยาโคบ คือโยเซฟและ
คือพระเจ้าของอับราฮัมและอิสอัค อย่ากลัวที่จะลงไปยังอียป ิ ต์
เบนจามิน
เพราะที่นน ั ่ เราจะทําให้เจ้าเป็นชนชาติใหญ่ เราจะลงไปกับเจ้า และ
24 และก่อนที่บด ิ าของโยเซฟจะมาถึงอียป ิ ต์ บุตรชายทัง ้ สาม
เราจะนําเจ้าขึ้นมา (อีกครัง้ ) และในแผ่นดินนี้เจ้าจะถูกฝัง และโย
คนซึ่งอาเซนาธ บุตรสาวของโปติฟาร์ ปุโรหิตแห่งเฮลิโอโพลิส
เซฟจะเอามือปิดตาของเจ้า”
ได้ให้กําเนิดแก่โยเซฟ ได้แก่ มานาเสห์และเอฟราอิม
6 อย่ากลัวเลย จงลงไปในอียป ิ ต์เถิด
25 และบุตรชายของเบนจามิน ได้แก่ เบลา เบเคอร์ แอชเบล เก
7 และบรรดาบุตรชายและหลานชายของเขาก็ลก ุ ขึ้น และพวก
รา นาอามาน เอฮี รอช มุปปิม ฮุปปิม และอาร์ด-เอเลเวน
เขาก็ชว่ ยกันยกบิดาและทรัพย์สน ิ ของตนขึ้นเกวียน
26 และวิญญาณทัง ิ สีด ่ วง ้ หมดของราเชลมีสบ
8 และชาวอิสราเอลก็ลก ุ ขึ้นจากบ่อนํ้าแห่งคําสาบานในวันที่สบ ิ
27 และบุตรชายของบิลฮาห์ ผูเ้ ป็นนางรับใช้ของราเชล ภรรยา
หกของเดือนที่สามนี้ และเขาก็ไปยังแผ่นดินอียป ิ ต์
ของยาโคบ ซึ่งนางได้ให้กําเนิดแก่ยาโคบนัน ้ คือ ดานและนัฟทา
9 และอิสราเอลได้สง ่ ยูดาห์ไปก่อนหน้าเขาเพื่อไปหาโยเซฟบุตร
ลี
ชายของเขา เพื่อไปสํารวจดินแดนโกเชน เพราะโยเซฟได้บอกพี่
28 และนี่คือชื่อของบุตรชายของพวกเขาที่เดินทางไปอียป ิ ต์กับ
น้องของเขาว่าพวกเขาควรมาอาศัยอยูท ่ ี่นน ั ่ เพื่อจะได้อยูใ่ กล้ชด ิ
พวกเขา บุตรชายของดานคือ ฮูชม ิ ซามอน อาซูดี อิจากา และ
เขา
ซาโลมอนทัง ้ หกคน
10 และที่ดน ิ ผืนนี้เป็นที่ดน ิ ที่ดท ี ี่สด ุ ในแผ่นดินอียป ิ ต์ และอยูใ่ กล้
29 และพวกเขาก็เสียชีวต ิ ในปีที่พวกเขาเข้าไปในอียป ิ ต์ และ
พระองค์ ทัง ้ สําหรับพวกเขาและสําหรับฝูงสัตว์ดว้ ย
เหลือเพียงเผ่าดานฮูชม ิ อยูเ่ พียงลําพัง
11 และนี่คือชื่อของบุตรชายของยาโคบที่เดินทางไปอียป ิ ต์กับ
30 และนี่คือชื่อของบุตรชายของนัฟทาลี ได้แก่ ยาห์ซเี อล กูนี
ยาโคบผูเ้ ป็นบิดา
เยเซอร์ ชาลลุม และอีวี
12 รูเบน บุตรหัวปีของอิสราเอล และนี่คือชื่อของบุตรชายของ
31 และเอวี ผูซ ้ ่ง ึ เกิดหลังจากปีแห่งความกันดารอาหาร ได้สน ิ้
เขา คือ เอโนค ปัลลู เฮสรอน และคาร์มห ี า้ คน
พระชนม์ในอียป ิ ต์
13 สิเมโอนและบุตรชายของเขา และนี่คือชื่อของบุตรชายของ
32 และวิญญาณทัง ั ้ หมด 26 ดวง ้ หมดของราเชลมีทง
เขา: เยมูเอล ยามิน โอฮัด ยาคิน โซฮาร์ และชาอู ล บุตรชายของ
33 และบรรดาบุตรของยาโคบที่เข้าไปในอียป ิ ต์มท ี ง ั ้ หมดเจ็ดสิบ
หญิงชาวเศฟาธ - เจ็ดคน
คน เหล่านี้คือบุตรและหลานของเขา รวมทัง ้ หมดเจ็ดสิบคน แต่
14 เลวีและบุตรชายของเขา และนี่คือชื่อของบุตรชายของเขา
มีหา้ คนเสียชีวต ิ ในอียป ิ ต์ก่อนโยเซฟ และไม่มบ ี ุ ตร
คือ เกอร์โชน โคฮัท และเมรารีสค ี่ น
34 และในแผ่นดินคานาอัน บุตรชายสองคนของยูดาห์ คือเออร์
15 ยูดาห์และบุตรชายของเขา และนี่คือชื่อของบุตรชายของเขา:
และโอนัน ได้เสียชีวต ิ ไปโดยไม่มบ ี ุตร และชาวอิสราเอลได้ฝังศพ
เชลา เปเรซ และเซราห์ทง ั ้ สีค ่ น
ผูท ้ ี่ตายไป และพวกเขาถูกนับรวมอยูใ่ นหมูช ่ นต่างชาติเจ็ดสิบ
16 อิสสาคาร์และบุตรชายของเขา และนี่คือชื่อของบุตรชาย
ชาติ
ของเขา โทลา ฟู อา ยาซูบ และชิมรอน รวมห้าคน บทที่ 45
17 เศบูลอนและบุตรชายของเขา และนี่คือชื่อของบุตรชายของ เขา: เซเรด เอลอน และยาห์ลีลสีค ่ น 18 และนี่คือบุตรชายของยาโคบและบุตรชายของพวกเขาซึ่งเล
1 และชาวอิสราเอลได้เข้าไปในประเทศอียป ิ ต์ เข้าไปในดินแดนโก
อาห์ให้กําเนิดแก่ยาโคบในเมโสโปเตเมีย มีหกคน และน้องสาว
เชน ในวันขึ้นเดือนใหม่ของเดือนที่สี่ [2172 AM] ในปีที่สอง
ของพวกเขาคนหนึ่งชื่อดีนาห์ และบุตรชายทัง ้ หมดของเลอาห์
ของสัปดาห์ที่สามของปีแห่งการเฉลิมฉลองครบรอบสีส ่ บ ิ ห้าปี
และบุตรชายของพวกเขาซึ่งไปกับยาโคบผูเ้ ป็นบิดาในอียป ิ ต์ มี
2 และโยเซฟก็ไปพบยาโคบผูเ้ ป็นบิดา ณ ดินแดนโกเชน แล้วเขา
ทัง ่ ับพวก ้ หมด 29 คน และยาโคบผูเ้ ป็นบิดาของพวกเขาก็อยูก
ก็โอบกอดบิดาและร้องไห้
เขาด้วย มีทง ั ้ หมด 30 คน
3 และอิสราเอลกล่าวแก่โยเซฟว่า “ขอให้ขา้ พเจ้าตายเสียเถิด ใน
19 และบุตรชายของซิลปาห์ นางรับใช้ของเลอาห์ ภรรยาของยา
เมื่อข้าพเจ้าได้เห็นท่านแล้ว และขอให้พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรง
โคบ ผูซ ้ ่ง ึ ให้กําเนิดบุตรชายแก่ยาโคบคือ กาดและอาชูร ์
ได้รบ ั พระพร พระเจ้าของอับราฮัมและพระเจ้าของอิสอัค ผูท ้ รง
20 และนี่คือชื่อของบุตรชายของพวกเขาที่เดินทางไปกับเขาไป
ไม่ทรงหวงพระเมตตาและพระคุณจากยาโคบผูร้ บ ั ใช้ของ
ยังอียป ิ ต์ บุตรชายของกาด ได้แก่ ซิฟโิ อน ฮักกี ชุนี เอซบอน เอ
พระองค์”
รี อาเรลี และอาโรดีแปดคน 51
งานเฉลิมฉลอง
4 เพียงพอแล้วสําหรับข้าพเจ้าที่ได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์
ใกล้กับอับราฮัมบิดาของพระองค์ ในหลุมฝังศพที่อับราฮัมขุดไว้
ขณะที่ขา้ พเจ้ายังมีชวี ต ิ อยู่ แท้จริงแล้ว นิมต ิ ที่ขา้ พเจ้าเห็นที่เบธ
สําหรับตนเองในถํ้าคู่ในแผ่นดินเฮบรอน
เอลนัน ้ เป็นความจริง ขอสรรเสริญพระเจ้าของข้าพเจ้าตลอดไป
16 และท่านได้มอบหนังสือทัง ้ หมดของท่านและหนังสือของ
เป็นนิจ และขอสรรเสริญพระนามของพระองค์'
บรรพบุรษ ุ ของท่านให้แก่เลวีบุตรชายของท่าน เพื่อให้เลวีได้เก็บ
5 และโยเซฟกับพีน ่ ้องของเขากินอาหารต่อหน้าบิดาและดื่ม
รักษาและฟื้ นฟู หนังสือเหล่านัน ้ ไว้สาํ หรับลูกหลานของเขาจนถึง
เหล้าองุ ่น และยาโคบก็ยน ิ ดีปรีดาอย่างยิง ่ เพราะเห็นโยเซฟกิน
ทุกวันนี้
อาหารกับพีน ่ ้องและดื่มเหล้าองุ ่นต่อหน้าเขา และเขาก็สรรเสริญ บทที่ 46
พระผูส ้ ร้างสรรพสิง ้ รงรักษาเขาไว้ และทรงรักษา ่ ทัง ้ ปวง ผูท บุตรชายทัง ้ สิบสองคนของเขาไว้ 6 และโยเซฟได้มอบสิทธิใ์ นการอาศัยอยูใ่ นดินแดนโกเชนและรา
1 และต่อมาหลังจากยาโคบเสียชีวต ิ แล้ว ชนชาติอิสราเอลก็ทวี
เมเสสและบริเวณโดยรอบทัง ่ ่อหน้า ้ หมด ซึ่งเขาปกครองอยูต
จํานวนขึ้นในแผ่นดินอียป ิ ต์ และพวกเขากลายเป็นชนชาติใหญ่
ฟาโรห์ ให้แก่บด ิ าและพีน ่ ้องของเขาเป็นของขวัญ และอิสราเอล
พวกเขามีใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน พีน ่ ้องรักพีน ่ ้อง และทุกคน
และบุตรชายของเขาอาศัยอยูใ่ นดินแดนโกเชน ซึ่งเป็นส่วนที่ดท ี ี่
ช่วยเหลือพีน ่ ้องของตน พวกเขาเพิม ่ จํานวนขึ้นอย่างมากมาย
สุดของดินแดนอียป ิ ต์ และอิสราเอลมีอายุหนึ่งร้อยสามสิบปี
และทวีจาํ นวนขึ้นอย่างมากมาย เป็นเวลาสิบปี [2242 AM]
เมื่อเขาเข้ามาในอียป ิ ต์
ตลอดชีวต ิ ของโยเซฟ
7 และโยเซฟได้เลี้ยงดูบด ิ าและพีน ่ ้องของเขา รวมทัง ิ ้ ทรัพย์สน
2 และไม่มซ ี าตานหรือสิง ิ ของโยเซฟ ซึ่ง ่ ชัว่ ร้ายใดๆ ตลอดชีวต
ของพวกเขาด้วยขนมปังอย่างเหลือเฟือเพียงพอสําหรับเจ็ดปี
เขาได้ดาํ รงชีวต ิ ต่อจากยาโคบผูเ้ ป็นบิดา เพราะชาวอียป ิ ต์ทง ั้
แห่งความกันดารอาหาร
ปวงให้เกียรติแก่ชนชาติอิสราเอลตลอดชีวต ิ ของโยเซฟ
8 และแผ่นดินอียป ิ ต์ก็ประสบกับความอดอยาก และโยเซฟก็ได้
3 และโยเซฟสิน ิ เมื่ออายุได้หนึ่งร้อยสิบปี เขาอาศัยอยูใ่ น ้ ชีวต
แผ่นดินอียป ิ ต์ทง ั ้ หมดมาถวายฟาโรห์เพื่อแลกกับอาหาร และ
แผ่นดินคานาอันสิบเจ็ดปี เป็นข้าราชบริพารสิบปี ถูกจําคุกสาม
เขาก็ได้ครอบครองผูค ้ น สัตว์เลี้ยง และทุกสิง ่ ทุกอย่างเพื่อ
ปี และรับราชการปกครองแผ่นดินอียป ิ ต์ทง ั ้ หมดแปดสิบปี
ฟาโรห์
4 และเขาและพีน ่ ้องของเขาทัง ่ นัน ้ หมด รวมถึงคนรุน ้ ก็ตายไป
9 และเมื่อภัยแล้งสิน ้ สุดลง โยเซฟก็ได้มอบเมล็ดพืชและอาหาร
ด้วย
ให้แก่ประชาชนในแผ่นดินนัน ้ เพื่อพวกเขาจะได้เพาะปลูกในปีที่
5 และก่อนที่พระองค์จะสิน ้ พระชนม์ พระองค์ได้ทรงบัญชาแก่
แปด เพราะแม่น้าํ ได้ท่วมแผ่นดินอียป ิ ต์ทง ั ้ หมด
ชนชาติอิสราเอลว่า ให้แบกกระดูกของพระองค์ไปด้วยเมื่อพวก
10 เพราะในช่วงเจ็ดปีแห่งความกันดารนํ้านัน ้ นํ้าก็ไม่ได้ท่วมขัง
เขาออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์
และได้ชลประทานเพียงบางแห่งตามริมฝั่ งแม่น้าํ เท่านัน ั ้ แต่บด
6 และพระองค์ทรงให้พวกเขาสาบานเกี่ยวกับกระดูกของ
นี้น้าํ ได้ท่วมขังและชาวอียป ิ ต์ได้หว่านเมล็ดพืชในที่ดน ิ นัน ้ และได้
พระองค์ เพราะพระองค์ทรงทราบว่าชาวอียป ิ ต์จะไม่นําศพของ
ผลผลิตข้าวโพดมากมายในปีนน ั้
พระองค์ออกมาฝังในแผ่นดินคานาอันอีก เพราะมาคามารอน
11 และนี่เป็นปีแรกของ [2178 AM] สัปดาห์ที่สข ี่ องการเฉลิม
กษัตริยแ ์ ห่งคานาอัน ขณะที่ประทับอยูใ่ นแผ่นดินอัสซีเรีย ได้
ฉลองครบรอบสีส ่ บ ิ ห้าปี
ต่อสูก ้ ับกษัตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ในหุบเขาและสังหารกษัตริยน ์ น ั ้ แล้ว
12 และโยเซฟได้นําข้าวที่เก็บเกี่ยวได้สว่ นหนึ่งในห้าถวาย
จึงไล่ตามชาวอียป ิ ต์ไปจนถึงประตูเมืองเออร์มอน
กษัตริย์ และเหลือไว้สส ี่ ว่ นสําหรับพวกเขาไว้เป็นอาหารและเมล็ด
7 แต่เขาไม่สามารถเข้าไปได้ เพราะมีกษัตริยอ ์ งค์ใหม่ข้น ึ ครอง
พันธุ์ และโยเซฟได้กําหนดเป็นกฎเกณฑ์สาํ หรับแผ่นดินอียป ิ ต์
ราชย์ในอียป ิ ต์ และมีอํานาจมากกว่าเขา และเขากลับไปยังแผ่น
จนถึงทุกวันนี้
ดินคานาอัน ประตูเมืองของอียป ิ ต์ก็ปิดลง ไม่มใี ครออกไปหรือ
13 และอิสราเอลอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินอียป ิ ต์เป็นเวลาสิบเจ็ดปี
เข้ามาในอียป ิ ต์ได้
และตลอดช่วงชีวต ิ ของเขานัน ้ เป็นสามปีแห่งการปลดปล่อย คือ
8 และโยเซฟเสียชีวต ิ ในปีที่สส ี่ บ ิ หกแห่งการพิพากษา ในสัปดาห์
หนึ่งร้อยสีส ่ บ ิ เจ็ดปี และเขาเสียชีวต ิ ในปีที่สข ี่ องสัปดาห์ที่หา้ ของ
ที่หก ในปีที่สอง และพวกเขาฝังศพเขาในแผ่นดินอียป ิ ต์ และ
ปีแห่งการปลดปล่อยที่สส ี่ บ ิ ห้า
[2242 AM] พีน ่ ้องของเขาทัง ิ ตามเขามา ้ หมดก็เสียชีวต
14 และอิสราเอลได้อวยพรบุตรชายของตนก่อนที่เขาจะตาย
9 และกษัตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ได้ยกทัพไปทําสงครามกับกษัตริยแ ์ ห่ง
และบอกพวกเขาถึงทุกสิง ่ ที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขาในแผ่นดิน
คานาอัน [2263 AM] ในปีที่สส ี่ บ ิ เจ็ดแห่งการพิพากษา ใน
อียป ิ ต์ และเขาได้แจ้งให้พวกเขาทราบถึงสิง ่ ที่จะเกิดขึ้นกับพวก
สัปดาห์ที่สองของปีที่สอง และชาวอิสราเอลได้นํากระดูกทัง ้ หมด
เขาในวันสุดท้าย และอวยพรพวกเขาและมอบส่วนสองส่วนใน
ของลูกหลานของยาโคบ ยกเว้นกระดูกของโยเซฟ และพวกเขา
แผ่นดินนัน ้ ให้แก่โยเซฟ
ได้ฝังกระดูกเหล่านัน ้ ไว้ในทุ่งนาในถํ้าคู่บนภูเขา
15 และพระองค์ได้สน ิ้ พระชนม์และสิน ่ ับ ้ พระชนม์ไปอยูก บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และถูกฝังไว้ในถํ้าคู่ในแผ่นดินคานาอัน 52
งานเฉลิมฉลอง
10 และส่วนใหญ่ (ในหมูพ ่ วกเขา) กลับไปยังอียป ิ ต์ แต่มเี พียง
8 และนางก็กล่าวแก่เจ้าว่า “ไปเถิด” แล้วนางก็ไปเรียกโยเคเบด
ไม่กี่คนที่ยง ั คงอยูใ่ นภูเขาแห่งเฮบรอน และอัมรามบิดาของท่าน
มารดาของเจ้ามา และนางก็ให้ค่าจ้างแก่โยเคเบด และเลี้ยงดูเจ้า
ก็อยูก ่ ับพวกเขาด้วย
9 ต่อมา เมื่อเจ้าเติบโตขึ้น พวกเขาก็พาเจ้าไปหาธิดาของฟาโรห์
11 และกษัตริยแ ์ ห่งคานาอันทรงได้รบ ั ชัยชนะเหนือกษัตริยแ ์ ห่ง
และเจ้าก็กลายเป็นบุตรของนาง และอัมรามบิดาของเจ้าได้สอน
อียป ิ ต์ และพระองค์ทรงปิดประตูเมืองอียป ิ ต์
เจ้าให้เขียนหนังสือ และหลังจากที่เจ้าเรียนได้สามสัปดาห์ พวก
12 และเขาได้วางแผนชัว่ ร้ายเพื่อทําร้ายชนชาติอิสราเอล และ
เขาก็พาเจ้าเข้าไปในราชสํานัก
กล่าวแก่ชาวอียป ิ ต์วา่ “ดูเถิด ชนชาติอิสราเอลได้ทวีจาํ นวนขึ้น
10 และเจ้าอยูใ่ นราชสํานักเป็นเวลาสามสัปดาห์ จนกระทัง ่ ถึง
มากกว่าพวกเรา”
เวลา [2351-] ที่เจ้าออกไปจากราชสํานักและเห็นชาวอียป ิ ต์คน
13 “มาเถิด ให้เราจัดการกับพวกเขาอย่างชาญฉลาดก่อนที่พวก
หนึ่งกําลังทําร้ายเพื่อนของเจ้าซึ่งเป็น [2372 AM] คน
เขาจะเพิม ่ จํานวนมากเกินไป และให้เราลงโทษพวกเขาด้วยการ
อิสราเอล และเจ้าได้ฆา่ เขาและซ่อนศพไว้ในทราย
ทําให้พวกเขาเป็นทาสก่อนที่สงครามจะมาถึงเรา และก่อนที่พวก
11 และในวันที่สอง เจ้าและชาวอิสราเอลสองคนได้ทะเลาะวิวาท
เขาจะต่อสูก ้ ับเรา มิฉะนัน ้ พวกเขาจะเข้าร่วมกับศัตรูของเราและ
กัน เจ้าจึงกล่าวแก่ผท ู้ ี่ทําผิดว่า “ทําไมเจ้าจึงทําร้ายพีน ่ ้องของ
ขับไล่ศัตรูออกจากแผ่นดินของเรา เพราะใจและใบหน้าของพวก
เจ้า?”
เขามุง ่ ไปยังแผ่นดินคานาอัน”
12 และพระองค์ทรงพิโรธและขุน ่ เคือง จึงตรัสว่า “ใครตัง ้ เจ้าให้
14 และพระองค์ทรงตัง ้ วบคุมงานไว้เหนือพวกเขา เพื่อ ้ ผูค
เป็นเจ้าชายและผูพ ้ พ ิ ากษาเหนือพวกเรา? เจ้าคิดจะฆ่าเราเหมือน
ทรมานพวกเขาด้วยการเป็นทาส และพวกเขาสร้างเมืองที่แข็ง
ที่เจ้าฆ่าชาวอียป ิ ต์เมื่อวานนี้หรือ?” เจ้าจึงกลัวและหนีไปเพราะได้
แกร่งให้แก่ฟาโรห์ คือเมืองปิธอมและเมืองรามเสส และพวกเขา
ยินคําเหล่านัน ้
สร้างกําแพงและป้อมปราการทัง ั ทลายลงในเมือง ้ หมดที่พง
บทที่ 48
ต่างๆ ของอียป ิ ต์ข้น ึ ใหม่ 15 และพวกเขาบังคับให้พวกเขาทํางานหนัก และยิง ่ พวกเขา ปฏิบต ั ิต่อพวกเขาอย่างเลวร้ายมากเท่าไร พวกเขาก็ยง ิ่ ทวี
1 และในปีที่หกของสัปดาห์ที่สามแห่งปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สี่
จํานวนขึ้นเท่านัน ้
สิบเก้า เจ้าได้เดินทางไปพํานักอยูท ่ ี่ [2372 AM] แผ่นดินมี
16 และชาวอียป ิ ต์รงั เกียจชนชาติอิสราเอล
เดียน เป็นเวลาห้าสัปดาห์กับหนึ่งปี และเจ้าได้กลับไปยังอียป ิ ต์ ในสัปดาห์ที่สองของปีที่สองแห่งปีแห่งการเฉลิมฉลองที่หา้ สิบ 2 และเจ้าเองก็รวู ้ า่ พระองค์ตรัสอะไรกับเจ้าบนภูเขาซีนาย และ
บทที่ 47
เจ้าชายมาสเตมาปรารถนาจะทําอะไรกับเจ้าเมื่อเจ้ากําลังเดิน ทางกลับอียป ิ ต์ <ระหว่างทางเมื่อเจ้าพบเขาที่ที่พก ั >
1 และในสัปดาห์ที่เจ็ด ในปีที่เจ็ด ในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สส ี่ บ ิ
3 เมื่อเขาเห็นว่าเจ้าถูกส่งมาเพื่อพิพากษาและแก้แค้นชาวอียป ิ ต์
เจ็ด บิดาของท่านได้ออกไปจากแผ่นดินคานาอัน และท่านเกิดใน
เขามิได้พยายามอย่างสุดกําลังที่จะฆ่าเจ้าและช่วยชาวอียป ิ ต์ให้
สัปดาห์ที่สี่ ในปีที่หก ในปีแห่งการเฉลิมฉลองที่สส ี่ บ ิ แปด นี่เป็น
พ้นจากมือของเจ้าหรือ?
ช่วงเวลาแห่งความทุกข์ยากสําหรับชนชาติอิสราเอล
4 และเราได้ชว่ ยเจ้าให้พน ้ จากมือของเขา และเจ้าได้กระทําการ
2 และฟาโรห์กษัตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ได้ออกคําสัง่ เกี่ยวกับพวกนาง
อัศจรรย์และหมายสําคัญตามที่พระเจ้าทรงส่งเจ้าไปกระทําใน
ว่า ให้โยนบุตรชายทุกคนที่เกิดมาลงในแม่น้าํ
อียป ิ ต์ต่อฟาโรห์และต่อวงศ์วานของเขาทัง ้ หมด และต่อบรรดา
3 และพวกเขาขังพวกมันไว้เจ็ดเดือนจนถึงวันที่เจ้าประสูติ
ข้าราชบริพารและประชาชนของเขา
4 และมารดาของเจ้าได้ซอ ่ นเจ้าไว้เป็นเวลาสามเดือน และพวก
5 และพระเจ้าทรงลงโทษพวกเขาอย่างหนักเพื่อเห็นแก่ชาว
เขาก็เล่าเรื่องราวของนางให้คนอื่นฟัง นางจึงสร้างเรือให้เจ้า
อิสราเอล โดยทรงลงโทษพวกเขาด้วยภัยพิบต ั ิต่างๆ เช่น เลือด
และทาด้วยนํ้ามันดินและยางมะตอย แล้ววางไว้บนผืนไม้รม ิ ฝั่ ง
และกบ เหาและแมลงวัน และฝีหนองที่ข้น ึ ตามตัว และทรงทําให้
แม่น้าํ และนางวางเจ้าไว้ในเรือเจ็ดวัน ในเวลากลางคืนมารดา
ปศุสต ั ว์ของพวกเขาตาย และทรงทําลายทุกสิง ่ ที่งอกงามของ
ของเจ้ามาป้อนนมเจ้า และในเวลากลางวันมิเรียมน้องสาวของ
พวกเขาด้วยลูกเห็บ และทรงทําลายด้วยตัก ๊ แตนที่กัดกินเศษที่
เจ้าก็คอยดูแลเจ้าจากนก
เหลือจากลูกเห็บ และด้วยความมืด และทรงทําให้บุตรหัวปีของ
5 และในวันเหล่านัน ้ ธาร์มุท ธิดาของฟาโรห์ ได้มาอาบนํ้าในแม่
มนุษย์และสัตว์ตาย และพระเจ้าทรงลงโทษและเผารูปเคารพทัง ้
นํ้า และได้ยน ิ เสียงร้องของเจ้า จึงบอกให้สาวใช้พาเจ้าออกมา
หมดของพวกเขาด้วยไฟ
และพวกนางก็พาเจ้ามาหานาง
6 และทุกสิง ู ส่งมาทางมือของท่าน เพื่อท่านจะได้ประกาศ ่ ได้ถก
6 และนางได้นําเจ้าออกมาจากเรือโนอาห์ และนางก็สงสารเจ้า
(สิง ั จะเกิดขึ้น และท่านได้พูดคุยกับกษัตริย์ ่ เหล่านี้) ก่อนที่มน
7 และน้องสาวของเจ้าก็กล่าวแก่เธอว่า “ฉันจะไปเรียกหญิงชาว
แห่งอียป ิ ต์ต่อหน้าข้าราชบริพารและประชาชนของพระองค์
ฮีบรูคนหนึ่งมาให้นมเด็กคนนี้แก่เจ้าได้ไหม” 53
งานเฉลิมฉลอง
7 และทุกสิง ่ ก็เกิดขึ้นตามพระดํารัสของพระองค์ การลงโทษอัน
บทที่ 49
ใหญ่หลวงและน่าสะพรึงกลัวสิบประการได้เกิดขึ้นบนแผ่นดิน อียป ิ ต์ เพื่อพระองค์จะได้ทรงลงโทษแผ่นดินนัน ้ เพื่ออิสราเอล 8 และพระเจ้าทรงกระทําทุกสิง ่ เพื่อเห็นแก่ชาวอิสราเอล และ
1 จงระลึกถึงพระบัญญัติที่พระเจ้าทรงบัญชาแก่เจ้าเกี่ยวกับ
ตามพันธสัญญาที่พระองค์ทรงกําหนดไว้กับอับราฮัมว่า
เทศกาลปัสกา ว่าเจ้าควรจะเฉลิมฉลองตามฤดูกาลในวันที่สบ ิ สี่
พระองค์จะทรงลงโทษพวกเขาเพราะพวกเขาได้บง ั คับให้ชาว
ของเดือนแรก ว่าเจ้าควรจะฆ่าสัตว์นน ั ้ ก่อนเวลาเย็น และว่าพวก
อิสราเอลตกเป็นทาส
เขาควรจะรับประทานในคืนวันที่สบ ิ ห้าหลังจากเวลาดวงอาทิตย์
9 และเจ้าชายมาสเตมาได้ลก ุ ขึ้นต่อต้านเจ้า และพยายามจะมอบ
ตกดิน
เจ้าไว้ในมือของฟาโรห์ และเขายังได้ชว่ ยเหลือพวกหมอผีชาว
2 ในคืนนี้ ซึ่งเป็นวันเริม ่ ต้นเทศกาลและวันเริม ่ ต้นแห่งความปีติ
อียป ิ ต์ดว้ ย
ยินดี พวกท่านกําลังรับประทานอาหารปัสคาอยูใ่ นอียป ิ ต์ และ
10 และพวกเขาได้ลก ุ ขึ้นกระทําการชัว่ ร้ายต่อหน้าพระองค์ ซึ่ง
อํานาจทัง ู ปล่อยออกมาเพื่อฆ่าบุตรหัวปี ้ ปวงของมาสเตมาได้ถก
เราอนุญาตให้พวกเขาทํา แต่การแก้ไขนัน ้ เราไม่อนุญาตให้พวก
ทัง ิ ต์ ตัง ้ หมดในแผ่นดินอียป ้ แต่บุตรหัวปีของฟาโรห์จนถึงบุตร
เขาทําด้วยมือของพวกเขาเอง
หัวปีของหญิงรับใช้เชลยในโรงสี และรวมถึงสัตว์เลี้ยงด้วย
11 และพระเจ้าทรงลงโทษพวกเขาด้วยแผลร้ายแรง และพวก
3 และนี่คือเครื่องหมายที่พระเจ้าทรงประทานแก่พวกเขา คือ
เขาไม่สามารถยืนได้ เพราะเราได้ทําลายพวกเขาเสียจนพวกเขา
ห้ามมิให้พวกเขาเข้าไปในบ้านทุกหลังที่มเี ลือดของลูกแกะปีแรก
ไม่สามารถทําการอัศจรรย์ใดๆ ได้เลย
ทาอยูท ่ ี่วงกบประตูบา้ นนัน ้ แต่ให้เดินผ่านไป เพื่อว่าคนทัง ้ หลาย
12 และถึงแม้จะมีหมายสําคัญและอัศจรรย์เหล่านี้ เจ้าชายมาส
ที่อยูใ่ นบ้านนัน ่ ี่ ้ จะรอดพ้น เพราะมีเครื่องหมายคือเลือดทาอยูท
เตมาก็ไม่ทรงอับอายขายหน้า เพราะพระองค์ทรงมีกําลังใจและ
วงกบประตูบา้ นนัน ้
ทรงร้องบอกชาวอียป ิ ต์ให้ไล่ตามพระองค์ดว้ ยกําลังทัง ้ หมด
4 และอํานาจของพระเจ้าได้กระทําทุกสิง ่ ตามที่พระเจ้าทรง
ของชาวอียป ิ ต์ ด้วยรถม้าและม้าของพวกเขา และด้วยกองทัพ
บัญชา และพวกเขาก็ผา่ นเลยชนชาติอิสราเอลทัง ้ หมดไป และ
ทัง ิ ต์ ้ หมดของชาวอียป
ภัยพิบต ั ิก็ไม่ได้มาถึงพวกเขา ทําให้แม้แต่สต ั ว์เลี้ยง มนุษย์ หรือ
13 และเราได้ยน ื อยูร่ ะหว่างชาวอียป ิ ต์กับชาวอิสราเอล และเรา
สุนัขสักตัวก็ไม่มผ ี ใู้ ดเสียชีวต ิ เลย
ได้ชว่ ยชาวอิสราเอลให้พน ้ จากมือของเขา และจากมือของชน
5 และโรคระบาดนัน ิ ต์ ไม่มบ ี า้ นใดในอียป ิ ต์ที่ ้ ร้ายแรงมากในอียป
ชาติของเขา และพระเจ้าทรงนําพวกเขาผ่านกลางทะเลราวกับว่า
ไม่มค ี นตาย และมีการรํา่ ไห้ครํา่ ครวญ
เป็นแผ่นดินแห้ง
6 และชาวอิสราเอลทัง ้ ปวงก็กินเนื้อลูกแกะปัสคา ดื่มเหล้าองุ ่น
14 และบรรดาชนชาติทง ั ้ หลายที่พระองค์ทรงนํามาไล่ล่า
สรรเสริญ อวยพร และขอบพระคุณพระเจ้าของบรรพบุรษ ุ ของ
อิสราเอลนัน ้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงโยนพวกเขาลงไป
พวกเขา และพร้อมที่จะออกไปจากแอกแห่งอียป ิ ต์และจากการ
กลางทะเล ลงไปในเหวเบื้องลึกใต้ชนชาติอิสราเอล เหมือนกับที่
เป็นทาสอันชัว่ ร้าย
ชาวอียป ิ ต์ได้โยนลูกหลานของตนลงไปในแม่น้าํ พระองค์ทรง
7 และจงระลึกถึงวันนี้ตลอดชีวต ิ ของเจ้า และจงถือปฏิบต ั ิ วน ั นี้
ลงโทษพวกเขา 1 ล้านคน และชายฉกรรจ์ 1,000 คนก็ถก ู
ทุกปีตลอดชีวต ิ ของเจ้า ปีละครัง้ ในวันนัน ุ ้ ตามกฎบัญญัติทก
ทําลายไปเพราะการให้นมบุตรเพียงคนเดียวของชนชาติของ
ประการ และอย่าเลื่อนออกไปจากวันหนึ่งไปอีกวันหนึ่ง หรือจาก
พระองค์ที่พวกเขาได้โยนลงไปในแม่น้าํ
เดือนหนึ่งไปอีกเดือนหนึ่ง
15 และในวันที่สบ ิ สี่ วันที่สบ ิ ห้า วันที่สบ ิ หก วันที่สบ ิ เจ็ด และวันที่
8 เพราะเป็นพระบัญญัตินิรน ั ดร์ และจารึกไว้บนแผ่นศิลาแห่ง
สิบแปด เจ้าชายมาสเตมาถูกมัดและคุมขังไว้ขา้ งหลังชาว
สวรรค์เกี่ยวกับชนชาติอิสราเอลทัง ั ิ ้ ปวง เพื่อให้พวกเขาปฏิบต
อิสราเอล เพื่อไม่ให้เขาไปกล่าวหาพวกเขา
ตามทุกปีในวันนัน ้ ปีละครัง้ ตลอดชัว่ อายุคนของพวกเขา และ
16 และในวันที่สบ ิ เก้า เราได้ปล่อยพวกเขาไป เพื่อให้พวกเขา
ไม่มข ี ด ี จํากัดของวัน เพราะพระบัญญัตินี้ถก ู กําหนดไว้เป็นนิจนิ
ช่วยเหลือชาวอียป ิ ต์และไล่ล่าชาวอิสราเอล
รันดร์
17 และพระองค์ทรงทําให้ใจของพวกเขาแข็งกระด้างและดื้อรัน ้
9 และผูใ้ ดที่ปราศจากมลทิน แต่ไม่ปฏิบต ั ิตามวันเทศกาลนัน ้
และแผนการนี้ถก ู คิดขึ้นโดยพระเจ้าของเรา เพื่อพระองค์จะทรง
เพื่อถวายเครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงพอพระทัย และรับประทาน
ลงโทษชาวอียป ิ ต์และโยนพวกเขาลงทะเล
และดื่มต่อหน้าพระเจ้าในวันเทศกาลนัน ้ น ั ้ ซึ่งบริสท ุ ธิแ ้ ผูน ์ ละใกล้
18 และในวันที่สบ ิ สี่ เราได้มด ั เขาไว้ เพื่อไม่ให้เขาไปกล่าวหาชน
ชิดกับพระเจ้าจะต้องถูกตัดขาด เพราะเขาไม่ได้ถวายเครื่องบูชา
ชาติอิสราเอลในวันที่พวกเขาร้องขอภาชนะและเครื่องนุ่งห่มจาก
แด่พระเจ้าในเวลาที่กําหนดไว้ เขาจึงต้องรับความผิดนัน ้ ไว้เอง
ชาวอียป ิ ต์ ทัง ้ ภาชนะเงิน ภาชนะทอง และภาชนะทองสัมฤทธิ์
10 ให้ชนชาติอิสราเอลมาและถือเทศกาลปัสคาในวันตาม
เพื่อจะปล้นสะดมชาวอียป ิ ต์เป็นการตอบแทนการเป็นทาสที่พวก
กําหนดเวลา คือวันที่สบ ิ สีข ่ องเดือนแรก ระหว่างช่วงเย็น ตัง ้ แต่
เขาถูกบังคับให้รบ ั ใช้
เวลาหนึ่งในสามของกลางวันถึงหนึ่งในสามของกลางคืน เพราะ
19 และเราไม่ได้นําชนชาติอิสราเอลออกจากอียป ิ ต์มอ ื เปล่า 54
งานเฉลิมฉลอง
กลางวันมีสองส่วนสําหรับกลางวัน และหนึ่งในสามสําหรับกลาง
21 และพวกเขาจะไม่ฉลองเทศกาลปัสคาในเมืองของตน หรือที่
คืน
ใดก็ตาม เว้นแต่หน้าพลับพลาของพระเจ้า หรือหน้าพระนิเวศ
11 นี่คือสิง ั ิตามระหว่างช่วง ่ ที่พระเจ้าทรงบัญชาให้เจ้าปฏิบต
ของพระองค์ซ่ง ึ พระนามของพระองค์ประทับอยู่ และพวกเขาจะ
เย็น
ต้องไม่หลงทางจากพระเจ้า
12 และไม่อนุญาตให้ฆา่ สัตว์นน ั ้ ในเวลากลางวัน แต่ให้ฆา่ ในเวลา
22 และโมเสสเอ๋ย จงสัง่ สอนชนอิสราเอลให้ปฏิบต ั ิตามบัญญัติ
ใกล้ค่าํ และให้พวกเขากินเนื้อนัน ้ ในเวลาคํ่าจนถึงเวลาหนึ่งใน
ของเทศกาลปัสกาตามที่ได้ทรงบัญชาแก่เจ้า จงประกาศแก่
สามของคืน และเนื้อที่เหลือทัง ้ หมดตัง ้ แต่เวลาหนึ่งในสามของ
พวกเขาในทุกปีและในวันต่างๆ ของเทศกาลนัน ้ และเทศกาล
คืนเป็นต้นไป ให้เผาด้วยไฟ
ขนมปังไร้เชื้อ ว่าพวกเขาควรรับประทานขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวัน
13 และพวกเขาจะต้องไม่ต้มมันในนํ้า และจะไม่กินมันดิบๆ แต่
และว่าพวกเขาควรปฏิบต ั ิตามเทศกาลนัน ้ และว่าพวกเขาควรนํา
ต้องย่างบนไฟ พวกเขาจะต้องกินมันอย่างระมัดระวัง ทัง ้ หัวและ
เครื่องบูชามาถวายทุกวันตลอดเจ็ดวันแห่งความปีติยน ิ ดีนน ั ้ ต่อ
เครื่องใน และเท้าของมันจะต้องย่างบนไฟ และห้ามหักกระดูก
หน้าพระเจ้าบนแท่นบูชาของพระเจ้าของเจ้า
ใดๆ เลย เพราะในหมูช ่ นอิสราเอลนัน ้ กระดูกทุกส่วนจะต้องไม่
23 เพราะพวกเจ้าได้ฉลองเทศกาลนี้อย่างเร่งรีบเมื่อออกจาก
ถูกบดขยี้
อียป ิ ต์จนกระทัง ่ เข้าไปในถิ่นทุรกันดารชูร ์ และได้ฉลองจนเสร็จ
14 ด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงทรงบัญชาให้ชนอิสราเอลถือเทศกาล
สิน ิ ทะเล ้ ที่รม
ปัสกาในวันตามกําหนด และห้ามหักกระดูกแม้แต่ชน ิ้ เดียว เพราะ
บทที่ 50
เป็นวันเทศกาล เป็นวันที่พระเจ้าทรงบัญชาไว้ และห้ามข้ามวัน หรือข้ามเดือน แต่ให้ถือตามวันเทศกาลนัน ้ 15 และขอพระองค์ทรงบัญชาให้ชนชาติอิสราเอลถือเทศกาล
1 และหลังจากธรรมบัญญัตินี้ ข้าพเจ้าได้แจ้งให้ท่านทราบถึงวัน
ปัสกาตลอดวันของพวกเขา ทุกปี ปีละครัง้ ในวันตามกําหนด
สะบาโตในทะเลทรายซีนาย ซึ่งอยูร่ ะหว่างเอลิมและซีนาย
เวลา และเทศกาลนัน ้ จะเป็นที่ระลึกอันเป็นที่พอพระทัยของพระ
2 และเราได้บอกเจ้าถึงวันสะบาโตของแผ่นดินบนภูเขาซีนาย
เจ้า และจะไม่มภ ี ัยพิบต ั ิใดมาทําร้ายหรือคร่าชีวต ิ พวกเขาในปีนน ั้
และเราได้บอกเจ้าถึงปีแห่งการปลดปล่อยในวันสะบาโตต่างๆ
ซึ่งพวกเขาเฉลิมฉลองเทศกาลปัสกาตามฤดูกาลตามพระบัญชา
แต่ปีนน ั ้ เรายังไม่ได้บอกเจ้าจนกว่าเจ้าจะเข้าไปในแผ่นดินซึ่งเจ้า
ของพระองค์ทก ุ ประการ
จะครอบครอง
16 และพวกเขาจะต้องไม่รบ ั ประทานอาหารนัน ้ นอกสถาน
3 และแผ่นดินนัน ้ ก็จะรักษาวันสะบาโตของตนขณะที่พวกเขา
ศักดิส ิ ธิข ั ประทานต่อหน้าสถานศักดิส ิ ธิ์ ์ ท ์ องพระเจ้า แต่ให้รบ ์ ท
อาศัยอยูบ ่ นแผ่นดินนัน ั ปีแห่งการปลด ้ และพวกเขาจะรูจ้ ก
ของพระเจ้า และประชาชนทัง ้ ปวงในประชาคมอิสราเอลจะต้อง
ปล่อย
เฉลิมฉลองเทศกาลนัน ้ ในฤดูกาลที่กําหนดไว้
4 ฉะนัน ้ เราจึงได้กําหนดปี-สัปดาห์และปีและปีแห่งการปลด
17 และชายทุกคนที่ถึงวันดังกล่าวจะต้องรับประทานผลไม้นน ั้
ปล่อยไว้สาํ หรับเจ้า มีปีแห่งการปลดปล่อยสีส ่ บ ิ เก้าปีนับตัง ้ แต่
ในสถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องพระเจ้าของท่านต่อหน้าองค์พระผูเ้ ป็นเจ้า
สมัยของอาดัมจนถึงวันนี้ [2410 AM] และหนึ่งสัปดาห์และ
ตัง ี่ บ ิ ปีข้น ึ ไป เพราะมีเขียนไว้และบัญญัติไว้เช่นนัน ้ แต่อายุยส ้ ว่า
สองปี และยังมีอีกสีส ่ บ ิ ปีขา้ งหน้า (ตามตัวอักษรคือ 'ไกล')
พวกเขาควรรับประทานผลไม้นน ั ้ ในสถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ ององค์พระ
สําหรับการเรียนรู ้ [2450 AM] พระบัญญัติของพระเจ้า จนกว่า
ผูเ้ ป็นเจ้า
พวกเขาจะข้ามไปยังดินแดนคานาอัน ข้ามแม่น้าํ จอร์แดนไปทาง
18 และเมื่อชนชาติอิสราเอลเข้ามาในแผ่นดินที่พวกเขาจะครอบ
ทิศตะวันตก
ครอง คือแผ่นดินคานาอัน และตัง ้ พลับพลาของพระเจ้าไว้กลาง
5 และปีแห่งการปลดปล่อยจะผ่านพ้นไป จนกว่าอิสราเอลจะได้
แผ่นดินในเผ่าหนึ่งของพวกเขา จนกว่าสถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องพระ
รับการชําระให้บริสท ุ ธิจ ์ ากความผิดบาปทัง ้ ปวงแห่งการล่วง
เจ้าจะถูกสร้างขึ้นในแผ่นดินนัน ้ ให้พวกเขามาและฉลองเทศกาล
ประเวณี ความไม่บริสท ุ ธิ์ ความมลทิน บาป และความผิดพลาด
ปัสคาในกลางพลับพลาของพระเจ้า และให้พวกเขาเผาพลับพลา
และจะอาศัยอยูด ่ ว้ ยความมัน ี าตาน ่ ใจทัว่ ทัง ้ แผ่นดิน และจะไม่มซ
ต่อหน้าพระเจ้าทุกปี
หรือผูช ้ วั ่ ร้ายใดๆ อีกต่อไป และแผ่นดินจะสะอาดตัง ั ้ เป็น ้ แต่นน
19 และในวันที่พระวิหารได้ถก ู สร้างขึ้นในพระนามของพระเจ้าใน
ต้นไปเป็นนิจ
แผ่นดินที่เป็นมรดกของพวกเขา พวกเขาจะไปที่นน ั ่ และฆ่าสัตว์
6 และดูเถิด พระบัญญัติเกี่ยวกับวันสะบาโตนัน ้ เราได้เขียนไว้
บูชาเพื่อเทศกาลปัสกาในตอนเย็น เวลาพระอาทิตย์ตกดิน ใน
เพื่อเจ้าแล้ว และบทบัญญัติทง ั ้ ปวงของกฎหมายเหล่านัน ้ ด้วย
เวลาหนึ่งในสามของวัน
7 เจ้าจงทํางานหกวัน แต่ในวันที่เจ็ดนัน ้ เป็นวันสะบาโตของพระ
20 และพวกเขาจะถวายโลหิตของมันที่ธรณีประตูแท่นบูชา และ
เยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนัน ้ เจ้าและบุตรชายของเจ้า รวม
จะนําไขมันของมันไปวางบนไฟที่อยูบ ่ นแท่นบูชา และพวกเขาจะ
ทัง ้ คนรับใช้ชายและหญิงของเจ้า รวมทัง ้ สัตว์เลี้ยงทัง ้ หมดของ
กินเนื้อของมันที่ยา่ งด้วยไฟในลานของพระวิหารซึ่งได้รบ ั การ
เจ้าและคนต่างชาติที่อยูก ่ ับเจ้าอย่าทํางานใดๆ เลย
ชําระให้บริสท ุ ธิใ์ นพระนามของพระเจ้า 55
งานเฉลิมฉลอง
8 และผูใ้ ดทํางานใดๆ ในวันนัน ้ น ั ้ จะต้องตาย ผูใ้ ดลบหลู่วน ั ้ ผูน นัน ้ ผูใ้ ดร่วมหลับนอนกับภรรยาของตน หรือผูใ้ ดกล่าวว่าจะทํา สิง ่ ใดในวันนัน ้ คือจะออกเดินทางไปซื้อขาย และผูใ้ ดตักนํ้าจากที่ นัน ่ ซึ่งตนไม่ได้เตรียมไว้สาํ หรับตนเองในวันที่หก และผูใ้ ดแบก ภาระใดๆ เพื่อนํานํ้านัน ้ น ั ้ จะ ้ ออกจากเต็นท์หรือบ้านของตน ผูน ต้องตาย 9 ในวันสะบาโต เจ้าทัง ้ หลายอย่าทํางานใดๆ เลย นอกจากสิง ่ ที่ เจ้าทัง ้ หลายได้เตรียมไว้สาํ หรับตนเองในวันที่หก เพื่อกิน ดื่ม พักผ่อน และรักษาวันสะบาโตโดยงดเว้นจากการทํางาน ทุกอย่างในวันนัน ้ รง ้ และสรรเสริญพระเจ้าของเจ้าทัง ้ หลาย ผูท ประทานวันเทศกาลและวันศักดิส ิ ธิแ ์ ท ์ ก่เจ้าทัง ้ หลาย และวันนี้ เป็นวันแห่งราชอาณาจักรศักดิส ิ ธิส ์ ท ์ าํ หรับอิสราเอลทัง ้ ปวง ท่ามกลางวันต่างๆ ของพวกเขาตลอดไป 10 เพราะพระเจ้าทรงประทานเกียรติอันยิง ่ ใหญ่แก่อิสราเอล ที่ พวกเขาจะกินดื่มและอิ่มหนําสําราญในวันเทศกาลนี้ และพัก ผ่อนจากงานทัง ้ สิน ้ ของมนุษย์ เว้นแต่การเผาเครื่องหอมและนํา เครื่องบูชามาถวายแด่พระเจ้าในวันต่างๆ และในวันสะบาโต 11 งานนี้จงทําเฉพาะในวันสะบาโต ณ สถานศักดิส ิ ธิข ์ ท ์ องพระ เจ้าของท่าน เพื่อพวกเขาจะได้ถวายเครื่องบูชาล้างบาปให้แก่ อิสราเอลอย่างต่อเนื่องทุกวัน เพื่อเป็นอนุสรณ์ที่น่าพอพระทัย ต่อพระเจ้า และเพื่อพระองค์จะทรงรับพวกเขาอยูเ่ สมอทุกวัน ตามที่ท่านได้รบ ั บัญชาไว้ 12 และชายทุกคนที่ทํางานใดๆ บนผืนดินนัน ้ หรือเดินทาง หรือ ทําไร่ไถนา ไม่วา่ จะในบ้านหรือที่อ่ ืนใด และผูใ้ ดจุดไฟ หรือขีส ่ ต ั ว์ หรือเดินทางโดยเรือในทะเล และผูใ้ ดตีหรือฆ่าสิง ่ ใด หรือฆ่าสัตว์ หรือนก หรือผูใ้ ดจับสัตว์หรือนกหรือปลา หรือผูใ้ ดถือศีลอด หรือทําสงครามในวันสะบาโต: 13 ผูใ้ ดกระทําการใดๆ เหล่านี้ในวันสะบาโต ผูน ้ น ั ้ จะต้องตาย เพื่อให้ชนชาติอิสราเอลปฏิบต ั ิตามวันสะบาโตตามพระบัญญัติ เกี่ยวกับวันสะบาโตของแผ่นดิน ดังที่ได้เขียนไว้ในแผ่นศิลา ซึ่ง พระองค์ทรงมอบไว้ในมือของข้าพระองค์ เพื่อให้ขา้ พระองค์ เขียนพระบัญญัติเกี่ยวกับฤดูกาล และฤดูกาลตามการแบ่งวัน ต่างๆ ไว้แก่ท่าน ด้วยเหตุนี้ เรื่องราวเกี่ยวกับการแบ่งวันจึงจบ ลงเพียงเท่านี้
56