ดาเนียล บทที่ 1 1 ในปี ทส ี่ ามของรัชกาลเยโฮยาคิม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ เนบู คัดเนสซาร์ กษั ตริยแ ์ ห่งบาบิลอน เสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม และล ้อมเมืองไว ้ 2 และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเยโฮยาคิม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ไว ้ ในมือของท่าน พร ้อมด ้วยภาชนะบางส่วนของพระนิเวศของ พระเจ ้า ซึง่ ท่านได ้ขนมายังแผ่นดินชินาร์ยังพระนิเวศของ พระเจ ้าของท่าน และท่านก็นําภาชนะเหล่านัน ้ เข ้าไปในคลัง พระคลังของพระเจ ้าของท่าน 3 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสกับอัชเปนัสหัวหน ้าขันทีของพระองค์วา่ ให ้พาบางคนจากบรรดาบุตรหลานของอิสราเอล และ บางส่วนของพงศ์พันธุข ์ องกษั ตริย ์ และบางส่วนของพวก เจ ้านายมา 4 บุตรทัง้ หลายทีไ่ ม่มต ี ําหนิเลย แต่มล ี ก ั ษณะทีง่ ามน่าดู มี ความสามารถในสติปัญญาทุกด ้าน มีความรู ้รอบด ้านและ เข ้าใจวิทยาศาสตร์ และมีความสามารถทีจ ่ ะยืนอยูใ่ น พระราชวังของกษั ตริย ์ และสามารถสอนการเรียนรู ้และภาษา ของชาวเคลเดียได ้ 5 และกษั ตริยท ์ รงกําหนดให ้พวกเขาได ้รับอาหารสําหรับ กษั ตริยแ ์ ละไวน์ทพ ี่ ระองค์ดม ื่ ทุกวัน โดยทรงเลีย ้ งดูพวกเขา เป็ นเวลาสามปี เพือ ่ ว่าเมือ ่ ครบกําหนดแล ้ว พวกเขาจะได ้ยืน อยูต ่ อ ่ หน ้ากษั ตริยไ์ ด ้ 6 ในบรรดาลูกหลานของยูดาห์ มีดาเนียล ฮานันยาห์ มิชา เอล และอาซาริยาห์ ่ ให ้ โดยท่านตัง้ ชือ ่ ให ้ดาเนียลว่า 7 ซึง่ หัวหน ้าขันทีได ้ตัง้ ชือ เบลเทชัสซาร์ ฮานันยาห์เรียกว่าชัดรัค มิชาเอลเรียกว่าเม ชาค และอาซาริยาห์เรียกว่าอาเบดเนโก 8 แต่ดาเนียลตัง้ ใจไว ้ในใจว่าจะไม่ทําให ้ตัวของตนเป็ นมลทิน ด ้วยส่วนอาหารของกษั ตริย ์ หรือด ้วยไวน์ทก ี่ ษั ตริยด ์ ม ื่ เพราะฉะนัน ้ เขาจึงขอร ้องหัวหน ้าขันทีวา่ จะไม่ทําให ้ตัวของ ตนเป็ นมลทิน 9 พระเจ ้าทรงให ้ดาเนียลได ้รับความโปรดปรานและความรัก จากหัวหน ้าขันที 10 และหัวหน ้าขันทีจงึ กล่าวแก่ดาเนียลว่า “ข ้าพเจ ้าเกรงว่า กษั ตริยผ ์ ู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า ซึง่ ทรงกําหนดอาหารและ เครือ ่ งดืม ่ ให ้เจ ้า เพราะเหตุใดพระองค์จงึ ทรงเห็นว่าใบหน ้า ของเจ ้าน่าเกลียดชังยิง่ กว่าเด็กๆ ซึง่ เป็ นพวกเดียวกับเจ ้าเล่า ่ งต่อกษั ตริย ์ ถ ้าเช่นนัน ้ เจ ้าจะทําให ้ข ้าพเจ ้าเอาศีรษะไปเสีย หรือ” 11 แล ้วดาเนียลก็กล่าวแก่เมลซาร์ ซึง่ หัวหน ้าขันทีได ้แต่งตัง้ ให ้ดูแลดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์วา่ 12 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านให ้ข ้าพเจ ้าทดลองดูผู ้รับใช ้ของ ท่านสักสิบวัน แล ้วให ้เขาให ้พืชตระกูลถั่วแก่เรากิน และให ้ นํ้ าแก่เราดืม ่ 13 แล ้วขอให ้ท่านตรวจดูหน ้าตาของเราและหน ้าตาของเด็กๆ ทีก ่ น ิ อาหารส่วนอาหารของกษั ตริย ์ และเมือ ่ ท่านเห็นแล ้ว จง ปฏิบต ั ต ิ อ ่ ผู ้รับใช ้ของท่าน 14 ดังนัน ้ ท่านจึงยินยอมกับพวกเขาในเรือ ่ งนี้ และทดลอง พวกเขาเป็ นเวลาสิบวัน ้ สิบวันแล ้ว หน ้าตาของพวกเขาก็ปรากฏงดงามและ 15 เมือ ่ สิน มีเนือ ้ หนังอ ้วนท ้วนกว่าเด็กๆ ทุกคนทีก ่ น ิ อาหารส่วนพระราชา 16 เมลซาร์จงึ เอาส่วนอาหารของพวกเขาและไวน์ทพ ี่ วกเขา ควรจะดืม ่ ไป และให ้เมล็ดพืชแก่พวกเขา
่ นนีใ้ น 17 พระเจ ้าทรงประทานความรู ้และทักษะแก่เด็กทัง้ สีค การเรียนรู ้และปั ญญาทุกประการ และดาเนียลก็เข ้าใจในนิมต ิ และความฝั นทุกประการ ้ อายุซงึ่ กษั ตริยท 18 ครัน ้ ถึงวันสิน ์ รงบัญชาให ้นํ าพวกเขาเข ้า เฝ้ า หัวหน ้าขันทีจงึ นํ าพวกเขาเข ้าเฝ้ าเนบูคด ั เนสซาร์ 19 และกษั ตริยท ์ รงสนทนากับพวกเขา และในบรรดาพวกเขา ทัง้ หมดนัน ้ พบว่าไม่มใี ครเหมือนดาเนียล ฮานันยาห์ มิชา เอล และอาซาริยาห์ ดังนัน ้ พวกเขาจึงได ้ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า กษั ตริย ์ 20 และในทุกเรือ ่ งแห่งปั ญญาและความเข ้าใจทีก ่ ษั ตริยท ์ รง ถามพวกเขา พระองค์ก็ทรงเห็นว่าพวกเขาดีกว่าบรรดานัก เวทมนตร์และนักโหราศาสตร์ทอ ี่ ยูใ่ นอาณาจักรของพระองค์ ถึงสิบเท่า 21 และดาเนียลก็ดําเนินกิจการต่อจนปี แรกของรัชกาล กษั ตริยไ์ ซรัส บทที่ 2 1 ในปี ทส ี่ องแห่งรัชกาลของเนบูคด ั เนสซาร์ เนบูคด ั เนสซาร์ ทรงฝั นซึง่ ทําให ้จิตใจของพระองค์ว ้าวุน ่ และไม่หลับ 2 แล ้วกษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้เรียกพวกโหร พวกโหร พวกหมอ ผี และพวกเคลเดียมาทูลกษั ตริยถ ์ งึ พระสุบน ิ พวกเขาจึงมา เข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ 3 กษั ตริยต ์ รัสแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ฝั น และจิตใจของ ข ้าพเจ ้าก็กระวนกระวายเพราะรู ้เรือ ่ งความฝั นนัน ้ ” 4 แล ้วพวกคาลเดียก็ทล ู กษั ตริยเ์ ป็ นภาษาซีเรียว่า “ข ้าแต่ กษั ตริย ์ ขอทรงพระเจริญเป็ นนิตย์ ขอทรงเล่าความฝั นให ้ เหล่าผู ้รับใช ้ของพระองค์ฟัง และเราจะแสดงคําทํานาย” 5 กษั ตริยต ์ รัสตอบพวกคาลเดียว่า เรือ ่ งนีพ ้ ้นไปจากเราแล ้ว ถ ้าพวกเจ ้าไม่บอกความฝั นพร ้อมทัง้ คําแก ้ฝั นให ้เรา พวกเจ ้า ้ ๆ และบ ้านเรือนของพวกเจ ้าจะต ้อง จะต ้องถูกหั่นเป็ นชิน กลายเป็ นกองขยะ 6 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายแสดงความฝั นและคําแก ้ฝั นให ้ข ้าพเจ ้า เห็น ท่านก็จะได ้รับของขวัญ รางวัล และเกียรติยศใหญ่หลวง จากข ้าพเจ ้า ฉะนัน ้ จงแสดงความฝั นและคําแก ้ฝั นให ้ ข ้าพเจ ้าเห็น 7 พวกเขาตอบอีกว่า “จงให ้กษั ตริยเ์ ล่าความฝั นให ้พวกผู ้รับ ใช ้ของพระองค์ฟัง แล ้วเราจะแสดงคําแก ้ความฝั นให ้” 8 กษั ตริยต ์ รัสตอบว่า เรารู ้แน่วา่ ท่านทัง้ หลายจะหาเวลาได ้ เพราะท่านเห็นว่าเรือ ่ งนัน ้ พ ้นไปจากเราแล ้ว 9 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ให ้เรารู ้ความฝั น ก็มค ี ําสัง่ เดียว สําหรับท่านทัง้ หลาย เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้เตรียมคําพูด เท็จและฉ ้อฉลไว ้เพือ ่ จะกล่าวแก่เรา จนกว่าเวลาจะ เปลีย ่ นแปลงไป ฉะนัน ้ จงบอกความฝั นแก่เรา และเราจะรู ้ว่า ท่านทัง้ หลายสามารถแสดงคําแก ้ความฝั นนัน ้ ให ้เราได ้ 10 พวกชาวเคลเดียก็ตอบต่อพระพักตร์กษั ตริยว์ า่ “ไม่มบ ี รุ ษ ุ ้ จงเรือ คนใดในโลกทีส ่ ามารถชีแ ่ งของกษั ตริยไ์ ด ้ เพราะฉะนัน ้ ก็ไม่มก ี ษั ตริย ์ ขุนนาง หรือผู ้ปกครองคนใดทีถ ่ ามเรือ ่ งเช่นนี้ กับนักเวทมนตร์ นักโหราศาสตร์ หรือชาวเคลเดีย” 11 และเป็ นสิง่ ทีห ่ ายากซึง่ กษั ตริยต ์ ้องการ และไม่มอ ี น ื่ ใดที่ สามารถแสดงสิง่ นัน ้ ต่อกษั ตริยไ์ ด ้ ยกเว ้นเทพเจ ้า ซึง่ ไม่ได ้ อาศัยอยูก ่ บ ั เนือ ้ หนัง 12 เพราะเหตุนก ี้ ษั ตริยจ ์ งึ ทรงกริว้ และทรงพระพิโรธยิง่ นัก จึง รับสัง่ ให ้ฆ่าพวกนักปราชญ์แห่งบาบิลอนทัง้ หมด 13 และมีพระราชกฤษฎีกาออกไปว่าพวกนักปราชญ์จะต ้อง ถูกสังหาร และพวกเขาก็พยายามจะสังหารดาเนียลและพวก พ ้องของเขา 14 แล ้วดาเนียลก็ตอบอาริโอคผู ้เป็ นหัวหน ้าองครักษ์ของ กษั ตริยซ ์ งึ่ ออกไปสังหารนักปราชญ์แห่งบาบิลอนด ้วย คําปรึกษาและปั ญญาว่า
ดาเนียล
15 ท่านจึงตอบอาริโอคผู ้บัญชาการของกษั ตริยว์ า่ “เหตุใด พระราชกฤษฎีกาจากกษั ตริยจ ์ งึ รีบด่วนนัก” แล ้วอาริโอคก็ เล่าเรือ ่ งนีใ้ ห ้ดาเนียลทราบ 16 แล ้วดาเนียลก็เข ้าไปทูลกษั ตริยข ์ อให ้ทรงกําหนดเวลา และให ้กษั ตริยท ์ รงแสดงคําแก ้พระสุบน ิ ให ้กษั ตริยท ์ ราบ 17 แล ้วดาเนียลก็ไปทีบ ่ ้านของตน และเล่าเรือ ่ งนีใ้ ห ้ฮานัน ยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ เพือ ่ นร่วมงานของเขาฟั ง 18 ขอให ้เขาทัง้ หลายปรารถนาพระกรุณาจากพระเจ ้าแห่ง สวรรค์ในเรือ ่ งความลับนี้ เพือ ่ ว่าดาเนียลและพวกพ ้องของ เขาจะไม่ต ้องพินาศไปพร ้อมกับปราชญ์คนอืน ่ ๆ ของบาบิลอน 19 แล ้วความลับนัน ้ ก็ถก ู เปิ ดเผยแก่ดาเนียลในนิมต ิ กลางคืน แล ้วดาเนียลก็สรรเสริญพระเจ ้าแห่งสวรรค์ 20 ดาเนียลตอบว่า จงถวายพระเกียรติแด่พระนามของพระ เจ ้าตลอดไปชัว่ นิรันดร์ เพราะว่าพระปั ญญาและฤทธานุภาพ เป็ นของพระองค์ 21 พระองค์ทรงเปลีย ่ นแปลงเวลาและฤดูกาล พระองค์ทรง ปลดกษั ตริย ์ และทรงตัง้ กษั ตริยข ์ น ึ้ ใหม่ พระองค์ทรง ประทานปั ญญาแก่ผู ้มีปัญญา และความรู ้แก่ผู ้มีความรู ้ความ เข ้าใจ 22 พระองค์ทรงเปิ ดเผยสิง่ ทีล ่ ก ึ ซึง้ และลึกลับ พระองค์ทรง ทราบสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ นความมืด และความสว่างก็สถิตอยูก ่ บ ั พระองค์ 23 ข ้าพระองค์ขอขอบพระคุณและสรรเสริญพระองค์ โอ ้ พระ เจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของข ้าพระองค์ ผู ้ทรงประทานปั ญญาและ กําลังแก่ข ้าพระองค์ และทรงทําให ้ข ้าพระองค์ทราบสิง่ ที่ พวกข ้าพระองค์ปรารถนาจากพระองค์ในเวลานี้ เพราะ พระองค์ได ้ทรงทําให ้พวกข ้าพระองค์ทราบเรือ ่ งของกษั ตริย ์ ในเวลานี้ 24 ดาเนียลจึงเข ้าไปหาอาริโอคผู ้ทีก ่ ษั ตริยท ์ รงแต่งตัง้ ให ้ ทําลายนักปราชญ์แห่งบาบิลอน และเขาไปพูดกับอาริโอคว่า “อย่าทําลายนักปราชญ์แห่งบาบิลอนเลย จงนํ าข ้าพเจ ้าเข ้า ไปเฝ้ ากษั ตริย ์ และข ้าพเจ ้าจะแสดงคําแก ้พระสุบน ิ ให ้กษั ตริย ์ ดู” 25 แล ้วอาริโอคก็รบ ี นํ าดาเนียลเข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ และกล่าวแก่ พระองค์วา่ “ข ้าพเจ ้าได ้พบชายคนหนึง่ ในหมูเ่ ชลยแห่งยู ้ จงความหมายให ้กษั ตริยท ดาห์ ทีจ ่ ะชีแ ์ ราบ” ื่ ว่าเบลเทชัสซาร์วา่ “เจ ้า 26 กษั ตริยต ์ รัสตอบดาเนียลผู ้มีชอ สามารถให ้ข ้าพเจ ้าทราบความฝั นทีข ่ ้าพเจ ้าได ้เห็นและการ ตีความได ้หรือไม่?” 27 ดาเนียลตอบต่อพระพักตร์กษั ตริยว์ า่ ความลับทีก ่ ษั ตริย ์ ถามนัน ้ พวกโหร พวกนักมายากล พวกหมอดู ไม่สามารถ บอกกษั ตริยไ์ ด ้ 28 แต่มพ ี ระเจ ้าองค์หนึง่ ในสวรรค์ผู ้ทรงเปิ ดเผยความลับ และ ทรงแจ ้งให ้กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ทราบถึงสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ ใน วาระสุดท ้าย ความฝั นและนิมต ิ ทีผ ่ ด ุ ขึน ้ ในหัวของเจ ้าบนที่ นอนนัน ้ คือสิง่ เหล่านี้ 29 ฝ่ ายพระองค์ โอ กษั ตริย ์ พระองค์ทรงพระดําริวา่ อะไรจะ เกิดขึน ้ ในภายหลัง พระองค์ผู ้เปิ ดเผยความลับก็ทรงแจ ้งให ้ พระองค์ทราบถึงสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ 30 แต่สว่ นข ้าพเจ ้านัน ้ ความลับนีม ้ ไิ ด ้ถูกเปิ ดเผยแก่ข ้าพเจ ้า เพราะข ้าพเจ ้ามีปัญญามากกว่าคนทัง้ ปวงทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยู่ แต่ เพือ ่ ประโยชน์ของพวกเขาทีจ ่ ะให ้กษั ตริยท ์ รงทราบ ความหมาย และเพือ ่ ทีพ ่ ระองค์จะได ้ทรงทราบความคิดในใจ ของพระองค์ 31 ข ้าแต่พระราชา พระองค์ทรงเห็นรูปเคารพใหญ่โตรูปหนึง่ รูปเคารพใหญ่โตนีซ ้ งึ่ สว่างไสววิจต ิ รตระการตา ตัง้ อยูเ่ บือ ้ ง หน ้าพระองค์ รูปร่างของรูปเคารพนัน ้ น่าเกรงขาม 32 ศีรษะของรูปนัน ้ ทําด ้วยทองคําบริสท ุ ธิ์ อกและแขนทํา ด ้วยเงิน ท ้องและต ้นขาทําด ้วยทองเหลือง
33 ขาของเขาเป็ นเหล็ก เท ้าของเขาเป็ นเหล็กบ ้างและดิน บ ้าง 34 และท่านได ้เห็นก ้อนหินก ้อนหนึง่ ถูกตัดออกโดยมิใช่ด ้วย มือ กระแทกรูปเคารพทีเ่ ท ้าซึง่ ทําด ้วยเหล็กและดินเหนียว ้ เล็กชิน ้ น ้อย จนแตกเป็ นชิน 35 แล ้วเหล็ก ดินเหนียว ทองเหลือง เงิน และทอง ก็แตก ้ เล็กชิน ้ น ้อยด ้วยกัน กลายเป็ นเหมือนแกลบจากลาน เป็ นชิน นวดข ้าวในฤดูร ้อน ลมก็พัดพาเอาสิง่ เหล่านัน ้ ไปจนไม่มท ี อ ี่ ยู่ ให ้ และหินทีก ่ ระทบรูปเคารพก็กลายเป็ นภูเขาใหญ่ ปกคลุม ไปทั่วแผ่นดิน 36 ความฝั นนัน ้ เราจะบอกคําทํานายแก่พระราชา 37 พระองค์เป็ นกษั ตริยเ์ หนือกษั ตริยท ์ งั ้ หลาย เพราะว่าพระ เจ ้าแห่งสวรรค์ได ้ประทานราชอาณาจักร อํานาจ ความ เข ้มแข็ง และสง่าราศีให ้แก่พระองค์ 38 และไม่วา่ มนุษย์จะอาศัยอยูท ่ ใี่ ด พระองค์ก็ทรงมอบสัตว์ ป่ าและนกในอากาศไว ้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และทรงตัง้ พระองค์ให ้ปกครองเหนือสิง่ เหล่านัน ้ ทัง้ หมด พระองค์คอ ื เศียรทองคํานี้ 39 และหลังจากเจ ้าแล ้ว จะมีอาณาจักรอืน ่ เกิดขึน ้ ซึง่ ด ้อยกว่า เจ ้า และยังมีอาณาจักรทีส ่ ามทีเ่ ป็ นทองเหลือง ซึง่ จะ ปกครองทั่วแผ่นดินโลก ี่ ัน 40 และอาณาจักรทีส ่ น ้ จะแข็งแกร่งเหมือนเหล็ก เพราะว่า ้ เล็กชิน ้ น ้อย เหล็กสามารถทําลายสิง่ ทัง้ หลายให ้แตกเป็ นชิน ่ ิ ้ ้ น ้อย และจะบดขยีส ้ งทัง้ หลายเหล่านีใ้ ห ้แหลกเป็ นชินเล็กชิน เหมือนกับเหล็กทีท ่ ําลายสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ หมด 41 และเมือ ่ ท่านเห็นเท ้าและนิว้ เท ้า บางส่วนเป็ นดินเหนียว ของช่างปั น ้ หม ้อและบางส่วนเป็ นเหล็ก อาณาจักรนัน ้ ก็จะ แบ่งแยกออกไป แต่ในนัน ้ ก็จะมีความแข็งแกร่งของเหล็ก เช่นเดียวกับทีท ่ า่ นเห็นเหล็กปนกับดินเหนียวทีเ่ ป็ นโคลน 42 และนิว้ เท ้าเป็ นเหล็กบางส่วนและเป็ นดินบางส่วนฉั นใด อาณาจักรก็จะเข ้มแข็งบางส่วนและแตกหักบางส่วนฉั นนัน ้ 43 และเมือ ่ ท่านเห็นเหล็กปนกับดินเหนียว พวกมันจะผสม เข ้ากับพงศ์พันธุข ์ องมนุษย์ แต่พวกมันจะไม่เกาะติดกัน เหมือนอย่างทีเ่ หล็กไม่ผสมกับดินเหนียว 44 และในสมัยของกษั ตริยเ์ หล่านัน ้ พระเจ ้าแห่งสวรรค์จะ ทรงสถาปนาราชอาณาจักรหนึง่ ขึน ้ ซึง่ ไม่มวี ันถูกทําลายได ้ และราชอาณาจักรนัน ้ จะไม่ตกไปอยูใ่ นมือชนชาติอน ื่ แต่จะ ทําลายและทําลายราชอาณาจักรเหล่านีท ้ งั ้ หมด และจะตัง้ มั่นอยูช ่ วั่ นิรันดร์ 45 เพราะท่านได ้เห็นหินก ้อนหนึง่ ถูกตัดออกจากภูเขาโดย มิใช่ด ้วยมือ และหินก ้อนนัน ้ ได ้ทุบเหล็ก ทองเหลือง ดิน ้ ๆ พระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่จงึ เหนียว เงิน และทองให ้แตกเป็ นชิน ทรงแจ ้งให ้กษั ตริยท ์ ราบถึงสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ ในภายหลัง และ ความฝั นนัน ้ ก็แน่นอน และการตีความหมายของความฝั นนัน ้ ก็ แน่นอน 46 แล ้วกษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ก็ทรงกราบลงทีพ ่ ระพักตร์และ ทรงบูชาดาเนียล และทรงบัญชาให ้ทุกคนถวายเครือ ่ งบูชา และเครือ ่ งหอมแด่พระองค์ 47 กษั ตริยต ์ รัสตอบดาเนียลว่า “แท ้จริงพระเจ ้าของท่านเป็ น พระเจ ้าของพระเจ ้าทัง้ หลาย และเป็ นเจ ้านายของกษั ตริย ์ ทัง้ หลาย และเป็ นผู ้เปิ ดเผยความลับ เพราะว่าท่านสามารถ เปิ ดเผยความลับนีไ้ ด ้” 48 แล ้วกษั ตริยท ์ รงสถาปนาดาเนียลให ้เป็ นบุคคลสําคัญ และ ประทานของกํานัลใหญ่ๆ มากมายแก่เขา และทรงตัง้ เขาให ้ เป็ นผู ้ปกครองเหนือมณฑลบาบิลอนทัง้ หมด และเป็ นหัวหน ้า ผู ้ปกครองเหนือปราชญ์ทงั ้ หมดของบาบิลอน 49 แล ้วดาเนียลก็ทล ู ถามกษั ตริย ์ และกษั ตริยก ์ ็ทรงตัง้ ชัดรัก เมชาค และอาเบดเนโก ให ้ดูแลกิจการของมณฑลบาบิลอน แต่ดาเนียลนั่งอยูท ่ ป ี่ ระตูเมืองของกษั ตริย ์
ดาเนียล
บทที่ 3 1 กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ทรงสร ้างรูปเคารพทองคํา สูงหกสิบ ศอก กว ้างหกศอก ตัง้ ไว ้ทีท ่ งุ่ ราบดูรา ในเขตบาบิลอน 2 แล ้วกษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ทรงใช ้ให ้รวบรวมบรรดาหัวหน ้า เผ่า ผู ้ปกครองเมือง ผู ้พิพากษา เหรัญญิก ทีป ่ รึกษา นายอําเภอ และบรรดาผู ้ปกครองจังหวัดทัง้ หลาย เพือ ่ มาร่วม พิธอ ี ท ุ ศ ิ รูปเคารพซึง่ กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ได ้ตัง้ ขึน ้ 3 แล ้วพวกหัวหน ้าเมือง ผู ้ปกครองเมือง ผู ้พิพากษา เหรัญญิก ทีป ่ รึกษา นายอําเภอ และบรรดาผู ้ปกครองจังหวัด ทัง้ หลายก็ประชุมกันเพือ ่ ถวายรูปเคารพซึง่ กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ได ้ตัง้ ขึน ้ และพวกเขาก็ยน ื อยูต ่ อ ่ หน ้ารูปเคารพซึง่ เนบูคด ั เนสซาร์ได ้ตัง้ ขึน ้ 4 แล ้วผู ้ประกาศก็ร ้องเสียงดังว่า "มีคําสัง่ แก่ทา่ นทัง้ หลาย ชนชาติ ชาติตา่ งๆ และภาษาต่างๆ 5 เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ่ าย พิณใหญ่ พิณใหญ่ และเครือ ขลุย ่ พิณใหญ่ พิณสีส ่ ง ดนตรีทก ุ ชนิด ท่านทัง้ หลายจงกราบลงนมัสการรูปเคารพ ทองคําทีก ่ ษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ได ้สร ้างขึน ้ 6 และผู ้ใดทีไ่ ม่กราบลงและบูชา ก็จะถูกโยนเข ้าไปในเตาไฟ ทีล ่ ก ุ โชนในเวลานัน ้ 7 เพราะฉะนัน ้ ในเวลานัน ้ เมือ ่ ประชาชนทัง้ ปวงได ้ยินเสียง แตรทองเหลืองขนาดเล็ก ขลุย ่ พิณใหญ่ ซอคบัท พิณใหญ่ และเครือ ่ งดนตรีทก ุ ชนิด ประชาชนทัง้ ปวง ประชาชาติทงั ้ ปวง และภาษาทัง้ ปวง ก็กราบลงนมัสการรูปเคารพทองคําที่ กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ได ้สร ้างขึน ้ 8 เพราะฉะนัน ้ ในเวลานัน ้ พวกคาลเดียบางคนจึงเข ้ามาหา และกล่าวโทษพวกยิว 9 พวกเขากล่าวแก่กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์วา่ "ข ้าแต่กษั ตริย ์ ขอทรงพระเจริญเป็ นนิตย์" 10 พระองค์ได ้ทรงออกกฤษฎีกาแล ้วว่า มนุษย์คนใดทีไ่ ด ้ยิน ่ าย เสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ขลุย ่ พิณใหญ่ พิณสีส พิณใหญ่ พิณใหญ่ และเครือ ่ งดนตรีอน ื่ ๆ ทุกชนิด จะต ้อง กราบลงนมัสการรูปเคารพทองคํา 11 และผู ้ใดทีไ่ ม่กราบลงและบูชา ก็จะต ้องถูกโยนเข ้าไปใน เตาไฟทีล ่ ก ุ โชน 12 มีชาวยิวบางคนซึง่ พระองค์ได ้แต่งตัง้ ให ้ดูแลกิจการใน เขตบาบิลอน คือ เศแดรัก เมชาค และอาเบดเนโก คน เหล่านีข ้ ้าแต่พระราชา พวกเขาไม่เคารพพระองค์ ไม่ ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าของพระองค์ และไม่นมัสการรูปเคารพ ทองคําทีพ ่ ระองค์ได ้สร ้างขึน ้ 13 แล ้วเนบูคด ั เนสซาร์ด ้วยความโกรธเกรีย ้ วและเดือดดาล จึงทรงบัญชาให ้นํ าชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกมาเข ้าเฝ้ า กษั ตริย ์ 14 เนบูคด ั เนสซาร์ตรัสแก่พวกเขาว่า “จริงหรือไม่ โอ ชาเด รค เมชาค และอาเบดเนโก เจ ้าไม่ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าของเรา หรือนมัสการรูปเคารพทองคําทีเ่ ราสร ้างขึน ้ ?” 15 บัดนี้ ถ ้าท่านทัง้ หลายเตรียมพร ้อมทีจ ่ ะฟั งเสียงแตร ่ าย พิณใหญ่ ทองเหลืองขนาดเล็ก ขลุย ่ พิณใหญ่ พิณสีส พิณใหญ่โต และเครือ ่ งดนตรีทก ุ ชนิด แล ้วจงกราบลง นมัสการรูปเคารพซึง่ เราได ้สร ้างขึน ้ เถิด แต่ถ ้าท่านไม่ นมัสการ ท่านก็จะถูกโยนเข ้าไปในเตาไฟทีล ่ ก ุ โชนในเวลา นัน ้ แล ้วพระเจ ้าผู ้นัน ้ เป็ นใครเล่าทีจ ่ ะช่วยท่านให ้พ ้นจากมือ ของเราได ้? 16 ชาเดรค เมชาค และอาเบดเนโก ตอบและกล่าวแก่ กษั ตริยว์ า่ โอ เนบูคด ั เนสซาร์ พวกเราไม่ระมัดระวังทีจ ่ ะตอบ ท่านในเรือ ่ งนี้
17 ถ ้าเป็ นอย่างนัน ้ พระเจ ้าของเราซึง่ เราปรนนิบต ั ิ ย่อม สามารถช่วยเราให ้พ ้นจากเตาไฟทีล ่ ก ุ โชนได ้ และพระองค์จะ ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากพระหัตถ์ของพระองค์ โอ ้ กษั ตริย ์ 18 แต่ถ ้าไม่เป็ นเช่นนัน ้ ขอพระองค์ทรงทราบเถิด ข ้าแต่ พระราชา ว่าพวกข ้าพเจ ้าจะไม่ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าของพระองค์ และจะไม่นมัสการรูปเคารพทองคําทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงสร ้างขึน ้ 19 แล ้วเนบูคด ั เนสซาร์ก็โกรธมาก และสีหน ้าของพระองค์ก็ เปลีย ่ นไปต่อเศเดร็ค เมชาค และอาเบดเนโก เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสและสัง่ ให ้พวกเขาทําเตาไฟให ้ร ้อนขึน ้ กว่าเดิมเจ็ดเท่า 20 และพระองค์ทรงบัญชาให ้คนมีกําลังมากทีส ่ ด ุ ในกองทัพ ของพระองค์มัดชัดรัก เมชาค และอาเบดเนโก แล ้วโยนพวก เขาเข ้าไปในเตาไฟทีล ่ ก ุ โชน ้ กางเกง หมวก และเสือ ้ ผ ้า 21 แล ้วคนเหล่านีก ้ ็ถก ู มัดทัง้ เสือ อืน ่ ๆ และถูกโยนเข ้าไปในเตาไฟทีล ่ ก ุ โชน 22เพราะเหตุนี้ เพราะพระบัญชาของกษั ตริยเ์ ร่งด่วน และ เตาเผาก็ร ้อนจัด เปลวไฟจึงสังหารคนทีจ ่ ับเศเดรัค เมชาค และอาเบดเนโก 23 และบุรษ ุ ทัง้ สามนี้ คือ ชาเดรค เมชาค และอาเบดเนโก ก็ ล ้มลงโดยมัดในเตาไฟทีล ่ ก ุ โชน 24 แล ้วกษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ทรงตกตะลึง ทรงลุกขึน ้ โดยเร็ว ตรัสกับเหล่าทีป ่ รึกษาของพระองค์วา่ “พวกเราไม่ได ้ มัดคนสามคนโยนเข ้าไปในกองไฟหรือ?” พวกเขาทูล กษั ตริยว์ า่ “จริงแท ้แน่นอน ข ้าแต่กษั ตริย”์ ่ นเดินอยู่ 25 พระเยซูตรัสตอบว่า ดูเถิด เราเห็นคนสีค ท่ามกลางไฟ และไม่มอ ี น ั ตรายใดๆ และรูปร่างของคนคนทีส ่ ี่ นัน ้ เหมือนพระบุตรของพระเจ ้า 26 แล ้วเนบูคด ั เนสซาร์เสด็จมาใกล ้ปากเตาไฟทีล ่ ก ุ โชนอยู่ นัน ้ ตรัสว่า “ชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโก ผู ้รับใช ้ของพระ เจ ้าผู ้สูงสุด จงออกมาเถิด จงมาทีน ่ ”ี่ แล ้วชัดรัค เมชาค และ อาเบดเนโกก็ออกมาจากกลางไฟ 27 และพวกหัวหน ้าเผ่า ผู ้ปกครองเมือง และนายทหาร รักษาการณ์ และทีป ่ รึกษาของกษั ตริยก ์ ็มาประชุมกัน เห็นคน ่ ึ เหล่านีซ ้ งไม่มไี ฟเผาร่างกายได ้เลย ผมบนศีรษะก็ไม่ไหม ้ ้ ผ ้าก็ไม่เปลีย เสือ ่ นแปลง และไม่มก ี ลิน ่ ไฟติดตัวเลย 28 แล ้วเนบูคด ั เนสซาร์ตรัสว่า จงถวายพระพรแด่พระเจ ้าของ เศเดรค เมชาค และอาเบดเนโก ผู ้ซึง่ ได ้ส่งทูตสวรรค์ของ พระองค์มาช่วยผู ้รับใช ้ของพระองค์ ผู ้ซึง่ วางใจในพระองค์ และเปลีย ่ นพระดํารัสของกษั ตริย ์ และยอมสละร่างกายของ ตน เพือ ่ ว่าพวกเขาจะไม่รับใช ้หรือนมัสการพระเจ ้าองค์ใด นอกจากพระเจ ้าของพวกเขาเอง 29 เพราะฉะนัน ้ เราจึงออกกฤษฎีกาว่า ชนชาติ ประชาชาติ และภาษาใดๆ ทีก ่ ล่าวสิง่ ใดๆ ทีไ่ ม่ถก ู ต ้องต่อพระเจ ้าของเศ ้ ๆ และ เดร็ค เมชาค และอาเบดเนโก จะต ้องถูกหั่นเป็ นชิน บ ้านเรือนของพวกเขาจะต ้องกลายเป็ นกองขยะ เพราะว่าไม่ม ี พระเจ ้าอืน ่ ใดทีส ่ ามารถช่วยพวกเขาให ้รอดในลักษณะนีไ้ ด ้ 30 แล ้วกษั ตริยท ์ รงเลือ ่ นยศเศเดรัค เมชาค และอาเบดเนโก ไปยังจังหวัดบาบิลอน บทที่ 4 1 กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ ขอส่งคําอวยพรถึงบรรดาชนชาติ ประชาชาติ และภาษาทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูท ่ ั่วแผ่นดินโลก ขอให ้สันติสข ุ ทวีคณ ู แก่ทา่ นทัง้ หลาย 2 ข ้าพเจ ้าเห็นว่าเป็ นการดีทจ ี่ ะแสดงหมายสําคัญและสิง่ มหัศจรรย์ทพ ี่ ระเจ ้าผู ้สูงสุดได ้ทรงกระทําแก่ข ้าพเจ ้า 3 หมายสําคัญของพระองค์ใหญ่ยงิ่ นัก! และสิง่ มหัศจรรย์ของ พระองค์อานุภาพยิง่ นัก! อาณาจักรของพระองค์เป็ น
ดาเนียล
อาณาจักรนิรันดร์ และพระราชอํานาจของพระองค์ดํารงอยู่ จากรุน ่ สูร่ น ุ่ 4 ข ้าพเจ ้าเนบูคด ั เนสซาร์ได ้พักผ่อนอยูใ่ นบ ้านของข ้าพเจ ้า และเจริญรุง่ เรืองอยูใ่ นพระราชวังของข ้าพเจ ้า 5 ข ้าพเจ ้าฝั นเห็นสิง่ ทีท ่ ําให ้เกิดความกลัว และความคิดที่ เกิดขึน ้ เมือ ่ อยูบ ่ นเตียงและภาพนิมต ิ ทีป ่ รากฏในหัวของ ข ้าพเจ ้าก็ทําให ้ข ้าพเจ ้ากังวลใจ 6 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงออกพระราชกฤษฎีกาให ้พวก โหราจารย์แห่งบาบิลอนทัง้ หมดมาหาข ้าพเจ ้า เพือ ่ พวกเขา จะได ้บอกคําทํานายความฝั นแก่ข ้าพเจ ้า 7 แล ้วพวกนักเวทมนตร์ พวกโหราจารย์ พวกชาวเคลเดีย และพวกหมอดูก็เข ้ามา และฉั นก็เล่าความฝั นต่อหน ้าพวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่บอกฉั นถึงคําตีความความฝั นนัน ้ ่ ของเขาคือเบลเทชัส 8 ในทีส ่ ด ุ ดาเนียลก็เข ้ามาเฝ้ าเรา ชือ ่ ของพระเจ ้าของเรา และวิญญาณของพระเจ ้าผู ้ ซาร์ ตามชือ บริสท ุ ธิก ์ ็สถิตอยูใ่ นเขา และเราบอกความฝั นนัน ้ แก่เขาว่า ่ วชาญของพวกนักเวทมนตร์ 9 โอ เบลเทชัสซาร์ ผู ้เชีย ิ ธิอ ข ้าพเจ ้าทราบว่าวิญญาณของเทพเจ ้าผู ้ศักดิส ์ ท ์ ยูใ่ นตัว ท่าน และไม่มค ี วามลับใดๆ ทีจ ่ ะทําให ้ท่านต ้องลําบากใจ จง บอกนิมต ิ ในความฝั นทีข ่ ้าพเจ ้าได ้เห็นแก่ข ้าพเจ ้า พร ้อมทัง้ คําตีความของนิมต ิ เหล่านัน ้ ด ้วย 10 นิมต ิ ทีข ่ ้าพเจ ้าเห็นขณะนอนอยูบ ่ นเตียงนัน ้ เป็ นดังนี้ คือ ข ้าพเจ ้าเห็นต ้นไม ้ต ้นหนึง่ อยูท ่ า่ มกลางแผ่นดินโลก และ ต ้นไม ้นัน ้ ก็สงู มาก 11 ต ้นไม ้ก็เจริญเติบโตและแข็งแรง และสูงไปถึงฟ้ า และ มองเห็นได ้ไกลสุดปลายแผ่นดินโลก 12 ใบของต ้นนัน ้ งดงาม และผลของต ้นนัน ้ ก็มาก และมี อาหารให ้ทุกสิง่ ในนัน ้ สัตว์ป่าในทุง่ นาอยูใ่ ต ้ร่มเงาของต ้นนัน ้ และนกในอากาศก็อาศัยอยูต ่ ามกิง่ ก ้านของต ้นนัน ้ และ สิง่ มีชวี ต ิ ทุกชนิดก็กน ิ ต ้นนัน ้ 13 ข ้าพเจ ้าเห็นนิมต ิ ในศีรษะของข ้าพเจ ้าขณะนอนอยูบ ่ น เตียง และดูเถิด ผู ้เฝ้ าระวังและผู ้บริสท ุ ธิเ์ สด็จลงมาจาก สวรรค์ 14 พระองค์ร ้องเสียงดังและตรัสดังนี้ จงโค่นต ้นไม ้นัน ้ ลง และตัดกิง่ ก ้านของมันออก สะบัดใบของมันออก และกระจาย ผลของมันออกไป ให ้สัตว์ร ้ายหนีไปจากใต ้ต ้น และให ้นกหนี ไปจากกิง่ ก ้านของมัน 15 แต่จงทิง้ ตอรากของเขาไว ้ในดิน พร ้อมกับปลอกเหล็ก และทองเหลือง ไว ้ในหญ ้าอ่อนในทุง่ นา และให ้มันเปี ยกด ้วย นํ้ าค ้างจากฟ้ าสวรรค์ และให ้มันมีสว่ นอยูก ่ บ ั สัตว์ป่าในหญ ้า ในแผ่นดิน 16 ขอให ้ใจของเขาเปลีย ่ นไปจากใจมนุษย์ และขอให ้ใจสัตว์ ถูกมอบให ้แก่เขา และขอให ้ผ่านไปเจ็ดวาระเหนือเขา 17 เรือ ่ งนีเ้ ป็ นไปตามคําสัง่ ของผู ้เฝ้ าระวัง และเป็ นไปตามคํา ิ ธิ์ เพือ เรียกร ้องของบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ่ ให ้ผู ้มีชวี ต ิ อยูร่ ู ้ว่าผู ้สูงสุด ทรงปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และประทานให ้แก่ผู ้ที่ พระองค์พอพระทัย และทรงตัง้ คนตํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ ให ้ดูแล อาณาจักรนัน ้ 18 บัดนีเ้ รา กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ ได ้เห็นความฝั นนีแ ้ ล ้ว บัดนีเ้ จ ้า โอ เบลเทชัสซาร์ จงตีความความฝั นนัน ้ เถิด เพราะ นักปราชญ์ทงั ้ ปวงในอาณาจักรของเราไม่สามารถตีความ ความฝั นให ้เราได ้ แต่เจ ้าทําได ้ เพราะวิญญาณของเทพเจ ้าผู ้ บริสท ุ ธิอ ์ ยูใ่ นตัวเจ ้า ื่ ว่าเบลเทชัสซาร์ ก็ตกตะลึงอยูห 19 แล ้วดาเนียลผู ้มีชอ ่ นึง่ ชัว่ โมง และความคิดของเขารบกวนเขา กษั ตริยต ์ รัสว่า “เบล เทชัสซาร์ ขออย่าให ้ความฝั นและคําแก ้ฝั นนัน ้ รบกวนท่าน เลย” เบลเทชัสซาร์ทล ู ตอบว่า “ท่านเจ ้าข ้า ขอให ้ความฝั น ั รู นัน ้ ตกแก่ผู ้ทีเ่ กลียดชังท่าน และขอให ้คําแก ้ฝั นนัน ้ ตกแก่ศต ของท่าน”
20 ต ้นไม ้ทีท ่ า่ นได ้เห็น ซึง่ เติบโตขึน ้ และแข็งแรง ซึง่ สูงไป ถึงฟ้ าสวรรค์ และมองเห็นได ้ทั่วแผ่นดินโลก 21 ซึง่ ใบของมันงดงามและผลก็อด ุ มสมบูรณ์ และมีอาหาร สําหรับทุกสิง่ สัตว์ในทุง่ นาอาศัยอยูใ่ ต ้ต ้นของมัน และนกใน อากาศก็อาศัยอยูบ ่ นกิง่ ของมัน 22 พระองค์เอง พระเจ ้าแผ่นดิน ทรงเจริญและเข ้มแข็งขึน ้ ความยิง่ ใหญ่ของพระองค์เจริญขึน ้ และขึน ้ ไปถึงสวรรค์ และ พระราชอํานาจของพระองค์ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก 23 และเมือ ่ กษั ตริยท ์ อดพระเนตรเห็นผู ้เฝ้ าระวังและผู ้บริสท ุ ธิ์ เสด็จลงมาจากสวรรค์ และตรัสว่า จงโค่นต ้นไม ้นัน ้ ลงและ ทําลายมันเสีย แต่จงปล่อยให ้ตอและรากของมันติดอยูใ่ นดิน ด ้วยแถบเหล็กและทองเหลือง ในหญ ้าอ่อนในทุง่ นา และให ้ มันเปี ยกด ้วยนํ้ าค ้างจากสวรรค์ และขอให ้ส่วนของพระองค์ อยูก ่ บ ั สัตว์ป่าในทุง่ นา จนกระทั่งครบเจ็ดวาระ 24 นีแ ่ หละเป็ นคําทํานาย โอ พระราชา และนีค ่ อ ื พระราช กฤษฎีกาของผู ้สูงสุด ซึง่ มาถึงกษั ตริยอ ์ งค์เจ ้านายของ ข ้าพเจ ้า 25 เขาจะขับไล่เจ ้าออกไปจากมนุษย์ และเจ ้าจะต ้องอยู่ ร่วมกับสัตว์ป่า และเขาจะทําให ้เจ ้ากินหญ ้าเหมือนวัว และจะ ทําให ้เจ ้าเปี ยกด ้วยนํ้ าค ้างจากฟ้ าสวรรค์ และจะผ่านไปเจ็ด วาระจนกว่าเจ ้าจะรู ้ว่าผู ้สูงสุดทรงปกครองอาณาจักรของ มนุษย์ และประทานแก่ผู ้ทีพ ่ ระองค์พอพระทัย 26 และเมือ ่ พวกเขาสัง่ ให ้ทิง้ ตอของรากไม ้ไว ้ อาณาจักรของ คุณก็จะมั่นคงอยูก ่ บ ั คุณ หลังจากทีค ่ ณ ุ จะได ้รู ้ว่าสวรรค์ ปกครองอยู่ 27 เพราะฉะนัน ้ ข ้าแต่พระราชา ขอพระองค์ทรงพอพระทัยใน คําแนะนํ าของข ้าพเจ ้า และขอพระองค์ทรงเลิกบาปด ้วย ความชอบธรรม และทรงเลิกความชัว่ ช ้าของพระองค์ด ้วยการ สําแดงความเมตตาต่อคนยากจน เพือ ่ ทีจ ่ ะทรงยืดเวลาแห่ง ความสงบสุขของพระองค์ได ้ 28 เหตุการณ์ทงั ้ หมดนีเ้ กิดขึน ้ แก่กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ ้ สิบสองเดือน พระองค์เสด็จไปในพระราชวังของ 29 เมือ ่ สิน อาณาจักรบาบิลอน 30 กษั ตริยต ์ รัสว่า “นีไ่ ม่ใช่บาบิลอนใหญ่โตทีเ่ ราสร ้างขึน ้ เพือ ่ พระวิหารของอาณาจักรด ้วยอานุภาพอันใหญ่หลวงของเรา และเพือ ่ เป็ นเกียรติแก่ความยิง่ ใหญ่ของเราหรือ” 31 เมือ ่ พระราชดํารัสยังอยูใ่ นพระโอษฐ์ของกษั ตริย ์ ก็มเี สียง ลงมาจากสวรรค์วา่ "โอ กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ เรือ ่ งนีไ้ ด ้ ตรัสกับเจ ้าแล ้วว่า ราชอาณาจักรได ้พรากจากเจ ้าไปแล ้ว" 32 และเขาจะขับไล่เจ ้าออกไปจากมนุษย์ และเจ ้าจะต ้องอยู่ ร่วมกับสัตว์ป่า เขาจะบังคับให ้เจ ้ากินหญ ้าเหมือนวัว และ จะต ้องผ่านไปเจ็ดวาระจนกว่าเจ ้าจะรู ้ว่าผู ้สูงสุดทรงปกครอง อาณาจักรของมนุษย์ และประทานแก่ผู ้ทีพ ่ ระองค์พอพระทัย 33 ในชัว่ โมงนัน ้ เอง เหตุการณ์ก็เกิดขึน ้ กับเนบูคด ั เนสซาร์ และเขาถูกขับไล่จากมนุษย์ และเสวยหญ ้าเหมือนวัว และ ร่างกายของเขาเปี ยกนํ้ าค ้างจากสวรรค์ จนผมของเขายาว เหมือนขนนกอินทรี และเล็บของเขาเหมือนกรงเล็บนก ้ สมัยนัน 34 และเมือ ่ สิน ้ เราคือเนบูคด ั เนสซาร์ แหงนพระ พักตร์ขน ึ้ ดูฟ้า และความเข ้าใจของเราก็กลับคืนมา และเรา สรรเสริญพระองค์ผู ้สูงสุด และสรรเสริญและถวายเกียรติแด่ พระองค์ผู ้ทรงพระชนม์อยูช ่ วั่ นิรันดร์ ซึง่ พระราชอํานาจของ พระองค์เป็ นพระราชอํานาจชัว่ นิรันดร์ และราชอาณาจักรของ พระองค์ดํารงอยูจ ่ ากรุน ่ สูร่ น ุ่ ้ ก็ถก 35 และบรรดาผู ้อาศัยในแผ่นดินโลกทัง้ สิน ู นับว่าไม่มค ี า่ แต่พระองค์ทรงกระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ใน กองทัพแห่งสวรรค์ และท่ามกลางผู ้อาศัยในแผ่นดินโลก และไม่มใี ครสามารถยับยัง้ พระหัตถ์ของพระองค์ได ้ หรือทูล พระองค์ได ้ว่า พระองค์กําลังทําอะไร
ดาเนียล
่ ้าพเจ ้า 36 ในเวลาเดียวกัน จิตใจของข ้าพเจ ้าก็กลับคืนมาสูข และเพือ ่ ความรุง่ โรจน์แห่งอาณาจักรของข ้าพเจ ้า เกียรติยศ ่ ้าพเจ ้า และที่ และความรุง่ โรจน์ของข ้าพเจ ้าก็กลับคืนมาสูข ปรึกษาและขุนนางของข ้าพเจ ้าก็แสวงหาข ้าพเจ ้า และ ข ้าพเจ ้าก็ตงั ้ มั่นคงอยูใ่ นอาณาจักรของข ้าพเจ ้า และความ สง่างามอันยอดเยีย ่ มก็เพิม ่ ให ้แก่ข ้าพเจ ้า 37 บัดนีเ้ ราคือเนบูคด ั เนสซาร์ สรรเสริญและยกย่องและถวาย เกียรติแด่พระราชาแห่งสวรรค์ ผู ้ทรงกระทําการทุกอย่างด ้วย ความจริง และทางของพระองค์ก็เทีย ่ งธรรม และพระองค์ ทรงสามารถกดขีผ ่ ู ้ทีป ่ ระพฤติในความเย่อหยิง่ ได ้ บทที่ 5 1 กษั ตริยเ์ บลชาซาร์ทรงจัดงานเลีย ้ งใหญ่แก่ขน ุ นางหนึง่ พัน คนของพระองค์ และทรงเสวยไวน์ตอ ่ หน ้าขุนนางหนึง่ พันคน ิ ไวน์แล ้ว ก็มบ 2 เมือ ่ เบลชาสซาร์ชม ี ญ ั ชาให ้เอาภาชนะทอง และเงินทีเ่ นบูคด ั เนสซาร์บด ิ าของเขาได ้เอาไปจากพระวิหาร ในเยรูซาเล็ม มาเพือ ่ ให ้กษั ตริยแ ์ ละพวกเจ ้านาย ภรรยา และ นางสนมของพระองค์ ดืม ่ ในภาชนะเหล่านัน ้ 3 แล ้วพวกเขาก็นําภาชนะทองคําทีน ่ ํ ามาจากพระวิหารของ พระนิเวศของพระเจ ้าทีอ ่ ยูใ่ นเยรูซาเล็มมา และกษั ตริยแ ์ ละ พวกหัวหน ้าของพระองค์ ภรรยาของพระองค์ และนางสนม ของพระองค์ก็ดม ื่ เหล ้าในภาชนะเหล่านัน ้ 4 พวกเขาดืม ่ ไวน์และสรรเสริญเทพเจ ้าทีท ่ ําด ้วยทองคํา และ ด ้วยเงิน ของทองเหลือง ของเหล็ก ของไม ้ และของหิน 5 ในเวลานัน ้ เอง นิว้ มือของคนก็ปรากฏออกมา และเขียนลง ตรงหน ้าเชิงเทียนบนปูนทีผ ่ นังพระราชวังของกษั ตริย ์ และ กษั ตริยก ์ ็ทอดพระเนตรเห็นส่วนของมือทีเ่ ขียน 6 แล ้วสีพระพักตร์ของกษั ตริยก ์ ็เปลีย ่ นไป และพระดําริของ พระองค์ก็ทําให ้พระองค์ลําบาก จนกระทั่งข ้อต่อเอวของ พระองค์คลายลง และพระเข่าของพระองค์ก็กระทบกัน 7 กษั ตริยท ์ รงร ้องเสียงดังให ้นํ าโหร ชาวเคลเดีย และหมอดู มา กษั ตริยต ์ รัสกับปราชญ์แห่งบาบิโลนว่า “ผู ้ใดอ่านข ้อเขียน ้ สีแดงเข ้ม นีแ ้ ละแสดงความหมายให ้เราฟั ง ผู ้นัน ้ จะสวมเสือ และมีสร ้อยคอทองคําคล ้องคอ และจะเป็ นประมุขลําดับที่ สามในราชอาณาจักร” 8 ครัน ้ แล ้วพวกโหราจารย์ของกษั ตริยก ์ ็เข ้ามาทัง้ หมด แต่ พวกเขาอ่านตัวหนังสือไม่ได ้ และไม่สามารถแปลความหมาย ให ้กษั ตริยท ์ ราบได ้ 9 แล ้วกษั ตริยเ์ บลชาซาร์ก็ตกใจกลัวมาก และสีหน ้าของ พระองค์ก็เปลีย ่ นไป และบรรดาขุนนางของพระองค์ก็ตก ตะลึง 10 บัดนีพ ้ ระราชินเี สด็จเข ้าไปในบ ้านเลีย ้ งฉลองเพราะคําตรัส ของกษั ตริยแ ์ ละเจ ้านายทัง้ หลาย พระราชินจ ี งึ ตรัสว่า “ข ้าแต่ กษั ตริย ์ ขอทรงพระเจริญเป็ นนิตย์ ขออย่าทรงให ้พระดําริ ของพระองค์เป็ นทุกข์ และอย่าทรงเปลีย ่ นแปลงพระพักตร์ ของพระองค์เลย” 11 ในราชอาณาจักรของพระองค์มบ ี รุ ษ ุ ผู ้หนึง่ ซึง่ มีวญ ิ ญาณ ของเหล่าเทพเจ ้าผู ้บริสท ุ ธิ์ และในสมัยของพระบิดาของ พระองค์ ความสว่าง ความเข ้าใจ และปั ญญา เหมือนปั ญญา ของเหล่าเทพเจ ้า ก็ปรากฏอยูใ่ นบุรษ ุ ผู ้นี้ ซึง่ กษั ตริยเ์ นบูคด ั เนสซาร์ พระบิดาของพระองค์ กษั ตริย ์ ข ้าพเจ ้าหมายถึง พระ ่ วชาญเรือ บิดาของพระองค์ ได ้ทรงแต่งตัง้ ให ้เป็ นผู ้เชีย ่ งนัก เวทมนตร์ นักโหราศาสตร์ ชาวเคลเดีย และหมอดู ่ ให ้ว่าเบลเทชัสซาร์ มี 12 เพราะว่าดาเนียลผู ้ซึง่ กษั ตริยต ์ งั ้ ชือ จิตใจทีย ่ อดเยีย ่ ม มีความรู ้และความเข ้าใจ การตีความความ ฝั น การเปิ ดเผยคําพิพากษาทีย ่ าก และการขจัดข ้อสงสัย บัดนีข ้ อให ้เรียกดาเนียลมา และเขาจะทําให ้การตีความเป็ น จริง
13 แล ้วดาเนียลก็ถก ู นํ าตัวเข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ กษั ตริยต ์ รัสถามดา เนียลว่า “เจ ้าคือดาเนียลผู ้เป็ นลูกหลานของเชลยแห่งยูดาห์ ซึง่ กษั ตริยบ ์ ด ิ าของเราพามาจากยูดาห์หรือ?” 14 ฉั นเคยได ้ยินเรือ ่ งเจ ้าว่าวิญญาณของเทพเจ ้าอยูใ่ นตัวเจ ้า และเจ ้าก็มค ี วามสว่าง ความเข ้าใจ และปั ญญาอันยอดเยีย ่ ม อยูใ่ นตัวด ้วย 15 บัดนี้ พวกโหราจารย์และนักปราชญ์ได ้ถูกนํ าตัวมาเข ้าเฝ้ า ข ้าพเจ ้า เพือ ่ จะได ้อ่านข ้อความนี้ และตีความให ้ข ้าพเจ ้า ทราบ แต่พวกเขาตีความเรือ ่ งนัน ้ ไม่ได ้ 16 และฉั นได ้ยินถึงเจ ้าว่าเจ ้าสามารถตีความและขจัดข ้อ สงสัยได ้ บัดนี้ ถ ้าเจ ้าอ่านข ้อความและทําให ้เราตีความได ้ ้ สีแดงเข ้มและมีสร ้อยคอทองคําคล ้องคอ เจ ้าจะต ้องสวมเสือ และเจ ้าจะเป็ นผู ้ปกครองลําดับทีส ่ ามในราชอาณาจักร 17 แล ้วดาเนียลก็ตอบและกล่าวต่อพระพักตร์กษั ตริยว์ า่ จง ให ้ของขวัญของเจ ้าเป็ นของพระองค์เถิด และจงมอบรางวัล ของเจ ้าแก่ผู ้อืน ่ แต่ฉันจะอ่านข ้อเขียนให ้กษั ตริยฟ ์ ั ง และจะ ทรงแจ ้งให ้พระองค์ทราบความหมาย 18 ข ้าแต่พระราชาผู ้สูงสุด พระเจ ้าผู ้สูงสุดได ้ทรงประทาน ราชอาณาจักร ความสง่างาม ความรุง่ โรจน์ และเกียรติยศ แก่เนบูคด ั เนสซาร์พระราชบิดาของท่าน 19 และเพราะความสง่างามทีพ ่ ระองค์ประทานให ้แก่เขา ชน ชาติทงั ้ หลาย ประชาชาติทงั ้ หลาย และภาษาทัง้ หลาย ต่างก็ หวาดกลัวและครั่นคร ้ามต่อพระพักตร์พระองค์ พระองค์ ประสงค์จะสังหารใคร และทรงรักษาใครไว ้ ให ้มีชวี ต ิ อยู่ และ ทรงตัง้ ใครขึน ้ และทรงกําจัดใครลง 20 แต่เมือ ่ พระทัยของพระองค์สงู ขึน ้ และจิตใจของพระองค์ แข็งกระด ้างไปด ้วยความเย่อหยิง่ พระองค์ก็ถก ู ปลดออกจาก ราชบัลลังก์ และพวกคนเหล่านัน ้ ก็เอาพระสิรข ิ องพระองค์ไป จากพระองค์ 21 และท่านถูกขับไล่จากบุตรแห่งมนุษย์ และพระทัยของ ท่านก็เหมือนสัตว์ และท่านก็อาศัยอยูก ่ บ ั ลาป่ า ท่านกินหญ ้า เหมือนวัว และร่างกายของท่านเปี ยกด ้วยนํ้ าค ้างจากสวรรค์ จนกว่าท่านรู ้ว่าพระเจ ้าผู ้สูงสุดทรงปกครองอาณาจักรของ มนุษย์ และพระองค์ทรงแต่งตัง้ ผู ้ทีพ ่ ระองค์ประสงค์ให ้ ปกครองอาณาจักรนัน ้ 22 ส่วนเจ ้าซึง่ เป็ นบุตรของเบลชาซาร์นัน ้ มิได ้ถ่อมพระทัย เลย แม ้ว่าเจ ้าจะรู ้เรือ ่ งทัง้ หมดนีแ ้ ล ้วก็ตาม 23 แต่ทา่ นทัง้ หลายได ้ยกตนขึน ้ ต่อต ้านพระเจ ้าแห่งสวรรค์ และได ้นํ าภาชนะแห่งบ ้านของพระองค์มาอยูต ่ อ ่ พระพักตร์ ท่าน และท่านและเจ ้านายของท่าน ภรรยาของท่าน และนาง สนมของท่าน ได ้ดืม ่ เหล ้าองุน ่ ในภาชนะเหล่านัน ้ และท่านได ้ สรรเสริญพระเจ ้าทีท ่ ําด ้วยเงินและทอง ทําด ้วยทองเหลือง เหล็ก ไม ้ และหิน ซึง่ ไม่เห็น ไม่ได ้ยิน และไม่รู ้ และพระเจ ้า ซึง่ ลมหายใจของท่านอยูใ่ นพระหัตถ์ของพระองค์ และทาง ้ ของท่านเป็ นของพระองค์ ท่านมิได ้ถวายเกียรติแด่พระ ทัง้ สิน เจ ้า 24 แล ้วมีข ้อความจากมือทีส ่ ง่ มาจากพระองค์มาเขียนไว ้ดังนี้ 25 และนีค ่ อ ื ข ้อเขียนทีเ่ ขียนไว ้ว่า เมเน เมเน เทเคล อุปรซิน 26 ข ้อความนีเ้ ป็ นความหมายว่า เมเน พระเจ ้าทรงนับ ราชอาณาจักรของพระองค์ และทรงทําให ้สําเร็จ 27 เทเคล; เจ ้าถูกชัง่ นํ้ าหนักในตาชัง่ และพบว่าขาดตก บกพร่อง 28 เปเรส อาณาจักรของพระองค์ถก ู แบ่งออกและมอบให ้แก่ พวกมีเดียและเปอร์เซีย ้ สีแดง และ 29 แล ้วเบลชาซาร์ทรงบัญชาให ้ดาเนียลสวมเสือ สวมสร ้อยคอทองคําไว ้ทีค ่ อของเขา และประกาศเรือ ่ งเขาว่า เขาจะเป็ นผู ้ปกครองลําดับทีส ่ ามในราชอาณาจักร 30 ในคืนนัน ้ เบลชาซาร์กษั ตริยแ ์ ห่งพวกคาลเดียก็ถก ู สังหาร
ดาเนียล
31 และดาริอส ั ชาวมีเดียก็รับราชอาณาจักร ขณะนัน ้ มี พระชนมายุประมาณหกสิบสองพรรษา บทที่ 6 ิ คนขึน 1 ดาริอส ั พอใจทีจ ่ ะตัง้ เจ ้าชายหนึง่ ร ้อยยีส ่ บ ้ เหนือ ราชอาณาจักร ซึง่ ควรจะปกครองทัง้ ราชอาณาจักร 2 และทรงดูแลประธานทัง้ สามคนนี้ ซึง่ ดาเนียลเป็ นคนแรก เพือ ่ ให ้บรรดาเจ ้านายรายงานบัญชีตอ ่ พวกเขา และกษั ตริย ์ จะไม่ทรงได ้รับความเสียหาย 3 แล ้วดาเนียลผู ้นีไ้ ด ้รับการยกย่องเหนือกว่าประธานาธิบดี และเจ ้าชายทัง้ หลาย เพราะว่าเขามีจต ิ ใจทีเ่ ป็ นเลิศ และ ้ กษั ตริยจ ์ งึ ทรงคิดจะตัง้ เขาให ้ดูแลอาณาจักรทัง้ สิน 4 แล ้วประธานาธิบดีและขุนนางก็พยายามหาเหตุทจ ี่ ะ กล่าวโทษดาเนียลในเรือ ่ งราชอาณาจักร แต่ก็หาเหตุหรือข ้อ ่ สัตย์ จึงไม่พบ ตําหนิไม่ได ้ เพราะว่าเขาเป็ นคนซือ ข ้อผิดพลาดหรือข ้อตําหนิใดๆ ในตัวเขาเลย 5 แล ้วคนเหล่านีก ้ ล่าวว่า เราจะไม่พบเหตุผลใด ๆ ทีจ ่ ะ กล่าวโทษดาเนียลผู ้นีเ้ ลย เว ้นเสียแต่เราจะพบเหตุผลนัน ้ กับ เขาในเรือ ่ งธรรมบัญญัตข ิ องพระเจ ้าของเขา 6 จากนัน ้ ประธานาธิบดีและเจ ้าชายเหล่านีก ้ ็ประชุมกันต่อ กษั ตริย ์ และทูลพระองค์วา่ "กษั ตริยด ์ าริอส ั จงทรงพระเจริญ เป็ นนิตย์" 7 บรรดาประธานแห่งอาณาจักร บรรดาผู ้สําเร็จราชการ บรรดาเจ ้าชาย ทีป ่ รึกษา และบรรดาหัวหน ้า ได ้ปรึกษาหารือ กันเพือ ่ จะบัญญัตก ิ ฎเกณฑ์ของราชวงศ์ และให ้ออกกฤษฎีกา อันหนักแน่นว่า ผู ้ใดทีท ่ ล ู ขอสิง่ ใดจากพระเจ ้าหรือมนุษย์ นอกจากพระองค์ ภายในสามสิบวัน จะต ้องถูกโยนลงในถํ้า สิงโต 8 บัดนี้ ข ้าแต่พระราชา ขอทรงสถาปนาพระราชกฤษฎีกาและ ลงพระนามในหนังสือว่า อย่าให ้เปลีย ่ นแปลงไปตาม กฎหมายของชาวมีเดียและเปอร์เซีย ซึง่ ไม่เปลีย ่ นแปลงเลย 9 เพราะเหตุนี้ กษั ตริยด ์ าริอส ั จึงทรงลงพระนามในหนังสือ และพระราชกฤษฎีกา 10 เมือ ่ ดาเนียลทราบว่าลงนามในหนังสือนัน ้ แล ้ว เขาก็เข ้าไป ในบ ้านของเขา และหน ้าต่างห ้องของเขาเปิ ดไปทางกรุง เยรูซาเล็ม เขาก็คก ุ เข่าลงวันละสามครัง้ และอธิษฐานและ ขอบพระคุณต่อพระเจ ้าของเขา เหมือนทีเ่ ขาเคยทํามาก่อน 11 แล ้วคนเหล่านัน ้ ก็มาประชุมกันและพบดาเนียลกําลัง อธิษฐานและวิงวอนต่อพระเจ ้าของเขา 12 แล ้วพวกเขาก็เข ้ามาใกล ้และกราบทูลพระราชโองการต่อ พระพักตร์กษั ตริยเ์ กีย ่ วกับพระราชกฤษฎีกาของกษั ตริยว์ า่ “พระองค์มไิ ด ้ทรงลงพระโองการหรือว่า ผู ้ใดทูลขอสิง่ ใดต่อ พระเจ ้าหรือมนุษย์ใด ๆ ภายในสามสิบวัน นอกจากพระองค์ ข ้าแต่พระราชา จะต ้องถูกโยนลงในถํ้าสิงโต” กษั ตริยต ์ รัส ตอบว่า “เรือ ่ งนีเ้ ป็ นความจริง ตามกฎหมายของชาวมีเดียและ เปอร์เซีย ซึง่ แก ้ไขไม่ได ้” 13 แล ้วพวกเขาจึงทูลต่อพระพักตร์กษั ตริยว์ า่ ดาเนียลซึง่ เป็ นลูกหลานของพวกทีถ ่ ก ู กวาดไปเป็ นเชลยทีย ่ ด ู าห์นัน ้ ไม่ ่ ฟั งพระองค์หรือพระราชกฤษฎีกาทีพ เชือ ่ ระองค์ทรงลงนาม แต่กลับทูลขอวันละสามครัง้ 14 เมือ ่ กษั ตริยไ์ ด ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ ก็ไม่พอพระทัยใน พระองค์เป็ นอย่างยิง่ และทรงตัง้ พระทัยทีจ ่ ะช่วยเหลือดาเนี ยล และทรงพยายามช่วยดาเนียลจนถึงเวลาพระอาทิตย์ตก ดิน 15 จากนัน ้ คนเหล่านัน ้ ก็มาประชุมกันทีก ่ ษั ตริย ์ และทูล กษั ตริยว์ า่ “ข ้าแต่กษั ตริย ์ ขอพระองค์ทรงทราบเถิดว่า กฎหมายของชาวมีเดียและเปอร์เซียบัญญัตไิ ว ้ว่า พระราช
กฤษฎีกาหรือกฎหมายทีก ่ ษั ตริยท ์ รงบัญญัตไิ ว ้จะไม่สามารถ เปลีย ่ นแปลงได ้” 16 แล ้วกษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้นํ าดาเนียลไปโยนลงในถํ้าสิงโต กษั ตริยต ์ รัสกับดาเนียลว่า “พระเจ ้าของท่าน ผู ้ซึง่ ท่านรับใช ้ อยูเ่ สมอ พระองค์จะทรงช่วยกู ้ท่าน” 17 และนํ าหินก ้อนหนึง่ มาปิ ดปากถํ้า และกษั ตริยท ์ รง ประทับตราของพระองค์เองและของบรรดาเจ ้านายของ พระองค์ เพือ ่ ไม่ให ้มีการเปลีย ่ นแปลงเกีย ่ วกับดาเนียล 18 แล ้วกษั ตริยเ์ สด็จเข ้าพระราชวังและทรงอดอาหารตลอด คืน และไม่มก ี ารนํ าเครือ ่ งดนตรีใดๆ มาถวายพระองค์ และ บรรทมหลับไป 19 ครัน ้ รุง่ เช ้ากษั ตริยก ์ ็ตน ื่ ขึน ้ และเสด็จไปยังถํ้าสิงโตโดย รีบเร่ง 20 และเมือ ่ มาถึงถํ้าแล ้ว เขาก็ร ้องเรียกดาเนียลด ้วยเสียง เศร ้าโศก และกษั ตริยต ์ รัสกับดาเนียลว่า “โอ ดาเนียล ผู ้รับ ใช ้ของพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์อยู่ พระเจ ้าของเจ ้าซึง่ เจ ้ารับใช ้ อยูเ่ สมอนัน ้ สามารถช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากสิงโตได ้หรือไม่?” 21 แล ้วดาเนียลจึงทูลกษั ตริยว์ า่ “ข ้าแต่กษั ตริย ์ ขอทรงพระ เจริญเป็ นนิตย์” 22 พระเจ ้าของข ้าพเจ ้าได ้ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มา ปิ ดปากสิงโตไว ้ ไม่ให ้ทําร ้ายข ้าพเจ ้าได ้ เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่ มีความผิดต่อพระองค์ และต่อพระพักตร์พระองค์ ข ้าแต่ พระราชา ข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้ทําอันตรายใดๆ เลย 23 กษั ตริยท ์ รงพอพระทัยในท่านเป็ นอย่างยิง่ จึงทรงบัญชา ให ้นํ าดาเนียลขึน ้ มาจากถํ้า ดาเนียลจึงถูกนํ าตัวขึน ้ มาจากถํ้า ่ ในพระ และไม่พบอันตรายใดๆ บนตัวเขาเลย เพราะเขาเชือ เจ ้าของเขา 24 และกษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้นํ าคนเหล่านัน ้ ทีฟ ่ ้ องดาเนียลไป โยนลงในถํ้าสิงโต พร ้อมทัง้ ตัวพวกเขา บุตรของพวกเขา และภรรยาของพวกเขา และสิงโตก็ครอบงําพวกเขา และหัก ้ ๆ หรือแม ้กระทั่งพวกเขาก็จะตก กระดูกของพวกเขาเป็ นชิน ไปทีก ่ ้นถํ้า 25 แล ้วกษั ตริยด ์ าริอส ั ทรงเขียนไปถึงบรรดาชนชาติ ประชาชาติ และภาษาทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูท ่ ั่วแผ่นดินโลกว่า ั ติสข “จงมีสน ุ ทวีคณ ู แก่ทา่ นทัง้ หลาย” 26 เราออกกฤษฎีกาว่า ในทุกอาณาจักรแห่งเรา คนทัง้ หลาย จะต ้องหวั่นไหวและเกรงกลัวต่อพระพักตร์พระเจ ้าของดาเนี ยล เพราะว่าพระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์อยู่ และ ทรงมั่นคงเป็ นนิตย์ และอาณาจักรของพระองค์จะไม่มวี ันถูก ทําลาย และอาณาจักรของพระองค์จะคงอยูจ ่ นถึงทีส ่ ด ุ 27 พระองค์ทรงช่วยกู ้และช่วยให ้รอด และพระองค์ทรง กระทําหมายสําคัญและการอัศจรรย์ในสวรรค์และในแผ่นดิน โลก ผู ้ทรงช่วยดาเนียลให ้พ ้นจากอํานาจของสิงโต 28 ดังนัน ้ ดาเนียลจึงเจริญรุง่ เรืองในรัชสมัยของดาริอส ั และ ในรัชสมัยของไซรัสชาวเปอร์เซีย บทที่ 7 1 ในปี แรกของรัชกาลเบลชาสซาร์ กษั ตริยแ ์ ห่งบาบิลอน ดา เนียลมีความฝั นและนิมต ิ ผุดขึน ้ ในหัวขณะอยูใ่ นทีน ่ อนของ ตน จากนัน ้ เขาจึงบันทึกความฝั นนัน ้ และเล่าเรือ ่ งราวทัง้ หมด ให ้ฟั ง 2 ดาเนียลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเห็นในนิมต ิ ในเวลากลางคืน และ ่ องฟ้ าสวรรค์พัดกระหนํ่าเหนือทะเลใหญ่ ดูเถิด ลมทัง้ สีข ั ว์ใหญ่สต ี่ วั ขึน 3 และมีสต ้ มาจากทะเล โดยแต่ละตัวมีลก ั ษณะ แตกต่างกัน 4 ตัวแรกนัน ้ มีลก ั ษณะเหมือนสิงโตและมีปีกเหมือนนกอินทรี ข ้าพเจ ้าเฝ้ าดูจนกระทั่งปี กของมันถูกตัดออกไป และมันถูก
ดาเนียล
ยกขึน ้ จากแผ่นดิน และถูกให ้ยืนบนเท ้าเหมือนมนุษย์ และใจ ของมนุษย์ก็ถก ู มอบให ้กับมัน ั ว์อก 5 และดูเถิด มีสต ี ตัวหนึง่ ตัวหนึง่ เหมือนหมี มันยกตัวขึน ้ ่ ยูใ่ นปากระหว่างฟั นของมัน ข ้างหนึง่ และมีซโี่ ครงสามซีอ และคนเหล่านัน ้ พูดกับมันว่า จงลุกขึน ้ กินเนือ ้ ให ้มาก 6 ภายหลังนีข ้ ้าพเจ ้าได ้เห็นอีกสัตว์หนึง่ เหมือนเสือดาว บน ่ ี ก สัตว์ร ้ายนัน ่ ัว และมันได ้รับ หลังมีปีกนกสีป ้ ยังมีหัวสีห อํานาจปกครอง 7 ภายหลังจากนี้ ข ้าพเจ ้าได ้เห็นในนิมต ิ กลางคืน และดูเถิด สัตว์ตวั ทีส ่ ี่ น่ากลัวและน่าสะพรึงกลัว และแข็งแรงอย่างยิง่ ้ ๆ และกระทืบส่วนที่ มันมีฟันเหล็กใหญ่ มันกินและหักเป็ นชิน เหลือด ้วยเท ้าของมัน และมันแตกต่างไปจากสัตว์ร ้ายอืน ่ ๆ ทัง้ หมดทีม ่ าก่อนมัน และมันมีเขาสิบเขา 8 ข ้าพเจ ้าพิจารณาดูเขาเหล่านัน ้ และดูเถิด มีเขาเล็กๆ อีก เขาหนึง่ งอกขึน ้ มาท่ามกลางเขาเหล่านัน ้ ซึง่ มีเขาสามเขา แรกทีถ ่ ก ู ถอนรากออกไป และดูเถิด ในเขานีม ้ ด ี วงตาเหมือน ดวงตาของมนุษย์ และมีปากทีพ ่ ด ู เรือ ่ งใหญ่โต 9 ข ้าพเจ ้าเฝ้ าดูจนกระทั่งบัลลังก์ทงั ้ หลายถูกโค่นลง และผู ้ ้ คลุมของพระองค์ขาวราวกับหิมะ และ เฒ่าชราประทับอยู่ เสือ พระเกศาของพระองค์เหมือนขนแกะบริสท ุ ธิ์ บัลลังก์ของ พระองค์เหมือนเปลวเพลิง และล ้อของพระองค์เหมือนไฟที่ ลุกไหม ้ 10 มีกระแสไฟพุง่ ออกมาจากเบือ ้ งหน ้าพระองค์ มีคนนับหมืน ่ มาปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ และมีผู ้คนนับหมืน ่ มายืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้า พระองค์ การพิพากษาก็ถก ู กําหนดขึน ้ และหนังสือต่างๆ ก็ ถูกเปิ ดออก 11 ข ้าพเจ ้าได ้เห็นเพราะเสียงคํากล่าวอันยิง่ ใหญ่ทเี่ ขาสัตว์ นัน ้ ได ้พูดออกมา ข ้าพเจ ้าได ้เห็นจนกระทั่งสัตว์นัน ้ ถูกฆ่า และ ร่างกายของมันถูกทําลาย และมอบให ้กับเปลวไฟทีล ่ ก ุ โชน 12 ส่วนสัตว์อน ื่ ๆ นัน ้ อํานาจของพวกมันก็ถก ู พรากไป แต่ ชีวต ิ ของพวกมันก็ยังยืดออกไปอีกเป็ นฤดูกาลและวาระหนึง่ 13 ข ้าพเจ ้าเห็นในนิมต ิ กลางคืน และดูเถิด มีบค ุ คลหนึง่ เหมือนบุตรมนุษย์เสด็จมาพร ้อมกับเมฆแห่งฟ้ าสวรรค์ และ เสด็จมาหาผู ้เฒ่าผู ้เฒ่า และคนเหล่านัน ้ นํ าพระองค์มาใกล ้ พระพักตร์พระองค์ 14 และพระราชอํานาจและพระสิรริ งุ่ โรจน์และราชอาณาจักรก็ ได ้รับมอบให ้แก่เขา เพือ ่ ชนชาติทก ุ ชาติและทุกภาษาจะได ้ ปรนนิบต ั เิ ขา พระราชอํานาจของเขาเป็ นพระราชอํานาจชัว่ นิ ้ ไป และราชอาณาจักรของเขาเป็ นพระ รันดร์ซงึ่ จะไม่สญ ู สิน ราชอํานาจทีไ่ ม่ถก ู ทําลายเลย 15 ข ้าพเจ ้าดาเนียลมีความทุกข์ใจอยูใ่ นกาย และนิมต ิ ที่ ปรากฏในหัวของข ้าพเจ ้าก็ทําให ้ข ้าพเจ ้าทุกข์ใจ 16 ข ้าพเจ ้าเข ้าไปใกล ้คนหนึง่ ทีย ่ น ื อยูน ่ ัน ้ และถามเขาถึง ความจริงของเรือ ่ งทัง้ หมดนี้ เขาจึงเล่าให ้ข ้าพเจ ้าฟั ง และ อธิบายความหมายของเรือ ่ งเหล่านัน ้ ให ้ข ้าพเจ ้าฟั ง ่ ี้ คือ กษั ตริยส ี่ งค์ ซึง่ จะขึน 17 สัตว์ใหญ่ทงั ้ สีน ์ อ ้ มาจาก แผ่นดิน ิ ธิข 18 แต่บรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ องผู ้สูงสุดจะรับราชอาณาจักร และ ครอบครองราชอาณาจักรนัน ้ ตลอดไปชัว่ นิรันดร์ 19 แล ้วข ้าพเจ ้าก็จะทราบความจริงเกีย ่ วกับสัตว์ตวั ทีส ่ ี่ ซึง่ ้ น่ากลัวอย่างยิง่ มีฟันเป็ น แตกต่างไปจากสัตว์ตวั อืน ่ ๆ ทัง้ สิน ้ ๆ และกระทืบ เหล็กและเล็บเป็ นทองเหลือง ซึง่ กิน หักเป็ นชิน ส่วนทีเ่ หลือด ้วยเท ้า 20 และเขาสิบเขาซึง่ อยูบ ่ นหัวของมัน และเขาอีกเขาหนึง่ ซึง่ งอกขึน ้ มา และมีสามเขาหลุดออกไปต่อหน ้ามัน คือเขาทีม ่ ี ตาและปากซึง่ พูดสิง่ ใหญ่โตมาก ซึง่ ดูแข็งแรงกว่าเขาอืน ่ ๆ 21 ข ้าพเจ ้าเห็นเขานัน ้ ทําสงครามกับพวกธรรมิกชน และ ได ้รับชัยชนะเหนือพวกเขา
22 จนกระทั่งผู ้เฒ่าชราได ้มาถึง และมีการพิพากษาแก่บรรดา ิ ธิข ิ ธิจ์ ะ ผู ้ศักดิส ์ ท ์ องผู ้สูงสุด และถึงเวลาทีบ ่ รรดาผู ้ศักดิส ์ ท ครอบครองอาณาจักร ี่ ัน ี่ ยูบ 23 พระองค์ตรัสดังนีว้ า่ สัตว์ตวั ทีส ่ น ้ จะมีอาณาจักรทีส ่ อ ่ น แผ่นดินโลก ซึง่ จะต่างจากอาณาจักรอืน ่ ๆ ทัง้ หมด และจะกิน ้ และจะเหยียบยํา่ มันลง และจะทําลายมัน แผ่นดินโลกทัง้ สิน ้ ให ้เป็ นชินๆ ิ องค์ทจ 24 และเขาสิบเขาจากอาณาจักรนีก ้ ็คอ ื กษั ตริยส ์ บ ี่ ะ บังเกิดขึน ้ และจะมีกษั ตริยอ ์ งค์ใหม่เกิดขึน ้ ภายหลัง และเขา จะแตกต่างจากองค์แรก และเขาจะปราบกษั ตริยส ์ ามองค์ได ้ 25 และเขาจะพูดคําใหญ่โตกล่าวร ้ายต่อผู ้สูงสุด และจะทํา ิ ธิข ให ้บรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ องผู ้สูงสุดอ่อนล ้า และคิดจะ เปลีย ่ นแปลงเวลาและธรรมบัญญัต ิ และพวกเขาจะถูกมอบไว ้ ในมือของเขาจนกว่าจะถึงเวลาและช่วงเวลาและการแบ่ง เวลา 26 แต่การพิพากษานัน ้ จะนั่งลง และพวกเขาจะนํ าอํานาจของ ้ เขาไปทําลายล ้างมันจนสิน 27 และอาณาจักรและอํานาจการปกครองและความยิง่ ใหญ่ ้ จะถูกมอบให ้แก่ประชากร ของอาณาจักรภายใต ้สวรรค์ทงั ้ สิน ิ ธิข แห่งบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ องผู ้สูงสุด ซึง่ อาณาจักรของพวกเขา ้ จะรับใช ้และเชือ ่ เป็ นอาณาจักรนิรันดร์ และอาณาจักรทัง้ สิน ฟั งพระองค์ ้ แล ้ว ส่วนดาเนียลนัน 28 บัดนีก ้ ็ถงึ คราวจบสิน ้ ความคิดของ ข ้าพเจ ้าทําให ้ข ้าพเจ ้าหนักใจมาก และสีหน ้าของข ้าพเจ ้าก็ เปลีย ่ นไป แต่ข ้าพเจ ้าก็เก็บเรือ ่ งนีไ้ ว ้ในใจ บทที่ 8 1 ในปี ทส ี่ ามแห่งรัชกาลกษั ตริยเ์ บลชาซาร์ มีนม ิ ต ิ ปรากฏแก่ ข ้าพเจ ้า คือแก่ข ้าพเจ ้าดาเนียล หลังจากนิมต ิ ทีป ่ รากฏแก่ ข ้าพเจ ้าครัง้ แรก 2 และข ้าพเจ ้าได ้เห็นในนิมต ิ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้เห็น ก็พบว่า ข ้าพเจ ้าอยูท ่ เี่ มืองซูสา ในพระราชวัง ซึง่ อยูใ่ นมณฑลเอลาม และข ้าพเจ ้าได ้เห็นในนิมต ิ ข ้าพเจ ้าอยูร่ ม ิ แม่นํ้าอูไล 3 แล ้วข ้าพเจ ้าก็เงยหน ้าขึน ้ ดู เห็นแพะตัวผู ้ตัวหนึง่ ยืนอยูห ่ น ้า แม่นํ้า มีเขาสองเขา เขาทัง้ สองนัน ้ สูง แต่เขาหนึง่ สูงกว่าอีก เขาหนึง่ และเขาทีส ่ งู กว่านัน ้ ก็โผล่ขน ึ้ มาทีหลัง 4 ข ้าพเจ ้าเห็นแกะตัวผู ้นัน ้ เดินทัพไปทางทิศตะวันตก ทิศ ั ว์ใดมายืนต่อหน ้ามันได ้ และ เหนือ และทิศใต ้ เพือ ่ ไม่ให ้มีสต ไม่มใี ครสามารถช่วยมันให ้พ ้นจากมือของมันได ้ แต่เมือ ่ มัน ทําตามความประสงค์ของมัน มันก็กลายเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่ 5 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังพิจารณาอยูน ่ ัน ้ ดูเถิด มีแพะผู ้ตัวหนึง่ ้ และไม่แตะ มาจากทิศตะวันตก แหวกพืน ้ แผ่นดินทัง้ สิน พืน ้ ดินเลย และแพะตัวนัน ้ มีเขาทีเ่ ด่นชัดอยูร่ ะหว่างดวงตาทัง้ สองข ้าง 6 และมันมาหาแกะตัวผู ้มีเขาสองเขาซึง่ ข ้าพเจ ้าเห็นยืนอยู่ หน ้าแม่นํ้า และวิง่ เข ้าไปหามันด ้วยความโกรธเกรีย ้ วของ กําลังของมัน 7 และข ้าพเจ ้าเห็นมันเข ้ามาใกล ้แกะตัวผู ้ และมันโกรธมาก จึงฟั นแกะตัวผู ้นัน ้ และหักเขาทัง้ สองข ้างของมันไป แกะตัวผู ้ นัน ้ ไม่มก ี ําลังทีจ ่ ะยืนหยัดต่อหน ้ามันได ้ มันจึงเหวีย ่ งแกะตัวผู ้ นัน ้ ลงกับพืน ้ และเหยียบมัน และไม่มใี ครสามารถช่วยแกะตัว ผู ้นัน ้ ให ้พ ้นจากมือของมันได ้ 8 เพราะฉะนัน ้ แพะผู ้จึงตัวผู ้โตขึน ้ มาก และเมือ ่ มันแข็งแรง ่ ศ เขาใหญ่ของมันก็หัก และมันงอกเขาใหญ่สเี่ ขาขึน ้ ไปสูท ิ ่ องฟ้ า ลมทัง้ สีข 9 และมีเขาเล็กๆ งอกออกมาจากเขาหนึง่ ซึง่ งอกขึน ้ ใหญ่โต มาก ไปทางทิศใต ้ ไปทางทิศตะวันออก และไปทางแผ่นดิน อันน่ารืน ่ รมย์
ดาเนียล
10 และมันก็ยงิ่ ใหญ่ขน ึ้ ถึงกองทัพแห่งฟ้ าสวรรค์ และเหวีย ่ ง ่ น กองทัพและดวงดาวบางส่วนลงสูพ ื้ ดิน และเหยียบยํา่ พวก มัน 11 เออ พระองค์ทรงยกย่องพระองค์เองถึงขนาดถึงจอมทัพ และโดยพระองค์นัน ้ เครือ ่ งบูชาประจําวันก็ถก ู นํ าไปเสีย และ ั ดิส ิ ธิข สถานทีศ ่ ก ์ ท ์ องพระองค์ก็ถก ู เหวีย ่ งลงมา 12 และกองทัพก็ถก ู มอบให ้แก่เขาเพือ ่ ต่อสู ้กับเครือ ่ งบูชา ประจําวันเพราะเหตุแห่งการละเมิด และกองทัพนัน ้ ก็เหวีย ่ ง ่ น ความจริงลงสูพ ื้ ดิน และกองทัพนัน ้ ก็ปฏิบต ั แ ิ ละเจริญรุง่ เรือง ิ ธิค 13 แล ้วข ้าพเจ ้าได ้ยินผู ้ศักดิส ์ ท ์ นหนึง่ พูด และอีกผู ้ ิ ธิค ิ ธิค ศักดิส ์ ท ์ นหนึง่ ก็พด ู กับผู ้ศักดิส ์ ท ์ นนัน ้ ทีพ ่ ด ู อยูว่ า่ นิมต ิ เกีย ่ วกับเครือ ่ งบูชาประจําวันและการทรยศทีท ่ ําให ้เกิดความ รกร ้างนัน ้ จะต ้องใช ้เวลานานเท่าใด จึงจะทําให ้ทัง้ สถาน ิ ธิแ ศักดิส ์ ท ์ ละกองทัพถูกเหยียบยํา่ ลงใต ้เท ้า? 14 และพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า เป็ นเวลาสองพันสามร ้อย ิ ธิจ์ ะสะอาด วัน แล ้วสถานศักดิส ์ ท 15 และเกิดขึน ้ เมือ ่ ข ้าพเจ ้า ดาเนียล ได ้เห็นนิมต ิ นัน ้ และกําลัง หาความหมาย ทันใดนัน ้ ก็ปรากฏกายเป็ นรูปร่างมนุษย์ยน ื อยู่ ตรงหน ้าข ้าพเจ ้า 16 และฉั นได ้ยินเสียงของชายคนหนึง่ ระหว่างฝั่ งแม่นํ้าอูไล ซึง่ ร ้องเรียกและกล่าวว่า “กาเบรียล จงทําให ้ชายคนนีเ้ ข ้าใจ นิมต ิ นัน ้ ” 17 แล ้วท่านก็เข ้ามาใกล ้ทีท ่ ข ี่ ้าพเจ ้ายืน และเมือ ่ ท่านมาถึง ข ้าพเจ ้าก็กลัวและกราบลงถึงดิน แต่ทา่ นกล่าวกับข ้าพเจ ้าว่า จงเข ้าใจเถิด บุตรมนุษย์ เพราะว่านิมต ิ จะเกิดขึน ้ ในเวลา สุดท ้าย 18 ขณะทีท ่ า่ นกําลังสนทนากับข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าก็นอนหลับ สนิทควํา่ หน ้าลงกับพืน ้ แต่ทา่ นแตะต ้องข ้าพเจ ้า และพยุง ข ้าพเจ ้าให ้ลุกขึน ้ 19 และพระองค์ตรัสว่า ดูเถิด เราจะให ้เจ ้าทราบถึงสิง่ ซึง่ จะ เกิดขึน ้ ในวาระสุดท ้ายของพระพิโรธ เพราะว่าเมือ ่ ถึงเวลา กําหนด วาระสุดท ้ายก็จะมาถึง 20 แกะตัวผู ้ซึง่ มีเขาสองเขาทีท ่ า่ นเห็นนัน ้ คือกษั ตริยแ ์ ห่งมีเ ดียและเปอร์เซีย 21 และแพะตัวผู ้คือกษั ตริยแ ์ ห่งกรีก และเขาใหญ่ซงึ่ อยู่ ระหว่างนัยน์ตาของมันก็คอ ื กษั ตริยอ ์ งค์แรก ่ าณาจักรทีย 22 บัดนีเ้ มือ ่ ถูกทําลายแล ้ว มีอก ี สีอ ่ น ื ขึน ้ แทนมัน ่ าณาจักรเกิดขึน จะมีอาณาจักรสีอ ้ จากประชาชาตินัน ้ แต่ไม่ใช่ ด ้วยอํานาจของมัน 23 และในคราวหลังแห่งอาณาจักรของพวกเขา เมือ ่ ผู ้ละเมิด ได ้บรรลุถงึ จํานวนเต็มทีแ ่ ล ้ว กษั ตริยท ์ ม ี่ พ ี ระพักตร์ดรุ ้ายและ คําพิพากษาอันลึกลับทีเ่ ข ้าใจได ้จะลุกขึน ้ 24 และอํานาจของเขาจะเข ้มแข็งมาก แต่ไม่ใช่ด ้วยอํานาจ ของเขาเอง และเขาจะทําลายล ้างอย่างน่าอัศจรรย์ และจะ เจริญรุง่ เรือง และปฏิบต ั ิ และจะทําลายคนมีกําลังและคน ิ ศักดิส ์ ทธิ์ 25 และโดยนโยบายของเขา เขาจะกระทําให ้การหลอกลวง แพร่หลายในมือของเขา และเขาจะยกย่องตัวเองในใจของ เขา และโดยสันติภาพจะทําลายคนจํานวนมาก เขาจะยืนขึน ้ ต่อต ้านเจ ้าชายแห่งเจ ้าชาย แต่เขาจะถูกทําลายโดยไม่ต ้อง ใช ้มือ 26 และนิมต ิ ทีบ ่ อกเล่าในเวลาเย็นและเวลาเช ้านัน ้ เป็ นความ จริง เหตุไฉนเจ ้าจึงปิ ดบังนิมต ิ นัน ้ ไว ้ เพราะจะเกิดขึน ้ เป็ น เวลาหลายวัน” 27 ข ้าพเจ ้าดาเนียลเป็ นลมและป่ วยอยูห ่ ลายวัน ภายหลัง ข ้าพเจ ้าก็ลก ุ ขึน ้ ไปทําภารกิจของกษั ตริย ์ และข ้าพเจ ้าก็ตก ตะลึงด ้วยนิมต ิ นัน ้ แต่ไม่มใี ครเข ้าใจเลย
บทที่ 9 ้ สาย 1 ในปี แรกของรัชกาลดาริอส ั โอรสของอาหัสเอรัส เชือ ของมีเดีย ซึง่ ได ้รับการสถาปนาเป็ นกษั ตริยเ์ หนืออาณาจักร ของชาวคาลเดีย 2 ในปี แรกแห่งรัชกาลของพระองค์ ข ้าพเจ ้าดาเนียลเข ้าใจ จํานวนปี ตามหนังสือ ซึง่ พระวจนะของพระเจ ้าได ้มาถึงเยเร มียผ ์ ู ้เผยพระวจนะว่า พระองค์จะทรงกระทําให ้ครบเจ็ดสิบปี ท่ามกลางความรกร ้างว่างเปล่าของกรุงเยรูซาเล็ม 3 และข ้าพเจ ้าก็ตงั ้ หน ้าของข ้าพเจ ้าไว ้ต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พระเจ ้า เพือ ่ แสวงหาโดยการอธิษฐานและการวิงวอน ด ้วย การอดอาหาร และการนุ่งห่มผ ้ากระสอบ และด ้วยการโรย ขีเ้ ถ ้า 4 และข ้าพเจ ้าได ้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้า และได ้สารภาพบาปและกล่าวว่า ข ้าแต่พระเยโฮ วาห์ พระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่และน่าสะพรึงกลัว ผู ้ทรงรักษาพันธ สัญญาและพระกรุณาต่อบรรดาผู ้รักพระองค์ และต่อบรรดา ผู ้รักษาพระบัญญัตข ิ องพระองค์ 5 ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ทําบาป และได ้ทําความชัว่ และได ้ ทําความชัว่ และได ้กบฏ โดยการละทิง้ พระบัญญัตแ ิ ละคํา พิพากษาของพระองค์ 6 และพวกข ้าพระองค์มไิ ด ้ฟั งคําของผู ้รับใช ้ของพระองค์ คือ บรรดาผู ้เผยพระวจนะ ซึง่ กล่าวในพระนามของพระองค์แก่ บรรดากษั ตริยข ์ องเรา แก่พวกเจ ้านายของเรา และแก่บรรพ ้ แห่งแผ่นดิน บุรษ ุ ของเรา และแก่ประชาชนทัง้ สิน 7 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ความชอบธรรมเป็ นของพระองค์ ส่วนความอับอายขายหน ้าเป็ นของพวกข ้าพระองค์ ดังที่ เป็ นอยูท ่ ก ุ วันนี้ แก่พวกคนยูดาห์ และแก่ชาวเมืองเยรูซาเล็ม ้ ทัง้ ทีอ และแก่พวกอิสราเอลทัง้ สิน ่ ยูใ่ กล ้และทีอ ่ ยูไ่ กล ในทุก ประเทศทีพ ่ ระองค์ทรงขับไล่พวกเขาไป เพราะการละเมิดที่ พวกเขาได ้ละเมิดต่อพระองค์ 8 ข ้าแต่พระยาห์เวห์ บรรดากษั ตริยแ ์ ละเจ ้านายของเรา และ บรรพบุรษ ุ ของเรา ต่างก็ได ้รับความอับอายขายหน ้า เพราะว่า พวกเราได ้ทําบาปต่อพระองค์ 9 ความเมตตาและการอภัยนัน ้ เป็ นของพระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของเรา แม ้ว่าเราจะกบฏต่อพระองค์ก็ตาม ่ ฟั งเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเรา 10 และเรามิได ้เชือ คือดําเนินตามธรรมบัญญัตข ิ องพระองค์ ซึง่ พระองค์ทรงตัง้ ไว ้ต่อหน ้าเรา โดยผู ้รับใช ้ของพระองค์ คือบรรดาผู ้เผยพระ วจนะ ้ ได ้ละเมิดธรรมบัญญัตข 11 เออ อิสราเอลทัง้ สิน ิ องพระองค์ ่ โดยละทิง้ ไป เพือ ่ พวกเขาจะไม่เชือฟั งเสียงของพระองค์ ฉะนัน ้ คําสาปแช่งจึงเทลงบนพวกเรา และคําสาบานทีเ่ ขียน ไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า เพราะว่า พวกเราได ้ทําบาปต่อโมเสส 12 และพระองค์ได ้ทรงยืนยันถ ้อยคําของพระองค์ทพ ี่ ระองค์ ตรัสต่อต ้านพวกเรา และต่อต ้านผู ้พิพากษาทีพ ่ พ ิ ากษาพวก ่ วกเรา เพราะว่า เรา โดยนํ าความชัว่ ร ้ายใหญ่หลวงมาสูพ ้ ไม่เคยมีการกระทําเหมือนอย่างทีไ่ ด ้ทํา ภายใต ้สวรรค์ทงั ้ สิน กับเยรูซาเล็ม 13 ตามทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัตข ิ องโมเสส ความชัว่ ทัง้ หมด นีไ้ ด ้เกิดขึน ้ แก่เราแล ้ว แต่เรามิได ้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ พระเจ ้าของเรา เพือ ่ เราจะหันกลับจากความชัว่ ของเรา และ เข ้าใจความจริงของพระองค์ 14 เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์ทรงเฝ้ าดูสงิ่ ชัว่ ร ้าย และทรง นํ ามาเหนือพวกเรา เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเราทรง ้ ทีพ ชอบธรรมในกิจการทัง้ สิน ่ ระองค์ทรงกระทํา เพราะว่าเรา ่ ฟั งพระสุรเสียงของพระองค์ ไม่เชือ
ดาเนียล
15 และบัดนี้ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ทัง้ หลาย ผู ้ทรงนํ าประชากรของพระองค์ออกจากแผ่นดิน อียป ิ ต์ด ้วยพระหัตถ์อน ั ทรงฤทธิ์ และทรงทําให ้พระองค์ได ้รับ ่ เสียงดังเช่นทุกวันนี้ ข ้าพเจ ้าทัง้ หลายได ้ทําบาปและ ชือ กระทําความชัว่ ้ ของ 16 ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ตามความชอบธรรมทัง้ สิน พระองค์ ขอพระองค์ทรงหันความกริว้ และความเดือดดาล ของพระองค์ออกไปจากนครเยรูซาเล็ม ภูเขาอันบริสท ุ ธิข ์ อง พระองค์ เพราะว่าเพราะบาปของเรา และความชัว่ ช ้าของ บรรพบุรษ ุ ของเรา เยรูซาเล็มและประชากรของพระองค์จงึ กลายเป็ นทีต ่ ําหนิแก่คนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูร่ อบข ้าพระองค์ทงั ้ หลาย 17 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ข ้าแต่พระเจ ้าของเรา ขอทรงสดับฟั งคํา อธิษฐานและคําวิงวอนของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และขอทรง ่ งสว่างเหนือสถานศักดิส ิ ธิข ให ้พระพักตร์ของพระองค์สอ ์ ท ์ อง พระองค์ซงึ่ รกร ้าง เพือ ่ เห็นแก่พระเจ ้า 18 ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ขอพระองค์ทรงเงีย ่ พระกรรณ ฟั ง ขอทรงเปิ ดพระเนตรและทอดพระเนตรความพินาศของ พวกข ้าพเจ ้า และเมืองซึง่ เรียกขานตามพระนามของพระองค์ เพราะว่าพวกข ้าพเจ ้ามิได ้นํ าคําวิงวอนของข ้าพเจ ้าไปทูลต่อ พระองค์เพือ ่ ความชอบธรรมของพวกข ้าพเจ ้า แต่เพราะพระ เมตตาอันยิง่ ใหญ่ของพระองค์ 19 ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับฟั ง ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงยกโทษ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงสดับฟั งและ กระทํา อย่าทรงชักช ้า เพราะเห็นแก่พระองค์เอง โอ ้พระ เจ ้าของข ้าพเจ ้า เพราะว่าเมืองของพระองค์และประชากร ของพระองค์เรียกขานตามพระนามของพระองค์ 20 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังพูดและอธิษฐานและสารภาพบาป ของข ้าพเจ ้าและบาปของประชากรอิสราเอลของข ้าพเจ ้า และกําลังนํ าคําวิงวอนของข ้าพเจ ้าไปทูลต่อพระยาห์เวห์พระ เจ ้าของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ภูเขาอันบริสท ุ ธิข ์ องพระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้า ่ กาเบรียล 21 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังกล่าวคําอธิษฐาน ชายชือ ซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้เห็นในนิมต ิ ครัง้ ก่อนนัน ้ ได ้ถูกทําให ้รีบบินไป แตะต ้องข ้าพเจ ้าในเวลาถวายเครือ ่ งบูชาตอนเย็น 22 และท่านได ้แจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบ และสนทนากับข ้าพเจ ้า และกล่าวว่า โอ ดาเนียล ข ้าพเจ ้ามาในขณะนีเ้ พือ ่ จะให ้ ความรู ้และความเข ้าใจแก่ทา่ น 23 เมือ ่ เริม ่ การวิงวอนของท่าน พระบัญญัตก ิ ็ออกมา และ ข ้าพเจ ้าก็มาเพือ ่ จะแจ ้งให ้ท่านทราบ เพราะว่าท่านเป็ นทีร่ ัก ยิง่ ฉะนัน ้ จงเข ้าใจเรือ ่ งนีแ ้ ละพิจารณานิมต ิ 24 เจ็ดสิบสัปดาห์ถก ู กําหนดไว ้สําหรับประชากรของคุณและ ้ และ สําหรับนครบริสท ุ ธิข ์ องคุณ เพือ ่ ให ้การทรยศเสร็จสิน ้ สุดลง และเพือ เพือ ่ ให ้บาปสิน ่ ให ้การคืนดีกบ ั ความชัว่ ร ้าย และนํ าความชอบธรรมนิรันดร์เข ้ามา และเพือ ่ ปิ ดผนึกนิมต ิ และคําพยากรณ์ และเพือ ่ เจิมผู ้บริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ 25 จงทราบและเข ้าใจว่า นับตัง้ แต่การออกไปของพระ บัญญัตใิ ห ้สร ้างเยรูซาเล็มใหม่และสร ้างใหม่ จนถึงการมาถึง ของพระเมสสิยาห์ผู ้เป็ นประมุขนัน ้ ก็เป็ นเวลาเจ็ดสัปดาห์และ หกสิบสองสัปดาห์ ถนนและกําแพงจะต ้องสร ้างขึน ้ ใหม่อก ี ครัง้ แม ้ในยามยากลําบาก 26 และภายหลังหกสิบสองสัปดาห์ พระเมสสิยาห์จะถูกตัด ขาด แต่ไม่ใช่เพือ ่ ตัวของเขาเอง และประชาชนของเจ ้านาย ิ ธิ์ และจุดสิน ้ สุด ทีจ ่ ะมานัน ้ จะทําลายเมืองและสถานศักดิส ์ ท ้ สุดสงคราม ของมันจะเต็มไปด ้วยนํ้ าท่วม และจนกว่าจะสิน ความรกร ้างว่างเปล่าก็ถก ู กําหนดไว ้แล ้ว 27 และพระองค์จะทรงยืนยันพันธสัญญากับคนเป็ นอันมาก เป็ นเวลาหนึง่ สัปดาห์ และเมือ ่ ถึงกลางสัปดาห์นัน ้ พระองค์จะ ทรงให ้การถวายเครือ ่ งบูชาและเครือ ่ งถวายหยุดลง และ เพราะเหตุทส ี่ งิ่ น่ารังเกียจแผ่ขยายออกไป พระองค์จะทรงทํา
้ สุด และสิง่ ที่ ให ้มันรกร ้างว่างเปล่า แม ้กระทั่งเมือ ่ ถึงเวลาสิน กําหนดไว ้นัน ้ จะถูกเทลงบนสิง่ ทีร่ กร ้างว่างเปล่า บทที่ 10 1 ในปี ทส ี่ ามแห่งรัชกาลไซรัส กษั ตริยแ ์ ห่งเปอร์เซีย มีเรือ ่ ง หนึง่ ถูกเปิ ดเผยแก่ดาเนียล ซึง่ มีนามว่าเบลเทชัสซาร์ และ เรือ ่ งนัน ้ ก็เป็ นความจริง แต่เวลาทีก ่ ําหนดไว ้ก็ยาวนาน และ ดาเนียลก็เข ้าใจเรือ ่ งนัน ้ และเข ้าใจนิมต ิ นัน ้ ด ้วย 2 ในเวลานัน ้ ข ้าพเจ ้าดาเนียลโศกเศร ้าอยูส ่ ามสัปดาห์เต็ม 3 ข ้าพเจ ้าไม่ได ้กินขนมปั งอันแสนอร่อย เนือ ้ หรือเหล ้าองุน ่ ก็ มิได ้เข ้าปากข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้เจิมนํ้ ามันตัวเองเลย จนกระทั่งครบสามสัปดาห์เต็ม ิ สีข ่ องเดือนแรก ขณะทีฉ 4 และเมือ ่ วันทีย ่ ส ี่ บ ่ ั นอยูร่ ม ิ ฝั่ งแม่นํ้า ใหญ่ซงึ่ คือแม่นํ้าฮิดเดเคล ้ ผ ้า 5 แล ้วข ้าพเจ ้าก็แหงนหน ้าขึน ้ ดู เห็นชายคนหนึง่ สวมเสือ ้ ดีคาดเอวไว ้ ผ ้าลินน ิ และมีทองคําเมืองอูฟาซชัน 6 ร่างกายของท่านก็เหมือนเบริล และใบหน ้าของท่านก็ เหมือนรูปลักษณ์ของฟ้ าแลบ และดวงตาของท่านก็เหมือน ตะเกียงไฟ และแขนและเท ้าของท่านก็มส ี เี หมือนทองเหลือง ขัดเงา และเสียงพูดของท่านก็เหมือนเสียงของฝูงชน 7 และฉั นดาเนียลแต่ผู ้เดียวทีเ่ ห็นนิมต ิ นัน ้ เพราะว่าคนทีอ ่ ยู่ ่ สะเทือนอย่างหนักจน กับฉั นไม่เห็นนิมต ิ นัน ้ แต่พวกเขาสัน ต ้องหนีไปซ่อนตัว 8 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงถูกทิง้ ไว ้ตามลําพังและได ้เห็นนิมต ิ อันยิง่ ใหญ่นี้ และไม่มก ี ําลังเหลืออยูใ่ นตัวข ้าพเจ ้าเลย เพราะ ่ มทราม ความงดงามในตัวข ้าพเจ ้าได ้เปลีย ่ นไปเป็ นความเสือ และข ้าพเจ ้าก็ไม่มก ี ําลังเหลืออยูเ่ ลย 9 ข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงคําพูดของเขา และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ยิน เสียงคําพูดของเขา ข ้าพเจ ้าก็นอนหลับสนิท ควํา่ หน ้าลงสู่ พืน ้ ดิน 10 และดูเถิด มีมอ ื มาแตะฉั น ทําให ้ฉั นต ้องคุกเข่าและฝ่ ามือ 11 และท่านกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “โอ ดาเนียล บุรษ ุ ผู ้เป็ นทีร่ ัก ยิง่ จงเข ้าใจถ ้อยคําทีข ่ ้าพเจ ้าพูดกับท่าน และจงยืนตรงเถิด เพราะบัดนีข ้ ้าพเจ ้าถูกส่งมาเพือ ่ ท่าน” และเมือ ่ ท่านกล่าวคํานี้ ่ แก่ข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็ยน ื ตัวสัน 12 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “อย่ากลัวเลย ดาเนียล เพราะว่าตัง้ แต่วันแรกทีเ่ จ ้าตัง้ ใจจะเข ้าใจและชําระตนต่อพระ พักตร์พระเจ ้าของเจ ้า คําพูดของเจ ้าก็ได ้รับการฟั ง และ ข ้าพเจ ้าก็มาเพือ ่ คําพูดของเจ ้า” 13 แต่เจ ้าผู ้ครองอาณาจักรเปอร์เซียได ้ขัดขวางข ้าพเจ ้าไว ้ ิ เอ็ดวัน แต่ดเู ถิด มีคาเอล ผู ้เป็ นเจ ้านายชัน ้ สูงคน ได ้ถึงยีส ่ บ หนึง่ มาช่วยข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็อยูท ่ น ี่ ั่นกับบรรดากษั ตริย ์ แห่งเปอร์เซีย 14 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ามาเพือ ่ จะให ้เจ ้าเข ้าใจถึงสิง่ ทีจ ่ ะเกิดขึน ้ แก่ ประชากรของเจ ้าในวันข ้างหน ้า เพราะว่านิมต ิ นัน ้ ยังมีอยูอ ่ ก ี หลายวัน 15 เมือ ่ เขาพูดคําเหล่านัน ้ แก่ข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็ก ้มหน ้า ลงถึงพืน ้ ดิน และเป็ นใบ ้ไป 16 และดูเถิด มีบค ุ คลหนึง่ ซึง่ มีรป ู ร่างเหมือนบุตรแห่งมนุษย์ มาแตะริมฝี ปากของข ้าพเจ ้า แล ้วข ้าพเจ ้าก็เปิ ดปากพูดและ กล่าวแก่ผู ้ทีย ่ น ื อยูเ่ บือ ้ งหน ้าข ้าพเจ ้าว่า "ข ้าแต่ทา่ นผู ้เป็ นนาย ของข ้าพเจ ้า เนือ ่ งด ้วยนิมต ิ นัน ้ ความทุกข์ของข ้าพเจ ้าจึงหัน มาหาข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็ไม่มก ี ําลังเหลืออยูเ่ ลย" 17 เพราะผู ้รับใช ้ของท่านผู ้นีเ้ ป็ นนายของข ้าพเจ ้าจะสนทนา กับท่านผู ้นีเ้ ป็ นนายของข ้าพเจ ้าได ้อย่างไร ข ้าพเจ ้าไม่ม ี กําลังเหลืออยูเ่ ลย ลมหายใจก็ไม่มเี หลืออยูเ่ ลย 18 แล ้วมีชายคนหนึง่ มาแตะข ้าพเจ ้าอีกครัง้ หนึง่ มีลก ั ษณะ เหมือนมนุษย์ และทรงทําให ้ข ้าพเจ ้าเข ้มแข็งขึน ้
ดาเนียล
19 และกล่าวว่า “โอ ท่านผู ้เป็ นทีร่ ักยิง่ อย่ากลัวเลย สันติสข ุ จงมีแก่ทา่ น จงเข ้มแข็งเถิด แท ้จริง จงเข ้มแข็งเถิด” และเมือ ่ ท่านตรัสกับข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็มก ี ําลังใจขึน ้ และกล่าวว่า “ขอท่านผู ้เป็ นนายของข ้าพเจ ้าพูดเถิด เพราะท่านได ้เสริม กําลังข ้าพเจ ้า” 20 แล ้วท่านก็กล่าวว่า ท่านทราบไหมว่าเหตุใดข ้าพเจ ้าจึงมา หาท่าน และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะกลับมาต่อสู ้กับเจ ้าผู ้ครอง เปอร์เซีย และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าออกไปแล ้ว ดูเถิด เจ ้าผู ้ครองกรีก จะมา” 21 แต่ข ้าพเจ ้าจะแสดงให ้ท่านเห็นสิง่ ทีบ ่ น ั ทึกไว ้ในพระคัมภีร ์ แห่งความจริง และไม่มใี ครเห็นด ้วยกับข ้าพเจ ้าในเรือ ่ งเหล่านี้ ยกเว ้นมีคาเอลผู ้เป็ นเจ ้านายของท่าน บทที่ 11 1 ข ้าพเจ ้าเองก็ยน ื ขึน ้ ในปี แรกของรัชกาลดาริอส ั ชาวมีเดีย เพือ ่ จะทรงยืนยันและเสริมกําลังเขา 2 และบัดนีเ้ ราจะสําแดงความจริงแก่ทา่ น ดูเถิด จะมีกษั ตริย ์ ี่ ะมั่งคัง่ กว่า อีกสามพระองค์ตงั ้ ขึน ้ ในเปอร์เซีย และองค์ทส ี่ จ กษั ตริยอ ์ งค์อน ื่ ๆ ทัง้ หมด และด ้วยกําลังอันเข ้มแข็งและความ มั่งคัง่ เขาจะปลุกปั่ นให ้ทุกคนลุกขึน ้ ต่อต ้านอาณาจักรกรีก 3 และจะมีกษั ตริยผ ์ ู ้มีอํานาจยิง่ ใหญ่ขน ึ้ มาปกครอง และ กระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ 4 และเมือ ่ เขาลุกขึน ้ มา อาณาจักรของเขาจะแตกสลาย และ ่ ห่งสวรรค์ ไม่ใช่แก่ทายาท จะแบ่งแยกออกไปตามลมทัง้ สีแ ของเขา หรือตามอํานาจปกครองทีเ่ ขาเคยปกครองอยู่ เพราะว่าอาณาจักรของเขาจะถูกถอนออกไป แม ้กระทั่งเพือ ่ ผู ้อืน ่ นอกเหนือจากคนเหล่านัน ้ 5 และกษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้จะเข ้มแข็ง และจะมีเจ ้านายคนหนึง่ ของเขาด ้วย และเขาจะเข ้มแข็งเหนือเขา และมีอํานาจ ปกครอง อํานาจปกครองของเขาจะเป็ นอํานาจยิง่ ใหญ่ 6 และเมือ ่ ถึงปลายปี ทงั ้ หลาย เขาทัง้ หลายจะร่วมมือกัน เพราะว่าธิดาของกษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้จะมาหากษั ตริยแ ์ ห่งทิศ เหนือเพือ ่ ทําพันธสัญญา แต่เธอก็จะไม่สามารถรักษากําลัง ของแขนไว ้ได ้ และกษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือและแขนของเธอก็ จะไม่มั่นคง แต่เธอจะถูกมอบไป และผู ้ซึง่ นํ าเธอมา และผู ้ที่ ให ้กําเนิดเธอ และผู ้ซึง่ เสริมกําลังเธอในสมัยนี้ 7 แต่จากกิง่ ก ้านแห่งรากของเธอ จะเกิดมีคนหนึง่ ขึน ้ มาใน ทีด ่ น ิ ของเขา ซึง่ จะมาพร ้อมกับกองทัพ และจะเข ้าไปในป้ อม ปราการของกษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือ และจะต่อสู ้กับพวกเขา และจะชนะ 8 และจะนํ าพวกพระเจ ้าของพวกเขา พร ้อมทัง้ พวกเจ ้านาย ของพวกเขา และภาชนะเงินและทองอันลํ้าค่าของพวกเขา ไปเป็ นเชลยในอียป ิ ต์ด ้วย และเขาจะดํารงอยูไ่ ด ้นานกว่า กษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือหลายปี 9 ดังนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้จะเสด็จมาในราชอาณาจักรของ ่ ผ่นดินของตน ตน และจะเสด็จกลับไปสูแ 10 แต่บต ุ รทัง้ หลายของเขานัน ้ จะถูกปลุกปั่ น และจะรวบรวม กองทัพใหญ่จํานวนมากมาย และกองทัพหนึง่ จะมา และไหล ทะลักและผ่านไป แล ้วเขาจะกลับมา และถูกปลุกปั่ น แม ้กระทั่งไปยังป้ อมปราการของเขา 11 และกษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้จะโกรธจัด และจะยกออกไปต่อสู ้ กับเขา คือกษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือ และเขาจะจัดกองทัพใหญ่ ไป แต่กองทัพใหญ่เหล่านัน ้ จะถูกมอบไว ้ในมือของเขา 12 และเมือ ่ พระองค์ทรงนํ าฝูงชนออกไปแล ้ว ใจของพระองค์ ก็จะผยองขึน ้ และจะทรงเหวีย ่ งผู ้คนนับหมืน ่ ๆ ลงไป แต่ พระองค์จะไม่ทรงเสริมกําลังพวกเขาเลย
13 เพราะว่ากษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือจะกลับมา และจะยก กองทัพใหญ่ขน ึ้ กว่าเดิม และหลังจากผ่านไปหลายปี กองทัพใหญ่และทรัพย์สมบัตม ิ ากมายก็จะมาอีก 14 และในสมัยนัน ้ คนเป็ นอันมากจะยืนขึน ้ ต่อต ้านกษั ตริย ์ แห่งทิศใต ้ และพวกโจรของประชาชนของเจ ้าจะยกตนขึน ้ เพือ ่ ยืนยันนิมต ิ แต่พวกเขาจะล ้มลง 15 ดังนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือจะมา และก่อทัพขึน ้ และยึด เมืองทีม ่ ป ี ้ อมล ้อมมากทีส ่ ด ุ ได ้ และกองทัพของทิศใต ้ก็จะ ต ้านทานไม่ได ้ แม ้แต่ประชาชนทีพ ่ ระองค์ทรงเลือกไว ้ก็จะไม่ มีกําลังต ้านทานได ้ 16 แต่ผู ้ทีม ่ าต่อต ้านเขาจะทําตามความประสงค์ของตนเอง และจะไม่มใี ครยืนหยัดต่อหน ้าเขาได ้ และเขาจะยืนอยูใ่ น แผ่นดินอันรุง่ โรจน์ ซึง่ จะถูกทําลายด ้วยมือของเขาเอง 17 เขาจะตัง้ พระทัยทีจ ่ ะเสด็จไปด ้วยกําลังแห่งอาณาจักร ้ ของเขา และด ้วยคนเทีย ทัง้ สิน ่ งธรรมกับเขา เขาจะทําดังนี้ ่ มทราม และเขาจะมอบธิดาแห่งสตรีให ้แก่เขา โดยทําให ้เสือ แก่เธอ แต่เธอจะไม่ยน ื เคียงข ้างเขา และจะไม่อยูฝ ่ ่ ายเขา ด ้วย 18 ภายหลังนี้ พระองค์จะทรงหันหน ้าเข ้าหาเกาะต่างๆ และ จะยึดได ้เป็ นอันมาก แต่หากทรงเป็ นเจ ้านายเพือ ่ ประโยชน์ ของพระองค์เอง พระองค์จะทําให ้การอับอายขายหน ้าของ พระองค์ยต ุ ล ิ ง และหากปราศจากการอับอายขายหน ้าของ พระองค์เอง พระองค์จะทรงทําให ้การอับอายขายหน ้านัน ้ กลับคืนมาหาพระองค์เอง 19 แล ้วเขาจะหันหน ้าตรงไปยังป้ อมปราการแห่งแผ่นดินของ เขาเอง แต่เขาจะสะดุดล ้ม และจะไม่พบอีกเลย 20 แล ้วเขาจะลุกขึน ้ ในทีด ่ น ิ ของเขาในฐานะผู ้เก็บภาษี ใน ความรุง่ โรจน์ของอาณาจักร แต่ภายในไม่กวี่ ัน เขาจะถูก ทําลาย ไม่ใช่ด ้วยความโกรธหรือในการต่อสู ้ 21 และในดินแดนของเขาจะมีคนชัว่ คนหนึง่ ลุกขึน ้ มา ซึง่ ไม่ม ี ใครจะยกย่องเชิดชูเกียรติแห่งราชอาณาจักรให ้ แต่เขาจะเข ้า มาอย่างสงบ และได ้ราชอาณาจักรมาด ้วยการประจบสอพลอ 22 และด ้วยแขนแห่งนํ้ าท่วม พวกเขาจะไหลท่วมจากเบือ ้ ง หน ้าพระองค์ และจะถูกทําลาย แม ้กระทั่งเจ ้าแห่งพันธ สัญญาด ้วย 23 และเขาจะกระทําการหลอกลวงตามพันธสัญญาทีท ่ ําไว ้ กับเขา เพราะว่าเขาจะขึน ้ มาและเข ้มแข็งขึน ้ ด ้วยประชากร จํานวนน ้อย 24 เขาจะเข ้ามาอย่างสงบแม ้ในทีท ่ อ ี่ ด ุ มสมบูรณ์ทส ี่ ด ุ ของ จังหวัด และเขาจะทําสิง่ ทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของเขาไม่ได ้ทํา และ พ่อของบรรพบุรษ ุ ของเขาไม่ได ้ทํา เขาจะกระจายเหยือ ่ ของ ทีป ่ ล ้นมา และทรัพย์สมบัตไิ ปท่ามกลางพวกเขา แม ้กระทั่ง เขาจะวางแผนการของเขาต่อป้ อมปราการทีแ ่ ข็งแรงเป็ นเวลา หนึง่ 25 และเขาจะปลุกเร ้ากําลังและความกล ้าหาญของเขาให ้ลุก ขึน ้ สู ้กับกษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้ด ้วยกองทัพใหญ่ และกษั ตริยแ ์ ห่ง ทิศใต ้จะถูกปลุกเร ้าให ้สู ้รบด ้วยกองทัพใหญ่โตและแข็งแกร่ง มาก แต่เขาก็จะยืนหยัดไม่อยู่ เพราะพวกเขาวางแผนร ้ายต่อ เขา 26 เออ บรรดาผู ้ทีก ่ น ิ ส่วนแบ่งอาหารของเขาจะทําลายเขา และกองทัพของเขาจะล ้นหลาม และคนเป็ นอันมากจะล ้ม ตาย 27 กษั ตริยท ์ งั ้ สองนีจ ้ ะมีใจคิดชัว่ ร ้าย และจะพูดโกหกกันที่ โต๊ะเดียวกัน แต่ก็จะไม่เจริญ เพราะว่าจุดจบจะเกิดขึน ้ เมือ ่ ถึง เวลาอันควร 28 แล ้วเขาจะกลับเข ้าแผ่นดินของเขาพร ้อมกับทรัพย์สมบัต ิ มากมาย และใจของเขาจะต่อต ้านพันธสัญญาอันบริสท ุ ธิ์ ่ และเขาจะกระทําการอันชัวร ้าย และจะกลับเข ้าแผ่นดินของ เขาเอง
ดาเนียล
29 เมือ ่ ถึงเวลากําหนด เขาจะกลับมาและไปทางทิศใต ้ แต่จะ ไม่เหมือนครัง้ ก่อนหรือครัง้ หลัง 30 เพราะว่าเรือของคิททิมจะมาต่อต ้านเขา เพราะฉะนัน ้ เขา จึงจะเสียใจ และหันกลับไป และโกรธเคืองต่อพันธสัญญาอัน บริสท ุ ธิ์ เขาก็จะทําเช่นนัน ้ เขาจะกลับมา และรู ้แจ ้งกับคน เหล่านัน ้ ทีล ่ ะทิง้ พันธสัญญาอันบริสท ุ ธิ์ 31 และอาวุธจะยืนหยัดอยูฝ ่ ่ ายเขา และพวกเขาจะกระทําให ้ ิ ธิแ สถานศักดิส ์ ท ์ ห่งกําลังเป็ นมลทิน และจะนํ าเครือ ่ งบูชา ประจําวันออกไป และพวกเขาจะวางสิง่ ทีน ่ ่ารังเกียจซึง่ ทําให ้ เกิดความรกร ้างว่างเปล่า ่ มเสีย 32 พระองค์จะทรงทําให ้ผู ้ทีท ่ ําชัว่ ต่อพันธสัญญาเสือ ด ้วยการประจบสอพลอ แต่ประชาชนทีร่ ู ้จักพระเจ ้าของตนจะ เข ้มแข็งและกระทําการอันชัว่ ร ้าย 33 และบรรดาผู ้ทีเ่ ข ้าใจท่ามกลางประชาชนจะสัง่ สอนคนเป็ น อันมาก แต่พวกเขาจะล ้มลงด ้วยดาบ และด ้วยเปลวเพลิง ด ้วยการถูกจองจํา และด ้วยการปล ้นสะดม เป็ นเวลาหลายวัน 34 เมือ ่ พวกเขาล ้มลง พวกเขาจะได ้รับความช่วยเหลือเพียง เล็กน ้อย แต่หลายคนจะยึดมั่นกับพวกเขาด ้วยการประจบ สอพลอ 35 และคนมีปัญญาบางคนจะล ้มลงเพือ ่ ทดสอบพวกเขา และ เพือ ่ ชําระล ้างและทําให ้พวกเขาขาวบริสท ุ ธิ์ จนกระทั่งถึง ้ สุด เพราะว่าเวลานัน เวลาสิน ้ ยังมีกําหนดอยู่ 36 และกษั ตริยจ ์ ะกระทําตามความประสงค์ของเขา และเขา จะยกตนขึน ้ และยกย่องตัวเองเหนือพระเจ ้าทุกองค์ และจะ กล่าวสิง่ ทีน ่ ่าอัศจรรย์ตอ ่ พระเจ ้าแห่งพระเจ ้าทัง้ หลาย และจะ เจริญรุง่ เรืองจนกว่าพระพิโรธจะสําเร็จ เพราะสิง่ ทีถ ่ ก ู กําหนด ไว ้จะสําเร็จ 37 เขาจะไม่นับถือพระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเขา และจะไม่ นับถือผู ้หญิงทีผ ่ ู ้หญิงปรารถนา และจะไม่นับถือพระเจ ้าองค์ ใดเลย เพราะเขาจะยกย่องตนเองเหนือสิง่ อืน ่ ใด 38 แต่ในสถานะของเขา เขาจะได ้ยกย่องพระเจ ้าแห่งกําลัง และพระเจ ้าทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของเขาไม่รู ้จัก เขาจะได ้ยกย่องด ้วย ่ ชม ทองคําและเงิน และด ้วยอัญมณีมค ี า่ และของทีน ่ ่าชืน 39 ดังนีเ้ ขาจะกระทําในป้ อมปราการทีแ ่ ข็งแกร่งทีส ่ ด ุ กับพระ เจ ้าต่างด ้าว ซึง่ เขาจะรู ้จักและทวีความรุง่ โรจน์ของเขา และ เขาจะทําให ้พวกเขาปกครองเหนือคนจํานวนมาก และจะแบ่ง ดินแดนเพือ ่ ผลกําไร ้ สุดนัน 40 และเมือ ่ ถึงเวลาสิน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งทิศใต ้จะโจมตีเขา และกษั ตริยแ ์ ห่งทิศเหนือจะโจมตีเขาเหมือนพายุหมุน พร ้อม ด ้วยรถรบ และด ้วยทหารม ้า และด ้วยเรือรบเป็ นอันมาก และ เขาจะเข ้าไปในประเทศต่างๆ และจะไหลท่วมและผ่านไป 41 พระองค์จะเสด็จเข ้าไปในแผ่นดินอันรุง่ โรจน์ และประเทศ ต่างๆ มากมายจะล ้มล ้าง แต่ประเทศเหล่านีจ ้ ะหนีรอดไปจาก มือของพระองค์ คือเอโดมและโมอับ และหัวหน ้าของบรรดา บุตรแห่งอัมโมน 42 พระองค์จะทรงยืน ่ พระหัตถ์ของพระองค์ออกไปยัง ประเทศต่างๆ และแผ่นดินอียป ิ ต์ก็จะหนีไม่พ ้น 43 แต่เขาจะมีอํานาจเหนือสมบัตท ิ เี่ ป็ นทองและเงิน และ เหนือสิง่ ลํ้าค่าทัง้ หมดของอียป ิ ต์ และชาวลิเบียและชาว เอธิโอเปี ยจะอยูท ่ รี่ อยพระบาทของเขา 44 แต่ขา่ วคราวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือจะทําให ้เขา เดือดร ้อน เพราะฉะนัน ้ เขาจึงจะออกไปด ้วยความโกรธยิง่ นัก ้ ซาก เพือ ่ ทําลายล ้าง และกําจัดคนจํานวนมากให ้สิน 45 และเขาจะปลูกพลับพลาแห่งพระราชวังของเขาไว ้ ิ ธิอ ระหว่างทะเลในภูเขาศักดิส ์ ท ์ น ั รุง่ โรจน์ แต่เขาจะมาถึงจุด จบของเขา และไม่มใี ครช่วยเขาได ้
บทที่ 12 1 และในเวลานัน ้ มีคาเอล ผู ้เป็ นเจ ้านายใหญ่ผู ้ยืนหยัดเพือ ่ บุตรหลานของประชาชนของเจ ้าจะลุกขึน ้ และจะมีเวลาแห่ง ความยากลําบากอย่างทีไ่ ม่เคยมีมาตัง้ แต่มป ี ระชาชาติ จนกระทั่งถึงเวลานัน ้ และในเวลานัน ้ ประชาชนของเจ ้าทุกคน ื่ จารึกไว ้ในหนังสือจะได ้รับการช่วยเหลือ ทีม ่ ช ี อ 2 และคนจํานวนมากในพวกทีห ่ ลับใหลอยูใ่ นผงคลีดน ิ จะตืน ่ ขึน ้ บางคนก็จะตืน ่ ขึน ้ เพือ ่ ชีวต ิ นิรันดร์ และบางคนก็จะตืน ่ ขึน ้ เพือ ่ ได ้รับความอับอายและความดูถก ู ชัว่ นิรันดร์ 3 และบรรดาผู ้ฉลาดจะส่องแสงเหมือนแสงสุกใสของท ้องฟ้ า และบรรดาผู ้ทีท ่ ําให ้คนจํานวนมากกลับใจเป็ นคนชอบธรรม จะส่องแสงเหมือนดวงดาวตลอดไปชัว่ นิรันดร์ 4 แต่เจ ้า ดาเนียล จงปิ ดถ ้อยคําเหล่านัน ้ ไว ้ และประทับตรา ้ สุด คนเป็ นอันมากจะวิง่ ไปมา หนังสือไว ้ จนกว่าจะถึงเวลาสิน และความรู ้จะเพิม ่ มากขึน ้ 5 แล ้วข ้าพเจ ้า ดาเนียล ก็มองดู และดูเถิด มีอก ี สองคนยืนอยู่ คนหนึง่ อยูฝ ่ ั่ งนีข ้ องแม่นํ้า และอีกคนหนึง่ อยูฝ ่ ั่ งนัน ้ ของแม่นํ้า ่ 6 และมีคนหนึง่ พูดกับชายทีส ่ วมผ ้าลินน ิ ซึงอยูบ ่ นนํ้ าแห่ง แม่นํ้าว่า "จะต ้องใช ้เวลานานเท่าใดจึงจะถึงทีส ่ ด ุ ของสิง่ อัศจรรย์เหล่านี"้ 7 และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงชายผู ้สวมชุดผ ้าลินน ิ ซึง่ อยูเ่ หนือนํ้ า ่ วรรค์ และสาบาน แห่งแม่นํ้านัน ้ ยกมือขวาและมือซ ้ายขึน ้ สูส โดยพระองค์ผู ้ทรงพระชนม์อยูช ่ วั่ นิรันดร์วา่ จะเป็ นอย่างนัน ้ ตลอดไปเป็ นเวลาหนึง่ เวลาและครึง่ เวลา และเมือ ่ เขาได ้ ั ดิส ิ ธิแ กระทําการกระจัดกระจายอํานาจของชนชาติศก ์ ท ์ ล ้ว สิง่ ทัง้ หลายเหล่านีจ ้ ะสําเร็จ 8 ข ้าพเจ ้าได ้ยินแต่ไม่เข ้าใจ จึงกล่าวว่า “โอ ้ พระเจ ้าของ ้ สุดลงอย่างไร” ข ้าพเจ ้า สิง่ เหล่านีจ ้ ะสิน 9 และพระองค์ตรัสว่า จงไปเถิด ดาเนียล เพราะว่าถ ้อยคํา ้ สุด เหล่านัน ้ ถูกปิ ดไว ้และปิ ดผนึกไว ้จนถึงเวลาแห่งการสิน 10 คนเป็ นอันมากจะได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ และจะขาว สะอาด และจะถูกทดสอบ แต่คนชัว่ จะทําชัว่ และไม่มค ี นชัว่ คนใดจะเข ้าใจ แต่คนฉลาดจะเข ้าใจ 11 และตัง้ แต่เวลาทีเ่ ครือ ่ งบูชาประจําวันจะถูกยกเลิกไป และ ตัง้ แต่เวลาทีส ่ งิ่ ทีน ่ ่ารังเกียจซึง่ ทําให ้เกิดความรกร ้างว่าง เปล่าถูกตัง้ ขึน ้ จะเป็ นเวลาหนึง่ พันสองร ้อยเก ้าสิบวัน 12 ผู ้ทีค ่ อยและมาถึงหนึง่ พันสามร ้อยสามสิบห ้าวันนัน ้ เป็ นสุข 13 แต่เจ ้าจงไปเสียจนกว่าจะถึงทีส ่ ด ุ เพราะว่าเจ ้าจะได ้ ้ สุดวัน พักผ่อน และจะยืนอยูใ่ นตําแหน่งของเจ ้าเมือ ่ สิน ทัง้ หลาย