แกะหลงทาง เหรียญทีห ่ ายไป และบุตรชายทีฟ ่ ่ มเฟื ุ อย ลูกา 15:1-32 1 แล ้วบรรดาคนเก็บภาษี และคนบาปทัง้ หลายก็พากันเข ้ามาใกล ้พระองค์เพือ ่ ฟั งพระองค์ เทศนา ี ละพวกธรรมาจารย์ก็บน 2 พวกฟาริสแ ่ ว่า “คนนีร้ ับคนบาปและกินอาหารกับพวกเขา” 3 และพระองค์ตรัสคําอุปมานีแ ้ ก่พวกเขาว่า ิ 4 ในพวกท่านนัน ้ ใครเล่าจะมีแกะร ้อยตัว ถ ้าแกะตัวหนึง่ หายไป เขาจะไม่ทงิ้ แกะเก ้าสบ เก ้าตัวไว ้ในถิน ่ ทุรกันดาร แล ้วออกไปตามหาจนกว่าจะพบหรือ? 5 และเมือ ่ เขาพบแล ้ว เขาก็แบกมันไว ้บนบ่าด ้วยความยินดี 6 เมือ ่ เขากลับถึงบ ้าน เขาก็เรียกเพือ ่ นและเพือ ่ นบ ้านมารวมกัน แล ้วกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงยินดีกบ ั ข ้าพเจ ้าเถิด เพราะข ้าพเจ ้าได ้พบแกะของข ้าพเจ ้าทีห ่ ายไปแล ้ว” 7 เราบอกท่านทัง้ หลายว่า ในทํานองเดียวกัน ความยินดีในสวรรค์จะมีมากกว่าสําหรับคน ิ เก ้าคนทีไ่ ม่ต ้องกลับใจ บาปคนหนึง่ ทีก ่ ลับใจ มากกว่าสําหรับคนชอบธรรมเก ้าสบ ิ เหรียญ ถ ้าทําหายไปเหรียญหนึง่ เธอจะไม่จด 8 หญิงใดเล่าทีม ่ เี งินสบ ุ เทียน กวาดบ ้าน และค ้นหาอย่างขยันขันแข็งจนกว่าจะพบหรือ? 9 และเมือ ่ นางพบแล ้ว นางก็เรียกเพือ ่ นและเพือ ่ นบ ้านมารวมกัน แล ้วกล่าวว่า “จงยินดีกบ ั ิ้ สว่ นทีฉ ฉั นเถิด เพราะฉั นพบชน ่ ั นทําหายไปแล ้ว” 10 ในทํานองเดียวกัน เราบอกท่านทัง้ หลายว่า มีความยินดีในสายพระเนตรของทูต สวรรค์ของพระเจ ้าเมือ ่ คนบาปคนหนึง่ กลับใจใหม่ 11 และท่านกล่าวว่า ชายคนหนึง่ มีบต ุ รชายสองคน: ิ สว่ นทีเ่ ป็ นของข ้าพเจ ้าให ้ 12 และน ้องคนสุดท ้องก็ทล ู บิดาว่า “บิดา โปรดแบ่งทรัพย์สน ิ ของตนให ้แก่พวกเขา แก่ข ้าพเจ ้าด ้วย” แล ้วบิดาก็แบ่งทรัพย์สน ิ ทัง้ หมด แล ้วออกเดินทางไปยัง 13 หลังจากนัน ้ ไม่กวี่ ัน บุตรชายคนเล็กก็รวบรวมทรัพย์สน ้ พย์สน ิ เหล่านัน แดนไกล และใชทรั ้ ไปกับการใชช้ วี ต ิ อย่างฟุ่ มเฟื อย 1
14 และเมือ ่ เขาใชจ่้ ายทุกอย่างหมดแล ้ว ก็เกิดกันดารอาหารอย่างรุนแรงในแผ่นดินนัน ้ และเขาก็เริม ่ ขาดแคลน ั อยูก 15 และเขาไปอาศย ่ บ ั พลเมืองคนหนึง่ ในประเทศนัน ้ และเขาได ้สง่ เขาไปเลีย ้ งหมูใน ทุง่ นาของตน 16 และเขาอยากจะกินแกลบทีห ่ มูกน ิ แต่ไม่มใี ครให ้เขาเลย ้ จ 17 เมือ ่ เขาได ้สติ เขาก็พด ู ว่า “บรรดาคนรับใชที ่ ้างมาของบิดาฉั นมีอาหารกินเหลือเฟื อ แต่ฉันกลับต ้องตายเพราะความหิว!” 18 ข ้าพเจ ้าจะลุกขึน ้ ไปหาบิดา และจะทูลท่านว่า “บิดา ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปต่อสวรรค์และ ต่อหน ้าท่าน” 19 และข ้าพเจ ้าไม่สมควรทีจ ่ ะถูกเรียกว่าเป็ นบุตรของท่านอีกต่อไป ขอให ้รับข ้าพเจ ้าเป็ น ้ เหมือนคนรับใชคนหนึ ง่ ของท่านเถิด 20 แล ้วเขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปหาบิดา แต่เมือ ่ เขายังอยูไ่ กล บิดาของเขาก็เห็นเขา และเกิดความ สงสาร จึงวิง่ เข ้าไปกอดคอเขาและจูบเขา 21 และบุตรชายจึงทูลพระองค์วา่ “บิดา ข ้าพระองค์ได ้ทําบาปต่อสวรรค์และต่อหน ้า พระองค์ และข ้าพระองค์ไม่สมควรทีจ ่ ะถูกเรียกว่าเป็ นบุตรของพระองค์อก ี ต่อไป” ื้ คลุมทีด 22 แต่บด ิ าจึงกล่าวแก่บรรดาคนรับใชว่้ า จงนํ าเสอ ่ ท ี ส ี่ ด ุ มาสวมให ้เขา และสวม แหวนให ้เขาทีม ่ อ ื และสวมรองเท ้าให ้เขาด ้วย ี แล ้วเราจะกินและเฉลิมฉลองกัน 23 จงนํ าลูกวัวอ ้วนพีมาทีน ่ ี่ แล ้วฆ่ามันเสย 24 เพราะลูกชายของข ้าพเจ ้าคนนีต ้ ายไปแล ้ว แต่กลับมีชวี ต ิ อีกครัง้ เขาหลงหายไป แต่ก็ พบแล ้ว พวกเขาจึงเริม ่ รืน ่ เริง 25 ขณะนัน ้ บุตรชายคนโตของเขากําลังทํางานอยูใ่ นทุง่ นา เมือ ่ เขากลับมาใกล ้บ ้านก็ได ้ ี งดนตรีและการเต ้นรํา ยินเสย ้ 26 แล ้วท่านก็เรียกคนรับใชคนหนึ ง่ มาถามว่าเรือ ่ งเหล่านีห ้ มายความว่าอย่างไร 27 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “น ้องชายของเจ ้ากลับมาแล ้ว และบิดาของเจ ้าได ้ฆ่าลูกวัว อ ้วนพีเพือ ่ ฉลอง เพราะท่านรับน ้องชายของเจ ้ากลับมาอย่างปลอดภัย” 28 และเขาก็โกรธและไม่ยอมเข ้าไปข ้างใน ดังนัน ้ บิดาของเขาจึงออกมาและอ ้อนวอนเขา ้ านมานานหลายปี แล ้ว และไม่เคยฝ่ าฝื นคํา 29 และเขาจึงตอบบิดาว่า “ข ้าพระองค์รับใชท่ ั ครัง้ แต่ทา่ นก็ไม่เคยให ้ลูกแพะแก่ข ้าพระองค์เลยสก ั ตัว เพือ บัญชาของท่านเลยสก ่ ข ้า พระองค์จะได ้เลีย ้ งฉลองกับเพือ ่ นๆ” ิ ของเจ ้าไปกับหญิงโสเภณี เจ ้าก็ 30 แต่พอบุตรชายคนนีข ้ องเจ ้าเกิดมา ซงึ่ ได ้กินทรัพย์สน ฆ่าลูกวัวอ ้วนพีเลีย ้ งเขา 31 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “ลูกเอ๋ย เจ ้าอยูก ่ บ ั เราเสมอ และทุกสงิ่ ทีเ่ รามีก็เป็ นของเจ ้า” 32 เป็ นการสมควรแล ้วทีเ่ ราจะรืน ่ เริงและยินดี เพราะน ้องชายของท่านคนนีต ้ ายแล ้วและ กลับมีชวี ต ิ อีกครัง้ และหลงหายไปแล ้วก็พบแล ้ว
2