เยฟทาห์ชาวกิเลียด ผูพ ้ พ ิ ากษา 11 1 บัดนีเ้ ยฟทาห์ชาวกิเลอาดเป็ นชายผู ้กล ้าหาญมาก และเขาเป็ นบุตรของหญิงโสเภณี และกิเลอาดให ้ กําเนิดเยฟทาห์ 2 และภรรยาของกิเลอาดได ้คลอดบุตรชายให ้เขา และเมือ ่ บุตรชายของภรรยาเขาเติบโตขึน ้ พวกเขาก็ ขับไล่เยฟทาห์ออกไป และกล่าวแก่เขาว่า “เจ ้าจะไม่ได ้รับมรดกในบ ้านของบิดาเรา เพราะเจ ้าเป็ นบุตร ของหญิงต่างชาติ” ั อยูใ่ นเมืองโทบ และมีคนชวั่ มารวมกลุม 3 แล ้วเยฟทาห์ก็หนีจากพีน ่ ้องของเขาไปอาศย ่ กับเยฟทาห์และ ติดตามเขาไป 4 และเมือ ่ เวลาผ่านไป ชนชาติอม ั โมนได ้ทําสงครามกับอิสราเอล 5 และเมือ ่ ชาวอัมโมนทําสงครามกับอิสราเอล พวกผู ้ใหญ่แห่งกิเลอาดจึงไปรับเยฟทาห์มาจากดินแดน โทบ 6 และพวกเขากล่าวแก่เยฟทาห์วา่ “จงมาเป็ นหัวหน ้ากองทัพของเรา เพือ ่ เราจะได ้ต่อสูกั้ บชาวอัมโมน” 7 เยฟทาห์จงึ กล่าวแก่พวกผู ้ใหญ่แห่งกิเลอาดว่า “พวกท่านมิได ้เกลียดชงั ข ้าพเจ ้าและขับไล่ข ้าพเจ ้า ออกจากบ ้านของบิดาข ้าพเจ ้าหรือ? และเหตุใดพวกท่านจึงมาหาข ้าพเจ ้าในเวลานีเ้ มือ ่ พวกท่านกําลัง เดือดร ้อน?” 8 และบรรดาผู ้อาวุโสแห่งกิเลอาดกล่าวแก่เยฟทาห์วา่ “ฉะนัน ้ บัดนีเ้ ราจึงหันกลับมาหาท่านอีกครัง้ เพือ ่ ท่านจะได ้ร่วมเดินทางไปกับเรา และต่อสูกั้ บชาวอัมโมน และเป็ นหัวหน ้าของเราเหนือชาวกิเลอาดทัง้ ปวง” 9 และเยฟทาห์กล่าวแก่พวกผู ้ใหญ่แห่งกิเลอาดว่า “ถ ้าพวกท่านพาข ้าพเจ ้ากลับบ ้านไปรบกับชาวอัม โมนอีก และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะเป็ นหัวหน ้าของพวกท่านได ้หรือ?” 10 และบรรดาผู ้อาวุโสแห่งกิเลอาดกล่าวแก่เยฟทาห์วา่ ขอพระเจ ้าทรงเป็ นพยานระหว่างเรา หากเราไม่ ปฏิบต ั ต ิ ามคําพูดของท่าน 11 แล ้วเยฟทาห์ก็ไปกับพวกผู ้ใหญ่แห่งกิเลอาด และประชาชนก็แต่งตัง้ เขาเป็ นหัวหน ้าและผู ้บัญชาการ เหนือพวกเขา และเยฟทาห์ก็กล่าวถ ้อยคําทัง้ หมดต่อหน ้าพระเจ ้าทีม ่ ส ิ เปห์ 12 และเยฟทาห์ได ้สง่ ผู ้สง่ สารไปยังกษั ตริยแ ์ ห่งชาวอัมโมนทูลว่า “ท่านมาเกีย ่ วข ้องอะไรกับข ้าพเจ ้า เล่า จึงยกทัพมาต่อสูกั้ บข ้าพเจ ้าในแผ่นดินของข ้าพเจ ้า?”
1
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
13 และกษั ตริยแ ์ ห่งชาวอัมโมนทรงตอบบรรดาผู ้สง่ สารของเยฟทาห์วา่ “เพราะอิสราเอลได ้ยึดครองดิน แดนของข ้าพเจ ้าไป เมือ ่ พวกเขาขึน ้ มาจากอียป ิ ต์ ตัง้ แต่แม่นํ้าอาร์นอนจนถึงแม่นํ้ายับโบก และจนถึงแม่ ั ติเถิด” นํ้ าจอร์แดน ฉะนัน ้ ขอทรงคืนดินแดนเหล่านัน ้ แก่ข ้าพเจ ้าโดยสน 14 และเยฟทาห์ได ้สง่ ทูตไปหากษั ตริยแ ์ ห่งชาวอัมโมนอีกครัง้ : 15 และกล่าวแก่เขาว่า เยฟทาห์กล่าวว่า อิสราเอลไม่ได ้ยึดครองดินแดนโมอับหรือดินแดนของชาวอัม โมน 16 แต่เมือ ่ ชาวอิสราเอลขึน ้ มาจากอียป ิ ต์ และเดินผ่านถิน ่ ทุรกันดารจนถึงทะเลแดง และมาถึงเมืองคา เดช 17 แล ้วชาวอิสราเอลจึงสง่ ทูตไปทูลกษั ตริยแ ์ ห่งเอโดมว่า “ขอพระองค์ทรงโปรดให ้ข ้าพระองค์ผา่ นเข ้า มาในแผ่นดินของพระองค์” แต่กษั ตริยแ ์ ห่งเอโดมไม่ทรงฟั งคําทูลนัน ้ และพวกเขาก็สง่ ทูตไปทูล ่ กัน แล ้วชาวอิสราเอลจึง กษั ตริยแ ์ ห่งโมอับในทํานองเดียวกัน แต่กษั ตริยแ ์ ห่งโมอับก็ไม่ทรงยินยอมเชน ั ไปอาศยอยูใ่ นคาเดช 18 แล ้วพวกเขาก็เดินทางต่อไปในถิน ่ ทุรกันดาร และอ ้อมดินแดนเอโดมและดินแดนโมอับ แล ้วมาทาง ด ้านตะวันออกของดินแดนโมอับ และตัง้ ค่ายอยูฝ ่ ั่ งตรงข ้ามของแม่นํ้าอาร์นอน แต่ไม่ได ้เข ้าไปในเขต แดนของโมอับ เพราะแม่นํ้าอาร์นอนเป็ นเขตแดนของโมอับ 19 และชาวอิสราเอลได ้สง่ ทูตไปหาซโี ฮน กษั ตริยแ ์ ห่งชาวอมอไรต์ กษั ตริยแ ์ ห่งเฮชบอน และชาว อิสราเอลทูลพระองค์วา่ “ขอทรงโปรดให ้เราผ่านเข ้ามาในดินแดนของข ้าพเจ ้าเถิด” 20 แต่สโิ ฮนไม่ไว ้ใจให ้อิสราเอลผ่านเข ้ามาในเขตแดนของตน สโิ ฮนจึงรวบรวมผู ้คนของตนทัง้ หมดมา ตัง้ ค่ายทีย ่ าฮาซ และต่อสูกั้ บอิสราเอล 21 และพระเยโฮวาห์พระเจ ้าแห่งอิสราเอลทรงมอบสโิ ฮนและประชาชนทัง้ หมดของเขาไว ้ในมือของ อิสราเอล และอิสราเอลก็โจมตีพวกเขา ดังนัน ้ อิสราเอลจึงครอบครองดินแดนทัง้ หมดของชาวอมอไรต์ ั ในประเทศนัน ซงึ่ เป็ นผู ้อยูอ ่ าศย ้ 22 และพวกเขาได ้ครอบครองชายฝั่ งทัง้ หมดของชาวอมอไรต์ ตัง้ แต่แม่นํ้าอาร์นอนจนถึงแม่นํ้ายับโบก และจากถิน ่ ทุรกันดารจนถึงแม่นํ้าจอร์แดน 23 ดังนัน ้ บัดนีพ ้ ระยาห์เวห์พระเจ ้าแห่งอิสราเอลได ้ทรงขับไล่ชาวอมอไรต์ออกไปจากเบือ ้ งหน ้าชนชาติ อิสราเอลของพระองค์แล ้ว เจ ้าจะมาครอบครองดินแดนนัน ้ หรือ? 24 เจ ้าจะไม่ครอบครองสงิ่ ทีเ่ คโมชพระเจ ้าของเจ ้าประทานให ้หรือ? ฉะนัน ้ ผู ้ใดก็ตามทีพ ่ ระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของเราจะขับไล่ออกไปจากเบือ ้ งหน ้าเรา เราก็จะครอบครองผู ้นัน ้ ิ เปอร์ กษั ตริยแ 25 แล ้วเจ ้าดีกว่าบาลาค บุตรของซป ์ ห่งโมอับหรือ? เขาเคยต่อสูกั้ บอิสราเอลหรือเคยยก ทัพต่อสูกั้ บพวกเขาหรือไม่? ั อยูใ่ นเฮชบอนและเมืองต่างๆ ของเฮชบอน และในอาโรเออร์และเมือง 26 ขณะทีช ่ าวอิสราเอลอาศย ต่างๆ ของอาโรเออร์ และในเมืองทัง้ หลายทีอ ่ ยูต ่ ามชายฝั่ งของแม่นํ้าอาร์นอนเป็ นเวลาสามร ้อยปี เหตุใด พวกท่านจึงไม่ยด ึ เมืองเหล่านัน ้ คืนภายในเวลาดังกล่าว? 27 ฉะนัน ้ ข ้าพระองค์จงึ ไม่ได ้กระทําบาปต่อพระองค์ แต่พระองค์ตา่ งหากทีก ่ ระทําผิดต่อข ้าพระองค์โดย การทําสงครามกับข ้าพระองค์ ขอพระเยโฮวาห์ผู ้ทรงเป็ นผู ้พิพากษาทรงพิพากษาในวันนีร้ ะหว่างชนชาติ อิสราเอลและชนชาติอม ั โมนเถิด 28 แต่กษั ตริยแ ์ ห่งชาวอัมโมนไม่ฟังคําทีเ่ ยฟทาห์สง่ ไป 29 แล ้วพระวิญญาณขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั เยฟทาห์ และเขาได ้ข ้ามผ่านกิเลอาดและมา นาเสห์ และข ้ามผ่านมิสเปห์แห่งกิเลอาด และจากมิสเปห์แห่งกิเลอาด เขาก็ข ้ามไปยังชาวอัมโมน 30 และเยฟทาห์ได ้ตัง้ คําปฏิญาณต่อพระเจ ้าว่า “ถ ้าพระองค์ทรงมอบชาวอัมโมนไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า โดยไม่ผด ิ พลาด” 31 แล ้วสงิ่ ใดก็ตามทีอ ่ อกมาจากประตูบ ้านของข ้าพเจ ้าเพือ ่ มาต ้อนรับข ้าพเจ ้า เมือ ่ ข ้าพเจ ้ากลับมาด ้วย ั ติสข สน ุ จากชาวอัมโมน สงิ่ นัน ้ จะเป็ นของพระเจ ้าอย่างแน่นอน และข ้าพเจ ้าจะถวายสงิ่ นัน ้ เป็ นเครือ ่ งบูชา เผา 32 ดังนัน ้ เยฟทาห์จงึ ยกทัพไปรบกับชาวอัมโมน และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของเขา 33 และพระองค์ทรงโจมตีพวกเขาตัง้ แต่เมืองอาโรเออร์ไปจนถึงเมืองมินนิธ รวมทัง้ หมด 20 เมือง และ ถึงทีร่ าบไร่องุน ่ ด ้วยการสงั หารหมูค ่ รัง้ ใหญ่ ดังนัน ้ ชาวอัมโมนจึงพ่ายแพ ้ต่อชาวอิสราเอล
2
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
34 และเยฟทาห์ก็มาถึงบ ้านของเขาทีม ่ ส ิ เปห์ และดูเถิด ลูกสาวของเขาก็ออกมาต ้อนรับเขาพร ้อมกับ กลองและระบํา และนางเป็ นลูกคนเดียวของเขา นอกจากนางแล ้ว เขาก็ไม่มล ี ก ู ชายหรือลูกสาวอีกเลย ื้ ผ ้าของตนและกล่าวว่า “อนิจจา ลูกสาวของข ้าเอ๋ย เจ ้าทําให ้ข ้าตก 35 และเมือ ่ เขาเห็นนาง เขาก็ฉีกเสอ ตํา่ ยิง่ นัก และเจ ้าเป็ นคนหนึง่ ทีท ่ ําให ้ข ้าเดือดร ้อน เพราะข ้าได ้กล่าวคําอธิษฐานต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า แล ้ว และข ้าไม่อาจหวนกลับคําได ้” 36 และนางกล่าวแก่เขาว่า “บิดาของข ้าพเจ ้า ถ ้าท่านได ้กล่าวแก่พระเจ ้าแล ้ว ขอทรงกระทําแก่ข ้าพเจ ้า ั รูของท่าน คือชาวอัมโมน” ตามทีท ่ า่ นได ้กล่าวออกมาเถิด เพราะพระเจ ้าทรงแก ้แค ้นแทนท่านจากศต 37 และนางก็ทล ู บิดาว่า “ขอให ้เป็ นไปตามนีเ้ ถิด ขอให ้ข ้าพเจ ้าได ้อยูต ่ ามลําพังสองเดือน เพือ ่ ข ้าพเจ ้า จะได ้ขึน ้ ลงภูเขาและรํ่าไห ้ถึงพรหมจรรย์ของข ้าพเจ ้ากับเพือ ่ นๆ” 38 และพระองค์ตรัสว่า “จงไปเถิด” แล ้วพระองค์ก็ทรงสง่ นางไปอยูส ่ องเดือน นางก็ไปกับเพือ ่ นๆ และ ครํ่าครวญถึงพรหมจรรย์ของตนบนภูเขา 39 และเมือ ่ เวลาผ่านไปสองเดือน นางก็กลับไปหาบิดาของนาง ผู ้ซงึ่ ได ้กระทํากับนางตามคําปฏิญาณที่ ได ้ให ้ไว ้ และนางก็ไม่ได ้รู ้จักชายใดอีกเลย และนีเ่ ป็ นธรรมเนียมในอิสราเอล 40 บรรดาธิดาของอิสราเอลจะไปไว ้อาลัยแก่ธด ิ าของเยฟทาห์ชาวกิเลอาดปี ละสวี่ น ั
ผูพ ้ พ ิ ากษา 12 1 และพวกคนเอฟราอิมก็รวมตัวกันแล ้วเดินทางไปทางเหนือ และกล่าวแก่เยฟทาห์วา่ “เหตุใดท่านจึง ข ้ามไปรบกับชาวอัมโมน และไม่เรียกพวกเราไปด ้วย? พวกเราจะเผาบ ้านของท่านด ้วยไฟ” 2 และเยฟทาห์กล่าวแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าและประชาชนของข ้าพเจ ้าได ้ต่อสูกั้ บชาวอัมโมนอย่างหนัก และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าร ้องขอความชว่ ยเหลือจากท่าน ท่านก็ไม่ชว่ ยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากเงือ ้ มมือของพวกเขา” ี่ ง และข ้ามไปต่อสู ้ 3 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าท่านทัง้ หลายไม่ชว่ ยข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจึงเอาชวี ต ิ ตัวเองเสย กับชาวอัมโมน และพระเยโฮวาห์ทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า เหตุใดท่านทัง้ หลายจึงมาโจมตี ข ้าพเจ ้าในวันนีเ้ ล่า? 4 แล ้วเยฟทาห์ก็รวบรวมชายชาวกิเลอาดทัง้ หมดมาต่อสูกั้ บเอฟราอิม และชาวกิเลอาดก็สงั หารเอฟรา อิม เพราะพวกเขาพูดว่า “พวกเจ ้าชาวกิเลอาดเป็ นผู ้ลีภ ้ ย ั จากเอฟราอิมไปอยูท ่ า่ มกลางชาวเอฟราอิม และชาวมานาสเซ” 5 และชาวกิเลอาดได ้ยึดทางข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนก่อนชาวเอฟราอิม และเมือ ่ ชาวเอฟราอิมทีห ่ นีรอดมาได ้ กล่าวว่า “ขอให ้ข ้าพเจ ้าข ้ามไปเถิด” ชาวกิเลอาดจึงถามเขาว่า “เจ ้าเป็ นชาวเอฟราอิมหรือ?” ถ ้าเขาตอบ ว่า “ไม่ใช”่ ิ โบเลทเถิด” และเขาก็พด ิ โบเลท เพราะเขาไม่สามารถ 6 แล ้วพวกเขาก็พด ู กับเขาว่า “จงพูดว่าชบ ู ว่าซบ ี งได ้อย่างถูกต ้อง จากนัน ออกเสย ้ พวกเขาก็จับเขาและฆ่าเขาทีท ่ างข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน และในเวลานัน ้ ่ ี ชาวเอฟราอิมก็ตายไปสหมืน ่ สองพันคน ิ้ ชวี ต 7 และเยฟทาห์ได ้ปกครองอิสราเอลเป็ นเวลาหกปี แล ้วเยฟทาห์ชาวกิเลอาดก็สน ิ และถูกฝั งไว ้ใน เมืองแห่งหนึง่ ในกิเลอาด
บทวิเคราะห์ ื ผูว้ น เรือ ่ งราวของ เยฟทาห์ ซงึ่ พบได ้ใน หนังสอ ิ จ ิ ฉ ัย บทที่ 11 และ 12 ของพระคัมภีรฉ ์ บับคิงเจมส ์ ั ซอน ้ และโศกนาฏกรรมทีส ั ญาเดิม เรือ เป็ นหนึง่ ในเรือ ่ งราวทีท ่ รงพลัง ซบ ่ ด ุ ในพันธสญ ่ งราวนีก ้ ล่าวถึงนัก รบผู ้ยิง่ ใหญ่ทถ ี่ ก ู ครอบครัวปฏิเสธ เขาจึงลุกขึน ้ มาเพือ ่ ชว่ ยอิสราเอล แต่กลับถูกพันธนาการด ้วยคํา สาบานอันน่าเศร ้า และต่อมาก็เข ้าไปพัวพันกับสงครามกลางเมืองอันขมขืน ่
่ นที่ 1: การวิเคราะห์พระค ัมภีรผ สว ์ ว ู้ น ิ จ ิ ฉ ัย บทที่ 11-12 ทีละข้อ ้ มามีอา ผูพ ้ พ ิ ากษา บทที่ 11: การขึน ํ นาจของเยฟทาห์และสงครามก ับชาวอ ัมโมน
3
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
11:1–3 — ประว ัติความเป็นมาและการถูกเนรเทศของเยฟทาห์ เยฟทาห์ถก ู กล่าวถึงว่าเป็ น "ชายผู ้กล ้าหาญยิง่ ใหญ่" แต่แท ้จริงแล ้วเขาเป็ นบุตรของหญิงโสเภณี บิดา ของเขา กิเลียด มีบต ุ รชายทีถ ่ ก ู ต ้องตามกฎหมายซงึ่ ขับไล่เยฟทาห์ออกไปเพือ ่ ไม่ให ้เขาได ้รับมรดก เย ฟทาห์จงึ หนีไปยังดินแดนโทบ ทีซ ่ งึ่ กลุม ่ "คนไร ้สาระ" (คนนอกรีตหรือคนเกียจคร ้าน) มารวมตัวกันรอบ ตัวเขาและติดตามเขาในฐานะผู ้นํ า ่ ยเหลือ 11:4–11 — ผูเ้ ฒ่าแห่งกิเลอาดขอความชว เมือ ่ ชาวอัมโมนทําสงครามกับอิสราเอล บรรดาผู ้อาวุโสแห่งกิเลอาดตระหนักว่าพวกเขาต ้องการแม่ทัพ พวกเขาจึงเดินทางไปยังดินแดนโทบเพือ ่ ขอร ้องให ้เยฟทาห์นําพวกเขา เยฟทาห์ตําหนิพวกเขาในตอน ่ ย ั ชนะ เขาจะกลายเป็ น แรกเกีย ่ วกับการปฏิเสธในอดีต แต่พวกเขาก็ตกลงกันว่าหากเขาพาพวกเขาไปสูช หัวหน ้าเหนือชาวกิเลอาดทัง้ หมด พวกเขาจึงสาบานต่อหน ้าพระเจ ้าในมิสเปห์ 11:12–28 — การเจรจาทางการทูตและทางศาสนศาสตร์ของเยฟทาห์ ก่อนทีจ ่ ะทําการรบ เยฟทาห์ได ้สง่ ผู ้สง่ สารไปยังกษั ตริยแ ์ ห่งชาวอัมโมน ถามว่าทําไมพวกเขาจึงโจมตี ดินแดนของอิสราเอล กษั ตริยอ ์ ม ั โมนอ ้างว่าอิสราเอลยึดครองดินแดนของพวกเขาเมือ ่ ครัง้ อพยพออก จากอียป ิ ต์ เยฟทาห์ตอบโต ้ด ้วยการอธิบายทางประวัตศ ิ าสตร์และศาสนศาสตร์อย่างละเอียดว่า อิสราเอลไม่ได ้ยึดครองดินแดนจากอัมโมนหรือโมอับ แต่จากสโิ ฮน กษั ตริยแ ์ ห่งชาวอมอไรต์ ซงึ่ พระเจ ้า ิ ธิข ทรงมอบไว ้ในมือของพวกเขา เยฟทาห์ท ้าทายสท ์ องชาวอัมโมนทีจ ่ ะร ้องเรียนหลังจากทีต ่ งั ้ รกราก ิ เป็ นของพระเจ ้า กษั ตริยแ อย่างสงบสุขมาสามร ้อยปี และปล่อยให ้การตัดสน ์ ห่งอัมโมนเพิกเฉยต่อข ้อ ความนัน ้ 11:29 — การเสริมพล ังของพระวิญญาณ "แล ้วพระวิญญาณของพระเจ ้าก็ทรงลงมาสถิตอยูก ่ บ ั เยฟทาห์" เยฟทาห์ได ้รับอํานาจจากพระเจ ้า เดิน ทางผ่านกิเลอาดและมานาเสห์ รวบรวมกําลังพล และยกทัพไปยังชาวอัมโมน 11:30–31 — คําปฏิญาณพล ันแล่นของเยฟทาห์ ก่อนออกรบ เยฟทาห์ได ้ตัง้ คําปฏิญาณต่อพระเจ ้าว่า ถ ้าพระเจ ้าทรงมอบชาวอัมโมนไว ้ในมือของเขา สงิ่ ั ติ จะเป็ นของพระเจ ้า ใดก็ตามทีอ ่ อกมาจากประตูบ ้านของเขาเพือ ่ ต ้อนรับเขาเมือ ่ เขากลับมาอย่างสน และเขาจะถวายสงิ่ นัน ้ เป็ นเครือ ่ งบูชาเผา ั 11:32–33 — ชยชนะเหนื อชาวแอมมอน เยฟทาห์ยกทัพไปรบกับชาวอัมโมน ด ้วยความชว่ ยเหลือจากพระเจ ้า เขาเอาชนะชาวอัมโมนได ้อย่าง ิ เมือง และปราบปรามชาวอัมโมนต่อหน ้าชนชาติอส ราบคาบในยีส ่ บ ิ ราเอล ั 11:34–40 — การกล ับบ้านอ ันแสนเศร้าและการทําตามคํามน ่ ั สญญา เยฟทาห์กลับบ ้านทีม ่ ส ิ เปห์ ลูกสาวคนเดียวของเขาออกมาต ้อนรับพร ้อมกับเต ้นรําและตีกลอง เยฟทาห์ ี ้ ึ ื้ ผ ้าของตนและครํ่าครวญถึงคําปฏิญาณของตน โดยตระหนักว่าเขาไม่สามารถ เสยใจอย่างสุดซง ฉีกเสอ ถอนคําปฏิญาณนัน ้ ได ้ ลก ู สาวของเขายอมรับอย่างกล ้าหาญ โดยขอเพียงเวลาสองเดือนเพือ ่ ไปอยูบ ่ น ภูเขากับเพือ ่ นๆ เพือ ่ ไว ้อาลัยให ้กับพรหมจรรย์ของตน หลังจากสองเดือน เธอก็กลับมา และเยฟทาห์ก็ ปฏิบต ั ต ิ ามคําปฏิญาณทีม ่ ต ี อ ่ เธอ เหตุการณ์นก ี้ ลายเป็ นประเพณีประจําปี ทบ ี่ รรดาธิดาแห่งอิสราเอลจะไว ้ อาลัยให ้เธอเป็ นเวลาสวี่ น ั ทุกปี ผูพ ้ พ ิ ากษา บทที่ 12: สงครามกลางเมืองก ับเอฟราอิมและผูพ ้ พ ิ ากษาในยุคต่อมา 12:1–3 — ความทุกข์ใจของเอฟราอิม ิ หน ้ากับเยฟทาห์ด ้วยความโกรธ พวกคนเย่อหยิง่ แห่งเอฟราอิมรวมตัวกันและข ้ามไปยังซาฟอน เผชญ ่ พวกเขาบ่นว่าเยฟทาห์ไปทําสงครามกับอัมโมนโดยไม่ขอความชวยเหลือจากพวกเขา และขูว่ า่ จะเผา
4
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
บ ้านของเขาพร ้อมกับเขาอยูข ่ ้างใน เยฟทาห์ตอบว่าเขาและผู ้คนของเขาได ้ร ้องขอความชว่ ยเหลือเมือ ่ พวกเขาตกอยูใ่ นความทุกข์ยากอย่างยิง่ แต่เอฟราอิมไม่ได ้มาชว่ ยพวกเขา ิ บอเลธ" 12:4–6 — สงครามกลางเมืองและการทดสอบ "ชบ ั ชนะ ชาวกิเลอาดจึงยึดครองทาง เยฟทาห์รวบรวมชาวเมืองกิเลอาดและต่อสูกั้ บเอฟราอิมจนได ้รับชย ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน เมือ ่ ชาวเอฟราอิมทีก ่ ําลังหนีพยายามข ้ามกลับไป ยามจึงทดสอบพวกเขาโดยขอให ้ ิ โบเลธ" เนือ ี ง "ช" ได ้ พวกเขาจึงออก พูดคําว่า "ชบ ่ งจากสําเนียงของชาวเอฟราอิมไม่สามารถออกเสย ิ โบเลธ" ความผิดพลาดทางภาษาครัง้ นีท ี งว่า "ซบ เสย ้ ําให ้พวกเขาถูกเปิ ดโปง สง่ ผลให ้ชาวเอฟราอิม 42,000 คนถูกสงั หาร 12:7 — การตายของเยฟทาห์ ี ชวี ต เยฟทาห์ปกครองอิสราเอลเป็ นเวลาหกปี กอ ่ นจะเสย ิ และถูกฝั งไว ้ในเมืองแห่งหนึง่ ในแคว ้นกิเลอาด
่ นที่ 2: บทเรียนสําค ัญและการประยุกต์ใชใ้ นชวี ต สว ิ จริง ้ ถ 1. พระเจ้าสามารถใชผ ู้ ก ู ข ับไล่และผูถ ้ ก ู ปฏิเสธได้ บทเรียน: เยฟทาห์ถก ู ขับไล่ออกจากครอบครัวเพราะภูมห ิ ลังของเขา แต่พระเจ ้าทรงเลือกเขาเพือ ่ ชว่ ย กอบกู ้ชนชาติทงั ้ ชาติ การประยุกต์ใช:้ อย่าปล่อยให ้เรือ ่ งราวในอดีต ภูมห ิ ลังครอบครัว หรือการถูกปฏิเสธจากผู ้คนมาจํากัด ั ้ ั ศกยภาพของคุณ พระเจ ้ามักใชบุคคลทีส ่ งคมมองข ้ามหรือทอดทิง้ เพือ ่ บรรลุเป้ าหมายทีย ่ งิ่ ใหญ่ ํ ค ัญอย่างยิง่ ของการระม ัดระว ังคําพูด (อ ันตรายจากการให้คา ั 2. ความสา ํ มน ่ ั สญญาโดยไม่ คด ิ ) บทเรียน: เยฟทาห์ได ้ให ้คําปฏิญาณอย่างรีบร ้อนและไม่จําเป็ นด ้วยอารมณ์ทรี่ น ุ แรงและความวิตกกังวล ซงึ่ นํ าไปสูโ่ ศกนาฏกรรมสว่ นตัวทีร่ ้ายแรง ั ญาโดยไม่คด การประยุกต์ใช:้ คําพูดมีนํ้าหนักมาก เราต ้องระมัดระวังในการให ้คําสญ ิ หน ้าคิดหลัง การ ึ ด ้วยอารมณ์ หรือการให ้คํามั่นสญ ั ญาภายใต ้ความกดดัน ศรัทธาทีแ ประกาศความรู ้สก ่ ท ้จริงคือการไว ้วาง ิ บน" หรือต่อรองกับพระองค์ด ้วยการให ้คํามั่น ใจในอํานาจสูงสุดของพระเจ ้าโดยไม่พยายาม "ติดสน ั ญาอย่างหุนหันพลันแล่น (ปั ญญาจารย์ 5:2,5) สญ 3. การรูจ ้ ักประว ัติศาสตร์ของตนเองและการยืนหย ัดบนความจริง ่ ค่เพียงนักรบทีโ่ หดเหีย บทเรียน: เยฟทาห์ไม่ใชแ ้ มเท่านัน ้ เขายังมีความรู ้ลึกซงึ้ เกีย ่ วกับประวัตศ ิ าสตร์ ั ญาของพระเจ ้ากับชนชาติรอบข ้าง เขาใชการทู ้ ของอิสราเอลและพันธสญ ตและความจริงทางประวัต ิ ้ ศาสตร์กอ ่ นทีจ ่ ะใชความรุ นแรง การประยุกต์ใช:้ จงยึดมั่นในความจริงของพระวจนะของพระเจ ้าและความเป็ นจริงทางประวัตศ ิ าสตร์ ่ ื ่ การรู ้จักรากฐานแห่งความเชอของคุณจะชวยให ้คุณสามารถตอบโต ้คําวิจารณ์ แก ้ไขความขัดแย ้งอย่าง ชาญฉลาด และยืนหยัดต่อต ้านข ้อกล่าวหาเท็จได ้ 4. ผลร้ายของความเย่อหยิง่ และล ัทธิแบ่งกลุม ่ บทเรียน: ชาวเอฟราอิมถูกขับเคลือ ่ นด ้วยความภาคภูมใิ จทีถ ่ ก ู ทําร ้าย ความอิจฉาริษยา และอัตตาของ เผ่า สง่ ผลให ้เกิดสงครามกลางเมืองทีไ่ ร ้สาระซงึ่ คร่าชวี ต ิ ชาวอิสราเอลไปหลายหมืน ่ คน
5
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
ื่ (หรือภายในชุมชนและครอบ ข้อควรปฏิบ ัติ: ความเย่อหยิง่ และความขัดแย ้งเล็กๆ น ้อยๆ ระหว่างผู ้เชอ ครัว) ทําลายความสามัคคีจากภายใน แทนทีจ ่ ะทะเลาะกันเรือ ่ งใครจะได ้เกียรติหรือความดีความชอบ เราควรให ้ความสําคัญกับอาณาจักรของพระเจ ้าและการชว่ ยเหลือซงึ่ กันและกัน 5. เครือ ่ งมือของมนุษย์ทบ ี่ กพร่องและพระคุณของพระเจ้า ื่ อยูใ่ นหอแห่งศรัทธาของพันธสญ ั ญาใหม่ (ฮบ ี รู 11:32) แต่ชวี ต บทเรียน: เยฟทาห์มช ี อ ิ ของเขากลับเต็ม ิ ไปด ้วยข ้อบกพร่องร ้ายแรง การตัดสนใจทีห ่ น ุ หันพลันแล่น และสงครามระหว่างเผ่าทีโ่ หดร ้าย การประยุกต์ใช:้ พระเจ ้าทรงทํางานผ่านผู ้คนทีบ ่ กพร่องและไม่สมบูรณ์แบบ แม ้ว่าการเลือกทีผ ่ ด ิ พลาด ของเราจะนํ ามาซงึ่ ผลลัพธ์ทเี่ จ็บปวดในโลกนี้ แต่พระคุณของพระเจ ้าสามารถไถ่บาปหัวใจทีเ่ ต็มใจได ้ แม ้ว่าหัวใจนัน ้ จะขรุขระก็ตาม
ั เยฟทาห์ในพ ันธสญญาใหม่ ี รู บทที่ 11 ซงึ่ มักถูกเรียกว่า "หอแห่งศรัทธา" เยฟทาห์ได ้รับการกล่าวถึงอย่างไม่คาด ใน พระธรรมฮบ คิดและน่ายกย่องท่ามกลางวีรสตรีและวีรบุรษ ุ ผู ้ยิง่ ใหญ่ในประวัตศ ิ าสตร์พระคัมภีร ์ เมือ ่ พิจารณาจาก ี ธรรมทีบ ผลลัพธ์อน ั น่าเศร ้าและความคลุมเครือทางศล ่ น ั ทึกไว ้ในเรือ ่ งราวของเขาในพระธรรมผู ้วินจ ิ ฉั ย ั ญาใหม่ทม การทีเ่ ขาถูกกล่าวถึงในบทนีจ ้ งึ ให ้ข ้อมูลเชงิ ลึกทีล ่ ก ึ ซงึ้ เกีย ่ วกับมุมมองของพันธสญ ี่ ต ี อ ่ ศรัทธา พระคุณ และความไม่สมบูรณ์ของมนุษย์ ี รูบทที่ 11 ทีไ่ หน 1. เยฟทาห์ปรากฏในฮบ ี รู 11:32–34 : มีการกล่าวถึงเยฟทาห์ใน ฮบ ั ซอน เยฟ “และข ้าพเจ ้าจะกล่าวอะไรอีกเล่า? เพราะเวลาคงไม่เพียงพอทีจ ่ ะกล่าวถึงเกเดโอน บารัค ซม ทาห์ ดา วิด ซามูเอล และบรรดาผู ้เผยพระวจนะ ผู ้ซงึ่ โดยความเชอื่ ได ้พิชติ อาณาจักรต่างๆ กระทําความ ั ญา ปิ ดปากสงิ โต ดับไฟทีล ชอบธรรม ได ้รับคําสญ ่ ก ุ โชน รอดพ ้นจากคมดาบ จากความอ่อนแอจึงเข ้ม แข็งขึน ้ กล ้าหาญในการต่อสู ้ และขับไล่กองทัพของคนต่างชาติให ้ล่าถอย” ํ ค ัญจากมุมมองของพ ันธสญญาใหม่ ั 2. ข้อคิดสา ก. การยอมร ับศร ัทธาท่ามกลางความบกพร่องของมนุษยชาติ ื ผูพพ ื่ มถอยทางจิตวิญญาณในอิสราเอล และชวี ต หนังสอ ิ ากษาแสดงให ้เห็นถึงชว่ งเวลาแห่งความเสอ ิ ของเยฟทาห์ก็หา่ งไกลจากความบริสท ุ ธิห ์ รืออุดมคติ เขาเป็ นบุตรนอกสมรส เป็ นผู ้ถูกเนรเทศ เป็ นผู ้นํ า ของ "คนไร ้สาระ" และเป็ นนักรบทีใ่ ห ้คําปฏิญาณอย่างหุนหันพลันแล่นซงึ่ จบลงด ้วยโศกนาฏกรรม อย่าง ี รูบทที่ 11 ไม่ได ้ระบุรายชอ ื่ ผู ้บริสท ี ธรรม แต่ระบุ ไรก็ตาม พระธรรมฮบ ุ ธิต ์ ามความสมบูรณ์แบบทางศล ื่ ผู ้เขียนพระคัมภีรพ ั ญาใหม่มองข ้ามความอัปยศทางสงั คม ภูมห ตาม ความ เชอ ์ ันธสญ ิ ลังทีย ่ ากลําบาก ้ อ และความผิดพลาดสว่ นตัวของเยฟทาห์ เพือ ่ เน ้นยํ้าถึงชว่ งเวลาทีเ่ ขาไว ้วางใจในพระเจ ้าและต่อสูเพื ่ อิสราเอล คําชมเชยของพระเจ ้าในพระคัมภีรใ์ หม่นัน ้ มีรากฐานมาจาก การไว้วางใจในพระองค์ ไม่ใช ่ ความสมบูรณ์แบบของมนุษย์ ข. "จากความอ่อนแอจึงเข้มแข็ง" ี รู 11:34 สรุปประสบการณ์ของผู ้พิพากษาหลายคนด ้วยวลีทวี่ า่ “จากความอ่อนแอจึงเข ้มแข็งขึน ฮบ ้ ” จุดอ่อนของเยฟทาห์: เขาเริม ่ ต ้นจากการเป็ นคนนอกรีตทีถ ่ ก ู ขับไล่ออกจากหมูพ ่ น ี่ ้องของตนเอง (ผู ้ ื้ สายขุนนางตามประเพณี วินจ ิ ฉั ย 11:2) และขาดเชอ
6
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
ี เปรียบ พล ังของพระเจ้า: เมือ ่ พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั เขา (ผู ้วินจ ิ ฉั ย 11:29) ความเสย ตามธรรมชาติและการถูกเนรเทศทางสงั คมของเขาก็เปลีย ่ นไปเป็ นอํานาจทางจิตวิญญาณและการปลด ปล่อยทางทหาร ั ื่ มโยงก ับพ ันธสญญาใหม่ ความเชอ : ข ้อนีส ้ อดคล ้องโดยตรงกับหลักคําสอนของเปาโลใน 2 โครินธ์ 12:9 ( “พระคุณของเราเพียงพอสาํ หรับเจ ้าแล ้ว เพราะกําลังของเราจะสมบูรณ์ในความอ่อนแอ” ) ื่ มน ค. ศร ัทธาทีแ ่ สดงออกผ่านคําพูดและความเชอ ่ ั ทางศาสนศาสตร์ ก่อนทีเ่ ยฟทาห์จะยกทัพไปรบกับชาวอัมโมน เขาได ้เจรจาทางการทูตอย่างยาวนานโดยอ ้างอิงประวัต ิ ศาสตร์ของอิสราเอล (ผู ้วินจ ิ ฉั ย 11:12–27) เขาประกาศอย่างกล ้าหาญว่าพระเจ ้าแห่งอิสราเอลทรง ประทานแผ่นดินนีแ ้ ก่ประชากรของพระองค์ และยืนยันว่า "ขอให ้พระเจ ้าผู ้พิพากษาทรงพิพากษาในวันนี้ ระหว่างชนชาติอส ิ ราเอลกับชนชาติอม ั โมน" ื่ มั่นของเขาทีว่ า่ พระเจ้าแต่เพียงผูเ้ ดียวทรง ความศรัทธาของเยฟทาห์ปรากฏให ้เห็นได ้จากความเชอ เป็นผูพ ้ พ ิ ากษาสูงสุดและทรงเป็นผูป ้ กครองเหนืออาณาจ ักร มนุษย์ ี รู 11:33 ลักษณะความเชอ ื่ นีถ ิ อาณาจักร และ แสดงความกล ้าหาญในการ ในฮบ ้ ก ู อธิบายว่าเป็ นการ พิชต ้ ต่อสู ั ง. พล ังแห่งพระคุณตามพ ันธสญญา ั และกิเดโอนในฮบ ี รูบทที่ 11 เน ้นยํ้าถึงหัวข ้อหลัก การกล่าวถึงบุคคลสําคัญอย่างเยฟทาห์ แซมซน ั ญาใหม่ นั่นคือ พระคุณ แห่งการไถ่บาป สําคัญในพันธสญ หากความรอดและการได ้รับการยอมรับจากพระเจ ้าขึน ้ อยูก ่ บ ั การกระทําทีไ่ ร ้ทีต ่ ิ เยฟทาห์คงไม่อยูใ่ นราย ื่ นัน ชอ ้ การทีเ่ ขามีสว่ นร่วมนัน ้ ชใี้ ห ้เห็นถึงสาระสําคัญของพระกิตติคณ ุ นั่นคือ พระเจ ้าทรงทํางานผ่านผู ้คนที่ ื่ มั่น บกพร่อง ผิดพลาด และไม่สมบูรณ์แบบ ทีห ่ น ั มาพึง่ พาพระองค์ด ้วยความเชอ ั ั 3. การเปรียบเทียบเรือ ่ งราวในพ ันธสญญาเดิ มก ับบทสรุปในพ ันธสญญาใหม่ ั ้ หาหล ักจากพ ันธสญญาเดิ เนือ ม (ผูว้ น ิ จ ิ ฉ ัย 11– 12)
ํ ค ัญของพ ันธสญญาใหม่ ั ี รู 11) สาระสา (ฮบ
ความเป็นจริงทางประว ัติศาสตร์และมนุษย์: สถานะผู ้ถูกขับไล่ การเจรจาทางการทูตทีโ่ หดร ้าย ั ญาทีห ี อันน่า คํามั่นสญ ่ น ุ หันพลันแล่น การสูญเสย เศร ้า ความขัดแย ้งภายในประเทศ
ั ั ชนะมาจากการ สจธรรมทางจิ ตวิญญาณ: ชย ไว ้วางใจ การเอาชนะความอ่อนแอ และการพึง่ พาอํานาจของพระเจ ้า
ํ ค ัญ: ความซบ ั ซอนของมนุ ้ ประเด็นสา ษย์และความ ยุง่ เหยิงของยุคชนเผ่าในอิสราเอล
เน้นยํา้ : พลังของพระเจ ้าทีท ่ รงทํางานผ่าน ่ ื ความเชอทีแ ่ ท ้จริงในสถานการณ์ทย ี่ ากลําบาก
บทเรียน: ผลทีต ่ ามมาโดยไม่ได ้ตัง้ ใจจากคําพูดโง่ เขลาและระบบการทํางานทีผ ่ ด ิ พลาดของมนุษย์
บทเรียน: เกียรติยศนิรันดร์มอบให ้แก่ผู ้ทีไ่ ว ้ ้ วางใจพระเจ ้าในการต่อสูของพวกเขา
7
เยฟทาห์ชาวกิเลียด
ั การประยุกต์ใชใ้ นชวี ต ิ จริงจากมุมมองของพ ันธสญญาใหม่ ิ คุณจากความผิดพลาดทีเ่ ลวร้ายทีส พระเจ้าไม่ได้ต ัดสน ่ ด ุ ของคุณ: ในพระคัมภีรใ์ หม่ เยฟทาห์ได ้ ื่ ในอํานาจของพระเจ ้าทีจ รับการจดจําในเรือ ่ งความเชอ ่ ะชว่ ยให ้รอด ไม่ใชเ่ พราะคําปฏิญาณทีห ่ น ุ หันพลัน ื่ และพระคุณของพระ แล่นจนนํ าไปสูโ่ ศกนาฏกรรม ในพระคริสต์ มรดกของคุณถูกกําหนดโดยความเชอ ่ วามผิดพลาดในอดีตของคุณ เจ ้า ไม่ใชค ี ธรรมวุน ศร ัทธาสร้างพล ังได้แม้ในยุคทีไ่ ม่สมบูรณ์แบบ: เยฟทาห์มช ี วี ต ิ อยูใ่ นยุคทีศ ่ ล ่ วาย แต่เขาก็ ยังคงวางใจในพระเจ ้า คุณไม่จําเป็ นต ้องมีสภาพแวดล ้อมทีส ่ มบูรณ์แบบเพือ ่ แสดงออกถึงศรัทธาทีแ ่ ท้ จริง ่ ยให้รอด ไม่ใชแ ่ ค่เครือ ี รูบทที่ 11 ชใี้ ห ้เห็นถึง จงมุง ่ เน้นทีผ ่ ช ู้ ว ่ งมือ: การทีเ่ ยฟทาห์ถก ู กล่าวถึงในฮบ พระเจ ้าอย่างแท ้จริง—วีรบุรษ ุ ทีแ ่ ท ้จริงของพระคัมภีร ์ ผู ้ทรงเสริมพลังให ้มนุษย์ทอ ี่ อ ่ นแอสามารถทํา ั ญาของพระองค์ได ้ ตามพระสญ
8