สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
ปญจคมภร
และพระเยโฮวาหพระเจาทรงสรางมนษยจากฝนดนและทรงเปาลมหายใจแหงชวตเขาไปในจมกของเขาและ มนษยจงกลายเปนวญญาณทมชวต(ปฐมกาล2:7)
และดเถดเราเองจะนานาทวมใหญมาสแผนดนโลกเพอทาลายสรรพสงทมชวตอยใตฟาและทกสงทมอยใน แผนดนโลกจะตายไป(ปฐมกาล6:17)
และสตวทงหลายกเขาไปในเรอโนอาหเปนคๆซงเปนสงมชวตทกชนดทมลมหายใจ(ปฐมกาล7:15)
สรรพสงทมลมหายใจอยในรจมกของพวกมนลวนตายไปทงสนปฐมกาล7:22
แตในบรรดาเมองตางๆของชนชาตนซงพระเยโฮวาหพระเจาของทานทรงประทานใหแกทานเปนมรดก ทานอยาไวชวตสงมชวตใดๆเลย(เฉลยธรรมบญญต20:16)
ประวตศาสตร
ดงนนโยชวาจงโจมตทวทงแผนดนทเปนเนนเขาทางใตหบเขาและแหลงนาและกษตรยทงหลายของพวก เขาเขาไมเหลอใครไวเลยแตทาลายลางทกสงทมชวตอยางสนเชงตามทพระเยโฮวาหพระเจาแหงอสราเอล ทรงบญชาไวโยชวา10:40
และพวกเขาไดใชคมดาบฟนคนทงหลายทอยในเมองนนจนตายสนไมมใครเหลอลมหายใจอกเลยและเขาก เผาเมองฮาโซรดวยไฟและทรพยสนทงหมดของเมองเหลานนรวมทงปศสตวนนชนชาตอสราเอลไดยดมา เปนของตนเองแตพวกเขาไดใชคมดาบฟนคนทงหลายจนตายสนไมมใครเหลอลมหายใจอกเลยโยชวา 11:11,14
และทางนาในทะเลกปรากฏใหเหนรากฐานของโลกกถกเปดเผยเมอพระเจาทรงตาหนเมอพระองคทรงเปา ลมหายใจจากพระเนตรของพระองค2ซามเอล22:16
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
และเมอพระองคทรงครองราชยพระองคทรงสงหารคนในวงศตระกลของเยโรโบอมทงหมดไมเหลอผใดท ยงมชวตอยใหเยโรโบอมจนกระทงทาลายเขาจนสนตามพระดารสของพระเจาทตรสโดยอาหยาหชาวชโลนผ รบใชของพระองค(1พงศกษตรย15:29)
และตอมาบตรชายของหญงผเปนเจาของบานกลมปวยและอาการปวยของเขาหนกมากจนเสยชวต(1พงศ กษตรย17:17)
พวกเขาพนาศดวยลมพายของพระเจาและถกทาลายดวยลมหายใจจากพระเนตรของพระองคโยบ4:9
พระองคไมทรงอนญาตใหขาพเจาไดหายใจแตทรงทาใหขาพเจาเตมไปดวยความขมขนโยบ9:18 พระหตถของพระองคคอผทรงครอบครองชวตของสงมชวตทงปวงและลมหายใจของมนษยทงปวงโยบ 12:10
เขาจะไมจากไปจากความมดเปลวไฟจะทาใหกงกานของเขาแหงเหยวและเขาจะจากไปโดยลมหายใจจากปาก ของเขาโยบ15:30
ลมหายใจของขาพเจาเสอมทรามวนเวลาของขาพเจาดบสญหลมฝงศพรอขาพเจาอยโยบ17:1 ลมหายใจของขาพเจานนแปลกประหลาดสาหรบภรรยาของขาพเจาแมวาขาพเจาจะวงวอนขอเพอเหนแก ลกๆโดยไมคานงถงรางกายของตนเองเลยกตามโยบ19:17
ตลอดเวลาทลมหายใจของขาพเจาอยในตวขาพเจาและพระวญญาณของพระเจาอยในรจมกของขาพเจา(โย บ27:3)
พระวญญาณของพระเจาทรงสรางขาพเจาและพระลมหายใจของพระผทรงฤทธไดประทานชวตแกขาพเจา โยบ33:4
ถาเขาตงใจไวในใจของมนษยถาเขารวบรวมจตวญญาณและลมหายใจของเขาไวกบตนเองโยบ34:14
ดวยลมหายใจของพระเจาจงเกดนาคางแขงและนากลดนอยลงโยบ37:10
ลมหายใจของเขาสามารถจดถานใหลกโชนและเปลวไฟกพงออกมาจากปากของเขาโยบ41:21
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
แลวทางนากปรากฏใหเหนและรากฐานของโลกกถกเปดเผยเมอพระองคทรงตาหนโอพระเจาเมอลมหายใจ จากพระกรรณของพระองคพดมา(สดด18:15)
อยาทรงมอบขาพระองคไวในมอของศตรของขาพระองคเลยเพราะมพยานเทจกลาวหาขาพระองคและมคน ชวรายพดจาใสรายขาพระองคดวย(สดด27:12)
ดวยพระดารสของพระเจาทองฟาจงถกสรางขนและดวงดาวทงหลายในนนกถกสรางขนดวยลมหายใจจาก พระโอษฐของพระองคสดด33:6
พระองคทรงซอนพระพกตรพวกเขากทกขใจพระองคทรงเอาลมหายใจของพวกเขาไปพวกเขากตายและ กลบคนสฝนดนสดด104:29
พวกเขามหแตพวกเขาไมไดยนและไมมลมหายใจในปากของพวกเขาเลยสดด135:17
ลมหายใจของเขาออกไปเขากลบคนสดนในวนนนเองความคดของเขากดบสญไปสดด146:4
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
สงใดทเกดขนกบมนษยสงนนกเกดขนกบสตวดวยสงนนเกดขนกบพวกมนเหมอนกนตวหนงตายอกตว กตายแทจรงแลวพวกมนมลมหายใจเดยวกนมนษยจงไมมความเหนอกวาสตวเพราะทกสงลวนเปนความ วางเปลา(ปญญาจารย3:19)
คาพยากรณ
จงเลกยงเกยวกบมนษยผซงลมหายใจเขาทางจมกของเขาเถดเพราะจะนบวาเขามคณคาอะไรไดเลา?อสยา ห2:22
แตพระองคจะทรงพพากษาคนยากจนดวยความชอบธรรมและทรงตกเตอนคนออนโยนแหงแผนดนโลก ดวยความยตธรรมพระองคจะทรงลงโทษแผนดนโลกดวยไมเทาแหงพระโอษฐของพระองคและจะทรง ประหารคนชวรายดวยลมหายใจจากพระโอษฐของพระองคอสยาห11:4
และลมหายใจของพระองคดจสายธารทไหลลนจะมาถงกลางลาคอเพอรอนประชาชาตดวยตะแกรงแหง ความไรสาระและจะมบงเหยนอยในปากของประชาชนทาใหพวกเขาหลงผดเพราะโทเฟทถกกาหนดไวแต โบราณกาลแทจรงแลวมนถกเตรยมไวสาหรบกษตรยพระองคทรงสรางมนใหลกและกวางกองไฟนนเปน ไฟและมไมมากมายลมหายใจของพระเจาดจสายธารกามะถนจดไฟนนอสยาห30:28,33
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
เจาทงหลายจะตงครรภแกลบและจะคลอดลกแหงลมหายใจของเจาจะเหมอนไฟทจะเผาผลาญเจาเองอส ยาห33:11
พระเจาตรสวาพระองคทรงสรางฟาสวรรคและทรงแผขยายออกไปพระองคทรงแผแผนดนโลกและสง ตางๆทออกมาจากแผนดนนนพระองคทรงประทานลมหายใจแกประชากรทอยบนแผนดนนนและประทาน วญญาณแกผทดาเนนอยบนแผนดนนน(อสยาห42:5)
มนษยทกคนลวนโงเขลาในความรของตนชางหลอทกคนลวนสบสนงงงวยกบรปปนทแกะสลกเพราะรปปน ทหลอขนนนเปนของปลอมและไมมลมหายใจอยในนนเยเรมย10:14
มนษยทกคนลวนโงเขลาดวยความรของตนชางหลอทกคนลวนสบสนงนงงเพราะรปหลอทแกะสลกเพราะ รปหลอทเขาหลอขนนนเปนของปลอมและไมมลมหายใจอยในนนเยเรมย51:17
พระองคทรงไดยนเสยงของขาพระองคแลวอยาทรงปดพระกรรณฟงเสยงลมหายใจและเสยงรองของขา พระองคเลย(บทเพลงคราครวญ3:56)
ลมหายใจจากจมกของเราผทพระเจาทรงเจมไวถกพรากไปในหลมของพวกเขาผซงเรากลาววาภายใตรม เงาของเขาเราจะอาศยอยทามกลางคนตางชาต(บทเพลงคราครวญ4:20)
พระยาหเวหพระเจาตรสแกกระดกเหลานวา“ดเถดเราจะทาใหลมหายใจเขาไปในพวกเจาและพวกเจาจะม ชวตอยเราจะวางเอนไวบนพวกเจาและจะนาเนอมาปกคลมพวกเจาและจะหมพวกเจาดวยผวหนงและจะใส ลมหายใจเขาไปในพวกเจาและพวกเจาจะมชวตอยและพวกเจาจะรวาเราคอพระยาหเวห”พระยาหเวหพระเจา ตรสแกกระดกเหลานวา“ดเถดเราจะทาใหลมหายใจเขาไปในพวกเจาและพวกเจาจะมชวตอย”และเมอ ขาพเจามองดกเหนเอนและเนอขนมาปกคลมพวกมนและผวหนงกหมพวกมนไวขางบนแตไมมลมหายใจ อยในพวกมนแลวพระองคตรสกบขาพเจาวา“จงพยากรณแกลมเถดจงพยากรณเถดบตรมนษยเอยและ จงกลาวแกลมวาพระยาหเวหพระเจาตรสวาจงมาจากลมทงสทศโอลมหายใจและจงเปาลมหายใจลงบน คนตายเหลานเพอพวกเขาจะมชวตอย”ดงนนขาพเจาจงพยากรณตามทพระองคทรงบญชาและลมหายใจ กเขาไปในพวกเขาและพวกเขากมชวตอยและลกขนยนเปนกองทพใหญยงนกเอเสเคยล37:5-10 แตเจาไดยกตนขนตอตานพระเจาแหงฟาสวรรคและพวกเขานาภาชนะจากพระวหารของพระองคมาวางไว ตอหนาเจาและเจากบบรรดาเจานายภรรยาและนางสนมของเจาไดดมเหลาองนในนนและเจาไดสรรเสรญ เทพเจาททาจากเงนทองเหลองเหลกไมและหนซงมองไมเหนไดยนไมไดและไมรอะไรเลยและพระเจา ผทรงเปนเจาของลมหายใจของเจาและผทรงเปนเจาของทกสงทกอยางของเจาเจาไมไดถวายเกยรตแด พระองคเลย(ดาเนยล5:23)
เพราะเหตใดผรบใชของเจานายของขาพเจาจะพดคยกบเจานายของขาพเจาไดเลา?เพราะสวนขาพเจานน บดนหมดเรยวแรงและลมหายใจกหมดแลวดาเนยล10:17
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
วบตแกผทกลาวแกไมวา“จงตนเถด”และแกหนใบวา“จงลกขนเถดมนจะสอนเราเอง”ดเถดมนถกหมดวย ทองคาและเงนและไมมลมหายใจอยตรงกลางเลยฮาบาคก2:19
พนธสญญาใหม
เมอพระองคตรสเชนนนแลวพระองคกทรงเปาลมหายใจใสพวกเขาและตรสวา“จงรบพระวญญาณ บรสทธเถด”(ยอหน20:22)
และซาอลยงคงขเขญและวางแผนฆาเหลาสาวกของพระเจาแลวจงไปหาปโรหตใหญ(กจการ9:1)
พระองคไมทรงไดรบการบชาดวยมอของมนษยราวกบวาพระองคทรงตองการสงใดเพราะพระองคทรง ประทานชวตลมหายใจและสรรพสงทงปวงแกทกคน(กจการ17:25)
พระองคและทรงเปาลมหายใจแหงชวตเขาไปในเขาและเขาจงมชวตตอหนาพระองค2เอสดราส3:5 แตขาพเจาเหนวาพระองคทรงพนเปลวไฟออกมาจากพระโอษฐลมหายใจเปนเปลวไฟและจากรมฝปากเปน ประกายไฟและพายรายทงหมดนนผสมปนเปกนคอเปลวไฟลมหายใจเปนเปลวไฟและพายรายและได กระหนาลงมาอยางรนแรงใสฝงชนทเตรยมพรอมจะตอสและเผาผลาญพวกเขาจนหมดสนจนกระทงเมอ ฝงชนจานวนนบไมถวนมารวมกนกไมมอะไรเหลอใหเหนนอกจากฝนและกลนควนเมอขาพเจาเหนเชนนน ขาพเจากกลว2เอสดราส13:10-11
พระองคทรงสรางมนษยและทรงใสหวใจของเขาไวกลางรางกายและทรงประทานลมหายใจชวตและสต ปญญาใหแกเขา2เอสดราส16:61
เพราะเราเกดมาเพอการผจญภยทกอยางและในภพหนาเราจะเปนเสมอนวาเราไมเคยมอยมากอนเลยเพราะ ลมหายใจในรจมกของเราเปนเหมอนควนและประกายไฟเลกๆในการเคลอนไหวของหวใจเรา(ปญญาของ โซโลมอน2:2)
เพราะนางเปนลมหายใจแหงฤทธอานาจของพระเจาและเปนอทธพลบรสทธทไหลมาจากพระสรของพระ ผทรงฤทธานภาพฉะนนสงแปดเปอนใดๆจงไมอาจเขามาในนางได(ปญญาของโซโลมอน7:25) หรอสตวรายทไมรจกเตมไปดวยความโกรธแคนเพงถกสรางขนใหมพนไอไฟหรอกลนเหมนเนาของควน ไฟหรอพนประกายนากลวออกมาจากดวงตาของมนแทจรงแลวหากปราศจากพลงเหลานพวกมนคงลม ลงดวยแรงลมเพยงครงเดยวถกลงโทษดวยการแกแคนและกระจดกระจายไปทวดวยลมหายใจแหงอานาจ
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
ของพระองคแตพระองคทรงกาหนดทกสงไวในขอบเขตจานวนและนาหนกปญญาของโซโลมอน 11:18,20
สงทเหนนนลอลวงคนโงเขลาใหเกดความลมหลงและปรารถนารปเคารพทตายแลวซงไมมลมหายใจเพราะ เขาไมรจกพระผสรางของเขาและพระองคผทรงดลใจใหเขามจตวญญาณทเคลอนไหวและทรงเปาลมหายใจ แหงชวตเขาไปในตวเขาเพราะพวกเขานบรปเคารพทงหลายของคนตางชาตวาเปนพระเจาซงรปเคารพเหลา นนไมมดวงตาไวมองไมมจมกไวหายใจไมมหไวฟงไมมนวมอไวจบตองและเทาของพวกมนกเคลอนไหวชา (ปญญาของโซโลมอน15:5,11,15)
ตราบใดทเจายงมชวตอยและมลมหายใจอยามอบตวใหแกผใดเลย(ปญญาจารย33:20)
ชายผเปาเตาหลอมกาลงทางานทเกยวของกบความรอนแตดวงอาทตยแผดเผาภเขามากกวาถงสามเทา พนไอความรอนและลาแสงสวางจาจนทาใหตาพรามวปญญาจารย43:4
สงทไมมลมหายใจนนยอมถกซอมาดวยราคาสงยงเยเรมย1:25
ขาพเจาไมอาจบอกไดวาพวกเจาเขามาในครรภของขาพเจาไดอยางไรเพราะขาพเจาไมไดใหลมหายใจหรอ ชวตแกพวกเจาและขาพเจากไมไดสรางอวยวะของพวกเจาแตละคนแตแนนอนวาพระผสรางโลกผทรง สรางเผาพนธมนษยและทรงรถงจดเรมตนของสรรพสงทงปวงจะทรงประทานลมหายใจและชวตแกพวก เจาอกดวยพระเมตตาของพระองคเองเพราะพวกเจาไมเหนแกตวเพราะเหนแกพระบญญตของพระองค2 มคคาบ7:22-23
ถงกระนนเขากยงไมหยดโออวดเลยแตยงคงเตมไปดวยความเยอหยงพนไฟแหงความโกรธแคนใสพวก ยวและสงใหเรงรบเดนทางแตแลวกเกดเหตการณขนคอเขาตกลงมาจากรถมาอยางรนแรงจนทาใหราง กายทกสวนเจบปวดอยางมาก2มคคาบ9:7
ถงกระนนขณะทเขายงมลมหายใจอยดวยความโกรธจดเขาจงลกขนและถงแมเลอดของเขาจะไหลทะลก ออกมาเหมอนนาและบาดแผลของเขากสาหสเขากยงวงฝาฝงชนไปและยนอยบนโขดหนสงชน(2มคคาบ 14:45)
ขาพเจาเหนในความฝนถงสงทขาพเจาจะกลาวในตอนนดวยลนเนอหนงและดวยลมหายใจจากปากของ ขาพเจาซงพระผยงใหญไดประทานใหแกมนษยเพอสนทนาและเขาใจดวยใจ(เอโนค14:2)
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
และขาพเจาไดยกมอขนดวยความชอบธรรมและสรรเสรญพระผบรสทธและยงใหญและกลาวดวยลมหายใจ จากปากของขาพเจาและดวยลนเนอซงพระเจาทรงสรางไวสาหรบบตรแหงเนอหนงของมนษยเพอใหพวก เขาพดไดและพระองคทรงประทานลมหายใจลนและปากแกพวกเขาเพอใหพวกเขาพดได(เอโนค84:1)
ผซงนบตงแตทรงบงเกดมากไมปรารถนาอาหารทางโลกแตถอวาทกสงเปนเพยงลมหายใจทผานไปและ
ดาเนนชวตตามนนและพระเจาทรงทดสอบพวกเขาอยางมากและพบวาจตวญญาณของพวกเขานนบรสทธ เพอพวกเขาจะไดสรรเสรญพระนามของพระองค(เอโนค108:9)
จาเชอร
และพระเจาทรงสรางมนษยจากดนและทรงเปาลมหายใจแหงชวตเขาไปในจมกของเขาและมนษยจงกลาย เปนสงมชวตทมวาจา(ยาเชอร1:2)
จงตนเถดและดเถดวาความทกขยากของขาพเจาเพอเจานนขมขนเพยงใดลกเอยถงแมขาพเจาไมไดเลยง ดเจาไมไดสรางเจาและไมไดใหลมหายใจและวญญาณแกเจาแตเปนพระเจาตางหากททรงสรางเจาทรง สรางกระดกของเจาและทรงหมดวยเนอหนงและทรงเปาลมหายใจแหงชวตเขาไปในจมกของเจาแลว พระองคกทรงมอบเจาใหแกขาพเจายาเชอร43:28
และโมเสสไดเดนทางไปยงดนแดนโกเชนทกวนซงเปนททพนองของเขาคอชาวอสราเอลอาศยอยและโมเสส ไดเหนพวกเขาทกวนอยในสภาพเหนอยหอบและทางานหนก(ยาเชอร70:34) แนนอนวาพระองคทรงสรางเจาในครรภมารดาของเจาและทรงประทานลมหายใจแหงชวตแกเจาและทรง เลยงดเจาและทรงตงเจาไวบนบลลงกแหงอยปตและพระองคจะทรงเอาลมหายใจและวญญาณของเจาไป และทรงสงเจากลบคนสดนทเจาถกสรางขนมายาเชร79:50
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร
เพราะพระองคทรงเปนผคนดความคดและการปรกษาหารอในใจของเราลมหายใจของพระองคสถตอยใน เราและเมอใดทพระองคทรงพอพระทยพระองคกสามารถเอาลมหายใจนนไปจากเราได1เคลเมนตถงชาว โครนธ10:14 พระองคทรงลงโทษพวกเขาเหมอนแมลงเมาและตงแตเชาจนถงเยนพวกเขากอยไมไดเพราะพวกเขาไม สามารถชวยเหลอตวเองไดพวกเขาจงพนาศพระองคทรงเปาลมหายใจใสพวกเขาและพวกเขากตายเพราะ พวกเขาขาดสตปญญา1เคลเมนตถงชาวโครนธ18:7 ดวยเหตนพระเจาจงทรงยอมใหเทนามนหอมลงบนพระเศยรของพระองคเพอพระองคจะไดทรงประทานลม หายใจแหงความเปนอมตะแกครสตจกรของพระองคจดหมายของอกนาตอสถงชาวเอเฟซส4:4
แลวทตสวรรคกขนไปหาพระเจาไดรบการตอนรบและกลาววา“ขาแตพระเจาสรรพสงทพระองคทรงสราง ไดสนลมหายใจแลว”(หนงสออาดมและเอวาบทท10:2)
แตพระเจาทรงทอดพระเนตรดเขาและสภาพความทกขยากของเขาและการทเขากาลงจะสนลมหายใจพระ วจนะของพระเจาจงเสดจลงมาจากสวรรคทรงยกเขาขนจากนาและตรสกบเขาวาจงขนไปบนฝงสงหาเอวา และเมอเขาขนไปหาเอวาแลวพระองคตรสกบนางวาใครบอกเจาวา‘จงมาทน’?(หนงสออาดมกบเอวา 33:12)
ในวนทหาขาพเจาไดบญชาใหทะเลเกดปลานกนานาชนดและสตวทงหลายทคลานอยบนแผนดนสตวสขาท เดนอยบนแผนดนและสตวทบนอยในอากาศทงเพศผและเพศเมยและสงมชวตทกชนดทหายใจเอา วญญาณแหงชวตเขาไปแลวกมเวลาเยนและเวลาเชาของวนทหกในวนทหกขาพเจาไดบญชาใหปญญาของ ขาพเจาสรางมนษยจากเจดองคประกอบคอหนงเนอหนงจากแผนดนสองเลอดจากนาคางสามดวงตา จากดวงอาทตยสกระดกจากหนหาสตปญญาจากความรวดเรวของทตสวรรคและจากเมฆหกเสนเลอด และเสนผมจากหญาบนแผนดนเจดวญญาณจากลมหายใจของขาพเจาและจากลม(ความลบของเอโนค 30:8-10)
และขาพเจาไดเขยนถงทพกของลมและสงเกตและเหนวาผถอลกกญแจของลมเหลานนถอตาชงและเครอง วดอยางไรพวกเขาใสตมนาหนกลงในตาชงอนหนงกอนแลวจงใสตมนาหนกลงในอกตาชงหนงแลวปลอย ตมนาหนกออกไปตามการวดอยางแยบยลทวทงโลกเกรงวาลมหายใจแรงๆของพวกเขาจะทาใหแผนดนสน สะเทอนความลบของเอโนค40:8
พระเจาทรงวางรากฐานในสงทมองไมเหนและทรงแผขยายฟาสวรรคทมองเหนไดและมองไมเหนพระองค ทรงตรงแผนดนไวบนนาและทรงสรางสรรพสตวนบไมถวนใครเลาจะนบนาและรากฐานของสงทไมมนคง หรอฝนดนหรอทรายในทะเลหรอหยาดฝนหรอนาคางในยามเชาหรอลมทพดผาน?ใครเลาจะเตมเตมแผน ดนและทะเลและฤดหนาวทไมสลายไป?(ความลบของเอโนค47:5)
เพราะสรรพชวตทงปวงตางสรรเสรญพระองคและสรรพสตวทงปวงทงทมองเหนไดและมองไมเหนตาง ถวายคาสรรเสรญแดพระองค(ความลบของเอโนค51:6)
และจะไมมสงใดทหายใจโดยปราศจากความรหรอสงใดทเปนใบเพราะพระองคทรงประทานปากแกสงท พระองคทรงสรางเพอใหปากนนเปลงเสยงออกมาสรรเสรญพระองคจงสารภาพถงฤทธอานาจของ พระองคและสาแดงพระคณของพระองคเถดฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน7:26-28
สงทงปวงทมลมหายใจจงสรรเสรญพระเจาจงสรรเสรญพระเจาเถดสดด150:6
และพวกเขากลาวความจรงจากแรงบนดาลใจทพระเจาผสงสดทรงประทานใหแกพวกเขาสรรเสรญและ สรรเสรญพระนามของพระองคฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน18:19
ขาทงสขางทาขนในรปแบบเดยวกนและทกอยางถกประดษฐและประกอบอยางประณตบรรจงโดยใชทกษะ และความรทนาทงในการทาใหมนเหมอนจรงเมอลมพดผานอากาศใบไมกขยบและทกอยางถกสรางขนให สอดคลองกบความเปนจรงทมนเปนตวแทนจดหมายของอรสเตยส3:39
เหงอซมขนทหนาผากของเขาและเขาหายใจหอบถจนกระทงความสงสงทางจตใจของเขาทาใหผทรมานเขา เองตองชนชม4มคคาบ3:7
และดวยความยากลาบากแสนสาหสในการหายใจและความเจบปวดทางรางกายเขาจงอทานวา“โอทาน ทรราชผทรงเกยรตยงนกพรททานประทานใหแกขาพเจานนชางทรงเกยรตยงนกแมทานจะไมประสงคก ตามทาใหขาพเจาสามารถแสดงความจงรกภกดตอพระบญญตผานการทรมานอนทรงเกยรตยงกวาน”4 มคคาบ5:51
แมบตรคนแรกของทานสนชวตไปกไมไดทาใหความตงใจของทานเปลยนไปและบตรคนทสองของทานก มองทานดวยสายตาสงสารขณะทเขาถกทรมานและบตรคนทสามของทานกสนลมหายใจไป4มคคาบ7:13 ประสาทสมผสทสคอประสาทรบกลนซงใชในการรบรสเพอสดอากาศและหายใจ(พนยกรรมของรเบน1:17)
เพราะพระเจาทรงสรางสรรพสงทงปวงใหดตามลาดบของมนพระองคทรงสรางประสาทสมผสทงหาไวท ศรษะและทรงเชอมตอสวนคอเขากบศรษะและทรงเพมผมเขาไปเพอความสวยงามและความสงางามแลวก ทรงสรางหวใจเพอความเขาใจทองเพอขบถายกระเพาะอาหารเพอบดเคยวหลอดลมเพอหายใจตบเพอ ความโกรธนาดเพอความขมขนมามเพอความขบขนไตเพอความรอบคอบกลามเนอเอวเพอพละกาลง ปอดเพอหายใจเขาเอวเพอความแขงแรงและอนๆ(พนธสญญาของนฟทาล1:20)