กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่ ผูพ ้ พ ิ ากษา 6 1 และชนชาติอส ิ ราเอลได ้กระทําความชวั่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ ในมือของชาวมีเดียนเป็ นเวลาเจ็ดปี ั เหนืออิสราเอล และเพราะชาวมีเดียนนัน 2 และชาวมีเดียนได ้มีชย ้ เอง ชนชาติอส ิ ราเอลจึงสร ้างถํ้าและที่ หลบภัยในภูเขา 3 และเมือ ่ อิสราเอลหว่านเมล็ดพืชแล ้ว ชาวมีเดียน ชาวอะมาเลก และชนชาติจากทางทิศตะวันออกก็ยก ทัพมาโจมตีพวกเขา 4 และพวกเขาตัง้ ค่ายล ้อมโจมตีชาวอิสราเอล และทําลายพืชผลบนแผ่นดินจนกระทั่งถึงเมืองกาซา และ ไม่เหลืออาหารสําหรับชาวอิสราเอลเลย ไม่วา่ จะเป็ นแกะ วัว หรือลา 5 เพราะพวกเขามาพร ้อมกับฝูงวัวและเต็นท์ของพวกเขา และพวกเขาก็มากันเป็ นจํานวนมากราวกับ ตั๊กแตน ทัง้ พวกเขาและอูฐของพวกเขามีจํานวนนับไม่ถ ้วน และพวกเขาเข ้าไปในแผ่นดินเพือ ่ ทําลาย ล ้างมัน 6 และอิสราเอลก็ยากจนลงอย่างมากเพราะชาวมีเดียน และชาวอิสราเอลก็ร ้องขอต่อพระเจ ้า 7 และเมือ ่ ชนชาติอส ิ ราเอลร ้องขอต่อพระเจ ้าเพราะเหตุของชาวมีเดียน 8 พระยาห์เวห์ทรงสง่ ผู ้เผยพระวจนะมายังชนชาติอส ิ ราเอล และกล่าวแก่พวกเขาว่า พระยาห์เวห์พระเจ ้า แห่งอิสราเอลตรัสว่า เราได ้นํ าเจ ้าทัง้ หลายออกมาจากอียป ิ ต์ และนํ าเจ ้าทัง้ หลายออกมาจากบ ้านแห่ง การเป็ นทาส 9 และเราได ้ชว่ ยเจ ้าให ้พ ้นจากมือของชาวอียป ิ ต์ และจากมือของบรรดาผู ้ทีก ่ ดขีเ่ จ ้า และขับไล่พวกเขา ออกไปจากเบือ ้ งหน ้าเจ ้า และมอบดินแดนของพวกเขาให ้แก่เจ ้า 10 และเราได ้กล่าวแก่เจ ้าทัง้ หลายว่า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเจ ้า อย่ากลัวเทพเจ ้าของชาวอมอ ั อยูใ่ นดินแดนของพวกเขา แต่เจ ้าทัง้ หลายไม่เชอ ื่ ฟั งเสย ี งของเรา ไรต์ซงึ่ เจ ้าอาศย 11 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์เสด็จมาประทับอยูใ่ ต ้ต ้นโอ๊กต ้นหนึง่ ซงึ่ อยูใ่ นเมืองโอฟราห์ ทีเ่ ป็ น ของโยอาชชาวอาบีเอซไรต์ และกิเดโอนบุตรชายของเขา กําลังนวดข ้าวสาลีอยูข ่ ้างโรงบดองุน ่ เพือ ่ ่ นมันไว ้ไม่ให ้ชาวมีเดียนรู ้ ซอ 12 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่เขา และตรัสกับเขาว่า พระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั ท่าน ผู ้ กล ้าหาญยิง่ นัก
1
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
13 กิเดโอนจึงทูลพระองค์วา่ “ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพระองค์ ถ ้าพระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั เรา เหตุใด ่ นีจ เหตุการณ์เชน ้ งึ เกิดขึน ้ กับเราเล่า? และอัศจรรย์ทงั ้ หลายทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของเราเคยเล่าให ้เราฟั งว่า พระ เยโฮวาห์มไิ ด ้ทรงนํ าเราออกมาจากอียป ิ ต์หรือ? แต่บด ั นีพ ้ ระเยโฮวาห์ทรงทอดทิง้ เราและมอบเราไว ้ใน มือของชาวมีเดียนแล ้ว” 14 และพระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตรดูเขา แล ้วตรัสว่า “จงไปอย่างสุดกําลังของเจ ้า และเจ ้าจะชว่ ย อิสราเอลให ้พ ้นจากมือของชาวมีเดียนได ้ เราไม่ได ้สง่ เจ ้าไปหรือ?” 15 และเขาทูลพระองค์วา่ “ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพระองค์ ข ้าพระองค์จะชว่ ยอิสราเอลได ้อย่างไร? ดูเถิด ครอบครัวของข ้าพระองค์ยากจนในเผ่ามนัสเสห์ และข ้าพระองค์เป็ นคนตํา่ ต ้อยทีส ่ ด ุ ในบ ้านของบิดาข ้า พระองค์” 16 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า “เราจะอยูก ่ บ ั เจ ้าอย่างแน่นอน และเจ ้าจะสงั หารชาวมีเดียนเหมือน คนคนเดียว” 17 และเขาจึงกล่าวแก่พระองค์วา่ “ถ ้าหากข ้าพเจ ้าได ้รับความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ แล ้ว ขอทรงแสดงหมายสําคัญให ้ข ้าพเจ ้าเห็นเถิดว่าพระองค์กําลังตรัสกับข ้าพเจ ้าอยู”่ 18 “ขอความกรุณาอย่าจากไปจนกว่าข ้าพเจ ้าจะกลับมาหาท่าน และนํ าของกํานัลมาวางไว ้ต่อหน ้าท่าน” และเขากล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะรอจนกว่าท่านจะกลับมาอีก” ื้ ทีท 19 แล ้วกิเดโอนก็เข ้าไปเตรียมลูกแพะตัวหนึง่ และขนมปั งไร ้เชอ ่ ําจากแป้ งหนึง่ เอฟาห์ เขาเอาเนือ ้ ใส่ ่ ม ้อ แล ้วนํ าไปถวายพระองค์ใต ้ต ้นโอ๊ก ตะกร ้า และเอาซุปใสห ื้ มาวางไว ้บนศล ิ าแห่งนี้ แล ้วเท 20 และทูตสวรรค์ของพระเจ ้ากล่าวแก่เขาว่า จงเอาเนือ ้ และขนมปั งไร ้เชอ ่ งไป และเขาก็ทําตามนัน นํ้ าซุปใสล ้ 21 แล ้วทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ก็ยน ื่ ปลายไม ้เท ้าทีอ ่ ยูใ่ นมือของตนไปแตะต ้องเนือ ้ และขนมปั งไร ้ ื้ แล ้วก็มไี ฟลุกขึน ื้ นัน ี แล ้วทูตสวรรค์ของพระเยโฮ เชอ ้ จากหินและเผาผลาญเนือ ้ และขนมปั งไร ้เชอ ้ เสย วาห์ก็จากไปลับสายตาของเขา 22 และเมือ ่ กิเดโอนรู ้ว่าเขาเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า กิเดโอนจึงกล่าวว่า “โอ ้ พระเจ ้าข ้า! เพราะข ้าพเจ ้า ได ้เห็นทูตสวรรค์ของพระเจ ้าต่อหน ้าต่อตา” ั ติสข 23 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเขาว่า “สน ุ จงมีแก่เจ ้า อย่ากลัวเลย เจ ้าจะไม่ตาย” ื่ ว่าเยโฮวาห์ชาโลม จนถึงทุกวันนี้ 24 แล ้วกิเดโอนจึงสร ้างแท่นบูชาขึน ้ ทีน ่ ั่นถวายแด่พระเจ ้า และตัง้ ชอ แท่นบูชานัน ้ ก็ยงั อยูท ่ โี่ อฟราห์ในแคว ้นอาบีเอซไรต์ 25 และในคืนนัน ้ เอง พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “จงเอาลูกวัวตัวผู ้ของบิดาเจ ้า คือลูกวัวตัวทีส ่ อง อายุเจ็ด ั ิ ปี ไปทําลายแท่นบูชาของพระบาอัลทีบ ่ ด ิ าเจ ้ามีอยู่ และโค่นต ้นไม ้ในป่ าศกดิส ์ ทธิท ์ อ ี่ ยูข ่ ้างๆ แท่นบูชา นัน ้ ด ้วย” ิ าแห่งนี้ ณ ทีท 26 และจงสร ้างแท่นบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเจ ้า บนยอดศล ่ ก ี่ ําหนดไว ้ และ จงนํ าวัวตัวทีส ่ องมาถวายเครือ ่ งบูชาเผาพร ้อมกับไม ้จากป่ าทีเ่ จ ้าได ้ตัดลงมา ิ คนไปทําตามทีพ 27 แล ้วกิเดโอนก็เลือกคนรับใชส้ บ ่ ระเจ ้าได ้ตรัสกับเขา และเพราะเขากลัวครอบครัว ของบิดาและชาวเมือง จึงทําในเวลากลางวันไม่ได ้ ต ้องทําในเวลากลางคืน ้ ่ ก็เห็นแท่นบูชาของบาอัลถูกทําลายลง และไม ้พุม 28 และเมือ ่ บรรดาชาวเมืองตืน ่ ขึน ้ แต่เชาตรู ่ ทีอ ่ ยูข ่ ้างๆ ก็ถก ู โค่นลง และวัวตัวทีส ่ องก็ถก ู ถวายบูชาบนแท่นบูชาทีส ่ ร ้างขึน ้ ใหม่ 29 แล ้วพวกเขาก็พด ู กันว่า “ใครเป็ นคนทําเรือ ่ งนี?้ ” และเมือ ่ พวกเขาถามแล ้ว ก็ได ้คําตอบว่า “กิเดโอน บุตรของโยอาช เป็ นคนทําเรือ ่ งนี”้ 30 แล ้วชาวเมืองก็กล่าวแก่โยอาชว่า “จงนํ าบุตรชายของท่านออกมา เพือ ่ ให ้เขาตาย เพราะเขาได ้ ั ิ ทําลายแท่นบูชาของบาอัล และเพราะเขาได ้โค่นต ้นไม ้ในป่ าศกดิส ์ ทธิท ์ อ ี่ ยูใ่ กล ้แท่นบูชานัน ้ ” 31 โยอาชจึงกล่าวแก่บรรดาผู ้ทีย ่ น ื หยัดต่อสูกั้ บเขาว่า “พวกเจ ้าจะแก ้ต่างให ้บาอัลหรือ? พวกเจ ้าจะชว่ ย ี ตัง้ แต่เชา้ ถ ้าเขาเป็ นพระเจ ้า ก็ให ้เขาแก ้ต่างให ้ เขาหรือ? ผู ้ใดจะแก ้ต่างให ้เขา ก็จงประหารชวี ต ิ เขาเสย ตัวเองเถิด เพราะมีองค์หนึง่ ทําลายแท่นบูชาของเขา” 32 ดังนัน ้ ในวันนัน ้ พระองค์จงึ เรียกเยรุบบาอัลมาตรัสว่า ขอให ้บาอัลชว่ ยแก ้ต่างให ้เขาเถิด เพราะเขาได ้ ทําลายแท่นบูชาของตน 33 แล ้วชาวมีเดียน ชาวอะมาเลก และชาวตะวันออกทัง้ หมดก็รวมตัวกัน ข ้ามไปตัง้ ค่ายในหุบเขาเยซเรล
2
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
34 แต่พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั กิเดโอน และเขาจึงเป่ าแตร และอาบีเอเซอร์ก็มารวมกลุม ่ กับเขา 35 และพระองค์ทรงสง่ ผู ้สง่ สารไปทั่วเผ่ามนัสเสห์ ซงึ่ ได ้รวบรวมตามพระองค์มาด ้วย และพระองค์ทรง สง่ ผู ้สง่ สารไปยังเผ่าอาเชอร์ เผ่าเซบูลน ุ และเผ่านัฟทาลี และพวกเขาก็ได ้มาพบกับชาวอาเชอร์เหล่า นัน ้ 36 และกิเดโอนทูลพระเจ ้าว่า “ถ ้าพระองค์จะทรงชว่ ยอิสราเอลให ้รอดโดยทางมือของข ้าพระองค์ ดังที่ พระองค์ได ้ตรัสไว ้แล ้ว” 37 ดูเถิด เราจะวางขนแกะไว ้ทีพ ่ น ื้ และถ ้ามีนํ้าค ้างเฉพาะบนขนแกะเท่านัน ้ และพืน ้ ดินโดยรอบแห ้งสนิท ่ เราก็จะรู ้ว่าท่านจะทรงชวยอิสราเอลให ้รอดโดยมือของเรา ดังทีท ่ า่ นได ้ตรัสไว ้แล ้ว ่ นัน ้ ่ นํ าขนแกะมาขยําและบิดนํ้ าค ้างออกจากขน 38 และก็เป็ นเชน ้ จริงๆ คือในวันรุง่ ขึน ้ เขาตืน ่ แต่เชาตรู แกะได ้นํ้ าเต็มชาม 39 และกิเดโอนทูลพระเจ ้าว่า “ขออย่าให ้พระองค์ทรงพิโรธต่อข ้าพระองค์เลย ข ้าพระองค์จะพูดเพียง ั ครัง้ เถิด ขอให ้ขนแกะแห ้งเฉพาะสว่ น ครัง้ เดียวเท่านัน ้ ขอพระองค์ทรงพิสจ ู น์ข ้าพระองค์ด ้วยขนแกะสก นัน ้ แต่ขอให ้พืน ้ ดินทัง้ หมดมีนํ้าค ้าง” ่ นัน 40 และพระเจ ้าทรงกระทําเชน ้ ในคืนนัน ้ เพราะบนขนแกะแห ้งเท่านัน ้ สว่ นพืน ้ ดินมีนํ้าค ้าง
ผูพ ้ พ ิ ากษา 7 ้ แ 1 แล ้วเยรุบบาอัลซงึ่ ก็คอ ื กิเดโอนและคนทัง้ หลายทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาจึงลุกขึน ้ แต่เชาตรู ่ ละตัง้ ค่ายอยูข ่ ้างบ่อ นํ้ าฮาโรด โดยทีก ่ องทัพของชาวมีเดียนอยูท ่ างด ้านเหนือของพวกเขา ใกล ้เนินเขาโมเรห์ในหุบเขา 2 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “คนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั เจ ้ามีมากเกินกว่าทีเ่ ราจะมอบชาวมีเดียนไว ้ ในมือของพวกเขาได ้ เกรงว่าอิสราเอลจะโอ ้อวดต่อเราว่า มือของเราเองได ้ชว่ ยเราให ้รอด” 3 ฉะนัน ้ จงไปประกาศให ้ประชาชนได ้ยินว่า ผู ้ใดทีห ่ วาดกลัวและหวัน ่ เกรง จงกลับลงจากภูเขากิเลอาด ี แต่เชาตรู ้ ่ และประชาชนก็กลับไปสองหมืน เสย ่ สองพันคน สว่ นคนทีเ่ หลืออยูก ่ ็หนึง่ หมืน ่ คน 4 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “ประชาชนยังมากเกินไป จงพาพวกเขาลงมาทีร่ ม ิ นํ้ า แล ้วเราจะ ่ นัน ทดสอบพวกเขาทีน ่ ั่น และจะเป็ นเชน ้ คือผู ้ใดทีเ่ ราบอกเจ ้าว่า คนนีจ ้ ะไปกับเจ ้า ผู ้นัน ้ ก็จะไปกับเจ ้า และผู ้ใดทีเ่ ราบอกเจ ้าว่า คนนีจ ้ ะไม่ได ้ไปกับเจ ้า ผู ้นัน ้ ก็จะไม่ได ้ไป” 5 ดังนัน ้ ท่านจึงพาประชาชนลงไปทีน ่ ํ้ า และพระเยโฮวาห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “ผู ้ใดทีด ่ ม ื่ นํ้ าด ้วยลิน ้ เหมือน ่ กัน” สุนัข ให ้แยกผู ้นัน ้ ไว ้ต่างหาก และผู ้ใดทีค ่ ก ุ เข่าลงดืม ่ นํ้ า ก็ให ้แยกผู ้นัน ้ ไว ้ต่างหากเชน ่ 6 และในบรรดาผู ้ทีต ่ ก ั นํ้ าดืม ่ ด ้วยมือนัน ้ มีจํานวนสามร ้อยคน สวนคนอืน ่ ๆ ทีเ่ หลือต่างก็คก ุ เข่าลงเพือ ่ ดืม ่ นํ้ า 7 และองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “โดยชายสามร ้อยคนทีด ่ ม ื่ นํ้ านัน ้ เราจะชว่ ยเจ ้าให ้รอด และจะ มอบชาวมีเดียนไว ้ในมือของเจ ้า สว่ นคนอืน ่ ๆ ก็จงไปตามทีข ่ องตนเถิด” 8 ดังนัน ้ ประชาชนจึงรับเสบียงอาหารและแตรของพวกเขา และพระองค์ทรงสง่ ชาวอิสราเอลทีเ่ หลือทัง้ หมดกลับไปยังเต็นท์ของตน และทรงเก็บคนสามร ้อยคนนัน ้ ไว ้ สว่ นกองทัพของชาวมีเดียนอยูเ่ บือ ้ งล่าง พระองค์ในหุบเขา 9 และในคืนนัน ้ เอง พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึน ้ ลงไปยังกองทัพเถิด เพราะเราได ้มอบกองทัพ นัน ้ ไว ้ในมือของเจ ้าแล ้ว” ้ 10 แต่ถ ้าเจ ้าเกรงทีจ ่ ะลงไป ก็จงไปกับฟูราห์ผู ้รับใชของเจ ้าลงไปยังค่ายทหารเถิด 11 และเจ ้าจะได ้ยินสงิ่ ทีพ ่ วกเขากล่าว และหลังจากนัน ้ มือของเจ ้าจะเข ้มแข็งขึน ้ เพือ ่ ลงไปยังกองทัพนัน ้ ้ แล ้วท่านก็ลงไปพร ้อมกับฟูราห์ผู ้รับใชของเขาไปยังด ้านนอกของทหารทีอ ่ ยูใ่ นกองทัพนัน ้ 12 และชาวมีเดียน ชาวอะมาเลก และชนชาติทงั ้ หลายจากทิศตะวันออก ต่างนอนเรียงรายอยูใ่ นหุบเขา มากมายราวกับตั๊กแตน และอูฐของพวกเขาก็นับไม่ถ ้วน ราวกับทรายริมทะเล 13 เมือ ่ กิเดโอนมาถึง มีชายคนหนึง่ เล่าความฝั นให ้เพือ ่ นฟั งว่า “ข ้าพเจ ้าฝั นว่า ขนมปั งข ้าวบาร์เลย์ก ้อน หนึง่ กลิง้ เข ้าไปในกองทัพของชาวมีเดียน และตกลงมาโดนเต็นท์หลังหนึง่ จนเต็นท์นัน ้ ล ้มลง” ่ งิ่ อืน 14 และเพือ ่ นของเขาตอบว่า “นีไ ่ ม่ใชส ่ ใดเลย นอกจากดาบของกิเดโอน บุตรของโยอาช ชายชาว อิสราเอล เพราะพระเจ ้าทรงมอบชาวมีเดียนและกองทัพทัง้ หมดไว ้ในมือของเขา”
3
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
15 เมือ ่ กิเดโอนได ้ยินเรือ ่ งความฝั นและคําอธิบายความฝั นนัน ้ แล ้ว เขาก็นมัสการพระเจ ้า และกลับไปยัง กองทัพอิสราเอล แล ้วกล่าวว่า “จงลุกขึน ้ เถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพชาวมีเดียนไว ้ในมือ ของท่านแล ้ว” 16 และพระองค์ทรงแบ่งชายสามร ้อยคนออกเป็ นสามกอง และทรงมอบแตรให ้แต่ละคนในมือข ้างหนึง่ พร ้อมทัง้ เหยือกเปล่าและตะเกียงใสไ่ ว ้ในเหยือกเหล่านัน ้ 17 และพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “จงดูเราและจงทําตามอย่างเรา และดูเถิด เมือ ่ เราออกไปนอกค่าย แล ้ว พวกท่านจงทําตามทีเ่ ราทําเถิด” ่ กัน และพวกท่านก็จงเป่ า 18 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเป่ าแตร ข ้าพเจ ้าและบรรดาผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าก็เป่ าแตรด ้วยเชน แตรด ้วยจากทุกทิศทุกทางรอบค่าย และจงกล่าวว่า “ดาบของพระเจ ้า และของกิเดโอน” 19 ดังนัน ้ กิเดโอนและคนร ้อยคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาจึงออกมานอกค่ายในตอนต ้นของยามกลางคืน ขณะทีพ ่ วก เขากําลังตัง้ ยามอยู่ พวกเขาเป่ าแตรและทุบหม ้อทีอ ่ ยูใ่ นมือของพวกเขา ้ และถือแตรไว ้ในมือขวาเพือ 20 และกองทัพทัง้ สามก็เป่ าแตร ทุบหม ้อ และถือตะเกียงไว ้ในมือซาย ่ เป่ า พร ้อมกัน และพวกเขาร ้องว่า “ดาบของพระเจ ้า และของกิเดโอน” 21 และพวกเขาทุกคนก็ยน ื อยูท ่ ข ี่ องตนรอบค่าย และกองทัพทัง้ หมดก็วงิ่ ร ้องตะโกน และหนีไป 22 และทหารสามร ้อยคนเป่ าแตร และพระเยโฮวาห์ทรงดลบันดาลให ้แต่ละคนต่อสูกั้ นเองตลอดทัง้ กอง ิ ตาห์ในเซเรราธ และไปยังชายแดนของอาเบลเมโฮลาห์ จนถึงทับบัท ทัพ และกองทัพก็หนีไปยังเบธชต 23 และชาวอิสราเอลก็รวมตัวกันจากเผ่านาฟทาลี เผ่าอาเชอร์ และเผ่ามานาเสห์ทงั ้ หมด แล ้วไล่ตาม ชาวมีเดียนไป 24 และกิเดโอนได ้สง่ ผู ้สง่ สารไปทั่วภูเขาเอฟราอิม กล่าวว่า “จงลงมาต่อสูกั้ บชาวมีเดียน และนํ านํ้ าไป ยังเบธบาราห์และแม่นํ้าจอร์แดน” แล ้วบรรดาชาวเอฟราอิมก็รวมตัวกัน และนํ านํ้ าไปยังเบธบาราห์และ แม่นํ้าจอร์แดน ี พวกเขาฆ่าโอเรบทีห 25 และพวกเขาได ้จับเจ ้าชายสององค์แห่งชาวมีเดียน คือโอเรบและซบ ่ น ิ โอเรบ ี ี ี ี และฆ่าซบทีโ่ รงบดององุน ่ ของซบ แล ้วไล่ตามชาวมีเดียนไป และนํ าศรษะของโอเรบและซบมาให ้กิเด โอนทีฝ ่ ั่ งแม่นํ้าจอร์แดนอีกฝั่ งหนึง่
ผูพ ้ พ ิ ากษา 8 1 และคนแห่งเอฟราอิมก็กล่าวแก่พระองค์วา่ “เหตุใดพระองค์จงึ ไม่ทรงเรียกพวกเราเมือ ่ พระองค์เสด็จ ไปรบกับชาวมีเดียน?” และพวกเขาก็ตําหนิพระองค์อย่างรุนแรง 2 และพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “บัดนีเ้ ราได ้ทําอะไรมาบ ้างเมือ ่ เทียบกับพวกท่าน? การเก็บเกีย ่ วองุน ่ ที่ ่ รือ?” ร่วงหล่นในแคว ้นเอฟราอิมนัน ้ ดีกว่าการเก็บเกีย ่ วองุน ่ ในแคว ้นอาบีเอเซอร์ไม่ใชห ี ไว ้ในมือของท่านแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะทําอะไรได ้ 3 พระเจ ้าทรงมอบบรรดาเจ ้าเมืองมีเดียน โอเรบ และซบ ่ เมือ ่ เทียบกับท่านเล่า? เมือ ่ พระองค์ตรัสเชนนัน ้ แล ้ว ความโกรธของพวกเขาก็สงบลง 4 และกิเดโอนก็มาถึงแม่นํ้าจอร์แดน และข ้ามไปพร ้อมกับคนสามร ้อยคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา แม ้จะอ่อนแรง แต่ก็ ยังไล่ตามพวกเขาไป 5 และพระองค์ตรัสกับชาวเมืองสุคโคทว่า “ขอโปรดประทานขนมปั งแก่ประชาชนทีต ่ ด ิ ตามข ้าพเจ ้าด ้วย ั มุนนา กษั ตริยแ เพราะพวกเขาอ่อนแรง และข ้าพเจ ้ากําลังไล่ตามเซบาห์และซล ์ ห่งมีเดียน” ั มุนนาห์อยูใ่ นมือของท่านแล ้วหรือ 6 และบรรดาเจ ้านายแห่งสุคโคทกล่าวว่า “บัดนีม ้ อ ื ของเซบาห์และซล เพือ ่ ทีเ่ ราจะได ้นํ าอาหารมาเลีย ้ งกองทัพของท่าน?” ั มุนนาไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า 7 และกิเดโอนกล่าวว่า “ฉะนัน ้ เมือ ่ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงมอบเซบาห์และซล แล ้ว ข ้าพเจ ้าจะฉีกเนือ ้ ของพวกเจ ้าด ้วยหนามในถิน ่ ทุรกันดารและด ้วยพุม ่ หนาม” ่ เดียวกันนัน 8 และพระองค์เสด็จขึน ้ ไปยังเปนูเอลและตรัสกับพวกเขาเชน ้ และชาวเปนูเอลก็ตอบพระองค์ ่ เดียวกับทีช เชน ่ าวสุคทได ้ตอบพระองค์ ั ติ เราจะทําลายหอคอยนี”้ 9 และพระองค์ตรัสกับชาวเมืองเปนูเอลว่า “เมือ ่ เราเสด็จมาอีกครัง้ ด ้วยสน ั มุนนาห์อยูท 10 บัดนี้ เซบาห์และซล ่ ค ี่ าร์คอร์ พร ้อมด ้วยกองทัพประมาณหนึง่ หมืน ่ ห ้าพันคน ซงึ่ เป็ นกําลัง ี ชวี ต พลทีเ่ หลืออยูจ ่ ากกองทัพทัง้ หมดของชนชาติตะวันออก เพราะมีทหารทีถ ่ อ ื ดาบเสย ิ ไปหนึง่ แสน สองหมืน ่ คน
4
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
ั อยูใ่ นเต็นท์ทางทิศตะวันออกของโนบาห์และโยกเบฮา 11 และกิเดโอนได ้ขึน ้ ไปตามทางทีพ ่ วกทีอ ่ าศย ั รู เพราะทัพศต ั รูนัน ห์ และโจมตีทัพศต ้ ปลอดภัยดี ั มุนนาหนีไป เขาก็ไล่ตามไป และจับกษั ตริยท 12 และเมือ ่ เซบาห์และซล ์ งั ้ สองแห่งมีเดียน คือเซบาห์และ ั มุนนาได ้ และทําให ้กองทัพทัง้ หมดพ่ายแพ ้ ซล 13 และกิเดโอน บุตรชายของโยอาช กลับจากการรบก่อนดวงอาทิตย์จะขึน ้ 14 และได ้จับชายหนุ่มคนหนึง่ จากหมูช ่ าวเมืองสุคทมาสอบถาม และเขาได ้เล่าถึงบรรดาเจ ้าชายและผู ้ ิ เจ็ดคน อาวุโสของเมืองสุคทให ้ฟั ง ซงึ่ มีจํานวนหกสบ ั มุนนา ผู ้ทีพ 15 และท่านก็เสด็จไปยังชาวเมืองสุคโคท แล ้วตรัสว่า “ดูเถิด นีค ่ อ ื เซบาห์และซล ่ วกท่าน ั ตําหนิข ้าพเจ ้าว่า ‘มือของเซบาห์และซลมุนนาอยูใ่ นมือของท่านหรือ เพือ ่ เราจะได ้หาอาหารมาเลีย ้ งคน ของท่านทีเ่ หน็ ดเหนือ ่ ย?’” 16 และท่านได ้พาบรรดาผู ้อาวุโสของเมืองนัน ้ รวมทัง้ หนามจากถิน ่ ทุรกันดารและพุม ่ ไม ้ต่างๆ ไปสงั่ สอน ชาวเมืองสุคโคท 17 และเขาก็ทําลายหอคอยของเปนูเอล และสงั หารชาวเมืองนัน ้ ั มุนนาว่า “พวกทีพ 18 แล ้วท่านจึงถามเซบาห์และซล ่ วกเจ ้าฆ่าทีท ่ าบอร์นัน ้ เป็ นคนอย่างไร?” พวกเขาก็ ตอบว่า “พวกเขาเป็ นเหมือนท่าน แต่ละคนมีลก ั ษณะเหมือนโอรสธิดาของกษั ตริย”์ 19 และเขากล่าวว่า “พวกเขาเป็ นพีน ่ ้องของข ้าพเจ ้า เป็ นบุตรชายของมารดาข ้าพเจ ้า ขอสาบานต่อพระ ยาห์เวห์วา่ ถ ้าท่านทัง้ หลายชว่ ยชวี ต ิ พวกเขาไว ้ ข ้าพเจ ้าก็จะไม่ฆา่ ท่าน” ี ” แต่เยเธอร์ผู ้นัน ั 20 และเขาจึงกล่าวแก่เยเธอร์บต ุ รหัวปี ของตนว่า “จงลุกขึน ้ ฆ่าพวกนัน ้ เสย ้ ไม่ได ้ชก ดาบออกมา เพราะเขากลัว เนือ ่ งจากเขายังเป็ นหนุ่มอยู่ ั มุนนาห์ก็กล่าวว่า “จงลุกขึน 21 แล ้วเซบาห์และซล ้ และโจมตีพวกเราเถิด เพราะคนเป็ นอย่างไร กําลัง ั มุนนาห์ และเอาเครือ ของเขาก็เป็ นอย่างนัน ้ ” แล ้วกิเดโอนก็ลก ุ ขึน ้ ฆ่าเซบาห์และซล ่ งประดับทีอ ่ ยูบ ่ นคอ อูฐของพวกเขาทัง้ สองไป 22 แล ้วพวกอิสราเอลก็ทล ู กิเดโอนว่า “ขอท่านปกครองพวกเรา ทัง้ ตัวท่านเอง บุตรชายของท่าน และ หลานชายของท่านด ้วย เพราะท่านได ้ชว่ ยพวกเราให ้พ ้นจากเงือ ้ มมือของชาวมีเดียน” 23 และกิเดโอนกล่าวแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าจะไม่ปกครองพวกท่าน และบุตรชายของข ้าพเจ ้าก็จะไม่ ่ กัน พระยาห์เวห์จะทรงปกครองพวกท่าน” ปกครองพวกท่านเชน 24 กิเดโอนจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “เราอยากขอร ้องท่านทัง้ หลายให ้มอบต่างหูทแ ี่ ต่ละคนยึดมาได ้ให ้เรา (เพราะพวกเขามีตา่ งหูทองคํา เนือ ่ งจากพวกเขาเป็ นชาวอิชมาเอล)” 25 และพวกเขาตอบว่า “เรายินดีมอบให ้” แล ้วพวกเขาก็เอาผ ้ามาปู แล ้วแต่ละคนก็โยนต่างหูทต ี่ นจับได ้ ลงไปในผ ้านัน ้ 26 และต่างหูทองคําทีเ่ ขาขอมีนํ้าหนักหนึง่ พันเจ็ดร ้อยเชเกลทองคํา นอกจากนัน ้ ยังมีเครือ ่ งประดับ ื้ ผ ้าสม ี ว่ งทีก ่ ค สร ้อยคอ และเสอ ่ ษั ตริยแ ์ ห่งมีเดียนสวมใส่ และนอกจากนัน ้ ยังมีโซท ี่ ล ้องคออูฐของพวก เขาด ้วย 27 และกิเดโอนได ้ทําเอโฟดจากไม ้นัน ้ แล ้วตัง้ ไว ้ในเมืองของเขา คือเมืองโอฟราห์ และชาวอิสราเอล ทัง้ ปวงก็พากันไปทีน ่ ั่นเพือ ่ มั่วสุม ซงึ่ สงิ่ นัน ้ ได ้กลายเป็ นกับดักสําหรับกิเดโอนและครอบครัวของเขา 28 ดังนัน ้ ชาวมีเดียนจึงถูกปราบปรามต่อหน ้าชนชาติอส ิ ราเอล จนพวกเขาไม่สามารถยกหัวขึน ้ ได ้อีก ่ ี ิ และแผ่นดินนัน ้ ก็สงบสุขอยูส ่ สบปี ในสมัยของกิเดโอน ั อยูใ่ นบ ้านของตนเอง 29 และเยรุบบาอัล บุตรชายของโยอาช ก็ไปอาศย ิ คนเนือ 30 และกิเดโอนมีบต ุ รชายหกสบ ่ งจากเขามีภรรยาหลายคน ื่ ว่าอบิเมเลค 31 และนางสนมของเขาทีอ ่ ยูใ่ นเชเคมก็ให ้กําเนิดบุตรชายแก่เขาด ้วย ซงึ่ เขาตัง้ ชอ ี ชวี ต 32 และกิเดโอน บุตรชายของโยอาช เสย ิ เมือ ่ อายุมากแล ้ว และถูกฝั งไว ้ในสุสานของโยอาช บิดา ของเขา ทีเ่ มืองโอฟราห์ ในเขตอาบีเอซไรต์ ี ธรรมกับบาอัล และตัง้ บาอัล 33 และเมือ ่ กิเดโอนตายแล ้ว ชนชาติอส ิ ราเอลก็หน ั กลับไปประพฤติผด ิ ศล เบริทเป็ นพระเจ ้าของพวกเขา 34 และชนชาติอส ิ ราเอลไม่ได ้ระลึกถึงพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของพวกเขา ผู ้ทรงชว่ ยพวกเขาให ้พ ้นจาก ั รูทก เงือ ้ มมือของศต ุ ด ้าน
5
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
์ ระกูลของเยรุบบาอัล คือ กิเดโอน ตามความเมตตาทีเ่ ขาได ้ 35 พวกเขามิได ้แสดงความเมตตาต่อวงศต แสดงต่อชาวอิสราเอลเลย
การวิเคราะห์ทล ี ะท่อน ื ผูพพ เรือ ่ งราวของกิเดโอนใน หน ังสอ ิ ากษา บทที่ 6 ถึง 8 เป็ นหนึง่ ในเรือ ่ งเล่าทีน ่ ่าประทับใจทีส ่ ด ุ ใน พระคัมภีร ์ มันบันทึกวัฏจักรแห่งการกบฏและการกดขีข ่ องชาติ การเรียกร ้องอย่างไม่เต็มใจและหวาด ั ชนะทางทหารอันน่าอัศจรรย์ทไี่ ด ้มาด ้วยกําลังพลเพียง 300 คน กลัวของวีรบุรษ ุ ทีไ่ ม่น่าจะเป็ นไปได ้ ชย ั ซอนหลั ้ และผลพวงทีซ ่ บ งความสําเร็จนัน ้
บทที่ 6: การกดขี่ การเรียก และการเตรียมต ัว ข้อ 1-6 (การกดขีข ่ ม ่ เหงของชาวมีเดียน): เพราะอิสราเอลทําชวั่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า พระเจ ้า จึงทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของชาวมีเดียนเป็ นเวลาเจ็ดปี ชาวมีเดียน ชาวอะมาเลก และชนชาติจากทิศ ั ว์ บังคับให ้ชาวอิสราเอลต ้องหลบซอ ่ นในถํ้า ตะวันออกได ้ทําลายล ้างแผ่นดิน ทําลายพืชผลและปศุสต และภูเขา ข้อ 7-10 (คําต ักเตือนจากผูเ้ ผยพระวจนะ): เมือ ่ ชาวอิสราเอลร ้องขอต่อพระเจ ้าเพราะชาวมีเดียน พระ ่ เจ ้าทรงสงผู ้เผยพระวจนะมาเตือนพวกเขาถึงพระคุณของพระองค์—ว่าพระองค์ทรงนํ าพวกเขาออกจาก ื่ ฟั งพระองค์ อียป ิ ต์และทรงบัญชาไม่ให ้พวกเขากลัวเทพเจ ้าของชาวอมอไรต์—แต่พวกเขาก็ยงั ไม่เชอ ข้อ 11-16 (ทูตสวรรค์ของพระเจ้าปรากฏ): ทูตสวรรค์ของพระเจ ้ามาประทับอยูใ่ ต ้ต ้นโอ๊กทีโ่ อฟราห์ ซงึ่ เป็ นของโยอาชชาวอาบีเอซไรต์ บุตรชายของเขาคือ กิเดโอน กําลังนวดข ้าวสาลีอยูข ่ ้างโรงบดองุน ่ ่ เพือ ่ ซอนไว ้จากชาวมีเดียน ทูตสวรรค์ประกาศว่า “พระเจ้าทรงอยูก ่ ับเจ้า เจ้าผูก ้ ล้าหาญ” กิเดโอน ถามถึงเรือ ่ งนี้ โดยชใี้ ห ้เห็นถึงความยากจนของอิสราเอลและฐานะตํา่ ต ้อยของตนในบ ้านของบิดา พระ เจ ้าทรงให ้ความมั่นใจแก่เขาว่า “แน่นอน เราจะอยูก ่ ับเจ้า” ข้อ 17-24 (เครือ ่ งหมายแห่งการยอมร ับ): กิเดโอนขอเครือ ่ งหมายเพือ ่ พิสจ ู น์วา่ นั่นคือพระเจ ้าตรัสจริง ื้ เมือ ๆ จึงเตรียมอาหารและขนมปั งไร ้เชอ ่ ทูตสวรรค์แตะของถวายด ้วยปลายไม ้เท ้า ไฟก็ลก ุ ขึน ้ จากหิน และเผาผลาญของถวายนัน ้ แล ้วทูตสวรรค์ก็หายไป เมือ ่ รู ้ว่าเป็ นใคร กิเดโอนก็กลัวตาย แต่พระเจ ้าตรัส ั สข ื่ กับเขาว่า “สนติ ุ จงมีแก่เจ้า อย่ากล ัวเลย เจ้าจะไม่ตาย” กิเดโอนจึงสร ้างแท่นบูชาทีน ่ ั่นและตัง้ ชอ ั ว่า เยโฮวาห์-ชาโลม (พระเจ ้าทรงเป็ นสนติสข ุ ) ข้อ 25–32 (การทําลายแท่นบูชาของบาอ ัล): ในคืนนัน ้ เอง พระเจ ้าทรงบอกกิเดโอนให ้เอาวัวตัวที่ สองของบิดาไปทําลายแท่นบูชาของบิดาทีบ ่ ช ู าบาอัล และตัดต ้นไม ้พุม ่ (อาเชราห์) ทีอ ่ ยูข ่ ้างๆ ลงด ้วย กิ ่ นัน ิ คนด ้วยความกลัวครอบครัวและชาวเมือง เมือ เดโอนทําเชน ้ ในเวลากลางคืนพร ้อมกับคนรับใชส้ บ ่ ถูก ้ ี พบในเชาวันรุง่ ขึน ้ ชาวเมืองเรียกร ้องให ้ประหารชวต ิ เขา แต่โยอาชแก ้ต่างให ้เขาโดยกล่าวว่า “พวกเจ้า ื่ ว่า เยรุบบา จะแก้ตา่ งให้บาอ ัลหรือ?...ให้เขาแก้ตา่ งให้ต ัวเองเถิด” ด ้วยเหตุนี้ กิเดโอนจึงได ้รับชอ อ ัล (“ให ้บาอัลแก ้ต่างให ้เขา”) ข้อ 33-35 (พระวิญญาณของพระเจ้าทรงเสริมกําล ังกิเดโอน): ชาวมีเดียนและชาวอะมาเลกได ้รวม ตัวกันตัง้ ค่ายในหุบเขาเยซเรล “พระวิญญาณของพระเจ้าทรงลงมาสถิตอยูก ่ ับกิเดโอน” (ตามตัว ื้ คลุมให ้เขา) และเขาเป่ าแตรเรียกตระกูลอาบีเอเซอร์ อาเชอร์ เซบูลน อักษรคือทรงสวมเสอ ุ และนัฟทาลี ให ้ติดตามเขา
6
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
ข้อ 36-40 (เครือ ่ งหมายแห่งขนแกะ): กิเดโอนยังคงแสวงหาความมั่นใจ จึงขอเครือ ่ งหมายจากพระ ้ เจ ้าโดยใชขนแกะ ครัง้ แรก เขาขอให ้มีเพียงนํ้ าค ้างบนขนแกะ ในขณะทีพ ่ น ื้ ดินยังแห ้งอยู่ พระเจ ้าก็ทรง ่ กัน ประทานให ้ ตอ ่ มา เขาขอให ้ขนแกะแห ้ง ในขณะทีพ ่ น ื้ ดินมีนํ้าค ้าง พระเจ ้าก็ทรงประทานให ้เชน
ั บทที่ 7: กองท ัพทีล ่ ดจํานวนลงและการได้ร ับชยชนะเหนื อชาว มีเดียน ข้อ 1-3 (การลดจํานวนกองท ัพ): เยรุบบาอัล (กิเดโอน) และกองทัพของเขาตัง้ ค่ายอยูใ่ กล ้บ่อนํ้ าฮาโร ด ขณะทีช ่ าวมีเดียนอยูท ่ างเหนือ พระเจ ้าตรัสกับกิเดโอนว่า จํานวนคนมากเกินไป เกรงว่าอิสราเอลจะ อ ้างความดีความชอบเหนือพระเจ ้า พระเจ ้าจึงทรงสงั่ กิเดโอนให ้ประกาศว่าผู ้ใดทีห ่ วาดกลัวก็สามารถ ออกไปได ้ 22,000 คน จึงออกไป เหลือไว ้ 10,000 คน ข้อ 4-8 (การทดสอบด้วยนํา้ ): พระเจ ้าตรัสว่ายังมีคนมากเกินไป พระองค์จงึ ตรัสกับกิเดโอนให ้พาพวก เขาลงไปทีน ่ ํ้ า เพือ ่ พระองค์จะทรงแยกพวกเขาออก คนที่ เลียนํา้ ด้วยลิน ้ เหมือนสุน ัข (300 คน) ถูก ั ญาว่าจะมอบชาวมี แยกไว ้ สว่ นคนทีค ่ ก ุ เข่าดืม ่ นํ้ าถูกสง่ กลับบ ้าน เหลือเพียง 300 คน พระเจ ้าทรงสญ เดียนไว ้ในมือของกิเดโอน ั รู เพราะ ข้อ 9–15 (ความฝันเกีย ่ วก ับชาวมีเดียน): คืนนัน ้ พระเจ ้าตรัสกับกิเดโอนให ้ลงไปยังค่ายศต ้ พระองค์ทรงมอบดินแดนนัน ้ ไว ้ในมือของเขา กิเดโอนพร ้อมด ้วยฟูราห์ผู ้รับใชของเขา ได ้ยินทหารชาวมี เดียนคนหนึง่ เล่าความฝั นให ้เพือ ่ นฟั ง เกีย ่ วกับขนมปั งข ้าวบาร์เลย์ก ้อนหนึง่ ทีต ่ กลงไปในกองทัพของ ่ งิ่ อืน ชาวมีเดียน กระแทกเต็นท์จนพังลง ทหารคนนัน ้ จึงตีความความฝั นนัน ้ ว่า “นีไ่ ม่ใชส ่ ใดเลย นอก จากดาบของกิเดโอน... เพราะพระเจ้าทรงมอบดินแดนมีเดียนไว้ในมือของเขา” กิเดโอนจึง นมัสการพระเจ ้าและกลับไปหาคนของเขาด ้วยความมั่นใจ ข้อ 16-22 (กลยุทธ์ตะเกียงและเหยือก): กิเดโอนแบ่งทหาร 300 คนออกเป็ นสามกอง เขาให ้ แตร เหยือกเปล่า และตะเกียง (คบเพลิง) ไว้ในเหยือกแก่ ทหารแต่ละคน ในเวลากลางคืน พวกเขาล ้อม ้ ค่าย เป่ าแตร ทุบเหยือก ถือคบเพลิงไว ้ในมือซายและแตรไว ้ในมือขวา แล ้วตะโกนว่า “ดาบของพระ เจ้าและของกิเดโอน” ความตืน ่ ตระหนกเข ้าครอบงําค่ายชาวมีเดียน และพระเจ ้าทรงดลบันดาลให ้แต่ ้ ละคนใชดาบของตนต่ อสูกั้ บพวกเดียวกันเองตลอดทัง้ กองทัพ ข้อ 23-25 (การไล่ลา่ ): ชาวอิสราเอลจากเผ่านาฟทาลี อาเชอร์ และมานาเสห์ ไล่ลา่ ชาวมีเดียนทีก ่ ําลัง หนี กิเดโอนสง่ ผู ้สง่ สารข ้ามภูเขาเอฟราอิมไปยึดแม่นํ้าทีเ่ บธบาราห์และแม่นํ้าจอร์แดนข ้างหน ้าพวกเขา ี แล ้วนํ าศรี ษะของพวกเขากลับมาให ้กิ และจับกุมและประหารเจ ้าชายมีเดียนสององค์ คือ โอเรบและซบ เดโอน
บทที่ 8: การไล่ลา่ ความข ัดแย้ง และผลทีต ่ ามมา ข้อ 1-3 (การเจรจาไกล่เกลีย ่ ก ับเอฟราอิม): ชาวเอฟราอิมบ่นอย่างขมขืน ่ ว่าทําไมพวกเขาถึงไม่ถก ู เรียกไปรบเร็วกว่านี้ กิเดโอนตอบด ้วยความอ่อนน ้อมถ่อมตนและอย่างมีไหวพริบว่า “ข้าพเจ้าทําอะไร มาบ้างเมือ ่ เทียบก ับพวกท่าน? การเก็บเกีย ่ วองุน ่ ของเอฟราอิมย ังไม่ดก ี ว่าการเก็บเกีย ่ วองุน ่ ของอาบีเอเซอร์หรือ?” คําตอบทีอ ่ อ ่ นโยนของเขาทําให ้ความโกรธของพวกเขาสงบลง ข้อ 4-9 (การปฏิเสธทีส ่ ค ุ โคทและเปนูเอล): กิเดโอนและทหาร 300 นายทีอ ่ อ ่ นล ้าข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน ั มุนนา พวกเขาขอขนมปั งจากผู ้อาวุโสของสุคโค เพือ ่ ไล่ลา่ กษั ตริยม ์ เิ ดียนทีเ่ หลืออยู่ คือ เซบาห์และซล ทและเปนูเอลเพือ ่ เลีย ้ งทหารทีเ่ หนือ ่ ยล ้า แต่ผู ้นํ าเหล่านัน ้ เยาะเย ้ยกิเดโอนและปฏิเสธ โดยกล่าวว่าพวก เขายังจับกษั ตริยไ์ ม่ได ้ กเิ ดโอนเตือนพวกเขาว่าเขาจะกลับมาลงโทษพวกเขาด ้วยหนามและเถาวัลย์
7
กิเดียน ชายผูก ้ ล้าหาญยิง่ ใหญ่
ข้อ 10–17 (การลงโทษและการจ ับกุม): กิเดโอนจูโ่ จมกองทัพมิเดียนทีเ่ หลืออยูแ ่ ละจับกุมกษั ตริย ์ เซ ั ้ บาห์และซลมุนนา ได ้ เมือ ่ เขากลับมา เขาได ้ลงโทษผู ้อาวุโสของเมืองสุคโคทโดยใชหนามและ เถาวัลย์ในทะเลทราย และเขาก็ทําลายหอคอยเปนูเอลและฆ่าคนในเมืองนัน ้ ั มุนนาว่าพวกเขาฆ่าคนแบบไหนทีภ ข้อ 18–21 (ชะตากรรมของกษ ัตริย)์ : กิเดโอนถามเซบาห์และซล ่ ู เขาทาบอร์ จึงรู ้ว่าพวกเขาเป็ นพีน ่ ้องของตนเอง เขาจึงสงั่ ให ้เยเธอร์ บุตรชายคนโต ไปฆ่าพวกเขา แต่เย เธอร์กลัวเพราะยังเด็กอยู่ กษั ตริยท ์ งั ้ สองจึงขอให ้กิเดโอนลงมือเอง และกิเดโอนก็ฆา่ พวกเขา พร ้อมทัง้ ี้ วจากคออูฐของพวกเขามาด ้วย เอาเครือ ่ งประดับรูปพระจันทร์เสย ข้อ 22–27 (เอโฟดทองคําและการล่มสลายของอิสราเอล): ชาวอิสราเอลพยายามแต่งตัง้ กิเดโอน ์ ระกูลของเขาให ้เป็ นผู ้ปกครองสบ ื ทอดตําแหน่ง แต่กเิ ดโอนปฏิเสธอย่างหนักแน่น โดย และวงศต ประกาศว่า “พระเจ้าจะทรงปกครองพวกท่าน” อย่างไรก็ตาม กิเดโอนได ้ขอร ้องให ้แต่ละคนมอบต่าง ้ มาหนึง่ อัน แล ้ว หูจากของทีป ่ ล ้นมาได ้ให ้แก่เขา เขารวบรวมทองคําได ้ 1,755 เชเกล และทํา เอโฟดขึน นํ าไปวางไว ้ในเมืองโอฟราห์ของเขา แต่น่าเศร ้าที่ ชาวอิสราเอลทงหมดต่ ั้ างพาก ันไปมว่ ั สุมหาเอ โฟดนน ั้ และมันกลายเป็ นกับดักสําหรับกิเดโอนและครอบครัวของเขา ข้อ 28–35 (การตายของกิเดโอนและการลืมเลือนของชาวอิสราเอล): แคว ้นมีเดียนถูกปราบปราม ี ชวี ต และแผ่นดินก็สงบสุขเป็ นเวลา 40 ปี ในชว่ งชวี ต ิ ของกิเดโอน กิเดโอนเสย ิ เมือ ่ อายุมากแล ้ว และถูก ี ชวี ต ่ ารผิด ฝั งไว ้ในสุสานของโยอาช บิดาของเขา ทันทีหลังจากทีเ่ ขาเสย ิ ชาวอิสราเอลก็กลับไปสูก ี ธรรมทางจิตวิญญาณ บูชาบาอัลเบริธ และไม่แสดงความเมตตาต่อวงศว์ านของเยรุบบาอัล (กิเดโอน) ศล สําหรับความดีทงั ้ หมดทีเ่ ขาได ้ทําไว ้
บทเรียนสําค ัญจากเรือ ่ งราวของกิเดโอน ้ ท ่ นตัวด ้วยความกลัวและ พระเจ้าทรงใชผ ู ้ ไี่ ม่นา ่ จะเป็นไปได้และผูท ้ อ ี่ อ ่ นแอ: ในตอนแรกกิเดโอนซอ มองว่าเผ่าของตนอ่อนแอทีส ่ ด ุ ในเผ่ามนัสเสห์ พระเจ ้าทรงลดจํานวนทหารของเขาจาก 32,000 คนเหลือ ั ชนะมาจากการใชอํ้ านาจของพระเจ ้า ไม่ใชก ่ ําลังของมนุษย์ เพียง 300 คนโดยเจตนา เพือ ่ พิสจ ู น์วา่ ชย ั ิ กับความไม่มั่นใจอย่างลึกซงึ้ และคําขอของ ความอดทนต่อความสงสยของมนุ ษย์: พระเจ ้าทรงเผชญ ื่ ทรงเสริม กิเดโอนทีต ่ ้องการเครือ ่ งหมาย (ไฟและขนแกะ) ด ้วยความอดทนและพระคุณอันเหลือเชอ ื่ ของเขาอย่างอ่อนโยนทีละขัน สร ้างความเชอ ้ ตอน ความเป็นผูน ้ ําทีแ ่ ท้จริงนนเกี ั้ ย ่ วข้องก ับความอ่อนน้อมถ่อมตน: กิเดโอนสามารถจัดการกับ สถานการณ์ทางการเมืองทีเ่ ปราะบางภายในเผ่าได ้อย่างประสบความสําเร็จ (โดยการทําให ้ชาวเอฟรา อิมสงบลง) และปฏิเสธอํานาจของกษั ตริยอ ์ ย่างเด็ดขาด โดยยอมรับว่าพระเจ ้าเท่านัน ้ ทีค ่ วรปกครอง อิสราเอล ํ เร็จ: แม ้ว่ากิเดโอนจะได ้รับชย ั ชนะอย่างเหลือเชอ ื่ การ อ ันตรายของการประนีประนอมในความสา สร ้างเอโฟดทองคําของเขากลับกลายเป็ นกับดักทางจิตวิญญาณ (การบูชารูปเคารพ) สําหรับครอบครัว และประเทศชาติของเขา ซงึ่ พิสจ ู น์ให ้เห็นว่าการเฝ้ าระวังทางจิตวิญญาณเป็ นสงิ่ จําเป็ น แม ้กระทั่ง—และ ั ชนะอันยิง่ ใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิง่ —หลังจากชย
8