เพิม ่ เติมในเอสเธอร์ บทที่ 10 4 แล ้วมาร์โดเคียสกล่าวว่า พระเจ ้าทรงกระทําสิง่ เหล่านี้ 5 เพราะข ้าพเจ ้าจําความฝั นทีข ่ ้าพเจ ้าเห็นเกีย ่ วกับเรือ ่ ง เหล่านีไ้ ด ้ และไม่มอ ี ะไรล ้มเหลวเลย 6 มีนํ้าพุเล็กๆ กลายเป็ นแม่นํ้า และมีแสงสว่าง และดวง อาทิตย์ และมีนํ้ามากมาย แม่นํ้าสายนีค ้ อ ื เอสเธอร์ ซึง่ กษั ตริยท ์ รงอภิเษกสมรส และทรงสถาปนาเป็ นราชินี 7 และมังกรสองตัวนัน ้ คือฉั นและอามาน ่ 8 และบรรดาประชาชาติเหล่านัน ้ ได ้รวมตัวกันเพือ ่ ทําลายชือ ของชาวยิว 9 และประชาชาติของฉั นคืออิสราเอลซึง่ ร ้องทูลพระเจ ้า และ ได ้รับความรอด เพราะว่าพระเจ ้าทรงช่วยประชากรของ พระองค์ และพระเจ ้าทรงช่วยเราให ้พ ้นจากความชัว่ ร ้าย ้ และพระเจ ้าทรงกระทําหมายสําคัญและการอัศจรรย์ ทัง้ สิน ใหญ่ๆ ซึง่ ไม่เคยกระทํากันในหมูค ่ นต่างชาติ 10 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงแบ่งสรรไว ้สองส่วน คือส่วน หนึง่ สําหรับประชากรของพระเจ ้า และอีกส่วนหนึง่ สําหรับคน ต่างชาติทงั ้ หมด 11 และสลากสองสลากนีเ้ กิดขึน ้ ในชัว่ โมงและเวลาและวัน พิพากษาต่อหน ้าพระเจ ้าท่ามกลางบรรดาประชาชาติทงั ้ ปวง 12 พระเจ ้าทรงระลึกถึงประชากรของพระองค์ และทรงให ้ ความชอบธรรมแก่มรดกของพระองค์ 13 เพราะฉะนัน ้ วันเหล่านัน ้ จงมีแก่พวกเขาในเดือนอาดาร์ ิ สีแ ่ ละสิบห ้าของเดือนเดียวกัน โดยมีการประชุมและ วันทีส ่ บ ความยินดีและความยินดีตอ ่ หน ้าพระเจ ้า ตามชัว่ อายุคน ท่ามกลางประชากรของพระองค์ตลอดไป บทที่ 11 ี่ ห่งรัชสมัยของปโตเลเมียและคลีโอพัตรา โดสิเที 1 ในปี ทส ี่ แ ยสผู ้กล่าวว่าตนเป็ นปุโรหิตและเลวี และปโตเลเมียสบุตรของ เขา ได ้นํ าจดหมายของฟูรม ิ มาซึง่ พวกเขากล่าวว่าเป็ นฉบับ ิ าคัสบุตรของปโตเลเมียสซึง่ อยูใ่ น เดียวกัน และลีซม เยรูซาเล็มได ้ตีความจดหมายนัน ้ ี ผู ้ยิง่ ใหญ่ ในวันที่ 2 ในปี ทส ี่ องแห่งรัชกาลของอาร์เทเซอร์ซส หนึง่ ของเดือนนิสาน มาร์โดเคียสบุตรชายของไจรัส บุตรชาย ของเสเมอี บุตรชายของคีไซ แห่งเผ่าเบนยามิน มีความฝั น ว่า 3 เป็ นชาวยิวอาศัยอยูใ่ นเมืองซูสา เป็ นคนใหญ่คนโตและเป็ น คนรับใช ้ในราชสํานัก 4 เขาเป็ นคนหนึง่ ในบรรดาเชลยทีถ ่ ก ู เนบูคด ั เนสซาร์กษั ตริย ์ แห่งบาบิลอนพาตัวมาจากเยรูซาเล็มพร ้อมกับเยโคนิยาห์ กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ และนีค ่ อ ื ความฝั นของเขา 5 ดูเถิด มีเสียงโกลาหล ฟ้ าร ้อง และแผ่นดินไหว และเสียง วุน ่ วายในแผ่นดิน 6 และดูเถิด มังกรใหญ่สองตัวก็ออกมาพร ้อมทีจ ่ ะต่อสู ้ และ เสียงร ้องของมันก็ดงั มาก 7 และเมือ ่ ได ้ยินเสียงร ้องของพวกเขา ประชาชาติทก ุ ชาติก็ พร ้อมทีจ ่ ะทําสงคราม เพือ ่ จะได ้ต่อสู ้กับประชาชนผู ้ชอบ ธรรม 8 และดูเถิด มีวันแห่งความมืดมิดและความคลุมเครือ ความ ยากลําบากและความทุกข์ทรมาน ความทุกข์ใจและความ วุน ่ วายยิง่ ใหญ่บนแผ่นดินโลก ้ ก็มค 9 และบรรดาประชาชาติผู ้ชอบธรรมทัง้ สิน ี วามทุกข์ใจ เพราะเกรงความชัว่ ของตนเอง และพร ้อมทีจ ่ ะพินาศไป
10 แล ้วพวกเขาก็ร ้องทูลพระเจ ้า และเมือ ่ พวกเขาร ้องไป ราว กับเสียงนํ้ าพุเล็กๆ ก็มน ี ํ้ าท่วมใหญ่เป็ นอันมาก 11 แสงสว่างและดวงอาทิตย์ก็ขน ึ้ และคนตํา่ ต ้อยก็ถก ู ยกย่อง และกลืนกินคนมีเกียรติ 12 เมือ ่ มาร์โดเคียสซึง่ เห็นความฝั นนีแ ้ ละสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรง กําหนดไว ้จะทํา ตืน ่ อยู่ เขาก็ระลึกถึงความฝั นนีใ้ นใจ และ ปรารถนาทีจ ่ ะรู ้เรือ ่ งนีโ้ ดยทุกวิถท ี างจนกระทั่งถึงกลางคืน บทที่ 12 1 และมาร์โดเคียสพักผ่อนในลานกับกาบาธาและธาร์รา ขันที สองคนของกษั ตริยแ ์ ละผู ้ดูแลพระราชวัง 2 และเขาได ้ยินแผนการของพวกเขา และค ้นหาจุดประสงค์ ของพวกเขา และได ้เรียนรู ้ว่าพวกเขากําลังจะวางมือบนอา ี กษั ตริย ์ และดังนัน ร์เท็กเซอร์ซส ้ เขาจึงรับรองกษั ตริยข ์ อง พวกเขา 3 จากนัน ้ กษั ตริยท ์ รงสอบสวนขันทีทงั ้ สองนัน ้ และเมือ ่ ทัง้ สองสารภาพแล ้ว พวกเขาก็ถก ู บีบคอตาย 4 และกษั ตริยท ์ รงบันทึกเรือ ่ งเหล่านี้ และมาร์โดเคียสก็ทรง เขียนถึงเรือ ่ งเหล่านีด ้ ้วย 5 กษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้มาร์โดเคียสไปทํางานในราชสํานัก และทรงตอบแทนเขาด ้วยเหตุนี้ 6 อย่างไรก็ตาม อามาน บุตรชายของอามาดาทัส ชาวอากา คีต ซึง่ เป็ นคนทีไ่ ด ้รับเกียรติอย่างยิง่ ในสายตาของกษั ตริย ์ พยายามจะล่วงละเมิดมาร์โดเคียสและประชาชนของเขา เพราะขันทีสองคนของกษั ตริย ์ บทที่ 13 ี ผู ้ 1 สําเนาของจดหมายมีดงั นี:้ กษั ตริยอ ์ ารเท็กเซอร์ซส ยิง่ ใหญ่ทรงเขียนสิง่ เหล่านีถ ้ งึ เหล่าเจ ้าชายและผู ้ว่าราชการที่ อยูภ ่ ายใต ้พระองค์ตงั ้ แต่ประเทศอินเดียไปจนถึงเอธิโอเปี ย ในหนึง่ ร ้อยเจ็ดจังหวัด 2 ภายหลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็ได ้เป็ นเจ ้าเหนือชนชาติตา่ งๆ ้ ไม่ได ้เย่อหยิง่ ในอํานาจ มากมาย และครอบครองโลกทัง้ สิน แต่ประพฤติตนด ้วยความยุตธิ รรมและอ่อนโยนเสมอ ข ้าพเจ ้า ตัง้ ใจจะให ้ราษฎรของข ้าพเจ ้าตัง้ รกรากอยูใ่ นชีวต ิ ทีเ่ งียบสงบ ั ติภาพ อยูเ่ สมอ และทําให ้ราชอาณาจักรของข ้าพเจ ้ามีสน ั ติภาพ และเปิ ดให ้เข ้าถึงชายฝั่ งทีไ่ กลทีส ่ ด ุ ได ้ เพือ ่ ฟื้ นฟูสน ซึง่ เป็ นสิง่ ทีม ่ นุษย์ทก ุ คนปรารถนา 3 บัดนีเ้ มือ ่ ข ้าพเจ ้าถามทีป ่ รึกษาของข ้าพเจ ้าว่า จะทําสิง่ นีใ้ ห ้ สําเร็จได ้อย่างไร อามาน ผู ้ซึง่ โดดเด่นในเรือ ่ งปั ญญา ท่ามกลางพวกเรา และเป็ นทีย ่ อมรับในเรือ ่ งความปรารถนาดี และความจงรักภักดีมั่นคงเสมอ และได ้รับเกียรติให ้ดํารง ตําแหน่งทีส ่ องในอาณาจักร 4 ทรงประกาศแก่เราว่า ในทุกประชาชาติทั่วโลก มีชนชาติ ชัว่ ร ้ายบางกลุม ่ กระจัดกระจายอยู่ ซึง่ มีกฎหมายทีข ่ ด ั ต่อ ประชาชาติทงั ้ ปวง และดูหมิน ่ บัญญัตข ิ องกษั ตริยอ ์ ยูเ่ สมอ ดังนัน ้ การรวมอาณาจักรของเราซึง่ เราตัง้ ใจไว ้ด ้วยเกียรติจงึ ไม่สามารถดําเนินต่อไปได ้ 5 เมือ ่ เห็นว่าเราเข ้าใจแล ้วว่าชนชาตินเี้ ท่านัน ้ ทีข ่ ด ั แย ้งกับ มนุษย์ทงั ้ ปวงอยูเ่ สมอ มีกฎหมายทีแ ่ ปลกประหลาดแตกต่าง กัน และสร ้างความเสียหายแก่บ ้านเมืองของเรา ทําทุก วิถท ี างเพือ ่ มิให ้ราชอาณาจักรของเราตัง้ มั่นคงได ้ 6 เพราะฉะนัน ้ เราจึงได ้บัญชาไว ้ว่า บรรดาผู ้ทีอ ่ ามานได ้ แต่งตัง้ ให ้ดูแลกิจการต่างๆ และเป็ นผู ้ทีอ ่ ยูถ ่ ัดจากเรา ระบุไว ้ เป็ นลายลักษณ์อก ั ษรแก่ทา่ นทัง้ หลาย จะต ้องถูกทําลายให ้ ้ สินเชิงด ้วยดาบของศัตรู พร ้อมทัง้ ภรรยาและลูกๆ ของพวก ิ สี่ เขา โดยปราศจากความเมตตาและความสงสาร ในวันทีส ่ บ ิ สองของปี นี้ ของเดือนอาดาร์ทส ี่ บ
เพิม ่ เติมในเอสเธอร์
7 เพือ ่ คนเหล่านัน ้ ซึง่ ในสมัยโบราณและปั จจุบน ั มีจต ิ ใจชัว่ ร ้าย ่ ลุมฝั งศพด ้วยความรุนแรงในวันหนึง่ และทําให ้ อาจลงไปสูห กิจการของเราเรียบร ้อยดีและไม่มป ี ั ญหาอีกต่อไป ้ ของพระเจ ้า และ 8 แล ้วมาร์โดเคียสก็คด ิ ถึงพระราชกิจทัง้ สิน อธิษฐานต่อพระองค์วา่ 9 ตรัสว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า พระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพ เพราะว่า ้ อยูใ่ นอํานาจของพระองค์ และหากพระองค์ทรงตัง้ โลกทัง้ สิน ให ้ช่วยอิสราเอล ก็ไม่มผ ี ู ้ใดจะโต ้แย ้งพระองค์ได ้” 10 เพราะพระองค์ได ้ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์และแผ่นดินโลก และ สิง่ อัศจรรย์ทงั ้ หลายใต ้ฟ้ าสวรรค์ 11 พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าของสรรพสิง่ และไม่มม ี นุษย์คน ่ ใดสามารถต่อต ้านพระองค์ได ้ ผู ้ซึงเป็ นพระเจ ้า 12 พระองค์ทรงทราบทุกสิง่ และพระองค์ทรงทราบ พระเจ ้า ว่าไม่ใช่เพราะความดูถก ู หรือความเย่อหยิง่ หรือเพราะความ ปรารถนาในเกียรติยศใดๆ ข ้าพระองค์จงึ ไม่ก ้มศีรษะให ้กับอา มานผู ้เย่อหยิง่ 13 เพราะว่าข ้าพเจ ้าจะพอใจเพียงการจูบฝ่ าเท ้าของเขาเพือ ่ ความรอดของอิสราเอลก็ได ้ 14 แต่ข ้าพเจ ้าได ้กระทําสิง่ นี้ เพือ ่ ไม่ให ้ข ้าพเจ ้าชอบความ รุง่ โรจน์ของมนุษย์เหนือความรุง่ โรจน์ของพระเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะ ไม่เคารพบูชาผู ้ใดนอกจากพระองค์เท่านัน ้ โอ ้พระเจ ้า และ ข ้าพเจ ้าจะไม่ทําสิง่ นีด ้ ้วยความเย่อหยิง่ 15 บัดนี้ ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าและพระราชา ขอทรงละ เว ้นประชากรของพระองค์เถิด เพราะพวกเขามุง่ หมายจะทํา ้ ไป แท ้จริงแล ้ว พวกเขาปรารถนาจะทําลาย ให ้เราสูญสิน มรดกของพระองค์ตงั ้ แต่แรกเริม ่ 16 อย่าดูหมิน ่ ส่วนทีท ่ า่ นได ้มอบออกจากอียป ิ ต์ให ้แก่ตวั ท่าน เอง 17 โปรดทรงฟั งคําอธิษฐานของข ้าพระองค์ และทรงมีพระ กรุณาต่อมรดกของพระองค์ โปรดทรงเปลีย ่ นความโศกเศร ้า ของข ้าพระองค์ให ้เป็ นความยินดี เพือ ่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายจะ ได ้มีชวี ต ิ อยู่ โอ ้พระยาห์เวห์ และสรรเสริญพระนามของ พระองค์ และอย่าทรงทําลายปากของผู ้ทีส ่ รรเสริญพระองค์ โอ ้พระยาห์เวห์ ้ ก็ร ้องทูลพระเจ ้าด ้วยความจริงใจเช่นกัน 18 อิสราเอลทัง้ สิน เพราะว่าความตายอยูต ่ รงหน ้าพวกเขาแล ้ว บทที่ 14 1 พระราชินเี อสเธอร์ทรงกลัวความตาย จึงหันไปหาพระเจ ้า ้ ผ ้าอันหรูหราของนางออก และสวม 2 และนางก็ถอดเสือ ้ เสือผ ้าแห่งความทุกข์ระทมและครํ่าครวญ และแทนนํ้ ามัน หอมอันมีคา่ นางกลับคลุมศีรษะของนางด ้วยขีเ้ ถ ้าและมูล สัตว์ และนางทําให ้ร่างกายของนางถ่อมตัวลงอย่างมาก และ ่ ชมยินดีด ้วยผมทีข เติมเต็มทุกจุดทีน ่ างชืน ่ าดของนาง 3 นางจึงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลว่า “ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพระองค์ พระองค์เท่านัน ้ ทีเ่ ป็ นกษั ตริย ์ ของข ้าพระองค์ โปรดช่วยข ้าพระองค์เถิด หญิงผู ้โดดเดีย ่ ว ซึง่ ไม่มใี ครช่วยเหลือนอกจากพระองค์” 4 เพราะความอันตรายอยูใ่ นมือของฉั นแล ้ว 5 ตัง้ แต่ข ้าพเจ ้ายังเยาว์วัย ข ้าพเจ ้าได ้ยินในเผ่าของข ้าพเจ ้า ว่า พระองค์ พระเจ ้า ทรงเลือกอิสราเอลจากบรรดาชนชาติ ทัง้ หลาย และทรงเลือกบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าจากบรรพบุรษ ุ ของพวกเขาทุกคนเป็ นมรดกชัว่ นิรันดร์ และพระองค์ทรง กระทําสิง่ ใดก็ตามทีพ ่ ระองค์ทรงสัญญาไว ้กับพวกเขา 6 และบัดนีพ ้ วกเราได ้ทําบาปต่อพระองค์แล ้ว พระองค์จงึ ทรง มอบพวกเราไว ้ในมือของศัตรูของพวกเรา 7 เพราะพวกเราเคารพบูชาพระเจ ้าของพวกเขา โอ ้องค์พระผู ้ เป็ นเจ ้า พระองค์ทรงชอบธรรม
8 แต่กระนัน ้ ก็ยังไม่พอแก่พวกเขาว่าเราถูกจองจําอย่างขมขืน ่ แต่พวกเขากลับตีมอ ื ด ้วยรูปเคารพของพวกเขา 9 ว่าเขาจะล ้มล ้างสิง่ ทีท ่ า่ นได ้สัง่ ไว ้ด ้วยปากของท่าน และ ทําลายมรดกของท่าน และปิ ดปากของบรรดาผู ้ทีส ่ รรเสริญ ท่าน และดับความรุง่ โรจน์ของพระนิเวศน์ของท่าน และของ แท่นบูชาของท่าน 10 และทรงเปิ ดปากบรรดาประชาชาติเพือ ่ เปล่งคําสรรเสริญ ของรูปเคารพ และเพือ ่ ยกย่องกษั ตริยแ ์ ห่งเนือ ้ หนังตลอดไป 11 ข ้าแต่พระเจ ้า ขออย่าทรงประทานคทาของพระองค์แก่ผู ้ ทีไ่ ม่มค ี า่ เลย และอย่าให ้พวกเขาหัวเราะเยาะการล่มสลาย ของเรา แต่จงหันแผนการของพวกเขามาทําร ้ายตนเอง และ ทําให ้เขาเป็ นตัวอย่าง ซึง่ ได ้เริม ่ เรือ ่ งนีต ้ อ ่ ต ้านเรา 12 ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดทรงระลึกถึงพระองค์เองในยามทีข ่ ้า พระองค์ทงั ้ หลายประสบความทุกข์ยาก และโปรดประทาน ความกล ้าหาญแก่ข ้าพระองค์ด ้วยเถิด ข ้าแต่พระราชาของ บรรดาประชาชาติ และพระเจ ้าแห่งฤทธานุภาพทัง้ มวล 13 ขอทรงให ้ข ้าพเจ ้าพูดจาไพเราะต่อหน ้าสิงโต ขอทรงหัน ใจสิงโตให ้เกลียดชังผู ้ทีต ่ อ ่ สู ้กับเรา เพือ ่ ว่าเขาจะประสบ ความพินาศ และแก่ทก ุ คนทีค ่ ด ิ เหมือนเขา 14 แต่ขอพระองค์ทรงช่วยข ้าพเจ ้าทัง้ หลายด ้วยพระหัตถ์ของ พระองค์ และทรงช่วยข ้าพเจ ้าทัง้ หลายซึง่ อยูโ่ ดดเดีย ่ วและ ไม่มใี ครช่วยได ้นอกจากพระองค์ 15 พระองค์ทรงทราบทุกสิง่ โอ ้พระเจ ้า พระองค์ทรงทราบว่า ข ้าพระองค์เกลียดสง่าราศีของคนอธรรม และรังเกียจทีน ่ อน ้ ของคนนอกรีตและคนต่างชาติทงั ้ สิน 16 พระองค์ทรงทราบถึงความจําเป็ นของข ้าพระองค์ เพราะว่าข ้าพระองค์เกลียดสัญลักษณ์แห่งฐานะอันสูงส่งของ ข ้าพระองค์ ซึง่ อยูบ ่ นศีรษะของข ้าพระองค์ในวันเวลาทีข ่ ้า พระองค์แสดงตน และเกลียดสัญลักษณ์นัน ้ เหมือนผ ้าอนามัย และเกลียดสัญลักษณ์นัน ้ ทีข ่ ้าพระองค์ไม่สวมเมือ ่ ข ้าพระองค์ อยูค ่ นเดียว 17 และสาวใช ้ของท่านก็ไม่ได ้รับประทานอาหารทีโ่ ต๊ะของ อามาน และข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้นับถืองานเลีย ้ งของกษั ตริยม ์ าก นัก และไม่ได ้ดืม ่ เหล ้าองุน ่ ทีเ่ ป็ นเครือ ่ งดืม ่ ถวาย 18 ตัง้ แต่วันทีข ่ ้าพเจ ้าถูกพามาทีน ่ ี่ ข ้าพเจ ้าก็ไม่เคยมีความ ยินดีใดๆ นอกจากในพระองค์ พระเจ ้าแห่งอับราฮัม 19 ข ้าแต่พระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่เหนือสิง่ อืน ่ ใด โปรดทรงฟั งเสียง ้ หวัง และโปรดช่วยเราให ้พ ้นจากมือของผู ้ก่อความ ของผู ้สิน ชัว่ ร ้าย และโปรดช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากความกลัวของ ข ้าพเจ ้า บทที่ 15 1 และเมือ ่ ถึงวันทีส ่ าม เมือ ่ เธอจบการอธิษฐานของเธอแล ้ว ้ ผ ้าไว ้ทุกข์ของเธอ และสวมเสือ ้ ผ ้าอันสง่างาม เธอก็เก็บเสือ ของเธอ 2 และเมือ ่ นางได ้รับการประดับประดาอย่างงดงามแล ้ว และ ได ้ทูลขอต่อพระเจ ้าผู ้ทรงเป็ นผู ้มองเห็นและพระผู ้ช่วยให ้ รอดของสรรพสิง่ นางก็พาสาวใช ้สองคนไปกับนางด ้วย 3 และนางก็เอนกายลงบนคนๆ หนึง่ โดยดูราวกับกําลังถือตน อย่างอ่อนช ้อย 4 และอีกคนหนึง่ ก็เดินตามไป โดยยกชายกระโปรงของนาง ขึน ้ 5 และนางก็มผ ี วิ สีแดงเพราะความงามอันสมบูรณ์แบบของ นาง และหน ้าตาของนางก็รา่ เริงและน่ารักยิง่ นัก แต่ใจของ นางก็ทก ุ ข์ทรมานเพราะความกลัว 6 แล ้วนางก็ผา่ นประตูทก ุ บานไป ยืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้ากษั ตริยผ ์ ู้ ประทับบนบัลลังก์ของพระองค์ ทรงฉลองพระองค์อน ั สง่า
เพิม ่ เติมในเอสเธอร์
งามทุกฉลองพระองค์ ประดับด ้วยทองคําและอัญมณีมค ี า่ พระองค์น่ากลัวยิง่ นัก 7 แล ้วทรงเงยพระพักตร์อน ั ผ่องใสสง่าผ่าเผยขึน ้ มองดูนาง อย่างดุร ้ายยิง่ นัก พระราชินก ี ็ทรงล ้มลงซีดเผือดและหมดสติ และทรงก ้มพระกายลงบนศีรษะของสาวใช ้ทีเ่ ดินไปข ้างหน ้า พระนาง 8 แล ้วพระเจ ้าทรงเปลีย ่ นจิตใจของกษั ตริยใ์ ห ้อ่อนโยน ซึง่ ด ้วยความเกรงกลัว พระองค์ก็ทรงกระโดดลงจากบัลลังก์ ทรงอุ ้มนางไว ้ในอ ้อมแขน จนกระทั่งนางกลับเป็ นปกติอก ี ครัง้ และทรงปลอบโยนนางด ้วยถ ้อยคําอันเปี่ ยมด ้วยความรัก และ ตรัสกับนางว่า ่ ใจเถิด 9 เอสเธอร์ เกิดอะไรขึน ้ ฉั นเป็ นพีช ่ ายของเธอ จงชืน 10 เจ ้าจะไม่ตาย แม ้ว่าบัญญัตข ิ องเราจะกว ้างใหญ่ก็ตาม จง เข ้ามาใกล ้ 11 แล ้วท่านก็ยกคทาทองของท่านขึน ้ วางไว ้บนคอของนาง 12 และกอดนางแล ้วกล่าวว่า จงพูดกับข ้าพเจ ้าเถิด 13 แล ้วนางก็กล่าวแก่ทา่ นว่า ข ้าพเจ ้าเห็นท่านเหมือนทูต สวรรค์ของพระเจ ้า และใจของข ้าพเจ ้าก็หวั่นไหวเพราะเกรง ความสง่างามของท่าน 14 เพราะว่าพระองค์ทรงอัศจรรย์ยงิ่ นัก พระเจ ้าข ้า และพระ พักตร์ของพระองค์ก็เปี่ ยมด ้วยพระคุณ 15 ขณะทีน ่ างกําลังพูดอยูน ่ ัน ้ นางก็ล ้มลงเพราะเป็ นลม 16 แล ้วกษั ตริยก ์ ็ทรงกังวล และบรรดาข ้าราชบริพารของ พระองค์ก็ปลอบโยนนาง บทที่ 16 ี ผู ้ยิง่ ใหญ่ ขอส่งคําทักทายถึง 1 ข ้าแต่พระเจ ้าอารเทเซอร์ซส เหล่าเจ ้าชายและผู ้ว่าราชการในหนึง่ ร ้อยเจ็ดจังหวัด ตัง้ แต่ ประเทศอินเดียไปจนถึงเอธิโอเปี ย และขอส่งคําทักทายถึง ่ สัตย์ของเราทุกคน ราษฎรผู ้ซือ 2 ยิง่ พวกเขาได ้รับเกียรติจากเจ ้านายผู ้มีพระคุณมากเท่าใด พวกเขาก็ยงิ่ ภาคภูมใิ จมากขึน ้ เท่านัน ้ 3 และพยายามทีจ ่ ะทําร ้ายไม่เพียงแต่คนในชาติของเรา เท่านัน ้ แต่ยังไม่สามารถทนต่อความอุดมสมบูรณ์ได ้ จึงลง มือทําร ้ายผู ้ทีท ่ ําความดีแก่พวกเขาด ้วย 4 และอย่าเอาความขอบคุณออกไปจากมนุษย์เท่านัน ้ แต่ยัง เอาคําพูดอันน่าสรรเสริญของบุคคลลามกด ้วย ผู ้ซึง่ ไม่เคย ทําความดี พวกเขาคิดจะหนีความยุตธิ รรมของพระเจ ้า ผู ้ มองเห็นทุกสิง่ และเกลียดชังความชัว่ ร ้าย 5 บ่อยครัง้ ทีค ่ ําพูดทีไ่ พเราะของบุคคลทีไ่ ด ้รับความไว ้วางใจ ให ้จัดการกิจการของเพือ ่ นฝูง ทําให ้ผู ้มีอํานาจหลายคนต ้อง ร่วมทําบาปกับคนบริสท ุ ธิ์ และทําให ้พวกเขาต ้องประสบกับ หายนะทีไ่ ม่อาจเยียวยาได ้ ั ลามก 6 หลอกลวงด ้วยความเท็จและการหลอกลวงของนิสย ของตน ความบริสท ุ ธิแ ์ ละความดีของเจ ้านาย 7 บัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายอาจเห็นสิง่ นีไ้ ด ้ เหมือนอย่างทีเ่ ราได ้ ประกาศไว ้ ไม่ใช่จากประวัตศ ิ าสตร์โบราณ แต่จากการกระ ทําอันชัว่ ร ้ายของผู ้ทีไ่ ด ้รับอํานาจโดยไม่สมควร 8 และเราต ้องระวังเวลาทีจ ่ ะมาถึง เพือ ่ อาณาจักรของเราจะ ได ้สงบสุขและสันติแก่คนทัง้ ปวง 9 โดยการเปลีย ่ นจุดประสงค์ของเรา และตัดสินสิง่ ทีป ่ รากฏ ชัดเจนด ้วยกระบวนการทีเ่ ท่าเทียมกันมากขึน ้ 10 เพราะอามาน ชาวมาซิโดเนีย บุตรของอามาดาธา เป็ นคน ต่างถิน ่ จากสายเลือดเปอร์เซีย และอยูห ่ า่ งไกลจากความดี ของเรา และเหมือนคนต่างถิน ่ ทีไ่ ด ้รับการต ้อนรับจากเรา 11 ได ้มาซึง่ ความโปรดปรานอย่างทีเ่ ราแสดงต่อทุกชาติจน ่ ว่าเป็ นบิดาของเรา และเป็ นทีย ได ้ชือ ่ กย่องเสมอมาในบรรดา ผู ้ทีข ่ น ึ้ ครองราชย์ตอ ่ จากกษั ตริย ์
12 แต่เขามิได ้ทรงไว ้ซึง่ ความยิง่ ใหญ่ของตน พระองค์จงึ เสด็จมาเพือ ่ จะทรงริบเอาอาณาจักรและชีวต ิ ของเราไป 13 โดยการใช ้เล่หเ์ หลีย ่ มและอุบายต่างๆ นานา พระองค์ได ้ ทรงแสวงหาความพินาศจากเรา เช่นเดียวกับมาร์โดเคียสผู ้ ทรงช่วยชีวต ิ เราไว ้และทรงแสวงหาความดีให ้แก่เราอยูเ่ สมอ และเอสเธอร์ผู ้บริสท ุ ธิ์ ผู ้มีสว่ นในอาณาจักรของเรากับทัง้ ประชาชาติของเขา 14 เพราะเห็นว่าเราไม่มเี พือ ่ น เขาจึงคิดจะย ้ายอาณาจักร เปอร์เซียไปให ้ชาวมาซิโดเนีย 15 แต่เราพบว่าชาวยิวซึง่ คนชัว่ ร ้ายคนนีไ้ ด ้มอบตัวให ้พินาศ ้ เชิงนัน สิน ้ ไม่ใช่ผู ้กระทําความชัว่ แต่ดําเนินชีวต ิ โดยธรรม บัญญัตท ิ ย ี่ ต ุ ธิ รรมทีส ่ ด ุ 16 และให ้เป็ นบุตรของพระเจ ้าผู ้สูงสุดและทรงฤทธิท ์ ส ี่ ด ุ ผู ้ ทรงพระชนม์อยู่ ผู ้ทรงกําหนดอาณาจักรทัง้ แก่เราและแก่ บรรพบุรษ ุ ของเราอย่างดีเลิศทีส ่ ด ุ 17 เหตุฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายควรทําดีหากไม่ปฏิบต ั ต ิ าม จดหมายทีอ ่ ามานบุตรของอามาดาธาส่งไปถึงท่าน 18 เพราะว่าผู ้ทีท ่ ําการงานเหล่านี้ ถูกแขวนไว ้ทีป ่ ระตูเมืองซู สา พร ้อมด ้วยครอบครัวของเขาทัง้ หมด พระเจ ้าผู ้ทรง ปกครองสิง่ ทัง้ ปวง ทรงแก ้แค ้นเขาอย่างรวดเร็วตามความ เหมาะสมของเขา 19 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงประกาศสําเนาจดหมายฉบับ นีไ้ ปทุกแห่ง เพือ ่ ว่าพวกยิวจะได ้ดําเนินชีวต ิ ตามกฎหมาย ของตนได ้อย่างอิสระ 20 และท่านทัง้ หลายจงช่วยเหลือพวกเขา เพือ ่ ว่าในวัน ิ สามของเดือนอาดาร์ทส ิ สอง พวก เดียวกันนัน ้ คือวันทีส ่ บ ี่ บ เขาจะได ้แก ้แค ้นผู ้ทีจ ่ ะมาลงโทษพวกเขาในเวลาทีพ ่ วกเขา ประสบความทุกข์ยาก 21 เพราะว่าพระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพได ้ทรงกลับมีความยินดี แก่พวกเขาในวันทีช ่ นชาติทถ ี่ ก ู เลือกจะพินาศไป 22 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงถือเอาวันสําคัญในเทศกาล ิ ธิข อันศักดิส ์ ท ์ องท่านเป็ นวันสําคัญสําหรับงานเลีย ้ งทุกชนิด 23 เพือ ่ ว่าทัง้ เวลานีแ ้ ละอนาคต เราและชาวเปอร์เซียทีไ่ ด ้รับ ผลกระทบจะได ้รับความปลอดภัย แต่สําหรับบรรดาผู ้ที่ วางแผนต่อต ้านเรา จะเป็ นอนุสรณ์แห่งการทําลายล ้าง 24 เพราะฉะนัน ้ เมืองและประเทศใดๆ ก็ตามทีไ่ ม่ประพฤติ ตามสิง่ เหล่านี้ จะถูกทําลายด ้วยไฟและดาบอย่างไม่ปรานี และไม่เพียงแต่จะไม่ให ้มนุษย์ผา่ นไปได ้เท่านัน ้ แต่ยังเป็ นที่ น่าเกลียดชังทีส ่ ด ุ สําหรับสัตว์ป่าและนกตลอดไปอีกด ้วย