వ ి త్ త ఉపమ ాన మ త తత 13:1-23 1 అద రో యే ఇనట ననత బయటక వె ళ సముద తీనం కూర్చు. 2 గపప జాసమూమమ అతన యదక ద గుమిగ, ఆయా ఒక పివ ఎక్ కూరనచన; ఆ జాసమూమనతత తీమా నిలతనచన. 3 మరత ఆయా ్రర ఉపమా రీగ అనక విషమ చెపన, ఇది, వతత్నక ఒక విత్ు బయమదదు; 4 అతు వతత్మ చిా ళ ిపు, కనచ వతత్మ దర పక్ా పిగ, పకమ వలర ్టన ీననిత. 5 కనచ దీ నేలద ప్్త; అక్ి మట్ ఎక్వగ లే. మటం ్ ంో లకకవిన వేళ అవ వనటన క త మేల త. 6 మరత సరరదయన అతాిపు, అవ ఎనతకషత; ్టక నూ లానేా అవ ్తకషత. 7 మరత కనచ ము ళ్దేం ప్్త; ఆ ముళ మిల ్టన అణలనిత. 8 అతి మరకనచ మనల నేం పత, కనచ నీనతమ, కనచ అూవదనతమ, కనచ మపపదనతమ ఫినంత. 9 వనటక చెముే్ు వనగక. 10 అిపు శిరమ వలర, “నె ్రర ఉపమామేర ఎనేక బోేత్చె?” అన ఆయాన అతగూ. 11 ఆయా ్రర ఇటల ళ న: పీంక దజర మీ్మేన తిలకనటక లక అనుు్నపబతాద గన, ్రక అనుు్నపబిలే. 12 ఎవరిి ఉనద, ్రక ఇవ్బుోనద, మరత ్రక మరనత సమృదగ ్ ఉనటనద: కన ఎవరిి లద, ్రక ఉాచద క్ ్ర ననత తలనయబుోనద. 13 కబట్ నన ్రర ఉపమామగ చిప్్చన; ఎనేకాగ ్ూ చ్్ాచన చిూ, వన్ాచన వాూ, ుు్నపూ. 14 మరత ్రం యిష ుపవచాన లీనరనద, అద ఇల చెోనద: లూ వనంన ఉనటూ, త కన ుు్నచలూ; చసతన ఉనటూ, కన గరనచలూ.
1