Воқеияти ҷаҳаннам Ва аз онҳое ки ҷисмро мекушанд, вале қодир нестанд ҷонро бикушанд, натарсед; балки аз Ӯ битарсед, ки қодир аст ҳам ҷон ва ҳам ҷисмро дар дӯзах нобуд кунад. Матто 10:28
Пантикут ва таърих Зеро ки оташе дар хашми Ман аланга гирифтааст ва то дӯзахҳои поёнӣ хоҳад сӯзонд, ва заминро бо ҳосилаш хоҳад сӯзонд, ва пояҳои кӯҳҳоро оташ хоҳад зад. Такрори Шариат 32:22 Ғамҳои дӯзах маро фаро гирифтанд, домҳои марг маро боздоштанд; дар тангӣ ман Худовандро хондам ва ба Худои худ фарёд задам, ва Ӯ овози маро аз маъбади Худ шунид, ва фарёди ман ба гӯши Ӯ расид. 2 Подшоҳон 22:6-7
Шеър Оё ту метавонӣ бо ҷустуҷӯ Худоро ёбӣ? Оё ту метавонӣ Қодири Мутлақро то камол ёбӣ? Он то осмон баланд аст; ту чӣ кор карда метавонӣ? Аз дӯзах амиқтар аст; ту чӣ донӣ? Айюб 11:78 Дӯзах пеши назари Ӯ бараҳна аст, ва харобӣ пӯшиш надорад. Айюб 26:6 Бадкорон ба дӯзах табдил хоҳанд ёфт, ва ҳамаи халқҳое, ки Худоро фаромӯш мекунанд. Забур 9:17 Зеро ки Ту ҷони маро дар дӯзах нахоҳӣ гузошт, ва нахоҳӣ гузошт, ки Қуддуси Худ фаноро бубинад. Забур 16:10 Ғамҳои дӯзах маро иҳота карданд, домҳои марг маро боздоштанд. Забур 18:5 Бигзор марг онҳоро бигирад ва зуд ба дӯзах афтанд, зеро ки бадӣ дар хонаҳои онҳост ва дар миёни онҳост. Забур 55:15 Зеро ки раҳмати Ту бар ман бузург аст, ва Ту ҷони маро аз дӯзах наҷот додӣ. Забур 86:13 Ғамҳои марг маро фаро гирифт, ва дардҳои дӯзах маро фаро гирифт: ман дард ва андӯҳ ёфтам. Забур 116:3