Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас Ҳабаққуқ Бел ва аждаҳо 1:33-42 33 Дар Яҳудиён пайғамбаре бо номи Ҳаббоқуқ буд, ки шӯрбо пухта, нонро дар коса шикаста, ба саҳро мерафт, то онро ба даравгарон биёрад. 34 Аммо фариштаи Худованд ба Ҳаббоқуқ гуфт: «Рав ва хӯроки шомро, ки дорӣ, ба Бобил назди Дониёл, ки дар лонаи шерҳост, бибар». 35 Ва Ҳаббоқуқ гуфт: «Худовандо, ман ҳеҷ гоҳ Бобилро надидаам; ва намедонам, ки ин лона дар куҷост». 36 Он гоҳ фариштаи Худованд ӯро аз тоҷ гирифт ва мӯи сарашро бардошт, ва бо шиддати рӯҳаш ӯро дар Бобил болои чоҳ гузошт. 37 Ва Ҳаббоқуқ фарёд зада гуфт: «Эй Дониёл, Дониёл, хӯроки шомеро, ки Худо бароят фиристодааст, бихӯр». 38 Ва Дониёл гуфт: «Ту маро ба ёд овардӣ, эй Худо, ва онҳоеро, ки Туро меҷӯянд ва Туро дӯст медоранд, тарк накардӣ». 39 Пас Дониёл бархоста, хӯрок хӯрд; ва фариштаи Худованд фавран Ҳаббакуқро дар ҷои худ гузошт. 40 Дар рӯзи ҳафтум подшоҳ барои мотам гирифтан барои Дониёл рафт; ва ҳангоме ки ба лона расид, ба дарун нигарист, ва инак Дониёл нишаста буд. 41Он гоҳ подшоҳ бо овози баланд фарёд зад: «Эй Худои Дониёл, бузургӣ дорӣ, ва ғайр аз Ту каси дигаре нест». 42 Ва ӯро берун кашид ва онҳоеро, ки сабаби ҳалокати ӯ буданд, ба чоҳ андохт, ва онҳо дар як лаҳза пеши рӯяш фурӯ бурда шуданд.
Рафаэли фаришта Тобит 12:1-22 1 Он гоҳ Тобит писараш Тобиасро ҷеғ зада, гуфт: «Писарам, бигзор ин мард музди меҳнаташро, ки бо ту рафтааст, бигирад ва ту бояд ба ӯ бештар диҳӣ». 2 Ва Тубиё ба ӯ гуфт: «Эй падар, барои ман ҳеҷ зараре нест, ки нисфи чизҳоеро, ки овардаам, ба ӯ диҳам. 3 Зеро ки Ӯ маро ба саломатӣ назди ту баргардонд, занамро шифо дод, пулро ба ман овард ва туро низ шифо дод. 4 Он гоҳ пирамард гуфт: «Ин ба ӯҳдаи ӯст». 5 Пас фариштаро хонда, ба ӯ гуфт: «Нисфи он чи овардаӣ, бигир ва бо саломатӣ бирав».
1
Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас
6 Сипас ӯ ҳардуро аз ҳам ҷудо карда, ба онҳо гуфт: «Худоро ҳамду сано гӯед, Ӯро ситоиш кунед ва Ӯро бузург гардонед ва Ӯро барои он чизе ки Ӯ дар пеши назари ҳамаи зиндагон барои шумо кардааст, ситоиш кунед. Худоро ситоиш кардан ва номи Ӯро болобардор кардан ва корҳои Худоро бошарафона эълон кардан хуб аст; бинобар ин, дар ситоиши Ӯ сустӣ накунед. 7 Нигоҳ доштани сирри подшоҳ хуб аст, вале ошкор кардани корҳои Худо шараф аст. Кори некро анҷом деҳ, ва ҳеҷ бадӣ ба ту нахоҳад расид. 8 Дуо бо рӯза, садақа ва адолат хуб аст. Каме бо адолат аз бисёр бо ноҳақӣ беҳтар аст. Садақа додан аз ҷамъ кардани тилло беҳтар аст. 9 Зеро садақа аз марг наҷот медиҳад ва ҳар гуноҳро пок мекунад. Касоне, ки садақа ва адолатро ба ҷо меоранд, аз ҳаёт пур хоҳанд шуд. 10 Аммо гуноҳкорон душмани ҷони худ ҳастанд. 11 Албатта, ман ҳеҷ чизро аз ту пинҳон намедорам, зеро гуфтам: «Хуб аст, ки сирри подшоҳро пинҳон нигоҳ дорам, аммо ошкор кардани аъмоли Худо шараф аст». 12 Пас, вақте ки ту ва келинатон Соро дуо мегуфтӣ, ман дуоҳои туро дар назди Худои Муқаддас зикр кардам ва вақте ки мурдагонро дафн мекардӣ, ман низ бо ту будам. 13 Ва вақте ки ту дер накардӣ, ки хеста, хӯроки шоми худро тарк кунӣ, то рафта мурдагонро гӯр кунӣ, кори неки ту аз ман пинҳон набуд; балки ман бо ту будам. 14 Ва акнун Худо маро фиристод, то туро ва келинатро Соро шифо диҳам. 15 Ман Рафаэл ҳастам, яке аз ҳафт фариштаи муқаддас, ки дуоҳои муқаддасонро пешкаш мекунанд ва дар пеши ҷалоли Худои Муқаддас медароянд ва берун мераванд. 16 Он гоҳ ҳардуи онҳо ба изтироб афтоданд ва аз тарсидан рӯй ба замин афтоданд. 17 Аммо ӯ ба онҳо гуфт: «Натарсед, зеро ки бо шумо хуб хоҳад буд; Худоро ситоиш кунед». 18 Зеро ман на бо лутфи худ, балки бо иродаи Худои мо омадам; бинобар ин Ӯро то абад ситоиш кунед. 19 Дар тӯли ин рӯзҳо ман ба шумо зоҳир шудам, аммо на чизе хӯрдам ва на нанӯшидам, аммо шумо рӯъё дидед. 20 Акнун Худоро шукр гӯед, зеро ки Ман назди Фиристандаи худ меравам; аммо ҳар он чиро, ки карда мешавад, дар китоб нависед. 21 Ва вақте ки бархостанд, дигар Ӯро надиданд. 22 Он гоҳ онҳо корҳои бузург ва аҷоиби Худоро ва чӣ гуна фариштаи Худованд ба онҳо зоҳир шуда буд, эътироф карданд.
Ҳизқиёл Ҳизқиёл 3:12-15 12 Ва Рӯҳ маро боло бурд, ва ман аз қафои худ овози ғур-ғурро шунидам, ки мегуфт: «Муборак бод ҷалоли Худованд аз макони Ӯ». 13 Ва ман садои болҳои махлуқоти зиндаро, ки ба якдигар мерасиданд, ва садои чархҳои рӯ ба рӯи онҳо, ва садои давиши азимро шунидам. 14 Ва Рӯҳ маро бардошт ва маро бурд, ва ман бо талхӣ ва гармии рӯҳи худ рафтам, аммо дасти Худованд бар ман қавӣ буд. 15 Пас аз он ман назди асирони Телабиб, ки дар соҳили дарёи Кабар сокин буданд, омадам ва дар ҷое ки онҳо нишаста буданд, нишастам ва дар он ҷо ҳафт рӯз дар ҳайрат мондам. Ҳизқиёл 8:1-4 1 Ва чунин воқеъ шуд, ки дар соли шашум, дар моҳи шашум, дар рӯзи панҷуми моҳ, вақте ки ман дар хонаи худ нишаста будам, ва пирони Яҳудо дар пеши ман нишаста буданд, ки дасти Худованд Худо дар он ҷо бар ман афтод.
2
Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас
2 Ва ман дидам, ва инак, сурате мисли намуди оташ буд: аз намуди камараш то поён оташ; ва аз камараш то боло, мисли намуди дурахшон, мисли ранги каҳрабо. 3 Ва ӯ шакли дастро дароз карда, маро аз мӯйлабам гирифт, ва Рӯҳ маро байни замин ва осмон бардошт ва маро дар рӯъёҳои Худо ба Ерусалим, ба дарвозаи дарвозаи дарунӣ, ки ба самти шимол нигаронида шуда буд, бурд; ки дар он ҷо тахти ҳайкали рашк буд, ки рашкро ба вуҷуд меорад. 4Ва инак, ҷалоли Худои Исроил дар он ҷо буд, чунон ки ман дар дашт дидам.
Исои Масеҳ Матто 4:1-11 1 Он гоҳ Исо аз ҷониби Рӯҳ ба биёбон бурда шуд, то аз ҷониби иблис васваса карда шавад. 2 Ва баъд аз он ки чил рӯзу чил шаб рӯза дошт, гурусна монд. 3 Ва вақте ки васвасакунанда назди Ӯ омад, гуфт: «Агар Ту Писари Худо бошӣ, ба ин сангҳо амр деҳ, ки нон шаванд». 4 Аммо Ӯ ҷавоб дод: « Навишта шудааст, ки "одам на танҳо бо нон зиндагӣ мекунад, балки бо ҳар калимае ки аз даҳони Худо мебарояд". 5 Сипас шайтон ӯро ба шаҳри муқаддас бурда, ба қуллаи маъбад гузошт. 6 Ва ба Ӯ гуфт: «Агар Ту Писари Худо бошӣ, худро ба поён парто, зеро навишта шудааст: "Ӯ ба фариштагони Худ дар бораи Ту амр хоҳад дод ва онҳо Туро бар кафҳои худ хоҳанд бардошт, то ки поятро ба санге назанӣ". 7 Исо ба вай гуфт: « Ҳамчунин навишта шудааст: "Худованд Худои худро наозмо"». 8 Боз иблис ӯро ба кӯҳи хеле баланде бурд ва ҳамаи салтанатҳои ҷаҳон ва ҷалоли онҳоро ба ӯ нишон дод. 9 Ва ба Ӯ гуфт: «Агар рӯй гардонда, ба ман саҷда кунӣ, ҳамаи инро ба Ту медиҳам». 10 Он гоҳ Исо ба вай гуфт: « Аз ман дур шав, эй Шайтон, зеро навишта шудааст: “Ба Худованд Худои худ саҷда кун ва танҳо Ӯро ибодат намо”». 11 Он гоҳ иблис ӯро тарк кард ва фариштагон омада, ба ӯ хизмат карданд. Луқо 4:1-13 1 Исо, ки пур аз Рӯҳулқудс буд, аз Урдун баргашт ва Рӯҳ ӯро ба биёбон бурд. 2 Чил рӯз ӯ аз ҷониби иблис васваса карда шуд ва дар он рӯзҳо ҳеҷ чиз нахӯрд; ва ҳангоме ки онҳо тамом шуданд, гурусна монд. 3 Ва иблис ба Ӯ гуфт: «Агар Ту Писари Худо бошӣ, ба ин санг бигӯй, ки нон шавад». 4 Исо ба вай ҷавоб дод: « Навишта шудааст, ки одамизод на танҳо бо нон, балки бо ҳар каломи Худо зиндагӣ мекунад». 5 Ва иблис ӯро ба кӯҳи баланде бардошта, дар як лаҳза ҳамаи салтанатҳои ҷаҳонро ба ӯ нишон дод. 6 Ва шайтон ба ӯ гуфт: «Тамоми ин қудрат ва ҷалоли онҳоро ба ту медиҳам, зеро ин ба ман супурда шудааст ва ба ҳар кӣ хоҳам, онро медиҳам». 7 Пас, агар Ту маро ибодат кунӣ, ҳамааш аз они Ту хоҳад буд. 8 Исо дар ҷавоби вай гуфт: « Аз Ман дур шав, эй Шайтон, зеро ки навишта шудааст: "Ба Худованд Худои худ саҷда кун ва танҳо Ӯро ибодат намо"». 9 Ва Ӯро ба Ерусалим бурд ва бар қуллаи маъбад гузошт ва ба Ӯ гуфт: «Агар Ту Писари Худо бошӣ, аз ин ҷо худро ба поён парто. 10 Зеро ки навишта шудааст: «Ӯ ба фариштагони Худ дар бораи ту амр медиҳад, ки туро нигоҳ доранд». 11 Ва онҳо туро бар дастонашон бардошта хоҳанд бурд, то ки поят ба санге назанад. 12 Исо дар ҷавоби вай гуфт: « Гуфта шудааст, ки: "Худованд Худои худро наозмо"». 13 Ва иблис тамоми васвасаро бас кард ва барои муддате аз ӯ дур шуд. 3
Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас
Луқо 24:13-53 13 Ва инак, дар ҳамон рӯз ду нафари онҳо ба деҳае рафтанд, ки Аммоус ном дошт ва аз Ерусалим тақрибан шаст стадия дур буд. 14 Ва онҳо дар бораи ҳамаи ин воқеаҳое, ки рӯй дода буданд, сӯҳбат мекарданд. 15 Ва ҳангоме ки онҳо бо ҳам сӯҳбат ва муҳокима мекарданд, худи Исо наздик омада, бо онҳо равона шуд. 16 Аммо чашмони онҳо баста буд, то ки Ӯро нашинохтанд. 17 Ӯ ба онҳо гуфт: « Шумо дар роҳ бо якдигар чӣ хел гап мезанед ва ғамгин ҳастед?» 18 Яке аз онҳо, ки Клеопос ном дошт, дар ҷавоб гуфт: «Оё ту танҳо дар Ерусалим бегона ҳастӣ, ки аз воқеаҳои имрӯза дар он ҷо рӯйдода бехабар ҳастӣ?» 19 Ӯ ба онҳо гуфт: « Чӣ воқеаҳо?» Онҳо ба ӯ гуфтанд: «Дар бораи Исои Носирӣ, ки пайғамбаре буд, ки дар амал ва сухан дар пеши Худо ва тамоми мардум тавоно буд. 20 Ва чӣ гуна коҳинони калон ва роҳбарони мо Ӯро таслим карданд, то ба марг маҳкум шавад ва Ӯро ба салиб кашиданд. 21 Аммо мо умед доштем, ки Ӯ бояд Исроилро наҷот медод; ва илова бар ҳамаи ин, имрӯз рӯзи сеюм аст, ки ин корҳо ба амал омадаанд. 22 Бале, баъзе занони мо низ моро дар ҳайрат гузоштанд, ки барвақт ба қабр омада буданд; 23 Ва чун ҷасади Ӯро наёфтанд, омада гуфтанд, ки дар рӯъё фариштагонро низ дидаанд, ки мегӯянд Ӯ зинда аст. 24 Ва баъзе аз онҳое ки бо мо буданд, ба қабр рафтанд ва онро ҳамон тавре ки занон гуфта буданд, ёфтанд, аммо Ӯро надиданд. 25 Он гоҳ Ӯ ба онҳо гуфт: « Эй аблаҳон ва сустдилон, ки ба ҳама гуфтаҳои пайғамбарон имон меоред! 26 Оё Масеҳ набояд ин азобҳоро мекашид ва ба ҷалоли Худ дохил мешуд? 27 Ва аз Мусо ва ҳамаи пайғамбарон сар карда, чизҳоеро, ки дар ҳамаи Навиштаҳои Муқаддас дар бораи худаш гуфта шудаанд, ба онҳо фаҳмонд. 28 Ва онҳо ба деҳае, ки мерафтанд, наздик шуданд, ва ӯ чунин вонамуд кард, ки мехоҳад дуртар равад. 29 Аммо онҳо ӯро маҷбур карда, гуфтанд: «Бо мо бимон, зеро шом наздик аст ва рӯз дер мешавад». Ва ӯ даромада, бо онҳо монд. 30 Вақте ки Ӯ бо онҳо дар сари суфра нишаст, нонро гирифта, баракат дод ва пора карда, ба онҳо дод. 31 Он гоҳ чашмони онҳо кушода шуданд ва онҳо ӯро шинохтанд; вале ӯ аз назарашон нопадид шуд. 32 Ва онҳо ба якдигар гуфтанд: «Оё дили мо дар даруни мо намесӯхт, вақте ки Ӯ дар роҳ бо мо гап мезад ва Навиштаҳоро ба мо мефаҳмонд?» 33 Ва ҳамон соат бархоста, ба Ерусалим баргаштанд ва ёздаҳ нафарро ҷамъ омада ёфтанд ва бо онҳо буданд. 34 Онҳо мегуфтанд: «Дар ҳақиқат Худованд эҳьё шудааст ва ба Шимъӯн зоҳир шудааст». 35 Ва онҳо нақл карданд, ки дар роҳ чӣ рӯй дод ва чӣ гуна Ӯро ҳангоми шикастани нон шинохтанд. 36 Ҳангоме ки онҳо дар ин бора гап мезаданд, худи Исо дар миёни онҳо истода, ба онҳо гуфт: « Салом бар шумо бод». 37 Аммо онҳо ба тарсу ҳарос афтоданд ва фикр карданд, ки рӯҳе дидаанд. 38 Ӯ ба онҳо гуфт: «Чаро шумо музтариб ҳастед ва аз чӣ сабаб дар дилҳои шумо чунин фикрҳо пайдо мешаванд?» 39 Ба дастҳо ва пойҳоям нигоҳ кунед, ки ин ман ҳастам; ба ман даст расонед ва бубинед, зеро рӯҳ гӯшт ва устухон надорад, чунон ки шумо дар ман мебинед. 40 Ва ин суханонро гуфта, дастҳо ва пойҳои Худро ба онҳо нишон дод.
4
Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас
41 Дар ҳоле ки онҳо аз шодӣ бовар намекарданд ва дар ҳайрат монданд, ӯ ба онҳо гуфт: « Оё шумо дар ин ҷо чизе барои хӯрдан доред?» 42 Онҳо ба ӯ як пора моҳии бирён ва як пора асали мумдор доданд. 43 Ва ӯ онро гирифта, дар пеши назари онҳо хӯрд. 44 Ва Ӯ ба онҳо гуфт: « Ин аст суханоне ки Ман ба шумо гуфтам, вақте ки ман бо шумо будам, ки ҳама чизҳое, ки дар Тавроти Мусо, дар пайғамбарон ва дар Забур дар бораи Ман навишта шудаанд, бояд иҷро шаванд». 45 Он гоҳ фаҳмиши онҳоро кушод, то ки Навиштаҳоро бифаҳманд, 46 Ва ба онҳо гуфт: «Чунин навишта шудааст, ва чунин бояд Масеҳ азоб кашад ва дар рӯзи сеюм аз мурдагон эҳьё шавад. 47 Ва тавба ва бахшиши гуноҳҳо ба номи Ӯ дар байни ҳамаи халқҳо, аз Ерусалим сар карда, мавъиза карда шавад. 48 Ва шумо шоҳиди ин чизҳо ҳастед. 49 Ва инак, Ман ваъдаи Падари Худро бар шумо мефиристам; аммо шумо дар шаҳри Ерусалим бимонед, то он даме ки бо қудрате аз боло фаро расед. 50 Ва онҳоро то Байт-Ҳинӣ бурд ва дастонашро боло бардошта, онҳоро баракат дод. 51 Ва ҳангоме ки онҳоро баракат медод, аз онҳо ҷудо шуда, ба осмон бурда шуд. 52 Ва онҳо ба Ӯ саҷда карданд ва бо шодмонии бузурге ба Ерусалим баргаштанд. 53 Ва ҳамеша дар маъбад будем ва Худоро ҳамду сано мегуфтем. Омин. Юҳанно 6:16-21 16 Вақте ки шом шуд, шогирдонаш ба лаби баҳр фаромаданд. 17 Ва ба қаиқ савор шуда, ба он тарафи баҳр, ба сӯи Кафарнаҳум, равона шуданд. Ва ҳаво торик шуда буд, ва Исо ҳанӯз назди онҳо наомада буд. 18 Ва боди шадиде вазида, баҳр ба талотум омад. 19 Вақте ки онҳо тақрибан бисту панҷ ё сӣ стадия қаиқ ронданд, Исоро диданд, ки бар баҳр қадам зада, ба қаиқ наздик мешавад ва тарсиданд. 20 Аммо ӯ ба онҳо гуфт: «Ин манам; натарсед». 21 Онҳо бо омодагӣ ӯро ба киштӣ савор карданд ва фавран киштӣ ба соҳиле, ки онҳо рафта буданд, расид.
Филипп Аъмол 8:26-40 26 Фариштаи Худованд ба Филиппус гуфт: «Бархез ва ба самти ҷануб, ба роҳе ки аз Ерусалим ба Ғазза меравад, ва биёбон аст, равона шав». 27 Ва ӯ бархоста, равона шуд ва инак, марде аз ҳабашӣ, хоҷасарое бо қудрати бузурге дар назди маликаи ҳабашӣ Кандока, ки тамоми ганҷи ӯро идора мекард, ва барои ибодат ба Ерусалим омада буд. 28 Баргашта, дар аробаи худ нишаста, китоби Ишаъё пайғамбарро мехонд. 29 Он гоҳ Рӯҳ ба Филиппус гуфт: «Наздиктар биё ва ба ин ароба ҳамроҳ шав». 30 Филиппус ба он ҷо давида, шунид, ки китоби Ишаъёи набиро мехонад, ва гуфт: «Оё мефаҳмӣ он чиро, ки мехонӣ?» 31 Ӯ гуфт: «Чӣ гуна метавонам, агар касе ба ман роҳнамоӣ накунад?» Ва аз Филиппус хоҳиш кард, ки ба боло баромада, бо ӯ нишинад. 32 Аз Навиштаҳои Муқаддас, ки ӯ мехонд, ин буд: «Мисли гӯсфанде, ки ӯро ба забҳ бурданд, ва мисли баррае, ки пеши пашмтарошаш безабон аст, Ӯ даҳони Худро накушод». 33 Дар таҳқири ӯ доварӣ аз ӯ гирифта шуд, ва кӣ насли ӯро эълон хоҳад кард? Зеро ки ҷони ӯ аз замин гирифта шудааст.
5
Телепортатсия дар Навиштаҳои Муқаддас
34 Он гоҳ хоҷасаро ба Филиппус ҷавоб дод: «Аз ту илтимос мекунам, ки пайғамбар инро дар бораи кӣ мегӯяд? Дар бораи худаш ё дар бораи каси дигар?» 35 Он гоҳ Филиппус даҳонашро кушода, аз ҳамон Навиштаҳо сар карда, ба ӯ дар бораи Исо мавъиза кард. 36 Ва дар роҳ, онҳо ба обе расиданд, ки дар он ҷо хизматгор гуфт: «Инак, об аст; чӣ чиз маро аз таъмид гирифтан бозмедорад?» 37 Филиппус гуфт: «Агар бо тамоми дили худ имон оварӣ, метавонӣ ин корро кунӣ». Ӯ ҷавоб дод: «Ман имон дорам, ки Исои Масеҳ Писари Худост». 38 Ва ӯ фармон дод, ки аробаро нигоҳ дорад, ва ҳарду, Филиппус ва хоҷасаро, ба об фуромаданд, ва Филиппус ӯро таъмид дод. 39 Вақте ки онҳо аз об баромаданд, Рӯҳи Худованд Филиппусро даррабуд, ва хоҷасаро дигар ӯро надид; ва бо шодӣ роҳи худро идома дод. 40 Аммо Филиппус дар Ашдӯд пайдо шуд ва дар ҳамаи шаҳрҳо гашта, то ба Қайсария расид, мавъиза мекард.
Павлус Ман чордаҳ сол пеш дар Масеҳ мардеро мешинохтам (оё дар ҷисм буд, намедонам; ё берун аз ҷисм буд, намедонам: Худо медонад;), ки ба осмони сеюм бурда шуд. Ва ман чунин мардро мешинохтам (оё дар ҷисм буд, ё берун аз ҷисм буд, намедонам: Худо медонад;), ки ба биҳишт бурда шуд ва суханони ногуфтаро шунид, ки ба гуфтани онҳо барои одам ҷоиз нест. 2 Қӯринтиён 12:2-4
Ҳанӯх Вақте ки Ҳанӯх ба писаронаш гуфт, ки фариштагон ӯро ба болҳои худ бардошта, ба осмони аввал бардоштанд ва бар абрҳо гузоштанд. Ва ман дар он ҷо нигоҳ кардам, ва боз боло нигоҳ кардам, ва осмонро дидам, ва онҳо маро бар осмони аввал гузоштанд ва баҳри хеле бузургеро, ки аз баҳри заминӣ бузургтар аст, ба ман нишон доданд. Асрори Ҳанӯх 3:1 Вақте ки Ҳанӯх бо мардум сухан гуфт, Худованд торикиро бар замин фиристод ва торикӣ фаро расид ва он мардонеро, ки бо Ҳанӯх истода буданд, пӯшонд ва онҳо Ҳанӯхро ба осмони баланд, ки Худованд дар он ҷост, бурданд; ва Ӯ ӯро қабул кард ва пеши рӯяш гузошт ва торикӣ аз замин дур шуд ва рӯшноӣ дубора пайдо шуд. Ва мардум диданд ва нафаҳмиданд, ки чӣ тавр Ҳанӯх бурда шудааст, ва Худоро ҷалол доданд ва дар он «Худои ноаён» навишта шуда буд, рӯйхатеро ёфтанд ва ҳама ба хонаҳои худ рафтанд. Асрори Ҳанӯх 67:1-2
6