Масал дар бораи коранда Матто 13:1-23 1 Дар ҳамон рӯз Исо аз хона берун рафта, дар соҳили баҳр нишаст. 2 Ва мардуми зиёде назди Ӯ ҷамъ омаданд, ба тавре ки ӯ ба қаиқ савор шуда, нишаст; ва тамоми мардум дар соҳил истоданд. 3 Ва Ӯ бо масалҳо ба онҳо чизҳои зиёдеро нақл карда, гуфт: « Инак, корандае барои киштукор берун рафт; 4 Ва ҳангоме ки тухмӣ мепошид, чандтоаш дар канори роҳ афтод ва паррандагон омада, онҳоро хӯрданд. 5 Баъзеи онҳо ба санглох афтоданд, дар ҷое ки хоки зиёд надоштанд ва зуд сабзиданд, зеро хок умқ надоштанд. 6 Вақте ки офтоб баромад, онҳо пажмурда шуданд ва азбаски реша надоштанд, хушк шуданд. 7 Баъзеи онҳо дар миёни хорҳо афтоданд ва хорҳо сабзида, онҳоро пахш карданд. 8 Аммо баъзеи дигар ба замини хуб афтоданд ва баъзе сад, баъзе шаст ва баъзе сӣ баробар ҳосил доданд. 9 Ҳар кӣ гӯши шунаво дорад, бишнавад. 10 Шогирдон назди Ӯ омада, гуфтанд: «Чаро ту ба онҳо бо масалҳо сухан мегӯӣ?» 11 Ӯ ба онҳо ҷавоб дод: « Чунки ба шумо донистани асрори Подшоҳии Осмон ато шудааст, вале ба онҳо ато нашудааст». 12 Зеро ҳар кӣ дорад, ба ӯ дода мешавад ва ӯ фаровонӣ хоҳад дошт, аммо ҳар кӣ надорад, аз ӯ ҳатто он чизе, ки дорад, гирифта мешавад. 13 Бинобар ин ман ба онҳо бо масалҳо сухан мегӯям: зеро онҳо мебинанд, вале намебинанд, ва мешунаванд, вале намешунаванд ва намефаҳманд. 14 Ва дар онҳо пешгӯии Ишаъё иҷро мешавад, ки мегӯяд: «Бо шунидани он ки шумо хоҳед шунид, вале нахоҳед фаҳмид; ва бо чашмони худ хоҳед дид, вале нахоҳед дид». 15 Зеро дили ин қавм сахт ва гӯшҳояшон вазнин шудааст, ва чашмонашонро пӯшидаанд, мабодо бо чашмони худ бубинанд ва бо гӯшҳои худ бишнаванд ва бо дили худ дарк накунанд ва руҷӯъ накунанд, ва Ман онҳоро шифо диҳам».
1