Ғизодиҳии 5000 нафар Матто 14:13-21 13 Чун Исо инро шунид, бо қаиқ аз он ҷо танҳо ба ҷои хилвате рафт. Ва мардум, чун шуниданд, аз шаҳрҳо пиёда аз паси Ӯ рафтанд. 14 Ва Исо берун рафта, мардуми зиёдеро дид, ва ба онҳо раҳмаш омад ва беморони онҳоро шифо дод. 15 Вақте ки шом шуд, шогирдонаш назди Ӯ омада, гуфтанд: «Ин ҷо ҷои беодам аст, вақт ҳам гузашт; мардумро ҷавоб деҳ, то ки ба деҳот рафта, барои худ хӯрокворӣ харанд». 16 Аммо Исо ба онҳо гуфт: « Ба рафтани онҳо ҳоҷат нест; шумо ба онҳо хӯрок диҳед». 17 Ба Ӯ гуфтанд: «Мо дар ин ҷо танҳо панҷ нон ва ду моҳӣ дорем». 18 Ӯ гуфт: « Онҳоро ба ин ҷо назди ман биёред». 19 Ва ба мардум фармуд, ки бар алаф нишинанд, ва панҷ нон ва ду моҳиро гирифт ва ба осмон нигариста, баракат дод ва нонро пора карда, ба шогирдонаш дод ва шогирдон ба мардум доданд. 20 Ҳама хӯрданд ва сер шуданд; ва аз пораҳои боқимонда дувоздаҳ сабадро пур карданд. 21 Ва хӯрандагон, ғайр аз занон ва кӯдакон, тақрибан панҷ ҳазор мард буданд.
Марқӯс 6:30-44 30 Ҳаввориён назди Исо ҷамъ омада, ҳама чизро, ки чӣ кор карда ва чӣ таълим дода буданд, ба ӯ нақл карданд. 31 Ва Ӯ ба онҳо гуфт: « Шумо танҳо ба ҷои хилват биравед ва каме истироҳат кунед; зеро омаду рафти бисёре буд, ва онҳо вақти хӯрокхӯрӣ надоштанд. 32 Онҳо бо киштӣ танҳо ба ҷои беодам рафтанд. 33 Ва мардум онҳоро рафтанӣ диданд, ва бисёриҳо ӯро шинохтанд ва аз ҳамаи шаҳрҳо пиёда ба он ҷо давиданд ва аз онҳо пеш гузашта, назди Ӯ ҷамъ омаданд. 34 Вақте ки Исо берун омад, мардуми зиёдеро дид ва ба онҳо раҳм кард, зеро онҳо мисли гӯсфандоне буданд, ки чӯпон надоштанд; ва ба онҳо чизҳои зиёдеро таълим додан гирифт.
1
35 Вақте ки рӯз гузашт, шогирдонаш назди Ӯ омада, гуфтанд: «Ин ҷо ҷои беодам аст, вақт ҳам дер шуд». 36 Онҳоро ҷавоб деҳ, то ки ба деҳоти атроф ва деҳоти атроф рафта, барои худ нон харанд, зеро онҳо чизе барои хӯрдан надоранд. 37 Ӯ дар ҷавоб гуфт: « Шумо ба онҳо хӯрок диҳед». Онҳо ба Ӯ гуфтанд: «Оё мо меравем ва ба дусад динор нон харем ва ба онҳо хӯрок диҳем?» 38 Ӯ ба онҳо гуфт: « Шумо чанд нон доред? Равед ва бубинед». Онҳо фаҳмида гуфтанд: «Панҷ нон ва ду моҳӣ». 39 Ва ба онҳо фармуд, ки ҳамаро гурӯҳ-гурӯҳ бар алафи сабз нишинанд. 40 Ва онҳо қатор-қатор, саднафара ва панҷоҳнафара нишастанд. 41 Ва панҷ нон ва ду моҳиро гирифт ва ба осмон нигариста, баракат дод ва нонро пора карда, ба шогирдонаш дод, то пеши онҳо гузоранд; ва ду моҳиро ба ҳамаи онҳо тақсим кард. 42 Ҳама хӯрданд ва сер шуданд. 43 Ва аз пораҳои нон ва моҳиҳо дувоздаҳ сабадро пур карданд. 44 Ва хӯрандагони нон тақрибан панҷ ҳазор мард буданд.
Луқо 9:10-17 10 Вақте ки расулон баргаштанд, ба Ӯ ҳамаи корҳои кардаашонро нақл карданд. Ва Ӯ онҳоро гирифта, ба ҷои хилвате, ки дар наздикии шаҳре бо номи Байтсайда буд, буд, рафт. 11 Мардум инро фаҳмида, аз паси Ӯ рафтанд. Ӯ онҳоро пазироӣ карда, бо онҳо дар бораи Подшоҳии Худо сӯҳбат кард ва касонеро, ки ба шифо ниёз доштанд, шифо дод. 12 Вақте ки рӯз фаро расид, он дувоздаҳ нафар назди Ӯ омада, гуфтанд: «Мардумро ҷавоб деҳ, то ки ба деҳот ва деҳоти атроф рафта, барои худ манзил ва хӯрок пайдо кунанд, зеро мо дар ин ҷо дар ҷои беодам ҳастем». 13 Аммо Ӯ ба онҳо гуфт: « Шумо ба онҳо хӯрок диҳед». Онҳо гуфтанд: «Мо дигар панҷ нон ва ду моҳӣ надорем, магар ин ки барои тамоми ин мардум хӯрок харем». 14 Зеро ки онҳо тақрибан панҷ ҳазор мард буданд. Исо ба шогирдонаш гуфт: « Онҳоро панҷоҳнафара гурӯҳ-гурӯҳ шинонед». 15 Ва онҳо чунин карданд ва ҳамаро шинонданд. 16 Ва Ӯ панҷ нон ва ду моҳиро гирифт ва ба осмон нигариста, онҳоро баракат дод ва пора карда, ба шогирдонаш дод, то пеши мардум гузоранд. 17 Ҳама хӯрданд ва сер шуданд; ва аз пораҳои боқимонда дувоздаҳ сабад бардошта шуд.
Юҳанно 6:1-14 1 Баъд аз ин Исо аз он тарафи баҳри Ҷалил, ки баҳри Табария низ аст, гузашт. 2 Ва мардуми зиёде аз паси Ӯ рафтанд, зеро мӯъҷизаҳоеро, ки Ӯ ба беморон нишон медод, медиданд. 3 Исо ба кӯҳе баромада, бо шогирдонаш нишаст. 4 Иди фисҳ, ки иди яҳудиён буд, наздик буд. 5 Вақте ки Исо чашмонашро боло карда, дид, ки мардуми зиёде ба наздаш меоянд, ба Филиппус гуфт: « Аз куҷо нон харем, то инҳо бихӯранд?» 6 Ва инро барои санҷидани вай гуфт, зеро худаш медонист, ки чӣ кор хоҳад кард. 7 Филиппус дар ҷавоби ӯ гуфт: «Дусад динор нон барои онҳо кифоят намекунад, ки ҳар яке каме бихӯранд». 8 Яке аз шогирдонаш, Андриёс, бародари Шимъӯни Петрус, ба Ӯ гуфт: 9 Дар ин ҷо писарбачае ҳаст, ки панҷ нони ҷав ва ду моҳии хурд дорад. Аммо ин барои ин қадар одам чӣ мешавад?
2
10 Исо гуфт: «Мардонро шинонед». Дар он ҷо алафи фаровон буд. Мардон, ки тақрибан панҷ ҳазор нафар буданд, нишастанд. 11 Исо нонҳоро гирифта, шукргузорӣ кард ва ба шогирдон дод, ва шогирдон ба нишастагон дод, ва аз моҳиҳо низ ба қадри дилхоҳашон дод. 12 Вақте ки онҳо сер шуданд, Исо ба шогирдонаш гуфт: « Пораҳои боқимондаро ҷамъ кунед, то ки ҳеҷ чиз талаф нашавад». 13 Пас, онҳо онҳоро ҷамъ карда, дувоздаҳ сабадро аз пораҳои панҷ нони ҷав, ки аз хӯрандагон боқӣ монда буд, пур карданд. 14 Он гоҳ мардон мӯъҷизаеро, ки Исо нишон дод, диданд, гуфтанд: «Ин дар ҳақиқат ҳамон пайғамбарест, ки бояд ба ҷаҳон биёяд».
3