Tajik - First Esdras

БОБИ 1 1Ва Йӯшиёъ иди фисҳро дар Ерусалим барои Худованди худ баргузор намуд, ва фисҳро дар рӯзи чордаҳуми моҳи аввал қурбонӣ кард; 2 Ва коҳинонро мувофиқи тартиби ҳаррӯзаи худ муқаррар намуда, либосҳои дароз дар бар карда, дар маъбади Худованд буданд.

3Ва ӯ ба левизодагон, ходимони муқаддаси Исроил, гуфт, ки худро ба Худованд тақдис кунанд, то сандуқи муқаддаси Худовандро дар хонае ки подшоҳ Сулаймон ибни Довуд бино карда буд, гузоштанд; 4 Ва гуфт: «Шумо дигар сандуқро бар дӯши худ нахоҳед кашид; акнун ба Худованд Худои худ ибодат кунед, ва ба қавми Ӯ Исроил хизмат кунед, ва шуморо аз рӯи қабилаҳо ва қабилаҳои худ тайёр кунед, 5 Чунон ки Довуд, подшоҳи Исроил фармуда буд, ва бар ҳасби ҷалоли писараш Сулаймон, ва дар маъбад истода, мувофиқи шаъну шарафи қабилаҳои шумо, левизодагон, ки дар ҳузури бародарони шумо, банӣ-Исроил хизмат мекунанд, , 6 Фисҳро ба тартиб оваред, ва барои бародарони худ қурбониҳо тайёр кунед, ва фисҳро мувофиқи ҳукми Худованд, ки ба Мусо дода шудааст, ба ҷо оваред.

7 Ва Йӯшиёъ ба қавме ки дар он ҷо ёфт шуда буд, сӣ ҳазор барра ва гӯсола ва се ҳазор гӯсола дод: ин чизҳо аз нафақаи подшоҳ, мувофиқи ваъдааш, ба мардум, ба коҳинон ва левизодагон дода шуд.

8Ва Ҳелқиё, Закарьё ва Силус, ки ҳокимони маъбад буданд, ба коҳинон барои иди фисҳ ду ҳазору шашсад гӯсфанд ва сесад гӯсола доданд.

9Ва Екониё ва Сомоё ва бародараш Натанъил, ва Ассабиё ва Окиил ва Йӯром, ки мириҳазорҳо буданд, ба левизодагон барои иди фисҳ панҷ ҳазор гӯсфанд ва ҳафтсад гӯсола доданд.

10 Ва ҳангоме ки ин корҳо анҷом ёфтанд, коҳинон ва левизодагон, ки нони фатир доштанд, мувофиқи қабилаҳо ба таври хеле зебо истоданд, 11 Ва мувофиқи шаъну шарафи падарон, дар пеши қавм, то ки барои Худованд қурбонӣ кунанд, чунон ки дар китоби Мусо навишта шудааст, ва бомдодон чунин карданд.

12 Ва фисҳро, чунон ки лозим аст, дар оташ бирён карданд; дар мавриди қурбониҳо бошад, онҳоро дар дегҳо ва табақҳои мисӣ бо бӯи хуш мепошиданд, 13Ва онҳоро дар пеши тамоми қавм гузошт, ва баъд аз он онҳо барои худ ва барои коҳинон бародарони худ, писарони Ҳорун, тайёрӣ диданд.

14Зеро ки коҳинон чарбуро то шаб қурбонӣ мекарданд, ва левизодагон барои худ ва коҳинон бародарони худ, писарони Ҳорунро тайёр мекарданд.

15Овозхонони муқаддас, писарони Ософ низ, мувофиқи таъини Довуд, Ософ, Закарё ва Едутунро, ки аз рафиқони подшоҳ буданд, ба тартиб дароварданд.

16 Ва дарбонҳо дар ҳар дарвоза буданд; Ба ҳеҷ кас ҷоиз набуд, ки аз хизмати муқаррарии худ биравад: барои бародарони худ, левизодагон барои онҳо тайёрӣ дида буданд.

17 Ҳамин тавр он чи ба қурбониҳои Худованд тааллуқ дошт, дар он рӯз анҷом ёфт, то ки фисҳро ҷашн гиранд, 18Ва бар қурбонгоҳи Худованд, мувофиқи амри подшоҳ Йӯшиёъ, қурбонӣ кунед.

19Ва банӣ-Исроил, ки дар он вақт ҳозир буданд, иди фисҳ ва иди нони ширинро ҳафт рӯз гузаронданд.

20 Ва ин гуна фисҳ аз замони Самуил набӣ дар Исроил ҷашн гирифта нашуда буд.

21 Бале, тамоми подшоҳони Исроил иди фисҳро нагузарониданд, ба монанди Йӯшиёсу ва коҳинон, ва левизодагон ва яҳудиён, ки бо тамоми исроилиёне ки дар Ерусалим сокин буданд, баргузор мешуданд.

22 Дар соли ҳаждаҳуми подшоҳии Йӯшиёъ ин фисҳ ҷашн гирифта шуд.

23 Ва аъмол ё Йӯшиёъ дар ҳузури Худованди худ бо дили пур аз парҳезгорӣ ростқавл буд.

24 Дар бораи он чизҳое ки дар замони ӯ рӯй дода буданд, дар замонҳои пеш дар бораи онҳое навишта шуда буд, ки гуноҳ карда, бар зидди Худованд бар тамоми қавм ва салтанатҳо бадкорӣ карданд, ва чӣ гуна онҳо Ӯро бағоят ғамгин карданд, ба тавре ки суханони Худованд бар зидди Исроил бархост.

25 Пас аз ҳамаи ин аъмоли Йӯшиёъ чунин воқеъ шуд, ки фиръавн подшоҳи Миср барои ҷанг кардан ба Каркамиси бар Фурот омад, ва Йӯшиёъ бар зидди ӯ баромад.

26 Аммо подшоҳи Миср назди ӯ фиристода, гуфт: «Туро бо ман чӣ кор аст, эй подшоҳи Яҳудо?

27 Ман аз ҷониби Худованд Худо бар зидди ту фиристода нашудаам; зеро ки ҷанги ман бар Фурот аст; ва алҳол Худованд бо ман аст, бале, Худованд бо ман аст, ки маро пеш мебарад; аз ман дур шав, ва бар зидди Худованд набош.

28Вале Йӯшиёъ аробаи худро аз ӯ нагардонд, балки ӯҳдадор шуд, ки бо ӯ биҷангад, на дар бораи суханони Ирмиёи набӣ, ки бо забони Худованд гуфта шудааст: 29Вале дар дашти Маҷиддо бо ӯ ҷанг карданд, ва мирон ба муқобили подшоҳ Йӯшиёъ омаданд.

30 Подшоҳ ба навкарони худ гуфт: «Маро аз ҷанг берун кунед; зеро ман хеле заифам. Ва дарҳол навкаронаш ӯро аз ҷанг бурданд.

31 Он гоҳ ӯ ба аробаи дуюми худ нишаст; ва ба Ерусалим баргардонида шуда, мурд ва дар қабри падараш дафн карда шуд.

32 Ва дар тамоми яҳудиён барои Йӯшиёъ мотам гирифтанд, оре, Ирмиёи набӣ барои Йӯшиёъ гиря мекард, ва сардорон бо занон то имрӯз барои ӯ навҳа мекарданд; аз Исроил.

33Инҳо дар китоби саргузаштҳои подшоҳони Яҳудо ва ҳар коре ки Йӯшиёъ карда буд, ва ҷалоли ӯ ва фаҳмиши ӯ дар шариати Худованд ва он чи пештар карда буд, навишта шудааст, ва он чи ки ҳоло хонда мешавад, дар китоби подшоҳони Исроил ва Яҳудо нақл шудааст.

34Ва қавм Юахаз ибни Йӯшиёъро гирифта, ба ҷои падараш Йӯшиёсу подшоҳ таъин карданд, вақте ки ӯ бисту сесола буд.

35 Ва ӯ се моҳ дар Яҳудо ва дар Ерусалим подшоҳӣ кард, ва он гоҳ подшоҳи Миср ӯро аз подшоҳӣ дар Ерусалим барканор кард.

36Ва бар замин сад талант нуқра ва як талант тилло андоз муқаррар кард.

37Шоҳи Миср низ подшоҳ Юакимро бародари худ подшоҳи Яҳудо ва Ерусалим таъин кард.

38Ва ӯ Юаким ва аъёнро баст, аммо бародараш Сорасосро дастгир карда, аз Миср берун овард.

39 Юаким, вақте ки дар замини Яҳудо ва Ерусалим подшоҳ шуд, бисту панҷсола буд; ва ба ҳузури Худованд бадӣ кард.

40Бинобар ин Набукадоносор, подшоҳи Бобил, бар зидди ӯ баромад, ва ӯро бо занҷири мисин баста, ба Бобил бурд.

41Набукдонасор низ аз зарфҳои муқаддаси Худованд гирифта, бардошта бурд ва дар маъбади худ дар Бобил гузошт.

42 Аммо он чи дар бораи Ӯ, ва дар бораи нопокӣ ва беадолатии ӯ навишта шудааст, дар варақаҳои подшоҳон навишта шудааст.

43 Ва писараш Юаким ба ҷои ӯ подшоҳ шуд: вай ҳаждаҳсолагӣ подшоҳ шуд; 44 Ва танҳо се моҳу даҳ рӯз дар Ерусалим подшоҳӣ карданд; ва ба ҳузури Худованд бадӣ карданд.

45 Пас аз як сол Набукадоносор фиристода, ӯро бо зарфҳои муқаддаси Худованд ба Бобил бурданд; 46 Ва Сидқиёро подшоҳи Яҳудо ва Ерусалим таъин кард, вақте ки ӯ бисту яксола буд; ва ёздаҳ сол подшоҳӣ кард: 47 Ва ӯ низ дар назари Худованд бадӣ кард, ва ба суханоне ки Ирмиёи набӣ аз даҳони Худованд ба ӯ гуфта буд, аҳамият надод.

48 Ва баъд аз он ки подшоҳ Набукадоносор ӯро маҷбур кард, ки ба исми Худованд қасам хӯрад, вай ба худ қасам хӯрда, исён кард; ва гардан ва дили худро сахт карда, қонунҳои Худованд Худои Исроилро вайрон кард.

49Ва ҳокимони қавм ва коҳинон низ бар хилофи шариат корҳои зиёде мекарданд, ва тамоми ифлосиҳои тамоми халқҳоро аз сар гузаронида, маъбади Худовандро, ки дар Ерусалим муқаддас буд, палид карданд.

50 Бо вуҷуди ин, Худои падаронашон ба воситаи фариштааш фиристод, то ки онҳоро баргардонад, зеро ки онҳоро ва хаймаи муқаддаси Худро низ раҳм кард.

51 Аммо фиристодагони Ӯро тамасхур карданд; ва инак, вақте ки Худованд ба онҳо сухан гуфт, онҳо бо анбиёи Ӯ бозӣ карданд: 52 Ба он дараҷае ки ӯ ба қавми худ барои осори бузургашон хашмгин шуда, ба подшоҳони калдонӣ амр фармуд, ки бар зидди онҳо оянд; 53 «Онҳое ки ҷавонони худро бо шамшер куштанд, ҳатман дар дохили маъбади муқаддаси худ, ва дар миёни онҳо на ҷавон, на каниз, на пир ва на кӯдакро амон надоданд; зеро ки Ӯ ҳамаро ба дасти онҳо супурд.

54Ва тамоми зарфҳои муқаддаси Худовандро, чи хурду ҳам бузург, бо зарфҳои сандуқи Худо ва ганҷҳои подшоҳ гирифта, ба Бобил бурданд.

55Ва хонаи Худованд, онро сӯзонданд, ва деворҳои Ерусалимро вайрон карданд, ва бурҷҳои онро оташ заданд; 56 Аммо чизҳои ҷалоли вай, онҳо то даме ки онҳо ҳамаро нобуд ва нобуд карданд, ва қавме ки бо шамшер кушта нашуда буданд, то ба Бобил бурд.

57 Ки то замони ҳукмронии форсҳо ғуломи ӯ ва фарзандонаш шуданд, то каломи Худовандро, ки бо забони Ирмӣ гуфта шудааст, ба амал оваранд: 58То даме ки замин аз шанбеҳои худ баҳравар шавад, тамоми вақти харобии вай ором хоҳад шуд, то давраи пурраи ҳафтод сол. БОБИ 2 1 Дар соли аввали ҳукмронии Куруш подшоҳи Форсҳо, то ки каломи Худованд, ки бо забони Ирмиё ваъда дода буд, ба амал ояд; 2Худованд рӯҳи Куруш, подшоҳи Форсҳоро эҳьё кард, ва ӯ дар тамоми салтанати худ ва инчунин бо навиштаҷот эълон кард: 3 Чунин мегӯяд Куруш подшоҳи Форс; Худованди Исроил, ки Худованди олӣ аст, маро подшоҳи тамоми ҷаҳон гардонид, 4 Ва ба ман фармуд, ки барои ӯ дар Ерусалим дар яҳудиён хонае бино кунам.

5 Пас, агар касе аз шумо аз қавми Ӯ бошад, бигзор Худованд, яъне Худованди ӯ бо ӯ бошад, ва бигзор вай ба Ерусалим, ки дар Яҳудо аст, биравад ва хонаи Худованди

Исроилро бино кунад; Худованде ки дар Ерусалим сокин аст.

6 Пас, ҳар кӣ дар гирду атроф сокин бошад, бигзор ба ӯ ёрӣ диҳад, ки ҳамсоягони ӯ ҳастанд, бо тилло ва нуқра, 7 Бо инъомҳо, бо аспҳо ва чорпоён ва чизҳои дигаре, ки аз рӯи назр барои маъбади Худованд дар Ерусалим дода шудааст.

8 Он гоҳ сардорони хонадони Яҳудо ва сибти Биньёмин бархостанд; коҳинон ва левизодагон ва ҳамаи онҳое ки Худованд нияти худро барои баромадан ва бино кардани хона барои Худованд дар Ерусалим карда буд, 9 Ва онҳое ки дар гирду атрофи онҳо сокин буданд, ва бо нуқра ва тилло, бо аспҳо ва чорпоён, ва бо инъомҳои бисёри бешуморе, ки ақлашон ба он нигаронида шуда буд, дар ҳама чиз ба онҳо кӯмак мекарданд.

10Подшоҳ Куруш зарфҳои муқаддасеро, ки Набукадоносор аз Ерусалим бурда, дар маъбади бутҳои худ гузошта буд, низ берун овард.

11Вақте ки Куруш подшоҳи Форсҳо онҳоро берун овард, ба хазинадори худ Митридот супурд.

12 Ва онҳо ба воситаи ӯ ба ҳокими Яҳудо ба Санабассор супурда шуданд.

13 Ва шумораи онҳо ин буд; Ҳазор косаи тилло, ва ҳазор нуқра, бухури нуқра бисту нӯҳ, косаи тилло сӣ ва нуқра ду ҳазору чорсаду даҳ ва ҳазор зарфи дигар.

14Ва ҳамаи зарфҳои тилло ва нуқра, ки бардошта шуда буданд, панҷ ҳазору чорсаду шасту нӯҳ буд.

15 Инҳоро Санабасар бо асирӣ аз Бобил ба Ерусалим баргардонд.

16 Аммо дар замони Артексеркс, подшоҳи Форсҳо, Белемус, Митридат, Табеллий, Ратумус, Баелтетмус ва Семеллиюси котиба бо дигарон, ки дар Сомария ва дигар ҷойҳо сукунат доштанд, ба ӯ навишт. Сокинони Яҳудо ва Ерусалим ин мактубҳоро пайравӣ мекунанд; 17 Ба подшоҳи мо Артсеркс, бандагони ту, Ратумус, нависанда ва Семеллюси котиб, ва дигар аъзоёни шӯрои онҳо, ва довароне, ки дар Килосирия ва Финика мебошанд.

18 Ба подшоҳи Худованд маълум аст, ки яҳудиёне, ки аз шумо ба мо ҳастанд, ба Ерусалим, яъне шаҳри саркаш ва шарир омада, бозорҳо месозанд ва деворҳои онро таъмир мекунанд ва таҳкурсии онро мегузоранд. маъбад.

19Ва агар ин шаҳр ва деворҳои он аз нав сохта шаванд, онҳо на танҳо аз додани хироҷ саркашӣ хоҳанд кард, балки бар зидди подшоҳон низ исён хоҳанд кард.

20 Ва азбаски чизҳои марбут ба маъбад ҳоло дар дасти мо ҳастанд, мо фикр мекунем, ки дар ин бора беэътиноӣ накунем, 21 Аммо барои он ки бо оғои мо подшоҳ сухан гӯем, то ки ин, ки ту писанд ояд, дар китобҳои падаронат пайдо шавад.

22 Ва ту дар солномаҳо он чиро, ки дар бораи ин чизҳо навишта шудааст, хоҳӣ ёфт, ва хоҳӣ фаҳмид, ки он шаҳр саркаш буд ва подшоҳон ва шаҳрҳоро ба изтироб меовард.

23 Ва яҳудиён саркашӣ мекарданд ва дар он ҷо ҳамеша ҷанг мебурданд; аз ин сабаб ин шаҳр ҳам хароб шудааст.

24 Бинобар ин, алҳол ба ту, эй оғоям подшоҳ, эълон менамоем, ки агар ин шаҳр аз нав бино карда, деворҳои он аз нав барқарор карда шаванд, аз ин ба баъд ба Селосурия ва Финика убур нахоҳӣ дошт.

25 Он гоҳ подшоҳ боз ба Ратумус, нависанда, ба Баилтетмус, ба котиб, Семеллюси котиб, ва ба дигарон, ки дар Сомария, Сурия ва Финика сокинон буданд, навишт; 26 Ман номаеро, ки шумо ба ман фиристодаед, хондам, бинобар ин амр фармудам, ки бодиққат тафтиш кунам, ва маълум шуд, ки он шаҳр аз ибтидо бар зидди подшоҳон амал мекард;

27 Ва одамон дар он ҷо ба исён ва ҷанг дода шуданд, ва подшоҳони тавоно ва бераҳм дар Ерусалим буданд, ки дар Килосирия ва Финика подшоҳӣ мекарданд ва хироҷ меситонданд.

28 «Бинобар ин ман амр фармудаам, ки ба онҳо аз бино кардани шаҳр монеъ шавам, ва эҳтиёт шавам, ки дар он дигар коре нашавад; 29Ва то ки он бадкорон дигар ба озори подшоҳон наоянд, 30Он гоҳ подшоҳ Артсеркс номҳои ӯро хонда, Ратум ва Семеллюси котиб ва дигаронро, ки бо онҳо буданд, бо лашкари савораҳо ва мардуми бисьёре, ки дар сафҳои ҷангӣ буданд, шитобон ба сӯи Ерусалим равон карда, ба бинокорон халал расонданд. ; ва сохтмони маъбад дар Ерусалим то соли дуюми ҳукмронии Дориюш подшоҳи Форсҳо қатъ шуд.

20 Он ҳамчунин ҳар як фикрро ба шодмонӣ ва шодмонӣ табдил медиҳад, ба тавре ки одам на ғам ва на қарзро ба ёд меорад.

21 Ва ҳар дилро ғанӣ мегардонад, ба тавре ки касе на подшоҳ ва на ҳокимро ба ёд меорад. ва ҳама чизро ба воситаи истеъдодҳо баён мекунад; 22 Ва ҳангоме ки онҳо дар косаҳои худ ҳастанд, муҳаббати худро ҳам ба дӯстон ва ҳам бародарон фаромӯш мекунанд, ва баъд аз андаке шамшер кашиданд; 23 Аммо чун аз май шуданд, он чи карда буданд, ба ёд наоваранд.

24 Эй мардум, магар шароб пурқувваттар нест, ки ин корро маҷбур мекунад? Ва чун ин суханро гуфт, хомӯш монд. БОБИ 4

БОБИ 3 1Вақте ки Доро подшоҳӣ кард, барои ҳамаи тобеонаш ва тамоми аҳли байташ ва барои ҳамаи мирони Мидиён ва Форс зиёфати бузурге дод, 2 Ва ба ҳамаи ҳокимон ва мирибон ва мирибон, ки тобеи ӯ буданд, аз Ҳиндустон то Ҳабашия, аз сад бисту ҳафт музофот.

3 Ва ҳангоме ки хӯрдану нӯшиданд ва сер шуда, ба хона рафтанд, Дориюш подшоҳ ба хобгоҳи худ даромад ва хобид ва дере нагузашта бедор шуд.

4Ва се ҷавон, ки аз посбонон, ки ҷасади подшоҳро нигоҳ медоштанд, ба якдигар сухан гуфтанд; 5 Бигзор ҳар яки мо як ҳукме бигӯяд: ҳар кӣ ғолиб ояд, ва ҳукмаш аз дигарон хирадтар гардад, подшоҳ Доро ба нишони пирӯзӣ инъомҳои бузург ва чизҳои бузурге хоҳад дод.

6 Чунон ки либоси арғувон дар бар карда, тилло бинӯшад, ва бар тилло хуфта бошад, ва ароба бо ҷилавҳои тилло, ва кулоҳ аз катони маҳин ва занҷир дар гардан.

7 Ва аз ҳикмати ӯ дар паҳлӯи Дориюш биншинад, ва Доро ҷияни ӯ хонда хоҳад шуд.

8 Ва ҳар кас ҳукми худро навишт, мӯҳр зад ва зери болини худ шоҳ Доро гузошт; 9 Ва гуфт: «Вақте ки подшоҳ эҳьё шавад, баъзеҳо навиштаҳоро ба ӯ хоҳанд дод; ва подшоҳ ва се мири Форс аз ҷониби ӯ ҳукм кунанд, ки ҳукми ӯ оқилонатар аст, пирӯзӣ ба ӯ дода мешавад, чунон ки таъин шудааст.

10 Аввалин навиштааст: «Шароб аз ҳама пурқувват аст».

11 Дуюм навишт: «Подшоҳ аз ҳама пурқувват аст».

12 Сеюм навиштааст: «Занҳо пурқувваттаранд, вале пеш аз ҳама Ҳақиқат ғалабаро барбод медиҳад».

13 Ва ҳангоме ки подшоҳ бархост, онҳо навиштаҳои худро гирифта, ба ӯ супурданд, ва ӯ онҳоро хонд: 14 Ва фиристода, ҳамаи мирони Форс ва Мидиён, ва ҳокимон, ва мириҳазорон, ва миронҳо ва мириҳазоронро даъват намуд; 15 Ва ӯро ба курсии доварӣ нишаст; ва навиштаҷот дар пеши назари онҳо хонда мешуд.

16 Ва гуфт: «Ҷавононро даъват кунед, ва онҳо ҳукми худро баён кунанд». Пас онҳоро даъват карданд ва даромаданд.

17 Ва ба онҳо гуфт: «Акидаи худро дар бораи навиштаҷот ба мо баён кунед». Он гоҳ аввалин, ки дар бораи қуввати май сухан мегуфт, оғоз намуд; 18 Ва гуфт: «Эй мардум, шароб чӣ қадар пурқувват аст! ҳамаи одамонро ба иштибоҳ меандозад, ки онро бинӯшанд: 19 Фикри подшоҳ ва кӯдаки ятим як аст; аз ғулом ва озод, аз камбағалу сарватманд:

1 Пас дуюм, ки аз қудрати подшоҳ сухан гуфта буд, гуфт: 2 Эй одамон, магар одамоне, ки бар баҳр ва хушкӣ ва ҳама чиз дар онҳо ҳукмронӣ мекунанд, бартарӣ надоранд?

3 Аммо подшоҳ тавонотар аст, зеро ки ӯ оғои ҳамаи ин чизҳост ва бар онҳо ҳукмронӣ мекунад; ва он чи ба онҳо амр кунад, ҳамон мекунанд.

4 Агар ба онҳо бифармояд, ки бо якдигар ҷанг кунанд, онҳо ин корро мекунанд; агар онҳоро бар зидди душманон фиристад, рафта, деворҳо ва бурҷҳои кӯҳҳоро вайрон мекунанд.

5 Бикушанду бикушанд ва фармони подшоҳро вайрон накунанд, Агар пирӯз шаванд, ҳамаро ба подшоҳ оваранд, ғаниматро мисли ҳама чиз.

6 Ҳамин тавр, барои онҳое ки сарбоз нестанд ва ба ҷанг кор надоранд, балки чорводорӣ мекунанд, ҳангоме ки он чи кошта буданд, даравида, назди подшоҳ меоваранд ва якдигарро маҷбур мекунанд, ки ба подшоҳ хироҷ диҳанд.

7 Аммо ӯ танҳо як кас аст: агар фармон диҳад, ки куштор, мекушанд; агар бифармояд, ки амон бахшад, амон мекунанд; 8 Агар бифармояд, ки бизанад, мезананд; агар фармон диҳад, ки хароб созад, онҳо хароб мекунанд; агар фармон диҳад, ки бино кунад, месозанд; 9 Агар фармон диҳад, ки бибурад, буриданд; агар фармон диҳад, ки кишт кунад, мешинонанд.

10 Пас, тамоми қавмаш ва лашкарҳояш ба ӯ итоат мекунанд, ва ӯ хобида, мехӯрад ва менӯшад, ва истироҳат мекунад.

11 Ва инҳо гирди Ӯро посбонӣ мекунанд, ва ҳеҷ кас наметавонад рафта, кори худро кунад ва дар ҳеҷ чиз ба вай итоат накунад.

12 Эй мардум, чӣ гуна подшоҳ тавонотар набошад, дар сурате ки ба ӯ итоат мекунанд? Ва забонашро нигоҳ дошт.

13 Он гоҳ сеюмин, ки дар бораи занон ва аз ростӣ сухан меронд, (ин Зоробобил буд) ба сухан оғоз кард.

14 Эй мардум, на подшоҳи бузург аст, на шумораи зиёди одамон, на шароб бартарият аст; Пас, кист, ки ба онҳо ҳукмронӣ мекунад, ё ҳукмронии онҳо бар онҳост? магар онҳо зан нестанд?

15 Подшоҳ ва тамоми қавмеро, ки дар баҳр ва хушкӣ ҳукмронӣ мекунанд, занон зоид.

16 Ҳатто аз онҳо омада, токдоронро, ки аз он шароб мебарояд, ғизо медоданд.

17 Инҳо низ ҷомаҳои мардона месозанд; инҳо одамонро ҷалол медиҳанд; ва бе зан мардон буда наметавонанд.

18 Оре, ва агар мардон тилло ва нуқра ё чизи дигареро ҷамъ карда бошанд, оё онҳо занеро дӯст намедоранд, ки зебо ва зебо бошад?

19 «Ва ҳамаи ин чизҳоро раҳо карда, чашмони худро кушода, чашмони худро ба вай намегузоранд; ва магар ҳама одамон барои вай бештар аз нуқра ё тилло ва ё чизи нек орзу намекунанд?

20 Одам аз падари худ, ки ӯро тарбия кардааст, ва ватани худро тарк карда, ба зани худ мепайвандад.

21 Ӯ намемонад, ки умри худро бо занаш гузаронад. ва на падар, на модар ва на ватанро ба ёд меорад.

22 Бо ин ҳам шумо бояд бидонед, ки занон бар шумо ҳукмронӣ мекунанд: оё шумо меҳнат ва заҳмат намекашед ва ҳама чизро ба зан намедиҳед?

23 Оре, марде шамшери худро гирифта, барои ғорат ва дуздӣ меравад, то дар баҳр ва дарёҳо шино кунад; 24 Ва ба шер нигоҳ карда, дар торикӣ меравад; ва ҳангоме ки дуздӣ, ғорат ва ғорат кард, онро ба муҳаббати худ меорад.

25 Бинобар ин мард зани худро аз падар ё модар беҳтар дӯст медорад.

26 Бале, бисьёре ҳастанд, ки ақли худро барои занон тамом кардаанд ва ба хотири онҳо ғулом шудаанд.

27 Бисёриҳо низ барои занон ҳалок шуданд, гумроҳ шуданд ва гуноҳ карданд.

28 «Ва акнун ба Ман имон намеоваред? Оё подшоҳ дар қудрати худ бузург нест? Оё на ҳама минтақаҳо аз даст расондан ба ӯ наметарсанд?

29Вале ман дидам, ки вай ва суррияи подшоҳ Апами, духтари Бартакӯси аҷоиб, дар тарафи рости подшоҳ нишастаанд, 30 Ва тоҷро аз сари подшоҳ гирифта, бар сари худ ниҳод; вай низ бо дасти чапаш ба подшоҳ зад.

31 Бо вуҷуди ин, подшоҳ бо даҳони кушода ба вай нигарист; агар вай ба ӯ хандид, ӯ низ хандид; боз.

32 Эй мардон, чӣ гуна аст, ки занон тавоно бошанд, дар ҳоле ки чунин мекунанд?

33 Подшоҳ ва мирон ба якдигар нигоҳ карданд, ва ӯ ба сухани рост сар кард.

34 Эй мардон, оё занон қавӣ нестанд? замин бузург аст, осмон баланд аст, офтоб дар гардиши худ тез аст, зеро ки Ӯ осмонро иҳота мекунад ва дар як рӯз роҳи худро ба ҷои худ бармегардонад.

35 Оё Ӯ бузург нест, ки ин чизҳоро меофарад? Пас, ростӣ бузург ва аз ҳама чиз қавӣ аст.

36 Тамоми замин бар ростй нидо мекунад, ва осмон онро баракат медиҳад: ҳама корҳо аз он меларзанд ва меларзанд, ва бо он ҳеҷ чизи ноинсоф нест.

37 Май шарир аст, подшоҳ бад аст, занон бад аст, ҳама фарзандони одамон бад аст, ва ҳама корҳои бади онҳо чунин аст; ва дар онҳо ҳақиқате нест. дар ноадолатии худ низ нобуд хоҳанд шуд.

38 Аммо ростӣ устувор аст ва ҳамеша қавӣ аст; абадй зинда мемонад ва галаба мекунад.

39 Дар назди ӯ на касест ва на мукофоте. вале вай кори одилона мекунад ва аз ҳар ноинсофӣ ва бадӣ парҳез мекунад; ва ҳамаи мардон корҳои ӯро дӯст медоранд.

40 Дар доварии вай ҳеҷ ноинсофӣ нест; ва вай қувват, салтанат, қудрат ва бузургии ҳама асрҳост. Муборак аст Худои ростӣ.

41 Ва бо ҳамин хомӯш монд. Ва тамоми мардум фарьёд зада, гуфтанд: «Ҳақиқат бузург аст ва аз ҳама чиз тавоно аст».

42 Подшоҳ ба ӯ гуфт: «Он чизеро, ки ту бештар аз он ки дар навиштаҷот муқаррар шудааст, бипурс, ва мо онро ба ту медиҳем, зеро ки ту донотарин ҳастӣ; ва ту дар паҳлӯи ман биншин, ва ҷияни ман номида хоҳӣ шуд.

43 Он гоҳ ӯ ба подшоҳ гуфт: «Қавли худро, ки дар рӯзе ки ба подшоҳии худ омадӣ, назр кардаӣ, барои бино кардани Ерусалим ёд кун, 44 Ва ҳамаи зарфҳои аз Ерусалим гирифташударо, ки Куруш ҳангоми қасам хӯрдани Бобилро ҷудо карда буд, фиристода, ба он ҷо фиристад.

45 Ту низ қасам хӯрдед, ки маъбадеро, ки адӯмиён сӯзонданд, вақте ки Яҳудия аз ҷониби калдониён хароб карда шуд, бино кунӣ.

46 Ва алҳол, эй оғои подшоҳ, ин аст он чизе ки ман аз ту талаб мекунам ва аз ту мехоҳам, ва ин аст озодии бузургворӣ, ки аз ту бармеояд; бинобар ин мехоҳам, ки назри худро, ки бо даҳони худ иҷро карданӣ ҳастӣ, ба ҷо оварӣ. ту ба Подшоҳи Осмон назр кардаӣ.

47Ва Дориюш подшоҳ бархоста, ӯро бӯсид ва ба ҳамаи хазинадорон, мирибонҳо ва мирибонҳо ва ҳокимон мактуб навишт, то ки ӯ ва ҳамаи онҳоеро, ки бо ӯ барои бино кардани Ерусалим мераванд, дар роҳи худ бехатар бирасонанд. .

48 Ӯ ҳамчунин ба сардороне ки дар Килосурия ва Финика ва ба онҳо дар Либон буданд, мактуб навишт, ки аз Либон ба Ерусалим чӯби арзро биёранд ва бо ӯ шаҳрро бино кунанд.

49 Ва Ӯ ба ҳамаи яҳудиёне, ки аз салтанати Ӯ ба яҳудиён рафта буданд, дар бораи озодии онҳо навишт, ки ҳеҷ як афсар, на сардор, на лейтенант ва на хазинадор маҷбуран ба дари онҳо дохил нашаванд; 50 Ва тамоми кишваре ки онҳо дар ихтиёр доранд, бе хироҷ озод бошад; ва адӯмиён деҳаҳои яҳудиёнро, ки дар он вақт дар ихтиёр доштанд, таслим кунанд; 51 Бале, то замони сохта шудани он ба сохтмони маъбад ҳар сол бист талант дода шавад; 52Ва даҳ таланти дигар ҳар сол, то ки қурбониҳои сӯхтаниро ҳар рӯз бар қурбонгоҳ нигоҳ доранд, чунон ки ҳукме дошт, ки ҳабдаҳ таҳаммул кунанд: 53 Ва ҳамаи онҳое ки аз Бобил барои бино кардани шаҳр рафта буданд, ва инчунин наслҳои онҳо ва ҳамаи коҳинон, ки рафта буданд, озодӣ дошта бошанд.

54 Ӯ дар бораи он низ навишт. айбномаҳо ва либосҳои коҳинон, ки дар онҳо хизмат мекунанд; 55 Ва ҳамчунин барои ӯҳдадориҳои левизодагон, ки то рӯзе ки хона ба охир расид ва Ерусалим бино шуд, ба онҳо дода шавад.

56 Ва фармуд, ки ба ҳамаи онҳое ки дар шаҳр нигаҳбонӣ мекарданд, нафақа ва музд диҳад.

57 Вай инчунин тамоми зарфҳоро, ки Куруш ҷудо карда буд, аз Бобил фиристод; ва ҳар он чи Куруш дар амр фармуда буд, ба ҷо овардани он амр фармуда, ба Ерусалим фиристод.

58 Ва ҳангоме ки ин ҷавон берун рафт, рӯй ба осмон боло карда, сӯи Ерусалим кард ва Подшоҳи Осмонро ҳамду сано хонд.

59 Ва гуфт: «Аз туст зафар, аз туст хирад, ва ҷалол аз они туст, ва ман бандаи туст».

60 Хушбахтӣ ту, ки ба ман ҳикмат додаӣ, зеро ки Туро шукр мегӯям, эй Худованди падарони мо.

61 Ва ӯ мактубҳоро гирифта, берун рафт ва ба Бобил омад ва инро ба ҳамаи бародарони худ нақл кард.

62 Ва Худои падарони худро ҳамду сано хонданд, зеро ки Ӯ ба онҳо озодӣ ва озодӣ додааст 63 Ба боло рафтан ва Ерусалим ва маъбадро, ки ба номи Ӯ хонда мешавад, бино кунанд, ва ҳафт рӯз бо асбобҳои наво ва шодӣ зиёфат карданд. БОБИ 5

1Баъд аз ин сардорони хонаводаҳо мувофиқи қабилаҳои худ баргузида шуданд, то ки бо занон ва писарон ва духтарони худ, бо ғуломон ва канизони худ ва чорвои худ бираванд.

2Ва Дориюш ҳазор савораро бо онҳо фиристод, то ки онҳоро ба саломатӣ ба Ерусалим баргардонданд, бо асбобҳои мусиқӣ ва лавҳаҳо ва найҳо.

3 Ва ҳамаи бародаронашон бозӣ мекарданд, ва Ӯ онҳоро водор сохт, ки бо онҳо бароянд.

4 Ва инҳоянд номҳои мардоне, ки мувофиқи қабилаҳояшон дар миёни қабилаҳои худ, бар тибқи чанд сардорони худ боло мерафтанд.

5Коҳинон, писарони Финӣ ибни Ҳорун: Исо ибни Йӯседак, ибни Сариё ва Юаким ибни Заробабил, ибни Салатиил, аз хонадони Довуд, аз авлоди Форас, сибти Яҳудо; 6Ва дар соли дуюми ҳукмронии худ, дар моҳи нисон, ки моҳи аввал аст, ба ҳузури Дориюш подшоҳи Форс суханҳои хирадмандона гуфт.

7 Ва инҳоянд яҳудиён, ки аз асирӣ баромада, дар он ҷо ба таври бегона сокин буданд, ки Набукадоносор подшоҳи Бобил онҳоро ба Бобил бурда буд.

8 Ва онҳо ба Ерусалим ва ба дигар қисматҳои яҳудиён баргаштанд, ҳар кас ба шаҳри худ, ки бо Зарробобил, бо Исо, Наҳемиё ва Закарьё ва Ришай, Энениюс ва Мардӯхай омада буд. Беелсарус, Асфарос, Реелюс, Роимус ва Баана, роҳбаладони онҳо.

9Шумораи онҳо аз халқ ва ҳокимони онҳо, писарони Форӯс, ду ҳазорусаду ҳафтоду ду нафар; Писарони Софот — чорсаду ҳафтоду ду; 10Писарони Арес — ҳафтсаду панҷоҳу шаш; 11Писарони Фоати Мӯоб — ду ҳазору ҳаштсаду дувоздаҳ: 12Зинони Элом — ҳазору дусаду панҷоҳу чор: банӣ‐Затул — нӯҳсаду чилу панҷ: банӣ‐Қӯрба — ҳафтсаду панҷ: банӣ‐Банӣ — шашсаду чилу ҳашт.

13Зинони Бабай — шашсаду бисту се: писарони Садос — се ҳазору дусаду бисту ду; 14Зинони Адӯником — шашсаду шасту ҳафт: писарони Бағой — ду ҳазору шасту шаш: писарони Один — чорсаду панҷоҳу чор; 15Зинони Атерезиё наваду ду нафар: писарони Килон ва Азетос шасту ҳафт нафар: писарони Азурон — чорсаду сию ду; 16Зинони Ҳанониё — саду як: банӣ‐Арӯм — сию ду, ва банӣ‐Басо — сесаду бисту се: писарони Азефурит — саду ду; 17Писарони Метерус — се ҳазору панҷ: писарони БайтЛӯмон — саду бисту се; 18Онҳо аз Нетӯфо, панҷоҳу панҷ нафар, аз Анотӯт — саду панҷоҳу ҳашт нафар, аз Байт-Сомӯс — чилу ду нафар; 19Онҳо аз Кириатиёрюс бисту панҷ нафар, аз аҳли Кафира ва Бирӯт — ҳафтсаду чилу се нафар, аз аҳли Пира — ҳафтсад нафар; 20Онҳо аз Кодия ва Аммидой — чорсаду бисту ду, онҳо аз Кирома ва Ҷабдеш — шашсаду бисту як; 21Онҳо аз Макалон — саду бисту ду, онҳо аз Байтолий — панҷоҳу ду, писарони Нефис — саду панҷоҳу шаш; 22Писарони Каломололус ва Онус — ҳафтсаду бисту панҷ: писарони Ерехус — дусаду чилу панҷ; 23 Писарони Ҳано, се ҳазору сесаду сӣ.

24Коҳинон: писарони Ҷидду ибни Исо аз банӣ-Саносиб, нӯҳсаду ҳафтоду ду нафар: писарони Мерут, ҳазору панҷоҳу ду нафар; 25Зинони Фосарӯн — ҳазору чилу ҳафт, писарони Карме — ҳазору ҳабдаҳ.

26Левизодагон: писарони Йисуй ва Кадмиил ва Бануос ва Судиёс, ҳафтоду чор.

27Овозхонони муқаддас: писарони Ософ, саду бисту ҳашт.

28Дарбонон: писарони Салум, банӣ-Ҷатол, банӣ-Талмон, банӣ-Дақубӣ, банӣ-Тета, банӣ-Сомӣ, ҳамагӣ яксаду сию нӯҳ.

29 Хизматгорони маъбад: писарони Эсов, банӣ-Осифо, банӣ-Табоот, банӣ-Қерос, банӣ-Суд, банӣ-Фалиё, банӣЛобано, писарони Грабо, 30Банӣ-Акуа, банӣ-Ута, банӣ-Қетоб, банӣ-Ағобо, банӣСубой, банӣ-Анон, банӣ-Катуа, банӣ-Гаддур, 31Писарони Айрус, писарони Дайсон, банӣ‐Нуба, писарони Хосеба, писарони Ғазера, писарони Азиё, писарони Финӣ, писарони Озар, писарони Бастой, писарони Асоно , банӣ‐Миёнӣ, банӣ‐Нофисӣ, банӣ‐Акуб, банӣ‐Акифо, банӣ‐Ашур, банӣ‐Фораким, банӣ‐Басалӯт, 32 Писарони Мидо, банӣ-Қута, писарони Карея, банӣКорқӯс, банӣ-Асерер, банӣ-Тумой, банӣ-Носит, банӣАтифо.

33Писарони навкарони Сулаймон: писарони Азофюн, банӣ-Фарира, банӣ-Ҷилӣ, банӣ-Лӯзон, банӣ-Исроил, банӣСафет, 34Писарони Ҳаҷё, банӣ-Фаракарет, писарони Сабӣ, банӣСарӯтиё, банӣ Масиёс, банӣ-Ғар, банӣ-Аддус, банӣ-Субо, банӣ-Аферра, писарони Бародис , писарони Сабот, писарони Аллом.

35 Ҳама ходимони маъбад ва писарони навкарони Сулаймон сесаду ҳафтоду ду нафар буданд.

36 Инҳо аз Термелет ва Телерсас баромаданд, ва Чаратолар онҳоро сарварӣ мекарданд, ва Аалҳо; 37Ва на оилаҳои худ ва на моли худро нишон дода натавонистанд, ки чӣ гуна аз Исроил буданд: банӣ-Ладон ибни Бан, банӣ-Нақӯдон, шашсаду панҷоҳу ду.

38 Ва аз коҳинон, ки мансаби коҳиниятро тасарруф карданд, вале наёфтанд: писарони Обдиё, писарони Аккос, писарони Аддус, ки Авҷиёро яке аз духтарони Барселус ба занӣ гирифтанд ва ба номи ӯ ном гирифтаанд.

39 Ва ҳангоме ки тавсифи хешовандони ин одамонро дар дафтар ҷустуҷӯ карданд, ва ёфт нашуд, онҳо аз иҷрои вазифаи коҳинӣ маҳрум карда шуданд; 40 Зеро ки ба онҳо Наҳемиё ва Атариё гуфта буданд, ки то даме ки саркоҳине дар тан либоси таълимот ва ростӣ бархоста, ба муқаддасот шарик нашаванд.

41Ва банӣ‐Исроил, ки аз дувоздаҳсола ва болотар аз он боло буд, ҳама чиҳил ҳазор нафар буданд, ғайр аз ғуломон ва канизон, ду ҳазору сесаду шаст.

42Ғуломон ва канизони онҳо ҳафт ҳазору сесаду чилу ҳафт нафар буданд: сарояндагон ва занони сароянда дусаду чилу панҷ нафар; 43Чорсаду сию панҷ шутур, ҳафт ҳазору сию шаш асп, дусаду чилу панҷ хачир, панҷ ҳазору панҷсаду бисту панҷ ҳайвони ваҳшии ба юғ одаткарда.

44 Ва баъзе аз сардорони хонадони онҳо, ҳангоме ки ба маъбади Худо, ки дар Ерусалим аст, омаданд, қасам хӯрданд, ки хонаро мувофиқи имкони худ дар ҷои худ барқарор кунанд, 45 Ва ба хазинаи муқаддаси аъмол ҳазор мино тилло, панҷ ҳазор нуқра ва сад ҷомаи коҳинон диҳем.

46 Ҳамин тавр коҳинон ва левизодагон ва қавм дар Ерусалим ва дар деҳот, сарояндагон ва дарбонон сокин буданд; ва тамоми Исроил дар деҳаҳои худ.

47 Аммо, вақте ки моҳи ҳафтум наздик буд, ва ҳангоме ки банӣ-Исроил ҳар кас дар ҷои худ буданд, ҳама бо як ризоият ба кушодагии дарвозаи аввал, ки ба тарафи шарқ аст, омаданд.

48Он гоҳ Исо ибни Йӯседак ва бародаронаш коҳинон ва Заробабил ибни Салатиил ва бародаронаш бархоста, қурбонгоҳи Худои Исроилро тайёр карданд, 49 Бар он қурбониҳои сӯхтанӣ забҳ кунед, чунон ки дар китоби Мусо, марди Худо ба таври возеҳ гуфта шудааст.

50 Ва аз халқҳои дигари ин замин назди онҳо ҷамъ омаданд, ва қурбонгоҳро бар ҷои худ бино карданд, зеро ки ҳамаи халқҳои ин замин бо онҳо душманӣ карда, онҳоро ситам мекарданд; ва онҳо мувофиқи вақт қурбонӣ меоварданд, ва қурбониҳои сӯхтанӣ барои Худованд субҳу шом меоварданд.

51 Ҳамчунин, чунон ки дар шариат фармуда шудааст, иди хаймаҳо барпо мекарданд, ва ҳар рӯз, чунон ки муқаррар шуда буд, қурбонӣ меоварданд.

52 Ва баъд аз он, ҳадияҳои доимӣ ва қурбонии шанбеҳо, ва моҳҳои нав ва ҳар идҳои муқаддас.

53 Ва ҳамаи онҳое ки ба Худо назр карда буданд, аз рӯзи якуми моҳи ҳафтум ба қурбонӣ ба Худо шурӯъ карданд, гарчанде ки маъбади Худованд ҳанӯз сохта нашуда буд.

54 Ва онҳо бо шодмонӣ ба устоҳо ва дуредгарон пул, гӯшт ва нӯшокӣ доданд.

55 Ба сокинони Сидӯн ва Сӯр низ мошинҳо доданд, то аз Либон дарахти арзро биёранд, ки бояд бо шиноварӣ ба паноҳгоҳи Ёфо оварда шавад, чунон ки Куруш подшоҳи Форсҳо ба онҳо амр фармудааст.

56 Ва дар соли дуюм ва моҳи дуюми ба маъбади Худо дар Ерусалим омадани ӯ Зоробобил ибни Салатиил ва Исо ибни Йӯседак ва бародарони онҳо, ва коҳинон ва левизодагон ва ҳамаи онҳое ки аз асирӣ ба Ерусалим биёед: 57 Ва таҳкурсии хонаи Худоро дар рӯзи якуми моҳи дуюм, дар соли дуюми баъд аз омадан ба яҳудиён ва Ерусалим гузоштанд.

58Ва левизодагонро аз бистсолагӣ бар аъмоли Худованд таъин карданд. Он гоҳ Исо, ва писаронаш ва бародаронаш, ва бародараш Қодмиил ва писарони Мадиёбун, бо писарони Юдо ибни Эльёдун, бо писарон ва бародарони онҳо, ва ҳамаи левизодагон, бо якдилона пешбарони тиҷорат, бархостанд, барои пеш бурдани корҳо дар хонаи Худо меҳнат мекунанд. Ҳамин тавр коргарон маъбади Худовандро сохтанд.

59 Ва коҳинон дар тан либосҳои худ бо асбобҳои мусиқӣ ва карнайҳо меистоданд; ва левизодагон, ки писарони Ософ буданд, санҷҳо доштанд, 60Сурудҳои шукргузорӣ ва ҳамду санои Худованд, чунон ки Довуд, подшоҳи Исроил фармуда буд.

61Ва бо овози баланд сурудҳо барои ҳамду санои Худованд месароиданд, зеро ки марҳамат ва ҷалоли Ӯ то абад дар тамоми Исроил аст.

62 Ва тамоми мардум карнай навохта, бо овози баланд фарьёд зада, сурудҳои шукронаи Худовандро барои обод кардани хонаи Худованд месароянд.

63 Ҳамчунин аз коҳинон ва левизодагон ва сардорони қабилаҳои онҳо, қадимиёне ки хонаи пештараро дида буданд, бо гирья ва фарьёди азиме ба бинои ин бино омаданд.

64 Аммо бисьёр касон бо карнай ва шодӣ бо овози баланд фарьёд заданд, 65 Ба тавре ки карнайҳо аз гиряи мардум шунида нашавад, аммо мардум ба таври аҷиб садо медоданд, ба тавре ки он аз дур шунида мешуд.

66 Бинобар ин, душманони сибти Яҳудо ва Биньёмин инро шунида, фаҳмиданд, ки ин садои карнайҳо чӣ маъно дорад.

67 Ва онҳо фаҳмиданд, ки онҳое ки асир буданд, маъбадро барои Худованд Худои Исроил бино кардаанд.

68 Онҳо назди Заробабил ва Исо ва назди сардорони оилаҳо рафта, ба онҳо гуфтанд: «Мо бо шумо бо ҳам бино хоҳем кард».

69 Зеро ки мо низ мисли шумо ба Худованди худ итоат мекунем ва барои Ӯ аз айёми Азбозарет, подшоҳи Ашшур, ки моро ба ин ҷо оварда буд, қурбонӣ мекунем.

70 Он гоҳ Зарубобил, Исо ва сардорони хонадони Исроил ба онҳо гуфтанд: «Барои мову шумо нест, ки якҷоя барои Худованд Худои мо хона бино кунем».

71 Мо танҳо барои Худованди Исроил бино хоҳем кард, чунон ки Куруш подшоҳи Форс ба мо амр фармудааст.

72 Аммо халқҳои ин замин бар сокинони Яҳудо вазнин буда, онҳоро танг карда, ба сохтмони онҳо монеъ шуданд; 73 Ва бо дасисаҳои махфии худ, ва ақидаҳои мардумӣ ва ошӯбҳо, онҳо дар тамоми давру замоне, ки шоҳ Куруш зиндагӣ мекард, ба анҷоми бино монеъ мешуданд, бинобар ин, дар давоми ду сол, то замони подшоҳии Дориюш, монеи сохтани бино шуданд. БОБИ 6 1Дар соли дуюми ҳукмронии Дориюш Аҷгей ва Закарьё ибни Аддо, анбиё ба яҳудиён дар яҳудиён ва Ерусалим ба исми Худованд Худои Исроил, ки бар онҳо буд, нубувват карданд.

2 Он гоҳ Заробабил ибни Салатиил ва Исо ибни Йӯседак бархоста, ба бино кардани хонаи Худованд дар Ерусалим шурӯъ карданд, ва анбиёи Худованд бо онҳо буданд ва ба онҳо мадад мерасонданд.

3Дар ҳамин вақт ҳокими Сурия ва Финика Сисин бо Сатрабузонис ва ҳамроҳонаш назди онҳо омада, ба онҳо гуфт: 4 Шумо ин хона ва ин бомро бо супориши кӣ месозед ва ҳамаи корҳои дигарро ба ҷо меоред? ва коргароне ки ин корро мекунанд, кистанд?

5 Бо вуҷуди ин, пирони яҳудиён илтифот пайдо карданд, зеро ки Худованд ба асирӣ омада буд; 6 Ва ба онҳо аз бино кардан монеъ нашуд, то даме ки ба Дориюш дар бораи онҳо ишора шуда, ҷавобе гирифт.

7 Нусхаи номаҳоеро, ки Сисиннис, ҳокими Сурия ва Финика ва Сатрабузон бо ҳамроҳонашон, ҳокимони Сурия ва Финика навишта, ба Дориюш фиристода буданд; Ба подшоҳ Дориюш салом гуфта: 8 Бигзор ҳама чиз ба оғоям подшоҳ маълум гардад, ки вақте ки ба сарзамини Яҳудо омада, ба шаҳри Ерусалим дохил шудем, мо дар шаҳри Ерусалим гузаштагони яҳудиёнеро, ки дар асирӣ буданд, ёфтем.

9 Сохтани хонаи бузург ва нав, аз сангҳои тарошида ва гаронбаҳо, ва чӯбҳои аллакай бар деворҳо гузошташуда.

10 Ва он корҳо бо суръати баланд анҷом дода мешаванд, ва кор дар дасти онҳо бо муваффақият пеш меравад, ва бо тамоми ҷалол ва ҷидду ҷаҳд анҷом дода мешавад.

11 Он гоҳ мо аз ин пирон пурсидем: «Шумо бо амри ки ин хонаро месозед ва таҳкурсии ин корҳоро мегузоред?

12 Бинобар ин, барои он ки ба воситаи навиштан ба ту донише диҳем, аз онҳо, ки пешвоёни амалкунанда буданд, талаб кардем ва аз онҳо номҳои сардорони худро дар шакли хаттӣ талаб кардем.

13 Онҳо ба мо чунин ҷавоб доданд: "Мо бандагони Худовандем, ки осмон ва заминро офарид".

14Ва дар бораи ин хона бошад, он солҳо пеш аз ҷониби подшоҳи Исроили бузург ва тавоно сохта шуда буд ва ба итмом расид.

15 Аммо вақте ки падарони мо Худоро ба хашм оварда, бар зидди Худованди Исроил, ки дар осмон аст, гуноҳ

карданд, Ӯ онҳоро ба ихтиёри Набукадоносор, подшоҳи Бобил, калдониён таслим кард; 16Ва он хонаро вайрон карда, сӯзонд, ва қавмро ба асирӣ ба Бобил бурданд.

17 Аммо дар соли якуми подшоҳи Куруш дар сарзамини Бобил подшоҳ Куруш навишт, ки ин хонаро бино кунад.

18Ва зарфҳои муқаддаси тилло ва нуқраеро, ки Набукодоносор аз хонаи Ерусалим бурда, дар маъбади худ гузошта буд, ки Куруш подшоҳ аз маъбади Бобил боз берун оварда буд, ва онҳо ба дасти онҳо супурда шуданд. Заробабел ва ба Санабассаруси ҳоким, 19 Бо фармуда, ки ҳамон зарфҳоро бардошта, дар маъбад дар Ерусалим гузорад; ва дар ҷои ӯ маъбади Худованд сохта шавад.

20 Ва ҳамон Санабасар, ки ба ин ҷо омада, дар Ерусалим таҳкурсии хонаи Худовандро гузошт; ва аз он вақт то инҷониб бино буд, ҳанӯз пурра ба охир нарасидааст.

21 Пас, агар ба подшоҳ мувофиқ ояд, бигзор дар бораи сабтҳои шоҳ Куруш тафтиш карда шавад.

22 Ва агар маълум шавад, ки сохтмони хонаи Худованд дар Ерусалим бо ризоияти подшоҳ Куруш анҷом дода шудааст, ва агар оғоям подшоҳ ин тавр бошад, бигзор вай ба мо ишора кунад.

23 Он гоҳ ба подшоҳ Дориюш фармуд, ки дар Бобил дар байни китобҳо ҷустуҷӯ кунад; ва ҳамин тавр, дар қасри Экботане, ки дар кишвари Мидия воқеъ аст, тӯморе ёфт шуд, ки дар он ин чизҳо сабт шуда буданд.

24Дар соли якуми ҳукмронии Куруш, подшоҳи Куруш фармуд, ки хонаи Худованд дар Ерусалим аз нав сохта шавад, ки дар он ҷо онҳо бо оташи доимӣ қурбонӣ мекунанд; 25 Баландии онҳо шаст зироъ ва бараш шаст зироъ, бо се қатор сангҳои тарошида, ва як қатор чӯби нави он кишвар; ва харочоти он аз хонаи подшоҳ Куруш дода шавад; 26Ва зарфҳои муқаддаси хонаи Худованд, ҳам аз тилло ва ҳам нуқра, ки Набукадоносор аз хонаи Ерусалим бароварда, ба Бобил оварда буд, ба хонаи Ерусалим баргардонида, дар ҷое гузошта шаванд. пеш буданд.

27Ва ҳамчунин фармуд, ки Сисиннис, ҳокими Сурия ва Финика, ва Сатробузон ва ҳамроҳонашон ва ҳокимони Сурия ва Финика таъиншуда эҳтиёткор бошанд, ки ба ин макон дахолат накунанд, балки ба Зарробобил, ғуломи Худовандо ва ҳокими Яҳудо ва пирони яҳудиён, то ки хонаи Худовандро дар он ҷо бино кунанд.

28 Ман низ фармудаам, ки онро аз нав барқарор кунанд; ва то даме ки хонаи Худованд ба анҷом расад, бо ҷидду ҷаҳд ба онҳое ки аз асири яҳудиён буданд, кӯмак кунанд; 29 Ва аз хироҷҳои Селосурия ва Финика ҳиссае, ки ба ин одамон барои қурбониҳои Худованд, яъне ба Зоробобил ҳоким, барои говҳо ва қӯчқорҳо ва барраҳо дода шавад; 30 Ва инчунин ҷуворимакка, намак, шароб ва равған, ва ҳар сол бе ягон савол, чунон ки коҳинон, ки дар Ерусалим ҳастанд, бояд ҳар рӯз сарф шавад: 31 То ки барои подшоҳ ва фарзандонаш ба Худои Таоло қурбониҳо оварда шаванд, ва онҳо барои ҷони худ дуо гӯянд.

32 Ва ӯ амр фармуд, ки ҳар кӣ аз ҳар чизе ки дар боло гуфта шудааст ё навишта шудааст, таҷовуз кунад, ё барҳам хӯрад, аз хонаи худ дарахте гирифта, бар он дор овехта шавад, ва тамоми дороияш барои подшоҳ мусодира карда шавад.

33 Пас, Худованд, ки исми Ӯ дар он ҷо хонда шудааст, ҳар подшоҳ ва қавмеро, ки дасти худро дароз мекунад, то ки ба он хонаи Худованд дар Ерусалим халал расонад ё зарар расонад, комилан несту нобуд кунад.

34 Ман, шоҳ Дороюш амр фармудаам, ки мувофиқи ин корҳо бо ҷидду ҷаҳд иҷро карда шаванд. БОБИ 7 1Ва Сисиннис ҳокими Селосурия ва Финика ва Сатрабузон бо ҳамроҳонашон аз рӯи фармудаҳои подшоҳ Дориюш, 2 Корҳои муқаддасро бодиққат назорат карда, ба пешвоёни яҳудиён ва ҳокимони маъбад кӯмак мекард.

3 Ва ҳангоме ки Аҷгеюс ва Закарьёи анбиё нубувват мекарданд, корҳои муқаддас ба ҳамин тариқ ривоҷ ёфтанд.

4Ва ин корҳоро бо амри Худованд Худои Исроил ва бо ризоияти Куруш, Дориюш ва Артшакс, подшоҳони Форс, анҷом доданд.

5Ва ҳамин тавр хонаи муқаддас дар севумин рӯзи бистуми моҳи Адар, дар соли шашуми ҳукмронии Дориюш подшоҳи Форсҳо анҷом ёфт.

6Ва банӣ-Исроил, коҳинон ва левизодагон ва дигарон аз асирӣ, ки ба онҳо илова шуда буданд, мувофиқи он чи дар китоби Мусо навишта шудааст, рафтор карданд.

7Ва барои бахшидани маъбади Худованд сад гов дусад қӯчқор ва чорсад барра қурбонӣ карданд; 8Ва дувоздаҳ нарбуз барои гуноҳи тамоми Исроил, мувофиқи шумораи сардорони сибтҳои Исроил.

9Ва коҳинон ва левизодагон дар тан либосҳои худ, мувофиқи насли худ, дар хизмати Худованд Худои Исроил, мувофиқи китоби Мусо, ва дарбонон дар ҳар дарвоза меистоданд.

10Ва банӣ-Исроил, ки аз асирӣ буданд, иди фисҳро дар рӯзи чордаҳуми моҳи якум баргузор карданд, баъд аз он коҳинон ва левизодагон тақдис шуданд.

11 Онҳое ки асир буданд, на ҳама якҷоя тақдис шуданд, балки ҳама левизодагон якҷоя тақдис шуданд.

12 Ва онҳо барои ҳамаи асирӣ, ва бародарони худ — коҳинон ва барои худ фисҳ тақдим карданд.

13Ва банӣ-Исроил, ки аз асирӣ баромада буданд, хӯрданд, ҳатто ҳамаи онҳое ки аз корҳои зиштии қавми ин замин ҷудо шуда, Худовандро толиб буданд, хӯрданд.

14Ва онҳо ҳафт рӯз иди фатирро ҷашн гирифта, ба ҳузури Худованд шодӣ мекарданд, 15Зеро ки ӯ маслиҳати подшоҳи Ашшурро ба онҳо равона карда буд, то ки дастҳои онҳоро дар аъмоли Худованд Худои Исроил қавӣ гардонад. БОБИ 8 1Ва баъд аз ин, ҳангоме ки Артистикс, подшоҳи Форсҳо подшоҳӣ кард, Эсдрас ибни Сариё, ибни Эзериё, ибни Ҳелкиё, ибни Салум, омад.

2 Писари Саддуқ, ибни Акитоб, ибни Амариё, ибни Эзия, ибни Меремут, ибни Зариё, ибни Савиос, ибни Боккас, ибни Абисум, ибни Финнес , писари Элъозор, ибни Ҳоруни саркоҳин.

3Ин Эсдра ҳамчун котиб аз Бобил баромад, ва дар шариати Мусо, ки Худои Исроил додааст, хеле омода буд.

4 Подшоҳ ӯро иззат кард, зеро ки дар ҳама хоҳишҳояш дар пеши назари ӯ лутф ёфт.

5Ва ҳамроҳи ӯ баъзе аз банӣ-Исроил, аз коҳини левизодагон, аз сарояндагон, дарбонон ва вазирони маъбад ба Ерусалим рафтанд, 6Дар соли ҳафтуми подшоҳии Артшашта, дар моҳи панҷум, ин соли ҳафтуми подшоҳ буд; зеро ки онҳо дар рӯзи якуми моҳи якум аз Бобил рафта, ба Ерусалим, мувофиқи сафари пурфайзе, ки Худованд ба онҳо додааст, омаданд.

7Зеро ки Эсдра маҳорати хеле бузурге дошт, ба тавре ки аз шариат ва аҳкоми Худованд ҳеҷ чизро тарк намекард, балки фароиз ва ҳукмҳоро ба тамоми Исроил таълим медод.

8 Ва нусхаи супорише, ки аз Артистикс подшоҳ навишта шуда, ба Эсдраси коҳин ва хонандаи шариати Худованд расид, ин аст, ки баъд аз он аст; 9 Подшоҳ Артакшасто ба Эсдраси коҳин ва хонандаи шариати Худованд салом мефиристад: 10 Вақте ки қарор додам, ки марҳамат кунам, ман амр додам, ки аз халқи яҳудиён, ва коҳинон ва левизодагон, ки дар мулки мо ҳастанд, хоҳон ва хоҳишмандон бо ту ба Ерусалим бираванд.

11 Пас, ҳар кӣ дар ин бора фикр дорад, бигзор онҳо бо ту бираванд, чунон ки ба назари ман ва ҳафт дӯсти ман, ки машваратчиёни ман писанд омад; 12 То ки онҳо ба корҳои Яҳудо ва Ерусалим нигоҳ кунанд, ба таври мувофиқ ба он чи дар шариати Худованд аст; 13Ва ҳадияҳоро барои Худованди Исроил ба Ерусалим, ки ман ва дӯстонам назр кардаем, ва тамоми тилло ва нуқраеро, ки дар сарзамини Бобил ёфт мешавад, ба Худованд дар Ерусалим баред, 14 Ҳамчунин бо он чи аз қавм барои маъбади Худованд Худои худ дар Ерусалим дода мешавад, ва барои он ки нуқра ва тилло барои говҳо, қӯчқорҳо ва барраҳо ва чизҳои мувофиқи онҳо ҷамъоварӣ карда шавад; 15 То ки онҳо бар қурбонгоҳи Худованд Худои худ, ки дар Ерусалим аст, барои Худованд қурбонӣ кунанд.

16 Ва ҳар он чи ту ва бародаронат бо нуқра ва тилло бикунед, мувофиқи хости Худои худ бикун.

17Ва зарфҳои муқаддаси Худовандро, ки барои истифодабарии маъбади Худои ту, ки дар Ерусалим аст, ба ту дода шудааст, дар Ерусалим пеши Худои худ гузор.

18 Ва ҳар чизи дигаре, ки барои истифода аз маъбади Худои худ дар ёд дорӣ, онро аз ганҷинаи подшоҳ бидеҳ.

19Ва ман, подшоҳ Артсеркс низ ба посбонони ганҷҳо дар Сурия ва Финика амр фармудаам, ки ҳар он чи Эсдраи коҳин ва хонандаи шариати Худои Таоло бифиристад, онро ба зудӣ ба вай бидиҳад, 20 Ба маблағи сад талант нуқра, инчунин аз гандум то сад корор, ва сад тангаи шароб ва чизҳои дигари фаровон.

21 Бигзор ҳама чиз мувофиқи шариати Худо ба таври ҷиддӣ ба Худои Таоло ба ҷо оварда шавад, то ки ғазаб бар Малакути подшоҳ ва писаронаш наояд.

22Ба шумо низ амр медиҳам, ки аз ҳеҷ кадоме аз коҳинон, ё левизодагон, ё сарояндагон, ё дарбонон, ё ходимони маъбад, ё аз касе, ки дар ин маъбад коре доранд, ҳеҷ гуна андоз ва андози дигаре талаб накунед, ва ки ҳеҷ кас қудрати ба онҳо бор кардани чизеро надорад.

23 Ва ту, эй Эсдра, бар тибқи ҳикмати Худо доварон ва адолатдоронро таъин кун, то ки онҳо дар тамоми Сурия ва Финика ҳамаи онҳоеро, ки шариати Худои туро медонанд, доварӣ кунанд; ва онҳоеро, ки намедонанд, таълим деҳ.

24Ва ҳар кӣ қонуни Худои ту ва подшоҳро вайрон кунад, ба таври қатъӣ ҷазо дода мешавад, хоҳ марг, хоҳ ҷазои дигар, хоҳ бо пул ва хоҳ зиндон.

25 Он гоҳ Эсдраси котиб гуфт: «Муборак аст Худованд Худои падарони ман, ки ин чизҳоро ба дили подшоҳ гузоштааст, то хонаи ӯро, ки дар Ерусалим аст, ҷалол диҳад.

26 Маро дар пеши шоҳу мушовирони ӯ ва ҳама дӯстону бузургони ӯ эҳтиром кард.

27 Бинобар ин ман аз ёрии Худованд Худои худ рӯҳбаланд шудам, ва мардони Исроилро ҷамъ кардам, то ки бо ман бираванд.

28Ва инҳоянд сардорон мувофиқи қабилаҳояшон ва чандин мартабаҳо, ки дар замони подшоҳии Артшашта бо ман аз Бобил баромаданд: 29Аз банӣ-Финӣ Ҷерсон: аз банӣ-Итомар, Ҷамоил, аз писарони Довуд, Летус ибни Сехениё; 30 Аз писарони Форес — Закарьё; ва бо ӯ саду панҷоҳ нафар шумурда шуданд; 31Аз писарони Паҳот-Мӯоб, Эльёниё ибни Сороё ва бо ӯ дусад нафар; 32Аз банӣ-Затӯе, Секаниё ибни Изелус ва бо ӯ сесад нафар: аз банӣ-Адин, Убет ибни Йӯнотон ва бо ӯ дусаду панҷоҳ нафар; 33Аз банӣ-Илом, Йӯшиёъ ибни Ҷутолиёс, ва бо ӯ ҳафтод нафар; 34Аз писарони Сафатиё — Зарьё ибни Микоил ва бо ӯ шасту даҳ нафар; 35Аз банӣ‐Юоб — Абдия ибни Изелус, ва бо ӯ дусаду дувоздаҳ нафар; 36Аз банӣ‐Банид — Ассалимӯт ибни Йӯсафия, ва бо ӯ саду шаст нафар; 37Аз писарони Бобӣ — Закарьё ибни Бабай, ва бо ӯ бисту ҳашт нафар; 38Аз банӣ-Астат Юҳаннес ибни Акатон ва бо ӯ саду даҳ нафар; 39Аз писарони Адӯникоми охирин, ва инҳоянд номҳои онҳо: Элифолет, Ҷовел ва Сомоё, ва бо онҳо ҳафтод нафар; 40 Аз банӣ-Бағо, Ути ибни Исталкурус ва бо ӯ ҳафтод нафар.

41 Ва инҳоро дар назди дарёи Терас ҷамъ овардам, ва дар он ҷо се рӯз хаймаҳо сохтем, ва он гоҳ онҳоро дидам.

42 Аммо вақте ки дар он ҷо аз коҳинон ва левизодагон касеро наёфтам, 43Ва ман назди Элъозор ва Идуил ва Масмон фиристодам, 44Ва Алнотон, ва Мамоё, ва Йӯрибос, ва Нотон, Юнтон, Закарьё ва Мусоломон, ки сарварон ва донишмандон буданд.

45 Ва ман ба онҳо фармудам, ки назди мириҳазор Саддеюс, ки дар ҷои хазина буд, бираванд; 46 Ва ба онҳо фармуд, ки ба Доддо ва ба бародарони ӯ ва ба хазинадорон дар он ҷо сухан гӯянд, то ба мо чунин одамонеро фиристанд, ки дар хонаи Худованд вазифаи коҳинонро ба ҷо оваранд.

47Ва бо дасти пурзӯри Худованди мо одамони моҳир аз банӣ-Мӯли ибни Левӣ, ибни Исроил, Асебиё ва писаронаш ва бародарони ӯро, ки ҳаждаҳсола буданд, назди мо оварданд.

48Ва Асебиё ва Аннус ва бародараш Ушаё аз писарони Каннунус ва писарони онҳо бист нафар буданд.

49Ва аз навкарони маъбад, ки Довуд таъин карда буд, ва сардорони хизмати левизодагон, дусаду бист нафар хизматгорони маъбад, ки феҳристи номҳошон нишон дода шуда буд.

50 Ва дар он ҷо назди Парвардигори мо барои ҷавонон рӯза назр кардам, то аз ӯ барои мо ва ҳамроҳонамон, фарзандони мо ва чорпоён сафари некӯ орзу кунам.

51 Зеро ки ман шарм доштам, ки аз пиёдагарон ва саворони подшоҳ хоҳиш кунам ва аз душманони мо муҳофизат кунам.

52 Зеро ки мо ба подшоҳ гуфта будем, ки қудрати Худованд Худои мо бо толибони Ӯ бошад ва онҳоро аз ҳар ҷиҳат дастгирӣ кунад.

53 Ва мо бори дигар аз Парвардигори худ илтиҷо кардем, ки ба ин чизҳо дахл кунад ва Ӯро барои мо писандида дидем.

54Он гоҳ дувоздаҳ нафарро аз сардорони коҳинон, Исбриё ва Ассониёро, ва даҳ нафарро аз бародарони онҳоро бо онҳо ҷудо кардам.

55Ва тилло ва нуқра ва зарфҳои муқаддаси хонаи Худованди моро, ки подшоҳ ва шӯрои ӯ, ва мирон ва тамоми Исроил дода буданд, вазн кардам.

56 Ва ҳангоме ки онро баркашидам, ба онҳо шашсаду панҷоҳ талант нуқра, ва зарфҳои нуқра сад талант ва сад талант тилло супурдам, 57 Ва бист зарфи тилло, ва дувоздаҳ зарфи мис, ҳатто аз миси маҳин, ки мисли тилло дурахшид.

58 Ва ман ба онҳо гуфтам: "Ҳарду шумо барои Худованд муқаддас ҳастед, ва зарфҳо муқаддасанд, ва тилло ва нуқра назр барои Худованд, Худованди падарони мост".

59 Бедор бошед ва онҳоро нигоҳ доред, то даме ки онҳоро ба сардорони коҳинон ва левизодагон ва ба сардорони қабилаҳои Исроил, дар Ерусалим, ба утоқҳои хонаи Худои мо супоред.

60 Ва коҳинон ва левизодагон, ки нуқра ва тилло ва зарфҳоро гирифта буданд, онҳоро ба Ерусалим, ба маъбади Худованд бурданд.

61 Ва мо дар рӯзи дувоздаҳуми моҳи аввал аз дарёи Терас баромада, бо дасти пурзӯри Худованди мо, ки бо мо буд, ба Ерусалим омадем; ва аз ибтидои сафари мо Худованд моро аз ҳар душман наҷот дод, ва ҳамин тавр мо ба Ерусалим омадем.

62 Ва ҳангоме ки мо дар он ҷо се рӯз будем, тилло ва нуқраи баркашидашуда дар хонаи Худованди мо дар рӯзи чорум ба Мармот, коҳин ибни Ирӣ супурда шуд.

63Ва бо ӯ Элъозор ибни Финӣс, ва бо онҳо Йӯсобод ибни Исо ва Мӯет ибни Саббон, левизодагон буданд; ҳамаашон аз рӯи шумора ва вазн таслим карда шуданд.

64 Ва тамоми вазни онҳо дар ҳамон соат навишта шуд.

65Ва ҳамчунин онҳое ки аз асирӣ баромада буданд, барои Худованд Худои Исроил қурбонӣ карданд, яъне барои тамоми Исроил дувоздаҳ гов, ҳаштоду шонздаҳ қӯчқор, 66Ҳаштоду дувоздаҳ барра, буз барои қурбонии саломатӣ, дувоздаҳ; ҳамаи онҳо қурбонии Худованданд.

67 Ва аҳкоми подшоҳро ба маъмурони подшоҳ ва ба ҳокимони Килосирия ва Финика супурданд; ва мардум ва маъбади Худоро эҳтиром мекарданд.

68 Вақте ки ин корҳо анҷом ёфтанд, сардорон назди ман омада, гуфтанд: 69Ва халқи Исроил, раисон, коҳинон ва левизодагон мардуми бегонаи ин заминро аз онҳо дур накардаанд, ва ифлосиҳои ғайрияҳудиёнро, ки ба ақидаи онҳо, аз канъониён, ҳиттиён, фарисиён, ябусиён ва мӯобиён буданд, дур накардаанд, Мисриён ва Эдомиён.

70 Зеро ки онҳо ва писаронашон бо духтарони худ издивоҷ кардаанд, ва насли муқаддас бо мардуми бегонаи ин замин омехта шудааст; ва аз ибтидои ин кор ҳокимон ва бузургон шарики ин шарорат буданд.

71 Ва ҳамин ки инро шунидам, либос ва ҷомаи муқаддаси худро даридам, ва мӯйҳои сару ришамро кашидам ва маро ғамгин ва хеле вазнин шинондам.

72 Ва ҳамаи онҳое ки аз каломи Худованд Худои Исроил ба ҳаяҷон омада буданд, назди ман ҷамъ шуданд, дар ҳоле ки ман барои гуноҳ мотам гирифта будам, аммо то қурбонии шом пур аз гарон нишастам.

73Ва аз рӯза бархоста, бо либосам ва ҷомаи муқаддас дарида, зонуҳоямро хам карда, дастҳоямро сӯи Худованд дароз кардам, 74 Гуфтам: «Худовандо, пеши Ту хиҷил ва хиҷил шудаам; 75 Зеро ки гуноҳҳои мо бар сари мо зиёданд, ва нодониҳои мо то ба осмон расидааст.

76 Зеро ки мо то абад аз замони падарони худ то имрӯз дар гуноҳи бузург будем ва ҳастем.

77 Ва барои гуноҳҳои мо ва падарони худ мо бо бародарони худ, ва подшоҳони мо ва коҳинонамон ба подшоҳони замин, ба шамшер ва ба асирӣ, ва барои тӯъмаи нангин супурда шудаем.

78 Ва алҳол аз ҷониби Ту, эй Худованд, ба мо ба андозае марҳамат зоҳир шуд, то ки дар ҷои муқаддасоти Ту ба мо реша ва номе боқӣ монад; 79 Ва то барои мо нуре дар хонаи Худованд Худои мо кашф кунад, ва дар замони ғуломии мо ба мо ғизо диҳад.

80 Оре, ҳангоме ки дар ғуломӣ будем, аз Парвардигорамон дур нашуда будем. балки моро дар назди подшоҳони Форс лутфу марҳамат дод, то ки ба мо ғизо доданд; 81 Бале, ва маъбади Худованди моро ҷалол доданд, ва Сиони харобаро эҳьё карданд, то ки ба мо дар яҳудиён ва Ерусалим сокин монданро ато карданд.

82 Ва алҳол, эй Худованд, мо бо доштани ин чизҳо чӣ гӯем? зеро ки мо аҳкоми Туро, ки ба воситаи бандагони Худ — анбиё додаӣ, вайрон кардаем: 83 Ки замине, ки шумо ба он ҳамчун мерос дохил мешавед, замине аст, ки аз ифлосии аҷнабиёни ин замин олуда аст, ва онҳо онро аз нопокиҳои худ пур кардаанд.

84 Пас, алҳол духтарони худро ба писарони онҳо напайвандед, ва духтарони онҳоро ба писарони худ нагиред.

85 Илова бар ин, шумо ҳеҷ гоҳ кӯшиш накунед, ки бо онҳо сулҳ дошта бошед, то ки тавоно бошед, ва аз неъматҳои замин бихӯред, ва мероси заминро то абад ба фарзандони худ бигузоред.

86 Ва ҳар он чи ба сари мо расад, барои аъмоли бад ва гуноҳҳои бузурги мост. зеро ки Ту, эй Худованд, гуноҳҳои моро сабук кардӣ, 87 Ва ба мо чунин реша дод, лекин мо боз баргаштем, то шариати Туро вайрон кунем ва бо нопокиҳои халқҳои ин замин омехта шавем.

88 Оё наметавонӣ аз мо хашмгин нашавӣ, то моро нобуд созӣ, то ба мо на реша, на тухм ва на номе боқӣ гузоштӣ?

89 Эй Худованди Исроил, Ту ҳақ ҳастӣ, зеро ки мо имрӯз реша мондаем.

90 «Инак, алҳол дар пеши ту дар гуноҳҳои худ қарор дорем, зеро ки ба сабаби ин чизҳо пеши Ту дигар истода наметавонем.

91 Ва ҳангоме ки Эсдра дар дуои худ ба гуноҳи худ иқрор шуд, гирякунон ва дар назди маъбад бар замин хобида, аз Ерусалим шумораи зиёди мардону занон ва кӯдаконро назди Ӯ ҷамъ карданд, зеро ки дар байни мардум гирьяи бузурге буд.

92Ва Еконьёс ибни Яилус, ки яке аз банӣ‐Исроил буд, нидо карда, гуфт: «Эй Эсдра, мо пеши Худованд Худо гуноҳ кардаем, мо занони бегонаро аз халқҳои ин замин ба занӣ гирифтаем, ва ҳоло тамоми Исроил дар баланд аст. .

93 Биёед ба Худованд қасам хӯрем, ки ҳамаи занони худро, ки аз халқҳо гирифтаем, бо фарзандонашон ҷудо хоҳем кард, 94 Мисли он ки ту фармудаӣ, ва ҳар кӣ ба шариати Худованд итоат мекунад.

95 Бархез ва иҷро кун, зеро ин кор аз ту аст, ва мо бо ту хоҳем буд: далерона амал кун.

96 Ва Эсдра бархоста, ба сардорони коҳинон ва левизодагон аз тамоми Исроил қасам хӯрд, ки баъд аз ин корҳо кунанд; ва қасам мехӯранд. БОБИ 9

1Ва Эсдра аз саҳни маъбад бархоста, ба хонаи Юанон ибни Эльёсиб рафт, 2 Ва дар он ҷо монданд, ва барои гуноҳҳои бузурги мардум мотам гирифта, хӯрок нахӯрданд ва об нанӯшиданд.

3 Ва дар тамоми яҳудиён ва Ерусалим ба ҳамаи асирӣ эълон карда шуд, ки онҳо дар Ерусалим ҷамъ шаванд; 4 Ва ҳар кӣ дар давоми ду ё се рӯз мувофиқи пирони таъиншуда дар он ҷо вохӯрда нашавад, чорвои онҳо барои истифодабарии маъбад гирифта шавад ва худаш аз асирӣ ронда шавад.

5Ва дар се рӯз ҳамаи сибти Яҳудо ва Биньёмин дар рӯзи бистумин моҳи нӯҳум дар Ерусалим ҷамъ шуданд.

6 Ва тамоми мардум аз ҳавои номусоид дар саҳни васеи маъбад меларзиданд.

7 Пас, Эсдра бархоста, ба онҳо гуфт: «Шумо шариатро вайрон карда, бо занони бегона никоҳ карда, гуноҳҳои Исроилро афзун кардаед».

8 Ва алҳол, ба василаи иқрор шудан, Худованд Худои падарони моро ҳамду сано гӯед, 9 Ва иродаи Ӯро ба ҷо оваред, ва худро аз халқҳои он замин ва аз занони бегона ҷудо кунед.

10 Он гоҳ тамоми мардум фарьёд зада, бо овози баланд гуфтанд: «Чунон ки ту гуфтӣ, мо низ ҳамон тавр мекунем».

11 Аммо азбаски мардум бисьёранд, ва ҳаво бад аст, ба тавре ки мо дар берун истода наметавонем, ва ин кори як ё ду рӯз нест, зеро дида мешавад, ки гуноҳи мо дар ин чизҳо дур аст.

12Бинобар ин бигзор сардорони ҷамоат бимонанд, ва бигзор ҳамаи хонадони мо, ки занони бегона доранд, дар вақти муайяншуда оянд, 13 Ва бо онҳо ҳокимон ва доварони ҳар макон, то даме ки ғазаби Худовандро барои ин кор аз мо дур кунем.

14Ва Йӯнотон ибни Азоил ва Ҳизқиё ибни Теоконус ин корро ба дӯши онҳо гирифтанд, ва Мусолом, Левис ва Сабатюс ба онҳо кӯмак карданд.

15 Ва онҳое ки асир буданд, мувофиқи ҳамаи ин чизҳо рафтор карданд.

16Ва Эсдраси коҳин барои ӯ сардорони қабилаҳои худро, ҳама ба номашон баргузид, ва дар рӯзи якуми моҳи даҳум онҳо барои баррасии ин масъала ҷамъ омаданд.

17 Ҳамин тавр, дар рӯзи якуми моҳи аввал кори онҳо, ки занони бегона доштанд, хотима ёфт.

18 Ва аз коҳинон, ки ҷамъ омада, занони бегона доштанд, ёфт шуданд: 19Аз писарони Исо ибни Йӯседак ва бародаронаш; Маттелас ва Элъозор, ва Ёрибус ва Юадонус.

20 Ва онҳо дастҳои худро доданд, то занони худро талоқ кунанд ва қӯчқорҳо қурбонӣ кунанд, то ки барои гуноҳҳои онҳо мусолиҳа кунанд.

21 Ва аз писарони Эммер; Ҳанониё, ва Забдеюс, ва Эанес, ва Самиюс, ва Ҳерил ва Азариё.

22 Ва аз писарони Фойсур; Элионас, Массиас Исроил ва Натанъил, ва Окиделус ва Талсас.

23 Ва аз левизодагон; Йӯзобод, ва Семис, ва Колиус, ки Калитас ва Патюс ва Яҳудо ва Юнус ном дошт.

24 Аз сарояндаҳои муқаддас; Элазурус, Бакхур.

25 Аз дарбон; Саллумус ва Толбанс.

26 Аз онҳо аз Исроил, аз банӣ‐Фӯрӯс; Хиермас, ва Эддия, ва Мелкиёс, ва Маелус, ва Элъазор, ва Асибиё ва Бааниё.

27 Аз писарони Эло; Маттаниё, Закариё ва Хиерилус ва Ҳеремут ва Адиё.

28Ва аз банӣ-Зомот; Элиадос, Элисимус, Отониё, Ёримут ва Сабатус ва Сардеюс.

29 Аз писарони Бобой; Юҳаннес, ва Ҳанониё ва Йӯсобод ва Аматейс.

30 Аз банӣ‐Монӣ; Оламус, Мамухус, Идеюс, Ясубус, Ясаил ва Ҳеремут.

31 Ва аз писарони Аддӣ; Натус, ва Мӯшиё, Лакунус, ва Найдус, ва Матаниё, ва Шестел, Балнюс ва Менашше.

32 Ва аз писарони Ҳано; Элионос ва Асеас, ва Малкиёс, ва Саббюс ва Шимъӯни Кӯсамюс.

33 Ва аз банӣ-Асӯм; Алтаней ва Матиёс, ва Баанаё, Элифалет ва Менашсе ва Симай.

34Ва аз банӣ-Маънӣ; Ирмиё, Момдис, Омарус, Юил, Мабдай ва Пелиёс, ва Анос, Карабасион ва Эносибус, ва Мамнитанаймус, Элиосис, Баннус, Элиалӣ, Сомис, Салемиё, Натаниё: ва аз писарони Озора; Сесис, Эсрил, Азайлус, Саматус, Замбис, Юсуф.

35 Ва аз писарони Этмо; Мазитияс, Забадайос, Эдес, Юил, Баноёс.

36 Ҳамаи инҳо занони бегона гирифта, онҳоро бо фарзандони худ ҷудо карданд.

37 Ва коҳинон ва левизодагон ва исроилиён дар рӯзи якуми моҳи ҳафтум дар Ерусалим ва дар сарзамин сокин буданд, ва банӣ-Исроил дар манзилҳои худ буданд.

38 Ва тамоми мардум якдилона ба майдони васеи равоқи муқаддас, ки дар тарафи шарқ буд, ҷамъ омаданд; 39 Ва ба Эсдраси коҳин ва хонанда сухан ронданд, ки вай шариати Мусоро, ки аз ҷониби Худованд Худои Исроил дода шудааст, биёрад.

40 Ва Эсдраси саркоҳин ба тамоми мардум аз мард то зан ва ба ҳамаи коҳинон шариат овард, то дар рӯзи якуми моҳи ҳафтум шариатро бишнаванд.

41 Ва дар саҳни васеъ дар назди равоқи муқаддас аз субҳ то нисфирӯзӣ, дар пеши мардон ва занон китоб хонд; ва мардум ба шариат гӯш медоданд.

42 Ва Эсдраси коҳин ва хонандаи шариат бар минбари ҳезум, ки барои ин кор сохта шуда буд, бархост.

43 Ва Маттотия, Саммус, Ҳанониё, Азариё, Уриё, Ҳизқиё ва Баласамус аз тарафи рости ӯ бархостанд; 44 Ва дар дасти чапи ӯ Фалдайюс, Мисол, Малкиёс, Лутассибус ва Набарьё истода буданд.

45 Он гоҳ Эсдра китоби шариатро пеши мардум гирифт, зеро ки ӯ дар назари ҳама дар ҷои аввал мӯҳтарам нишаста буд.

46 Вақте ки Ӯ шариатро кушод, ҳама рост истоданд. Ҳамин тавр, Эсдрас Худованд Худои Таоло, Худои лашкарҳо, Қодири Мутлақро ҳамду сано хонд.

47 Ва тамоми мардум дар ҷавоб гуфтанд: «Омин! ва дастҳои худро бардошта, ба замин афтода, ба Худованд саҷда карданд.

48 Ҳамчунин Исо, Анус, Саробиё, Адинус, Яқуб, Сабатия, Автеас, Майаниё ва Калитас, Асриёс ва Юазабдус ва Ҳанониё, Биотас, ки левизодагон буданд, шариати Худовандро таълим медоданд, то ки онҳоро фаҳманд.

49 Он гоҳ Атторос ба Эсдраси саркоҳин гуфт. ва ба хонанда, ва ба левизодагон, ки мардумро таълим медоданд, ба ҳама ва мегуфтанд: 50 Ин рӯз барои Худованд муқаддас аст; (Зеро ки ҳама шариатро шунида гиря карданд:) 51 «Пас биравед ва чарбуро бихӯред, ва шириниро бинӯшед, ва ба онҳое ки чизе надоранд, қисмат диҳед; 52 Зеро ки ин рӯз барои Худованд муқаддас аст; ва ғамгин нашав; зеро ки Худованд туро ҷалол хоҳад дод.

53 Ва левизодагон ҳама чизро ба мардум эълон карда, гуфтанд: «Имрӯз барои Худованд муқаддас аст; ғамгин нашавед.

54 Он гоҳ ҳама ба роҳи худ рафтанд, то бихӯранд ва бинӯшанд, ва хурсандӣ кунанд, ва ба онҳое ки чизе надоштанд, тақсим кунанд, ва шодии бузург кунанд; 55 Зеро онҳо суханонеро, ки дар он дастур дода шуда буд ва барои он ҷамъ омада буданд, фаҳмиданд.