Idihii Lumay, Lacagtii Lumtay, iyo Wiilkii Khasaaray Luukos 15:1-32 1 Markaasaa cashuurqaadayaasha iyo dembilayaasha oo dhan u soo dhowaadeen inay maqlaan. 2 Markaasaa Farrisiintii iyo culimmadii gunuunaceen, iyagoo leh, Ninkanu dembilayaasha ayuu soo dhoweeyaa oo wax la cunaa. 3 Markaasuu masaalkan kula hadlay, isagoo leh, 4 Ninkee baa idinka mid ah, oo boqol ido ah leh, haddii mid ka mid ah ka lunto, aan sagaal iyo sagaashanka cidlada kaga tegin oo aan wixii lumay ka daba tegin ilaa uu helo? 5 Oo markuu helo, garbihiisa ayuu saaraa isagoo faraxsan. 6 Oo markuu guriga yimaado, wuxuu isugu yeedhaa saaxiibbadiis iyo deriskiisa, isagoo ku leh, Ila farxa, waayo, waxaan helay laxdaydii lumay. 7 Waxaan idinku leeyahay, Sidaas oo kale farxad baa jannada kaga jiri doonta dembiile toobad keena in ka badan sagaal iyo sagaashan qof oo xaq ah oo aan u baahnayn toobad. 8 Ama naagtee toban xabbadood oo lacag ah haysata, hadday hal xabbo lumiso, aan shidin shumac, oo aan guriga xaaqin, oo aan dadaalin ilaa ay hesho? 9 Oo markay hesho, waxay isugu yeedhaa saaxiibbadeeda iyo derisyadeeda, iyadoo ku leh, Ila farxa, waayo, waxaan helay qaybtii aan lumiyay. 10 Sidaas oo kale, waxaan idinku leeyahay, farxad ayaa ku jirta malaa'igaha Ilaah hortiisa dembile keliya oo toobad keena. 11 Markaasuu yidhi, Nin baa laba wiil lahaa. 12 Kii yaraa ayaa aabbihiis ku yidhi, Aabbow, i sii qaybta hantidayda. Markaasuu u qaybiyey wuxuu ku noolaa. 13 Maalmo aan badnayn ka dib, wiilkii yaraa ayaa wax walba soo urursaday, oo wuxuu u safray dhul fog, halkaasna ayuu hantidiisii ku khasaariyey nolol xun. 14 Markuu wax walba bixiyey, abaar weyn ayaa dhulkaas ka dhacday, wuuna bilaabay inuu baahdo. 15 Markaasuu tegey oo wuxuu isku daray nin waddankiis ah, oo wuxuu u diray beerihiisa inuu doofaarro daajiyo. 16 Wuxuu doonayay inuu calooshiisa ka buuxiyo qolofta doofaarradu cunaan, oo ninna ma siin. 17 Oo markuu is-ogaaday ayuu yidhi, Imisa shaqaale ah oo aabbahay kiraystay ayaa cunto ku filan haysta oo wax ka badan haysta, aniguna gaajo ayaan la bakhtiyayaa! 1
18 Waan kici doonaa oo aabbahay u tegi doonaa, oo waxaan ku odhan doonaa, Aabbow, waxaan ku dembaabay jannada iyo hortaadaba, 19 Oo mar dambe ma istaahilo in laygu yeedho wiilkaaga: iga dhig sida mid ka mid ah shaqaalahaaga la kiraystay. 20 Markaasuu kacay oo aabbihiis u yimid. Laakiin markuu weli meel fog joogay, aabbihiis ayaa arkay, wuuna u naxariistay, oo orday oo qoortiisa ku dhacay oo dhunkaday. 21 Wiilkii baa ku yidhi, Aabbow, waxaan ku dembaabay jannada iyo hortaadaba, oo mar dambe ma istaahilo in laygu yeedho wiilkaaga. 22 Laakiin aabbihii wuxuu addoommadiisii ku yidhi, Soo bixiya khamiiska ugu wanaagsan oo u geliya, oo faraanti u geliya, kabona u geliya. 23 Dibigii yaraa ee la shiilay keena oo gowraca, aynu cunno oo faraxno; 24 Waayo, wiilkaygu wuu dhintay, wuuna soo noolaaday; wuu lumay, waana la helay. Oo waxay bilaabeen inay farxaan. 25 Wiilkiisii weynaa beerta ayuu ku jiray; oo markuu soo socday oo guriga u soo dhowaanayay wuxuu maqlay muusiko iyo cayaar. 26 Markaasuu mid ka mid ah addoommadii u yeedhay oo weyddiiyey, Waa maxay waxaas? 27 Markaasuu ku yidhi, Walaalkaa baa yimid, aabbahaana wuu qalay dibigii yaraa ee la shiilay, waayo, wuu ku soo dhaweeyay si nabad ah oo caafimaad leh. 28 Wuuna cadhooday oo ma uusan doonayn inuu galo, sidaas daraaddeed aabbihiis baa soo baxay oo baryay. 29 Markaasuu u jawaabay oo wuxuu aabbihiis ku yidhi, Bal eeg, sannado badan ayaan kuu adeegayay, mana aan xadgudbin marna amarkaaga, oo weligaa ilmo iima aad siin si aan saaxiibbaday ula farxo. 30 Laakiin markii wiilkaagani yimid, oo noloshaadii la cunay dhillooyin, waxaad u gowracday dibigii yaraa ee la shiiday. 31 Markaasuu ku yidhi, Wiilkaygiiyow, weligaa waad ila joogtaa, wax kasta oo aan haystona adigaa leh. 32 Waa habboonayd inaan rayrayno oo faraxno, waayo, walaalkaa waa dhintay, wuuna soo noolaaday, wuuna lumay, waana la helay.
2