Issuu

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب‪ ،‬جنهن کي سندس مثال سڏيو ويندو آهي‬ ‫مشابهت ‪1‬‬ ‫‪ 1‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬توهان کي خبر آهي ته توهان جيڪي خداوند جا ٻانها آهيو‪ ،‬هتي هڪ زيارت وانگر رهو ٿا؛ ڇاڪاڻ ته توهان‬ ‫جو شهر هن شهر کان تمام پري آهي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫پوِ توهان هتي جائدادون ڇو خريد ڪندا آهيو ۽ پاڻ ء‬ ‫‪ 2‬جيڪڏهن توهان کي پنهنجي شهر جي خبر آهي جتي توهان رهڻ چاهيو ٿا‪ ،‬ته ء‬ ‫لذيذ شيون‪ ،‬شاندار عمارتون ۽ ضرورت کان وڌيڪ گهر ڇو ٺاهيندا آهيو؟ ڇاڪاڻ ته جيڪو هن شهر ۾ اهي شيون مهيا ڪري ٿو‪ ،‬اهو‬ ‫پنهنجي شهر ۾ واپس وڃڻ جو سوچي به نٿو‪.‬‬ ‫‪ 3‬اي بيوقوف‪ ،‬شڪي‪ ،‬۽ بدبخت ماڻهو؛ جيڪو اهو نٿو سمجهي ته اهي سڀ شيون ٻين ماڻهن جون آهن‪ ،‬۽ ٻئي جي اختيار هيٺ آهن‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته هن شهر جو مالڪ توکي چوي ٿو ته‪ :‬يا ته منهنجا قانون مڃيو‪ ،‬يا منهنجي شهر مان نڪري وڃو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي‬ ‫لِ‪ ،‬يا انهن شين مان ڪنهن ء‬ ‫‪ 4‬تنهنڪري تون ڇا ڪندين جيڪو پنهنجي شهر ۾ قانون جي تابع آهين؟ ڇا تون پنهنجي ملڪيت ء‬ ‫پوِ پنهنجي شهر ۾ موٽي‬ ‫۽‬ ‫ڪندين‪،‬‬ ‫انڪار‬ ‫تو مهيا ڪيون آهن‪ ،‬پنهنجي قانون کان انڪار ڪري سگهين ٿو؟ پر جيڪڏهن تون ان کان‬ ‫ء‬ ‫ويندين‪ ،‬تہ توکي قبول نه ڪيو ويندو‪ ،‬پر اتان خارج ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ ضروري‬ ‫لِ ان کان وڌيڪ ڪجهه نه کڻين جيڪو تنهنجي ء‬ ‫‪ 5‬تنهن ڪري ڏسو‪ ،‬جيئن ڪو ماڻهو ٻئي ملڪ ۾ رهي ٿو‪ ،‬ته تون پنهنجي ء‬ ‫۽ ڪافي آهي؟ ۽ تيار رهو‪ ،‬ته جڏهن هن شهر جو خدا يا مالڪ توکي اتان ڪڍي ڇڏيندو‪ ،‬ته تون سندس قانون جي خلف ورزي ڪري‬ ‫سگهين ٿو‪ ،‬۽ پنهنجي شهر ۾ وڃي سگهين ٿو؛ جتي تون پنهنجي قانون مطابق پوري خوشي سان زندگي گذاري سگهين ٿو ۽ بنا ڪنهن‬ ‫غلطي جي‪.‬‬ ‫‪ 6‬تنهنڪري اوهين جيڪي خدا جي عبادت ڪريو ٿا‪ ،‬خبردار رهو ۽ کيس پنهنجي دلين ۾ رکو‪ :‬خدا جا ڪم ڪريو‪ ،‬سندس حڪمن ۽‬ ‫لِ‬ ‫سندس واعدن کي ياد رکو‪ ،‬جن جو هن واعدو ڪيو آهي؛ ۽ يقين رکو ته جيڪڏهن اوهين سندس حڪمن تي عمل ڪندا تہ هو اوهان ء‬ ‫انهن کي ڀلو ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 7‬تنهن ڪري انهن ملڪيتن جي بدران جيڪي توهان ٻي صورت ۾ خريد ڪندا‪ ،‬انهن کي جيڪي محتاج آهن انهن جي ضرورتن مان‬ ‫ڇڏايو‪ ،‬جيئن هر هڪ ڪري سگهي ٿو؛ بيواهه عورتن کي انصاف ڏيو‪ ،‬يتيم جي حق جو فيصلو ڪريو؛ ۽ پنهنجي دولت ۽ پنهنجي دولت‬ ‫کي اهڙن ڪمن ۾ خرچ ڪريو‪.‬‬ ‫لِ خدا اوهان کي دولتمند ڪيو آهي تہ جيئن اوهين اهڙيون خدمتون پوريون ڪري سگهو‪ .‬زمينون يا گهر‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو‪ ،‬انهي ءِ مقصد ء‬ ‫ء‬ ‫خريد ڪرڻ کان اهو ڪرڻ گهڻو بهتر آهي؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهڙيون سڀ شيون هن وقت سان گڏ ناس ٿي وينديون‪.‬‬ ‫سواِ ملندي‪.‬‬ ‫لِ ڪندؤ‪ ،‬سو اوهان کي پنهنجي شهر ۾ ملندو‪ ،‬۽ خوشي غم ۽ خوف کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 9‬پر جيڪو ڪجهہ اوهين خداوند جي نالي ء‬ ‫لِ تباه ڪندڙ آهن‪.‬‬ ‫تنهنڪري غير قومن جي دولت جي للچ نہ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي خدا جي ٻانهن ء‬ ‫‪ 10‬پر پنهنجي دولت سان واپار ڪريو جيڪا اوهان وٽ آهي‪ ،‬انهي ءِ سان اوهين دائمي خوشي حاصل ڪري سگهو‪.‬‬ ‫شيِ جي للچ ڪر‪ ،‬۽‬ ‫‪ 11‬۽ زنا نہ ڪر‪ ،‬نڪي ڪنهن ٻئي جي زال کي هٿ له‪ ،‬نڪي سندس خواهش ڪر‪ ،‬پر پنهنجي مرضي ءِ جي‬ ‫ء‬ ‫تون ڇوٽڪارو حاصل ڪندين‪.‬‬ ‫مشابهت ‪2‬‬ ‫‪ 1‬جڏهن مان ميدان ۾ گهمي رهيو هوس‪ ،‬۽ ايلم ۽ انگورن جي وڻ تي غور ڪري رهيو هوس‪ ،‬۽ پاڻ سان انهن جي ميون بابت سوچي‬ ‫رهيو هوس‪ ،‬هڪ فرشتو مون تي ظاهر ٿيو‪ ،‬۽ مون کي چيو ته‪" ،‬تون پنهنجي اندر ۾ ڇا سوچي رهيو آهين؟"‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 2‬۽ مون کيس چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مون کي هن انگورن جي وڻ ۽ هن ايلم جي ياد آهي ڇاڪاڻ ته انهن جا ميوا سٺا آهن“‪ .‬۽ هن مون کي‬ ‫لِ هڪ نموني طور مقرر ڪيا ويا آهن‪.‬‬ ‫چيو‪” ،‬اهي ٻئي وڻ خدا جي ٻانهن ء‬ ‫‪ 3‬۽ مون کيس چيو‪" ،‬سائين‪ ،‬مون کي خبر پوندي ته انهن وڻن جي نموني ۾ ڇا آهي جنهن جو توهان ذڪر ڪري رهيا آهيو"‪ .‬ٻڌو‪" ،‬هو‬ ‫چوي ٿو؛ ڇا توهان هي انگور ۽ هي ايلم ڏسو ٿا؟" "سائين‪ "،‬مون چيو‪" ،‬مان انهن کي ڏسان ٿو‪"،‬‬ ‫‪ 4‬هو چوي ٿو ته‪ ،‬هي انگور جو وڻ ميويدار آهي‪ ،‬پر ايلم هڪ اهڙو وڻ آهي جنهن ۾ ميوو نه آهي‪ .‬تڏهن به‪ ،‬جيڪڏهن هي انگور هن ايلم‬ ‫سان نه لڳايو وڃي ۽ ان جي مدد سان نه رکيو وڃي‪ ،‬ته گهڻو ميوو نه ڏيندو؛ پر زمين تي ليٽيل‪ ،‬صرف خراب ميوو ڏيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو‬ ‫لِ ميوو ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ۽ ان ء‬ ‫ايلم تي نه لٽڪيو هو؛ جڏهن ته‪ ،‬ايلم تي سهارو هجڻ ڪري‪ ،‬اهو پاڻ ء‬ ‫‪ 5‬تنهن ڪري ڏسو‪ ،‬ته ڪيئن ايلم انگورن جي وڻ کان گهٽ نه پر وڌيڪ ميوو ڏئي ٿو‪ .‬مون چيو‪ ،‬ڪيئن‪ ،‬صاحب‪ ،‬ڇا اهو انگورن جي‬ ‫وڻ کان وڌيڪ ميوو ڏئي ٿو؟ ڇاڪاڻ ته‪ ،‬هن چيو‪ ،‬انگور جي وڻ تي ٽيڪ ڏني وئي آهي‪ ،‬اهو گهڻو ۽ سٺو ميوو ڏئي ٿو؛ جڏهن ته‪،‬‬ ‫جيڪڏهن اهو زمين تي ليٽيو‪ ،‬ته اهو صرف ٿورو ئي ڏيندو‪ ،‬۽ اهو تمام خراب پڻ‪.‬‬ ‫لِ پيش ڪيو ويو آهي؛ ۽ اهو امير ۽ غريب ماڻهو ءِ جي نمائندگي ڪري ٿو‪ .‬مون جواب ڏنو‪،‬‬ ‫‪ 6‬تنهن ڪري‪ ،‬هي مثال خدا جي ٻانهن ء‬ ‫"سائين‪ ،‬مون کي اهو ظاهر ڪريو"‪ .‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ امير ماڻهو ءِ وٽ دولت آهي؛ پر هو خداوند ڏانهن غريب آهي؛ ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي‬ ‫دولت بابت پريشان آهي‪ ،‬۽ خداوند کان ٿوري دعا گهري ٿو؛ ۽ جيڪو دعا هو ڪري ٿو اهو سست ۽ بغير ڪنهن زور جي آهي‪.‬‬ ‫لِ خداوند کان دعا گهري‬ ‫‪ 7‬تنهن ڪري‪ ،‬جڏهن امير ماڻهو غريبن تائين اهي شيون پهچائي ٿو جيڪي هو چاهي ٿو‪ ،‬غريب ماڻهو اميرن ء‬ ‫ٿو؛ ۽ خدا امير ماڻهو کي سڀ سٺيون شيون ڏئي ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته غريب ماڻهو دعا ۾ امير آهي؛ ۽ سندس درخواستون خداوند وٽ وڏي طاقت‬ ‫رکن ٿيون‪.‬‬ ‫شيِ جي خدمت ڪري ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو سمجهي ٿو ته خداوند سندس ٻڌي ٿو‪ :‬۽ هو وڌيڪ رضامندي‬ ‫هر‬ ‫جي‬ ‫غريبن‬ ‫ماڻهو‬ ‫امير‬ ‫پوِ‬ ‫ء‬ ‫‪ 8‬ء‬ ‫شيِ جي گهٽتائي نه ٿئي‪.‬‬ ‫۽ بنا ڪنهن شڪ جي‪ ،‬کيس جيڪو چاهي ٿو اهو ڏئي ٿو‪ ،‬۽ خيال رکي ٿو ته کيس ڪنهن به‬ ‫ء‬ ‫لِ خداوند جو شڪر ادا ڪري ٿو؛ ڇاڪاڻ ته اهي ٻئي پنهنجو ڪم خداوند کان ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 9‬۽ غريب ماڻهو اميرن ء‬ ‫‪ 10‬تنهن ڪري‪ ،‬ماڻهن سان‪ ،‬ايلم کي ڪو به ميوو نه ڏيڻ جو خيال ناهي؛ ۽ اهي نه ٿا ڄاڻن ۽ نه ئي سمجهن ٿا ته جڏهن ان جي صحبت‬ ‫لِ ٻيڻو واڌارو آڻيندو آهي‪.‬‬ ‫لِ ۽ ايلم ء‬ ‫انگورن جي انگورن ۾ شامل ڪئي ويندي آهي‪ ،‬ته انگور پاڻ ء‬ ‫لِ خداوند کان دعا گهرن ٿا‪ ،‬اهي سندس طرفان ٻڌيا ويندا آهن؛ ۽ انهن جي دولت وڌي ويندي آهي‪،‬‬ ‫‪ 11‬ساڳي ءِ طرح غريب جيڪي اميرن ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجي دولت مان غريبن جي خدمت ڪندا آهن‪ .‬تنهن ڪري اهي ٻئي هڪ ٻئي جي نيڪ ڪمن ۾ شريڪ ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪ 12‬تنهنڪري جيڪو بہ هي ڪم ڪندو‪ ،‬تنهن کي خداوند ڇڏي نہ ڏيندو‪ ،‬پر زندگي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 13‬خوش نصيب آهن اهي جيڪي دولتمند آهن ۽ پاڻ کي وڌايل سمجهن ٿا‪ :‬ڇاڪاڻ ته جيڪو هن ڳالهه کي سمجهي ٿو‪ ،‬اهو ٻين جي‬ ‫ڪجهه حد تائين خدمت ڪري سگهندو‪.‬‬ ‫مشابهت ‪3‬‬ ‫‪ 1‬ٻيهر هن مون کي ڪيترائي وڻ ڏيکاريا جن جا پن ڇڻي ويا هئا‪ ،‬۽ جيڪي مون کي سڪي ويا هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي سڀ هڪجهڙا هئا‪ .‬۽‬ ‫هن مون کي چيو‪ ،‬ڇا توهان اهي وڻ ڏسي رهيا آهيو؟ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬مان ڏسان ٿو ته اهي سڪل وڻن وانگر نظر اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 2‬هن جواب ڏيندي مون کي چيو ته‪” ،‬هي وڻ موجوده دنيا ۾ رهندڙ ماڻهن وانگر آهن“‪ .‬مون جواب ڏنو‪ :‬سائين‪ ،‬اهي سڪل وڻن وانگر ڇو‬ ‫آهن؟ ڇاڪاڻ ته‪ ،‬هن چيو ته‪ ،‬نه ته نيڪ ۽ نه ئي بدڪار‪ ،‬هڪ ٻئي کان سڃاتا وڃن ٿا؛ پر هن موجوده دنيا ۾ سڀ هڪجهڙا آهن‪.‬‬ ‫لِ سياري جي موسم وانگر آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي اڻ ⁠ڄاڻ آهن پر گنهگارن ۾ رهن ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو هي ءِ دنيا نيڪ ماڻهن ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 4‬جيئن سياري ۾ سڀئي وڻ پنهنجا پن وڃائي ڇڏيندا آهن‪ ،‬سڪل وڻن وانگر آهن؛ ۽ نه ئي اهو فرق ڪري سگهجي ٿو ته ڪهڙا سڪل آهن‬ ‫۽ ڪهڙا سائي آهن‪ :‬تنهن ڪري هن موجوده دنيا ۾ نه ته نيڪ ۽ بدڪار هڪ ٻئي کان فرق ڪري سگهجن ٿا؛ پر اهي سڀ هڪجهڙا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫مشابهت ‪4‬‬ ‫‪ 1‬وري هن مون کي ڪيترائي ٻيا وڻ ڏيکاريا‪ ،‬جن مان ڪجهه جا پن هئا‪ ،‬۽ ٻيا سڪل ۽ سڪل نظر آيا‪ .‬۽ هن مون کي چيو‪ ،‬ڇا توهان‬ ‫اهي وڻ ڏسي رهيا آهيو؟ مون جواب ڏنو‪" ،‬سائين‪ ،‬مان انهن کي ڏسان ٿو؛ ۽ ڪجهه سڪل آهن‪ ،‬۽ ٻيا پنن سان ڀريل آهن"‪.‬‬ ‫لِ اونهارو آهي؛‬ ‫‪ 2‬هو چوي ٿو ته‪ ،‬هي وڻ جيڪي سائي آهن‪ ،‬اهي نيڪ آهن جيڪي ايندڙ دنيا جا مالڪ ٿيندا‪ .‬ڇو ته ايندڙ دنيا نيڪن ء‬ ‫لِ سيارو آهي‪.‬‬ ‫پر گنهگارن ء‬ ‫لِ ظاهر ۽ واضح ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪ 3‬تنهن ڪري‪ ،‬جڏهن خداوند جي رحمت چمڪندي‪ ،‬تڏهن اهي جيڪي خدا جي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬سڀني ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته جيئن اونهاري ۾ هر وڻ جو ميوو ڏيکاريو ويندو آهي ۽ ظاهر ڪيو ويندو آهي‪ ،‬تيئن نيڪ ماڻهن جا ڪم به اعلن ۽ ظاهر ڪيا‬ ‫ويندا‪ ،‬۽ اهي انهي ءِ دنيا ۾ خوش ۽ خوشي ءِ سان بحال ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪ 4‬ڇاڪاڻ ته ٻئي قسم جا ماڻهو‪ ،‬يعني بدڪار‪ ،‬وڻن وانگر جيڪي توهان سڪل ڏٺا هئا‪ ،‬اهڙي طرح ٻئي دنيا ۾ سڪل ۽ بي ميوي مليا‬ ‫ويندا؛ ۽ سڪل ڪاٺ وانگر ساڙيا ويندا؛ ۽ اهو ظاهر ڪيو ويندو ته انهن پنهنجي سڄي زندگي ۾ بڇڙا ڪم ڪيا آهن؛‬ ‫‪ 5‬۽ اهي ساڙيا ويندا ڇاڪاڻ ته انهن گناهه ڪيا آهن ۽ پنهنجن گناهن کان توبه نه ڪئي آهي‪ .‬۽ ٻين سڀني قومن کي به ساڙيو ويندو‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته انهن خدا کي پنهنجي خالق کي نه سڃاتو آهي‪.‬‬ ‫‪ 6‬تنهنڪري اوهين سٺو ميوو ڪڍو تہ جيئن اونهاري ۾ اوهان جو ميوو ظاهر ٿئي؛ ۽ گهڻي ڪاروبار کان پاڻ کي بچايو‪ ،‬۽ اوهين گمراهہ‬ ‫ڇالِ ⁠جو جيڪي گهڻو ڪاروبار ڪن ٿا‪ ،‬سي گهڻو گناه ڪن ٿا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي پنهنجن ڪمن ۾ ڦاٿل آهن ۽ خدا جي عبادت‬ ‫نہ ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫نہ ٿا ڪن‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 7‬۽ جيڪو ماڻهو خدا جي عبادت نٿو ڪري‪ ،‬اهو ڪيئن خدا کان ڪجه گهري سگهي ٿو ۽ اهو حاصل ڪري سگهي ٿو؟ پر جيڪي‬ ‫سندس خدمت ڪن ٿا‪ ،‬سي گهرن ٿا ۽ اهو حاصل ڪن ٿا جيڪو هو چاهين ٿا‪.‬‬ ‫شيِ جي پيروي ڪرڻي آهي‪ ،‬ته هو خدمت ڪري سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 8‬پر‪ ،‬جيڪڏهن ڪنهن ماڻهو ءِ کي صرف هڪ‬ ‫ء‬ ‫خدا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس ذهن خدا کان پري نه آهي پر هو پاڪ ذهن سان سندس خدمت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 9‬جيڪڏهن اوهين ائين ڪندا تہ ايندڙ دنيا ۾ اوهان کي ميوو ملندو؛ ۽ جيڪي بہ اهڙا ڪم ڪندا‪ ،‬سي ميوو ڏيندا‪.‬‬ ‫مشابهت ‪5‬‬ ‫‪ 1‬جڏهن مان روزو رکي رهيو هوس‪ ،‬هڪ خاص جبل تي ويٺو هوس‪ ،‬۽ خدا جو شڪر ادا ڪري رهيو هوس ته هن مون سان ڇا ڪيو‬ ‫هو‪ ،‬مون ڏٺو ته ريڍار‪ ،‬جيڪو مون سان ڳالهائڻ جو عادي هو‪ ،‬منهنجي ڀرسان ويٺو هو ۽ مون کي چئي رهيو هو‪ :‬صبح جو سوير توکي‬ ‫هتي ڇا آندو آهي؟ مون جواب ڏنو‪ ،‬سائين‪ ،‬اڄ مان هڪ اسٽيشن تي رکان ٿو‪.‬‬ ‫‪ 2‬هن جواب ڏنو‪” ،‬اسٽيشن ڇا آهي؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬اهو روزو آهي“‪ .‬هن چيو‪” ،‬اهو روزو ڇا آهي؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬مان روزو‬ ‫لِ روزو رکڻ ڇا آهي؛ ۽ نه ئي هي اهڙو روزو آهي جنهن‬ ‫رکان ٿو‪ ،‬جيئن مان اڳ ڪندو هوس‪ .‬هن چيو‪” ،‬توهان کي خبر ناهي ته خدا ء‬ ‫سان توهان روزو رکو ٿا‪ ،‬خدا سان ڪو به فائدو نه ٿا ڪريو“‪.‬‬ ‫‪ 3‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬توهان کي اهڙي ڳالهه ڇو ڪرڻ تي مجبور ڪري ٿي؟ هن جواب ڏنو‪ ،‬مان اهو چوان ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هي سچو روزو‬ ‫ناهي جيڪو توهان سوچيو ٿا ته توهان روزو رکو ٿا؛ پر مان توهان کي ڏيکاريندس ته اهو ڪهڙو آهي جيڪو هڪ مڪمل روزو آهي‪،‬‬ ‫۽ خدا کي قابل قبول آهي‪.‬‬ ‫‪ 4‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬خداوند اهڙو بيڪار روزو نٿو چاهي‪ :‬ڇاڪاڻ ته هن طريقي سان روزو رکڻ سان‪ ،‬توهان نيڪي ءِ ۾ ڪجهه به اڳتي نه ٿا‬ ‫وڌايو‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر سچو روزو هي آهي‪ :‬پنهنجي زندگي ءِ ۾ ڪا به بڇڙي ڳالهه نه ڪر‪ ،‬پر پاڪ ذهن سان خدا جي خدمت ڪر؛ ۽ سندس حڪمن تي‬ ‫عمل ڪر ۽ سندس حڪمن تي هل‪ ،‬۽ نه ئي ڪنهن به بڇڙي خواهش کي ذهن ۾ داخل ٿيڻ ڏي‪.‬‬ ‫پوِ اوهين خدا جي‬ ‫‪ 6‬پر خداوند تي ڀروسو رکو تہ جيڪڏهن اوهين هي ڪم ڪندا‪ ،‬۽ کانئس ڊڄندا‪ ،‬۽ هر بڇڙي ڪم کان پاسو ڪندا‪ ،‬تہ ء‬ ‫واسطي جيئرا رهندا‪.‬‬ ‫‪ 7‬جيڪڏهن تون هي ڪندين‪ ،‬تہ تون هڪ وڏو روزو پورو ڪندين‪ ،‬۽ خداوند کي پسند ايندو‪.‬‬ ‫‪ 8‬هن معاملي ۾ جيڪو مثال مان توهان کي پيش ڪرڻ وارو آهيان‪ ،‬ان کي ٻڌو‪.‬‬ ‫لِ پنهنجي زمين جي هڪڙي حصي ۾ انگورن جو باغ لڳايو‪.‬‬ ‫‪9‬هڪڙي ماڻهو ءِ کي پنهنجي ٻني ۽ گهڻا نوڪر هئا‪ ،‬تنهن پنهنجي اولد ء‬ ‫‪ 10‬۽ هڪ پري ملڪ ڏانهن سفر ڪندي‪ ،‬پنهنجي نوڪرن مان هڪ کي چونڊيو جيڪو هن کي سڀ کان وڌيڪ وفادار ۽ منظور ٿيل‬ ‫سمجهيو‪ ،‬۽ انگورن جو باغ هن جي سنڀال ۾ ڏنو؛ کيس حڪم ڏنو ته هو انگورن جي باغن کي وٺي‪ .‬جيڪڏهن هن ائين ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي‬ ‫حڪم کي پورو ڪيو‪ ،‬ته هن کيس پنهنجي آزادي ڏيڻ جو واعدو ڪيو‪ .‬۽ نه ئي هن کيس وڌيڪ ڪجهه ڪرڻ جو حڪم ڏنو؛ ۽ ائين‬ ‫هڪ پري ملڪ ڏانهن هليو ويو‪.‬‬ ‫‪ 11‬۽ جڏهن نوڪر اهو ڪم سنڀاليو‪ ،‬تڏهن هن اهو ئي ڪيو جيڪو سندس مالڪ کيس حڪم ڏنو هو‪ .‬۽ جڏهن هن انگورن جي باغ کي‬ ‫داغ لڳايو ۽ ڏٺو تہ اهو گاهه سان ڀريل آهي‪ ،‬تڏهن هو پاڻ ۾ سوچڻ لڳو تہ؛‬ ‫‪ 12‬مون اهو ڪيو آهي جيڪو منهنجي مالڪ مون کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬مان هاڻي هي انگورن جو باغ کوٽيندس‪ ،‬۽ جڏهن اهو کوٽيو ويندو‪،‬‬ ‫ته اهو وڌيڪ سهڻو ٿيندو؛ ۽ جڏهن گاهه ڪڍيو ويندو‪ ،‬ته اهو وڌيڪ ميوو ڏيندو ۽ گاهه جي ڪري نه دٻبو‪.‬‬ ‫‪ 13‬تنهنڪري هن ڪم شروع ڪندي ان کي کوٽيو‪ ،‬۽ ان ۾ موجود سڀ گاهه پٽي ڇڏيا؛ ۽ اهڙي ءِ طرح انگورن جو باغ تمام خوبصورت ۽‬ ‫خوشحال ٿي ويو‪ ،‬گاهه سان نه ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫پوِ انگورن جي باغ جو مالڪ اچي انگورن جي باغ ۾ ويو ۽ جڏهن هن ڏٺو تہ ان کي چڱي ءِ طرح سان ڳنڍجي ۽‬ ‫‪14‬ڪجه وقت کان ء‬ ‫کوٽيو ويو آهي‪ ،‬۽ ان ۾ گاهه پٽيا ويا آهن ۽ انگورن جا ٻوٽا ڦٽي رهيا آهن‪ ،‬تڏهن هو پنهنجي نوڪر جي سار سنڀال تي گهڻو خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 15‬۽ پنهنجي پٽ کي سڏي‪ ،‬جنهن کي هو پيار ڪندو هو‪ ،‬۽ جيڪو سندس وارث ٿيڻ وارو هو‪ ،‬۽ پنهنجن دوستن کي جن سان هو صلح‬ ‫ڪندو هو؛ هو انهن کي ٻڌائي ٿو ته هن پنهنجي نوڪر کي ڇا ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ هن جي نوڪر وڌيڪ ڇا ڪيو هو؛ ۽ انهن‬ ‫فوري طور تي ان نوڪر کي مبارڪباد ڏني‪ ،‬ته هن کي پنهنجي مالڪ کان اهڙي مڪمل شاهدي ملي آهي‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن کي چيو تہ ”مون هن نوڪر کي سندس آزادي ءِ جو واعدو ڪيو آهي‪ ،‬جيڪڏهن هو منهنجي ڏنل حڪم تي عمل ڪندو؛‬ ‫‪ 16‬ء‬ ‫۽ هن ان تي عمل ڪيو‪ ،‬۽ ان کان علوه پنهنجي انگورن جي باغ ۾ سٺو ڪم ڪيو آهي‪ ،‬جنهن مون کي تمام گهڻو پسند آيو آهي‪.‬‬ ‫لِ جيڪو هن ڪيو آهي‪ ،‬مان هن کي پنهنجي پٽ سان گڏ پنهنجو وارث بڻائيندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جڏهن هن ڏٺو ته‬ ‫‪ 17‬تنهن ڪري‪ ،‬هن ڪم ء‬ ‫ڇا سٺو هو‪ ،‬هن ان کي نظرانداز نه ڪيو‪ ،‬پر اهو ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 18‬خداوند جو هي ارادو سندس پٽ ۽ سندس دوستن ٻنهي منظور ڪيو‪ ،‬يعني ته سندس نوڪر سندس پٽ سان گڏ وارث ٿئي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪ 19‬ٿوري دير کان ء‬ ‫پوِ‪ ،‬گهر جي مالڪ پنهنجن دوستن کي گڏ ڪري‪ ،‬پنهنجي ماني مان ڪيترن ئي قسمن جا کاڌا انهي ءِ نوڪر ء‬ ‫موڪليا‪.‬‬ ‫لِ ڪافي هو‪ ،‬اوترو کنيائين ۽ باقي پنهنجن ساٿي نوڪرن ۾ ورهائي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫‪ 20‬جڏهن کيس اهو مليو‪ ،‬تڏهن انهن مان جيترو پاڻ ء‬ ‫‪ 21‬جڏهن انهن اهو حاصل ڪيو تہ اهي خوش ٿيا ۽ دعا گهريائون تہ جيڪو ڪم هن انهن سان ڪيو آهي‪ ،‬تنهن جي ڪري کيس پنهنجي‬ ‫مالڪ وٽ اڃا وڌيڪ فضل ملي‪.‬‬ ‫‪ 22‬جڏهن سندس مالڪ اهي سڀ ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬تڏهن هو وري وڏي خوشي ءِ سان ڀرجي ويو ۽ پنهنجن دوستن ۽ پٽ کي وري سڏي انهن‬ ‫کي ٻڌايائين تہ سندس نوڪر انهن کاڌي سان ڇا ڪيو آهي‪ ،‬جيڪي هن انهن ڏانهن موڪليا هئا‪.‬‬ ‫‪ 23‬تنهنڪري اهي گهر جي مالڪ جي وڌيڪ رضامندي ڪن ٿا؛ ۽ کيس گهرجي تہ انهي ءِ نوڪر کي پنهنجي پٽ سان گڏ وارث بڻائي‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 24‬مون کيس چيو تہ‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي اهي مثال نه ٿا معلوم‪ ،‬۽ نه ئي مان انهن کي سمجهي سگهان ٿو‪ ،‬جيستائين توهان انهن کي مون کي‬ ‫نه سمجهايو‪ .‬هو چوي ٿو تہ‪ ،‬مان توهان کي سڀ ڪجهه ٻڌائيندس جيڪو مون توهان سان ڳالهايو آهي‪ ،‬يا توهان کي ڏيکاريو آهي‪.‬‬ ‫‪ 25‬خداوند جي حڪمن تي عمل ڪريو تہ اوهين منظور ٿيندؤ‪ ،‬۽ انهن جي تعداد ۾ لکيو ويندو جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا‪ .‬پر‬ ‫لِ هڪ وڏي عزت‬ ‫جيڪڏهن انهن شين کان علوه جيڪي خداوند حڪم ڪيا آهن‪ ،‬تہ اوهين ڪجهہ سٺو شامل ڪندؤ؛ تہ اوهين پاڻ ء‬ ‫خريد ڪندا‪ ،‬۽ خداوند جي نظر ۾ وڌيڪ احسان ۾ هوندؤ جيترو اوهان کي ٻي صورت ۾ هجڻ گهرجي ها‪.‬‬ ‫‪ 26‬تنهن ڪري جيڪڏهن توهان خداوند جي حڪمن تي عمل ڪندا‪ ،‬۽ انهن ۾ انهن عهدن کي شامل ڪندا‪ ،‬ته توهان خوش ٿيندا؛ پر خاص‬ ‫طور تي جيڪڏهن توهان انهن کي منهنجي حڪمن مطابق عمل ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 27‬مون کيس چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬جيڪو به توهان مون کي حڪم ڪندا‪ ،‬مان ان تي عمل ڪندس؛ ڇاڪاڻ ته مون کي خبر آهي ته توهان مون‬ ‫سان گڏ هوندا‪ .‬هن چيو‪ ،‬مان توهان سان گڏ هوندس‪ ،‬جنهن اهڙو عزم ڪيو آهي؛ ۽ مان انهن سڀني سان گڏ هوندس جيڪي ساڳئي طرح‬ ‫ارادو ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 28‬هو چوي ٿو ته‪ ،‬جڏهن ته توهان خداوند جي حڪمن تي عمل ڪندا‪ ،‬هي روزو تمام سٺو آهي‪ .‬اتي ائين ئي رهندو‪ .‬ان کان اڳ جو‬ ‫توهان ان کي رکو‪.‬‬ ‫‪ 29‬سڀ کان پهرين‪ ،‬پاڻ کي سنڀاليو‪ ،‬۽ پاڻ کي هر بڇڙي ڪم‪ ،‬هر گندي ڳالهه ۽ هر نقصانڪار خواهش کان بچايو؛ ۽ پنهنجي ذهن کي‬ ‫هن موجوده دنيا جي سڀني بيوقوفي کان پاڪ ڪريو‪ .‬جيڪڏهن توهان انهن شين تي عمل ڪندا‪ ،‬ته هي روزو صحيح هوندو‪.‬‬ ‫سواِ‬ ‫کان‬ ‫پاڻي‬ ‫پوِ‪ ،‬جنهن ڏينهن تي توهان روزو رکندؤ‪ ،‬توهان کي ماني ۽‬ ‫ء‬ ‫‪ 30‬تنهن ڪري ائين ڪريو‪ .‬اڳ ۾ لکيل ڪم ڪرڻ کان ء‬ ‫ڪجهه به نه چکندو؛ ۽ ٻين ڏينهن تي توهان جي کاڌي جي مقدار جو حساب ڪندي‪ ،‬توهان ان ڏينهن تي جيڪو خرچ ڪرڻ گهرجي ها ان‬ ‫کي الڳ ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ اهو بيوه‪ ،‬يتيم ۽ غريبن کي ڏيو‪.‬‬ ‫‪ 31‬۽ اهڙي ءِ طرح تون پنهنجي روح جي ذلت کي پورو ڪندين؛ ته جيئن جيڪو ان مان حاصل ڪري ٿو اهو پنهنجي روح کي مطمئن‬ ‫لِ خداوند خدا ڏانهن پهچي‪.‬‬ ‫ڪري‪ ،‬۽ سندس دعا تنهنجي ء‬ ‫پوِ تنهنجي قرباني خداوند کي‬ ‫‪ 32‬تنهن ڪري جيڪڏهن تون پنهنجو روزو اهڙي طرح پورو ڪندين‪ ،‬جيئن مان توکي حڪم ڏيان ٿو‪ ،‬ته ء‬ ‫قبول پوندي‪ ،‬۽ تنهنجو روزو سندس ڪتاب ۾ لکيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 33‬هي عهدو‪ ،‬اهڙي طرح انجام ڏنو ويو آهي‪ ،‬سٺو ۽ پسنديده آهي‪ ،‬۽ خداوند کي قبول آهي‪ .‬جيڪڏهن توهان پنهنجن ٻارن ۽ پنهنجي سڄي‬ ‫گهر سان انهن شين تي عمل ڪندا‪ ،‬ته توهان خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫‪ 34‬۽ جيڪي بہ هي ڳالهيون ٻڌندا ۽ انهن تي عمل ڪندا‪ ،‬سي بہ خوش ٿيندا ۽ جيڪي ڪجهہ خداوند کان گهرندا سو انهن کي ملندو‪.‬‬ ‫‪ 35‬۽ مون کيس عرض ڪيو ته هو مون کي فارم‪ ،‬۽ مالڪ‪ ،‬۽ انگورن جي باغ‪ ،‬۽ ان نوڪر جي مثال بيان ڪري جنهن انگورن جي باغ‬ ‫کي داغ لڳايو هو؛ ۽ انهن گاهه جي جيڪي انگورن جي باغ مان ڪڍيا ويا هئا؛ ۽ سندس پٽ ۽ سندس دوستن جي‪ ،‬جن کي هن پاڻ سان‬ ‫صلح مشوري ۾ شامل ڪيو هو‪ .‬ڇاڪاڻ ته مان سمجهان ٿو ته اها هڪ مثال هئي‪.‬‬ ‫‪ 36‬هن مون کي چيو تہ ”تون پڇڻ ۾ تمام گهڻو دلير آهين‪ :‬ڇو تہ توکي ڪجهہ بہ نہ گهرڻ گهرجي؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ جيڪڏهن تو کي‬ ‫ڏيکارڻ مناسب هوندو تہ اهو تو کي ڏيکاريو ويندو“‪.‬‬ ‫‪ 37‬مون کيس جواب ڏنو ته‪” ،‬سائين‪ ،‬جيڪو ڪجهه توهان مون کي ڏيکاريندؤ‪ ،‬بغير وضاحت ڪرڻ جي‪ ،‬مان ان کي بيڪار ڏسندس‪،‬‬ ‫جيڪڏهن مون کي سمجهه ۾ نه اچي ته اهو ڇا آهي‪ .‬۽ جيڪڏهن توهان ڪا به مثال پيش ڪندا‪ ،‬۽ انهن کي بيان نه ڪندا‪ ،‬ته مان انهن کي‬ ‫بيڪار ٻڌندس“‪.‬‬ ‫‪ 38.‬هن مون کي ٻيهر جواب ڏنو‪ ،‬چيو‪ :‬جيڪو به خدا جو ٻانهو آهي‪ ،‬۽ جنهن جي دل ۾ خداوند آهي‪ ،‬هو ان کي سمجهڻ چاهي ٿو‪ ،‬۽ ان‬ ‫کي حاصل ڪري ٿو؛ ۽ هو هر مثال بيان ڪري ٿو‪ ،‬۽ خداوند جي لفظن کي سمجهي ٿو جن جي جاچ جي ضرورت آهي‪.‬‬ ‫‪ 39‬پر جيڪي سست ۽ دعا ڪرڻ ۾ سست آهن‪ ،‬اهي خداوند کان ڳول ڪرڻ ۾ شڪ ڪن ٿا؛ جيتوڻيڪ خداوند اهڙي غير معمولي نيڪي‬ ‫شيِ ڏئي ٿو جيڪي کانئس گهرندا آهن‪.‬‬ ‫جو مالڪ آهي‪ ،‬جو هو انهن کي هر‬ ‫ء‬ ‫‪ 40‬تنهنڪري‪ ،‬جيڪو انهي ءِ معزز پيغمبر جي طاقت سان مضبوط ٿيو آهي‪ ،‬۽ اوهان کي دعا جو اهڙو طاقتور تحفو مليو آهي‪ ،‬جڏهن تہ‬ ‫اوهين سست نہ آهيو‪ ،‬تنهنڪري هاڻي خداوند کان سمجه ڇو نہ ٿا گهرو ۽ ان کي ڇو نہ ٿا حاصل ڪريو؟‬ ‫‪ 41‬مون کيس چيو؛ جيئن ته مون وٽ تو وٽ حاضر آهي‪ ،‬اهو ضروري آهي ته مان توکان ان جي ڳول ڪريان‪ ،‬۽ توکان پڇان؛ ڇاڪاڻ‬ ‫ته تون مون کي سڀ ڪجهه ڏيکارين ٿو‪ ،‬۽ جڏهن تون موجود آهين ته مون سان ڳالهائين ٿو‪.‬‬ ‫پوِ مان خداوند کان درخواست ڪندس ته هو مون کي اهي‬ ‫‪ 42‬پر جيڪڏهن مان اهي شيون ڏسان يا ٻڌان جڏهن توهان موجود نه هجو‪ ،‬ته ء‬ ‫ڏيکاري‪.‬‬ ‫معني پڇين ٿو‪.‬‬ ‫جي‬ ‫مثالن‬ ‫انهن‬ ‫تون‬ ‫⁠تہ‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫آهين‪،‬‬ ‫دلير‬ ‫۽‬ ‫چالڪ‬ ‫تون‬ ‫تہ‬ ‫هو‬ ‫چيو‬ ‫اڳ‬ ‫ٿورو‬ ‫مون‬ ‫تہ‪،‬‬ ‫ڏنو‬ ‫جواب‬ ‫هن‬ ‫‪ 43‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪ 44‬پر جيئن تہ تون اڃا تائين قائم آهين‪ ،‬تنهنڪري آ ءِ توکي هي مثال ٻڌائيندس جيڪو تون چاهين ٿو‪ ،‬تہ جيئن تون اهو سڀني ماڻهن کي‬ ‫ٻڌائين‪.‬‬ ‫‪ 45‬تنهن ڪري ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬۽ سمجهو‪ .‬اڳ ذڪر ڪيل فارم سڄي زمين کي ظاهر ڪري ٿو‪ .‬فارم جو مالڪ اهو آهي جنهن سڀني شين‬ ‫کي پيدا ڪيو ۽ ختم ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي فضيلت ڏني‪.‬‬ ‫‪ 46‬سندس پٽ پاڪ روح آهي‪ :‬خادم خدا جو فرزند آهي‪ :‬انگورن جو باغ اهي ماڻهو آهن جن کي هو بچائيندو آهي‪ .‬داغ اهي قاصد آهن‬ ‫جيڪي خداوند طرفان انهن تي مقرر ڪيا ويا آهن‪ ،‬ته جيئن سندس ماڻهن جي مدد ڪري سگهن‪ .‬اهي گاهه جيڪي انگورن جي باغ مان‬ ‫ڪڍيا ويا آهن‪ ،‬اهي گناهه آهن جيڪي خدا جي ٻانهن ڪيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 47‬جيڪو کاڌو هن پنهنجي رات جي ماني مان موڪليو‪ ،‬اهو اهي حڪم آهن جيڪي هن پنهنجي پٽ جي ذريعي پنهنجي ماڻهن کي ڏنا‪.‬‬ ‫لِ سڏيو‪ ،‬اهي پاڪ ملئڪ آهن جن کي هن پهريون ڀيرو پيدا ڪيو‪ .‬گهر جي مالڪ جي‬ ‫اهي دوست جن کي هن پاڻ سان صلح ڪرڻ ء‬ ‫غير موجودگي‪ ،‬اهو وقت آهي جيڪو سندس اچڻ تائين باقي رهي ٿو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 48‬مون کيس چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي سڀ شيون تمام بهترين‪ ،‬شاندار‪ ،‬۽ سٺيون آهن‪ .‬پر‪ ،‬مون جاري رکيو‪ ،‬ڇا مان يا ڪو ٻيو ماڻهو ان کان‬ ‫سواِ‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪڏهن به ايترو عقلمند نه هو‪ ،‬انهن شين کي سمجهي سگهيو هوس؟‬ ‫ء‬ ‫‪ 49‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي ٻڌايو تہ مان ڇا ٿو گهران“‪ .‬هن جواب ڏنو تہ‪” ،‬مون کان پڇو تہ اوهان ڇا ٿا گهرو“‪ .‬مون چيو تہ‪،‬‬ ‫جاِ تي ڇو رکيو ويو آهي؟‬ ‫هن مثال ۾ خدا جي فرزند کي نوڪر جي ء‬ ‫‪ 50‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ خدا جو پٽ هڪ غلم جي حالت ۾ نه‪ ،‬پر وڏي طاقت ۽ اختيار ۾ رکيل آهي‪ .‬مون کيس چيو ته 'ڪيئن‪ ،‬سائين؟ مون کي‬ ‫سمجهه ۾ نٿو اچي'‪.‬‬ ‫‪ 51‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‪ ،‬هن چيو تہ‪ ،‬پٽ پنهنجا قاصد انهن تي مقرر ڪيا آهن جيڪي پي ءِ کيس حوالي ڪيا آهن‪ ،‬تہ جيئن انهن مان هر هڪ‬ ‫جي حفاظت ڪري؛ پر پاڻ گهڻي محنت ڪئي ۽ گهڻي ڏک برداشت ڪيو تہ جيئن انهن جا گناهہ ميٽي سگهي‪.‬‬ ‫سواِ کوٽيو نٿو وڃي‪ .‬تنهن ڪري هن پنهنجي قوم جا گناهه ميٽي ڇڏيا‪،‬‬ ‫‪ 52‬ڇاڪاڻ ته ڪا به انگورن جو باغ گهڻي محنت ۽ تڪليف کان‬ ‫ء‬ ‫۽ انهن کي زندگي جا رستا ڏيکاريا‪ ،‬۽ انهن کي اهو قانون ڏنو جيڪو هن پي ءِ کان حاصل ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪ 53‬هن چيو ته‪ ،‬توهان ڏسو ٿا ته هو پنهنجي قوم جو خداوند آهي‪ ،‬جنهن کي پنهنجي پي ءِ کان سڀ طاقت ملي آهي‪ .‬پر خداوند پنهنجي پٽ‬ ‫کي وراثت ۽ نيڪ ملئڪن کي ورهائڻ بابت صلح ڇو ڏني‪ ،‬هاڻي ٻڌو‪.‬‬ ‫‪ 54‬اهو پاڪ روح‪ ،‬جيڪو سڀ کان پهريائين پيدا ڪيو ويو هو‪ ،‬ان کي هن جسم ۾ رکيو جنهن ۾ خدا رهڻ گهرجي؛ يعني‪ ،‬هڪ چونڊيل‬ ‫جسم ۾‪ ،‬جيئن اهو کيس سٺو لڳو‪ .‬تنهنڪري اهو جسم جنهن ۾ پاڪ روح آندو ويو هو‪ ،‬انهي ءِ روح جي خدمت ڪئي‪ ،‬صحيح ۽ خالص‬ ‫طور تي حيا سان هليو؛ ۽ ڪڏهن به انهي ءِ روح کي پليت نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 55‬تنهن ڪري ڏٺو ته جسم هر وقت پاڪ روح جي فرمانبرداري ڪندو هو‪ ،‬۽ هن سان گڏ صحيح ۽ پاڪدامني سان ڪم ڪندو هو‪ ،‬۽‬ ‫لِ طاقتور‬ ‫ڪڏهن به نه ڊهي پوندو هو؛ اهو جسم ٿڪجي پيو هو‪ ،‬حقيقت ۾ خدمت سان ڳالهائي رهيو هو‪ ،‬پر پاڪ روح سان خدا جي ء‬ ‫طور تي منظور ڪيو ويو‪ ،‬هن کي قبول ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪ 56‬ڇاڪاڻ ته اهڙي مضبوطي ءِ سان خدا خوش ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو پاڪ روح جي حفاظت ڪندي زمين تي پليت نه ٿيو هو‪ .‬تنهن ڪري‬ ‫لِ سڏيو‪ ،‬ته جيئن هن جسم کي ڪجهه جڳهه ڏني وڃي جنهن پاڪ روح جي بي عيب‬ ‫هن پنهنجي پٽ ۽ نيڪ ملئڪن کي صلح ڏيڻ ء‬ ‫خدمت ڪئي هئي؛ نه ته اهو پنهنجي خدمت جو اجر وڃائي ويٺو هجي‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو ويو آهي‪ .‬۽ اهڙي ءِ‬ ‫‪57‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو هر پاڪ جسم کي پنهنجو اجر ملندو؛ اهو بي داغ ملي ٿو‪ ،‬جنهن ۾ پاڪ روح رهڻ ء‬ ‫ء‬ ‫طرح اوهان وٽ هاڻي هن مثال جي وضاحت پڻ آهي‪.‬‬ ‫‪ 58‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬هاڻي مون توهان جو مطلب سمجهي ورتو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون هي وضاحت ٻڌي آهي‪ .‬وڌيڪ ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ :‬هن‬ ‫پنهنجي جسم کي صاف ۽ پاڪ رکو‪ ،‬ته جيئن روح جيڪو ان ۾ رهندو اهو ان جي شاهدي ڏئي‪ ،‬۽ اهو فيصلو ڪيو وڃي ته هو توهان‬ ‫سان گڏ هو‪.‬‬ ‫لِ استعمال ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 59‬۽ خبردار رهو ته اهو توهان جي ذهن ۾ نه وڃي ته هي جسم تباهه ٿي ويندو‪ ،‬۽ توهان ان کي ڪنهن به خواهش ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان پنهنجي جسم کي ناپاڪ ڪندا‪ ،‬ته توهان ساڳئي وقت پاڪ روح کي به ناپاڪ ڪندا؛ ۽ جيڪڏهن توهان‬ ‫پاڪ روح کي ناپاڪ ڪندا‪ ،‬ته توهان جيئرو نه رهندا‪.‬‬ ‫‪ 60‬۽ مون چيو‪ ،‬ڇا جيڪڏهن اڻڄاڻائي ءِ سان اهو اڳ ۾ ئي ڪيو وڃي ها‪ ،‬ڪنهن ماڻهو ءِ جي انهن لفظن ٻڌڻ کان اڳ؛ اهو ڪيئن نجات‬ ‫حاصل ڪري سگهي ٿو‪ ،‬جنهن پنهنجي جسم کي اهڙي طرح پليت ڪيو آهي؟‬ ‫‪ 61‬هن جواب ڏنو‪ ،‬جيئن ته ماڻهن جي اڳوڻين ڪاررواين جو تعلق آهي جيڪي انهن جهالت جي ڪري ڪيا آهن‪ ،‬خدا صرف انهن جو‬ ‫علج ڪري سگهي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته سڀ طاقت ان جي آهي‪.‬‬ ‫‪ 62‬پر هاڻي پاڻ کي سنڀاليو؛ ۽ جڏهن ته خدا قادر مطلق ۽ رحم ڪندڙ آهي‪ ،‬هو توهان جي اڳ ۾ ڪيل غلطين جو ازالو ڪندو‪ ،‬جيڪڏهن‬ ‫ايندڙ وقت تائين توهان پنهنجي جسم ۽ روح کي ناپاڪ نه ڪندا؛‬ ‫‪ 63‬ڇاڪاڻ ته اهي گڏجي ساٿي آهن‪ ،‬۽ هڪ کي پليت نه ٿو ڪري سگهجي پر ٻيو به ائين ئي هوندو‪ .‬تنهن ڪري ٻنهي کي پاڪ رکو‪ ،‬۽‬ ‫لِ جيئرو رهندو‪.‬‬ ‫توهان خدا جي ء‬ ‫مشابهت ‪6‬‬ ‫لِ خدا جي تعريف ڪري رهيو هوس جيڪي مون ڏٺيون هيون؛ ۽ حڪمن بابت‬ ‫‪ 1‬جڏهن مان گهر ۾ ويٺو هوس‪ ،‬۽ انهن سڀني شين ء‬ ‫سوچي رهيو هوس‪ ،‬ته اهي تمام سٺا‪ ،‬عظيم‪ ،‬ايماندار‪ ،‬۽ خوشگوار هئا؛ ۽ اهڙا جيڪي هڪ انسان کي نجات ڏيارڻ جي قابل هئا؛ مون‬ ‫لِ جيئرو‬ ‫پنهنجي اندر ۾ چيو؛ جيڪڏهن مان انهن حڪمن جي مطابق هلندس ته مان خوش ٿيندس‪ ،‬۽ جيڪو به انهن ۾ هلندو اهو خدا جي ء‬ ‫رهندو‪.‬‬ ‫‪2‬جڏهن مان پنهنجي اندر ۾ هي ڳالهيون ڪري رهيو هوس‪ ،‬ته مون ان کي ڏٺو‪ ،‬جنهن کي مان اڳ ۾ ڏسڻ جو عادي هوس؛ ۽ هن مون سان‬ ‫هن طرح ڳالهايو‪:‬‬ ‫‪ 3‬منهنجي حڪمن بابت توهان کي ڇا شڪ آهي جيڪي مون توهان کي ڏنا آهن؟ اهي سٺا آهن‪ ،‬شڪ نه ڪريو‪ ،‬پر خداوند تي ڀروسو‬ ‫ڪريو‪ ،‬۽ توهان انهن ۾ هلندؤ‪ .‬ڇاڪاڻ ته مان توهان کي انهن کي پورو ڪرڻ جي طاقت ڏيندس‪.‬‬ ‫لِ فائديمند آهن جيڪي اڳ ۾ ڪيل گناهن کان توبه ڪندا‪ ،‬جيڪڏهن ايندڙ وقت تائين انهن ۾ قائم نه رهندا‪.‬‬ ‫‪4‬اهي حڪم انهن ء‬ ‫‪5‬تنهنڪري جيڪي توبهہ ڪن ٿا‪ ،‬سي هن دنيا جي بڇڙائي ءِ کي ڇڏي ڏيو ۽ سڀ نيڪي ۽ سچائي ءِ کي پهري ڇڏيو‪ ،‬تہ جيئن اوهين انهن‬ ‫حڪمن تي عمل ڪري سگهو ۽ وري گناهہ نہ ڪريو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو جيڪڏهن اوهين ايندڙ وقت کان پاڻ کي گناهہ کان بچائيندا‪ ،‬تہ اوهين پنهنجن اڳوڻن گناهن جو گهڻو حصو ڪٽي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪6‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيئرا رهندؤ‪ :‬اهي ڳالهيون مون اوهان کي ٻڌايون آهن‪.‬‬ ‫منهنجي حڪمن تي هلو‪ ،‬۽ اوهين خدا ء‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 7‬۽ جڏهن هن اهو چيو‪ ،‬تڏهن هن وڌيڪ چيو ته؛ اچو ته ٻني ءِ ۾ هلون‪ ،‬۽ مان توهان کي رڍن جا ريڍار ڏيکاريندس‪ .‬مون جواب ڏنو‪،‬‬ ‫سائين‪ ،‬اسان کي وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪ 8‬۽ اسين هڪ خاص ميدان ۾ پهتاسين‪ ،‬۽ اتي هن مون کي هڪ نوجوان ريڍار ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو نفيس لباس پهريل هو‪ ،‬جنهن جا ڪپڙا‬ ‫واڱڻائي رنگ جا هئا‪ .‬۽ هو وڏن رڍن کي چاريندو هو؛ ۽ سندس رڍون خوشي سان ڀريل هيون‪ ،‬۽ تمام گهڻي خوشي ۽ خوشي ءِ ۾؛ ۽ اهي‬ ‫ٽپيندا‪ ،‬هتي ۽ اتي ڊوڙندا هئا‪.‬‬ ‫‪ 9‬۽ ريڍار کي پنهنجي ڌڻ ۾ تمام گهڻي خوشي ٿي؛ ۽ ان ريڍار جو چهرو خوشي ءِ سان ڀريل هو‪ ،‬جيڪو پنهنجي ڌڻ ۾ مٿي ۽ هيٺ ڊوڙي‬ ‫رهيو هو‪.‬‬ ‫پوِ ملئڪ مون کي چيو‪” ،‬ڇا تون هن ريڍار کي ڏسين ٿو؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان هن کي ڏسيان ٿو“‪ .‬هن مون کي‬ ‫‪ 10‬ء‬ ‫چيو‪” ،‬هي خوشي ۽ مسرت جو پيغامبر آهي‪ .‬تنهن ڪري هو خدا جي ٻانهن جي ذهنن کي خراب ڪري ٿو‪ ،‬۽ انهن کي سچائي ءِ کان‬ ‫موڙي ٿو‪ ،‬انهن کي ڪيترين ئي خوشين سان خوش ڪري ٿو‪ ،‬۽ اهي تباهه ٿي وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو اهي زنده خدا جا حڪم وساري ڇڏين ٿا‪ ،‬۽ عيش عشرت ۽ بيڪار عيش عشرت ۾ رهن ٿا‪ ،‬۽ بڇڙي ملئڪ جي ڪري‬ ‫ء‬ ‫خراب ٿين ٿا‪ ،‬انهن مان ڪجهہ موت تائين ۽ ڪجهہ گمراهي ءِ تائين‪.‬‬ ‫‪ 12‬مون جواب ڏنو؛ مون کي سمجهه ۾ نٿو اچي ته توهان جو مطلب ڇا آهي‪ ،‬موت ۽ هڪ ڪري پوڻ کي چوڻ سان‪ .‬ٻڌو‪ ،‬هو چوي ٿو؛‬ ‫لِ خدا کان پري ٿي ويون آهن‪ ،‬۽ پاڻ کي‬ ‫اهي سڀئي رڍون جيڪي توهان تمام گهڻي خوشي ءِ سان ڏٺيون‪ ،‬اهي اهڙيون آهن جيڪي هميشه ء‬ ‫هن موجوده وقت جي خواهشن جي حوالي ڪري ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 13‬تنهنڪري انهن جو توبهہ ڪرڻ سان زندگي ءِ ڏانهن موٽڻ ممڪن نہ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن پنهنجن ٻين گناهن سان گڏ اهو بہ شامل‬ ‫ڪيو آهي تہ انهن خداوند جي نالي جي ڪفر بڪيو آهي‪ .‬اهڙن ماڻهن کي موت جي سزا ڏني وئي آهي‪.‬‬ ‫جاِ تي چرنديون آهن‪ ،‬اهي اهڙيون آهن جن حقيقت ۾ پاڻ کي خوشين ۽‬ ‫‪ 14‬پر اهي رڍون جيڪي تو ڏٺيون آهن اهي ٽپندي نه پر هڪ ء‬ ‫لِ وقف ڪري ڇڏيو آهي؛ پر خداوند جي خلف ڪجهه به بڇڙو نه ڳالهايو آهي‪.‬‬ ‫لذتن ء‬ ‫لِ اڃا تائين توبه ۾ اميد رکيل آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهڙي ڊهي وڃڻ‬ ‫‪ 15‬تنهن ڪري اهي صرف سچ کان ڊهي ويا آهن‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهن ء‬ ‫لِ ختم ٿي ويا آهن‪.‬‬ ‫سان اڃا تائين نئين سر پيدا ٿيڻ جي اميد باقي آهي؛ پر جيڪي مري ويا آهن‪ ،‬اهي هميشه ء‬ ‫‪ 16‬وري اسين ٿورو اڳتي وڌياسين؛ ۽ هن مون کي هڪ وڏو ريڍار ڏيکاريو‪ ،‬جنهن وٽ هڪ ڳوٺاڻي شڪل هئي‪ ،‬اڇي بکري جي چمڙي‬ ‫سان ڍڪيل‪ ،‬ڪلهي تي ٿيلهو‪ ،‬۽ هٿ ۾ ڳنڍن سان ڀريل هڪ لٺ‪ ،‬۽ تمام سخت‪ ،‬۽ ٻئي هٿ ۾ هڪ چابڪ هو؛ ۽ سندس چهرو سخت ۽‬ ‫لِ ڪافي؛ سندس نظر اهڙي هئي‪.‬‬ ‫ڪڙو هو؛ هڪ ماڻهو ءِ کي ڊيڄارڻ ء‬ ‫‪ 17‬هن انهي ءِ نوجوان ريڍار کان اهڙيون رڍون کسيون جيڪي عيش عشرت ۾ رهنديون هيون‪ ،‬پر مٿي ۽ هيٺ نه ٽپيون؛ ۽ انهن کي‬ ‫جاِ تي ڌڪي ڇڏيو‪ ،‬ايتري قدر جو اهي پاڻ کي انهن کان آزاد نه ڪري سگهيا‪.‬‬ ‫ڪنڊن ۽ ڪنارن سان ڀريل هڪ خاص کڏ واري ء‬ ‫‪ 18‬پر انهن ۾ ڦاٿل‪ ،‬ڪنڊن ۽ ڪانڊيرن تي کارايا ويا‪ ،‬۽ سندس چهبن سان سخت عذاب ۾ مبتل ٿيا‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو اڃا تائين انهن کي‬ ‫جاِ يا وقت نه ڏنو‪.‬‬ ‫لِ ڪا ء‬ ‫هلئي رهيو هو‪ ،‬۽ انهن کي بيهڻ ء‬ ‫لِ ڏک ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن کي تمام گهڻو عذاب‬ ‫‪19‬جڏهن مون انهن کي ايڏو ظالمانه طور تي مار ۽ تڪليف ڏٺي‪ ،‬تڏهن مون کي انهن ء‬ ‫ڏنو ويو هو‪ ،‬۽ نڪي انهن کي آرام مليو‪.‬‬ ‫‪ 20‬۽ مون ان ريڍار کي چيو جيڪو مون سان گڏ هو‪” ،‬سائين‪ ،‬هي ظالم ۽ بي رحم ريڍار ڪير آهي‪ ،‬جيڪو انهن رڍن تي رحم نٿو‬ ‫لِ مقرر ڪيو ويو آهي“‪.‬‬ ‫ڪري؟“ هن جواب ڏنو‪” ،‬هي ريڍار واقعي پاڪ ملئڪن مان هڪ آهي‪ ،‬پر گنهگارن جي سزا ء‬ ‫‪ 21‬تنهنڪري جيڪي خدا کان گمراهہ ٿي ويا آهن ۽ هن دنيا جي خواهشن ۽ عيش عشرت جي پوڄا ڪئي آهي‪ ،‬تن کي سندس حوالي‬ ‫ڪيو ويندو‪ ،‬انهي ءِ ڪري هو انهن مان هر هڪ کي انهن جي رويي مطابق ظالم ۽ طرح طرح جي تڪليفن سان سزا ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 22‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مون کي خبر پوندي ته اهي ڪهڙي قسم جا درد آهن جيڪي هر ڪو برداشت ڪري ٿو؟ ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ ڪيترائي‬ ‫درد ۽ عذاب اهي آهن جيڪي انسان هر روز پنهنجي موجوده زندگي ۾ برداشت ڪن ٿا‪ .‬ڇاڪاڻ ته ڪجهه نقصان برداشت ڪن ٿا؛ ٻيا‬ ‫غربت؛ ٻيا مختلف بيماريون‪ .‬ڪجهه بي ترتيب آهن؛ ٻيا انهن زخمن جو شڪار آهن جيڪي نا مناسب آهن؛ ٻيا ڪيترن ئي ٻين آزمائشن ۽‬ ‫تڪليفن ۾ مبتل آهن‪.‬‬ ‫‪ 23‬ڇاڪاڻ ⁠تہ گهڻا ماڻهو بي ترتيب ارادي سان گهڻيون شيون ڪرڻ جو ارادو رکن ٿا‪ ،‬۽ انهن کي ڪو فائدو نه ٿو ٿئي؛ ۽ اهي چون ٿا‬ ‫ته انهن کي پنهنجن ڪمن ۾ ڪاميابي نه ملي آهي‪.‬‬ ‫‪ 24‬اهي پنهنجي ڪيل گناهن کي ياد نه ٿا ڪن‪ ،‬۽ اهي خداوند کان شڪايت ڪن ٿا‪ .‬تنهن ڪري جڏهن اهي هر قسم جي تڪليف ۽‬ ‫لِ منهنجي حوالي ڪيا ويندا‪ ،‬۽ خداوند جي ايمان ۾ مضبوط ٿيندا‪ ،‬۽ پنهنجي باقي سڄي زندگي‬ ‫تڪليف مان گذرندا‪ ،‬تڏهن اهي سٺي تعليم ء‬ ‫پاڪ ذهن سان خداوند جي خدمت ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 25‬۽ جڏهن اهي پنهنجن گناهن کان توبهہ ڪرڻ شروع ڪن ٿا‪ ،‬تڏهن اهي پنهنجن ڪمن کي ياد ڪن ٿا جيڪي انهن ڪيا آهن‪ ،‬۽ خدا‬ ‫جي واکاڻ ڪن ٿا ۽ چون ٿا تہ اهو هڪڙو انصاف ڪندڙ جج آهي‪ ،‬۽ انهن پنهنجي ڪمن جي مطابق سڀ ڪجهہ برداشت ڪيو‪.‬‬ ‫پوِ جيڪي سندن باقي زندگيون آهن‪ ،‬اهي پاڪ دل سان خدا جي خدمت ڪن ٿا؛ ۽ پنهنجي سڀني ڪمن ۾ ڪامياب ٿين ٿا‪ ،‬۽ خداوند‬ ‫‪ 26‬ء‬ ‫کان جيڪي گهرن ٿا سو حاصل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫پوِ اهي خداوند جو شڪر ادا ڪن ٿا ته اهي مون کي حوالي ڪيا ويا آهن؛ ۽ نه ئي اهي وڌيڪ ظلم برداشت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 27‬۽ ء‬ ‫شيِ ڏيکاريو‪ .‬هن چيو ته‪ ،‬ڇا توهان‬ ‫‪ 28‬مون کيس چيو ته؛ سائين‪ ،‬مان توهان کي اڃا تائين گذارش ڪريان ٿو ته مون کي هاڻي هڪ‬ ‫ء‬ ‫لِ عذاب ڏنو ويندو آهي جڏهن اهي‬ ‫پڇو ٿا؟ مون کيس چيو ته؛ ڇا اهي جيڪي خدا جي خوف کان پري ٿين ٿا‪ ،‬انهن کي ساڳئي وقت ء‬ ‫لِ عذاب ڏنو ويندو آهي‪.‬‬ ‫پنهنجي ڪوڙي خوشي ۽ خوشين مان لطف اندوز ٿيا هئا؟ هن مون کي جواب ڏنو‪ :‬انهن کي ساڳئي وقت ء‬ ‫پوِ انهن کي ٿوري سزا ڏني ويندي آهي؛ جڏهن ته جيڪي پنهنجي خوشين مان لطف اندوز ٿين ٿا ته جيئن خدا کي‬ ‫‪ 29‬۽ مون کيس چيو ته‪ :‬ء‬ ‫وسارين‪ ،‬انهن کي ست ڀيرا وڌيڪ سزا برداشت ڪرڻ گهرجي‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 30‬هن مون کي جواب ڏنو؛ تون بيوقوف آهين‪ ،‬۽ نه ئي هن سزا جي اثرائتي کي سمجهين ٿو‪ .‬مون کيس چيو؛ سائين‪ ،‬جيڪڏهن مون کي‬ ‫اها ڳالهه سمجهه ۾ اچي ها‪ ،‬ته مان نه چاهيندس ته توهان مون کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫جاِ تي ختم ٿي ويندو‬ ‫‪ 31‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬۽ سکيو ته ٻنهي جي طاقت ڇا آهي‪ ،‬خوشي ۽ سزا ٻنهي جي‪ .‬خوشي جو هڪ ڪلڪ پنهنجي ء‬ ‫لِ پنهنجي ڪوڙي خوشي مان لطف‬ ‫آهي؛ پر سزا جو هڪ ڪلڪ ٽيهن ڏينهن جي اثرائتي آهي‪ .‬تنهن ڪري جيڪو به هڪ ڏينهن ء‬ ‫جاِ جي برابر آهي‪.‬‬ ‫اندوز ٿئي ٿو‪ ،‬۽ هڪ ڏينهن عذاب ۾ مبتل ٿئي ٿو‪ ،‬اهو سزا جو هڪ ڏينهن سڄي سال جي ء‬ ‫‪ 32‬اهڙي ءِ طرح ڏسو ته ڪو به ماڻهو ڪيترا ڏينهن پنهنجي خوشين جي پٺيان لڳندو آهي‪ ،‬ان جي ڪري ان کي ڪيترا سال سزا ڏني‬ ‫ويندي آهي‪ .‬تنهن ڪري توهان ڏسو ٿا ته دنياوي خوشين جو وقت ڪيئن مختصر آهي؛ پر درد ۽ عذاب جو وقت تمام گهڻو وڌيڪ آهي‪.‬‬ ‫‪ 33‬مون جواب ڏنو؛ سائين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي خوشي ۽ ڏک جي انهن سڀني وقتن ۾ سمجهه ۾ نٿو اچي؛‬ ‫مان توهان کي گذارش ٿو ڪريان ته توهان انهن بابت وڌيڪ واضح طور تي پاڻ کي بيان ڪريو‪ .‬هن مون کي جواب ڏنو‪ ،‬چيو ته؛ توهان‬ ‫جي بيوقوفي اڃا تائين توهان سان جڙيل آهي‪.‬‬ ‫‪ 34‬ڇا توکي پنهنجي ذهن کي پاڪ ڪرڻ ۽ خدا جي عبادت ڪرڻ نه گهرجي؟ خبردار رهو‪ ،‬متان جڏهن توهان جو وقت پورو ٿئي‪ ،‬ته‬ ‫پوِ جيئن توهان چاهيو ٿا ٻڌو‪ ،‬ته جيئن توهان آساني سان سمجهي سگهو‪.‬‬ ‫توهان اڃا تائين بيوقوف نه مليا وڃو‪ .‬ء‬ ‫لِ پاڻ کي ڏئي ٿو‪ ،‬۽ جيڪو سندس روح چاهي ٿو اهو ڪري ٿو‪ ،‬اهو وڏي بيوقوفي سان‬ ‫‪ 35‬جيڪو هڪ ڏينهن پنهنجي خوشين ۽ لذتن ء‬ ‫ڀريل آهي‪ ،‬۽ نه ئي سمجهي ٿو ته هو ڇا ڪري ٿو‪ ،‬پر ايندڙ ڏينهن وساري ٿو ته هن گذريل ڏينهن ڇا ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪ 36‬ڇاڪاڻ ته لذت ۽ دنياوي خوشيون ياد ۾ نه رکيون وينديون آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن ۾ جڙيل بيوقوفي آهي‪ .‬پر جڏهن ڪنهن ماڻهو ءِ تي‬ ‫هڪ ڏينهن درد ۽ عذاب اچي ٿو‪ ،‬ته هو حقيقت ۾ سڄو سال پريشان رهي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته سندس سزا سندس ياد ۾ مضبوط رهي ٿي‪.‬‬ ‫پوِ پنهنجي بيڪار خوشي ۽ مسرت کي ياد ڪندو آهي‪ ،‬۽ سمجهندو آهي ته ان‬ ‫‪ 37‬تنهن ڪري هو سڄو سال ڏک سان ياد ڪندو آهي؛ ۽ ء‬ ‫جي ڪري هن کي سزا ڏني وئي هئي‪.‬‬ ‫‪38‬تنهنڪري جن پاڻ کي اهڙين خوشين جي حوالي ڪيو آهي‪ ،‬تن کي اهڙي سزا ملندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جڏهن انهن کي زندگي ملي‪ ،‬تڏهن‬ ‫انهن پاڻ کي موت جي لئق بڻايو‪.‬‬ ‫لِ خوشي آهي جيڪا هو رضامندي‬ ‫‪ 39‬مون کيس چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬ڪهڙيون خوشيون ڏکوئيندڙ آهن؟“ هن جواب ڏنو‪” ،‬اها هر ماڻهو ءِ ء‬ ‫سان ڪندو آهي“‪.‬‬ ‫‪ 40‬ڇاڪاڻ ته ڪاوڙيل ماڻهو‪ ،‬پنهنجي شوق کي مطمئن ڪندي‪ ،‬ان ۾ خوشي محسوس ڪندو آهي؛ ۽ تنهن ڪري زنا ڪندڙ ۽ شرابي؛‬ ‫شيِ ڪري ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي بڇڙي طبيعت جي‬ ‫بدمعاش ۽ ڪوڙو؛ للچي ماڻهو ۽ ٺڳي ڪندڙ؛ ۽ جيڪو به اهڙي ڪا به‬ ‫ء‬ ‫پيروي ڪري ٿو‪ ،‬ان کي ان جي ڪرڻ ۾ اطمينان حاصل ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ نقصانڪار آهن‪ ،‬تنهن ڪري انهن جي ڪري اهي عذاب ۽ سزا ڀوڳين ٿا‪.‬‬ ‫‪ 41‬اهي سڀ خوشيون ۽ لذتون خدا جي ٻانهن ء‬ ‫لِ نجات آڻين ٿيون‪ .‬ڪيترائي ماڻهو جڏهن چڱائي ڪن ٿا ته ان ۾ خوشي حاصل ڪن ٿا‪ ،‬۽‬ ‫‪ 42‬اهڙيون خوشيون پڻ آهن جيڪي انسانن ء‬ ‫ان جي خوشين کان متاثر ٿين ٿا‪.‬‬ ‫لِ زندگي آڻيندي آهي؛ پر اهي نقصانڪار خوشيون‪ ،‬جن جو اڳ‬ ‫لِ فائديمند آهي‪ ،‬۽ اهڙن ماڻهن ء‬ ‫‪ 43‬هاڻي هي خوشي خدا جي ٻانهن ء‬ ‫ذڪر ڪيو ويو آهي‪ ،‬عذاب ۽ سزا آڻين ٿيون‪.‬‬ ‫‪ 44‬۽ جيڪو بہ انهن ۾ رهندو ۽ پنهنجن ڪيل ڪمن کان توبهہ نہ ڪندو‪ ،‬سو پاڻ تي موت آڻيندو‪.‬‬ ‫مشابهت ‪7‬‬ ‫پوِ مون اهو ساڳيو ماڻهو ڏٺو جيڪو اڳ مون سان ڳالهائي رهيو هو‪ ،‬ساڳئي ميدان ۾‪ ،‬جتي مون انهن ريڍارن کي ڏٺو‬ ‫‪ 1‬ڪجه ڏينهن کان ء‬ ‫هو‪ .‬۽ هن مون کي چيو ته‪” ،‬تون ڇا ڳولي رهيو آهين؟“‬ ‫لِ آيو آهيان ته توهان ريڍار کي‪ ،‬جيڪو سزا جو وزير آهي‪ ،‬حڪم ڪريو ته منهنجي‬ ‫‪ 2‬مون چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان توهان کي عرض ڪرڻ ء‬ ‫گهر مان نڪري وڃي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو مون کي تمام گهڻو تنگ ڪري ٿو“‪.‬‬ ‫‪ 3‬پر هن جواب ڏنو تہ‪” ،‬توکي تڪليفون ۽ تڪليفون برداشت ڪرڻ گهرجن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهي ءِ نيڪ ملئڪ تو بابت اهو حڪم ڏنو‬ ‫آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو توکي آزمائڻ گهرندو هو“‪.‬‬ ‫‪ 4‬مون چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مون ڪهڙو وڏو ڏوهه ڪيو آهي جو مون کي هن قاصد جي حوالي ڪيو وڃي؟“ هن چيو‪” ،‬ٻڌو‪ ،‬تون واقعي‬ ‫ڪيترن ئي گناهن جو مجرم آهين‪ ،‬پر ايترا گهڻا نه آهن جو توکي هن قاصد جي حوالي ڪيو وڃي“‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر تنهنجي گهر وارن ڪيترائي گناهه ۽ ڏوهه ڪيا آهن‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهي ءِ نيڪ قاصد انهن جي ڪمن تي غمگين ٿي حڪم ڏنو ته‬ ‫لِ توکي تڪليف برداشت ڪرڻ گهرجي؛ ته جيئن اهي ٻئي پنهنجي ڪيل ڪمن کان توبه ڪن‪ ،‬۽ هن موجوده دنيا جي سڀني‬ ‫ڪجهه وقت ء‬ ‫خواهشن کان پاڻ کي ڌوئي ڇڏين‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو ويو آهي‪ ،‬اوهان کان پري‬ ‫‪ 6‬تنهنڪري جڏهن اهي توبهہ ڪندا ۽ پاڪ ٿيندا‪ ،‬تڏهن اهو قاصد جيڪو اوهان جي سزا ڏيڻ ء‬ ‫ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪ 7‬مون کيس چيو ته؛ سائين‪ ،‬جيڪڏهن انهن پاڻ کي اهڙي طرح هليو آهي ته جيئن ان نيڪ فرشتي کي ناراض ڪري‪ ،‬پر مون ڇا ڪيو‬ ‫آهي؟ هن جواب ڏنو‪ :‬انهن کي ٻي صورت ۾ تڪليف نه ٿي سگهي‪ ،‬جيستائين توهان‪ ،‬جيڪو خاندان جو سربراهه آهيو‪ ،‬تڪليف نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪ 8‬ڇو ته جيڪو به توهان کي ڏک پهچندو‪ ،‬انهن کي اهو محسوس ڪرڻ گهرجي؛ پر جيستائين توهان چڱي طرح قائم رهندا‪ ،‬اهي ڪنهن‬ ‫به تڪليف جو تجربو نه ڪري سگهندا‪.‬‬ ‫‪ 9‬مون جواب ڏنو؛ پر‪ ،‬سائين‪ ،‬ڏسو اهي هاڻي پنهنجي سڀني دل سان توبه ڪن ٿا‪ .‬مون کي خبر آهي‪ ،‬هو چوي ٿو‪ ،‬ته اهي پنهنجي سڀني‬ ‫دل سان توبه ڪن ٿا؛ پر ڇا توهان سوچيو ٿا ته انهن جا گناهه جيڪي توبه ڪن ٿا‪ ،‬فوري طور تي ختم ٿي ويندا آهن؟‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 10‬نه‪ ،‬اهي هاڻي نه آهن؛ پر جيڪو توبه ڪري ٿو ان کي پنهنجي روح کي ڏک ڏيڻ گهرجي ۽ پنهنجي سڀني ڪمن ۾ پاڻ کي عاجز‬ ‫ڏيکارڻ گهرجي‪ ،‬۽ ڪيتريون ئي ۽ مختلف تڪليفون برداشت ڪرڻ گهرجن‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيون ويون هيون؛ تڏهن شايد اهو جنهن هن کي ٺاهيو‪ ،‬۽ ان کان‬ ‫‪ 11‬۽ جڏهن هو اهي سڀ شيون برداشت ڪندو جيڪي هن ء‬ ‫سواِ سڀ شيون ٺاهيون‪ ،‬هن تي رحم ڪندو‪ ،‬۽ هن کي ڪجهه علج فراهم ڪندو؛ ۽ خاص طور تي جيڪڏهن هو پنهنجي دل کي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو توبه ڪري ٿو‪ ،‬هر برائي ڪم کان پاڪ محسوس ڪندو‪.‬‬ ‫لِ غمگين ٿيڻ بهتر آهي؛ ۽ اهو ضروري آهي ته توهان کي گهڻي تڪليف برداشت ڪرڻ‬ ‫لِ ۽ توهان جي گهر ء‬ ‫‪ 12‬پر هن وقت توهان ء‬ ‫گهرجي‪ ،‬جيئن خداوند جي فرشتي حڪم ڏنو آهي ته توهان مون کي سونپيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 13‬بلڪه خداوند جو شڪر ادا ڪريو‪ ،‬جو هن توهان کي ان لئق سمجهيو جو توهان کي اڳڪٿي ڪري ته مصيبت توهان تي اچڻ واري‬ ‫آهي‪ ،‬جيڪو توهان برداشت ڪري سگهو ٿا‪.‬‬ ‫‪ 14‬مون کيس چيو ته‪” ،‬سائين‪ ،‬رڳو توهان مون سان گڏ رهو‪ ،‬۽ مان آساني سان ڪنهن به مصيبت کي برداشت ڪندس“‪ .‬هن چيو‬ ‫ته‪” ،‬مان توهان سان گڏ رهندس؛ ۽ مان ان قاصد کي عرض ڪندس جيڪو توهان جي سزا تي مقرر آهي‪ ،‬ته هو توهان جي طرف‬ ‫پنهنجين مصيبتن کي گهٽائي‪.‬‬ ‫پوِ توهان ٻيهر پنهنجي اڳوڻي حالت ۾ بحال ٿي ويندا؛ صرف‬ ‫لِ مصيبت برداشت ڪرڻي پوندي؛ ۽ ء‬ ‫‪ 15‬۽ وڌيڪ‪ ،‬توهان کي ٿوري وقت ء‬ ‫پنهنجي ذهن جي عاجزي ۾ جاري رکو‪.‬‬ ‫‪ 16‬تون‪ ،‬۽ تنهنجو گهر‪ ،‬۽ تنهنجا ٻار‪ ،‬پاڪ دل سان خداوند جي فرمانبرداري ڪريو؛ ۽ انهن حڪمن تي هلو جيڪي مون توکي ڏنا آهن؛‬ ‫پوِ تنهنجي توبه مضبوط ۽ پاڪ ٿي سگهي ٿي‪.‬‬ ‫۽ ء‬ ‫‪ 17‬۽ جيڪڏهن توهان اهي شيون پنهنجي گهر ۾ رکندؤ‪ ،‬ته توهان جون تڪليفون توهان کان دور ٿي وينديون‪.‬‬ ‫‪ 18‬۽ ساڳئي طرح انهن سڀني کان سڀ تڪليف ختم ٿي ويندي‪ ،‬جيڪي انهن حڪمن تي عمل ڪندا‪.‬‬ ‫مشابهت ‪8‬‬ ‫ڇانو هيٺان سڀ اچي رهيا هئا‬ ‫‪ 1‬وري هن مون کي هڪ هيٺاهون رستو ڏيکاريو جيڪو ميدانن ۽ جبلن کي ڍڪي ڇڏيو هو‪ ،‬جنهن جي‬ ‫ء‬ ‫جيڪي خداوند جي نالي سان سڏيا ويندا هئا‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ انهي ءِ بيد جي ڀرسان خداوند جو هڪ فرشتو بيٺو هو‪ ،‬جيڪو تمام گهڻو شاندار ۽ بلند هو؛ ۽ هڪ وڏي ڪءنڊ سان انهي ءِ بيد جون‬ ‫ڇانو هيٺ هئا‪ ،‬ننڍيون ڪاٺيون‪ ،‬جيتريون هڪ فوٽ ڊگهيون هيون‪.‬‬ ‫ٽاريون ڪٽي ڇڏيون؛ ۽ انهن ماڻهن تائين پهچايو جيڪي ان بيد جي‬ ‫ء‬ ‫‪ 3‬۽ جڏهن سڀني انهن کي کڻي ورتو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجو ڪءنڊو هڪ طرف رکيو‪ ،‬۽ وڻ پورو رهيو‪ ،‬جيئن مون اڳ ۾ ڏٺو هو‪ .‬جنهن تي مان‬ ‫حيران ٿيس‪ ،‬۽ پاڻ ۾ سوچيم‪.‬‬ ‫پوِ ان ريڍار مون کي چيو ته‪ :‬حيران ٿيڻ کان روڪيو ته اهو وڻ سڄو رهي ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ ان مان ڪيتريون ئي ٽاريون ڪٽيون ويون‬ ‫‪ 4‬ء‬ ‫آهن‪ ،‬پر ٿورو ترسو‪ ،‬ڇو ته هاڻي توهان کي ڏيکاريو ويندو ته ان فرشتي جو مطلب ڇا آهي‪ ،‬جنهن ماڻهن کي اهي لٺيون ڏنيون هيون‪.‬‬ ‫‪ 5‬تنهن ڪري هن ٻيهر انهن کان لٺيون گهريون‪ ،‬۽ ساڳئي ترتيب سان جيئن هر هڪ کي مليون هيون‪ ،‬هن کي پاڻ وٽ سڏيو ويو‪ ،‬۽‬ ‫پنهنجو لٺ واپس ڪيو؛ جيڪو جڏهن هن کي مليو‪ ،‬تڏهن هن انهن کي جانچيو‪.‬‬ ‫‪ 6‬ڪجه کان هن اهي سڪل ۽ سڙيل حاصل ڪيا‪ ،‬۽ جيئن انهن کي ڪيڙي سان ڇهيو ويو؛ جن کي هن حڪم ڏنو ته باقي کان الڳ ڪيو‬ ‫وڃي ۽ پاڻ وٽ رکيا وڃن‪ .‬ٻين پنهنجن لٺن ۾ سڪل ڏنا‪ ،‬پر ڪيڙي سان نه ڇهيو ويو‪ :‬انهن کي پڻ هن حڪم ڏنو ته پاڻ وٽ رکيا وڃن‪.‬‬ ‫‪ 7‬ٻين پنهنجا لٺ اڌ سڪا ڏنا؛ اهي به الڳ الڳ رکيا ويا‪ .‬ٻين پنهنجا لٺ اڌ سڪا ۽ ڦاٽل ڏنا؛ اهي به پاڻ سان رکيا ويا‪ .‬ٻين پنهنجا لٺ اڌ‬ ‫سڪا ۽ اڌ سائا آندا‪ ،‬۽ اهي به ساڳي ءِ طرح پاڻ سان رکيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 8‬ٻين پنهنجا لٺ ٻه حصا ساوا ۽ ٽيون سڪا ڏنا؛ ۽ اهي به الڳ ڪيا ويا‪ .‬ٻين پنهنجا لٺ ٻه حصا سڪا ۽ ٽيون سائو آندو؛ ۽ اهي به پاڻ ۾‬ ‫رکيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 9‬ٻين پنهنجا لٺ گهٽ سڪا ڏنا‪( ،‬ڇاڪاڻ ته انهن جا مٿيان تمام ٿورا سڪا هئا‪ ،‬مطلب ته) پر انهن ۾ ڦاٽل هئا‪ ،‬۽ اهي ساڳي ءِ طرح پاڻ ۾‬ ‫رکيا ويا هئا‪ .‬ٻين جي لٺن ۾ ٿورو سائو هو‪ ،‬۽ باقي سڪا هئا؛ ۽ اهي پاڻ ۾ رکيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 10‬ٻيا آيا‪ ،‬۽ پنهنجون سائي لٺيون کڻي آيا جيئن انهن انهن کي قبول ڪيو هو‪ ،‬۽ ماڻهن جو وڏو حصو اهڙي طرح پنهنجون لٺيون کڻي آيو؛‬ ‫۽ قاصد انهن تي تمام گهڻو خوش ٿيو‪ ،‬۽ اهي پڻ پاڻ ۾ الڳ ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 11‬ٻيا پنهنجا ٽاريون نہ رڳو سائيون پر ٽاريون سان ڀريل کڻي آيا؛ ۽ انهن کي هڪ طرف رکيا ويا‪ ،‬۽ ملئڪ انهن جو وڏي خوشي ءِ سان‬ ‫استقبال ڪيو‪ .‬ٻيا پنهنجا سائي ٽاريون کڻي آيا‪ ،‬جن تي ڪجه ميوا پڻ هئا‪.‬‬ ‫‪ 12‬جن وٽ اهڙيون لٺيون هيون‪ ،‬اهي تمام گهڻيون خوش هيون؛ ۽ ملئڪ پاڻ انهن تي تمام گهڻي خوشي ڪئي؛ ۽ نه ئي ريڍار جيڪو‬ ‫مون سان گڏ بيٺو هو‪ ،‬انهن کان گهٽ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫پوِ خداوند جي ملئڪ تاج آڻڻ جو حڪم ڏنو‪ :‬۽ تاج کجي ءِ جا ٺهيل آندا ويا؛ ۽ ملئڪ انهن ماڻهن کي تاج پهرايو جن جي ڇنڊن ۾ هن‬ ‫‪ 13‬ء‬ ‫نئين ٽاريون ميوي سان ڏٺيون؛ ۽ انهن کي حڪم ڏنو ته اهي ٽاور ۾ وڃن‪.‬‬ ‫‪ 14‬هن انهن کي به ٽاري ۾ موڪليو‪ ،‬جن جي ڇيڙن ۾ هن بغير ميوي جي ٽاريون ڏٺيون‪ ،‬۽ انهن کي هڪ ءمهر ڏني‪ .‬ڇاڪاڻ ته انهن وٽ‬ ‫ساڳيو لباس هو‪ ،‬يعني برف جهڙو اڇو؛ جنهن سان هن انهن کي ٽاري ۾ وڃڻ جو حڪم ڏنو هو‪ .‬۽ ائين ئي هن انهن سان ڪيو جن پنهنجون‬ ‫لِ موڪليو‪.‬‬ ‫پوِ انهن کي ٽاري ۾ وڃڻ ء‬ ‫ڇيڙيون سائو موٽايون جيئن هن انهن کي وصول ڪيو هو؛ انهن کي هڪ اڇو لباس ڏنو‪ ،‬۽ ء‬ ‫پوِ‪ ،‬هن ريڍار کي چيو جيڪو مون سان گڏ هو‪” ،‬مان پنهنجي رستي تي وڃان ٿو؛ پر تون انهن کي ڀتين جي اندر‬ ‫‪ 15‬ائين ڪرڻ کان ء‬ ‫جاِ تي جتي اهي رهڻ جي لئق آهن؛ پهرين انهن جي لٺن کي جانچ‪ ،‬پر انهن کي احتياط سان جانچ ته جيئن‬ ‫موڪلي ڇڏ‪ ،‬هر هڪ کي ان ء‬ ‫ڪو به توکي ٺڳي نه سگهي‪ .‬پر جيڪڏهن ڪو به توهان کان بچي ويندو‪ ،‬ته مان انهن کي قربانگاهه تي آزمائيندس“‪ .‬ريڍار کي اهو چئي‪،‬‬ ‫هو هليو ويو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 16‬جڏهن هو هليو ويو‪ ،‬ريڍار مون کي چيو‪ :‬اچو ته انهن کان ٽانڊا کڻي انهن کي پوکيون؛ جيڪڏهن ممڪن آهي ته اهي ٻيهر سائي ٿين‪.‬‬ ‫مون کيس چيو‪ :‬سائين‪ ،‬اهي سڪل ٽانڊا ٻيهر ڪيئن سائي ٿي سگهن ٿا؟‬ ‫‪ 17‬هن مون کي جواب ڏنو؛ اهو وڻ هڪ بيد آهي‪ ،‬۽ هميشه رهڻ پسند ڪندو آهي‪ .‬تنهن ڪري جيڪڏهن اهي ٽاريون لڳايون وڃن‪ ،‬۽‬ ‫ٿوري نمي حاصل ڪئي وڃي‪ ،‬ته انهن مان ڪيترائي پاڻ کي بحال ڪري سگهندا‪.‬‬ ‫‪ 18‬تنهن ڪري مان ڪوشش ڪندس‪ ،‬۽ انهن تي پاڻي وجهندس‪ ،‬۽ جيڪڏهن انهن مان ڪو به جيئرو رهي سگهي ٿو‪ ،‬ته مان ان سان‬ ‫خوش ٿيندس؛ پر جيڪڏهن نه‪ ،‬ته گهٽ ۾ گهٽ هن ذريعي مون کي پنهنجي حصي جي غفلت نه ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫پوِ هن مون کي حڪم ڏنو ته انهن کي سڏيان؛ ۽ اهي سڀ هن وٽ آيا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي درجي ۾ جنهن ۾ هو بيٺو هو‪ ،‬۽ هن کي‬ ‫‪ 19‬ء‬ ‫پوِ‪ ،‬هن انهن مان هر هڪ کي انهن جي مختلف ترتيبن ۾ لڳايو‪.‬‬ ‫پنهنجون لٺيون ڏنيون؛ جيڪي حاصل ڪرڻ کان ء‬ ‫‪ 20‬۽ جڏهن هن انهن سڀني کي پوکيو‪ ،‬هن انهن تي گهڻو پاڻي وهايو‪ ،‬ايتري قدر جو اهي پاڻي سان ڍڪيل هئا‪ ،‬۽ ان کان مٿي نظر نه آيا‪.‬‬ ‫پوِ اسين واپس انهن جو دورو ڪنداسين‪.‬‬ ‫پوِ جڏهن هن انهن کي پاڻي ڏنو‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو‪ :‬اچو ته هلون‪ ،‬۽ ٿوري وقت کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 21‬ڇاڪاڻ ته جنهن هن وڻ کي پيدا ڪيو‪ ،‬اهو چاهيندو هو ته اهي سڀ زنده هجن جن کي ان مان لٺيون مليون‪ .‬۽ مون کي اميد آهي ته‬ ‫هاڻي جڏهن انهن لٺين کي اهڙي طرح پاڻي ڏنو ويو آهي‪ ،‬انهن مان ڪيترائي نمي حاصل ڪري رهيا آهن‪ ،‬ته اهي بحال ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪ 22‬مون کيس چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مون کي ٻڌايو ته هي وڻ ڇا کي ظاهر ڪري ٿو؟ ڇاڪاڻ ته مون کي تمام گهڻو تعجب ٿيو آهي ته ايتريون‬ ‫شيِ باقي رهي ٿي‪ ،‬جيڪا مون کي تمام گهڻي حيران‬ ‫پوِ به اهو اڃا تائين پورو نظر اچي ٿو؛ ۽ نه ئي ان جي ڪا به‬ ‫ء‬ ‫ٽاريون ڪٽڻ کان ء‬ ‫ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪ 23‬هن جواب ڏنو‪” ،‬ٻڌو‪ .‬هي وڏو وڻ جيڪو ميدانن‪ ،‬جبلن ۽ سڄي زمين کي ڍڪي ٿو‪ ،‬خدا جو قانون آهي‪ ،‬جيڪو سڄي دنيا ۾ شايع ٿيو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪ 24‬هاڻي هي شريعت خدا جو فرزند آهي‪ ،‬جنهن جي منادي دنيا جي سڀني ڇيڙن تائين ڪئي ويندي آهي‪ .‬جيڪي ماڻهو ان جي پاڇي هيٺ‬ ‫بيٺا آهن‪ ،‬سي اهي آهن جن سندس منادي ٻڌي ايمان آندو آهي‪.‬‬ ‫‪ 25‬جيڪو وڏو ۽ عزت وارو ملئڪ اوهان ڏٺو‪ ،‬اهو ميڪائيل هو‪ ،‬جيڪو پنهنجي قوم تي اختيار رکي ٿو ۽ انهن تي حڪومت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ هن ايمان وارن جي دلين ۾ شريعت کي پوکيو آهي‪ .‬تنهنڪري هو انهن ڏانهن وڃي ٿو جن کي هن شريعت ڏني آهي‪ ،‬تہ‬ ‫ڏسجي تہ انهن ان تي عمل ڪيو آهي يا نہ‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫‪ 26‬۽ هو هر هڪ جي لٺ کي جانچيندو آهي؛ ۽ انهن مان‪ ،‬ڪيترائي جيڪي ڪمزور آهن‪ :‬ڇاڪاڻ ته اهي لٺ خداوند جو قانون آهن‪ .‬ء‬ ‫هو انهن سڀني کي سڃاڻي ٿو جن قانون تي عمل نه ڪيو آهي‪ ،‬انهن مان هر هڪ جي جڳهه کي ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ڇو ڇڏي ڏنو؟“ هن جواب ڏنو تہ‪ ،‬جن ماڻهن‬ ‫‪ 27‬مون کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬هن ڪجهہ کي ٽاور ڏانهن ڇو موڪليو ۽ ڪجهہ اوهان ء‬ ‫انهي ءِ شريعت جي خلف ورزي ڪئي آهي‪ ،‬جيڪا انهن کي سندس طرفان ملي هئي‪ ،‬سي منهنجي اختيار ۾ ڇڏيا ويا آهن تہ جيئن پنهنجن‬ ‫گناهن کان توبه ڪن‪ :‬پر جن شريعت کي پورو ڪيو ۽ ان کي برقرار رکيو‪ ،‬اهي سندس اختيار هيٺ آهن‪.‬‬ ‫”پوِ اهي ڪير آهن جيڪي تاج پائي مناري ۾ گهڙيا؟“ هن جواب ڏنو تہ جيڪي شيطان سان مقابلو ڪري مٿس‬ ‫‪ 28‬پر مون چيو تہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫غالب آيا آهن‪ ،‬تن سڀني کي تاج ڏنو ويو آهي‪ :‬۽ اهي اهي آهن جن سختيون برداشت ڪيون آهن تہ جيئن اهي شريعت تي عمل ڪن“‪.‬‬ ‫سواِ‪ ،‬انهن ساڳئي شريعت جي ڪري مصيبت برداشت ڪئي‪ ،‬پر‬ ‫‪ 29‬پر جن پنهنجا ٽاريون سائي ۽ جوان ٽاريون ڇڏيون‪ ،‬پر ميوي کان‬ ‫ء‬ ‫موت برداشت نه ڪيو؛ ۽ نڪي انهن پنهنجي پاڪ شريعت کان انڪار ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 30‬جن پنهنجا لٺ سائي رنگ ۾ ڏنا جيئن انهن کي مليو‪ ،‬اهي اهي آهن جيڪي عاجز ۽ انصاف پسند هئا‪ ،‬۽ تمام پاڪ ذهن سان زندگي‬ ‫گذاريا آهن‪ ،‬۽ خدا جي حڪمن تي عمل ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 31‬باقي توکي تڏهن خبر پوندي‪ ،‬جڏهن مان انهن ٽاريون تي غور ڪندس جيڪي مون پوکيون آهن ۽ پاڻي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫پوِ هن مون‬ ‫جاِ تي اهو شاندار ملئڪ بيٺو هو‪ ،‬۽ مان سندس ڀرسان بيٺو هوس‪ ،‬ء‬ ‫پوِ اسين موٽي آياسين‪ ،‬۽ ساڳئي ء‬ ‫‪ 32‬ڪجه ڏينهن کان ء‬ ‫کي چيو تہ ”تون هڪ توليو ويڙهي منهنجي خدمت ڪر“‪.‬‬ ‫‪ 33‬۽ مون پاڻ کي هڪ صاف توليه سان ڍڪيو‪ ،‬جيڪو ٿلهي ڪپڙي جو ٺهيل هو‪ .‬۽ جڏهن هن مون کي ڪپڙو ٻڌل ۽ سندس خدمت‬ ‫لِ تيار ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن چيو ته‪ ،‬انهن ماڻهن کي سڏ جن جون لٺيون لڳل آهن‪ ،‬هر هڪ کي پنهنجي ترتيب سان جيئن هن انهن کي‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫ڏنو هو‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن کي چيو ته؛‬ ‫‪ 34‬۽ هو مون کي ميدان ۾ وٺي آيو‪ ،‬۽ مون انهن سڀني کي سڏيو‪ ،‬۽ اهي سڀ پنهنجي پنهنجي قطار ۾ تيار بيٺا هئا‪ .‬ء‬ ‫هر ڪو پنهنجو لٺ کڻي مون وٽ آڻي‪ .‬۽ پهريان انهن پنهنجون لٺيون پهچايون‪ ،‬جن جون لٺيون سڪل ۽ سڙيل هيون‪.‬‬ ‫پوِ اهي آيا جن جون لٺيون سڪيون هيون پر سڙيل‬ ‫‪ 35‬۽ جن جون لٺيون اڃا تائين ائين ئي رهيون‪ ،‬انهن کي هن الڳ بيهڻ جو حڪم ڏنو‪ .‬ء‬ ‫نه هيون‪ .‬انهن مان ڪجهه پنهنجين لٺين ۾ سائو ٻار پيدا ڪيو؛ ٻيا سڪل ۽ سڙيل‪ ،‬ڄڻ ته انهن کي ڪيڙي هٿ ڪيو هجي‪.‬‬ ‫‪ 36‬جن انهن کي سائو ڇڏيو‪ ،‬هن حڪم ڏنو ته الڳ بيٺا رهن؛ پر جن جون لٺيون سڪل ۽ سڙيل هيون‪ ،‬انهن کي هن پهرين قسم سان گڏ بيٺا‬ ‫پوِ اهي آيا جن جون لٺيون اڌ سڪل ۽ ڦاٽل هيون‪ :‬انهن مان ڪيترن ئي پنهنجا لٺيون سائو ۽ اڻ چٽو ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫ڪيو‪ .‬ء‬ ‫‪ 37‬ٻين انهن کي ٽارين سان سائي ۽ ٽاريون تي ميوو ڏنو‪ ،‬جيئن انهن وانگر جيڪي ٽاري ۾ تاج پائي ويا هئا‪ .‬ٻين انهن کي سڪل پهچايو‪،‬‬ ‫پر سڙيل نه؛ ۽ ڪجهه انهن کي اڳي وانگر ڇڏي ڏنو‪ ،‬اڌ سڪل‪ ،‬۽ ڦاٽل‪.‬‬ ‫‪ 38‬انهن مان هر هڪ کي هن الڳ بيهڻ جو حڪم ڏنو؛ ڪجهه پاڻ ۾‪ ،‬ٻيا پنهنجي پنهنجي صفن ۾‪.‬‬ ‫پوِ اهي آيا جن جون لٺيون سائيون هيون‪ ،‬پر ڦاٽل هيون‪ .‬انهن پنهنجون لٺيون مڪمل طور تي سائي ڪيون‪ ،‬۽ پنهنجي ترتيب ۾ بيٺيون‪.‬‬ ‫‪ 39‬ء‬ ‫۽ ريڍار انهن تي خوش ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي سڀ بدلجي ويون هيون‪ ،‬۽ انهن جي ڦاٽن کان آزاد هيون‪.‬‬ ‫پوِ انهن پنهنجا لٺ ڏنا‪ ،‬جن انهن کي اڌ سائو ۽ اڌ سڪل ڏنو‪ .‬انهن مان ڪجهه مڪمل طور تي سائو مليا‪ ،‬ٻيا اڌ سڪل؛ ٻيا سائي‪،‬‬ ‫‪ 40‬ء‬ ‫نوجوان ٽاريون سان‪ .‬۽ انهن سڀني کي موڪليو ويو‪ ،‬هر هڪ کي پنهنجي صحيح درجي تي‪.‬‬ ‫پوِ انهن پنهنجون لٺيون ڏنيون‪ ،‬جن انهن کي اڳ ۾ ٻه حصا سائي ۽ ٽيون سڪل رکيو هو‪ .‬انهن مان ڪيترن ئي پنهنجي لٺين ۾ سائي‬ ‫‪ 41‬ء‬ ‫جاِ تي‪.‬‬ ‫ڏني؛ ڪيترائي اڌ سڪل؛ باقي سڪل پر سڙيل نه‪ .‬تنهن ڪري انهن کي موڪليو ويو‪ ،‬هر هڪ پنهنجي پنهنجي ء‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫پوِ اهي آيا جن جي اڳيان ٻه حصا سڪل ۽ ٽيون سائو هو؛ انهن مان ڪيترن ئي پنهنجا لٺ اڌ سڪل‪ ،‬ٻيا سڪل ۽ سڙيل؛ ٻيا اڌ سڪل‬ ‫‪ 42‬ء‬ ‫۽ ڦاٽل؛ پر ٿورا ساوا ڏنا‪ .‬۽ اهي سڀ هر هڪ پنهنجي پنهنجي درجي ۾ مقرر ڪيا ويا‪.‬‬ ‫پوِ انهن پنهنجن لٺن تائين پهتا‪ ،‬جن ۾ اڳ ۾ صرف ٿورو سائو هو‪ ،‬۽ باقي سڪل‪ .‬انهن جون لٺيون گهڻو ڪري سائي هيون‪ ،‬ننڍيون‬ ‫‪ 43‬ء‬ ‫ٽاريون هيون‪ ،‬انهن تي ميوا هئا‪ ،‬۽ باقي مڪمل طور تي سائي‪.‬‬ ‫‪ 44‬۽ ريڍار انهن کي ڏسي تمام گهڻو خوش ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن انهن کي اهڙي طرح ڳولي لڌو هو؛ ۽ اهي پڻ پنهنجي صحيح حڪم تي هليا‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪ 45‬هاڻي جڏهن هن انهن جي سڀني ڊاٺن جي جانچ ڪئي‪ ،‬هن مون کي چيو ته مون توکي ٻڌايو ته هن وڻ کي زندگي سان پيار هو‪ :‬تون‬ ‫ڏسين ٿو ته ڪيترا توبه ڪئي آهي‪ ،‬۽ نجات حاصل ڪئي آهي‪ .‬جناب‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مان اهو ڏسيان ٿو‪.‬‬ ‫‪ 46‬تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ خداوند جي ڀلئي ۽ ٻاجه وڏي آهي ۽ عزت جي لئق آهي‪ ،‬جنهن پنهنجو روح انهن کي ڏنو جيڪي توبهہ جي‬ ‫لئق ڏٺا ويا‪.‬‬ ‫پوِ سڀني توبه ڇو نہ ڪئي؟“ هن جواب ڏنو تہ ”جن جا ذهن خداوند اڳواٽ ئي صاف ڏٺا هئا ۽ پنهنجي‬ ‫‪ 47‬مون جواب ڏنو تہ ”سائين‪ ،‬ء‬ ‫سڄي دل سان سندس خدمت ڪندا‪ ،‬انهن کي توبه ڏني“‪.‬‬ ‫لِ جن جي فريب ۽ بدڪاري هن ڏٺي‪ ،‬۽ سمجهي ورتو ته اهي سچ پچ هن ڏانهن واپس نه ايندا؛ انهن کي هن توبه ڏانهن‬ ‫‪ 48‬پر انهن ء‬ ‫واپسي کان انڪار ڪيو‪ ،‬متان اهي ٻيهر سندس شريعت کي بڇڙن لفظن سان بدنام ڪن‪.‬‬ ‫جاِ ڪهڙي آهي‪ ،‬جن پنهنجون لٺيون ڇڏي ڏنيون آهن‪ ،‬۽ انهن‬ ‫‪ 49‬مون کيس چيو؛ هاڻي‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي ٻڌايو ته‪ ،‬انهن مان هر هڪ جي ء‬ ‫جو حصو ڇا آهي؛ ته جيئن جڏهن اهي پنهنجي ءمهر پوري نه رکي سگهن‪ ،‬پر جيڪا ءمهر انهن کي ملي هئي ان کي ضايع ڪري ڇڏين‪ ،‬ته‬ ‫اهي ٻڌن ۽ انهن تي يقين ڪن‪ ،‬اهي پنهنجن بڇڙن ڪمن کي تسليم ڪن ۽ توبه ڪن؛‬ ‫‪ 50‬۽ اوهان کان وري انهن جي ءمهر ملي‪ ،‬خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬جو هن انهن تي رحم ڪيو ۽ اوهان کي موڪليو تہ جيئن انهن جي‬ ‫روحن کي تازو ڪري سگهو‪.‬‬ ‫‪ 51‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ :‬اهي جن جون لٺيون سڪل ۽ سڙيل مليون آهن‪ ،‬۽ جيئن انهن کي ڪينو ڇهيو ويو آهي‪ ،‬اهي چرچ کي ڇڏيندڙ ۽ غدار‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪ 52‬جن پنهنجن ٻين ڏوهن سان گڏ خداوند جي ڪفر بڪيو آهي ۽ سندس نالي کان انڪار ڪيو آهي جيڪو انهن تي سڏيو ويندو هو‪.‬‬ ‫تنهنڪري اهي سڀ خدا جي آڏو مئل آهن‪ :‬۽ تون ڏسين ٿو تہ انهن مان ڪنهن بہ توبهہ نہ ڪئي آهي‪ ،‬جيتوڻيڪ انهن منهنجا حڪم ٻڌا آهن‬ ‫جيڪي تو انهن کي ڏنا آهن‪ .‬تنهنڪري انهن ماڻهن کان زندگي تمام پري آهي‪.‬‬ ‫‪ 53‬۽ جن پنهنجا لٺ سڪا ڏنا آهن‪ ،‬پر سڙيل نه آهن‪ ،‬اهي انهن کان پري نه آهن‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي جعلي هئا‪ ،‬۽ بڇڙا عقيدا آندا آهن؛ ۽‬ ‫خدا جي ٻانهن کي گمراه ڪيو آهي‪ :‬پر خاص طور تي انهن کي جن گناه ڪيو هو؛ انهن کي توبه ڏانهن موٽڻ جي اجازت نه ڏني‪ ،‬پر انهن‬ ‫کي پنهنجي غلط عقيدن سان روڪيو‪.‬‬ ‫‪ 54‬تنهن ڪري انهن کي اميد آهي؛ ۽ تون ڏسين ٿو ته انهن مان ڪيترن ئي توبه ڪئي آهي‪ ،‬جڏهن کان تو منهنجا حڪم انهن جي اڳيان‬ ‫رکيا آهن؛ ۽ اڃا به ڪيترائي توبه ڪندا‪ .‬پر جيڪي توبه نه ڪندا اهي توبه ۽ زندگي ٻئي وڃائي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫جاِ پهرين ڀتين اندر ٿيڻ شروع ٿي وئي آهي‪ ،‬۽ انهن مان ڪجهه ته ٽاور ۾ به هليا ويا آهن‪ .‬تنهن‬ ‫‪ 55‬پر جن توبه ڪئي آهي‪ ،‬انهن جي ء‬ ‫لِ موت تيار آهي‪.‬‬ ‫ڪري‪ ،‬هن چيو ته‪ ،‬توهان ڏسو ٿا ته گنهگارن جي توبه ۾ زندگي آهي؛ پر جيڪي توبه نه ٿا ڪن‪ ،‬انهن ء‬ ‫‪ 56‬هاڻي انهن جي باري ۾ ٻڌو جن پنهنجون لٺيون اڌ سڪل ۽ ڦاٽن سان ڀريل ڏنيون‪ .‬جن جون لٺيون صرف اڌ سڪل هيون‪ ،‬اهي شڪي‬ ‫آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي نه جيئرا آهن ۽ نه مئل آهن‪.‬‬ ‫‪ 57‬پر اهي جيڪي پنهنجي لٺن ۾ پهچائيندا هئا‪ ،‬نه رڳو اڌ سڪل پر ڦاٽن سان ڀريل‪ ،‬ٻئي شڪي ۽ بڇڙا ڳالهائيندڙ آهن؛ جيڪي غير حاضر‬ ‫ماڻهن کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬۽ انهن ۾ ڪڏهن به امن نه آهي‪ ،‬۽ اهي هڪ ٻئي سان حسد ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون ڏسين ٿو تہ انهن مان ڪن توبهہ ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 58‬پر انهن کي بہ توبهہ جي آڇ ڪئي وئي آهي؛‬ ‫ء‬ ‫جاِ ملندي؛ پر اهي جيڪي پنهنجي توبه ۾ وڌيڪ سست‬ ‫۾‬ ‫منارو‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫ڪئي‬ ‫توبه‬ ‫‪ 59‬هاڻي هن قسم جا سڀئي ماڻهو جن جلدي‬ ‫ء‬ ‫رهيا آهن‪ ،‬اهي ڀتين اندر رهندا؛ پر اهي جيڪي توبه نه ڪندا‪ ،‬پر پنهنجن بڇڙن ڪمن ۾ جاري رهندا‪ ،‬اهي موت مرندا‪.‬‬ ‫‪ 60‬۽ جن جا لٺ سائي هئا‪ ،‬پر اڃا تائين ڦاٽل هئا؛ اهي اهڙا آهن جيڪي هميشه وفادار ۽ سٺا هئا‪ ،‬پر انهن کي عزت ۽ برتري بابت پاڻ ۾‬ ‫ڪجهه حسد ۽ تڪرار هو‪.‬‬ ‫‪ 61‬هاڻي اهي سڀ بيڪار ۽ بي سمجهه آهن‪ ،‬جيئن انهن شين بابت هڪ ٻئي سان تڪرار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 62‬تڏهن به‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ٻي صورت ۾ سٺا آهن‪ ،‬جيڪڏهن جڏهن اهي اهي حڪم ٻڌندا ته اهي پاڻ کي سڌاريندا‪ ،‬۽ منهنجي قائل ڪرڻ‬ ‫تي اوچتو توبه ڪندا؛ اهي آخرڪار ٽاور ۾ رهندا‪ ،‬جيئن اهي سچ پچ ۽ لئق طور تي توبه ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 63‬پر جيڪڏهن ڪو ٻيهر پنهنجي تڪرار ڏانهن موٽندو‪ ،‬ته ان کي برج کان ٻاهر ڪڍيو ويندو‪ ،‬۽ پنهنجي جان وڃائي ڇڏيندو‪ .‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫جيڪي خداوند جي حڪمن تي عمل ڪن ٿا انهن جي زندگي ان تي عمل ڪرڻ ۾ شامل آهي جيڪو انهن کي حڪم ڏنو ويو آهي؛ نه ته‬ ‫حڪمراني ۾‪ ،‬يا ڪنهن ٻئي وقار ۾‪.‬‬ ‫لِ موت خريد ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 64‬ڇاڪاڻ ته برداشت ۽ ذلت سان‪ ،‬ماڻهو زندگي حاصل ڪندا؛ پر بغاوتن ۽ قانون جي توهين سان‪ ،‬اهي پاڻ ء‬ ‫‪ 65‬جن جي لٺن ۾ اڌ سڪل ۽ اڌ سائو هو‪ ،‬اهي اهي آهن جيڪي دنيا جي ڪيترن ئي ڪمن ۾ مصروف آهن‪ ،‬۽ بزرگن سان شامل نه آهن‪.‬‬ ‫جنهن جي ڪري انهن مان اڌ جيئرو آهي‪ ،‬۽ اڌ مري ويو آهي‪.‬‬ ‫‪ 66‬تنهن ڪري انهن مان ڪيترن ئي جڏهن کان منهنجا حڪم ٻڌا آهن‪ ،‬توبه ڪئي آهي‪ ،‬۽ منارو ۾ رهڻ شروع ڪيو آهي‪ .‬پر انهن مان‬ ‫جاِ ناهي‪.‬‬ ‫لِ هاڻي توبه جي ڪا به ء‬ ‫ڪجهه مڪمل طور تي گم ٿي ويا آهن؛ انهن ء‬ ‫‪ 67‬ڇاڪاڻ ته انهن جي موجوده مفادن جي ڪري‪ ،‬انهن خدا جي توهين ڪئي آهي ۽ انڪار ڪيو آهي‪ :‬۽ هن بدڪاري جي ڪري انهن‬ ‫زندگي وڃائي ڇڏي آهي‪ .‬۽ انهن مان ڪيترائي اڃا تائين شڪ ۾ آهن؛ اهي اڃا تائين واپس اچي سگهن ٿا؛ ۽ جيڪڏهن اهي جلدي توبه‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫جاِ ملندي؛ پر جيڪڏهن اهي وڌيڪ سست هوندا‪ ،‬ته اهي ڀتين اندر رهندا؛ پر جيڪڏهن اهي توبه نه ڪندا‪ ،‬ته‬ ‫ڪندا‪ ،‬ته انهن کي ٽاور ۾ ء‬ ‫اهي مري ويندا‪.‬‬ ‫‪ 68‬۽ جن جي لٺن جا ٻه حصا سائا هئا ۽ ٽيون سڪل؛ انهن ڪيترن ئي طريقن سان رب کي رد ڪيو آهي‪ .‬انهن مان ڪيترن ئي توبه‬ ‫جاِ ڳولي ورتي آهي‪ :‬۽ ڪيترائي مڪمل طور تي خدا کان پري ٿي ويا آهن‪ .‬انهن مڪمل طور تي زندگي وڃائي‬ ‫ڪئي آهي‪ ،‬۽ ٽاور ۾ ء‬ ‫ڇڏي آهي‪.‬‬ ‫‪ 69‬۽ ڪجه شڪ ۾ هجڻ ڪري‪ ،‬تڪرار پيدا ڪيا آهن‪ :‬اهي شايد اڃا تائين موٽي اچن‪ ،‬جيڪڏهن اهي اوچتو توبه ڪن ۽ پنهنجين‬ ‫خواهشن ۾ نه رهن؛ پر جيڪڏهن اهي پنهنجن بڇڙن ڪمن ۾ جاري رهن ته اهي مري ويندا‪.‬‬ ‫‪ 70‬جن پنهنجين لٺن ۾ ٻه حصا سڪا ۽ ٻيا سائا ڏنا؛ اهي آهن جيڪي واقعي وفادار رهيا آهن‪ ،‬پر گڏوگڏ امير ۽ سٺين شين سان ڀريل آهن؛ ۽‬ ‫پوِ انهن غير قومن ۾ مشهور ٿيڻ جي خواهش ڪئي آهي جيڪي ٻاهر آهن‪ ،‬۽ ان ڪري وڏي غرور ۾ پئجي ويا آهن‪ ،‬۽ وڏن معاملن تي‬ ‫ء‬ ‫ڌيان ڏيڻ ۽ سچ کي ڇڏڻ شروع ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 71‬۽ نه ئي اهي مقدسن سان شامل ٿيا‪ ،‬پر غير قومن سان گڏ رهيا؛ ۽ هي زندگي انهن کي وڌيڪ خوشگوار لڳي‪ .‬پر اهي خدا کان پري نه‬ ‫ٿيا آهن‪ ،‬پر ايمان ۾ قائم رهيا آهن؛ صرف انهن ايمان جا ڪم نه ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 72‬تنهن ڪري انهن مان ڪيترن ئي توبه ڪئي آهي‪ ،‬۽ منارو ۾ رهڻ شروع ڪيو آهي‪ .‬اڃا تائين ٻيا جيڪي اڃا تائين غير قومن جي‬ ‫ماڻهن ۾ رهن ٿا‪ ،‬۽ پنهنجي باطل سان مٿي چڙهي ويا آهن‪ ،‬خدا کان مڪمل طور تي پري ٿي ويا آهن‪ ،‬۽ غير قومن جي ڪمن ۽ بڇڙن‬ ‫ڪمن جي پيروي ڪئي آهي‪ .‬تنهن ڪري اهڙن ماڻهن کي انجيل کان اجنبي سمجهيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫لِ نااميد ٿي رهيا هئا‪:‬‬ ‫‪ 73‬انهن مان ٻيا پنهنجي ذهن ۾ شڪ ڪرڻ لڳا؛ پنهنجن بڇڙن ڪمن جي ڪري ڪڏهن به نجات حاصل ڪرڻ ء‬ ‫ٻين کي اهڙي طرح شڪ ۾ وجهي‪ ،‬وڌيڪ تڪرار پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي پنهنجن ڪمن جي ڪري شڪ ۾ آهن‪ ،‬اڃا تائين واپسي جي اميد آهي؛ پر انهن کي جلدي‬ ‫لِ‪ ،‬۽ انهن ء‬ ‫‪ 74‬تنهن ڪري انهن ء‬ ‫جاِ برج ۾ هجي‪ .‬پر اهي جيڪي توبه نه ٿا ڪن‪ ،‬پر اڃا تائين پنهنجي خوشين ۾ رهن ٿا‪ ،‬اهي موت‬ ‫توبه ڪرڻ گهرجي‪ ،‬ته جيئن انهن جي ء‬ ‫جي ويجهو آهن‪.‬‬ ‫سواِ انهن جي چوٽين جي‪ ،‬جيڪي صرف سڪل هيون‪ ،‬۽ ڦاٽل هيون؛ اهي هميشه سٺا‪ ،‬وفادار‪ ،‬۽‬ ‫‪ 75‬۽ جن پنهنجين ڇڙن کي سائو ڏنو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫خدا جي اڳيان سڌو هئا‪ :‬پر انهن ٿورو گناه ڪيو‪ ،‬پنهنجي خالي خوشين ۽ ننڍڙن خيالن جي ڪري جيڪي انهن جي اندر هئا‪.‬‬ ‫‪ 76‬تنهن ڪري جڏهن انهن مان ڪيترائي منهنجا لفظ ٻڌا‪ ،‬ته فوري طور تي توبه ڪئي‪ ،‬۽ ٽاور ۾ رهڻ لڳا‪ .‬تڏهن به ڪجهه شڪ ۾ پئجي‬ ‫لِ اڃا تائين واپسي جي اميد آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي هميشه سٺا هئا؛‬ ‫ويا‪ ،‬۽ ٻين پنهنجي شڪي ذهنن ۾ اختلف پيدا ڪيا‪ .‬تنهن ڪري انهن ء‬ ‫پر انهن کي سختي سان منتقل نه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 77‬۽ اهي‪ ،‬آخر ۾‪ ،‬جن پنهنجين ڇڙن کي سڪل ڏنو‪ ،‬انهن جي چوٽين کي ڇڏي ڏنو ويو‪ ،‬جيڪي صرف سائي هئا‪ :‬اهي اهڙا آهن جيڪي‬ ‫خدا تي يقين رکندا آهن‪ ،‬پر بدڪاري ۾ رهندا آهن؛ پر خدا کان پري نه ٿيا آهن‪ :‬هميشه رضاڪارانه طور تي خداوند جو نالو کڻندا آهن؛ ۽‬ ‫خدا جي ٻانهن کي خوشي ءِ سان پنهنجن گهرن ۾ قبول ڪندا آهن‪.‬‬ ‫‪ 78‬تنهنڪري اهي ڳالهيون ٻڌي موٽي آيا‪ ،‬۽ بنا دير جي توبه ڪئي‪ ،‬۽ پوري سچائي ءِ ۾ رهيا‪ .‬۽ انهن مان ڪجه موت جو شڪار ٿيا‪ :‬ٻيا‬ ‫لِ تيار هئا‪.‬‬ ‫پنهنجي بڇڙن ڪمن جي ياد ۾‪ ،‬گهڻيون آزمائشون برداشت ڪرڻ ء‬ ‫‪ 79‬۽ جڏهن هن سڀني لٺن جي وضاحت ختم ڪئي‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو ته‪ ،‬وڃ‪ ،‬۽ سڀني ماڻهن کي چئو ته اهي توبه ڪن‪ ،‬مدد ڪن ته‬ ‫لِ موڪليو آهي‪.‬‬ ‫لِ جيئرا رهن‪ :‬ڇاڪاڻ ته خداوند وڏي رحم سان متاثر ٿي مون کي سڀني کي توبه جي تبليغ ڪرڻ ء‬ ‫اهي خدا جي ء‬ ‫لِ به جيڪي پنهنجن بڇڙن ڪمن جي ڪري نجات حاصل ڪرڻ جي لئق نه آهن‪ .‬پر خداوند صبر ڪندو‪ ،‬۽ پنهنجي پٽ جي‬ ‫‪ 80‬انهن ء‬ ‫طرفان ڏنل دعوت کي برقرار رکندو‪.‬‬ ‫‪ 81‬مون کيس چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي اميد آهي ته جڏهن اهي سڀ اهي ڳالهيون ٻڌندا‪ ،‬ته توبه ڪندا‪ .‬ڇاڪاڻ ته مون کي اميد آهي ته هر‬ ‫ڪو پنهنجي ڏوهن کي تسليم ڪندو‪ ،‬۽ خداوند جو خوف اختيار ڪندو‪ ،‬توبه ڏانهن موٽندو‪.‬‬ ‫‪ 82‬هن مون کي چيو‪ ،‬جيڪو به پنهنجي پوري دل سان توبه ڪندو‪ ،‬۽ پاڻ کي انهن سڀني برائين کان پاڪ ڪندو جن جو مون اڳ ذڪر‬ ‫ڪيو آهي‪ ،‬۽ پنهنجن گناهن ۾ ڪجهه به وڌيڪ نه وڌائيندو‪ ،‬ته هو خداوند کان پنهنجي اڳين گناهن جو علج حاصل ڪندو‪ ،‬جيڪڏهن اهي‬ ‫انهن حڪمن تي ڪو به شڪ نه ڪندا‪ ،‬۽ خدا جي واسطي جيئرو رهندو‪.‬‬ ‫‪ 83‬پر جيڪي پنهنجن گناهن ۾ اضافو ڪندا رهندا‪ ،‬۽ اڃا تائين موجوده دنيا جي خواهشن سان ڳالهائيندا رهندا‪ ،‬اهي پاڻ کي موت جي سزا‬ ‫ڏيندا‪ .‬پر تون انهن حڪمن تي هل‪ ،‬۽ جيڪو انهن تي هلندو‪ ،‬۽ انهن کي صحيح طريقي سان عمل ڪندو‪ ،‬اهو خدا جي واسطي جيئرو‬ ‫رهندو‪.‬‬ ‫‪ 84‬۽ مون کي اهي سڀ شيون ڏيکاريندي چيو ته‪ ،‬باقي مان توکي ٿورن ڏينهن ۾ ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫مشابهت ‪9‬‬ ‫‪ 1‬جڏهن مون ريڍار‪ ،‬توبه جي فرشتي جا حڪم ۽ مثال لکيا‪ ،‬تڏهن هو مون وٽ آيو ۽ مون کي چيائين ته‪” ،‬مان توکي اهي سڀ ڳالهيون‬ ‫ڏيکاريندس جيڪي روح تو سان چرچ جي شڪل هيٺ ڳالهايون آهن‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهو روح خدا جو فرزند آهي‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ جيئن تہ تون جسم ۾ ڪمزور هئين‪ ،‬تنهنڪري ملئڪ توکي ان جي خبر نہ ڏني‪ ،‬جيستائين تون روح سان مضبوط نه ٿيو ۽ طاقت ۾‬ ‫وڌيو‪ ،‬تہ جيئن تون ملئڪ کي ڏسي سگهين‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تڏهن بيشڪ منارو جي اڏاوت اوهان کي ڪليسيا پاران تمام سٺي ۽ شاندار نموني سان ڏيکاري وئي هئي؛ تڏهن بہ اوهان‬ ‫ء‬ ‫سڀ ڪجهہ ڏٺو جيئن ڪنهن ڪنواري عورت پاران ڏيکاريو ويو هو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 4‬پر هاڻي توهان کي ملئڪ جي ذريعي روشني ملي آهي‪ ،‬پر ساڳئي روح جي ذريعي‪ .‬پر توهان کي سڀني شين تي غور سان غور ڪرڻ‬ ‫گهرجي؛ ڇو ته مون کي ان معزز قاصد جي ذريعي توهان جي گهر موڪليو ويو آهي‪ ،‬ته جڏهن توهان سڀ ڪجهه طاقتور طريقي سان‬ ‫ڏسندا‪ ،‬ته توهان اڳ وانگر نه ڊڄو‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ هو مون کي آرڪيڊيا ۾ هڪ جبل جي اوچائي تي وٺي ويو‪ ،‬۽ اسان ان جي چوٽي تي ويٺا هئاسين‪ .‬۽ هن مون کي هڪ وڏو ميدان‬ ‫ڏيکاريو‪ ،‬۽ ان جي چوڌاري ٻارهن جبل مختلف شڪلن ۾ هئا‪.‬‬ ‫سواِ‪ .‬ٽيون ڪنڊن ۽ ڪانڊيرن سان ڀريل هو‪ .‬چوٿين ۾ ٻوٽا اڌ سڪل‬ ‫کان‬ ‫ٻوٽين‬ ‫‪ 6‬پهرين ڪاڄ وانگر ڪارا هئي‪ .‬ٻيو هموار هو‪ ،‬جڙي‬ ‫ء‬ ‫پوِ پاڙ سڪي وئي هئي؛ ۽ ڪجهه جڙي ٻوٽيون‪ ،‬جڏهن سج گرم ٿيو‪ ،‬سڪي ويون‪.‬‬ ‫هئا؛ جن مان مٿيون حصو سائو هو‪ ،‬پر ان کان ء‬ ‫‪ 7‬پنجون جبل تمام مضبوط هو؛ پر تڏهن به سائي ٻوٽا هئا‪ .‬ڇهون جبل ڦاٽن سان ڀريل هو‪ ،‬ڪجهه ننڍا‪ ،‬۽ ڪجهه وڏا؛ ۽ انهن ڦاٽن ۾ گاهه‬ ‫اءڀريو‪ ،‬جيڪو نه ڦٽي رهيو هو‪ ،‬پر جيڪو سڪي رهيو هو‪.‬‬ ‫‪ 8‬ستين جبل تي خوشگوار چراگاهه هئي‪ ،‬۽ مڪمل طور تي ميويدار هئي‪ :‬۽ هر قسم جا ڍور ۽ آسمان جا پکي ان تي چرندا هئا؛ ۽ جيترو‬ ‫وڌيڪ اهي ان مان کائين ٿا‪ ،‬اوترو ئي وڌيڪ ۽ بهتر گاهه وڌندو ويو‪.‬‬ ‫‪ 9‬اٺون جبل چشمن سان ڀريل هو‪ ،‬۽ انهن چشمن مان خدا جي هر قسم جي مخلوق کي پاڻي ملندو هو‪ .‬نائين جبل تي پاڻي بلڪل نه هو‪ ،‬پر‬ ‫لِ تباهه ڪندڙ هئا‪.‬‬ ‫ان کان بلڪل محروم هو؛ ۽ موتمار نانگن کي پاليندو هو‪ ،‬جيڪي انسانن ء‬ ‫ڇانو هيٺ ڍور آرام ڪري رهيا هئا ۽ جهڳي رهيا هئا‪.‬‬ ‫ڇانو وارو هو‪ :‬۽ انهن جي‬ ‫‪ 10‬ڏهون جبل ڊگهن وڻن سان ڀريل هو‪ ،‬۽ بلڪل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 11‬يارهين جبل گهڻن وڻن سان ڀريل هو؛ ۽ اهي وڻ ڪيترن ئي قسمن جي ميون سان ڀريل نظر آيا؛ جو جيڪو به انهن کي ڏسندو هو اهو‬ ‫سواِ ڪجهه به نه چونڊي سگهندو هو‪.‬‬ ‫انهن جي ميوي مان کائڻ جي خواهش کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 12‬ٻارهون جبل مڪمل طور تي اڇو هو‪ ،‬۽ تمام گهڻو خوشگوار ڏسڻ ۾ هو‪ ،‬۽ پاڻ پاڻ کي هڪ تمام بهترين خوبصورتي ڏني‪.‬‬ ‫¶‪ 13‬ميدان جي وچ ۾ هن مون کي هڪ وڏو اڇو پٿر ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو ميدان مان نڪرندو هو‪ ،‬۽ اهو پٿر انهن جبلن کان مٿي هو‪ ،‬۽‬ ‫چورس هو؛ تنهنڪري اهو سڄي دنيا کي سهارو ڏيڻ جي قابل نظر آيو‪.‬‬ ‫‪ 14‬مون کي اهو پراڻو لڳي رهيو هو‪ ،‬پر ان ۾ هڪ نئون دروازو هو‪ ،‬جيڪو ان ۾ نئون ڪٽجي ويو هو‪ .‬هاڻي اهو دروازو سج کان ٻاهر‬ ‫روشن هو؛ ايتري قدر جو مون ان جي روشني تي تمام گهڻو ساراهيو‪.‬‬ ‫‪ 15‬دروازي جي چوڌاري ٻارهن ڪنواريون بيٺيون هيون؛ جن مان چار جيڪي دروازي جي ڪنڊن تي بيٺيون هيون‪ ،‬مون کي سڀ کان‬ ‫وڏيون لڳي رهيون هيون‪ ،‬جيتوڻيڪ باقي پڻ قابل قدر هيون‪ :‬۽ اهي دروازي جي چئن حصن تي بيٺيون هيون‪.‬‬ ‫‪ 16‬انهن ڪنوارين جي فضل ۾ اهو به اضافو ٿيو ته اهي جوڙن ۾ بيٺيون هيون‪ ،‬ڪپڙي جا ڪپڙا پائي‪ ،‬۽ چڱي طرح ڪمربند ٻڌل هيون‪،‬‬ ‫انهن جا ساڄي هٿ آزاد هئا‪ ،‬ڄڻ ته اهي ڪو بار کڻڻ وارا هئا؛ ڇاڪاڻ ته اهي اهڙي طرح سينگاريل هيون‪ ،‬۽ تمام گهڻيون خوش ۽ تيار‬ ‫هيون‪.‬‬ ‫‪ 17‬جڏهن مون هي ڏٺو‪ ،‬ته مون کي اهڙيون عظيم ۽ عظيم شيون ڏسڻ تي تعجب ٿيو‪ .‬۽ ٻيهر مون انهن ڪنوارين جي حساب سان تعريف‬ ‫ڪئي‪ ،‬ته اهي تمام سهڻيون ۽ نازڪ هيون؛ ۽ اهڙي مضبوطي ۽ ثابت قدمي سان بيٺيون هيون‪ ،‬ڄڻ ته اهي سڄي آسمان کي کڻي وينديون‪.‬‬ ‫‪ 18‬۽ جيئن مان پنهنجي اندر ۾ اهو سوچي رهيو هوس‪ ،‬ريڍار مون کي چيو‪ :‬تون پاڻ ۾ ڇا ڪري رهيو آهين‪ ،‬۽ پريشان آهين‪ ،‬۽ پاڻ کي‬ ‫فڪر سان ڀري رهيو آهين؟‬ ‫‪ 19‬جيڪو تون نٿو سمجهين‪ ،‬ان تي غور نه ڪر‪ ،‬ڄڻ ته تون عقلمند آهين‪ ،‬پر خداوند کان دعا گهر ته جيئن تو ۾ ان کي سمجهڻ جي‬ ‫صلحيت هجي‪ :‬جيڪو اچڻ وارو آهي سو تون سمجهي نه سگهندين‪ ،‬پر تون اهو ڏسين ٿو جيڪو تنهنجي اڳيان آهي‪.‬‬ ‫‪ 20‬تنهنڪري جيڪي شيون تون ڏسين نٿيون سگهين تن تي پريشان نہ ٿيو‪ ،‬پر جيڪي تون ڏسين ٿو تن کي سمجهو‪.‬‬ ‫‪ 21‬تجسس کان پاسو ڪر؛ ۽ مان توکي سڀ شيون ڏيکاريندس جيڪي مون کي توکي ٻڌائڻ گهرجن؛ پر پهريائين غور ڪر ته اڃا ڇا باقي‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪ 22‬۽ جڏهن هن مون کي اهو چيو ته مون مٿي ڏٺو‪ ،‬۽ مون ڇهه ڊگها ۽ عزت وارا ماڻهو ڏٺا؛ انهن جا چهرا سڀ هڪجهڙا هئا؛ ۽ انهن‬ ‫ماڻهن جي هڪ خاص ميڙ کي سڏيو؛ ۽ جيڪي انهن جي سڏ تي آيا هئا اهي به ڊگها ۽ مضبوط هئا‪.‬‬ ‫‪ 23‬۽ انهن ڇهن ماڻهن انهن کي حڪم ڏنو ته انهي دروازي جي مٿان هڪ خاص منارو ٺاهيو وڃي‪ .‬۽ هڪدم دروازي جي چوڌاري اهي‬ ‫لِ گڏ ٿيا هئا‪ ،‬انهن جو وڏو آواز اچڻ لڳو‪.‬‬ ‫ماڻهو جيڪي منارو ٺاهڻ ء‬ ‫‪ 24‬پر اهي ڪنواريون جيڪي دروازي جي چوڌاري بيٺيون هيون‪ ،‬انهن سمجهيو ته انهن پاران منارو ٺاهڻ جو ڪم تيز ٿيڻ وارو هو‪ .‬۽‬ ‫انهن پنهنجا هٿ ڊگها ڪيا‪ ،‬ڄڻ ته انهن کي انهن کان ڪجهه ڪم وٺڻو آهي‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪن‪ .‬۽ ڏهه اڇا پٿر مٿي‬ ‫جاِ مان پٿر کڻن ۽ انهن کي منارو ٺاهڻ ء‬ ‫پوِ انهن ڇهن ماڻهن حڪم ڏنو ته اهي ڪنهن خاص اونهي ء‬ ‫‪ 25‬ء‬ ‫کنيا ويا‪ ،‬چورس‪ ،‬۽ گول نه ڪٽيا ويا‪.‬‬ ‫پوِ انهن ڇهن ماڻهن ڏهن ڪنوارين کي پاڻ وٽ سڏيو ۽ انهن کي حڪم ڏنو تہ اهي سڀ پٿر کڻي وڃن جيڪي عمارت ۾ لڳائڻا هئا ۽‬ ‫‪ 26‬ء‬ ‫انهن کي دروازي مان کڻي انهن تائين پهچائين جيڪي منارو ٺاهڻ وارا هئا‪.‬‬ ‫‪ 27‬هڪدم اهي سڀئي ڪنواريون گڏجي پٿر کڻڻ لڳيون‪ ،‬جيڪي اڳ ۾ اونهائي مان ڪڍيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 28‬۽ جيڪي دروازي جي چوڌاري بيٺا هئا‪ ،‬اهي پٿر اهڙي طرح کڻي ويا‪ ،‬جو جيڪي پٿر سڀ کان مضبوط لڳي رهيا هئا‪ ،‬انهن کي‬ ‫ڪنڊن تي رکيو ويو‪ ،‬باقي پاسن ۾ رکيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 29‬۽ اهڙي ءِ طرح انهن سڀ پٿر کڻي دروازي مان آڻي انهن کي ٺاهيندڙن جي حوالي ڪيو‪ ،‬جيئن انهن کي حڪم ڏنو ويو هو‪ :‬جن انهن‬ ‫کي پنهنجي هٿن کان ورتو ۽ انهن سان تعمير ڪرايو‪.‬‬ ‫‪ 30‬پر هي ءِ عمارت انهي ءِ وڏي پٿر تي ۽ دروازي جي مٿان ٺهيل هئي؛ ۽ انهن سان سڄو منارو سهارو ورتو ويو‪ .‬پر ڏهن پٿرن جي تعمير‬ ‫لِ ٺاهڻ شروع ڪيو ويو‪.‬‬ ‫سڄي دروازي کي ڀريو‪ ،‬جيڪو انهي ءِ مناري جي بنياد ء‬ ‫پوِ پنجويهه ٻيا پٿر اونهائي مان ٻاهر نڪتا؛ ۽ اهي ساڳئي مناري جي عمارت ۾ رکيا ويا؛ انهن ڪنوارن پاران‬ ‫‪ 31‬انهن ڏهن پٿرن کان ء‬ ‫مٿي کنيا ويا‪ ،‬جيئن ٻيا اڳ ۾ هئا‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫پوِ چاليهه ٻيا پٿر مٿي آندا ويا‪ ،‬۽ اهي سڀ ان‬ ‫پوِ پنجٽيهه ٻيا به اٿيا؛ ۽ اهي به ساڳئي طريقي سان ساڳئي ڪم ۾ لڳل هئا‪ .‬ء‬ ‫‪ 32‬انهن کان ء‬ ‫مناري جي تعمير ۾ شامل ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 33‬تنهنڪري انهي ءِ مناري جي بنياد ۾ چار قطارون ٿيڻ لڳيون؛ ۽ پٿر ءڳڙ مان نڪرڻ بند ٿي ويا؛ ۽ جيڪي ٺاهيندا هئا‪ ،‬اهي به ٿورو آرام‬ ‫ڪندا هئا‪.‬‬ ‫لِ اچن‪.‬‬ ‫‪ 34‬وري انهن ڇهن ماڻهن ميڙ کي حڪم ڏنو تہ اهي انهن ٻارهن جبلن مان پٿر کڻي ساڳي مناري جي تعمير ء‬ ‫‪ 35‬تنهنڪري انهن سڀني جبلن مان مختلف رنگن جا پٿر ڪٽيا‪ ،‬۽ انهن کي کڻي ڪنوارين کي ڏنا؛ جڏهن انهن کي مليو تہ انهن انهن کي‬ ‫کڻي منارو جي عمارت ۾ رکيو‪،‬‬ ‫‪ 36‬جنهن ۾ جڏهن اهي ٺاهيا ويا ته اهي اڇا ٿي ويا‪ ،‬۽ جيڪي اڳ هئا انهن کان مختلف هئا؛ ڇاڪاڻ ته اهي سڀ هڪجهڙا هئا‪ ،‬۽ پنهنجا‬ ‫اڳوڻا رنگ بدلئي ڇڏيا‪ .‬۽ ڪجهه کي پاڻ ماڻهن مٿي پهچايو‪ ،‬جيڪي جڏهن اهي عمارت ۾ آيا‪ ،‬ته جيئن انهن کي رکيو ويو هو‪ ،‬تيئن جاري‬ ‫رهيا‪.‬‬ ‫‪ 37‬اهي نه ته اڇا ٿيا ۽ نه ئي اڳي کان مختلف ٿيا؛ ڇاڪاڻ ته اهي ڪنواريون دروازي مان نه کڻي ويون هيون‪ .‬تنهن ڪري اهي پٿر‬ ‫جاِ تي رکيا جتان اهي آندا ويا‬ ‫عمارت ۾ ناپسنديده هئا‪ :‬جن کي‪ ،‬جڏهن انهن ڇهن ماڻهن ڏٺو‪ ،‬انهن انهن کي هٽائڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬۽ ٻيهر ان ء‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫لِ ڪو به پٿر اسان تائين نه پهچايو‪ ،‬پر انهن کي مناري جي ڀرسان‬ ‫‪ 38‬۽ انهن پٿرن کي چيو جيڪي اهي کڻي آيا هئا‪ ،‬ته ”هن عمارت ء‬ ‫رکو‪ ،‬۽ اهي ڪنواريون انهن کي کڻي اسان تائين پهچائينديون“‪.‬‬ ‫‪ 39‬ڇو ته جيستائين اهي ڪنواريون هن دروازي مان نه کڻي وڃن‪ ،‬اهي پنهنجا رنگ نه بدلئي سگهن ٿيون؛ تنهن ڪري بيڪار محنت نه‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫‪ 40‬تنهنڪري انهي ءِ ڏينهن عمارت مڪمل ٿي وئي‪ ،‬پر منارو مڪمل نه ٿيو هو؛ ڇاڪاڻ ته ان کي بعد ۾ تعمير ٿيڻو هو‪ ،‬تنهن ڪري هاڻي‬ ‫ان ۾ ڪجهه دير ٿي هئي‪.‬‬ ‫‪ 41‬۽ انهن ڇهن ماڻهن انهن کي حڪم ڏنو جيڪي تعمير ڪري رهيا هئا ته هليا وڃن‪ ،‬۽ جيئن ته ڪجهه وقت آرام ڪن؛ پر انهن‬ ‫لِ ڇڏيل نظر آيا‪.‬‬ ‫ڪنوارن کي حڪم ڏنو ته اهي ٽاور کان ٻاهر نه وڃن؛ هاڻي مون کي اهي ان جي حفاظت ء‬ ‫‪ 42‬جڏهن سڀ هليا ويا‪ ،‬مون ان ريڍار کي چيو؛ سائين‪ ،‬ٽاور جي تعمير ڇو نه مڪمل ٿي؟ ڇاڪاڻ ته‪ ،‬هن چيو‪ ،‬اهو مڪمل نه ٿي سگهي‬ ‫جيستائين ان جو رب نه اچي‪ ،‬۽ عمارت جي منظوري نه ڏئي؛ ته جيڪڏهن هو ان ۾ ڪو به پٿر ڳوليندو جيڪو سٺو نه آهي ته انهن کي‬ ‫تبديل ڪري سگهجي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته هي ٽاور سندس مرضي مطابق ٺهيل آهي‪.‬‬ ‫‪ 43‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مون کي خبر پوندي ته هن ٽاور جي تعمير ڇا جي نمائندگي ڪري ٿي؛ ۽ مون کي هن پٿر ۽ هن دروازي بابت پڻ‬ ‫ٻڌايو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 44‬۽ جبلن‪ ،‬۽ ڪنوارن‪ ،‬۽ پٿرن بابت جيڪي ڳڙ مان نڪرندا هئا‪ ،‬۽ نه ڪٽيا ويا هئا‪ ،‬پر عمارت ۾ رکيا ويا هئا جيئن اهي ٻاهر نڪتا هئا؛‬ ‫پوِ چاليهه؟‬ ‫پوِ پنجٽيهه؛ ء‬ ‫پوِ پنجويهه؛ ء‬ ‫۽ ڏهه پٿر پهرين بنياد ۾ ڇو رکيا ويا هئا؛ ء‬ ‫جاِ تي کڻي ويا هئا؟ مان دعا ڪريان ٿو ته‬ ‫‪ 45‬۽ انهن پٿرن بابت جيڪي عمارت ۾ رکيا ويا هئا‪ ،‬۽ ٻيهر ڪڍيا ويا هئا‪ ،‬۽ واپس پنهنجي ء‬ ‫منهنجي روح جي انهن سڀني شين جي خواهش پوري ڪر ۽ مون تي سڀ ڪجهه ظاهر ڪر‪.‬‬ ‫پوِ تون سڀ ڪجهه ڄاڻي وٺندين‪ ،‬۽ هن برج ۾ ٿيندڙ ٻين سڀني شين کي‬ ‫‪ 46‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن تون بيوقوف نه ٿيندين‪ ،‬ته ء‬ ‫ڏسندين؛ ۽ انهن سڀني مثالن کي احتياط سان سمجهي ويندين‪.‬‬ ‫جاِ تي پهتاسين جتي اسان اڳ ويٺا هئاسين؛ ۽ هن مون کي چيو‪ ،‬اچو ته ٽاور ڏانهن هلون؛‬ ‫پوِ اسين ساڳئي ء‬ ‫‪ 47‬۽ ڪجه ڏينهن کان ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته ان جو رب ايندو ۽ ان جي جانچ ڪندو‪.‬‬ ‫سواِ ٻيو ڪو به نه مليو‪ .‬۽ هن انهن کان پڇيو ته ڇا ان مناري جو مالڪ اتي آيو هو؟‬ ‫پوِ اسين اتي پهتاسين‪ ،‬۽ اتي انهن ڪنوارن کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 48‬ء‬ ‫لِ هن وقت اتي هوندو‪.‬‬ ‫۽ انهن جواب ڏنو ته هو عمارت جي جانچ ڪرڻ ء‬ ‫پوِ مون ڏٺو ته ماڻهن جو هڪ وڏو ميڙ اچي رهيو هو‪ ،‬۽ انهن جي وچ ۾ هڪ ماڻهو ايترو ڊگهو هو جو ان جي‬ ‫‪ 49‬ٿوري دير کان ء‬ ‫اوچائي ٽاور کان به وڌيڪ هئي‪.‬‬ ‫‪ 50‬سندس چوڌاري اهي ڇهه ماڻهو هئا‪ ،‬جيڪي اڳ ۾ عمارت ۾ ڪمانڊر هئا‪ ،‬۽ باقي سڀئي جيڪي اهو منارو ٺاهي چڪا هئا‪ ،‬۽ ٻيا‬ ‫لِ ڊوڙيون‪ ،‬۽ هن کي چمي ڏنائين‪ ،‬۽ هن جي ويجهو‬ ‫ڪيترائي وڏا معزز‪ :‬۽ ڪنواريون جيڪي منارو سنڀالينديون هيون‪ ،‬هن سان ملڻ ء‬ ‫هلڻ لڳيون‪.‬‬ ‫‪ 51‬پر هن عمارت کي ايتري احتياط سان ڏٺو جو هن هر پٿر کي هٿ ڪيو؛ ۽ هر هڪ کي پنهنجي هٿ ۾ رکيل لٺ سان ماريو‪:‬‬ ‫‪ 52‬جن مان ڪجه اهڙي طرح مارجڻ سان ڪارا ٿي ويا؛ ٻيا سخت هئا؛ ڪجه اهڙا نظر آيا جيئن انهن ۾ ٽڪرا هئا؛ ٻيا اپاهج لڳي رهيا‬ ‫هئا‪ :‬ڪجه نه ڪارا هئا ۽ نه اڇا؛ ڪجه تيز نظر آيا‪ ،‬۽ ٻين پٿرن سان متفق نه هئا‪ ،‬۽ ٻيا داغن سان ڀريل هئا‪.‬‬ ‫‪ 53‬اهي ڪيترائي قسم جا پٿر هئا جيڪي عمارت ۾ مناسب نه مليا هئا؛ اهي سڀ جيڪي خداوند حڪم ڏنو هو ته ٽاور مان ڪڍيا وڃن‪ ،‬۽‬ ‫ان جي ويجهو رکيا وڃن‪ ،‬۽ ٻيا پٿر آڻي انهن جي جڳهن تي رکيا وڃن‪.‬‬ ‫جاِ تي رکيا وڃن جيڪي هڪ‬ ‫‪ 54‬۽ جيڪي تعمير ڪري رهيا هئا‪ ،‬انهن کان پڇيو ته هو ڪهڙي جبلن تان پٿر آڻيندو ته جيئن انهن جي ء‬ ‫پاسي رکيا ويا آهن‪ .‬پر هن انهن کي جبلن مان ڪو به آڻڻ کان منع ڪئي‪ ،‬۽ حڪم ڏنو ته اهي ڪنهن خاص ميدان مان ڪڍن جيڪو‬ ‫ويجهو هو‪.‬‬ ‫‪ 55‬تنهنڪري انهن ميدان ۾ کوٽائي ڪئي‪ ،‬۽ ڪيترائي روشن چورس پٿر مليا‪ ،‬۽ ڪجه گول پڻ‪ .‬پر‪ ،‬جيڪي به ان ميدان ۾ مليا‪ ،‬انهن‬ ‫سڀني کي کڻي ويا‪ ،‬۽ انهن ڪنوارين دروازي مان کڻي ويا؛ ۽ جيڪي چورس هئا‪ ،‬انهن کي لڳايو ويو ۽ انهن جي جڳهن ۾ رکيو ويو‬ ‫جيڪي ڪڍيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 56‬پر گول وارن کي عمارت ۾ نه لڳايو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي سخت هئا‪ ،‬۽ انهن کي ڪٽڻ ۾ تمام گهڻو وقت لڳندو هو؛ پر انهن کي ٽاور‬ ‫جي چوڌاري رکيو ويو‪ ،‬جيئن ته انهن کي بعد ۾ چورس ڪٽي عمارت ۾ رکڻ گهرجي؛ ڇاڪاڻ ته اهي تمام اڇا هئا‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 57‬جڏهن اهو شخص جيڪو عزت جو سردار ۽ سڄي برج جو مالڪ هو‪ ،‬اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن مون سان گڏ موجود ريڍار کي پاڻ وٽ‬ ‫گهرايو ۽ کيس اهي پٿر ڏنا جيڪي رد ڪيا ويا هئا ۽ برج جي چوڌاري رکيا ويا هئا ۽ کيس چيو ته‪ :‬انهن پٿرن کي پوري احتياط سان‬ ‫صاف ڪر ۽ انهن کي برج جي عمارت ۾ لڳايو‪ ،‬ته جيئن اهي باقي سان متفق ٿين؛ پر جيڪي باقي سان نه ٺهندا‪ ،‬انهن کي برج کان پري‬ ‫اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 58‬جڏهن هن کيس اهو حڪم ڏنو تہ هو‪ ،‬انهن سڀني سان گڏ جيڪي ساڻس گڏ آيا هئا‪ ،‬ٽاور ڏانهن هليو ويو‪ :‬پر اهي ڪنواريون اڃا تائين‬ ‫ٽاور جي چوڌاري بيٺيون هيون تہ جيئن ان کي سنڀالي سگهن‪.‬‬ ‫‪ 59‬۽ مون ان ريڍار کي چيو‪" ،‬اهي پٿر ڪيئن‪ ،‬جڏهن ته انهن کي رد ڪيو ويو آهي‪ ،‬هن ٽاور جي عمارت ۾ واپس اچي سگهن ٿا؟" هن‬ ‫جواب ڏنو‪" ،‬مان انهن پٿرن جي اڳيان سڀ کان وڏو حصو ڪٽي ڇڏيندس‪ ،‬۽ انهن کي عمارت ۾ شامل ڪندس‪ ،‬۽ اهي باقي سان متفق‬ ‫ٿيندا"‪.‬‬ ‫جاِ ڪيئن ڀري سگهندا‪ ،‬جڏهن ته انهن کي تمام گهڻو ڪٽيو ويندو؟ هن جواب ڏنو‪ ،‬جيڪي تمام گهٽ‬ ‫‪ 60‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي ساڳي ء‬ ‫ملندا انهن کي عمارت جي وچ ۾ رکيو ويندو‪ ،‬۽ وڏو ٻاهر رکيو ويندو‪ ،‬۽ انهن کي اندر رکيو ويندو‪.‬‬ ‫پوِ اسين واپس اينداسين‪ ،‬۽ مان انهن پٿرن‬ ‫‪ 61‬جڏهن هن مون کي اهو چيو‪ ،‬تڏهن هن وڌيڪ چيو ته اسان کي وڃڻ ڏيو‪ ،‬۽ ٽن ڏينهن کان ء‬ ‫کي صاف ڪري‪ ،‬ٽاور ۾ رکندس‪.‬‬ ‫‪ 62‬ڇاڪاڻ ته انهن سڀني کي جيڪي ٽاور جي چوڌاري آهن صاف ڪرڻ گهرجي‪ ،‬متان گهر جو مالڪ اوچتو اچي ۽ ٽاور جي چوڌاري‬ ‫آهن انهن کي ناپاڪ ڏسي؛ ۽ ايترو ناراض ٿئي‪ ،‬جو اهي پٿر ڪڏهن به هن ٽاور جي عمارت ۾ نه لڳايا وڃن‪ ،‬۽ مون کي پنهنجي مالڪ‬ ‫جي حڪمن کان بي پرواهه سمجهيو ويندو‪.‬‬ ‫پوِ ٽاور تي پهتاسين‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو ته‪” ،‬اچو ته انهن سڀني پٿرن کي جانچيون‪ ،‬۽ ڏسون ته انهن‬ ‫‪ 63‬جڏهن اسين ٽن ڏينهن کان ء‬ ‫مان ڪير عمارت ۾ وڃي سگهي ٿو“‪ .‬مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬اچو ته ڏسون“‪.‬‬ ‫‪ 64‬۽ سڀ کان پهرين اسان انهن تي غور ڪرڻ شروع ڪيو جيڪي ڪارا هئا؛ ڇاڪاڻ ته اهي ساڳيا مليا هئا جيئن اهي هئا جڏهن انهن‬ ‫کي ٽاور مان ڪڍيو ويو هو‪ :‬تنهن ڪري هن انهن کي ٽاور مان ڪڍڻ ۽ پاڻ ۾ رکڻ جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن کي جانچيو جيڪي سخت هئا؛ ۽ انهن مان ڪيترن کي گول ڪٽڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬۽ ڪنواريون انهن کي ٽاور جي‬ ‫‪ 65‬ء‬ ‫عمارت ۾ لڳائڻ جو حڪم ڏنو؛ تنهن ڪري انهن انهن کي ورتو‪ ،‬۽ انهن کي عمارت جي وچ ۾ لڳايو؛ ۽ هن باقي کي ڪارن سان گڏ رکڻ‬ ‫جو حڪم ڏنو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي پڻ ڪارا ٿي ويا هئا‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن تي غور ڪيو جيڪي ٽڪرن سان ڀريل هئا‪ ،‬۽ انهن مان ڪيترن کي به هن حڪم ڏنو ته انهن کي صاف ڪيو وڃي‪ ،‬۽‬ ‫‪ 66‬ء‬ ‫انهي ڪري انهن کي ساڳين ڪنوارين طرفان عمارت جي باقي حصي ۾ شامل ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 67‬انهن کي ٻاهر رکيو ويو ڇاڪاڻ ته اهي مڪمل مليا هئا؛ پر انهن جي دراڙن جي ڪثرت جي ڪري باقي بچيل شيون سڌري نه‬ ‫سگهيون‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهن کي ٽاور جي عمارت کان پري اڇلئي ڇڏيو ويو‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن تي غور ڪيو جيڪي اپاهج هئا؛ انهن مان ڪيترن ۾ ٽڪرا هئا‪ ،‬۽ ڪارا ٿي ويا هئا؛ ٻيا وڏا ٽڪرا هئا؛ هن انهن کي رد‬ ‫‪ 68‬ء‬ ‫ٿيل ماڻهن سان گڏ رکڻ جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬هن حڪم ڏنو ته انهن کي عمارت ۾ رکيو وڃي‪ .‬تنهن ڪري انهن ڪنوارين کي کڻي‬ ‫‪ 69‬پر باقي ماڻهن کي صاف ۽ سڌارڻ کان ء‬ ‫عمارت جي وچ ۾ لڳايو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ڪمزور هيون‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن جي جانچ ڪئي جيڪي اڌ اڇا ۽ اڌ ڪارا مليا هئا؛ ۽ انهن مان ڪيترائي هاڻي ڪارا هئا؛ انهن کي پڻ هن حڪم‬ ‫‪ 70‬ان کان ء‬ ‫ڏنو ته انهن ۾ رکيو وڃي جيڪي اڇليا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 71‬باقي سڀ بلڪل اڇا مليا؛ انهن کي ڪنوارين کڻي ويون‪ ،‬۽ ساڳئي ٽاور ۾ لڳايون ويون‪ :‬۽ انهن کي ٻاهرئين پاسي رکيو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته اهي مڪمل مليا هئا؛ ته جيئن اهي انهن ۾ رهي سگهن جيڪي وچ ۾ رکيا ويا هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن مان ڪجهه به ڪٽيو نه ويو هو‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن تي نظر ڪئي جيڪي سخت ۽ تيز هئا؛ پر انهن مان ٿورا استعمال ڪيا ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ڪٽي نه سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫‪ 72‬ء‬ ‫اهي تمام سخت مليا هئا‪ :‬پر باقي ٺاهيا ويا‪ ،‬۽ ڪنوارن پاران عمارت جي وچ ۾ نصب ڪيا ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي وڌيڪ ڪمزور هئا‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن تي غور ڪيو جن تي داغ هئا؛ انهن مان ڪجه ڪارا مليا‪ ،‬۽ اهي پنهنجن ساٿين ڏانهن کڻي ويا‪ .‬باقي اڇا ۽ مڪمل هئا؛ ۽‬ ‫‪ 73‬ء‬ ‫انهن کي ڪنوارين عمارت ۾ لڳايو‪ ،‬۽ انهن جي طاقت جي ڪري ٻاهر رکيو‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن پٿرن تي غور ڪيو جيڪي اڇا ۽ گول هئا‪ :‬۽ هن مون کي چيو‪ ،‬اسان انهن پٿرن سان ڇا ڪنداسين؟ مون جواب‬ ‫¶ ‪ 74‬ان کان ء‬ ‫ڏنو‪ ،‬سائين‪ ،‬مان نٿو ٻڌائي سگهان‪.‬‬ ‫لِ ڪجهه به سوچي نه ٿو سگهين؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان هي فن نٿو سمجهان؛ نه ته مان پٿر‬ ‫‪ 75‬هن جواب ڏنو‪” ،‬ڇا تون انهن ء‬ ‫ڪٽڻ وارو آهيان‪ ،‬۽ نه ئي ڪجهه ٻڌائي سگهان ٿو“‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬مون کي انهن مان گهڻو ڪجهه ڪٽي ڇڏڻو‬ ‫‪ 76‬۽ هن چيو‪ ،‬ڇا توهان نٿا ڏسو ته اهي تمام گول آهن؟ هاڻي انهن کي چورس بڻائڻ ء‬ ‫پوندو؛ جيتوڻيڪ‪ ،‬اهو ضروري آهي ته انهن مان ڪجهه ٽاور جي تعمير ۾ وڃن‪.‬‬ ‫‪ 77‬مون جواب ڏنو؛ جيڪڏهن ضروري هجي ته‪ ،‬توهان پاڻ کي ڇو پريشان ڪريو ٿا‪ ،‬۽ جيڪڏهن توهان وٽ انهن مان ڪو انتخاب‬ ‫آهي‪ ،‬۽ انهن کي عمارت ۾ فٽ ڪرڻ جي بدران چونڊ ڇو نٿا ڪريو؟‬ ‫‪ 78‬ان تي هن سڀ کان وڏو ۽ روشن چونڊيو‪ ،‬۽ انهن کي چورس ڪيو؛ جيڪو جڏهن هن ڪيو ته ڪنوارين انهن کي مٿي کڻي عمارت‬ ‫جي ٻاهران رکيو‪.‬‬ ‫‪ 79‬۽ باقي بچيل ماڻهن کي واپس ساڳئي ميدان ۾ کڻي ويا جتان انهن کي کنيو ويو هو؛ پر‪ ،‬انهن کي نه اڇليو ويو؛ ڇاڪاڻ ته‪ ،‬هن چيو‪،‬‬ ‫هن ٽاور ۾ اڃا تائين ٿوري کوٽ ناهي‪ ،‬جيڪو تعمير ٿيڻو آهي؛ ۽ شايد خداوند انهن پٿرن کي هن عمارت ۾ نصب ڪندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي‬ ‫تمام گهڻا اڇا آهن‪.‬‬ ‫پوِ ٻارهن تمام شاهوڪار عورتون هيون‪ ،‬جن کي ڪاري لباس پهريل هو‪ ،‬ڪمر بند هئا‪ ،‬ڪلها آزاد هئا‪ ،‬۽ وار کليل هئا‪ .‬مون کي‬ ‫‪ 80‬ء‬ ‫اهي ٻهراڙي جون عورتون لڳي رهيون هيون‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 81‬۽ ريڍار انهن کي حڪم ڏنو ته اهي پٿر کڻن جيڪي عمارت مان اڇليا ويا هئا‪ ،‬۽ انهن کي واپس جبلن ڏانهن کڻي وڃن جتان اهي‬ ‫ڪڍيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 82‬۽ انهن سڀني کي خوشي ءِ سان مٿي کنيو‪ ،‬۽ انهن کي واپس انهن جي جڳهن تي کڻي ويا جتان اهي کڻي ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 83‬جڏهن مناري جي چوڌاري هڪ به پٿر نه بچيو‪ ،‬تڏهن هن مون کي چيو ته‪ ،‬اچو ته هن مناري جي چوڌاري هلون ۽ ڏسون ته ان ۾ ڪا‬ ‫شيِ جي کوٽ آهي يا نه‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 84‬تنهن ڪري اسان ان جي چوڌاري گهمڻ شروع ڪيو؛ ۽ جڏهن هن ڏٺو ته اهو خوبصورت ٺهيل هو‪ ،‬ته هو تمام گهڻو خوش ٿيڻ لڳو؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته اهو ايترو خوبصورت ٺهيل هو‪ ،‬جو جيڪو به ان کي ڏٺو هوندو اهو ضرور عمارت سان پيار ۾ پئجي ويو هوندو‪:‬‬ ‫سواِ لڳي رهيو هو‪ ،‬۽ نه ئي ڪٿي به ڪو ڳنڍ نظر آيو؛ پر اهو لڳي رهيو هو ته اهو سڀ هڪ ئي‬ ‫‪ 85‬ڇاڪاڻ ته اهو سڀ هڪ پٿر کان‬ ‫ء‬ ‫پٿر مان ڪٽيو ويو هو‪.‬‬ ‫¶ ‪ 86‬۽ جڏهن مون غور سان غور ڪيو ته اهو ڪيترو وڏو ٽاور هو‪ ،‬ته مان تمام گهڻو خوش ٿيس‪ :‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬هتي ڪجهه‬ ‫جاِ کي ڀري سگهان جيڪي عمارت مان ڪڍيا ويا هئا‪ ،‬۽ ٻيهر رکي سگهان؛‬ ‫چونا ۽ ننڍڙا گول آڻيو‪ ،‬ته جيئن مان انهن پٿرن جي خالي ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته ٽاور جي چوڌاري سڀ شيون برابر ٿيڻ گهرجن‪.‬‬ ‫لِ تيار رهو‪ ،‬۽ هي ڪم جلدي پورو ٿي‬ ‫‪ 87‬۽ مون ائين ڪيو جيئن هن مون کي حڪم ڏنو‪ ،‬۽ هن مون کي چيو ته‪ ،‬منهنجي مدد ڪرڻ ء‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫جاِ کي ڀريو‪ ،‬۽ حڪم ڏنو ته ٽاور جي چوڌاري جڳهه کي صاف ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫خالي‬ ‫جي‬ ‫پٿرن‬ ‫انهن‬ ‫هن‬ ‫ڪري‬ ‫تنهن‬ ‫‪88‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ صاف ڪئي ۽ سڀ ڪچرو هٽائي ڇڏيو‪ ،‬۽ پاڻي اڇليو؛ جيڪو ڪرڻ سان‪ ،‬جڳهه‬ ‫پوِ انهن ڪنوارين ڪپڙا کڻي‪ ،‬چوڌاري سڄي ء‬ ‫‪ 89‬ء‬ ‫خوشگوار ٿي وئي‪ ،‬۽ منارو خوبصورت ٿي ويو‪.‬‬ ‫لِ ايندو‪ ،‬ته هو اسان جي شڪايت‬ ‫پوِ هن مون کي چيو ته‪ ،‬هاڻي سڀ ڪجهه صاف آهي‪ :‬جيڪڏهن خداوند ٽاور کي مڪمل ڪرڻ ء‬ ‫‪ 90‬ء‬ ‫لِ ڪجهه به نه ڳوليندو‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪ 91‬جڏهن هو اهو چئي چڪو هوندو ته هو هليو وڃي ها‪ .‬پر مون سندس ٿيلهو جهليو‪ ،‬۽ خداوند جي واسطي کيس منٿ ڪرڻ شروع‬ ‫ڪئي‪ ،‬ته هو مون کي اهي سڀ شيون بيان ڪري جيڪي هن مون کي ڏيکاريون آهن‪.‬‬ ‫‪ 92‬هن مون کي چيو ته‪ ،‬مون کي هاڻي ٿورو ڪم آهي؛ پر مان اوچتو توکي سڀ ڪجهه بيان ڪندس‪ .‬منهنجي اچڻ تائين هتي ترسو‪.‬‬ ‫‪ 93‬مون کيس چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان هتي اڪيلو ڇا ڪندس؟“ هن جواب ڏنو‪” ،‬تون اڪيلو نه آهين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي سڀ ڪنواريون تو سان‬ ‫گڏ آهن“‪.‬‬ ‫پوِ هن انهن کي سڏيو ۽ چيو‪” ،‬مان هن ماڻهو ءِ کي توهان جي حوالي ڪريان‬ ‫‪ 94‬مون چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬مون کي انهن جي حوالي ڪريو“‪ .‬ء‬ ‫ٿو جيستائين مان نه اچان“‪.‬‬ ‫‪ 95‬تنهنڪري مان انهن ڪنوارين سان گڏ رهيس‪ :‬هاڻي اهي مون سان خوش مزاج ۽ مهذب هيون؛ خاص طور تي چار‪ ،‬جيڪي انهن ۾‬ ‫سڀ کان وڏيون لڳي رهيون هيون‪.‬‬ ‫پوِ مان ڇا ڪريان؟ انهن جواب ڏنو‪ ،‬شام‬ ‫پوِ انهن ڪنوارين مون کي چيو ته‪ ،‬اهو ريڍار اڄ هتي نه موٽندو‪ .‬مون انهن کي چيو ته‪ ،‬ء‬ ‫¶ ‪ 96‬ء‬ ‫لِ ترسو‪ ،‬شايد هو اچي توهان سان ڳالهائي؛ پر جيڪڏهن نه‪ ،‬تڏهن به توهان اسان سان گڏ رهندا جيستائين هو ڪوما ۾ نه اچي‪.‬‬ ‫تائين هن ء‬ ‫لِ ترسيندس؛ پر جيڪڏهن هو ان وقت تائين نه آيو‪ ،‬ته مان گهر ويندس‪ ،‬۽ ٻئي صبح وري‬ ‫‪ 97‬مون انهن کي چيو ته‪ ،‬مان شام تائين هن ء‬ ‫هتي موٽندس‪.‬‬ ‫‪ 98‬انهن مون کي جواب ڏنو‪" ،‬توهان کي اسان جي حوالي ڪيو ويو آهي‪ ،‬توهان اسان کان پري نه ٿي سگهو"‪ .‬مون چيو‪ ،‬مان ڪٿي‬ ‫ترسندس؟‬ ‫‪ 99‬انهن جواب ڏنو‪ ،‬ته تون اسان سان ڀا ءِ وانگر سمهندين‪ ،‬مڙس وانگر نه‪ :‬ڇو ته تون اسان جو ڀا ءِ آهين‪ ،‬۽ اسين هاڻي کان تو سان گڏ‬ ‫لِ تيار آهيون؛ ڇاڪاڻ ته تون اسان کي تمام گهڻو پيارو آهين‪.‬‬ ‫رهڻ ء‬ ‫‪ 100‬تڏهن به مون کي انهن سان گڏ رهڻ ۾ شرم پئي‪ .‬پر هو ءِ جيڪا انهن ۾ سڀ کان وڏي لڳي رهي هئي‪ ،‬مون کي ڀاڪر پائي‪ ،‬۽ مون کي‬ ‫چمي ڏيڻ لڳي‪ .‬۽ باقي جڏهن انهن ڏٺو ته مون کي هن چمي ڏني هئي‪ ،‬تڏهن به مون کي ڀا ءِ وانگر چمي ڏيڻ شروع ڪيو؛ ۽ مون کي ٽاور‬ ‫جي چوڌاري وٺي ويا‪ ،‬۽ مون سان کيڏيو‪.‬‬ ‫‪ 101‬انهن مان ڪجهه زبور پڻ ڳائيندا هئا‪ ،‬ٻين انهن سان گڏ ڪورس ٺاهيو‪ .‬پر مان انهن سان گڏ ٽاور جي چوڌاري گهمندو هوس‪،‬‬ ‫خاموشي سان خوش ٿيندو هوس‪ ،‬۽ پاڻ کي ٻيهر جوان ٿيڻ جيان لڳندو هوس‪.‬‬ ‫‪ 102‬جڏهن شام ٿي‪ ،‬مان فوري طور تي گهر وڃڻ چاهيان ها‪ ،‬پر انهن مون کي روڪيو‪ ،‬۽ مون کي وڃڻ نه ڏنو‪ .‬تنهن ڪري مان ان‬ ‫رات ساڳئي ٽاور جي ويجهو انهن سان گڏ رهيس‪.‬‬ ‫پوِ انهن پنهنجا لءٽن جا ڪپڙا زمين تي وڇايا؛ ۽ مون کي وچ ۾ رکيو‪ ،‬۽ نه ئي انهن ٻيو ڪجهه ڪيو‪ ،‬صرف انهن دعا ڪئي‪.‬‬ ‫‪ 103‬ء‬ ‫‪ 104‬مون به انهن سان گڏ بيحد دعا ڪئي‪ ،‬۽ نه ئي انهن کان گهٽ‪ .‬جڏهن انهن مون کي اهڙي طرح دعا ڪندي ڏٺو‪ ،‬ته تمام گهڻو خوش‬ ‫ٿيا؛ ۽ مان ٻئي ڏينهن تائين انهن سان گڏ رهيس‪.‬‬ ‫‪ 105‬۽ جڏهن اسان خدا جي عبادت ڪئي‪ ،‬تڏهن ريڍار آيو ۽ انهن کي چيو‪ :‬توهان هن ماڻهو ءِ کي ڪو به نقصان نه پهچايو آهي‪ .‬انهن‬ ‫جواب ڏنو‪" ،‬هن کان پڇو"‪ .‬مون کيس چيو‪" ،‬سائين‪ ،‬مون کي انهن سان گڏ رهڻ ۾ تمام گهڻي اطمينان ملي آهي"‪.‬‬ ‫پوِ انهن‬ ‫‪ 106‬۽ هن مون کي چيو‪" ،‬تون ڪيئن کاڌو؟" مون جواب ڏنو‪" ،‬سائين‪ ،‬مون سڄي رات خداوند جي ڪلم تي مزو ڪيو"‪ .‬ء‬ ‫توهان جو سٺو استقبال ڪيو‪ ،‬هن چيو؛ مون چيو‪" ،‬سائين‪ ،‬تمام سٺو"‪.‬‬ ‫‪ 107‬هن جواب ڏنو‪” ،‬ڇا تون هاڻي سکندين جيڪو تون چاهين ٿو؟“ مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان ڪندس‪ :‬۽ پهرين مان توهان کي دعا‬ ‫ٿو ڪريان ته توهان مون کي سڀ شيون ان ترتيب سان ڏيکاريو جيئن مون انهن کان پڇيو هو“‪.‬‬ ‫‪ 108‬هن جواب ڏنو‪ ،‬مان سڀ ڪجهه ڪندس جيئن توهان مون کان چاهيو ٿا‪ ،‬۽ نه ئي مان توهان کان ڪجهه به لڪائيندس‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫¶ ‪ 109‬سڀ کان پهرين‪ ،‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مون کي ٻڌايو‪ ،‬هي پٿر ۽ هي دروازو ڇا جي نشاندهي ڪن ٿا؟ ٻڌو‪ ،‬هن چيو؛ هي پٿر ۽ هي‬ ‫دروازو‪ ،‬خدا جو فرزند آهن‪ .‬مون جواب ڏنو‪ ،‬سائين‪ ،‬اهو ڪيئن ٿي سگهي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته پٿر پراڻو آهي‪ ،‬پر دروازو نئون آهي‪.‬‬ ‫‪ 110‬هن چيو‪ ،‬اي بيوقوف ماڻهو! ۽ سمجهو‪ .‬خدا جو پٽ واقعي ڪنهن به مخلوق کان وڌيڪ قديم آهي؛ ايتري قدر جو هو سڀني شين جي‬ ‫پيدائش وقت پنهنجي پي ءِ سان صلح مشوري ۾ هو‪.‬‬ ‫‪ 111‬پر دروازو تنهن ڪري نئون آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو آخري ڏينهن ۾ وقت جي مڪمل ٿيڻ تي ظاهر ٿيو؛ ته جيئن اهي جيڪي نجات‬ ‫حاصل ڪندا‪ ،‬ان جي ذريعي خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿي سگهن‪.‬‬ ‫‪ 112‬هن چيو ته‪ ،‬توهان ڏٺو آهي ته اهي پٿر جيڪي دروازي مان کڻي ويا هئا‪ ،‬ڪيئن انهن کي ٽاور جي عمارت ۾ رکيو ويو هو؛ پر‬ ‫جاِ تي موڪليو ويو؟‬ ‫جيڪي دروازي مان نه کڻي ويا هئا‪ ،‬انهن کي پنهنجي پنهنجي ء‬ ‫سواِ ان جي جيڪو خدا جي‬ ‫‪ 113‬مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬مون ڏٺو آهي“‪ .‬هن چيو ته‪ ،‬ڪو به ماڻهو خدا جي بادشاهت ۾ داخل نه ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫فرزند جو نالو وٺندو‪.‬‬ ‫‪ 114‬ڇو ته جيڪڏهن توهان ڪنهن شهر ۾ داخل ٿيو‪ ،‬۽ اهو شهر ڀت سان گهريل هجي‪ ،‬۽ صرف هڪ دروازو هجي‪ ،‬ته ڇا توهان ان‬ ‫سواِ داخل ٿي سگهو ٿا؟‬ ‫شهر ۾ ان دروازي کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 115‬مون جواب ڏنو‪” ،‬سائين‪ ،‬مان ٻي صورت ۾ ڪيئن ڪري سگهان ٿو؟ تنهن ڪري‪ ،‬هن چيو ته‪ ،‬ان شهر ۾ داخل ٿيڻ جو ٻيو ڪو به‬ ‫سواِ صرف سندس پٽ جي نالي‬ ‫سواِ ان جي دروازي جي‪ ،‬تنهنڪري ڪو به خدا جي بادشاهت ۾ داخل نه ٿي سگهي ٿو‪،‬‬ ‫رستو نه هوندو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سان‪ ،‬جيڪو هن کي تمام گهڻو پيارو آهي‪.‬‬ ‫‪ 116‬۽ هن مون کي چيو‪" ،‬ڇا توهان انهن ماڻهن جي ميڙ کي ڏٺو جيڪي اهو ٽاور ٺاهي رهيا هئا؟" مون چيو‪" ،‬مون اهو ڏٺو"‪ .‬هن جواب‬ ‫ڏنو‪" ،‬اهي سڀئي ملئڪ آهن‪ ،‬پنهنجي شان ۾ قابل احترام آهن"‪.‬‬ ‫‪ 117‬انهن سان خداوند ڀت وانگر گهريل آهي‪ :‬پر دروازو خدا جو فرزند آهي‪ ،‬جيڪو خدا ڏانهن اچڻ جو واحد رستو آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫سواِ سندس فرزند جي‪.‬‬ ‫ڪوبہ ماڻهو خدا ڏانهن نہ ويندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 118‬هن چيو‪ ،‬ڇا توهان ڇهن ماڻهن کي ڏٺو‪ ،‬۽ انهن جي وچ ۾ اهو معزز عظيم ماڻهو‪ ،‬جيڪو ٽاور جي چوڌاري گهميو‪ ،‬۽ ٽاور مان پٿرن‬ ‫کي رد ڪري ڇڏيو؟‬ ‫‪ 119‬سائين‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مون انهن کي ڏٺو‪ .‬هن جواب ڏنو‪ ،‬اهو ڊگهو ماڻهو خدا جو فرزند هو‪ :‬۽ اهي ڇهه سندس سڀ کان وڌيڪ عزت‬ ‫وارا ملئڪ هئا‪ ،‬جيڪي سندس ساڄي ۽ کاٻي پاسي بيٺا آهن‪.‬‬ ‫سواِ خدا ۾ داخل نٿو ٿئي‪ .‬هن وڌيڪ چيو‪ ،‬تنهن ڪري جيڪو به هن جو نالو نه وٺندو‪،‬‬ ‫‪ 120‬انهن بهترين ملئڪن مان ڪو به هن کان‬ ‫ء‬ ‫اهو خدا جي بادشاهت ۾ داخل نه ٿيندو‪.‬‬ ‫پوِ مون چيو‪ ،‬هي منارو ڇا آهي؟ هن چيو‪ ،‬هي چرچ آهي‪ .‬۽‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي ڪنواريون ڇا آهن؟ هن مون کي چيو‪ ،‬هي پاڪ روح‬ ‫¶ ‪ 121‬ء‬ ‫آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪو به ماڻهو خدا جي بادشاهت ۾ داخل نه ٿو ٿي سگهي‪ ،‬جيستائين اهي ان کي پنهنجا ڪپڙا نه ڍڪين‪.‬‬ ‫‪ 122‬ڇو ته خدا جي پٽ جو نالو کڻڻ سان توکي ڪو به فائدو نه ٿيندو‪ ،‬جيستائين تون انهن کان انهن جا ڪپڙا نه وٺندين‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهي‬ ‫ڪنواريون خدا جي پٽ جون طاقتون آهن‪ .‬اهڙي طرح هڪ ماڻهو به پنهنجو نالو بيڪار کڻندو‪ ،‬جيستائين هو پنهنجي طاقتن سان پڻ‬ ‫نوازيو نه وڃي‪.‬‬ ‫‪ 123‬۽ هن مون کي چيو‪ ،‬ڇا تو اهي پٿر ڏٺا جيڪي اڇليا ويا هئا؟ انهن تي نالو ضرور هو‪ ،‬پر انهن جي ڪپڙن تي نه لڳل هئا‪ .‬مون‬ ‫چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬انهن جو لباس ڇا آهي؟ انهن جا نال‪ ،‬هن چيو‪ ،‬انهن جو لباس آهي‪.‬‬ ‫‪ 124‬تنهنڪري جيڪو بہ خدا جي فرزند جو نالو کڻي ٿو‪ ،‬تنهن کي انهن جا نال بہ کڻڻ گهرجن؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا جو فرزند پاڻ بہ انهن‬ ‫جا نال کڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 125‬جيئن ته انهن پٿرن جو تعلق آهي‪ ،‬هن جاري رکيو‪ ،‬جيڪي انهن جي هٿن سان پهچائي رهيا هئا‪ ،‬توهان عمارت ۾ بيٺل ڏٺا‪ ،‬اهي‬ ‫پنهنجي طاقت سان ڍڪيل هئا؛ جنهن جي ڪري توهان پٿر سان گڏ ساڳئي رنگ جو سڄو ٽاور ڏسو ٿا‪ ،‬۽ اهو هڪ پٿر وانگر ٺهيل هو‪.‬‬ ‫‪ 126‬ساڳي ءِ طرح جن خدا تي سندس پٽ جي وسيلي ايمان آندو آهي‪ ،‬تن سندس روح کي ڍڪيو آهي‪ .‬ڏسو‪ ،‬هڪ روح‪ ،‬هڪ جسم‪ ،‬۽‬ ‫انهن جي ڪپڙن جو هڪ رنگ هوندو؛ ۽ اهي سڀ اهو حاصل ڪندا‪ ،‬جيڪي انهن ڪنوارين جا نال کڻندا‪.‬‬ ‫پوِ اهي پٿر ڇو اڇليا ويا جيڪي رد ڪيا ويا هئا‪ ،‬جڏهن ته اهي پڻ دروازي ذريعي کڻي ويا هئا‪ ،‬۽ انهن‬ ‫‪ 127‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬ء‬ ‫ڪنوارين جي هٿن سان هن ٽاور جي عمارت ۾ پهچايو ويو هو؟‬ ‫‪ 128‬ڏسي‪ ،‬هن چيو‪ ،‬تون سڀني شين جي چڱي ءِ طرح جاچ ڪرڻ جو خيال رکين ٿو‪ ،‬انهن پٿرن بابت به ٻڌو جيڪي رد ڪيا ويا هئا‪ .‬انهن‬ ‫سڀني کي خدا جي پٽ جو نالو مليو‪ ،‬۽ ان سان گڏ انهن ڪنوارين جي طاقت‪.‬‬ ‫‪ 129‬تنهن ڪري جڏهن اهي روح مليا‪ ،‬ته اهي ڪامل ٿي ويا‪ ،‬۽ خدا جي ٻانهن جي تعداد ۾ شامل ٿي ويا؛ ۽ اهي هڪ جسم ۽ هڪ لباس‬ ‫هجڻ لڳا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ساڳئي صداقت سان نوازيا ويا هئا‪ ،‬جيڪو اهي هڪجهڙو استعمال ڪندا هئا‪.‬‬ ‫پوِ انهن عورتن کي قيد ڪيو ويندو‪ ،‬جن کي تو ڏٺو هو ڪاري لباس ۾‪ ،‬انهن جي ڪلهن تي آزادي ۽ انهن جا وار کليل‬ ‫‪ 130‬پر ان کان ء‬ ‫هئا؛ انهن پنهنجين خواهشن کي انهن تي مقرر ڪيو‪ ،‬انهن جي خوبصورتي سان آزمايو ويو؛ ۽ انهن پنهنجي طاقت سان ڍڪيل هئا‪ ،‬۽‬ ‫ڪنوارن جا ڪپڙا لهي ڇڏيا هئا‪:‬‬ ‫‪ 131‬تنهن ڪري انهن کي خدا جي گهر مان ڪڍيو ويو‪ ،‬۽ انهن عورتن جي حوالي ڪيو ويو‪ .‬پر جيڪي پنهنجي خوبصورتي سان خراب‬ ‫نه ٿيا هئا‪ ،‬اهي خدا جي گهر ۾ رهيا‪ .‬هن چيو ته‪ ،‬هي انهن پٿرن جي علمت آهي جيڪي رد ڪيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪ 132‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬جيڪڏهن انهن مان ڪو به ماڻهو توبه ڪري‪ ،‬۽ انهن عورتن جي خواهش کي ڇڏي ڏئي‪ ،‬۽ تبديل ٿي‪ ،‬۽ انهن‬ ‫ڪنوارين ڏانهن موٽي‪ ،‬۽ پنهنجي نيڪي کي ٻيهر پائي‪ ،‬ته ڇا اهي خدا جي گهر ۾ داخل نه ٿيندا؟‬ ‫‪ 133‬هن چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن اهي انهن عورتن جا سڀ ڪم هڪ طرف رکي ڇڏيندا‪ ،‬۽ انهن ڪنوارين جي طاقت ٻيهر حاصل ڪندا‪ ،‬۽‬ ‫انهن جي ڪمن ۾ هلندا‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫لِ عمارت ۾ هڪ رڪاوٽ آهي‪ ،‬ته جيڪڏهن اهي توبه ڪن‪ ،‬ته انهن کي هن ٽاور جي تعمير ۾ شامل ڪيو وڃي؛‬ ‫‪ 134‬۽ انهي ءِ سبب ء‬ ‫جاِ تي ٺاهيا وڃن‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهن کي مڪمل طور تي رد ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫پر جيڪڏهن اهي توبه نه ڪن‪ ،‬ته ٻيا انهن جي ء‬ ‫لِ مون خداوند جو شڪر ادا ڪيو‪ ،‬ته انهن سڀني تي رحم ڪيو ويو جن تي سندس نالو رکيو ويو آهي‪ ،‬هن اسان‬ ‫‪ 135‬انهن سڀني شين ء‬ ‫ڏانهن توبه جو فرشتو موڪليو ته جيئن اسان جي صدارت ڪري جن سندس خلف گناهه ڪيو آهي؛ ۽ هن اسان جي روحن کي تازگي‬ ‫لِ تازگي حاصل ڪئي آهي‪.‬‬ ‫ڏني آهي جيڪي تقريبن ختم ٿي ويا هئا‪ ،‬۽ جن کي نجات جي ڪا اميد نه هئي‪ ،‬پر هاڻي زندگي جي تجديد ء‬ ‫پوِ مون چيو‪” ،‬سائين‪ ،‬هاڻي مون کي ڏيکاريو ته هي ٽاور زمين تي نه پر پٿر تي ۽ دروازي تي ڇو ٺهيل آهي؟“ هن جواب‬ ‫‪ 136‬ء‬ ‫سواِ‪ ،‬تنهن ڪري تون هي پڇين ٿو“‪.‬‬ ‫ڏنو‪” ،‬تون بيوقوف آهين‪ ،‬۽ سمجهه کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 137‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي توهان کان سڀ ڪجهه پڇڻ گهرجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي ڪجهه به سمجهه ۾ نٿو اچي‪ .‬ڇو ته توهان‬ ‫جا سڀئي جواب عظيم ۽ شاندار آهن؛ ۽ جيڪي هڪ ماڻهو مشڪل سان سمجهي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 138‬ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ :‬خدا جي پٽ جو نالو عظيم ۽ بي حد آهي‪ ،‬۽ سڄي دنيا ان جي مدد سان قائم آهي‪ .‬تنهن ڪري‪ ،‬مون چيو ته‪ ،‬خدا جي‬ ‫پوِ هو انهن جي مدد ڇو نه ڪري جن کي هن دعوت ڏني آهي‪ ،‬۽ جيڪي هن جو‬ ‫هر مخلوق سندس پٽ جي مدد سان قائم رهي ٿي‪ ،‬ته ء‬ ‫نالو کڻن ٿا‪ ،‬۽ هن جي حڪمن تي هلن ٿا؟‬ ‫‪ 139‬ڇا توهان نه ٿا ڏسو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬ته هو انهن جي حمايت ڪري ٿو‪ ،‬جيڪي پنهنجي پوري دل سان سندس نالو رکن ٿا؟ تنهن ڪري هو‬ ‫انهن جو بنياد آهي‪ ،‬۽ خوشي ءِ سان انهن جي حمايت ڪري ٿو جيڪي سندس نالو کان انڪار نٿا ڪن‪ ،‬پر خوشي ءِ سان ان کي برداشت‬ ‫ڪن ٿا‪.‬‬ ‫¶‪ 140‬۽ مون چيو‪ :‬سائين‪ ،‬مون کي انهن ڪنوارين جا نال ٻڌايو؛ ۽ انهن عورتن جا جيڪي ڪاري لباس ۾ ڍڪيل هيون‪.‬‬ ‫‪ 141‬هن چيو‪ ،‬انهن ڪنوارين جا نال ٻڌو جيڪي وڌيڪ طاقتور آهن‪ ،‬۽ دروازي جي ڪنڊن تي بيٺا رهو‪ .‬هي انهن جا نال آهن‪:‬‬ ‫‪ 142‬پهرين کي ايمان سڏيو ويندو آهي؛ ٻيو تسلسل؛ ٽيون‪ ،‬طاقت؛ چوٿون‪ ،‬صبر؛ باقي جيڪي انهن جي هيٺان بيٺل آهن‪ ،‬سادگي‪،‬‬ ‫معصوميت‪ ،‬پاڪدامني‪ ،‬خوش مزاجي‪ ،‬سچائي‪ ،‬سمجه‪ ،‬هم آهنگي‪ ،‬خيرات‪.‬‬ ‫‪ 143‬تنهن ڪري جيڪو به اهي نال ۽ خدا جي فرزند جا نال کڻندو‪ ،‬اهو خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 144‬هاڻي ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬انهن عورتن جا نال‪ ،‬جيڪي ڪاري لباس ۾ ڍڪيل هيون‪ .‬انهن مان‪ ،‬چار مکيه آهن‪ :‬پهرين بي وفائي آهي؛ ٻي‪،‬‬ ‫بي قابو؛ ٽيون‪ ،‬بي وفائي؛ چوٿين‪ ،‬خوشي‪.‬‬ ‫‪ 145‬۽ باقي جيڪي پٺيان اچن ٿا انهن کي هن طرح سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬اداسي‪ ،‬بغض‪ ،‬شہوت‪ ،‬ڪاوڙ‪ ،‬ڪوڙ‪ ،‬بيوقوفي‪ ،‬غرور ۽ نفرت‪ .‬خدا‬ ‫جو ٻانهو‪ ،‬جيڪو انهن روحن کي کڻي ٿو‪ ،‬اهو يقينا ا خدا جي بادشاهت کي ڏسندو‪ ،‬پر هو ان ۾ داخل نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 146‬پر‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي ڪهڙا پٿر آهن جيڪي گهرائي ءِ مان ڪڍي عمارت ۾ لڳايا ويا هئا؟ هن چيو ته ڏهه‪ ،‬جيڪي بنياد تي رکيا ويا هئا‪،‬‬ ‫پهرين دور آهن؛ ايندڙ پنجويهه‪ ،‬ٻيو‪ ،‬نيڪ ماڻهن جو‪.‬‬ ‫‪ 147‬ايندڙ پنجٽيهه‪ ،‬خداوند جا نبي ۽ خادم آهن‪ .‬۽ چاليهه‪ ،‬خدا جي پٽ جي تبليغ جا رسول ۽ ڊاڪٽر آهن‪.‬‬ ‫پوِ اهي پٿر عمارت ۾ ڇو رکيا؟ ۽ هن چيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي پهريان اهي‬ ‫‪ 148‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬ڪنوارين دروازي مان کڻي وڃڻ کان ء‬ ‫روح کڻي ويا هئا‪ ،‬۽ انهن هڪ کان نه هڪ کي جدا ڪيو‪ ،‬نه ئي مرد روحن کان‪ ،‬۽ نه ئي روحن انسانن کان‪:‬‬ ‫‪ 149‬پر روح انهن ماڻهن سان گڏ انهن جي موت جي ڏينهن تائين گڏ رهيا؛ جيڪڏهن انهن وٽ اهي روح نه هجن ها ته اهي هن ٽاور جي‬ ‫لِ ڪارآمد نه ٿي سگهن ها‪.‬‬ ‫تعمير ء‬ ‫‪ 150‬۽ مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬مون کي هي وڌيڪ ڏيکاريو‪ .‬هن جواب ڏنو‪ ،‬توهان ڇا پڇو ٿا؟ اهي پٿر ڇو اونهائي مان نڪتا‪ ،‬۽ هن ٽاور جي‬ ‫عمارت ۾ رکيا ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي گهڻو وقت اڳ انهن پاڪ روحن کي کڻي ويا هئا‪.‬‬ ‫لِ ضروري هو ته پاڻي ءِ ذريعي چڙهن ته جيئن اهي آرام ڪري سگهن‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهي ٻي صورت ۾ خدا جي‬ ‫‪ 151‬هن چيو ته‪ ،‬انهن ء‬ ‫بادشاهت ۾ داخل نه ٿي سگهيا‪ ،‬پر پنهنجي اڳوڻي زندگي جي فاني کي ڇڏي ڏيڻ سان‪.‬‬ ‫‪ 152‬تنهن ڪري‪ ،‬اهي مري ويا هئا‪ ،‬تڏهن به خدا جي پٽ جي مهر سان مهر ڪئي وئي‪ ،‬۽ اهڙي طرح خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿيا‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو ويو آهي؛ پر جڏهن هو اها‬ ‫‪ 153‬ڇاڪاڻ ته ان کان اڳ جو ڪو ماڻهو خدا جي پٽ جو نالو حاصل ڪري‪ ،‬ان کي موت ء‬ ‫لِ مقرر ڪيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫مهر حاصل ڪري ٿو‪ ،‬ته هو موت کان آزاد ٿي ويندو آهي‪ ،‬۽ زندگي ء‬ ‫لِ مقرر ٿيل مٿي ايندا آهن‪.‬‬ ‫‪ 154‬هاڻي اها ءمهر بپتسما جو پاڻي آهي‪ ،‬جنهن ۾ ماڻهو موت جي فرض هيٺ لهي ويندا آهن‪ ،‬پر زندگي ء‬ ‫‪ 155‬انهي ءِ ڪري انهن کي پڻ هي ءمهر جي تبليغ ڪئي وئي‪ ،‬۽ انهن ان کي استعمال ڪيو‪ ،‬ته جيئن اهي خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿين‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي چاليهه پٿر به انهن سان گڏ اونهائي مان ڇو مٿي آيا‪ ،‬جڏهن ته اڳ ۾ ئي اها ءمهر ملي چڪي هئي؟‬ ‫‪ 156‬۽ مون چيو‪ ،‬ته ء‬ ‫‪ 157‬هن جواب ڏنو تہ‪” ،‬ڇاڪاڻ تہ اهي رسول ۽ استاد‪ ،‬جيڪي خدا جي فرزند جي نالي جي تبليغ ڪندا هئا‪ ،‬جڏهن انهن سندس ايمان ۽‬ ‫طاقت حاصل ڪئي هئي‪ ،‬انهن کي تبليغ ڪندا هئا جيڪي اڳ ۾ مري ويا هئا؛ ۽ انهن انهن کي هي ءمهر ڏني‪.‬‬ ‫‪ 158‬تنهن ڪري اهي انهن سان گڏ پاڻي ءِ ۾ لهي ويا‪ ،‬۽ ٻيهر مٿي آيا‪ .‬پر اهي جڏهن جيئرا هئا ته هيٺ لهي ويا‪ ،‬۽ ٻيهر جيئرا مٿي آيا‪:‬‬ ‫جڏهن ته جيڪي اڳ ۾ مرڻ وارا هئا‪ ،‬اهي مئل هيٺ لهي ويا‪ ،‬پر جيئرا مٿي آيا؛‬ ‫‪ 159‬تنهن ڪري انهن جي ذريعي انهن کي زندگي ملي‪ ،‬۽ خدا جي پٽ کي سڃاتو‪ :‬انهي ڪري اهي انهن سان گڏ آيا‪ ،‬۽ ٽاور جي تعمير ۾‬ ‫اچڻ جي لئق هئا؛ ۽ ڪٽيا نه ويا‪ ،‬پر مڪمل طور تي رکيا ويا؛ ڇاڪاڻ ته اهي صداقت ۽ وڏي پاڪائي ۾ مري ويا؛ صرف هي مهر انهن‬ ‫لِ گهٽ هئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 160‬اهڙي طرح توهان وٽ انهن شين جي وضاحت آهي‪.‬‬ ‫¶ ‪ 161‬مون جواب ڏنو‪ :‬سائين‪ ،‬هاڻي مون کي ٻڌايو ته انهن جبلن جو ڇا تعلق آهي‪ ،‬اهي ايترا مختلف ڇو آهن؛ ڪجهه هڪ شڪل جا‪ ،‬۽‬ ‫ڪجهه ٻئي جا‪.‬‬ ‫‪ 162‬هن چيو ته ٻڌو‪ ،‬اهي ٻارهن جبل جيڪي توهان ڏسو ٿا‪ ،‬اهي ٻارهن قومون آهن‪ ،‬جيڪي سڄي دنيا کي ٺاهين ٿيون‪ .‬تنهن ڪري خدا‬ ‫جي فرزند جي تبليغ انهن کي ڪئي وئي آهي‪ ،‬جن کي هن انهن ڏانهن موڪليو هو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 163‬پر ڇو‪ ،‬مون چيو‪ ،‬اهي مختلف آهن‪ ،‬۽ هر هڪ هڪ شڪل جو آهي؟ هن جواب ڏنو‪ ،‬ٻڌو‪ .‬اهي ٻارهن قومون جيڪي سڄي دنيا تي‬ ‫قبضو ڪن ٿيون‪ ،‬ٻارهن ماڻهو آهن‪.‬‬ ‫معني ۽ عمل کوليندس‪.‬‬ ‫جي‬ ‫جبل‬ ‫هر‬ ‫کي‬ ‫تو‬ ‫مان‬ ‫ڪري‬ ‫تنهن‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫مختلف‬ ‫به‬ ‫اهي‬ ‫تيئن‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫ڏٺو‬ ‫مختلف‬ ‫‪ 164‬۽ جيئن تو انهن جبلن کي‬ ‫ي‬ ‫‪ 165‬پر پهرين‪ ،‬صاحب‪ ،‬مون چيو‪ ،‬مون کي اهو ڏيکاريو؛ جڏهن ته اهي جبل ايترا مختلف آهن‪ ،‬اهي هن ٽاور جي تعمير ۾ ڪيئن متفق ٿيا‬ ‫آهن؛ ۽ هڪ رنگ ۾ آندا ويا آهن؛ ۽ انهن کان گهٽ روشن نه آهن جيڪي اونهائي مان نڪرندا آهن؟‬ ‫‪ 166‬ڇاڪاڻ ته‪ ،‬هن جواب ڏنو‪ ،‬سڀني قومن جيڪي آسمان هيٺ آهن‪ ،‬خدا جي فرزند جي ساڳئي نالي تي ٻڌو آهي ۽ ايمان آندو آهي‪ ،‬جنهن‬ ‫سان اهي سڏيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬اهي سڀ هڪجهڙي سمجه ۽ علم جا شريڪ بڻايا ويا آهن؛ ۽ انهن جو ايمان ۽‬ ‫‪ 167‬تنهن ڪري سندس ءمهر حاصل ڪرڻ کان ء‬ ‫خيرات ساڳيو رهيو آهي؛ ۽ انهن انهن ڪنوارين جي روحن کي سندس نالي سان گڏ کڻي ويا آهن‪.‬‬ ‫‪ 168‬۽ تنهن ڪري هن ٽاور جي عمارت ساڳئي رنگ جي نظر آئي‪ ،‬۽ سج جي روشني ءِ وانگر چمڪي رهي هئي‪.‬‬ ‫پوِ اهي هڪ ذهن ۾ متفق ٿيا ته انهن سڀني جو هڪ جسم ٿيڻ شروع ٿيو؛ جيتوڻيڪ انهن مان ڪجهه پاڻ کي آلوده‬ ‫‪ 169‬پر ان کان ء‬ ‫ڪيو‪ ،‬۽ نيڪ ماڻهن جي قسم کان پري ڪيو ويو‪ ،‬۽ ٻيهر پنهنجي اڳوڻي حالت ۾ موٽي آيا‪ ،‬۽ اڳي کان به بدتر ٿي ويا‪.‬‬ ‫¶ ‪ 170‬مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي ڪيئن بدتر هئا جيڪي خداوند کي سڃاڻندا هئا؟ هن جواب ڏنو‪ :‬جيڪڏهن اهو جيڪو خداوند کي نٿو ڄاڻي‪،‬‬ ‫ته ان جي بدڪاري جي سزا ان تي ايندي‪.‬‬ ‫‪ 171‬پر جيڪو خداوند کي سڃاڻي ٿو‪ ،‬ان کي هر قسم جي بڇڙائي کان مڪمل طور تي پاسو ڪرڻ گهرجي‪ ،‬۽ وڌيڪ کان وڌيڪ‬ ‫صداقت جو خادم بڻجڻ گهرجي‪.‬‬ ‫پوِ ڇا اهو توهان کي وڌيڪ گناهه نٿو لڳي جيڪو نيڪي جي پيروي ڪرڻ گهرجي‪ ،‬جيڪڏهن هو گناهه جي حصي کي ترجيح‬ ‫‪ 172‬۽ ء‬ ‫سواِ گناهه ڪري ٿو؟‬ ‫ڏئي ٿو؛ ان کان جيڪو خدا جي طاقت کي ڄاڻڻ کان‬ ‫ء‬ ‫لِ مقرر ٿيل آهن؛ پر اهي جن خداوند کي سڃاتو آهي‪ ،‬۽ سندس شاندار ڪم ڏٺا آهن‪ ،‬جيڪڏهن اهي‬ ‫‪ 173‬تنهن ڪري اهي واقعي موت ء‬ ‫لِ مري ويندا‪.‬‬ ‫بدڪاري ءِ سان زندگي گذاريندا‪ ،‬ته انهن کي ٻيڻو سزا ڏني ويندي‪ ،‬۽ هميشه ء‬ ‫پوِ‪ ،‬جيڪو رد ڪيو ويو هو؛ انهن کي بڇڙن ۽ ظالم روحن جي حوالي‬ ‫‪ 174‬جيئن ته توهان ڏٺو آهي ته پٿرن کي ٽاور مان ڪڍڻ کان ء‬ ‫ڪيو ويو؛ ۽ توهان ٽاور کي ايترو صاف ڏٺو‪ ،‬ڄڻ ته اهو سڀ هڪ پٿر مان ٺهيل هو‪:‬‬ ‫‪ 175‬تنهن ڪري خدا جي ڪليسيا‪ ،‬جڏهن ان کي پاڪ ڪيو ويندو( ‪:‬بدڪار ۽ جعلي‪ ،‬شرارتي ۽ شڪي‪ ،‬۽ اهي سڀ جن ان ۾ پاڻ کي‬ ‫راِ‪ ،‬هڪ ايمان‪ ،‬۽‬ ‫بڇڙو ڪيو آهي‪ ،‬۽ مختلف قسم جا گناهه ڪيا آهن‪ ،‬ٻاهر ڪڍيا ويندا) هڪ جسم بڻجي ويندا‪ ،‬۽ هڪ سمجه‪ ،‬هڪ ء‬ ‫هڪ ئي خيرات هوندي‪.‬‬ ‫پوِ خدا جو فرزند انهن ۾ خوش ٿيندو‪ ،‬۽ پنهنجي ماڻهن کي پاڪ ارادي سان قبول ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 176‬۽ ء‬ ‫‪ 177‬۽ مون چيو‪ :‬سائين‪ ،‬اهي سڀ شيون وڏيون ۽ عزت واريون آهن؛ پر هاڻي مون کي هر جبل جو اثر ۽ طاقت ڏيکاريو‪ :‬ته جيئن هر‬ ‫روح جيڪو خداوند تي ڀروسو ڪري ٿو‪ ،‬جڏهن اهو اهي ڳالهيون ٻڌندو ته سندس عظيم‪ ،‬شاندار ۽ پاڪ نالي جي عزت ڪري‪.‬‬ ‫‪ 178‬هن چيو ته‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬انهن جبلن جي قسم‪ ،‬يعني ٻارهن قومن جي‪.‬‬ ‫‪ 179‬جيڪي پهرين جبل تي ايمان آندو آهي‪ ،‬جيڪو ڪارو آهي‪ ،‬اهي آهن جن ايمان کان بغاوت ڪئي آهي؛ ۽ خداوند جي خلف بڇڙيون‬ ‫ڳالهيون ڪيون آهن؛ ۽ خدا جي ٻانهن سان غداري ڪئي آهي‪.‬‬ ‫لِ ڪا به توبه ناهي‪ :‬۽ تنهن ڪري اهي ڪارا آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن جو قسم بڇڙو‬ ‫‪ 180‬انهن کي موت جي سزا ڏني وئي آهي‪ ،‬انهن ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫پوِ آهن‪،‬‬ ‫‪ 181‬ٻئي جبل مان جيڪو هموار هو‪ ،‬منافق آهن‪ ،‬جن ايمان آندو آهي‪ ،‬۽ بدڪاري ءِ جا استاد آهن‪ :‬۽ اهي مٿي ذڪر ڪيل کان ء‬ ‫جن ۾ نيڪي ءِ جو ميوو ناهي‪.‬‬ ‫سواِ آهي؛ تيئن اهڙن ماڻهن جو نالو به عيسائي آهي‪ ،‬پر ايمان کان خالي آهن؛ ۽ نه‬ ‫‪ 182‬ڇاڪاڻ ته جيئن انهن جو جبل بنجر ۽ ميوي کان‬ ‫ء‬ ‫ئي انهن ۾ سچائي جو ڪو به ميوو آهي‪.‬‬ ‫لِ توبه ڪرڻ جي گنجائش باقي آهي‪ ،‬جيڪڏهن اهي اوچتو ان جي پيروي ڪندا‪ :‬پر جيڪڏهن اهي دير ڪندا‪ ،‬ته اهي‬ ‫‪ 183‬تڏهن به انهن ء‬ ‫به اڳئين قسم سان گڏ موت ۾ شريڪ ٿيندا‪.‬‬ ‫لِ نه‪ ،‬جڏهن ته انهن جا گناهه‬ ‫لِ توبه ڪرڻ جي گنجائش ڇو ڇڏي وئي آهي‪ ،‬۽ اڳئين قسم جي ماڻهن ء‬ ‫‪ 184‬مون چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬انهن ء‬ ‫هڪجهڙا آهن؟‬ ‫‪ 185‬تنهن ڪري‪ ،‬هن انهن کي چيو ته توبه سان زندگي ڏانهن واپسي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجي رب جي خلف ڪفر نه ڪيو آهي‪ ،‬۽‬ ‫نه ئي خدا جي ٻانهن سان خيانت ڪئي آهي‪ :‬پر پنهنجي فائدي جي خواهش سان ماڻهن کي ٺڳيو آهي‪ ،‬انهن کي گنهگارن جي خواهشن جي‬ ‫لِ ڏک برداشت ڪندا‪.‬‬ ‫مطابق هلئي رهيا آهن؛ تنهن ڪري اهي هن‬ ‫شيِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ توبه جي گنجائش باقي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن خداوند جي خلف ڪا به بڇڙي ڳالهه نه ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 186‬پر اڃا تائين انهن ء‬ ‫‪ 187‬اهي جيڪي ٽئين جبل جا آهن جنهن ۾ ڪنڊا ۽ ڪانڊيرا هئا‪ ،‬اهي آهن جيڪي ايمان آڻيندا هئا‪ ،‬پر انهن مان ڪجهه امير هئا‪ ،‬ٻيا‬ ‫ڪيترن ئي ڪمن ۾ مصروف هئا‪ :‬ڪانڊيرا انهن جي دولت آهن‪ :‬ڪانڊيرا‪ ،‬اهي ڪم جن ۾ اهي مصروف هئا‪.‬‬ ‫‪ 188‬هاڻي جيڪي گهڻين ڪمن ۽ مختلف ڪمن ۾ ڦاٿل آهن‪ ،‬اهي پاڻ کي خدا جي ٻانهن سان شامل نه ٿا ڪن‪ ،‬پر انهن ڪمن جي ڪري‬ ‫ڀڄي وڃن ٿا جن سان اهي ٿڪجي پيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 189‬۽ تنهن ڪري جيڪي دولتمند آهن‪ ،‬اهي مشڪل سان پاڻ کي خدا جي ٻانهن جي ڳالهين جي تابع ڪن ٿا‪ ،‬ڊڄن ٿا ته متان انهن کان‬ ‫ڪجهه به نه پڇيو وڃي‪ .‬تنهن ڪري اهي خدا جي بادشاهت ۾ مشڪل سان داخل ٿيندا‪.‬‬ ‫‪ 190‬ڇاڪاڻ ته جيئن ماڻهو ڪنڊن تي ننگي پيرن سان مشڪل سان هلندا آهن‪ ،‬تيئن اهڙن ماڻهن کي خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿيڻ مشڪل‬ ‫هوندو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫لِ توبه ڏانهن موٽڻ جو وقت آهي؛ جيڪڏهن اهي جلدي ان ڏانهن موٽندا؛ ته جيئن ته انهن جي اڳئين ڏينهن ۾ انهن‬ ‫‪ 191‬تڏهن به انهن سڀني ء‬ ‫ڪم ڪرڻ کان غفلت ڪئي هئي‪ ،‬ايندڙ وقت ۾ اهي ڪجهه سٺو ڪري سگهن‪.‬‬ ‫‪ 192‬تنهن ڪري جيڪڏهن اهي توبه ڪري نيڪي ءِ جا ڪم ڪندا ته اهي جيئرا رهندا؛ پر جيڪڏهن اهي پنهنجي بڇڙن ڪمن ۾ جاري‬ ‫رهندا ته انهن کي انهن عورتن جي حوالي ڪيو ويندو جيڪي انهن جي جان وٺنديون‪.‬‬ ‫‪ 193‬ـ چوٿين جبل جي حوالي سان‪ ،‬جنهن ۾ ڪيتريون ئي ٻوٽا هئا‪ ،‬جن جو مٿيون حصو سائو آهي‪ ،‬پر پاڙون سڪي ويون آهن‪ ،‬۽ جن مان‬ ‫ڪجهه سج جي گرمي سان ءڇهڻ سان سڪي ويا آهن؛‬ ‫‪ 194‬اهو شڪي ماڻهن کي ظاهر ڪري ٿو‪ ،‬جن ايمان آندو آهي‪ ،‬۽ ڪجهه ٻيا جيڪي پنهنجي زبانن ۾ رب کي کڻن ٿا‪ ،‬پر ان کي پنهنجي‬ ‫دل ۾ نٿا رکن‪ :‬تنهن ڪري انهن جو گاهه سڪل آهي‪ ،‬۽ بغير پاڙ جي؛ ڇاڪاڻ ته اهي صرف لفظن ۾ رهن ٿا‪ ،‬پر انهن جا ڪم مئل آهن‪.‬‬ ‫‪ 195‬تنهن ڪري اهي نه مئل آهن ۽ نه جيئرا‪ ،‬۽ ان سان گڏ شڪ ۾ به آهن‪ .‬ڇاڪاڻ ته شڪ وارا نه سائي آهن ۽ نه سڪل؛ يعني نه مئل‬ ‫آهن ۽ نه جيئرا‪.‬‬ ‫‪ 196‬ڇاڪاڻ ته جيئن سج جي نظر سان ٻوٽا سڪي ويندا آهن؛ تيئن شڪ ڪندڙ جڏهن ظلم جي خبر ٻڌندا آهن‪ ،‬۽ تڪليفن کان ڊڄندا آهن‪،‬‬ ‫ته پنهنجن بتن ڏانهن موٽندا آهن‪ ،‬۽ ٻيهر انهن جي عبادت ڪندا آهن‪ ،‬۽ پنهنجي رب جو نالو کڻڻ کان شرمندا آهن‪.‬‬ ‫‪ 197‬هن قسم جا مرد نه مئل آهن ۽ نه ئي جيئرا؛ تڏهن به اهي به جيئرا ٿي سگهن ٿا‪ ،‬جيڪڏهن اهي فوري طور تي توبه ڪن؛ پر‬ ‫جيڪڏهن نه‪ ،‬ته انهن کي انهن عورتن جي حوالي ڪيو ويندو‪ ،‬جيڪي انهن جي جان وٺنديون‪.‬‬ ‫‪ 198‬جيئن پنجين جبل بابت جيڪو ٽٽل آهي‪ ،‬۽ اڃا تائين سائي گاهه آهي‪ :‬اهي اهڙي قسم جا آهن جن ايمان آندو آهي‪ ،‬۽ واقعي وفادار آهن‪،‬‬ ‫لِ سوچيو ويندو‪ ،‬پر حقيقت ۾ ڪجهه به نه ٿا ڄاڻن‪.‬‬ ‫پر مشڪل سان ايمان آڻين ٿا؛ ۽ دلير آهن‪ ،‬۽ خود غرض آهن؛ اهو سڀ ڪجهه ڄاڻڻ ء‬ ‫‪ 199‬تنهن ڪري‪ ،‬هن اعتماد جي ڪري‪ ،‬علم انهن کان هليو ويو آهي؛ ۽ انهن ۾ هڪ تڪڙي گمان داخل ٿي ويو آهي‪.‬‬ ‫‪ 200‬پر اهي پاڻ کي بلند ۽ هوشيار ماڻهن وانگر کڻن ٿا؛ ۽ جيتوڻيڪ اهي بيوقوف آهن‪ ،‬پر استاد نظر ايندا‪.‬‬ ‫‪ 201‬هاڻي هن بيوقوفي جي ڪري انهن مان ڪيترائي‪ ،‬جڏهن ته اهي پاڻ کي وڏائي ڪن ٿا‪ ،‬بيڪار ۽ خالي ٿي ويا آهن‪ .‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫جرئت ۽ بيڪار اعتماد هڪ تمام خراب روح آهي‪.‬‬ ‫‪ 202‬تنهن ڪري انهن مان گهڻا ڦٽي ويا آهن؛ پر ٻين پنهنجي غلطي کي تسليم ڪندي‪ ،‬توبه ڪئي آهي‪ ،‬۽ پاڻ کي انهن جي حوالي ڪيو‬ ‫آهي جيڪي ڄاڻن ٿا‪.‬‬ ‫لِ توبه جي اجازت آهي؛ ڇاڪاڻ ته اهي ايترا بڇڙا نه هئا جيترا بيوقوف‪ ،‬۽ عقل کان خالي‪.‬‬ ‫‪ 203‬۽ هن قسم جي باقي سڀني ء‬ ‫‪ 204‬جيڪڏهن اهي توبه ڪن‪ ،‬ته اهي خدا جي واسطي جيئرا رهندا؛ پر جيڪڏهن نه‪ ،‬ته اهي انهن عورتن سان گڏ رهندا‪ ،‬جيڪي انهن تي‬ ‫پنهنجو بڇڙو ڪم ڪنديون‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ڇهين جبل بابت‪ ،‬جنهن ۾ وڏا ۽ ننڍا ڦاٽ آهن‪ ،‬اهي اهڙا آهن جن ايمان آندو آهي؛ پر جيڪي ننڍا ڦاٽ هئا‪ ،‬اهي اهي آهن‬ ‫‪205‬‬ ‫ء‬ ‫جن پاڻ ۾ تڪرار ڪيو آهي؛ ۽ پنهنجن جهڳڙن جي ڪري ايمان ۾ ڪمزور ٿي ويا آهن‪.‬‬ ‫‪ 206‬تڏهن به انهن مان ڪيترن ئي توبه ڪئي آهي‪ ،‬۽ باقي جڏهن اهي منهنجا حڪم ٻڌندا ته اهي به ائين ئي ڪندا؛ ڇاڪاڻ ته انهن جا‬ ‫تڪرار ننڍا آهن‪ ،‬۽ اهي آساني سان توبه ڏانهن موٽندا‪.‬‬ ‫‪ 207‬پر جن وٽ وڏا ڦاٽ آهن‪ ،‬اهي سخت پٿر وانگر هوندا‪ ،‬جيڪي رنجش ۽ ڏوهه کان واقف هوندا‪ ،‬۽ پاڻ ۾ ڪاوڙ سان ڀريل هوندا‪ .‬تنهن‬ ‫ڪري انهن کي ٽاور مان اڇليو ويو آهي‪ ،‬۽ ان جي عمارت ۾ رکڻ کان انڪار ڪيو ويو آهي؛ ڇاڪاڻ ته هن قسم جا ماڻهو مشڪل سان‬ ‫جيئرا رهندا‪.‬‬ ‫‪ 208‬اسان جو خدا ۽ خداوند‪ ،‬جيڪو سڀني شين تي حڪمراني ڪري ٿو‪ ،‬۽ پنهنجي سڀني مخلوقن تي طاقت رکي ٿو‪ ،‬اسان جي گناهن کي‬ ‫ياد نه ڪندو‪ ،‬پر انهن کي آساني سان مطمئن ڪري ٿو جيڪي پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪن ٿا‪ :‬پر انسان سست‪ ،‬فاني‪ ،‬ڪمزور‪ ،‬۽‬ ‫گناهن سان ڀريل هجڻ ڪري‪ ،‬انسان جي خلف پنهنجي غضب ۾ قائم رهي ٿو؛ ڄڻ ته اهو هن جي طاقت ۾ هجي ته هن کي بچائي يا تباهه‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪ 209‬پر مان‪ ،‬فرشتي جي حيثيت سان جيڪو توهان جي توبه تي مقرر ڪيل آهي‪ ،‬توهان کي نصيحت ڪريان ٿو ته توهان مان جيڪو به‬ ‫اهڙو مقصد رکي ٿو‪ ،‬ان کي هڪ طرف رکي‪ ،‬۽ توبه ڏانهن موٽي؛ ۽ خداوند توهان جي اڳوڻن گناهن کي شفا ڏيندو‪ ،‬جيڪڏهن توهان پاڻ‬ ‫کي هن بڇڙي روح کان پاڪ ڪندا؛ پر جيڪڏهن توهان اهو نه ڪندا‪ ،‬ته توهان کي موت جي حوالي ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 210‬جيئن ستين جبل بابت‪ ،‬جنهن ۾ گاهه سائي ۽ شاداب هئي‪ ،‬۽ سڄو جبل وفادار هو؛ ۽ هر قسم جا ڍور ان جي گاهه تي کارائيندا هئا‪ ،‬۽‬ ‫جيترو وڌيڪ گاهه کائي ويندو هو‪ ،‬اوترو ئي اهو وڌيڪ ڦءٽي پوندو هو‪:‬‬ ‫پوِ به خدا جي ٻانهن ۾ خوش‬ ‫‪ 211‬اهي اهڙا آهن جيڪي ايمان وارا هئا‪ ،‬۽ هميشه سٺا ۽ سچا هئا؛ ۽ پاڻ ۾ ڪنهن به فرق کان‬ ‫ء‬ ‫سواِ‪ ،‬پر ء‬ ‫لِ تيار رهيا‪ ،‬سڀني ماڻهن کي انهن جي محنت مان بنا‬ ‫هئا‪ ،‬انهن ڪنوارين جي روح کي پائي؛ ۽ هميشه سڀني ماڻهن تي رحم ڪرڻ ء‬ ‫ڪنهن ملمت ۽ بنا ڪنهن سوچ ويچار جي ڏئي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 212‬تنهن ڪري خداوند انهن جي سادگي ۽ معصوميت کي ڏسي‪ ،‬انهن جي هٿن جي ڪمن ۾ اضافو ڪيو آهي‪ ،‬۽ انهن کي انهن جي سڀني‬ ‫ڪمن ۾ فضل ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪ 213‬پر مان‪ ،‬جيڪو توهان جي توبه تي مقرر ڪيل فرشتو آهيان‪ ،‬توهان کي نصيحت ڪريان ٿو ته جيترا به هن قسم جا آهن اهي ساڳئي‬ ‫لِ پاڙ نه پٽيو وڃي‪.‬‬ ‫مقصد ۾ رهن‪ ،‬ته جيئن توهان جو اولد هميشه ء‬ ‫‪ 214‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان کي آزمايو آهي‪ ،‬۽ اوهان کي اسان جي تعداد ۾ لکيو آهي؛ ۽ اوهان جو سڄو اولد خدا جي فرزند سان گڏ‬ ‫رهندو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين سڀ سندس روح مان آهيو‪.‬‬ ‫‪ 215‬جيئن اٺين جبل بابت‪ ،‬جنهن ۾ ڪيترائي وڏا چشما هئا‪ ،‬جن جي ذريعي خدا جي سڀني مخلوقن جي هر قسم کي پاڻي ڏنو ويندو هو؛‬ ‫لِ موڪليو هو؛‬ ‫اهي اهڙا آهن جن رسولن تي ايمان آندو آهي جن کي خداوند سڄي دنيا ۾ تبليغ ڪرڻ ء‬ ‫‪ 216‬۽ انهن مان ڪجهه استاد هجڻ ڪري خالص ۽ خلوص سان تبليغ ۽ تعليم ڏني آهي‪ ،‬۽ ڪنهن به بڇڙي خواهش جي تابع نه ٿيا آهن‪،‬‬ ‫پر مسلسل صداقت ۽ سچائي ۾ هليا آهن‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 217‬تنهن ڪري اهي ملئڪن جي وچ ۾ ڳالهيون ڪندا آهن‪.‬‬ ‫¶‪ 218‬ٻيهر؛ جيئن نائين جبل جو تعلق آهي جيڪو ريگستان آهي‪ ،‬۽ نانگن سان ڀريل آهي؛ اهي اهڙا آهن جن ايمان آندو آهي‪ ،‬پر انهن تي‬ ‫ڪيترائي داغ هئا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 219‬اهي اهڙا وزير آهن جيڪي پنهنجي وزارت کي غلط طريقي سان انجام ڏين ٿا؛ بيواهن ۽ يتيم ماڻهن جو مال لٽي رهيا آهن؛ ۽ انهن‬ ‫شين مان پاڻ جي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬نه ته ٻين جي‪.‬‬ ‫لِ زندگي جي ڪا اميد هوندي‪ .‬پر‬ ‫انهن‬ ‫ئي‬ ‫نه‬ ‫۽‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫ڇڏيو‬ ‫ڪري‬ ‫حوالي‬ ‫جي‬ ‫موت‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫‪ 220‬اهي‪ ،‬جيڪڏهن اهي هن للچ ۾ رهندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪڏهن اهي بدلجي ويندا‪ ،‬۽ پنهنجي خدمت کي سچائي سان انجام ڏيندا‪ ،‬ته اهي جيئرا ٿي سگهن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 221‬۽ جيڪي بدتميز ڏٺا ويا‪ ،‬اهي اهڙا آهن جن خداوند جي نالي کان انڪار ڪيو‪ ،‬۽ خداوند ڏانهن واپس نه موٽيا‪ ،‬پر وحشي ۽ جهنگلي‬ ‫لِ پنهنجون جانيون وڃائي ڇڏيون‬ ‫ٿي ويا آهن؛ پاڻ کي خدا جي ٻانهن تي لڳو نه ڪيو؛ پر انهن کان الڳ ٿيڻ ڪري‪ ،‬ٿوري لپرواهي ء‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪ 222‬ڇاڪاڻ ته جيئن هڪ انگور جو وڻ جيڪو باڙ ۾ ڇڏيل آهي‪ ،‬۽ ڪڏهن به پوکيو نٿو وڃي‪ ،‬تباهه ٿي ويندو آهي ۽ گاهه جي ڪري‬ ‫لِ ڪارآمد نه رهندو آهي؛ اهڙي طرح هن قسم جا ماڻهو پاڻ کان‬ ‫دٻجي ويندو آهي‪ ،‬۽ وقت سان جهنگلي ٿي ويندو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي مالڪ ء‬ ‫لِ بيڪار ٿيڻ شروع ٿي ويا آهن‪.‬‬ ‫نااميد ٿي رهيا آهن‪ ،‬۽ خراب ٿي رهيا آهن‪ ،‬پنهنجي پالڻهار ء‬ ‫لِ‪ ،‬آخرڪار‪ ،‬توبه جي اجازت آهي‪ ،‬جيڪڏهن اهي پنهنجي دلين مان مسيح کان انڪار ڪندڙ نه مليا وڃن؛ پر جيڪڏهن‬ ‫‪ 223‬پر انهن ء‬ ‫انهن مان ڪو به پنهنجي دل مان هن کي انڪار ڪندڙ مليو وڃي‪ ،‬ته مان اهو نٿو ٻڌائي سگهان ته اهڙو ماڻهو زندگي حاصل ڪري‬ ‫سگهي ٿو يا نه‪.‬‬ ‫‪ 224‬تنهن ڪري مان چوان ٿو ته جيڪڏهن ڪنهن انڪار ڪيو آهي‪ ،‬ته هن کي انهن ڏينهن ۾ توبه ڪرڻ گهرجي؛ ڇاڪاڻ ته اهو نٿو ٿي‬ ‫سگهي ته ڪو به جيڪو هاڻي خداوند کي رد ڪري ٿو‪ ،‬بعد ۾ نجات حاصل ڪري سگهي ٿو‪ :‬تنهن هوندي به توبه انهن کي پيش ڪئي‬ ‫وئي آهي جيڪي اڳ ۾ انڪار ڪري چڪا هئا‪.‬‬ ‫‪ 225‬پر جيڪو توبه ڪندو‪ ،‬ان کي پنهنجي توبه تي جلدي ڪرڻ گهرجي‪ ،‬ان کان اڳ جو هن ٽاور جي تعمير مڪمل ٿئي‪ :‬ٻي صورت ۾‬ ‫کيس اهي عورتون موت جي حوالي ڪري ڇڏينديون‪.‬‬ ‫‪ 226‬پر جيڪي اپاهج آهن اهي ٺڳي ڪندڙ آهن؛ ۽ جيڪي هڪ ٻئي سان ملن ٿا‪ ،‬اهي اهي نانگ آهن جيڪي توهان ان جبل ۾ مليل ڏٺا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫لِ موتمار آهي؛ تيئن اهڙن ماڻهن جا لفظ ماڻهن کي متاثر ۽ تباهه ڪن ٿا‪ .‬تنهن ڪري اهي‬ ‫‪ 227‬ڇاڪاڻ ته جيئن نانگن جو زهر ماڻهن ء‬ ‫پنهنجي ايمان ۾ معذور آهن‪ ،‬ان قسم جي زندگي جي ڪري جيڪا اهي گذارين ٿا‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬بچي ويا آهن‪ ،‬۽ ساڳئي قسم جا ٻيا به بچي ويندا‪ ،‬جيڪڏهن اهي توبه ڪندا؛ پر جيڪڏهن‬ ‫‪ 228‬پر انهن مان ڪجهه‪ ،‬توبه ڪرڻ کان ء‬ ‫نه‪ ،‬ته اهي انهن عورتن هٿان مري ويندا جن جي طاقت ۽ زور انهن وٽ آهي‪.‬‬ ‫¶ ‪ 229‬ڏهين جبل جي ڳالهه ڪجي‪ ،‬جنهن ۾ وڻ ڍورن کي ڍڪيندا هئا‪ ،‬اهي اهڙا آهن جن ايمان آندو آهي‪ ،‬۽ انهن مان ڪجهه بشپ رهيا‬ ‫آهن‪ ،‬يعني گرجا گهرن جا گورنر‪.‬‬ ‫‪ 230‬ٻيا‪ ،‬اهڙا پٿر آهن جيڪي بناوتي نه ڪيا آهن‪ ،‬پر خوش دل سان خدا جي ٻانهن جي تفريح ڪئي آهي‪.‬‬ ‫پوِ اهي جيڪي گهٽ درجي جي وزارتن تي مقرر ڪيا ويا آهن؛ ۽ غريبن ۽ بيواهه عورتن جي حفاظت ڪئي آهي؛ ۽ هميشه‬ ‫‪ 231‬ء‬ ‫پاڪدامن گفتگو ڪئي آهي‪ :‬تنهن ڪري اهي پڻ رب طرفان محفوظ آهن‪.‬‬ ‫‪ 232‬جيڪو به هن طرح ڪندو‪ ،‬اهو خداوند وٽ عزت وارو آهي؛ ۽ انهن جو مقام ملئڪن ۾ آهي‪ ،‬جيڪڏهن اهي آخر تائين خداوند جي‬ ‫فرمانبرداري ڪندا رهندا‪.‬‬ ‫‪ 233‬يارهين جبل جي حوالي سان‪ ،‬جنهن ۾ مختلف قسمن جي ميون سان ڀريل وڻ هئا‪ ،‬اهي اهڙا آهن جن ايمان آندو آهي‪ ،‬۽ خداوند جي‬ ‫لِ موت برداشت ڪيو آهي؛ ۽ تيار ذهن سان برداشت ڪيو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي پوري دل سان پنهنجيون جانيون قربان ڪيون آهن‪.‬‬ ‫نالي ء‬ ‫پوِ ڇو‪ ،‬سائين‪ ،‬اهي سڀ ميوا واقعي آهن‪ ،‬پر اڃا تائين ڪجهه ٻين کان وڌيڪ سٺا آهن؟‬ ‫چيو‪،‬‬ ‫مون‬ ‫‪ 234‬۽‬ ‫ء‬ ‫‪ 235‬هن چيو ته‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬جن به خداوند جي نالي جي ڪري ڏک سٺا آهن‪ ،‬اهي خداوند جي نظر ۾ عزت وارا آهن؛ ۽ انهن جا سڀ ڏوهه‬ ‫ميٽجي ويا آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن خدا جي فرزند جي نالي جي ڪري موت برداشت ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 236‬هاڻي ٻڌو‪ ،‬ڇو انهن جا ميوا مختلف آهن‪ ،‬۽ انهن مان ڪجهه ٻين کان وڌيڪ بهتر آهن‪ ،‬اهي جيڪي مئجسٽريٽ جي اڳيان پيش ڪيا‬ ‫ويا ۽ پڇا ڳاڇا ڪئي وئي‪ ،‬انهن خداوند جو انڪار نه ڪيو‪ ،‬پر تيار ذهن سان برداشت ڪيو‪ .‬اهي خداوند سان وڌيڪ عزت وارا آهن‪.‬‬ ‫تنهن ڪري جيڪي ميوا سڀ کان وڌيڪ سٺا آهن اهي آهن‪.‬‬ ‫‪ 237‬پر جيڪي ڊڄندڙ ۽ شڪي هئا‪ ،‬۽ پاڻ ۾ غور ڪيو آهي ته ڇا انهن کي مسيح جو اقرار ڪرڻ گهرجي يا انڪار ڪرڻ گهرجي‪ ،‬۽‬ ‫اڃا تائين ڏک برداشت ڪيو آهي؛ انهن جا ميوا ننڍا آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو خيال انهن جي دلين ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪ 238‬ڇاڪاڻ ته اهو هڪ بڇڙو ۽ بڇڙو خيال آهي ته هڪ نوڪر پنهنجي مالڪ کي رد ڪرڻ جو سوچي‪ .‬تنهن ڪري خبردار رهو‬ ‫لِ مري وڃو‪.‬‬ ‫جيڪي اهڙا خيال رکن ٿا‪ ،‬ته جيئن اهو ذهن توهان ۾ نه رهي ۽ توهان خدا ء‬ ‫‪ 239‬پر اوهين جيڪي سندس نالي جي خاطر موت برداشت ڪريو ٿا‪ ،‬اوهان کي خداوند جي عزت ڪرڻ گهرجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن‬ ‫اوهان کي پنهنجو نالو کڻڻ جي لئق سمجهيو آهي؛ ۽ اوهان کي پنهنجن سڀني گناهن کان ڇڏايو وڃي‪.‬‬ ‫پوِ اوهين پاڻ کي خوش ڇو نہ ٿا سمجهو؟ هائو‪ ،‬سچ پچ سوچيو تہ جيڪڏهن اوهان مان ڪو ڏک سهي ٿو تہ اهو وڏو ڪم ڪري‬ ‫‪ 240‬۽ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوهان جي گناهن اوهان کي ڏک ڏنو؛ ۽‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند اوهان کي زندگي ڏئي ٿو‪ ،‬۽ اوهين ان کي نہ ٿا سمجهو‪.‬‬ ‫ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مئل آهيو‪.‬‬ ‫جيڪڏهن اوهين سندس نالي جي خاطر ڏک نہ سهيو ها‪ ،‬تہ اوهين هاڻي خداوند جي ء‬ ‫‪ 241‬تنهن ڪري مان توهان کي اهو ٻڌايان ٿو جيڪي سوچي رهيا آهيو ته توهان کي هن کي اقرار ڪرڻ گهرجي يا انڪار ڪرڻ‬ ‫گهرجي؛ اقرار ڪريو ته توهان وٽ خداوند توهان جو خدا آهي؛ نه ته ڪنهن به وقت هن کي انڪار ڪرڻ سان‪ ،‬توهان کي قيد ۾ نه رکيو‬ ‫ويندو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 242‬ڇاڪاڻ ته سڀئي قومون پنهنجن نوڪرن کي سزا ڏين ٿيون جيڪي پنهنجن مالڪن کان انڪار ڪن ٿا؛ توهان ڇا ٿا سمجهو ته رب‬ ‫شيِ جي طاقت رکي ٿو؟‬ ‫توهان سان ڪندو‪ ،‬جيڪو هر‬ ‫ء‬ ‫لِ جيئرا رهو‪.‬‬ ‫لِ خدا جي ء‬ ‫‪ 243‬تنهن ڪري انهن شڪن کي دلين مان ڪڍي ڇڏيو‪ ،‬ته جيئن توهان هميشه ء‬ ‫‪ 244‬ٻارهين جبل جي حوالي سان‪ ،‬جيڪو اڇو هو‪ ،‬اهي اهڙا آهن جيڪي سچن ٻارن وانگر ايمان آندو آهي‪ ،‬جن جي خيالن ۾ ڪڏهن به‬ ‫ڪا بغض نه آئي‪ ،‬۽ نه ئي انهن کي ڪڏهن به خبر پئي آهي ته گناهه ڇا آهي‪ ،‬پر هميشه پنهنجي سالميت ۾ جاري رهيا آهن‪.‬‬ ‫شيِ ۾‬ ‫به‬ ‫ڪنهن‬ ‫‪ 245‬تنهن ڪري هن قسم جا ماڻهو بغير ڪنهن شڪ جي خدا جي بادشاهي جا وارث ٿيندا؛ ڇاڪاڻ ته انهن ڪڏهن به‬ ‫ء‬ ‫خدا جي حڪمن جي بي حرمتي نه ڪئي آهي‪ ،‬پر پنهنجي زندگي جي سڀني ڏينهن ۾ ساڳئي حالت ۾ خلوص سان جاري رکيو آهي‪.‬‬ ‫سواِ ٻارن وانگر رهندو‪ ،‬اهو انهن سڀني کان وڌيڪ عزت وارو هوندو جن بابت‬ ‫‪ 246‬تنهن ڪري‪ ،‬هن چيو ته‪ ،‬جيڪو به بڇڙائي کان‬ ‫ء‬ ‫مون اڃا تائين ڳالهايو آهي‪ :‬ڇاڪاڻ ته اهڙا سڀئي ٻار خداوند جي طرفان عزت وارا آهن‪ ،‬۽ سڀني کان پهرين عزت وارا آهن‪.‬‬ ‫‪ 247‬تنهنڪري اوهين سڀ خوش نصيب آهيو جيڪي اوهان مان سڀ بڇڙايون ڪڍي ڇڏيندا ۽ معصوميت کي پهريندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫اوهين پهريائين خداوند کي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪ 248‬۽ جڏهن هن سڀني جبلن جي وضاحت ختم ڪئي‪ ،‬مون کيس چيو‪ ،‬سائين‪ ،‬هاڻي مون کي اهو به ڏيکاريو ته انهن پٿرن جو ڇا تعلق‬ ‫آهي جيڪي ميدان مان ڪڍيا ويا هئا‪ ،‬۽ انهن جي ڪمري ۾ ٽاور ۾ رکيا ويا هئا جيڪي رد ڪيا ويا هئا‪:‬‬ ‫‪ 249‬۽ انهن گول پٿرن بابت جيڪي ٽاور جي تعمير ۾ شامل ڪيا ويا هئا‪ :‬۽ انهن بابت پڻ جيڪي اڃا تائين گول جاري رکيا‪.‬‬ ‫‪ 250‬هاڻي ٻڌو‪ ،‬هو چوي ٿو‪ ،‬انهن پٿرن بابت جيڪي ميدان مان ڪڍي ٽاور جي عمارت ۾ رکيا ويا هئا‪ ،‬۽ انهن جي ڪمري ۾ رکيا ويا هئا‬ ‫جيڪي رد ڪيا ويا هئا؛ اهي ان اڇي جبل جون پاڙون آهن‪.‬‬ ‫‪ 251‬تنهن ڪري ڇاڪاڻ ته جيڪي ان جبل تي ايمان رکن ٿا اهي تمام معصوم هئا‪ ،‬هن مناري جي مالڪ حڪم ڏنو ته جيڪي هن جبل‬ ‫جي پاڙن مان هئا انهن کي عمارت ۾ رکيو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 252‬ڇاڪاڻ ته هو ڄاڻي ٿو ته جيڪڏهن انهن کي هن عمارت ۾ رکيو ويو ته اهي روشن رهندا؛ ۽ نه ئي انهن مان ڪو به ڪارو ڪيو‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫‪ 253‬پر جيڪڏهن هو باقي جبلن مان هن طريقي سان اضافو ڪري ها‪ ،‬ته هن کي تقريبن ٻيهر ٽاور جو دورو ڪرڻ ۽ ان کي صاف‬ ‫ڪرڻ جي ضرورت پوندي ها‪.‬‬ ‫‪ 254‬هاڻي اهي سڀئي اڇا پٿر اهي نوجوان آهن جن ايمان آندو آهي‪ ،‬يا ايمان آڻيندا؛ ڇاڪاڻ ته اهي سڀ هڪ ئي قسم جا آهن‪ .‬خوش نصيب‬ ‫آهي هي قسم‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو معصوم آهي‪.‬‬ ‫‪ 255‬هاڻي انهن گول ۽ چمڪندڙ پٿرن بابت پڻ ٻڌو‪ :‬اهي سڀ هن اڇي جبل جا آهن‪ .‬پر تنهن ڪري اهي چوڌاري مليا آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫انهن جي دولت انهن کي سچائي کان ٿورو اونداهو ڪري ڇڏيو آهي ۽ انهن جي اکين کي حيران ڪري ڇڏيو آهي‪:‬‬ ‫‪ 256‬پر اهي ڪڏهن به خداوند کان پري نه ٿيا آهن‪ ،‬۽ نه ئي انهن جي وات مان ڪو بڇڙو لفظ نڪتو آهي؛ پر سڀ صداقت‪ ،‬نيڪي‪ ،‬۽‬ ‫سچائي‪.‬‬ ‫‪ 257‬تنهن ڪري جڏهن خداوند انهن جي ذهن کي ڏٺو‪ ،‬۽ ته جيئن اهي سچ کي سينگارين‪ ،‬تڏهن هن حڪم ڏنو ته اهي نيڪي ڪندا رهن‪،‬‬ ‫۽ انهن جي دولت کي بچايو وڃي‪:‬‬ ‫‪ 258‬ڇاڪاڻ ته هو نه چاهيندو هو ته انهن کي مڪمل طور تي کڻي وڃي‪ ،‬ته جيئن اهي باقي بچيل شين سان ڪجهه نيڪي ڪن‪ ،‬۽ خدا‬ ‫لِ جيئرو رهي سگهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي پڻ هڪ سٺي قسم جا آهن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 259‬تنهن ڪري انهن کان ٿورو پري هو‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهن کي هن ٽاور جي تعمير ۾ لڳايو ويو‪.‬‬ ‫لِ مناسب نه مليا هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن کي اڃا تائين مهر نه ملي آهي؛ انهن‬ ‫‪ 260‬باقي جيڪي اڃا تائين گول هئا‪ ،‬۽ هن ٽاور جي تعمير ء‬ ‫جاِ تي واپس آندو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي تمام گول مليا هئا‪.‬‬ ‫کي انهن جي ء‬ ‫پوِ اهي خدا جي بادشاهت جي لئق هوندا‪.‬‬ ‫‪ 261‬پر هي موجوده دنيا انهن کان ڪٽيل هجڻ گهرجي‪ ،‬۽ انهن جي دولت جي بيڪار شيون؛ ۽ ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته انهن کي خدا جي بادشاهت ۾ داخل ٿيڻ گهرجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خدا هن معصوم قسم کي برڪت ڏني آهي‪.‬‬ ‫‪ 262‬تنهن ڪري هن قسم مان ڪو به گمراهه نه ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ته جيتوڻيڪ انهن مان ڪو به شيطان جي آزمائش ۾ پئجي گمراهه ٿئي‬ ‫ٿو‪ ،‬هو جلد ئي پنهنجي خداوند خدا ڏانهن موٽندو‪.‬‬ ‫‪ 263‬آئون توبه جو فرشتو آهيان‪ ،‬توهان سڀني کي خوش نصيب سمجهان ٿو‪ ،‬جيڪي ننڍڙن ٻارن وانگر معصوم آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان‬ ‫جو حصو خداوند وٽ سٺو ۽ عزت وارو آهي‪.‬‬ ‫‪ 264‬۽ مان اوهان سڀني کي چوان ٿو جن کي هي ءمهر ملي آهي؛ سادگي رکو‪ ،‬۽ اوهان جي خلف ڪيل ڏوهن کي ياد نه رکو‪ ،‬۽ نڪي‬ ‫بغض ۾‪ ،‬يا تلخي ۾‪ ،‬ڏوهن جي يادگيري ۾ جاري رکو‪.‬‬ ‫‪ 265‬پر هڪ روح ٿيو‪ ،‬۽ انهن بڇڙن نقصانن جو علج ڪريو‪ ،‬۽ انهن کي پاڻ کان هٽايو؛ ته جيئن رڍن جو مالڪ ان تي خوش ٿئي؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو خوش ٿيندو‪ ،‬جيڪڏهن هو سڀ ڪجهه صحت مند ڳوليندو‪.‬‬ ‫‪ 266‬پر جيڪڏهن انهن رڍن مان ڪا به ٽڙيل پکڙيل ملي وڃي ته رڍن تي افسوس ٿيندو؛ پر جيڪڏهن رڍ پاڻ ٽڙيل پکڙيل ملي وڃن ته‬ ‫پوِ اهي رڍن جي واڙي جي مالڪ کي ڇا جواب ڏيندا؟ ڇا اهي چوندا ته انهن کي رڍن کان تڪليف ٿي هئي؟ پر انهن تي يقين نه ڪيو‬ ‫ء‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫‪ 267‬ڇاڪاڻ ته اها هڪ ناقابل يقين ڳالهه آهي ته ريڍار کي پنهنجي رڍ کان ڏک برداشت ڪرڻو پوندو؛ ۽ هن کي پنهنجي ڪوڙ جي‬ ‫وڌيڪ سزا ملندي‪.‬‬ ‫‪ 268‬هاڻي مان ريڍار آهيان؛ ۽ خاص طور تي توهان جو حساب ڏيڻو پوندو‪.‬‬ ‫‪ 269‬تنهن ڪري جڏهن منارو اڃا ٺهي رهيو آهي ته پاڻ کي سنڀاليو‪ .‬خداوند انهن ۾ رهندو آهي جيڪي امن سان پيار ڪن ٿا؛ ڇاڪاڻ ته‬ ‫امن پيارو آهي؛ پر هو جهڳڙالو ۽ بغض سان ڀريل ماڻهن کان پري آهي‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫‪ 270‬تنهن ڪري‪ ،‬جيئن توهان کي مليو آهي‪ ،‬ان کي پورو روح واپس ڏيو‪ .‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان ڪنهن ڪپڙا ڀريندڙ کي هڪ‬ ‫نئون ۽ سڄو ڪپڙو ڏيو ٿا‪ ،‬ته توهان ان کي ٻيهر پورو ملڻ جي اميد رکندا؛ تنهن ڪري جيڪڏهن ڪپڙا ڀريندڙ توهان کي ڦاٽل واپس‬ ‫ڪري‪ ،‬ته ڇا توهان ان کي وصول ڪندا؟‬ ‫‪ 271‬ڇا تون فوري طور تي ناراض نه ٿيندين؛ ۽ کيس ملمت ڪندي چوندي‪ :‬مون پنهنجو ڪپڙو توکي پورو ڏنو؛ تو ان کي ڇو ڦاڙيو ۽‬ ‫لِ ڪو به ڪم جو ناهي‪ ،‬ان ڦاٽ جي ڪري جيڪو تو ان ۾ ٺاهيو آهي‪ .‬ڇا تون اهو سڀ‬ ‫لِ بيڪار ڇو ڪيو؟ هاڻي اهو مون ء‬ ‫مون ء‬ ‫لِ جيڪو هن تنهنجي ڪپڙي ۾ ڪيو؟‬ ‫جي‬ ‫ڦاٽ‬ ‫ان‬ ‫چوندين‪،‬‬ ‫نه‬ ‫کي‬ ‫ڦاٽل‬ ‫هڪ‬ ‫ڪجهه‬ ‫ء‬ ‫‪ 272‬تنهن ڪري جيڪڏهن توهان پنهنجي ڪپڙن جي باري ۾ پريشان آهيو ۽ شڪايت ڪريو ٿا ته توهان ان کي پورو نه ڪيو آهي‪ ،‬ته‬ ‫پوِ توهان ڇا ٿا سمجهو ته خداوند ڇا ڪندو‪ ،‬جنهن پنهنجو روح توهان کي پورو ڏنو‪ ،‬۽ توهان ان کي مڪمل طور تي بيڪار بڻائي ڇڏيو‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪنهن به ڪم جو نه رهي سگهي؟ ڇاڪاڻ ته توهان جي ڪري خراب ٿي وڃڻ ڪري‪ ،‬هو هاڻي ان‬ ‫آهي‪ ،‬ته جيئن هو پنهنجي رب ء‬ ‫لِ ڪارآمد نه رهيو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫‪ 273‬ڇا تنهن ڪري خداوند توهان جي عمل جي ڪري پنهنجي روح سان به اهڙو ئي نه ڪندو؟ يقينا‪ ،‬مون چيو‪ ،‬هو انهن سڀني سان به‬ ‫اهڙو ئي ڪندو جن کي هو زخمن جي ياد ۾ لڳاتار ڳوليندو‪.‬‬ ‫پوِ هن چيو ته پيرن هيٺان نه لتاڙيو‪ ،‬سندس رحمت؛ پر ان جي عزت ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو توهان جي گناهن جي حوالي سان تمام‬ ‫‪ 274‬ء‬ ‫لِ فائديمند هوندو‪.‬‬ ‫گهڻو صبر ڪندڙ آهي‪ ،‬۽ توهان مان ڪنهن هڪ وانگر نه؛ پر توبه ڪريو‪ ،‬ڇو ته اهو توهان ء‬ ‫‪ 275‬اهي سڀ ڳالهيون جيڪي مٿي لکيل آهن‪ ،‬مون ريڍار‪ ،‬توبه جو فرشتو‪ ،‬خدا جي ٻانهن کي ڏيکاريون ۽ ڳالهايون آهن‪.‬‬ ‫‪ 276‬تنهن ڪري جيڪڏهن توهان ايمان آڻيندؤ ۽ انهن لفظن کي ٻڌندؤ‪ ،‬۽ انهن تي هلندؤ‪ ،‬۽ پنهنجا طريقا درست ڪندا‪ ،‬ته توهان جيئرا‬ ‫لِ جيئرو نه رهندو‪.‬‬ ‫رهندا‪ .‬پر جيڪڏهن توهان بڇڙائي ۽ زخمن جي يادگيري ۾ رهندا‪ ،‬ته اهڙا ڪو به گنهگار خدا جي ء‬ ‫پوِ ريڍار مون کي چيو‪ ،‬ڇا تو‬ ‫‪ 277‬اهي سڀ ڳالهيون جيڪي مون کي ٻڌائڻيون هيون‪ ،‬مون اهڙي ءِ طرح توهان کي پهچائي ڇڏيون آهن‪ .‬ء‬ ‫مون کان سڀ ڪجهه پڇيو آهي؟ مون جواب ڏنو‪ ،‬سائين‪ ،‬مون وٽ آهي‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬هن چيو‪ ،‬توهان انهن پٿرن جي جڳهن بابت ڇو نه پڇيو جيڪي عمارت ۾ رکيا ويا هئا‪ ،‬ته جيئن مان توهان کي اهو به بيان‬ ‫‪ 278‬ء‬ ‫پوِ ٻڌو‪ ،‬هن چيو‪ ،‬انهن بابت پڻ‪.‬‬ ‫ڪري سگهان؟ مون جواب ڏنو‪ ،‬سائين‪ ،‬مون اهو وساري ڇڏيو‪ .‬ء‬ ‫‪ 279‬اءهي اءهي آهن جن هاڻي هي حڪم ٻڌا آهن‪ ،‬۽ پنهنجي پوري دل سان توبه ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 280‬۽ جڏهن خداوند ڏٺو ته انهن جي توبه سٺي ۽ پاڪ هئي‪ ،‬۽ اهي ان ۾ جاري رهي سگهن ٿا‪ ،‬تڏهن هن انهن جي اڳئين گناهن کي ختم‬ ‫ڪرڻ جو حڪم ڏنو‪ .‬ڇاڪاڻ ته اهي جڳهه انهن جا گناهه هئا‪ ،‬۽ تنهن ڪري انهن کي هڪجهڙو ڪيو ويو آهي ته اهي ظاهر نه ٿين‪.‬‬ ‫مشابهت ‪10‬‬ ‫‪ 1‬جڏهن مون هي ڪتاب لکيو‪ ،‬تڏهن اهو ملئڪ جنهن مون کي انهي ءِ ريڍار جي حوالي ڪيو هو‪ ،‬انهي ءِ گهر ۾ آيو جتي مان هيس ۽‬ ‫بستري تي ويٺو‪ ،‬۽ اهو ريڍار سندس ساڄي پاسي بيٺو هو‪.‬‬ ‫پوِ هن مون کي سڏيو ۽ چيو ته‪” ،‬مون توکي ۽ تنهنجي گهر کي هن ريڍار جي حوالي ڪيو آهي ته جيئن تون هن جي حفاظت ۾‬ ‫‪ 2‬ء‬ ‫هجين“‪ .‬مون چيو‪” ،‬ها‪ ،‬اي منهنجا مالڪ“‪.‬‬ ‫‪ 3‬تنهن ڪري‪ ،‬هن چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن توهان سڀني تڪليفن ۽ سڀني ظلمن کان محفوظ رهندا‪ ،‬۽ هر سٺي ڳالهه ۽ ڪم ۾ ڪاميابي حاصل‬ ‫ڪندا؛ ۽ سڀ نيڪي ۽ صداقت رکندا‪ ،‬انهن حڪمن تي هلو جيڪي هن توهان کي ڏنا آهن‪ ،‬۽ توهان کي سڀني گناهن تي غلبو حاصل ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 4‬ڇو ته جيڪڏهن توهان انهن حڪمن تي عمل ڪندا‪ ،‬ته هن موجوده دنيا جون سڀ خواهشون ۽ خوشيون توهان جي تابع ٿي وينديون؛ ۽‬ ‫ڪاميابي هر سٺي ڪم ۾ توهان جي پٺيان ايندي‪.‬‬ ‫‪ 5‬تنهن ڪري هن جي سخاوت ۽ عاجزي کي پاڻ ڏانهن ڏسو‪ ،‬۽ سڀني کي چئو ته هو خدا وٽ وڏي عزت ۽ شهرت ۾ آهي‪ ،‬۽ وڏي اختيار‬ ‫وارو شهزادو ۽ پنهنجي عهدي ۾ طاقتور آهي‪.‬‬ ‫‪ 6‬سڄي دنيا ۾ رڳو انهي ءِ کي توبه ڪرڻ جي طاقت ڏني وئي آهي‪ .‬ڇا توهان کي هن کي وڏو اختيار نه ٿو لڳي؟‬ ‫‪ 7‬پر اوهين سندس چڱائي ۽ حيا کي حقير سمجهو ٿا‪ ،‬جيڪا هو اوهان سان ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 8‬مون کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬جڏهن کان هو منهنجي گهر ۾ آيو آهي‪ ،‬تڏهن کان پڇو تہ ڇا مون ڪا بي قاعدگي ڪئي آهي‪ ،‬يا ڪنهن ڪم ۾‬ ‫هن کي ناراض ڪيو آهي؟“‬ ‫پوِ اهڙو ڪو ڪم ڪندين؛ تنهن ڪري مان‬ ‫‪ 9‬هن چيو ته‪ ،‬مون کي خبر آهي ته تو ڪجهه به بي ترتيبي نه ڪئي آهي‪ ،‬۽ نه ئي هاڻي کان ء‬ ‫تو کي اهي ڳالهيون ٻڌايان ٿو ته جيئن تون ثابت قدم رهين؛ ڇاڪاڻ ته هن مون کي تنهنجي باري ۾ سٺو حساب ڏنو آهي‪،‬‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬ته جيئن جن توبه ڪئي آهي‪ ،‬يا توبه ڪندا‪ ،‬اهي تو سان هڪجهڙا ٿين؛ ۽ هو مون کي انهن جو‬ ‫‪ 10‬پر تون اهي ڳالهيون ٻين سان ء‬ ‫سٺو حساب به ڏئي‪ ،‬۽ مان به خداوند سان ساڳيو ڪم ڪريان‪.‬‬ ‫‪ 11‬مون جواب ڏنو تہ‪” ،‬سائين‪ ،‬مان سڀني ماڻهن کي خدا جا عجيب ڪم ٻڌايان ٿو؛ ۽ مون کي اميد آهي تہ جيڪي بہ انهن سان پيار ڪن‬ ‫ٿا ۽ اڳ ۾ گناهہ ڪري چڪا آهن‪ ،‬اهي سڀ جڏهن اهي هي ڳالهيون ٻڌندا تہ توبه ڪندا ۽ زندگي بحال ڪندا“‪.‬‬ ‫‪ 12‬تنهنڪري هن چيو تہ‪” ،‬هن خدمت ۾ جاري رهو ۽ ان کي پورو ڪريو“‪ .‬۽ جيڪو بہ هن ريڍار جي حڪمن تي عمل ڪندو‪ ،‬اهو‬ ‫جيئرو رهندو؛ ۽ هتي ۽ خداوند وٽ سندس وڏو احترام ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 13‬پر جيڪي سندس حڪمن تي عمل نه ڪندا‪ ،‬سي پنهنجي جان کان ڀڄندا ۽ ان جا مخالف ٿيندا‪ .‬۽ جيڪي سندس حڪمن تي عمل نه‬ ‫ڪندا‪ ،‬سي پاڻ کي موت جي حوالي ڪندا‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي رت جو مجرم ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 14‬پر مان توکي چوان ٿو تہ انهن حڪمن تي عمل ڪر‪ ،‬۽ توکي پنهنجن سڀني گناهن جو علج ملندو‪.‬‬

‫هرماس جي ريڍار جو ٽيون ڪتاب ‪ -‬مثال‬

‫لِ موڪليو آهي؛ ڇاڪاڻ ته مون ڏٺو آهي ته اهي تو تي تمام گهڻيون مهربان آهن‪.‬‬ ‫‪ 15‬وڌيڪ‪ ،‬مون انهن ڪنوارين کي تو سان گڏ رهڻ ء‬ ‫رکجانِ‪ ،‬ته جيئن تون انهن حڪمن تي بهتر طور تي عمل ڪري سگهين جيڪي هن‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫تنهن ڪري تون انهن کي پنهنجي مددگارن ء‬ ‫سواِ نه ٿا رکي سگهجن‪.‬‬ ‫توکي ڏنا آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي حڪم انهن ڪنوارين کان‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪيئن تيار آهن؛ ۽ مان انهن کي اهو به حڪم ڏيندس ته اهي سڀ تنهنجي گهر کان ٻاهر نه‬ ‫‪ 16‬۽ مان ڏسان ٿو ته اهي تو سان گڏ رهڻ ء‬ ‫نڪرن‪.‬‬ ‫لِ تيار هوندا‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي صاف ۽ پاڪدامن ۽ محنتي‬ ‫رهڻ‬ ‫۾‬ ‫گهر‬ ‫صاف‬ ‫اهي‬ ‫⁠تہ‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫ڪر‪،‬‬ ‫پاڪ‬ ‫گهر‬ ‫پنهنجو‬ ‫تون‬ ‫رڳو‬ ‫‪17‬‬ ‫ء‬ ‫آهن؛ ۽ انهن سڀني تي خداوند جو فضل آهي‪.‬‬ ‫‪ 18‬تنهنڪري جيڪڏهن اوهان جو گهر پاڪ آهي تہ اهي اوهان سان گڏ رهندا‪ ،‬پر جيڪڏهن اهو ڪڏهن بہ گهٽ آلوده نہ هوندو تہ اهي‬ ‫اوهان جي گهر مان فورا ا نڪري ويندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي ڪنواريون ڪنهن بہ قسم جي آلودگي برداشت نہ ٿيون ڪري سگهن‪.‬‬ ‫‪ 19‬مون کيس چيو ته؛ سائين‪ ،‬مون کي اميد آهي ته مان انهن کي ايترو خوش ڪندس جو اهي هميشه منهنجي گهر ۾ رهڻ ۾ خوش ٿيندا‪ .‬۽‬ ‫جيئن ته اهو جنهن کي توهان مون کي سونپيو آهي‪ ،‬مون کان ڪا شڪايت نٿو ڪري‪ .‬تنهن ڪري نه ئي اهي شڪايت ڪندا‪.‬‬ ‫پوِ هن انهي ءِ ريڍار کي چيو‪ :‬مون کي خبر آهي ته خدا جو ٻانهو جيئرو رهندو ۽ انهن حڪمن تي عمل ڪندو‪ ،‬۽ انهن ڪنوارين کي‬ ‫‪ 20‬ء‬ ‫جاِ ۾ رکندو‪.‬‬ ‫هڪ پاڪ ء‬ ‫‪ 21‬جڏهن هن اهو چيو‪ ،‬تڏهن هن مون کي ٻيهر انهي ءِ ريڍار جي حوالي ڪيو‪ ،‬۽ ڪنوارين کي سڏيو ۽ انهن کي چيو؛ جيئن ته مون کي‬ ‫خبر آهي ته توهان هن ماڻهو ءِ جي گهر ۾ خوشي ءِ سان رهندا‪ ،‬مان هن کي ۽ هن جي گهر کي توهان جي حوالي ڪريان ٿو‪ ،‬ته جيئن‬ ‫توهان هن جي گهر کان ٻاهر نه نڪرو‪ .‬۽ انهن خوشي ءِ سان اهي ڳالهيون ٻڌيون‪.‬‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬۽ هن خدمت ۾ تو کي‬ ‫ڳالهيون‬ ‫وڏيون‬ ‫جون‬ ‫خدا‬ ‫کي‬ ‫پوِ هن مون کي چيو تہ ”پنهنجي خدمت ۾ مردانگي سان وڃ؛ سڀني ماڻهن‬ ‫ء‬ ‫‪ 22‬ء‬ ‫فضل ملندو‪.‬‬ ‫‪ 23‬۽ جيڪو به انهن حڪمن تي هلندو‪ ،‬اهو جيئرو رهندو ۽ پنهنجي زندگي ۾ خوش رهندو‪ .‬پر جيڪو انهن کي نظرانداز ڪندو‪ ،‬اهو‬ ‫جيئرو نه رهندو ۽ پنهنجي زندگي ۾ بدبخت رهندو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪ 24‬سڀني کي چئو ته جيڪو به چڱائي ڪري سگهي ٿو‪ ،‬نيڪ ڪمن ۾ پاڻ کي مشق ڪرڻ کان نه روڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو انهن ء‬ ‫فائديمند آهي‪ .‬ڇاڪاڻ ته مان چاهيان ٿو ته سڀئي ماڻهو انهن تڪليفن کان آزاد ٿين جن ۾ اهي آهن‪.‬‬ ‫‪ 25‬ڇاڪاڻ ته جيڪو چاهي ٿو‪ ،‬۽ پنهنجي روزاني زندگي ۾ تڪليفون برداشت ڪري ٿو‪ ،‬اهو وڏي عذاب ۽ ضرورت ۾ آهي‪ .‬تنهن ڪري‬ ‫جيڪو به اهڙي روح کي ضرورت کان بچائي ٿو‪ ،‬اهو پاڻ کي وڏي خوشي حاصل ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 26‬ڇاڪاڻ ته جيڪو اهڙين تڪليفن سان غمگين آهي‪ ،‬اهو ساڳيو ئي عذاب ۾ مبتل آهي‪ ،‬ڄڻ ته هو زنجيرن ۾ جڪڙيل هجي‪ .‬۽ ڪيترن‬ ‫ئي اهڙين آفتن جي ڪري‪ ،‬انهن کي برداشت نه ڪري سگهيا‪ ،‬پاڻ کي تباهه ڪرڻ جو به انتخاب ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 27‬تنهنڪري جيڪو ماڻهو اهڙي ماڻهو ءِ جي مصيبت کي ڄاڻي ٿو ۽ ان کي ان کان آزاد نٿو ڪري‪ ،‬سو وڏو گناهہ ڪري ٿو ۽ پنهنجي‬ ‫رت جو مجرم آهي‪.‬‬ ‫‪ 28‬تنهنڪري‪ ،‬جن کي خداوند کان طاقت ملي آهي‪ ،‬سي چڱن ڪمن ۾ مشق ڪريو‪ ،‬متان جيستائين اوهين انهن کي ڪرڻ ۾ دير ڪريو‪،‬‬ ‫تيستائين منارو جي اڏاوت پوري نه ٿئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان جي خاطر عمارت روڪي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 29‬جيڪڏهن توهان چڱائي ڪرڻ ۾ جلدي نه ڪندا‪ ،‬ته منارو مڪمل ٿي ويندو‪ ،‬۽ توهان کي ان کان ٻاهر بند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬هو بستري تان اٿيو ۽ ريڍار ۽ ڪنواريون پاڻ سان گڏ وٺي هليو ويو‪.‬‬ ‫‪ 30‬۽ مون سان اءهي ڳالهيون ڪرڻ کان ء‬ ‫‪ 31‬پر هن مون کي چيو ته هو ريڍار ۽ ڪنواريون منهنجي گهر واپس موڪليندو‪ .‬آمين‪.‬‬