Sindhi - The New Testament

‫نئون عهدنامو‬

‫فهرست‬ ‫متي جي انجيل‬ ‫مرقس جي انجيل‬

‫‪1‬‬ ‫‪30‬‬

‫لوقا جي انجيل‬ ‫يوحنا جي انجيل‬ ‫رسولن جا ڪم‬ ‫رومين ڏانهن خط‬

‫‪48‬‬ ‫‪78‬‬ ‫‪102‬‬ ‫‪131‬‬

‫ڪرنٿين ڏانهن پهريون خط‬ ‫ڪرنٿين ڏانهن ٻيو خط‬ ‫گلتين ڏانهن خط‬

‫‪144‬‬ ‫‪157‬‬ ‫‪165‬‬

‫اافسين ڏانهن خط‬ ‫فلپين ڏانهن خط‬ ‫ڪلسين ڏانهن خط‬

‫‪170‬‬ ‫‪174‬‬ ‫‪177‬‬

‫ٿيسلونيڪين ڏانهن پهريون خط‬ ‫ٿيسلونيڪين ڏانهن ٻيو خط‬ ‫تيمٿيس ڏانهن پهريون خط‬

‫‪180‬‬ ‫‪183‬‬ ‫‪185‬‬

‫تيمٿيس ڏانهن ٻيو خط‬ ‫طيطس ڏانهن خط‬ ‫فليمون ڏانهن خط‬

‫‪189‬‬ ‫‪192‬‬ ‫‪193‬‬

‫عبرانين ڏانهن خط‬ ‫يعقوب جو خط‬ ‫پطرس جو پهريون خط‬

‫‪194‬‬ ‫‪203‬‬ ‫‪/207‬‬

‫پطرس جو ٻيو خط‬ ‫يوحنا جو پهريون خط‬ ‫يوحنا جو ٻيو خط‬

‫‪211‬‬ ‫‪214‬‬ ‫‪218‬‬

‫يوحنا جو ٽيون خط‬ ‫يهوداه جو خط‬ ‫مڪاشفو‬

‫‪218‬‬ ‫‪219‬‬ ‫‪220‬‬

‫ميٿيو‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬عيسي مسيح جي نسل جو ڪتاب‪ ،‬دائود جو پٽ‪ ،‬ابراھيم جو پٽ‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪2‬ابراھيم کي اسحاق پيدا ٿيو؛ ۽ اسحاق يعقوب پيدا ڪيو؛ ۽ جيڪب مان يھوداہ ۽ سندس ڀائر پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫‪3‬يھوداہ مان فارس ۽ زارا پيدا ٿيا تامر مان ‪.‬۽ فارس کي اسروم پيدا ٿيو؛ ۽ اسروم کي ارم پيدا ٿيو؛‬ ‫‪4‬ارم مان اميناداب پيدا ٿيو ‪.‬۽ اميناداب ناسون پيدا ڪيو؛ ۽ ناسون کي سالمون پيدا ٿيو؛‬ ‫‪5‬۽ سلمون کي راچاب مان بوز پيدا ٿيو ‪.‬۽ بوز روٿ مان عوبيد پيدا ٿيو؛ ۽ عوبيد جيسي پيدا ٿيو؛‬ ‫‪6‬۽ يشي ءَ مان دائود بادشاھه پيدا ٿيو ‪.‬۽ دائود بادشاھه مان سليمان پيدا ٿيو‪ ،‬جيڪا يوريا جي زال ھئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ سليمان کي رابعام پيدا ٿيو ‪.‬۽ رابعم کي ابيا پيدا ٿيو؛ ۽ ابيا پيدا ٿيو آسا؛‬ ‫‪8‬۽ آسا کي يوسفط پيدا ٿيو ‪.‬۽ يوسفات يورام پيدا ڪيو؛ ۽ يورام کي اوزياس پيدا ٿيو؛‬ ‫‪9‬۽ اوزياس کي يوٿام پيدا ٿيو ‪.‬۽ يوٿم مان اچاز پيدا ٿيو ‪.‬۽ اچاز ‪Ezekias‬پيدا ٿيو؛‬ ‫‪10‬۽ حزقيا مان مناسس پيدا ٿيو ‪.‬۽ مناسس امون پيدا ڪيو؛ ۽ امون جوسيا پيدا ٿيو؛‬ ‫‪11‬يوسياس مان يڪونياس ۽ سندس ڀائر پيدا ٿيا‪ ،‬جڏھن اھي بابل ڏانھن ويا ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انھن کي بابل ڏانھن آڻڻ کان پوَ‪ ،‬يڪونياس کي سالٿيل پيدا ٿيو ‪.‬۽ الحتيل کي زوروابيل پيدا ٿيو؛‬ ‫‪13‬۽ زوروبابل ابيود پيدا ڪيو ‪.‬۽ ابيود الياقيم پيدا ڪيو؛ ۽ الياقيم ازور پيدا ٿيو؛‬ ‫سددوقء ‪.‬۽ سادوڪ مان اچيم پيدا ٿيو؛ ۽ اچيم ايليوڊ کي پيدا ڪيو؛‬ ‫ور ء‬ ‫‪14‬وَ ء دز ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬ولء ييدد ءعلى الزر پيدا ٿيو ‪.‬۽ الئزر متان پيدا ٿيو؛ ۽ متان مان يعقوب پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي پيدا ٿيو‪ ،‬جنھن کي مسيح سڏيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫مان‬ ‫جنھن‬ ‫ٿيو‪،‬‬ ‫پيدا‬ ‫يوسف‬ ‫مڙس‬ ‫جو‬ ‫مريم‬ ‫مان‬ ‫يعقوب‬ ‫‪16‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪17‬تنھنڪري ابراھيم کان دائود تائين سڀيئي نسلون چوڏھن پيڙھيون آھن ‪.‬۽ دائود کان وٺي بابل ۾ کڻي وڃڻ تائين چوڏھن پيڙھيون آھن ‪.‬۽‬ ‫بابل ۾ کڻي وڃڻ کان وٺي مسيح تائين چوڏھن نسلون آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي پيدائش ھن حڪمت تي ٿي ھئي ‪:‬جڏھن سندس ما دَ مريم يوسف سان شادي ڪئي ھئي‪ ،‬تڏھن انھن جي گڏ ٿيڻ‬ ‫‪18‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫کان اڳ‪ ،‬ھو پاڪ روح جي ٻار سان مليو‪.‬‬ ‫لَ تيار نہ ھو‪ ،‬تنھنڪري ھن کي ڳجھي‬ ‫‪19‬پوَ ھن جي مڙس جوزف‪ ،‬ھڪڙو عادل ماڻھو ھو‪ ،‬۽ ھن کي عام طور تي ھڪڙو مثال بڻائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫طرح ڇڏي ڏيڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪20‬جڏھن ھو انھن ڳالھين تي سوچي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن خداوند جو ملئڪ کيس خواب ۾ نظر آيو ۽ چيائين تہ ”اي يوسف‪ ،‬اي پٽ دائود‪،‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو ئي آھي جيڪو ھن ۾ آھي ‪.‬پاڪ روح جي‪.‬‬ ‫پنھنجي زال مريم کي پاڻ وٽ وٺي وڃڻ کان نہ ڊڄ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬۽ اھو ھڪڙو پٽ ڄمندو‪ ،‬۽ تون سندس نالو يسوع رکين ٿو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو ھو پنھنجي قوم کي سندن گناھن کان بچائيندو‪.‬‬ ‫لَ ٿيو تہ اھو پورو ٿئي جيڪو خداوند جي طرفان نبي ءَ جي معرفت چيو ويو ھو تہ‬ ‫‪22‬ھاڻي اھو سڀ ڪجھہ انھي ءَ ء‬ ‫‪23‬ڏسو‪ ،‬ھڪڙي ڪنواري کي پيٽ ٿيندو‪ ،‬۽ ھڪڙو پٽ ڄمندو‪ ،‬۽ اھي سندس نالو ايمانوئيل سڏيندا‪ ،‬جنھن جي معني آھي‪ ،‬خدا اسان سان‬ ‫گڏ‪.‬‬ ‫‪24‬پوَ يوسف ننڊ مان جيئرو ٿي ڪيو‪ ،‬جيئن خداوند جي ملئڪ کيس چيو ھو‪ ،‬۽ ساڻس گڏ پنھنجي زال کي وٺي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي رکيو‪.‬‬ ‫نالو‬ ‫جو‬ ‫ھن‬ ‫تنھنڪري‬ ‫سڃاتائين‪،‬‬ ‫ڪين‬ ‫ڄائي‬ ‫جيستائين‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫‪25‬۽‬ ‫ي‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي يھوديہ جي بيت ⁠لحم شھر ۾ ھيروديس بادشاھہ جي ڏينھن ۾ پيدا ٿيو‪ ،‬تڏھن اڀرندي کان يروشلم ڏانھن ڪي ڏاھا آيا‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ڇالَ ⁠جو اسان ھن جو تارو اوڀر ۾ ڏٺو آھي‪ ،‬۽ اسين سندس پوڄا ڪرڻ آيا آھيون‪.‬‬ ‫‪2‬چيائون تہ ”ھي يھودين جو بادشاھہ ڪٿي آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪3‬جڏھن ھيروديس بادشاھہ اھي ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن ھو ۽ سڄو يروشلم ساڻس گڏ پريشان ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھن ماڻھن جي سڀني سردار ڪاھنن ۽ شريعت جي عالمن کي گڏ ڪري کانئن پڇيو تہ مسيح ڪٿي پيدا ٿئي‪.‬‬ ‫ي‪:‬‬ ‫حم ءمنء يالي يدو ءديءا‪ ،‬لءننهد ءل دُ يم ءمنء الننبء ءي‬ ‫‪5‬فءقءا ءل لءهد« ‪:‬إء نن بءييتء ءل ء‬ ‫‪6‬۽ تون بيت لحم‪ ،‬يھوداہ جي سرزمين ۾‪ ،‬يھوداہ جي اميرن ۾ گھٽ نه آھين‪ ،‬ڇالَ ⁠جو توھان مان ھڪڙو گورنر نڪرندو‪ ،‬جيڪو‬ ‫منھنجي قوم بني اسرائيل تي حڪومت ڪندو‪.‬‬ ‫‪7‬پوَ ھيروديس‪ ،‬جڏھن ڏاھرن کي راز ۾ سڏي پڇيائين تہ اھو تارو ڪھڙي وقت ظاھر ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ھن انھن کي بيت ⁠لحم ڏانھن موڪليو ۽ چيائين تہ ”وڃو ۽ چڱي ءَ طرح سان ٻار جي ڳول ڪريو ‪.‬۽ جڏھن اوھين کيس مليا‪ ،‬مون کي‬ ‫پھريون ڳالھايو‪ ،‬تہ جيئن آ ءَ اچي سندس عبادت ڪريان‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن انھن بادشاھہ کي ٻڌو‪ ،‬تڏھن ھليا ويا ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اھو تارو‪ ،‬جيڪو ھنن اوڀر ۾ ڏٺو‪ ،‬سو انھن جي اڳيان ھليو ويو‪ ،‬تان جو اھو اچي‬ ‫بيٺو‪ ،‬جتي اھو ننڍڙو ٻار ھو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن انھن تارو ڏٺو‪ ،‬تڏھن بيحد خوش ٿيا‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ھو گھر ۾ پھتا‪ ،‬تڏھن ٻار کي سندس ما دَ مريم سان گڏ ڏٺائون ۽ پير ڪري سندس پوڄا ڪيائون‪ ،‬۽ جڏھن پنھنجا خزانا کوليا‪،‬‬ ‫تڏھن ھنن کيس تحفا ڏنا ‪.‬سون‪ ،‬لوبان‪ ،‬۽ مرر‪.‬‬ ‫‪12‬۽ خدا کي خواب ۾ خبردار ڪيو ويو ته اھي ھيروديس ڏانھن واپس نه وڃو‪ ،‬اھي پنھنجي ملڪ ڏانھن ٻيَ طرح ھليا ويا‪.‬‬

‫‪1‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪13‬جڏھن اھي ھليا ويا‪ ،‬تڏھن خداوند جو ملئڪ يدوسف کي خواب ۾ ظاھر ٿيو ۽ چيائين تہ ”ادٿ‪ ،‬جوان ٻار ۽ سندس ما دَ کي وٺي مصر‬ ‫ڏانھن ڀڄي وڃ ۽ ادتي رھ‪ ،‬جيستائين آ ءَ تو کي ڳالھائي نہ ڏيان ‪.‬ھيرود ننڍي ٻار کي ڳوليندو ته کيس تباھه ڪري‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اٿيو‪ ،‬تڏھن رات جو ٻار ۽ سندس ما دَ کي وٺي مصر ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫لَ تہ اھو پورو ٿئي جيڪو خداوند جي طرفان نبي ءَ جي معرفت چيو ويو ھو تہ ”مون‬ ‫‪15‬۽ ھيروديس جي مرڻ تائين اتي رھيو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫پنھنجي پٽ کي مصر مان سڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬پوَ ھيروديس جڏھن ڏٺائين تہ ڏاھپ جا ماڻھو مٿس ٺٺوليون ٿا ڪن‪ ،‬تڏھن ڏاڍو ڪاوڙيو ۽ ٻاھر موڪليو ۽ بيت ⁠لحم ۽ ان جي آسپاس‬ ‫ء‬ ‫جي سڀني علئقن ۾ جيڪي ٻن سالن کان گھٽ عمر جا ھئا‪ ،‬تن کي مارائي ڇڏيائين ‪.‬جنھن وقت ھن ڏاڍائي ءَ سان عالمن کان پڇيو ھو‪.‬‬ ‫‪17‬پوَ اھو پورو ٿيو جيڪو يرمي نبي ءَ چيو ھو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪18‬رام ۾ ھڪڙو آواز ٻڌو ويو‪ ،‬ماتم‪ ،‬روئڻ‪ ،‬۽ وڏو ماتم‪ ،‬راحيل پنھنجي ٻارن لَ روئي‪ ،‬۽ تسلي نه ٿيندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي نه آھن‪.‬‬ ‫‪19‬پر جڏھن ھيروديس مري ويو‪ ،‬تڏھن خداوند جو ھڪڙو ملئڪ مصر ۾ يوسف کي خواب ۾ نظر اچي ٿو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي مري ويا آھن جيڪي ٻار جي‬ ‫‪20‬۽ چيائين تہ ”ادٿ‪ ،‬جوان ٻار ۽ سندس ما دَ کي وٺي وڃي بني اسرائيل جي ملڪ ۾ وڃ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيئري جاڳندا ھئا‪.‬‬ ‫‪21‬ھو اٿيو ۽ ٻار ۽ سندس ما دَ کي وٺي بني اسرائيل جي ملڪ ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪22‬پر جڏھن ھن ٻڌو تہ ارڪيلوس يھوديہ ۾ پنھنجي پي دَ ھيروديس جي ڪمري ۾ راڄ ڪيو آھي‪ ،‬تڏھن ھو ادتي وڃڻ کان ڊڄي ويو‪ ،‬پر‬ ‫انھي ءَ جي باوجود‪ ،‬خواب ۾ خدا جي طرفان خبردار ڪري‪ ،‬ھو گليل جي علئقن ڏانھن منھن موڙي ويو‪.‬‬ ‫لَ تہ اھو پورو ٿئي جيڪو نبين جي طرفان چيو ويو ھو‪” ،‬ھن کي نااري‬ ‫‪23‬۽ ھو آيو ۽ ناارت نالي ھڪڙي شھر ۾ رھيو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن ۾ يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو آيو‪ ،‬جيڪو يھوديہ جي رڻ ⁠پٽ ۾ تبليغ ڪندو ھو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت ويجھي آھي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ چيو تہ ”توبھہ ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ڇالَ ⁠جو اھو اھو آھي جنھن بابت يسعياہ نبي ءَ چيو ھو تہ ”رڻ ⁠پٽ ۾ رڙ ڪندڙ جو آواز آيو تہ ”خداوند جو رستو تيار ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سندس رستا سڌو ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬ساڳي ءَ طرح يوحنا کي ادٺ جي وارن جا ڪپڙا پيل ھئا ۽ چمڙي ءَ جي پٺي ءَ تي چادر ھئي ‪.‬۽ سندس گوشت ماڪڙ ۽ جھنگلي ماکي ھو‪.‬‬ ‫پوَ يروشلم‪ ،‬سمورو يھوديہ ۽ اردن جي آس پاس جو سڄو علئقو ھن وٽ آيو‪.‬‬ ‫‪5‬تنھن کان ء‬ ‫‪6‬۽ اردن ۾ ھن کان بپتسما ورتي‪ ،‬پنھنجن گناھن جو اقرار ڪيو‪.‬‬ ‫لَ اچن ٿا‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اي نانگ جا نسل‪ ،‬ڪنھن اوھان‬ ‫‪7‬پر جڏھن ھن ڏٺو تہ گھڻا ئي فريسي ۽ ادوقي سندس بپتسما وٺڻ ء‬ ‫کي خبردار ڪيو آھي تہ ھو ايندڙ غضب کان ڀڄي وڃو؟‬ ‫لَ ميوو ملن ٿا‪:‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري توبه ڪرڻ ء‬ ‫لَ ٻار‬ ‫‪9‬۽ پنھنجي اندر ۾ ائين نہ چئو تہ ”اسان جو پي دَ ابراھيم آھي‪،‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ خدا انھن پٿرن مان ابراھيم ء‬ ‫ء‬ ‫پيدا ڪرڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ھاڻي پڻ وڻن جي پاڙن تي ڪھاڙو رکيل آھي‪ ،‬تنھنڪري ھر وڻ جيڪو سٺو ميوو نٿو ڏئي‪ ،‬سو ڪٽيو وڃي ٿو ۽ باھ ۾ اڇليو وڃي‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫پوَ ايندو اھو مون کان وڌيڪ طاقتور‬ ‫لَ توھان کي پاڻي ءَ سان بپتسما ڏيان ٿو‪ ،‬پر اھو جيڪو مون کان ء‬ ‫‪11‬مان سچ پچ توبھہ ڪرڻ ء‬ ‫آھي‪ ،‬جنھن جي بوٽن کڻڻ جي آ ءَ لئق نہ آھيان‪ ،‬اھو اوھان کي پاڪ روح ۽ باھہ سان بپتسما ڏيندو‪.‬‬ ‫‪12‬جنھن جو پنو ھٿ ۾ ھوندو‪ ،‬۽ ھو پنھنجي فرش کي چڱي ءَ طرح ااف ڪندو‪ ،‬۽ پنھنجي ڪڻڪ گڏ ڪري ان کي گڏ ڪندو ‪.‬پر ھو‬ ‫ڀاڄي ءَ کي نه وسارڻ واري باھه سان ساڙي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫لَ تہ کانئس بپتسما وٺي‪.‬‬ ‫‪13‬پوَ‬ ‫عيسي گليل کان اردن ڏانھن يوحنا وٽ آيو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪14‬پر يوحنا ھن کي منع ڪندي چيو تہ ”مون کي توکان بپتسما وٺڻي آھي‪ ،‬ڇا تون مون وٽ ايندين؟‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھڙي ءَ طرح اسان کي ھر طرح جي سچائي پوري ڪرڻي پوندي ‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”ھاڻي ھاڻي ائين ٿيڻ ڏي‪،‬‬ ‫‪15‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوَ ھن کيس تڪليف ڏني‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ کولي ويو‪ ،‬۽ ھن خدا جي روح کي ڪبوتر وانگر‬ ‫ھن‬ ‫آسمان‬ ‫۽‬ ‫ويو‪،‬‬ ‫نڪري‬ ‫ٻاھر‬ ‫مان‬ ‫َ‬ ‫پاڻي‬ ‫تڏھن‬ ‫وٺي‪،‬‬ ‫بپتسما‬ ‫جڏھن‬ ‫‪،‬‬ ‫عيسي‬ ‫‪16‬پوَ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ھيٺ لھندي ۽ مٿس روشني ڪندي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬چيائين تہ ”ھي منھنجو پيارو فرزند آھي‪ ،‬جنھن مان آ ءَ خوش آھيان‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫لَ تہ شيطان جي آزمائش ۾ پوي‪.‬‬ ‫‪1‬پوَ روح جي وسيلي‬ ‫عيسي کي بيابان ۾ آندو ويو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪2‬جڏھن ھن چاليھہ ڏينھن ۽ چاليھ راتيون روزا رکيا‪ ،‬تڏھن ھن کي بک لڳي‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن اھو آزمائيندڙ وٽس آيو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”جيڪڏھن تون خدا جو فرزند آھين تہ حڪم ڪر تہ ھي پٿر ماني ٺاھين‪.‬‬ ‫‪4‬پر ھن وراڻيو تہ ”اھو لکيل آھي تہ ’انسان رڳو ماني ءَ سان جيئرو نہ رھندو‪ ،‬پر ھر ڳالھہ سان‪ ،‬جيڪو خدا جي وات مان نڪرندو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪5‬پوَ شيطان کيس پاڪ شھر ۾ وٺي وڃي ھيڪل جي ھڪڙي چوٽي ءَ تي ويھاري ٿو‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪2‬‬

‫ميٿيو‬

‫لَ‬ ‫‪6‬فءقءا ءل لءهد” ‪:‬جيڪڏھن تون خدا جو فرزند آھين تہ پنھنجو پاڻ کي ھيٺ ڪر‪،‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو لکيل آھي تہ ”ھو پنھنجن ملئڪن کي تو ء‬ ‫ء‬ ‫حڪم ڏيندو‪ ،‬۽ اھي تو کي پنھنجن ھٿن ۾ کڻندا‪ ،‬متان ڪڏھن بہ تنھنجي پيرن کي ڌڪ لڳندو ‪.‬ھڪ پٿر جي خلف‪.‬‬ ‫آزماَ‪.‬‬ ‫‪7‬عيسي کيس چيو تہ ”ھي وري لکيل آھي تہ ’تون خداوند پنھنجي خدا کي نہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪8‬وري شيطان کيس ھڪ تمام مٿاھين جبل تي وٺي ٿو وڃي ۽ کيس دنيا جون سڀ بادشاھتون ۽ انھن جو شان ڏيکاري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬وقءا ءل لءهد” ‪:‬جيڪڏھن تون ڪرين ۽ مون کي سجدو ڪندين‪ ،‬ته ھي سڀ شيون توکي ڏيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو لکيل آھي تہ ’تون خداوند پنھنجي خدا جي عبادت ڪر ۽ رڳو‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”ھتان ھليو وڃ‪ ،‬شيطان‪،‬‬ ‫‪10‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫انھي ءَ جي ئي عبادت ڪر‪.‬‬ ‫‪11‬پوَ شيطان کيس ڇڏي ويو ۽ ملئڪ آيا ۽ سندس خدمت ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫يحي کي جيل ۾ وڌو ويو آھي‪ ،‬تڏھن ھو گليل ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌو‬ ‫‪12‬جڏھن‬ ‫عيسي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪13‬۽ ناارت ڇڏي‪ ،‬ھو ڪفرناحوم ۾ اچي رھيو‪ ،‬جيڪو سامونڊي ڪناري تي‪ ،‬زبولون ۽ نفتاليم جي حدن ۾ آھي‪.‬‬ ‫لَ تہ اھو پورو ٿئي جيڪو يسعياہ نبي ءَ جي طرفان چيو ويو ھو تہ‬ ‫‪14‬انھي ءَ ء‬ ‫‪15‬زبولون جو ملڪ ۽ نفتاليم جو ملڪ‪ ،‬سمنڊ جي ڪناري تي‪ ،‬اردن جي پار‪ ،‬غير قومن جي گليل؛‬ ‫لَ جيڪي ھن علئقي ۾ ويٺا ھئا ۽ موت جي ڇانو ۾ روشني وڌي وئي‬ ‫‪16‬جيڪي ماڻھو اونداھين ۾ ويٺا ھئا‪ ،‬تن وڏي روشني ڏٺي ‪.‬۽ انھن ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت ويجھي آھي‪.‬‬ ‫عيسي منادي ڪرڻ لڳو تہ ”توبھہ ڪر‪،‬‬ ‫‪17‬انھي ءَ وقت کان وٺي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪18‬پوَ‬ ‫عيسي گليل ڍنڍ جي ڪناري سان ھلندي ٻن ڀائرن شمعون جنھن کي پطرس سڏين ٿو ۽ سندس ڀا دَ اندرياس کي سمنڊ ۾ ڄار‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي مڇيون ھئا‪.‬‬ ‫وجھندي ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬فءقءا ءل لءهد« ‪ :‬ءم ين ت ء يعلء دمونء ءإلءى َ ء ينتء فءي يال ءم يوسءينء ‪.‬‬ ‫‪20‬تنھن تي اھي پنھنجا ڄار ڇڏي سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن اتان اڳتي ھليو تہ ھن ٻين ٻن ڀائرن يعني زبدي ءَ جي پٽ يعقوب ۽ سندس ڀا دَ يوحنا کي ڏٺو‪ ،‬جيڪي ٻيڙي ءَ ۾ پنھنجي پي دَ زبدي ءَ‬ ‫سان گڏ جال ٺھرائي رھيا ھئا ‪.‬۽ ھن انھن کي سڏيو‪.‬‬ ‫‪22‬اھي ھڪدم ٻيڙي ءَ ۽ پي دَ کي ڇڏي ھن جي پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪23‬عيسي سڄي گليل ۾ گھميو‪ ،‬انھن جي عبادت ⁠خانن ۾ تعليم ڏيندو‪ ،‬بادشاھت جي خوشخبري ءَ جي منادي ڪندو رھيو ۽ ماڻھن جي ھر‬ ‫ي‬ ‫قسم جي بيماري ءَ کان شفا ڏيندو رھيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ سندس شھرت سڄي شام ۾ پکڙيل ھئي‪ ،‬۽ اھي وٽس سڀني بيمار ماڻھن کي کڻي آيا جيڪي مختلف بيمارين ۽ عذابن سان ورتل ھئا‪ ،‬۽‬ ‫جن کي ڀوتن سان ورتل ھو‪ ،‬۽ جن کي چريو ھو ۽ جن کي فالج ھو ‪.‬۽ انھن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫‪25‬ھن جي پٺيان ماڻھن جا وڏا ميڙ گليل‪ ،‬ديڪاپولس‪ ،‬يروشلم‪ ،‬يھوديہ ۽ اردن جي دريا ءَ کان آيا‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬ماڻھن کي ڏسي ھو ھڪڙي جبل تي چڙھي ويو ۽ جڏھن ھو بيٺو تہ سندس شاگرد وٽس آيا‪.‬‬ ‫‪2‬ھن پنھنجو وات کوليو ۽ انھن کي سيکاريندي چيائين تہ‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت انھن جي آھي‪.‬‬ ‫‪3‬سڀاڳا آھن اھي آھن جيڪي روح ۾ غريب آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن کي تسلي ملندي‪.‬‬ ‫‪4‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي ماتم ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي زمين جا وارث ٿيندا‪.‬‬ ‫‪5‬سڀاڳا آھن حليم‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي ڀاڄي پوندا‪.‬‬ ‫‪6‬سڀاڳا آھن ادھي جيڪي ادڃ ۽ ادڃا آھن جيڪي سچائي ءَ جا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن تي رحم ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪7‬سڀاڳا آھن اھي مھربان آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي خدا کي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪8‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي دل جا ااف آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي خدا جا فرزند سڏبا‪.‬‬ ‫‪9‬سڀاڳا آھن اھي الح ڪرڻ وارا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت انھن جي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي سچائي ءَ جي ڪري ستايا ويا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬سڀاڳا آھيو اوھين‪ ،‬جڏھن ماڻھو منھنجي خاطر اوھان کي گاريون ڏيندا‪ ،‬ستائيندا ۽ اوھان جي خلف ھر قسم جون بڇڙايون ڪندا‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن انھن نبين کي بہ ايذايو جيڪي توھان کان‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان ۾ توھان جو اجر وڏو آھي‪،‬‬ ‫‪12‬خوش ٿيو ۽ بيحد خوش ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اڳ ھئا‪.‬‬ ‫سواَ ٻيو‬ ‫پوَ ادن کان‬ ‫ء‬ ‫پوَ ان کي لوڻ ڪٿان ملندو؟ ادن کان ء‬ ‫‪13‬اوھين زمين جو لوڻ آھيو‪ ،‬پر جيڪڏھن لوڻ پنھنجو ذائقو وڃائي ويھي تہ ء‬ ‫ڪجھ به نه چڱائي آھي‪ ،‬پر ٻاھر ڪڍيو وڃي ۽ ماڻھن جي پيرن ھيٺان لٿو‪.‬‬ ‫‪14‬اوھين دنيا جي روشني آھيو ‪.‬اھو شھر جيڪو ٽڪري ءَ تي قائم آھي‪ ،‬ان کي لڪائي نٿو سگھجي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ نڪي ماڻھو ڏيئا ٻاريندا ٿان ءَ ھيٺان‪ ،‬پر ڏيئا ٻاري ‪.‬۽ اھو انھن سڀني کي روشني ڏئي ٿو جيڪي گھر ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنجي روشني ماڻھن جي اڳيان ائين چمڪي‪ ،‬تہ اھي اوھان جا چڱا ڪم ڏسن ۽ اوھان جي آسماني پي دَ جي واکاڻ ڪن‪.‬‬ ‫لَ نہ‪ ،‬پر پورو ڪرڻ آيو آھيان‪.‬‬ ‫‪17‬اھو نہ سمجھو تہ آ ءَ شريعت يا نبين کي ڊاھڻ آيو آھيان‪ ،‬آ ءَ برباد ڪرڻ ء‬ ‫‪18‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين آسمان ۽ زمين لنگھي‪ ،‬تيستائين ھڪڙو ٽڪرو يا ھڪڙو ٽڪرو به شريعت مان نه‬ ‫ء‬ ‫ٽري ويندو‪ ،‬تيستائين سڀيئي پوريون نه ٿينديون‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري جيڪو انھن سڀني ننڍڙن حڪمن مان ڪنھن ھڪڙي کي ٽوڙيندو ۽ ماڻھن کي اھو سيکاريندو‪ ،‬اھو آسمان جي بادشاھت ۾‬ ‫سڀني کان ننڍو سڏيو ويندو‪ ،‬پر جيڪو انھن تي عمل ڪندو ۽ سيکاريندو‪ ،‬اھو ئي آسمان جي بادشاھت ۾ وڏو سڏيو ويندو‪.‬‬

‫‪3‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪20‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيستائين اوھان جي سچائي شريعت جي عالمن ۽ فريسين جي سچائي ءَ کان وڌيڪ نہ ٿيندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تيستائين اوھين ڪنھن بہ اورت ۾ آسمان واري بادشاھت ۾ داخل نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫‪21‬توھان ٻڌو آھي ته اھو انھن جي طرفان پراڻي زماني ۾ چيو ويو ھو‪" ،‬تون قتل نه ڪر ‪.‬۽ جيڪو به قتل ڪندو اھو فيصلي جي خطري‬ ‫۾ ھوندو‪:‬‬ ‫‪22‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪوبہ پنھنجي ڀا دَ سان بي سبب ناراض ٿئي ٿو سو عدالت جي خطري ۾ ھوندو ۽ جيڪو پنھنجي ڀا دَ‬ ‫کي ريڪا چوندو سو ڪائونسل جي خطري ۾ ھوندو‪ ،‬پر جيڪو چوندو تہ ”تون بيوقوف آھين ‪ ،.‬جھنم جي باھه جي خطري ۾ ھوندو‪.‬‬ ‫‪23‬تنھنڪري جيڪڏھن تون پنھنجو نذرانو قربان ⁠گاھہ تي آڻين ۽ اتي ياد اچي تہ تنھنجي ڀا دَ جو تو تي اھڙو آھي‪.‬‬ ‫پوَ اچي پنھنجو تحفو‬ ‫‪24‬اتي قربان ⁠گاھہ جي اڳيان پنھنجو نذرانو ڇڏي‪ ،‬پنھنجي واٽ ڏانھن وڃو ‪.‬پھرين پنھنجي ڀا دَ سان الح ڪر ۽ ء‬ ‫پيش ڪر‪.‬‬ ‫‪25‬پنھنجي مخالف سان جلدي راضي ٿي وڃو‪ ،‬جيستائين توھان ان سان گڏ آھيو ‪.‬متان ڪنھن وقت مخالف توکي جج جي حوالي ڪري‪ ،‬۽‬ ‫جج تو کي آفيسر جي حوالي ڪري‪ ،‬۽ توکي جيل ۾ وڌو وڃي‪.‬‬ ‫‪26‬آ ءَ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ تون ڪنھن بہ طرح ادتان ٻاھر نه ايندين‪ ،‬جيستائين تون پورو پورو پورو حصو ادا نہ ڪرين‪.‬‬ ‫‪27‬اوھان ٻڌو آھي ته اھو انھن جي طرفان پراڻي زماني ۾ چيو ويو ھو‪” ،‬زنا نہ ڪر‪.‬‬ ‫‪28‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪو بہ ڪنھن عورت ڏانھن نھاري ٿو‪ ،‬تنھن پنھنجي دل ۾ ئي انھي ءَ سان زنا ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جيڪڏھن تنھنجي ساڄي اک تو کي گمراھہ ڪري‪ ،‬ان کي ڪڍي ڇڏيو ۽ ان کي اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو اھو تنھنجي لَ فائدي‬ ‫وارو آھي ته توھان جي ھڪڙي عضون کي برباد ٿئي‪ ،‬۽ تنھنجو سڄو بدن دوزخ ۾ اڇلئي‪.‬‬ ‫‪30‬۽ جيڪڏھن تنھنجو ساڄو ھٿ تو کي گمراھہ ڪري‪ ،‬ان کي وڍي ڇڏيو ۽ ان کي پاڻ وٽان اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو اھو تنھنجي لَ‬ ‫فائدي وارو آھي ته توھان جي ھڪڙي عضون کي برباد ٿئي‪ ،‬۽ تنھنجو سڄو بدن دوزخ ۾ اڇلئي‪.‬‬ ‫‪31‬چيو ويو آھي تہ ”جيڪوبہ پنھنجي زال کي ڇڏي ڏئي‪ ،‬تنھن کي گھرجي تہ کيس طلق جو لکت ۾ ڏئي‪.‬‬ ‫‪32‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪوبہ پنھنجي زال کي زناڪاري جي سببن کان ڌار ڪري‪ ،‬سو ان کي زنا ڪري ٿو‪ ،‬۽ جيڪو انھي ءَ‬ ‫طلقيل عورت سان شادي ڪري ٿو‪ ،‬سو زنا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لَ پنھنجا‬ ‫‪33‬وري‪ ،‬توھان ٻڌو آھي ته اھو انھن جي طرفان چيو ويو آھي پراڻي زماني ۾‪ ،‬تون پاڻ کي حلف نه ڪر‪ ،‬پر پنھنجي پالڻھار ء‬ ‫قسم پورا ڪر‪.‬‬ ‫‪34‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ قسم نہ کڻو ‪.‬نه ئي آسمان طرفان؛ ڇاڪاڻ ته اھو خدا جو تخت آھي‪:‬‬ ‫‪.‬ڇالَ ⁠جو اھو سندس پيرن جي اندلي آھي ‪:‬نڪي يروشلم پاران ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو عظيم بادشاھه جو شھر‬ ‫‪35‬۽ نڪي زمين جو قسم‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو تون ھڪڙو وار اڇو يا ڪارا ڪري نہ سگھندين‪.‬‬ ‫‪36‬نڪي تون پنھنجي مٿي جو قسم کڻ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪:‬ڇالَ ⁠جو جيڪي ڪجھہ انھن کان وڌيڪ آھي‪ ،‬سو برائي ءَ مان اچي ٿو‪.‬‬ ‫‪37‬پر توھان جي ڳالھ ٻولھ ٿيڻ ڏيو‪ ،‬ھائو‪ ،‬ھائو ‪.‬بلڪ‪ ،‬بلڪ‬ ‫ء‬ ‫‪38‬اوھان ٻڌو آھي تہ اھو چيو ويو آھي تہ ”اک جي بدلي اک ۽ ڏند جي بدلي ڏند‪.‬‬ ‫‪39‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ برائي ءَ جو مقابلو نہ ڪجو‪ ،‬پر جيڪو تنھنجي ساڄي ڳل تي ڌڪ ھڻي‪ ،‬انھي ءَ ڏانھن ٻيو بہ ڦيرايو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو توتي قانون تي ڪيس ڪري ۽ تنھنجو ڪوٽ لھي‪ ،‬انھي ءَ کي پنھنجو چادر بہ ڏي‪.‬‬ ‫‪41‬۽ جيڪو اوھان کي ھڪ ميل وڃڻ لَ مجبور ڪري‪ ،‬ان سان گڏ ٻه ھل‪.‬‬ ‫‪42‬جيڪو توکان گھري تنھن کي ڏيو‪ ،‬۽ جيڪو توکان قرض وٺي تنھن کان منھن موڙيو نه‪.‬‬ ‫‪43‬اوھان ٻڌو آھي تہ اھو چيو ويو آھي تہ ’تون پنھنجي پاڙيسري ءَ سان پيار ڪر ۽ پنھنجي دشمن کان نفرت ڪر‪.‬‬ ‫‪44‬پر مان توھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬پنھنجي دشمنن سان پيار ڪريو‪ ،‬انھن کي برڪت ڏيو جيڪي توھان کي لعنت ڪن ٿا‪ ،‬انھن سان سٺو‬ ‫ڪريو جيڪي توھان کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬۽ انھن لَ دعا ڪريو جيڪي توھان کي استعمال ڪرڻ جي باوجود‪ ،‬۽ توھان کي ايذائيندا آھن‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھو پنھنجو سج اڀري ٿو برائي ءَ ۽ چڱائي ءَ تي‪ ،‬۽ مينھن موڪلي ٿو‬ ‫لَ تہ اوھين پنھنجي آسماني پي دَ جا ٻار بڻجو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪45‬انھي ءَ ء‬ ‫نيڪن ۽ بي ⁠انصافن تي‪.‬‬ ‫‪46‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اوھين انھن سان پيار ڪريو ٿا جيڪي اوھان سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬تہ اوھان کي ڪھڙو اجر ملندو؟ ڇا عوام به‬ ‫ء‬ ‫ساڳيو نه آھي؟‬ ‫‪47‬۽ جيڪڏھن اوھين رڳو پنھنجن ڀائرن کي سلم ڪريو‪ ،‬توھان ٻين کان وڌيڪ ڇا ٿا ڪريو؟ ڇا عوام کي به ائين نه آھي؟‬ ‫‪48‬تنھنڪري اوھين ڪامل ٿيو‪ ،‬جھڙي ءَ طرح اوھان جو آسمان وارو پي دَ ڪامل آھي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫لَ تہ انھن کي ڏيکاريو وڃي‪ ،‬ٻي اورت ۾ اوھان کي‬ ‫‪1‬ھوشيار ٿجو تہ اوھين پنھنجيون خيرات ماڻھن جي اڳيان نہ ڪريو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫اوھان جي آسماني پي دَ جو ڪو اجر ڪونھي‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنڪري جڏھن تون خيرات ڪرين‪ ،‬تڏھن پنھنجي اڳيان توتارو نہ وڄائي‪ ،‬جھڙي ءَ طرح رياڪار عبادت ⁠خانن ۽ گھٽين ۾ ڪن ٿا‪،‬‬ ‫لَ تہ ماڻھن جي واکاڻ ٿئي ‪.‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان‪ ،‬انھن وٽ سندن اجر آھي‪.‬‬ ‫انھي ءَ ء‬ ‫‪3‬پر جڏھن تون خيرات ڪرين تہ تنھنجي کاٻي ھٿ کي خبر نہ پوي تہ تنھنجو ساڄو ھٿ ڇا ٿو ڪري‪.‬‬ ‫لَ تہ توھان جو خيرات ڳجھي ۾ ھجي ‪:‬۽ توھان جو پي دَ جيڪو پاڻ کي ڳجھو ڏسي ٿو سو توھان کي پڌرو اجر ڏيندو‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءَ ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي عبادت ⁠خانن ۾ ۽ گھٽين جي ڪنڊن ۾ بيھي دعا گھرن ٿا‪ ،‬تہ‬ ‫‪5‬جڏھن تون دعا گھرين تڏھن رياڪارن جھڙو نہ ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيئن اھي ماڻھن کي ڏيکارين ‪.‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان‪ ،‬انھن وٽ سندن اجر آھي‪.‬‬

‫‪4‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪6‬پر تون‪ ،‬جڏھن تون دعا گھرين‪ ،‬پنھنجي ڪمري ۾ گھڙي‪ ،‬۽ جڏھن پنھنجو دروازو بند ڪر‪ ،‬پنھنجي پيَ کي دعا ڪر‪ ،‬جيڪو ڳجھي‬ ‫آھي ‪.‬۽ تنھنجو پي دَ جيڪو ڳجھي ڏسندو آھي تنھن کي پڌرو اجر ڏيندو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي سمجھن ٿا تہ انھن جي گھڻي‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫ڪندا‬ ‫قومون‬ ‫غير‬ ‫‪7‬پر جڏھن اوھين دعا گھرو‪ ،‬تڏھن بيڪار ورجائي نہ ڪريو‪ ،‬جيئن‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائڻ ڪري کين ٻڌو ويندو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اوھان جو پي دَ ڄاڻي ٿو تہ اوھان کي ڪھڙين شين جي ضرورت آھي‪ ،‬ان کان اڳ جو‬ ‫ٿيو‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫جھڙا‬ ‫‪8‬تنھنڪري اوھين انھن‬ ‫ء‬ ‫توھان کانئس پڇو‪.‬‬ ‫پوَ دعا گھرو ‪:‬اسان جا پي دَ‪ ،‬جيڪو آسمان ۾ آھي‪ ،‬تنھنجو نالو پاڪ ھجي‪.‬‬ ‫‪9‬تنھنڪري ھن طريقي کان ء‬ ‫‪10‬تنھنجي بادشاھت اچي ‪.‬تنھنجي مرضي زمين تي پوري ٿئي‪ ،‬جھڙي ءَ طرح آسمان ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اڄ اسان جي روزاني ماني اسان کي ڏيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اسان جا قرض اسان کي معاف ڪريو‪ ،‬جيئن اسين پنھنجن قرضدارن کي معاف ڪندا آھيون‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو بادشاھت‪ ،‬طاقت ۽ جلل تنھنجي ئي آھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اسان کي آزمائش ۾ نه آڻي‪ ،‬پر اسان کي برائي کان ڇوٽڪارو ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اوھين ماڻھن کي سندن ڏوھہ بخشيندا‪ ،‬تہ اوھان جو آسماني پي دَ بہ اوھان کي معاف ڪندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن اوھين ماڻھن کي سندن ڏوھہ معاف نہ ڪندا‪ ،‬تہ اوھان جو پي دَ بہ اوھان جا ڏوھہ معاف نہ ڪندو‪.‬‬ ‫لَ تہ‬ ‫‪16‬ان کان علوہ جڏھن اوھين روزو رکو ٿا‪ ،‬منافقن وانگر اداس نه ڪريو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو اھي پنھنجا منھن خراب ڪن ٿا‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫اھي ماڻھن کي روزا رکندا نظر اچن ‪.‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان‪ ،‬انھن وٽ سندن اجر آھي‪.‬‬ ‫‪17‬پر تون‪ ،‬جڏھن تون روزو رکين‪ ،‬پنھنجي مٿي تي عطر ڪر ۽ پنھنجو منھن ڌوَ‪.‬‬ ‫لَ ظاھر نہ ٿئي‪ ،‬پر پنھنجي پي دَ ڏانھن جيڪو ڳجھو آھي‪ ،‬۽ تنھنجو پي دَ‪ ،‬جيڪو ڳجھو ڏسندو‪،‬‬ ‫‪18‬تہ جيئن تون ماڻھن کي روزو رکڻ ء‬ ‫تنھن کي پڌرو اجر ڏيندو‪.‬‬ ‫لَ زمين تي خزانو گڏ نہ ڪريو‪ ،‬جتي ڪڪڙ ۽ مورچا خراب ٿين ٿا ۽ چور چوري ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬پنھنجي ء‬ ‫لَ آسمان ۾ خزانو گڏ ڪريو‪ ،‬جتي نڪي ڪيڏا‪ ،‬نڪي زنگ خراب ڪن ٿا‪ ،‬۽ جتي چور نڪي چوري ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬پر پنھنجن ء‬ ‫‪21‬ڇالَ ⁠جو جتي توھان جو خزانو ھوندو‪ ،‬اتي تنھنجي دل بہ ھوندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬بدن جي روشني اک آھي‪ ،‬تنھنڪري جيڪڏھن تنھنجي اک واحد آھي‪ ،‬تنھنجو سڄو بدن روشني ءَ سان ڀريل ھوندو‪.‬‬ ‫‪23‬پر جيڪڏھن تنھنجي اک بڇڙي آھي‪ ،‬تنھنجو سڄو بدن اونداھين سان ڀريل ھوندو ‪.‬تنھنڪري جيڪڏھن تو ۾ جيڪا روشني آھي‪ ،‬سا‬ ‫اونداھي آھي‪ ،‬تہ اھا اوندھہ ڪيڏي نہ وڏي آھي!‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھڪ کان نفرت ڪندو ۽ ٻئي سان پيار ڪندو ‪.‬ٻي اورت ۾ ھو‬ ‫سگھي‪،‬‬ ‫ٿو‬ ‫نہ‬ ‫‪24‬ڪوبہ ماڻھو ٻن مالڪن جي خدمت ڪري‬ ‫ء‬ ‫ھڪ کي پڪڙيندو‪ ،‬۽ ٻئي کي ناپسند ڪندو ‪.‬توھان خدا ۽ مال جي خدمت نٿا ڪري سگھو‪.‬‬ ‫لَ ڪوبہ خيال نہ ڪريو تہ ڇا کائو يا ڇا پيئنداسين ‪.‬۽ نه اڃا تائين توھان جي‬ ‫‪25‬تنھنڪري آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ پنھنجي زندگي ءَ ء‬ ‫جسم لَ‪ ،‬توھان کي ڇا پائڻ گھرجي ‪.‬ڇا زندگي گوشت کان وڌيڪ نه آھي ۽ بدن ڪپڙن کان وڌيڪ؟‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي نه پوکين ٿا‪ ،‬نڪي لڻين ٿا ۽ نڪي گودامن ۾ گڏ ٿين ٿا ‪.‬تنھن ھوندي به توھان جو آسماني پيَ‬ ‫‪26‬ھوا جي پکين کي ڏسو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫انھن کي کارائيندو آھي ‪.‬ڇا توھان انھن کان گھڻو بھتر نه آھيو؟‬ ‫‪27‬اوھان مان ڪير آھي جيڪو سوچي سمجھي پنھنجي قد ۾ ھڪڙو ھٿ وڌائي سگھي ٿو؟‬ ‫لَ؟ غور ڪريو ميدان جي للي‪ ،‬ڪيئن وڌندا آھن؛ اھي نه محنت ڪن ٿا‪ ،‬نه ئي ڦرن ٿا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬پوَ ڇو ٿو سوچين ڪپڙن ء‬ ‫پوَ بہ آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ سليمان بہ پنھنجي پوري شان و شوڪت ۾ انھن مان ھڪڙي ءَ جھڙو پھريائين پھريائين‪.‬‬ ‫‪29‬پر ء‬ ‫‪30‬تنھنڪري‪ ،‬جيڪڏھن خدا ميدان جي گھاس کي اھو پھريائين‪ ،‬جيڪو اڄ آھي ۽ سڀاڻي تنور ۾ اڇليو ويندو‪ ،‬ڇا اھو اوھان کي وڌيڪ‬ ‫پھري نہ ڏيندو‪ ،‬اي ٿورڙو ايمان وارو؟‬ ‫‪31‬تنھنڪري ڪوبہ خيال نہ ڪجو‪ ،‬۽ چوندا تہ ”ڇا کائينداسين؟ يا‪ ،‬ڇا پيئنداسين؟ يا‪ ،‬اسان کي ڪپڙا پائڻ گھرجي؟‬ ‫)ڇالَ ⁠جو اوھان جو آسماني پي دَ ڄاڻي ٿو تہ اوھان کي انھن‬ ‫پوَ غير قومون ڳولي رھيون آھن‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫‪32‬ڇالَ ⁠جو انھن سڀني شين کان ء‬ ‫ء‬ ‫سڀني شين جي ضرورت آھي‪.‬‬ ‫‪33‬پر اوھين پھريائين خدا جي بادشاھت ۽ سندس سچائي ءَ جي ڳول ڪريو ‪.‬۽ اھي سڀ شيون توھان ۾ شامل ڪيون وينديون‪.‬‬ ‫لَ ڪافي آھي‪.‬‬ ‫لَ ڪوبہ خيال نہ ڪجو‪،‬‬ ‫لَ سوچيندو ‪.‬ان ڏينھن جي برائي ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو سڀاڻي پنھنجو پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪34‬تنھنڪري سڀاڻي ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬فيصلو نہ ڪريو‪ ،‬تہ جيئن اوھان تي انصاف نہ ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالَ ⁠جو جنھن اندازي سان اوھين فيصلو ڪريو ٿا‪ ،‬تنھن تي اوھان کي بہ انصاف ڪيو ويندو‪ ،‬۽ جنھن ماپي سان اوھين ملندا‪ ،‬اھو‬ ‫ء‬ ‫لَ وري ماپيو ويندو‪.‬‬ ‫اوھان ء‬ ‫‪3‬پوَ تون ڇو ٿو ڏسن تہ ادن کير جو‪ ،‬جيڪو تنھنجي ڀا دَ جي اک ۾ آھي‪ ،‬پر انھي ءَ شعاع تي غور نہ ٿو ڪري جيڪو تنھنجي ئي اک ۾‬ ‫ء‬ ‫آھي؟‬ ‫‪4‬يا تون پنھنجي ڀا دَ کي ڪھڙي ءَ طرح چوندين‪” ،‬مون کي تنھنجي اک مان ٿلھو ڪڍڻ ڏي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬تنھنجي ئي اک ۾ شعاع آھي؟‬ ‫پوَ تون ااف ڏسندين ءَ ته پنھنجي ڀا دَ جي اک مان مٽي ءَ کي ٻاھر ڪڍندي‪.‬‬ ‫‪5‬اي منافق‪ ،‬پھريائين پنھنجي اک مان شعاع ڪڍي ‪.‬۽ ء‬ ‫‪6‬جيڪي پاڪ آھي سو ڪتن کي نہ ڏيو‪ ،‬نڪي پنھنجا موتي سوئر جي اڳيان اڇليو‪ ،‬متان اھي انھن کي پنھنجن پيرن ھيٺان لتاڙيندا‪ ،‬۽‬ ‫وري ڦرندا ۽ اوھان کي چيڀاٽيندا‪.‬‬ ‫‪7‬گھرو‪ ،‬اھو اوھان کي ڏنو ويندو ‪.‬ڳوليو ۽ ڳوليندؤ ‪.‬کڙڪايو‪ ،‬۽ اھو توھان ڏانھن کوليو ويندو‪:‬‬ ‫لَ کوليو ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو ھر ڪو جيڪو گھري ٿو سو ملي ٿو ‪.‬۽ جيڪو ڳولي ٿو سو ڳولي ٿو ‪.‬۽ جيڪو کڙڪائيندو ان ء‬ ‫ء‬

‫‪5‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪9‬اوھان مان ڪھڙو ماڻھو آھي‪ ،‬جنھن کان سندس پٽ ماني گھري تہ کيس پٿر ڏيندو؟‬ ‫‪10‬يا جيڪڏھن ھو ڪا مڇي گھري تہ کيس نانگ ڏيندو؟‬ ‫پوَ ڪيترو نہ وڌيڪ اوھان جو آسماني پي دَ‪ ،‬جيڪي‬ ‫تہ‬ ‫ٿا‪،‬‬ ‫ڄاڻو‬ ‫ڏيڻ‬ ‫شيون‬ ‫سٺيون‬ ‫‪11‬پوَ جيڪڏھن اوھين بڇڙا ٿي پنھنجي ٻارن کي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫کانئس گھرندا آھن تن کي سٺيون شيون ڏيندو؟‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو ئي آھي شريعت ۽ نبين جو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري جيڪي اوھين چاھيو ٿا تہ ماڻھو اوھان سان ڪن‪ ،‬سو انھن سان بہ ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو دروازو ويڪرو آھي ۽ رستو ڪشادو آھي‪ ،‬جيڪو تباھي ءَ ڏانھن وٺي وڃي ٿو‬ ‫‪13‬اوھين سڙيل دروازي مان اندر گھڙيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫۽ ادن مان گھڻا گھڻا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو تنگي اھو دروازو آھي ۽ اھو رستو تنگ آھي‪ ،‬جيڪو زندگي ءَ ڏانھن وٺي وڃي ٿو‪ ،‬۽ ٿورا آھن جيڪي ان کي ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬انھن ڪوڙن نبين کان ھوشيار ٿجو‪ ،‬جيڪي اوھان وٽ رڍن جي پوشاڪ ۾ اچن ٿا‪ ،‬پر اندر ۾ اھي ڀوڏا بگھڙا آھن‪.‬‬ ‫‪16‬توھان انھن کي انھن جي ميون مان سڃاڻندا ‪.‬ڇا ماڻھو ڪنڊن جا انگور گڏ ڪندا آھن‪ ،‬يا ڪنٽين جا انجير؟‬ ‫‪17‬اھڙي ءَ طرح ھر سٺو وڻ سٺو ميوو ڏئي ٿو ‪.‬پر خراب وڻ بڇڙو ميوو ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬سٺو وڻ بڇڙو ميوو ڏئي نہ ٿو سگھي‪ ،‬نڪي خراب وڻ سٺو ميوو ڏئي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬ھر ھڪڙو وڻ جيڪو سٺو ميوو نٿو ڏئي‪ ،‬سو وڍي باھ ۾ اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري انھن جي ميوي جي ذريعي توھان انھن کي سڃاڻندا‪.‬‬ ‫‪21‬ھر ڪو جيڪو مون کي چوي ٿو‪ ،‬خداوند‪ ،‬خداوند‪ ،‬آسمان جي بادشاھت ۾ داخل نه ٿيندو ‪.‬پر اھو جيڪو منھنجي پي دَ جي مرضي تي‬ ‫عمل ڪري ٿو جيڪو آسمان ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪22‬انھي ءَ ڏينھن گھڻا ئي مون کي چوندا تہ ”اي خداوند‪ ،‬خداوند‪ ،‬ڇا اسان تنھنجي نالي تي اڳڪٿي نہ ڪئي آھي؟ ۽ تنھنجي نالي تي ڀوتن‬ ‫کي ڪڍي ڇڏيو آھي؟ ۽ تنھنجي نالي تي ڪيترائي عجيب ڪم ڪيا آھن؟‬ ‫پوَ آ ءَ انھن آڏو اقرار ڪندس‪ ،‬مون توھان کي ڪڏھن بہ نہ سڃاتو ‪:‬مون کان ھليو وڃ‪ ،‬اي بدڪاري ڪرڻ وارا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ء‬ ‫‪24‬تنھنڪري جيڪو منھنجي اھي ڳالھيون ٻڌي ۽ انھن تي عمل ڪري‪ ،‬تنھن کي آ ءَ انھي ءَ عقلمند ماڻھو ءَ سان تشبيھ ڏيندس‪ ،‬جنھن پنھنجو‬ ‫گھر پٿر تي ٺاھيو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ مينھن لھي ويو‪ ،‬۽ ٻوڏ آئي‪ ،‬۽ واَ وھڻ لڳا‪ ،‬۽ ان گھر کي ماريو ‪.‬۽ اھو نه ڪري سگھيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اھو ھڪ پٿر تي ٺھيل ھو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ھر ڪو جيڪو منھنجي اھي ڳالھيون ٻڌي ٿو‪ ،‬۽ انھن تي عمل نٿو ڪري‪ ،‬تنھن کي ھڪڙي بيوقوف ماڻھو ءَ سان ڀيٽيو ويندو‪ ،‬جنھن‬ ‫پنھنجو گھر ريل تي ٺاھيو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ مينھن لھي ويو‪ ،‬سيلب آيو‪ ،‬۽ واَ وھڻ لڳا‪ ،‬۽ ان گھر کي ماريو ‪.‬۽ اھو ڪري پيو ‪:‬۽ ان جو زوال عظيم ھو‪.‬‬ ‫عيسي ھي ڳالھيون ختم ڪيون تہ ماڻھو ھن جي تعليم تي حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪29‬ڇالَ ⁠جو ھن انھن کي ھڪڙي اختياري ءَ جي حيثيت سان سيکاريو‪ ،‬نڪي شريعت جي عالمن وانگر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو جبل تان ھيٺ لٿو تہ وڏا ميڙ سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪2‬پوَ اتي ھڪڙو ڪوڙھہ جھڙي مريض آيو ۽ کيس سجدو ڪري چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪڏھن توھان چاھيو تہ مون کي پاڪ‬ ‫ء‬ ‫ااف ڪري سگھو ٿا‪.‬‬ ‫عيسي پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪري کيس ڇھي چيو تہ ”مان ڪندس ‪.‬تون ااف ڪر ‪.‬۽ فوري طور تي سندس ڪوڙھه ااف ٿي‬ ‫‪3‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫َ‬ ‫پادري‬ ‫موسي‬ ‫چئجانَ‬ ‫‪4‬عيسي‬ ‫جيڪو‬ ‫ڪر‬ ‫پيش‬ ‫نذرانو‬ ‫اھو‬ ‫۽‬ ‫ڏيکار‪،‬‬ ‫کي‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫پنھنجو‬ ‫وڃ‪،‬‬ ‫‪.‬پر‬ ‫نہ‬ ‫بہ‬ ‫کي‬ ‫ڪنھن‬ ‫”ڏس‪،‬‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ شاھدي ء‬ ‫حڪم ڏنو آھي‪ ،‬انھن ء‬ ‫عيسي ڪفرناحوم ۾ داخل ٿيو‪ ،‬تڏھن ھڪڙو اوبيدار وٽس آيو ۽ منٿ ڪيائين تہ‬ ‫‪5‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪6‬۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬منھنجو نوڪر فالج جو بيمار‪ ،‬سخت عذاب ۾ گھري پيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬عيسي کيس چيو تہ ”آ ءَ اچي کيس شفا ڏيندس‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪8‬اوبيدار جواب ڏنو تہ ”اي خداوند‪ ،‬آ ءَ انھي ءَ لئق نہ آھيان جو تون منھنجي ڇت ھيٺان اچين‪ ،‬پر رڳو ڳالھ ڪر تہ منھنجو نوڪر چڱو‬ ‫ڀلو ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ ھڪ ماڻھو ءَ جي ھيٺان آھيان‪ ،‬جنھن جي ھيٺان سپاھي آھن‪ ،‬۽ آ ءَ ھن ماڻھو ءَ کي چوان ٿو تہ وڃ‪ ،‬تہ ھو وڃي ٿو ‪.‬۽ ٻئي‬ ‫ء‬ ‫کي‪ ،‬اچو‪ ،‬۽ ھو اچي ٿو ‪.‬۽ منھنجي نوڪر کي‪ ،‬ھي ڪر‪ ،‬۽ ھو اھو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫عيسي اھو ٻڌو تہ عجب ۾ پئجي ويو ۽ جيڪي پٺيان آيا ھئا تن کي چيائين تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ مون ايترو وڏو ايمان‬ ‫‪10‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫بني اسرائيل ۾ نہ ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ڪيترائي اوڀر ۽ اولھھ کان ايندا‪ ،‬۽ آسمان جي بادشاھت ۾ ابراھيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب سان گڏ ويھندا‪.‬‬ ‫‪12‬پر بادشاھت جي ٻارن کي ٻاھرين اونداھين ۾ اڇليو ويندو ‪:‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽيو ويندو‪.‬‬ ‫عيسي اوبيدار کي چيو تہ ”پنھنجو رستو وڃ ‪.‬۽ جيئن تو ايمان آندو آھي‪ ،‬تيئن ئي تو سان ڪيو وڃي ‪.‬۽ سندس نوڪر پاڻ‬ ‫‪13‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ئي ڪلڪ ۾ شفا ٿي ويو‪.‬‬ ‫عيسي پطرس جي گھر آيو‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ سندس زال جي ما دَ ليٽيل ھئي ۽ بخار جي ڪري بيمار ھئي‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪15‬ھن ھن کي ھٿ ھٿ لڳايو تہ بخار ڇڏي ويو‪ ،‬سو ھو اٿي بيٺي ۽ انھن جي خدمت ڪرڻ لڳي‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن شام ٿي‪ ،‬تڏھن اھي گھڻن ئي ماڻھن کي وٽس وٺي آيا جن کي ڀوت ورتل ھو‪ ،‬۽ ھن پنھنجي ڪلم سان ڀوت ڪڍي ڇڏيو ۽ سڀني‬ ‫بيمارن کي ڇٽائي چڱو ڀلو ڪيائين‪.‬‬

‫‪6‬‬

‫ميٿيو‬

‫لَ تہ اھا ڳالھہ پوري ٿئي جيڪا يسعياہ نبي ءَ جي فرمائش ڪئي ھئي تہ ”پاڻ اسان جون بيماريون کنيون ۽ اسان جون‬ ‫‪17‬انھي ءَ ء‬ ‫بيماريون کنيون‪.‬‬ ‫عيسي پنھنجي چوڌاري وڏا ميڙ ڏٺا‪ ،‬تڏھن ھن حڪم ڏنو تہ ”ٻي طرف ھليو وڃ‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫س ءل ءوقءا ءل لءهد” ‪:‬اي استاد‪ ،‬آ ءَ تنھنجي پٺيان ايندس جتي تون ويندين‪.‬‬ ‫‪19‬فءقءا ءل ءمنء ال دم ير ء‬ ‫‪20‬عيسي ھن کي چيو تہ ”لومڙين کي سوراخ آھن ۽ ھوائي پکين کي آکيرا آھن ‪.‬پر ابن ⁠آدم وٽ ڪونہ آھي جتي پنھنجو مٿو رکي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪21‬ھن جي شاگردن مان ھڪڙي چيس تہ ”اي خداوند‪ ،‬مون کي اجازت ڏي تہ پھريائين وڃان ۽ پنھنجي پي دَ کي دفن ڪريان‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي چيو تہ ”منھنجي پٺيان ھل ‪.‬۽ مئلن کي سندن مئل دفن ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪22‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪23‬جڏھن ھو ٻيڙي ءَ ۾ چڙھيو تہ سندس شاگرد سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ڏسو‪ ،‬سمنڊ ۾ ھڪڙو وڏو طوفان آيو‪ ،‬ايتري قدر جو ٻيڙيَ کي موجن سان ڍڪيو ويو‪ ،‬پر ھو ننڊ ۾ ھو‪.‬‬ ‫بچاَ‪ ،‬اسين تباھہ ٿياسين‪.‬‬ ‫‪25‬تنھن تي سندس شاگرد وٽس آيا ۽ کيس جاڳائي چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسان کي‬ ‫ء‬ ‫پوَ ھو اٿيو ۽ ھوائن ۽ سمنڊ کي ڇرڪايو ‪.‬۽ اتي ھڪ وڏو آرام ھو‪.‬‬ ‫‪26‬فءقءا ءل لءهد « ‪َ:‬ءيي ءھا النذءينء آ ءمندوا اتنقدوا؟ ء‬ ‫‪27‬پر ماڻھو عجب ۾ پئجي ويا ۽ چوڻ لڳا تہ ”ھي دَ ڪھڙو ماڻھو آھي‪ ،‬جو ھوا ۽ سمنڊ بہ ھن جو چيو مڃين‪.‬‬ ‫لَ تہ‬ ‫‪28‬جڏھن ھو ٻئي پاسي گرجيسينس جي ملڪ ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن کيس ٻه ڀوتن ورتل قبرن مان نڪرندا آيا‪ ،‬جيڪي ڏاڍا سخت ھئا‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ڪو ماڻھو انھي ءَ رستي تان لنگھي نہ سگھي‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬اي خدا جا فرزند‪ ،‬اسان کي توسان ڪھڙو ڪم؟ ڇا تون اسان کي وقت کان اڳ عذاب‬ ‫‪29‬پوَ اھي رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ ”اي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڪرڻ آيو آھين؟‬ ‫‪30‬۽ انھن کان ھڪڙو سٺو رستو ھو‪ ،‬جيڪو ڪيترن ئي سوئرن جو ڌڻ چري رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري ڀوتن کيس منٿ ڪري چيو تہ ”جيڪڏھن تون اسان کي ڪڍين ٿو تہ اسان کي سوئرن جي ڌڻ ۾ ڦاسائي ڇڏ‪.‬‬ ‫‪32‬ھن انھن کي چيو تہ ”وڃو ‪.‬۽ جڏھن اھي ٻاھر نڪتا‪ ،‬اھي سوئرن جي ڌڻ ۾ ويا ‪:‬۽ ڏسو‪ ،‬سوئرن جو سمورو ڌاڙي ھڪڙي وڏي جاَ‬ ‫تي سمنڊ ۾ ڀڄي ويو‪ ،‬۽ پاڻيَ ۾ مري ويو‪.‬‬ ‫‪33‬پوَ جيڪي انھن کي بچائيندا ھئا‪ ،‬سي ڀڄي ويا ۽ شھر ڏانھن ويا ۽ ھر ڳالھہ ٻڌايو ۽ جيڪي ڀوتن کي ورتل ھو‪ ،‬سو ٻڌايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ ٻاھر نڪري آيو ۽ جڏھن ھنن کيس ڏٺو تہ منٿون ڪيائون تہ ”آ ءَ پنھنجي ساحل تان ھليو وڃان‪.‬‬ ‫شھر‬ ‫سڄو‬ ‫‪34‬پوَ‬ ‫عيسي سان ملڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬ھو ٻيڙي ءَ ۾ چڙھي اتان لنگھي پنھنجي شھر ۾ آيو‪.‬‬ ‫عيسي انھن جو ايمان ڏسي انھي ءَ اڌرنگي جي‬ ‫۽‬ ‫ھو‬ ‫پيو‬ ‫تي‬ ‫بستري‬ ‫جيڪو‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫کڻي‬ ‫کي‬ ‫‪2‬پوَ اھي ھن وٽ ھڪڙي فالج جي بيمار ماڻھو ءَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫مريض کي چيو تہ ”اي !پٽ‪ ،‬خوش رھو؛ تنھنجا گناھه توکي معاف ڪيا وڃن‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ڏسو‪ ،‬ڪي شريعت جي عالمن پاڻ ۾ چيو تہ ”ھي ماڻھو ڪفر ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪4‬عيسي انھن جي خيالن کي ڄاڻيندي چيو تہ ”اوھين پنھنجي دلين ۾ بڇڙو ڇو ٿا سمجھو؟‬ ‫ي‬ ‫‪5‬ڇالَ ⁠جو اھو چوڻ سولو آھي تہ تنھنجا گناھ معاف ڪيا وڃن ‪.‬يا چئجي‪ ،‬اٿو ۽ ھلندو؟‬ ‫ء‬ ‫(پوَ ھو فالج جي مريض کي چوي ٿو )‬ ‫لَ توھان کي خبر پوي تہ ابن ⁠آدم کي زمين تي گناھہ معاف ڪرڻ جي طاقت آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر انھي ءَ ء‬ ‫ادٿ‪ ،‬پنھنجو بسترو کڻ ۽ پنھنجي گھر وڃ‪.‬‬ ‫‪7‬پوَ ھو اٿيو ۽ پنھنجي گھر ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر جڏھن ميڙ اھو ڏٺو تہ عجب ۾ پئجي ويا ۽ خدا جي واکاڻ ڪرڻ لڳا‪ ،‬جنھن ماڻھن کي اھڙي طاقت ڏني آھي‪.‬‬ ‫عيسي اتان لنگھيو تہ متي نالي ھڪڙي ماڻھو ءَ کي رڪعت جي چوڪ تي ويٺل ڏٺائين‪ ،‬جنھن کيس چيو تہ ”منھنجي پٺيان ھل ‪.‬۽‬ ‫‪9‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ھو اٿيو ۽ سندس پٺيان ھلڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي گھر ۾ ماني کائڻ ويٺو ھو‪ ،‬تڏھن ڪيترائي محصول وٺندڙ ۽ گنھگار اچي ساڻس ۽ سندس شاگردن سان گڏ ويٺا‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪11‬جڏھن فريسين اھو ڏٺو تڏھن سندس شاگردن کي چيائون تہ ”تنھنجو مالڪ محصول وٺندڙن ۽ گنھگارن سان ڇو ٿو کائي؟‬ ‫عيسي اھو ٻڌو تڏھن انھن کي چيائين تہ ”احيفہ ٿيڻ وارن کي طبيب جي ضرورت نہ‪ ،‬پر بيمارن کي‪.‬‬ ‫‪12‬پر جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ڇالَ ⁠جو آ ءَ نيڪن کي سڏڻ نہ آيو آھيان‪ ،‬پر‬ ‫‪13‬پر اوھين وڃو ۽ ڄاڻو تہ انھي ءَ جو مطلب ڇا آھي‪ ،‬آ ءَ رحم ڪندس‪ ،‬قرباني ءَ جو نہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫گنھگارن کي توبھہ ڪرڻ ء‬ ‫يحي جا شاگرد وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان ۽ فريسي تہ روزا ڇو ٿا رکون‪ ،‬پر تنھنجا شاگرد روزا ڇو نہ ٿا رکن؟‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پوَ ي‬ ‫‪15‬عيسي انھن کي چيو تہ ”ڇا ڪنوار جا ٻار ماتم ڪري سگھن ٿا‪ ،‬جيستائين گھوٽ وٽن آھي؟ پر اھي ڏينھن ايندا‪ ،‬جڏھن گھوٽ انھن‬ ‫ي‬ ‫کان ورتو ويندو‪ ،‬۽ پوَ اھي روزو رکندا‪.‬‬ ‫لَ وجھي وڃي ٿي‪ ،‬سا انھي ءَ‬ ‫ڇالَ ⁠جو جيڪا‬ ‫‪16‬ڪوبہ ماڻھو نئين ڪپڙي جو ٽڪڙو پراڻي ڪپڙي تي نہ ٿو رکي‪،‬‬ ‫شيَ ڀرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪپڙي مان کسي وڃي ٿي ۽ ان جو ٽڪڙو وڌيڪ خراب ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ نڪي ماڻھو نئين شراب کي پراڻي بوتلن ۾ وجھندا آھن‪ ،‬ٻي اورت ۾ بوتلون ٽٽي وينديون آھن ۽ شراب ختم ٿي ويندا آھن ۽ بوتلون‬ ‫ناس ٿي وينديون آھن‪ ،‬پر اھي نئون شراب نئين بوتلن ۾ وجھندا آھن‪ ،‬۽ ٻئي محفوظ آھن‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن ھو انھن کي اھي ڳالھيون ٻڌائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھڪڙو حاڪم آيو‪ ،‬جنھن کيس سجدو ڪندي چيو تہ ”منھنجي ڌي ءَ ھاڻي مري‬ ‫ويئي آھي‪ ،‬پر اچو ۽ پنھنجو ھٿ ھن تي رک تہ ھو ءَ جيئري ٿي پوندي‪.‬‬ ‫عيسي اٿيو ۽ سندس پٺيان ھلڻ لڳو ۽ سندس شاگرد پڻ‪.‬‬ ‫‪19‬پوَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪20‬۽ ڏسو‪ ،‬ھڪڙي عورت‪ ،‬جيڪا ٻارھن ورھين کان رت جي بيماري ءَ سان بيمار ھئي‪ ،‬سا سندس پٺيان آئي ۽ ھن جي ڪپڙي جي‬ ‫ڇيڙي کي ڇھي‪.‬‬

‫‪7‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪21‬ڇالَ ⁠جو ھن پنھنجي دل ۾ چيو تہ ”جيڪڏھن آ ءَ ھن جي ڪپڙي کي ڇھيندس تہ چڱو ڀلو ٿي ويندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬پر‬ ‫عيسي کيس ڦيرايو ۽ کيس ڏسي چيائين تہ ”ڌي ءَ‪ ،‬آرام ڪر ‪.‬توھان جي ايمان توھان کي مڪمل ڪيو آھي ‪.‬۽ عورت انھي ءَ‬ ‫ي‬ ‫ڪلڪ کان پوري ٿي ويئي‪.‬‬ ‫عيسي رئيس جي گھر ۾ آيو‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ منٿون ۽ ماڻھو گوڙ پيا ڪن‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪24‬ھن انھن کي چيو تہ‪ ،‬جاَ ڏيو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو نوڪر مئل نه آھي‪ ،‬پر ننڊ ۾ آھي ‪.‬۽ ادھي کيس ٺٺوليون ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪25‬پر جڏھن ماڻھن کي ٻاھر ڪڍيو ويو‪ ،‬تڏھن ھو اندر ويو ۽ سندس ھٿ کان وٺي نوڪر ادٿي بيٺي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ھن جي شھرت سڄي ملڪ ۾ پکڙيل آھي‪.‬‬ ‫عيسي اتان روانو ٿيو تہ ٻہ انڌا سندس پٺيان آيا ۽ رڙ ڪري چيائون تہ ”اي ابن دائود‪ ،‬اسان تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين مڃيو ٿا تہ آ ءَ ھي ڪم ڪري سگھان ٿو؟ انھن کيس چيو ته‪،‬‬ ‫۽‬ ‫آيا‬ ‫وٽس‬ ‫انڌا‬ ‫تہ‬ ‫پھتو‬ ‫۾‬ ‫گھر‬ ‫ھو‬ ‫‪28‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ھائو‪ ،‬خداوند‪.‬‬ ‫‪29‬پوَ ھن انھن جي اکين کي ڇھي چيو تہ ”اوھان جي ايمان موجب ائين ئي ٿئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي انھن کي سخت تاڪيد ڪندي چيو تہ ”ڏسو تہ ڪنھن کي بہ خبر نہ پوي‪.‬‬ ‫‪30‬۽ انھن جون اکيون کولي ويون ‪.‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪31‬پر جڏھن اھي ھليا ويا‪ ،‬تڏھن ھن سڄي ملڪ ۾ سندس شھرت پکڙجي وئي‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن اھي ٻاھر نڪري رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو وٽس ھڪڙي گونگي ماڻھو ءَ کي وٺي آيا‪ ،‬جنھن کي ڀوت ھو‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن شيطان ڪڍيو ويو‪ ،‬تڏھن گونگو ڳالھائڻ لڳو‪ ،‬۽ ميڙ عجب ۾ پئجي ويو ۽ چوڻ لڳو تہ ”اءئين ڪڏھن بہ نہ ڏٺو ويو آھي بني‬ ‫اسرائيل ۾‪.‬‬ ‫‪34‬پر فريسين چيو تہ ”ھو ڀوتن جي سردار جي مدد سان ڀوت ٿو ڪڍي‪.‬‬ ‫عيسي سڀني شھرن ۽ ڳوٺن ۾ گھميو‪ ،‬پنھنجن عبادت ⁠خانن ۾ تعليم ڏيندو‪ ،‬بادشاھت جي خوشخبري ءَ جي منادي ڪندو ۽ ماڻھن‬ ‫‪35‬پوَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جي ھر بيماري ءَ کان شفا ڏيندو ھو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي بي ھوش ٿي ويا ۽ ائين پکڙجي ويا‪ ،‬جيئن رڍن جو ڪو‬ ‫‪36‬پر جڏھن ھن ميڙ کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن ھن کي مٿن رحم اچي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ريڍار ئي ڪونھي‪.‬‬ ‫‪37‬پوَ ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”فصل تہ تمام گھڻو آھي‪ ،‬پر مزدور ٿورا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ مزدور موڪلي‪.‬‬ ‫فصل‬ ‫پنھنجي‬ ‫ھو‬ ‫تہ‬ ‫گھرو‬ ‫دعا‬ ‫کان‬ ‫پالڻھار‬ ‫جي‬ ‫فصل‬ ‫‪38‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھن پنھنجن ٻارھن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏيو‪ ،‬تڏھن انھن کي ناپاڪ ڀوتن جي خلف طاقت ڏني‪ ،‬جيڪي انھن کي ڪڍن ۽ ھر قسم‬ ‫جي بيماري ءَ کان شفا ڏين‪.‬‬ ‫‪2‬ھاڻي ٻارھن رسولن جا نال ھي آھن ‪.‬پھريون‪ ،‬شمعون‪ ،‬جيڪو پطرس سڏجي ٿو ۽ سندس ڀا دَ اندرياس ‪.‬زبدي ءَ جو پٽ يعقوب ۽ سندس‬ ‫ڀا دَ يوحنا؛‬ ‫‪3‬فلپس ۽ بارٿولوميو؛ ٿامس‪ ،‬۽ متي جو محصول ڏيندڙ؛ جيمس پٽ ‪ ،Alphaeus‬۽ ‪ ،Lebbaeus‬جنھن جو نالو ‪Thaddaeus‬ھو‪.‬‬ ‫‪4‬شمعون ڪنعاني ۽ يھوداہ اسڪريوتي‪ ،‬جنھن پڻ ھن کي پڪڙايو‪.‬‬ ‫عيسي موڪليا ۽ کين حڪم ڏنائين تہ ”غير قومن جي واٽ ۾ نہ وڃو ۽ سامرين جي ڪنھن شھر ۾ نہ وڃو‪.‬‬ ‫‪5‬اھي ٻارھن‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پر بني اسرائيل جي گھر جي وڃايل رڍن ڏانھن وڃو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اوھين وڃو تہ منادي ڪريو تہ ”آسمان واري بادشاھت ويجھي آھي‪.‬‬ ‫‪8‬بيمارن کي شفا ڏيو‪ ،‬ڪوڙھہ جي مرض وارن کي ااف ڪريو‪ ،‬مئلن کي جياريو‪ ،‬ڀوتن کي ڪڍو ‪:‬اوھان کي مفت ۾ مليو آھي‪ ،‬مفت ۾‬ ‫ڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬نڪي سون‪ ،‬نڪي چاندي‪ ،‬نڪي پيتل پنھنجي پرس ۾ ڏيو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ڪم ڪندڙ پنھنجي ماني جي لئق آھي‪.‬‬ ‫لَ ٿلھو‪ ،‬نڪي ٻه ڪوٽ‪ ،‬نڪي بوٽ ۽ نڪي لٺ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ نڪي پنھنجي سفر ء‬ ‫‪11‬۽ جنھن شھر يا ڳوٺ ۾ داخل ٿيو‪ ،‬ان کان پڇو ته ان جي لئق ڪير آھي ‪.‬۽ اتي رھو جيستائين توھان اتان نه وڃو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اوھين ڪنھن گھر ۾ اچو تہ ان کي سلم ڪريو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ جيڪڏھن گھر لئق آھي تہ اوھان جو سلمتي مٿس اچي‪ ،‬پر جيڪڏھن اھو لئق نہ آھي تہ اوھان جو سلمتي اوھان ڏانھن موٽي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪو اوھان کي قبول نه ڪندو‪ ،‬۽ نڪي اوھان جون ڳالھيون ٻڌي‪ ،‬جڏھن اوھين ان گھر يا شھر مان نڪرندا‪ ،‬پنھنجي پيرن جي‬ ‫مٽي ڌوَ‪.‬‬ ‫لَ اھو وڌيڪ برداشت جوڳو ٿيندو‪ ،‬انھي ءَ شھر کان‪.‬‬ ‫ملڪ‬ ‫جي‬ ‫عمورھا‬ ‫۽‬ ‫سدوم‬ ‫ڏينھن‬ ‫جي‬ ‫قيامت‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌايان‬ ‫ٿو‬ ‫سچ‬ ‫کي‬ ‫اوھان‬ ‫‪15‬آ ءَ‬ ‫ء‬ ‫‪16‬ڏس‪ ،‬آ ءَ اوھان کي بگھڙن جي وچ ۾ رڍن وانگر ٻاھر موڪليان ٿو‪ ،‬تنھنڪري اوھين نانگن وانگر عقلمند ۽ ڪبوتر وانگر بي ضرر‬ ‫ٿيو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي اوھان کي ڪائونسلن جي حوالي ڪندا ۽ پنھنجن عبادت ⁠خانن ۾ اوھان کي چھبڪ‬ ‫‪17‬پر ماڻھن کان ھوشيار رھجو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھڻندا‪.‬‬ ‫لَ تہ انھن ۽ غير قومن جي خلف شاھدي ھجي‪.‬‬ ‫‪18‬اوھان کي گورنرن ۽ بادشاھن جي اڳيان منھنجي خاطر پيش ڪيو ويندو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو اوھان کي‬ ‫‪19‬پر جڏھن اھي اوھان کي حوالي ڪن‪ ،‬تڏھن ڪوبہ خيال نہ ڪجو تہ اوھين ڪھڙي ءَ طرح يا ڇا ڳالھائيندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫انھي ءَ ئي گھڙي ءَ ۾ ڏنو ويندو جيڪي اوھين چوندا‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالَ ⁠جو ڳالھائڻ وارا اوھين نہ آھيو‪ ،‬پر اوھان جي پي دَ جو روح آھي جيڪو اوھان ۾ ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬۽ ڀا دَ ڀا دَ کي موت جي حوالي ڪندو ۽ پي دَ ٻار کي‪ ،‬۽ ٻار پنھنجن ما دَ ⁠پي دَ جي خلف اٿي کڙا ٿيندا ۽ کين مارڻ جي سزا ڏيندا‪.‬‬

‫‪8‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪22‬۽ منھنجي نالي جي ڪري توھان سڀني ماڻھن کان نفرت ڪئي ويندي‪ ،‬پر اھو جيڪو آخر تائين برداشت ڪندو‪ ،‬اھو بچايو ويندو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھين بني‬ ‫‪23‬پر جڏھن اھي اوھان کي ھن شھر ۾ ستاين‪ ،‬تڏھن ڀڄي وڃو ٻئي شھر ڏانھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اسرائيل جي شھرن تي ايستائين نہ ويندا‪ ،‬جيستائين ابن ⁠آدم اچي‪.‬‬ ‫‪24‬شاگرد نہ پنھنجي مالڪ کان مٿي آھي ۽ نڪي نوڪر پنھنجي مالڪ کان‪.‬‬ ‫لَ اھو ئي ڪافي آھي تہ ھو پنھنجي مالڪ وانگر ھجي ۽ نوڪر پنھنجي مالڪ وانگر ‪.‬جيڪڏھن انھن گھر جي مالڪ کي‬ ‫‪25‬شاگرد ء‬ ‫بيلزبب سڏيو آھي‪ ،‬اھي انھن کي پنھنجي گھر وارن مان ڪيترو وڌيڪ سڏيندا؟‬ ‫شيَ ڍڪيل نہ آھي‪ ،‬جيڪا ظاھر نہ ڪئي ويندي ‪.‬۽ لڪايو‪ ،‬اھو معلوم نه‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھڙي ڪابہ‬ ‫‪26‬تنھنڪري انھن کان نہ ڊڄو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫‪27‬جيڪي آ ءَ اوھان کي اوندھہ ۾ ٻڌايان ٿو‪ ،‬سو روشني ءَ ۾ ٻڌو ٿا ۽ جيڪي ڪنن ۾ ٻڌو ٿا‪ ،‬سو گھر جي ڇت تي تبليغ ڪريو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ انھن کان نه ڊڄو جيڪي جسم کي مارين ٿا‪ ،‬پر روح کي مارڻ جي قابل نه آھن‪ ،‬پر انھي ءَ کان ڊڄو جيڪو روح ۽ جسم ٻنھي کي‬ ‫دوزخ ۾ ناس ڪري سگھي ٿو‪.‬‬ ‫سواَ زمين تي نه ڪري سگھندو‪.‬‬ ‫‪29‬ڇا ٻه ڳاڙھيون ھڪ سگھ ۾ وڪڻي نہ ٿيون وڃن؟ ۽ انھن مان ھڪڙو به توھان جي پي دَ کان‬ ‫ء‬ ‫‪30‬پر تنھنجي مٿي جا وار سڀيئي ڳڻيل آھن‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري اوھين نہ ڊڄو‪ ،‬اوھين گھڻن ڦورن کان وڌيڪ قيمتي آھيو‪.‬‬ ‫‪32‬تنھنڪري جيڪو مون کي ماڻھن جي اڳيان اقرار ڪندو‪ ،‬تنھن کي آ ءَ بہ پنھنجي آسماني پي دَ جي اڳيان اقرار ڪندس‪.‬‬ ‫‪33‬پر جيڪو ماڻھو ماڻھن جي اڳيان مون کي رد ڪندو‪ ،‬تنھن کي آ ءَ بہ پنھنجي آسماني پي دَ جي اڳيان انڪار ڪندس‪.‬‬ ‫‪34‬اھو نہ سمجھو تہ آ ءَ زمين تي الح موڪلڻ آيو آھيان ‪:‬آ ءَ الح موڪلڻ نہ آيو آھيان‪ ،‬پر تلوار‪.‬‬ ‫لَ آيو آھيان تہ ھڪ ماڻھو ءَ کي پنھنجي پي دَ جي خلف‪ ،‬ڌي ءَ کي پنھنجي ما دَ جي خلف‪ ،‬۽ نءٽ کي پنھنجي‬ ‫‪35‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ انھي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫ساس جي خلف‪.‬‬ ‫‪36‬۽ ماڻھو ءَ جا دشمن ھوندا اھي ئي سندس گھر وارا‪.‬‬ ‫‪37‬جيڪو پي دَ يا ما دَ کي مون کان وڌيڪ پيار ڪري ٿو‪ ،‬سو منھنجي لئق نہ آھي‪ ،‬۽ جيڪو مون کان وڌيڪ پٽ يا ڌي ءَ کي پيار‬ ‫ڪري ٿو‪ ،‬سو منھنجي لئق نہ آھي‪.‬‬ ‫‪38‬۽ جيڪو پنھنجو اليب نه کڻندو ۽ منھنجي پٺيان ھلندو‪ ،‬سو منھنجي لئق نہ آھي‪.‬‬ ‫‪39‬جيڪو پنھنجي جان ڳوليندو اھو ان کي وڃائيندو‪ ،‬۽ جيڪو منھنجي خاطر پنھنجي جان وڃائي ٿو سو ان کي ملندو‪.‬‬ ‫‪40‬جيڪو اوھان کي قبول ڪري ٿو سو مون کي قبول ڪري ٿو ۽ جيڪو مون کي قبول ڪري ٿو سو انھي ءَ کي قبول ڪري ٿو جنھن‬ ‫مون کي موڪليو آھي‪.‬‬ ‫‪41‬جيڪو ڪنھن نبي ءَ کي نبي ءَ جي نالي تي قبول ڪري‪ ،‬تنھن کي نبي ءَ جو اجر ملندو ‪.‬۽ جيڪو ڪنھن نيڪ ماڻھو ءَ کي نيڪ ماڻھو ءَ‬ ‫جي نالي تي قبول ڪري ٿو تنھن کي نيڪ ماڻھو ءَ جو اجر ملندو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ جيڪو انھن ننڍڙن مان ھڪڙي کي ھڪڙو پيالو ٿڌو پاڻي ارف ھڪڙي شاگرد جي نالي تي پياريندو‪ ،‬مان توھان کي سچ ٻڌايان‬ ‫ٿو‪ ،‬اھو ڪنھن بہ اورت ۾ پنھنجو اجر وڃائي نه سگھندو‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫عيسي پنھنجن ٻارھن شاگردن کي حڪم ڏيئي پڄاڻي ءَ تي پھتو‪ ،‬تڏھن ھو اتان روانو ٿيو‪ ،‬تہ جيئن انھن جي شھرن ۾ تعليم ڏئي ۽‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫تبليغ ڪري‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن يوحنا جيل ۾ مسيح جا ڪم ٻڌا‪ ،‬تڏھن پنھنجن شاگردن مان ٻن کي موڪليو‪.‬‬ ‫‪3‬فءقءا ءل لءهد” ‪:‬جنھن کي اچڻو آھي‪ ،‬سو تون ئي آھين يا ڪنھن ٻئي کي ڳوليون؟‬ ‫‪4‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”وڃو ۽ يوحنا کي وري ڏيکاريو اھي شيون جيڪي اوھين ٻڌو ۽ ڏسو ٿا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪5‬انڌن کي بصارت ملي ٿي‪ ،‬منڊا ھلن ٿا‪ ،‬ڪوڙھہ جھڙي مرض وارا پاڪ ااف ٿين ٿا‪ ،‬ٻوڙا ٻڌن ٿا‪ ،‬مئل جيئرا ٿا ٿين ۽ غريبن کي‬ ‫خوشخبري ءَ جي منادي ڪئي ويئي آھي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سڀاڳو آھي اھو‪ ،‬جيڪو مون ۾ ناراض نه ٿيندو‪.‬‬ ‫يحي بابت چوڻ لڳو تہ ”اوھين رڻ ⁠پٽ ۾ ڇا ڏسڻ ويا ھئا؟ وا ءَ سان لڏندڙ ھڪ ريڊ؟‬ ‫‪7‬جڏھن ھو روانا ٿيا تہ‬ ‫عيسي ميڙ کي ي‬ ‫ي‬ ‫لَ ويا ھئا؟ ھڪڙو ماڻھو نرم لباس ۾ ڪپڙا؟ ڏسو‪ ،‬جيڪي نرم ڪپڙا پائيندا آھن سي بادشاھن جي گھرن ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪8‬پر اوھين ڇا ڏسڻ ء‬ ‫لَ ويا ھئا؟ ھڪ نبي؟ ھا‪ ،‬مان توھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬۽ ھڪ نبي کان وڌيڪ‪.‬‬ ‫‪9‬پر اوھين ڇا ڏسڻ ء‬ ‫‪10‬ڇالَ ⁠جو اھو اھو آھي‪ ،‬جنھن بابت لکيل آھي تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءَ پنھنجو پيغمبر توکان اڳي موڪليان ٿو‪ ،‬جيڪو تنھنجي اڳيان رستو تيار‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫يحي بپتسما ڏيڻ واري کان وڏو ڪوبہ ڪونھي‪ ،‬پر جيڪو آسمان‬ ‫۾‬ ‫تن‬ ‫آھن‬ ‫ٿيا‬ ‫پيدا‬ ‫مان‬ ‫عورتن‬ ‫جيڪي‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌايان‬ ‫ٿو‬ ‫سچ‬ ‫کي‬ ‫اوھان‬ ‫‪11‬آ ءَ‬ ‫ي‬ ‫واري بادشاھت ۾ ننڍو آھي سو کانئس وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬يوحنا بپتسما ڏيڻ واري جي ڏينھن کان وٺي ھن وقت تائين آسمان واري بادشاھت تي تشدد ٿي رھيو آھي ۽ ظالم ان کي زوري ءَ سان‬ ‫کسي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالَ ⁠جو سڀني نبين ۽ شريعت يوحنا تائين اڳڪٿي ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ جيڪڏھن اھو اوھان کي ملندو‪ ،‬اھو اھو الياس آھي‪ ،‬جيڪو اچڻ وارو ھو‪.‬‬ ‫‪15‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪16‬پر آ ءَ ھن پيڙھي ءَ کي ڪنھن سان ڀيٽيان؟ اھو انھن ٻارن وانگر آھي جيڪو بازارن ۾ ويھي پنھنجي ساٿين کي سڏي‪،‬‬

‫‪9‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪17‬۽ چوڻ لڳا ته‪ ،‬اسان توھان کي پائپ وڄائي‪ ،‬۽ توھان ناچ نه ڪيو آھي ‪.‬اسان توھان تي ماتم ڪيو آھي‪ ،‬۽ توھان ماتم نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫يحي نہ کائيندو ۽ نہ پيتو ۽ چون ٿا تہ ”ھن کي شيطان آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڇالَ ⁠جو ي‬ ‫‪19‬ابن ⁠آدم کائيندو پيئندو آيو ۽ چون ٿا تہ ”ڏسو ھڪڙو پيٽو ۽ شرابي آھي‪ ،‬محصول وٺندڙن ۽ گنھگارن جو دوست آھي ‪.‬پر عقل ان جي‬ ‫اولد جو حق آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن توبھہ نہ ڪيو‪.‬‬ ‫ويا‪،‬‬ ‫ڪيا‬ ‫ڪم‬ ‫وڏا‬ ‫وڏا‬ ‫سندس‬ ‫۾‬ ‫جن‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫شروع‬ ‫پائڻ‬ ‫ڀاڪر‬ ‫کي‬ ‫شھرن‬ ‫‪20‬پوَ ھن انھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫!ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اھي زبردست ڪم‪ ،‬جيڪي اوھان ۾ ڪيا ويا‬ ‫‪21‬افسوس آھي تو تي اي چورازين !افسوس آھي تو تي‪ ،‬بيت ايدا‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬سي اور ۽ ايدا ۾ ڪيا وڃن ھا‪ ،‬تہ اھي گھڻو وقت اڳي ئي ٽٽل ڪپھہ ۽ خاڪ ۾ پشيمان ٿين ھا‪.‬‬ ‫لَ اھو وڌيڪ برداشت جوڳو ھوندو‪ ،‬اوھان کان‪.‬‬ ‫‪22‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ قيامت جي ڏينھن اور ۽ ايدا ء‬ ‫د‬ ‫س‬ ‫دوم‪ ،‬يءا يءجي عءلدونء‬ ‫‪23‬وَ ء ينت د يم فءي يالء ير ء‬ ‫وم النذءي فءي يال ءجا ءھدء‪ ،‬ل ء ين تءجي عء ءل ءمنء يالعء ءظ ءيم ء ء‬ ‫ء‬ ‫ض يالقء ير دح ء‬ ‫لَ اھو وڌيڪ برداشت جوڳو ٿيندو‪ ،‬تنھن کان وڌيڪ‪.‬‬ ‫‪24‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ قيامت جي ڏينھن سدوم جي ملڪ ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو تو انھن ڳالھين کي سياڻن ۽‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اي پي دَ‪ ،‬آسمان ۽ زمين جا مالڪ‪ ،‬آ ءَ تنھنجو شڪرگذار آھيان‪،‬‬ ‫‪25‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سمجھدارن کان لڪايو آھي ۽ انھن کي ننڍڙن ٻارن تي ظاھر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو تنھنجي نظر ۾ چڱو پيو‪.‬‬ ‫‪26‬ائين ئي ابا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬سڀ شيون مون کي منھنجي پي دَ جي حوالي ڪيون ويون آھن ‪:‬۽ ڪوبہ ماڻھو پٽ کي نہ ٿو سڃاڻي پر پي دَ ‪.‬نڪي پي دَ کي ڪوبہ‬ ‫سواَ پٽ‪ ،‬۽ اھو جنھن تي پٽ کيس ظاھر ڪندو‪.‬‬ ‫ڄاڻي ٿو‬ ‫ء‬ ‫‪28‬اوھين سڀيئي محنتي ۽ ڳري بار ٿيل آھيو‪ ،‬مون وٽ اچو ۽ آ ءَ اوھان کي آرام ڏيندس‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ نرم دل آھيان ۽ دل ۾ گھٽ آھيان ‪:‬۽ توھان پنھنجي روح کي آرام ملندا‪.‬‬ ‫‪29‬منھنجو جوڙو پاڻ تي کڻو ۽ مون کان سکو‬ ‫ء‬ ‫‪30‬ڇالَ ⁠جو منھنجو جوڙو سولو آھي ۽ منھنجو بار ھلڪو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫عيسي سبت جي ڏينھن اءنء مان لنگھيو ‪.‬۽ سندس شاگردن کي بک لڳي‪ ،‬۽ اءنء جا ڪن لدٽي کائڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪1‬انھي ءَ مھل‬ ‫ي‬ ‫‪2‬پر جڏھن فريسين اھو ڏٺو تڏھن چيائون تہ ”ڏس‪ ،‬تنھنجا شاگرد اھڙا ڪم ڪن ٿا‪ ،‬جيڪي سبت جي ڏينھن ڪرڻ جائز نہ آھن‪.‬‬ ‫‪3‬پر ھن انھن کي چيو تہ ”ڇا اوھان اھو نہ پڙھيو آھي تہ دائود ڇا ڪيو ھو‪ ،‬جڏھن ھو بکايل ھو ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪.‬‬ ‫لَ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬پر رڳو‬ ‫لَ جائز نہ ھئي ۽ نڪي انھن ء‬ ‫‪4‬ھو ڪيئن خدا جي گھر ۾ داخل ٿيو ۽ نذر جي ماني کائي‪ ،‬جيڪا ھن ء‬ ‫لَ؟‬ ‫ڪاھنن ء‬ ‫‪5‬يا اوھان شريعت ۾ نہ پڙھيو آھي تہ سبت جي ڏينھن تي ھيڪل جا ڪاھن سبت جي ڏينھن کي بي ⁠عيب ٿا چون؟‬ ‫جاَ تي ھيڪل کان بہ ھڪڙو وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھن ء‬ ‫‪7‬پر جيڪڏھن توھان ڄاڻو ھا تہ ھن جو مطلب ڇا آھي‪ ،‬آ ءَ رحم ڪريان ھا ۽ قرباني نہ ڪريان‪ ،‬توھان ڏوھارين کي ڏوھاري نہ ٺھرائي‬ ‫ھا‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو ابن ⁠آدم سبت جي ڏينھن جو خداوند آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬جڏھن ھو اتان روانو ٿيو‪ ،‬تڏھن انھن جي عبادت ⁠خاني ۾ ويو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اتي ھڪڙو ماڻھو ھو جنھن جو ھٿ سڪي ويو ھو ‪.‬انھن کانئس پڇيو تہ ”ڇا سبت جي ڏينھن شفا ڏيڻ جائز آھي؟ ته جيئن مٿس الزام‬ ‫لڳائين‪.‬‬ ‫‪11‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھان مان ڪھڙو ماڻھو ھوندو‪ ،‬جنھن وٽ ھڪڙي رڍ ھجي ۽ جيڪڏھن اھا سبت جي ڏينھن کڏ ۾ ڪري پوي‪،‬‬ ‫تہ ڇا ھو ان کي پڪڙي ٻاھر نہ ڪڍندو؟‬ ‫‪12‬پوَ ھڪڙو ماڻھو رڍ کان ڪيترو بھتر آھي؟ تنھنڪري سبت جي ڏينھن تي چڱا ڪم ڪرڻ جائز آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پوَ ھن ماڻھو ءَ کي چيو تہ ”پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪر ‪.‬۽ ان کي اڳتي وڌايو؛ ۽ اھو مڪمل طور تي بحال ڪيو ويو‪ ،‬ٻين وانگر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬تنھن تي فريسي ٻاھر نڪري آيا ۽ ھن جي خلف ڪائونسل ٺاھيائين تہ ڪيئن کيس برباد ڪن‪.‬‬ ‫عيسي کي اھا خبر پئي تڏھن ھو اتان ھليو ويو‪ ،‬۽ وڏا ميڙ ھن جي پٺيان ھلڻ لڳا ۽ ھن انھن سڀني کي چڱو ڀلو ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬پر جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪16‬۽ کين تاڪيد ڪيائين تہ کيس ظاھر نہ ڪن‪.‬‬ ‫لَ تہ اھا ڳالھہ پوري ٿئي جيڪا يسعياہ نبي ءَ جي چوڻ موجب‪،‬‬ ‫‪17‬انھي ءَ ء‬ ‫‪18‬ڏسو منھنجو خادم‪ ،‬جنھن کي مون چونڊيو آھي ‪.‬منھنجو پيارو‪ ،‬جنھن ۾ منھنجو روح خوش آھي ‪:‬مان پنھنجو روح مٿس رکندس‪ ،‬۽ ھو‬ ‫غير قومن کي فيصلو ڪندو‪.‬‬ ‫‪19‬ھو نه ڪوشش ڪندو‪ ،‬نڪي روئندو ‪.‬نه ئي ڪو ماڻھو سندس آواز گھٽين ۾ ٻڌندو‪.‬‬ ‫‪20‬سڙيل سرن کي ٽوڙي نه سگھندو‪ ،‬۽ تماڪ ڇڪيندڙ عين کي نه ٻرندو‪ ،‬جيستائين اھو فيصلو فتح ڏانھن نہ موڪلي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ غير قومون ھن جي نالي تي ڀروسو ڪندا‪.‬‬ ‫‪22‬پوَ ھن وٽ ھڪڙي انڌي ۽ گونگي شيطان کي آندو ويو‪ ،‬جنھن کيس شفا ڏني‪ ،‬ايتري قدر جو انڌا ۽ گونگا ڳالھائي ۽ ڏسندا رھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬سڀئي ماڻھو حيران ٿي ويا ۽ چيائون تہ ”ڇا ھي دائود جو پٽ نہ آھي؟‬ ‫‪24‬پر جڏھن فريسين اھو ٻڌو تڏھن چيائون تہ ”ھي ماڻھو ڀوت نہ ٿو ڪڍي‪ ،‬پر شيطانن جي سردار بعلزبول جي مدد سان‪.‬‬ ‫‪25‬عيسي انھن جي سوچن کي سمجھي کين چيو تہ ”جنھن بادشاھت ۾ ڦاٿل آھي‪ ،‬سا ويران ٿيندي ‪.‬۽ ھر شھر يا گھر پاڻ ۾ ورھايل نه‬ ‫ي‬ ‫بيٺو‪.‬‬ ‫‪.‬پوَ سندس بادشاھي ڪيئن قائم رھندي؟‬ ‫‪26‬۽ جيڪڏھن شيطان شيطان کي ڪڍي ٿو‪ ،‬اھو پاڻ ۾ ورھايل آھي ء‬

‫‪10‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪27‬۽ جيڪڏھن آ ءَ بعلزبول جي مدد سان ڀوتن کي ڪڍان‪ ،‬تہ اوھان جا ٻار ڪنھن جي مدد سان انھن کي ڪڍن؟ تنھن ڪري اھي توھان‬ ‫جا جج ھوندا‪.‬‬ ‫پوَ خدا جي بادشاھت اچي پھتي آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ڪڍان‪،‬‬ ‫کي‬ ‫ڀوتن‬ ‫سان‬ ‫مدد‬ ‫جي‬ ‫روح‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫َ‬ ‫آ‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫‪28‬پر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سواَ انھي ءَ جي جو ھو پھريائين طاقتور ماڻھو ءَ‬ ‫پوَ ڪيئن ٿي سگھي ٿو ڪنھن زورآور ماڻھو ءَ جي گھر ۾ گھڙي سندس مال ڦري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬يا ء‬ ‫پوَ ھو پنھنجي گھر کي خراب ڪندو‪.‬‬ ‫۽‬ ‫جڪڙي؟‬ ‫کي‬ ‫ء‬ ‫‪30‬جيڪو مون سان نه آھي سو منھنجي خلف آھي ‪.‬۽ جيڪو مون سان گڏ نه ٿو ڪري‪ ،‬ٻاھر پکڙيل آھي‪.‬‬ ‫لَ ھر قسم جو گناھ ۽ ڪفر معاف ڪيو ويندو‪ ،‬پر پاڪ روح جي خلف ڪفر ماڻھن کي‬ ‫‪31‬تنھنڪري آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ماڻھن ء‬ ‫معاف نہ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ جيڪو ماڻھو ابن ⁠آدم جي خلف ڪجھہ ڳالھائيندو‪ ،‬تنھن کي معاف ڪيو ويندو‪ ،‬پر جيڪو پاڪ روح جي خلف ڳالھائيندو‪ ،‬تنھن‬ ‫کي نڪي ھن دنيا ۾‪ ،‬نڪي ايندڙ دنيا ۾ بخشيو ويندو‪.‬‬ ‫‪33‬يا ته وڻ سٺو ڪر‪ ،‬۽ سندس ميوو سٺو ‪.‬يا ٻي اورت ۾ وڻ کي خراب ڪري‪ ،‬۽ سندس ميوو خراب‪ ،‬ڇاڪاڻ ته وڻ پنھنجي ميوي‬ ‫سان سڃاتو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو دل جي گھڻائي ءَ مان وات ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪34‬اي نانگ جا نسل‪ ،‬اوھين ڪيئن بڇڙا ٿي چڱا ڳالھائي سگھو ٿا؟‬ ‫ء‬ ‫‪35‬سٺو ماڻھو دل جي سٺي خزاني مان سٺيون شيون ڪڍي ٿو‪ ،‬۽ بڇڙو ماڻھو بڇڙي خزاني مان بڇڙا شيون ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫‪36‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھر بيڪار ڳالھھ جيڪي ماڻھو چوندا‪ ،‬تن جو حساب ڏينھن تي ھوندو‪.‬‬ ‫‪37‬ڇالَ ⁠جو تنھنجي لفظن جي ڪري تون سچار بڻجندين‪ ،‬۽ تنھنجي لفظن جي ڪري تو کي سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬تڏھن ڪن شريعت جي عالمن ۽ فريسينن وراڻيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان کي تو وٽان ڪا نشاني ڏسڻي پوندي‪.‬‬ ‫‪39‬پر ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”ھڪ بڇڙو ۽ زناڪار نسل نشان ڳولي ٿو ‪.‬۽ ان کي ڪا نشاني نه ڏني ويندي‪ ،‬پر يونس نبي جي‬ ‫نشاني‪:‬‬ ‫‪40‬جيئن يونس ٽي ڏينھن ۽ ٽي راتيون وھيل مڇي ءَ جي پيٽ ۾ رھيو ‪.‬اھڙي ءَ طرح ابن ⁠آدم ٽي ڏينھن ۽ ٽي راتيون زمين جي دل ۾‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫‪41‬نينوا جا ماڻھو ھن نسل سان گڏ عدالت ۾ اٿندا‪ ،‬۽ ان کي سزا ڏيندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن يونس جي تبليغ تي توبه ڪئي ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ھتي‬ ‫يونس کان به وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪42‬ڏکڻ جي راڻي عدالت ۾ ھن نسل سان گڏ اٿندي‪ ،‬۽ ان جي مذمت ڪندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو زمين جي ڏاڪڻ کان سليمان جي حڪمت‬ ‫ٻڌڻ لَ آيو آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬سليمان کان وڏو ھتي آھي‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن ناپاڪ روح ماڻھو ءَ مان نڪري وڃي ٿو‪ ،‬تڏھن ھو سڪل جاين ۾ گھمندو رھي ٿو‪ ،‬آرام ڳولھي ٿو‪ ،‬پر ڪنھن کي بہ نہ ٿو ملي‪.‬‬ ‫‪44‬پوَ ھن چيو تہ ”آ ءَ پنھنجي گھر موٽي ويندس جتان آ ءَ ٻاھر آيو آھيان ‪.‬۽ جڏھن ھو آيو آھي‪ ،‬تڏھن اھو ڏسندو آھي ته ان کي خالي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ويڙھيل ۽ سجايل‪.‬‬ ‫‪45‬پوَ ھو وڃي ٿو‪ ،‬۽ پاڻ سان گڏ ست ٻيا ڀوت کڻي ٿو‪ ،‬جيڪي پاڻ کان وڌيڪ بڇڙا آھن‪ ،‬۽ اھي اندر گھڙي اتي رھن ٿا‪ ،‬۽ انھي ءَ‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو ءَ جي آخري حالت پھرين کان وڌيڪ خراب آھي ‪.‬ائين ئي ھن بڇڙي نسل ڏانھن پڻ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪46‬جڏھن ھو ماڻھن سان ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن سندس ما دَ ۽ ڀائر ٻاھر بيٺا ھئا‪ ،‬جيڪي ساڻس ڳالھائڻ چاھين پيا‪.‬‬ ‫‪47‬پوَ ھڪڙي کيس چيو تہ ”ڏس‪ ،‬تنھنجي ما دَ ۽ تنھنجا ڀائر ٻاھر بيٺا آھن‪ ،‬توسان ڳالھائڻ چاھين ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪48‬پر ھن جواب ڏنو ۽ انھي ءَ کي چيو جنھن ٻڌايو تہ ”منھنجي ما دَ ڪير آھي؟ ۽ منھنجا ڀائر ڪير آھن؟‬ ‫‪49‬ھن پنھنجو ھٿ پنھنجي شاگردن ڏانھن ڊگھو ڪري چيو تہ ”ڏسو منھنجي ما دَ ۽ منھنجا ڀائر!‬ ‫‪50‬ڇالَ ⁠جو جيڪو منھنجي پي دَ جي مرضي ءَ تي عمل ڪندو‪ ،‬جيڪو آسمان ۾ آھي‪ ،‬سو ئي منھنجو ڀا دَ‪ ،‬ڀيڻ ۽ ما دَ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫عيسي گھر مان نڪري سمنڊ جي ڪناري تي ويٺو‪.‬‬ ‫‪1‬انھي ءَ ئي ڏينھن‬ ‫ي‬ ‫‪2‬تنھن تي وڏا ميڙ اچي گڏ ٿيا‪ ،‬جو ھو ٻيڙي ءَ ۾ چڙھي ويٺو ‪.‬۽ سڄو ميڙ ڪناري تي بيٺو‪.‬‬ ‫لَ نڪتو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن انھن کي ڪيتريون ئي ڳالھيون مثالن ۾ ٻڌايون‪ ،‬تہ ”ڏسو‪ ،‬ھڪڙو ٻج پوکڻ ء‬ ‫‪4‬جڏھن ھن ٻج پوکيو تہ ڪي ٻج رستي جي پاسي ڪري پيا ۽ پکي اچي انھن کي کائي ويا‪.‬‬ ‫پوَ ادڀريا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن کي زمين جي اونھائي نه ھئي‪.‬‬ ‫‪5‬ڪي پٿرن جي ھنڌن تي ڪريا‪ ،‬جتي انھن کي گھڻي زمين نہ ھئي‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪6‬۽ جڏھن سج اڀريو‪ ،‬اھي سڪي ويا ‪.‬۽ ڇاڪاڻ ته انھن جي ڪا به پاڙ نه ھئي‪ ،‬اھي سڪي ويا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ڪي ڪنڊن ۾ ڪريا ‪.‬۽ ڪنڊا اڀريا‪ ،‬۽ انھن کي دٻائي ڇڏيو‪:‬‬ ‫‪8‬پر ٻيا چڱي ءَ زمين ۾ ڪريا ۽ ميوو ڏنائين‪ ،‬ڪي سؤ ڀيرا‪ ،‬ڪي سٺ ڀيرا‪ ،‬ڪي ٽيھہ دفعا‪.‬‬ ‫‪9‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪10‬پوَ شاگرد وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”تون انھن سان مثالن ۾ ڇو ٿو ڳالھائي؟‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو ڏنو ويو آھي اوھان کي آسمان واري بادشاھت جي اسرار جي‪ ،‬پر انھن کي نہ ڏني ويئي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو جنھن وٽ آھي‪ ،‬تنھن کي ڏنو ويندو ۽ وٽس وڌيڪ گھڻائي ھوندي‪ ،‬پر جنھن وٽ نہ آھي تنھن کان اھو کسي ورتو ويندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو وٽس آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي ڏسندي بہ نہ ٿا ڏسن ‪.‬۽ ٻڌڻ سان نه ٻڌن ٿا‪ ،‬نه سمجھن ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنڪري آ ءَ انھن سان مثالن ۾ ڳالھايان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬انھن ۾ يسعياہ جي پيشنگوئي پوري ٿي‪ ،‬جيڪا چوي ٿي تہ ”اوھين ٻڌندا پر سمجھندا نہ ‪.‬۽ ڏسندي ڏسندين‪ ،‬۽ نه ڏسندين‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪15‬ڇالَ ⁠جو ھنن ماڻھن جي دل خراب ٿي ويئي آھي‪ ،‬۽ سندن ڪن ٻڌڻ کان بيزار آھن ۽ سندن اکيون بند آھن ‪.‬متان اھي ڪنھن وقت‬ ‫ء‬ ‫پنھنجين اکين سان ڏسن‪ ،‬۽ پنھنجن ڪنن سان ٻڌن‪ ،‬۽ پنھنجي دل سان سمجھن‪ ،‬۽ تبديل ٿي وڃن‪ ،‬۽ مان انھن کي شفا ڏيان‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي ڏسن ٿيون ۽ اوھان جا ڪن ٻڌن ٿا‪.‬‬ ‫‪16‬پر سڀاڳا آھيو اوھان جون اکيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ڪيترن ئي نبين ۽ نيڪ ماڻھن جي اھا خواھش ھئي تہ اھي اھي شيون ڏسن‪ ،‬جيڪي اوھين‬ ‫ء‬ ‫ڏسو ٿا‪ ،‬پر انھن نہ ڏٺو آھي ‪.‬۽ اھي ڳالھيون ٻڌو جيڪي اوھين ٻڌو ٿا‪ ،‬پر انھن کي ٻڌو نه آھي‪.‬‬ ‫‪18‬تنھنڪري اوھين ٻج پوکيندڙ جو مثال ٻڌو‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ڪوبہ بادشاھت جو ڪلم ٻڌي ٿو ۽ سمجھي نہ ٿو‪ ،‬تڏھن اھو بڇڙو اچي ٿو‪ ،‬جيڪو سندس دل ۾ پوکيل آھي سو پڪڙي ٿو ‪.‬اھو‬ ‫اھو آھي جنھن کي رستي جي پاسي کان ٻج مليو‪.‬‬ ‫‪20‬پر اھو جنھن ٻج کي پٿريلي جڳھن ۾ قبول ڪيو‪ ،‬اھو اھو آھي جيڪو ڪلم ٻڌي ٿو ۽ خوشيَ سان قبول ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو جڏھن ڪلم جي ڪري مصيبت يا ايذا دَ اچي ٿو‪ ،‬تڏھن‬ ‫لَ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھن ھوندي بہ ھن پاڻ ۾ جڙيل نہ آھي‪ ،‬پر ٿوري وقت ء‬ ‫ھو ناراض ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬اھو ئي آھي جنھن کي ڪنڊن ۾ ٻج ملي ٿو‪ ،‬اھو اھو آھي جيڪو ڪلم ٻڌي ٿو ‪.‬۽ ھن دنيا جي پرواھه‪ ،‬۽ دولت جي فريب‪ ،‬لفظ کي‬ ‫ڇڪيندو آھي‪ ،‬۽ ھو بيڪار ٿي ويندو آھي‪.‬‬ ‫‪23‬پر اھو آھي جنھن کي سٺي زمين ۾ ٻج ملي ٿو‪ ،‬اھو اھو آھي جيڪو ڪلم ٻڌي ٿو ۽ سمجھي ٿو ‪.‬جيڪو ميوو به ڏئي ٿو‪ ،‬۽ نڪرندو‬ ‫آھي‪ ،‬ڪي سئو ڀيرا‪ ،‬ڪي سٺ‪ ،‬ڪي ٽيھه‪.‬‬ ‫‪24‬ھن انھن کي ھڪڙو ٻيو مثال ٻڌايو تہ ”آسمان واري بادشاھت انھي ءَ ماڻھو ءَ سان مشابہت رکي ٿي جنھن پنھنجي ٻني ءَ ۾ سٺو ٻج‬ ‫پوکيو‪.‬‬ ‫‪25‬پر جڏھن ماڻھو سمھي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن سندس دشمن آيو ۽ ڪڻڪ جي ٻني ءَ ۾ ٻج پوکيائين ۽ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪26‬پر جڏھن ڦٽي ڦٽي نڪتي ۽ ميوو پيدا ٿيو‪ ،‬تڏھن ٻج پڻ ظاھر ٿيا‪.‬‬ ‫پوَ ڪٿان کان ٽٽي‬ ‫‪27‬تنھنڪري گھر جي مالڪ جا نوڪر آيا ۽ کيس چيائونس تہ ”سائين‪ ،‬ڇا توھان پنھنجي پوک ۾ سٺو ٻج نہ پوکيو؟ ء‬ ‫پيو؟‬ ‫پوَ چاھين ته اسان وڃي انھن کي گڏ ڪريون؟‬ ‫‪28‬ھن انھن کي چيو تہ ”ھي ڪنھن دشمن ڪيو آھي ‪.‬نوڪرن کيس چيو‪” ،‬ڇا تون ء‬ ‫‪29‬پر ھن چيو تہ ”نه !ائين نه ٿئي ته جڏھن اوھين ڀاڄيون گڏ ڪندا‪ ،‬تڏھن انھن سان گڏ ڪڻڪ به پوکيندا‪.‬‬ ‫‪30‬اچو ته ٻنھي کي فصل جي لھڻ تائين گڏ وڌو‪ ،‬۽ لڻڻ جي وقت ۾ مان لڻندڙن کي چوندس‪" ،‬اوھين پھريائين گڏ ڪريو‪ ،‬۽ انھن کي‬ ‫ساڙڻ لَ انھن کي بنڊل ۾ ڳنڍيو‪ ،‬پر ڪڻڪ منھنجي گودام ۾ گڏ ڪريو‪.‬‬ ‫‪31‬ھن انھن کي ھڪڙو ٻيو مثال ٻڌايو تہ ”آسمان واري بادشاھت سرنھن جي داڻي مثل آھي‪ ،‬جيڪو ھڪڙي ماڻھو ءَ کڻي پنھنجي ٻني ءَ ۾‬ ‫پوکيو‪.‬‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪32‬جيڪو حقيقت ۾ سڀني ٻج کان ننڍو آھي‪ ،‬پر جڏھن اڀري ٿو‪ ،‬تڏھن اھو ٻوٽن ۾ سڀ کان وڏو ٿئي ٿو ۽ ھڪڙو وڻ بڻجي وڃي ٿو‪ ،‬جو‬ ‫ھوائي پکي اچي ادن جي شاخن ۾ رھن ٿا‪.‬‬ ‫‪33‬ھن انھن کي ھڪڙو ٻيو مثال ٻڌايو ‪.‬آسمان جي بادشاھت خميري جھڙي آھي‪ ،‬جيڪا ھڪڙي عورت کڻي‪ ،‬کاڌي جي ٽن ماپن ۾ لڪائي‬ ‫ڇڏي‪ ،‬جيستائين سڄو خميري ٿي ويو‪.‬‬ ‫عيسي ماڻھن کي مثالن ۾ ٻڌايون ‪.‬۽ بغير ڪنھن مثال جي ھن انھن سان نه ڳالھايو‪:‬‬ ‫‪34‬اھي سڀ ڳالھيون‬ ‫ي‬ ‫لَ تہ اھو پورو ٿئي جيڪو نبي ءَ چيو ھو تہ ”آ ءَ مثالن ۾ وات کوليندس ‪.‬مان اھي ڳالھيون بيان ڪندس جيڪي دنيا جي بنياد کان‬ ‫‪35‬انھي ءَ ء‬ ‫ڳجھي رکيون ويون آھن‪.‬‬ ‫ٻڌاَ‪.‬‬ ‫‪36‬پوَ‬ ‫عيسي ميڙ کي موڪلئي گھر ۾ گھڙي ويو ۽ سندس شاگرد وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان کي ٻني ءَ جي ٻج جو مثال ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪37‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”جنھن سٺو ٻج پوکيو سو ابن ⁠آدم آھي‪.‬‬ ‫‪38‬ميدان دنيا آھي ‪.‬سٺو ٻج بادشاھت جا ٻار آھن ‪.‬پر داڻا بڇڙا ٻار آھن‪.‬‬ ‫‪39‬اھو دشمن جنھن انھن کي پوکيو اھو شيطان آھي ‪.‬فصل دنيا جي پڇاڙي آھي؛ ۽ ڪٽڻ وارا ملئڪ آھن‪.‬‬ ‫‪40‬اھڙي ءَ طرح ٽاريون گڏ ڪري باھہ ۾ سڙي وڃن ٿيون ‪.‬ائين ئي ھن دنيا جي آخر ۾ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪41‬ابن ⁠آدم پنھنجن ملئڪن کي موڪليندو‪ ،‬۽ اھي سندس بادشاھت مان اھي سڀ شيون گڏ ڪندا‪ ،‬جيڪي ڏوھ ڪن ٿا‪ ،‬۽ انھن کي‬ ‫جيڪي بڇڙائي ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪42‬۽ انھن کي باھ جي باھہ ۾ اڇلئي ڇڏيندو ‪:‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ ڪن آھن‪ ،‬سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪43‬پوَ سچار پنھنجي پي دَ جي بادشاھت ۾ سج وانگر چمڪندا ‪.‬جنھن کي ٻڌڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪44‬وري‪ ،‬آسمان جي بادشاھت ھڪڙي خزاني وانگر آھي جيڪو ميدان ۾ لڪيل آھي ‪.‬جنھن کي جڏھن ماڻھو لھي ٿو تڏھن لڪائي ٿو ۽ ان‬ ‫لَ وڃي ٿو ۽ پنھنجو سمورو مال وڪڻي ٿو ۽ اھو ميدان خريد ڪري ٿو‪.‬‬ ‫جي خوشي ءَ ء‬ ‫‪45‬وري‪ ،‬آسمان جي بادشاھت ھڪڙي سوداگر وانگر آھي‪ ،‬جيڪي سٺا موتي ڳولي رھيا آھن‪.‬‬ ‫‪46‬جڏھن ھن کي ھڪڙو وڏو قيمتي موتي مليو‪ ،‬تڏھن وڃي پنھنجو سڀ ڪجھ وڪڻي خريد ڪيائين‪.‬‬ ‫‪47‬وري‪ ،‬آسمان جي بادشاھت ھڪڙي ڄار وانگر آھي‪ ،‬جيڪو سمنڊ ۾ اڇليو ويو‪ ،‬۽ ھر قسم جو گڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪48‬جڏھن ادھو ڀرجي ويو تڏھن ھو ڪنڌي ءَ تي لٿا ۽ ويھي رھيا ۽ سٺيون شيون گڏ ڪن ٿا‪ ،‬پر خراب کي اڇلئي ڇڏيون‪.‬‬ ‫‪49‬ائين ئي ٿيندو دنيا جي پڇاڙي ءَ ۾ ‪:‬ملئڪ ٻاھر نڪرندا‪ ،‬۽ نيڪن مان بڇڙن کي ڌار ڪندا‪،‬‬ ‫‪50‬۽ انھن کي باھ جي بھٽي ۾ اڇلئي ڇڏيندو ‪:‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽڻ ھوندو‪.‬‬ ‫‪51‬عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين اھي سڀ ڳالھيون سمجھي آيا آھيو ڇا؟ اھي کيس چون ٿا‪ ،‬ھائو‪ ،‬خداوند‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪52‬پوَ ھن انھن کي چيو تہ ”تنھنڪري ھر ھڪ لکندڙ‪ ،‬جنھن کي آسمان واري بادشاھت جي تعليم ڏني وڃي ٿي‪ ،‬سو انھي ءَ ماڻھو ءَ‬ ‫ء‬ ‫وانگر آھي‪ ،‬جيڪو گھر جي مالڪ آھي‪ ،‬جيڪو پنھنجي خزاني مان نيون ۽ پراڻيون شيون ڪڍي ٿو‪.‬‬

‫‪12‬‬

‫ميٿيو‬

‫عيسي انھن مثالن کي پورو ڪري چڪو‪ ،‬تڏھن اتان ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪53‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪54‬جڏھن ھو پنھنجي ملڪ ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن انھن کي انھن جي عبادت ⁠خاني ۾ ائين سيکاريائين جو اھي حيران ٿي ويا ۽ چيائونس تہ ”ھن‬ ‫ماڻھو ءَ وٽ ھي ڏاھپ ۽ اھي وڏا ڪم ڪٿان آيا؟‬ ‫‪55‬ڇا ھي ڪارخانيدار جو پٽ ناھي؟ ڇا سندس ما دَ مريم نه سڏجي؟ ۽ سندس ڀائر‪ ،‬جيمس ۽ يوسيس‪ ،‬شمعون ۽ يھوداہ؟‬ ‫پوَ ھن ماڻھو ءَ وٽ اھي سڀ شيون ڪٿان آيون؟‬ ‫‪56‬۽ سندس ڀينرون‪ ،‬ڇا اھي سڀيئي اسان سان گڏ آھن؟ ء‬ ‫سواَ پنھنجي وطن ۽ پنھنجي گھر ۾‪.‬‬ ‫سواَ نہ آھي‪،‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”پيغمبر جي عزت کان‬ ‫‪57‬۽ اھي مٿس ناراض ٿيا ‪.‬پر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪58‬۽ انھن جي بي ايماني ءَ جي ڪري ھن اتي ڪيترائي وڏا ڪم نہ ڪيا‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫عيسي جي نالي جي خبر ٻڌي‪،‬‬ ‫‪1‬انھي ءَ مھل ھيروديس بادشاھه‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ پنھنجن نوڪرن کي چيائين تہ ”ھي آھي يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو ‪.‬ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آھي ‪.‬۽ تنھن ڪري عظيم ڪم ھن ۾ پاڻ‬ ‫کي ظاھر ڪن ٿا‪.‬‬ ‫يحي کي پڪڙي کيس قيد ڪيو ھو ۽ سندس ڀا دَ فلپس جي زال ھيرودياس جي ڪري جيل ۾ وڌو ھو‪.‬‬ ‫ھيروديس‬ ‫‪3‬ڇالَ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪4‬ڇالَ ⁠جو يوحنا ھن کي چيو تہ ”توکي اھو جائز نہ آھي جو ھي ءَ ھجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھنن کيس نبي ڪري ورتو‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن ھن کي مارڻ گھري تہ ميڙ کان ڊڄي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر جڏھن ھيروديس جي سالگرھ جو ڏينھن ھو‪ ،‬تڏھن ھيرودياس جي ڌي ءَ انھن جي اڳيان ناچ ڪري ھيروديس کي خوش ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن قسم کڻي واعدو ڪيو تہ جيڪو ڪجھہ گھرندو سو ڏيندو‪.‬‬ ‫‪8‬پوَ ھن پنھنجي ما دَ جي ھدايت کان اڳ ۾ چيو تہ ”ھتي مون کي يوحنا بپتسما جو مٿو چارجر ۾ ڏيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پوَ بادشاھہ کي افسوس ٿيو‪ ،‬پر انھي ءَ قسم جي خاطر ۽ جيڪي ساڻس گڏ ماني تي ويھي رھيا ھئا‪ ،‬تن اھو حڪم ڏنو تہ اھو کيس ڏنو‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪10‬پوَ موڪليائين تہ جيل ۾ يوحنا جو مٿو پٽيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬پوَ سندس مٿو چارجر ۾ آندو ويو‪ ،‬۽ ڇوڪري ءَ کي ڏنو ويو‪ ،‬۽ اھو پنھنجي ما دَ ڏانھن وٺي آيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھن تي سندس شاگرد آيا ۽ لش کڻائي دفن ڪيائون ۽ وڃي‬ ‫ي‬ ‫جاَ ڏانھن روانو ٿيو ۽ جڏھن ماڻھن اھو ٻڌو تڏھن ھو شھرن مان‬ ‫‪13‬جڏھن‬ ‫عيسي اھو ٻڌو تڏھن ھو ادتان ٻيڙي ءَ ۾ چڙھي ھڪڙي ويران ء‬ ‫ي‬ ‫سندس پٺيان پيادل ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪14‬پوَ‬ ‫عيسي ٻاھر نڪتو ۽ ھڪڙو وڏو ميڙ ڏٺائين‪ ،‬جو کين انھن تي رحم اچي ويو ۽ ھن انھن جي بيمارن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جاَ آھي ۽ وقت گذري چڪو آھي ‪.‬ميڙ کي موڪليو ته ھو ڳوٺن ۾‬ ‫‪15‬جڏھن شام ٿي تہ سندس شاگرد وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”ھي دَ ويران ء‬ ‫لَ کاڌو خريد ڪن‪.‬‬ ‫وڃن ۽ پاڻ ء‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”ھنن کي وڃڻ جي ضرورت نہ آھي ‪.‬توھان انھن کي کائڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪17‬انھن کيس چيو تہ ”اسان وٽ ھتي رڳو پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون آھن‪.‬‬ ‫‪18‬ھن چيو تہ ”ھنن کي مون وٽ وٺي اچ‪.‬‬ ‫‪19‬ھن ماڻھن کي حڪم ڏنو تہ ھو گھاس تي ويھي رھن ۽ پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون کڻي آسمان ڏانھن نھاري دعا گھريائين ۽ مانيون پنھنجي‬ ‫شاگردن کي ڏنائين ۽ شاگردن ميڙ کي ڏنائين‪. .‬‬ ‫‪20‬پوَ انھن سڀني کاڌو ۽ ڀرجي ويا ۽ انھن ٽڪرن مان جيڪي ٻارھن ٽوڪريون ڀرجي رھيا ھئا تن مان ڪڍيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواَ اٽڪل پنج ھزار مرد ھئا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ جيڪي کاڌو کائين تن ۾ عورتن ۽ ٻارن کان‬ ‫ء‬ ‫لَ جھليو ۽ انھي ءَ کان اڳي ٻي ءَ ڀر ھليو‪ ،‬جڏھن ھو ميڙ کي روانو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪22‬تنھن تي‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي جھاز ۾ چڙھڻ ء‬ ‫ي‬ ‫لَ ڌاران ھڪڙي جبل تي چڙھي ويو ۽ جڏھن شام ٿي تہ ھو ادتي اڪيلو ھو‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن ھو ميڙ کي روانو ڪري‪ ،‬دعا گھرڻ ء‬ ‫‪24‬پر ٻيڙي ھاڻي سمنڊ جي وچ ۾ ھئي‪ ،‬لھرن سان ٽڪرائجي وئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھواَ جي برخلف ھئي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ رات جي چوٿين پڄاڻي تي عيسي انھن وٽ ويو‪ ،‬سمنڊ تي پيادل‪.‬‬ ‫‪26‬جڏھن شاگردن کيس سمنڊ تي ھلندي ڏٺو‪ ،‬تڏھن پريشان ٿي چوڻ لڳا تہ ”ھي ڪو ڀوت آھي ‪.‬۽ اھي ڊڄي رڙ ڪئي‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”خوش رھو ‪.‬اھو مان آھيان؛ ڊڄو نه‪.‬‬ ‫‪27‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪28‬تنھن تي پطرس جواب ڏنو تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪڏھن اھو تون آھين تہ مون کي حڪم ڪر تہ پاڻي ءَ تي تو وٽ اچان‪.‬‬ ‫عيسي ڏانھن‪.‬‬ ‫‪29‬ھن چيو تہ اچو ‪.‬جڏھن پطرس ٻيڙي ءَ مان ھيٺ لٿو تہ پاڻي ءَ تي ھلڻ لڳو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪30‬پر جڏھن ھوا کي زور سان ڏٺائين‪ ،‬تڏھن ڊڄي ويو ‪.‬۽ ٻڏڻ شروع ڪيو‪ ،‬ھن رڙ ڪري چيو‪" ،‬خداوند‪ ،‬مون کي بچايو‪.‬‬ ‫عيسي پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪري کيس پڪڙي چيو تہ ”اي ٿورڙو ايمان وارو‪ ،‬تو کي شڪ ڇو پيو؟‬ ‫‪31‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪32‬جڏھن ھو ٻيڙي ءَ ۾ چڙھي ويا تہ وا دَ بند ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪33‬پوَ جيڪي ٻيڙي ءَ ۾ ھئا سي آيا ۽ سندس پوڄا ڪيائونس تہ ”سچ ۾ تون خدا جو فرزند آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬جڏھن ھو پار ڪري گنيسرت جي ملڪ ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن انھي ءَ ھنڌ جي ماڻھن کي ھن جي خبر پيئي‪ ،‬تڏھن اھي انھي ءَ سڄي ملڪ ۾ موڪليائون‪ ،‬جيڪي بيمار ھئا‪ ،‬تن کي وٽس وٺي آيا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ کيس عرض ڪيائون تہ رڳو ھن جي ڪپڙي جي ڇٽي ءَ کي ڇھون‪ ،‬۽ جيترا ھٿ ھليا سي سھڻا ٿي ويا‪.‬‬

‫‪13‬‬

‫ميٿيو‬

‫باب ‪15‬‬ ‫عيسي وٽ شريعت جا عالم ۽ فريسي آيا‪ ،‬جيڪي يروشلم جا ھئا ۽ چيائونس‪.‬‬ ‫‪1‬پوَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي پنھنجا ھٿ نہ ڌوئن جڏھن ماني کائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنجا شاگرد بزرگن جي روايتن جي ڀڃڪڙي ڇو ٿا ڪن؟‬ ‫ء‬ ‫‪3‬پر ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھين بہ پنھنجي رسم موجب خدا جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڇو ٿا ڪريو؟‬ ‫‪4‬ڇالَ ⁠جو خدا حڪم ڏنو آھي تہ ”پنھنجي پي دَ ۽ ما دَ جي عزت ڪر‪ ،‬۽ جيڪو پنھنجي پي دَ يا ما دَ کي لعنت ڪري‪ ،‬تنھن کي موت‬ ‫ء‬ ‫جي سزا ڏي‪.‬‬ ‫‪5‬پر اوھين چئو ٿا تہ جيڪوبہ پنھنجي پي دَ يا ما دَ کي چوندو تہ اھو ھڪڙو تحفو آھي‪ ،‬جنھن مان تو کي مون مان فائدو ٿئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ پنھنجي پي دَ يا ما دَ جي عزت نہ ڪريو‪ ،‬ھو آزاد رھندو ‪.‬اھڙي ءَ طرح توھان پنھنجي روايتن سان خدا جي حڪم کي بي اثر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اي رياڪارو‪ ،‬يسعياہ چڱي ءَ طرح پيشنگوئي ڪئي آھي اوھان بابت‪،‬‬ ‫‪8‬ھي ماڻھو پنھنجي وات سان منھنجي ويجھو اچي ٿو‪ ،‬۽ پنھنجن چپن سان منھنجي عزت ڪري ٿو ‪.‬پر انھن جي دل مون کان پري آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پر اھي منھنجي عبادت اجائي ٿا ڪن‪ ،‬سيکارين ٿا ماڻھن جا حڪم‪.‬‬ ‫‪10‬فءقءا ءل ءمنء يال ءمجي عء ءل فءقءالء« ‪ َ:‬ء ين ت ء يعلء دم يوا‪:‬‬ ‫‪11‬جيڪو وات ۾ وڃي ٿو سو ماڻھو ءَ کي پليت نٿو ڪري ‪.‬پر جيڪو وات مان نڪرندو آھي‪ ،‬اھو انسان کي ناپاڪ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬تڏھن سندس شاگرد آيا ۽ چيائونس تہ ”تون ڄاڻين ٿو ڇا تہ فريسين ھي ڳالھيون ٻڌي ناراض ٿيا آھن؟‬ ‫‪13‬پر ھن وراڻيو تہ ”ھر پوک‪ ،‬جيڪو منھنجي آسماني پي دَ نہ پوکيو آھي‪ ،‬سو پوکيو ويندو‪.‬‬ ‫‪14‬انھن کي ڇڏي ڏيو ‪:‬اھي انڌن جا انڌا اڳواڻ آھن ‪.‬۽ جيڪڏھن انڌو انڌي ءَ جي اڳواڻي ڪندو‪ ،‬ته ٻئي کڏ ۾ ڪري ويندا‪.‬‬ ‫ٻڌاَ‪.‬‬ ‫‪15‬تنھن تي پطرس جواب ڏنو تہ ”اسان کي ھي مثال ء‬ ‫عيسي چيو تہ ”اوھين اڃا تائين بي سمجھ آھيو ڇا؟‬ ‫‪16‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪17‬ڇا توھان اڃا تائين نہ ٿا سمجھو تہ جيڪو وات ۾ داخل ٿئي ٿو سو پيٽ ۾ وڃي ٿو ۽ ٻاھر ڪڍيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬پر جيڪي شيون وات مان نڪرنديون آھن سي دل مان نڪرنديون آھن ‪.‬۽ اھي ماڻھو ءَ کي ناپاڪ ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالَ ⁠جو دل مان بڇڙا خيال‪ ،‬قتل‪ ،‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬چوريون‪ ،‬ڪوڙي شاھدي‪ ،‬ڪفر‪ ،‬نڪرندا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬اھي شيون آھن جيڪي ماڻھو ءَ کي پليت ڪن ٿيون‪ ،‬پر اڻڄاڻ ھٿن سان کائڻ ماڻھو ءَ کي پليت نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪21‬پوَ‬ ‫عيسي اتان روانو ٿيو ۽ اور ۽ ايدا جي ڪنارن ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ ڏسو‪ ،‬ھڪڙي ڪنعان جي عورت انھن ئي ساحلن مان نڪرندي ھئي ۽ کيس رڙ ڪري چيائين تہ ”اي خداوند ابن داؤد‪ ،‬مون تي‬ ‫رحم ڪر ‪.‬منھنجي ڌي ءَ ھڪ شيطان سان سخت ڪاوڙيل آھي‪.‬‬ ‫‪.‬پوَ سندس شاگرد وٽس آيا ۽ عرض ڪيائون تہ ”ھن کي موڪل ڏيو ‪.‬ڇو ته ھو ءَ اسان جي پٺيان‬ ‫‪23‬پر ھن کيس ھڪ لفظ بہ نہ چيو‬ ‫ء‬ ‫روئي ٿي‪.‬‬ ‫‪24‬پر ھن جواب ڏنو تہ ”آ ءَ نہ موڪليو ويو آھيان پر بني اسرائيل جي گھر جي گم ٿيل رڍن ڏانھن‪.‬‬ ‫‪25‬پوَ ھو ءَ آئي ۽ کيس سجدو ڪندي چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬منھنجي مدد ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر ھن جواب ڏنو تہ ”ٻارن جي ماني کڻي ڪتن ڏانھن اڇلئڻ مناسب نہ آھي‪.‬‬ ‫‪27‬پوَ ھن چيو تہ ”سچ‪ ،‬خداوند‪ ،‬اڃا ڪتا کائيندا آھن انھن ٽڪرن مان جيڪي پنھنجن مالڪن جي ميز تان ڪرندا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اي عورت‪ ،‬تنھنجو ايمان وڏو آھي‪ ،‬جيئن تون گھرين تيئن تو سان ٿئي ‪.‬۽ سندس ڌي ءَ ان ئي ڪلڪ کان‬ ‫تي‬ ‫‪28‬تنھن‬ ‫ي‬ ‫ٺيڪ ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪29‬عيسي اتان روانو ٿي گليل ڍنڍ جي ويجھو آيو ‪.‬۽ ھڪ جبل تي چڙھي ويو‪ ،‬۽ اتي ويٺو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫د‬ ‫عيسي جي پيرن تي اڇلئي ڇڏيائون ‪.‬۽ ھن انھن‬ ‫کي‬ ‫تن‬ ‫ھئا‪،‬‬ ‫ئي‬ ‫گھڻا‬ ‫ٻيا‬ ‫۽‬ ‫نڊا‬ ‫ٽ‬ ‫گونگا‪،‬‬ ‫انڌا‪،‬‬ ‫منڊا‪،‬‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫پاڻ‬ ‫جيڪي‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫وٽس‬ ‫ميڙ‬ ‫‪30‬وڏا‬ ‫ي‬ ‫کي شفا ڏني‪:‬‬ ‫‪31‬ايتري قدر جو ميڙ عجب ۾ پئجي ويو‪ ،‬جڏھن انھن ڏٺو تہ گونگا ڳالھائي سگھن ٿا‪ ،‬ٽنڊا سڄا آھن‪ ،‬منڊا ھلندا آھن ۽ انڌا ڏسندا آھن‪ ،‬۽‬ ‫انھن بني اسرائيل جي خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھو مون سان گڏ ھاڻي ٽن‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”مون کي ماڻھن تي رحم اچي ٿو‪،‬‬ ‫‪32‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لَ ڪجھہ بہ ڪونھي‪ ،‬۽ آ ءَ انھن کي روزا رکي موڪلئي نہ ڏيندس‪ ،‬متان اھي رستي ۾ بيھوش ٿين‪.‬‬ ‫ڏينھن کان بيٺا آھن‪ ،‬وٽن کائڻ ء‬ ‫‪33‬تنھن تي سندس شاگردن پڇيس تہ ”رڻ ⁠پٽ ۾ ايتري ماني ڪٿان ھجي‪ ،‬جو ايتري وڏي ميڙ کي ڀرجي؟‬ ‫‪34‬عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھان وٽ ڪيتريون مانيون آھن؟ ۽ چيائون ته‪ ،‬ست‪ ،‬۽ چند ننڍيون مڇيون‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪35‬ھن ماڻھن کي حڪم ڏنو تہ ”زمين تي ويھي رھو‪.‬‬ ‫‪36‬پوَ ھن ست مانيون ۽ مڇيون ورتيون ۽ شڪر ڪري ٽوڙي پنھنجن شاگردن کي ڏنائين ۽ شاگردن ميڙ کي ڏنائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوَ انھن ست ٽوڪريون ڀري ڇڏيون‪.‬‬ ‫‪37‬پوَ انھن سڀيئي کاڌو ۽ ڀاڪر پائي ڀاڪر پاتائون‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫سواَ چار ھزار مرد ھئا‪.‬‬ ‫‪38‬۽ جيڪي کائين تن ۾ عورتن ۽ ٻارن کان‬ ‫ء‬ ‫‪39‬ھن ميڙ کي روانو ڪيو ۽ ٻيڙي ءَ تي چڙھي مگدلي ءَ جي ساحلن ۾ آيو‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬فريسي بہ ادوقين سان گڏ آيا ۽ کيس آزمائي رھيا ھئا تہ ھو کين آسمان مان ڪا نشاني ڏيکاري‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان ڳاڙھو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”جڏھن شام ٿئي ٿي‪ ،‬تڏھن اوھين چئو ٿا تہ موسم سٺي ٿيندي‪،‬‬ ‫ء‬

‫‪14‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪3‬۽ ابح جو‪ ،‬اھو ڏينھن خراب موسم ھوندو ‪:‬آسمان ڳاڙھو ۽ ھيٺ لھي رھيو آھي ‪.‬اي منافقو‪ ،‬تون آسمان جو منھن سمجھين ٿو ‪.‬پر ڇا‬ ‫اوھين زماني جي نشانين کي سمجھي نٿا سگھو؟‬ ‫‪4‬ھڪڙو بڇڙو ۽ زناڪار نسل ھڪڙي نشاني ڳولي ٿو ‪.‬۽ ان کي ڪوبه نشان نه ڏنو ويندو‪ ،‬پر يونس نبي جي نشاني ‪.‬۽ ھو انھن کي ڇڏي‬ ‫ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن سندس شاگرد ٻئي پاسي آيا‪ ،‬تڏھن ماني کڻڻ وسري ويا‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”خبردار ٿجو ۽ فريسين ۽ ادوقين جي خميري ءَ کان ھوشيار ٿجو‪.‬‬ ‫‪6‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪7‬اھي پاڻ ۾ بحث ڪرڻ لڳا تہ ”اھو آھي جو اسان ماني نہ ورتي آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اوھين ماني نہ کڻي آيا‬ ‫عيسي سمجھيو تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اي ٿورا ايمان وارا‪ ،‬ڇو ٿا پاڻ ۾ ڇو ٿا بحث ڪريو‪،‬‬ ‫‪8‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھيو؟‬ ‫‪9‬ڇا توھان اڃا تائين نہ ٿا سمجھو‪ ،‬۽ نڪي ياد آھي پنجن مانيون پنج ھزارن جي‪ ،‬۽ اوھان ڪيتريون ٽوڪريون کنيا؟‬ ‫‪10‬نڪي ست مانيون چار ھزارن جون‪ ،‬۽ ڪيتريون ٽوڪريون کڻي ويا؟‬ ‫‪11‬اوھين ڪيئن نہ ٿا سمجھو تہ مون اوھان کي ماني ءَ بابت نہ چيو آھي‪ ،‬تہ جيئن اوھين فريسين ۽ ادوقين جي خميري کان ھوشيار‬ ‫رھو؟‬ ‫‪12‬پوَ انھن کي سمجھ ۾ آيو تہ ھو کين ماني ءَ جي خميري ءَ کان نہ‪ ،‬پر فريسين ۽ ادوقين جي تعليم کان خبردار رھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي قيصريہ فلپي جي ڪنارن ۾ آيو‪ ،‬تڏھن پنھنجن شاگردن کان پڇيائين تہ ”ماڻھو ڪير ٿا چون تہ آ ءَ ابن ⁠آدم آھيان؟‬ ‫‪13‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪14‬انھن چيو تہ ”ڪي چون ٿا تہ تون يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو آھين‪ ،‬ڪي چون ٿا تہ الياس ‪.‬۽ ٻيا‪ ،‬يرمياس‪ ،‬يا نبين مان ھڪڙو‪.‬‬ ‫‪15‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين چئو ٿا تہ آ ءَ ڪير آھيان؟‬ ‫‪16‬شمعون پطرس وراڻيو تہ ”تون مسيح آھين‪ ،‬جيئري خدا جو فرزند‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو تو تي گوشت ۽ رت نہ‪ ،‬پر منھنجي پي دَ جيڪو آسمان‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”سڀاڳو آھين تون‪ ،‬شمعون برجونا‪،‬‬ ‫‪17‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫۾ آھي‪ ،‬ظاھر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ آ ءَ تو کي چوان ٿو تہ تون ئي پطرس آھين ۽ انھي ءَ پٿر تي آ ءَ پنھنجو چرچ ٺاھيندس ‪.‬۽ دوزخ جا دروازا ان تي غالب نه ٿيندا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مان توکي آسمان جي بادشاھت جون ڪنجيون ڏيندس ‪:‬۽ جيڪو تون زمين تي ڳنڍيندين سو آسمان ۾ بند ڪيو ويندو‪ ،‬۽ جيڪو تون‬ ‫زمين تي ڇڏائيندين سو آسمان ۾ کليل ھوندو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح آھي‪.‬‬ ‫‪20‬پوَ ھن پنھنجن شاگردن کي تاڪيد ڪئي تہ ”ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائن تہ اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي ٻڌائڻ لڳو تہ ڪيئن کيس يروشلم ڏانھن وڃڻو آھي ۽ اتي جي بزرگن‪ ،‬سردار ڪاھنن‬ ‫وٺي‬ ‫کان‬ ‫وقت‬ ‫َ‬ ‫‪21‬انھي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫۽ شريعت جي عالمن جون ڪيتريون ئي تڪليفون سھڻو آھي ۽ کيس قتل ڪيو ويندو ۽ ٽئين ڏينھن تي وري جيئرو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪22‬تڏھن پطرس ھن کي پڪڙي ڇينڀڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو توکان پري ھجي‪ ،‬اھو تو کي نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو تون انھن شين جو ذائقو‬ ‫لَ ڏوھاري آھين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پر ھو منھن موڙي پطرس کي چيو تہ ”منھنجي پٺيان ھل‪ ،‬شيطان‪ ،‬تون مون ء‬ ‫نہ ٿو رکين جيڪي خدا جون آھن پر ماڻھن جون آھن‪.‬‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”جيڪڏھن ڪو منھنجي پٺيان ھلڻ گھري تہ اھو پنھنجو پاڻ کي رد ڪري ۽ پنھنجو اليب‬ ‫‪24‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫کڻي منھنجي پٺيان ھلي‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالَ ⁠جو جيڪو پنھنجي جان بچائيندو سو اھا وڃائيندو ۽ جيڪو منھنجي خاطر پنھنجي جان وڃائيندو سو اھا لھندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڇالَ ⁠جو ماڻھو ءَ کي ڪھڙو فائدو آھي‪ ،‬جيڪڏھن ھو سڄي دنيا حاال ڪري ۽ پنھنجو جان وڃائي ڇڏي؟ يا ماڻھو پنھنجي جان جي‬ ‫ء‬ ‫بدلي ۾ ڇا ڏيندو؟‬ ‫پوَ ھو ھر ماڻھو ءَ کي سندس ڪمن مطابق بدلو‬ ‫‪27‬ڇالَ ⁠جو ابن ⁠آدم پنھنجي پي دَ جي جلوي ۾ پنھنجن ملئڪن سان گڏ ايندو ‪.‬۽ ء‬ ‫ء‬ ‫ڏيندو‪.‬‬ ‫‪28‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ڪي ھتي بيٺا آھن‪ ،‬جيڪي موت جو ذائقو نہ چکندا‪ ،‬جيستائين اھي ابن ⁠آدم کي پنھنجي بادشاھت ۾‬ ‫ايندي نہ ڏسندا‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫عيسي پطرس‪ ،‬يعقوب ۽ سندس ڀا دَ يوحنا کي وٺي ھڪ مٿاھين جبل تي کڻي ويو‪.‬‬ ‫پوَ‬ ‫‪1‬ڇھن ڏينھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ انھن جي اڳيان تبديل ٿي ويو‪ ،‬۽ سندس منھن سج وانگر چمڪيو‪ ،‬۽ سندس ڪپڙا روشني وانگر اڇا ھئا‪.‬‬ ‫اس‪.‬‬ ‫سى ءو‬ ‫الياس ءعلءى النن ء‬ ‫‪3‬وقءا ءل لءهد دمو ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬تنھن تي پطرس جواب ڏنو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسان جو ھتي رھڻ چڱو آھي‪ ،‬جيڪڏھن توھان چاھيو تہ ھتي ٽي خيما ٺاھيون ‪.‬ھڪڙو‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬ھڪڙو‬ ‫لَ‪ ،‬۽ ھڪڙو الياس ء‬ ‫موسي ء‬ ‫تنھنجي ء‬ ‫ي‬ ‫ڇانو ڪيو ۽ ڪڪر مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”ھي منھنجو‬ ‫مٿن‬ ‫ڪڪر‬ ‫روشن‬ ‫ھڪڙو‬ ‫تڏھن‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫رھيو‬ ‫ڳالھائي‬ ‫ھو‬ ‫‪5‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫پيارو فرزند آھي‪ ،‬جنھن مان آ ءَ ڏاڍو خوش آھيان ‪.‬تون ھن کي ٻڌ‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن شاگردن اھو ٻڌو تڏھن منھن ڀر ڪري پيا ۽ ڏاڍا ڊڄي ويا‪.‬‬ ‫عيسي اچي انھن کي ڇھيو ۽ چيائين تہ ”اٿو ۽ ڊڄو نہ‪.‬‬ ‫‪7‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫سواَ ٻيو ڪوبہ ماڻھو نہ ڏٺائون‪.‬‬ ‫عيسي کان‬ ‫رڳو‬ ‫تہ‬ ‫کنيون‬ ‫مٿي‬ ‫اکيون‬ ‫انھن‬ ‫‪8‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي انھن کي تاڪيد ڪندي چيو تہ ”ڪنھن بہ انھي ءَ رويا کي نہ ٻڌائجو‪ ،‬جيستائين ابن ⁠آدم مئلن‬ ‫‪9‬جڏھن ھو جبل تان ھيٺ لٿا‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫مان جيئرو نہ ٿئي‪.‬‬ ‫”پوَ شريعت جا عالم ڇو ٿا چون تہ پھريائين الياس جو اچڻ ضروري آھي؟‬ ‫تہ‬ ‫پڇيو‬ ‫کانئس‬ ‫شاگردن‬ ‫سندس‬ ‫‪10‬تنھن تي‬ ‫ء‬

‫‪15‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪11‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”الياس سچ پچ پھريائين ايندو ۽ سڀ شيون بحال ڪندو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪12‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ الياس اڳي ئي اچي چڪو آھي‪ ،‬پر انھن کيس نہ سڃاتو‪ ،‬پر ھن سان جيڪي ڪجھہ ٻڌايو سو ئي ڪيو ‪.‬‬ ‫اھڙي ءَ طرح ابن ⁠آدم بہ انھن مان ڏک سھندو‪.‬‬ ‫‪13‬پوَ شاگردن سمجھيو تہ ھن کين يوحنا بپتسما ڏيڻ واري بابت چيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬جڏھن اھي ميڙ وٽ پھتا‪ ،‬تڏھن ھڪڙو ماڻھو وٽس آيو‪ ،‬جنھن کيس گوڏن ڀر ڪري چيو تہ‬ ‫‪15‬اي پالڻھار‪ ،‬منھنجي پٽ تي رحم ڪر‪ ،‬ڇالَ ⁠جو ھو چريو آھي ۽ سخت پريشان آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو ڪڏھن ڪڏھن باھ ۾ ڪري‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ ڪڏھن پاڻيَ ۾‪.‬‬ ‫‪16‬آ ءَ ھن کي اوھان جي شاگردن وٽ وٺي آيس‪ ،‬پر اھي کيس شفا ڏيئي نہ سگھيا‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اي بي ايمان ۽ گمراھہ قوم‪ ،‬آ ءَ ڪڏھن تائين اوھان سان گڏ رھندس؟ مان توکي ڪيترو وقت برداشت‬ ‫‪17‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ڪندس ھن کي مون وٽ آڻيو‪.‬‬ ‫‪18‬عيسي شيطان کي ڇرڪايو ‪.‬۽ اھو ھن کان ٻاھر نڪري ويو ‪:‬۽ اھو ٻار انھي ءَ گھڙي ءَ کان چڱو ڀلو ٿي ويو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسي وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان ھن کي ڇو نہ ڪڍي سگھيا؟‬ ‫‪19‬پوَ شاگرد جدا جدا‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪڏھن اوھان ۾‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھان جي بي ⁠ايماني ءَ جي ڪري‪،‬‬ ‫تي‬ ‫‪20‬تنھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سرنھن جي داڻي جيترو ايمان آھي‪ ،‬تہ اوھين ھن جبل کي چوندا تہ ھتان ھتان ھتان ھليو وڃ ‪.‬۽ ان کي ھٽائي ڇڏيندو؛ ۽ ڪجھ به توھان لَ‬ ‫ناممڪن نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪21‬تڏھن بہ اھا قسم نڪرندي آھي پر نماز ۽ روزي سان‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”ابن ⁠آدم ماڻھن جي ھٿن ۾ پڪڙجي ويندو‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن اھي گليل ۾ رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪23‬اھي کيس ماري ڇڏيندا ۽ ٽئين ڏينھن تي ھو وري جيئرو ٿي اٿندو ‪.‬۽ اھي تمام گھڻو افسوس ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ھو ڪفرناحوم ۾ پھتا‪ ،‬تڏھن جن کي ڀاڄيون مليون سي پطرس وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”ڇا اوھان جو مالڪ محصول نہ ٿو ڏئي؟‬ ‫عيسي کيس روڪيندي چيو تہ ”تون ڇا ٿو سمجھين‪ ،‬شمعون؟ زمين جا بادشاھ ڪنھن کان‬ ‫‪25‬ھن چيو تہ ”ھا ‪.‬جڏھن ھو گھر ۾ آيو تہ‬ ‫ي‬ ‫رواج يا خراج وٺندا آھن؟ پنھنجن ٻارن جي‪ ،‬يا اجنبي جي؟‬ ‫”پوَ ٻار آزاد آھن‪.‬‬ ‫‪.‬عيسي کيس چيو تہ‬ ‫‪26‬پطرس کيس چيو ته‪ ،‬اجنبي مان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬ان جي باوجود‪ ،‬متان انھن کي ناراض ڪريون‪ ،‬تون سمنڊ ڏانھن وڃ ۽ ڪڪر اڇلئي‪ ،‬پھريائين مڇي ءَ کي وٺي اچ ‪.‬۽ جڏھن تو ھن‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫جو وات کوليو آھي‪ ،‬تڏھن توھان کي پئسن جو ھڪڙو ٽڪرو ملندو ‪:‬اھو وٺو‪ ،‬۽ انھن کي ڏيو ۽ منھنجي ء‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫عيسي وٽ آيا ۽ چيائون تہ ”آسمان واري بادشاھت ۾ سڀ کان وڏو ڪير آھي؟‬ ‫‪1‬جڏھن شاگرد‬ ‫ي‬ ‫‪2‬عيسي ھڪڙي ننڍڙي ٻار کي پاڻ وٽ سڏي انھن جي وچ ۾ بيھاريو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪3‬۽ چيو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين اوھين مٽائي نہندؤ ۽ ننڍڙا ٻار ٿيندا‪ ،‬تيستائين آسمان واري بادشاھت ۾ داخل نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري جيڪوبہ پاڻ کي ھن ننڍڙي ٻار وانگر جھليندو‪ ،‬اھو ئي آسمان واري بادشاھت ۾ سڀني کان وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪو منھنجي نالي تي ھڪڙو ننڍڙو ٻار قبول ڪري ٿو‪ ،‬اھو مون کي قبول ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لَ اھو بھتر ھو تہ سندس ڳچي ءَ ۾‬ ‫‪6‬پر انھن ننڍڙن مان جيڪو مون تي ايمان آڻيندو‪ ،‬تن مان ڪنھن ھڪ کي ڪير تنگ ڪندو‪ ،‬تنھن ء‬ ‫چاڙھي ءَ جو پاٽ ھجي ۽ کيس سمنڊ جي اونھائي ۾ ٻوڙيو وڃي‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬جنھن جي ذريعي ڏوھ‬ ‫لَ ضروري آھي ته ڏوھه اچن ‪.‬پر افسوس آھي انھي ءَ ماڻھو ءَ ء‬ ‫لَ ڏوھن جي ڪري !ان ء‬ ‫‪7‬مصيبت آھي دنيا ء‬ ‫اچي ٿو!‬ ‫‪8‬تنھنڪري جيڪڏھن تنھنجو ھٿ يا تنھنجو پير تو کي ڏوھاري‪ ،‬انھن کي وڍي ڇڏيو ۽ انھن کي پاڻ وٽان اڇلئي ڇڏ‪ ،‬اھو بھتر آھي تہ تو‬ ‫لَ ھٿ يا پير ھميشہ جي باھہ ۾ اڇلئڻ کان‪ ،‬ھٿ يا پير ھجڻ کان‪ ،‬ھٿ ۽ پيرن جي ھٿن ۾ ڦاٿل ٿي زندگي ءَ ۾ داخل ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏھن تنھنجي اک توکي ناراض ڪري‪ ،‬ان کي ڪڍي ڇڏيو ۽ ان کي اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬اھو بھتر آھي ته توھان ھڪڙي اک سان‬ ‫زندگي ۾ داخل ٿيو‪ ،‬بجاَ ٻن اکين سان دوزخ جي باھ ۾ اڇلئي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ آسمان ۾ انھن جا ملئڪ ھميشہ‬ ‫‪10‬ھوشيار ٿجو تہ انھن ننڍڙن مان ڪنھن کي بہ حقير نہ سمجھو‬ ‫ء‬ ‫منھنجي پي دَ جو منھن ڏسندا آھن‪ ،‬جيڪو آسمان ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالَ ⁠جو ابن ⁠آدم انھي ءَ کي بچائڻ آيو آھي جيڪو گم ٿي ويو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬توھان ڪيئن ٿا سوچيو؟ جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءَ وٽ سؤ رڍون ھجن ۽ انھن مان ھڪڙي گمراھ ٿي وڃي تہ ڇا ھو نوانوي رڍن کي‬ ‫شيَ کي ڳوليندو؟‬ ‫ڇڏي جبلن ۾ وڃي گمراھ ٿيل‬ ‫ء‬ ‫‪13‬۽ جيڪڏھن ائين ٿئي ٿو ته اھو اھو ڳولي ٿو‪ ،‬آَ اوھان کي سچ ٻڌايان ٿو‪ ،‬ھو انھن ننھنن رڍن کان وڌيڪ خوش ٿئي ٿو جيڪي گمراھ‬ ‫نه ٿيا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن بہ اوھان جي آسماني پي دَ جي مرضي نہ آھي تہ انھن ننڍڙن مان ھڪڙو مري‪.‬‬ ‫ٻڌاَ ته سندس ڏوھ رڳو تنھنجي ۽ ھن جي وچ ۾‬ ‫‪15‬ان کان علوہ جيڪڏھن تنھنجو ڀا دَ توھان جي خلف ڏوھ ٿو ڪري‪ ،‬وڃي ۽ کيس ء‬ ‫آھي ‪:‬جيڪڏھن اھو ٻڌندو‪ ،‬تو کي پنھنجو ڀا دَ حاال ڪيو آھي‪.‬‬ ‫پوَ پاڻ سان گڏ ھڪڙو يا ٻہ وڌيڪ کڻي وڃ‪ ،‬تہ جيئن ٻن يا ٽن شاھدن جي وات ۾ ھر ڳالھہ ثابت‬ ‫‪16‬پر جيڪڏھن ھو تنھنجي نہ ٻڌي‪ ،‬تہ ء‬ ‫ٿئي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن اھو انھن کي ٻڌڻ ۾ غفلت ڪري‪ ،‬اھو چرچ کي ٻڌاَ‪ ،‬پر جيڪڏھن اھو چرچ کي ٻڌڻ ۾ غفلت ڪري‪ ،‬اھو توھان کي‬ ‫ھڪڙو غير قومن ۽ محصول ڏيندڙ وانگر سمجھو‪.‬‬

‫‪16‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪18‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪي بہ اوھين زمين تي ڳنڍيندا سو آسمان ۾ بند ھوندو‪ ،‬۽ جيڪي اوھين زمين تي بند ڪندا سو آسمان ۾‬ ‫بند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫انھن‬ ‫اھو‬ ‫گھرندا‪،‬‬ ‫جيڪي‬ ‫ٿين‪،‬‬ ‫راضي‬ ‫لَ‬ ‫ڇھڻ‬ ‫کي‬ ‫شيَ‬ ‫ڪنھن‬ ‫تي‬ ‫زمين‬ ‫ٻه‬ ‫مان‬ ‫اوھان‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫ٻڌايان‬ ‫وري‬ ‫کي‬ ‫‪19‬آ ءَ اوھان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيو ويندو‪ ،‬جيڪو منھنجي آسمان تي آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالَ ⁠جو جتي ٻه يا ٽي منھنجي نالي تي گڏ ٿيا آھن‪ ،‬اتي آ ءَ انھن جي وچ ۾ آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پوَ پطرس وٽس آيو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڪيترو دفعا منھنجو ڀا دَ منھنجي خلف ڏوھہ ڪندو ۽ آ ءَ کيس معاف ڪريان؟ ست ڀيرا‬ ‫ء‬ ‫تائين؟‬ ‫‪22‬عيسي وراڻيو تہ ”آ ءَ تو کي ائين نہ ٿو چوان‪ ،‬جيستائين ست دفعا‪ ،‬پر ست دفعا ست دفعا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪23‬تنھنڪري آسمان واري بادشاھت ھڪڙي خاص بادشاھہ سان مشابہت رکي ٿي‪ ،‬جيڪو پنھنجي نوڪرن جو حساب وٺندو‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ھن حساب ڪرڻ شروع ڪيو‪ ،‬تڏھن ھڪڙي کي وٽس آندو ويو‪ ،‬جنھن تي مٿس ڏھ ھزار تول قرض ھو‪.‬‬ ‫‪25‬پر جيئن ته ھن کي ادائگي نه ڪرڻي ھئي‪ ،‬تنھنڪري سندس مالڪ حڪم ڏنو ته کيس‪ ،‬سندس زال‪ ،‬ٻار ۽ جيڪي ڪجھ ھن وٽ آھي‪،‬‬ ‫سو وڪڻي ڏنو وڃي‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنڪري نوڪر ڪري پيو ۽ کيس سجدو ڪري چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬مون سان ابر ڪر‪ ،‬۽ آ ءَ توکي سڀ پئسا ڏيندس‪.‬‬ ‫‪27‬تڏھن انھي ءَ نوڪر جي مالڪ کي رحم اچي ويو‪ ،‬تنھن کيس ڇڏايو ۽ قرض معاف ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬پر اھو ئي نوڪر ٻاھر نڪتو ۽ پنھنجي ساٿين مان ھڪڙي کي مليو‪ ،‬جنھن تي مٿس سؤ سؤ سؤ سڪا قرض ھو‪ ،‬تنھن تي ھٿ رکي‬ ‫کيس ڳلي کان وٺي چيائين تہ ”جنھن جو قرض آھي سو ادا ڪر‪.‬‬ ‫‪29‬تنھن تي سندس ساٿي سندس پيرن تي ڪري پيو ۽ کيس منٿ ڪري چيائين تہ ”مون سان ابر ڪر‪ ،‬آ ءَ تو کي سڀ ڪجھہ ڏيندس‪.‬‬ ‫‪30‬ھن نه گھريو‪ ،‬پر ويو ۽ کيس جيل ۾ وڌو‪ ،‬جيستائين ھو قرض ادا ڪري‪.‬‬ ‫‪31‬پوَ جڏھن ھن جي ساٿين اھو حال ڏٺو‪ ،‬تڏھن ڏاڍا افسوس ڪيائون ۽ اچي پنھنجي مالڪ کي سڀ ڪجھہ ٻڌايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوَ ھن کيس سڏيو‪ ،‬تنھن کيس چيو تہ ”اي بدڪار نوڪر‪ ،‬مون تو کي اھو سمورو قرض معاف ڪيو‪،‬‬ ‫‪32‬پوَ سندس مالڪ‪ ،‬جنھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ تو مون کي گھريو ھو‪.‬‬ ‫‪33‬ڇا تو کي پنھنجي ساٿي ٻانھن تي رحم ڪرڻ نہ گھرجي‪ ،‬جھڙي ءَ طرح مون کي تو تي رحم آيو؟‬ ‫‪34‬۽ سندس مالڪ ڪاوڙجي ويو‪ ،‬۽ کيس سزا ڏيڻ وارن جي حوالي ڪيو‪ ،‬جيستائين اھو سڀ ڪجھہ ادا ڪري ڇڏين‪.‬‬ ‫‪35‬اھڙي ءَ طرح منھنجو آسماني پي دَ پڻ اوھان سان ڪندو‪ ،‬جيڪڏھن اوھين پنھنجن دلين مان ھر ڪنھن پنھنجي ڀا دَ کي پنھنجا ڏوھہ‬ ‫معاف نہ ڪندا‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫عيسي اھي ڳالھيون پوريون ڪيون‪ ،‬تڏھن ھو گليل مان روانو ٿي اردن دريا ءَ جي پار يھوديہ جي ڪنارن ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪2‬وڏا ميڙ ھن جي پٺيان ھلڻ لڳا ‪.‬۽ اتي انھن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫لَ اھو جائز آھي جو پنھنجي زال کي ھر ڪنھن سبب کان ڌار‬ ‫‪3‬فريسي بہ وٽس آيا ۽ کيس آزمائڻ لڳا ۽ چيائونس تہ ”ڇا ڪنھن ماڻھو ءَ ء‬ ‫ڪري؟‬ ‫‪4‬فءقءا ءل لءهد ” ‪:‬اوھان نه پڙھيو آھي ڇا‪ ،‬جنھن انھن کي شروعات ۾ بڻايو تنھن ئي کين نر ۽ مادي بڻايو‪.‬‬ ‫‪5‬وقءالء” ‪:‬انھي ءَ ڪري ھڪڙو ماڻھو پنھنجي ما دَ ۽ پي دَ کي ڇڏي پنھنجي زال سان جڙيل رھندو‪ ،‬۽ اھي ٻئي ھڪ جسم ٿيندا؟‬ ‫ء‬ ‫‪6‬تنھنڪري اھي وڌيڪ ٻٽي نہ آھن‪ ،‬پر ھڪڙو گوشت آھن ‪.‬تنھنڪري جن کي خدا پاڻ ۾ ڳنڍيو آھي‪ ،‬تنھن کي ماڻھو جدا نه ڪري‪.‬‬ ‫”پوَ‬ ‫موسي ڇو حڪم ڏنو تہ ”طلق لکت ۾ ڏئي ڇڏجي؟‬ ‫‪7‬انھن وراڻيو تہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫”موسي اوھان جي دلين جي سختي ءَ جي ڪري اوھان کي پنھنجن زالن کان ڌار ڪرڻ تي مجبور ڪيو‪ ،‬پر شروع‬ ‫‪8‬ھن انھن کي چيو تہ‬ ‫ي‬ ‫کان وٺي ائين نہ ھو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪوبہ پنھنجي زال کي زناڪاري جي ڪري ڇڏي ڏئي ۽ ٻي ءَ سان شادي ڪري‪ ،‬سو زنا ڪري ٿو‪ ،‬۽‬ ‫جيڪو انھي ءَ سان پرڻجي ٿو سو زنا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫پوَ شادي ڪرڻ چڱو نہ آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ھن جي شاگردن کيس چيو تہ ”جيڪڏھن مڙس جو معاملو پنھنجي زال سان ائين ھجي تہ ء‬ ‫سواَ انھن جي جن کي اھو ڏنو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬پر ھن انھن کي چيو تہ ”سڀ ماڻھو اھا ڳالھہ قبول ڪري نہ سگھندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو ڪي اھڙا آھن‪ ،‬جيڪي پنھنجي ما دَ جي پيٽ مان ڄڻيا ھئا‪ ،‬۽ ڪي اھڙا آھن‪ ،‬جيڪي ماڻھن جا خوسا بڻايا ويا ھئا‪ ،‬۽ ڪي‬ ‫ء‬ ‫اھڙا آھن‪ ،‬جن آسمان جي بادشاھت جي خاطر پاڻ کي خوسا بڻايو آھي ‪.‬جيڪو ان کي حاال ڪرڻ جي قابل آھي‪ ،‬ان کي حاال ڪرڻ‬ ‫ڏيو‪.‬‬ ‫‪13‬پوَ ڪي ننڍڙا ٻار وٽس کڻي آيا تہ ھو انھن تي ھٿ رکي دعا گھري‪ ،‬تہ شاگردن انھن کي ڇينڀيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت اھڙن جي‬ ‫عيسي چيو تہ ”ننڍن ٻارن کي تڪليف ڏيو ۽ کين مون وٽ اچڻ کان نہ روڪيو‪،‬‬ ‫‪14‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ھن پنھنجا ھٿ انھن تي رکيا ۽ اتان ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪16‬پوَ ھڪڙو ماڻھو آيو ۽ کيس چيائين تہ ”سائين استاد‪ ،‬آ ءَ ڪھڙو چڱو ڪم ڪريان‪ ،‬جو مون کي دائمي زندگي ملي؟‬ ‫ء‬ ‫‪17‬فءقءا ءل لءهد ” ‪:‬تون مون کي چڱو ڇو ٿو سڏين؟ اتي ٻيو ڪو به سٺو نه آھي‪ ،‬ھڪ آھي‪ ،‬خدا‪ ،‬پر جيڪڏھن توھان زندگي ۾ داخل ٿيڻ‬ ‫چاھيو‪ ،‬حڪمن تي عمل ڪريو‪.‬‬ ‫عيسي چيو تہ ” دخون نہ ڪر‪ ،‬زنا نہ ڪر‪ ،‬چوري نہ ڪر‪ ،‬ڪوڙي شاھدي نہ ڏي‪،‬‬ ‫‪18‬ھن کيس چيو تہ ”ڪھڙو؟‬ ‫ي‬ ‫‪19‬پنھنجي پي دَ ۽ ما دَ جي عزت ڪر‪ ،‬۽ پنھنجي پاڙيسري ءَ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر‪.‬‬

‫‪17‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪20‬تنھن تي جوان وراڻيو تہ ”مون ھي سڀ شيون پنھنجي جواني ءَ کان سنڀالي رکيون آھن‪ ،‬اڃا مون کي ڪھڙي گھٽتائي آھي؟‬ ‫‪21‬عيسي ھن کي چيو تہ ”جيڪڏھن تون ڪامل ٿئين تہ وڃي وڪڻي جيڪي تو وٽ آھي‪ ،‬سو غريبن کي ڏئي ڇڏ تہ تو کي بھشت ۾‬ ‫ي‬ ‫خزانو ملندو‪ ،‬۽ اچي منھنجي پٺيان ھل‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھن وٽ وڏو مال ھو‪.‬‬ ‫‪22‬پر جڏھن جوان اھو ٻڌو تڏھن غمگين ٿي ھليو ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھڪڙو شاھوڪار ماڻھو آسمان واري بادشاھت ۾ مشڪل‬ ‫‪23‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫سان داخل ٿيندو‪.‬‬ ‫سواَ تہ ڪنھن امير ماڻھو ءَ جو خدا جي‬ ‫سئي ءَ جي ناڪي مان لنگھڻ آسان آھي‪ ،‬انھي ءَ کان‬ ‫ء‬ ‫‪24‬وري آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ادٺ جو د‬ ‫بادشاھت ۾ داخل ٿيڻ‪.‬‬ ‫”پوَ ڪير بچي سگھندو؟‬ ‫‪25‬جڏھن سندس شاگردن اھو ٻڌو تہ ڏاڍا عجب ۾ پئجي ويا ۽ چيائون تہ‬ ‫ء‬ ‫لَ اھو ناممڪن آھي ‪.‬پر خدا سان سڀ ڪجھه ممڪن آھي‪.‬‬ ‫‪26‬پر‬ ‫عيسي انھن کي ڏسندي چيو تہ ”ماڻھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬تڏھن پطرس جواب ڏنو تہ ”ڏس‪ ،‬اسان سڀ ڪجھ ڇڏي تنھنجي پٺيان آيا آھيون ‪.‬تنھن ڪري اسان کي ڇا گھرجي؟‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھين جيڪي منھنجي پٺيان آيا آھيو‪ ،‬تن جي پيدائش ۾ جڏھن ابن ⁠آدم‬ ‫‪28‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫پنھنجي جلوي واري تخت تي ويھندو‪ ،‬تڏھن اوھين بہ ٻارھن تختن تي ويھندؤ‪ ،‬۽ ٻارھن قبيلن جو انصاف ڪندا ‪.‬اسرائيل‪.‬‬ ‫‪29‬۽ ھر ڪنھن ماڻھو ءَ جنھن منھنجي نالي جي ڪري گھر‪ ،‬ڀائر‪ ،‬ڀينر‪ ،‬پي دَ‪ ،‬ما دَ‪ ،‬زال‪ ،‬ٻار يا زمينون ڇڏي ڏنيون آھن‪ ،‬تن کي سو دفعا‬ ‫ملندو ۽ ھميشه جي زندگي ءَ جو وارث ٿيندو‪.‬‬ ‫‪30‬پر گھڻا ئي آھن جيڪي پھريائين آھن‪ ،‬پويون آھن ‪.‬۽ آخري پھريون ھوندو‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت انھي ءَ ماڻھو ءَ وانگر آھي‪ ،‬جيڪو گھر جي مالڪ آھي‪ ،‬جيڪو ابح جو سوير ٻاھر نڪتو تہ‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي انگورن جي باغ ۾ مزدور لھي‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھن مزدورن سان ھڪڙي ڏينھن جي ھڪڙي رقم تي اتفاق ڪيو‪ ،‬تڏھن انھن کي پنھنجي انگورن جي باغ ۾ موڪليو‪.‬‬ ‫‪3‬پوَ ھو ٽيون ڪلڪ ٻاھر نڪتو ۽ ڏٺائين تہ ٻيا ماڻھو بازار ۾ بيڪار بيٺا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬۽ انھن کي چيو ‪.‬اوھين پڻ انگورن جي باغ ۾ وڃو‪ ،‬۽ جيڪو احيح آھي سو آ ءَ اوھان کي ڏيندس ‪.‬۽ اھي پنھنجي رستي تي ويا‪.‬‬ ‫‪5‬پوَ ھو وري ڇھين وڳي ڌاري ٻاھر نڪتو ۽ ائين ئي ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬اٽڪل يارھين ڪلڪ ھو ٻاھر نڪتو ۽ ڏٺائين تہ ٻيا بيڪار بيٺا آھن ۽ کين چيائين تہ ”اوھين ھتي سڄو ڏينھن بيڪار ڇو بيٺا آھيو؟‬ ‫”ڇالَ ⁠جو ڪنھن ماڻھو ءَ اسان کي نوڪري ءَ تي نہ رکيو آھي ‪.‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين بہ انگورن جي باغ ۾‬ ‫‪7‬انھن کيس چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫وڃو ‪.‬۽ جيڪو احيح آھي‪ ،‬اھو اوھان کي ملندو‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن شام ٿي تہ انگورن جي باغ جي مالڪ پنھنجي نوڪر کي چيو تہ ”مزدورن کي سڏي کين سندن اجورو ڏيو‪ ،‬پوئين کان پھرين‬ ‫تائين‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اھي آيا‪ ،‬جن کي يارھين ڪلڪ ڪم ڪيو ويو ھو‪ ،‬تڏھن انھن ھر ھڪ ماڻھو ءَ کي ھڪڙو سڪو ڏنو‪.‬‬ ‫‪10‬پر جڏھن پھريون آيون‪ ،‬تڏھن سمجھيائون تہ کين وڌيڪ ملڻ گھرجي ‪.‬۽ ساڳئي طرح ھر ماڻھو کي ھڪ پئسو واول ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن اھي اھا ملي ويا‪ ،‬تڏھن گھر جي مالڪ تي گاريون ڏيڻ لڳا‪.‬‬ ‫سواَ ھڪ ڪلڪ ڪم ڪيو آھي‪ ،‬۽ تو انھن کي اسان جي برابر ڪيو آھي‪ ،‬جن ڏينھن جو بار ۽‬ ‫‪12‬چيائون تہ ”ھنن آخري گھڙي ءَ کان‬ ‫ء‬ ‫گرمي برداشت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫‪13‬پر ھن انھن مان ھڪڙي کي جواب ڏنو تہ ”دوست‪ ،‬آ ءَ توسان ڪوبہ غلط ڪم نہ ٿو ڪريان‪ ،‬ڇا تون مون سان ھڪڙي پئسي ء‬ ‫راضي نہ ھئين؟‬ ‫‪14‬اھو وٺو جيڪو توھان جو آھي‪ ،‬۽ پنھنجي رستي ڏانھن وڃو ‪:‬مان ھن آخري کي ڏيندس‪ ،‬جيئن توھان کي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو آ ءَ چڱو آھيان؟‬ ‫لَ جائز نہ آھي تہ جيڪي گھران سو پاڻ سان ڪريان؟ ڇا تنھنجي اک بڇڙي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬ڇا اھو مون ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو سڏيا ويندا گھڻا‪ ،‬پر چونڊيل ٿورا‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري پويون پھريون ٿينديون ۽ پھريون پويون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬عيسي يروشلم ڏانھن وڃي رھيو ھو تہ انھن ٻارھن شاگردن کي رستي ۾ ڌار ڪري ورتو ۽ کين چيائين تہ‬ ‫ي‬ ‫ابن آدم کي پڪڙايو ويندو سردار ڪاھنن ۽ شريعت جي عالمن وٽ‪ ،‬۽ اھي کيس موت‬ ‫‪.‬۽‬ ‫آھيون‬ ‫رھيا‬ ‫ھلي‬ ‫ڏانھن‬ ‫يروشلم‬ ‫اسين‬ ‫‪18‬ڏسو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جي سزا ڏيندا‪،‬‬ ‫‪19‬۽ کيس غير قومن جي حوالي ڪندا تہ ٺٺوليون‪ ،‬چھبڪ ھڻڻ ۽ اليب تي چاڙھي ڪوڪا ھڻن‪ ،‬۽ ٽئين ڏينھن تي ھو وري جيئرو ٿي‬ ‫اٿندو‪.‬‬ ‫‪20‬پوَ زبدي ءَ جي ٻارن جي ما دَ پنھنجن پٽن سان گڏ وٽس آئي‪ ،‬کيس سجدو ڪيائين ۽ کيس ڪا خاص ڳالھہ گھريائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬فءقءا ءل لءهد ” ‪:‬تون ڇا ڪندين؟ ھن کيس چيو تہ ”منھنجا ھي ٻہ پٽ ويھي رھن‪ ،‬ھڪڙو تنھنجي ساڄي پاسي ۽ ٻيو کاٻي پاسي‪ ،‬تنھنجي‬ ‫بادشاھت ۾‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اوھين ڇا ٿا گھرو ‪.‬ڇا توھان ان قابل آھيو جيڪو پيالو مان پيئندس‪ ،‬۽ انھي ءَ بپتسما سان‬ ‫‪22‬پر‬ ‫ي‬ ‫بپتسما وٺڻ جي قابل آھيو جنھن سان آ ءَ بپتسما وٺان؟ انھن کيس چيو ته‪ ،‬اسين قابل آھيون‪.‬‬ ‫‪23‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين منھنجي پيالي مان ضرور پيئندؤ ۽ انھي ءَ بپتسما سان بپتسما وٺندؤ‪ ،‬جنھن سان آ ءَ بپتسما وٺان ٿو‪ ،‬پر‬ ‫لَ اھو منھنجي پي دَ تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫منھنجي ساڄي ۽ کاٻي پاسي ويھڻ منھنجو ڪم نہ آھي‪ ،‬پر اھو ھوندو ‪.‬انھن کي ڏنو ويو جن ء‬ ‫‪24‬جڏھن ڏھن شاگردن اھو ٻڌو تڏھن انھن ٻنھي ڀائرن تي ڪاوڙ ۾ اچي ويا‪.‬‬

‫‪18‬‬

‫ميٿيو‬

‫عيسي انھن کي پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”اوھان کي خبر آھي تہ غير قومن جا سردار مٿن حڪومت ڪن ٿا ۽ جيڪي وڏا آھن سي‬ ‫‪25‬پر‬ ‫ي‬ ‫مٿن اختيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪26‬پر اوھان ۾ ائين نہ ٿئي‪ ،‬پر جيڪو اوھان مان وڏو ٿيڻ گھري‪ ،‬سو اوھان جو وزير ٿئي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيڪو اوھان مان سردار ٿيڻ گھرجي‪ ،‬اھو توھان جو نوڪر بڻجو‪.‬‬ ‫لَ آيو آھي تہ پنھنجي جان‬ ‫َ‬ ‫انھي‬ ‫۽‬ ‫ڪري‬ ‫خدمت‬ ‫تہ‬ ‫لَ‬ ‫َ‬ ‫انھي‬ ‫لَ نہ آيو آھي تہ خدمت ڪري‪ ،‬پر‬ ‫ء ء‬ ‫ء ء‬ ‫‪28‬جھڙي ءَ طرح ابن ⁠آدم انھي ءَ ء‬ ‫لَ فديہ ۾ ڏئي‪.‬‬ ‫گھڻن ء‬ ‫‪29‬جڏھن ھو يريحو کان روانا ٿيا تہ ھڪڙو وڏو ميڙ ھن جي پٺيان ھلڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي اتان لنگھي رھيو آھي‪ ،‬تڏھن رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ ”اي خداوند‬ ‫‪30‬۽ ڏسو‪ ،‬ٻه انڌا رستي جي ڪناري تي ويٺا ھئا‪ ،‬جڏھن ٻڌو تہ‬ ‫ي‬ ‫ابن دائود‪ ،‬اسان تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫‪31‬فءقءا ءل ءمنء يال دمؤي ءم ءن يال دمؤي ءمنءينء ‪ ،‬پر انھن وڌيڪ رڙ ڪري چيو تہ ”اي خداوند ابن دائود‪ ،‬اسان تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫‪32‬عيسي بيھي رھيو ۽ انھن کي سڏي چيائين تہ ”اوھين ڇا ڪندؤ جو آ ءَ اوھان سان ڪندس؟‬ ‫ي‬ ‫‪33‬اھي چون ٿا تہ اي خداوند‪ ،‬اسان جون اکيون کوليون وڃن‪.‬‬ ‫پوَ ھڪدم انھن جون اکيون ڏسڻ ۾ آيون ۽ اھي سندس پٺيان ھلڻ‬ ‫‪34‬تنھنڪري‬ ‫عيسي کي انھن تي رحم آيو‪ ،‬سو انھن جي اکين کي ڇھيو‪ ،‬ء‬ ‫ي‬ ‫لڳا‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫عيسي کي ٻه شاگرد موڪليائين تہ‬ ‫‪1‬جڏھن ھو يروشلم جي ويجھو آيا ۽ زيتون جي جبل تي بيتفاج ۾ آيا‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪2‬انھن کي چيائين تہ ”اوھين پنھنجي ڀر واري ڳوٺ ۾ وڃو‪ ،‬تڏھن اوھين ھڪ کودڙي سان ٻڌل ڏسندؤ ۽ ان سان گڏ ھڪ کودڙو‪ ،‬انھن‬ ‫کي ڇڏايو ۽ مون وٽ آڻيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو توھان کي چوندو‪ ،‬توھان کي چوندا تہ‪ ،‬خداوند کي انھن جي ضرورت آھي ‪.‬۽ ھو فوري طور تي انھن کي‬ ‫موڪليندو‪.‬‬ ‫لَ ڪيو ويو تہ اھو پورو ٿئي جيڪو نبي ءَ چيو ھو تہ‬ ‫َ‬ ‫انھي‬ ‫ڪجھہ‬ ‫‪4‬اھو سڀ‬ ‫ء ء‬ ‫ٻڌاَ‪” ،‬ڏس‪ ،‬تنھنجو بادشاھہ تو وٽ اچي ٿو‪ ،‬نءيس‪ ،‬۽ گدائي ءَ تي ويھي‪ ،‬۽ کودڙي جو ٻچڙو‪.‬‬ ‫‪5‬تون سيون جي ڌي ءَ کي ء‬ ‫عيسي کين حڪم ڏنو ھو‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫ڪيائون‬ ‫‪6‬پوَ شاگرد ويا ۽ ائين ئي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪7‬۽ گڏھ ۽ کودڙي کڻي آيا ۽ انھن کي پنھنجا ڪپڙا پھريائين ۽ کيس مٿن چڙھيائون‪.‬‬ ‫‪8‬ھڪڙي وڏي ميڙ پنھنجا ڪپڙا رستي ۾ وڇايا ‪.‬ٻين وڻن جون شاخون وڍي ڇڏيون‪ ،‬۽ انھن کي رستي ۾ ٻوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫اعلي ۾‪.‬‬ ‫ابن داؤد ‪:‬سڀاڳو آھي اھو جيڪو خداوند جي نالي تي اچي ٿو ‪.‬حسينه‬ ‫‪9‬فءقءا ءل لء دھ يم ءمنء يال دمؤي ءمنءينء فءي يال ء ير ء‬ ‫ض‪ ،‬فءقءا ءل ءعلءى ءح ء‬ ‫ي‬ ‫سنا ء‬ ‫‪10‬جڏھن ھو يروشلم ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن سڄو شھر کلي ويو ۽ چوڻ لڳو تہ ”ھي ڪير آھي؟‬ ‫عيسي گليل جي ناارت جو نبي آھي‪.‬‬ ‫‪11‬تنھن تي ميڙ چيو تہ ”ھي‬ ‫ي‬ ‫عيسي خدا جي ھيڪل ۾ ويو ۽ ھيڪل ۾ جيڪي خريد و فروخت ڪندا ھئا تن سڀني کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيائون ۽ ارافن جون‬ ‫‪12‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ٽيبلون ۽ ڪبوتر وڪڻڻ وارن جون سيٽون الٽائي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫جاَ بڻائي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫س ءل ءعلءى يالعءالء ءمينء ‪.‬پر توھان ان کي چورن جي ء‬ ‫‪13‬وقءا ءل لءهد« ‪ :‬ءل دُ دل يال ءم ين َ ء ير ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬انڌا ۽ منڊا وٽس ھيڪل ۾ آيا ‪.‬۽ انھن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن سردار ڪاھنن ۽ شريعت جي عالمن اھي عجيب ڪم ڏٺا جيڪي ھن ڪيا ھئا ۽ ٻار ھيڪل ۾ رڙيون ڪندي ۽ چوندا ھئا‬ ‫تہ ”دائود جي پٽ کي حسنا !اھي سخت ناراض ھئا‪،‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”ھائو !ڇا تو ڪڏھن به نه پڙھيو آھي‪ ،‬ڇوڪرن ۽ ٻچن جي وات مان تو‬ ‫‪16‬فءقءا ءل لءهد” ‪:‬تون ٻڌن ٿو ڇا؟ تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ڪامل ساراھہ ڪيو آھي؟‬ ‫‪17‬پوَ ھو انھن کي ڇڏي شھر مان نڪري بيت ⁠عنياہ ڏانھن ھليو ويو ‪.‬۽ ھو اتي رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ھاڻي ابح جو جڏھن ھو شھر ڏانھن موٽيو تہ کيس بک لڳي‪.‬‬ ‫سواَ ٻيو ڪجھہ نہ ڏٺائين‪ ،‬۽ چيائينس تہ ”ھاڻي‬ ‫‪19‬جڏھن ھن رستي ۾ ھڪڙو انجير جو وڻ ڏٺو‪ ،‬تڏھن انھي ءَ وٽ آيو‪ ،‬پر رڳو پنن کان‬ ‫ء‬ ‫لَ تو تي ڪو ميوو نہ پوکي ‪.‬۽ ھن وقت انجير جو وڻ سڪي ويو‪.‬‬ ‫ھميشہ ء‬ ‫‪20‬جڏھن شاگردن اھو ڏٺو تہ عجب ۾ پئجي ويا ۽ چيائون تہ ”انجير جو وڻ ڪيترو جلد سڪي ويو آھي!‬ ‫‪21‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪڏھن اوھان کي ايمان آھي ۽ ڪو شڪ نہ آھي‪ ،‬تہ اوھين نہ رڳو‬ ‫ي‬ ‫اھو ڪندا‪ ،‬جيڪو انجير جي وڻ سان ڪيو ويو آھي‪ ،‬پر جيڪڏھن اوھين ھن جبل کي چئو تہ ’تون ھٽي وڃ ‪.‬۽ تون سمنڊ ۾ اڇليو وڃين ‪.‬‬ ‫اھو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ سڀ شيون‪ ،‬جيڪي اوھين دعا ۾ گھرندا‪ ،‬ايمان سان‪ ،‬توھان کي ملندا‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن ھو ھيڪل ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن سردار ڪاھن ۽ ماڻھن جا بزرگ وٽس آيا جڏھن ھو تعليم ڏيئي رھيو ھو ۽ چيائونس تہ ”تون ڪھڙي‬ ‫اختياري ءَ سان ھي ڳالھيون ٿو ڪرين؟ ۽ توکي ھي اختيار ڪنھن ڏنو؟‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءَ بہ اوھان کان ھڪڙي ڳالھہ پڇان ٿو‪ ،‬جيڪا جيڪڏھن اوھين مون کي ٻڌائيندا تہ آ ءَ بہ‬ ‫‪24‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫اوھان کي ٻڌائيندس تہ ڪھڙي اختياري ءَ سان ھي ڪم ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪25‬يوحنا جو بپتسما‪ ،‬ڪٿان آيو؟ آسمان مان‪ ،‬يا ماڻھن مان؟ ۽ اھي پاڻ ۾ بحث ڪرڻ لڳا‪" ،‬جيڪڏھن اسين چئون ٿا‪ ،‬آسمان کان؛ ھو اسان‬ ‫پوَ توھان ھن تي يقين ڇو نه ڪيو؟‬ ‫کي چوندو ته ء‬ ‫لَ يوحنا کي نبي سمجھيو‪.‬‬ ‫سڀني‬ ‫ٿا؛‬ ‫ڊڄون‬ ‫کان‬ ‫ماڻھن‬ ‫‪.‬اسان‬ ‫مان‬ ‫ماڻھن‬ ‫تہ‬ ‫چئون‬ ‫اسين‬ ‫‪26‬پر جيڪڏھن‬ ‫ء‬

‫‪19‬‬

‫ميٿيو‬

‫عيسي کي جواب ڏنو تہ ”اسان کي خبر نہ آھي ‪.‬فءقءا ءل لءهد ” ‪:‬نه آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو ته ڪھڙي اختياري ءَ سان ھي ڪم ڪريان‬ ‫‪27‬انھن‬ ‫ي‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪.‬پوَ ھو پھرين وٽ آيو ۽ چيائين تہ ”پٽ‪ ،‬اڄ منھنجي انگورن جي باغ ۾ ڪم‬ ‫ھئا‬ ‫پٽ‬ ‫ٻه‬ ‫کي‬ ‫َ‬ ‫ماڻھو‬ ‫ھڪڙي‬ ‫سمجھو؟‬ ‫ٿا‬ ‫ڇا‬ ‫توھان‬ ‫‪28‬پر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪر‪.‬‬ ‫پوَ ھن توبھہ ڪئي ۽ ھليو ويو‪.‬‬ ‫پر‬ ‫ڪندس‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫َ‬ ‫”آ‬ ‫تہ‬ ‫ڏنو‬ ‫جواب‬ ‫‪29‬ھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬پوَ ٻئي وٽ آيو ۽ ائين ئي چيائين ‪.‬۽ ھن جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬مان وڃان ٿو‪ ،‬ااحب ‪:‬۽ نه ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬عيسي انھن کي چيو تہ ”آ ءَ اوھان کي‬ ‫پھريون‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫چوندا‬ ‫کيس‬ ‫اھي‬ ‫ڪئي؟‬ ‫پوري‬ ‫مرضي‬ ‫جي‬ ‫َ‬ ‫پي‬ ‫پنھنجي‬ ‫ڪنھن‬ ‫مان‬ ‫ٻنھي‬ ‫‪31‬انھن‬ ‫د‬ ‫ي‬ ‫سچ ٿو ٻڌايان تہ محصول وٺندڙ ۽ ڪسبياڻيون اوھان کان اڳي خدا جي بادشاھت ۾ داخل ٿين‪.‬‬ ‫يحي اوھان وٽ سچائي ءَ جي واٽ ۾ آيو‪ ،‬پر اوھان مٿس ايمان نہ آندو‪ ،‬پر محصول وٺندڙن ۽ ڪسبياڻين مٿس ايمان آندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪32‬ڇالَ ⁠جو ي‬ ‫لَ تہ اوھين مٿس ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫۽ جڏھن اوھان اھو ڏٺو‪ ،‬تڏھن توبھہ نہ ڪئي‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫‪33‬ھڪڙو ٻيو مثال ٻڌو تہ ھڪڙو گھر وارو ھو‪ ،‬جنھن انگورن جو باغ لڳايو ۽ ان جي چوڌاري گھيرو ٺاھيو‪ ،‬ان ۾ ماکي ءَ جو حوض‬ ‫کوٽيائين‪ ،‬۽ ھڪڙو ٽاور ٺاھي‪ ،‬انھي ءَ کي باغبانن جي حوالي ڪري ڇڏيائين ۽ ڏور ملڪ ڏانھن ويو‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ميوي جو وقت ويجھو آيو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجا نوڪر باغين ڏانھن موڪليا‪ ،‬تہ جيئن اھي ان جو ميوو وٺن‪.‬‬ ‫‪35‬پوَ باغين سندس نوڪرن کي پڪڙي ورتو ۽ ھڪڙي کي ماريو‪ ،‬ٻئي کي ماريو ۽ ٻئي کي سنگسار ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬وري‪ ،‬ھن ٻين نوڪرن کي پھرين کان وڌيڪ موڪليو‪ ،‬۽ انھن سان پڻ ائين ڪيو‪.‬‬ ‫‪37‬پر سڀ کان پھريائين ھن پنھنجي پٽ ڏانھن موڪليو‪ ،‬چيائين تہ ”اھي منھنجي پٽ جي عزت ڪندا‪.‬‬ ‫‪38‬پر جڏھن باغين پٽ کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”ھي وارث آھي ‪.‬اچو‪ ،‬اچو ته کيس ماريون‪ ،‬۽ اچو ته سندس ورثي تي قبضو‬ ‫ڪريون‪.‬‬ ‫‪39‬تنھن تي انھن کيس پڪڙي انگورن مان ٻاھر ڪڍي ماري وڌو‪.‬‬ ‫‪40‬تنھنڪري جڏھن انگورن جو مالڪ ايندو‪ ،‬تڏھن ھو انھن باغين کي ڇا ڪندو؟‬ ‫‪41‬انھن کيس چيو تہ ھو انھن بڇڙن ماڻھن کي ناس ڪري ڇڏيندو ۽ پنھنجي انگورن جو باغ ٻين باغبانن کي ڏيندو‪ ،‬جيڪي کيس سندن‬ ‫موسمن ۾ ميوا ڏيندا‪.‬‬ ‫‪42‬عيسي انھن کي چيو تہ ”ڇا اوھان احيفن ۾ ڪڏھن بہ نہ پڙھيو آھي تہ ”جنھن پٿر کي ٺاھيندڙن رد ڪيو‪ ،‬سو ئي ڪنڊ جو مٿو ٿي‬ ‫ي‬ ‫ويو‪ ،‬اھو ئي خداوند جو ڪم آھي ۽ اھو اسان جي نظر ۾ عجب آھي؟‬ ‫‪43‬تنھنڪري آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ خدا جي بادشاھت اوھان کان کسي ويندي‪ ،‬۽ ھڪڙي قوم کي ڏني ويندي جيڪا ان جا ميوا پيدا‬ ‫ڪندي‪.‬‬ ‫‪44‬۽ جيڪو به ھن پٿر تي ڪريندو‪ ،‬ڀڃي ڀڃي ويندو‪ ،‬پر جنھن تي اھو ڪرندو‪ ،‬اھو ان کي پيٽ ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪45‬جڏھن سردار ڪاھنن ۽ فريسين ھن جا مثال ٻڌا‪ ،‬تڏھن سمجھيائون تہ ھو انھن بابت ئي چئي رھيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھنن کيس نبي ڪري ورتو‪.‬‬ ‫‪46‬پر جڏھن ھنن کيس ھٿ ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي‪ ،‬تڏھن ميڙ کان ڊڄڻ لڳا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬عيسي جواب ڏنو ۽ انھن کي وري مثال ڏيندي چيو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪2‬آسمان واري بادشاھت ھڪڙي بادشاھہ وانگر آھي‪ ،‬جنھن پنھنجي پٽ جي شادي ڪئي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ پنھنجن نوڪرن کي موڪليائين تہ انھن کي سڏين جن کي شادي ءَ جي دعوت ڏني ويئي ھئي‪ ،‬پر اھي نہ ايندا‪.‬‬ ‫ٻڌاَ‪ ،‬مون پنھنجي رات جي ماني تيار ڪئي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پوَ ھن ٻيا نوڪر موڪليا‪ ،‬جن کي چيو ويو آھي تہ ”جن کي گھرايو ويو آھي‪ ،‬تن کي ء‬ ‫منھنجا ڍڳا ۽ منھنجا ڍڳا ماريا ويا آھن‪ ،‬۽ سڀ شيون تيار آھن‪ ،‬نڪاح تي اچو‪.‬‬ ‫‪5‬پر اھي ادن کي روشن ڪري پنھنجا رستا ھليا‪ ،‬ھڪڙو سندس فارم ڏانھن‪ ،‬ٻيو پنھنجي واپار ڏانھن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ باقي بچيل پنھنجن نوڪرن کي پڪڙيو‪ ،‬۽ انھن کي سختيَ سان مارايو ۽ انھن کي قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬پر جڏھن بادشاھہ اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن ڪاوڙجي پيو ۽ ھن پنھنجا لشڪر موڪلي انھن قاتلن کي ناس ڪري ڇڏيو ۽ سندن شھر ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬پوَ ھن پنھنجن نوڪرن کي چيو تہ ”شادي ءَ جي تياري آھي‪ ،‬پر جن کي دعوت ڏني ويئي ھئي سي ان لئق نہ ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬تنھنڪري اوھين رستن تي وڃو ۽ جيترا ملندؤ‪ ،‬سي نڪاح جي دعوت ڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬پوَ اھي نوڪر ٻاھران رستن تي نڪري آيا ۽ جيترا ڏٺا‪ ،‬سي سڀ گڏ ڪيائون‪ ،‬يعني بڇڙا توڙي چڱا‪ ،‬۽ شادي ءَ جي مھمانن سان‬ ‫ء‬ ‫سجاڳ ٿي ويو‪.‬‬ ‫لَ اندر آيو‪ ،‬تڏھن ھن ھڪڙي ماڻھو ءَ کي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي شادي ءَ جو پھراڻ ڪونھي‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن بادشاھہ مھمانن کي ڏسڻ ء‬ ‫سواَ ھتي ڪيئن آيو آھين؟ ۽ ھو بي زبان ھو‪.‬‬ ‫‪12‬فءقءا ءل لءهد” ‪:‬دوست‪ ،‬تون شادي ءَ جي پوشاڪ کان‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پوَ بادشاھہ نوڪرن کي چيو تہ ”ھن کي ھٿ پير ٻڌي ٻاھر وٺي وڃو ۽ ٻاھر اونداھي ءَ ۾ اڇليو ‪.‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽڻ ھوندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو سڏايل گھڻا آھن‪ ،‬پر چونڊيل ٿورا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پوَ فريسي ويا ۽ الح ڪيائون تہ ڪھڙي ءَ طرح کيس ڳالھين ۾ ڦاسائي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پوَ انھن پنھنجن شاگردن کي ھيروديس سان گڏ موڪليو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان کي خبر آھي تہ تون سچو آھين ۽ سچائي ءَ سان خدا جي‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو تو کي ماڻھن جي پرواھ نہ آھي‪.‬‬ ‫واٽ سيکارين ٿو‪ ،‬نڪي تو کي ڪنھن ماڻھو ءَ جي پرواھہ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬تنھنڪري اسان کي ٻڌايو تہ توھان ڇا ٿا سمجھو؟ قيصر کي خراج ڏيڻ جائز آھي يا نه؟‬ ‫عيسي انھن جي بڇڙائي ءَ کي سمجھي چيو تہ ”اوھين رياڪارو‪ ،‬مون کي ڇو ٿا آزمايو؟‬ ‫‪18‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪19‬مون کي خراج جا پئسا ڏيکاريو ‪.‬۽ ادھي وٽس ھڪ پئسو کڻي آيا‪.‬‬

‫‪20‬‬

‫ميٿيو‬

‫ع ءملءهد ءوقءد ءير؟‬ ‫‪20‬فءقءا ءل لءهد « ‪ :‬ءھذءا ھ ءدو ء‬ ‫‪21‬انھن کيس چيو تہ ”قيصر جو‬ ‫لَ‬ ‫‪.‬پوَ ھن انھن کي چيو تہ ”تنھنڪري جيڪي شيون سيزر جون آھن سي قيصر کي ڏيو ‪.‬۽ خدا جي ء‬ ‫ء‬ ‫اھي شيون جيڪي خدا جون آھن‪.‬‬ ‫‪22‬اھي اھي ڳالھيون ٻڌي عجب ۾ پئجي ويا ۽ کيس ڇڏي ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪23‬انھي ءَ ئي ڏينھن ادوقي وٽس آيا‪ ،‬جن جو چوڻ ھو تہ قيامت نہ آھي‪ ،‬۽ پڇيائونس تہ‬ ‫موسي فرمايو آھي تہ ”جيڪڏھن ڪو ماڻھو مري وڃي‪ ،‬جنھن کي اولد ڪونھي‪ ،‬تہ سندس ڀا دَ پنھنجي زال سان شادي‬ ‫” ‪24‬اي استاد‬ ‫ي‬ ‫لَ اولد پيدا ڪري‪.‬‬ ‫ڪري ۽ پنھنجي ڀا دَ ء‬ ‫‪25‬ھاڻي اسان سان گڏ ست ڀائر ھئا‪ ،‬۽ پھريون‪ ،‬جڏھن ھن ھڪڙي زال سان شادي ڪئي ھئي‪ ،‬تڏھن مري ويو‪ ،‬۽ کيس ڪو مسئلو نہ ھو‪،‬‬ ‫تنھنڪري پنھنجي زال کي پنھنجي ڀا دَ ڏانھن ڇڏي ويو‪.‬‬ ‫‪26‬اھڙي ءَ طرح ٻيو بہ ۽ ٽيون بہ ستين تائين‪.‬‬ ‫‪27‬۽ سڀ کان آخر ۾ عورت پڻ مري ويو‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري قيامت ۾ انھن ستن مان ڪنھن جي زال ٿيندي؟ ڇاڪاڻ ته اھي سڀئي ھن وٽ ھئا‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھين خطا ٿا ڪريو‪ ،‬نڪي احيفن جي ڄاڻ آھي ۽ نڪي خدا جي قدرت کي‪.‬‬ ‫‪29‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪30‬ڇالَ ⁠جو قيامت جي ڏينھن اھي نڪي پرڻبا آھن ۽ نڪي نڪاح ڪندا آھن‪ ،‬پر اھي آسمان ۾ خدا جا ملئڪ جھڙا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پر جيئن مئلن جي جيئري ٿيڻ کي ڇھيو‪ ،‬ڇا توھان اھو نہ پڙھيو آھي جيڪو خدا جي طرفان اوھان کي ٻڌايو ويو آھي تہ‪،‬‬ ‫‪32‬آ ءَ ابراھيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعقوب جو خدا آھيان؟ خدا مئلن جو خدا نه آھي‪ ،‬پر جيئرن جو‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن ميڙ اھو ٻڌو تڏھن ھن جي تعليم تي عجب ۾ پئجي ويا‪.‬‬ ‫‪34‬پر جڏھن فريسين ٻڌو تہ ھن ادوقين کي ماٺ ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تڏھن اھي اچي گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪35‬پوَ انھن مان ھڪڙي‪ ،‬جيڪو وڪيل ھو‪ ،‬کانئس سوال پڇي‪ ،‬کيس للچائي چيائين تہ‬ ‫ء‬ ‫‪36‬ماسٽر‪ ،‬شريعت ۾ وڏو حڪم ڪھڙو آھي؟‬ ‫‪37‬عيسي کيس چيو تہ ”تون خداوند پنھنجي خدا کي پنھنجي سڄي ءَ دل‪ ،‬پنھنجي سڄي جان ۽ پنھنجي سڄي ءَ عقل سان پيار ڪر‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪38‬اھو پھريون ۽ وڏو حڪم آھي‪.‬‬ ‫‪39‬۽ ٻيو انھي ءَ جھڙو آھي‪” ،‬تون پنھنجي پاڙيسري ءَ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر‪.‬‬ ‫‪40‬انھن ٻنھي حڪمن تي سمورو شريعت ۽ نبي لکيل آھن‪.‬‬ ‫عيسي انھن کان پڇيو تہ ”اي!‬ ‫‪41‬جڏھن فريسي گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪42‬چيس تہ ”اوھين مسيح بابت ڇا ٿا سمجھو؟ ھي ڪنھن جو پٽ آھي؟ انھن کيس چيو تہ ابن دائود‪.‬‬ ‫”پوَ ڪيئن دائود روح ۾ کيس خداوند ڪري سڏي ٿو؟‬ ‫‪43‬ھن انھن کي چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪44‬خداوند منھنجي پالڻھار کي چيو تہ‪ ،‬تون منھنجي ساڄي پاسي ويھين‪ ،‬جيستائين آَ تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن جي اوت نہ‬ ‫ڪريان؟‬ ‫‪45‬جيڪڏھن دائود کيس ”خداوند “ڪري سڏيندو‪ ،‬تڏھن ھو سندس پٽ ڪيئن ٿيندو؟‬ ‫‪46‬۽ ڪوبہ ماڻھو ھن کي ھڪڙو لفظ جواب ڏيڻ جي قابل نہ ھو‪ ،‬۽ نڪي ڪنھن ماڻھوَ کي ان ڏينھن کان وڌيڪ سوال پڇڻ جي جرئت‬ ‫ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬پوَ‬ ‫عيسي ميڙ ۽ پنھنجن شاگردن کي چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫موسي جي ڪرسي ءَ تي ويٺا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬چيائون تہ ”شريعت جا عالم ۽ فريسي‬ ‫ي‬ ‫‪3‬تنھنڪري اھي سڀ ڪجھہ جيڪي توھان کي چوندا آھن‪ ،‬اھي ڏسو ۽ ڪريو ‪.‬پر توھان انھن جي ڪمن جي پٺيان نه ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته اھي چون ٿا‪ ،‬۽ نه‪.‬‬ ‫لَ ڏکوئيندڙ آھن‪ ،‬۽ انھن کي ماڻھن جي ڪلھن تي رکن ٿا ‪.‬پر اھي پاڻ انھن کي پنھنجي آڱرين‬ ‫‪4‬ڇالَ ⁠جو اھي ڳرا بار کڻن ٿا ۽ کڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مان ھلئي نه سگھندا‪.‬‬ ‫لَ ڪن ٿا ‪:‬اھي پنھنجن ٻوٽن کي وسيع ڪن ٿا ۽ پنھنجن پوشاڪ جون حدون وڌائين ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬پر اھي پنھنجا سڀ ڪم ماڻھن کي ڏسڻ ء‬ ‫‪6‬۽ دعوتن جي مٿاھين ڪمرن کي پسند ڪريو ۽ عبادت خانن ۾ وڏين سيٽن کي‪،‬‬ ‫‪7‬۽ بازارن ۾ سلم ڪريو ۽ ماڻھن مان ربي‪ ،‬ربي سڏيو وڃي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھڪڙو ئي اوھان جو مالڪ آھي‪ ،‬يعني مسيح ‪.‬۽ اوھين سڀ ڀائر آھيو‪.‬‬ ‫‪8‬پر اوھين ربي نہ سڏجو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اَ‪.‬‬ ‫ض‪ ،‬لننهد َبءي ءعلى فءي ال ن‬ ‫س ءم ء‬ ‫‪9‬و ءل ت ء يعلء دم بء دُ يم ءم ين َءبءي يال ء ير ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬نڪي اوھان کي آقا سڏيو‪ ،‬ڇالَ ⁠جو ھڪڙو ئي آھي اوھان جو مالڪ‪ ،‬يعني مسيح‪.‬‬ ‫‪11‬پر جيڪو اوھان مان سڀ کان وڏو آھي سو اوھان جو خادم ٿئي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪو پنھنجو پاڻ کي مٿاھين ڪندو تنھن کي ذليل ڪيو ويندو ‪.‬۽ جيڪو پاڻ کي ذليل ڪندو اھو بلند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫!ڇالَ ⁠جو توھان آسمان جي بادشاھت کي ماڻھن جي خلف بند ڪري‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پر افسوس آھي اوھان ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اوھين نڪي پاڻ اندر وڃو‪ ،‬نڪي انھن کي تڪليف ڏيو جيڪي اندر گھڙين ٿا‪.‬‬ ‫ڇڏيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫لَ‬ ‫!ڇالَ ⁠جو اوھين رن ⁠زال جي گھرن کي کائي رھيا آھيو‪ ،‬۽ ٺڳي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫ڊگھيون دعائون ٿا گھرو‪ ،‬تنھنڪري اوھان کي وڏي سزا ملندي‪.‬‬

‫‪21‬‬

‫ميٿيو‬

‫!ڇالَ ⁠جو توھان سمنڊ ۽ زمين جو گھيرو ڪريو ٿا ھڪڙو پرھيزگار بڻجڻ‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪15‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫لَ‪ ،‬۽ جڏھن اھو ٺاھيو وڃي ٿو‪ ،‬تڏھن اوھين کيس پاڻ کان ٻه ڀيرا وڌيڪ دوزخ جو ٻار بڻايو ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ‪ ،‬اي انڌا ھدايت ڪندڙ‪ ،‬جيڪي چون ٿا تہ ”جيڪو ھيڪل جو قسم کڻندو‪ ،‬سو ڪجھہ بہ نہ آھي ‪.‬پر جيڪو به‬ ‫اوھان‬ ‫آھي‬ ‫‪16‬افسوس‬ ‫ء‬ ‫مندر جي سون جو قسم کڻندو‪ ،‬سو قرضدار آھي!‬ ‫‪17‬اي بيوقوف ۽ انڌا‪ ،‬ڇا وڏو آھي سونا‪ ،‬يا مندر جيڪو سون کي پاڪ ڪري ٿو؟‬ ‫‪18‬۽ جيڪو به قربان گاہ جو قسم کڻندو‪ ،‬اھو ڪجھ به نه آھي ‪.‬پر جيڪو به ان تحفي جو قسم کڻي ٿو جيڪو ان تي آھي‪ ،‬اھو ڏوھاري‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪19‬اي بيوقوف ۽ انڌا‪ ،‬ڇا اھو وڏو آھي‪ ،‬اھو تحفو‪ ،‬يا قربان ⁠گاھہ جيڪا نذر کي پاڪ ڪري ٿي؟‬ ‫‪20‬تنھنڪري جيڪو قسم کڻندو قربان ⁠گاھہ جو‪ ،‬سو قسم کڻندو انھي ءَ جو ۽ انھن سڀني شين جو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ جيڪو قسم کڻندو ھيڪل جو‪ ،‬سو ان جو قسم کڻندو ۽ انھي ءَ جو‪ ،‬جيڪو اتي رھندو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ جيڪو قسم کڻندو آسمان جو‪ ،‬قسم کڻندو خدا جي تخت جو ۽ ان جو جيڪو ان تي ويٺو آھي‪.‬‬ ‫!ڇالَ ⁠جو توھان ڏيو ٿا ڏھون حصو مٽي ءَ‪ ،‬سونف ۽ ڪمن جو‪ ،‬۽ قانون‪،‬‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪23‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫انصاف‪ ،‬رحم ۽ ايمان جي وزني معاملن کي ڇڏي ڏنو آھي ‪:‬اھي ڪم توھان کي ڪرڻ گھرجي‪ ،‬۽ ٻئي کي بيڪار نہ ڇڏڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪24‬اوھين انڌا ھدايت ڪندڙ آھيو‪ ،‬جيڪي ماکي ءَ کي دٻائي ادٺ کي ڳائيندا آھيو‪.‬‬ ‫!ڇالَ ⁠جو اوھين پيالي ۽ ٿالي ءَ جي ٻاھران ته ااف ٿا ڪريو‪ ،‬پر اندران‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪25‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫ادھي ڦرلٽ ۽ زيادتي سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪26‬اي انڌا فريسيو‪ ،‬جيڪي پيالي ۽ ٿالي ءَ ۾ آھي سو پھريائين ااف ڪر‪ ،‬تہ جيئن انھن جو ٻاھرين حصو بہ ااف ٿئي‪.‬‬ ‫!ڇالَ ⁠جو اوھين سفيد قبرن جھڙا آھيو‪ ،‬جيڪي درحقيقت ٻاھران‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪27‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫خوبصورت نظر اچن ٿا‪ ،‬پر اندران مئل ماڻھن جي ھڏين ۽ ھر قسم جي ناپاڪي ءَ سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪28‬اھڙي ءَ طرح اوھين بہ ماڻھن کي ظاھري طور تي سچا ٿا لڳي‪ ،‬پر اندران رياڪاري ءَ ۽ بدڪاري ءَ سان ڀريل آھيو‪.‬‬ ‫!ڇالَ ⁠جو اوھين نبين جون قبرون ٺاھيو ٿا‪ ،‬۽ نيڪن جي قبرن کي سينگاريو‬ ‫لَ اي شريعت جا عالمو ۽ فريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪29‬افسوس آھي اوھان ء‬ ‫ٿا‪،‬‬ ‫‪30‬۽ چئو تہ جيڪڏھن اسين پنھنجن ابن ڏاڏن جي ڏينھن ۾ ھجون ھا تہ انھن سان گڏ نبين جي رت ۾ شريڪ نہ ٿيون ھا‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري اوھين پاڻ شاھد ٿيو تہ اوھين انھن جو اولد آھيو جن نبين کي ماريو‪.‬‬ ‫‪32‬پوَ پنھنجي ابن ڏاڏن جي ماپ پوري ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬اي نانگ‪ ،‬اي نانگن جي نسل‪ ،‬تون ڪيئن بچي سگھندين دوزخ جي عذاب کان؟‬ ‫‪34‬تنھنڪري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬آ ءَ اوھان ڏانھن نبين‪ ،‬دانشورن ۽ شريعت جا عالم موڪليان ٿو‪ ،‬۽ انھن مان ڪن کي ماريندا ۽ اليب تي چاڙھيندا ‪.‬۽‬ ‫انھن مان ڪن کي پنھنجن عبادت ⁠خانن ۾ چھبڪ ھڻندا ۽ انھن کي شھر شھر تائين ايذائيندا‪.‬‬ ‫لَ تہ اوھان تي زمين تي وھايل سڀ سچا رت اچي‪ ،‬اادق ھابيل جي رت کان وٺي بارڪياس جي پٽ زڪريا جي رت تائين‪،‬‬ ‫‪35‬انھي ءَ ء‬ ‫جنھن کي توھان ھيڪل ۽ قربان ⁠گاھہ جي وچ ۾ ماريو ھو‪.‬‬ ‫‪36‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اھي سڀ شيون ھن نسل تي اينديون‪.‬‬ ‫‪37‬اي يروشلم‪ ،‬اي يروشلم‪ ،‬تون جيڪو نبين کي ماريندو آھين ۽ جيڪي تو ڏانھن موڪليا ويا آھن تن کي سنگسار ڪندو آھين‪ ،‬آ ءَ تنھنجي‬ ‫ٻارن کي ڪھڙي ءَ طرح گڏ ڪريان ھا‪ ،‬جھڙي ءَ طرح ڪڪڙ پنھنجن ڪڪڙن کي پنھنجي پرن ھيٺان گڏ ڪندي آھي‪ ،‬پر تون ائين نه‬ ‫ڪندين!‬ ‫لَ ويران آھي‪.‬‬ ‫‪38‬ڏس‪ ،‬تنھنجو گھر تو ء‬ ‫‪39‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ اوھين مون کي ھاڻي نہ ڏسندؤ‪ ،‬جيستائين اوھين نہ چوندا تہ ”سڀاڳو آھي اھو جيڪو خداوند جي‬ ‫ء‬ ‫نالي تي اچي ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫‪1‬عيسي ھيڪل مان نڪري ويو ۽ سندس شاگرد وٽس آيا تہ کيس ھيڪل جون عمارتون ڏيکارين‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪2‬عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين اھي سڀ ڳالھيون نہ ٿا ڏسو؟ آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھتي ھڪڙو پٿر ٻئي تي نہ رھندو‪ ،‬جيڪو نہ‬ ‫ي‬ ‫اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھو زيتون جي ٽڪر تي ويٺو ھو‪ ،‬تڏھن شاگرد ساڻس اڪيلئي ۾ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان کي ٻڌايو تہ اھي ڳالھيون ڪڏھن‬ ‫ٿينديون؟ ۽ تنھنجي اچڻ ۽ دنيا جي پڄاڻي جي نشاني ڇا ٿيندي؟‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”خبردار ٿجو‪ ،‬متان ڪو اوھان کي ٺڳي‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪5‬ڇالَ ⁠جو ڪيترائي منھنجي نالي تي ايندا ۽ چوندا تہ آ ءَ مسيح آھيان ‪.‬۽ گھڻن کي ٺڳيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھي سڀ شيون ضرور ٿيڻيون آھن‪ ،‬پر پڄاڻي‬ ‫‪6‬۽ توھان ٻڌندا جنگين ۽ جنگين جون افواھون ‪:‬ڏسو ته توھان پريشان نه ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اڃا ناھي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالَ ⁠جو قوم قوم جي خلف‪ ،‬۽ بادشاھت بادشاھت جي خلف اڀري ايندي‪ ،‬۽ اتي ڏڪار‪ ،‬وبائي مرض ۽ زلزل ھوندا‪ ،‬مختلف جاين‬ ‫ء‬ ‫تي‪.‬‬ ‫‪8‬اھي سڀيئي ڏک جي شروعات آھن‪.‬‬ ‫لَ حوالي ڪندا‪ ،‬۽ اوھان کي ماريندا‪ ،‬۽ منھنجي نالي جي ڪري سڀني قومن ۾ اوھان کان نفرت‬ ‫‪9‬پوَ اھي اوھان کي مصيبت ۾ آڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ٿيندي‪.‬‬

‫‪22‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪10‬پوَ گھڻا ئي ناراض ٿيندا‪ ،‬ھڪ ٻئي کي پڪڙائيندا ۽ ھڪٻئي کان نفرت ڪندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬۽ ڪيترائي ڪوڙا نبي اڀرندا‪ ،‬۽ گھڻن کي ٺڳيندا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ڇاڪاڻ ⁠تہ گناھ تمام گھڻو ٿيندو‪ ،‬گھڻن جو پيار ٿڌو ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪13‬پر جيڪو آخر تائين برداشت ڪندو‪ ،‬سو ئي بچي ويندو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ بادشاھت جي ھن خوشخبري جي منادي ڪئي ويندي سڄي دنيا ۾ سڀني قومن جي شاھدي لَ ‪.‬۽ پوَ آخر ايندو‪.‬‬ ‫جاَ تي بيھي‬ ‫‪15‬تنھنڪري جڏھن اوھين ويراني ءَ جي گھڻائي واري‬ ‫شيَ کي ڏسندؤ‪ ،‬جنھن بابت دانيال نبي ءَ پاران چيو ويو آھي‪ ،‬پاڪ ء‬ ‫ء‬ ‫رھو‪( ،‬جيڪو پڙھندو سو سمجھي)‪:‬‬ ‫‪16‬پوَ جيڪي يھوديہ ۾ آھن سي جبلن ڏانھن ڀڄي وڃن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ ھيٺ نه اچڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪو گھر جي ڇت تي ھجي تنھن کي گھر مان ڪا‬ ‫شيَ کڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لَ موٽي اچي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ نڪي اھو جيڪو ميدان ۾ آھي سو پنھنجا ڪپڙا کڻڻ ء‬ ‫لَ جيڪي انھن ڏينھن ۾ کير پياريندا آھن!‬ ‫لَ جيڪي پيٽ سان آھن ۽ انھن ء‬ ‫‪19‬افسوس انھن ء‬ ‫‪20‬پر اوھين دعا ڪريو تہ اوھان جو پرواز سياري ۾ نہ ٿئي‪ ،‬نڪي سبت جي ڏينھن تي‪.‬‬ ‫پوَ اھڙي وڏي مصيبت ايندي‪ ،‬جھڙي دنيا جي شروعات کان وٺي اڄ ڏينھن تائين نڪي ھئي‪ ،‬نڪي ڪڏھن ٿيندي‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالَ ⁠جو ء‬ ‫ء‬ ‫سواَ گھٽ ڪيو وڃي‪ ،‬ڪوبہ گوشت نہ بچندو‪ ،‬پر چونڊيل ماڻھن جي خاطر اھي ڏينھن گھٽايا ويندا‪.‬‬ ‫کان‬ ‫ڏينھن‬ ‫انھن‬ ‫‪22‬۽‬ ‫ء‬ ‫د‬ ‫‪23‬پوَ جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان کي چوندو تہ ’ڏسو‪ ،‬مسيح ھتي آھي يا اتي ‪.‬يقين نه ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬ڇالَ ⁠جو اتي ڪوڙا مسيح ۽ ڪوڙا نبي اڀرندا ۽ وڏا معجزا ۽ معجزا ڏيکاريندا ‪.‬ايتري قدر جو‪ ،‬جيڪڏھن اھو ممڪن ھجي ھا‪ ،‬ته‬ ‫ء‬ ‫اھي بلڪل چونڊيل ماڻھن کي دوکو ڏين‪.‬‬ ‫‪25‬ڏس‪ ،‬مون اوھان کي اڳيئي ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنڪري جيڪڏھن اھي اوھان کي چوندا تہ ”ڏس‪ ،‬ھو بيابان ۾ آھي ‪.‬ٻاھر نه وڃو ‪:‬ڏسو‪ ،‬ھو ڳجھي ڪمرن ۾ آھي ‪.‬يقين نه ڪر‪.‬‬ ‫‪27‬ڇالَ ⁠جو جيئن وڄ اوڀر مان نڪرندي آھي ۽ اولھندي تائين چمڪندي آھي ‪.‬ابن آدم جو اچڻ پڻ ائين ئي ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬ڇالَ ⁠جو جتي بہ لش ھوندو‪ ،‬اتي عقاب گڏ ٿيندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوَ فوري طور تي سج اونڌو ٿي ويندو‪ ،‬۽ چنڊ پنھنجي روشني نه ڏيندو‪ ،‬۽ تارا آسمان مان ڪرندا‪ ،‬۽‬ ‫‪29‬انھن ڏينھن جي مصيبت کان ء‬ ‫آسمان جون طاقتون لرزجي وينديون‪.‬‬ ‫پوَ زمين جا سڀ قبيل ماتم ڪندا‪ ،‬۽ اھي ابن ⁠آدم کي آسمان جي ڪڪرن ۾ قدرت‬ ‫پوَ آسمان ۾ ابن ⁠آدم جي نشاني ظاھر ٿيندي‪ ،‬ء‬ ‫‪30‬۽ ء‬ ‫۽ وڏي شان سان ايندي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪31‬ھو پنھنجن ملئڪن کي توتاري جي وڏي آواز سان موڪليندو ۽ اھي آسمان جي ھڪڙي ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين سندس چونڊيل‬ ‫ماڻھن کي چئني طرفن کان گڏ ڪندا‪.‬‬ ‫‪32‬ھاڻي انجير جي وڻ جو ھڪڙو مثال سکو ‪.‬جڏھن ھن جي شاخ اڃا نرم آھي‪ ،‬۽ پنن کي ڪڍي ٿو‪ ،‬توھان کي خبر آھي ته اونھاري‬ ‫ويجھو آھي‪:‬‬ ‫‪33‬اھڙي ءَ طرح اوھين جڏھن اھي سڀ شيون ڏسندا‪ ،‬تڏھن ڄاڻو تہ اھو ويجھو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ دروازي تي‪.‬‬ ‫‪34‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين ھي سڀ شيون پوريون نہ ٿينديون‪ ،‬تيستائين ھي ءَ پيڙھ ختم نہ ٿيندي‪.‬‬ ‫‪35‬آسمان ۽ زمين ٽري ويندا‪ ،‬پر منھنجون ڳالھيون ٽري نہ وينديون‪.‬‬ ‫‪36‬پر انھي ءَ ڏينھن ۽ ڪلڪ جي ڪنھن کي بہ خبر نہ آھي‪ ،‬نہ آسمان جي ملئڪن کي‪ ،‬پر رڳو منھنجو پي دَ‪.‬‬ ‫‪37‬پر جيئن نوح جا ڏينھن ھئا‪ ،‬تيئن ابن ⁠آدم جو اچڻ بہ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪38‬ڇالَ ⁠جو جھڙي ءَ طرح ٻوڏ کان اڳ جي ڏينھن ۾ ھو کائيندا پيئندا ھئا‪ ،‬نڪاح ڪندا ھئا ۽ شاديون ڪندا ھئا‪ ،‬تيستائين جڏھن ندوح‬ ‫ء‬ ‫ٻيڙي ءَ ۾ گھڙيو ھو‪.‬‬ ‫‪39‬۽ خبر نه ھئي جيستائين ٻوڏ آئي‪ ،‬۽ انھن سڀني کي کڻي ويو ‪.‬ابن آدم جو اچڻ پڻ ائين ئي ٿيندو‪.‬‬ ‫‪40‬پوَ ٻه ميدان ۾ ھوندا ‪.‬ھڪڙو ورتو ويندو‪ ،‬۽ ٻيو ڇڏي ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬ٻه عورتون پني تي پيس پيس ‪.‬ھڪڙو ورتو ويندو‪ ،‬۽ ٻيو ڇڏي ويندو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ ڪھڙي وقت اوھان جو پالڻھار ايندو‪.‬‬ ‫‪42‬تنھنڪري خبردار رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪43‬پر اھو ڄاڻو تہ جيڪڏھن گھر جي مالڪ کي خبر ھجي ھا تہ چور ڪھڙي ءَ مھل ايندو‪ ،‬تڏھن ھو ڏسان ھا ۽ پنھنجي گھر کي ڊاھڻ جو‬ ‫شڪار نہ ٿئي ھا‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھڙي گھڙي ءَ ۾ جڏھن اوھان کي گمان بہ نہ ھوندو تہ ابن ⁠آدم ايندو‪.‬‬ ‫رھجو‪،‬‬ ‫تيار‬ ‫بہ‬ ‫اوھين‬ ‫‪44‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫لَ تہ کين‬ ‫‪45‬پوَ ھڪڙو ايماندار ۽ عقلمند نوڪر ڪير آھي‪ ،‬جنھن کي پنھنجي مالڪ پنھنجي گھر وارن تي حاڪم ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫مناسب وقت تي ماني ڏئي؟‬ ‫‪46‬سڀاڳو آھي اھو نوڪر‪ ،‬جنھن کي سندس مالڪ اچي ائين ڪندي ڏسندو‪.‬‬ ‫‪47‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھو کيس پنھنجي مڙني شين تي حاڪم بڻائيندو‪.‬‬ ‫‪48‬پر جيڪڏھن اھو بڇڙو نوڪر دل ۾ چوندو تہ ’منھنجو پالڻھار ھن جي اچڻ ۾ دير ڪندو‪.‬‬ ‫‪49‬۽ پنھنجي ساٿي نوڪرن کي مارڻ شروع ڪندو‪ ،‬۽ شرابي سان گڏ کائڻ ۽ پيئڻ شروع ڪندو‪.‬‬ ‫‪50‬انھي ءَ نوڪر جو مالڪ انھي ءَ ڏينھن ۾ ايندو جڏھن ھو کيس ڳولي نہ سگھندو‪ ،‬۽ اھڙي گھڙي ءَ ۾ جنھن جي کيس خبر ئي نہ ھوندي‪.‬‬ ‫‪51‬۽ کيس وڍي ڇڏيندو‪ ،‬۽ کيس منافقن سان گڏ سندس حصو مقرر ڪندو ‪:‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽ ٿيندو‪.‬‬

‫‪23‬‬

‫ميٿيو‬

‫باب ‪25‬‬ ‫لَ نڪتيون‪.‬‬ ‫‪1‬پوَ آسمان واري بادشاھت کي ڏھن ڪنوارين سان ڀيٽيو ويندو‪ ،‬جيڪي پنھنجا ڏياٽيون کڻي گھوٽ سان ملڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪2‬انھن مان پنج سياڻا ۽ پنج بي ⁠وقوف ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪي بيوقوف ھئا‪ ،‬تن پنھنجا ڏياٽو کنيو ۽ پاڻ سان ڪو تيل بہ ڪونہ کنيو‪.‬‬ ‫ٿانون ۾ تيل کڻي ورتو‪.‬‬ ‫‪4‬پر سياڻن پنھنجن ء‬ ‫‪5‬جڏھن گھوٽ ترسي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن اھي سڀيئي ننڊ ۾ پئجي ويا ۽ سمھي پيا‪.‬‬ ‫لَ ٻاھر وڃ‪.‬‬ ‫‪6‬اڌ رات جو رڙ ٿيو تہ ”ڏسو‪ ،‬گھوٽ اچي رھيو آھي ‪.‬ھن سان ملڻ ء‬ ‫‪7‬پوَ اھي سڀ ڪنواريون ادٿيون ۽ پنھنجا ڏيئا ٻاريائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالَ ⁠جو اسان جا ڏيئا سڙي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪8‬۽ بيوقوف سياڻن کي چيو‪" ،‬اسان کي پنھنجو تيل ڏيو‬ ‫ء‬ ‫لَ‬ ‫لَ ڪافي نه ھجي‪ ،‬پر انھن ڏانھن وڃو جيڪي وڪڻندا آھن ۽ پاڻ ء‬ ‫‪9‬پر عقلمندن وراڻيو تہ ”ائين نہ ‪.‬ائين نه ٿئي جو اسان ۽ اوھان ء‬ ‫خريد ڪندا آھن‪.‬‬ ‫لَ اندر ويا ۽ دروازو بند ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن اھي خريد ڪرڻ ويا‪ ،‬گھوٽ آيو ‪.‬۽ جيڪي تيار ھئا سي ساڻس گڏ شادي ءَ ء‬ ‫لَ کوليو‪.‬‬ ‫پوَ ٻيون ڪنواريون بہ آيون ۽ چوڻ لڳيون تہ ”اي خداوند‪ ،‬خداوند‪ ،‬اسان ء‬ ‫‪11‬تنھن کان ء‬ ‫‪12‬پر ھن جواب ڏنو تہ ”آ ءَ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ آ ءَ تو کي نہ ٿو سڃاڻان‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اوھين نہ ٿا ڄاڻو اھو ڏينھن ۽ نہ انھي ءَ گھڙي جنھن ۾ ابن ⁠آدم ايندو‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنڪري جاڳندا رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو آسمان واري بادشاھت انھي ءَ ماڻھو ءَ جھڙي آھي جو ڪنھن ڏور ملڪ ڏانھن سفر ڪري‪ ،‬جنھن پنھنجن نوڪرن کي‬ ‫ء‬ ‫سڏي پنھنجو مال انھن جي حوالي ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬ھڪڙي کي پنج تول ڏنائين‪ ،‬ٻئي کي ٻه ۽ ٻئي کي ھڪڙو ‪.‬ھر ماڻھو ءَ کي ھن جي ڪيترن ئي الحيتن مطابق؛ ۽ سڌو رستو اختيار‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪16‬پوَ جنھن کي پنج تول مليا ھئا‪ ،‬سو انھن سان واپار ڪري ٻيا پنج تول ٺاھيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬اھڙي ءَ طرح جنھن کي ٻه مليا ھئا‪ ،‬تنھن ٻيا بہ حاال ڪيا‪.‬‬ ‫‪18‬پر جنھن ماڻھو ءَ کي ھڪڙو مليو ھو‪ ،‬سو وڃي زمين ۾ کوٽيائين ۽ پنھنجي مالڪ جا پئسا لڪائي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫پوَ انھن نوڪرن جو مالڪ اچي انھن سان حساب ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪19‬گھڻي وقت کان ء‬ ‫‪20‬پوَ جنھن کي پنج تول مليا ھئا‪ ،‬سو ٻيا پنج تول کڻي آيو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬تو مون کي پنج تول ڏنا آھن ‪:‬ڏس‪ ،‬مون انھن کان‬ ‫ء‬ ‫سواَ پنج تول وڌيڪ ڪمايا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬سندس مالڪ کيس چيو‪ ،‬شاباس‪ ،‬تون سٺو ۽ وفادار نوڪر‪ ،‬تون ٿورن شين تي ايماندار آھين‪ ،‬مان توکي ڪيترن ئي شين تي حاڪم‬ ‫ڪندس ‪:‬تون پنھنجي پالڻھار جي خوشي ۾ شامل ٿي‪.‬‬ ‫سواَ ٻہ ٻيا ڏاڪا‬ ‫‪22‬اھو بہ جنھن کي ٻه تول مليا ھئا‪ ،‬سو آيو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬تو مون کي ٻه تول ڏنا آھن ‪:‬ڏس‪ ،‬مون انھن کان‬ ‫ء‬ ‫حاال ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪23‬سندس مالڪ کيس چيو ته‪ ،‬شاباس‪ ،‬سٺو ۽ ايماندار نوڪر ‪.‬تون ٿورن شين تي وفادار آھين‪ ،‬مان توکي ڪيترن ئي شين تي حاڪم‬ ‫بڻائيندس ‪:‬تون پنھنجي پالڻھار جي خوشين ۾ شامل ٿيو‪.‬‬ ‫‪24‬پوَ جنھن کي ھڪڙو ٽانڊو مليو ھو‪ ،‬سو آيو ۽ چيائين تہ ”خداوند‪ ،‬مون کي خبر ھئي ته تون سخت ماڻھو آھين‪ ،‬جتي تو نه پوکيو آھين‬ ‫ء‬ ‫اتي لڻي ٿو ۽ جتي تو نه پوکيو آھي اتي گڏ ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ مان ڊڄي ويس‪ ،‬۽ وڃان ۽ پنھنجي ڏاتار کي زمين ۾ لڪائي ڇڏيائين ‪:‬ڏس‪ ،‬اتي تنھنجو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنجي مالڪ کيس جواب ڏنو تہ ”تون بڇڙو ۽ سست نوڪر‪ ،‬تو کي خبر آھي تہ جتي نہ پوکيو اٿم اتي لڻيندس ۽ جتي نہ پوکيو اٿم اتي‬ ‫گڏ ڪريان‪.‬‬ ‫پوَ منھنجي اچڻ تي مون کي پنھنجو پيسو سود سان ملي وڃي‪.‬‬ ‫‪27‬تنھنڪري تو کي گھرجي ھا تہ منھنجا پئسا مٽائيندڙن کي ڏيون‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪28‬تنھنڪري کانئس ڏھھ ڏاند وٺو ۽ انھي ءَ کي ڏيو جنھن وٽ ڏھہ توڪا آھن‪.‬‬ ‫‪29‬ڇالَ ⁠جو ھر ڪنھن کي ڏنو ويندو جنھن وٽ آھي‪ ،‬۽ وٽس گھڻو ھوندو‪ ،‬پر جنھن وٽ ڪونھي تنھن کان اھو بہ کسيو ويندو جيڪو‬ ‫ء‬ ‫وٽس آھي‪.‬‬ ‫‪30‬۽ انھي ءَ بيڪار نوڪر کي ٻاھر اونداھي ءَ ۾ اڇليو ‪:‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽيا ويندا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن ابن ⁠آدم پنھنجي جلوي سان ايندو ۽ سڀ پاڪ ملئڪ ساڻس گڏ ھوندا‪ ،‬تڏھن ھو پنھنجي جلوي واري تخت تي ويھندو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ ھن جي اڳيان سڀ قومون گڏ ڪيون وينديون‪ ،‬۽ ھو انھن کي ھڪٻئي کان جدا ڪندو‪ ،‬جيئن ھڪڙو ريڍار پنھنجي رڍن کي ٻڪرين‬ ‫کان جدا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬ھو رڍن کي پنھنجي ساڄي پاسي رکندو‪ ،‬پر ٻڪرين کي کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫لَ تيار ڪئي‬ ‫‪34‬پوَ بادشاھہ انھن کي پنھنجي ساڄي پاسي چوندو‪ ،‬اچو‪ ،‬منھنجي پي دَ جا برڪت وارا‪ ،‬وارث ٿيو بادشاھت جيڪا اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫وئي آھي دنيا جي شروعات کان‪.‬‬ ‫لَ ڏنائين‪ ،‬آ ءَ اجنبي ھوس‪ ،‬۽ توھان‬ ‫‪35‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ بکايل ھوس‪ ،‬۽ توھان مون کي ماني ڏني‪ ،‬مان اڃايل ھوس‪ ،‬۽ توھان مون کي پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مون کي اندر وٺي ويا‪.‬‬ ‫‪36‬ننگا‪ ،‬۽ اوھان مون کي ڪپڙا پھريائين ‪:‬مان بيمار ھوس‪ ،‬۽ اوھان مون کي عيادت ڪئي ‪:‬مان جيل ۾ ھوس‪ ،‬۽ اوھين مون وٽ آيا‪.‬‬ ‫‪37‬تڏھن سچار کيس جواب ڏيندا‪ ،‬چوندا تہ اي خداوند‪ ،‬اسان تو کي ڪڏھن بکيو ڏٺو ۽ کاڌو؟ يا اڃايل‪ ،‬۽ توکي پيئڻ ڏنو؟‬ ‫‪38‬اسان توکي ڪڏھن اجنبي ڏٺو ۽ اندر وٺي آياسين؟ يا ننگا‪ ،‬۽ توکي ڪپڙا؟‬ ‫‪39‬يا ڪڏھن اسان توکي بيمار يا جيل ۾ ڏٺو ۽ تو وٽ آياسين؟‬

‫‪24‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪40‬۽ بادشاھہ انھن کي جواب ڏيندو ۽ کين چوندو‪" ،‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان‪ ،‬جيئن توھان اھو ڪيو آھي انھن مان گھٽ ۾ گھٽ ھڪڙو‬ ‫منھنجي ڀائرن سان‪ ،‬توھان اھو مون سان ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لَ تيار‬ ‫ملئڪن‬ ‫سندس‬ ‫۽‬ ‫شيطان‬ ‫جيڪا‬ ‫۾‪،‬‬ ‫باھ‬ ‫جي‬ ‫ھميشہ‬ ‫لعنتي‪،‬‬ ‫اوھي‬ ‫وڃو‪،‬‬ ‫ھليو‬ ‫کان‬ ‫‪41‬پوَ ھو انھن کي کاٻي ھٿ تي چوندو‪” ،‬مون‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيل آھي‪.‬‬ ‫‪42‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ بکايل ھوس ۽ اوھان مون کي ماني نہ ڏني‪ ،‬آ ءَ اڃايل ھوس ۽ اوھان مون کي پيئڻ نہ ڏنو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪43‬آ ءَ پرديسي ھوس‪ ،‬۽ اوھان مون کي اندر ۾ نه کنيو ‪:‬ننگا‪ ،‬۽ اوھان مون کي ڪپڙا نه ڏنا ‪:‬بيمار ۽ جيل ۾‪ ،‬۽ اوھان منھنجي عيادت نه‬ ‫ڪئي‪.‬‬ ‫‪44‬پوَ اھي بہ کيس جواب ڏين تہ ’اي خداوند‪ ،‬ڪڏھن تو کي بکايل‪ ،‬اڃايل‪ ،‬پرديسي‪ ،‬ننگا‪ ،‬بيمار يا جيل ۾ ڏٺوسين ۽ تنھنجي خدمت نہ‬ ‫ء‬ ‫ڪئي سون؟‬ ‫‪45‬تڏھن ھو انھن کي جواب ڏيندو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيئن توھان انھن مان ڪنھن ھڪ سان نہ ڪيو‪ ،‬تيئن مون سان نہ‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪46‬۽ اھي ھميشه جي سزا ڏانھن ويندا‪ ،‬پر سچار دائمي زندگي ۾ ويندا‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫عيسي اھي سڀ ڳالھيون پوريون ڪيون‪ ،‬تڏھن پنھنجن شاگردن کي چيائين تہ‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫پوَ عيد فصح آھي ۽ ابن ⁠آدم کي پڪڙيو وڃي ٿو تہ کيس اليب تي چاڙھيو وڃي‪.‬‬ ‫‪2‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ ٻن ڏينھن کان ء‬ ‫‪3‬پوَ ھو سردار ڪاھنن‪ ،‬شريعت جي عالمن ۽ ماڻھن جي بزرگن کي انھي ءَ وڏي سردار ڪاھن جي محلت ۾ اچي گڏ ٿيا‪ ،‬جنھن جو نالو‬ ‫ء‬ ‫قائفا ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي پڪڙي مارائي ڇڏين‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ڪيائون‬ ‫الح‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪5‬پر چيائون تہ ”عيد جي ڏينھن نہ‪ ،‬متان ماڻھن ۾ گوڙ مچي وڃي‪.‬‬ ‫عيسي بيت ⁠عنياہ ۾ ڪوڙھہ جھڙي مرض واري شمعون جي گھر ۾ ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪7‬ھڪڙي عورت وٽس آئي‪ ،‬جنھن وٽ ھڪڙو قيمتي عطر جو عطر ھو‪ ،‬۽ اھو سندس مٿي تي ھاريو‪ ،‬جيئن ھو ماني تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬پر جڏھن سندس شاگردن اھو ڏٺو تڏھن ڪاوڙيا ۽ چيائونس تہ ”اھو ڪھڙو ڪم؟‬ ‫‪9‬ڇالَ ⁠جو اھو عطر گھڻو ڪري وڪڻي غريبن کي ڏنو وڃي ھا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي سمجھيو تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اوھين عورت کي ڇو تنگ ڪيو؟ ڇاڪاڻ ته ھن مون تي سٺو ڪم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪11‬ڇالَ ⁠جو غريب سدائين توھان سان گڏ آھن ‪.‬پر مون کي ھميشه نه آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو ھن اھو عطر منھنجي بدن تي ھاريو‪ ،‬سو منھنجي دفن ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ سڄي ءَ دنيا ۾ جتي بہ ھن خوشخبري ءَ جي منادي ڪئي ويندي‪ ،‬اتي اھو بہ ٻڌايو ويندو‪ ،‬جيڪو ھن عورت‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءَ جي يادگار بڻجڻ ء‬ ‫‪14‬پوَ ٻارھن مان ھڪڙو‪ ،‬جيڪو يھوداہ اسڪريوتي سڏيندو ھو‪ ،‬سردار ڪاھنن وٽ ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬انھن کي چيائين تہ ”اوھين مون کي ڇا ڏيندا ۽ آ ءَ کيس اوھان جي حوالي ڪندس؟ ۽ انھن ساڻس گڏ چاندي ءَ جا ٽيھ سڪا ڏيڻ جو‬ ‫واعدو ڪيو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انھي ءَ وقت کان وٺي ھن کي پڪڙائڻ جو موقعو ڳولڻ لڳو‪.‬‬ ‫لَ عيد فصح جي‬ ‫‪17‬بي ⁠خميري ماني ءَ جي عيد جي پھرين ڏينھن تي شاگرد‬ ‫عيسي وٽ آيا ۽ پڇيائونس تہ ”تون ڪٿي ٿو چاھين جو تو ء‬ ‫ي‬ ‫تياري ڪريون؟‬ ‫‪18‬فءقءا ءل لءهد ” ‪:‬شھر ۾ وڃو اھڙي ماڻھو ءَ وٽ ۽ چؤ ته مالڪ چوي ٿو‪ ،‬منھنجو وقت ويجھو آھي ‪.‬مان پنھنجي شاگردن سان گڏ تنھنجي گھر‬ ‫۾ عيد فصح ڪندس‪.‬‬ ‫عيسي کين مقرر ڪيو ھو ‪.‬۽ عيد فصح تيار ڪيائون‪.‬‬ ‫‪19‬پوَ شاگردن ائين ڪيو جيئن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪20‬جڏھن شام ٿي تہ ھو ٻارھن شاگردن سان گڏ ويٺو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ جيئن اھي کائين‪ ،‬ھن چيو تہ ”آ ءَ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھان مان ھڪڙو مون کي پڪڙائيندو‪.‬‬ ‫‪22‬اھي ڏاڍا غمگين ٿيا ۽ انھن مان ھر ھڪ کيس چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو آ ءَ آھيان ڇا؟‬ ‫‪23‬ھن جواب ڏنو تہ ”جيڪو پنھنجو ھٿ مون سان وات ۾ وجھندو‪ ،‬سو ئي مون کي پڪڙائيندو‪.‬‬ ‫لَ جنھن جي وسيلي ابن ⁠آدم کي پڪڙجي ٿو ‪.‬اھو ان‬ ‫‪24‬ابن ⁠آدم ائين ٿو وڃي جيئن ھن بابت لکيل آھي‪ ،‬پر افسوس آھي انھي ءَ ماڻھو ءَ ء‬ ‫لَ چڱو ھجي ھا جيڪڏھن اھو پيدا نه ٿئي ھا‪.‬‬ ‫ماڻھو ءَ ء‬ ‫‪25‬پوَ يھوداہ‪ ،‬جنھن کيس پڪڙايو ھو‪ ،‬تنھن جواب ڏنو تہ ”اي استاد‪ ،‬ڇا آ ءَ آھيان؟ ھن چيو ته‪ ،‬توھان چيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي ماني کڻي برڪت ڪئي ۽ ٽوڙي شاگردن کي ڏنائين ۽ چيائين تہ ”وٺو‪ ،‬کائو ‪.‬ھي منھنجو جسم‬ ‫تہ‬ ‫ھئا‬ ‫رھيا‬ ‫کائي‬ ‫اھي‬ ‫‪26‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪27‬ھن پيالو کڻي شڪر ڪيو ۽ انھن کي ڏنائين ۽ چيائين تہ ”اوھين سڀ ان مان پيئو‪.‬‬ ‫لَ وھايو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬ڇالَ ⁠جو اھو منھنجو رت آھي نئين عھد نامي جو‪ ،‬جيڪو گھڻن جي گناھن جي معافي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫پوَ انگورن جي ھن ميوي مان نہ پيئندس‪ ،‬جيستائين انھي ءَ ڏينھن کي پنھنجي پي دَ جي‬ ‫‪29‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ آ ءَ ھن کان ء‬ ‫بادشاھت ۾ اوھان سان گڏ نئون نہ پيئان‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن اھي گيت ڳائي ٻاھر زيتون جي جبل ڏانھن ويا‪.‬‬

‫‪25‬‬

‫ميٿيو‬

‫⁠جو لکيل آھي تہ ”آ ءَ ريڍار کي ماريندس ۽‬

‫ڇالَ‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين سڀيئي اڄ رات منھنجي ڪري بيزار ٿيندا‪،‬‬ ‫‪31‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫رڍن جون رڍون ٽڙي پکڙي وينديون‪.‬‬ ‫پوَ توھان کان اڳي گليل ڏانھن ويندس‪.‬‬ ‫‪32‬پر آ ءَ وري جيئرو ٿيڻ کان ء‬ ‫‪33‬تنھن تي پطرس وراڻيو تہ ”جيتوڻيڪ سڀ ماڻھو تنھنجي ڪري ناراض ٿين‪ ،‬پر آ ءَ ڪڏھن بہ ناراض نہ ڪندس‪.‬‬ ‫‪34‬عيسي کيس چيو تہ ”آ ءَ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اڄ رات ڪڪڙ جي ٻانگ ڏيڻ کان اڳ‪ ،‬تون ٽي دفعا منھنجو انڪار ڪندين‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪35‬تنھن تي پطرس وراڻيو تہ ”جيتوڻيڪ مون کي تو سان گڏ مرڻ گھرجي‪ ،‬تڏھن بہ تو کي انڪار نہ ڪندس ‪.‬ساڳي ءَ طرح سڀني‬ ‫شاگردن پڻ چيو‪.‬‬ ‫جاَ تي آيو ۽ شاگردن کي چيائين تہ ”اوھين ھتي ويھو‪ ،‬جيستائين آ ءَ اتي وڃي دعا‬ ‫‪36‬پوَ‬ ‫عيسي انھن سان گڏ گٿسمني نالي ھڪڙي ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫گھران‪.‬‬ ‫‪37‬ھو پاڻ سان گڏ پطرس ۽ زبدي ءَ جي ٻن پٽن کي وٺي ويو ۽ ڏاڍو غمگين ۽ ڳرو ٿيڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪38‬پوَ ھن انھن کي چيو تہ ”منھنجو روح ڏاڍو غمگين آھي‪ ،‬موت تائين‪ ،‬ھتي ترسو ۽ مون سان گڏ جاڳندا رھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬پوَ ھو ٿورو اڳتي وڌيو‪ ،‬پنھنجي منھن تي ڪري پيو ۽ دعا گھريائين تہ ”اي بابا‪ ،‬جيڪڏھن ٿي سگھي تہ ھي پيالو مون وٽان ھليو‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪ ،‬پر جيئن منھنجي مرضي‪ ،‬پر جيئن تون گھرين‪.‬‬ ‫‪40‬پوَ ھو شاگردن وٽ آيو ۽ کين ننڊ ۾ ڏٺائين ۽ پطرس کي چيائين تہ ”ڇا‪ ،‬اوھين مون سان ھڪ ڪلڪ بہ جاڳي نہ سگھيا؟‬ ‫ء‬ ‫‪41‬جاڳندا رھو ۽ دعا گھرو تہ آزمائش ۾ نہ پئو‪ ،‬روح تہ راضي آھي‪ ،‬پر جسم ڪمزور آھي‪.‬‬ ‫‪42‬ھو ٻئي ڀيري وري ھليو ويو ۽ دعا گھريائين تہ ”اي بابا‪ ،‬جيڪڏھن ھي پيالو مون وٽان ٽري نہ وڃي‪ ،‬جيستائين آ ءَ ان کي نہ پيئان‪،‬‬ ‫تنھنجي مرضي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن جون اکيون ڳريون ھيون‪.‬‬ ‫‪43‬پوَ ھو آيو ۽ ڏٺائين تہ کين وري ننڊ پئي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪44‬پوَ ھو انھن کي ڇڏي وري ھليو ويو ۽ ٽيون دفعو دعا گھريائين ۽ اھي ئي ڳالھيون ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪45‬پوَ ھو پنھنجن شاگردن وٽ آيو ۽ کين چيائين تہ ”ھاڻي ننڊ ڪريو ۽ آرام ڪريو ‪:‬ڏسو‪ ،‬وقت اچي ويجھو آھي ۽ ابن ⁠آدم گنھگارن‬ ‫ء‬ ‫جي حوالي ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪46‬اٿو‪ ،‬اچو ته ھلون‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اھو ويجھو آھي جيڪو مون کي دغا ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪47‬اڃا ھو ڳالھائي رھيو ھو تہ ٻارھن شاگردن مان ھڪڙو يھوداہ آيو ۽ ساڻس گڏ ھڪڙو وڏو ميڙ تلوارن ۽ لٺن سان گڏ ھو‪ ،‬جيڪو‬ ‫سردار ڪاھنن ۽ ماڻھن جي بزرگن وٽان ھو‪.‬‬ ‫‪48‬ھاڻي جنھن کيس پڪڙايو‪ ،‬تنھن انھن کي ھڪ نشاني ڏني‪ ،‬جنھن چيو تہ ”جنھن کي مان چميان‪ ،‬سو اھو ئي آھي ‪:‬کيس پڪڙيو‪.‬‬ ‫عيسي وٽ آيو ۽ چيائين تہ ”سلم !۽ کيس چمي ڏني‪.‬‬ ‫‪49‬تنھن تي ھو‬ ‫ي‬ ‫پوَ‬ ‫عيسي تي ھٿ رکي کيس پڪڙيائون‪.‬‬ ‫۽‬ ‫آيا‬ ‫اھي‬ ‫آھين؟‬ ‫آيو‬ ‫ڇو‬ ‫تون‬ ‫”دوست‪،‬‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫‪50‬عيسي کيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي سان گڏ ھئا‪ ،‬تن مان ھڪڙي پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪري پنھنجي تلوار ڪڍي وڏي سردار ڪاھن جي نوڪر‬ ‫‪51‬پوَ انھن مان جيڪي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫کي مارائي سندس ڪن لھي ڇڏيو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو جيڪي تلوار کڻندا سي تلوار سان ناس ٿيندا‪.‬‬ ‫جاَ تي وري وجھہ‪،‬‬ ‫‪52‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”پنھنجي تلوار ھن جي ء‬ ‫ي‬ ‫‪53‬ڇا تون سمجھين ٿو ته ھاڻي آ ءَ پنھنجي پي دَ کان دعا گھري نٿو سگھان‪ ،‬۽ ھو ھن وقت مون کي ملئڪن جي ٻارھن لشڪر کان‬ ‫وڌيڪ ڏيندو؟‬ ‫پوَ لکت ڪيئن پوري ٿيندي‪ ،‬جيڪا ائين ٿيڻ گھرجي؟‬ ‫‪54‬پر ء‬ ‫لَ تلوارون ۽ لٺيون کڻي‬ ‫پڪڙڻ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫چور‬ ‫ڪو‬ ‫جيئن‬ ‫آھيو‬ ‫آيا‬ ‫طرح‬ ‫اوھين‬ ‫”ڇا‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫ميڙ‬ ‫عيسي‬ ‫ئي‬ ‫َ‬ ‫اھڙي‬ ‫َ‬ ‫گھڙي‬ ‫‪55‬انھي ءَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آيو آھين؟ آ ءَ روزانو اوھان سان گڏ ھيڪل ۾ ويھندو ھوس‪ ،‬پر اوھان مون کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪.‬پوَ سڀ شاگرد کيس ڇڏي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫لَ ڪيو ويو تہ نبين جا لکيل لکتون پوريون ٿين ء‬ ‫‪56‬پر اھو سڀ ڪجھہ انھي ءَ ء‬ ‫عيسي کي پڪڙيو ھو‪ ،‬سي کيس وڏي سردار ڪاھن قائفا وٽ وٺي ويا‪ ،‬جتي شريعت جا عالم ۽ بزرگ اچي گڏ ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪57‬جن‬ ‫ي‬ ‫‪58‬پر پطرس سندس پٺيان پري پري وڏي سردار ڪاھن جي محلت ڏانھن ويو ۽ اندر ويو ۽ نوڪرن سان گڏ ويھي رھيو‪ ،‬جو آخر ڏسڻ‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جي خلف ڪوڙي شاھدي ڳولڻ جي ڪوشش ڪئي تہ کيس مارايو‪.‬‬ ‫ڪائونسل‬ ‫سڄي‬ ‫۽‬ ‫بزرگن‬ ‫ڪاھنن‪،‬‬ ‫سردار‬ ‫‪59‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫‪60‬پر ڪوبہ ڪونھي مليو‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪيترائي ڪوڙا شاھد آيا‪ ،‬پر انھن کي ڪوبہ نہ مليو ‪.‬آخر ۾ ٻه ڪوڙا شاھد آيا‪،‬‬ ‫‪61‬۽ چيائين تہ ”ھن ماڻھو ءَ چيو آھي تہ آ ءَ خدا جي ھيڪل کي ڊاھڻ جي قابل آھيان ۽ ٽن ڏينھن ۾ ٺاھيندس‪.‬‬ ‫‪62‬تڏھن وڏو سردار ڪاھن اٿيو ۽ چيائينس تہ ”ڇا تون ڪجھھ جواب نہ ڏيندين؟ ھي ڪھڙي شاھدي ڏين ٿا تنھنجي خلف؟‬ ‫‪.‬وقءا ءل لءهد ءمنء يال ءمسءي ءح ءِ ءوقءالء” ‪:‬آ ءَ تو کي جيئري خدا جو قسم ٿو چوان ته تون اسان کي ٻڌائين ته ڇا تون مسيح‬ ‫‪63‬پر‬ ‫ي‬ ‫عيسي خاموش رھيو ء‬ ‫آھين‪ ،‬خدا جو فرزند‪.‬‬ ‫‪64‬عيسي وراڻيو تہ ”تو چيو آھي تہ‪ ،‬پر آ ءَ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھاڻي اوھين ابن ⁠آدم کي قدرت جي ساڄي پاسي ويٺل ۽ آسمان جي‬ ‫ي‬ ‫ڪڪرن ۾ ايندي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪65‬تڏھن وڏي سردار پنھنجا ڪپڙا ڦاڙيندي چيو تہ ”ھن ڪفر جي ڳالھ ڪئي آھي ‪.‬اسان کي وڌيڪ شاھدن جي ڪھڙي ضرورت آھي؟‬ ‫ڏس‪ ،‬ھاڻي توھان ٻڌو آھي سندس ڪفر‪.‬‬ ‫‪66‬توھان ڇا ٿا سوچيو؟ انھن جواب ڏنو تہ ”ھو موت جو ڏوھاري آھي‪.‬‬ ‫‪67‬پوَ انھن ھن جي منھن تي ٿڪون ھنيا ۽ کيس ڌڪ لڳا ‪.‬۽ ٻيا کيس پنھنجن ھٿن جي ھٿن سان مارڻ لڳا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لَ اڳڪٿي ڪر‪ ،‬اي مسيح‪ ،‬اھو ڪير آھي جنھن تو کي مارايو؟‬ ‫‪68‬چيائون تہ ”اسان ء‬ ‫عيسي سان گڏ ھئين‪.‬‬ ‫جي‬ ‫گليل‬ ‫بہ‬ ‫”تون‬ ‫تہ‬ ‫چيائينس‬ ‫۽‬ ‫آئي‬ ‫وٽس‬ ‫ڇوڪري‬ ‫ھڪڙي‬ ‫۽‬ ‫ھو‬ ‫ويٺو‬ ‫ٻاھران‬ ‫جي‬ ‫محلت‬ ‫‪69‬ھاڻي پطرس‬ ‫ي‬ ‫‪70‬پر ھن انھن سڀني جي اڳيان انڪار ڪندي چيو تہ ”مون کي خبر نہ آھي تہ تون ڇا ٿو چوين‪.‬‬

‫‪26‬‬

‫ميٿيو‬

‫‪71‬جڏھن ھو ٻاھران ٻاھران ٻاھران ٻاھر نڪتو تہ ھڪڙي ٻي نوڪرياڻي ءَ ھن کي ڏٺو ۽ جيڪي اتي ھئا تن کي چيائين تہ ”ھي ماڻھو‬ ‫عيسي نااري ءَ سان گڏ ھو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪72‬وري ھن قسم کڻي انڪار ڪيو تہ ”آ ءَ انھي ءَ ماڻھو ءَ کي نہ ٿو سڃاڻان‪.‬‬ ‫پوَ جيڪي بيٺا ھئا سي وٽس آيا ۽ پطرس کي چيائون تہ ”بيشڪ تون بہ انھن مان آھين ‪.‬ڇو ته تنھنجي ڳالھھ توکي‬ ‫‪73‬ٿوري دير کان ء‬ ‫بيوقوف بڻائي ٿي‪.‬‬ ‫‪74‬پوَ ھو گاريون ڏيڻ لڳو ۽ قسم کڻي چوڻ لڳو تہ ”آ ءَ انھي ءَ ماڻھو ءَ کي نہ ٿو سڃاڻان ‪.‬۽ فوري طور تي ڪڪڙ چريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جو اھو لفظ ياد آيو‪ ،‬جنھن کيس چيو ھو تہ ”ڪڪڙ جي ٻانگ ڏيڻ کان اڳي تون ٽي دفعا منھنجو انڪار‬ ‫کي‬ ‫پطرس‬ ‫تي‬ ‫‪75‬تنھن‬ ‫ي‬ ‫ڪندين ‪.‬۽ ھو ٻاھر نڪري ويو ۽ روئي روئي‪.‬‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫عيسي کي مارڻ جون الحون ڏنيون‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن ابح جو سوير ٿيو تہ سڀني سردار ڪاھنن ۽ ماڻھن جي بزرگن‬ ‫ي‬ ‫‪2‬جڏھن ھن کي ٻڌايائون‪ ،‬تڏھن کيس وٺي ويا ۽ گورنر پونطيس پلطس جي حوالي ڪيائون‪.‬‬ ‫‪3‬پوَ يھوداہ‪ ،‬جنھن کيس پڪڙايو ھو‪ ،‬سو جڏھن ڏٺائين تہ کيس سزا مليل آھي‪ ،‬تڏھن توبھہ ڪئي ۽ اھي ٽيھہ چاندي ءَ جا سڪا وري‬ ‫ء‬ ‫سردار ڪاھنن ۽ بزرگن وٽ کڻي آيا‪.‬‬ ‫لَ ڏسو‪.‬‬ ‫‪4‬چيائين تہ ”مون اھو گناھہ ڪيو آھي جو مون بي ⁠گناھہ جي خون سان خيانت ڪئي آھي ‪.‬۽ چيائون ته اسان کي ڇا آھي؟ ان ء‬ ‫‪5‬ھن چاندي ءَ جا سڪا ھيڪل ۾ اڇليا ۽ ھليو ويو ۽ پاڻ کي ڦاسي ڏني‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو اھو رت جي قيمت آھي‪.‬‬ ‫‪6‬سردار ڪاھن چاندي ءَ جا سڪا کڻي چيائونس تہ ”اھو جائز نہ آھي جو انھن کي خزاني ۾ وجھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پوَ انھن الح ڪئي ۽ انھن سان گڏ ڪنڀر جو ميدان خريد ڪيائون تہ ڌارين کي دفن ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري انھي ءَ ميدان کي اڄ ڏينھن تائين رت جو ميدان سڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪9‬پوَ اھو پورو ٿيو جيڪو يرمي نبي ءَ جو چيو ھو تہ ”ھنن چاندي ءَ جا ٽيھ سڪا کنيا‪ ،‬يعني انھي ءَ جي قيمت‪ ،‬جنھن جي بني اسرائيلن قدر‬ ‫ء‬ ‫ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫لَ ڏنائين‪ ،‬جيئن خداوند مون کي مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ انھن کي ڪنڀر جي ميدان ء‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”تون چوين ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬عيسي گورنر جي اڳيان بيٺو‪ ،‬گورنر کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون يھودين جو بادشاھہ آھين؟ تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪12‬جڏھن مٿس سردار ڪاھنن ۽ بزرگن جا الزام لڳا‪ ،‬تڏھن ھن ڪوبہ جواب نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪13‬تڏھن پلطس ھن کي چيو تہ ”ڇا تون نٿو ٻڌين تہ اھي تو جي خلف ڪيترين ڳالھين جي شاھدي ڏين ٿا؟‬ ‫‪14‬ھن کيس جواب ڏنو تہ ڪڏھن بہ ڪڏھن بہ نہ ‪.‬ايتري قدر جو گورنر ڏاڍو حيران ٿي ويو‪.‬‬ ‫لَ آزاد ڪرڻ گھريو ھو‪ ،‬جنھن کي ھو گھرندا ھئا‪.‬‬ ‫‪15‬ھاڻي انھي ءَ عيد تي گورنر ھڪ قيدي ءَ کي ماڻھن ء‬ ‫‪16‬پوَ انھن وٽ ھڪڙو مشھور قيدي ھو‪ ،‬جنھن جو نالو برابا ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬تنھنڪري جڏھن اھي گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن پلطس انھن کي چيو تہ ”اوھين ڪنھن کي ڇڏي ڏيندا‪ ،‬جيڪو آ ءَ اوھان جي خاطر آزاد ڪريان؟‬ ‫برابا‪ ،‬يا يسوع جنھن کي مسيح سڏيو ويندو آھي؟‬ ‫‪18‬ڇالَ ⁠جو ھن کي خبر ھئي تہ انھن کيس حسد جي ڪري ڇڏايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬جڏھن ھو عدالت جي ڪرسي ءَ تي بيٺو ھو‪ ،‬تڏھن ھن جي زال کيس چيو تہ ”ھن سچي ماڻھو ءَ سان توکي ڪوبہ واسطو نہ ڪر‪،‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو مون اڄ ڏينھن خواب ۾ ھن جي ڪري ڪيتريون ئي تڪليفون برداشت ڪيون آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي کي ماري ڇڏين‪.‬‬ ‫‪20‬پر سردار ڪاھنن ۽ بزرگن ميڙ کي منٿون ڪيون تہ برابا کان پڇو تہ‬ ‫ي‬ ‫لَ آزاد ڪريان؟ چيائون‪ ،‬برابا‪.‬‬ ‫‪21‬گورنر انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڇا اوھين انھن ٻنھي مان انھن کي ڇڏي ڏيندا‪ ،‬جيڪو آ ءَ اوھان ء‬ ‫عيسي جنھن کي مسيح سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬تنھن کي آ ءَ ڇا ڪريان؟ اھي سڀيئي چون ٿا تہ کيس اليب تي‬ ‫‪22‬پلطس انھن کي چيو تہ‬ ‫”پوَ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫چاڙھيو وڃي‪.‬‬ ‫‪23‬تنھن تي گورنر چيو تہ ”ڇو‪ ،‬ھن ڪھڙو بڇڙو ڪم ڪيو آھي؟ پر انھن وڌيڪ رڙ ڪري چيو تہ ”ھن کي اليب تي چاڙھيو وڃي‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن پلطس ڏٺو تہ ھو ڪجھہ بہ نہ ٿي سگھيو‪ ،‬بلڪ گوڙ مچي رھيو آھي‪ ،‬تڏھن پاڻي کڻي ماڻھن جي اڳيان پنھنجا ھٿ ڌوئي چيائين‬ ‫تہ ”آ ءَ ھن انصاف واري ماڻھو ءَ جي خون کان بيزار آھيان‪.‬‬ ‫‪25‬پوَ سڀني ماڻھن جواب ڏنو تہ ”ھن جو رت اسان تي ۽ اسان جي ٻارن تي ھجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ حوالي ڪيائين‪.‬‬ ‫چاڙھڻ‬ ‫تي‬ ‫اليب‬ ‫کيس‬ ‫کان‬ ‫ھڻڻ‬ ‫چھبڪ‬ ‫کي‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‬ ‫آزاد‬ ‫انھن‬ ‫کي‬ ‫برابا‬ ‫ھن‬ ‫پوَ‬ ‫عيسي‬ ‫لَ‬ ‫‪26‬پوَ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي کي عام ھال ۾ وٺي ويا ۽ سپاھين جي سڄي ٽولي کي وٽس گڏ ڪيائون‪.‬‬ ‫‪27‬پوَ گورنر جا سپاھي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪28‬تنھن تي انھن کيس ڌوئي ڇڏيو ۽ کيس ھڪ قرمزي چادر پھرايو‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن انھن ڪنڊن جو تاج ٺاھي سندس مٿي تي رکيو ۽ سندس ساڄي ھٿ ۾ ڪانو‪ ،‬ھن جي اڳيان گوڏن ڀر ڪري مٿس ٺٺوليون ڪري‬ ‫چيائون تہ ”سلم‪ ،‬يھودين جو بادشاھہ!‬ ‫‪30‬انھن مٿس ٿڪون ھنيا ۽ لٺ کڻي ھن جي مٿي تي ڌڪ ھنيا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن انھن مٿس ٺٺوليون ڪيون‪ ،‬تڏھن کانئس اھو ڪپڙو لھي مٿس پنھنجا ڪپڙا پھرايائون ۽ کيس اليب تي چاڙھي ڪوڪا ھڻڻ‬ ‫لڳا‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن اھي ٻاھر نڪتا تہ کين سائمن نالي ڪريني شھر جو ھڪڙو ماڻھو مليو‪ ،‬جنھن کي انھن اليب کڻڻ تي مجبور ڪيو‪.‬‬ ‫جاَ‪.‬‬ ‫جاَ تي پھتا‪ ،‬يعني کوپري واري ء‬ ‫‪33‬جڏھن ھو گلگٿا نالي ء‬ ‫لَ ڏني‪ ،‬جنھن ۾ پيت مليل ھو ۽ جڏھن چکي چڪو ھو‪ ،‬تڏھن نہ پيئندو ھو‪.‬‬ ‫‪34‬ھنن کيس سرڪي پيئڻ ء‬

‫‪27‬‬

‫ميٿيو‬

‫لَ تہ اھو سچو ٿئي جيڪو نبي ءَ جو چوڻ ھو تہ ”ھنن‬ ‫‪35‬پوَ انھن کيس اليب تي چاڙھي سندس ڪپڙا ورھايا‪ ،‬۽ پدراپا وڌا‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫منھنجا ڪپڙا پاڻ ۾ ورھايا‪ ،‬۽ منھنجي پوشاڪ تي پدراپا لڳا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ ويٺي ھن کي اتي ڏسندا رھيا‪.‬‬ ‫عيسي آھي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ سندس مٿي تي سندس الزام لکيل ھو تہ ”ھي يھودين جو بادشاھہ‬ ‫ي‬ ‫‪38‬پوَ ھن سان گڏ ٻه چور اليب تي چاڙھيل ھئا‪ ،‬ھڪڙو ساڄي ۽ ٻيو کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬پوَ جيڪي اتان لنگھندا ھئا‪ ،‬سي کيس گاريون ڏيندا ھئا‪ ،‬۽ پنھنجا ڪنڌ ڌوڻيندا ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫بچاَ ‪.‬جيڪڏھن تون خدا جو فرزند آھين‪ ،‬اليب تان‬ ‫‪40‬۽ چيائين تہ ”تون جيڪو ھيڪل ڊاھي ٿو ۽ ٽن ڏينھن ۾ ٺاھين ٿو‪ ،‬سو پاڻ کي‬ ‫ء‬ ‫ھيٺ لھي اچ‪.‬‬ ‫‪41‬اھڙي ءَ طرح سردار ڪاھنن بہ شريعت جي عالمن ۽ بزرگن سان گڏ مٿس ٺٺوليون ڪندي چيو تہ‬ ‫‪42‬ھن ٻين کي بچايو ‪.‬پاڻ کي بچائي نٿو سگھي ‪.‬جيڪڏھن ھو بني اسرائيل جو بادشاھہ آھي‪ ،‬ھاڻي ھاڻي اليب تان ھيٺ لھي‪ ،‬۽ اسين‬ ‫مٿس ايمان آڻينداسين‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھن چيو تہ آ ءَ خدا جو فرزند آھيان‪.‬‬ ‫‪43‬ھن خدا تي ڀروسو ڪيو ‪.‬ھاڻي کيس ڇڏائي‪ ،‬جيڪڏھن ھو کيس ھجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪44‬انھن چورن بہ‪ ،‬جيڪي ھن سان گڏ اليب تي چاڙھيا ويا ھئا‪ ،‬تن بہ اھو ئي سندس ڏندن ۾ اڇليو‪.‬‬ ‫‪45‬ھاڻي ڇھين ڪلڪ کان وٺي نائين وڳي تائين سڄي ملڪ ۾ اوندھ ھئي‪.‬‬ ‫عيسي وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”ايلي‪ ،‬ايلي‪ ،‬لما سبخٿاني؟ يعني ”منھنجا خدا‪ ،‬منھنجا خدا‪ ،‬تو مون کي‬ ‫‪46‬پوَ اٽڪل اڌ ڪلڪ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇو ڇڏيو؟‬ ‫‪47‬انھن مان ڪي جيڪي اتي بيٺا ھئا‪ ،‬تن اھو ٻڌي چيو تہ ”ھي ماڻھو الياس کي سڏي رھيو آھي‪.‬‬ ‫لَ ڏنائين‪.‬‬ ‫‪48‬تنھن تي انھن مان ھڪڙو ڊوڙندو ويو ۽ اسپنج کڻي سرڪي سان ڀريو ۽ ڪڪڙ تي رکي کيس پيئڻ ء‬ ‫لَ ايندو يا نہ‪.‬‬ ‫‪49‬باقي چيائون تہ ”ھلو‪ ،‬ڏسون تہ الياس کيس بچائڻ ء‬ ‫‪50‬عيسي جڏھن وري وڏي آواز سان رڙ ڪئي‪ ،‬تڏھن روح ڦٽي ويو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪51‬۽ ڏسو‪ ،‬ھيڪل جو پردو مٿي کان ھيٺ تائين ٻن حصن ۾ ڦاٽي پيو ‪.‬۽ زمين کي ڌڪ لڳو‪ ،‬۽ پٿر ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪52‬۽ قبرون کوليون ويون ‪.‬۽ ڪيترن ئي بزرگن جا لش جيڪي ننڊ ۾ ھئا‪،‬‬ ‫پوَ قبرن مان ٻاھر نڪري مقدس شھر ۾ ويو ۽ گھڻن کي ڏيکاريائين‪.‬‬ ‫‪53‬۽ سندس جيئري ٿيڻ کان ء‬ ‫عيسي کي ڏسي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن زلزلو ۽ اھي ڪم جيڪي ٿي رھيا ھئا‪ ،‬سو ڏاڍا ڊڄي ويا ۽‬ ‫‪54‬جڏھن اوبيدار ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬سي‬ ‫ي‬ ‫چيائون تہ ”سچ ⁠پچ ھي خدا جو فرزند ھو‪.‬‬ ‫عيسي جي پٺيان اچي سندس خدمت ڪنديون ھيون‪.‬‬ ‫‪55‬اتي ڪيتريون ئي عورتون پري کان ڏسنديون رھيون‪ ،‬جيڪي گليل کان‬ ‫ي‬ ‫‪56‬جن ۾ مريم مگدليني‪ ،‬مريم يعقوب ۽ يوسيس جي ما دَ ۽ زبدي ءَ جي ٻارن جي ما دَ ھئي‪.‬‬ ‫عيسي جو شاگرد ھو‪.‬‬ ‫‪57‬جڏھن شام ٿي تہ ارمٿيا جو ھڪڙو امير ماڻھو آيو‪ ،‬جنھن جو نالو يوسف ھو‪ ،‬جيڪو پاڻ بہ‬ ‫ي‬ ‫‪.‬پوَ پلطس حڪم ڏنو ته لش پھچايو وڃي‪.‬‬ ‫‪58‬ھو پلطس وٽ ويو ۽‬ ‫عيسي جي لش جي منٿ ڪيائين ء‬ ‫ي‬ ‫د‬ ‫‪59‬جڏھن يدوسف لش ورتو‪ ،‬تڏھن ان کي ااف ڪپڙي ۾ ويڙھيائين‪.‬‬ ‫‪60‬۽ ان کي پنھنجي نئين قبر ۾ رکيو‪ ،‬جيڪو ھن پٿر ۾ ٺاھيو ھو‪ ،‬۽ اھو ھڪڙو وڏو پٿر قبر جي دروازي ڏانھن لھي‪ ،‬۽ روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪61‬اتي مريم مگدليني ۽ ٻي مريم قبر جي ڀرسان ويٺي ھئي‪.‬‬ ‫پوَ‪ ،‬سردار ڪاھن ۽ فريسي گڏ ٿي پلطس وٽ آيا‪.‬‬ ‫‪62‬ٻئي ڏينھن تي‪ ،‬يعني تياري ءَ جي ڏينھن کان ء‬ ‫پوَ وري جيئرو ٿي‬ ‫کان‬ ‫ڏينھن‬ ‫ٽن‬ ‫َ‬ ‫”آ‬ ‫تہ‬ ‫ھو‬ ‫چيو‬ ‫تہ‬ ‫ھو‬ ‫جيئرو‬ ‫اڃا‬ ‫جڏھن‬ ‫‪63‬چيائونس تہ ”سائين‪ ،‬اسان کي ياد آھي تہ‬ ‫َ‬ ‫ٺڳي‬ ‫َ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اٿندس‪.‬‬ ‫‪64‬تنھنڪري حڪم ڏيو تہ قبر کي ٽئين ڏينھن تائين پڪڙيو وڃي‪ ،‬متان سندس شاگرد رات جو اچي کيس چوري ڪري وٺي وڃن ۽‬ ‫ماڻھن کي چون تہ ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آھي‪ ،‬تنھنڪري آخري غلطي پھرين کان وڌيڪ خراب ٿيندي‪.‬‬ ‫‪65‬تنھن تي پلطس انھن کي چيو تہ ”اوھان وٽ گھڙي آھي‪ ،‬وڃو‪ ،‬جيترو ٿي سگھي ان کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪66‬پوَ اھي ويا ۽ قبر کي پڪڙي‪ ،‬پٿر تي مھر ھنئي ۽ واچ قائم ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫لَ آيا‪.‬‬ ‫‪1‬سبت جي ڏينھن جي پڄاڻي ءَ تي جيئن ئي ھفتي جي پھرين ڏينھن تي ابح ٿيڻ لڳي‪ ،‬تڏھن مريم مگدليني ۽ ٻي مريم قبر ڏسڻ ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو خداوند جو ملئڪ آسمان مان ھيٺ لٿو ۽ آيو ۽ انھي ءَ پٿر کي دروازي تان ھٽائي ان تي‬ ‫‪2‬پوَ اتي ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ويھي رھيو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن جو چھرو وڄ وانگر ھو‪ ،‬۽ سندس پوشاڪ برف جھڙي اڇي ھئي‪.‬‬ ‫اس‪.‬‬ ‫الرحي ءم ءن ن‬ ‫الرحي ءم ءِ ن‬ ‫‪4‬ولء دھ يم فءي ن‬ ‫الر ءحي ءيم ءو ءل ت ءءر دُوا ءمنء النن ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي کي ڳولي رھيا آھيو‪ ،‬جنھن کي‬ ‫ڇالَ ⁠جو مون کي خبر آھي تہ اوھين‬ ‫‪5‬تنھن تي ملئڪ انھن عورتن کي جواب ڏنو تہ ”ڊڄو نہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اليب تي چاڙھيو ويو ھو‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو ھو جيئرو ٿي اٿيو آھي‪ ،‬جيئن ھن چيو ھو ‪.‬اچو‪ ،‬اھا جڳھ ڏسو جتي رب رکيل آھي‪.‬‬ ‫‪6‬ھو ھتي نہ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جلدي وڃو ۽ سندس شاگردن کي ٻڌايو تہ ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬ھو توھان کان اڳي گليل ڏانھن وڃي رھيو آھي ‪.‬اتي‬ ‫توھان ھن کي ڏسندا ‪:‬ڏسو‪ ،‬مون توھان کي ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھي ڊپ ۽ وڏي خوشي سان قبر کان جلدي روانا ٿيا ‪.‬۽ پنھنجي شاگردن کي لفظ آڻڻ لَ ڊوڙي ويو‪.‬‬

‫‪28‬‬

‫ميٿيو‬

‫عيسي انھن سان مليو ۽ چيائين تہ ”سڀني کي سلم ‪.‬۽ اھي آيا ۽ کيس پيرن کان پڪڙي‪ ،‬کيس‬ ‫‪9‬جڏھن اھي سندس شاگردن کي ٻڌائڻ ويا تہ‬ ‫ي‬ ‫سجدو ڪيو‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”ڊڄو نہ‪ ،‬وڃو منھنجي ڀائرن کي چئو تہ اھي گليل ڏانھن ھجن تہ اتي مون کي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪10‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪11‬جڏھن ھو وڃي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ڪي پھريدار شھر ۾ آيا‪ ،‬جن سردار ڪاھنن کي اھي سڀ ڪم ڏيکاريا‪ ،‬جيڪي ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اھي بزرگن سان گڏ گڏ ٿيا ۽ الحون ڪيائون‪ ،‬تڏھن سپاھين کي وڏو پيسا ڏنائون‪.‬‬ ‫‪13‬چيائون تہ ”چئو تہ رات جو سندس شاگرد آيا ۽ جڏھن اسين سمھي رھيا ھئاسين تڏھن کيس چورائي ويا‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪڏھن اھا ڳالھہ گورنر جي ڪنن تائين پھچي‪ ،‬تڏھن کيس سمجھائينداسين ۽ اوھان جي حفاظت ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري اھي پئسا وٺي ويا ۽ ائين ئي ڪيائون جيئن کين سيکاريو ويو‪ ،‬۽ اھو چوڻ اڄ ڏينھن تائين يھودين ۾ عام آھي‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي مقرر ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪16‬پوَ يارھن شاگرد گليل ڏانھن ھليا ويا‪ ،‬جتي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬جڏھن ھنن کيس ڏٺو تہ سجدو ڪيائون‪ ،‬پر ڪن کي شڪ ھو‪.‬‬ ‫‪18‬عيسي آيو ۽ انھن سان ڳالھائيندي چيائين تہ ”آسمان ۽ زمين ۾ سڀ اختيار مون کي ڏنا ويا آھن‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪19‬تنھنڪري اوھين وڃو ۽ سڀني قومن کي سيکاريو‪ ،‬انھن کي پي دَ‪ ،‬پٽ ۽ پاڪ روح جي نالي تي بپتسما ڏيو‪.‬‬ ‫‪20‬انھن کي سيکاريو ته انھن سڀني شين تي عمل ڪريو جن جو مون اوھان کي حڪم ڏنو آھي ‪:‬۽ ڏسو‪ ،‬آ ءَ ھميشہ اوھان سان گڏ آھيان‪،‬‬ ‫دنيا جي پڇاڙي ءَ تائين ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪29‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬يسوع مسيح جي خوشخبري جي شروعات‪ ،‬خدا جو فرزند؛‬ ‫لِ تيار ڪري‪.‬‬ ‫‪2‬جيئن نبين ۾ لکيل آھي تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ پنھنجو قاصد تنھنجي اڳيان موڪليان ٿو‪ ،‬جيڪو تنھنجو رستو تو ء‬ ‫‪3‬رڻ ⁠پٽ ۾ ھڪڙي رڙ ڪندڙ جو آواز‪” ،‬خداوند جو رستو تيار ڪريو‪ ،‬سندس رستا سڌو ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬يوحنا بيابان ۾ بپتسما ڏني ۽ گناھن جي معافي لِ توبھہ جي بپتسما جي تبليغ ڪئي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھن تي يھوديہ جي سڄي ملڪ ۽ يروشلم جا ماڻھو ٻاھر نڪري آيا ۽ سڀيئي پنھنجن گناھن جو اقرار ڪري کيس اردن ندي ءِ ۾ بپتسما‬ ‫ڏنائون‪.‬‬ ‫‪6‬يوحنا کي ااٺن جا وار پھريل ھوا ۽ سندس ڪلھن تي چمڙو ڍڪيل ھو ‪.‬۽ ھن ماڪڙ ۽ جھنگلي ماکي کائيندا ھئا‪.‬‬ ‫پوِ مون کان وڌيڪ طاقتور ھڪڙو ايندو‪ ،‬جنھن جي بوٽن جو تالو آ ءِ ھيٺ لھي ڇڏڻ جي لئق نہ‬ ‫‪7‬۽ منادي ڪيائين تہ ”مون کان ء‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪8‬بيشڪ مون اوھان کي پاڻي ءِ سان بپتسما ڏني آھي‪ ،‬پر اھو اوھان کي پاڪ روح سان بپتسما ڏيندو‪.‬‬ ‫عيسي گليل جي ناصرت مان آيو ۽ يوحنا کان بپتسما وٺي اردن ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪9‬انھن ڏينھن ۾ ائين ٿيو جو‬ ‫ي‬ ‫‪10‬۽ پاڻي ءِ مان ٻاھر نڪرندي ئي ھن ڏٺو تہ آسمان کليل آھي ۽ پاڪ روح کي ڪبوتر وانگر ھيٺ لھي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو تہ ”تون منھنجو پيارو فرزند آھين‪ ،‬جنھن مان آ ءِ ڏاڍو خوش آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬۽ فوري طور تي روح کيس بيابان ۾ وٺي ويو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ھو چاليھن ڏينھن تائين بيابان ۾ رھيو‪ ،‬شيطان جي آزمائش ۾ رھيو ‪.‬۽ جھنگلي جانورن سان گڏ ھو ‪.‬۽ ملئڪن سندس خدمت ڪئي‪.‬‬ ‫عيسي گليل ۾ آيو ۽ خدا جي بادشاھت جي خوشخبري ءِ جي منادي ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫پوِ‪،‬‬ ‫‪14‬يوحنا جي جيل ۾ وڃڻ کان ء‬ ‫ي‬ ‫‪15‬۽ چيو تہ ”وقت پورو ٿيو آھي ۽ خدا جي بادشاھت ويجھي آھي ‪:‬توبھہ ڪريو ۽ خوشخبري ءِ تي ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪16‬جڏھن ھو گليل سمنڊ جي ڪناري سان وڃي رھيو ھو تہ ھن شمعون ۽ سندس ڀا اِ اندرياس کي سمنڊ ۾ ڄار وجھندي ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اھي مڇيون ھئا‪.‬‬ ‫‪17‬عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين منھنجي پٺيان اچو تہ آ ءِ اوھان کي ماڻھن جا مڇي مارڻ وارو بڻائيندس‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪18‬تنھن تي اھي پنھنجا ڄار ڇڏي سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھو اتان ٿورو اڳتي ھليو تہ ھن زبدي ءِ جي پٽ يعقوب ۽ سندس ڀا اِ يوحنا کي ڏٺو‪ ،‬جيڪي ٻيڙي ءِ ۾ جال ٺھيل ھئا‪.‬‬ ‫ِ ءوَ ء جنتءُا فءي َءبءدءي ءِلءى ءم ءَ جال امجج ءر ءمينء ‪.‬‬ ‫‪20‬فءقءا ءل لء اھ جم فءي جاأ ء جر ء‬ ‫‪21‬اھي ڪفرناحوم ۾ ويا ‪.‬۽ سبت جي ڏينھن تي ھو سڌو عبادت ⁠خاني ۾ ويو ۽ تعليم ڏيڻ لڳو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو انھن کي سيکاريندو ھو جيئن ھڪڙي اختياري ءِ سان‪ ،‬نڪي شريعت جي‬ ‫‪22‬اھي ھن جي تعليم تي عجب ۾ پئجي ويا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عالمن وانگر‪.‬‬ ‫‪23‬انھن جي عبادت ⁠خاني ۾ ھڪڙو ماڻھو ھو جنھن کي ڀوت ھو ‪.‬۽ ھن رڙ ڪئي‪،‬‬ ‫‪24‬چؤ تُ‪ ،‬اسان کي اڪيلو ڇڏي ڏيو ‪.‬اي عيسى ناصري‪ ،‬اسان کي تو سان ڇا ڪرڻو آھي؟ ڇا تون اسان کي تباھُ ڪرڻ آيو آھين؟ مون‬ ‫کي خبر آھي تُ تون ڪير آھين‪ ،‬خدا جو پاڪ ذات‪.‬‬ ‫عيسي کيس ڇڙٻ ڏيندي چيو تہ ”ماٺ ڪر ۽ ھن مان نڪري وڃ‪.‬‬ ‫‪25‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪26‬جڏھن ڀوت کيس ڦاٽي پيو ۽ وڏي آواز سان رڙيون ڪيائين‪ ،‬تڏھن ھو ان مان ٻاھر نڪري ويو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو اختياري ءِ سان‬ ‫‪27‬اھي سڀيئي حيران ٿي ويا‪ ،‬ايتري قدر جو پاڻ ۾ پڇڻ لڳا تہ ”ھي ڇا آھي؟ ھي ڪھڙو نئون نظريو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫ناپاڪ روحن کي بہ حڪم ڏئي ٿو ۽ اھي سندس فرمانبردار آھن‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن ئي سندس مشھور گليل جي آس پاس جي سڄي علئقي ۾ پکڙجي ويو‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھو يھودي عبادت ⁠خاني مان نڪري يعقوب ۽ يوحنا سان گڏ شمعون ۽ اندرياس جي گھر آيا‪.‬‬ ‫‪30‬پر شمعون جي زال جي ما اِ بخار جي ڪري بيمار پيئي ھئي‪ ،‬تنھنڪري ھنن کيس ھن بابت ٻڌايو‪.‬‬ ‫‪31‬تنھن تي ھو آيو ۽ ھن کي ھٿ کان وٺي مٿي کنيو ‪.‬۽ فوري طور تي بخار ھن کي ڇڏي ڏنو‪ ،‬۽ ھوِ انھن جي خدمت ڪئي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ شام جو جڏھن سج لھي ويو‪ ،‬تڏھن انھن سڀني بيمارن کي ۽ جن کي ڀوتن ورتل ھو‪ ،‬تن کي وٽس آندو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ سڄو شھر دروازي تي گڏ ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪34‬ھن ڪيترن ئي ماڻھن کي شفا ڏني‪ ،‬جيڪي مختلف بيمارين جا بيمار ھئا‪ ،‬۽ گھڻن ڀوتن کي ڪڍيائين ‪.‬۽ شيطانن کي ڳالھائڻ جي اجازت‬ ‫نُ ڏني‪ ،‬ڇاڪاڻ تُ اھي ھن کي سڃاڻندا ھئا‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ صبح جو سوير اٿڻ کان اڳ ۾ ئي ٻاھر نڪري ھڪڙي اڪيلئي ۾ وڃي دعا گھريائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬شمعون ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا سي سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪37‬جڏھن ھن کي لڌو‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”سڀ ماڻھو تو کي ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ آيو آھيان‪.‬‬ ‫‪38‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اچو تُ ھلون ويجھن ڳوٺن ۾‪ ،‬تہ آ ءِ اتي بہ تبليغ ڪريان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬ھن سڄي گليل ۾ انھن جي عبادت ⁠خانن ۾ تبليغ ڪئي ۽ ڀوت ڪڍيائين‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ ھڪڙو ڪوڙھہ جھڙي مريض وٽس آيو ۽ کيس گوڏا کوڙي چيائين تہ ”جيڪڏھن تون گھرين تہ مون کي پاڪ صاف ڪري‬ ‫ء‬ ‫سگھين ٿو‪.‬‬ ‫عيسي کي رحم اچي ويو‪ ،‬تنھن پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪري کيس ڇھيو ۽ چيائينس تہ ”آ ءِ چاھيان ٿو ‪.‬تون صاف ڪر‪.‬‬ ‫‪41‬تڏھن‬ ‫ي‬

‫‪30‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪42‬جڏھن ھن ڳالھايو‪ ،‬تڏھن ئي ڪوڙھہ جھڙي مرِ ھن مان نڪري ويو ۽ ھو پاڪ صاف ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪43‬پوِ ھن کيس سختي ءِ سان تاڪيد ڪيو‪ ،‬۽ فوري طور کيس روانو ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ُ‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫لِ پيش‬ ‫ِ‬ ‫پاڪائي‬ ‫پنھنجي‬ ‫۽‬ ‫ڏيکار‬ ‫ڏانھن‬ ‫ڪاھن‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫وڃ‪،‬‬ ‫رستو‬ ‫پنھنجو‬ ‫پر‬ ‫چئج‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫ڪجھہ‬ ‫کي‬ ‫ِ‬ ‫ماڻھو‬ ‫ڪنھن‬ ‫‪:‬ڏس‪،‬‬ ‫”‬ ‫‪44‬فءقءا ء‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لِ شاھدي ھجي‪.‬‬ ‫ڪر‪ ،‬جيڪي‬ ‫موسي حڪم ڏنو آھي‪ ،‬انھن ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي وڌيڪ پڌرو‬ ‫جو‬ ‫قدر‬ ‫ايتري‬ ‫لڳو‪،‬‬ ‫وڄائڻ‬ ‫گھڻو‬ ‫تمام‬ ‫کي‬ ‫ڳالھہ‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫۽‬ ‫لڳو‪،‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫پڌرو‬ ‫گھڻو‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫۽‬ ‫ويو‬ ‫نڪري‬ ‫ٻاھر‬ ‫‪45‬پر ھو‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ڪري شھر ۾ داخل ٿي نہ سگھيو‪ ،‬پر ويران ھنڌن ۾ ھو‪ ،‬۽ اھي ھر طرف کان وٽس ايندا رھيا‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫پوِ ھو وري ڪفرناحوم ۾ داخل ٿيو ‪.‬۽ اھو شور ڪيو ويو تُ ھو گھر ۾ ھو‪.‬‬ ‫‪1‬ڪجھ ڏينھن کان ء‬ ‫ِ ءمنء جال ءمجج عء ءل ءمنء الظِءينء ءل يءجج عء ال جال ءمجج عء ءل لءُا الظِءينء ءَانء ءمنء ظ‬ ‫الظا ءل ءمينء ‪.‬‬ ‫‪2‬فءَ ء جر ء‬ ‫‪3‬پوِ ھو وٽس آيا‪ ،‬ھڪڙي اڌرنگي جي مريض کي‪ ،‬جنھن کي چئن ڄڻن جو ڄاول ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ھن جي ويجھو اچي نہ سگھيا‪ ،‬تڏھن ڇت کي کوليائون جتي ھو ھو‪ ،‬۽ جڏھن اان کي ٽوڙي‪ ،‬ااھو پلنگ ھيٺ ڪري‬ ‫‪4‬جڏھن اھي دٻائڻ ء‬ ‫ڇڏيائون‪ ،‬جنھن ۾ فالج جو بيمار ھو‪.‬‬ ‫عيسي انھن جو ايمان ڏٺو‪ ،‬تڏھن ھن اڌرنگي جي مريض کي چيو تہ ”پٽ‪ ،‬تنھنجا گناھہ معاف ڪيا وڃن‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پر اتي ڪي شريعت جا عالم ويٺا ھئا ۽ پنھنجن دلين ۾ بحث ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫سواِ ڪير گناھن کي معاف ڪري سگھي ٿو؟‬ ‫‪7‬ھي ماڻھو اھڙي ءِ طرح ڪفر جون ڳالھيون ڇو ٿو ڪري؟ خدا کان‬ ‫ء‬ ‫عيسي پنھنجي روح ۾ سمجھيو تہ اھي پنھنجي اندر ۾ ائين سمجھن ٿا‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اوھين اھي ڳالھيون پنھنجن دلين ۾‬ ‫‪8‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ڇو ٿا سمجھو؟‬ ‫‪9‬ڇا اھو سولو آھي جيڪو فالج جي مريض کي چئجي تہ ’تنھنجا گناھہ بخشيا وڃن ‪.‬يا چئجي‪” ،‬اٿ‪ ،‬۽ پنھنجو بسترو کڻ‪ ،‬۽ گھمڻ؟‬ ‫لِ اوھين ڄاڻو تہ ابن ⁠آدم کي زمين تي گناھہ معاف ڪرڻ جي طاقت آھي‪( ،‬ھن اڌرنگي جي مريض کي چيو تہ)‬ ‫‪10‬پر انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬آ ءِ تو کي چوان ٿو تہ ااٿ‪ ،‬پنھنجو بسترو کڻ‪ ،‬پنھنجي گھر ڏانھن ھليو وڃ‪.‬‬ ‫‪12‬ھو ھڪدم اٿي بيٺو‪ ،‬بسترو کنيو ۽ انھن سڀني جي اڳيان ھليو ويو ‪.‬ايتري قدر جو سڀيئي حيران ٿي ويا ۽ خدا جي واکاڻ ڪندي چوڻ‬ ‫لڳا تہ ”اسان ڪڏھن بہ ھن انداز ۾ نہ ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ ھو وري سمنڊ جي ڪناري کان ھليو ويو ‪.‬۽ سڄو ميڙ وٽس آيو‪ ،‬۽ ھن انھن کي سيکاريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اتان لنگھيو‪ ،‬تڏھن ھن الفيس جي پٽ لوي ءِ کي محصول جي ڍير تي ويٺل ڏٺو ۽ چيائينس تہ ”منھنجي پٺيان ھل ‪.‬۽ ھو اٿيو ۽‬ ‫سندس پٺيان لڳو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫عيسي ۽ سندس شاگردن سان گڏ ويٺا‪،‬‬ ‫عيسي پنھنجي گھر ماني کائي ويٺو تہ ڪيترائي محصول وٺندڙ ۽ گنھگار بہ‬ ‫‪15‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫گھڻا ئي ھئا ۽ سندس پٺيان لڳا‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن شريعت جي عالمن ۽ فريسين ھن کي محصول وٺندڙن ۽ گنھگارن سان گڏ کائيندي ڏٺو‪ ،‬تڏھن سندس شاگردن کي چيائون‬ ‫تہ ”ھي اِ ڪھڙي طرح آھي جو ھو محصول وٺندڙن ۽ گنھگارن سان گڏ کائي پيئي ٿو؟‬ ‫عيسي اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”جنن تندرست آھن تن کي طبيب جي ضرورت نہ آھي‪ ،‬پر بيمارن کي‪ ،‬آ ءِ نيڪن کي‬ ‫‪17‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫لِ سڏڻ آيو آھيان‪.‬‬ ‫نہ‪ ،‬پر گنھگارن کي توبھہ ڪرڻ ء‬ ‫”يحي جا شاگرد ۽ فريسي ڇو روزا رکن ٿا‪ ،‬پر تنھنجا شاگرد روزا‬ ‫‪18‬يوحنا جا شاگرد ۽ فريسي روزا رکندا ھئا ۽ اچي کيس چيائون تہ‬ ‫ي‬ ‫ڇو نٿا رکن؟‬ ‫‪19‬عيسي انھن کي چيو تہ ”ڇا ڪنوار جا ٻار روزا رکي سگھن ٿا‪ ،‬جيستائين گھوٽ ساڻن ھجي؟ جيستائين گھوٽ ساڻن گڏ آھي‪ ،‬تيستائين‬ ‫ي‬ ‫اھي روزا نٿا رکي سگھن‪.‬‬ ‫‪20‬پر ااھي ڏينھن ايندا‪ ،‬جڏھن گھوٽ انھن کان کسبو ۽ انھن ڏينھن ۾ اھي روزا رکندا‪.‬‬ ‫‪21‬ڪوبہ ماڻھو پراڻي ڪپڙي تي نئين ڪپڙي جو ٽڪڙو بہ نہ ٿو سلي‪ ،‬جيڪڏھن نئين ڪپھہ سان ڀريو پيو آھي‪ ،‬سو پراڻي ءِ مان ڦري‬ ‫ٿو وڃي ۽ ان جو ٽڪڙو وڌيڪ خراب ٿي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ڪوبہ ماڻھو نئين شراب کي پراڻين بوتلن ۾ نہ ٿو وجھي‪ ،‬ٻي صورت ۾ نئون شراب بوتلن کي ڦاڙي ڇڏيندو‪ ،‬۽ شراب ڦٽي ويندو‪ ،‬۽‬ ‫بوتلون خراب ٿي وينديون‪ ،‬پر نئين شراب کي نئين بوتلن ۾ وجھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ائين ٿيو تہ ھو سبت جي ڏينھن اءنء جي ٻني ءِ مان لنگھيو ‪.‬۽ سندس شاگرد‪ ،‬جيئن وڃي رھيا ھئا‪ ،‬اناج جي ڪنن کي ٽوڙڻ شروع‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬تنھن تي فريسين چيس تہ ”ڏسو‪ ،‬اھي سبت جي ڏينھن اھو ڇو ٿا ڪن جيڪو جائز نہ آھي؟‬ ‫‪25‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اوھان ڪڏھن نُ پڙھيو آھي ڇا تُ دائود ڇا ڪيو‪ ،‬جڏھن ھن کي ضرورت ھئي‪ ،‬۽ ھو ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن کي بک‬ ‫لڳي ھئي؟‬ ‫‪26‬ھو ڪيئن خدا جي گھر ۾ ابي ياتار وڏي سردار ڪاھن جي ڏينھن ۾ ويو ۽ ظاھر جي ماني کائي‪ ،‬جيڪا کائڻ جائز نہ آھي پر ڪاھنن‬ ‫لِ ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا تن کي بہ ڏنائون؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ نہ‪.‬‬ ‫لِ بڻايو ويو‪ ،‬۽ ماڻھو سبت جي ڏينھن ء‬ ‫‪27‬فقا ءل لُا ” ‪:‬سبت جو ڏينھن ماڻھو ءِ ء‬ ‫‪28‬تنھنڪري ابن ⁠آدم سبت جي ڏينھن جو خداوند پڻ آھي‪.‬‬

‫‪31‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬ھو وري عبادت ⁠خاني ۾ داخل ٿيو ‪.‬۽ اتي ھڪڙو ماڻھو ھو جنھن جو ھڪڙو سڪل ھٿ ھو‪.‬‬ ‫‪2‬اھي کيس ڏسندا رھيا تہ ڇا ھو کيس سبت جي ڏينھن شفا ڏيندو ‪.‬تُ جيئن مٿس الزام لڳائين‪.‬‬ ‫‪3‬ھن انھي ءِ ماڻھو ءِ کي چيو جنھن جو ھٿ سڪل ھو‪” ،‬ااٿي بيھہ‪.‬‬ ‫‪4‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬سبت جي ڏينھن چڱائي ڪرڻ جائز آھي يا بڇڙائي؟ زندگي بچائڻ يا مارڻ؟ پر ھنن امن امان قائم رکيو‪.‬‬ ‫لِ غمگين ٿي‪ ،‬تنھن ماڻھو ءِ کي چيو تہ ”پنھنجو ھٿ‬ ‫‪5‬جڏھن ھن انھن ڏانھن ڪاوڙجي چوڌاري نھاريو‪ ،‬۽ انھن جي دلين جي سختي ءِ ء‬ ‫ڊگھو ڪر ‪.‬۽ ھن ان کي وڌايو ‪:‬۽ ھن جو ھٿ ٻئي وانگر مڪمل بحال ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬تنھن تي فريسي ٻاھر نڪري آيا ۽ ھيرودين سان گڏجي ھن جي خلف صلح ڪيائون تہ ڪيئن کيس برباد ڪن‪.‬‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن سان گڏ سمنڊ ڏانھن ھليو ويو ۽ گليل ۽ يھوديہ کان ھڪڙو وڏو ميڙ سندس پٺيان آيو‪.‬‬ ‫‪7‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪8‬۽ يروشلم کان‪ ،‬ادوميا کان‪ ،‬۽ اردن جي پار کان؛ ۽ اھي صور ۽ صيدا جي آس پاس‪ ،‬ھڪڙو وڏو ميڙ ھو‪ ،‬جڏھن انھن ٻڌو ھو تہ ھن‬ ‫ڪھڙا وڏا ڪم ڪيا آھن‪ ،‬تڏھن وٽس آيا‪.‬‬ ‫لِ تہ ميڙ ھجي‪ ،‬متان اھي مٿس لڙھجن‪.‬‬ ‫لِ ترسي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪9‬ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ھڪڙو ننڍڙو جھاز ھن ء‬ ‫لِ زور ڀريو‪ ،‬جيتريون آفتون ھيون‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو ھن گھڻن کي شفا ڏني ھئي ‪.‬ايتري قدر جو انھن مٿس دٻائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ڀوتن جڏھن ھن کي ڏٺو تڏھن سندس اڳيان ڪري پيو ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳو تہ ”تون خدا جو فرزند آھين‪.‬‬ ‫‪12‬ھن انھن کي سخت تاڪيد ڪئي تہ کيس ظاھر نہ ڪن‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ ھو ھڪڙي جبل تي چڙھي ويو ۽ جنھن کي گھري تنھن کي سڏيائين‪ ،‬۽ اھي وٽس آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻاھر موڪلي‪.‬‬ ‫‪14‬ھن ٻارھن کي مقرر ڪيو تہ اھي ساڻس گڏ ھجن ۽ ھو انھن کي تبليغ ڪرڻ ء‬ ‫‪15‬۽ بيمارن کي شفا ڏيڻ ۽ ڀوتن کي ڪڍڻ جي طاقت آھي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ شمعون جنھن جو نالو پطرس ھو‪.‬‬ ‫‪17‬زبدي ءِ جو پٽ يعقوب ۽ يعقوب جو ڀا اِ يوحنا ‪.‬۽ ھن انھن جو نالو ‪Boanerges‬رکيو‪ ،‬جيڪو آھي‪ ،‬گجگوڙ جا پٽ‪:‬‬ ‫‪18‬۽ اندرياس‪ ،‬فلپس‪ ،‬بارٿولوميو‪ ،‬متي‪ ،‬توماس‪ ،‬يعقوب پٽ الفائيس‪ ،‬تھدائيس ۽ شمعون ڪنعاني‪،‬‬ ‫‪19‬۽ يھوداہ اسڪريوتي‪ ،‬جنھن پڻ کيس پڪڙايو‪ ،‬۽ اھي ھڪڙي گھر ۾ ويا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ميڙ وري گڏ ٿيو‪ ،‬ايتري قدر جو ماني کائي نُ سگھيا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن چيو تہ ”ھو پاڻ وٽ آھي‪.‬‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫نڪري‬ ‫ٻاھر‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫‪21‬جڏھن سندس دوستن اھو ٻڌو تڏھن کيس پڪڙڻ ء‬ ‫‪22‬شريعت جا عالم جيڪي يروشلم کان آيا ھئا‪ ،‬تن چيو تہ ”ھن وٽ بعل زباوب آھي ۽ ھو شيطانن جي سردار جي مدد سان ڀوتن کي‬ ‫ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن انھن کي پاڻ ڏانھن سڏيو ۽ انھن کي مثالن ۾ چيو تہ ”شيطان ڪيئن ٿو ڪڍي سگھي شيطان کي؟‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ جيڪڏھن ھڪڙي بادشاھت پاڻ ۾ ورھائجي وڃي تہ اھا بادشاھت قائم نہ رھي سگھي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جيڪڏھن ڪو گھر پاڻ ۾ ورھائجي وڃي تہ اھو گھر بيھي نہ سگھندو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ جيڪڏھن شيطان پنھنجي خلف اٿي‪ ،‬۽ ورھايو وڃي‪ ،‬ھو بيھي نُ سگھندو‪ ،‬پر ان جي پڄاڻي آھي‪.‬‬ ‫‪27‬ڪوبہ ماڻھو ڪنھن طاقتور ماڻھو ءِ جي گھر ۾ گھڙي سندس مال ڦري نہ سگھندو‪ ،‬جيستائين ھو پھريائين طاقتور ماڻھو ءِ کي‬ ‫پوِ ھو پنھنجي گھر کي خراب ڪندو‪.‬‬ ‫جڪڙيندو ‪.‬۽ ء‬ ‫‪28‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ابن ⁠آدم جا سڀ گناھہ بخشيا ويندا‪ ،‬۽ ڪفر‪ ،‬جنھن بہ ڪفر بڪيون‪ ،‬سو بخشيا ويندا‪.‬‬ ‫‪29‬پر اھو جيڪو پاڪ روح جي خلف ڪفر بڪي ٿو‪ ،‬تنھن کي ڪڏھن بہ معافي ڪونھي‪ ،‬بلڪ ھميشہ عِاب جو خطرو آھي‪.‬‬ ‫‪30‬ڇالِ ⁠جو انھن چيو تہ ”ھن ۾ ناپاڪ روح آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پوِ ھن جا ڀائر ۽ سندس ما اِ آيا ۽ ٻاھر بيٺا‪ ،‬کيس سڏي موڪليائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪32‬۽ ميڙ ھن جي چوڌاري ويھي رھيو‪ ،‬انھن کيس چيو تہ ”ڏس‪ ،‬تنھنجي ما اِ ۽ تنھنجا ڀائر تو کي ڳولي رھيا آھن‪.‬‬ ‫‪33‬تنھن تي ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڪير آھي منھنجي ما اِ يا ڀائر؟‬ ‫‪34‬پوِ ھن انھن ڏانھن نھاري جيڪي سندس چوڌاري ويٺا ھئا‪ ،‬۽ چيائين تہ ”ڏسو منھنجي ما اِ ۽ منھنجا ڀائر!‬ ‫ء‬ ‫‪35‬ڇالِ ⁠جو جيڪو خدا جي مرضي ءِ تي ھلندو‪ ،‬سو ئي منھنجو ڀا اِ‪ ،‬منھنجي ڀيڻ ۽ ما اِ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ھن وري سمنڊ جي ڪناري تي تعليم ڏيڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ اتي ھڪڙو وڏو ميڙ وٽس اچي گڏ ٿيو‪ ،‬جو ھو ھڪڙي ٻيڙيِ ۾ چڙھي ويو ۽‬ ‫سمنڊ ۾ ويٺو ‪.‬۽ سڄو ميڙ سمنڊ جي ڪناري تي زمين تي ھو‪.‬‬ ‫‪2‬ھن انھن کي ڪيتريون ئي ڳالھيون مثالن ذريعي سيکاريون ۽ پنھنجي تعليم ۾ کين چيو تہ‬ ‫‪3‬ٻڌو؛ ڏس‪ ،‬ھڪڙو ٻج پوکڻ لِ نڪتو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھو پوکي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ڪي واٽ تي ڪري پيا ۽ ھوا جا پکي اچي چڙھي ويا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ڪي پٿرن واري زمين تي ڪريا‪ ،‬جتي اان ۾ گھڻي زمين ڪانُ ھئي ‪.‬۽ فوري طور تي اڀري ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ تُ ان ۾ زمين جي کوٽائي نُ‬ ‫ھئي‪.‬‬ ‫‪6‬پر جڏھن سج اڀريو‪ ،‬تڏھن سڪي ويو ‪.‬۽ ڇاڪاڻ تُ ان جي ڪا بُ پاڙ نُ ھئي‪ ،‬اھو سڪي ويو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ڪي ڪنڊن ۾ ڪريا ۽ ڪانڊيرا وڌي ويا ۽ انھن کي دٻائي ڇڏيو‪ ،‬۽ اھو ڪو ميوو نُ ڏنو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ٻيا چڱي زمين تي ڪريا‪ ،‬۽ ميوو ڏنائين جيڪي اڀريا ۽ وڌي ويا ‪.‬۽ ڪي ٽيھُ‪ ،‬ڪي سٺ‪ ،‬۽ ڪي ھڪ سؤ پيدا ٿيا‪.‬‬

‫‪32‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪9‬فءقءا ءل لءُا « ‪ :‬ءجنظُا جال ءَنا جوا فءي َ ء جنت ا جم‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھو اڪيلو ھو‪ ،‬تڏھن جيڪي ٻارھن ساٿين سان گڏ ھئا‪ ،‬تن کانئس اھو مثال پڇيو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي ٻاھر آھن‪ ،‬اھي سڀ‬ ‫انھن‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫‪11‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھان کي خدا جي بادشاھت جي اسرار جي ڄاڻ ڏني ويئي‬ ‫ء‬ ‫ڳالھيون مثالن ۾ ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي ڏسن تہ ڏسن ۽ نہ ڏسن ‪.‬۽ ٻاڌڻ سان ااھي ٻڌي سگھن ٿا‪ ،‬پر سمجھي نُ سگھندا ‪.‬متان ڪنھن بُ وقت اھي بدلجي وڃن‪،‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ ء‬ ‫۽ انھن جا گناھُ انھن کي معاف ڪيا وڃن‪.‬‬ ‫پوِ اوھين سڀ مثال ڪيئن ڄاڻندا؟‬ ‫‪13‬فءقءا ءل لءُا « ‪ َ:‬ء جن ت ء جعلء امونء َ ء جن تءقاولاوا؟ ۽ ء‬ ‫‪14‬پوکيندڙ لفظ پوکي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اھي اھي آھن واٽ جي ڪناري تي‪ ،‬جتي ڪلم پوکيو ويو آھي ‪.‬پر جڏھن انھن ٻڌو آھي‪ ،‬تڏھن شيطان اچي ٿو‪ ،‬۽ اھو لفظ کڻي ٿو‬ ‫جيڪو سندن دلين ۾ پوکيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اھي ساڳيا آھن جيڪي پٿريلي زمين تي پوکيا ويا آھن ‪.‬جن‪ ،‬جڏھن ڪلم ٻڌو آھي‪ ،‬تڏھن ان کي خوشي ءِ سان قبول ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اھي پاڻ ۾ جڙيل نُ آھن‪ ،‬۽ اھڙيِ طرح ھڪڙو وقت تائين برداشت ڪن ٿا ‪:‬بعد ۾‪ ،‬جڏھن ڪلم جي خاطر مصيبت يا ستم پيدا ٿئي‬ ‫ٿي‪ ،‬اھي فوري طور تي ناراِ ٿي ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اھي اھي آھن جيڪي ڪنڊن ۾ پوکيا ويا آھن ‪.‬جيئن لفظ ٻڌي‪،‬‬ ‫‪19‬۽ دنيا جي فڪر‪ ،‬دولت جي فريب ۽ ٻين شين جي للچ ۾ داخل ٿيڻ‪ ،‬ڪلم کي ڇڪيندا آھن ۽ اھو بيڪار ٿيندو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اھي اھي آھن جيڪي سٺي زمين تي پوکيا ويا آھن ‪.‬جيئن ڪلم ٻڌن ۽ قبول ڪن ۽ ميوو ڏين‪ ،‬ڪي ٽيھُ گنا‪ ،‬ڪي سٺ گنا ۽ ڪي‬ ‫سؤ ڀيرا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫ِ؟ ۽ شمَ تي مقرر نُ ڪيو وڃي؟‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ى‬ ‫ل‬ ‫ِ‬ ‫«‬ ‫ل‬ ‫س‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ت‬ ‫ب‬ ‫م‬ ‫و‬ ‫م‬ ‫‪:‬و‬ ‫ُ‬ ‫ل‬ ‫‪21‬فءقءا ءل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫ء ء ءء ء‬ ‫شيِ ڳجھي رکي وئي ھئي‪ ،‬پر اھا تُ اھا پرڏيھُ ۾‬ ‫شيِ لڪل نہ آھي‪ ،‬جيڪا ظاھر نہ ٿيندي ‪.‬نُ تُ ڪا بُ‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو اھڙي ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اچي‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڪن آھن تہ ٻڌي‪.‬‬ ‫‪24‬فءقءا ءل ‪:‬فءقءا ءل ءل ت ء جعلء ام جونء ‪:‬جنھن ماپي سان ملندؤ‪ ،‬سو ئي ماپيو ويندو اوھان کي‪ ،‬۽ جيڪي ٻڌندا تنھن کي وڌيڪ ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو جنھن وٽ آھي‪ ،‬تنھن کي ڏنو ويندو‪ ،‬۽ جنھن وٽ ڪونھي‪ ،‬تنھن کان اھو ورتو ويندو جيڪو وٽس آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬فءقءا ءل ” ‪:‬خدا جي بادشاھت اھڙي آھي‪ ،‬جھڙي ماڻھو ءِ زمين ۾ ٻج اڇلئي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ سمھڻ گھرجي‪ ،‬۽ رات ۽ ڏينھن جاڳڻ‪ ،‬۽ ٻج بھار ۽ وڌڻ گھرجي‪ ،‬اھو نُ ڄاڻندو آھي ڪيئن‪.‬‬ ‫ڪن ۾ پورو مکڻ‪.‬‬ ‫پوِ ڪن‪ ،‬ان کان ء‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو زمين پاڻ مان ميوو ڪڍندي آھي ‪.‬پھريائين ٻلي‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو فصل اچي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬پر جڏھن ميوو اچي ٿو‪ ،‬تڏھن ھو ھڪدم ڏاٽو وجھي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اسان خدا جي بادشاھت کي ڪھڙي ءِ طرح ڀيٽايون؟ يا اسان ان کي ڪھڙي مقابلي سان ڀيٽيون؟‬ ‫‪31‬اھو سرنھن جي داڻي وانگر آھي‪ ،‬جيڪو جڏھن زمين ۾ پوکيو وڃي ٿو‪ ،‬تڏھن زمين جي سڀني داڻن کان گھٽ آھي‪.‬‬ ‫‪32‬پر جڏھن پوکيو وڃي ٿو‪ ،‬تڏھن ااڀري ٿو ۽ سڀني ٻوٽن کان وڏو ٿئي ٿو ۽ وڏيون ٽاريون ڪڍي ٿو ‪.‬تُ جيئن ھوا جا پکي ان جي ڇانو‬ ‫ھيٺ رھن‪.‬‬ ‫‪33‬۽ ڪيترن ئي مثالن سان ھن انھن کي اھو ڪلم ٻڌايو‪ ،‬جيئن اھي ٻڌي سگھندا ھئا‪.‬‬ ‫‪34‬پر ھن انھن سان ھڪڙي مثال جي ڳالھہ نہ ڪئي ۽ جڏھن اھي اڪيل ھئا‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجي شاگردن کي سڀ ڳالھيون بيان ڪيون‪.‬‬ ‫‪35‬انھي ءِ ئي ڏينھن جڏھن شام ٿي تہ ھن انھن کي چيو تہ ”ھلو‪ ،‬ھلو‪ ،‬ٻئي پاسي لنگھي‪.‬‬ ‫‪36‬جڏھن انھن ميڙ کي روانو ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن کي جھڙي ءِ طرح ٻيڙي ءِ ۾ بہ وٺي ويا ‪.‬۽ ھن سان گڏ ٻيا ننڍا ٻيڙيون بُ ھيون‪.‬‬ ‫‪37‬وا اِ جو وڏو طوفان آيو ۽ لھرون ٻيڙي ءِ ۾ ائين اٽڪي پيون‪ ،‬جو ٻيڙي ڀرجي ويئي‪.‬‬ ‫‪38‬پوِ ھو ٻيڙي ءِ جي پوئين حصي ۾ ھڪڙي تکي تي سمھي رھيو ھو ۽ ھنن کيس جاڳائي چيو تہ ”اي استاد‪ ،‬ڇا توکي پرواھ نہ آھي تہ‬ ‫ء‬ ‫اسين تباھہ ٿي وڃون؟‬ ‫‪39‬پوِ ھو ااٿيو ۽ وا اِ کي ڇرڪايو ۽ سمنڊ کي چيائين تہ ”سلمت ٿجو ‪.‬۽ واِ بند ٿي وئي‪ ،‬۽ اتي ھڪ وڏو امن ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اوھين ايترو ڊڄو ڇو آھيو؟ اھو ڪيئن آھي تُ توھان کي يقين نُ آھي؟‬ ‫‪41‬اھي ڏاڍا ڊڄي ويا ۽ ھڪٻئي کي چوڻ لڳا تہ ”ھي اِ ڪھڙو ماڻھو آھي‪ ،‬جو وا اِ ۽ سمنڊ بہ ھن جو چيو مڃين؟‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬۽ اھي سمنڊ جي ٻي ءِ ڀر گدرين جي ملڪ ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھو ٻيڙي ءِ مان لٿو‪ ،‬تڏھن ھڪدم کيس قبرن مان ھڪڙو ماڻھو مليو جنھن کي ڀوت ھو‪.‬‬ ‫‪3‬جنھن کي قبرن جي وچ ۾ رھيو ھو ‪.‬۽ ڪو بُ ماڻھو کيس زنجيرن سان جڪڙي نُ سگھيو‪ ،‬نُ‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو ھن کي اڪثر زنجيرن ۽ زنجيرن سان جڪڙيل رھيو ھو ۽ زنجيرن کي ٽوڙي ڦاڙي ڦاٽي پيو ھو ۽ زنجيرن کي ٽڪرا‬ ‫ء‬ ‫ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو ھو‪ ،‬سو ڪوبہ ماڻھو کيس وجھي نہ سگھيو ھو‪.‬‬ ‫‪5‬ھو ھميشہ رات ڏينھن جبلن ۽ قبرن ۾ روئندو ھو ۽ پاڻ کي پٿرن سان وڍيندو ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي پري ڏٺو‪ ،‬تڏھن ڊوڙي کيس سجدو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪6‬پر جڏھن ھن‬ ‫ي‬ ‫عيسي‪ ،‬تون مٿاھين خدا جو فرزند آھين‪ ،‬مون کي تو سان ڇا واسطو آھي؟ مان توکي خدا جو‬ ‫‪7‬۽ وڏي واڪي رڙ ڪري چيائين تہ ”اي‬ ‫ي‬ ‫قسم ڏيان ٿو تُ مون کي ايِائڻ نُ ڏي‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو ھن کيس چيو تہ ”اي ناپاڪ روح‪ ،‬انھي ءِ ماڻھو ءِ مان نڪري اچ‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪33‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫⁠جو اسين گھڻا آھيون‪.‬‬

‫ڇالِ‬ ‫‪9‬تنھن کانئس پڇيو تہ ”تنھنجو نالو ڇا آھي؟ ھن جواب ڏنو تہ ”منھنجو نالو لشڪر آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ھن کيس ڏاڍي منٿ ڪئي تہ انھن کي ملڪ کان ٻاھر نہ موڪليو‪.‬‬ ‫‪11‬ھاڻي اتي جبلن جي ويجھو سوئرن جو ھڪڙو وڏو ڌڻ چرندو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬سڀني ڀوتن کيس منٿ ڪري چيو تہ ”اسان کي سوئرن ۾ موڪل‪ ،‬تہ جيئن اسين انھن ۾ داخل ٿيون‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي موڪل ڏني ‪.‬۽ ناپاڪ ڀوت نڪري ويا ۽ سوئرن ۾ گھڙي ويا ‪:‬۽ اھو ڌڻ ڏاڍي زور سان سمنڊ ۾ ھڪڙي اونھي‬ ‫‪13‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جاِ تي ڀڄي ويا‪( ،‬اھي اٽڪل ٻُ ھزار ھئا )۽ سمنڊ ۾ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ جيڪي سوئرن کي کارائيندا ھئا‪ ،‬سي ڀڄي ويا ۽ اھا خبر شھر ۽ ملڪ ۾ ٻڌايائون ‪.‬۽ اھي ٻاھر ويا تُ ڏسڻ لِ اھو ڇا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي وٽ آيا ۽ ڏٺائون تہ جنھن کي شيطان ورتل ھو ۽ لشڪر کنيو ھو‪ ،‬ويٺو ھو‪ ،‬ڪپڙا پھريل ھو ۽ ساڄي دماغ ۾ ھو‪ ،‬سو‬ ‫‪15‬پوِ اھي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڊڄي ويا‪.‬‬ ‫‪16‬جن اھو ڏٺو‪ ،‬تن انھن کي ٻڌايو تہ اھو ڪيئن ٿيو جنھن کي شيطان ورتل ھو ۽ سوئر بابت‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ اھي کيس دعا ڪرڻ لڳا تہ ھو پنھنجي ساحل کان ھليو وڃي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جڏھن ھو ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي ويو‪ ،‬تڏھن جنھن کي شيطان ورتل ھو تنھن کيس دعا گھري تہ ”ھن سان گڏ ھجي‪.‬‬ ‫لِ ڪيڏا نہ وڏا‬ ‫‪19‬تڏھن بہ‬ ‫ٻڌاِ تہ خداوند تو ء‬ ‫عيسي ھن کي تڪليف نہ ڏني‪ ،‬بلڪ کيس چيائين تہ ”گھر وڃ پنھنجي دوستن وٽ ۽ کين ء‬ ‫ي‬ ‫ڪم ڪيا آھن ۽ توتي رحم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ ڪيڏا نہ وڏا ڪم ڪيا آھن‪ ،‬سو سڀ ماڻھو عجب ۾ پئجي ويا‪.‬‬ ‫‪20‬پوِ ھو ھليو ويو ۽ ديڪاپولس ۾ پڌرو ڪرڻ لڳو تہ‬ ‫عيسي ھن ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي ٻيھر ٻيڙي ءِ ذريعي ٻي ءِ ڀر لنگھيو تہ گھڻا ماڻھو مٿس اچي گڏ ٿيا ۽ ھو سمنڊ جي ويجھو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪22‬پوِ اتي عبادت ⁠خاني جي حاڪمن مان ھڪڙو اچي ٿو‪ ،‬جنھن جو نالو يائرس آھي ‪.‬۽ جڏھن ھن کي ڏٺائين تہ سندس پيرن تي ڪري‬ ‫ء‬ ‫پيو‪،‬‬ ‫‪23‬۽ کيس ڏاڍي منٿ ڪندي چيائين تہ ”منھنجي ننڍڙي ڌي ءِ موت جي ڪناري تي بيٺي آھي‪ ،‬آ ءِ تو کي دعا ٿو ڏيان تہ اچو ۽ مٿس ھٿ‬ ‫رکو‪ ،‬تہ جيئن ھو چڱو ڀلو ٿئي ‪.‬۽ ھو ءِ رھندي‪.‬‬ ‫‪24‬عيسي ساڻس گڏ ھليو ‪.‬۽ گھڻا ماڻھو ھن جي پٺيان ھلڻ لڳا‪ ،‬۽ مٿس گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪25‬۽ ھڪڙي عورت‪ ،‬جنھن کي ٻارھن سالن کان رت جو مسئلو ھو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ڪيترن ئي طبيبن جون ڪيتريون ئي تڪليفون برداشت ڪيون‪ ،‬۽ جيڪي ڪجھھ ھو سو خرچ ڪري ڇڏيو‪ ،‬پر ڪجھ بُ بھتر نُ‬ ‫ٿيو‪ ،‬بلڪ وڌيڪ خراب ٿي ويو‪.‬‬ ‫عيسي بابت ٻڌو‪ ،‬تڏھن پٺي ءِ ۾ آئي ۽ سندس ڪپڙن کي ھٿ ڪيائين‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن ھن‬ ‫ي‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو ھن چيو تہ ”جيڪڏھن آ ءِ رڳو ھن جي ڪپڙن کي ھٿ لڪائيندس‪ ،‬تڏھن چڱو ڀلو ٿي ويندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ فوري طور تي سندس رت جو چشمو سڪي ويو ‪.‬۽ ھن پنھنجي جسم ۾ محسوس ڪيو تُ ھو ءِ ان وبا مان شفاياب ٿي وئي آھي‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬ھڪدم پاڻ کي ڄاڻي ورتو تہ ھن مان نيڪي نڪري ويئي آھي‪ ،‬سو کيس پاسي ۾ ڦيرائي چيائين تہ ”منھنجي ڪپڙن‬ ‫‪30‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫کي ڪنھن ھٿ لتو؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون چوين ٿو تہ ڪنھن مون کي ھٿ‬ ‫‪31‬تنھن تي سندس شاگردن کيس چيو تہ ”تون ڏسين ٿو تہ ميڙ تو وٽ اچي پيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو؟‬ ‫‪32‬پوِ چوڌاري نھاريائين تہ انھي ءِ عورت کي ڏسي جنھن اھو ڪم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي وٽ ڪري پيو ۽ کيس سڄي حقيقت ٻڌائي ويئي‪.‬‬ ‫اچي‬ ‫سو‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڇا‬ ‫۾‬ ‫ھن‬ ‫⁠جو‬ ‫ٿي‪،‬‬ ‫ڄاڻي‬ ‫ڏڪندي‬ ‫۽‬ ‫ڊڄندي‬ ‫عورت‬ ‫اھا‬ ‫‪33‬پر‬ ‫ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪34‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬ڌي ءِ‪ ،‬تنھنجي ايمان تو کي چڱو ڀلو ڪيو آھي ‪.‬سلمتي سان وڃو‪ ،‬۽ پنھنجي آفت کان پوري ٿي‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھو ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن عبادت ⁠خاني جي حاڪم جي گھر مان ڪو ماڻھو آيو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”تنھنجي ڌي ءِ مري ويئي‬ ‫پوِ استاد کي وڌيڪ تڪليف ڇو ٿا ڏيو؟‬ ‫آھي‪ ،‬ء‬ ‫عيسي اھي ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن عبادت ⁠خاني جي حاڪم کي چيائين تہ ”ڊڄو نہ‪ ،‬رڳو ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫‪36‬جيئن ئي‬ ‫ي‬ ‫سواِ ڪنھن کي بہ پنھنجي پٺيان اچڻ نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪37‬تنھنڪري ھن پطرس‪ ،‬يعقوب ۽ يعقوب جي ڀا اِ يوحنا کان‬ ‫ء‬ ‫‪38‬پوِ ھو عبادت ⁠خاني جي حاڪم جي گھر آيو ۽ ڏٺائين تہ گوڙ‪ ،‬جيڪي روئي رھيا ھئا ۽ ڏاڍا روئي رھيا ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬جڏھن ھو اندر آيو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اوھين ائين ڇو ٿا ڪريو ۽ روئو؟ ڇوڪري مئل ناھي‪ ،‬پر سمھي رھي آھي‪.‬‬ ‫‪40‬۽ اھي کيس ٺٺولي ڪرڻ لِ کلڻ لڳا ‪.‬پر جڏھن ھن انھن سڀني کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيو‪ ،‬تڏھن ھو ڇوڪري ءِ جي پي اِ ۽ ما اِ کي ۽‬ ‫جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن کي وٺي اندر داخل ٿيو جتي ڇوڪري ليٽيل ھئي‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ ھن ڇوڪري ءِ کي ھٿ کان وٺي چيو تہ ”تليٿا ڪومي ‪.‬جنھن جو مطلب آھي‪ ،‬ڇوڪري‪ ،‬مان توکي چوان ٿو‪ ،‬اٿ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪42‬تنھنڪري ڇوڪري ااٿي ۽ ھلڻ لڳي ‪.‬ڇاڪاڻ تُ ھو ءِ ٻارھن سالن جي ھئي ‪.‬۽ وڏي عجب ۾ پئجي ويا‪.‬‬ ‫لِ ڪجھُ ڏنو وڃي‪.‬‬ ‫‪43‬ھن انھن کي سخت تاڪيد ڪئي تہ ڪنھن ماڻھو ءِ کي خبر نہ پوي ‪.‬۽ حڪم ڏنو تُ کيس کائڻ ء‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬ھو اتان نڪري پنھنجي ملڪ ۾ آيو ‪.‬۽ سندس شاگرد سندس پيروي ڪندا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن سبت جو ڏينھن آيو تڏھن ھو عبادت ⁠خاني ۾ تعليم ڏيڻ لڳو ۽ ڪيترائي ماڻھو اھو ٻڌي عجب ۾ پئجي ويا ۽ چوڻ لڳا تہ ”ھن‬ ‫ماڻھو ءِ کي ھي ڳالھيون ڪٿان آيون؟ ۽ اھا ڪھڙي دانائي آھي جيڪا ھن کي ڏني ويئي آھي‪ ،‬جو اھڙا عظيم ڪم سندس ھٿن سان ڪيا ويا‬ ‫آھن؟‬ ‫‪3‬ڇا ھي اھو ڪاريگر نہ آھي‪ ،‬جيڪو مريم جو پٽ‪ ،‬يعقوب‪ ،‬يوسيس‪ ،‬يھوداہ ۽ شمعون جو ڀا اِ آھي؟ ۽ ھن جون ڀينرون ھتي اسان سان گڏ‬ ‫نُ آھن؟ ۽ اھي مٿس ناراِ ٿيا‪.‬‬

‫‪34‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫عيسي انھن کي چيو تہ ”پيغمبر جي بي ⁠عزتي نہ ٿيندي آھي‪ ،‬پر پنھنجي وطن‪ ،‬پنھنجي مائٽن ۽ پنھنجي گھر ۾‪.‬‬ ‫‪4‬پر‬ ‫ي‬ ‫سواِ انھي ءِ جي جو ھن پنھنجا ھٿ ڪجھہ بيمار ماڻھن تي رکي کين شفا ڏني‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھو ڪوبہ وڏو ڪم ڪري نہ سگھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ھو انھن جي بي ⁠ايماني ءِ جي ڪري عجب ۾ پئجي ويو ‪.‬۽ ھو ڳوٺن ۾ گھمندو‪ ،‬درس ڏيندو رھيو‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھن ٻارھن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏيو ۽ انھن کي ٻن ٻن ڪري موڪلڻ لڳو ‪.‬۽ انھن کي ناپاڪ روحن تي اختيار ڏنو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ انھن کي حڪم ڏنو تُ سفر لِ ڪجھ بُ نُ وٺو‪ ،‬رڳو ھڪڙي لٺ کان سواِ ‪.‬ھنن جي پرس ۾ نُ ماني‪ ،‬نُ ماني‪ ،‬نُ پئسا‪.‬‬ ‫‪9‬پر جوتن سان ڍڪيل رھو ‪.‬۽ ٻُ ڪپڙا نُ پائڻ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ظ‬ ‫اس‪.‬‬ ‫ن‬ ‫ال‬ ‫ى‬ ‫ل‬ ‫ِ ءِ‬ ‫ء‬ ‫ِ فءي جاأ ء جر ء‬ ‫‪10‬فءقءا ءل لءُا « ‪ :‬ءج ءھا ءج اھ ءو ءمنء اأ ء جر ء‬ ‫‪11‬۽ جيڪي اوھان کي قبول نُ ڪندا ۽ نڪي اوھان کي ٻڌندا‪ ،‬جڏھن اوھين اتان روانو ٿيو‪ ،‬انھن جي خلف شاھدي لِ پنھنجن پيرن جي‬ ‫لِ اھو وڌيڪ برداشت جوڳو ھوندو‪ ،‬انھي ءِ شھر کان‪.‬‬ ‫مٽي ڌوِ ‪.‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ قيامت جي ڏينھن سدوم ۽ عمورھا ء‬ ‫‪12‬پوِ اھي ٻاھر ويا ۽ منادي ڪيائون تہ ماڻھن کي توبھہ ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬انھن ڪيترن ئي ڀوتن کي ڪڍيو ۽ ڪيترن ئي بيمارن کي تيل مکي چڱو ڀلو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪14‬۽ بادشاھہ ھيروديس ھن جي باري ۾ ٻڌو( ‪.‬ڇاڪاڻ تُ ھن جو نالو سڄي دنيا ۾ پکڙجي ويو ھو )‪:‬۽ ھن چيو تُ يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو‬ ‫مئلن مان جيئرو ٿي چڪو ھو‪ ،‬۽ تنھن ڪري ھن ۾ عظيم ڪم پاڻ کي ظاھر ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬ٻين چيو تہ ”ھي الياس آھي ‪.‬۽ ٻين چيو تُ‪ ،‬اھو ھڪڙو نبي آھي‪ ،‬يا نبين مان ھڪڙو آھي‪.‬‬ ‫يحي آھي‪ ،‬جنھن جو مٿو ڪپي اٿم‪ ،‬ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬پر ھيروديس جڏھن اھو ٻڌو تڏھن چيائين تہ ”ھي ي‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو ھيروديس پاڻ ٻاھر موڪليو ھو ۽ يوحنا کي پڪڙي سندس ڀا اِ فلپس جي زال ھيرودياس جي خاطر کيس جيل ۾ وڌو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن ساڻس شادي ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو يوحنا ھيروديس کي چيو ھو تہ ”توکي پنھنجي ڀا اِ جي زال رکڻ جائز نہ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬تنھنڪري ھيرودياس ھن سان جھڳڙو ڪري کيس ماري ڇڏي ھا ‪.‬پر ھو ءِ نُ ٿي سگھي‪:‬‬ ‫‪20‬ڇالِ ⁠جو ھيروديس يوحنا کان ڊڄندو ھو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو ڄاتو پئي تہ ھو ھڪڙو سچو ۽ پاڪ ماڻھو آھي‪ ،‬تنھنڪري ھن جو‬ ‫ء‬ ‫خيال رکيو ‪.‬۽ جڏھن ھن کي ٻڌو‪ ،‬تڏھن ڪيترائي ڪم ڪيا‪ ،‬۽ خوشيِ سان ٻڌو‪.‬‬ ‫لِ ماني کاڌي‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن مناسب ڏينھن آيو‪ ،‬تڏھن ھيروديس پنھنجي جنم ڏينھن تي پنھنجن سردارن‪ ،‬سردارن ۽ گليل جي سردارن ء‬ ‫‪22‬جڏھن ھيرودياس جي ڌي ءِ اندر آئي ۽ ناچ ڪري ھيروديس ۽ ساڻس گڏ ويھندڙن کي خوش ڪيائين‪ ،‬تڏھن بادشاھہ ڇوڪري ءِ کي چيو‬ ‫تہ ”جيڪو گھري سو مون کان گھر‪ ،‬آ ءِ توکي ڏيندس‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن کي قسم ڏنائين تہ ”جيڪو تو مون کان گھرندو‪ ،‬سو آ ءِ تو کي ڏيندس‪ ،‬پنھنجي اڌ بادشاھت تائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬پوِ ھو ءِ ٻاھر نڪري ويئي ۽ پنھنجي ما اِ کي چيو تہ ”آ ءِ ڇا پڇان؟ ۽ ھن چيو تُ‪ ،‬يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو سر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پوِ ھو ءِ تڪڙ ۾ اچي بادشاھُ وٽ آئي ۽ پڇيائينس تہ ”آ ءِ چاھيان ٿو تہ تون مون کي يوحنا بپتسما ڏيڻ واري جو مٿو چاڙھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ بادشاھہ کي ڏاڍو افسوس ٿيو ‪.‬اڃان تائين ھن جي قسم جي خاطر‪ ،‬۽ انھن جي خاطر جيڪي ھن سان گڏ ويٺا ھئا‪ ،‬ھن کي رد نُ‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪27‬تنھن تي بادشاھہ ھڪڙي جلد کي موڪليو ۽ حڪم ڏنو تہ سندس مٿو آندو وڃي‪ ،‬سو ويو ۽ سندس مٿو جيل ۾ وڍي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫‪28‬ھن پنھنجو مٿو چارجر ۾ کڻي ڇوڪري ءِ کي ڏنو ۽ ڇوڪري ءِ اھو پنھنجي ما اِ کي ڏنو‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھن جي شاگردن اھو ٻڌو تہ اھي آيا ۽ سندس لش کڻائي قبر ۾ دفن ڪيائون‪.‬‬ ‫عيسي وٽ اچي گڏ ٿيا ۽ کيس سڀ ڳالھيون ٻڌايون‪ ،‬جيڪي ڪجھہ ھنن ڪيو ھو ۽ ڇا سيکاريو ھو‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ رسول‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ج‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ا‬ ‫ج‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ق‬ ‫ت‬ ‫س‬ ‫م‬ ‫ال‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫م‬ ‫ھ‬ ‫ل‬ ‫و‬ ‫‪:‬ل‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫ءر‬ ‫ت‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫و‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫م‬ ‫ت‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫‪:‬و‬ ‫«‬ ‫ُ‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫َ‬ ‫ج‬ ‫ر‬ ‫ي‬ ‫ان‬ ‫ب‬ ‫ر‬ ‫ال‬ ‫ءينء‬ ‫ءج ء ا ا ج‬ ‫‪31‬فءقءا ء‬ ‫ء اج ء‬ ‫ج ء ء ء ا ء‬ ‫ء ج ء‬ ‫ج ء‬ ‫ج ء‬ ‫‪32‬پوِ اھي ھڪڙي ويران ھنڌ ڏانھن ٻيڙي ءِ ۾ اڪيلئي ءِ ۾ روانا ٿيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬پوِ ماڻھن انھن کي ھلندي ڏٺو ۽ گھڻن ئي کيس سڃاتو ۽ سڀني شھرن مان ڊوڙي ڊوڙي اتان نڪري ويا ۽ اچي ساڻس گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي رڍن وانگر ھيون جن کي ريڍار نہ ھو‪،‬‬ ‫عيسي ٻاھر نڪتو تہ گھڻا ماڻھو ڏٺائين ۽ کين انھن تي رحم اچي ويو‪،‬‬ ‫‪34‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سو انھن کي گھڻيون ئي ڳالھيون سيکارڻ لڳو‪.‬‬ ‫جاِ آھي ۽ ھاڻي وقت گھڻو گِري ويو آھي‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ڏينھن گھڻو گِري ويو‪ ،‬تڏھن سندس شاگرد وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”ھي ءِ ويران ء‬ ‫لِ ڪجھہ بہ ڪونھي‪.‬‬ ‫‪36‬انھن کي موڪل ڏيو تہ ھو آس پاس جي ڳوٺن ۽ ڳوٺن ۾ وڃي ماني خريد ڪن‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو وٽن کائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪37‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھين کين کائڻ ڏيو ‪.‬انھن کيس چيو تہ ”ڇا اسين وڃون ۽ ٻن سؤ سؤ پئسن جي ماني خريد ڪري کين‬ ‫لِ ڏيون؟‬ ‫کائڻ ء‬ ‫‪38‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھان وٽ ڪيتريون مانيون آھن؟ وڃو ۽ ڏسو ‪.‬۽ جڏھن ڄاڻندا آھن‪ ،‬چوندا آھن‪ ،‬پنج‪ ،‬۽ ٻُ مڇيون‪.‬‬ ‫‪39‬ھن انھن کي حڪم ڏنو تہ ”سڀني کي ٽوليون ڪري سائي گھاس تي ويھارو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ اھي صفن ۾ ويھي رھيا‪ ،‬سوين ۽ پنجاھ‪.‬‬ ‫‪41‬جڏھن ھن پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون کنيون‪ ،‬تڏھن آسمان ڏانھن نھاري دعا گھريائين ۽ مانيون ٽوڙي پنھنجن شاگردن کي ڏنائين تہ انھن‬ ‫جي اڳيان رکيائين ‪.‬۽ ٻُ مڇيون ھن سڀني ۾ ورھائي ڇڏيون‪.‬‬ ‫‪42‬سڀني کائين ۽ ڍاڪا ٿيا‪.‬‬ ‫‪43‬پوِ انھن ٻارھن ٽوڪريون کنيون ۽ مڇين جا ٽڪر ڀريون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪44‬جن ماني کائي سي اٽڪل پنج ھزار ماڻھو ھئا‪.‬‬ ‫لِ مجبور ڪيو تہ ھو ٻي ءِ ڪناري کان پھريائين بيت صيدا ڏانھن وڃو‪،‬‬ ‫‪45‬ھن فوري طور تي پنھنجن شاگردن کي ٻيڙي ءِ ۾ چڙھڻ ء‬ ‫جڏھن ھو ماڻھن کي روانو ڪري رھيو ھو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙي جبل ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪46‬جڏھن ھن انھن کي موڪليو تہ ھو دعا گھرڻ ء‬ ‫‪47‬جڏھن شام ٿي تڏھن ٻيڙي سمنڊ جي وچ ۾ ھئي ۽ ھو اڪيلو زمين تي‪.‬‬

‫‪35‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫⁠جو ھوا انھن جي برعڪس ھئي‪ ،‬۽ رات جي چوٿين وڳي ھو انھن وٽ آيو‪،‬‬

‫‪.‬ڇالِ‬ ‫‪48‬ھن ڏٺو تہ انھن کي قطار ۾ بيھي محنت ڪندي‬ ‫ء‬ ‫سمنڊ تي ھلندو‪ ،‬۽ انھن وٽان لنگھيو‪.‬‬ ‫‪49‬پر جڏھن ھنن کيس سمنڊ تي ھلندي ڏٺو‪ ،‬تڏھن سمجھيائون تہ ڪو ڀوت آھي‪ ،‬۽ رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ‬ ‫‪50‬ڇالِ ⁠جو انھن سڀني کيس ڏٺو ۽ پريشان ٿيا ‪.‬۽ فوري طور تي ھن انھن سان ڳالھايو‪ ،‬۽ انھن کي چيو تہ ”خوش رھو‪ ،‬اھو آ ءِ آھيان ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڊڄو نُ‪.‬‬ ‫‪51‬پوِ ھو انھن ڏانھن ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي ويو ‪.‬۽ واِ بند ٿي وئي ‪:‬۽ اھي پاڻ ۾ تمام گھڻو حيران ٿي ويا‪ ،‬۽ حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندن دل سخت ٿي ويئي ھئي‪.‬‬ ‫‪52‬ڇالِ ⁠جو انھن ماني ءِ جي معجزي تي ڌيان نہ ڏنو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪53‬پوِ جڏھن اھي پار ٿيا‪ ،‬تڏھن گنيسرت جي ملڪ ۾ آيا ۽ ڪنڌي ءِ ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪54‬جڏھن اھي ٻيڙي ءِ مان لٿا‪ ،‬تڏھن کيس سڃاتائون‪.‬‬ ‫‪55‬۽ انھي ءِ سڄي علئقي ۾ چوڌاري ڦرڻ لڳا ۽ جيڪي بيمار ھئا‪ ،‬تن کي بسترن تي کڻڻ لڳا‪ ،‬جتي کين خبر پئي تہ ھو آھي‪.‬‬ ‫‪56‬۽ ھو جتي بُ ويو‪ ،‬ڳوٺن‪ ،‬شھرن يا ملڪ ۾‪ ،‬انھن بيمارن کي گھٽين ۾ ليٽايو‪ ،‬۽ کيس منٿون ڪيائون تُ جيڪڏھن ھي اِ ھاجي تُ ھان جي‬ ‫کانسواِ‪ ،‬۽ جيترا کيس ھٿ لتو سي چڱو ڀلو ٿي ويا‪.‬‬ ‫ڪپڙي جي سرحد‬ ‫ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬تنھن تي فريسي ۽ ڪي شريعت جا عالم‪ ،‬جيڪي يروشلم کان آيا ھئا‪ ،‬سي ساڻس گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھنن ڏٺو تہ سندس شاگردن مان ڪي پليت سان ماني کائين‪ ،‬يعني اڻ ڌوتل ھٿن سان‪ ،‬تڏھن انھن ۾ ڏوھہ ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو فريسي ۽ سڀيئي يھودي بزرگن جي روايتن تي ھٿ نہ ڌوئن‪ ،‬سو نہ کائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ مليون آھن‪،‬‬ ‫‪4‬۽ جڏھن بازار مان نڪرندا آھن‪ ،‬تڏھن اھي ڌوئي نہ ٿا کائين ‪.‬۽ ٻيون بُ ڪيتريون ئي شيون آھن‪ ،‬جيڪي کين رکڻ ء‬ ‫جيئن پيالن‪ ،‬ٿانون‪ ،‬پيتل جي برتنن ۽ ميزن کي ڌوئڻ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھن تي فريسين ۽ شريعت جي عالمن کانئس پڇيو تہ ”ڇو نہ تنھنجا شاگرد بزرگن جي روايتن موجب ھلئين‪ ،‬پر ھٿن ڌوتل ماني کائين؟‬ ‫‪6‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”عيسياہ اوھان منافقن بابت چڱي ءِ طرح اڳڪٿي ڪئي آھي‪ ،‬جيئن لکيل آھي تہ ”ھي ماڻھو پنھنجن چپن سان‬ ‫منھنجي عزت ڪن ٿا‪ ،‬پر انھن جي دل مون کان پري آھي‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪7‬جيتوڻيڪ اھي منھنجي پوڄا اجائي ٿا ڪن‪ ،‬سيکارين ٿا ماڻھن جا حڪم عقيدن ء‬ ‫‪8‬خدا جي حڪم کي ڇڏي ڏيڻ جي ڪري‪ ،‬اوھين ماڻھن جي روايت کي رکو ٿا‪ ،‬جيئن ٿانو ۽ پيالو ڌوئڻ‪ ،‬۽ اھڙيون ٻيون ڪيتريون ئي‬ ‫شيون جيڪي اوھين ڪندا آھيو‪.‬‬ ‫ِ َ ء جنت ا جم فءي جاأ ء جم ءر‪ ،‬لء اَ جم ت ء جع ءملاونء ‪.‬‬ ‫‪9‬فءقءا ءل ‪:‬فءقءا ءل لء اَ جم فءي جاأ ء جر ء‬ ‫موسي چيو تہ ”پنھنجي پي اِ ۽ ما اِ جي عزت ڪر ‪.‬۽‪ ،‬جيڪو پي اِ يا ما اِ کي لعنت ڪري‪ ،‬ان کي موت جي سزا ڏي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪11‬پر اوھين چئو ٿا تہ جيڪڏھن ڪو ماڻھو پنھنجي پي اِ يا ما اِ کي چوندو تہ ”اھو ڪوربان آھي‪ ،‬يعني اھو تحفو‪ ،‬جنھن سان تو کي مون‬ ‫مان فائدو ٿئي ‪.‬ھو آزاد ھوندو‪.‬‬ ‫لِ ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اوھين کيس وڌيڪ تڪليف نُ ڏيو تُ اھو پنھنجي پي اِ يا ما اِ ء‬ ‫‪13‬خدا جي ڪلم کي پنھنجي روايتن جي ذريعي‪ ،‬جيڪو توھان پھچايو آھي‪ ،‬بي اثر ڪيو‪ ،‬۽ اھڙيون ڪيتريون ئي شيون اوھين ڪندا‬ ‫آھيو‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھن سڀني ماڻھن کي پاڻ ڏانھن سڏيو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اوھان مان ھر ھڪ منھنجي ڳالھہ ٻڌو ۽ سمجھو‪.‬‬ ‫شيِ نہ آھي‪ ،‬جيڪا ان ۾ داخل ٿيڻ کيس پليت ڪري‪ ،‬پر جيڪي شيون ھن مان نڪرنديون آھن‪ ،‬سي‬ ‫سواِ اھڙي ڪابہ‬ ‫‪15‬ماڻھو ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ئي ماڻھو ءِ کي پليت ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫‪16‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڪن آھن سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن ھو ماڻھن مان گھر ۾ داخل ٿيو‪ ،‬تڏھن سندس شاگردن کانئس انھي ءِ مثال بابت پڇيو‪.‬‬ ‫شيِ ٻاھران انسان ۾ داخل ٿئي ٿي‪ ،‬سا کيس پليت نُ ٿي ڪري سگھي‪.‬‬ ‫‪18‬فءقءا ءل لءُا « ‪َ:‬ءلء جم ت ء جعلء امونء ؟ ڇا توھان نٿا سمجھو‪ ،‬تُ جيڪا بُ‬ ‫ء‬ ‫‪19‬ڇالِ ⁠جو اھو سندس دل ۾ نہ‪ ،‬پر پيٽ ۾ داخل ٿئي ٿو ۽ سڀني گوشت کي صاف ڪري خشڪي ءِ ۾ وڃي ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھن چيو تہ ”جيڪو ماڻھو ءِ مان نڪرندو آھي‪ ،‬سو ماڻھو ءِ کي پليت ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالِ ⁠جو ماڻھن جي اندران‪ ،‬ماڻھن جي دل مان‪ ،‬بڇڙا خيال‪ ،‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬قتل‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬چوري‪ ،‬للچ‪ ،‬بڇڙائي‪ ،‬ٺڳي‪ ،‬للچ‪ ،‬بڇڙي نظر‪ ،‬ڪفر‪ ،‬وڏائي‪ ،‬بيوقوفي‪:‬‬ ‫‪23‬اھي سڀ بڇڙا شيون اندر مان اچن ٿيون ۽ ماڻھو ءِ کي پليت ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ ھو اتان اٿيو ۽ صور ۽ صيدا جي حدن ۾ ويو ۽ ھڪڙي گھر ۾ گھڙيو‪ ،‬جتي ڪنھن کي خبر نہ پوي‪ ،‬پر ھو لڪائي نہ سگھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو ھڪڙي عورت‪ ،‬جنھن جي جوان ڌي ءِ کي ناپاڪ ڀوت ھو‪ ،‬تنھن اھو ٻڌو‪ ،‬سو آئي ۽ سندس پيرن تي ڪري پئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬اھا عورت يوناني ھئي‪ ،‬قوم جي لحاظ کان سائروفينيشين ھئي ‪.‬۽ ھن کيس عرِ ڪيو تُ ھو پنھنجي ڌي ءِ مان شيطان کي ڪڍي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ٻارن جي ماني کڻي ڪتن ڏانھن اڇلئڻ مناسب نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”پھرين ٻارن کي ڀاڪر پائڻ ڏيو‪،‬‬ ‫‪27‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪28‬تنھن تي ھن وراڻيو تہ ”ھائو‪ ،‬خداوند‪ ،‬اڃا تائين ڪتن جي ميز ھيٺان ٻارن جا ٽڪڙا کائيندا آھن‪.‬‬ ‫ِ ‪.‬شيطان تنھنجي ڌي ءِ مان نڪري ويو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬فءقءا ءل لءُا‪ ،‬فءقءا ءل لءُا فءي جاأ ء جر ء‬ ‫‪30‬جڏھن ھو ءِ پنھنجي گھر آئي‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ شيطان نڪري ويو آھي ۽ سندس ڌي ءِ بستري تي ليٽيل آھي‪.‬‬ ‫‪31‬وري ھو صور ۽ صيدا جي ڪنارن مان نڪري ڊيڪاپولس جي ڪنارن مان ٿيندو گليل سمنڊ ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ اھي وٽس ھڪڙي کي وٺي آيا‪ ،‬جيڪو ٻوڙو ھو‪ ،‬۽ سندس ڳالھائڻ ۾ رڪاوٽ ھئي ‪.‬۽ اھي کيس عرِ ڪن ٿا تُ پنھنجو ھٿ‬ ‫ء‬ ‫مٿس رکي‪.‬‬

‫‪36‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪33‬تنھن تي ھو ھن کي ميڙ کان ڌار ڪري پنھنجن ڪنن ۾ آڱريون وجھي ٿو‪ ،‬۽ پنھنجي زبان کي ھٿ ڪيائين‪.‬‬ ‫اِ‪ ،‬ءوقءا ءل لءُا” ‪:‬اءفء ء‬ ‫طا‪ ،‬يعني ”کليل‪.‬‬ ‫‪34‬فءقءا ءل لءُا فءي ال ظ‬ ‫س ءم ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ج‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ج ء ء‬ ‫ج ء ء‬ ‫ج ء ء‬ ‫‪35‬فءقءا ءل ءفي جاأ ء جر ء ء‬ ‫ج ء‬ ‫‪36‬ھن انھن کي تاڪيد ڪئي تہ اھي ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائجن‪ ،‬پر جيتري قدر ھو کين تاڪيد ڪندو رھيو‪ ،‬اوترو ئي انھن ان کي شايَ‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫شيِ چڱي ءِ طرح ڪئي آھي‪ ،‬ھو ٻوڙن کي ٻڌي ٿو ۽ گونگن کي ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪37‬۽ بيحد عجب ۾ پئجي ويا ۽ چوڻ لڳا تہ ”ھن ھر‬ ‫ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫عيسي پنھنجن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏي چيو تہ‬ ‫لِ ڪجھہ بہ نہ ھو‪ ،‬تنھنڪري‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن ۾ ميڙ تمام گھڻو ھو ۽ وٽن کائڻ ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ڪجھہ بہ ڪونھي‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي ماڻھن تي رحم اچي ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي مون سان گڏ ٽي ڏينھن ٿيا آھن ۽ وٽن کائڻ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن مان‬ ‫‪3‬جيڪڏھن آ ءِ انھن کي سندن گھرن ڏانھن روزي سان موڪلئي ڇڏيان‪ ،‬تہ اھي رستي تي بيھوش ٿي پوندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيترائي پري کان آيا ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تي سندس شاگردن وراڻيو تہ ”ھنن ماڻھن کي ھتي رڻ ⁠پٽ ۾ ماني ڪٿان ماني ڏئي؟‬ ‫‪5‬پوِ انھن کان پڇيائين تہ ”اوھان وٽ ڪيتريون مانيون آھن؟ ۽ چيائون‪ ،‬ست‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ست مانيون کڻي شڪر ڪري ڀڃي پنھنجن شاگردن کي ڏنائين تہ انھن جي اڳيان‬ ‫‪6‬ھن ماڻھن کي حڪم ڏنو تہ ”زمين تي ويھي رھو‪ ،‬ء‬ ‫رکيائين ‪.‬۽ انھن انھن کي ماڻھن جي اڳيان مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬انھن وٽ ٿوريون ننڍيون مڇيون ھيون‪ ،‬۽ ھن برڪت ڏني ۽ حڪم ڏنو تہ انھن کي بہ انھن جي اڳيان رکي‪.‬‬ ‫پوِ انھن ست ٽوڪريون رھجي ويل گوشت مان کنيو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ انھن کاڌو ۽ ڀاڪر پاتو‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬جيڪي کائين سي اٽڪل چار ھزار ھئا‪ ،‬سو ھن انھن کي روانو ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬ھو فورا ا پنھنجن شاگردن سميت ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي دلمنوٿا جي علئقي ۾ آيو‪.‬‬ ‫لِ آسمان مان ڪا نشاني ڳوليائين ۽ کيس پرکڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪11‬تنھن تي فريسي ٻاھر نڪري آيا ۽ کانئس سوال ڪرڻ لڳا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪12‬پوِ ھن پنھنجي روح ۾ اوندھہ رڙ ڪري چيو تہ ”ھي ءِ پيڙھي ءِ کي نشان ڇو ٿو ڳولين؟ آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھن نسل کي‬ ‫ء‬ ‫ڪابہ نشاني نہ ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ ھو انھن کي ڇڏي وري ٻيڙي ءِ ۾ گھڙي ٻئي پاسي ھليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ھاڻي شاگرد ماني کڻڻ وسري ويا ھئا ۽ ٻيڙي ءِ ۾ انھن وٽ ھڪڙي ماني ءِ کان وڌيڪ ڪونھي‪.‬‬ ‫‪15‬ھن انھن کي تاڪيد ڪندي چيو تہ ”خبردار ٿجو‪ ،‬فريسين جي خميري ۽ ھيروديس جي خمير کان ھوشيار ٿجو‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ پاڻ ۾ بحث ڪرڻ لڳا تہ ”اھو آھي جو اسان وٽ ماني ڪونھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھان وٽ ماني نہ آھي؟ اڃا نُ ٿا ڄاڻو‪ ،‬نُ‬ ‫عيسي کي اھا خبر پئي تڏھن انھن کي چيائين تہ ”ڇو ٿا سمجھو‪،‬‬ ‫‪17‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سمجھو؟ ڇا توھان جي دل اڃا تائين سخت آھي؟‬ ‫‪18‬اکيون ھجن‪ ،‬ڇا تون ڏسين ٿو؟ ۽ ڪنن وارا‪ ،‬نُ ٿا ٻڌين؟ ۽ توھان کي ياد نُ آھي ڇا؟‬ ‫‪19‬جڏھن مون پنجن مانيون پنج ھزارن ۾ ڀڃي ڇڏيون‪ ،‬تڏھن اوھان ٽڪڙن سان ڀريل ڪيتريون ٽوڪريون کنيون؟ چون ٿا تُ ٻارھن‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن ستن چئن ھزارن مان‪ ،‬توھان ڪيتريون ٽوڪريون ٽڪرن سان ڀريون؟ ۽ چيائون‪ ،‬ست‪.‬‬ ‫‪21‬تنھن تي ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين ڪيئن نہ ٿا سمجھو؟‬ ‫‪22‬۽ ھو بيت صيدا ڏانھن آيو ‪.‬۽ ااھي ھڪ انڌي ماڻھو ءِ کي وٽس وٺي آيا ۽ منٿ ڪيائون تہ کيس ھٿ لھي‪.‬‬ ‫‪23‬تنھن تي ھو انڌي ءِ کي ھٿ کان وٺي شھر کان ٻاھر وٺي ويو ‪.‬۽ جڏھن ھن پنھنجي اکين تي ٿڪايو‪ ،‬۽ پنھنجا ھٿ مٿس رکيا‪ ،‬ھن کان‬ ‫پڇيو تُ ڇا ھن کي ڏسڻ گھرجي؟‬ ‫‪24‬ھن مٿي نھاري چيو تہ ”آ ءِ ماڻھن کي وڻن وانگر ھلندي ڏسان ٿو‪.‬‬ ‫پوِ ھن پنھنجا ھٿ وري ھن جي اکين تي رکي کيس مٿي نھاريو ۽ ھو بحال ٿيو ۽ ھر ھڪ ماڻھو ءِ کي صاف صاف ڏٺائين‪.‬‬ ‫‪25‬تنھن کان ء‬ ‫ٻڌائجانِ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ ھن کي سندس گھر موڪلئي چيائين تہ ”نھي ءِ شھر ۾ وڃ‪ ،‬نڪي شھر ۾ ڪنھن کي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪27‬عيسي ۽ سندس شاگرد قيصريہ فلپي جي شھرن ڏانھن نڪري ويا ۽ رستي ۾ پنھنجن شاگردن کان پڇيائين تہ ”ماڻھو ڇا ٿا چون تہ آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫ڪير آھيان؟‬ ‫”يحي بپتسما ڏيڻ وارو‪ ،‬پر ڪي چون ٿا تہ ”الياس !۽ ٻيا‪ ،‬نبين مان ھڪڙو‪.‬‬ ‫‪28‬انھن وراڻيو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪29‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬پر اوھين چئو ٿا تہ آ ءِ ڪير آھيان؟ تنھن تي پطرس جواب ڏنو تہ ”تون مسيح آھين‪.‬‬ ‫‪30‬ھن انھن کي تاڪيد ڪئي تہ ھن بابت ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائجو‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ ھو انھن کي سيکارڻ لڳو تہ ابن ⁠آدم کي گھڻا ئي ڏک سھڻا پوندا ۽ بزرگن‪ ،‬سردار ڪاھنن ۽ شريعت جي عالمن کان رد ڪيو‬ ‫ء‬ ‫پوِ وري جيئرو ٿيندو‪.‬‬ ‫ويندو ۽ ماريو ويندو ۽ ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫‪32‬ھن اھو ڳالھيون پڌريون ڪيون ‪.‬۽ پطرس کيس وٺي ويو‪ ،‬۽ کيس ڇنڊڇاڻ ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪33‬پر جڏھن ھو ڦري پنھنجن شاگردن ڏانھن نھاري تہ پطرس کي ڇڙٻ ڏيندي چيائين تہ ”اي شيطان‪ ،‬مون کان ھليو وڃ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تون خدا جون شيون نہ پر ماڻھن جون آھن‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ھن پنھنجي شاگردن سان گڏ ماڻھن کي بہ پاڻ ڏانھن سڏيو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”جيڪو بہ منھنجي پٺيان ايندو‪ ،‬سو پاڻ کي‬ ‫رد ڪري ۽ پنھنجو صليب کڻي منھنجي پٺيان ھل‪.‬‬ ‫‪35‬ڇالِ ⁠جو جيڪو پنھنجي جان بچائيندو سو اھا وڃائيندو ‪.‬پر جيڪو منھنجي ۽ انجيل جي خاطر پنھنجي جان وڃائيندو‪ ،‬اھو ئي ان‬ ‫ء‬ ‫کي بچائيندو‪.‬‬

‫‪37‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪36‬ڇالِ ⁠جو ماڻھو ءِ کي ڪھڙو فائدو‪ ،‬جيڪڏھن ھو سڄي دنيا حاصل ڪري ۽ پنھنجو جان وڃائي ڇڏي؟‬ ‫ء‬ ‫‪37‬يا ماڻھو پنھنجي جان جي بدلي ۾ ڇا ڏيندو؟‬ ‫‪38‬تنھنڪري ھن زناڪار ۽ گنھگار نسل ۾ جيڪو بہ مون کان ۽ منھنجي ڳالھين کان شرمسار ٿيندو ‪.‬ابن‬ ‫ٿيندو‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي پي اِ جي جلوي ۾ پاڪ ملئڪن سان گڏ ايندو‪.‬‬

‫⁠آدم بہ انھي ءِ کان شرمسار‬

‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬ھن انھن کي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪي ھتي بيٺا آھن تن مان ڪي اھڙا آھن‪ ،‬جيڪي موت جو ذائقو نہ چکندا‪،‬‬ ‫جيستائين خدا جي بادشاھت کي قدرت سان ايندي نہ ڏسندا‪.‬‬ ‫عيسي پاڻ سان گڏ پطرس‪ ،‬يعقوب ۽ يوحنا کي ھڪ مٿاھين جبل تي پاڻ وٽ وٺي ويو ۽ انھن جي اڳيان سندس روپ‬ ‫پوِ‬ ‫‪2‬ڇھن ڏينھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫بدلجي ويو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سندس ڪپڙا چمڪندڙ ٿي ويا‪ ،‬برف وانگر سفيد ‪.‬جيئن زمين تي ڪو بُ پورو ڪندڙ انھن کي اڇو نُ ڪري سگھي‪.‬‬ ‫جس ءعلءى الظِءينء يء جست ء جغ ءف ارونء ‪.‬‬ ‫جس فءي امو ء‬ ‫سى ءولءي ء‬ ‫‪4‬فءَءلءي ء‬ ‫لِ‪ ،‬ھڪڙو‬ ‫‪5‬پطرس جواب ۾‬ ‫موسي‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان جو ھتي رھڻ چڱو آھي‪ ،‬اچو تہ ٽي خيما ٺاھيون ‪.‬ھڪڙو تنھنجي ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬۽ ھڪڙو الياس ء‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو ھن کي خبر نہ ھئي تہ ڇا چوڻ گھرجي ‪.‬ڇاڪاڻ تُ اھي سخت خوفزدہ ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇانو ڪيو ۽ ڪڪر مان ھڪڙو آواز آيو تہ ”ھي منھنجو پيارو فرزند آھي‪ ،‬ھن کي ٻڌو‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھڪڙو ڪڪر ھو جنھن مٿن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ ٻيو ڪوبہ ماڻھو نہ ڏٺائون‪.‬‬ ‫عيسي کان‬ ‫تہ‬ ‫نھاريو‬ ‫چوڌاري‬ ‫انھن‬ ‫‪8‬اوچتو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪9‬جڏھن ھو جبل تان ھيٺ لھي آيا‪ ،‬تڏھن ھن کين تاڪيد ڪيو تہ جيڪي شيون ڏٺيون آھن سي ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائجن‪ ،‬جيستائين ابن ⁠آدم‬ ‫مئلن مان جيئرو نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ انھن اھا ڳالھہ پاڻ ۾ برقرار رکي ھڪٻئي کان سوال پئي ڪيو تہ مئلن مان جيئرو ٿيڻ جو مطلب ڇا آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪11‬انھن کانئس پڇيو تہ ”شريعت جا عالم ڇو ٿا چون تہ پھريائين الياس جو اچڻ ضروري آھي؟‬ ‫‪12‬ھن جواب ڏنو تہ ”الياس سچ پچ پھريائين اچي ٿو ۽ سڀ شيون بحال ڪندو ‪.‬۽ اھو ڪيئن ابن ⁠آدم جي باري ۾ لکيل آھي تہ کيس گھڻا‬ ‫ئي ڏک سھڻا پوندا ۽ بي ⁠خبر رھندا‪.‬‬ ‫‪13‬پر آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ الياس سچ ⁠پچ آيو آھي‪ ،‬۽ انھن ھن سان ائين ڪيو‪ ،‬جيئن ھن بابت لکيل آھي‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھو پنھنجن شاگردن وٽ آيو‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ انھن جي چوڌاري ھڪڙو وڏو ميڙ آھي ۽ شريعت جا عالم کانئن سوال ڪري رھيا‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪15‬سڀني ماڻھو جڏھن ھن کي ڏسندا ھئا‪ ،‬تڏھن ڏاڍا عجب ۾ پئجي ويا ۽ ڊوڙندا کيس سلم ڪيائون‪.‬‬ ‫‪16‬ھن شريعت جي عالمن کان پڇيو تہ ”اوھين انھن کان ڪھڙو سوال ڪيو؟‬ ‫‪17‬تنھن تي ميڙ مان ھڪڙي وراڻيو تہ ”اي استاد‪ ،‬آ ءِ پنھنجي پٽ کي تو وٽ وٺي آيو آھيان‪ ،‬جنھن کي گونگو روح آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ جتي ھو ھن کي وٺي ٿو‪ ،‬اھو کيس ڦاڙي ٿو‪ ،‬۽ ھو جھاگ ڪري ٿو‪ ،‬پنھنجن ڏندن سان ڪري ٿو‪ ،‬۽ پنيس‪ ،‬۽ مون اوھان جي‬ ‫شاگردن کي چيو آھي تہ اھي کيس ٻاھر ڪڍن ‪.‬۽ اھي نُ ڪري سگھيا‪.‬‬ ‫‪19‬ھن کيس جواب ڏنو تہ ”اي بي ايمان نسل‪ ،‬آ ءِ ڪيستائين اوھان سان گڏ رھندس؟ مان توکي ڪيترو وقت برداشت ڪندس ھن کي مون‬ ‫وٽ آڻيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اھي کيس وٽس وٺي آيا‪ ،‬۽ جڏھن ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن روح کيس ڌڪيو ‪.‬۽ ھو زمين تي ڪري پيو‪ ،‬۽ ڀت جي جھاگ ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ ھن پنھنجن پي اِ کان پڇيو تہ ”ڪيترو عرصو گِريو آھي جو ھن کي اھو آيو آھي؟ ۽ ھن چيو تُ‪ ،‬ھڪ ٻار جي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬پر جيڪڏھن تون ڪجھ ڪري سگھين‪ ،‬اسان تي رحم‬ ‫‪22‬۽ ڪڏھن ڪڏھن ھن کي باھ ۾ ۽ پاڻي ءِ ۾ اڇليو آھي‪ ،‬کيس برباد ڪرڻ ء‬ ‫ڪر ۽ اسان جي مدد ڪر‪.‬‬ ‫لِ سڀ ڪجھ ٿي سگھي ٿو جيڪو ايمان آڻيندو‪.‬‬ ‫‪23‬عيسي کيس چيو تہ ”جيڪڏھن تون ايمان آڻي سگھين ٿو‪ ،‬تہ انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪24‬تنھن تي ٻار جو پي اِ رڙ ڪري ڳوڙھا ڳاڙيندي چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬مون کي يقين آھي ‪.‬تون منھنجي بي ايمان جي مدد ڪر‪.‬‬ ‫عيسي ڏٺو تہ ماڻھو ڊوڙندا اچن ٿا‪ ،‬تڏھن انھي ءِ ڀوت کي ڇنائي چيو تہ ”اي گونگا ۽ ٻوڙا روح‪ ،‬آ ءِ تو کي تاڪيد ٿو ڪريان تہ‬ ‫‪25‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ھن مان ٻاھر نڪري وڃ ۽ وڌيڪ ھن ۾ نہ گھڙيو‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ روح رڙ ڪري کيس ڦاٽي پيو ۽ ان مان ٻاھر نڪري ويو‪ ،‬۽ ھو ھڪڙو مئل ھو ‪.‬ايتري قدر جو ڪيترن ئي چيو تُ‪ ،‬ھو مري ويو‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫عيسي کيس ھٿ کان وٺي مٿي کنيو ‪.‬۽ ھو اٿيو‪.‬‬ ‫‪27‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪28‬جڏھن ھو گھر ۾ آيو تہ سندس شاگردن اڪيلئي ۾ پڇيو تہ ”اسين ھن کي ڇو نہ ڪڍي سگھياسين؟‬ ‫شيِ سان نُ ٿي نڪتي‪ ،‬پر نماز ۽ روزي سان‪.‬‬ ‫‪29‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اھا قسم ڪنھن بُ‬ ‫ء‬ ‫‪30‬اھي اتان روانا ٿيا ۽ گليل مان لنگھي ويا ‪.‬۽ ھو نُ چاھيندو تُ ڪنھن بُ ماڻھو کي اھو ڄاڻڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪31‬ڇالِ ⁠جو ھن پنھنجن شاگردن کي سيکاريو ۽ چيو تہ ”ابن ⁠آدم ماڻھن جي ھٿن ۾ ڪيو ويو آھي ۽ اھي کيس ماريندا ‪.‬۽ ان کان پوِ‬ ‫ء‬ ‫ھن کي قتل ڪيو ويندو‪ ،‬ھو ٽئين ڏينھن جيئرو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪32‬پر اھي اھا ڳالھہ نہ سمجھي سگھيا ۽ کانئس پڇڻ کان ڊنا‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ ھو ڪفرناحوم ۾ آيو ۽ گھر ۾ ھو انھن کان پڇيائين تہ ”راھھ ۾ ڪھڙي ءِ ڳالھہ تي پاڻ ۾ جھڳڙو ٿيو؟‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھنن پاڻ ۾ تڪرار ڪيو ھو تہ سڀ کان وڏو ڪير ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪34‬پر اھي خاموش رھيا‪،‬‬ ‫ء‬

‫‪38‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫پوِ ٿيندو ۽ سڀني‬ ‫‪35‬پوِ ھو ويھي رھيو ۽ ٻارھن شاگردن کي سڏي چيائين تہ ”جيڪڏھن ڪو پھريون ٿيڻ گھري تہ اھو ئي سڀني کان ء‬ ‫ء‬ ‫جو خادم ٿيندو‪.‬‬ ‫‪36‬ھن ھڪڙي ٻار کي ورتو ۽ انھن جي وچ ۾ بيھاريو‪ ،‬۽ جڏھن کيس پنھنجن ھٿن ۾ ورتو‪ ،‬انھن کي چيو تہ "‬ ‫‪37‬جيڪوبہ اھڙن ٻارن مان ھڪڙي کي منھنجي نالي تي قبول ڪري‪ ،‬سو مون کي قبول ڪري ۽ جيڪو مون کي قبول ڪري سو مون‬ ‫کي نہ‪ ،‬پر انھي ءِ کي قبول ڪري جنھن مون کي موڪليو آھي‪.‬‬ ‫‪38‬يوحنا جواب ڏنو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان ھڪڙي کي تنھنجي نالي تي ڀوت ڪڍندي ڏٺو آھي‪ ،‬پر ھو اسان جي پٺيان نہ ٿو ھلي‪ ،‬پر اسان‬ ‫کيس منَ ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو اسان جي پٺيان نہ ٿو اچي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ڪوبہ ماڻھو ڪونھي جيڪو منھنجي نالي تي ڪو معجزو ڪري‪ ،‬جيڪو مون کي‬ ‫عيسي چيو تہ ”ھن کي نہ جھليو‪،‬‬ ‫‪39‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھلڪو ڪري بڇڙو ڪري‪.‬‬ ‫‪40‬ڇالِ ⁠جو جيڪو اسان جي خلف نہ آھي سو اسان جي طرف کان آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين مسيح جا آھيو‪ ،‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو‬ ‫لِ پاڻي جو پيالو ڏيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬ڇالِ ⁠جو جيڪو اوھان کي منھنجي نالي تي پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ٻڌايان تہ اھو پنھنجو اجر نہ وڃائيندو‪.‬‬ ‫لِ اھو بھتر آھي تہ سندس ڳچي ءِ ۾ چاڙھي ءِ جو‬ ‫‪42‬۽ جيڪو مون تي ايمان آڻيندڙ انھن ننڍڙن مان ڪنھن ھڪ کي ڏوھاري ٿو‪ ،‬تنھن ء‬ ‫پٿر ھليو وڃي ۽ کيس سمنڊ ۾ اڇليو وڃي‪.‬‬ ‫لِ معِور ٿي زندگي ءِ ۾ داخل ٿيڻ کان‪ ،‬ٻن ھٿن سان‬ ‫‪43‬۽ جيڪڏھن تنھنجو ھٿ تو کي ڏوھاري‪ ،‬ان کي وڍي ڇڏ‪ ،‬اھو بھتر آھي تُ تو ء‬ ‫دوزخ ۾ وڃڻ کان‪ ،‬انھي ءِ باھ ۾‪ ،‬جيڪا ڪڏھن بُ نُ ٻرندي‪.‬‬ ‫‪44‬جتي سندن ڪيڙو نُ مرندو ۽ نُ ئي باھہ وسندي آھي‪.‬‬ ‫لِ زندگي ءِ ۾ بيھڻ ۾ گھڙڻ کان‪ ،‬ٻن پيرن سان‬ ‫‪45‬۽ جيڪڏھن تنھنجو پير تو کي ڏوھاري‪ ،‬ان کي وڍي ڇڏيو‪ ،‬اھو بھتر آھي تُ توھان جي ء‬ ‫دوزخ ۾ اڇليو وڃي‪ ،‬جيڪا ڪڏھن بُ نُ ٻرندي‪.‬‬ ‫‪46‬جتي سندن ڪيڙو نُ مرندو ۽ نُ ئي باھہ وسندي آھي‪.‬‬ ‫‪47‬۽ جيڪڏھن تنھنجي اک توکي ناراِ ڪري‪ ،‬ان کي ڪڍي ڇڏيو ‪:‬اھو بھتر آھي تُ خدا جي بادشاھت ۾ ھڪڙي اک سان داخل ٿيو‪ ،‬ٻن‬ ‫اکين سان دوزخ جي باھ ۾ اڇلئڻ کان‪.‬‬ ‫‪48‬جتي سندن ڪيڙو نُ مرندو ۽ نُ ئي باھہ وسندي‪.‬‬ ‫‪49‬ڇالِ ⁠جو ھر ھڪ کي باھہ سان نم ڪيو ويندو ۽ ھر قرباني ءِ کي لوڻ سان نم ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ان کي ڪيئن ملئيندؤ؟ پاڻ ۾ لوڻ رکو ۽ ھڪ ٻئي سان صلح‬ ‫تہ‬ ‫ڇڏيو‪،‬‬ ‫وڃائي‬ ‫کي‬ ‫لوڻ‬ ‫پنھنجي‬ ‫لوڻ‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫چڱو‬ ‫‪50‬لوڻ‬ ‫ء‬ ‫رکو‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬پوِ ھو اتان اٿيو ۽ اردن دريا ءِ جي پرين ءِ ڀر يھوديہ جي ساحلن ۾ آيو‪ ،‬۽ ماڻھو وري ھن وٽ آيا ‪.‬۽‪ ،‬جيئن ھو نُ ھو‪ ،‬ھن انھن کي ٻيھر‬ ‫ء‬ ‫سيکاريو‪.‬‬ ‫لِ اھو جائز آھي جو پنھنجي زال کي ڇڏي ڏئي؟ ھن کي للچائڻ‪.‬‬ ‫‪2‬فريسي وٽس آيا ۽ پڇيائونس تہ ”ڇا ڪنھن ماڻھو ءِ ء‬ ‫سى لء اَ جم؟‬ ‫‪3‬فءقءا ءل لءُا ءوقءا ءل « ‪ :‬امو ء‬ ‫سى ءل اَ ءلل جالقء جو ءم جالقء جو ءم ءو جال ءخلءقء ‪.‬‬ ‫‪4‬وقءا ءل ‪ :‬امو ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ھي حڪم لکيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھن تي‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھان جي دل جي سختي ءِ جي ڪري ھن اوھان ء‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پر خلقت جي شروعات کان وٺي خدا انھن کي نر ۽ مادي بڻايو‪.‬‬ ‫‪7‬انھي ءِ ڪري ھڪڙو ماڻھو پنھنجي پي اِ ۽ ما اِ کي ڇڏي‪ ،‬پنھنجي زال سان جڙيل رھندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھي ٻئي ھڪڙو گوشت ھوندا‪ ،‬تنھنڪري اھي وڌيڪ ٻُ نُ آھن‪ ،‬پر ھڪڙو گوشت‪.‬‬ ‫‪9‬تنھنڪري خدا جنھن کي ڳنڍيو آھي‪ ،‬تنھن کي ماڻھو جدا نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ گھر ۾ سندس شاگردن وري بہ کانئس اھو ئي سوال پڇيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ھن انھن کي چيو تہ ”جيڪوبہ پنھنجي زال کي ڇڏي ٻي شادي ڪري‪ ،‬سو انھي ءِ سان زنا ڪري‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪڏھن ڪا عورت پنھنجي مڙس کي ڇڏي ٻئي سان شادي ڪري‪ ،‬اھو زنا ڪري ٿي‪.‬‬ ‫پوِ سندس شاگردن انھن کي ڇينڀڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪13‬اھي ھن وٽ ننڍڙا ٻار کڻي آيا تہ ھو انھن کي ھٿ رکي‪ ،‬ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا‬ ‫عيسي اھو ڏٺو تہ ڏاڍو ناراِ ٿيو ۽ کين چيائين تہ ”ننڍن ٻارن کي مون وٽ اچڻ ڏيو ۽ کين منَ نہ ڪجو‪،‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جي بادشاھت اھڙن جي آھي‪.‬‬ ‫‪15‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪوبہ خدا جي بادشاھت کي ننڍي ٻار وانگر قبول نہ ڪندو‪ ،‬سو منجھس داخل نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪16‬ھن انھن کي ٻانھن ۾ کنيو‪ ،‬انھن تي ھٿ رکي کين برڪت ڏني‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن ھو ھليو ويو تہ رستي ۾ ھڪڙو ڊوڙندو آيو ۽ گوڏن ڀر ڪري کانئس پڇيائين تہ ”سائين‪ ،‬آ ءِ ڇا ڪريان تہ دائمي زندگي ءِ جو‬ ‫وارث ٿيان؟‬ ‫‪18‬عيسي کيس چيو تہ ”تون مون کي چڱو ڇو ٿو سڏين؟ ڪو بُ سٺو نُ آھي پر ھڪ آھي‪ ،‬اھو آھي‪ ،‬خدا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪19‬تون حڪمن کي ڄاڻين ٿو‪ ،‬زنا نُ ڪر‪ ،‬قتل نُ ڪر‪ ،‬چوري نُ ڪر‪ ،‬ڪوڙي شاھدي نُ ڏيو‪ ،‬ٺڳي نُ ڪر‪ ،‬پنھنجي پيِ ۽ ماِ جي‬ ‫عزت ڪر‪.‬‬ ‫‪20‬تنھن تي ھن جواب ڏنو تہ ”اي استاد‪ ،‬اھي سڀ ڳالھيون مون پنھنجي جواني ءِ کان ڏٺيون آھن‪.‬‬

‫‪39‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫شيِ جي گھٽتائي آھي‪ ،‬وڃ‪ ،‬جيڪو تو وٽ آھي سو‬ ‫عيسي ھن کي ڏسي ھن سان پيار ڪيو ۽ چيائينس تہ ”تو وٽ ھڪڙي‬ ‫‪21‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫وڪڻي غريبن کي ڏي‪ ،‬تہ تو وٽ بھشت ۾ خزانو ھوندو ‪.‬منھنجي پويان اچو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن وٽ وڏو مال ھو‪.‬‬ ‫‪22‬اھو ٻڌي ھو غمگين ٿي ويو ۽ غمگين ٿي ھليو ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي چوڌاري نھاري پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”شاھوڪار ماڻھو ءِ جو خدا جي بادشاھت ۾ داخل ٿيڻ ڪيترو مشڪل‬ ‫‪23‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لِ خدا جي بادشاھت ۾ داخل‬ ‫‪24‬تنھن تي شاگرد حيران ٿي ويا ‪.‬پر‬ ‫عيسي وري جواب ڏنو تہ ”ٻارن‪ ،‬جيڪي دولت تي ڀروسو ڪن ٿا تن ء‬ ‫ي‬ ‫ٿيڻ ڪيترو مشڪل آھي!‬ ‫سئي ءِ جي نءڪي مان لنگھڻ سولو آھي‪ ،‬پر دولتمند جو خدا جي بادشاھت ۾ داخل ٿيڻ کان‪.‬‬ ‫‪25‬ااٺ جو ا‬ ‫”پوِ ڪير بچي سگھندو؟‬ ‫‪26‬اھي حيران ٿي ويا ۽ پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا سان سڀ ڪجھہ ممڪن آھي‪.‬‬ ‫لِ اھو ناممڪن آھي‪ ،‬پر خدا کان نہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬عيسي انھن ڏانھن نھاري چيو تہ ”ماڻھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪28‬تڏھن پطرس چوڻ لڳو تہ ”ڏسو‪ ،‬اسان سڀ ڪجھ ڇڏي تنھنجي پٺيان آيا آھيون‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ڪوبہ ماڻھو ڪونھي جنھن منھنجي گھر‪ ،‬ڀائر‪ ،‬ڀينر‪ ،‬پي اِ‪ ،‬ما اِ‪ ،‬زال‪ ،‬ٻار يا‬ ‫‪29‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫زمينون منھنجي ۽ خوشخبري ءِ جي خاطر ڇڏي ڏنيون آھن‪. ,‬‬ ‫‪30‬پر ھن کي ھاڻي سؤ ڀيرا ملندا‪ ،‬گھر‪ ،‬ڀائر‪ ،‬ڀينر‪ ،‬مائرون‪ ،‬ٻار ۽ زمينون‪ ،‬ظلمن سان ‪.‬۽ دنيا ۾ دائمي زندگي اچڻ لِ‪.‬‬ ‫‪31‬پر گھڻا ئي آھن جيڪي پھرين آھن‪ ،‬پويون آھن ‪.‬۽ آخري پھريون‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ ھن‬ ‫‪32‬اھي يروشلم ڏانھن وڃي رھيا ھئا‬ ‫‪.‬عيسي انھن جي اڳيان ھليو ويو ۽ اھي حيران ٿي ويا ‪.‬۽ جيئن اھي پٺيان ويا‪ ،‬اھي ڊڄي ويا ء‬ ‫ي‬ ‫ٻارھن شاگردن کي وري ورتو ۽ کين ٻڌائڻ لڳو تہ ھن سان ڇا ٿيڻو آھي‪.‬‬ ‫‪33‬چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬اسين يروشلم ڏانھن ھلي رھيا آھيون ‪.‬۽ ابن آدم کي سردار ڪاھنن ۽ شريعت جي عالمن جي حوالي ڪيو ويندو ‪.‬۽ اھي‬ ‫کيس موت جي سزا ڏيندا‪ ،‬۽ کيس غير قومن جي حوالي ڪندا‪.‬‬ ‫‪34‬اھي مٿس ٺٺوليون ڪندا‪ ،‬چھبڪ ھڻندا‪ ،‬مٿس تھوڪو ڪندا‪ ،‬کيس ماريندا‪ ،‬۽ ٽئين ڏينھن تي ھو وري جيئرو ٿي اٿندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪو گھري سو ڪرين‪.‬‬ ‫‪35‬زبدي ءِ جا پٽ يعقوب ۽ يوحنا وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان چاھيون ٿا تُ تون اسان ء‬ ‫لِ ڪريان؟‬ ‫‪36‬فءقءا ءل لءُا ” ‪:‬اوھين ڇا ٿا چاھيو جو مان توھان ء‬ ‫‪37‬انھن کيس چيو تہ ”اسان کي اجازت ڏي تہ اسين ويھي رھون‪ ،‬ھڪڙو تنھنجي ساڄي پاسي ۽ ٻيو تنھنجي کاٻي پاسي‪ ،‬تنھنجي شان ۾‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اوھين ڇا ٿا گھرو‪ ،‬ڇا اوھين انھي ءِ پيالي مان پيئ سگھو ٿا جيڪو آ ءِ پيئندو آھيان؟ ۽‬ ‫‪38‬پر‬ ‫ي‬ ‫ان بپتسما سان بپتسما وٺندس جنھن سان مون کي بپتسما ڏني وئي آھي؟‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين اھو پيالو ضرور پيئندا‪ ،‬جيڪو مان پيئندس ‪.‬۽‬ ‫‪39‬انھن کيس چيو تہ ”اسان ڪري سگھون ٿا ‪.‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫جنھن بپتسما سان مان بپتسما وٺندس ان سان توھان کي بپتسما ملندي‪:‬‬ ‫لِ اھو تيار ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪40‬پر منھنجي ساڄي ۽ کاٻي ھٿ تي ويھڻ منھنجي وس ۾ نہ آھي ‪.‬پر اھو انھن کي ڏنو ويندو جن ء‬ ‫‪41‬جڏھن ڏھن شاگردن اھو ٻڌو تہ اھي يعقوب ۽ يوحنا تي سخت ناراِ ٿيا‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”اوھان کي خبر آھي تہ جيڪي غير قومن تي حڪومت ڪن ٿا‪ ،‬سي مٿن غلبہ ڪن ٿا ‪.‬۽‬ ‫‪42‬پر‬ ‫ي‬ ‫انھن جا وڏا انھن تي اختيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪43‬پر اھو اوھان مان نُ ٿيندو‪ ،‬پر جيڪو اوھان مان وڏو ٿيندو‪ ،‬سو اوھان جو وزير ٿيندو‪.‬‬ ‫‪44‬۽ اوھان مان جيڪو بھترين ٿيندو‪ ،‬سو سڀني جو نوڪر ھوندو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫گھڻن‬ ‫جان‬ ‫پنھنجي‬ ‫۽‬ ‫ڪري‬ ‫خدمت‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫آيو‬ ‫لِ‬ ‫بلڪ‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫لِ نہ آيو آھي تہ خدمت‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ء ء‬ ‫‪45‬ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم بہ انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫فديہ ۾ ڏئي‪.‬‬ ‫‪46‬پوِ اھي يريحو ۾ آيا ۽ جڏھن ھو پنھنجن شاگردن ۽ ماڻھن جي وڏي تعداد سان يريحو کان ٻاھر نڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن انڌو بارٽميئس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو تيميئس جو پٽ ھو‪ ،‬رستي جي ڪناري تي ويھي رھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي ابن دائود‪ ،‬مون تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫”اي‬ ‫تہ‬ ‫لڳو‬ ‫چوڻ‬ ‫عيسي ناصري آھي‪ ،‬تڏھن رڙ ڪري‬ ‫‪47‬جڏھن ھن ٻڌو تہ اھو‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪48‬گھڻن ئي کيس تاڪيد ڪئي تُ چپ رھ‪ ،‬پر ھن وڌيڪ رڙ ڪئي‪” ،‬اي ابن دائود‪ ،‬مون تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ انھن انڌي ماڻھو ءِ کي سڏي چيو تہ ”چڱو آرام ڪر‪ ،‬اٿ ‪.‬ھو توکي سڏي‬ ‫عيسي بيھي رھيو ۽ حڪم ڏنائين تہ کيس سڏيو‬ ‫‪49‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫عيسي وٽ آيو‪.‬‬ ‫۽‬ ‫اٿيو‬ ‫لھي‬ ‫ڪپڙا‬ ‫پنھنجا‬ ‫ھو‬ ‫‪50‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”تون ڇا ٿو چاھين جو آ ءِ تو سان ڪريان؟ انڌي ءِ کيس چيو تُ‪” ،‬خداوند‪ ،‬تُ مون کي اکيون مليون‪.‬‬ ‫‪51‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”وڃ‪ ،‬وڃ ‪.‬توھان جي ايمان توھان کي مڪمل ڪيو آھي ‪.‬۽ فوري طور تي ھن جي نظر ملي‪ ،‬۽ رستي ۾‬ ‫‪52‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي پٺيان لڳو‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو يروشلم جي ويجھو‪ ،‬زيتون جي جبل تي بيتفاج ۽ بيت ⁠عنياہ ڏانھن آيا‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجن ٻن شاگردن کي موڪليو‪،‬‬ ‫‪2‬انھن کي چيائين تہ ”اوھين پنھنجي ڀر واري ڳوٺ ۾ وڃو ۽ جيئن اوھين ان ۾ داخل ٿيندا تہ ھڪڙو کودڙو ٻڌل ڏسندؤ‪ ،‬جنھن تي ڪڏھن‬ ‫بہ ڪو ماڻھو نہ ويٺو ھو ‪.‬ھن کي ڇڏ‪ ،‬۽ ھن کي آڻيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو توھان کي چوندو تہ ”اوھين ائين ڇو ٿا ڪريو؟ توھان چئو تُ رب کي ھن جي ضرورت آھي ‪.‬۽ ھو کيس ھتي‬ ‫موڪليندو‪.‬‬ ‫جاِ تي بند ٿيل آھي جتي ٻُ رستا مليا ‪.‬۽ ان کي ڇڏايو‪.‬‬ ‫اھڙي‬ ‫ٻاھران‬ ‫جي‬ ‫دروازي‬ ‫کودڙو‬ ‫تہ‬ ‫ڏٺائون‬ ‫۽‬ ‫ويا‬ ‫تي‬ ‫واٽن‬ ‫پنھنجن‬ ‫‪4‬پوِ ھو‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪40‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪5‬پوِ جيڪي اتي بيٺا ھئا تن مان ڪن انھن کي چيو تہ ”اوھين ڇا ڪري رھيا آھيو‪ ،‬کودڙي کي ڇڏائي؟‬ ‫ء‬ ‫پوِ انھن کين ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫چيو‬ ‫ئي‬ ‫ائين‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫‪6‬انھن‬ ‫عيسي حڪم ڏنو ھو‪ ،‬ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي وٽ وٺي آيا ۽ مٿس پنھنجا ڪپڙا وڌائون ‪.‬۽ ھو مٿس ويٺو‪.‬‬ ‫‪7‬اھي کودڙي کي‬ ‫ي‬ ‫‪8‬۽ ڪيترن ئي پنھنجا ڪپڙا رستي ۾ وڇائي ڇڏيا‪ ،‬۽ ٻين وڻن جون ٽاريون وڍي ڇڏيو ۽ انھن کي رستي ۾ پٽي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ جيڪي اڳتي ھليا ويا ۽ جيڪي پٺيان ھليا سي رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ ”حسنا !برڪت وارو آھي اھو جيڪو خداوند جي نالي تي‬ ‫ء‬ ‫اچي ٿو‪:‬‬ ‫اعلي ۾‪.‬‬ ‫‪10‬سڀاڳا ھجي اسان جي پي اِ دائود جي بادشاھت‪ ،‬جيڪا خداوند جي نالي تي اچي ٿي ‪:‬ھوسنا‬ ‫ي‬ ‫شيِ تي نظر ڪيائين ۽ ھاڻي شام ٿيڻ واري ھئي‪ ،‬تڏھن ٻارھن‬ ‫‪11‬عيسي يروشلم ۾ داخل ٿي ھيڪل ۾ ويو ۽ جڏھن چوڌاري سڀڪنھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫شاگردن سان گڏ بيت ⁠عنياہ ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬ٻئي ڏينھن تي جڏھن اھي بيت ⁠عنياہ کان آيا ھئا تہ کيس بک لڳي ھئي‪.‬‬ ‫پوِ جڏھن‬ ‫‪13‬پوِ ھو پري پري ھڪڙو انجير جو وڻ ڏسندو رھيو‪ ،‬جيڪو پنن سان ڀريل ھو‪ ،‬جيڪڏھن ھو انھي ءِ تي ڪا‬ ‫شيِ لھندو‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ ٻيو ڪجھہ نہ مليو ‪.‬ڇاڪاڻ تُ اڃا انجير جو وقت نُ ھو‪.‬‬ ‫ھو ان وٽ پھتو‪ ،‬تڏھن ھن کي پنن کان‬ ‫ء‬ ‫پوِ ڪوبہ ماڻھو تنھنجو ميوو نہ کائيندو ‪.‬۽ سندس شاگردن اھو ٻڌو‪.‬‬ ‫‪14‬تنھن تي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”ھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي ھيڪل ۾ ويو ۽ ھيڪل ۾ خريد و فروخت ڪندڙن کي ٻاھر ڪڍڻ لڳو ۽ صرافن جا ٽيبل ۽ ڪبوتر‬ ‫تڏھن‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫۾‬ ‫يروشلم‬ ‫اھي‬ ‫‪15‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ا‬ ‫وڪڻڻ وارن جون سيٽون اڇلئي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫‪16‬ولء تءقاولاوا ءِلءى الظِءينء يءجج عء ءل ءمنء الظِءينء ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ دعا جو گھر سڏبو؟ پر توھان ان کي چورن جي‬ ‫‪17‬ھن انھن کي تعليم ڏيندي چيو تہ ”ڇا اھو لکيل نہ آھي تہ منھنجو گھر سڀني قومن ء‬ ‫جاِ بڻائي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي کانئس ڊڄن پيا‪،‬‬ ‫‪18‬شريعت جي عالمن ۽ سردار ڪاھنن اھو ٻڌو ۽ ڪوشش ڪرڻ لڳا تہ ڪيئن کيس برباد ڪن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سڀ ماڻھو ھن جي تعليم تي حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬جڏھن شام ٿي تہ ھو شھر مان نڪري ويو‪.‬‬ ‫‪20‬صبح جو جڏھن ھو اتان لنگھي رھيا ھئا تہ ڏٺائون تہ انجير جو وڻ پاڙن مان سڪي ويو آھي‪.‬‬ ‫لِ سڏي چيو تہ ”اي استاد‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اھو انجير جو وڻ جنھن تي تو لعنت ڪئي ھئي سو سڪي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬تنھن تي پطرس کيس ياد ڪرڻ ء‬ ‫‪22‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”خدا تي ايمان رکو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫اڇلئجانِ ‪.‬۽ پنھنجي دل ۾ شڪ‬ ‫۾‬ ‫سمنڊ‬ ‫۽‬ ‫وڃ‬ ‫ھٽجي‬ ‫’تون‬ ‫تہ‬ ‫چوندو‬ ‫کي‬ ‫جبل‬ ‫ھن‬ ‫بہ‬ ‫جيڪو‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌايان‬ ‫ٿو‬ ‫سچ‬ ‫کي‬ ‫اوھان‬ ‫ِ‬ ‫آ‬ ‫⁠جو‬ ‫‪23‬ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫نُ ڪندو‪ ،‬پر يقين رکندو تُ اھي شيون جيڪي ھو چوندو‪ ،‬اھي ٿيڻ وارا آھن ‪.‬ھن کي اھو ھوندو جيڪو ھو چوندو‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنڪري آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪي ڪجھہ توھان گھرو ٿا‪ ،‬جڏھن اوھين دعا گھرو ٿا‪ ،‬تڏھن يقين ڪريو تہ اوھان کي اھي‬ ‫مليل آھن ۽ اھي اوھان کي ملنديون‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جڏھن اوھين بيھي دعا گھرو‪ ،‬معاف ڪريو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان کي ڪنھن جي خلف ڪرڻ گھرجي‪ ،‬تہ جيئن اوھان جو پي اِ جيڪو‬ ‫آسمان تي آھي‪ ،‬سو اوھان جون ڏوھون معاف ڪري‪.‬‬ ‫‪26‬پر جيڪڏھن اوھين معاف نہ ڪندا تہ اوھان جو آسمان وارو پي اِ بہ اوھان جا ڏوھہ معاف نہ ڪندو‪.‬‬ ‫‪27‬اھي وري يروشلم ۾ آيا ۽ جڏھن ھو ھيڪل ۾ گھمندو رھيو تہ سردار ڪاھن‪ ،‬شريعت جا عالم ۽ بزرگ وٽس آيا‪.‬‬ ‫لِ؟‬ ‫‪28‬فءقءا ءل لءُا” ‪:‬تون ڪھڙي اختياري ءِ سان ھي ڪم ڪرين ٿو؟ ۽ توکي ھي اختيار ڪنھن ڏنو آھي اھي ڪم ڪرڻ ء‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ بہ اوھان کان ھڪڙو سوال پڇندس ۽ جواب ڏيان تہ آ ءِ اوھان کي ٻڌائيندس تہ ڪھڙي‬ ‫‪29‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫اختياري ءِ سان ھي ڪم ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪30‬يحي جو بپتسما آسمان مان ھو يا ماڻھن جي؟ مون کي جواب ڏي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫پوِ توھان ھن کي ڇو نُ مڃيو؟‬ ‫‪31‬انھن پاڻ ۾ بحث ڪيو تہ ”جيڪڏھن اسين چئون تہ آسمان مان ‪.‬ھو چوندو تُ ء‬ ‫‪32‬پر جيڪڏھن اسين چئون تہ ماڻھن مان ‪.‬اھي ماڻھن کان ڊڄندا ھئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سڀني ماڻھن يوحنا کي ڳڻيو‪ ،‬اھو سچ پچ ھڪڙو نبي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ بہ نہ ٿو ٻڌايان تہ ڪھڙي‬ ‫تي‬ ‫‪.‬تنھن‬ ‫آھي‬ ‫نہ‬ ‫خبر‬ ‫کي‬ ‫”اسان‬ ‫تہ‬ ‫ڏنو‬ ‫جواب‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫تي‬ ‫‪33‬تنھن‬ ‫عيسي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫اختياري ءِ سان ھي ڪم ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫جاِ کوٽيائين جنھن ۾‬ ‫‪1‬ھو انھن سان مثالن سان ڳالھائڻ لڳو ‪.‬ھڪڙي ماڻھو ءِ انگورن جو باغ ٺاھيو ۽ ان جي چوڌاري واھ ٺاھيو ۽ ھڪڙي ء‬ ‫شراب پيئي ۽ ھڪڙو ٽاور ٺاھيو ويو ۽ اھو باغ باغين جي حوالي ڪري پري پري جي ملڪ ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ انھي ءِ موسم ۾ باغبان ڏانھن ھڪڙو نوڪر موڪليو‪ ،‬تہ ھو باغبانن کان انگورن جي ميوي جو فصل وٺي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬پوِ ھنن کي پڪڙي ماري وڌائون ۽ خالي ڪري ڇڏيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬وري ھن انھن ڏانھن ھڪڙو نوڪر موڪليو ‪.‬۽ مٿس پٿر ھڻي‪ ،‬کيس مٿي ۾ زخمي ڪري‪ ،‬بي شرمي ءِ سان ٻاھر موڪليو‪.‬‬ ‫‪5‬وري ھن ٻيو موڪليو ‪.‬۽ ھن کي قتل ڪيو‪ ،‬۽ ٻيا ڪيترائي ‪.‬ڪن کي مارڻ‪ ،‬۽ ڪن کي مارڻ‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري ھن کي ھڪڙو ئي پٽ ھو‪ ،‬جيڪو سندس پيارو ھو‪ ،‬تنھنڪري ھن کي آخري دفعو انھن ڏانھن موڪليائين تہ ”اھي منھنجي‬ ‫پٽ جي عزت ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬پر انھن باغين پاڻ ۾ چيو تہ ”ھي ئي وارث آھي ‪.‬اچو‪ ،‬اچو تُ کيس ماريون‪ ،‬۽ ميراث اسان جي ٿيندي‪.‬‬ ‫‪8‬انھن کيس پڪڙي ماري وڌو ۽ انگورن جي باغ مان ٻاھر اڇلئي ڇڏيائون‪.‬‬

‫‪41‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪9‬تنھنڪري انگورن جي باغ جو مالڪ ڇا ڪندو؟ ھو اچي باغين کي ناس ڪندو ۽ انگورن جو باغ ٻين کي ڏيندو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇا توھان ھي صحيفو نہ پڙھيو آھي؟ اھو پٿر جنھن کي تعمير ڪندڙن رد ڪيو آھي اھو ڪنڊ جو سر بڻجي ويو آھي‪:‬‬ ‫‪11‬اھو ڪم خداوند جو ھو‪ ،‬۽ اھو اسان جي نظر ۾ عجيب آھي؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن ڄاتو پئي تہ اھو مثال ھن انھن جي خلف ٻڌايو آھي‪،‬‬ ‫‪12‬انھن کيس پڪڙڻ جي ڪوشش ڪئي‪ ،‬پر ماڻھن کان ڊڄي ويا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سو ھو کيس ڇڏي ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انھن ڪجھہ فريسين ۽ ھيروديس جي ماڻھن کي ھن ڏانھن موڪليو تہ ھو کيس سندس ڳالھين ۾ پڪڙي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪14‬جڏھن اھي آيا‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان کي خبر آھي تہ تون سچو آھين ۽ ڪنھن ماڻھو ءِ جي پرواھ نہ ٿو ڪرين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو جائز آھي تہ ”ڇا توھان کي خدا جو‬ ‫تون ماڻھن جي پرواھ نہ ٿو ڪرين‪ ،‬پر سچائي ءِ سان خدا جي واٽ سيکارين ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫رستو ٻڌائڻ جائز آھي؟ قيصر کي خراج تحسين‪ ،‬يا نُ؟‬ ‫‪15‬اسين ڏيون يا نُ ڏيون؟ پر ھن انھن جي منافقت کي ڄاڻيندي کين چيو تہ ”اوھين مون کي ڇو آزمايو؟ مون کي ھڪ پئسو آڻيو تُ مان‬ ‫ان کي ڏسان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ اھي کڻي آيا ‪.‬فقا ءل لُا ” ‪:‬ھي تصوير ۽ اکر ڪنھن جو آھي؟ انھن کيس چيو تہ ”قيصر جو‪.‬‬ ‫‪17‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”جيڪي قيصر جون آھن سي قيصر کي ڏيو ۽ جيڪي خدا جون آھن سو خدا کي ڏيو ‪.‬۽ اھي مٿس‬ ‫ي‬ ‫حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ھن وٽ صدوقي آيا‪ ،‬جن جو چوڻ آھي تہ قيامت نہ ٿيندي ‪.‬۽ انھن کانئس پڇيو تُ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫موسي اسان ڏانھن لکيو آھي تہ ”جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ جو ڀا اِ مري وڃي ۽ پنھنجي زال کي پنھنجي پٺيان ڇڏي ۽ ڪو ٻار نہ‬ ‫‪19‬آقا‪،‬‬ ‫ي‬ ‫لِ ٻج پيدا ڪري‪.‬‬ ‫ڇڏي‪ ،‬تہ سندس ڀا اِ پنھنجي زال کي وٺي‪ ،‬پنھنجي ڀا اِ ء‬ ‫‪20‬ھاڻي ست ڀائر ھئا‪ ،‬۽ پھرين زال ورتي‪ ،‬۽ مرڻ ۾ ڪو اولد ڪونھي‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ ٻئي ھن کي کنيو ۽ مري ويو‪ ،‬نڪي ھن ڪو ٻج ڇڏيو‪ ،‬۽ ٽئين ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬۽ انھن ستن کي اھو ھو‪ ،‬۽ ڪو بُ ٻج نُ ڇڏيو‪ ،‬سڀني کان آخري عورت پڻ مري ويو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ستن ھن جي زال ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫‪23‬تنھنڪري قيامت ۾‪ ،‬جڏھن ااھي جيئرا ٿيندا‪ ،‬تڏھن اھا انھن مان ڪنھن جي زال ٿيندي؟‬ ‫ء‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھين ائين نہ ٿا چئو ڇا‪ ،‬جو اوھين نہ پاڪ لکتون ڄاڻو ٿا ۽ نڪي خدا جي قدرت؟‬ ‫‪24‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو جڏھن ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿندا‪ ،‬تڏھن نڪي نڪاح ڪندا‪ ،‬نڪي نڪاح ڪندا ‪.‬پر اھي فرشتن وانگر آھن جيڪي‬ ‫ء‬ ‫آسمان ۾ آھن‪.‬‬ ‫موسي جي ڪتاب ۾ نہ پڙھيو آھي تہ ڪيئن خدا ھن کي جھنڊي ۾ چيو تہ ”آ ءِ‬ ‫‪26‬۽ جيئن مئلن کي ڇھي ٿو‪ ،‬اھي جيئرو ٿي اٿن‪ ،‬ڇا توھان‬ ‫ي‬ ‫ابراھيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعقوب جو خدا آھيان ‪.‬؟‬ ‫‪27‬ھو مئلن جو خدا نہ آھي‪ ،‬پر جيئرن جو خدا آھي‪ ،‬تنھنڪري اوھين وڏي غلطي ٿا ڪريو‪.‬‬ ‫‪28‬شريعت جي عالمن مان ھڪڙو آيو ۽ انھن کي پاڻ ۾ بحث ڪندي ٻڌو ۽ سمجھيائين تہ ھن انھن کي چڱو جواب ڏنو آھي‪ ،‬تنھن کانئس‬ ‫پڇيو تہ ”سڀني حڪمن ۾ پھريون حڪم ڪھڙو آھي؟‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”سڀني حڪمن مان پھريون حڪم ھي آھي تہ ٻڌ‪ ،‬اي بني اسرائيل !رب اسان جو خدا ھڪ رب آھي‪:‬‬ ‫‪29‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪30‬۽ تون پنھنجي پالڻھار خدا کي پنھنجي سڄي دل سان پيار ڪر‪ ،‬پنھنجي سڄي جان سان‪ ،‬پنھنجي سڄي دماغ سان ۽ پنھنجي سڄي طاقت‬ ‫سان ‪:‬اھو پھريون حڪم آھي‪.‬‬ ‫‪31‬۽ ٻيو اھو آھي‪ ،‬يعني ھي آھي‪ ،‬تون پنھنجي پاڙيسري ءِ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر ‪.‬ان کان وڌيڪ ٻيو ڪوبُ حڪم ڪونھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھڪڙو ئي خدا آھي ‪.‬۽ ھن کان سواِ ٻيو ڪو بُ نُ آھي‪:‬‬ ‫‪32‬فءقءا ءل لءُا” ‪:‬چڱو‪ ،‬استاد‪ ،‬تو سچ چيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬۽ کيس سڄي ءِ دل‪ ،‬سمجھہ‪ ،‬پوري روح ۽ پوري طاقت سان پيار ڪرڻ ۽ پنھنجي پاڙيسري ءِ کي پاڻ جھڙو پيار ڪرڻ‪ ،‬سڀني سڙڻ‬ ‫وارين قربانين ۽ قربانين کان وڌيڪ آھي‪.‬‬ ‫عيسي ڏٺو تہ ھو سمجھاڻي سان جواب ڏئي رھيو آھي‪ ،‬تڏھن کيس چيائين تہ ”تون خدا جي بادشاھت کان پري نہ آھين ‪.‬۽ ان کان‬ ‫‪34‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫پوِ ڪنھن بُ ماڻھو ءِ کانئس سوال ڪرڻ جي جرئت نُ ڪئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪35‬عيسي وراڻيو تہ ”جڏھن ھو ھيڪل ۾ تعليم ڏيئي رھيو ھو تہ ”شريعت جا عالم ڪيئن ٿا چون تہ مسيح ابن دائود آھي؟‬ ‫ي‬ ‫‪36‬ڇالِ ⁠جو دائود پاڻ پاڪ روح جي وسيلي چيو تہ ”خداوند منھنجي پالڻھار کي چيو تہ ”تون منھنجي ساڄي پاسي ويھ‪ ،‬جيستائين آ ءِ‬ ‫ء‬ ‫تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن جي صندلي نہ ڪريان‪.‬‬ ‫پوِ ھن جو پٽ ڪٿان آيو؟ ۽ عام ماڻھو کيس خوشي ءِ سان ٻڌندا ھئا‪.‬‬ ‫‪37‬تنھنڪري دائود پاڻ کيس خداوند سڏيندو آھي ‪.‬۽ ء‬ ‫‪38‬ھن پنھنجي تعليم ۾ انھن کي چيو تہ ”شريعت جي عالمن کان ھوشيار ٿجو‪ ،‬جيڪي ڊگھا ڪپڙا پائي گھمڻ پسند ڪن ٿا ۽ بازارن ۾‬ ‫سلم ڪرڻ پسند ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪39‬۽ عبادت خانن ۾ مکيُ سيٽون‪ ،‬۽ مٿين ڪمرن ۾ دعوتن تي‪.‬‬ ‫‪40‬جيڪي بيواھين جي گھرن کي کائي ويندا آھن‪ ،‬۽ ڊگھيون دعائون ڪندا آھن‪ ،‬انھن کي وڌيڪ سزا ملندي‪.‬‬ ‫عيسي خزاني جي مٿان ويھي رھيو ۽ ڏٺائين تہ ماڻھو ڪيئن پيسا خزاني ۾ وجھي رھيا آھن‪ ،‬۽ ڪيترا ئي دولتمند پيسا وجھن ٿا‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪42‬پوِ ھڪڙي غريب بيواھ آئي ۽ ٻن ڪنگن ۾ اڇليائين‪ ،‬جن مان ھڪ ٿلھي برابر آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪43‬تنھن تي ھن پنھنجن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھن غريب بيواھي ءِ انھن سڀني کان وڌيڪ وڌو‬ ‫آھي‪ ،‬جن خزاني ۾ وڌو آھي‪.‬‬ ‫‪44‬ڇالِ ⁠جو انھن سڀ ڪجھہ پنھنجي گھڻائي ءِ ۾ اڇليو ‪.‬پر ھو ءِ پنھنجي مرضي ءِ موجب سڀ ڪجھُ ھن ۾ وجھي ڇڏيندي ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪا ھن وٽ ھئي‪ ،‬توڙي جو ھن جي سڄي زندگي‪.‬‬

‫‪42‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو ھيڪل مان ٻاھر نڪتو‪ ،‬تڏھن سندس شاگردن مان ھڪڙي چيس تہ ”اي استاد‪ ،‬ڏسو تہ ھتي ڪھڙا پٿر ۽ ڪھڙا عمارتون‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”تون ھي وڏيون عمارتون ڏسين ٿو؟ اتي ھڪڙو پٿر ٻئي تي نُ رھندو‪ ،‬جيڪو اڇليو نُ ويندو‪.‬‬ ‫تي‬ ‫‪2‬تنھن‬ ‫ي‬ ‫‪3‬جڏھن ھو زيتون جي ٽڪر تي ھيڪل جي سامھون ويٺو ھو‪ ،‬تڏھن پطرس‪ ،‬يعقوب‪ ،‬يوحنا ۽ اندرياس کانئس اڪيلئي ۾ پڇيائون تہ‬ ‫‪4‬اسان کي ٻڌايو تہ اھي شيون ڪڏھن ٿينديون؟ ۽ جڏھن اھي سڀ شيون پوريون ٿينديون تُ نشاني ڇا ھوندي؟‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏيڻ لڳو تہ ”خبردار ٿجو‪ ،‬متان ڪو اوھان کي ٺڳي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو ڪيترائي منھنجي نالي تي ايندا ۽ چوندا تہ آ ءِ مسيح آھيان ‪.‬۽ گھڻن کي ٺڳيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬۽ جڏھن اوھين جنگين ۽ جنگين جا افواہون ٻڌندا‪ ،‬تڏھن پريشان نُ ٿيو‪ ،‬ڇو تُ اھڙيون شيون ضرور ٿيڻ گھرجن ‪.‬پر پڄاڻي اڃا نُ ٿيندي‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو قوم قوم جي خلف‪ ،‬۽ بادشاھت بادشاھت جي خلف اڀري ايندي‪ ،‬۽ مختلف ھنڌن تي زلزل ايندا‪ ،‬۽ ڏڪار ۽ مصيبتون‬ ‫ء‬ ‫ھونديون ‪:‬اھي ئي ڏک جي شروعات آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي اوھان کي ڪائونسلن جي حوالي ڪندا ‪.‬۽ عبادت خانن ۾ توھان کي ماريو ويندو ‪:‬۽ توھان کي منھنجي‬ ‫‪9‬پر ھوشيار ٿجو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫خاطر حڪمرانن ۽ بادشاھن جي اڳيان پيش ڪيو ويندو‪ ،‬انھن جي خلف گواھي ڏيڻ لِ‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خوشخبري پھرين سڀني قومن ۾ شايَ ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جڏھن اھي اوھان جي اڳواڻي ڪندا ۽ اوھان جي حوالي ڪندا‪ ،‬تڏھن اڳي ئي ڪوبہ خيال نہ ڪجو تہ اوھين ڇا ڳالھائيندا‪ ،‬نڪي‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي ڳالھائڻ وارا اوھين نہ آھيو‬ ‫اڳڪٿي ڪريو‪ ،‬پر جيڪي ڪجھ اوھان کي انھي ءِ گھڙي ءِ ۾ ڏنو ويندو‪ ،‬سو اوھين ڳالھايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پر ‪.‬پاڪ روح‪.‬‬ ‫لِ پڪڙيندو ۽ پي اِ پٽ کي ‪.‬۽ ٻار پنھنجي ما اِ پي اِ جي خلف اٿي کڙا ٿيندا‪ ،‬۽ کين موت جي سزا ڏيندا‪.‬‬ ‫‪12‬ھاڻي ڀا اِ ڀا اِ کي مارڻ ء‬ ‫‪13‬۽ منھنجي نالي جي ڪري توھان سڀني ماڻھن کان نفرت ڪئي ويندي‪ ،‬پر جيڪو آخر تائين برداشت ڪندو‪ ،‬اھو ئي بچايو ويندو‪.‬‬ ‫شيِ کي ڏسندؤ‪ ،‬جنھن بابت دانيال نبي ءِ چيو ھو‪ ،‬جتي اھو بيھي بيٺو ھو‪( ،‬جيڪو پڙھي‬ ‫‪14‬پر جڏھن اوھين ويراني ءِ جي گھڻائي واري‬ ‫ء‬ ‫سمجھي‪) ،‬تڏھن جيڪي يھوديہ ۾ ھجن‪ ،‬سي جبلن ڏانھن ڀڄي وڃن‪.‬‬ ‫شيِ کڻي وڃي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪو گھر جي ڇت تي ھجي سو گھر ۾ نہ ھيٺ لھي‪ ،‬نڪي ان ۾ داخل ٿئي‪ ،‬پنھنجي گھر مان ڪا‬ ‫ء‬ ‫لِ نہ موٽي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جيڪو ٻني ءِ ۾ ھجي سو وري پنھنجا ڪپڙا کڻڻ ء‬ ‫لِ جيڪي انھن ڏينھن ۾ کير پيارين ٿا!‬ ‫‪17‬پر افسوس انھن ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي پيٽ سان آھن ۽ انھن ء‬ ‫‪18‬۽ دعا گھرو تُ سياري ۾ توھان جو پرواز نُ ٿئي‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالِ ⁠جو انھن ڏينھن ۾ اھڙي مصيبت ايندي‪ ،‬جيڪا خدا جي خلقڻ کان وٺي ھن وقت تائين نہ ھئي ۽ نڪي ٿيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ جو خداوند انھن ڏينھن کي گھٽايو ھو‪ ،‬ڪوبہ ماڻھو بچي نہ سگھيو‪ ،‬پر انھي ءِ چونڊيل ماڻھن جي خاطر‪ ،‬جنھن‬ ‫سواِ ان کان‬ ‫‪20‬۽‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫کي ھن چونڊيو آھي‪ ،‬تنھن ڏينھن کي گھٽايو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان کي چوندو تہ ’ڏسو‪ ،‬مسيح ھتي آھي ‪.‬يا‪ ،‬ڏس‪ ،‬ھو اتي آھي ‪.‬ھن کي نُ مڃيو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو ڪوڙا مسيح ۽ ڪوڙا نبي اٿندا‪ ،‬۽ معجزا ۽ معجزا ڏيکاريندا‪ ،‬جيڪڏھن ٿي سگھي تہ چونڊيل ماڻھن کي بہ گمراھ ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ جي اڳڪٿي ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪23‬پر اوھين خبردار رھجو‪ ،‬مون اوھان کي سڀڪنھن‬ ‫ء‬ ‫پوِ‪ ،‬سج اونڌو ٿي ويندو ۽ چنڊ پنھنجي روشني نہ ڏيندو‪.‬‬ ‫‪24‬پر انھن ڏينھن ۾‪ ،‬انھي ءِ مصيبت کان ء‬ ‫‪25‬۽ آسمان جا تارا ڪرندا‪ ،‬۽ آسمان ۾ جيڪي طاقتون آھن سي لھي ويندا‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ اھي ابن ⁠آدم کي ڪڪرن ۾ وڏي طاقت ۽ جلوي سان ايندي ڏسندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پوِ ھو پنھنجن ملئڪن کي موڪليندو ۽ پنھنجي چونڊيل ماڻھن کي چئني ھوائن مان گڏ ڪندو‪ ،‬زمين جي پڇاڙي ءِ کان وٺي آسمان‬ ‫ء‬ ‫جي پڇاڙي ءِ تائين‪.‬‬ ‫‪28‬ھاڻي انجير جي وڻ جو ھڪڙو مثال سکو ‪.‬جڏھن ھن جي شاخ اڃا نرم آھي‪ ،‬۽ پنن کي ڇڪي ٿو‪ ،‬توھان کي خبر آھي تُ اونھاري‬ ‫ويجھو آھي‪:‬‬ ‫‪29‬اھڙي ءِ طرح اوھين جڏھن اھي ڳالھيون ٿينديون ڏسندا‪ ،‬تڏھن ڄاڻو تہ اھو ويجھو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ دروازي تي‪.‬‬ ‫‪30‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين ھي سڀ شيون نہ ٿينديون‪ ،‬تيستائين ھي ءِ پيڙھ ختم نہ ٿيندي‪.‬‬ ‫‪31‬آسمان ۽ زمين ٽري ويندا‪ ،‬پر منھنجون ڳالھيون ختم نُ ٿينديون‪.‬‬ ‫‪32‬پر انھي ءِ ڏينھن ۽ انھي ءِ گھڙي جي ڪنھن کي بہ خبر نہ آھي‪ ،‬نڪي آسمان ۾ ملئڪن کي‪ ،‬نڪي پٽ کي‪ ،‬پر پي اِ کي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اھو وقت ڪڏھن آھي‪.‬‬ ‫‪33‬خبردار‪ ،‬جاڳيو ۽ دعا ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم ھڪڙو ماڻھو آھي جيڪو پري جو سفر ڪري ٿو‪ ،‬جنھن پنھنجو گھر ڇڏيو ۽ پنھنجي نوڪرن ۽ ھر ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو ءِ کي پنھنجو ڪم اختيار ڪيو ۽ ٻاھرين کي حڪم ڏنو تہ ھو جاڳي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ گھر جو مالڪ ڪڏھن ايندو‪ ،‬شام جو‪ ،‬يا اڌ رات جو‪ ،‬يا ڪڪڙ جي‬ ‫‪35‬تنھنڪري اوھين خبردار رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ٻانگ تي يا صبح جو‪.‬‬ ‫‪36‬متان اھو اوچتو اچي توھان کي ننڊ ۾ ڏسي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ جيڪي آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬سو سڀني کي چوان ٿو تہ ”خبردار‪.‬‬

‫‪43‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫باب ‪14‬‬ ‫⁠خميري ماني ءِ جي عيد ھئي‪ ،‬جنھن تي سردار ڪاھنن ۽ شريعت جا عالم ڳولي رھيا ھئا تہ ڪيئن‬

‫پوِ عيد فصح ۽ بي‬ ‫‪1‬ٻن ڏينھن کان ء‬ ‫کيس ٺڳي ءِ سان پڪڙي مارين‪.‬‬ ‫‪2‬پر چيائون تہ ”عيد جي ڏينھن نہ‪ ،‬متان ماڻھن ۾ گوڙ مچي وڃي‪.‬‬ ‫‪3‬بيت عنياہ ۾ شمعون ڪوڙھہ جھڙي مرِ جي گھر ۾ ھو جڏھن ماني کائي ويٺو ھو تہ ھڪڙي عورت آئي‪ ،‬جنھن وٽ ھڪڙي قيمتي‬ ‫عطر جي صندوق ھئي ‪.‬۽ ھن دٻي کي ٽوڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ ان کي ھن جي مٿي تي وجھي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ ڪي ماڻھو دل ۾ ڪاوڙيا ۽ چيائون تہ ”اھي عطر جي فضول خرچي ڇو ڪئي وئي؟‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو اھو ٽي سؤ سؤ سؤ سؤ سؤ سؤ کان وڌيڪ پئسن ۾ وڪڻي غريبن کي ڏنو ويو ھجي ‪.‬۽ ھن جي خلف گوڙ ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬عيسي چيو تہ ”ھن کي ڇڏي ڏيو ‪.‬توھان ھن کي ڇو پريشان ڪيو؟ ھن مون تي سٺو ڪم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو توھان وٽ غريب ھميشہ آھن‪ ،‬۽ جڏھن بہ توھان چاھيو انھن سان چڱائي ڪري سگھو ٿا‪ ،‬پر مان توھان وٽ ھميشہ نُ‬ ‫ء‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪8‬ھن اھو ڪيو آھي جيڪو ھو ڪري سگھيو آھي ‪:‬ھو اڳي ئي آئي آھي تُ منھنجي لش کي دفن ڪرڻ ء‬ ‫‪9‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ سڄي ءِ دنيا ۾ جتي بہ ھن خوشخبري ءِ جي منادي ڪئي ويندي‪ ،‬ااتي ھن جيڪا ڪئي آھي‪ ،‬تنھن جي باري ۾‬ ‫پڻ سندس يادگار طور ڳالھايو ويندو‪.‬‬ ‫لِ تہ کيس انھن جي حوالي ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬يھوداہ اسڪريوتي‪ ،‬ٻارھن مان ھڪڙو‪ ،‬سردار ڪاھنن وٽ ويو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬جڏھن انھن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن خوش ٿيا ۽ کيس پئسا ڏيڻ جو واعدو ڪيائون ‪.‬۽ ھو ڳولي رھيو ھو تُ ڪيئن ھن کي آساني ءِ سان دغا ڏئي‪.‬‬ ‫‪12‬بي ⁠خميري ماني ءِ جي پھرين ڏينھن تي جڏھن انھن عيد فصح کي ماريو‪ ،‬تڏھن سندس شاگردن کيس چيو تہ ”تون ڪٿي ٿو چاھين‬ ‫جو اسين وڃي عيد فصح جي تياري ڪريون؟‬ ‫‪13‬پوِ ھن پنھنجن شاگردن مان ٻن کي موڪليو ۽ کين چيو تہ ”اوھين شھر ۾ وڃو‪ ،‬اتي اوھان کي ھڪڙو ماڻھو ملندو جيڪو پاڻي ءِ جو‬ ‫ء‬ ‫گھڙو کڻي آيو آھي‪.‬‬ ‫جاِ ڪٿي آھي‪ ،‬جتي آ ءِ پنھنجن شاگردن سان گڏ عيد‬ ‫‪14‬جتي ھو اندر وڃي گھر جي مالڪ کي چئو تہ ’استاد چوي ٿو تہ ’اھا مھماني ء‬ ‫فصح کائيندس؟‬ ‫‪15‬۽ اھو اوھان کي ھڪڙو وڏو ڪمرو ڏيکاريندو جيڪو سجاڳ ۽ تيار آھي‪ ،‬اتي اسان لِ تيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ سندس شاگرد نڪري ويا ۽ شھر ۾ آيا ۽ ڏٺائون جيئن ھن کين چيو ھو‪ ،‬۽ عيد فصح تيار ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ شام جو ھو ٻارھن شاگردن سان گڏ آيو‪.‬‬ ‫عيسي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھان مان ھڪڙو جيڪو مون سان گڏ کائيندو‪ ،‬سو مون‬ ‫‪18‬جڏھن اھي ويٺا ۽ کائي رھيا تہ‬ ‫ي‬ ‫کي پڪڙائيندو‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ اھي غمگين ٿيڻ لڳا ۽ ھڪ ھڪ ڪري کيس چوڻ لڳا تہ ”ڇا اھو آ ءِ آھيان؟ ۽ ٻئي چيو‪ ،‬ڇا مان آھيان؟‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”اھو ٻارھن مان ھڪڙو آھي‪ ،‬جيڪو مون سان گڏ ٿالھي ءِ ۾ کائي ٿو‪.‬‬ ‫لِ جنھن جي وسيلي ابن ⁠آدم کي پڪڙجي ٿو ‪.‬‬ ‫‪21‬ابن ⁠آدم تہ ضرور ٿو وڃي‪ ،‬جيئن ھن بابت لکيل آھي‪ ،‬پر افسوس آھي انھي ءِ ماڻھو ءِ ء‬ ‫لِ سٺو ھجي ھا جيڪڏھن ھو ڪڏھن پيدا نُ ٿئي ھا‪.‬‬ ‫ان ء‬ ‫عيسي ماني کڻي برڪت ڪئي ۽ ٽوڙي کين ڏنائين ۽ چيائين تہ ”وٺو‪ ،‬کائو‪ ،‬ھي منھنجو بدن آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ھئا‬ ‫رھيا‬ ‫کائي‬ ‫اھي‬ ‫‪22‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪23‬ھن پيالو ورتو ۽ شڪر ڪري انھن کي ڏنائين ۽ سڀني ان مان پيتو‪.‬‬ ‫لِ وھايو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬ھن انھن کي چيو تہ ”ھي منھنجو رت آھي نئين عھد نامي جو‪ ،‬جيڪو گھڻن ء‬ ‫‪25‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ آ ءِ انھي ءِ ڏينھن تائين ڊاک جي ميوي مان وڌيڪ نہ پيئندس‪ ،‬جيستائين خدا جي بادشاھت ۾ ان کي نئون نہ‬ ‫پيئان‪.‬‬ ‫‪26‬جڏھن اھي گيت ڳائي ٻاھر زيتون جي جبل ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”آ ءِ ريڍار کي ماريندس ۽ رڍون‬ ‫‪27‬عيسي انھن کي چيو تہ ”اوھين سڀيئي اڄ رات منھنجي ڪري بيزار ٿيندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٽڙي پکڙي وينديون‪.‬‬ ‫پوِ آ ءِ جيئرو ٿي ويندس‪ ،‬تنھن کان اڳي گليل ڏانھن ويندس‪.‬‬ ‫‪28‬پر انھي ءِ کان ء‬ ‫‪29‬پر پطرس وراڻيو تہ ”جيتوڻيڪ سڀيئي ناراِ ٿيندا‪ ،‬پر آ ءِ ائين نہ ڪندس‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اڄوڪي رات بہ ڪڪڙ جي ٻہ دفعا ٻانگ ڏيڻ کان اڳ‪ ،‬تون ٽي دفعا منھنجو‬ ‫‪30‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫انڪار ڪندين‪.‬‬ ‫‪31‬پر ھن وڌيڪ سختي ءِ سان چيو تہ ”جيڪڏھن مون کي توسان گڏ مرڻ گھرجي‪ ،‬تہ آ ءِ تو کي ڪنھن بہ طرح انڪار نہ ڪندس ‪.‬‬ ‫ساڳئي طرح انھن سڀني کي پڻ چيو‪.‬‬ ‫جاِ تي آيا جنھن جو نالو گٿسمني ھو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”اوھين ھتي ويھو‪ ،‬جيستائين آ ءِ دعا‬ ‫‪32‬پوِ اھي ھڪڙي ء‬ ‫ء‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ ھو پاڻ سان گڏ پطرس‪ ،‬يعقوب ۽ يوحنا کي وٺي ويو ۽ ڏاڍو عجب لڳو ۽ ڏاڍو ڳرو ٿي پيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬انھن کي چيائين تہ ”منھنجو روح موت تائين ڏاڍو غمگين آھي‪ ،‬ھتي ترسو ۽ جاڳندا رھو‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ ھو ٿورو اڳتي وڌيو ۽ زمين تي ڪري پيو ۽ دعا گھريائين تہ جيڪڏھن ٿي سگھي تہ اھا گھڙي ھن کان ٽاري وڃي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ممڪن آھن ‪.‬ھي پيالو مون کان وٺي وڃ ‪:‬تنھن ھوندي بُ نُ جيڪو مان چاھيندس‪ ،‬پر جيڪو توھان‬ ‫‪36‬فءقءا ءل ‪:‬ابا‪ ،‬ابا‪ ،‬سڀ شيون تو ء‬ ‫چاھيو‪.‬‬ ‫‪37‬پوِ ھو آيو ۽ کين سمھيل ڏٺائين ۽ پطرس کي چيائين تہ ”شمعون‪ ،‬تون ننڊ ۾ آھين ڇا؟ ڇا تون ھڪ ڪلڪ بُ نُ ڏسي سگھين ٿو؟‬ ‫ء‬

‫‪44‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫‪38‬جاڳندا رھو ۽ دعا گھرو‪ ،‬متان ڪنھن آزمائش ۾ پئجي وڃو ‪.‬روح واقعي تيار آھي‪ ،‬پر جسم ڪمزور آھي‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ ھو وري ھليو ويو ۽ دعا گھريائين ۽ ساڳيا لفظ چوڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬جڏھن ھو موٽي آيو‪ ،‬تڏھن انھن کي وري ننڊ ۾ ڏٺائين‪( ،‬ڇاڪاڻ تُ سندن اکيون ڳريون ھيون )۽ نڪي سمجھيائين تُ کيس ڪھڙو‬ ‫جواب ڏين‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ ھو ٽيون ڀيرو آيو ۽ کين چيائين تہ ”ھاڻي سمھو ۽ آرام ڪريو‪ ،‬ڪافي آھي‪ ،‬وقت اچي ويو آھي ‪.‬ڏسو‪ ،‬ابن ⁠آدم گنھگارن جي ھٿن‬ ‫ء‬ ‫۾ پڪڙجي ٿو‪.‬‬ ‫‪42‬اٿو اٿو‪ ،‬اچو تُ وڃون؛ ڏس‪ ،‬جيڪو مون کي دغا ڏئي ٿو سو ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن ھو اڃا ڳالھائي رھيو ھو تہ ٻارھن شاگردن مان ھڪڙو يھوداہ آيو ۽ ساڻس گڏ ھڪڙو وڏو ميڙ تلوارن ۽ لٺن سان گڏ سردار‬ ‫ڪاھنن‪ ،‬شريعت جي عالمن ۽ بزرگن وٽان آيو‪.‬‬ ‫‪44‬۽ جنھن کيس پڪڙايو‪ ،‬تنھن انھن کي ھڪڙي نشاني ڏني ھئي‪" ،‬جنھن کي مان چميندس‪ ،‬اھو اھو ئي آھي ‪.‬ھن کي وٺي وڃو‪ ،‬۽ ھن‬ ‫کي محفوظ طور تي وٺي وڃو‪.‬‬ ‫‪45‬۽ جيئن ئي ھو آيو‪ ،‬سو سڌو ھن ڏانھن ويو ۽ چيائين تہ ”استاد‪ ،‬استاد !۽ کيس چمي ڏني‪.‬‬ ‫‪46‬انھن پنھنجا ھٿ مٿس رکيا ۽ کيس پڪڙيائون‪.‬‬ ‫‪47‬انھن مان ھڪڙو جيڪو ڀرسان بيٺو ھو‪ ،‬تنھن تلوار ڪڍي وڏي سردار ڪاھن جي نوڪر کي ‪47‬ھن جو ڪن ڪپي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ؟‬ ‫‪48‬تنھن تي‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڇا اوھين ائين نڪتا آھيو جيئن ڪو چور‪ ،‬تلوارن ۽ لٺن سان مون کي پڪڙڻ ء‬ ‫ي‬ ‫‪49‬آ ءِ روزانو اوھان سان گڏ ھيڪل ۾ تعليم ڏيندو ھوس‪ ،‬پر اوھان مون کي نہ ورتو‪ ،‬پر لکت ضرور پوري ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪50‬اھي سڀيئي ھن کي ڇڏي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪51‬پوِ ھڪڙو نوجوان سندس پٺيان ھليو‪ ،‬جنھن جي بدن تي چادر ڍڪيل ھئي ‪.‬۽ نوجوانن کيس پڪڙي ورتو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪52‬پوِ اھو ڪپڙو ڇڏي انھن کان ننگا ڀڄي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي کي وڏي سردار ڪاھن وٽ وٺي ويا ۽ ساڻس گڏ سڀيئي سردار ڪاھن‪ ،‬بزرگ ۽ شريعت جا عالم گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪53‬اھي‬ ‫ي‬ ‫‪54‬تنھن تي پطرس پري پري کان سندس پٺيان وڏي سردار ڪاھن جي محلت ۾ ويو ۽ ھو نوڪرن سان گڏ ويھي پاڻ کي باھہ تي گرم‬ ‫ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي جي خلف شاھدي ڳولڻ جي ڪوشش ڪئي تہ کيس مارايو وڃي ‪.‬۽ ڪو بُ نُ مليو‪.‬‬ ‫ڪائونسل‬ ‫سڄي‬ ‫۽‬ ‫ڪاھنن‬ ‫‪55‬سردار‬ ‫ي‬ ‫‪56‬ڇالِ ⁠جو گھڻن ئي ھن جي خلف ڪوڙي شاھدي ڏني‪ ،‬پر انھن جي شاھدي ھڪ ٿي نہ سگھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪57‬پوِ ڪي ماڻھو اٿيا ۽ ھن جي خلف ڪوڙي شاھدي ڏيڻ لڳا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ ٻيو ٺاھيندس‪.‬‬ ‫‪58‬اسان ھن کي چوندي ٻڌو آھي تہ ”آ ءِ ھٿن جو ٺھيل ھيڪل ڊاھي ڇڏيندس ۽ ٽن ڏينھن جي اندر ھٿن کان‬ ‫ء‬ ‫‪59‬پر انھن ٻنھي جي شاھدي ھڪ ٻئي سان متفق نہ ٿيا‪.‬‬ ‫عيسي کان پڇيائين تہ ”ڇا تون ڪجھہ جواب نہ ڏيندين؟ ھي ڪھڙي شاھدي ڏين ٿا تنھنجي‬ ‫‪60‬تڏھن وڏو سردار ڪاھن وچ ۾ اٿي بيٺو ۽‬ ‫ي‬ ‫خلف؟‬ ‫‪61‬پر ھن خاموش رھيو‪ ،‬۽ ڪجھہ جواب نُ ڏنو ‪.‬وري وڏي سردار ڪاھن کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون مسيح آھين‪ ،‬برڪت وارو فرزند؟‬ ‫‪62‬عيسي چيو تہ ”آ ءِ آھيان ۽ اوھين ابن ⁠آدم کي قدرت جي ساڄي پاسي ويٺل ۽ آسمان جي ڪڪرن ۾ ايندي ڏسندا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪63‬پوِ وڏي سردار ڪاھن پنھنجا ڪپڙا ڦاڙيندي چيو تہ ”اسان کي وڌيڪ شاھدي جي ڪھڙي ضرورت آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪64‬توھان ٻڌو آھي ڪفر جي ڳالھ ‪:‬توھان ڇا ٿا سمجھو؟ ۽ انھن سڀني کيس موت جو ڏوھاري قرار ڏنو‪.‬‬ ‫ٻڌاِ “۽ نوڪرن پنھنجن ھٿن جي ھٿن سان کيس‬ ‫‪65‬۽ ڪي مٿس ٿڪڻ لڳا‪ ،‬سندس منھن ڍڪڻ لڳا‪ ،‬کيس مارڻ لڳا ۽ چوڻ لڳا تہ ”نبوت ء‬ ‫ماريو‪.‬‬ ‫‪66‬جڏھن پطرس محلت جي ھيٺان بيٺو ھو‪ ،‬تڏھن وڏي سردار ڪاھن جي نوڪرن مان ھڪڙي آئي‪.‬‬ ‫عيسي ناصري ءِ سان گڏ ھئين‪.‬‬ ‫‪67‬جڏھن ھن پطرس کي پاڻ کي گرم ڪندي ڏٺو‪ ،‬تڏھن ھن ڏانھن نھاري چيو تہ ”تون بہ‬ ‫ي‬ ‫‪68‬پر ھن انڪار ڪندي چيو تہ ”آ ءِ نہ ٿو ڄاڻان‪ ،‬نڪي سمجھان ٿو تہ تون ڇا ٿو چوين ‪.‬۽ ھو ٻاھر ٻاھران دري ءِ ۾ ويو ‪.‬۽ ڪڪڙ جو‬ ‫عملو‪.‬‬ ‫‪69‬ھڪڙي نوڪر کيس وري ڏٺو ۽ چوڻ لڳي تہ ”ھي انھن مان ھڪڙو آھي‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬جيڪي اتي بيٺا ھئا‪ ،‬تن وري پطرس کي چيو تہ ”بيشڪ تون انھن مان آھين‪،‬‬ ‫‪70‬۽ ھن وري انڪار ڪيو ‪.‬۽ ٿوري دير کان ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون گليلي آھين ۽ تنھنجي ڳالھہ ان سان متفق آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪71‬پر ھو لعنت ڪرڻ لڳو ۽ قسم کڻي چوڻ لڳو تہ ”آ ءِ انھي ءِ ماڻھو ءِ کي نہ ٿو سڃاڻان‪ ،‬جنھن بابت اوھين ڳالھايو ٿا‪.‬‬ ‫عيسي کيس چيو ھو تہ ”ڪڪڙ جي ٻہ دفعا ٻانگ ڏيڻ کان اڳ‪،‬‬ ‫‪72‬۽ ٻيو ڀيرو ڪڪڙ چريو ‪.‬تنھن تي پطرس کي اھو لفظ ياد آيو جيڪو‬ ‫ي‬ ‫تون ٽي دفعا منھنجو انڪار ڪندين ‪.‬۽ جڏھن ھن اھو سوچيو تُ ھو روئي رھيو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫عيسي کي ٻڌي وٺي وڃي‬ ‫‪1‬صبح ٿيندي ئي سردار ڪاھنن بزرگن‪ ،‬شريعت جي عالمن ۽ سڄي ڪائونسل سان صلح مشوري ڪئي ۽‬ ‫ي‬ ‫پلطس جي حوالي ڪيائون‪.‬‬ ‫‪2‬پلطس کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون يھودين جو بادشاھہ آھين؟ تڏھن ھن کيس چيو تہ ”تون چوين ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬سردار ڪاھنن مٿس گھڻا ئي الزام لڳايا‪ ،‬پر ھن ڪوبہ جواب نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تي پلطس کانئس وري پڇيو تہ ”ڇا تون ڪجھھ جواب نہ ڏيندين؟ ڏس تُ اھي تنھنجي خلف ڪيتريون ئي شاھديون ڏين ٿا‪.‬‬ ‫عيسي اڃا بہ ڪوبہ جواب نہ ڏنو ‪.‬تنھنڪري پيلطس حيران ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪5‬پر‬ ‫ي‬

‫‪45‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫لِ ھڪڙي قيدي ءِ کي آزاد ڪيو‪ ،‬جنھن کي اھي گھرندا ھئا‪.‬‬ ‫‪6‬ھاڻي انھي ءِ عيد تي ھن انھن ء‬ ‫‪7‬۽ برابا نالي ھڪڙو ھو‪ ،‬جيڪو انھن سان گڏ ھو‪ ،‬جن ساڻس بغاوت ڪئي ھئي‪ ،‬جن بغاوت ۾ قتل ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ميڙ وڏي آواز سان روئڻ شروع ڪيو ۽ ھن کي گھرڻ لڳو جيئن ھن انھن سان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪9‬پر پلطس انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڇا اوھين اھو ٿا چئون تہ آ ءِ اوھان جي خاطر يھودين جي بادشاھہ کي آزاد ڪريان؟‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو ھن کي خبر ھئي تہ سردار ڪاھنن کيس حسد جي ڪري ماريو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ آزاد ڪري‪.‬‬ ‫‪11‬پر سردار ڪاھنن ماڻھن کي چيو تہ ھو برابا کي انھن ء‬ ‫”پوِ اوھين ڇا ٿا ڪريو جنھن کي اوھين يھودين جو بادشاھہ ٿا چئو‪ ،‬تنھن سان آ ءِ ڇا ڪندس؟‬ ‫‪12‬تنھن تي پلطس وراڻيو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪13‬انھن وري رڙ ڪري چيو تہ ”ھن کي صليب تي چاڙھيو‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن پلطس انھن کي چيو تہ ”ڇو‪ ،‬ھن ڪھڙو بڇڙو ڪم ڪيو آھي؟ ۽ انھن وڌيڪ زور سان رڙ ڪئي‪” ،‬ھن کي صليب تي‬ ‫چاڙھيو‪.‬‬ ‫عيسي کي چھبڪ ھڻي صليب تي چاڙھي سندس‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‬ ‫حوالي‬ ‫جي‬ ‫انھن‬ ‫کي‬ ‫برابا‬ ‫لِ‬ ‫ڪرڻ‬ ‫راضي‬ ‫کي‬ ‫ماڻھن‬ ‫پلطس‬ ‫‪15‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫حوالي ڪيائين‪.‬‬ ‫‪16‬۽ سپاھي کيس ھال ۾ وٺي ويا‪ ،‬جنھن کي پريتوريم سڏيو ويندو آھي ‪.‬۽ اھي سڄي بئنڊ کي گڏ ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪17‬انھن کيس واڱڻائي ڪپڙا پھرايا ۽ ڪنڊن جو تاج ٺاھي مٿي تي رکيائون‪.‬‬ ‫‪18‬۽ کيس سلم ڪرڻ لڳو‪” ،‬اي يھودين جا بادشاھہ!‬ ‫‪19‬پوِ انھن کيس مٿي تي لٺ سان ڌڪ ھنيا ۽ مٿس تھوڪو ڪيائون ۽ گوڏن ڀر ڪري سجدو ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻاھر وٺي‬ ‫‪20‬جڏھن ھنن مٿس ٺٺوليون ڪيون‪ ،‬تڏھن ھن کان واڱڻائي رنگ لھي مٿس پنھنجا ڪپڙا پھرايا ۽ کيس صليب تي چاڙھڻ ء‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪21‬اھي شمعون ڪريني ءِ جي ھڪڙي ماڻھو ءِ کي مجبور ڪيائون‪ ،‬جيڪو اتان لنگھندو ھو‪ ،‬يعني سڪندر ۽ روفس جي پي اِ کي‪ ،‬پنھنجي‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫صليب کڻڻ ء‬ ‫جاِ‪.‬‬ ‫جاِ تي وٺي آيا‪ ،‬جنھن جي‬ ‫معني آھي‪” ،‬کوپري جي ء‬ ‫‪22‬اھي کيس گلگٿا جي ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ڏني‪ ،‬جيڪا مھر سان مليل ھو‪ ،‬پر ھن نہ پيئي‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ انھن کيس شراب پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪24‬جڏھن ھنن کيس صليب تي چاڙھيو‪ ،‬تڏھن ھن جا ڪپڙا ورھايائون ۽ مٿن پارا ڈاليائين تہ ھر ماڻھو ءِ کي ڇا وٺڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اھو ٽيون ڪلڪ ھو‪ ،‬۽ انھن کيس صليب تي چاڙھي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪26‬ھن تي مٿس الزام لکيل ھو‪” ،‬يھودين جو بادشاھہ‪.‬‬ ‫‪27‬۽ ھن سان گڏ ٻن چورن کي صليب تي چاڙھيو ‪.‬ھڪڙو سندس ساڄي ھٿ تي‪ ،‬۽ ٻيو سندس کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫‪28‬۽ اھو صحيفو پورو ٿيو‪ ،‬جيڪو چوي ٿو‪ ،‬۽ اھو گنھگارن سان گڏ ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ جيڪي اتان لنگھندا ھئا‪ ،‬سي مٿس لڪي پيا‪ ،‬۽ پنھنجا مٿو ھلئيندي چوڻ لڳا تہ ”اي ھيڪل کي ٽوڙي ٽن ڏينھن ۾ ٺاھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬پاڻ کي بچايو ۽ صليب تان ھيٺ لھي اچ‪.‬‬ ‫‪31‬اھڙي ءِ طرح سردار ڪاھنن بہ ٺٺوليون ڪندي پاڻ ۾ شريعت جي عالمن سان گڏ چيو تہ ”ھن ٻين کي بچايو ‪.‬پاڻ کي بچائي نٿو سگھي‪.‬‬ ‫‪32‬ھاڻي مسيح بني اسرائيل جي بادشاھہ کي صليب تان ھيٺ لھي اچو‪ ،‬تہ جيئن اسين ڏسون ۽ ايمان آڻيون ‪.‬۽ جيڪي ھن سان گڏ صليب‬ ‫تي چاڙھيا ويا ھئا‪ ،‬تن کيس گاريون ڏنيون‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن ڇھون ڪلڪ ٿيو تہ سڄي ملڪ ۾ اوندھہ ڇانئجي ويئي‪.‬‬ ‫معني آھي‪” ،‬منھنجا خدا‪ ،‬منھنجا خدا‪،‬‬ ‫عيسي وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”ايلوئي‪ ،‬ايلئي‪ ،‬لما سبخٿاني؟ جنھن جي‬ ‫‪34‬پوِ نون مھل‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫تو مون کي ڇو ڇڏيو؟‬ ‫‪35‬انھن مان ڪي جيڪي اتي بيٺا ھئا‪ ،‬تن جڏھن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”ڏسو‪ ،‬ھو الياس کي سڏي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ڏنائين ۽ چيائين تہ ”ھلڻ ڏيو ‪.‬اچو تُ‬ ‫ڪني ءِ تي وجھي کيس پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪36‬پوِ ھڪڙي ڀڄندي سرڪي سان ڀريل اسپنج ڀريو ۽ اان کي ء‬ ‫لِ ايندو‪.‬‬ ‫ڏسون تُ ڇا الياس کيس ھيٺ آڻڻ ء‬ ‫‪37‬عيسي وڏي واڪي رڙ ڪري روح کي ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪38‬۽ ھيڪل جو پردو چوٽي ءِ کان ھيٺ تائين ٻُ ٽڪر ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪39‬جڏھن صوبيدار‪ ،‬جيڪو مٿس بيٺو ھو‪ ،‬تنھن ڏٺو تہ ھو ائين روئي رھيو آھي ۽ روح ڇڏي ڏنائين‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”سچ ⁠پچ ھي ماڻھو‬ ‫خدا جو فرزند ھو‪.‬‬ ‫‪40‬اتي عورتون بہ پري کان ڏسي رھيون ھيون‪ ،‬جن ۾ مريم مگدليني ۽ مريم ننڍي جيمس جي ما اِ‪ ،‬يوسيس ۽ سلومي ھئي‪.‬‬ ‫( ‪41‬جڏھن ھو گليل ۾ ھو‪ ،‬تڏھن سندس پٺيان ھلڻ لڳو ۽ سندس خدمت ڪيائين )‪.‬۽ ٻيون ڪيتريون ئي عورتون جيڪي ساڻس گڏ يروشلم‬ ‫ڏانھن آيون ھيون‪.‬‬ ‫‪42‬۽ ھاڻي جڏھن شام ٿي وئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو تياري ھو‪ ،‬يعني سبت جي ڏينھن کان اڳ‪.‬‬ ‫‪43‬ارمٿيا جو يوسف‪ ،‬ھڪڙو معزز صلحڪار‪ ،‬جيڪو پڻ خدا جي بادشاھت جو انتظار ڪري رھيو ھو‪ ،‬آيو ۽ دليري ءِ سان پلطس وٽ‬ ‫عيسي جي لش کي گھريائين‪.‬‬ ‫ويو ۽‬ ‫ي‬ ‫‪44‬تڏھن پلطس کي عجب لڳو تہ ھو اڳي ئي مري ويو آھي‪ ،‬سو صوبيدار کي سڏي پڇيائين تہ ڇا ھو اڃا مري ويو آھي؟‬ ‫‪45‬جڏھن ھن کي صوبيدار جي خبر پئي تہ لش يوسف کي ڏنائين‪.‬‬ ‫‪46‬پوِ اھو سھڻو ڪپڙو خريد ڪري کيس ھيٺ لھي‪ ،‬چادر ۾ ويڙھي قبر ۾ رکيائين‪ ،‬جيڪا پٿر مان تري ويئي ھئي‪ ،‬۽ ھڪڙو پٿر قبر‬ ‫ء‬ ‫جي دروازي ڏانھن وڌايائين‪.‬‬ ‫‪47‬مريم مگدليني ۽ يوسيس جي ما اِ مريم ڏٺو جتي کيس دفن ڪيو ويو ھو‪.‬‬

‫‪46‬‬

‫مارڪ جي انجيل‬

‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬جڏھن سبت جو ڏينھن گِري ويو‪ ،‬تڏھن مريم مگدليني‪ ،‬يعقوب جي ما اِ مريم ۽ سلومي‪ ،‬مٺا مصالحا خريد ڪري آيا ھئا‪ ،‬تہ جيئن اچي‬ ‫مٿس عطر ڪن‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ھفتي جي پھرين ڏينھن صبح جو سوير‪ ،‬سج اڀرڻ تي قبر تي آيا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”اسان کي قبر جي دروازي تان پٿر ڪير ھٽائيندو؟‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو تمام وڏو ھو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن انھن نھاريو تہ ڏٺائون تہ پٿر لڏي ويو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬انھن قبر ۾ گھڙي ڏٺو تہ ھڪڙو جوان ماڻھو ساڄي پاسي ويٺو آھي‪ ،‬جنھن کي ڊگھا اڇا ڪپڙا پيل آھن ‪.‬۽ اھي ڊڄي ويا‪.‬‬ ‫عيسي ناصري ءِ کي ڳولي رھيا آھيو‪ ،‬جنھن کي صليب تي چاڙھيو ويو ھو ‪.‬ھو ھتي نُ آھي ‪:‬اھو جڳھ ڏسو‬ ‫‪6‬فءقءا ءل لءُا” ‪:‬ڊڄو نُ‪ ،‬اوھين‬ ‫ي‬ ‫جتي انھن کيس رکيو ھو‪.‬‬ ‫‪7‬پر اوھين وڃو ۽ پنھنجي شاگردن ۽ پطرس کي چئو تہ ھو اوھان کان اڳي ئي گليل ڏانھن وڃي رھيو آھي‪ ،‬اتي اوھين کيس ڏسندا‪ ،‬جيئن‬ ‫ھن اوھان کي چيو ھو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو اھي ڊڄي ويا ۽ حيران ٿي ويا ‪:‬انھن ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي ڪجھہ نہ‬ ‫‪8‬اھي تڪڙو تڪڙو نڪري ويا ۽ قبر مان ڀڄي ويا‬ ‫ء‬ ‫چيو ‪.‬ڇاڪاڻ تُ اھي ڊڄي ويا‪.‬‬ ‫عيسي ھفتي جي پھرين ڏينھن تي جيئرو ٿي اٿيو‪ ،‬تڏھن ھو پھريون ڀيرو مريم مگدليني کي ظاھر ٿيو‪ ،‬جنھن مان ھن ست‬ ‫‪9‬ھاڻي جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ڀوت ڪڍيا ھئا‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ ھو ءِ وڃي انھن کي ٻڌايو جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬جڏھن اھي ماتم ۽ روئي رھيا ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جڏھن انھن ٻڌو ھو تہ ھو جيئرو آھي ۽ کيس ڏٺو ويو آھي‪ ،‬تڏھن انھن ايمان نہ آندو‪.‬‬ ‫پوِ ھو انھن مان ٻن کي ٻئي روپ ۾ ڏيکاريو‪ ،‬جيئن اھي ھلندا ويا ۽ ملڪ ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ کان ء‬ ‫‪13‬پوِ اھي ويا ۽ اھا ڳالھہ باقي رھندڙن کي ٻڌايو‪ ،‬نڪي انھن تي اعتبار ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ھو يارھنن کي ظاھر ٿيو‪ ،‬جڏھن اھي ماني تي ويٺا ھئا‪ ،‬۽ سندن بي ⁠ايماني ءِ ۽ دلين جي سختي ءِ سان کين تاڪيد ڪيائين‪،‬‬ ‫‪14‬ان کان ء‬ ‫پوِ ڏٺو ھو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن ايمان نہ آندو ھو جن کيس جيئرو ٿيڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين سڄي دنيا ۾ وڃو ۽ ھر جاندار کي خوشخبري ءِ جي منادي ڪريو‪.‬‬ ‫‪16‬جيڪو ايمان آڻيندو ۽ بپتسما وٺندو‪ ،‬اھو بچايو ويندو ‪.‬پر جيڪو نُ مڃيندو‪ ،‬ان تي لعنت ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اھي نشانيون انھن جي پيروي ڪندا جيڪي ايمان آڻيندا آھن ‪.‬منھنجي نالي تي اھي ڀوتن کي ڪڍندا ‪.‬اھي نئين ٻولي سان ڳالھائيندا؛‬ ‫شيِ پيئندا تہ انھن کي ڪو نقصان نہ پھچندو ‪.‬اھي بيمارن تي ھٿ رکندا‪ ،‬۽ اھي‬ ‫‪18‬اھي نانگن کي کڻندا ‪.‬۽ جيڪڏھن اھي ڪا مئل‬ ‫ء‬ ‫صحتياب ٿي ويندا‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬ھو آسمان ڏانھن کڄي ويو ۽ خدا جي ساڄي پاسي ويٺو‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ خداوند جي انھن سان ڳالھائڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬اھي ٻاھر نڪري ويا ۽ ھر ھنڌ تبليغ ڪيائون‪ ،‬خداوند ساڻن ڪم ڪري رھيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ ڪلم جي تصديق ڪندي نشانين سان‬ ‫ڪري ٿو ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪47‬‬

‫لوقا جي انجيل‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫لِ ھٿ ۾ ورتو آھي‪ ،‬جن تي اسان ۾ يقين آھي‪،‬‬ ‫‪1‬ڇاڪاڻ ⁠تہ گھڻن ئي انھن ڳالھين جو بيان ڪرڻ ء‬ ‫‪2‬جھڙي ءِ طرح انھن انھن کي اسان جي حوالي ڪيو‪ ،‬جيڪي شروعات کان وٺي شاھد ۽ ڪلم جا خادم ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬مون کي بہ اھو سٺو لڳو‪ ،‬جو مون کي شروع کان وٺي سڀني ڳالھين جي ڪامل سمجھ ھئي‪ ،‬تنھنڪري تو کي ترتيب سان لکان‪ ،‬تمام‬ ‫بھترين ٿيفيلس‪.‬‬ ‫لِ تہ تون انھن ڳالھين جي سچائي ءِ کي ڄاڻين‪ ،‬جن بابت تو کي سيکاريو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬يھوديہ جي بادشاھہ ھيروديس جي ڏينھن ۾ ابيا جي دور ۾ زڪريا نالي ھڪڙو ڪاھن ھو ۽ سندس زال ھارون جي ڌيئرن مان ھئي ۽‬ ‫سندس نالو اليشبع ھو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اھي ٻئي خدا جي آڏو سچا ھئا‪ ،‬۽ خداوند جي سڀني حڪمن ۽ حڪمن تي بي ⁠عيب ھلندا ھئا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اليشبع سنڍ ھئي ۽ ھو ٻئي ھاڻي ڏاڍا ست سال ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬انھن کي ڪوبہ اولد ڪونھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ِ ءِلءى ل‬ ‫يِ ِءي لال ءَ ءق ءيِ‪.‬‬ ‫‪8‬وأءنل هھ لِ ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫لء لالَء ءِ ء‬ ‫‪9‬پادري ءِ جي دستور موجب‪ ،‬جڏھن ھو خداوند جي ھيڪل ۾ ويندو ھو‪ ،‬تڏھن کيس بخور ٻرائڻو ھو‪.‬‬ ‫سواِ دعا گھري رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬ماڻھن جو سڄو ميڙ ٻاڪاري ءِ جي وقت کان‬ ‫ء‬ ‫‪11‬انھي ءِ تي خداوند جو ھڪڙو ملئڪ بخور جي قربان ⁠گاھہ جي ساڄي پاسي بيٺو نِر آيو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن زڪريا ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن پريشان ٿي ويو ۽ ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجي دعا ٻڌي وئي آھي ‪.‬۽ تنھنجي زال ايلسبيٿ توکي پٽ ڄمندي ۽ تون‬ ‫‪13‬پر ملئڪ کيس چيو تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬زڪريا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سندس نالو جان رکين‪.‬‬ ‫‪14‬۽ تو کي خوشي ۽ خوشي ٿيندي ‪.‬۽ ڪيترائي سندس جنِ تي خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالِ ⁠جو ھو خداوند جي نِر ۾ وڏو ٿيندو‪ ،‬۽ نڪي شراب پيئندو ۽ نڪي مضبوط شراب ‪.‬۽ ھو پاڪ روح سان ڀرجي ويندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيتوڻيڪ پنھنجي ما هِ جي پيٽ مان‪.‬‬ ‫‪16‬۽ بني اسرائيلن مان گھڻا ھو پنھنجي خداوند خدا ڏانھن ڦرندا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ھو الياس جي روح ۽ طاقت سان سندس اڳيان ھلندو‪ ،‬پيِ ڏاڏن جي دلين کي اولد ڏانھن‪ ،‬۽ ناِرمانن کي انصاف جي حڪمت ڏانھن‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫ڦيرايو ‪.‬تيار ڪرڻ لِ ھڪ ماڻھو تيار ڪيو رب جي ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو مان ھڪڙو پوڙھو آھيان‪ ،‬۽ منھنجي زال سالن جي ڄمار ۾ چڱي ءِ‬ ‫‪18‬زڪريا ملئڪ کي چيو تہ ”آ ءِ اھا ڪيئن ڄاڻان؟‬ ‫ء‬ ‫طرح متاثر ٿيل آھي‪.‬‬ ‫‪19‬تنھن تي ملئڪ وراڻيو تہ ”آ ءِ جبرائيل آھيان‪ ،‬جيڪو خدا جي حضور ۾ بيٺو آھيان ‪.‬۽ مون کي موڪليو ويو آھي ته توھان سان‬ ‫ڳالھائڻ لِ‪ ،‬۽ توھان کي اھي خوشخبري ڏيان‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ڏس‪ ،‬تون گونگا رھندين ۽ ڳالھائڻ جي قابل نه رھندين‪ ،‬جيستائين اھي شيون پوريون ٿينديون‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تون منھنجي ڳالھين تي‬ ‫ايمان نہ آڻيندين‪ ،‬جيڪي پنھنجي موسِ ۾ پوريون ٿينديون‪.‬‬ ‫‪21‬ماڻھو زڪريا جو انتِار ڪرڻ لڳا ۽ حيران ٿي ويا تہ ھو ھيڪل ۾ ايترو گھڻو رھيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن انھن ڏانھن‬ ‫‪22‬جڏھن ھو ٻاھر آيو تہ انھن سان ڳالھائي نہ سگھيو ۽ انھن سمجھيو تہ ھن ھيڪل ۾ ڪا رويا ڏٺي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اشارو ڪيو ۽ گونگو رھيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن جلد ئي سندس خدمت جا ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬ھو پنھنجي گھر ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫پوِ ھن جي زال اليشبع ڄائي ۽ پاڻ کي پنج مھينا لڪائي چيائين تہ‬ ‫‪24‬انھن ڏينھن کان ء‬ ‫لِ تہ ماڻھن مان منھنجي بدنامي دور‬ ‫‪25‬اھڙي ءِ طرح خداوند مون سان انھن ڏينھن ۾ ڪيو آھي جڏھن ھن مون ڏانھن نھاريو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪26‬ڇھين مھيني ۾ جبرائيل ملئڪ خدا جي طرِان گليل جي ھڪڙي شھر ڏانھن موڪليو ويو‪ ،‬جنھن جو نالو ناصرت ھو‪.‬‬ ‫‪27‬ھڪڙي ڪنواري سان ھڪڙي ماڻھو ءِ سان شادي ڪئي جنھن جو نالو يوسف ھو‪ ،‬جيڪو دائود جي گھراڻي مان ھو ‪.‬۽ ڪنواري جو‬ ‫نالو مريِ ھو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ ملئڪ وٽس آيو ۽ چيائين تہ ”سلم‪ ،‬تو تي وڏي مھربان آھي‪ ،‬خداوند توسان گڏ آھي‪ ،‬تون عورتن ۾ برڪت وارو آھين‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھن کي ڏٺائين‪ ،‬تڏھن ھن جي ڳالھہ تي پريشان ٿي ويئي ۽ دل ۾ خيال ڪيائين تہ ھي ڪھڙو سلم ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو کي خدا جو ِضل مليو آھي‪.‬‬ ‫‪ِ30‬ءقءا ءل ءمنء لال ءم ءلئءَء ” ‪:‬ڊڄ نه‪ ،‬مريِ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬۽ ڏس‪ ،‬تون پنھنجي پيٽ ۾ حامل ٿيندين‪ ،‬۽ ھڪڙو پٽ ڄمندين‪ ،‬۽ ان جو نالو يسوع رکين‪.‬‬ ‫اعلي جو‪ ،‬۽ خداوند خدا کيس سندس پي هِ دائود جو تخت ڏيندو‪.‬‬ ‫‪32‬اھو عِيِ ھوندو‪ ،‬۽ سڏيو ويندو ِرزند‬ ‫ي‬ ‫‪33‬۽ ھو يَقوب جي گھر تي ھميشه لِ راڄ ڪندو ‪.‬۽ ھن جي بادشاھي جو ڪو به خاتمو نه ھوندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ ڪنھن ماڻھو ءِ کي نہ سڃاڻان؟‬ ‫‪34‬پوِ مريِ ملئڪ کي چيو تہ ”اھو ڪيئن ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫شيِ تو مان‬ ‫ڇانو ڪندي‪ ،‬تنھنڪري جيڪا پاڪ‬ ‫‪35‬تنھن تي ملئڪ وراڻيو تہ ”پاڪ روح تو وٽ ايندو ۽ سڀ کان مٿاھين قدرت تو تي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پيدا ٿيندي‪ ،‬تنھن کي خدا جو ِرزند سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪36‬۽ ڏس‪ ،‬تنھنجي کزن ايلسبيٿ‪ ،‬پڻ پنھنجي پوڙھائي ۾ ھڪڙو پٽ ڄاتو آھي‪ ،‬۽ اھو ھن کي ڇھون مھينا آھي‪ ،‬جنھن کي بنجر سڏيو ويندو‬ ‫ھو‪.‬‬

‫‪48‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪37‬ڇالِ ⁠جو خدا سان ڪجھ بہ ناممڪن نہ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تنھنجي چوڻ مطابق ٿئي ‪.‬۽ ملئڪ ھن کان روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪38‬مريِ چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬خداوند جي ٻانھي آھي ‪.‬مون ء‬ ‫‪39‬انھن ڏينھن ۾ مريِ اهٿي ۽ تڪڙ ۾ ٽڪري ءِ واري علئقي ۾ يھوداہ جي ھڪڙي شھر ڏانھن ويئي‪.‬‬ ‫‪40‬۽ زڪريا جي گھر ۾ داخل ٿيو ۽ اليشبع کي سلم ڪيو‪.‬‬ ‫‪41‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏھن اليشبٿ مريِ جو سلم ٻڌو‪ ،‬ٻار سندس پيٽ ۾ ٽپو ڏنو ‪.‬۽ ايلسبيٿ پاڪ روح سان ڀرجي وئي‪:‬‬ ‫‪42‬۽ ھن وڏي آواز سان ڳالھايو‪ ،‬۽ چيو تہ "تون عورتن ۾ برڪت وارو آھين‪ ،‬۽ برڪت وارو آھي تنھنجي پيٽ جو ميوو‪.‬‬ ‫‪43‬۽ مون کي اھا ڪٿان آئي‪ ،‬منھنجي پالڻھار جي ماِ مون وٽ اچي؟‬ ‫‪44‬ڇالِ ⁠جو جيئن ئي تنھنجي سلم جو آواز منھنجي ڪنن ۾ پيو‪ ،‬تڏھن ٻار منھنجي پيٽ ۾ خوشي ءِ سان ٽپو ڏئي پيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن ڳالھين تي عمل ٿيندو‪ ،‬جيڪي کيس خداوند کان ٻڌايو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪45‬۽ برڪت واري آھي اھو جنھن ايمان آندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪46‬مريِ چيو تہ ”منھنجو روح خداوند جي واکاڻ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪47‬۽ منھنجو روح منھنجي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا ۾ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ڏس‪ ،‬ھاڻي کان وٺي سڀ نسل مون کي برڪت وارو‬ ‫‪48‬ڇالِ ⁠جو ھن پنھنجي ٻانھين جي گھٽ ملڪيت کي سمجھيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سڏيندا‪.‬‬ ‫‪49‬ڇالِ ⁠جو جيڪو طاقتور آھي تنھن مون سان وڏا ڪِ ڪيا آھن ‪.‬۽ ھن جو نالو پاڪ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪50‬۽ سندس رحِ انھن تي آھي جيڪي نسل در نسل کانئس ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪51‬ھن پنھنجي ھٿ سان طاقت ڏيکاريو آھي ‪.‬ھهن مغرور ماڻھن کي سندن دلين جي تصور ۾ ٽڙي پکڙي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪52‬ھن طاقتورن کي انھن جي سيٽن تان ھيٺ لٿو ۽ انھن کي گھٽ درجو بلند ڪيو‪.‬‬ ‫‪53‬ھن بکايلن کي سٺين شين سان ڀري ڇڏيو آھي ‪.‬۽ اميرن کي خالي ڪري ڇڏيو اٿس‪.‬‬ ‫‪54‬ھن پنھنجي ٻانھي بني اسرائيل کي پنھنجي ٻاجھ جي يادگيري ءِ ۾ ھليو آھي‪.‬‬ ‫‪55‬جيئن ھن اسان جي ابن ڏاڏن‪ ،‬ابراھيِ ۽ سندس نسل سان ھميشہ تائين ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪56‬مريِ اٽڪل ٽي مھينا ساڻس گڏ رھي ۽ پنھنجي گھر موٽي آئي‪.‬‬ ‫‪57‬ھاڻي ايلسبيٿ جو پورو وقت اچي ويو آھي ته ھو ءِ جنِ وٺندي ‪.‬۽ ھوِ ھڪ پٽ پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫‪58‬۽ سندس پاڙيسرين ۽ سندس مائٽن ٻڌو ته ڪيئن خداوند مٿس وڏو رحِ ڪيو ‪.‬۽ اھي ساڻس گڏ خوش ٿيا‪.‬‬ ‫‪59‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو اٺين ڏينھن تي اھي ٻار جي طھر ڪرڻ لِ آيا ‪.‬۽ ھن کي سندس پي هِ جي نالي پٺيان زڪريا سڏيندا ھئا‪.‬‬ ‫‪60‬تنھن تي سندس ما هِ وراڻيو تہ ”اھو نہ ‪.‬پر ھن کي يوحنا سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ِ61‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬تنھنجي مائٽن مان ڪوبہ ڪونھي جنھن کي ھن نالي سان سڏيو وڃي‪.‬‬ ‫‪62‬پوِ ھنن سندس پي هِ ڏانھن اشارو ڪيو تہ ھو کيس ڪيئن سڏيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪63‬پوِ ھن لکڻ جي ٽيبل گھري ۽ لکيائين تہ ”ھن جو نالو يوحنا آھي ‪.‬۽ اھي سڀ حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪64‬ھن جو وات ِوري طور کوليو ويو‪ ،‬۽ سندس زبان کليل ٿي وئي‪ ،‬۽ ھو ڳالھائيندو ۽ خدا جي واکاڻ ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪65‬۽ انھن جي آس پاس رھندڙ سڀني تي خوف ڇانئجي ويو‪ ،‬۽ اھي سڀ ڳالھيون يھوديہ جي سڄي جبل واري ملڪ ۾ گوڙ ٿي ويون‪.‬‬ ‫‪66‬جن اھي ڳالھيون ٻڌيون تن انھن کي دل ۾ ويھاري چيو تہ ”ھي هِ ڪھڙو ٻار ھوندو !۽ رب جو ھٿ ساڻس گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪67‬ھن جو پي هِ زڪريا پاڪ روح سان ڀرجي ويو ۽ پيشنگوئي ڪندي چيائين تہ‬ ‫‪68‬برڪت وارو رب بني اسرائيل جو خدا ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھن دورو ڪيو ۽ پنھنجي ماڻھن کي ڇڏايو‪،‬‬ ‫لِ ڇوٽڪاري جو ھڪڙو سينگ وڌايو‪.‬‬ ‫‪69‬۽ پنھنجي ٻانھي دائود جي گھر ۾ اسان جي ء‬ ‫‪70‬جيئن ھن پنھنجي پاڪ نبين جي وات مان چيو‪ ،‬جيڪي دنيا جي شروعات کان وٺي آھن‪:‬‬ ‫‪71‬ته اسان کي اسان جي دشمنن کان بچايو وڃي‪ ،‬۽ انھن سڀني جي ھٿن کان جيڪي اسان کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪72‬اسان جي ابن ڏاڏن سان واعدو ڪيل رحمت کي انجام ڏيڻ‪ ،‬۽ سندس مقدس عھد کي ياد ڪرڻ لِ؛‬ ‫‪73‬اھو قسِ جنھن جو قسِ ھن اسان جي پي هِ ابراھيِ ڏانھن کنيو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ اسين پنھنجي دشمنن جي ھٿن مان ڇوٽڪارو حاصل ڪري سندس بي ⁠خوِي ءِ‬ ‫لِ تہ ھو اسان کي عطا ڪري‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪74‬انھي ءِ ء‬ ‫سان خدمت ڪريون‪،‬‬ ‫‪75‬اسان جي زندگي ءِ جا سڀ ڏينھن ھن جي اڳيان پاڪائي ءِ ۽ سچائي ءِ ۾ رھيا‪.‬‬ ‫‪76‬۽ تون‪ ،‬ٻار‪ ،‬سڏيو ويندو‪ ،‬سڀ کان وڏو نبي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو تون خداوند جي منھن جي اڳيان ھلڻ لِ سندس رستا تيار ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪77‬پنھنجي قوم کي انھن جي گناھن جي مَاِي سان نجات جي ڄاڻ ڏيڻ لِ‪،‬‬ ‫‪78‬اسان جي خدا جي نرم رحِ جي ذريَي؛ جنھن جي ذريَي ڏينھن جو بھار اسان جي دوري تي آيو آھي‪،‬‬ ‫‪79‬انھن کي روشني ڏئي جيڪي اونداھين ۽ موت جي ڇانو ۾ ويٺا آھن‪ ،‬اسان جي پيرن کي امن جي واٽ ڏانھن ھدايت ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪80‬۽ اھو ٻار وڏو ٿيندو ويو ۽ روح ۾ مضبوط ٿي ويو‪ ،‬۽ بني اسرائيل ڏانھن پنھنجي ظاھر ٿيڻ جي ڏينھن تائين بيابان ۾ رھيو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن ۾ قيصر آگسٽس جو ِرمان جاري ٿيو تہ سڄي ءِ دنيا تي مَصول لڳايو وڃي‪.‬‬ ‫( ‪2‬۽ ھي مَصول پھريون ڀيرو لڳو ڪيو ويو آھي جڏھن سائرنيس شام جو گورنر ھو)‪.‬‬ ‫لِ ويو‪ ،‬ھر ھڪ پنھنجي شھر ڏانھن‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سڀڪو مَصول وٺڻ ء‬ ‫‪4‬۽ يوسف پڻ گليل کان‪ ،‬ناصرت جي شھر مان‪ ،‬يھوديہ ۾‪ ،‬داؤد جي شھر ڏانھن ويو‪ ،‬جنھن کي بيت لَِ سڏيو ويندو آھي( ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھو‬ ‫دائود جي گھر ۽ نسب مان ھو)‪:‬‬

‫‪49‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪5‬مريِ سان گڏ ٽيڪس ادا ڪيو وڃي‪ ،‬جيڪو سندس پياري زال‪ ،‬ٻار سان گڏ وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ائين ئي ٿيو‪ ،‬جڏھن اھي اتي ھئا‪ ،‬اھي ڏينھن پورا ٿي ويا جو ھو ءِ جنِ وٺندي‪.‬‬ ‫لِ ھوٽل ۾ ڪا به گنجائش نه ھئي‪.‬‬ ‫انھن‬ ‫ته‬ ‫‪.‬ڇاڪاڻ‬ ‫‪7‬پوِ ھن پنھنجي پھريتي پٽ کي ڄاتو ۽ کيس ڪپڙن ۾ ويڙھي آھر ۾ رکيائين‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬انھي ءِ ساڳي ءِ علئقي ۾ ريڍار ھئا‪ ،‬جيڪي ٻني ءِ ۾ رھيا ھئا‪ ،‬جيڪي رات جو پنھنجن رڍن جي سنڀال ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬و ل‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫الربب ءمنء لال ءم ءلئءَء لءهه ءِي ذءلءَء ل‬ ‫له ءمنء ل‬ ‫ِ ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫ِ ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫الربب ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‬ ‫‪10‬تنھن تي ملئڪ انھن کي چيو تہ ”ڊڄو نہ‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي وڏي خوشي جي خوشخبري ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيڪا سڀني ماڻھن ء‬ ‫ء‬ ‫ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ دائود جي شھر ۾ ھڪڙو ڇوٽڪارو ڏيندڙ پيدا ٿيو آھي‪ ،‬جيڪو مسيح خداوند آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو اڄ اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫‪12‬۽ اھو اوھان لِ ھڪڙو نشاني آھي ‪.‬توھان ڏسندؤ ته ٻارڙي ڪپڙي ۾ ويڙھيل‪ ،‬آڪري ۾ ليٽيل آھي‪.‬‬ ‫‪13‬اوچتو اوچتو اتي ملئڪ سان گڏ آسماني لشڪر جو ھڪڙو ميڙ خدا جي واکاڻ ڪندي چيو تہ‬ ‫‪14‬خدا جي واکاڻ سڀ کان مٿاھين تي‪ ،‬۽ زمين تي امن‪ ،‬ماڻھن لِ نيڪي‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن ملئڪ انھن کان آسمان ڏانھن ھليا ويا‪ ،‬تڏھن ريڍارن ھڪٻئي کي چيو تہ ”ھلو ھاڻي بيت ⁠لَِ ڏانھن ھلون ۽ ڏسون تہ اھو ڇا‬ ‫ٿيو آھي‪ ،‬جيڪو خداوند ٻڌايو آھي ‪.‬اسان‪.‬‬ ‫‪16‬اھي تڪڙ ۾ آيا ۽ ڏٺائون تہ مريِ‪ ،‬يوسف ۽ ٻار کي آھر ۾ پيل آھي‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن انھن اھو ڏٺو‪ ،‬تڏھن اھي ڳالھيون ٻڌايائون‪ ،‬جيڪي کين ھن ٻار بابت ٻڌايو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ جن اھو ٻڌو سي سڀ حيران ٿي ويا انھن ڳالھين تي جيڪي کين رڍن ٻڌايون آھن‪.‬‬ ‫‪19‬پر مريِ اھي سڀ ڳالھيون سنڀالي رکي دل ۾ سوچيندي رھي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي ٻڌو ۽ ڏٺائون‪ ،‬جيئن کين ٻڌايو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬پوِ ريڍار موٽي آيا‪ ،‬خدا جي واکاڻ ڪندا ۽ ساراھہ ڪندا انھن سڀني شين ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي رکيو ويو‪ ،‬جيڪو انھي ءِ ملئڪ جي پيٽ ۾ ٿيڻ کان اڳ ۾ ئي‬ ‫‪21‬جڏھن ٻار جي طھر ڪرڻ کي اٺ ڏينھن پورا ٿيا تہ سندس نالو‬ ‫ي‬ ‫رکيو ويو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ کيس خداوند جي‬ ‫‪22‬جڏھن‬ ‫موسي جي شريَت موجب سندس پاڪ ٿيڻ جا ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن اھي کيس يروشلِ ۾ وٺي آيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫آڏو پيش ڪن‪.‬‬ ‫لِ پاڪ سڏبو)‪.‬‬ ‫( ‪23‬جيئن خداوند جي شريَت ۾ لکيل آھي تہ ھر نر جيڪو پيٽ کوليندو‪ ،‬سو خداوند ء‬ ‫لِ تہ ھڪڙو ٻڍو ڪبوتر يا ٻہ ڪبوتر‪.‬‬ ‫لِ جيڪي خداوند جي شريَت ۾ چيو ويو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪24‬۽ انھي ءِ قرباني ءِ ء‬ ‫‪25‬۽ ڏسو‪ ،‬يروشلِ ۾ ھڪڙو ماڻھو رھندو ھو‪ ،‬جنھن جو نالو شمَون ھو ‪.‬۽ اھو ئي ماڻھو عادل ۽ عقيدتمند ھو‪ ،‬جيڪو بني اسرائيل جي‬ ‫تسلي جو انتِار ڪري رھيو ھو ‪:‬۽ پاڪ روح مٿس ھو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اھو مٿس پاڪ روح جي وسيلي ظاھر ڪيو ويو‪ ،‬تہ ھو موت کي نہ ڏسن‪ ،‬جيستائين ھو خداوند جي مسيح کي نہ ڏسن‪.‬‬ ‫لِ شريَت جي مطابق ڪِ ڪن‪.‬‬ ‫‪27‬ھو پاڪ روح جي وسيلي ھيڪل ۾ آيو ۽ جڏھن ما هِ پي هِ ٻار‬ ‫عيسي کي اندر وٺي آيا تہ انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪28‬پوِ ھن کيس ٻانھن ۾ کنيو ۽ خدا جي واکاڻ ڪري چيائين تہ‬ ‫ء‬ ‫‪29‬اي خداوند‪ ،‬ھاڻي تون پنھنجي ٻانھي کي سلمتي ءِ سان وڃڻ ڏي‪ ،‬تنھنجي چوڻ موجب‪:‬‬ ‫‪30‬ڇالِ ⁠جو منھنجي اکين تنھنجي ڇوٽڪاري کي ڏٺو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬جيڪو تو سڀني ماڻھن جي اڳيان تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪32‬ھڪڙو نور غير قومن کي روشن ڪرڻ لِ‪ ،‬۽ تنھنجي قوم بني اسرائيل جو جلل‪.‬‬ ‫‪33‬يوسف ۽ سندس ما هِ انھن ڳالھين تي عجب ۾ پئجي ويا‪ ،‬جيڪي ھن بابت ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫لِ تيار‬ ‫‪34‬شمَون انھن کي برڪت ڏني ۽ پنھنجي ما هِ مريِ کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬ھي ٻار بني اسرائيل ۾ گھڻن جي زوال ۽ وري جيئرو ٿيڻ ء‬ ‫لِ جنھن جي خلف ڳالھايو ويندو‪.‬‬ ‫آھي ‪.‬۽ ھڪ نشاني ء‬ ‫لِ تہ گھڻن دلين جا خيال پڌرا ٿين‪.‬‬ ‫( ‪35‬ھائو‪ ،‬ھڪڙو تلوار تنھنجي پنھنجي جان ۾ پڻ سوراخ ڪندو‪) ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪36‬ھڪڙي انا ھئي‪ ،‬ھڪڙي نبي ءِ جي‪ ،‬جيڪا اسير جي قبيلي مان پھانويل جي ڌي ءِ ھئي‪ ،‬جيڪا وڏي ڄمار جي ھئي‪ ،‬۽ پنھنجي‬ ‫ڪنواري ءِ کان ست سال ھڪ مڙس سان گڏ رھي ھئي‪.‬‬ ‫‪37‬ھي ءِ اٽڪل چاليھہ ورھين جي بيواھ ھئي‪ ،‬جيڪا ھيڪل مان نڪتي‪ ،‬پر ڏينھن رات روزن ۽ دعائن سان خدا جي عبادت ڪندي ھئي‪.‬‬ ‫‪38‬تنھن تي ھو ءِ انھي ءِ ئي مھل ۾ اچي خداوند جو شڪر ادا ڪيو ۽ انھن سڀني کي سندس بابت ٻڌايو جيڪي يروشلِ ۾ ڇوٽڪاري جا‬ ‫منتِر ھئا‪.‬‬ ‫‪39‬جڏھن اھي سڀيئي ڪِ خداوند جي شريَت موجب ڪري چڪا‪ ،‬تڏھن گليل ڏانھن موٽي پنھنجي شھر ناصرت ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ ٻار وڏو ٿيندو ويو ۽ روح ۾ مضبوط‪ ،‬ڏاھپ سان ڀرجي ويو‪ ،‬۽ خدا جو ِضل مٿس ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬ھاڻي سندس ما هِ پي هِ ھر سال عيد ِصح تي يروشلِ ڏانھن ويندا ھئا‪.‬‬ ‫‪42‬جڏھن ھو ٻارھن سالن جو ٿيو تہ اھي عيد جي رسِ موجب يروشلِ ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫عيسي يروشلِ ۾ رھيو ‪.‬۽ يوسف ۽ سندس ما هِ کي ان جي خبر نه ھئي‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن اھي ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬جڏھن ھو موٽي آيا تہ ٻار‬ ‫ي‬ ‫‪44‬پر انھن سمجھيو تہ ھو انھي ءِ ميڙ ۾ ھو‪ ،‬سو ھڪ ڏينھن جو سفر ڪيائون ‪.‬۽ انھن کيس پنھنجن مائٽن ۽ واقفڪارن ۾ ڳولھيو‪.‬‬ ‫‪45‬جڏھن ھن کي نہ لڌو‪ ،‬تڏھن کيس ڳوليندي وري يروشلِ ڏانھن موٽيا‪.‬‬ ‫پوِ ھنن کيس ھيڪل ۾ ڏٺائون‪ ،‬جيڪي ڊاڪٽرن جي وچ ۾ ويٺا آھن ۽ انھن کي ٻڌن ٿا ۽ کانئن سوال‬ ‫‪46‬پوِ ائين ٿيو جو ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫پڇن ٿا‪.‬‬ ‫‪47‬جن ھن کي ٻڌو سي سڀ سندس سمجھہ ۽ جواب تي حيران ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪48‬جڏھن ھنن کيس ڏٺو تہ حيران ٿي ويا‪،‬۽ سندس ما هِ کيس چيو تہ ”پٽ‪ ،‬تو اسان سان ائين ڇو ڪيو؟ ڏس‪ ،‬تنھنجو پي هِ ۽ مون تو کي ڏک‬ ‫۾ ڳولھيو آھي‪.‬‬

‫‪50‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪49‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين مون کي ڪيئن ڳولي رھيا ھئا؟ ڇا توھان کي خبر نه آھي ته مون کي پنھنجي پيِ جي ڪاروبار بابت‬ ‫ھجڻ گھرجي؟‬ ‫‪50‬۽ اھي سمجھي نہ سگھيا آھن جيڪي ھن انھن کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫‪51‬پوِ ھو انھن سان گڏ ھيٺ لھي ناصرت ۾ آيو ۽ انھن جي تابع رھيو‪ ،‬پر سندس ما هِ اھي سڀ ڳالھيون دل ۾ رکيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪52‬عيسي ڏاھپ ۽ قدآوري ءِ ۾ وڌندو ويو ۽ خدا ۽ ماڻھو ءِ جي رضامندي ءِ ۾‪.‬‬ ‫ي‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬ھاڻي ٽائبريئس سيزر جي حڪومت جي پندرھين سال ۾‪ ،‬پونٽيئس پلطس يھوديہ جو گورنر‪ ،‬ھيروديس گليل جو گورنر‪ ،‬سندس ڀا هِ ِلپس‬ ‫اتوريا ۽ ٽراڪونائٽس جي علئقي جو گورنر ۽ ليسانياس ابيليني جو حاڪِ ھو‪.‬‬ ‫‪2‬حنا ۽ قائفا سردار ڪاھن ھئا‪ ،‬تڏھن خدا جو ڪلم رڻ ⁠پٽ ۾ يوحنا پٽ زڪريا ڏانھن پھتو‪.‬‬ ‫لِ گناھن جي مَاِي ورتي وڃي‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ ھو اردن جي ڀر واري سڄي ملڪ ۾ پھتو ۽ تبليغ ڪندو رھيو تہ ”توبھہ جي بپتسما وٺڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬جيئن يسَياہ نبي ءِ جي ڪلم جي ڪتاب ۾ لکيل آھي تہ ”رڻ ⁠پٽ ۾ رڙ ڪندڙ جو آواز‪” ،‬خداوند جي واٽ تيار ڪريو‪ ،‬سندس رستا‬ ‫سڌو ڪريو‪.‬‬ ‫‪5‬ھر وادي ڀرجي ويندي‪ ،‬۽ ھر جبل ۽ ٽڪريِ کي ھيٺ ڪيو ويندو ‪.‬۽ ٽڙيل سڌا ڪيا ويندا‪ ،‬۽ اونڌا رستا سڌا ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سڀ ماڻھو خدا جي ڇوٽڪاري کي ڏسندا‪.‬‬ ‫لِ نڪتيون آھن‪” ،‬اي نانگ جا نسل‪ ،‬ڪنھن اوھان کي خبردار ڪيو آھي تہ‬ ‫‪7‬پوِ ھن انھي ءِ ميڙ کي چيو‪ ،‬جيڪي ھن کان بپتسما وٺڻ ء‬ ‫ء‬ ‫اوھان کي اچڻ واري غضب کان ڀڄي وڃو؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي‬ ‫‪8‬تنھنڪري توبھہ جي لئق ميوا ڪڍو‪ ،‬۽ پنھنجي اندر ۾ چوڻ شروع نہ ڪريو‪" ،‬اسان جو پي هِ ابراھيِ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻار پيدا ڪرڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫ٻڌايان ٿو تہ خدا انھن پٿرن مان ابراھيِ ء‬ ‫‪9‬۽ ھاڻي پڻ وڻن جي پاڙن تي ڪھاڙو رکيل آھي ‪:‬تنھنڪري ھر ھڪڙو وڻ جيڪو سٺو ميوو نٿو ڏئي‪ ،‬سو ڪٽيو ويندو ۽ باھ ۾ اڇليو‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫”پوِ ڇا ڪريون؟‬ ‫تہ‬ ‫پڇيو‬ ‫کانئس‬ ‫‪10‬ماڻھن‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”جنھن وٽ ٻه ڪپڙا آھن‪ ،‬سو انھي ءِ کي ڏئي جنھن وٽ ھڪڙو بہ نہ آھي ‪.‬۽ جنھن وٽ ماني آھي‪ ،‬سو به‬ ‫ائين ئي ڪري‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ مَصول وٺڻ وارا بہ بپتسما وٺڻ آيا ۽ چيائون تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان کي ڇا ڪرڻ گھرجي؟‬ ‫ء‬ ‫‪ِ13‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬جنھن کي مقرر ڪيو ويو آھي‪ ،‬تنھن کان وڌيڪ نه گھرو‪.‬‬ ‫‪14‬تنھن تي سپاھين بہ انھي ءِ کان پڇيو تہ ”ڇا ڪريون؟ ِءقءا ءل لءهه” ‪:‬ڪنھن تي ظلِ نه ڪجو‪ ،‬نڪي ڪنھن تي ڪوڙو الزام لڳايو ‪.‬۽‬ ‫پنھنجي اجرت تي راضي رھو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيئن ماڻھن کي اميد ھئي‪ ،‬۽ سڀ ماڻھو پنھنجي دلين ۾ يوحنا بابت سوچي رھيا ھئا‪ ،‬ڇا اھو مسيح آھي يا نه‪.‬‬ ‫‪16‬يوحنا انھن سڀني کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ اوھان کي پاڻي ءِ سان بپتسما ڏيان ٿو ‪.‬پر ھڪ مون کان وڌيڪ طاقتور اچي رھيو آھي‪ ،‬جنھن‬ ‫جي بوٽن جي ڪڙي مان لھڻ جي لئق نه آھيان ‪:‬ھو توھان کي پاڪ روح ۽ باھه سان بپتسما ڏيندو‪.‬‬ ‫‪17‬جنھن جو پنو ھن جي ھٿ ۾ ھوندو‪ ،‬۽ ھو پنھنجي ِرش کي چڱي ءِ طرح صاف ڪندو‪ ،‬۽ ڪڻڪ گڏ ڪري پنھنجي گج ۾ آڻيندو ‪.‬پر‬ ‫ڀاڄي ءِ کي ھو باھه سان ساڙي ڇڏيندو‪ ،‬جنھن کي نه وسارڻو پوندو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٻيون ڪيتريون ئي ڳالھيون ھن پنھنجي نصيَت ۾ ماڻھن کي ٻڌايون‪.‬‬ ‫‪19‬پر ھيروديس‪ ،‬جيڪو پنھنجي ڀا هِ ِلپس جي زال ھيرودياس جي ڪري‪ ،‬۽ انھن سڀني بڇڙن ڪمن جي ڪري‪ ،‬جيڪي ھيروديس ڪيا‬ ‫ھئا‪ ،‬تنھن کي ملمت ڪيائين‪.‬‬ ‫يَي کي جيل ۾ بند ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫ھن‬ ‫‪20‬انھي ءِ سڀ کان پھريائين‬ ‫ي‬ ‫عيسي بہ بپتسما ورتي ۽ دعا گھري آسمان کولي ويو‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن سڀني ماڻھن بپتسما ورتي‪ ،‬تڏھن ائين ٿيو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ پاڪ روح ڪبوتر وانگر جسماني شڪل ۾ مٿس لٿو ۽ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”تون منھنجو پيارو ِرزند آھين ‪.‬‬ ‫مان تو ۾ خوش آھيان‪.‬‬ ‫عيسي پاڻ اٽڪل ٽيھہ ورھين جو ٿيو‪ ،‬جيڪو يوسف جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو ھيلي جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫‪23‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪24‬متات پٽ ھو لوي جو‪ ،‬جيڪو ملئڪ پٽ جو‪ ،‬جيڪو ينا پٽ جو‪ ،‬جيڪو يوسف جو پٽ ھو‪،‬‬ ‫‪25‬جيڪو متٿياس جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو عاموس جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو نَِ جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو ايسلي پٽ جو‪ ،‬جيڪو ناگ جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫‪ 26‬ءماتء پ ء‬ ‫اس جو پهٽ‪ ،‬سمي پهٽ يهوسف جو‪ ،‬جيڪو يھوداہ جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫اس‪ ،‬ءمت ء ءتيء ء‬ ‫هٽ ءمت ء ءتيء ء‬ ‫ه‬ ‫‪27‬يهوانا پهٽ يوحنا جو‪ ،‬جيڪو پهٽ ريسا جو‪ ،‬جيڪو زوروابيل پٽ جو‪ ،‬جيڪو سلتي ايل پٽ جو‪ ،‬جيڪو نيري جو‪،‬‬ ‫‪ 28‬ءم ءل ءِي پٽ‪ ،‬جيڪو عدي پٽ جو‪ ،‬جيڪو قهسام پٽ جو‪ ،‬جيڪو ايلمودام پٽ جو‪ ،‬جيڪو ير جو پٽ‪،‬‬ ‫‪29‬جوس پٽ يوسي جو‪ ،‬جيڪو اليزير پٽ جو‪ ،‬يوريِ پٽ متات جو‪ ،‬جيڪو لوي جو پٽ‪،‬‬ ‫‪30‬جيڪو شمَون پٽ يھوداہ جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو يوسف جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو يونان جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو الياقيِ جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫‪31‬مل پهٽ ءملء جو‪ ،‬جو پهٽ مينان جو‪ ،‬جو پٽ متتا جو‪ ،‬جيڪو ناٿن پٽ جو‪ ،‬جيڪو دائود جو پٽ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سى پ ه‬ ‫سون جو‪،‬‬ ‫عوبءزء ‪ ،‬جو په ء‬ ‫عوبءدء ه‬ ‫هٽ ه‬ ‫عوبءدء‪ ،‬ه‬ ‫سلمون جو‪ ،‬جو پٽ نء ه‬ ‫ٽ بوعز جو‪ ،‬جو پٽ ء‬ ‫‪32‬يء ء‬ ‫‪33‬جو اميناداب پٽ ارم جو‪ ،‬جيڪو اصروم پٽ جو‪ ،‬جيڪو ِارس پٽ يھوداہ جو‪ ،‬جيڪو يھوداہ جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫‪34‬جو يَقوب جو پٽ‪ ،‬اسَاق پٽ جو‪ ،‬جيڪو ابراھيِ جو‪ ،‬جيڪو تارا پٽ جو‪ ،‬جيڪو نخور جو‪،‬‬ ‫‪35‬جيڪو ساروچ پٽ رگاؤ جو‪ ،‬جيڪو ِلڪ پٽ جو‪ ،‬جيڪو حبر پٽ جو‪ ،‬جيڪو سال جو‪،‬‬

‫‪51‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪36‬جيڪو قينان جو پٽ ھو‪ ،‬جيڪو ارِڪسد پٽ جو‪ ،‬جيڪو سيِ پٽ جو‪ ،‬جيڪو نوح پٽ جو‪ ،‬جيڪو لمڪ جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫‪37‬مٿوسل پٽ حنوڪ جو‪ ،‬جيڪو يرد پٽ يارد جو‪ ،‬جيڪو ملليل پٽ قينان جو‪،‬‬ ‫‪38‬جو پٽ انوس جو‪ ،‬جيڪو سٿ جو پٽ‪ ،‬جيڪو آدم جو پٽ‪ ،‬جيڪو خدا جو پٽ ھو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬عيسي پاڪ روح سان ڀريل ھو‪ ،‬اردن کان موٽي آيو ۽ روح جي ھدايت سان کيس بيابان ۾ آندو ويو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪2‬چاليھن ڏينھن تائين شيطان جي آزمائش ۾ رھڻ ‪.‬۽ انھن ڏينھن ۾ ھن ڪجھه به نه کاڌو ‪:‬۽ جڏھن اھي ختِ ٿي ويا‪ ،‬ھن کان پوِ بکيو‪.‬‬ ‫‪3‬شيطان چيس تہ ”جيڪڏھن تون خدا جو ِرزند آھين تہ ھن پٿر کي حڪِ ڪر تہ ان کي ماني بڻايو وڃي‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”لکيل آھي تہ ’ماڻھو رڳو ماني ءِ سان جيئرو نہ رھندو‪ ،‬پر خدا جي ھر ڳالھہ سان‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪5‬۽ شيطان کيس ھڪڙي مٿاھين جبل تي وٺي ويو ۽ ھڪڙي وقت ۾ دنيا جي سڀني بادشاھن کي ڏيکاريائين‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو مون کي ڏنو ويو آھي ‪.‬۽ جنھن کي ڏيندس ان کي‪.‬‬ ‫‪6‬شيطان چيس تہ ”آ ءِ تو کي ھي سڀ اختيار ڏيندس ۽ انھن جو شان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري جيڪڏھن تون منھنجي عبادت ڪندين تہ سڀ تنھنجو ھوندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو لکيل آھي تہ ’تون خداوند پنھنجي خدا جي عبادت ڪر ۽ رڳو سندس‬ ‫‪8‬عيسي جواب ڏنو تہ ”اي شيطان‪ ،‬منھنجي پٺيان ھل‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ئي عبادت ڪر‪.‬‬ ‫‪9‬ھو کيس يروشلِ ۾ وٺي آيو ۽ ھيڪل جي چوٽي ءِ تي بيھاري چيائينس تہ ”جيڪڏھن تون خدا جو ِرزند آھين تہ ھتان پاڻ کي ھيٺ ڪر‪.‬‬ ‫تولِ سنڀاليندو‪،‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”ھو پنھنجن ملئڪن کي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬۽ اھي اوھان کي پنھنجن ھٿن ۾ کڻندا‪ ،‬متان ڪنھن وقت تنھنجو پير پٿر تي ڪري‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”چڱو آھي تہ ”تون خداوند پنھنجي خدا کي نہ آزمائي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫لِ کانئس ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن شيطان ھر آزمائش کي ختِ ڪري ڇڏيو‪ ،‬تڏھن ھو ھڪڙي وقت ء‬ ‫‪14‬پوِ‬ ‫عيسي پاڪ روح جي طاقت سان گليل ڏانھن موٽيو ۽ چوڌاري سڄي علئقي ۾ سندس نالي پکڙجي وئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪15‬۽ ھو انھن جي عبادت ⁠خانن ۾ تَليِ ڏيندو ھو‪ ،‬جنھن کي سڀني جي واکاڻ ھئي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ ھو ناصرت ۾ آيو‪ ،‬جتي ھن جي پرورش ڪئي ھئي‪ ،‬۽ جيئن سندس دستور ھو‪ ،‬سو سبت جي ڏينھن عبادت ⁠خاني ۾ ويو ۽ پڙھڻ‬ ‫ء‬ ‫لِ اٿي بيٺو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ ملي جتي لکيل ھو‪.‬‬ ‫اھا‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫تہ‬ ‫کوليو‬ ‫ڪتاب‬ ‫ھن‬ ‫جڏھن‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ويو‬ ‫ڏنو‬ ‫ڪتاب‬ ‫جو‬ ‫ِ‬ ‫نبي‬ ‫يسَياہ‬ ‫کيس‬ ‫‪17‬۽‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن مون کي مسح ڪيو آھي تہ جيئن غريبن کي خوشخبري ٻڌايان ‪.‬ھن مون کي موڪليو‬ ‫‪18‬خداوند جو روح مون تي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬زخمين کي آزاد ڪرڻ ء‬ ‫آھي ته ٽٽل دلين کي شفا ڏيان‪ ،‬قيدين کي ڇوٽڪارو ڏيان‪ ،‬۽ انڌن کي بصارت جي بَالي ءِ ء‬ ‫‪19‬خداوند جي قابل قبول سال جي تبليغ ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪20‬ھن ڪتاب بند ڪري وري وزير کي ڏنو ۽ ويھي رھيو ‪.‬۽ جيڪي يھودي عبادت ⁠خاني ۾ ھئا‪ ،‬تن سڀني جون نِرون مٿس ھيون‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ ھو انھن کي چوڻ لڳو تہ ”اڄ ڏينھن اھو ڪلم اوھان جي ڪنن ۾ پورو ٿيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ف ءعلء لي ءه؟‬ ‫‪22‬سڀيئي ھن جي شاھدي ڏنائين‪ ،‬۽ عجب ۾ پئجي ويا‪ ،‬جيڪي سندس وات مان نڪرندا آھن ‪ِ.‬ءقءا ءل ‪ :‬ءھَءا ھ ءهو يهو ه‬ ‫س ه‬ ‫‪23‬تنھن تي ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين مون کي ھي چوڻي ضرور چوندا تہ ”طبيب‪ ،‬پاڻ کي شفا ڪر ‪:‬جيڪو ڪجھہ اسان ڪفرناحوم‬ ‫۾ ٻڌو آھي سو ھتي پنھنجي ملڪ ۾ بہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪24‬ھن چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ڪوبہ نبي پنھنجي ملڪ ۾ قبول نہ ٿو ٿئي‪.‬‬ ‫‪25‬پر آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ الياس جي ڏينھن ۾ اسرائيل ۾ ڪيتريون ئي رن ⁠زالون ھيون‪ ،‬جڏھن آسمان ٽي سال ڇھن مھينا بند‬ ‫رھيو‪ ،‬جڏھن سڄي ملڪ ۾ ڏڪار پيو‪.‬‬ ‫سواِ صيدا جي شھر سرپتا ڏانھن‪ ،‬ھڪڙي عورت ڏانھن‪ ،‬جيڪا رن ⁠زال ھئي‪.‬‬ ‫‪26‬پر انھن مان ڪنھن ڏانھن الياس نہ موڪليو ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬اليزيس نبي ءِ جي زماني ۾ بني اسرائيل ۾ ڪيترائي ڪوڙھہ جا مريض ھئا ‪.‬۽ انھن مان ڪو به صاف نه ڪيو ويو‪ ،‬نَمان شامي کي‬ ‫بچايو‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن عبادت ⁠خاني ۾ اھي سڀيئي اھي ڳالھيون ٻڌي ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويا‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو کيس‬ ‫‪29‬پوِ اهٿيو ۽ کيس شھر مان ڪڍي اهن ٽڪري ءِ جي ڪنڌي ءِ ڏانھن وٺي ويو‪ ،‬جنھن تي سندن شھر ٺاھيو ويو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ھيٺاھون ڪري ڇڏين‪.‬‬ ‫‪30‬پر ھو انھن جي وچ مان لنگھي پنھنجي واٽ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ ھو گليل جي شھر ڪفرناحوم ۾ آيو ۽ کين سبت جي ڏينھن تَليِ ڏنائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس ڪلم قدرت سان ھو‪.‬‬ ‫ويا‪،‬‬ ‫ٿي‬ ‫حيران‬ ‫تي‬ ‫تَليِ‬ ‫جي‬ ‫ھن‬ ‫‪32‬اھي‬ ‫ء‬ ‫‪33‬عبادت ⁠خاني ۾ ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن کي ڀوت ڀوت ھو ۽ وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو ھو تہ‬ ‫‪34‬چوڻ لڳو‪ ،‬اسان کي اڪيلو ڇڏي ڏيو ‪.‬اي عيسى ناصري‪ ،‬اسان کي تو سان ڇا ڪرڻو آھي؟ ڇا تون اسان کي تباھه ڪرڻ آيو آھين؟‬ ‫مان توکي سڃاڻان ٿو تون ڪير آھين ‪.‬خدا جي پاڪ ذات‪.‬‬ ‫عيسي کيس ڇڙٻ ڏيندي چيو تہ ”چپ رھ‪ ،‬ھن مان نڪري وڃ ‪.‬۽ جڏھن شيطان کيس وچ ۾ اڇلئي ڇڏيو ھو‪ ،‬تڏھن ھو کانئس‬ ‫‪35‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ٻاھر نڪري آيو‪ ،‬۽ کيس ايَا هِ نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪36‬اھي سڀيئي حيران ٿي ويا ۽ پاڻ ۾ ڳالھائڻ لڳا تہ ”ھي ڪھڙي ڳالھ آھي !ڇاڪاڻ ته ھو اختيار ۽ طاقت سان ناپاڪ روحن کي حڪِ‬ ‫ڏئي ٿو‪ ،‬۽ اھي ٻاھر نڪرندا آھن‪.‬‬ ‫‪37‬۽ سندس سخاوت سڄي ملڪ جي ھر ھنڌ ۾ پکڙجي وئي‪.‬‬

‫‪52‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫لِ طلب‬ ‫⁠خاني مان اٿيو ۽ شمَون جي گھر ويو ‪.‬شمَون جي زال جي ما هِ سخت بخار ۾ ورتل ھئي ‪.‬۽ انھن کيس ھن ء‬

‫‪38‬پوِ ھو عبادت‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ ھو ھن جي مٿان بيٺو ۽ بخار کي ڇنڻ لڳو ‪.‬۽ اھو ھن کي ڇڏي ويو ‪:‬۽ اھو ِوري طور تي اٿيو ۽ انھن جي خدمت ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬جڏھن سج لھي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن جيڪي مختلف بيمارين جا بيمار ھئا‪ ،‬سي سڀ وٽس وٺي آيا ‪.‬۽ ھن انھن مان ھر ھڪ تي پنھنجا ھٿ‬ ‫رکيا ۽ انھن کي چڱو ڀلو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪41‬۽ ڪيترن ئي ماڻھن مان ڀوت پڻ نڪري آيا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ ”تون مسيح خدا جو ِرزند آھين ‪.‬۽ ھن انھن کي ڌڪاريو ۽‬ ‫کين ڳالھائڻ کان منع ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن کي خبر ھئي تہ اھو مسيح آھي‪.‬‬ ‫‪42‬جڏھن ڏينھن ٿيو تڏھن ھو اتان روانو ٿي ھڪڙي ويران ھنڌ ڏانھن ويو ۽ ماڻھن کيس ڳولي لڌو ۽ وٽس آيا ۽ کيس ٽڪايو تہ متان ھو‬ ‫انھن کان ھليو نہ وڃي‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫ِ ِءلى اأ لر ء‬ ‫‪ِ43‬ءقءا ءل لءهه « ‪ :‬ءمنءَءلءهه ِءي البادءشءاعء الَء ءِ ءيِ ِءي اأ لر ء‬ ‫‪44‬۽ گليل جي عبادت ⁠خانن ۾ تبليغ ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لِ مٿس دٻجي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو گنيسرت ڍنڍ جي ڪناري تي بيٺو‪،‬‬ ‫‪1‬پوِ ائين ٿيو تہ جيئن ماڻھو خدا جو ڪلم ٻڌائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ھن ڍنڍ جي ڪناري تي ٻه ٻيڙيون بيٺيون ڏٺيون‪ ،‬پر ماڇي انھن مان نڪري پنھنجا ڄار ڌوئي رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ ھو ھڪڙي ٻيڙي ءِ ۾ ويو‪ ،‬جيڪا شمَون جي ھئي‪ ،‬۽ کيس دعا گھريائين تہ ھو زمين مان ٿورڙو اڇلئي ‪.‬۽ ھو ويھي رھيو‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫ٻيڙي ءِ مان ماڻھن کي سيکارڻ لڳو‪.‬‬ ‫لِ وجھو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھو ڳالھائڻ ڇڏي ويو‪ ،‬تڏھن شمَون کي چيائين تہ ”اوھين اونھين ڏانھن ھليو ۽ پنھنجا جال وھڻ ء‬ ‫‪5‬تنھن تي شمَون وراڻيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان سڄي رات مَنت ڪئي آھي‪ ،‬پر ڪجھہ بہ ڪونھي ورتو آھي‪ ،‬پر تنھنجي چوڻ تي آ ءِ ڄار‬ ‫وجھي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھنن اھو ڪِ ڪيو‪ ،‬تڏھن انھن مڇرن جو ھڪڙو وڏو ميڙ وجھي ڇڏيو ۽ سندن ڄار ڀڃي ڇڏيائين‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ انھن پنھنجن ساٿين کي‪ ،‬جيڪي ٻي ٻيڙي ءِ ۾ ھئا‪ ،‬اشارا ڏنائون تہ اچن ۽ سندن مدد ڪن ‪.‬۽ اھي آيا‪ ،‬۽ ٻئي ٻيڙيون ڀريون‪ ،‬ايتري قدر‬ ‫ء‬ ‫جو اھي ٻڏڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مان ھڪڙو گنھگار‬ ‫عيسي جي گوڏن تي ڪري پيو ۽ چيائين تہ ”مون وٽان ھليو وڃ‬ ‫‪8‬شمَون پطرس جڏھن اھو ڏٺو تڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ماڻھو آھيان‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو ھو حيران ٿي ويو ھو ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬سي انھن مڇين جي ڍير تي‪ ،‬جن کي ھنن ورتو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي شمَون کي چيو تہ ”ڊڄ نه ‪.‬ھاڻي‬ ‫‪10‬اھڙي ءِ طرح زبدي ءِ جا پٽ يَقوب ۽ يوحنا بہ ھئا‪ ،‬جيڪي شمَون جا شريڪ ھئا ‪.‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫توھان ماڻھن کي پڪڙيندؤ‪.‬‬ ‫‪11‬۽ جڏھن اھي پنھنجا ٻيڙيون زمين تي لھي آيا‪ ،‬تڏھن اھي سڀيئي ڇڏي ويا ۽ سندس پٺيان لڳا‪.‬‬ ‫عيسي کي منھن تي ڪري پيو ۽ منٿ ڪري‬ ‫‪12‬جڏھن ھو ڪنھن شھر ۾ ھو تہ ڏٺائين ھڪڙو ڪوڙھہ جھڙي مرِ جو مريض‪ ،‬جنھن‬ ‫ي‬ ‫چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪڏھن تون گھرين تہ مون کي پاڪ صاف ڪري سگھين ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬تنھن تي ھن پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪري کيس ڇھي چيو تہ ”آ ءِ ڪندس ‪:‬تون پاڪ صاف ٿي هِ ‪.‬۽ ھڪدم ڪوڙھه جو مرِ ھن کان‬ ‫ھليو ويو‪.‬‬ ‫لِ پيش ڪر‪ ،‬جيئن‬ ‫‪14‬تنھن تي ھن کيس تاڪيد ڪئي تہ ”ڪنھن کي بہ نہ ء‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬پر وڃ ۽ پاڻ کي ڪاھن کي ڏيکار ۽ پنھنجي پاڪائي ءِ ء‬ ‫لِ شاھدي ھجي‪.‬‬ ‫موسي جي حڪِ موجب‪ ،‬انھن ء‬ ‫ي‬ ‫لِ گڏ ٿيا ۽ کيس پنھنجين بيمارين مان شفا ملي‪.‬‬ ‫پوِ به اوترو ئي ھن جي سڄي دنيا ۾ مشھوري ٿيندي ويئي‪ ،‬۽ وڏا ميڙ ٻڌڻ ء‬ ‫‪15‬پر ء‬ ‫‪16‬پوِ ھو رڻ ⁠پٽ ۾ وڃي دعا گھريائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھڪڙي ڏينھن ائين ٿيو جو ھو تَليِ ڏيئي رھيو ھو تہ اتي ِريسي ۽ شريَت جا عالِ بيٺا ھئا‪ ،‬جيڪي گليل‪ ،‬يھوديہ ۽ يروشلِ جي ھر‬ ‫لِ موجود ھو‪.‬‬ ‫شھر مان آيا ھئا‪ ،‬۽ خداوند جي قدرت ‪.‬انھن کي شفا ڏيڻ ء‬ ‫لِ‬ ‫‪18‬۽ ڏسو‪ ،‬ماڻھو ھڪڙي ماڻھو ءِ کي بستري تي کڻي آيا‪ ،‬جنھن کي ِالج سان کنيو ويو ھو‪ ،‬۽ ھن کي اندر آڻڻ ۽ سندس اڳيان ويھارڻ ء‬ ‫وسيل ڳولي رھيا ھئا‪.‬‬ ‫عيسي کي اندر وٺي اچن‪ ،‬تڏھن گھر جي ڇت تي چڙھي کيس تختي ءِ تان‬ ‫طرح‬ ‫ِ‬ ‫ڪھڙي‬ ‫ڪري‬ ‫جي‬ ‫ميڙ‬ ‫تہ‬ ‫سگھيا‬ ‫‪19‬جڏھن اھي لھي نہ‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫عيسي جي سامھون بيٺيون‪.‬‬ ‫ھيٺ لھي ڇڏيائون ۽‬ ‫ي‬ ‫‪20‬جڏھن ھن سندن ايمان ڏٺو‪ ،‬تڏھن ھن کي چيائين تہ ”اي ماڻھو‪ ،‬تنھنجا گناھہ بخشيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪21‬تنھن تي شريَت جا عالِ ۽ ِريسي بَث ڪرڻ لڳا تہ ”ھي ڪير آھي جيڪو ڪفر ٿو چوي؟ گناھن کي ڪير مَاف ڪري سگھي ٿو‪،‬‬ ‫سواِ خدا جي؟‬ ‫ء‬ ‫عيسي انھن جون ڳالھيون سمجھي ويو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”اوھان جي دلين ۾ ڪھڙو سبب آھي؟‬ ‫‪22‬پر جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪23‬ڇا آسان آھي‪ ،‬اھو چوڻ‪ ،‬تنھنجا گناھ مَاف ڪيا وڃن ‪.‬يا چئجي‪ ،‬اٿي ۽ ھلڻ لِ؟‬ ‫لِ توھان کي خبر پوي تہ ابن ⁠آدم کي زمين تي گناھہ مَاف ڪرڻ جي طاقت آھي‪( ،‬ھن ِالج جي مريض کي چيو تہ )آ ءِ‬ ‫‪24‬پر انھي ءِ ء‬ ‫تو کي چوان ٿو تہ اهٿ‪ ،‬پنھنجو کٽولو کڻ ۽ پنھنجي گھر وڃ‪.‬‬ ‫جاِ تي ويٺو ھو تنھن کي کنيو ۽ خدا جي واکاڻ ڪندي پنھنجي گھر ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪25‬ھو ھڪدم انھن جي اڳيان اهٿيو ۽ جنھن ء‬ ‫‪26‬اھي سڀيئي حيران ٿي ويا ۽ خدا جي واکاڻ ڪرڻ لڳا ۽ خوف سان ڀرجي ويا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اسان اڄ ڏينھن عجيب شيون ڏٺيون آھن‪.‬‬

‫‪53‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫پوِ ھو ھليو ويو ۽ ڏٺائين ھڪڙو مَصول وٺندڙ‪ ،‬جنھن جو نالو لوي آھي‪ ،‬جنھن کي مَصول جي رسي ءِ تي ويٺو‬ ‫‪27‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫آھي‪ ،‬تنھن کي چيائين تہ ”منھنجي پٺيان ھل‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ ھو سڀ ڇڏي‪ ،‬اٿيو ۽ سندس پٺيان ھلڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ لوي ھن کي پنھنجي گھر ۾ ھڪڙي وڏي دعوت ڏني‪ ،‬۽ مَصول وٺندڙن ۽ ٻين جو ھڪڙو وڏو ميڙ ھو‪ ،‬جيڪو انھن سان گڏ ويٺو‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪30‬پر سندن شريَت جا عالِ ۽ ِريسي سندس شاگردن تي گاريون ڏيڻ لڳا تہ ”اوھين مَصول وٺندڙن ۽ گنھگارن سان گڏ ڇو ٿا کائو ۽‬ ‫پيئو؟‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”جيڪي تندرست آھن تن کي طبيب جي ضرورت نہ آھي ‪.‬پر اھي جيڪي بيمار آھن‪.‬‬ ‫‪31‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫لِ سڏيو آھيان‪.‬‬ ‫‪32‬آ ءِ نيڪن کي نہ بلڪ گنھگارن کي توبھہ ڪرڻ ء‬ ‫”يَي جا شاگرد ڇو روزا رکن ٿا ۽ دعائون ٿا گھرن ۽ ساڳي ءِ طرح ِريسين جا شاگرد ڇو ٿا؟ پر تنھنجو کائو‬ ‫‪33‬تنھن تي انھن وراڻيو تہ‬ ‫ي‬ ‫۽ پيئو؟‬ ‫ء‬ ‫‪ِ34‬ءقءا ءل لهه ” ‪:‬ڇا اوھين ڪنوار جي ٻارن کي روزا رکي سگھو ٿا‪ ،‬جڏھن گھوٽ ساڻن ھجي؟‬ ‫‪35‬پر اهھي ڏينھن ايندا‪ ،‬جڏھن گھوٽ انھن کان کسبو ۽ انھن ڏينھن ۾ اھي روزا رکندا‪.‬‬ ‫پوِ ٻنھي‬ ‫ته‬ ‫۾‪،‬‬ ‫صورت‬ ‫ٻي‬ ‫‪.‬جيڪڏھن‬ ‫آھي‬ ‫رکندو‬ ‫نه‬ ‫‪36‬ھن انھن کي ھڪڙو مثال بہ ٻڌايو ‪.‬ڪو به ماڻھو پراڻي ڪپڙي جو ھڪ ٽڪرو‬ ‫ء‬ ‫کي نئون کرايه ڏئي ٿو‪ ،‬۽ جيڪو ٽڪرو نئين مان ڪڍيو ويو آھي‪ ،‬اھو پراڻي سان متفق نه آھي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ ڪوبہ ماڻھو نئين شراب پراڻي بوتلن ۾ نہ ٿو رکي ‪.‬ٻي صورت ۾ نئين شراب جون بوتلون ڦاٽي پونديون ۽ ڦٽي وينديون ۽ بوتلون ناس‬ ‫ٿي وينديون‪.‬‬ ‫‪38‬پر نئين شراب کي نئين بوتلن ۾ رکڻ گھرجي ‪.‬۽ ٻئي مَفوظ آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو چوي ٿو تہ ”پراڻو شراب‬ ‫‪39‬ڪوبہ ماڻھو پراڻو شراب پيئندو آھي جيڪو ِوري طور نئين جي خواھش نہ ڪندو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫بھتر آھي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫پوِ ٻئي سبت جي ڏينھن ائين ٿيو جو ھو اءنء جي ٻني ءِ مان لنگھيو ‪.‬۽ سندس شاگرد اءنء جا ڪءنء پٽي کايا ۽ پنھنجن ھٿن ۾ رڱڻ‬ ‫‪1‬پھرين کان ء‬ ‫لڳا‪.‬‬ ‫‪2‬تنھن تي ڪن ِريسين کين چيو تہ ”اوھين اھو ڇو ٿا ڪريو جيڪو سبت جي ڏينھن ڪرڻ جائز نہ آھي؟‬ ‫‪3‬عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”اوھان ايترو نہ پڙھيو آھي ڇا‪ ،‬جڏھن دائود پاڻ کي بکيو ھو ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن ڇا ڪيو ھو؟‬ ‫ي‬ ‫‪4‬ھو ڪيئن خدا جي گھر ۾ ويو‪ ،‬۽ ظاھر جي ماني کڻي کائي ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا تن کي بہ ڏنائين ‪.‬جنھن کي کائڻ جائز نه آھي پر رڳو‬ ‫لِ؟‬ ‫پادرين ء‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ت الَء ءِ ءيِ‪.‬‬ ‫س لب ء‬ ‫‪ِ5‬ءقءا ءل لءهه ‪ِ:‬إءن ابلنه ءعلى ء‬ ‫‪6‬ٻئي سبت جي ڏينھن ائين ٿيو جو ھو عبادت ⁠خاني ۾ ويو ۽ تَليِ ڏيڻ لڳو‪ ،‬اتي ھڪڙو ماڻھو ھو جنھن جو ساڄو ھٿ سڪي ويو ھو‪.‬‬ ‫‪7‬شريَت جا عالِ ۽ ِريسي کيس ڏسندا رھيا تہ ڇا ھو سبت جي ڏينھن شفا ڏيندو ‪.‬ته جيئن مٿس ڪو الزام پئجي سگھي‪.‬‬ ‫‪8‬پر ھن انھن جي سوچن کي ڄاڻي ورتو ۽ انھي ءِ ماڻھو ءِ کي جنھن جو سڪل ھٿ ھو‪ ،‬تنھن کي چيائين تہ ”اٿ ۽ وچ ۾ بيھي بيھہ ‪.‬۽ ھو‬ ‫اٿي بيٺو‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”آ ءِ توھان کان ھڪڙي ڳالھہ پڇان ‪.‬ڇا سبت جي ڏينھن تي چڱائي ڪرڻ جائز آھي يا برائي؟ زندگي‬ ‫‪9‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫بچائڻ لِ‪ ،‬يا ان کي تباھه ڪرڻ لِ؟‬ ‫‪10‬۽ انھن سڀني ڏانھن چوڌاري نھاري‪ ،‬ماڻھوِ کي چيو تہ‪ ،‬پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪر ‪.‬۽ ھن ائين ئي ڪيو ‪:‬۽ ھن جو ھٿ ٻئي وانگر مڪمل‬ ‫بَال ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اھي چريو سان ڀرجي ويا ‪.‬۽ ھڪ ٻئي سان ڳالھايو ته اھي يسوع سان ڇا ڪري سگھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ ٻاھر جبل تي ويو ۽ سڄي رات خدا کان دعا گھرندو رھيو‪.‬‬ ‫‪12‬انھن ڏينھن ۾ ائين ٿيو جو ھو دعا گھرڻ ء‬ ‫‪13‬جڏھن ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجن شاگردن کي پاڻ وٽ سڏيو ۽ انھن مان ٻارھن کي چونڊيو‪ ،‬جن کي ھن رسول ڪري بہ سڏيو‪.‬‬ ‫‪14‬شمَون (جنھن کي ھن پطرس جو نالو پڻ ڏنو )۽ سندس ڀا هِ اندرياس‪ ،‬جيمس ۽ يوحنا‪ِ ،‬لپس ۽ بارٿلميو‪،‬‬ ‫‪15‬متي ۽ توماس‪ ،‬يَقوب پٽ الفيئس ۽ شمَون جنھن کي زيلوٽس سڏيندا آھن‪.‬‬ ‫‪16‬۽ يھوداہ يَقوب جو ڀا هِ ۽ يھوداہ اسڪريوتي‪ ،‬جيڪو پڻ غدار ھو‪.‬‬ ‫‪17‬ھو انھن سان گڏ ھيٺ لھي آيو ۽ ميدان ۾ بيٺو‪ ،‬سندس شاگردن جي ميڙ ۽ ماڻھن جو ھڪڙو وڏو ميڙ سڄي يھوديہ ۽ يروشلِ ۽ صور ۽‬ ‫لِ آيا ھئا ‪.‬۽ انھن جي بيمارين کان شفا حاصل ڪرڻ لِ؛‬ ‫صيدا جي سامونڊي ڪناري کان‪ ،‬جيڪي ھن کي ٻڌڻ ء‬ ‫‪18‬جن کي ڀوت ڀوتن کان ويڙھيل ھئا‪ ،‬تن کي شفا ملي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن مان نيڪي نڪتي ۽ انھن سڀني کي چڱو ڀلو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪19‬سڀني ميڙ کيس ھٿ لئڻ جي ڪوشش ڪئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ِ‪ ،‬أءنلَء لء هِ لِ ءمنء ل‬ ‫لء‪.‬‬ ‫ِ ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫‪ِ20‬ءقءا ءل لء هِ لِ ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو اوھين‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين ڍاڪا ٿيندا ‪.‬سڀاڳا آھيو اوھين جيڪي ھاڻي روئن ٿا‬ ‫‪21‬سڀاڳا آھيو اوھين جيڪي ھاڻي بکايل آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫کلندا‪.‬‬ ‫‪22‬سڀاڳا آھيو اوھين‪ ،‬جڏھن ماڻھو اوھان کان نفرت ڪندا‪ ،‬۽ جڏھن اوھان کي پنھنجي جماعت کان جدا ڪندا‪ ،‬اوھان کي ملمت ڪندا‪ ،‬۽‬ ‫اوھان جو نالو ابن ⁠آدم جي خاطر‪ ،‬بڇڙو ڪري ڇڏيندا‪.‬‬

‫‪54‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫ڇالِ‬ ‫⁠جو ڏس‪ ،‬اوھان جو اجر آسمان ۾ وڏو آھي‪،‬‬ ‫ء‬

‫⁠جو اھڙي ءِ طرح سندن‬

‫ڇالِ‬ ‫‪23‬انھي ءِ ڏينھن تي خوش ٿيو ۽ خوشي ءِ ۾ ٽپو ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ابن ڏاڏن نبين سان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي دولتمند آھيو !ڇو ته توھان کي تسلي ملي آھي‪.‬‬ ‫‪24‬پر اِسوس آھي اوھان ء‬ ‫لِ جيڪي ڀريل آھيو !ڇاڪاڻ ته توھان کي بک لڳندي ‪.‬اِسوس آھي توھان تي جيڪي ھاڻ کلندا آھن !‬ ‫‪25‬اِسوس آھي اوھان ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين ماتِ ڪندا ۽ روئندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬جڏھن سڀ ماڻھو توھان جي چڱي ءِ طرح ڳالھائيندا !ائين ئي سندن ابن ڏاڏن ڪوڙن نبين سان ڪيو‪.‬‬ ‫‪26‬مصيبت آھي توھان ء‬ ‫‪27‬پر آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ پنھنجي دشمنن سان پيار ڪريو‪ ،‬انھن سان چڱائي ڪريو جيڪي اوھان کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪28‬انھن کي برڪت ڏيو جيڪي توھان کي لَنت ڪن ٿا‪ ،‬۽ انھن لِ دعا ڪريو جيڪي توھان کي استَمال ڪرڻ جي باوجود‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جيڪو تو کي ھڪڙي ڳل تي ڌڪ ڏئي‪ ،‬تنھن کي ٻيو پڻ پيش ڪر ‪.‬۽ جيڪو تنھنجي چادر کسي ٿو تنھن کي بہ منع ڪر تنھنجو‬ ‫ڪوٽ کڻڻ کان‪.‬‬ ‫‪30‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڏيو جيڪو تو کان گھري ‪.‬۽ جيڪو توھان جو سامان کڻي وڃي ٿو انھن کان ٻيھر نه پڇو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ جيئن توھان چاھيو ٿا تہ ماڻھو اوھان سان ڪن‪ ،‬تيئن اوھين بہ انھن سان ڪريو‪.‬‬ ‫پوِ اوھان جو ڪھڙو شڪر آھي؟‬ ‫‪32‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏھن اوھين انھن سان پيار ڪريو ٿا جيڪي اوھان سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو گنھگار بہ انھن سان پيار ڪن ٿا جيڪي انھن سان پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬۽ جيڪڏھن اوھين انھن سان چڱائي ڪريو ٿا جيڪي اوھان سان چڱائي ڪن ٿا‪ ،‬توھان جو ڪھڙو شڪر آھي؟ گنھگار به ائين ئي‬ ‫ڪندا آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو گنھگار بہ‬ ‫‪34‬۽ جيڪڏھن اوھين انھن کي قرِ ڏيو جن کان توھان وٺڻ جي اميد رکون ٿا‪ ،‬توھان جو ڪھڙو شڪر آھي؟‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ جيئن وري گھڻو حاصل ڪن‪.‬‬ ‫گنھگارن کي قرِ ڏيندا آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪35‬پر اوھين پنھنجن دشمنن سان پيار ڪريو‪ ،‬۽ چڱا ڪِ ڪريو‪ ،‬۽ قرِ ڏيو‪ ،‬ٻيھر ڪنھن شيِ جي اميد نه رکو ‪.‬۽ توھان جو اجر وڏو‬ ‫لِ مھربان آھي‪.‬‬ ‫اعلي جا ٻار‪،‬‬ ‫ھوندو‪ ،‬۽ توھان ھوندؤ‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو ناشڪر ۽ برائي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪36‬تنھنڪري اوھين ٻاجھارو ٿيو‪ ،‬جيئن اوھان جو پي هِ بہ مھربان آھي‪.‬‬ ‫‪ِ37‬يصلو نه ڪريو‪ ،‬۽ اوھان کي انصاف نه ڪيو ويندو ‪:‬مَمت نه ڪريو‪ ،‬۽ اوھان کي مجرم نه ڪيو ويندو ‪:‬مَاف ڪريو‪ ،‬۽ توھان کي‬ ‫مَاف ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو جنھن‬ ‫‪38‬ڏيو‪ ،‬۽ اھو اوھان کي ڏنو ويندو ‪.‬سٺي ماپ‪ ،‬ھيٺ دٻايو‪ ،‬۽ گڏجي ڇڪيو‪ ،‬۽ ڊوڙندو‪ ،‬ماڻھو توھان جي ڳچيِ ۾ ڏيندا‬ ‫ء‬ ‫ماپي سان توھان ملندا آھيو‪ ،‬اھا ئي وري اوھان کي ماپي ويندي‪.‬‬ ‫‪39‬ھن انھن کي ھڪڙو مثال ٻڌايو تہ ”ڇا انڌو انڌي کي اڳواڻي ڪري سگھي ٿو؟ ڇا اھي ٻئي ڳچي ءِ ۾ نه پوندا؟‬ ‫‪40‬شاگرد پنھنجي مالڪ کان مٿاھين نہ آھي‪ ،‬پر جيڪو ڪامل آھي سو پنھنجي استاد وانگر ھوندو‪.‬‬ ‫‪41‬۽ تون ڇو ٿو ڏسين اھو ٿلھو جيڪو تنھنجي ڀا هِ جي اک ۾ آھي‪ ،‬پر انھي ءِ شَاع کي نہ ٿو سمجھين جيڪو تنھنجي ئي اک ۾ آھي؟‬ ‫‪42‬پوِ تون پنھنجي ڀا هِ کي ڪيئن ٿو چئي سگھين تہ ”ڀا هِ‪ ،‬مون کي تنھنجي اک ۾ موجود ٿلھي ڪڍڻ ڏي‪ ،‬جڏھن تون پاڻ ئي پنھنجي اک‬ ‫ء‬ ‫پوِ صاف ڏسندين ته پنھنجي ڀا هِ جي اک مان ڪھڙي ءِ‬ ‫۾ موجود شَاع کي نہ ڏسندين؟ تون مناِق‪ ،‬پھريائين پنھنجي اک مان شَاع ڪڍي‪ ،‬ء‬ ‫کي ٻاھر ڪڍندين‪.‬‬ ‫‪43‬ڇالِ ⁠جو سٺو وڻ خراب ميوو نٿو ڏئي ‪.‬نه ئي خراب وڻ سٺو ميوو آڻيندو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو ماڻھو ڪنارن مان انجير گڏ نہ ٿا ڪن ۽ نڪي ڪنن جي‬ ‫‪44‬ڇالِ ⁠جو ھر ڪنھن وڻ کي پنھنجي ميوي مان سڃاڻي ٿو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٻوٽي مان انگور گڏ ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪45‬ھڪڙو سٺو ماڻھو پنھنجي دل جي سٺي خزاني مان اھو ڪڍي ٿو جيڪو سٺو آھي ‪.‬۽ ھڪڙو بڇڙو ماڻھو پنھنجي دل جي بڇڙي‬ ‫خزاني مان اھو ڪڍي ٿو جيڪو بڇڙو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ دل جي گھڻائي مان سندس وات ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪46‬۽ اوھين مون کي ڇو ٿا سڏيو‪ ،‬خداوند‪ ،‬خداوند‪ ،‬۽ اھي ڳالھيون نه ٿا ڪريو جيڪي مان چوان ٿو؟‬ ‫‪47‬جيڪو بہ مون وٽ ايندو ۽ منھنجون ڳالھيون ٻڌي انھن تي عمل ڪندو تہ آ ءِ اوھان کي ڏيکاريندس تہ ھو ڪنھن جھڙو آھي‪.‬‬ ‫‪48‬اھو انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر آھي جنھن ھڪڙو گھر ٺاھيو‪ ،‬۽ کوھ کوٽائي‪ ،‬پٿر تي بنياد وڌو‪ ،‬۽ جڏھن ٻوڏ آئي‪ ،‬ته ندي ءِ انھي ءِ گھر کي‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو پٿر تي ٻڌل ھو‪. .‬‬ ‫زور سان ڌڪو ڏنو‪ ،‬۽ ان کي ڊگھي نه سگھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪49‬پر جيڪو ٻڌي ٿو پر نٿو ڪري‪ ،‬سو انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر آھي جنھن بي بنياد زمين تي گھر ٺاھيو ‪.‬جنھن جي خلف وھڪرو زوردار‬ ‫ڌڪ ھنيو ۽ ھڪدم ڪري پيو ‪.‬۽ ان گھر جي تباھي وڏي ھئي‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو ماڻھن جي سامھون پنھنجون سڀ ڳالھيون ختِ ڪري ڪفرناحوم ۾ داخل ٿيو‪.‬‬ ‫لِ تيار ھو‪.‬‬ ‫‪2‬صوبيدار جو ھڪڙو نوڪر‪ ،‬جيڪو ھن کي پيارو ھو‪ ،‬سو بيمار ٿي مرڻ ء‬ ‫عيسي بابت ٻڌو تڏھن يھودين جي بزرگن کي ھن ڏانھن موڪليائين تہ منٿ ڪري تہ اچي پنھنجي نوڪر کي شفا ڏي‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھن‬ ‫ي‬ ‫لِ ھي هِ ڪِ ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫اھي‬ ‫‪4‬جڏھن‬ ‫عيسي وٽ آيا‪ ،‬تڏھن ھڪدم کيس منٿ ڪيائون تہ ”اھو انھي ءِ لئق آھي‪ ،‬جنھن ء‬ ‫ي‬ ‫لِ عبادت ⁠خانو ٺاھيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو ھن کي اسان جي قوم سان پيار آھي ۽ ھن اسان ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي انھن سان گڏ ھليو ‪.‬۽ جڏھن ھو گھر کان گھڻو پري نہ ھو‪ ،‬تڏھن صوبيدار ھن ڏانھن دوست موڪليا‪ ،‬جن کي چيائين تہ ”اي‬ ‫‪6‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ انھي ءِ لئق نہ آھيان جو تون منھنجي ڇت ھيٺان داخل ٿئين‪.‬‬ ‫خداوند‪ ،‬پاڻ کي تڪليف نہ ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري مون پاڻ کي تو وٽ اچڻ جي لئق نہ سمجھيو‪ ،‬پر ھڪ لفظ چئو تہ منھنجو نوڪر چڱو ڀلو ٿي ويندو‪.‬‬

‫‪55‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪8‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ بہ ھڪڙو ماڻھو آھيان جيڪو اختياري ءِ ھيٺ رکيو ويو آھي‪ ،‬۽ منھنجي ھيٺان سپاھي آھن‪ ،‬۽ مان ھڪڙي کي چوان ٿو‬ ‫ء‬ ‫تہ وڃ‪ ،‬تہ ھو وڃي ٿو ‪.‬۽ ٻئي کي‪ ،‬اچو‪ ،‬۽ ھو اچي ٿو ‪.‬۽ منھنجي نوڪر کي‪ ،‬ھي ڪر‪ ،‬۽ ھو اھو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫عيسي اھي ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن عجب ۾ پئجي ويو ۽ گھمندي ڦري ماڻھن کي چيائين تہ ”آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ مون کي ايڏو‬ ‫‪9‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫وڏو ايمان ڪونھي‪ ،‬جو بني اسرائيل ۾ ڪونھي‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪي موڪليا ويا ھئا‪ ،‬سي گھر موٽي آيا‪ ،‬جن نوڪر کي چڱو ڀلو ڏٺو‪ ،‬جيڪو بيمار ھو‪.‬‬ ‫پوِ ھو نين نالي شھر ۾ ويو ‪.‬۽ سندس ڪيترائي شاگرد ساڻس گڏ ويا ۽ ڪيترائي ماڻھو‪.‬‬ ‫‪11‬ٻئي ڏينھن ء‬ ‫‪12‬جڏھن ھو شھر جي دروازي جي ويجھو پھتو‪ ،‬تڏھن اتي ھڪڙو مئل ماڻھو ءِ کي کنيو ويو‪ ،‬جيڪو پنھنجي ما هِ جو اڪيلو پٽ ھو ۽ ھو ءِ‬ ‫بيواھ ھئي‪ ،‬۽ شھر جا گھڻا ماڻھو ساڻس گڏ ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن خداوند ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن کيس مٿس رحِ آيو ۽ چيائين تہ ”رو هِ نہ‪.‬‬ ‫پوِ جيڪي کيس پاليا ھئا سي بيھي رھيا ‪.‬۽ ھن چيو ته نوجوان ماڻھو‪ ،‬مان توکي چوان ٿو‪ ،‬اٿ‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ ھو آيو ۽ انھي ءِ بيئر کي ڇھيو‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پوِ جيڪو مئل ھو سو اٿي بيٺو ۽ ڳالھائڻ لڳو ‪.‬۽ کيس سندس ما هِ حوالي ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ِ‪ ،‬ءوقا ءل ِءلى لء تجل َء ءل ءمنء الَء ءِ ءيِ ‪.‬۽‪ ،‬ته خدا پنھنجي قوم جو دورو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪ِ16‬ءقءا ءل ءما ِءي اأ لر ء‬ ‫‪17‬ھن جي باري ۾ اھو اِواہ سڄي يھوديہ ۾ پکڙجي ويو ۽ چوڌاري سڄي علئقي ۾‪.‬‬ ‫‪18‬يوحنا جي شاگردن کيس انھن سڀني ڳالھين بابت ٻڌايو‪.‬‬ ‫عيسي ڏانھن موڪليائين تہ ”جنھن کي اچڻو آھي اھو تون ئي آھين ڇا؟ يا اسان‬ ‫‪19‬يوحنا پنھنجي شاگردن مان ٻن کي پاڻ وٽ سڏي کين‬ ‫ي‬ ‫کي ٻيو ڳولي رھيا آھيون؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو تون ئي آھين‬ ‫‪20‬جڏھن اھي ماڻھو وٽس آيا‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”يوحنا بپتسما ڏيڻ واري اسان کي تو وٽ موڪليو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو اچڻ وارو آھي؟ يا اسان کي ٻيو ڳولي رھيا آھيون؟‬ ‫‪21‬۽ انھي ءِ ئي گھڙي ءِ ۾ ھن انھن جي ڪيترن ئي بيمارين‪ ،‬آِتن ۽ ڀوتن کان شفا ڏني ‪.‬۽ ڪيترن ئي انڌن کي اکيون ڏنيون‪.‬‬ ‫ٻڌاِ جيڪي تو ڏٺو ۽ ٻڌو آھي ‪.‬ڪيئن انڌا ڏسن ٿا‪ ،‬منڊا ھلن ٿا‪ ،‬ڪوڙھہ وارا پاڪ‬ ‫‪22‬تڏھن‬ ‫عيسي انھن کي چيو تہ ”وڃو ۽ يوحنا کي ء‬ ‫ي‬ ‫صاف ٿين ٿا‪ ،‬ٻوڙا ٻڌن ٿا‪ ،‬مئل جيئرا ٿي وڃن ٿا‪ ،‬غريبن کي خوشخبري ٻڌائي وڃي ٿي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ سڀاڳو آھي اھو‪ ،‬جيڪو مون ۾ ناراِ نه ٿيندو‪.‬‬ ‫يَي بابت چوڻ شروع ڪيو تہ ”اوھين بيابان ۾ ڇا ڏسڻ ويا ھئا؟ وا ءِ سان لڏندڙ‬ ‫سان‬ ‫‪24‬جڏھن يوحنا جا قاصد ھليا ويا‪ ،‬تڏھن ھن ماڻھن‬ ‫ي‬ ‫ھڪ ريڊ؟‬ ‫لِ ويا ھئا؟ ھڪڙو ماڻھو نرم لباس ۾ ڪپڙا؟ ڏس‪ ،‬جيڪي خوبصورت پوشاڪ وارا آھن‪ ،‬۽ خوشي ءِ سان رھن ٿا‪،‬‬ ‫ڏسڻ‬ ‫ڇا‬ ‫اوھين‬ ‫‪25‬پر‬ ‫ء‬ ‫سي بادشاھن جي درٻار ۾ آھن‪.‬‬ ‫لِ ويا ھئا؟ ھڪ نبي؟ ھا‪ ،‬مان توھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬۽ ھڪ نبي کان وڌيڪ‪.‬‬ ‫‪26‬پر اوھين ڇا ڏسڻ ء‬ ‫لِ تيار ڪري‪.‬‬ ‫‪27‬ھي هِ اھو آھي‪ ،‬جنھن بابت لکيل آھي تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ پنھنجو پيغمبر توکان اڳي موڪليان ٿو‪ ،‬جيڪو تنھنجو رستو تو ء‬ ‫يَي بپتسما ڏيڻ واري کان وڌيڪ ڪوبہ نبي ڪونھي‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪي عورتن مان پيدا ٿيا آھن تن ۾ ي‬ ‫جيڪو خدا جي بادشاھت ۾ سڀني کان ننڍو آھي سو کانئس وڏو آھي‪.‬‬ ‫يَي جي بپتسما وٺي خدا کي سچار بڻايو‪.‬‬ ‫‪29‬سڀني ماڻھن جن ھن کي ٻڌو ۽ مَصول وٺندڙن ي‬ ‫‪30‬پر ِريسين ۽ عالمن خدا جي انھي ءِ صلح کي رد ڪري ڇڏيو‪ ،‬جيڪو خدا جي پنھنجي خلف ھو‪ ،‬تنھنڪري ھن کان بپتسما نہ ورتي‪.‬‬ ‫الربب ‪ِ:‬ءإء لن لءهه ءم ءع اللَءينء يءجل َءلهونء ؟ ۽ اھي ڪھڙا آھن؟‬ ‫‪ِ31‬ءقءا ءل ل‬ ‫لِ وڄايو آھي‪ ،‬پر اوھان ناچ نہ ڪيو آھي ‪.‬‬ ‫اوھان‬ ‫”اسان‬ ‫تہ‬ ‫ٿا‬ ‫چون‬ ‫سڏي‬ ‫کي‬ ‫ھڪٻئي‬ ‫ويھي‬ ‫۾‬ ‫بازار‬ ‫جيڪي‬ ‫آھن‬ ‫وانگر‬ ‫ٻارن‬ ‫انھن‬ ‫‪32‬اھي‬ ‫ء‬ ‫اسان توھان تي ماتِ ڪيو آھي‪ ،‬۽ توھان نه روئي آھي‪.‬‬ ‫‪33‬ڇالِ ⁠جو يوحنا بپتسما ڏيڻ وارو نہ ماني کائي ۽ نڪي مئي پيئندو آيو ‪.‬۽ اوھين چئو ٿا ته ھن کي شيطان آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬ابن ⁠آدم کائيندو پيئندو آيو آھي ‪.‬۽ اوھين چئو ٿا ته ڏسو ھڪڙو پيٽيو ۽ شرابي آھي‪ ،‬مَصول وٺندڙن ۽ گنھگارن جو دوست!‬ ‫‪35‬پر ڏاھپ سندس سڀني ٻارن جي حق ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ ھو ِريسي جي گھر ويو ۽ اچي ماني کائڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪36‬تنھن تي ِريسين مان ھڪڙي چاھيو تہ ھو ساڻس گڏ کائين ء‬ ‫عيسي ِريسي جي گھر ماني تي ويٺو آھي‪ ،‬تڏھن عطر جو عطر جو‬ ‫تہ‬ ‫‪37‬پوِ ڏسو‪ ،‬شھر ۾ ھڪڙي گنھگار عورت‪ ،‬جڏھن اھا خبر پئي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫صندوق کڻي آئي‪.‬‬ ‫‪38‬پوِ ھن جي پيرن تي بيھي روئي روئي روئي‪ ،‬سندس پير ڳوڙھن سان ڌوئي‪ ،‬مٿي جي وارن سان اهگھيائين‪ ،‬سندس پير چميائين ۽ مٿن‬ ‫ء‬ ‫عطر مکيائين‪.‬‬ ‫‪39‬جڏھن انھي ءِ ِريسي جنھن کيس دعوت ڏني ھئي‪ ،‬تنھن اھو ڏٺو‪ ،‬تڏھن دل ۾ چوڻ لڳو تہ ”جيڪڏھن ھي ماڻھو نبي ھجي ھا‪ ،‬ھا تہ خبر‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو ءِ گنھگار آھي‪.‬‬ ‫پوي ھا تہ ھي ءِ عورت ڪير ۽ ڪھڙي ريت آھي‪ ،‬جيڪا ھن کي ڇھي ٿي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”شمَون‪ ،‬مون کي تو سان ڪجھہ چوڻو آھي ‪.‬۽ چيائين‪” ،‬ماستر‪ ،‬چئو‪.‬‬ ‫‪40‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪41‬اتي ھڪڙو قرضدار ھو‪ ،‬جنھن جا ٻه قرضدار ھئا ‪:‬ھڪڙي تي پنجاھ سؤ سينس ۽ ٻئي تي پنجاھہ‪.‬‬ ‫لِ ڪجھہ نہ ھو‪ ،‬تڏھن ھن انھن ٻنھي کي صاف صاف مَاف ڪري ڇڏيو ‪.‬تنھن ڪري مون کي ٻڌايو ته انھن مان‬ ‫‪42‬جڏھن وٽن ڏيڻ ء‬ ‫ڪير ھن کي تمام گھڻو پيار ڪندو؟‬ ‫‪43‬شمَون وراڻيو تہ ”آ ءِ سمجھان ٿو تہ اھو ئي آھي‪ ،‬جنھن کي ھن تمام گھڻو مَاف ڪيو آھي ‪ِ.‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬تو صَيح ِيصلو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪44‬تنھن تي ھو انھي ءِ عورت ڏانھن موٽيو ۽ شمَون کي چيائين تہ ”ھن عورت کي ڏسين ٿو؟ مان تنھنجي گھر ۾ داخل ٿيس‪ ،‬تو مون کي‬ ‫لِ پاڻي نه ڏنو‪ ،‬پر ھن منھنجا پير ڳوڙھن سان ڌوئي‪ ،‬۽ مٿي جي وارن سان ڌوئي‪.‬‬ ‫پيرن ء‬ ‫‪45‬تو مون کي ڪو چميون نه ڏنيون‪ ،‬پر ھن عورت جڏھن کان آ ءِ اندر آيو آھيان‪ ،‬منھنجي پيرن کي چمڻ کان باز نہ آيو آھي‪.‬‬ ‫‪46‬منھنجي مٿي تي تو تيل نه لڳايو آھي‪ ،‬پر ھن عورت منھنجي پيرن تي عطر لڳايو آھي‪.‬‬

‫‪56‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪47‬تنھنڪري آ ءِ تو کي ٻڌايان ٿو تہ ھن جا گناھ‪ ،‬جيڪي گھڻا آھن‪ ،‬بخشيا ويا آھن ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھو ءِ تمام گھڻو پيار ڪندي ھئي ‪:‬پر جنھن‬ ‫کي ٿورڙي مَاِي ملي ٿي‪ ،‬سو ئي ٿورڙي پيار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ِ48‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬تنھنجا گناھ مَاف ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪49‬پوِ جيڪي ساڻس گڏ ماني تي ويٺا ھئا سي پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”ھي ڪير آھي جيڪو گناھن کي بہ بخشي ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫‪ِ50‬ءقءا ءل لءهه ‪ِ:‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬تنھنجي ايمان تو کي بچايو آھي ‪.‬امن ۾ وڃ‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫پوِ ائين ٿيو جو ھو ھر شھر ۽ ڳوٺ ۾ وڃي خدا جي بادشاھت جي خوشخبري ٻڌائيندو ۽ ٻڌائيندو رھيو ۽ ٻارھن شاگرد ساڻس گڏ‬ ‫‪1‬ان کان ء‬ ‫ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ڪي عورتون‪ ،‬جيڪي ڀوتن ۽ بيمارين کان ڇٽي ڇٽيون ھيون‪ ،‬جن کي مريِ مگدليني سڏيندا ھئا‪ ،‬جن مان ست ڀوت نڪتا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ يوانا‪ ،‬جيڪا چوزا ھيروديس جي نوڪر جي زال ھئي‪ ،‬سوزانا ۽ ٻيا ڪيترائي‪ ،‬جيڪي پنھنجي مال مان سندس خدمت ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ڪيترائي ماڻھو اچي گڏ ٿيا ۽ ھر شھر مان وٽس آيا‪ ،‬تڏھن ھن ھڪڙو مثال ڏنو تہ‬ ‫لِ ٻاھر نڪتو‪ ،‬۽ جيئن ٻج پوکيائين تہ ڪي رستي جي ڪناري تي ڪريا ‪.‬۽ ان کي لتاڙيو ويو‪ ،‬۽ ھوا جا پکي ان کي‬ ‫‪5‬ھڪڙو ٻج پوکڻ ء‬ ‫کائي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ڪي پٿر تي ڪريا ‪.‬۽ جيئن ئي اڀريو‪ ،‬اھو سڪي ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ان ۾ نمي جي کوٽ ھئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ڪي ڪنڊن ۾ ڪريا ‪.‬۽ ان سان گڏ ڪانڊيرا اڀريا‪ ،‬۽ ان کي دٻائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ٻيا چڱي زمين تي ڪريا‪ ،‬۽ اڀريا ۽ ‪100‬ڀيرا ميوو پيدا ڪيو ‪.‬جڏھن ھن اھي ڳالھيون ڪيون تہ رڙ ڪري چيائين تہ ”جنھن کي‬ ‫ڪن آھن سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪9‬تنھن تي سندس شاگردن کانئس پڇيو تہ ”ھي مثال ڪھڙو ٿي سگھي ٿو؟‬ ‫‪ِ10‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬توھان کي ڏنو ويو آھي ته خدا جي بادشاھت جا اسرار‪ ،‬پر ٻين کي مثالن ۾؛ ته جيئن ھو ڏسن ته نه ڏسن ۽ ٻڌڻ سان سمجھي‬ ‫نه سگھن‪.‬‬ ‫‪11‬ھاڻي مثال ھي آھي تہ ٻج خدا جو ڪلم آھي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ شيطان اچي ٿو‪ ،‬۽ لفظ کي انھن جي دلين مان ڪڍي ٿو‪ ،‬متان اھي ايمان‬ ‫‪12‬اهھي آھن جيڪي رستي جي پاسي ۾ آھن جيڪي ٻڌن ٿا‬ ‫ء‬ ‫آڻين ۽ بچايو وڃي‪.‬‬ ‫لِ ايمان‬ ‫‪13‬اھي پٿر تي اھي آھن‪ ،‬جيڪي ٻڌن ٿا‪ ،‬خوشيِ سان ڪلم قبول ڪن ٿا ‪.‬۽ انھن جو ڪو به جڙ نه آھي‪ ،‬جيڪي ٿوري وقت ء‬ ‫آڻين ٿا‪ ،‬۽ آزمائش جي وقت ڀڄي وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪي ڪنڊن جي وچ ۾ ڪرندا آھن‪ ،‬اھي اھي آھن‪ ،‬جيڪي ٻڌندا آھن‪ ،‬نڪرندا آھن‪ ،‬۽ خيالت‪ ،‬دولت ۽ ھن زندگي جي آسائشن‬ ‫سان دٻجي ويندا آھن‪ ،‬۽ ڪامل ميوو نه آڻيندا آھن‪.‬‬ ‫‪15‬پر سٺي زمين تي اھي آھن‪ ،‬جيڪي سچائي ءِ ۽ نيڪ دل سان ڪلم ٻڌي‪ ،‬ان تي عمل ڪن ٿا ۽ صبر سان ميوو ڏين ٿا‪.‬‬ ‫ٿانو سان ڍڪي‪ ،‬يا پلنگ ھيٺان رکي ‪.‬پر اهن کي ڏياٽي ءِ تي رکي ٿو‪ ،‬ته جيئن اندر‬ ‫‪16‬ڪوبہ ماڻھو‪ ،‬جڏھن ھو شمع روشن ڪري‪ ،‬اهن کي ء‬ ‫گھڙي روشني ڏسي‪.‬‬ ‫شيِ لڪائي‪ ،‬جيڪا مَلوم نه ٿئي ۽ نڪي ٻاھر اچي‪.‬‬ ‫شيِ ڳجھي نہ آھي‪ ،‬جيڪا ظاھر نہ ڪئي ويندي ‪.‬نڪي ڪا‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو جنھن وٽ آھي تنھن کي ڏنو ويندو ‪.‬۽ جنھن وٽ نه آھي‪ ،‬تنھن کان اھو به کسي ويندو‬ ‫ٻڌو‪،‬‬ ‫ڪيئن‬ ‫ٿجو‬ ‫خبردار‬ ‫‪18‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫جيڪو ھن وٽ آھي‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ سندس ما هِ ۽ ڀائر وٽس آيا‪ ،‬پر پريس جي ڪري وٽس اچي نہ سگھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ه‬ ‫‪ِ20‬ءقءا ءل لهه يءقو هل لهه” ‪:‬تنھنجي ما هِ ۽ تنھنجا ڀائر ٻاھر بيٺا آھن‪ ،‬تو کي ڏسڻ چاھين ٿا‪.‬‬ ‫‪21‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”منھنجي ما هِ ۽ منھنجا ڀائر اھي آھن جيڪي خدا جو ڪلم ٻڌن ٿا ۽ ان تي عمل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪22‬ھڪڙي ڏينھن ائين ٿيو جو ھو پنھنجن شاگردن سان ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي ويو ۽ انھن کي چيائين تہ ”ھلو تہ ڍنڍ جي ٻي ءِ ڀر ھلون ‪.‬۽ اھي‬ ‫اڳتي ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪23‬پر جيئن اھي جھاز ڪري رھيا ھئا تہ ھو ننڊ ۾ پئجي ويو ۽ ڍنڍ تي ھوا ءِ جو طوِان آيو ‪.‬۽ اھي پاڻي ءِ سان ڀرجي ويا‪ ،‬۽ خطري ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ ھو اٿي بيٺو ۽ وا هِ ۽ پاڻي ءِ جي تيز ڌڙڪن کي‬ ‫‪24‬پوِ اھي وٽس آيا ۽ کيس جاڳائي چيائون تہ ”اي استاد‪ ،‬استاد‪ ،‬اسين تباھ آھيون‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڇرڪايو ‪:‬۽ اھي بند ٿي ويا‪ ،‬۽ اتي سڪون ھو‪.‬‬ ‫‪ِ25‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬اوھان جو ايمان ڪٿي آھي؟ ۽ اھي ڊڄي عجب ۾ پئجي ويا ۽ ھڪٻئي کي چوڻ لڳا تہ ”ھي هِ ڪھڙو ماڻھو آھي !ڇاڪاڻ ته‬ ‫ھو ھوائن ۽ پاڻي ءِ کي به حڪِ ڏئي ٿو‪ ،‬۽ اھي سندس ِرمانبردار آھن‪.‬‬ ‫‪26‬اھي گدرين جي ملڪ ۾ پھتا‪ ،‬جيڪو گليل جي مٿان آھي‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن ھو ٻاھر نڪتو تہ شھر کان ٻاھر ھڪڙو ماڻھو مليو‪ ،‬جنھن کي گھڻو وقت ڀوت ھوندا ھئا‪ ،‬۽ اھو ڪپڙا پھريندو ھو‪ ،‬نڪي‬ ‫ڪنھن گھر ۾‪ ،‬بلڪ قبرن ۾ رھندو ھو‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬اي خدا جا ِرزند‪ ،‬مون کي‬ ‫”اي‬ ‫تہ‬ ‫لڳو‬ ‫چوڻ‬ ‫واڪي‬ ‫وڏي‬ ‫۽‬ ‫پيو‬ ‫ڪري‬ ‫اڳيان‬ ‫سندس‬ ‫ڪري‬ ‫عيسي کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن رڙ‬ ‫‪28‬جڏھن ھن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫تو سان ڇا واسطو؟ مان توکي عرِ ڪريان ٿو‪ ،‬مون کي عَاب نه ڏي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھي ءِ ڀوت کيس اڪثر پڪڙيو ھو‪ ،‬۽ کيس‬ ‫‪29‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن ناپاڪ روح کي حڪِ ڏنو ھو تہ ماڻھو ءِ مان ٻاھر نڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫زنجيرن ۽ زنجيرن ۾ جڪڙيو ويو ھو‪ ،‬۽ بندن کي ڀڃي ڀڄائي رڻ ⁠پٽ ڏانھن ڊوڙايو ويو ھو) ‪.‬‬ ‫عيسي کانئس پڇيو تہ ”تنھنجو نالو ڇا آھي؟ ۽ ھن چيو‪ ،‬لشڪر ‪:‬ڇاڪاڻ ته ڪيترائي شيطان ھن ۾ داخل ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪30‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪31‬انھن کيس منٿ ڪئي تہ ھو انھن کي حڪِ نہ ڪري تہ اونھن ۾ ٻاھر وڃو‪.‬‬

‫‪57‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪32‬اتي جبل تي ڪيترن ئي سوئرن جو ڌڻ چري رھيو ھو‪ ،‬تنھنڪري انھن کيس منٿ ڪئي تہ ھو کين انھن ۾ گھڙڻ جي اجازت ڏئي ‪.‬۽‬ ‫ھن انھن کي برداشت ڪيو‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ ڀوت ماڻھو ءِ مان نڪري سوئرن ۾ گھڙي ويا ۽ اھو ڌڻ ڏاڍي زور سان ڊوڙي ھيٺ لھي ڍنڍ ۾ اچي ويو ۽ دٻجي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬جڏھن انھن کي کارائڻ وارن ڏٺو تہ اھو ڪِ ٿيو آھي‪ ،‬تڏھن ڀڄي ويا ۽ وڃي شھر ۽ ملڪ ۾ اھا ڳالھہ ڪيائون‪.‬‬ ‫عيسي‬ ‫عيسي وٽ آيو ۽ ڏٺائين تہ انھي ءِ ماڻھو ءِ کي‪ ،‬جنھن مان ڀوت نڪري ويا ھئا‪ ،‬سو‬ ‫لِ ٻاھر ويا ته ڇا ٿيو آھي ‪.‬۽‬ ‫‪35‬پوِ اھي ڏسڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫جي پيرن وٽ ويٺو آھي‪ ،‬ڪپڙا ڍڪيل ۽ ساڄي دماغ ۾‪.‬‬ ‫‪36‬جن اھو ڏٺو‪ ،‬تن بہ ٻڌايو تہ جنھن کي ڀوتن ورتل ھو‪ ،‬تنھن کي ڪھڙي طرح چڱو ڀلو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو انھن کي وڏي خوف سان کنڀيو‬ ‫‪37‬پوِ چوڌاري گدرين جي ملڪ جي سڄي ميڙ کيس منٿ ڪئي تہ ھو انھن مان ھليو وڃي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ويو‪ ،‬۽ ھو ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي وري موٽي آيو‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي اھو چئي روانو ڪيو تہ‬ ‫‪38‬ھاڻي جنھن ماڻھو ءِ مان ڀوت نڪري ويا ھئا‪ ،‬تنھن ھن کي منٿ ڪئي تہ ھو ساڻس گڏ ھجي‪ ،‬پر‬ ‫ي‬ ‫عيسي‬ ‫تہ‬ ‫ويو‬ ‫پکڙجي‬ ‫۾‬ ‫شھر‬ ‫سڄي‬ ‫۽‬ ‫ويو‬ ‫‪.‬پوِ ھو ھليو‬ ‫‪39‬پنھنجي گھر ڏانھن موٽي‪ ،‬۽ ڏيکاريو ته خدا تو سان ڪيترا عِيِ ڪِ ڪيا آھن ء‬ ‫ي‬ ‫ھن سان ڪيڏا نہ وڏا ڪِ ڪيا آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سڀيئي ھن جو انتِار ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫عيسي موٽي آيو‪ ،‬تڏھن ماڻھن خوشي ءِ سان سندس استقبال ڪيو‪،‬‬ ‫‪40‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي پيرن تي ڪري پيو ۽ منٿ‬ ‫سو‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫حاڪِ‬ ‫جو‬ ‫⁠خاني‬ ‫عبادت‬ ‫جيڪو‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫يائرس‬ ‫نالو‬ ‫جو‬ ‫جنھن‬ ‫آيو‪،‬‬ ‫ماڻھو‬ ‫ھڪڙو‬ ‫‪41‬اتي‬ ‫ي‬ ‫ڪيائين تہ ”منھنجي گھر اچي‪.‬‬ ‫‪42‬ڇالِ ⁠جو ھن کي ھڪڙي ئي ڌي ءِ ھئي‪ ،‬جنھن جي عمر اٽڪل ٻارھن ورھين ھئي‪ ،‬۽ ھو ءِ مرندي ھئي ‪.‬پر جيئن ئي ھو ھليو ويو ته‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو مٿس اچي گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪43‬ھڪڙي عورت کي ٻارھن ورھين کان رت جي تڪليف ھئي‪ ،‬جنھن پنھنجي سڄي زندگي طبيبن تي خرچ ڪئي ھئي‪ ،‬۽ نڪي ڪا شفا‬ ‫ٿي سگھي ھئي‪.‬‬ ‫‪44‬ھن جي پٺيان آئي‪ ،‬۽ سندس ڪپڙي جي سرحد کي ڇڪيو‪ ،‬۽ ِوري طور تي سندس رت جو ڳاڙھو ڳاڙھو ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪45‬عيسي چيو تہ ”مون کي ڪنھن ھٿ لتو؟ جڏھن سڀني انڪار ڪيو‪ ،‬تڏھن پطرس ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا سي چيائون تہ ”اي استاد‪،‬‬ ‫ي‬ ‫ميڙ توتي گھڙندو ۽ تو کي دٻائيندو ۽ چوندو تہ مون کي ڪنھن ھٿ لتو؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون کي خبر آھي تہ نيڪي مون مان نڪري وئي آھي‪.‬‬ ‫‪46‬عيسي چيو تہ ”مون کي ڪنھن ھٿ لتو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪47‬جڏھن انھي ءِ عورت ڏٺو تہ ھو ءِ لڪي ئي نہ آھي‪ ،‬تڏھن ڏڪندي ڏڪندي آئي ۽ سندس اڳيان ڪري پيئي‪ ،‬ھن سڀني ماڻھن جي اڳيان‬ ‫کيس ٻڌايو تہ ھن کي ڪھڙي ءِ سببان ھٿ ڪيو اٿائين ۽ ڪيئن ھي ءِ ھڪدم ڇٽي ويئي‪.‬‬ ‫‪ِ48‬ءقءا ءل لءهه‪ِ ،‬ءقءا ءل ءعلء لي ءھ ءما” ‪:‬تنھنجي ايمان تو کي تندرست ڪيو آھي ‪.‬امن ۾ وڃ‪.‬‬ ‫‪49‬اڃا ھو ڳالھائي رھيو ھو تہ عبادت ⁠گاھہ جي حاڪِ جي گھر مان ھڪڙو آيو ۽ چيائينس تہ ”تنھنجي ڌي ءِ مري وئي آھي ‪.‬مصيبت‬ ‫نه ماسٽر‪.‬‬ ‫عيسي اھو ٻڌو تڏھن کيس جواب ڏنائين تہ ”ڊڄو نہ‪ ،‬رڳو ايمان آڻيو تہ ھو ءِ چڱي ٿي پوندي‪.‬‬ ‫جڏھن‬ ‫‪50‬پر‬ ‫ي‬ ‫سواِ ڪنھن کي بہ اندر وڃڻ نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪51‬جڏھن ھو گھر ۾ آيو‪ ،‬تڏھن ھن پطرس‪ ،‬يَقوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬ڇوڪري ءِ جي پي هِ ۽ ما هِ کان‬ ‫ء‬ ‫‪52‬سڀيئي روئڻ لڳا ۽ روئڻ لڳا‪ ،‬پر ھن چيو تہ ”نہ رو ‪.‬ھو ءِ مئل ناھي‪ ،‬پر سمھي رھي آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن ڄاتو پئي تہ ھو ءِ مري ويئي آھي‪.‬‬ ‫‪53‬اھي مٿس ٺٺوليون ڪرڻ لڳا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪54‬تنھن تي ھن انھن سڀني کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيو ۽ ھن کي ھٿ کان وٺي سڏي چيائين تہ ”نوڪري‪ ،‬اٿ‪.‬‬ ‫‪55‬پوِ ھن جو روح وري آيو ۽ ھو ءِ سڌو اهٿي‪ ،‬۽ حڪِ ڪيائين تہ کيس ماني ڏيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪56‬تنھن تي ھن جا ما هِ ⁠پي هِ حيران ٿي ويا‪ ،‬پر ھن کين تاڪيد ڪئي تہ ”ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائجو تہ اھو ٿيو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬پوِ ھن پنھنجن ٻارھن شاگردن کي گڏ ڪري انھن کي سڀني ڀوتن تي قبضو ڪرڻ ۽ بيمارين کي شفا ڏيڻ جو اختيار ڏنو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ھن انھن کي موڪليو تہ خدا جي بادشاھت جي منادي ڪن ۽ بيمارن کي شفا ڏين‪.‬‬ ‫لِ ڪجھہ بہ نہ وٺو‪ ،‬نڪي لٺ‪ ،‬نڪي لٺ‪ ،‬نڪي ماني‪ ،‬نڪي پئسا ‪.‬نه ته ھر ھڪ ٻه ڪوٽ آھن‪.‬‬ ‫‪ِ3‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬پنھنجن سفر ء‬ ‫‪4‬۽ جنھن گھر ۾ گھڙو‪ ،‬اتي ئي رھو ۽ اتان روانو ٿيو‪.‬‬ ‫لِ پنھنجن پيرن جي‬ ‫ڏيڻ‬ ‫شاھدي‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫انھن‬ ‫تڏھن‬ ‫نڪرندؤ‪،‬‬ ‫مان‬ ‫شھر‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫‪5‬۽ جيڪو اوھان کي قبول نہ ڪري‪ ،‬جڏھن اوھين‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫مٽي ڌوئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ اھي ھليا ويا ۽ شھرن مان لنگھي خوشخبري ٻڌائيندا ۽ ھر ھنڌ شفا ڏيندا رھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫”يَي مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو‬ ‫ڇالِ ⁠جو ڪن ماڻھن چيو ھو تہ‬ ‫‪7‬ھاڻي ھيروديس اھو ٻڌو جيڪو ھن ڪيو ھو‪ ،‬سو حيران ٿي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ڪن مان‪ ،‬ته الياس ظاھر ٿيو ھو ‪.‬۽ ٻين مان‪ ،‬ته ھڪڙو پراڻو نبي وري جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫‪9‬ھيروديس وراڻيو تہ ”مون يوحنا جو مٿو پٽي ڇڏيو آھي‪ ،‬پر ھي ڪير آھي‪ ،‬جنھن بابت آ ءِ اھڙيون ڳالھيون ٻڌان ٿو؟ ۽ ھن کي ڏسڻ جي‬ ‫خواھش ھئي‪.‬‬ ‫جاِ ڏانھن‬ ‫‪10‬جڏھن رسول موٽي آيا‪ ،‬تڏھن ھن کي سڀ ڪجھہ ٻڌايون جيڪي ھنن ڪيو ھو‬ ‫‪.‬پوِ ھو انھن کي وٺي ويو ۽ ھڪڙي ويران ء‬ ‫ء‬ ‫ھليو ويو جيڪو بيت صيدا نالي شھر سان تَلق رکي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ماڻھن کي اھا خبر پيئي‪ ،‬تڏھن سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪ ،‬۽ ھن انھن کي قبول ڪيو ۽ کين خدا جي بادشاھت جي باري ۾ ٻڌايو‪ ،‬۽ جن‬ ‫کي شفا جي ضرورت ھئي‪ ،‬تن کي چڱو ڀلو ڪيائين‪.‬‬

‫‪58‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪12‬جڏھن ڏينھن ڇٽڻ لڳو‪ ،‬تڏھن ٻارھن شاگرد آيا ۽ چيائونس تہ ”ماڻھن کي موڪل ڏيو‪ ،‬تہ ھو آس پاس جي شھرن ۽ ڳوٺن ۾ وڃي رھن ۽‬ ‫ڇالِ ⁠جو اسين ھتي اتي آھيون ‪.‬ريگستاني جڳھه‪.‬‬ ‫کاڌو کائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ ٻيو ڪوبہ ڪونھي ‪.‬‬ ‫کان‬ ‫مڇين‬ ‫ٻن‬ ‫۽‬ ‫مانيون‬ ‫پنجن‬ ‫وٽ‬ ‫”اسان‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫‪.‬انھن‬ ‫ڏيو‬ ‫لِ‬ ‫کائڻ‬ ‫کين‬ ‫”اوھين‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫‪13‬پر ھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ گوشت خريد ڪريون‪.‬‬ ‫سواِ ان جي ته اسان وڃون ۽ انھن سڀني ماڻھن ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پوِ ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”ھنن کي پنجاھ کن ماڻھن جي ميڙ ۾ ويھاريو‪.‬‬ ‫ھئا‬ ‫ماڻھو‬ ‫ھزار‬ ‫پنج‬ ‫اٽڪل‬ ‫اھي‬ ‫⁠جو‬ ‫‪14‬ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پوِ انھن ائين ئي ڪيو ۽ سڀني کي ويھاريائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پوِ ھن پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون کڻي آسمان ڏانھن نھاري انھن کي برڪت ڏني ۽ ٽوڙي شاگردن کي ڏنائين تہ ميڙ جي اڳيان رکي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬پوِ انھن کاڌو ۽ سڀيئي ڀاڪر پاتائون‪ ،‬۽ انھن مان ٻارھن ٽوڪريون جيڪي بچيل رھيون تن مان ڪڍيون ويون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جڏھن ھو اڪيلو دعا گھري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن سندس شاگرد ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تنھنڪري ھن کانئن پڇيو تہ ”ماڻھو ڇا ٿا چون تہ آ ءِ ڪير‬ ‫آھيان؟‬ ‫”يَي بپتسما ڏيڻ وارو ‪.‬پر ڪي چون ٿا‪ ،‬الياس؛ ۽ ٻيا چون ٿا ته پراڻن نبين مان ھڪڙو وري جيئرو ٿي اٿيو آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫وراڻيو‬ ‫‪19‬انھن‬ ‫ي‬ ‫‪20‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين ٿا چئو تہ آ ءِ ڪير آھيان؟ پطرس جواب ڏنو تہ ”خدا جو مسيح‪.‬‬ ‫‪21‬ھن انھن کي سخت تاڪيد ڪري چيو تہ ”اھو ڳالھہ ڪنھن کي بہ نہ ٻڌائجو‪.‬‬ ‫‪22‬ھن چيو تہ ”ابن ⁠آدم کي گھڻا ڏک سھڻا پوندا ۽ بزرگن‪ ،‬سردار ڪاھنن ۽ شريَت جي عالمن کان رد ڪيو ويندو‪ ،‬قتل ڪيو ويندو ۽‬ ‫ٽئين ڏينھن تي جيئرو ٿي اٿندو‪.‬‬ ‫‪23‬ھن انھن سڀني کي چيو تہ ”جيڪڏھن ڪو منھنجي پٺيان ھلندو‪ ،‬تہ اھو پنھنجو انڪار ڪري ۽ روز پنھنجو صليب کڻي منھنجي پٺيان‬ ‫ھلي‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو جيڪو پنھنجي جان بچائيندو سو اھا وڃائيندو‪ ،‬پر جيڪو منھنجي خاطر پنھنجي جان وڃائيندو‪ ،‬سو ئي اھا بچائيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو ماڻھو ءِ کي ڪھڙو ِائدو آھي‪ ،‬جيڪڏھن ھو سڄي ءِ دنيا حاصل ڪري‪ ،‬۽ پنھنجو پاڻ کي وڃائي‪ ،‬يا اڇلئي ڇڏي؟‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڇالِ ⁠جو جيڪو مون کان ۽ منھنجي ڳالھين کان شرمسار ٿيندو‪ ،‬تنھن کان ابن ⁠آدم بہ شرمسار ٿيندو‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي شان ۾‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي پي هِ جي ۽ پاڪ ملئڪن جي شان ۾ ايندو‪.‬‬ ‫‪27‬پر آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھتي ڪي ماڻھو بيٺا آھن‪ ،‬جيڪي جيستائين خدا جي بادشاھت کي ڏسندا‪ ،‬تيستائين موت جو ذائقو نہ‬ ‫چکندا‪.‬‬ ‫پوِ ھو پطرس‪ ،‬يوحنا ۽ يَقوب کي وٺي ھڪڙي جبل تي دعا گھرڻ ويو‪.‬‬ ‫‪28‬انھن ڳالھين کان اٽڪل اٺن ڏينھن ء‬ ‫‪29‬۽ جيئن ھو دعا گھري رھيا ھئا‪ ،‬تيئن سندس منھن جو رنگ بدلجي ويو‪ ،‬۽ سندس ڪپڙا اڇا ۽ چمڪندڙ ھئا‪.‬‬ ‫موسي ۽ الياس ھئا‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ڏسو‪ ،‬اتي ٻه ماڻھو ساڻس ڳالھائي رھيا ھئا‪ ،‬جيڪي‬ ‫ي‬ ‫‪31‬جيڪو جلوي ۾ ظاھر ٿيو‪ ،‬۽ پنھنجي موت جي باري ۾ ڳالھايو جيڪو ھن کي يروشلِ ۾ پورو ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪32‬پر پطرس ۽ جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬سي ننڊ ۾ پئجي ويا‪ ،‬سو جڏھن جاڳيا تہ ھن جو جلوو ڏٺائون ۽ انھن ٻن ماڻھن کي‪ ،‬جيڪي ساڻس گڏ‬ ‫بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان جو ھتي رھڻ چڱو آھي‪ ،‬اچو تہ ٽي خيما ٺاھيون ‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن ھو کانئس روانا ٿي رھيا ھئا تہ پطرس‬ ‫ي‬ ‫لِ ‪:‬نه ڄاڻان ته ھن ڇا چيو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ھڪ‬ ‫لِ‪ ،‬۽ ھڪ الياس ء‬ ‫موسي ء‬ ‫ھڪ تنھنجي ء‬ ‫ي‬ ‫ڇانو ڪيو ۽ اھي ڊڄڻ لڳا جيئن ڪڪر ۾ گھڙي ويا‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ھو ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھڪڙو ڪڪر آيو‪ ،‬جنھن مٿن‬ ‫ء‬ ‫‪35‬۽ ڪڪر مان ھڪڙو آواز آيو‪" ،‬ھي منھنجو پيارو ِرزند آھي‪ ،‬ھن کي ٻڌو‪.‬‬ ‫عيسي اڪيلو مليو ‪.‬۽ انھن ان کي ويجھو رکيو‪ ،‬۽ انھن ڏينھن ۾ انھن شين مان ڪنھن کي بہ نہ ٻڌايو جيڪي ھنن‬ ‫‪36‬جڏھن آواز گَريو تہ‬ ‫ي‬ ‫ڏٺيون ھيون‪.‬‬ ‫‪37‬پوِ ٻئي ڏينھن تي جڏھن ھو ٽڪري ءِ تان ھيٺ لٿا تہ گھڻا ماڻھو ساڻس مليا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو منھنجو اڪيلو ِرزند آھي‪.‬‬ ‫‪38‬۽ ڏسو‪ ،‬ھڪڙي ماڻھو ءِ رڙ ڪري چيو‪” ،‬اي استاد‪ ،‬منھنجي پٽ ڏانھن نھار‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬۽ ڏسو‪ ،‬ھڪڙو روح کيس وٺي ٿو‪ ،‬۽ اوچتو ھو رڙ ڪري ٿو ‪.‬۽ اھو کيس ڦاسي ٿو ته ھو ٻيھر ڦٽي ٿو‪ ،‬۽ ھن کي سختي سان ھن کان‬ ‫پري ٿيندو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ مون اوھان جي شاگردن کي منٿ ڪئي ته کيس ڪڍي ڇڏيو ‪.‬۽ اھي نه ڪري سگھيا‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اي بي ايمان ۽ گمراھہ پيڙھہ‪ ،‬آ ءِ ڪيستائين اوھان سان گڏ رھندس ۽ اوھان کي ڏکوئيندو؟ پنھنجي پٽ کي‬ ‫‪41‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ھتي وٺي اچ‪.‬‬ ‫عيسي ناپاڪ روح کي ڇرڪايو ۽ ٻار کي چڱو‬ ‫‪42‬جڏھن ھو اڃا اچڻ وارو ئي ھو تہ شيطان کيس ھيٺ اڇليو ۽ کيس ڇڄي ڇڏيو‬ ‫‪.‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڀلو ڪري وري سندس پي هِ جي حوالي ڪيائين‪.‬‬ ‫عيسي ڇا ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجن‬ ‫تہ‬ ‫ھئا‬ ‫ويا‬ ‫ٿي‬ ‫حيران‬ ‫سڀيئي‬ ‫اھي‬ ‫جڏھن‬ ‫‪.‬پر‬ ‫ويا‬ ‫ٿي‬ ‫حيران‬ ‫‪43‬اھي سڀيئي خدا جي زبردست قدرت تي‬ ‫ي‬ ‫شاگردن کي چيو تہ‬ ‫ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم ماڻھن جي ھٿن ۾ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪44‬اھي ڳالھيون توھان جي ڪنن ۾ وجھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪45‬پر انھن اھا ڳالھہ نہ سمجھي‪ ،‬۽ اھا انھن کان لڪل رھي‪ ،‬جو انھن اھا ڳالھہ نہ سمجھي‪ ،‬۽ اھي ڊڄڻ لڳا تہ کانئس انھي ءِ ڳالھہ بابت‬ ‫پڇي سگھن‪.‬‬ ‫‪46‬پوِ انھن ۾ بَث ٿي پيو تہ انھن مان ڪير وڏو ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪47‬عيسي انھن جي دل جو خيال سمجھي ھڪڙو ٻار کڻي پنھنجي ڀرسان بيھاريو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪48‬انھن کي چيائين تہ ”جيڪو بہ ھن ٻار کي منھنجي نالي تي قبول ڪندو سو مون کي قبول ڪندو ۽ جيڪو مون کي قبول ڪندو سو‬ ‫ڇالِ ⁠جو جيڪو اوھان سڀني ۾ ننڍو آھي سو ئي وڏو ٿيندو‪.‬‬ ‫انھي ءِ کي قبول ڪندو جنھن مون کي موڪليو آھي‪،‬‬ ‫ء‬

‫‪59‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪49‬يوحنا وراڻيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان ھڪڙي ماڻھو ءِ کي تنھنجي نالي تي ڀوت ڪڍندي ڏٺو آھي ‪.‬۽ اسان کيس منع ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو‬ ‫اسان سان گڏ نه آھي‪.‬‬ ‫لِ آھي‪.‬‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫سو‬ ‫آھي‬ ‫نہ‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫جيڪو‬ ‫⁠جو‬ ‫ڇالِ‬ ‫جھليو‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫کي‬ ‫”ھن‬ ‫تہ‬ ‫‪50‬عيسي کيس چيو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لِ منھن موڙيو‪.‬‬ ‫‪51‬جڏھن اھو وقت آيو جو کيس اٿڻ جو وقت آيو‪ ،‬تڏھن ھن يروشلِ ڏانھن وڃڻ ء‬ ‫لِ تياري ڪن‪.‬‬ ‫لِ تہ ھن ء‬ ‫‪52‬ھن جي اڳيان قاصد موڪليا‪ ،‬۽ اھي ويا ۽ سامرين جي ھڪڙي ڳوٺ ۾ گھڙي ويا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن جو منھن ائين ھو ڄڻ ھو يروشلِ ڏانھن وڃڻ وارو ھو‪.‬‬ ‫‪53‬انھن کيس قبول نہ ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪54‬جڏھن سندس شاگردن يَقوب ۽ يوحنا اھو ڏٺو تڏھن چيائون تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڇا تون حڪِ ڪرين تہ آسمان مان باھہ نازل ڪري انھن‬ ‫کي ساڙي‪ ،‬جيئن الياس ڪيو ھو؟‬ ‫‪55‬پر ھن ڦري انھن کي ڇرڪايو ۽ چيائين تہ ”اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اوھين ڪھڙي روح جا آھيو‪.‬‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر انھن کي بچائڻ آيو آھي ‪.‬۽ ٻئي ڳوٺ ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪56‬ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم ماڻھن جي زندگين کي برباد ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪57‬پوِ ائين ٿيو تہ جيئن اھي رستي ۾ پيا ھئا تہ ھڪڙي ماڻھو ءِ کيس چيو تہ ”اي خداوند!‬ ‫ء‬ ‫‪58‬عيسي ھن کي چيو تہ ”لومڙين کي سوراخ آھن ۽ پکين کي آکيرا آھن ‪.‬پر ابن ⁠آدم وٽ ڪونہ آھي جتي پنھنجو مٿو رکي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪59‬ھن ٻئي کي چيو تہ ”منھنجي پٺيان ھل ‪.‬پر ھن چيو ته‪ ،‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬پھرين مون کي تڪليف ڏي ته وڃ ۽ منھنجي پيِ کي دِن‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪60‬عيسي کيس چيو تہ ”مئلن کي پنھنجا مئل دِن ڪرڻ ڏيو‪ ،‬پر تون وڃي خدا جي بادشاھت جي تبليغ ڪر‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪61‬۽ ٻئي پڻ چيو‪" ،‬خداوند‪ ،‬آِ توھان جي پٺيان ڪندس ‪.‬پر مون کي پھريان انھن کي الوداع ڪرڻ ڏي‪ ،‬جيڪي منھنجي گھر ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪62‬عيسي ھن کي چيو تہ ”جيڪوبہ ماڻھو ءِ جو ھٿ ھٿ ۾ رکي وري پوئتي نھاري‪ ،‬سو خدا جي بادشاھت جي لئق نہ آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫پوِ خداوند ستتر ٻيا بہ مقرر ڪيا ۽ انھن کي بہ پنھنجي اڳيان ھر شھر ۽ ھنڌ ڏانھن موڪليو‪ ،‬جتي ھو پاڻ ايندو‪.‬‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫‪2‬تنھنڪري ھن انھن کي چيو تہ ”ِصل تہ وڏو آھي‪ ،‬پر مزدور ٿورا آھن‪ ،‬تنھنڪري ِصل جي پالڻھار کان دعا گھرو تہ ھو پنھنجي‬ ‫لِ مزدور موڪلي‪.‬‬ ‫ِصل ء‬ ‫‪3‬پنھنجا رستا ھليو ‪:‬ڏسو‪ ،‬آ ءِ اوھان کي بگھڙن جي وچ ۾ گھمن وانگر موڪليان ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬نڪي پرس‪ ،‬نڪي ٿلھي‪ ،‬نڪي بوٽ کڻي وڃو‪ ،‬۽ رستي ۾ ڪنھن ماڻھو ءِ کي سلم نہ ڪجو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جنھن گھر ۾ گھڙو‪ ،‬پھريائين چئو تہ ’سلمت ھي ءِ گھر‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جيڪڏھن صلح جو پٽ ھوندو‪ ،‬تنھنجو سلمتي مٿس ھوندو‪ ،‬جيڪڏھن نہ‪ ،‬اھو اوھان ڏانھن موٽي ايندو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ساڳئي گھر ۾ رھو‪ ،‬کائو ۽ پيئو‪ ،‬جيڪي اھي ڏيندا آھن‪ ،‬ڇالِ ⁠جو مزدور پنھنجي اجرت جي لئق آھي ‪.‬گھر کان گھر نه وڃو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جنھن شھر ۾ اوھين داخل ٿيو ۽ اھي اوھان جو استقبال ڪن‪ ،‬سو کائو‪ ،‬جيڪي اوھان جي اڳيان رکيل آھن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيڪي بيمار آھن تن کي شفا ڏيو ۽ انھن کي چئو تہ خدا جي بادشاھت اوھان جي ويجھو آئي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پر جنھن شھر ۾ اوھين داخل ٿيو ۽ اهھي اوھان کي قبول نہ ڪن‪ ،‬تڏھن اهن ئي شھر جي گھٽين ۾ وڃو ۽ چئو تہ‬ ‫‪11‬جيتوڻيڪ توھان جي شھر جي مٽي‪ ،‬جيڪا اسان تي پکڙيل آھي‪ ،‬اسان توھان جي خلف صاف ڪريون ٿا‪ ،‬جيتوڻيڪ توھان کي پڪ‬ ‫آھي تہ خدا جي بادشاھت توھان جي ويجھو آئي آھي‪.‬‬ ‫لِ وڌيڪ برداشت جوڳو ٿيندو‪.‬‬ ‫سدوم‬ ‫کان‬ ‫شھر‬ ‫‪12‬پر آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ اھو ڏينھن انھي ءِ‬ ‫ء‬ ‫!ڇالِ ⁠جو جيڪڏھن اھي زبردست ڪِ صور ۽ صيدا ۾ ڪيا ويا‬ ‫‪13‬اِسوس آھي تو تي اي چورازين !اِسوس آھي تو تي‪ ،‬بيت صيدا‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬جيڪي اوھان ۾ ڪيا ويا آھن‪ ،‬اھي گھڻو وقت اڳ توبہ ڪن ھا‪ ،‬ٽٽل ڪپڙا ۽ خاڪ ۾ ويھي رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ عدالت ۾ وڌيڪ برداشت جوڳو ھوندو‪.‬‬ ‫‪14‬پر اھو اوھان جي ڀيٽ ۾ صور ۽ صيدا ء‬ ‫‪15‬وأ ء لنتء لال ءجاھ ءءر‪.‬‬ ‫اِ‪،‬‬ ‫ِ ءِلءى اللَءينء ِءي ال ل‬ ‫س ءم ء‬ ‫‪15‬ولءَء ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬جيڪو اوھان کي ٻڌي ٿو‪ ،‬سو منھنجي ٻڌي ٿو ‪.‬۽ جيڪو توھان کي ناپسند ڪري ٿو اھو مون کي ناپسند ڪري ٿو ‪.‬۽ جيڪو مون کي‬ ‫بي عزتي ٿو ڪري‪ ،‬اھو انھي ءِ کي ناپسند ڪري ٿو جنھن مون کي موڪليو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ اھي ستر خوشي ءِ سان موٽي آيا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اي خداوند‪ ،‬تنھنجي نالي جي ڪري شيطان به اسان جي تابع آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڪريندي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪18‬ھن انھن کي چيو تہ ”مون شيطان کي آسمان مان وڄ وانگر ء‬ ‫‪19‬ڏس‪ ،‬مان توھان کي اختيار ڏيان ٿو نانگن ۽ ءوڇن کي لڙھڻ جي‪ ،‬۽ دشمن جي سڄي طاقت تي‪ ،‬۽ ڪجھ به توھان کي نقصان نه‬ ‫پھچائيندو‪.‬‬ ‫‪20‬تنھن ھوندي بہ خوش نہ ٿيو تہ روح اوھان جي تابع آھن ‪.‬بلڪه خوش ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توھان جا نال آسمان ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫عيسي روح ۾ خوش ٿيو ۽ چيائين تہ ”اي بابا‪ ،‬آسمان ۽ زمين جا پالڻھار‪ ،‬آ ءِ تنھنجو شڪرگَار آھيان‪ ،‬جو تو انھن ڳالھين‬ ‫‪21‬انھي ءِ مھل‬ ‫ي‬ ‫کي عقلمندن ۽ سمجھدارن کان لڪايو آھي‪ ،‬۽ انھن کي ننڍڙن ٻارن تي ظاھر ڪيو آھي ‪.‬ڇو ته اھو توھان جي نِر ۾ سٺو لڳي ٿو‪.‬‬ ‫سواِ ٻيو ڪوبہ نہ ٿو ڄاڻي تہ پٽ ڪير آھي ‪.‬۽ پي هِ ڪير آھي‪ ،‬پر‬ ‫‪22‬سڀ شيون منھنجي پي هِ جي حوالي ڪيون ويون آھن‪ ،‬۽ پي هِ کان‬ ‫ء‬ ‫پٽ‪ ،‬۽ اھو جنھن تي پٽ کيس ظاھر ڪندو‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن کيس پنھنجن شاگردن ڏانھن ڦيرايو ۽ اڪيلئي ءِ ۾ چيو تہ ”سڀاڳا آھن اھي اکيون جيڪي اھي شيون ڏسن ٿيون جيڪي اوھين‬ ‫ء‬ ‫ڏسو ٿا‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ گھڻن نبين ۽ بادشاھن جي اھا خواھش ھئي تہ اھي اھي شيون ڏسن‪ ،‬جيڪي اوھين ڏسو ٿا‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫انھن نہ ڏٺو آھي ‪.‬۽ اھي ڳالھيون ٻڌو جيڪي اوھين ٻڌو ٿا‪ ،‬پر انھن کي ٻڌو نه آھي‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ ڏسو‪ ،‬ھڪڙو وڪيل اٿي بيٺو ۽ کيس آزمائڻ لڳو ۽ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬آ ءِ ڇا ڪريان جو دائمي زندگي حاصل ڪريان؟‬ ‫ء‬

‫‪60‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪26‬ھن کيس چيو تہ ”شريَت ۾ ڇا لکيل آھي؟ توھان ڪيئن پڙھيا آھيو؟‬ ‫‪27‬ھن وراڻيو تہ ”تون پنھنجي پالڻھار خدا کي پنھنجي سڄي ءِ دل‪ ،‬پنھنجي سڄي جان‪ ،‬۽ پنھنجي سڄي طاقت ۽ پنھنجي سڄي ءِ عقل سان‬ ‫پيار ڪر ‪.‬۽ توھان جو پاڙيسري پاڻ وانگر‪.‬‬ ‫‪ِ28‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬تو صَيح جواب ڏنو آھي ‪:‬ائين ڪر‪ ،‬۽ تون جيئرو رھندين‪.‬‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”منھنجو پاڙيسري ڪير آھي؟‬ ‫لِ راضي ٿي‬ ‫‪29‬پر ھن پاڻ کي سچار ثابت ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”ھڪڙو ماڻھو يروشلِ کان يريَو ڏانھن لٿو ۽ چورن ۾ ڪري پيو‪ ،‬جنھن سندس ڪپڙا لھي کيس زخمي‬ ‫‪30‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ڪري ڇڏيو ۽ اڌ مئل ڇڏي ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪31‬اتفاق سان ھڪڙو ڪاھن انھي ءِ رستي ھيٺ لھي آيو ۽ جڏھن ھن کيس ڏٺو‪ ،‬تڏھن ھو ٻئي پاسي کان لنگھي ويو‪.‬‬ ‫جاِ تي ھو‪ ،‬تڏھن اچي ھن ڏانھن نھاري‪ ،‬ٻئي پاسي کان لنگھي ويو‪.‬‬ ‫‪32‬اھڙي ءِ طرح ھڪڙو لوي‪ ،‬جڏھن ھو انھي ءِ ء‬ ‫‪33‬پر ھڪڙو سامري‪ ،‬جيئن ھو سفر ڪري رھيو ھو‪ ،‬اتي آيو‪ ،‬جنھن ھن کي ڏٺو‪ ،‬تنھن تي کيس رحِ آيو‪.‬‬ ‫‪34‬پوِ ھن وٽ ويو ۽ سندس زخمن تي تيل ۽ مئي ھاريو‪ ،‬کيس پنھنجي ئي جانور تي ويھاري ھڪڙي سرائي ۾ وٺي آيو ۽ سندس سنڀال‬ ‫ء‬ ‫ڪيائين‪.‬‬ ‫‪35‬۽ ٻئي ڏينھن تي جڏھن ھو روانو ٿيو‪ ،‬تڏھن ٻہ سڪا ڪڍي لشڪر کي ڏنائين ۽ چيائينس تہ ”ھن جو خيال رکجو ‪.‬۽ جيڪو وڌيڪ‬ ‫خرچ ڪندين‪ ،‬جڏھن آ ءِ وري ايندس‪ ،‬تنھن کي موٽائي ڏيندس‪.‬‬ ‫‪36‬ھاڻي انھن ٽنھي مان ڪھڙو آھي‪ ،‬جيڪو تنھنجو پاڙيسري ھو‪ ،‬جيڪو چورن ۾ ڪري پيو؟‬ ‫عيسي ھن کي چيو تہ ”وڃ‪ ،‬تون بہ ائين ڪر‪.‬‬ ‫‪ِ37‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬جنھن مٿس رحِ ڪيو ‪.‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪38‬جڏھن ھو ھليا ويا تہ ھو ھڪڙي ڳوٺ ۾ داخل ٿيو ۽ مارٿا نالي ھڪڙي عورت کيس پنھنجي گھر وٺي ويئي‪.‬‬ ‫عيسي جي پيرن وٽ ويٺي ھئي ۽ سندس ڪلم ٻڌندي ھئي‪.‬‬ ‫‪39‬ھن کي مريِ نالي ھڪڙي ڀيڻ ھئي‪ ،‬جيڪا بہ‬ ‫ي‬ ‫‪40‬پر مارٿا گھڻي خدمت ڪرڻ جي ڪري ٿڪجي پيئي ۽ وٽس آئي ۽ چيائينس تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڇا تو کي پرواھ نہ آھي تہ منھنجي ڀيڻ‬ ‫لِ اڪيلو ڇڏيو آھي؟ تنھن ڪري ھن کي چيو ته ھو ءِ منھنجي مدد ڪري‪.‬‬ ‫مون کي خدمت ڪرڻ ء‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”مارٿا‪ ،‬مارٿا‪ ،‬تون گھڻين ئي ڳالھين کان ھوشيار ۽ پريشان آھين‪.‬‬ ‫‪41‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪42‬پر ھڪڙي ڳالھہ جي ضرورت آھي ‪:‬۽ مريِ اھو سٺو حصو چونڊيو آھي‪ ،‬جيڪو کانئس نه ورتو ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫جاِ تي دعا گھري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھن جي شاگردن مان ھڪڙي کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسان کي دعا گھرڻ‬ ‫‪1‬جڏھن ھو ھڪڙي ء‬ ‫سيکار‪ ،‬جيئن يوحنا پنھنجن شاگردن کي بہ سيکاري‪.‬‬ ‫‪2‬ھن انھن کي چيو تہ ”جڏھن اوھين دعا گھرو تہ چئو تہ ”اي اسان جا پي هِ‪ ،‬جيڪو آسمان ۾ آھي‪ ،‬تنھنجو نالو پاڪ ھجي ‪.‬تنھنجي‬ ‫بادشاھي اچي ‪.‬تنھنجي مرضي پوري ٿيندي‪ ،‬جيئن آسمان ۾‪ ،‬تيئن زمين تي‪.‬‬ ‫‪3‬اسان جي روزاني ماني اسان کي روزانو ڏيو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو اسين بہ انھي ءِ کي مَاف ڪريون ٿا جيڪو اسان جو قرضدار آھي ‪.‬۽ اسان کي آزمائش ۾ نه‬ ‫‪4‬۽ اسان جا گناھ مَاف ڪر‬ ‫ء‬ ‫آڻيو ‪.‬پر اسان کي برائي کان بچايو‪.‬‬ ‫‪ِ5‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬توھان مان ڪھڙو دوست ھوندو‪ ،‬سو اڌ رات جو وٽس ويندو ۽ کيس چوندو تہ ”دوست‪ ،‬مون کي ٽي مانيون قرِ ڏي‪.‬‬ ‫لِ ڪجھہ بہ ڪونھي؟‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو منھنجو ھڪڙو دوست سفر ۾ مون وٽ آيو آھي‪ ،‬۽ مون وٽ ھن جي اڳيان رکڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬۽ ھو اندران جواب ڏيندو ۽ چوندو‪ ،‬مون کي تنگ نه ڪر‪ ،‬دروازو ھاڻي بند آھي‪ ،‬۽ منھنجا ٻار مون سان گڏ بستري تي آھن ‪.‬مان اٿي نه‬ ‫ٿو سگھان ۽ توکي ڏيان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو سندس دوست آھي‪ ،‬تڏھن بہ سندس بي ⁠ايماني ءِ جي ڪري‬ ‫‪8‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيتوڻيڪ ھو اٿي نہ کيس ڏيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھو اٿي کڙو ٿيندو ۽ جيترو کيس گھرندو‪ ،‬سو ڏيندو‪.‬‬ ‫لِ کوليو ويندو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ مان توھان کي چوان ٿو‪ ،‬گھرو‪ ،‬۽ اھو اوھان کي ڏنو ويندو ‪.‬ڳوليو ۽ ڳوليندؤ ‪.‬ڇڪيو‪ ،‬۽ اھو اوھان ء‬ ‫لِ کوليو ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو ھر ڪو جيڪو گھري ٿو سو ملي ٿو ‪.‬۽ جيڪو ڳولي ٿو سو ڳولي ٿو ‪.‬۽ جيڪو کڙڪائيندو ان ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جيڪڏھن ڪو پٽ اوھان مان ڪنھن پي هِ کان ماني گھرندو تہ ڇا اھو کيس پٿر ڏيندو؟ يا جيڪڏھن ھو مڇي ءِ کان پڇي ته مڇي ءِ جي‬ ‫بدلي کيس نانگ ڏيندو؟‬ ‫‪12‬يا جيڪڏھن ھو انڊا گھرندو تہ کيس وڇون ڏيندو؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھان جو آسماني پي هِ انھن کي‬ ‫‪13‬پوِ جيڪڏھن اوھين‪ ،‬بڇڙا ٿي‪ ،‬ڄاڻو ٿا ته ڪيئن پنھنجن ٻارن کي سٺيون نَمتون ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پاڪ روح ڏيندو جيڪي کانئس گھرندا آھن؟‬ ‫‪14‬۽ ھو ھڪڙو شيطان ڪڍي رھيو ھو ۽ اھو گونگو ھو ‪.‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏھن شيطان ٻاھر نڪري ويو‪ ،‬گونگو ڳالھايو؛ ۽ ماڻھو حيران ٿي‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪15‬پر انھن مان ڪن چيو تہ ”ھو ڀوتن جي سردار بَلزبول جي وسيلي ڀوت ڪڍندو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ٻين کيس آزمائيندي‪ ،‬آسمان مان ڪا نشاني طلب ڪئي‪.‬‬ ‫‪17‬پر ھن‪ ،‬انھن جي سوچن کي ڄاڻيندي‪ ،‬انھن کي چيو تہ ”جنھن بادشاھت ۾ ڦاٿل آھي‪ ،‬سو ويران ٿي ويندو ‪.‬۽ ھڪڙو گھر گھر جي‬ ‫خلف ورھايل آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوھين چئو ٿا تہ آ ءِ بَل زيبب جي وسيلي ڀوتن‬ ‫‪18‬جيڪڏھن شيطان پاڻ ۾ ڦاٿل ھجي تہ سندس بادشاھت ڪيئن قائِ رھندي؟‬ ‫ء‬ ‫کي ڪڍان ٿو‪.‬‬

‫‪61‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪19‬۽ جيڪڏھن آ ءِ بَلزبول جي مدد سان ڀوتن کي ڪڍان‪ ،‬تہ اوھان جا پٽ ڪنھن جي مدد سان انھن کي ڪڍن؟ تنھن ڪري اھي توھان‬ ‫جا جج ھوندا‪.‬‬ ‫پوِ ڪو شڪ نہ آھي تہ خدا جي بادشاھت اچي پھتي آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ڪڍان‪،‬‬ ‫کي‬ ‫ڀوتن‬ ‫سان‬ ‫آڱر‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫ِ‬ ‫آ‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫‪20‬پر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬جڏھن ڪو طاقتور ماڻھو ھٿياربند پنھنجي مَلت جي حفاظت ڪندو آھي‪ ،‬تڏھن سندس مال سلمتي ءِ ۾ ھوندو آھي‪.‬‬ ‫‪22‬پر جڏھن ھن کان وڌيڪ طاقتور مٿس اچي مٿس غالب اچي ٿو‪ ،‬تڏھن ھو کانئس پنھنجو سمورو ھٿيار کسي ٿو جنھن تي ھو ڀروسو‬ ‫ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڦرلٽ جو مال ورھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪو مون سان گڏ نہ آھي سو منھنجي خلف آھي ۽ جيڪو مون سان گڏ نہ ٿو سو ٽڙي پکڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ناپاڪ روح ڪنھن ماڻھو ءِ مان نڪري ٿو وڃي‪ ،‬تڏھن ھو آرام جي تلش ۾ سڪل جاين مان لنگھي ٿو ‪.‬۽ ڪو به نه لڌو‪ ،‬ھن‬ ‫چيو ته مان پنھنجي گھر ڏانھن موٽندس جتان مان نڪتو آھيان‪.‬‬ ‫‪25‬جڏھن ھو اچي ٿو‪ ،‬تڏھن ان کي لھي ٿو ۽ سجايو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ ھو وڃي ٿو ۽ پاڻ کان وڌيڪ بڇڙا ست ٻيا ڀوت کڻي وڃي ٿو ‪.‬۽ اھي داخل ٿين ٿا‪ ،‬۽ اتي رھن ٿا ‪:‬۽ ان ماڻھو ءِ جي آخري حالت‬ ‫ء‬ ‫پھرين کان وڌيڪ خراب آھي‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن ھو اھي ڳالھيون ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھڪڙي جماعت جي ھڪڙي عورت پنھنجو آواز بلند ڪري کيس چيو تہ ”سڀاڳو آھي‬ ‫اهھو پيٽ‪ ،‬جنھن تو کي ڄايو آھي ۽ اهھو پيٽ جيڪو تو کير پياريو آھي‪.‬‬ ‫‪28‬پر ھن چيو تہ ”ھائو‪ ،‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي خدا جو ڪلم ٻڌن ٿا ۽ ان تي عمل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ماڻھن جا ميڙ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن چوڻ لڳو تہ ”ھي هِ بڇڙو نسل آھي‪ ،‬اھي ڪا نشاني ڳوليندا آھن ‪.‬۽ ڪو به نشان نه ڏنو ويندو‪ ،‬پر‬ ‫يونس نبي جي نشاني‪.‬‬ ‫لِ نشاني آھي‪.‬‬ ‫لِ نشاني آھي‪ ،‬تيئن ابن ⁠آدم بہ ھن نسل ء‬ ‫‪30‬ڇالِ ⁠جو جيئن يونس نينوياس جي ماڻھن ء‬ ‫ء‬ ‫‪31‬ڏکڻ جي راڻي عدالت ۾ ھن نسل جي ماڻھن سان گڏ اٿندي‪ ،‬۽ انھن کي مَمت ڪندي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو اھو سليمان جي ڏاھپ ٻڌڻ لِ زمين‬ ‫جي سڀني حصن کان آئي آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬سليمان کان وڏو ھتي آھي‪.‬‬ ‫‪32‬نينوا جا ماڻھو عدالت ۾ ھن نسل سان گڏ اٿندا‪ ،‬۽ ان جي مَمت ڪندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن يونس جي تبليغ تي توبھ ڪئي ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ھتي‬ ‫يونس کان به وڏو آھي‪.‬‬ ‫جاِ تي رکي‪ ،‬نڪي ٻوڙي جي ھيٺان‪ ،‬پر ڏياٽي ءِ تي‪ ،‬انھي ءِ‬ ‫ڳجھي‬ ‫ڪنھن‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫تڏھن‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫روشن‬ ‫شمع‬ ‫ھو‬ ‫جڏھن‬ ‫‪33‬ڪوبہ ماڻھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ جيڪي اندر اچن سي روشني ڏسن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬جسِ جي روشني اک آھي‪ ،‬تنھنڪري جڏھن توھان جي اک واحد آھي‪ ،‬توھان جو سڄو جسِ پڻ روشنيِ سان ڀريل آھي ‪.‬پر جڏھن‬ ‫تنھنجي اک بڇڙي آھي‪ ،‬تڏھن تنھنجو بدن بہ اونداھين سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪35‬تنھنڪري خبردار رھو تہ جيڪو روشني تو ۾ آھي سو اوندھہ نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪36‬تنھنڪري جيڪڏھن تنھنجو سڄو بدن روشني ءِ سان ڀريل ھجي ۽ ڪنھن بہ حصي ۾ اوندھہ نہ ھجي‪ ،‬تہ سڄو بدن روشني ءِ سان ڀريل‬ ‫ھوندو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح جڏھن ڪنھن شمع جي روشني ءِ مان تو کي روشني ملي ٿي‪.‬‬ ‫‪37‬جڏھن ھو ڳالھائي رھيو ھو تہ ھڪڙي ِريسي کيس منٿ ڪئي تہ ”مون سان گڏ ماني“‪ ،‬سو ھو اندر ويو ۽ ماني کائڻ ويٺو‪.‬‬ ‫‪38‬جڏھن ِريسي اھو ڏٺو تہ عجب ۾ پئجي ويو تہ ھن پھريائين رات جي ماني ءِ کان اڳ غسل نہ ڪيو ھو‪.‬‬ ‫الربب لءهه ” ‪:‬اوھين ِريسي پيالو ۽ ٿالي ءِ جي ٻاھران صاف ڪريو ٿا؟ پر تنھنجو اندريون بڇڙائي ءِ ۽ بڇڙائي ءِ سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪ِ39‬ءقءا ءل ل‬ ‫‪40‬اي بيوقوِو‪ ،‬ڇا انھي ءِ نه ڪيو آھي جنھن بنايو آھي جيڪو ٻاھر آھي سو اندر ۾ آھي؟‬ ‫لِ صاف آھن‪.‬‬ ‫‪41‬پر ان جي بدران خيرات ڏيو جيڪي توھان وٽ آھن ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬سڀ شيون توھان ء‬ ‫!ڇالِ ⁠جو توھان ڏھون حصو ڏيو ٿا پودي ءِ‪ ،‬روئي ۽ ھر قسِ جي ڀاڄين جو‪ ،‬۽ انصاف ۽ خدا‬ ‫لِ اي ِريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪42‬پر مصيبت آھي اوھان ء‬ ‫جي مَبت کي پاسو ڏيو ‪:‬اھو اوھان کي ڪرڻ گھرجي‪ ،‬۽ ٻئي کي بيڪار نہ ڇڏڻ گھرجي‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو توھان کي عبادت ⁠خانن ۾ مٿاھين سيٽن ۽ بازارن ۾ سلم پيش ڪرڻ پسند آھي‪.‬‬ ‫‪43‬مصيبت آھي اوھان تي اي ِريسيو‬ ‫ء‬ ‫!ڇالِ ⁠جو اوھين قبرن وانگر آھيو‪ ،‬جيڪي نِر نٿيون اچن‪ ،‬۽ جيڪي ماڻھو‬ ‫لِ اي شريَت جا عالمو ۽ ِريسيو‬ ‫ء‬ ‫‪44‬اِسوس آھي اوھان ء‬ ‫مٿن ھلندا آھن تن کي انھن جي خبر ئي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪45‬تنھن تي وڪيلن مان ھڪڙي وراڻيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اھڙي ءِ طرح تون اسان کي بدنام ٿو ڪرين‪.‬‬ ‫وب‬ ‫لِ ڏکوئيندڙ بار کڻندا آھيو‪ ،‬۽ اوھين پاڻ انھن بارن کي پنھنجي آڱرين‬ ‫!ڇالِ ⁠جو اوھين ماڻھن کي کڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪ِ46‬ءقءا ءل « ‪ :‬ءم لي هِ لِ أ ء لنت ه لِ أءيب ءھا لالقهله ه‬ ‫مان ھڪڙي نہ ڇڪيو‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو اوھين نبين جون قبرون ٺاھيو ٿا ۽ اوھان جي ابن ڏاڏن انھن کي قتل ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪47‬اِسوس توھان تي‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن واقَي انھن کي ماريو آھي ۽‬ ‫‪48‬بيشڪ اوھين شاھد آھيو تہ اوھين پنھنجن ابن ڏاڏن جي ڪمن کي قبول ڪريو ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اوھين سندن قبرون ٺاھيو آھي‪.‬‬ ‫‪49‬تنھنڪري خدا جي حڪمت پڻ چيو آھي تہ آ ءِ انھن ڏانھن نبين ۽ رسولن کي موڪليندس ۽ انھن مان ڪن کي ماريندا ۽ ستائيندا‪.‬‬ ‫لِ تہ سڀني نبين جو رت‪ ،‬جيڪو دنيا جي قيام کان وھايو ويو ھو‪ ،‬سو ھن نسل کي گھربو‪.‬‬ ‫‪50‬انھي ءِ ء‬ ‫‪51‬ھابيل جي رت کان وٺي زڪريا جي رت تائين‪ ،‬جيڪو قربان ⁠گاھہ ۽ ھيڪل جي وچ ۾ ھليو ويو ‪:‬آِ اوھان کي سچ ٻڌايان ٿو‪ ،‬اھو‬ ‫ھن نسل جي گھربل آھي‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو توھان علِ جي ڪنجي کڻي ويا آھيو ‪:‬توھان پاڻ ۾ داخل نہ ٿيا‪ ،‬۽ جيڪي گھڙي رھيا‬ ‫لِ اي وڪيل‬ ‫ء‬ ‫‪52‬مصيبت آھي اوھان ء‬ ‫ھئا تن کي روڪيو‪.‬‬ ‫‪53‬جڏھن ھن انھن کي اھي ڳالھيون چيو‪ ،‬تڏھن شريَت جا عالِ ۽ ِريسي کيس سختي ءِ سان تاڪيد ڪرڻ لڳا ۽ کيس ڪيتريون ئي‬ ‫لِ ڀڙڪائڻ لڳا‪.‬‬ ‫ڳالھيون ٻڌائڻ ء‬ ‫شيِ ڪڍن‪ ،‬تہ جيئن مٿس الزام ھڻن‪.‬‬ ‫ڪا‬ ‫مان‬ ‫وات‬ ‫جي‬ ‫ھن‬ ‫تہ‬ ‫ھئا‬ ‫رھيا‬ ‫ڳولي‬ ‫۽‬ ‫ھئا‬ ‫رھيا‬ ‫ڪري‬ ‫انتِار‬ ‫‪54‬ھن جو‬ ‫ء‬

‫‪62‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬انھي ءِ وچ ۾ جڏھن ماڻھن جا بيشمار ميڙ گڏ ٿيا‪ ،‬ايتري قدر جو اھي ھڪٻئي تي ھلڻ لڳا‪ ،‬تڏھن ھو پھريائين پنھنجن شاگردن کي چوڻ‬ ‫لڳو تہ ”اوھين ِريسين جي خميري ءِ کان بچو‪ ،‬جيڪو مناِقت آھي‪.‬‬ ‫شيِ ڍڪيل نہ آھي‪ ،‬جيڪا ظاھر نہ ڪئي ويندي ‪.‬نه لڪايو‪ ،‬اھو مَلوم نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو اھڙي ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬تنھنڪري جيڪي اوھين اونداھين ۾ ڳالھايو آھي سو روشني ءِ ۾ ٻڌو ويندو ‪.‬۽ جيڪي اوھان ڪنن ۾ ڳالھايو آھي سو گھر جي ڇت تي‬ ‫اعلن ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫پوِ انھن کان وڌيڪ ڪوبہ ڪِ‬ ‫‪4‬۽ آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ پنھنجا دوست‪ ،‬انھن کان نہ ڊڄو جيڪي لش کي مارين ٿا‪ ،‬۽ ان کان ء‬ ‫ڪونھي‪.‬‬ ‫پوِ دوزخ ۾ اڇلئڻ جي طاقت آھي ‪.‬ھا‪ ،‬مان‬ ‫‪5‬پر مان اوھان کي خبردار ڪندس جنھن کان اوھين ڊڄو ‪:‬ڊڄو ان کان‪ ،‬جنھن کي مارڻ کان ء‬ ‫توھان کي چوان ٿو‪ ،‬ھن کان ڊڄو‪.‬‬ ‫لِ وڪڻي نہ ٿيون وڃن ۽ انھن مان ھڪڙي بہ خدا جي آڏو نہ وسرجي؟‬ ‫‪6‬ڇا پنجن چڻنگون ٻن پئسن ء‬ ‫‪7‬پر تنھنجي مٿي جا وار بہ سڀ ڳڻي ويا آھن ‪.‬تنھنڪري نه ڊڄو ‪:‬توھان گھڻن جھنڊن کان وڌيڪ قيمتي آھيو‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪو بہ مون کي ماڻھن جي اڳيان اقرار ڪندو‪ ،‬تنھن کي ابن ⁠آدم بہ خدا جي ملئڪن جي اڳيان اقرار‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪9‬پر جيڪو مون کي ماڻھن جي اڳيان رد ڪري ٿو‪ ،‬تنھن کي خدا جي ملئڪن جي اڳيان رد ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪو ماڻھو ابن ⁠آدم جي خلف ڪجھہ ڳالھائيندو‪ ،‬تنھن کي مَاف ڪيو ويندو‪ ،‬پر جيڪو پاڪ روح جي خلف ڪفر بڪ‬ ‫ڪندو‪ ،‬تنھن کي مَاف نہ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن اھي اوھان کي عبادت ⁠خانن‪ ،‬مئجسٽريٽن ۽ اختيارين وٽ آڻين‪ ،‬تڏھن ڪوبہ خيال نہ ڪجو تہ ڪھڙي ءِ طرح‪ ،‬ڪھڙو جواب‬ ‫ڏيندا‪ ،‬يا ڇا چوندا‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو پاڪ روح اوھان کي انھي ءِ ئي گھڙي سيکاريندو جيڪو اوھان کي چوڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬تہ ھو مون کي ورثي ۾ ورھائي‪.‬‬ ‫‪ِ13‬ءقءا ءل لءهه ءمنء لال ءم ءجلءينء ” ‪:‬اي استاد‪ ،‬منھنجي ڀا هِ کي ء‬ ‫‪ِ14‬ءقءا ءل لءهه « ‪ :‬ءم لن أ ء لن يءجل َء ءل ءِي لال ءججل ءر يا ءِي لال ءج ءجير؟‬ ‫شيِ جي گھڻائي ءِ ۾ نہ آھي‪ ،‬جيڪي وٽس‬ ‫ڇالِ ⁠جو ماڻھو ءِ جي حياتي ءِ جو واسطو انھي ءِ‬ ‫‪ِ15‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬خبردار ٿجو ۽ للچ کان بچو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪16‬ھن انھن کي ھڪڙو مثال ٻڌايو تہ ”ھڪڙي شاھوڪار جي زمين تمام گھڻي پوک ڪئي‪.‬‬ ‫جاِ ڪونھي‪ ،‬جتي ميوو ڏيان؟‬ ‫‪17‬ھن پنھنجي دل ۾ سوچيو تہ ”آ ءِ ڇا ڪريان‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون وٽ ڪا ء‬ ‫ء‬ ‫ه‬ ‫‪ِ18‬ءقءالء” ‪:‬آ ءِ ائين ڪندس ‪:‬آ ءِ پنھنجن گودامن کي ڊاھيندس‪ ،‬۽ وڏو ٺاھيندس ‪.‬۽ اتي مان پنھنجو سمورو ميوو ۽ پنھنجو سامان ڏيندس‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مان پنھنجي روح کي چوندس‪ ،‬روح‪ ،‬تو وٽ ڪيترن ئي سالن کان گھڻو سامان رکيل آھي ‪.‬آرام ڪر‪ ،‬کائو‪ ،‬پيئو ۽ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫پوِ اھي شيون ڪنھن جي ھونديون‪ ،‬جيڪي تو ڏنيون‬ ‫‪20‬پر خدا کيس چيو تہ ”اي بيوقوف‪ ،‬اڄ رات تنھنجي جان توکان گھري ويندي‪ ،‬ء‬ ‫آھن؟‬ ‫لِ خزانو گڏ ڪري ٿو ۽ خدا جي آڏو دولتمند نہ آھي‪.‬‬ ‫‪21‬اھو ئي آھي جيڪو پنھنجي ء‬ ‫‪22‬ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ ”تنھنڪري آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ پنھنجي جان جي باري ۾ ڪوبہ خيال نہ ڪريو تہ ڇا کائو ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪو پائڻ گھرجي‪.‬‬ ‫نڪي جسِ ء‬ ‫‪23‬زندگي گوشت کان وڌيڪ آھي ۽ بدن ڪپڙن کان وڌيڪ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي نڪي پوکين ٿا ۽ نڪي لڻين ٿا ‪.‬جنھن ۾ نه ڪو گودام آھي ۽ نه گودام ‪.‬۽ خدا انھن کي‬ ‫‪24‬ڪڪڙن تي غور ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کارائي ٿو ‪:‬توھان پکين کان ڪيترو بھتر آھيو؟‬ ‫‪25‬۽ اوھان مان ڪير آھي جيڪو غور سان پنھنجي قد ۾ ھڪڙو ھٿ وڌائي سگھي ٿو؟‬ ‫‪26‬جيڪڏھن اوھين اھو ڪِ ڪرڻ جي قابل نه آھيو جيڪو گھٽ ۾ گھٽ آھي‪ ،‬توھان ڇو ٿا سوچيو؟‬ ‫‪27‬لولين تي غور ڪريو ته اھي ڪيئن وڌندا آھن ‪:‬اھي نه مَنت ڪن ٿا‪ ،‬اھي نه گھمائي ‪.‬۽ اڃا تائين مان توھان کي ٻڌايان ٿو ته سليمان‬ ‫پنھنجي سڄي شان ۾ انھن مان ھڪ جھڙو نه ھو‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ جيڪڏھن خدا انھي ءِ گاھہ کي پھريائين‪ ،‬جيڪو اڄ ڏينھن ميدان ۾ آھي ۽ سڀاڻي تنور ۾ اڇليو ويندو ‪.‬اي ٿورائتا ايمان وارا‪ ،‬اھو‬ ‫ء‬ ‫اوھان کي ڪيترو وڌيڪ لباس ڏيندو؟‬ ‫ِ ءو ءل ت ء لش ءَِهونء ‪.‬‬ ‫‪29‬و ءل ت ه ءَبب لال هم لستءقهونء ِءي أ ء لنت ه هِ لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬ڇالِ ⁠جو اھي سڀ شيون دنيا جون قومون ڳولين ٿيون‪ ،‬۽ اوھان جو پي هِ ڄاڻي ٿو تہ اوھان کي انھن شين جي ضرورت آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پر اوھين خدا جي بادشاھت جي ڳول ڪريو ‪.‬۽ اھي سڀ شيون توھان ۾ شامل ڪيون وينديون‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو توھان جي پي هِ جي خوشي ءِ آھي تہ توھان کي بادشاھت ڏني وڃي‪.‬‬ ‫‪32‬ڊڄ نه‪ ،‬ننڍڙو رڍ‬ ‫ء‬ ‫‪33‬جيڪي توھان وٽ آھي وڪڻو ۽ خيرات ڏيو ‪.‬پنھنجو پاڻ کي ٿلھو مھيا ڪريو جيڪي نه پراڻا موم آھن‪ ،‬آسمان ۾ ھڪ خزانو آھي‬ ‫جيڪو ختِ نه ٿئي‪ ،‬جتي نه ڪو چور اچي سگھي ٿو ۽ نه ئي ڪيچ خراب ٿي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪34‬ڇالِ ⁠جو جتي توھان جو خزانو ھوندو‪ ،‬اتي تنھنجي دل بہ ھوندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪35‬پنھنجا ڪنڌ ڪپيل ھجن‪ ،‬۽ اوھان جون روشنيون ٻرندڙ آھن‪.‬‬ ‫لِ ته جڏھن‬ ‫‪36‬۽ اوھين پاڻ انھن ماڻھن وانگر آھيو جيڪي پنھنجي مالڪ جو انتِار ڪندا آھن‪ ،‬جڏھن ھو شادي ءِ مان موٽندو ‪.‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ کولي سگھن‪.‬‬ ‫ھو اچي کڙڪائي‪ ،‬اھي ِوري طور ھن ء‬

‫‪63‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪37‬سڀاڳا آھن اھي نوڪر‪ ،‬جن کي مالڪ جڏھن ايندو تڏھن جاڳندو ڏسندو ‪:‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھو پاڻ کي ڍڪيندو ۽ کين ماني‬ ‫لِ ويھاريندو‪ ،‬۽ ٻاھر اچي انھن جي خدمت ڪندو‪.‬‬ ‫کائڻ ء‬ ‫‪38‬۽ جيڪڏھن ھو ٻئي گھڙي ءِ ۾ ايندو يا ٽئين گھڙي ءِ ۾ ايندو ۽ انھن کي ائين ئي ڏسندو تہ اھي نوڪر سڀاڳا آھن‪.‬‬ ‫‪39‬۽ اھو ڄاڻو تہ جيڪڏھن گھر جي مالڪ کي خبر ھجي ھا تہ چور ڪھڙي وقت ايندو‪ ،‬تہ ھو ڏسندو رھي ھا ۽ پنھنجي گھر کي ڀڃڻ نہ‬ ‫ڏئي ھا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم انھي ءِ گھڙي ءِ تي ايندو جڏھن اوھان کي گمان بہ نہ ھوندو‪.‬‬ ‫‪40‬تنھنڪري اوھين بہ تيار رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬تڏھن پطرس کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تون اھو مثال اسان کي ٻڌائين ٿو يا سڀني کي؟‬ ‫اِ؟‬ ‫اِ ءمنء ال ل‬ ‫الربب ‪ِ ،‬ءإءنلهه ِءي لال همؤل ءم ءن ءو لال ءَ ءق ءيِ اللَءي ءخي ءلر ءمنء ال ل‬ ‫س ءم ء‬ ‫س ءم ء‬ ‫‪ِ42‬ءقءا ءل ل‬ ‫‪43‬سڀاڳو آھي اھو نوڪر‪ ،‬جنھن کي سندس مالڪ اچي ائين ڪندي ڏسندو‪.‬‬ ‫شيِ جو حاڪِ بڻائيندو‪ ،‬جيڪو وٽس آھي‪.‬‬ ‫‪44‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھو کيس انھي ءِ سڄي ءِ‬ ‫ء‬ ‫‪45‬پر جيڪڏھن اھو نوڪر دل ۾ چوي تہ ’منھنجو مالڪ اچڻ ۾ دير ڪندو ‪.‬۽ نوڪرن ۽ نوڪرن کي مارڻ شروع ڪندو‪ ،‬۽ کائڻ پيئڻ ۽‬ ‫شرابي ٿيڻ شروع ڪندو‪.‬‬ ‫‪46‬انھي ءِ نوڪر جو مالڪ انھي ءِ ڏينھن ۾ ايندو‪ ،‬جڏھن ھو کيس ڳولي نہ لھندو‪ ،‬۽ اھڙي گھڙي ءِ تي جڏھن ھو ءِ کي خبر ئي نہ پوندي‪ ،‬۽‬ ‫انھي ءِ ٻانھي کي وڍي ڇڏيندو ۽ کيس ڪاِرن سان گڏ سندس حصو مقرر ڪندو‪.‬‬ ‫‪47‬۽ اھو نوڪر‪ ،‬جنھن پنھنجي مالڪ جي مرضي ءِ کي ڄاتو ۽ نڪي پاڻ کي تيار ڪيو‪ ،‬نڪي پنھنجي مرضي ءِ موجب‪ ،‬تنھن کي گھڻا‬ ‫ئي ڌڪ لڳندا‪.‬‬ ‫لِ گھڻو‬ ‫‪48‬پر اھو جنھن کي خبر نہ ھئي‪ ،‬۽ اھو ڪِ ڪيو جيڪو دٻائڻ جي لئق آھي‪ ،‬تنھن کي ٿورن ڌڪن سان ماريو ويندو ‪.‬جنھن ء‬ ‫ڏنو ويو آھي‪ ،‬تنھن کان گھڻو گھربو‪ ،‬۽ جنھن کي ماڻھن گھڻو ڏنو آھي‪ ،‬تنھن کان وڌيڪ گھرندا‪.‬‬ ‫‪49‬مان زمين تي باھہ موڪلڻ آيو آھيان ‪.‬۽ مان ڇا ڪندس‪ ،‬جيڪڏھن اھو اڳ ۾ ئي جلجي ويو آھي؟‬ ‫‪50‬پر مون وٽ بپتسما وٺڻي آھي ‪.‬۽ مان ڪيئن تنگ آھيان جيستائين اھو پورو نه ٿئي!‬ ‫‪51‬ڇا توھان سمجھو ٿا تہ آ ءِ زمين تي صلح ڪرڻ آيو آھيان؟ مان توکي ٻڌايان ٿو‪ ،‬نه؛ بلڪه تقسيِ‪:‬‬ ‫‪52‬ڇالِ ⁠جو ھن وقت کان وٺي ھڪڙي گھر ۾ پنج ورھائجي ويندا‪ ،‬ٽي ٻن جي خلف ۽ ٻہ ٽن جي خلف‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪53‬پيِ کي پٽ جي خلف ورھايو ويندو‪ ،‬۽ پٽ پيِ جي خلف ‪.‬ما هِ ڌي ءِ جي خلف‪ ،‬۽ ڌي ءِ ما هِ جي خلف؛ ساس پنھنجي نان هِ جي‬ ‫خلف‪ ،‬۽ ڌي ءِ پنھنجي ساس جي خلف‪.‬‬ ‫‪54‬پوِ ھن ماڻھن کي بہ چيو تہ ”جڏھن اوھين ڏسو ٿا ھڪڙو ڪڪر اولھه کان اڀرندو‪ ،‬تڏھن چئو تہ ”مينھن ٿو اچي ‪.‬۽ ائين ئي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪55‬۽ جڏھن توھان ڏسندا آھيو ته ڏکڻ وا هِ وھندو آھي‪ ،‬چوندا آھيو تہ گرمي ٿيندي ‪.‬۽ اھو اچي ٿو‪.‬‬ ‫‪56‬اي مناِقو‪ ،‬اوھين ڄاڻو ٿا آسمان ۽ زمين جي منھن کي ‪.‬پر اھو ڪيئن آھي جو توھان ھن وقت نه سمجھندا آھيو؟‬ ‫‪57‬ھائو‪ ،‬۽ ڇو نه توھان پاڻ کي ِيصلو ڪيو ته ڇا صَيح آھي؟‬ ‫‪58‬جڏھن توھان پنھنجي مخالف سان مئجسٽريٽ ڏانھن وڃو‪ ،‬جيئن توھان رستي ۾ آھيو‪ ،‬ڪوشش ڪريو ته توھان کي ھن کان بچايو‬ ‫وڃي ‪.‬ائين نه ٿئي جو ھو تو کي جج جي حوالي ڪري‪ ،‬۽ جج توکي آِيسر جي حوالي ڪري‪ ،‬۽ آِيسر توکي جيل ۾ وجھي‪.‬‬ ‫‪59‬مان توکي ٻڌايان ٿو‪ ،‬تون اتان نه نڪرندين‪ ،‬جيستائين تون آخري مائڪ ادا نه ڪرين‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬انھي ءِ موقَي تي ڪي ماڻھو موجود ھئا‪ ،‬جن کيس گليلين بابت ٻڌايو‪ ،‬جن جو رت پلطس انھن قربانين سان مليو ھو‪.‬‬ ‫ڇالِ‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”ڇا اوھين سمجھو ٿا تہ اھي گليلين سڀني گليلين کان وڌيڪ گنھگار ھئا‪،‬‬ ‫‪2‬تنھن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اھڙيون تڪليفون برداشت ڪيون؟‬ ‫‪3‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬بلڪ‪ ،‬پر جيڪڏھن اوھين توبھہ نہ ڪندا‪ ،‬تہ اوھين سڀ ائين ئي برباد ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪4‬يا اھي ارڙھن‪ ،‬جن تي سلوام ۾ ٽاور ڪري پيو‪ ،‬۽ انھن کي ماريو ويو‪ ،‬ڇا توھان سمجھو ٿا ته اھي يروشلِ ۾ رھڻ وارن سڀني ماڻھن‬ ‫کان وڌيڪ گنھگار ھئا؟‬ ‫‪5‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬بلڪ‪ ،‬پر جيڪڏھن اوھين توبھہ نہ ڪندا‪ ،‬تہ اوھين سڀ ائين ئي برباد ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪6‬ھن اھو مثال بہ ٻڌايو ‪.‬ھڪڙي ماڻھو ءِ پنھنجي انگورن جي باغ ۾ انجير جو وڻ لڳايو ھو ‪.‬۽ آيو ۽ ان تي ميوو ڳوليائين‪ ،‬پر ڪو به نه‬ ‫مليو‪.‬‬ ‫لِ آيو آھيان‪ ،‬پر ڪوبہ نہ مليو‬ ‫‪7‬پوِ ھن پنھنجي انگورن جي باغي کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ ھن انجير جي وڻ تي ٽن سالن کان ميوو ڳولھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪ ،‬ان کي وڍي ڇڏ ‪.‬ڇو ان کي زمين کي ڇڪيندو آھي؟‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪ِ8‬ءقءا ءل لءهه ‪:‬يءا ءربب ‪ ،‬اللَءي لءهه اللَءي لءهه ءولءهه لالء لْ ءر ِءي لالء لر ء‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏھن اھو ميوو ڏئي‪ ،‬چڱو ‪:‬۽ جيڪڏھن نه‪ ،‬پوِ توھان ان کي ڪٽي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬ھو سبت جي ڏينھن ھڪڙي عبادت ⁠خاني ۾ تَليِ ڏئي رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڏسو‪ ،‬ھڪڙي عورت ھئي‪ ،‬جنھن کي ارڙھن ورھين کان ڪمزور روح ھو‪ ،‬۽ ھڪڙي جھليل ھئي‪ ،‬۽ ڪنھن بہ طرح پاڻ کي مٿي‬ ‫کڻي نٿي سگھي‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن کيس پاڻ وٽ سڏي چيائين تہ ”اي عورت‪ ،‬تون پنھنجي مرضي ءِ کان ڇڏايل آھين‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪13‬ھن پنھنجا ھٿ مٿس رکيا ۽ ھو ءِ ھڪدم سڌي ٿي ويئي ۽ خدا جي واکاڻ ڪرڻ لڳي‪.‬‬ ‫عيسي سبت جي ڏينھن شفا ڏني ھئي ۽ ماڻھن کي چيو تہ ”ڇھ‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪14‬تنھنڪري عبادت ⁠خاني جي حاڪِ ڪاوڙ ۾ جواب ڏنو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڏينھن آھن جن ۾ ماڻھن کي ڪِ ڪرڻ گھرجي‪ ،‬تنھنڪري انھن ۾ اچو ۽ چڱو ڀلو ٿيو‪ ،‬پر انھن ۾ نہ ‪.‬سبت جو ڏينھن‪.‬‬ ‫⁠جو انھن‬

‫‪64‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪15‬پوِ خداوند کيس جواب ڏنو تہ ”اي مناِق‪ ،‬ڇا توھان مان ھر ڪو سبت جي ڏينھن پنھنجا ٻڪر يا گڏھ ٿلھي تان لھي کيس پاڻي ڏيڻ‬ ‫ء‬ ‫لِ نہ ٿو وٺي؟‬ ‫ء‬ ‫‪16‬ڇا ھي ءِ عورت ابراھيِ جي ڌي ءِ آھي‪ ،‬جنھن کي شيطان ھنن ارڙھن ورھين کان قيد ڪيو ھو‪ ،‬تنھن کي سبت جي ڏينھن انھي ءِ‬ ‫غلمي ءِ مان ڇڏائڻ گھرجي؟‬ ‫‪17‬جڏھن ھن اھي ڳالھيون ڪيون‪ ،‬تڏھن سندس مخالف سڀ شرمسار ٿيا ۽ سڀيئي ماڻھو خوش ٿيا انھن سڀني شاندار ڪمن جي ڪري‬ ‫جيڪي ھن ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ھن چيو تہ ”خدا جي بادشاھت ڪھڙي آھي؟ ۽ مان ان سان ڪٿي ملندو؟‬ ‫ء‬ ‫‪19‬اھو سرنھن جي داڻي وانگر آھي‪ ،‬جيڪو ھڪڙي ماڻھو ءِ کڻي پنھنجي باغ ۾ اڇليو ‪.‬۽ اھو وڌيو‪ ،‬۽ ھڪڙو وڏو وڻ ٺاھيو ‪.‬۽ ھوا جا‬ ‫پکي ان جي شاخن ۾ رھجي ويا‪.‬‬ ‫‪20‬وري ھن چيو تہ ”آ ءِ خدا جي بادشاھت کي ڪنھن سان ڀيٽيان؟‬ ‫‪21‬اھو خميري جھڙو آھي‪ ،‬جيڪو ھڪڙي عورت کڻي ٽن ماپن ماني ۾ لڪايو‪ ،‬جيستائين سڄو خميري ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪22‬ھو شھرن ۽ ڳوٺن مان لنگھندو‪ ،‬تَليِ ڏيندو ۽ يروشلِ ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪23‬تنھن تي ھڪڙي چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ٿورا آھن ڇا جيڪي بچيل آھن؟ ۽ ھن انھن کي چيو تہ‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ گھڻا ئي اندر گھڙڻ جي ڪوشش ڪندا‪ ،‬پر‬ ‫‪24‬اندر گھڙڻ جي ڪوشش ڪريو سخت دروازي مان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪري نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪25‬جڏھن گھر جو مالڪ اٿي کڙو ٿيو‪ ،‬۽ دروازو بند ڪيو‪ ،‬۽ توھان ٻاھر بيھي رھڻ شروع ڪيو ۽ دروازو کڙڪائڻ شروع ڪيو‪،‬‬ ‫چوندا آھن‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬خداوند‪ ،‬اسان لِ کوليو ‪.‬۽ اھو جواب ڏيندو ۽ اوھان کي چوندو‪" ،‬مون کي خبر ناھي ته توھان ڪٿان آيا آھيو‪:‬‬ ‫‪26‬پوِ تون چوڻ شروع ڪندين تہ ”اسان تنھنجي حضور ۾ کاڌو پيتو ۽ تو اسان جي گھٽين ۾ سيکاريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پر ھو چوندو تہ ”آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬مون کي خبر نہ آھي تہ اوھين ڪيڏانھن آھيو ‪.‬مون کان پري ٿي وڃو‪ ،‬اي سڀ بدڪاري‬ ‫ڪندڙ‪.‬‬ ‫‪28‬اتي روئڻ ۽ ڏند ڪرٽيو ويندو‪ ،‬جڏھن اوھين ابراھيِ‪ ،‬اسَاق‪ ،‬يَقوب ۽ سڀني نبين کي خدا جي بادشاھت ۾ ڏسندا‪ ،‬۽ اوھين پاڻ کي ٻاھر‬ ‫ڪڍندا‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ه‬ ‫اَء ءولء ءه ءولء ءه‪ ،‬ءوأ ء لنت ه لِ ءب ل‬ ‫ِ ءو لال ءج لن ءبَء ءوأ ء لنت ه لِ ءب ل‬ ‫اَء ءِلء لي ءه‪.‬‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ھ‬ ‫ل‬ ‫و‬ ‫‪،‬‬ ‫ق‬ ‫ر‬ ‫ش‬ ‫م‬ ‫ال‬ ‫م‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫و‬ ‫ِ‬ ‫ھ‬ ‫‪29‬ولء ه ل ء نء ء ء ء ء ل ء ل ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ ڏسو‪ ،‬اتي آھن پويون جيڪي پھريون آھن‪ ،‬۽ اھي آھن پھريون جيڪي پويون آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھيروديس تو کي ماريندو‪.‬‬ ‫‪31‬انھي ءِ ئي ڏينھن ڪي ِريسي آيا ۽ چيائونس تہ ”ھتان ھليو وڃ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪32‬ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين وڃو ۽ انھي ءِ لومڙي کي چئو تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ ڀوت ڪڍان ٿو ۽ اڄ ۽ سڀاڻي شفا ڏيندو آھيان ۽ ٽئين ڏينھن تي‬ ‫پورو ٿي ويندس‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو ٿي نہ ٿو سگھي تہ ڪو نبي يروشلِ کان ٻاھر مري‬ ‫‪33‬تنھن ھوندي بہ مون کي اڄ‪ ،‬سڀاڻي ۽ ٻئي ڏينھن ھلڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪34‬اي يروشلِ‪ ،‬يروشلِ‪ ،‬جيڪو نبين کي ماريندو آھي‪ ،‬۽ انھن کي سنگسار ڪندو آھي جيڪي تو ڏانھن موڪليا ويا آھن ‪.‬مان توھان جي‬ ‫ٻارن کي ڪيترا ڀيرا گڏ ڪريان ھا‪ ،‬جيئن ڪڪڙ پنھنجي ٻچن کي پنھنجي پرن ھيٺ گڏ ڪندي آھي‪ ،‬پر توھان نه ڪيو!‬ ‫لِ ويران رھجي ويو آھي ‪:‬۽ آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھين مون کي نہ ڏسندؤ‪ ،‬جيستائين اھو وقت‬ ‫‪35‬ڏس‪ ،‬توھان جو گھر اوھان ء‬ ‫نہ ايندو‪ ،‬جڏھن اوھين چوندا تہ‪ ،‬برڪت وارو آھي اھو جيڪو خداوند جي نالي تي اچي ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫لِ سردار ِريسين مان ھڪڙي جي گھر ويو تہ ھنن کيس ڏٺو‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو سبت جي ڏينھن ماني کائڻ ء‬ ‫‪2‬۽ ڏسو‪ ،‬ھن جي اڳيان ھڪڙو ماڻھو بيٺو ھو جنھن کي جلوڙو ھو‪.‬‬ ‫عيسي شريَت جي عالمن ۽ ِريسين کي جواب ڏنو تہ ”ڇا سبت جي ڏينھن شفا ڏيڻ جائز آھي؟‬ ‫‪3‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪4‬ولءقء لد يء لستءقهونء ‪ِ.‬ءقءا ءل لءهه‪ ،‬ءو ءما يء لفَءلههه ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬وراڻيائين تہ ”اوھان مان ڪھڙو آھي جيڪو کڏ ۾ ڪري پيو ۽ سبت جي ڏينھن ان کي ٻاھر ڪڍندو؟‬ ‫‪6‬۽ اھي کيس انھن ڳالھين جو وري جواب ڏيئي نہ سگھيا‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو مثال بيان ڪيو جن کي گھرايو ويو ھو‪ ،‬جڏھن ھن نشان لڳايو تہ ڪيئن انھن وڏن ڪمرن کي چونڊيو ‪.‬انھن‬ ‫‪7‬پوِ ھن انھن ء‬ ‫ء‬ ‫کي چيو‪،‬‬ ‫‪8‬جڏھن تو کي ڪنھن ماڻھو ءِ جي شادي ءِ جي دعوت ڏني وڃي‪ ،‬تڏھن مٿاھين ڪمري ۾ نه ويھو ‪.‬ائين نه ٿئي ته توکان وڌيڪ عزت وارو‬ ‫ماڻھو ھن کي گھرايو وڃي‪.‬‬ ‫جاِ ڏي ‪.‬۽ تون شرم سان شروع ڪرين ٿو سڀ کان گھٽ ڪمري‬ ‫‪9‬جنھن تو کي نصيَت ڪئي ۽ اھو اچي تو کي چيو تہ ”ھن ماڻھو ءِ کي ء‬ ‫۾‪.‬‬ ‫‪10‬پر جڏھن تو کي گھرايو وڃي‪ ،‬تڏھن وڃي ھيٺئين ڪمري ۾ ويھ ‪.‬ته جڏھن اھو اوھان کي سڏيندو اچي‪ ،‬اھو توکي چوندو‪ ،‬دوست‪،‬‬ ‫مٿاھين مٿي وڃو ‪:‬پوِ توھان انھن جي حضور ۾ عبادت ڪريو جيڪي تو سان گڏ ماني تي ويھندا آھن‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو جيڪو پنھنجو پاڻ کي مٿاھين ٿو سو گھٽ ڪيو ويندو ‪.‬۽ جيڪو پاڻ کي ذليل ڪري ٿو سو بلند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬پوِ ھن انھي ءِ کي بہ چيو‪ ،‬جنھن کيس وصيت ڪئي ھئي تہ ”جڏھن رات جي ماني يا ماني ٺاھين‪ ،‬تڏھن نہ پنھنجن دوستن کي سڏ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نڪي پنھنجن ڀائرن‪ ،‬نڪي پنھنجن مائٽن ۽ نڪي پنھنجي امير پاڙيسري کي ‪.‬ائين نه ٿئي ته اھي به توکي ٻيھر سڏين ۽ توکي بدلو ڏنو‬ ‫وڃي‪.‬‬

‫‪65‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪13‬پر جڏھن تون عيد ڏي‪ ،‬تڏھن غريبن‪ ،‬ٽهنڊن‪ ،‬منڊن‪ ،‬انڌن کي سڏ ڪر‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو کي انصاف جي قيامت ۾ بدلو ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو اھي توھان کي بدلو ڏئي نہ سگھندا‪،‬‬ ‫‪14‬۽ تون برڪت وارو ٿيندو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جڏھن انھن مان ھڪڙي جيڪي ساڻس گڏ ماني تي ويٺا ھئا‪ ،‬سي اھي ڳالھيون ٻڌي چيائونس تہ ”سڀاڳو آھي اھو جيڪو خدا جي‬ ‫بادشاھت ۾ ماني کائي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ ھن کيس چيو تہ ”ڪنھن ماڻھو ءِ وڏي ماني ڪئي ۽ گھڻن کي چيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ پنھنجي نوڪر کي رات جي ماني ءِ تي موڪليو تہ جن کي چيو ويو آھي تہ ”اچو ‪.‬سڀ شيون ھاڻي تيار آھن‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اھي سڀ ھڪڙي رضامندي سان عَر ڪرڻ لڳا ‪.‬پھرين کيس چيو ته مون زمين جو ھڪ ٽڪرو خريد ڪيو آھي‪ ،‬۽ مون کي‬ ‫ضرور وڃڻ گھرجي ۽ اھو ڏسڻ گھرجي ‪:‬منھنجي دعا آھي ته توھان مون کي مَاف ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ويندس‪ ،‬منھنجي دعا آھي تہ مون کي مَاف ڪجو‪.‬‬ ‫‪19‬ٻئي چيو تہ ”مون ڍڳن جا پنج جوا خريد ڪيا آھن‪ ،‬۽ آ ءِ انھن کي ثابت ڪرڻ ء‬ ‫‪20‬ٻئي چيو تہ ”مون شادي ڪئي آھي‪ ،‬تنھنڪري اچي نہ سگھندس‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري اھو نوڪر آيو ۽ پنھنجي مالڪ کي اھي ڳالھيون ڏيکاريائين ‪.‬تڏھن گھر جي مالڪ ڪاوڙجي پنھنجي نوڪر کي چيو‬ ‫تہ ”جلدي نڪري شھر جي گھٽين ۽ گھٽين ۾ وڃ ۽ غريبن‪ ،‬ٽهنڊن‪ ،‬ڀوتن ۽ انڌن کي ھتان اندر وٺي اچ‪.‬‬ ‫‪22‬تنھن تي نوڪر چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيئن تو حڪِ ڪيو آھي‪ ،‬تيئن ئي ٿيو آھي‪ ،‬پر اڃا گنجائش آھي‪.‬‬ ‫لِ مجبور ڪر‪ ،‬تہ جيئن منھنجو گھر ڀرجي وڃي‪.‬‬ ‫‪23‬تڏھن مالڪ نوڪر کي چيو تہ ”وڃان روڊن ۽ باغن ۾ ۽ انھن کي اندر اچڻ ء‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ انھن ماڻھن مان ڪوبہ نہ چکندو‪ ،‬جن کي منٿ ڪئي وئي ھئي‪ ،‬منھنجي ماني جو مزو چکيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ِ25‬ءَ ء ءج ءل ءمنء لال همؤل ءمنءينء ‪ِ ،‬ءقءا ءل لءهه‪:‬‬ ‫‪26‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو مون وٽ اچي‪ ،‬پنھنجي پي هِ‪ ،‬ما هِ‪ ،‬زال‪ ،‬ٻارن‪ ،‬ڀائرن‪ ،‬ڀينرن ۽ پنھنجي جان ۽ پنھنجي جان کان نفرت نہ ڪري‪ ،‬تہ‬ ‫اھو منھنجو شاگرد ٿي نہ سگھندو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيڪو پنھنجو صليب کڻي منھنجي پٺيان نہ اچي‪ ،‬سو منھنجو شاگرد ٿي نہ سگھندو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو اوھان مان ڪير آھي‪ ،‬جيڪو ٽاور ٺاھڻ جو ارادو ڪري‪ ،‬پھريائين نه بيھي ۽ خرچ ٿو ڳڻيو‪ ،‬ڇا ان کي پورو ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ڪاِي آھي؟‬ ‫پوِ جو ھو بنياد رکي ۽ ان کي پورو ڪري نہ سگھي‪ ،‬سو جيڪي ڏسندا آھن سي سڀ مٿس ٺٺوليون ڪرڻ لڳندا‪.‬‬ ‫‪29‬متان‪ ،‬انھي ءِ کان ء‬ ‫‪30‬چيائون تہ ”ھن ماڻھو ءِ ٺاھڻ شروع ڪيو‪ ،‬پر پورو نہ ڪري سگھيو‪.‬‬ ‫لِ پھريائين بيھي نہ صلح ڪري‪ ،‬ڇا ھو ڏھن ھزارن سان ملي‬ ‫‪31‬يا اھو ڪھڙو بادشاھہ‪ ،‬جيڪو ڪنھن ٻئي بادشاھه سان جنگ ڪرڻ ء‬ ‫سگھندو‪ ،‬جيڪو ويھہ ھزارن سان مقابلو ڪري‪ ،‬تنھن سان ملي سگھي؟‬ ‫‪32‬ٻي صورت ۾‪ ،‬جڏھن ته ٻيو اڃا تمام گھڻو پري آھي‪ ،‬ھو ھڪ سفير موڪلي ٿو‪ ،‬۽ امن جون حالتون چاھي ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬اھڙي ءِ طرح اوھان مان جيڪو بہ اھو آھي جيڪو پنھنجو سڀ ڪجھہ نہ ٿو ڇڏي‪ ،‬سو منھنجو شاگرد ٿي نہ ٿو سگھي‪.‬‬ ‫پوِ ان جو ذائقو ڪيئن ٿيندو؟‬ ‫‪34‬لوڻ چڱو آھي‪ ،‬پر جيڪڏھن لوڻ پنھنجو ذائقو وڃائي ويھي تہ ء‬ ‫لِ ‪.‬پر مرد ان کي ڪڍي ڇڏيندا آھن ‪.‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي‪.‬‬ ‫لِ موزون آھي‪ ،‬۽ نڪي اڃا تائين ٻوڙي ء‬ ‫‪35‬اھو نه زمين ء‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫لِ ھن جي ويجھو آيا‪.‬‬ ‫‪1‬تنھن تي سڀ مَصول وٺندڙ ۽ گنھگار سندس ٻڌڻ ء‬ ‫‪2‬تنھن تي ِريسي ۽ شريَت جا عالِ رڙ ڪري چوڻ لڳا تہ ”ھي ماڻھو گنھگارن کي قبول ڪري انھن سان گڏ کائي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن انھن کي اھو مثال ٻڌايو تہ‬ ‫‪4‬اوھان مان ڪھڙو ماڻھو آھي‪ ،‬جنھن وٽ سؤ رڍون ھجن‪ ،‬جيڪڏھن انھن مان ھڪڙي وڃائجي‪ ،‬تہ ڇا نوانوي رڍن کي رڻ ⁠پٽ ۾‬ ‫ڇڏي‪ ،‬انھي ءِ جي پٺيان ھلجي‪ ،‬جيستائين اھو لھي؟‬ ‫‪5‬۽ جڏھن اھو مليو آھي‪ ،‬اھو پنھنجي ڪلھن تي رکي ٿو‪ ،‬خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھو گھر پھچندو آھي‪ ،‬تڏھن پنھنجن دوستن ۽ پاڙيسرين کي سڏي چوندو آھي تہ ”مون سان خوش ٿيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي منھنجي‬ ‫رڍ ملي آھي جيڪا گِ ٿي وئي ھئي‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن ننھن سچن ماڻھن کان‬ ‫لِ بھشت ۾ خوشي ٿيندي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ اھڙي ءِ طرح ھڪڙو توبھہ ڪندڙ گنھگار ء‬ ‫وڌيڪ‪ ،‬جن کي توبھہ جي ضرورت نہ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬يا وري ڪھڙي عورت وٽ چاندي ءِ جا ڏھ سڪا ھجن‪ ،‬جيڪڏھن اهن جو ھڪڙو سڪو گِ ٿي وڃي‪ ،‬تڏھن اھا ڏيئا ٻاري‪ ،‬گھر ۾ ڌوٻي ءِ‬ ‫سڪا هِ نه ڪري‪ ،‬تيستائين اهن کي ڳوليندي‪ ،‬جيستائين اهھي لھي؟‬ ‫جو ه‬ ‫‪9‬جڏھن ھن کي اھو مليو‪ ،‬تڏھن پنھنجن دوستن ۽ پاڙيسرين کي سڏي چيائين تہ ”مون سان خوش ٿيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي اھو ٽڪرو مليو‬ ‫آھي جيڪو مون وڃايو ھو‪.‬‬ ‫لِ خوشي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬اھڙي ءِ طرح آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ خدا جي ملئڪن جي حضور ۾ ھڪڙي توبھ ڪندڙ گنھگار جي ء‬ ‫‪ِ11‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬ھڪ ماڻھو ءِ کي ٻه پٽ ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬انھن مان ننڍي پنھنجي پي هِ کي چيو تہ ”بابا‪ ،‬جيڪو مال مون وٽ پوي سو مون کي ڏي ‪.‬۽ ھن انھن ۾ پنھنجي زندگي ورھائي ڇڏي‪.‬‬ ‫پوِ ننڍي پٽ سڀيئي گڏ ڪري ڏورانھن ملڪ ڏانھن روانو ٿي ويو‪ ،‬۽ اهتي پنھنجي مال کي ِسادي زندگيون برباد‬ ‫‪13‬گھڻن ئي ڏينھن کان ء‬ ‫ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھو سڀ خرچ ڪري چڪو‪ ،‬تڏھن انھي ءِ ملڪ ۾ سخت ڏڪار پيو ‪.‬۽ ھو مَتاج ٿيڻ لڳو‪.‬‬ ‫لِ موڪليو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ ھو انھي ءِ ملڪ جي ھڪڙي شھري ءِ وٽ ويو ‪.‬۽ ھن کيس پنھنجي ٻني ءِ ۾ سوئر چارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پوِ ھو پنھنجي پيٽ کي انھن ڀونڪن سان ڀريندو ھو‪ ،‬جيڪي سوئر کائيندا ھئا‪ ،‬۽ ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کيس نہ ڏني ھئي‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪66‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪17‬جڏھن ھو پاڻ وٽ آيو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”منھنجي پي هِ جي ڪيترين ئي نوڪرن وٽ ماني آھي‪ ،‬جن وٽ ماني آھي‪ ،‬۽ مان بک مرندو‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪18‬آ ءِ اهٿندس ۽ پنھنجي پي هِ وٽ ويندس ۽ کيس چوندس تہ ”اي بابا‪ ،‬مون آسمان جي خلف ۽ تنھنجي اڳيان گناھہ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ آ ءِ وڌيڪ لئق نہ آھيان جو تنھنجو پٽ سڏجي‪ ،‬مون کي پنھنجي نوڪرن مان ھڪڙو ڪر‪.‬‬ ‫‪20‬پوِ ھو اٿيو ۽ پنھنجي پي هِ وٽ آيو ‪.‬پر جڏھن ھو اڃا گھڻو پري ھو‪ ،‬تڏھن ھن جي پي هِ کيس ڏٺو‪ ،‬۽ رحِ آيو‪ ،‬۽ ڊوڙي‪ ،‬سندس ڳچي ءِ‬ ‫ء‬ ‫تي ڪري پيو‪ ،‬۽ کيس چميائين‪.‬‬ ‫‪21‬تنھن تي پٽ کيس چيو تہ ”بابا‪ ،‬مون آسمان ۽ تنھنجي نِر ۾ گناھہ ڪيو آھي‪ ،‬۽ وڌيڪ آ ءِ انھي ءِ لئق نہ آھيان جو تنھنجو پٽ سڏجي‪.‬‬ ‫‪22‬پر پي هِ پنھنجن نوڪرن کي چيو تہ ”سڀ کان بھترين چادر آڻي کيس پھرايو ‪.‬۽ ھن جي ھٿ ۾ ھڪ انگو‪ ،‬۽ ھن جي پيرن ۾ جوتا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ٿلھي گابي کي ھتي آڻيو ۽ ان کي ماريو ‪.‬۽ اچو ته کائو‪ ،‬۽ خوش ٿيو‪:‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو اھو منھنجو پٽ مري ويو ھو ۽ وري جيئرو ٿيو آھي ‪.‬ھو گِ ٿي ويو‪ ،‬۽ مليو آھي ‪.‬۽ اھي خوش ٿيڻ لڳا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬ھاڻي سندس وڏو پٽ ميدان ۾ ھو ۽ جيئن ئي ھو گھر جي ويجھو پھتو‪ ،‬تڏھن ھن موسيقي ۽ ناچ ٻڌو‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ ھڪڙي نوڪر کي سڏي پڇيائين تہ انھن ڳالھين جو مطلب ڇا آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪ِ27‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬تنھنجو ڀا هِ آيو آھي ‪.‬۽ تنھنجي پي هِ ٿلھي گابي کي ماريو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن کيس سلمتي ءِ سان مليو آھي‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري ھو ڪاوڙجي پيو ۽ اندر وڃڻ نہ چاھيو‪ ،‬تنھنڪري سندس پي هِ ٻاھر آيو ۽ کيس داد ڏنائين‪.‬‬ ‫‪29‬تنھن تي ھن پنھنجي پي هِ کي جواب ڏنو تہ ”ڏس‪ ،‬ھي گھڻا سال مون تنھنجي خدمت ڪئي آھي‪ ،‬نڪي ڪنھن بہ وقت تنھنجي حڪِ‬ ‫لِ تہ آ ءِ پنھنجن دوستن سان خوشي ءِ ۾ گَاريان‪.‬‬ ‫جي ڀڃڪڙي ڪئي اٿِ‪ ،‬پر تو مون کي ڪڏھن بہ ٻار نہ ڏنو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تو ٿلھي گابي کي ماري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪30‬پر جيئن ئي تنھنجو ھي پٽ آيو‪ ،‬جنھن تنھنجو جيئڻ جنجال ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تنھن ء‬ ‫‪ِ31‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬پٽ‪ ،‬تون سدائين مون سان گڏ آھين‪ ،‬۽ جيڪو ڪجھ مون وٽ آھي سو تنھنجو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو تنھنجو ڀا هِ مري ويو ھو ۽ وري جيئرو ٿيو آھي ‪.‬۽ گِ ٿي ويو‪،‬‬ ‫‪32‬اھو اھو آھي تہ اسان کي خوشيون ملن ۽ خوش ٿيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫۽ مليو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬ھن پنھنجن شاگردن کي بہ چيو تہ ”ھڪڙو شاھوڪار ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن جو نوڪر ھو ‪.‬۽ اھو ئي مٿس الزام ھو ته ھن پنھنجو مال برباد‬ ‫ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو توھان ھاڻي وڌيڪ‬ ‫‪2‬تنھن تي ھن کيس سڏي چيو تہ ”آ ءِ تنھنجي باري ۾ ھي ڪيئن ٻڌان؟ توھان جي سنڀال جو حساب ڏيو؛‬ ‫ء‬ ‫سنڀاليندڙ نه رھندا‪.‬‬ ‫لِ مان شرمسار آھيان‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ نوڪر دل ۾ چيو تہ ”آ ءِ ڇا ڪريان؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو منھنجو پالڻھار مون کان سنڀالي ورتو آھي ‪.‬پڇڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ جڏھن مون کي نگراني ءِ مان ڪڍيو وڃي تہ اھي مون کي پنھنجن گھرن ۾ وٺي اچن‪.‬‬ ‫‪4‬مون ِيصلو ڪيو آھي تہ ڇا ڪريان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري ھن پنھنجي مالڪ جي قرضدارن مان ھر ھڪ کي پاڻ وٽ سڏيو ۽ پھرين کي چيو تہ ”منھنجي مالڪ جو ڪيترو قرِ‬ ‫آھي؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫س ءونء ءمنء ت لي ءل ‪ِ.‬قا ءل لهه” ‪:‬پنھنجو بل کڻ‪ ،‬جلدي ويھ ۽ پنجاھ لک‪.‬‬ ‫‪ِ6‬ءقءا ءل ‪ :‬ء‬ ‫‪7‬پوِ ھن ٻئي کي چيو تہ ”تنھنجو ڪيترو قرِ آھي؟ ۽ ھن چيو ته‪ ،‬ھڪ سؤ ماپ ڪڻڪ ‪.‬۽ کيس چيو ته‪" ،‬پنھنجو بل وٺو‪ ،‬۽ لک‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن دنيا جا ٻار پنھنجي نسل ۾‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫ڪيو‬ ‫ڪِ‬ ‫سان‬ ‫ھن‬ ‫⁠جو‬ ‫ڇالِ‬ ‫ڪئي‪،‬‬ ‫تَريف‬ ‫جي‬ ‫نوڪر‬ ‫ظالِ‬ ‫پالڻھار‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ِ‬ ‫عقلمندي‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫روشني ءِ جي ٻارن کان وڌيڪ عقلمند آھن‪.‬‬ ‫لِ بي ⁠انصاِي ءِ جي مال کي دوست بڻايو ‪.‬ته‪ ،‬جڏھن توھان ناڪام ٿيو‪ ،‬اھي توھان کي دائمي‬ ‫‪9‬۽ آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ پنھنجي ء‬ ‫رھائش ۾ حاصل ڪري سگھن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪو گھٽ ۾ گھٽ ايماندار آھي سو گھڻي ۾ بہ بي ⁠انصاف آھي ۽ جيڪو گھٽ ۾ گھٽ بي انصاف آھي سو گھڻي ۾ بہ بي ⁠انصاف‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري جيڪڏھن اوھين غير شرعي مال ۾ وِادار نہ رھيا آھيو‪ ،‬ڪير اوھان جي سچي دولت تي ڀروسو ڪندو؟‬ ‫‪12‬جيڪڏھن اوھين انھي ءِ ۾ وِادار نہ رھو‪ ،‬جيڪو ڪنھن ٻئي ماڻھو ءِ جي آھي‪ ،‬تہ اھو اوھان کي ڪير ڏيندو جيڪو اوھان جو آھي؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھڪڙي ءِ کان نفرت ڪندو ۽ ٻئي سان پيار ڪندو ‪.‬ٻي صورت ۾‬ ‫‪13‬ڪوبہ نوڪر ٻن مالڪن جي خدمت نٿو ڪري سگھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھو ھڪ کي پڪڙيندو‪ ،‬۽ ٻئي کي ناپسند ڪندو ‪.‬توھان خدا ۽ مال جي خدمت نٿا ڪري سگھو‪.‬‬ ‫‪ِ14‬ريسين پڻ‪ ،‬جيڪي للچي ھئا‪ ،‬سي اھي سڀ ڳالھيون ٻڌي مٿس ٺٺوليون ڪيائون‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو جنھن‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڄاڻي‬ ‫کي‬ ‫دلين‬ ‫جي‬ ‫اوھان‬ ‫خدا‬ ‫‪ِ15‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬اوھين اهھي آھيو‪ ،‬جيڪي ماڻھن جي اڳيان پاڻ کي سچار بڻائين ‪.‬پر‬ ‫ء‬ ‫شيِ کي ماڻھن ۾ وڏي عزت ڏني وڃي ٿي‪ ،‬سا خدا جي نِر ۾ گھٻرائيندڙ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬يوحنا تائين شريَت ۽ نبي ھئا ‪:‬انھي ءِ وقت کان وٺي خدا جي بادشاھت جي منادي ٿي رھي آھي‪ ،‬۽ ھر ڪو ماڻھو ان کي دٻائي ٿو‪.‬‬ ‫سواِ تہ شريَت جي ھڪڙي ٽڪري جي ٽٽڻ‪.‬‬ ‫‪17‬۽ آسمان ۽ زمين جو لنگھڻ سولو آھي‪ ،‬انھي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جيڪوبہ پنھنجي زال کي ڌار ڪري ٻي ءِ سان شادي ڪري ٿو سو زنا ٿو ڪري ۽ جيڪو انھي ءِ سان شادي ڪري ٿو جنھن کي‬ ‫پنھنجي مڙس کان ڌار ڪيو ويو آھي سو زنا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬اتي ھڪڙو امير ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن کي واڱڻائي ۽ سھڻي چادر پھري ويندي ھئي ۽ ھر روز خوشي ءِ سان ڪِ ڪندو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬لَزر نالي ھڪڙو ِقير ھو‪ ،‬جيڪو سندس دروازي تي زخمن سان ڀريل ھو‪.‬‬ ‫سواِ ڪتا به آيا ۽ سندس زخِ چاٽڻ‬ ‫لِ جيڪي مالدار ماڻھو ءِ جي دسترخوان تان ڪريا ھئا‪ ،‬ان کان‬ ‫ء‬ ‫‪21‬۽ اھو چاھيو ته انھن ماني کائڻ ء‬ ‫لڳا‪.‬‬

‫‪67‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪22‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو اھو ِقير مري ويو‪ ،‬۽ ملئڪن پاران ابراھيِ جي ڳچيِ ۾ ورتو ويو ‪:‬اھو شاھوڪار پڻ مري ويو‪ ،‬۽ دِن ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ دوزخ ۾ ھو پنھنجيون اکيون مٿي ڪري‪ ،‬عَاب ۾ ھو‪ ،‬۽ پري کان ابراھيِ کي ڏسندو آھي ۽ لَزر کي پنھنجي سيني ۾‪.‬‬ ‫‪24‬ھن رڙ ڪري چيو تہ ”ابراھيِ ابراھيِ‪ ،‬مون تي رحِ ڪر ۽ لَزر کي موڪل ڏي‪ ،‬تہ ھو پنھنجي آڱر جي ڇٽي پاڻي ءِ ۾ ٻوڙي‪،‬‬ ‫منھنجي زبان کي ٿڌو ڪري ‪.‬ڇاڪاڻ ته مان ھن باھه ۾ عَاب آھيان‪.‬‬ ‫‪25‬پر ابراھيِ چيو تہ ”پٽ‪ ،‬ياد ڪر تہ تو کي پنھنجي زندگي ءِ ۾ سٺيون شيون مليون ۽ ساڳي ءِ طرح لَزر کي بہ بڇڙايون‪ ،‬پر ھاڻي کيس‬ ‫تسلي ملي ۽ تو کي عَاب مليو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ان کان سواِ‪ ،‬اسان جي ۽ توھان جي وچ ۾ ھڪڙو وڏو خلِ ٺھيل آھي‪ ،‬تنھنڪري جيڪي ھتان کان توھان ڏانھن ھلي سگھندا آھن ‪.‬‬ ‫نه ته اھي اسان ڏانھن گَري سگھن ٿا‪ ،‬اھو اتان ايندو‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ ھن چيو تہ ”تنھنڪري آ ءِ تو کي دعا ٿو ڏيان تہ بابا‪ ،‬تون ھن کي منھنجي پي هِ جي گھر موڪلين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۾ اچن‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو انھن کي شاھدي ڏئي‪ ،‬متان اھي بہ عَاب جي ھن ء‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو مون کي پنج ڀائر آھن ‪.‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫موسي ۽ نبي آھن ‪.‬انھن کي ٻڌڻ ڏيو‪.‬‬ ‫وٽ‬ ‫”ھنن‬ ‫تہ‬ ‫وراڻيو‬ ‫‪29‬ابراھيِ‬ ‫ي‬ ‫ءيِ‪ ،‬پر جيڪڏھن ڪو انھن ڏانھن مئلن مان ويو ته اھي توبه ڪندا‪.‬‬ ‫ءيِ ِءب ءلراھ ء‬ ‫‪ِ30‬ءقءالء« ‪:‬نءا أءب ءلراھ ء‬ ‫موسي ۽ نبين جي نہ ٻڌندا‪ ،‬تڏھن بہ نہ مڃيندا‪ ،‬جيتوڻيڪ ھڪڙو مئلن مان جيئرو ٿي اٿن‪.‬‬ ‫‪ِ31‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬جيڪڏھن اھي‬ ‫ي‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫لِ‪ ،‬جنھن جي وسيلي اھي اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪1‬پوِ ھن شاگردن کي چيو تہ ”اھو ناممڪن آھي پر ڏوھہ اچي وڃن‪ ،‬پر اِسوس آھي انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اھو بھتر ھو تہ سندس ڳچي ءِ ۾ چاڙھي ءِ جو پاٽ ھلئي سمنڊ ۾ اڇلئي‪ ،‬انھي ءِ کان ته ھو انھن ننڍڙن مان ڪنھن ھڪ کي‬ ‫‪2‬انھي ءِ ء‬ ‫ايَائي‪.‬‬ ‫‪3‬پنھنجو پاڻ تي ھوشيار ٿجو ‪:‬جيڪڏھن توھان جو ڀا هِ توھان جي خلف ڏوھ ٿو ڪري‪ ،‬ته کيس ملمت ڪريو ‪.‬۽ جيڪڏھن اھو توبه‬ ‫ڪري‪ ،‬کيس مَاف ڪر‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جيڪڏھن ھو اوھان جي خلف ڏينھن ۾ ست دَِا ڏوھ ٿو ڪري‪ ،‬۽ ڏينھن ۾ ست دَِا تو ڏانھن موٽي ٿو‪ ،‬۽ چوي ٿو‪" ،‬مان توبھہ ٿو‬ ‫ڪريان ‪.‬تون ھن کي مَاف ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬۽ رسولن خداوند کي چيو تہ ”اسان جو ايمان وڌايو‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ِ ‪.‬۽ اھو توھان جي ِرمانبرداري ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ل‬ ‫َ‬ ‫ج‬ ‫و‬ ‫ر‬ ‫ال‬ ‫م‬ ‫نء‬ ‫نء‬ ‫ء‬ ‫ءام ء ء ل ء‬ ‫س ليِ ء‬ ‫‪6‬وقءا ءل ل‬ ‫ل ء‬ ‫الربب ‪ِ ،‬ءإءنل هِ لِ ءعلءى لالَءالء ءِ‪ ،‬ت ه لونء يءقهولهوا ءِلءى ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر اوھان مان ڪير آھي‪ ،‬جنھن کي نوڪر ھلئي ھلئي يا ڍور چاري رھيو آھي‪ ،‬جڏھن ھو ميدان مان ايندو‪ ،‬تڏھن کيس چوندو تہ ”وڃ‬ ‫۽ ماني کائڻ ويھ؟‬ ‫‪8‬۽ اھو اھو نه چوندو‪ ،‬جيڪو مان ماني تيار ڪر‪ ،‬۽ پنھنجو پاڻ کي ڍڪيو ۽ منھنجي خدمت ڪر‪ ،‬جيستائين مان کائي ۽ پيئان ‪.‬۽ ان کان‬ ‫پوِ تون کائين پيئي؟‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن اھي ڪِ ڪيا‪ ،‬جن جو کيس حڪِ ڏنو ويو ھو؟ مان نه ٽاريندس‪.‬‬ ‫‪9‬ڇا ھو انھي ءِ نوڪر جو شڪر گَار آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اھڙي ءِ طرح اوھين‪ ،‬جڏھن اوھين اھي سڀ ڪِ پورو ڪندا‪ ،‬جن جو اوھان کي حڪِ ڏنو ويو آھي‪ ،‬تڏھن چئو تہ اسين بيڪار نوڪر‬ ‫آھيون ‪:‬اسان اھو ئي ڪيو آھي‪ ،‬جيڪو اسان جو ِرِ ھو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ھو يروشلِ ڏانھن ويو تہ سامريہ ۽ گليل جي وچ مان لنگھيو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ھو ھڪڙي ڳوٺ ۾ گھڙيو تہ ڏھہ ماڻھو کيس ڪوڙھہ جھڙي مرِ جا مريض مليا‪ ،‬جيڪي پري بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬استاد‪ ،‬اسان تي رحِ ڪر‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انھن پنھنجا آواز بلند ڪيا ۽ چيائون تہ ”اي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪14‬جڏھن ھن انھن کي ڏٺو تہ انھن کي چيائين تہ ”وڃو پاڻ کي ڪاھنن کي ڏيکاريو ‪.‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن اھي ويا‪ ،‬اھي صاف ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪15‬انھن مان ھڪڙي جڏھن ڏٺو تہ چڱو ڀلو ٿيو آھي‪ ،‬تڏھن موٽيو ۽ وڏي آواز سان خدا جي واکاڻ ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ سندس پيرن تي منھن ڀر ڪري سندس شڪر ڪيو‪ ،‬۽ ھو سامري ھو‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”ڇا ڏھہ پاڪ صاف نہ ٿيا ھئا؟ پر نو ڪٿي آھن؟‬ ‫‪17‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫لِ موٽيا آھن‪.‬‬ ‫‪18‬ھن اجنبي کان‬ ‫سواِ ڪوبہ ڪونھي‪ ،‬جيڪي خدا جي واکاڻ ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪ِ19‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬اهٿ‪ ،‬وڃ وڃ‪ ،‬تنھنجي ايمان تو کي چڱو ڀلو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬جڏھن ِريسين کانئس پڇيو ويو تہ ڪڏھن خدا جي بادشاھت اچڻ گھرجي‪ ،‬تڏھن ھن انھن کي جواب ڏنو ۽ چيو تہ ”خدا جي بادشاھت‬ ‫ڏسڻ سان نٿي اچي‪.‬‬ ‫‪21‬نڪي اھي چوندا تہ ”ھتي ھتي !يا‪ ،‬اتي !ڇاڪاڻ ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬خدا جي بادشاھي توھان جي اندر آھي‪.‬‬ ‫‪22‬ھن شاگردن کي چيو تہ ”اھڙا ڏينھن ايندا‪ ،‬جڏھن اوھين ابن ⁠آدم جي ڏينھن مان ھڪڙي ڏينھن کي ڏسڻ جي تمنا ڪندا‪ ،‬پر اھو نہ‬ ‫ڏسندا‪.‬‬ ‫‪23‬اھي اوھان کي چوندا‪ ،‬ھتي ڏسو ‪.‬يا‪ ،‬اتي ڏسو ‪:‬انھن جي پٺيان نه وڃو‪ ،‬۽ نه انھن جي پيروي ڪريو‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو جيئن وڄ‪ ،‬جيڪا آسمان جي ھڪڙي حصي مان روشني ڪري ٿي‪ ،‬آسمان جي ھيٺان ٻئي حصي ڏانھن چمڪي ٿي ‪.‬ائين‬ ‫ء‬ ‫ئي ابن ⁠آدم پنھنجي ڏينھن ۾ ھوندو‪.‬‬ ‫‪25‬پر پھريائين ھن کي گھڻا ڏک سھڻا پوندا ۽ ھن نسل مان رد ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ جيئن نوح جي ڏينھن ۾ ھو‪ ،‬تيئن ابن ⁠آدم جي ڏينھن ۾ بہ ٿيندو‪.‬‬ ‫ه‬ ‫‪27‬اھي کائيندا‪ ،‬پيئندا‪ ،‬شاديون ڪيون‪ ،‬انھن کي شاديون ڏنيون ويون‪ ،‬ايستائين جو نو ٻيڙي ءِ ۾ گھڙيو ۽ ٻوڏ آئي ۽ انھن سڀني کي برباد‬ ‫ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬اھڙي ءِ طرح جيئن لوط جي ڏينھن ۾ ھو ‪.‬اھي کائي‪ ،‬پيئي‪ ،‬خريد ڪيائون‪ ،‬وڪرو ڪيائون‪ ،‬پوکيائون‪ ،‬تَمير ڪيائون‪.‬‬

‫‪68‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪29‬پر جنھن ڏينھن لوط سدوم مان ٻاھر نڪتو‪ ،‬تنھن ئي ڏينھن آسمان مان باھہ ۽ گندھڪ جو مينھن وسايو ۽ انھن سڀني کي برباد ڪري‬ ‫ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪30‬اھڙي ءِ طرح اھو ڏينھن ٿيندو جڏھن ابن ⁠آدم ظاھر ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ ھيٺ لھي نہ اچي‪ ،‬۽ جيڪو ٻني ءِ ۾ ھجي‪،‬‬ ‫‪31‬انھي ءِ ڏينھن‪ ،‬جيڪو گھر جي ڇت تي ھجي ۽ پنھنجو سامان گھر ۾ رکي‪ ،‬سو اهن کي کڻڻ ء‬ ‫سو ائين ئي نہ موٽي‪.‬‬ ‫‪32‬لوط جي زال کي ياد ڪريو‪.‬‬ ‫‪33‬جيڪو پنھنجي جان بچائڻ جي ڪوشش ڪندو اھو وڃائيندو ‪.‬۽ جيڪو به پنھنجي جان وڃائي ڇڏيندو ان کي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪34‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ انھي ءِ رات ۾ ٻه ماڻھو ھڪڙي بستري تي ھوندا ‪.‬ھڪڙو ورتو ويندو‪ ،‬۽ ٻيو ڇڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪35‬ٻه عورتون گڏجي پيس پيس ‪.‬ھڪڙو ورتو ويندو‪ ،‬۽ ٻيو ڇڏي ويندو‪.‬‬ ‫‪36‬ٻه ماڻھو ميدان ۾ ھوندا ‪.‬ھڪڙو ورتو ويندو‪ ،‬۽ ٻيو ڇڏي ويندو‪.‬‬ ‫‪37‬انھن جواب ڏنو تہ ”ڪيڏانھن‪ ،‬اي خداوند؟ ِءقءا ءل لءهه ” ‪:‬جتي به لش ھوندو‪ ،‬اتي عقاب گڏ ٿيندا‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫لِ ھڪڙو مثال ٻڌايو تہ ماڻھن کي ھميشہ دعا گھرڻ گھرجي‪ ،‬۽ ھوش ۾ نہ اچڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪1‬ھن انھن کي انھي ءِ مقصد ء‬ ‫‪2‬چوڻ لڳا تہ ”ھڪڙي شھر ۾ ھڪڙو جج ھو‪ ،‬جنھن کي نہ خدا جو خوف ھو ۽ نڪي ماڻھو ءِ جو‪.‬‬ ‫‪3‬انھي ءِ شھر ۾ ھڪڙي رن ⁠زال ھئي ‪.‬۽ ھو ءِ وٽس آئي‪ ،‬چيائين ته ”منھنجي دشمن کان بدلو وٺ‪.‬‬ ‫پوِ ھن پنھنجي دل ۾ چيو‪” ،‬جيتوڻيڪ مون کي خدا جو خوف ڪونھي ۽ نڪي ماڻھو ءِ جو‪.‬‬ ‫لِ نه چاھيو‪ ،‬پر ء‬ ‫‪4‬۽ ھو ڪجھہ دير ء‬ ‫‪5‬پر ھي ءِ رن ⁠زال مون کي پريشان ڪري ٿي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ ھن کان بدلو وٺندس‪ ،‬متان ھن جي مسلسل اچڻ سان ھو مون کي ٿڪائي‬ ‫ڇڏي‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ار ال ءَ ءق ءيِ‪.‬‬ ‫‪6‬وقءا ءل ل‬ ‫الربب ‪:‬يء لَل هِ اأن ء‬ ‫ص ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬۽ ڇا خدا پنھنجن چونڊيل ماڻھن جو بدلو نہ وٺندو‪ ،‬جيڪي ڏينھن رات کيس روئي رھيا آھن‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو ساڻن گھڻو صبر ڪري؟‬ ‫‪8‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھو انھن کان جلد بدلو وٺندو ‪.‬تنھن ھوندي بہ جڏھن ابن ⁠آدم ايندو‪ ،‬تڏھن ھو زمين تي ايمان آڻيندو؟‬ ‫‪9‬۽ ھن اھو مثال انھن ماڻھن کي ٻڌايو جن کي پاڻ تي ڀروسو ھو ته اھي سچا آھن ۽ ٻين کي حقير سمجھندا آھن‪.‬‬ ‫لِ ھيڪل ۾ ويا ‪.‬ھڪڙو ِريسي ۽ ٻيو مَصول وٺندڙ‪.‬‬ ‫‪10‬ٻه ماڻھو دعا گھرڻ ء‬ ‫‪11‬انھي ءِ ِريسي بيٺو ۽ پنھنجي دل سان اھڙي ءِ طرح دعا گھري تہ ”اي خدا‪ ،‬آ ءِ تنھنجو شڪر ٿو ڪريان‪ ،‬جو آ ءِ ٻين ماڻھن جھڙو نہ‬ ‫آھيان‪ ،‬نڪي ڦرلٽ ڪندڙ‪ ،‬بي ⁠انصاف‪ ،‬زناڪار يا ھن مَصول وٺندڙ جھڙو‪.‬‬ ‫‪12‬آ ءِ ھفتي ۾ ٻہ دَِا روزو رکان ٿو ۽ جيڪي ڪجھہ آھي تنھن جو ڏھون حصو ڏيان ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ مَصول وٺندڙ پري بيٺو ھو‪ ،‬ايتري قدر جو آسمان ڏانھن اکيون کڻي نہ‪ ،‬پر پنھنجي سيني تي ڌڪ ھڻندي چيائين تہ ”اي خدا مون‬ ‫ء‬ ‫تي رحِ ڪر‪ ،‬جيڪو گنھگار آھيان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو جيڪو پنھنجو‬ ‫‪14‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھي ماڻھو پنھنجي گھر ڏانھن ھيٺ لھي ويو بلڪ ٻئي جي ڀيٽ ۾ سچار ٿي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پاڻ کي وڏو ڪندو تنھن کي ذليل ڪيو ويندو ‪.‬۽ جيڪو پاڻ کي ذليل ڪري ٿو سو بلند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ ھو ننڍڙا ٻار بہ وٽس کڻي آيا تہ ھو انھن کي ھٿ ڏئي‪ ،‬پر جڏھن سندس شاگردن اھو ڏٺو تڏھن کين ڇينڀڻ لڳا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا جي بادشاھت اھڙن‬ ‫ڪجو‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫منع‬ ‫کين‬ ‫۽‬ ‫ڏيو‬ ‫اچڻ‬ ‫وٽ‬ ‫مون‬ ‫کي‬ ‫ٻارن‬ ‫”ننڍن‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫سڏي‬ ‫وٽ‬ ‫پاڻ‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫عيسي‬ ‫‪16‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جي آھي‪.‬‬ ‫‪17‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪوبہ خدا جي بادشاھت کي ننڍي ٻار وانگر قبول نہ ڪندو سو اهن ۾ ڪڏھن بہ داخل نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ مان ڇا ڪريان؟‬ ‫‪18‬ھڪڙي حاڪِ کانئس پڇيو تہ ”سائين استاد‪ ،‬دائمي زندگي حاصل ڪرڻ ء‬ ‫‪19‬عيسي کيس چيو تہ ”تون مون کي چڱو ڇو ٿو سڏين؟ ڪو به سٺو نه آھي‪ ،‬ھڪ کان سواِ‪ ،‬اھو آھي‪ ،‬خدا‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪20‬تون حڪمن کي ڄاڻين ٿو‪ ،‬زنا نه ڪر‪ ،‬قتل نه ڪر‪ ،‬چوري نه ڪر‪ ،‬ڪوڙي شاھدي نه ڏيو‪ ،‬پنھنجي پيِ ۽ پنھنجي ماِ جي عزت‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ِ21‬ءقءا ءل لهه” ‪:‬اءھي سڀ مون پنھنجي جواني ءِ کان سنڀالي رکيا آھن‪.‬‬ ‫شيِ جي گھٽتائي آھي‪ ،‬جيڪو تو وٽ آھي سو سڀ وڪڻي‬ ‫عيسي اھي ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن کيس چيائين تہ ”تو وٽ ھڪڙي‬ ‫‪22‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوِ اچ‪ ،‬منھنجي پٺيان ھل‪.‬‬ ‫ھوندو‪،‬‬ ‫خزانو‬ ‫۾‬ ‫آسمان‬ ‫وٽ‬ ‫تو‬ ‫تہ‬ ‫ڇڏ‪،‬‬ ‫ورھائي‬ ‫غريبن ۾‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو ڏاڍو امير ھو‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن اھو ٻڌو تڏھن ڏاڍو ڏک ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي ڏٺو تہ ھو ڏاڍو غمگين آھي‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”شاھوڪار ماڻھو ءِ جو خدا جي بادشاھت ۾ داخل ٿيڻ ڪيترو مشڪل آھي‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ه‬ ‫لِ خدا جي بادشاھت ۾ داخل ٿيڻ کان‪.‬‬ ‫سئي ءِ جي نءڪي مان لنگھڻ سولو آھي‪ ،‬پر دولتمند ماڻھو ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو اٺ جو ه‬ ‫”پوِ ڪير بچي سگھندو؟‬ ‫‪26‬جن اھو ٻڌو تن چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫لِ ناممڪن آھن‪ ،‬سي خدا وٽان ممڪن آھن‪.‬‬ ‫‪27‬ھن چيو تہ ”جيڪي شيون ماڻھن ء‬ ‫‪28‬تنھن تي پطرس چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬اسان سڀ ڪجھ ڇڏي تنھنجي پٺيان آيا آھيون‪.‬‬ ‫‪29‬ھن انھن کي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ڪوبہ ماڻھو نہ آھي جنھن خدا جي بادشاھت جي خاطر گھر‪ ،‬ما هِ ⁠پي هِ‪ ،‬ڀائر‪ ،‬زال‬ ‫يا ٻار ڇڏيو ھجي‪.‬‬ ‫‪30‬جيڪو ھن وقت ۽ دنيا ۾ ھميشہ جي زندگي ءِ ۾ گھڻا ڀيرا وڌيڪ نہ ملندو‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ ھو ٻارھن شاگردن کي پاڻ وٽ وٺي ويو ۽ کين چيائين تہ ”ڏسو‪ ،‬اسين يروشلِ ڏانھن ھلي رھيا آھيون‪ ،‬۽ اھي سڀ ڳالھيون‬ ‫ء‬ ‫پوريون ٿينديون جيڪي نبين ابن ⁠آدم بابت لکيون آھن‪.‬‬

‫‪69‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪32‬ڇالِ ⁠جو ھو غير قومن جي حوالي ڪيو ويندو ۽ مٿس ٺٺوليون ڪيون وينديون‪ ،‬سختي ءِ سان منٿون ڪيون وينديون ۽ مٿس تھوڪا‬ ‫ء‬ ‫ويندا‪.‬‬ ‫‪33‬اھي کيس چھبڪ ھڻي ماري ڇڏيندا ۽ ٽئين ڏينھن تي ھو وري جيئرو ٿي اٿندو‪.‬‬ ‫‪34‬اھي انھن ڳالھين مان ڪنھن بہ ڳالھہ کي نہ سمجھي سگھيا‪ ،‬۽ اھا ڳالھہ کانئن لڪل رھي‪ ،‬نڪي انھن کي خبر ھئي تہ جيڪي ڳالھيون‬ ‫ٿيون آھن‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھو يريَو جي ويجھو پھتو‪ ،‬تڏھن ھڪڙو انڌو ماڻھو ءِ رستي جي ڪناري تي بيھي دعا گھري رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪36‬۽ اھو ٻڌي ميڙ جي لنگھندي‪ ،‬ھن پڇيو تہ ان جو مطلب ڇا آھي؟‬ ‫عيسي ناصري اتان لنگھي رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪37‬انھن کيس ٻڌايو تہ‬ ‫ي‬ ‫عيسي‪ ،‬اي ابن داؤد‪ ،‬مون تي رحِ ڪر‪.‬‬ ‫‪ِ38‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬اي‬ ‫ي‬ ‫‪39‬پوِ جيڪي اڳي ھليا ويا تن ھن کي ڇينڀيو تہ چپ رھي‪ ،‬پر ھو وڌيڪ رڙ ڪري چوڻ لڳو تہ ”اي ابن دائود‪ ،‬مون تي رحِ ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي بيٺو ۽ حڪِ ڏنو تہ کيس پاڻ وٽ وٺي اچو‪ ،‬جڏھن ھو ويجھو آيو تہ ھن کانئس پڇيو تہ ”اي پيغمبر!‬ ‫تي‬ ‫‪40‬تنھن‬ ‫ي‬ ‫‪41‬چيائين تہ ”تون ڇا ڪندين جو آ ءِ تو سان ڪندس؟ ۽ ھن چيو ته‪ ،‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬ته مون کي منھنجي نِر ملي‪.‬‬ ‫‪42‬عيسي ھن کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬تنھنجي ايمان تو کي بچايو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ِ ءِلءى ل‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫ي‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ِ ء‬ ‫ِ ءِي لاأءب ء‬ ‫ل ء‬ ‫لء ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫لض‪ ،‬ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫ِ ءِي لاأ ء لر ء‬ ‫‪ِ43‬ءَ ء لر ء‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫‪1‬عيسي اندر داخل ٿيو ۽ يريَو وٽان لنگھيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪2‬اتي زڪي نالي ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو مَصول وٺندڙن ۾ سردار ھو ۽ دولتمند ھو‪.‬‬ ‫لِ نه ڪري سگھيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو ننڍو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن‬ ‫عيسي کي ڏسڻ جي ڪوشش ڪئي تہ اھو ڪير آھي ‪.‬۽ پريس ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن کي انھي ءِ رستي تان گَرڻو ھو‪.‬‬ ‫لِ گوبر جي وڻ تي چڙھي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ھو اڳي ئي ڊوڙي ويو ۽ کيس ڏسڻ ء‬ ‫جاِ تي پھتو‪ ،‬تڏھن مٿي نھاري ھن کي ڏٺائين ۽ چيائينس تہ ”زڪئي‪ ،‬جلدي ڪر ۽ ھيٺ لھي اچ ‪.‬اڄ ڏينھن تائين‬ ‫‪5‬جڏھن‬ ‫عيسي انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫مون کي تنھنجي گھر ۾ رھڻو پوندو‪.‬‬ ‫‪6‬ھو تڪڙ ڪري ھيٺ لھي آيو ۽ خوشي ءِ سان سندس استقبال ڪيائين‪.‬‬ ‫لِ ويو ھو‪.‬‬ ‫ٿيڻ‬ ‫مھمان‬ ‫وٽ‬ ‫ِ‬ ‫ماڻھو‬ ‫گنھگار‬ ‫ھڪڙي‬ ‫‪7‬جڏھن انھن اھو ڏٺو تہ سڀيئي رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ ”ھو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫شيِ‬ ‫‪8‬۽ زڪي بيٺو ۽ خداوند کي چيو ‪.‬ڏس‪ ،‬پالڻھار‪ ،‬مان پنھنجي مال جو اڌ غريبن کي ڏيان ٿو ‪.‬۽ جيڪڏھن مون ڪنھن ماڻھو ءِ کان ڪا‬ ‫ء‬ ‫ڪوڙو الزام لڳائي ورتي آھي‪ ،‬ته ان کي چار ڀيرا موٽائي ڏيان ٿو‪.‬‬ ‫ءيِ‪.‬‬ ‫سو ه‬ ‫‪ِ9‬ءقءا ءل لءهه يء ه‬ ‫ع « ‪ :‬ءھَءا ھ ءهو لال ءخ ءج ء‬ ‫ارٌء اللَءي ءخي ءلرٌ ء ءم لن أءب ءلراھ ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪو گِ ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ آيو آھي تہ انھي ءِ کي ڳولڻ ۽ بچائڻ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو يروشلِ جي ويجھو ھو ۽ انھن سمجھيو ھو تہ خدا‬ ‫‪11‬جڏھن انھن اھي ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن ھن ھڪڙو مثال بيان ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جي بادشاھت ِوري طور ظاھر ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري ھن چيو تہ ”ھڪڙو امير ڪنھن ڏور ملڪ ڏانھن ويو ھو تہ جيئن بادشاھت حاصل ڪري موٽي‪.‬‬ ‫‪13‬ھن پنھنجن ڏھن نوڪرن کي سڏي ڏھہ پائونڊ ڏنا ۽ کين چيو تہ ”جيستائين آ ءِ نہ اچان‪ ،‬تيستائين رھجو‪.‬‬ ‫‪14‬پر ھن جي ماڻھن کانئس نفرت ڪئي‪ ،‬تنھنڪري ھن جي پٺيان نياپو موڪليائين تہ ”اسان وٽ ھن ماڻھو ءِ کي اسان تي بادشاھت ڪرڻ‬ ‫لِ ڪونھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جڏھن ھو موٽي آيو‪ ،‬بادشاھت حاصل ڪري‪ ،‬تڏھن ھن حڪِ ڏنو تہ انھن نوڪرن کي پاڻ وٽ سڏايو‪ ،‬جن کي ھن پئسا ڏنا ھئا‪ ،‬تہ‬ ‫جيئن مَلوم ٿئي ھر ماڻھو واپار ڪري ڪيترو ڪمايو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ پھريون آيو‪ ،‬چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬تنھنجي پائونڊ ڏھ پائونڊ ڪمايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪ِ17‬ءقءا ءل لهه” ‪:‬چڱو‪ ،‬چڱو نوڪر‪ ،‬ڇو ته تون ٿورڙي ءِ ۾ وِادار رھيو آھين‪ ،‬تنھنڪري تو کي ڏھن شھرن تي اختيار آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٻيو آيو‪ ،‬چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬تنھنجي پائونڊ پنج پائونڊ ڪمايا آھن‪.‬‬ ‫‪ِ19‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬تون به پنجن شھرن تي ھل‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ٻيو آيو‪ ،‬چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ھي آھي تنھنجو پگھار‪ ،‬جيڪو مون رومال ۾ رکيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون ھڪڙو سادو ماڻھو آھين‪ ،‬جيڪي نہ لھين سو کڻن‪ ،‬۽ جيڪو نہ پوکيو سو لڻين‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ توکان ڊڄان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪ِ22‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬اي بڇڙي نوڪر‪ ،‬آ ءِ تنھنجي ئي وات مان تو کي انصاف ڪندس ‪.‬تو کي خبر ھئي ته مان ھڪ سادو ماڻھو آھيان‪ ،‬جيڪو‬ ‫مون نه رکيو ھو سو کڻندو ھو ۽ جيڪو نه پوکيو ھو سو لڻندو ھو‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ تو منھنجو پئسو بئنڪ ۾ ڇو نه ڏنو‪ ،‬ته منھنجي اچڻ تي مون کي سود سان گڏ پنھنجو مال گھرائڻ کپي؟‬ ‫ء‬ ‫‪ِ24‬ءقءا ءل لءهه اللَءينء ِءي اللَءينء قءائءله هھ لِ‪ ،‬ءوأ ء لنتءهه ءم لن ءم لن ءمنء لال ءَ ءق ءيِ‪.‬‬ ‫‪25‬وقءا ءل لءهه” ‪:‬خداوند‪ ،‬ھن وٽ ڏھه پائونڊ آھن‪.‬‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ھر ڪنھن کي ڏنو ويندو ‪.‬۽ جنھن وٽ نه آھي‪ ،‬سو به کانئس کسي ورتو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پر اھي منھنجا دشمن‪ ،‬جيڪي نہ ٿا چاھين تہ آ ءِ مٿن راڄ ڪريان‪ ،‬اهھي ھتي آڻين ۽ انھن کي منھنجي اڳيان ماري ڇڏين‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن ھو ھي ڳالھائي چڪو‪ ،‬تڏھن ھو اڳي ئي يروشلِ ڏانھن چڙھي ويو‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھو بيٿفاج ۽ بيت ⁠عنياہ جي ويجھو پھتو‪ ،‬جنھن کي زيتون جو جبل سڏين ٿا‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجن ٻن شاگردن کي موڪليو‪.‬‬ ‫‪30‬چيس تہ ”اوھين پنھنجي ڀر واري ڳوٺ ۾ وڃو ‪.‬جنھن ۾ توھان داخل ٿيڻ تي ھڪ کودڙو بند ٿيل ڏسندا‪ ،‬جنھن تي اڃا تائين ڪڏھن به‬ ‫ماڻھو نه ويٺو آھي ‪:‬ھن کي ڇڏي ڏيو ۽ ھن کي ھتي آڻيو‪.‬‬

‫‪70‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫⁠تہ خداوند کي‬

‫‪31‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو توھان کان پڇي تہ ”اوھين ھن کي ڇو ٿا ڇڏيو؟ اھڙي ءِ طرح اوھين ھن کي چوندا‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ھن جي ضرورت آھي‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ جيڪي موڪليا ويا ھئا سي ھليا ويا ۽ ائين ئي ڏٺائين جيئن ھن کين چيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬جڏھن اهھي کودڙي کي ڇڏائي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن اهن جي مالڪن کين چيو تہ ”اوھين ان کودڙي کي ڇو ٿا ڇڏيو؟‬ ‫‪34‬انھن چيو تہ ”خداوند کي ھن جي ضرورت آھي‪.‬‬ ‫عيسي کي ان تي چڙھيائون‪.‬‬ ‫عيسي وٽ وٺي آيا ۽ پنھنجا ڪپڙا کودڙي جي مٿان اڇلئي‬ ‫‪35‬پوِ اھي کيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪36‬جڏھن ھو ھليو ويو‪ ،‬تڏھن انھن پنھنجا ڪپڙا رستي ۾ وڇايا‪.‬‬ ‫‪37‬جڏھن ھو زيتون جي جبل جي ھيٺان ويجھو آيو‪ ،‬تڏھن شاگردن جو سڄو ميڙ خوش ٿيڻ لڳو ۽ وڏي آواز سان خدا جي واکاڻ ڪرڻ‬ ‫لڳو‪ ،‬انھن سڀني وڏن ڪمن جي ڪري جيڪي ھنن ڏٺا ھئا‪.‬‬ ‫اعلي‪.‬‬ ‫‪38‬چيو تہ ”سڀاڳو آھي اھو بادشاھہ جيڪو خداوند جي نالي تي اچي ٿو ‪:‬آسمان ۾ سڪون‪ ،‬۽ شان ۾‬ ‫ي‬ ‫‪39‬تنھن تي ميڙ مان ڪن ِريسين کيس چيو تہ ”اي استاد!‬ ‫‪40‬تنھن تي ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪڏھن اھي خاموش رھن‪ ،‬تہ پٿر ھڪدم رڙيون ڪندا‪.‬‬ ‫‪41‬جڏھن ھو ويجھو آيو‪ ،‬تڏھن ھن شھر کي ڏٺو ۽ ان تي روئڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪42‬چوڻ لڳو‪” ،‬جيڪڏھن تو کي خبر ھجي ھا ته‪ ،‬گھٽ ۾ گھٽ ھن ڏينھن ۾‪ ،‬جيڪي شيون تنھنجي سلمتي ءِ سان واسطو رکن ٿيون !پر‬ ‫ھاڻي اھي تنھنجي اکين کان لڪيل آھن‪.‬‬ ‫‪43‬ڇالِ ⁠جو اھي ڏينھن تو تي ايندا‪ ،‬جو تنھنجا دشمن تنھنجي چوڌاري خندق وڍيندا‪ ،‬تنھنجي چوڌاري گھيرو ڪندا ۽ تو کي ھر طرف‬ ‫ء‬ ‫کان گھيريندا‪،‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪44‬۽ تو کي زمين سان گڏ ڪري ڇڏيندو‪ ،‬۽ تنھنجي ٻارن کي توھان جي اندر ‪.‬۽ اھي اوھان ۾ ھڪڙو پٿر ٻئي تي نه ڇڏيندا‬ ‫ء‬ ‫تو کي خبر ئي نہ ھئي تہ توھان جي اچڻ جو وقت آھي‪.‬‬ ‫‪45‬پوِ ھو ھيڪل ۾ ويو ۽ انھن کي ٻاھر ڪڍڻ لڳو‪ ،‬جيڪي اهن ۾ وڪڻندا ھئا ۽ جيڪي خريد ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ه‬ ‫‪46‬انھن انھن کي چيو تہ ”لکيل آھي تہ ’منھنجو گھر دعا ءِ جو گھر آھي‪ ،‬پر اوھان ان کي چورن جي اڇلئي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪47‬۽ ھو روزانو ھيڪل ۾ تَليِ ڏيندو ھو ‪.‬پر سردار ڪاھنن‪ ،‬شريَت جي عالمن ۽ ماڻھن جي سردارن کيس مارڻ جي ڪوشش ڪئي‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سڀ ماڻھو ڏاڍي ڌيان سان ھن کي ٻڌندا ھئا‪.‬‬ ‫‪48‬۽ انھن کي اھو مَلوم نه ٿي سگھيو ته ھو ڇا ڪن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن مان ھڪڙي ڏينھن جڏھن ھو ھيڪل ۾ ماڻھن کي تَليِ ڏيئي رھيو ھو ۽ خوشخبري ٻڌائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن سردار ڪاھن ۽‬ ‫شريَت جا عالِ بزرگن سان گڏ مٿس آيا‪.‬‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬تون ڪھڙي اختياري ءِ سان ھي ڪِ ڪرين ٿو؟ يا اھو ڪير آھي جنھن توکي اھو اختيار ڏنو آھي؟‬ ‫‪ِ2‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬اسان کي ء‬ ‫‪3‬ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ بہ اوھان کان ھڪڙي ڳالھہ پڇان ‪.‬۽ مون کي جواب‪:‬‬ ‫‪4‬يوحنا جو بپتسما آسمان مان ھو يا ماڻھن جي؟‬ ‫پوِ توھان ان تي يقين ڇو نه ڪيو؟‬ ‫‪5‬انھن پاڻ ۾ بَث ڪيو تہ ”جيڪڏھن اسين چئون تہ آسمان مان ‪.‬ھو چوندو ته ء‬ ‫‪6‬پر جيڪڏھن اسين چئون تہ ماڻھن مان ‪.‬سڀ ماڻھو اسان کي سنگسار ڪندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن کي يقين آھي تہ يوحنا ھڪڙو نبي ھو‪.‬‬ ‫‪7‬تنھن تي انھن وراڻيو تہ ”اهھي ٻڌائي نہ سگھندا تہ اھو ڪٿان آيو‪.‬‬ ‫‪8‬عيسي انھن کي چيو تہ ”آ ءِ بہ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ڪھڙي اختياري ءِ سان ھي ڪِ ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫لِ ڪنھن ڏور‬ ‫‪9‬پوِ ھو ماڻھن کي ھي مثال ٻڌائڻ لڳو ‪.‬ھڪڙي ماڻھو ءِ انگورن جو باغ لڳايو ۽ اھو باغ باغين کي ڏنو ۽ گھڻي وقت ء‬ ‫ء‬ ‫ملڪ ڏانھن ويو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھن ھڪ نوڪر کي باغبانن ڏانھن موڪليو تہ انگورن جي ميوي مان کيس ڏيو‪ ،‬پر باغين ھن کي ماريو ۽ خالي ڪري‬ ‫ڇڏيائون‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ ھن ھڪڙو ٻيو نوڪر موڪليو تہ انھن کيس بہ ماريو ۽ بي ⁠شرمي ءِ سان گاريون ڏنيون ۽ خالي خالي ڪري ڇڏيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ھن وري ٽيون موڪليو تہ انھن کيس بہ زخمي ڪري ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ باغ جي مالڪ چيو تہ ”آ ءِ ڇا ڪريان؟ مان پنھنجي پياري پٽ کي موڪليندس ‪:‬ٿي سگھي ٿو ته اھي ھن جي عزت ڪندا جڏھن‬ ‫ء‬ ‫اھي ھن کي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن باغين ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ بَث ڪرڻ لڳا تہ ”ھي وارث آھي‪ ،‬اچو تہ ھن کي ماريون‪ ،‬تہ جيئن ميراث اسان جي ٿئي‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري ھنن کيس انگورن جي باغ مان ڪڍي ماري ڇڏيو ‪.‬تنھنڪري انگورن جي باغ جو مالڪ انھن سان ڇا ڪندو؟‬ ‫‪16‬ھو اچي انھن باغين کي ناس ڪندو ۽ انگورن جو باغ ٻين کي ڏيندو ‪.‬۽ جڏھن انھن اھو ٻڌو‪ ،‬چيائون ته‪ ،‬خدا نه ڪري‪.‬‬ ‫‪17‬ھن انھن ڏانھن نھاري چيو تہ ”ھي ڇا لکيل آھي تہ ”جنھن پٿر کي ٺاھيندڙن رد ڪيو‪ ،‬سو ئي ڪنڊ جو مٿو ٿي پيو؟‬ ‫‪18‬جيڪو بہ انھي ءِ پٿر تي ڪرندو سو ڀڃجي ويندو ‪.‬پر جنھن تي اھو ڪرندو‪ ،‬اھو ان کي پيس ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪19‬سردار ڪاھنن ۽ شريَت جي عالمن انھي ءِ ئي وقت کيس ھٿ ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي ‪.‬۽ اھي ماڻھن کان ڊڄندا ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫انھن سمجھيو ھو تہ ھن اھو مثال انھن جي خلف ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اھي ھن کي ڏسندا رھيا‪ ،‬۽ جاسوس موڪليا‪ ،‬جيڪي پاڻ کي سچا ماڻھو ٺاھندا آھن‪ ،‬جيئن اھي ھن جي ڳالھين کي پڪڙين‪ ،‬انھي ءِ‬ ‫لِ تہ کيس گورنر جي اختيار ۽ اختيار جي حوالي ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پوِ انھن کانئس پڇيو تہ ”اي استاد‪ ،‬اسان کي خبر آھي تہ تون سچ ٿو چوين ۽ سيکارين ٿو‪ ،‬نڪي ڪنھن جي ڳالھہ کي قبول ٿو‬ ‫ء‬ ‫ڪرين‪ ،‬پر سچائي ءِ سان خدا جي واٽ سيکارين ٿو‪.‬‬

‫‪71‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫لِ جائز آھي ته قيصر کي خراج ڏيون يا نه؟‬ ‫‪22‬ڇا اسان ء‬ ‫‪23‬پر ھن انھن جي مڪاري ءِ کي سمجھي کين چيو تہ ”اوھين مون کي ڇو آزمايو؟‬ ‫‪24‬مون کي ھڪ پئسو ڏيکار ‪.‬ڪنھن جي تصوير ۽ اسڪرپشن وٽ آھي؟ انھن جواب ڏنو ته‪ ،‬قيصر جي‪.‬‬ ‫‪ِ25‬ءقءا ءل لءهه ‪ِ:‬ءَءجل ءرہه ِءي قءي ءلر ِءي لالقءي ءلر‪ ،‬ءو ءجَء ءل ل‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫له ِءي لاأ ء لر ء‬ ‫‪26‬۽ اھي ماڻھن جي اڳيان ھن جي لفِن کي پڪڙي نه سگھيا‪ ،‬۽ اھي سندس جواب تي حيران ٿي ويا‪ ،‬۽ خاموش رھيا‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ ڪي صدوقي وٽس آيا‪ ،‬جيڪي ان ڳالھ کان انڪار ڪن ٿا تہ وري جيئرو ٿي اٿڻ وارو آھي ‪.‬۽ انھن کانئس پڇيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫موسي اسان ڏانھن لکيو آھي تہ ”جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ جو ڀا هِ مري وڃي‪ ،‬جنھن جي زال ھجي ۽ ھو بي اولد مري‬ ‫استاد‪،‬‬ ‫‪28‬اي‬ ‫”‬ ‫ي‬ ‫لِ ٻج پيدا ڪري‪.‬‬ ‫وڃي‪ ،‬تہ سندس ڀا هِ پنھنجي زال کي وٺي‪ ،‬پنھنجي ڀا هِ ء‬ ‫‪29‬تنھنڪري ست ڀائر ھئا ۽ پھرين زال ورتي ۽ بي اولد مري ويو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ٻئي ھن سان شادي ڪئي ۽ ھو بي اولد مري ويو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ ٽئين کيس ورتو ‪.‬۽ ساڳي ءِ طرح ست ڄڻا پڻ ‪:‬۽ ڪو به اولد نه ڇڏيائون ۽ مري ويا‪.‬‬ ‫‪32‬سڀني مان آخري عورت بہ مري ويئي‪.‬‬ ‫‪33‬تنھنڪري قيامت ۾ انھن مان ڪنھن جي زال ھوندي؟ ستن لِ ھن کي زال سان گڏ ڪيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي انھن کي جواب ڏنو تہ ”ھن دنيا جا ٻار شادي ڪن ٿا ۽ پرڻجن ٿا‪.‬‬ ‫‪34‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫‪35‬پر اھي جيڪي انھي ءِ دنيا کي حاصل ڪرڻ ۽ مئلن مان جيئرو ٿي اٿڻ جي لئق سمجھيا ويندا‪ ،‬سي نڪي نڪاح ڪندا‪ ،‬نڪي نڪاح‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي ملئڪن جي برابر آھن ‪.‬۽ خدا جا ٻار آھن‪ ،‬قيامت جا ٻار آھن‪.‬‬ ‫‪36‬نڪي اھي وڌيڪ مري سگھندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫موسي جھاز ۾ ڏيکاريو‪ ،‬جڏھن ھو خداوند کي ابراھيِ جو خدا‪ ،‬اسَاق جو خدا ۽ يَقوب جو خدا‬ ‫تڏھن‬ ‫‪37‬ھاڻي جڏھن مئل جيئرا ٿي اٿن‪،‬‬ ‫ي‬ ‫سڏيندو آھي‪.‬‬ ‫لِ جيئرا آھن‪.‬‬ ‫‪38‬ڇالِ ⁠جو ھو مئلن جو نہ‪ ،‬پر جيئرن جو خدا آھي‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سڀيئي ھن جي ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪39‬تڏھن ڪن شريَت جي عالمن وراڻيو تہ ”سائين‪ ،‬تو چڱو چيو آھي‪.‬‬ ‫پوِ انھن کانئس ڪنھن بہ سوال ڪرڻ جي جرئت نہ ڪئي‪.‬‬ ‫‪40‬ان کان ء‬ ‫‪ِ41‬ءقءا ءل لءهه « ‪ :‬ءما أ ء لنت ه لِ ءِي لال ءمسءي ءح بء ءن الد لبودء؟‬ ‫‪42‬۽ دائود پاڻ زبور جي ڪتاب ۾ چيو آھي تہ ”خداوند منھنجي پالڻھار کي چيو تہ ”تون منھنجي ساڄي پاسي ويھ‪.‬‬ ‫‪43‬جيستائين آ ءِ تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن جي صندلي نہ ڪريان‪.‬‬ ‫پوِ اھو ڪيئن سندس پٽ ٿيو؟‬ ‫‪44‬تنھنڪري دائود کيس ”خداوند “ڪري سڏي ٿو‪ ،‬ء‬ ‫‪45‬پوِ سڀني ماڻھن جي سامھون ھن پنھنجن شاگردن کي چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪46‬انھن شريَت جي عالمن کان ھوشيار ٿجو‪ ،‬جيڪي ڊگھا پوشاڪ پائي گھمڻ گھرن ٿا‪ ،‬۽ بازارن ۾ سلم پيش ڪن ٿا‪ ،‬۽ عبادت ⁠خانن‬ ‫اعلي ترين سيٽون ۽ عيدون گھرن ٿا‪.‬‬ ‫۾‬ ‫ي‬ ‫لِ ڊگھيون ڊگھيون دعائون ڪندا آھن‪ ،‬انھن کي وڌيڪ سزا ملندي‪.‬‬ ‫‪47‬جيڪي رنن جي گھرن کي کائي ويندا آھن ۽ ڏيکا ءِ ء‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬ھن مٿي نھاريو ۽ ڏٺو تہ امير ماڻھو پنھنجا نَرانا خزاني ۾ اڇلي رھيا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ھن ھڪڙي غريب بيواھ کي بہ اهن ۾ ٻہ ڪڪر اڇلئيندي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪ِ3‬ءقءا ءل ” ‪:‬آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھن غريب بيواھي ءِ انھن مڙني کان وڌيڪ پيسا ڏنا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو اھي سڀيئي پنھنجي گھڻائي ءِ مان خدا جي نَرن ۾ اڇلئي ڇڏيا آھن‪ ،‬پر ھن پنھنجي گھٽتائي ءِ مان سڀ جيئرن ۾ اڇليا آھن‬ ‫ء‬ ‫جيڪي وٽس آھن‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ جيئن ڪنھن ھيڪل بابت چيو تہ اھو ڪيئن سھڻي پٿرن ۽ تَفن سان سينگاريو ويو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬اھي شيون جيڪي اوھين ڏسندا آھيو‪ ،‬اھي ڏينھن ايندا‪ ،‬جن ۾ ھڪڙو پٿر ٻئي تي نہ رھندو‪ ،‬جيڪو اڇليو نہ ويندو‪.‬‬ ‫‪7‬انھن کانئس پڇيو تہ ”اي استاد‪ ،‬پر اھي ڳالھيون ڪڏھن ٿينديون؟ ۽ ڪھڙي نشاني ٿيندي جڏھن اھي شيون ظاھر ٿينديون؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو گھڻا منھنجي نالي تي ايندا ۽ چوندا تہ آ ءِ مسيح آھيان ‪.‬۽ وقت ويجھو اچي ٿو‪ ،‬تنھنڪري‬ ‫‪ِ8‬ءقءا ءل ” ‪:‬خبردار ٿجو متان ٺڳيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫انھن جي پٺيان نه وڃو‪.‬‬ ‫‪9‬پر جڏھن اوھين جنگين ۽ ِسادن بابت ٻڌو‪ ،‬ڊڄو نه‪ ،‬ڇالِ ⁠جو اھي شيون پھريون ضرور ٿيڻيون آھن ‪.‬پر پڄاڻي به نه آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ ھن انھن کي چيو تہ ”قوم قوم جي خلف اڀري ايندي‪ ،‬۽ بادشاھت بادشاھت جي خلف‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬۽ وڏا زلزل مختلف ھنڌن تي ايندا‪ ،‬۽ ڏڪار ۽ وبائي مرِ ‪.‬۽ خوِناڪ نِارا ۽ عِيِ نشانيون آسمان مان ھونديون‪.‬‬ ‫‪12‬پر انھن ڳالھين کان پھريان اھي پنھنجا ھٿ اوھان تي رکندا‪ ،‬ستائيندا‪ ،‬اوھان کي يھودي عبادت ⁠خانن جي حوالي ڪندا ۽ جيلن ۾‬ ‫وجھندا ۽ منھنجي نالي جي ڪري بادشاھن ۽ حاڪمن جي اڳيان پيش ڪندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اھو ھڪڙو شاھدي لِ توھان ڏانھن موٽندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي جواب ڏيندا‪.‬‬ ‫‪14‬تنھنڪري اھو پنھنجن دلين ۾ آباد ڪريو‪ ،‬ان کان اڳ غور ڪرڻ ء‬ ‫‪15‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ تو کي ھڪڙو وات ۽ ڏاھپ ڏيندس‪ ،‬جنھن کي اوھان جا سڀ مخالف نہ چئي سگھندا ۽ نڪي مزاحمت ڪري سگھندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ اوھان کي ٻنھي ماِ پيِ‪ ،‬ڀائر‪ ،‬۽ مائٽن ۽ دوستن طرِان خيانت ڪيو ويندو ‪.‬۽ اوھان مان ڪن کي ماريندا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ منھنجي نالي جي ڪري سڀ ماڻھو اوھان کان نفرت ڪندا‪.‬‬ ‫‪18‬پر تنھنجي مٿي جو ھڪڙو وار بہ نہ خراب ٿيندو‪.‬‬

‫‪72‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪19‬توھان جي صبر ۾ توھان جا روح آھن‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن اوھين يروشلِ کي لشڪر سان ڍڪيل ڏسندا‪ ،‬تڏھن ڄاڻو ته ان جي ويراني ويجھي آھي‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ جيڪي يھوديہ ۾ آھن سي جبلن ڏانھن ڀڄي وڃن ‪.‬۽ جيڪي ان جي وچ ۾ آھن تن کي ڇڏي ڏيو ‪.‬۽ جيڪي ملڪن ۾ آھن انھن کي ان‬ ‫ء‬ ‫۾ داخل ٿيڻ نه ڏيو‪.‬‬ ‫لِ تہ جيڪي ڪجھہ لکيل آھي سو پورو ٿئي‪.‬‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو اھي انتقام جا ڏينھن آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫!ڇالِ ⁠جو ھن ملڪ ۾ وڏي مصيبت ۽ ھن‬ ‫لِ جيڪي کير پيارين ٿا‪ ،‬انھن ڏينھن ۾‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي پيٽ سان آھن ۽ انھن ء‬ ‫‪23‬پر اِسوس انھن ء‬ ‫قوم تي غضب ھوندو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اھي تلوار جي ڪناري سان ڪرندا‪ ،‬۽ سڀني قومن ۾ قيد ڪيو ويندو‪ ،‬۽ يروشلِ کي غير قومن جي ھيٺ لھي ويندو‪ ،‬جيستائين غير‬ ‫قومن جا وقت پورا نه ٿين‪.‬‬ ‫‪25‬۽ سج‪ ،‬چنڊ ۽ تارن ۾ نشانيون ھونديون ‪.‬۽ زمين تي قومن جي مصيبت‪ ،‬پريشاني سان؛ سمنڊ ۽ لھرن جون لھرون؛‬ ‫لِ جيڪي زمين تي اچي رھيا آھن‪،‬‬ ‫‪26‬ماڻھن جون دليون انھن کي خوف کان بيزار ڪري رھيون آھن‪ ،‬۽ انھن شين کي سنڀالڻ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو آسمان جون طاقتون لرزجي وينديون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پوِ اھي ابن ⁠آدم کي قدرت ۽ وڏي شان سان ڪڪر ۾ ايندي ڏسندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬جڏھن اھي ڳالھيون ٿيڻ لڳن‪ ،‬تڏھن مٿي نھارو ۽ پنھنجو مٿو مٿي ڪريو ‪.‬ڇو ته توھان جو ڇوٽڪارو ويجھو اچي رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬ھن انھن کي ھڪڙو مثال ٻڌايو ‪.‬انجير جو وڻ ۽ سڀ وڻ ڏسو‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن اھي ھاڻي نڪرندا‪ ،‬توھان ڏسندا ۽ پنھنجي پاڻ کي ڄاڻو ٿا ته اونھاري ھاڻي ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪31‬اھڙي ءِ طرح اوھين جڏھن اھي ڳالھيون ٿينديون ڏسندا‪ ،‬تڏھن ڄاڻو تہ خدا جي بادشاھت ويجھي آھي‪.‬‬ ‫‪32‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ھي ءِ پيڙھہ ختِ نہ ٿيندي‪ ،‬جيستائين اھي سڀ ڳالھيون پوريون نہ ٿين‪.‬‬ ‫‪33‬آسمان ۽ زمين ٽري ويندا‪ ،‬پر منھنجون ڳالھيون ختِ نه ٿينديون‪.‬‬ ‫‪34‬۽ پنھنجو پاڻ کي خبردار ٿجو‪ ،‬متان ڪنھن وقت اوھان جي دلين تي لڄالٽ‪ ،‬شرابي‪ ،‬۽ ھن حياتي ءِ جي پرواھين تي غالب اچي‪ ،‬۽ اھو‬ ‫ڏينھن بيخبري ءِ ۾ اوھان تي اچي‪.‬‬ ‫‪35‬ڇالِ ⁠جو اھا ڦاسي انھن سڀني تي ايندي‪ ،‬جيڪي سڄي زمين تي رھندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬تنھنڪري اوھين جاڳندا رھو ۽ ھميشہ دعا ڪريو‪ ،‬تہ جيئن اوھين انھن سڀني واقَن کان بچڻ ۽ ابن ⁠آدم جي اڳيان بيھڪ ٿيڻ جي‬ ‫لئق ٿي وڃو‪.‬‬ ‫‪37‬ڏينھن جو ھو ھيڪل ۾ تَليِ ڏيندو ھو ‪.‬۽ رات جو ھو ٻاھر نڪتو ۽ جبل ۾ رھيو جنھن کي زيتون جو جبل سڏيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ کيس ٻڌن‪.‬‬ ‫‪38‬۽ سڀيئي ماڻھو صبح جو سوير ھيڪل ۾ وٽس آيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬ھاڻي بي ⁠خميري ماني ءِ جي عيد ويجھي آئي‪ ،‬جنھن کي عيد ِصح سڏيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬سردار ڪاھنن ۽ شريَت جا عالِ ڳولي رھيا ھئا تہ ڪيئن کيس مارين ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي ماڻھن کان ڊڄندا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ شيطان يھوداہ ۾ داخل ٿيو‪ ،‬جنھن جو نالو اسڪريوتي آھي‪ ،‬جيڪو ٻارھنن جي تَداد مان ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پوِ ھو ھليو ويو ۽ سردار ڪاھنن ۽ سردارن سان صلح ڪيائين تہ ڪيئن کيس انھن جي حوالي ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اھي خوش ٿيا ۽ کيس پئسا ڏيڻ جو واعدو ڪيائون‪.‬‬ ‫‪6‬ھن واعدو ڪيو ۽ موقَو ڳوليائين تہ ميڙ جي غير موجودگي ءِ ۾ کيس انھن جي حوالي ڪري‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ بي ⁠خميري ماني ءِ جو ڏينھن آيو‪ ،‬جڏھن عيد ِصح کي مارڻ گھربو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ عيد ِصح تيار ڪريو‪ ،‬تہ جيئن اسين کائون‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ھن پطرس ۽ يوحنا کي چيو تہ ”وڃو ۽ اسان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اسين تياريون ڪريون؟‬ ‫‪ِ9‬ءقءا ءل لءهه” ‪:‬تون ڪٿي ٿو چاھين جنھن ء‬ ‫‪ِ10‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬ڏسو‪ ،‬جڏھن اوھين شھر ۾ داخل ٿيندا‪ ،‬تڏھن ھڪڙو ماڻھو اوھان سان ملندو‪ ،‬جيڪو پاڻي ءِ جو گھڙو کڻندو ‪.‬ھن جي پٺيان‬ ‫گھر ۾ داخل ٿيو جتي ھو داخل ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ توھان گھر جي مالڪ کي چوندا تہ ”استاد تو کي چوندو تہ ”اھا مھماني ڪمرو ڪٿي آھي‪ ،‬جتي آ ءِ پنھنجن شاگردن سان گڏ عيد‬ ‫ء‬ ‫ِصح کائيندس؟‬ ‫‪12‬۽ اھو اوھان کي ھڪڙو وڏو مٿاھين ڪمرو ڏيکاريندو ‪:‬اتي تيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪13‬اھي ويا ۽ ڏٺائون جيئن ھن کين چيو ھو ۽ عيد ِصح تيار ڪيائون‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن اھا گھڙي آئي تہ ھو ۽ ٻارھن رسول ساڻس گڏ ويھي رھيا‪.‬‬ ‫‪ِ15‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬مون دل سان چاھيو آھي تہ ھي عيد ِصح اوھان سان گڏ کائڻ کان اڳي جو آ ءِ ڏک سکيان‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ آ ءِ انھي ءِ کان وڌيڪ نہ کائيندس‪ ،‬جيستائين اھو خدا جي بادشاھت ۾ پورو نہ ٿئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھن پيالو کڻي شڪر ڪيو ۽ چيائين تہ ”ھي وٺو ۽ پاڻ ۾ ورھايو‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيستائين خدا جي بادشاھت نہ ايندي تيستائين آ ءِ ڊاک جو ميوو نہ پيئندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڏنو ويو آھي‪ ،‬ھي ڪِ منھنجي‬ ‫‪19‬ھن ماني ورتي ۽ شڪر ادا ڪيو ۽ ٽوڙي کين ڏنائين تہ ”ھي منھنجو بدن آھي جيڪو اوھان ء‬ ‫لِ ڪيو‪.‬‬ ‫يادگيري ءِ ء‬ ‫لِ وھايو ويو آھي‪.‬‬ ‫پوِ پيالو بہ چيائين تہ ”ھي پيالو منھنجي رت ۾ نئون عھد آھي‪ ،‬جيڪو اوھان ء‬ ‫‪20‬اھڙي ءِ طرح ماني ءِ کان ء‬ ‫‪21‬پر ڏس‪ ،‬مون کي پڪڙائڻ واري جو ھٿ مون سان گڏ ميز تي آھي‪.‬‬ ‫لِ جنھن جي ھٿان کيس پڪڙجي ٿو!‬ ‫‪22‬۽ سچ پچ ابن ⁠آدم ھليو ويندو‪ ،‬جيئن اھو طئي ڪيو ويو ھو‪ ،‬پر اِسوس آھي انھي ءِ ماڻھو ءِ ء‬

‫‪73‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪23‬پوِ پاڻ ۾ پڇڻ لڳا تہ انھن مان ڪنھن کي اھو ڪِ ڪرڻ گھرجي؟‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ انھن جي وچ ۾ پڻ تڪرار پيدا ٿيو ته انھن مان ڪنھن کي سڀ کان وڏو سمجھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ار ‪.‬۽ اهھي جيڪي مٿن اختيار ھلئين ٿا‪ ،‬اهھي ”مددگار “سڏجن ٿا‪.‬‬ ‫‪ِ25‬ءقءا ءل لءهه ‪ِ:‬ءقءا ءل لءهه ءِي لالء لعلء ءمينء ءمنء النل ء‬ ‫‪26‬پر اوھين ائين نہ ھوندؤ‪ ،‬پر جيڪو اوھان ۾ وڏو آھي‪ ،‬تنھن کي ننڍي وانگر ٿيڻ گھرجي ‪.‬۽ اھو اھو آھي جيڪو سردار آھي‪ ،‬جيئن اھو‬ ‫جيڪو خدمت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪27‬ڇالِ ⁠جو ڇا اھو وڏو آھي‪ ،‬جيڪو ماني تي ويھي ٿو يا اھو جيڪو خدمت ڪري ٿو؟ ڇا اھو نہ آھي جيڪو ماني تي ويٺو آھي؟ پر‬ ‫ء‬ ‫مان توھان جي وچ ۾ آھيان جيئن خدمت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬اوھين اھي ئي آھيو‪ ،‬جيڪي منھنجي آزمائش ۾ مون سان گڏ رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ ھڪ بادشاھت مقرر ڪريان ٿو‪ ،‬جيئن منھنجي پي هِ مون کي مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬۽ آ ءِ اوھان ء‬ ‫لِ تہ اوھين منھنجي بادشاھت ۾ منھنجي دسترخوان تي کائو ۽ پيئو ۽ تخت تي ويھي بني اسرائيل جي ٻارھن قبيلن جو انصاف‬ ‫‪30‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫ل‬ ‫ه‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫سلَء ‪:‬‬ ‫ش لي همونء ‪ِ ،‬ءن ء‬ ‫الربب ‪ِ:‬ءن ء‬ ‫‪ِ31‬ءقءا ءل ل‬ ‫ش ليطانء ِءلى الَءينء لهه لهه يء لر ء‬ ‫لِ دعا گھري آھي تہ تنھنجو ايمان ٽٽي نہ پوي‪ ،‬۽ جڏھن تون بدلجي وڃين تڏھن پنھنجن ڀائرن کي مضبوط ڪر‪.‬‬ ‫‪32‬پر مون تو ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫مرڻ‬ ‫۽‬ ‫۾‬ ‫جيل‬ ‫ٻئي‬ ‫آھيان‪،‬‬ ‫تيار‬ ‫وڃڻ‬ ‫گڏ‬ ‫توسان‬ ‫‪:‬خداوند‪،‬‬ ‫‪ِ33‬ءقءا ءل لءهه”‬ ‫لِ‬ ‫ِ‬ ‫آ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪34‬ھن چيو تہ ”آ ءِ تو کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬پطرس‪ ،‬اڄ ڪڪڙ بانگ نہ ڏيندو‪ ،‬ان کان اڳ جو تون ٽي دَِا انڪار ڪندين تہ تون مون کي‬ ‫سڃاڻين‪.‬‬ ‫شيِ جي گھٽتائي‬ ‫سواِ موڪليو ھو‪ ،‬تڏھن اوھان کي ڪنھن‬ ‫‪35‬ھن انھن کي چيو تہ ”جڏھن مون اوھان کي پرس‪ ،‬ٻڪري ءِ ۽ بوٽن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھئي؟ ۽ چيائون‪ ،‬ڪجھ به نه‪.‬‬ ‫‪36‬پوِ ھن انھن کي چيو تہ ”پر ھاڻي جنھن وٽ ڳوٿري ھجي تہ اھو کڻي ۽ ساڳي ءِ طرح سندس ڳوٿري وٺي ۽ جنھن وٽ تلوار نہ آھي‬ ‫ء‬ ‫سو پنھنجو پھراڻ وڪڻي ھڪڙو خريد ڪري‪.‬‬ ‫‪37‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ اھو جيڪو لکيل آھي سو اڃا تائين مون ۾ پورو ٿيڻ گھرجي‪ ،‬۽ اھو گنھگارن ۾ ڳڻيو ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو منھنجي باري ۾ ڳالھيون ختِ ٿي چڪيون آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬وقءالء” ‪:‬اي خداوند‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ھتي ٻه تلوارون آھن ‪.‬۽ ھن انھن کي چيو تہ‪ ،‬اھو ڪاِي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬پوِ ھو ٻاھر نڪري ويو‪ ،‬جيئن ھن جي مرضي ھئي‪ ،‬زيتون جي جبل ڏانھن ‪.‬۽ سندس شاگرد پڻ سندس پٺيان لڳا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي ھو‪ ،‬تڏھن انھن کي چيائين تہ ”دعا گھرو تہ اوھين آزمائش ۾ نہ پئو‪.‬‬ ‫‪40‬جڏھن ھو انھي ءِ ء‬ ‫‪41‬پوِ ھو انھن کان ھٽي ويو ۽ پٿر جي ٿڙ تي گوڏا کوڙي دعا گھريائين تہ‬ ‫ء‬ ‫‪42‬چيائين تہ ”ابا‪ ،‬جيڪڏھن توھان چاھيو تہ ھي پيالو مون کان ھٽائي ڇڏ‪ ،‬پر منھنجي نہ‪ ،‬پر تنھنجي مرضي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫‪43‬۽ آسمان مان ھڪڙو ملئڪ مٿس ظاھر ٿيو‪ ،‬جنھن کيس مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪44‬۽ سخت تڪليف ۾ ھو وڌيڪ دل سان دعا گھريائين‪ ،‬۽ سندس پگھر ائين پيو ڄڻ رت جا وڏا ڦڙا زمين تي ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪45‬جڏھن ھو دعا مان اٿيو ۽ پنھنجن شاگردن وٽ آيو‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ اھي غِ ۾ سمايل آھن‪.‬‬ ‫‪46‬انھن کي چيو تہ ”ڇو ٿا سمھو؟ اٿو ۽ دعا ڪريو‪ ،‬متان توھان آزمائش ۾ داخل ٿيو‪.‬‬ ‫‪47‬جڏھن ھو ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھڪڙو ميڙ ڏٺائين‪ ،‬جنھن کي يھوداہ سڏيو ويندو ھو‪ ،‬جيڪو ٻارھن مان ھڪڙو ھو‪ ،‬سو انھن جي‬ ‫عيسي جي ويجھو اچي کيس چميائين‪.‬‬ ‫اڳيان ھليو ويو ۽‬ ‫ي‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”يھوداہ‪ ،‬ڇا تون ابن ⁠آدم کي چمي ڏيئي پڪڙائيندين؟‬ ‫‪48‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪49‬جڏھن ھن جي آس پاس ويٺلن ڏٺو تہ اڳتي ڇا ٿيڻو آھي‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڇا اسين تلوار سان مارينداسين؟‬ ‫‪50‬انھن مان ھڪڙي وڏي سردار ڪاھن جي نوڪر کي ڌڪ ھنيو ۽ سندس ساڄو ڪن وڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اڃا صبر ڪريو ‪.‬۽ ھن جي ڪن کي ھٿ ڪيو‪ ،‬۽ ھن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫‪51‬تنھن تي‬ ‫ي‬ ‫عيسي سردار ڪاھنن‪ ،‬ھيڪل جي سردارن ۽ بزرگن کي‪ ،‬جيڪي وٽس آيا ھئا‪ ،‬تن کي چيو تہ ”ڇا اوھين ائين نڪرندا آھيو‬ ‫‪52‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫جيئن ڪو چور‪ ،‬تلوارن ۽ لٺن سان؟‬ ‫‪53‬جڏھن آ ءِ روزانو اوھان سان گڏ ھيڪل ۾ ھوس‪ ،‬تڏھن اوھان مون تي ھٿ نہ ڊگھيو‪ ،‬پر ھي آھي اوھان جو وقت ۽ اونداھين جي طاقت‪.‬‬ ‫‪54‬پوِ ھن کي پڪڙي وٺي ويا ۽ وڏي سردار ڪاھن جي گھر وٺي آيا ‪.‬۽ پطرس پري پري کان پٺيان لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪55‬جڏھن ھنن ھال جي وچ ۾ باھہ ٻاري ۽ گڏ ٿي بيٺا‪ ،‬تڏھن پطرس انھن جي وچ ۾ اچي ويٺو‪.‬‬ ‫‪56‬پر ھڪڙي نوڪري ءِ ھن کي ڏٺو تہ ھو باھہ وٽ ويٺو آھي‪ ،‬۽ غور سان ھن ڏانھن نھاري چيائين تہ ”ھي ماڻھو بہ ساڻس گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪57‬تنھن تي ھن انڪار ڪندي چيو تہ ”اي عورت‪ ،‬آ ءِ ھن کي نہ ٿو سڃاڻان‪.‬‬ ‫پوِ ٻئي ھن کي ڏسي چيو تہ ”تون بہ انھن مان آھين ‪.‬۽ پطرس چيو ته‪ ،‬انسان‪ ،‬مان نه آھيان‪.‬‬ ‫‪58‬ٿوري ءِ دير کان ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو‬ ‫پوِ ٻئي وڏي اعتماد سان چوڻ لڳا تہ ”حقيقت ۾ ھي ماڻھو بہ ساڻس گڏ ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪59‬۽ اٽڪل ھڪ ڪلڪ جي وقفي کان ء‬ ‫گليلي آھي‪.‬‬ ‫‪60‬پطرس چيو تہ ”اي ماڻھو‪ ،‬مون کي خبر نہ آھي تہ تون ڇا ٿو چوين ‪.‬۽ ِوري طور تي‪ ،‬جڏھن ھو اڃا ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬ڪڪڙ‬ ‫چريو‪.‬‬ ‫‪61‬تڏھن خداوند ڦري پطرس ڏانھن نھاريو ‪.‬۽ پطرس کي خداوند جو ڪلم ياد آيو‪ ،‬جيڪو ھن کيس چيو ھو‪” ،‬ڪڪڙ جي ٻانگ ڏيڻ کان‬ ‫اڳ‪ ،‬تون ٽي دَِا منھنجو انڪار ڪندين‪.‬‬ ‫‪62‬تنھن تي پطرس ٻاھر نڪري ويو ۽ روئڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي کي پڪڙيو ھو‪ ،‬تن مٿس ٺٺوليون ڪيون ۽ کيس ڌڪ ھڻايا‪.‬‬ ‫‪63‬جن ماڻھن‬ ‫ي‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬ڪنھن تو کي مارايو آھي؟‬ ‫”نبوت‬ ‫تہ‬ ‫پڇيائونس‬ ‫۽‬ ‫ھنيا‬ ‫ڌڪ‬ ‫تي‬ ‫منھن‬ ‫سندس‬ ‫تڏھن‬ ‫ڪيون‪،‬‬ ‫بند‬ ‫اکيون‬ ‫‪64‬جڏھن ھنن‬ ‫ء‬

‫‪74‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫‪65‬۽ ٻيون ڪيتريون ئي ڪفر جون ڳالھيون ھن جي خلف ھيون‪.‬‬ ‫عيسي کي پنھنجي ڪائونسل ۾ وٺي ويا ۽‬ ‫۽‬ ‫ٿيا‬ ‫گڏ‬ ‫اچي‬ ‫عالِ‬ ‫جا‬ ‫شريَت‬ ‫‪66‬جيئن ئي ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن ماڻھن جا بزرگ‪ ،‬سردار ڪاھن ۽‬ ‫ي‬ ‫چيائونس‪.‬‬ ‫‪67‬ڇا تون مسيح آھين؟ اسان کي ٻڌايو ‪.‬۽ ھن کين چيو تہ ”جيڪڏھن آ ءِ اوھان کي ٻڌايان تہ اوھين ايمان نہ آڻيندؤ‪.‬‬ ‫‪68‬۽ جيڪڏھن آ ءِ اوھان کان پڇان تہ اوھين مون کي جواب نہ ڏيندؤ ۽ نڪي مون کي وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫پوِ ابن ⁠آدم خدا جي قدرت جي ساڄي پاسي ويھندو‪.‬‬ ‫‪69‬ھن کان ء‬ ‫‪70‬تڏھن انھن سڀني چيو تہ ”ڇا تون خدا جو ِرزند آھين؟ ۽ ھن انھن کي چيو تہ ”اوھين چئو ٿا تہ آ ءِ آھيان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اسان پاڻ ھن جي وات بابت ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫‪71‬انھن چيو تہ ”اسان کي وڌيڪ شاھدي جي ڪھڙي ضرورت آھي؟‬ ‫ء‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬انھن جو سڄو ميڙ اٿي بيٺو ۽ کيس پلطس وٽ وٺي آيا‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ انھن مٿس تھمت ھڻڻ شروع ڪئي تہ ”اسان ڏٺو آھي تہ ھي ماڻھو قوم کي بگاڙيندو ۽ قيصر کي خراج ڏيڻ کان منع ڪندو ھو ۽‬ ‫ء‬ ‫چوندو ھو تہ ھو پاڻ مسيح بادشاھ آھي‪.‬‬ ‫‪3‬پلطس کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون يھودين جو بادشاھہ آھين؟ ۽ ھن کيس جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬تون ئي چوين ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬تڏھن پلطس سردار ڪاھنن ۽ ماڻھن کي چيو تہ ”مون کي ھن ماڻھو ءِ ۾ ڪوبہ ڏوھہ نِر نٿو اچي‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ اھي سڀ کان وڌيڪ سخت ٿي چوڻ لڳا تہ ”ھي گليل کان وٺي ھن ھنڌ تائين سڄي يھودين ۾ تَليِ ڏئي ماڻھن کي ڀڙڪائي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن پلطس گليل جي باري ۾ ٻڌو‪ ،‬تڏھن پڇيائين تہ ڇا اھو ماڻھو گليلي آھي؟‬ ‫‪7‬جڏھن ھن کي خبر پئي تہ ھو ھيروديس جي علئقي جو آھي‪ ،‬تڏھن ھن کيس ھيروديس ڏانھن موڪليو‪ ،‬جيڪو پاڻ بہ انھي ءِ وقت‬ ‫يروشلِ ۾ ھو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن ھن بابت‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن کي گھڻي عرصي کان ڏسڻ جي تمنا ھئي‪،‬‬ ‫عيسي کي ڏٺو تہ ڏاڍو خوش ٿيو‪،‬‬ ‫‪8‬جڏھن ھيروديس‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڪيتريون ئي ڳالھيون ٻڌيون ھيون ‪.‬۽ ھن کي اميد ھئي ته ھن طرِان ڪو مَجزو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ ھن کانئس گھڻين ڳالھين ۾ پڇيو ‪.‬پر ھن کيس ڪجھ به جواب نه ڏنو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬سردار ڪاھنن ۽ شريَت جا عالِ بيٺا ھئا ۽ سختي ءِ سان مٿس الزام ھڻڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ ھيروديس پنھنجن جنگي ماڻھن سان گڏ ھن کي بيزار ڪيو ۽ ٺٺوليون ڪيائين ۽ کيس خوبصورت پوشاڪ پھرائي پلطس وٽ‬ ‫ء‬ ‫موڪليائين‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اڳي ھو پاڻ ۾ دشمني ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ ئي ڏينھن پلطس ۽ ھيروديس پاڻ ۾ دوست ٿي ويا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن پلطس سردار ڪاھنن‪ ،‬حاڪمن ۽ ماڻھن کي گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬انھن کي چيائين تہ ”اوھين ھن ماڻھو ءِ کي مون وٽ وٺي آيا آھيو‪ ،‬جيئن ماڻھن کي گمراھہ ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڏس‪ ،‬مون ھن کي اوھان جي‬ ‫اڳيان جاچي ڏٺو آھي‪ ،‬تہ ھن ماڻھو ءِ ۾ انھن ڳالھين کي ڇھڻ ۾ ڪوبہ ڏوھہ نہ مليو آھي‪ ،‬جن جا اوھين مٿس الزام ھڻندا آھيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون تو کي ھن ڏانھن موڪليو آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬موت جي لئق ڪجھ به نه ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬نه‪ ،‬نه ھيروديس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءِ کيس سزا ڏيندس ۽ کيس آزاد ڪندس‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙي کي عيد تي آزاد ڪري)‪.‬‬ ‫( ‪17‬ضروري آھي ته ھو انھن ء‬ ‫لِ برابا کي آزاد ڪريو‪.‬‬ ‫اسان‬ ‫۽‬ ‫ڏيو‬ ‫ڇڏي‬ ‫کي‬ ‫”ھن‬ ‫تہ‬ ‫چيائون‬ ‫‪18‬اھي سڀ ھڪدم رڙ ڪري‬ ‫ِ‬ ‫ماڻھو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ جيل ۾ وڌو ويو)‪.‬‬ ‫( ‪19‬جنھن کي شھر ۾ بغاوت ڪرڻ ۽ قتل ڪرڻ ء‬ ‫لِ راضي ٿي انھن سان وري ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري پلطس‬ ‫عيسي کي آزاد ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫‪21‬پر انھن رڙيون ڪري چيو تہ ”صليب تي چاڙھيو‪ ،‬صليب تي چاڙھيو‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ ھن انھن کي ٽيون ڀيرو چيو تہ ”ڇو‪ ،‬ھن ڪھڙو بڇڙو ڪِ ڪيو آھي؟ مون کي ھن ۾ موت جو ڪو سبب نه مليو آھي ‪:‬تنھن‬ ‫ء‬ ‫ڪري مان ھن کي سزا ڏيندس‪ ،‬۽ ھن کي ڇڏي ڏي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ اھي ِوري طور تي وڏي آوازن سان گڏ ٿيا‪ ،‬۽ اھو مطالبو ڪيو ويو ته کيس صليب تي چاڙھيو وڃي ‪.‬۽ انھن ۽ سردار ڪاھنن جا‬ ‫آواز غالب ٿيا‪.‬‬ ‫‪24‬تنھن تي پلطس حڪِ ڏنو تہ جيئن انھن جي گھرج تي ائين ٿئي‪.‬‬ ‫لِ ھن کي آزاد ڪيو‪ ،‬جيڪو ِتنو ۽ قتل جي ڪري جيل ۾ وڌو ويو ھو‪ ،‬جنھن کي ھنن گھريو ھو ‪.‬پر ھن يسوع کي انھن‬ ‫‪25‬۽ ھن انھن ء‬ ‫جي مرضي تي پھچايو‪.‬‬ ‫‪26‬جڏھن ھو کيس وٺي ويا‪ ،‬تڏھن انھن شمَون نالي ھڪڙي ڪرينيائي کي پڪڙي‪ ،‬جيڪو ملڪ مان نڪرندو ھو ۽ مٿس صليب رکيل‬ ‫عيسي جي پٺيان اھو کڻندو‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو‬ ‫ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬ماڻھن ۽ عورتن جو ھڪڙو وڏو ميڙ ھن جي پٺيان ھليو‪ ،‬جن بہ ھن تي ماتِ ڪيو ۽ ماتِ ڪيو‪.‬‬ ‫لِ روو‪.‬‬ ‫‪28‬پر‬ ‫لِ ۽ پنھنجن ٻارن ء‬ ‫لِ نہ رو‪ ،‬پر پنھنجي ء‬ ‫عيسي انھن ڏانھن ڦري چيو تہ ”يروشلِ جون ڌيئرون‪ ،‬منھنجي ء‬ ‫ي‬ ‫‪29‬ڇالِ ⁠جو ڏس‪ ،‬اھي ڏينھن اچي رھيا آھن‪ ،‬جن ۾ اھي چوندا تہ ”سڀاڳا آھن اهھي بانجھ‪ ،‬۽ اهھي پيٽ جيڪي ڪڏھن ڄاوا ئي نہ آھن‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫اهھي ٻچا آھن جن ڪڏھن بہ پيٽ نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ اھي جبلن کي چوڻ لڳندا تہ ”اسان تي ڪر ‪.‬۽ جبلن ڏانھن‪ ،‬اسان کي ڍڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏھن اھي اھي ڪِ ڪنھن سائي وڻ ۾ ڪندا تہ سڪي ۾ ڇا ڪندا؟‬ ‫ء‬ ‫‪32‬۽ ٻه ٻيا بہ ھئا‪ ،‬جيڪي ڏوھاري ھئا‪ ،‬جن کي ھن سان گڏ ماريو ويو‪.‬‬

‫‪75‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫جاِ تي پھتا‪ ،‬جنھن کي ڪلوري سڏيندا آھن‪ ،‬تڏھن انھن کيس صليب تي چاڙھي ڪوڪا ھڻايا ۽ انھن بدڪارن کي‪،‬‬ ‫‪33‬جڏھن ھو انھي ءِ ء‬ ‫ھڪڙي کي ساڄي ۽ ٻئي کي کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫عيسي چيو تہ ”اي بابا‪ ،‬انھن کي مَاف ڪر ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي نٿا ڄاڻن ته اھي ڇا ڪندا آھن ‪.‬۽ ھن جا ڪپڙا ورھايا‪ ،‬۽ پهراو وڌا‪.‬‬ ‫‪34‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪35‬۽ ماڻھو بيھي رھيا ‪.‬۽ انھن سان گڏ حڪمرانن به مٿس ٺٺوليون ڪندي چيو تہ ”ھن ٻين کي بچايو ‪.‬ھن کي پاڻ کي بچائڻ ڏيو‪ ،‬جيڪڏھن‬ ‫ھو مسيح آھي‪ ،‬خدا جو چونڊيو‪.‬‬ ‫‪36‬پوِ سپاھي بہ مٿس ٺٺوليون ڪري وٽس آيا ۽ کيس سرڪي پيش ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫بچاِ‪.‬‬ ‫‪37‬۽ چيائين تہ ”جيڪڏھن تون يھودين جو بادشاھہ آھين تہ پاڻ کي‬ ‫ء‬ ‫‪38‬ھن تي يوناني‪ ،‬لطيني ۽ عبراني اکرن ۾ لکيل ھو تہ ”ھي يھودين جو بادشاھہ آھي‪.‬‬ ‫بچاِ‪.‬‬ ‫‪39‬جن ڏوھارين کي ٽنگيو ويو ھو تن مان ھڪڙي مٿس طنز ڪندي چيو تہ ”جيڪڏھن تون مسيح آھين تہ پاڻ کي ۽ اسان کي‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون انھي ءِ ئي سزا ۾ آھين؟‬ ‫‪40‬پر ٻئي جواب ڏنو تہ ”ڇا تون خدا کان نٿو ڊڄين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬۽ بيشڪ اسان انصاف ڪيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اسان کي اسان جي عملن جو پورو بدلو ملي ٿو‪ ،‬پر ھن شخص ڪجھ به غلط نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬جڏھن تون پنھنجي بادشاھت ۾ ايندين مون کي ياد ڪر‪.‬‬ ‫‪42‬ھن‬ ‫ي‬ ‫‪43‬عيسي کيس چيو تہ ”آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اڄ تون مون سان گڏ بھشت ۾ ھوندين‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪44‬اھو اٽڪل ڇھون ڪلڪ ھو‪ ،‬۽ سڄي زمين تي اوندھہ ڇانيل ھئي‪ ،‬جيستائين نائين وڳي تائين‪.‬‬ ‫‪45‬۽ سج اونڌو ٿي ويو‪ ،‬۽ ھيڪل جو پردو وچ ۾ ڦاٽي ويو‪.‬‬ ‫پوِ ھن روح کي‬ ‫‪46‬جڏھن‬ ‫عيسي وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”اي بابا‪ ،‬آ ءِ پنھنجو روح تنھنجي ھٿن ۾ سونپيان ٿو‪ ،‬۽ ائين چوڻ کان ء‬ ‫ي‬ ‫ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫‪47‬جڏھن صوبيدار اھو حال ڏٺو‪ ،‬تڏھن خدا جي واکاڻ ڪندي چيائين تہ ”بيشڪ ھي سچو ماڻھو ھو‪.‬‬ ‫‪48‬۽ سڀيئي ماڻھو جيڪي انھي ءِ ڏسڻ وٽان گڏ ٿيا ھئا‪ ،‬سي اھو حال ڏسي پنھنجا سينو ٽھڪ ڏيئي موٽي ويا‪.‬‬ ‫‪49‬سڀئي سندس واقفيت ۽ عورتون جيڪي گليل کان سندس پٺيان آيون ھيون‪ ،‬پري بيٺي ھيون ھيون‪.‬‬ ‫‪50‬۽ ڏسو‪ ،‬اتي ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن جو نالو يوسف ھو‪ ،‬ھڪڙو صلحڪار ھو ‪.‬۽ ھو ھڪ سٺو ماڻھو ھو‪ ،‬۽ ھڪ عادل ھو‪:‬‬ ‫( ‪51‬اھو ھنن جي صلح ۽ عمل کي قبول نه ڪيو ھو؛ )ھو يھودين جي ھڪڙي شھر ارميٿيا جو رھيو‪ ،‬جيڪو پاڻ به خدا جي بادشاھت‬ ‫جو انتِار ڪري رھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي جي لش جي منٿ ڪيائين‪.‬‬ ‫‪52‬اھو ماڻھو پلطس وٽ ويو ۽‬ ‫ي‬ ‫‪53‬پوِ ھن ان کي ھيٺ لٿو ۽ ان کي چادر ۾ ويڙھي ھڪڙي قبر ۾ رکيائين‪ ،‬جيڪا پٿر ۾ ڪٽيل ھئي‪ ،‬جنھن ۾ اڳي ڪنھن ماڻھو ءِ کي‬ ‫ء‬ ‫دِنايو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪54‬۽ اھو ڏينھن تياري جو ھو‪ ،‬۽ سبت جو ڏينھن اچي ويو‪.‬‬ ‫‪55‬اھي عورتون بہ جيڪي ساڻس گڏ گليل کان آيون ھيون‪ ،‬تن سندس پٺيان ھلندي قبر ڏٺي ۽ ڪيئن سندس لش رکيو ويو‪.‬‬ ‫‪56‬اھي موٽي آيا ۽ مصالَا ۽ عطر تيار ڪيائون ‪.‬۽ سبت جي ڏينھن کي حڪِ موجب آرام ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫‪1‬ھفتي جي پھرين ڏينھن صبح جو سوير ھو قبر تي آيا ۽ جيڪي مصالَا تيار ڪيا ھئا سي ۽ ڪي ٻيا بہ پاڻ سان گڏ کڻي آيا‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ ڏٺائون ته پٿر قبر تان لھي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جو لش نہ لڌو‪.‬‬ ‫‪3‬اھي اندر گھڙي ويا‪ ،‬پر خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪4‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن اھي ان بابت تمام گھڻو حيران ٿي ويا‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ٻه ماڻھو چمڪندڙ ڪپڙن ۾ انھن جي ڀرسان بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيئن اھي ڊڄي ويا ۽ پنھنجا منھن زمين ڏانھن جھڪي‪ ،‬انھن کي چيو تہ "اوھين مئلن ۾ جيئرو ڇو ٿا ڳوليو؟‬ ‫‪6‬ھو ھتي ڪونھي‪ ،‬پر جيئرو ٿي اٿيو آھي‪ ،‬ياد رکو تہ جڏھن ھو اڃا گليل ۾ ھو‪ ،‬تڏھن ھن اوھان سان ڪيئن ڳالھايو ھو‪.‬‬ ‫‪7‬ھن چيو تہ ”ابن ⁠آدم کي ضرور گنھگار ماڻھن جي حوالي ڪيو وڃي ۽ صليب تي چاڙھيو وڃي ۽ ٽئين ڏينھن تي وري جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انھن کي سندس لفظ ياد آيا‪،‬‬ ‫‪9‬قبر مان موٽي آيو ۽ اھي سڀ ڳالھيون يارھن کي ۽ ٻين سڀني کي ٻڌايائين‪.‬‬ ‫‪10‬مريِ مگدليني‪ ،‬يوانا‪ ،‬يَقوب جي ما هِ مريِ ۽ ٻيون عورتون جيڪي انھن سان گڏ ھيون‪ ،‬تن اھي ڳالھيون رسولن کي ٻڌايون‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھن جون ڳالھيون انھن کي بيڪار آکاڻيون لڳيون ۽ انھن تي اعتبار نہ ڪيائون‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ پطرس اٿيو ۽ قبر ڏانھن ڊوڙيو ‪.‬۽ ھيٺ لھي‪ ،‬ھن پاڻ وٽ رکيل ڪپڙا ڏٺا‪ ،‬۽ پاڻ ۾ حيران ٿي ويو‪ ،‬اھو ڇا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬انھن مان ٻہ انھي ءِ ئي ڏينھن ايماوس نالي ڳوٺ ڏانھن ويا‪ ،‬جيڪو يروشلِ کان اٽڪل ٽيھہ ِرلنگ ھو‪.‬‬ ‫‪14‬اھي پاڻ ۾ انھن سڀني واقَن جي باري ۾ ڳالھيون ڪندا رھيا‪ ،‬جيڪي ٿي چڪيون آھن‪.‬‬ ‫عيسي پاڻ ويجھو اچي ساڻن گڏ ھليو‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن ھو پاڻ ۾ ڳالھيون ۽ بَث ڪري رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪16‬پر انھن جون اکيون بند ھيون تہ متان کيس سڃاڻن‪.‬‬ ‫‪ِ17‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬ھي ڪھڙي قسِ جون ڳالھيون آھن جيڪي اوھين ھڪٻئي سان ٿا ھلندا‪ ،‬گھمندا ۽ اداس آھيو؟‬ ‫‪18‬انھن مان ھڪڙي‪ ،‬جنھن جو نالو ڪليوپاس ھو‪ ،‬تنھن کيس وراڻيو تہ ”ڇا تون رڳو يروشلِ ۾ پرديسي آھين ۽ نہ ڄاڻين ٿو تہ ھاڻي اتي‬ ‫ڇا ٿو ٿئي؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪:‬عيسي ناصري جي باري ۾‪ ،‬جيڪو ڪِ ۽ ڪلم ۾ خدا ۽ سڀني ماڻھن جي آڏو زبردست نبي ھو‪.‬‬ ‫شيِ؟ ِقا ءل لهه”‬ ‫‪ِ19‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬ڪھڙي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لِ موڪليو ۽ کيس صليب تي چاڙھي ڪوڪا ھڻايا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ڪيئن سردار ڪاھنن ۽ اسان جي حڪمرانن کيس موت جي سزا ڏيڻ ء‬

‫‪76‬‬

‫لوقا جي انجيل‬

‫سواِ اڄ ٽيون ڏينھن ٿيو آھي جڏھن اھي‬ ‫‪21‬پر اسان کي يقين آھي تہ اھو ئي ھو جنھن بني اسرائيل کي ڇوٽڪارو ڏياريو ھو‪ ،‬۽ ان کان‬ ‫ء‬ ‫ڪِ ٿيا آھن‪.‬‬ ‫‪22‬ھائو‪ ،‬۽ اسان جي جماعت مان ڪي عورتون پڻ اسان کي حيران ڪري ڇڏيون آھن‪ ،‬جيڪي قبر تي صبح جو ھيون‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن ھن جو لش نہ لڌو‪ ،‬تڏھن اچي چيائون تہ انھن ملئڪن جي رويا بہ ڏٺي آھي‪ ،‬جن چيو تہ ھو جيئرو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ انھن مان ڪي جيڪي اسان سان گڏ ھئا‪ ،‬تن قبر ڏانھن ويا ۽ ائين ئي ڏٺائون جيئن عورتن چيو ھو‪ ،‬پر ھنن کيس نہ ڏٺو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پوِ ھن انھن کي چيو تہ ”اي بي ⁠وقوِو‪ ،‬جيڪي نبين جون ڳالھيون آھن تن کي مڃڻ ۾ سست دل آھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڇا مسيح کي اھي ڏک سھڻ ۽ پنھنجي جلل ۾ داخل ٿيڻ گھرجي؟‬ ‫موسي ۽ سڀني نبين کان شروع ڪري‪ ،‬انھن کي سڀني صَيفن ۾ بيان ڪيو‪ ،‬جيڪي پنھنجي بابت آھن‪.‬‬ ‫‪27‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪28‬۽ اھي ڳوٺ جي ويجھو ويا‪ ،‬جتان ھو ويا ھئا‪ ،‬۽ ھن ائين ڪيو ڄڻ ھو اڳتي ھليو وڃي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪29‬پر انھن کيس چيو تہ ”اسان سان گڏ رھ‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو شام ٿيڻ واري آھي ۽ ڏينھن گھڻو گَري ويو آھي ‪.‬۽ ھو انھن سان گڏ رھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫اندر ويو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن ھو انھن سان گڏ ماني تي ويھي رھيو‪ ،‬ماني ورتي‪ ،‬ان کي برڪت ڏني‪ ،‬۽ ٽوڙيو ۽ انھن کي ڏنو‪.‬‬ ‫‪31‬انھن جون اکيون کوليون ويون‪ ،‬۽ انھن کيس سڃاتو ‪.‬۽ اھو انھن جي نِر کان غائب ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪32‬انھن ھڪٻئي کي چيو تہ ”جڏھن ھو رستي ۾ اسان سان ڳالھائي رھيو ھو ۽ پاڪ لکتون کولي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن اسان جي دل اسان جي‬ ‫اندر ۾ جلندي ئي نہ ھئي ڇا؟‬ ‫‪33‬انھي ءِ ئي گھڙي اھي اٿيا ۽ يروشلِ ڏانھن موٽي آيا ۽ ڏٺائون تہ يارھن ڄڻا گڏ ٿيا آھن ۽ جيڪي انھن سان گڏ ھئا‪.‬‬ ‫‪34‬چيو تہ ”خداوند سچ ⁠پچ جيئرو ٿي اٿيو آھي ۽ شمَون کي ظاھر ٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ انھن ٻڌايو تہ رستي ۾ ڪھڙا ڪِ ڪيا ويا ۽ ڪيئن ماني ٽوڙڻ ۾ انھن جي سڃاڻپ ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي پاڻ انھن جي وچ ۾ بيٺو ۽ کين چيائين تہ ”سلمت ھجي‪.‬‬ ‫‪36‬جڏھن اھي اھي ڳالھيون ڪري رھيا ھئا تہ‬ ‫ي‬ ‫‪37‬پر اھي ڊڄي ويا ۽ ڊڄي ويا ۽ سمجھيائون تہ انھن ڪو روح ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪ِ38‬ءقءا ءل لءهه ” ‪:‬اوھين پريشان ڇو آھيو؟ ۽ دل ۾ خيال ڇو ٿا اچن؟‬ ‫‪39‬منھنجا ھٿ ۽ منھنجا پير ڏسو ته آ ءِ پاڻ آھيان ‪:‬مون کي ھٿ ڪريو ۽ ڏسو ‪.‬ڇاڪاڻ ته روح ۾ گوشت ۽ ھڏا نه آھن‪ ،‬جيئن توھان مون‬ ‫کي ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ ھن ائين چئي کين پنھنجا ھٿ ۽ پير ڏيکاريا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪41‬پوِ جڏھن ھنن اڃا خوشي ءِ جي ڪري ايمان نہ آندو ۽ عجب ۾ پئجي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھن کين چيو تہ ”ڇا توھان وٽ ماني آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪42‬ھنن کيس ڪهرايل مڇي ءِ جو ھڪڙو ٽڪرو ۽ ماکي ءِ جي ڇت جو ٽڪرو ڏنو‪.‬‬ ‫‪43‬ھن اھو ورتو ۽ انھن جي اڳيان کاڌو‪.‬‬ ‫‪44‬ھن انھن کي چيو تہ ”ھي اھي ڳالھيون آھن جيڪي مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬جڏھن آ ءِ اڃا اوھان سان گڏ ھوس‪ ،‬تہ اھي سڀ شيون‬ ‫موسي جي شريَت‪ ،‬نبين ۽ زبور ۾ لکيل آھن ‪.‬منھنجي باري ۾‪.‬‬ ‫ضرور پوريون ٿين‪ ،‬جيڪي‬ ‫ي‬ ‫‪45‬پوِ ھن انھن جي سمجھہ کولي‪ ،‬تہ جيئن اھي لکت کي سمجھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪46‬انھن کي چيائين تہ ”اھي طرح لکيل آھي تہ مسيح جو ڏک سھڻ ۽ ٽئين ڏينھن تي مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫‪47‬۽ اھو آھي تہ توبہ ۽ گناھن جي مَاِي جي تبليغ سڀني قومن ۾ سندس نالي سان ڪئي وڃي‪ ،‬يروشلِ کان شروع ٿي‪.‬‬ ‫‪48‬۽ اوھين انھن ڳالھين جا شاھد آھيو‪.‬‬ ‫‪49‬۽ ڏسو‪ ،‬آ ءِ پنھنجي پي هِ جو واعدو اوھان ڏانھن موڪليان ٿو‪ ،‬پر اوھين يروشلِ جي شھر ۾ رھو‪ ،‬جيستائين اوھان کي مٿاھين ءِ طاقت‬ ‫سان نہ ملي‪.‬‬ ‫‪50‬پوِ ھو انھن کي ٻاھر وٺي بيت ⁠عنياہ ڏانھن وٺي ويو ۽ پنھنجا ھٿ مٿي کڻي کين دعا ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪51‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏھن ھو انھن کي برڪت ڏيندو‪ ،‬ھو انھن کان جدا ٿي آسمان ڏانھن کڄي ويو‪.‬‬ ‫سله لِ ِءي ءعلءى لال هم لست ء ءق ءيِ‪.‬‬ ‫‪ِ52‬ءَ ء لر ء‬ ‫‪53‬۽ ھيڪل ۾ ھميشه خدا جي واکاڻ ۽ واکاڻ ڪندا رھيا ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪77‬‬

‫جان‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬شروعات ۾ الم ھو ۽ الم خدا سان گڏ ھو ۽ الم خدا ھو‪.‬‬ ‫‪2‬اھو ئي شروعات ۾ خدا سان گڏ ھو‪.‬‬ ‫شيِ نه ٺاھي وئي جيڪا ٺهيل ھئي‪.‬‬ ‫سواِ اا به‬ ‫‪3‬سڀ شيون ھن جي ٺاھيل آھن ‪.‬۽ ھن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ھن ۾ زندگي ھئي ‪.‬۽ زندگي انسانن جي روشني ھئي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ روشني اونداھين ۾ چمڪي ٿو ‪.‬۽ اونداھي ان کي نه سمجهي‪.‬‬ ‫‪6‬اتي ھڪڙو ماڻهو مواليو ويو‪ ،‬جنهن جو نالو يوحنا ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ روشني ءِ جي شاھدي ڏئي‪ ،‬تہ جيئن سڀ ماڻهو مٿس ايمان آڻين‪.‬‬ ‫لِ آيو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪7‬اھو ئي شاھدي ء‬ ‫لِ مواليو ويو ھو‪.‬‬ ‫ڏيڻ‬ ‫شاھدي‬ ‫جي‬ ‫ِ‬ ‫روشني‬ ‫ِ‬ ‫انهي‬ ‫پر‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫‪8‬ھو اھو نور نہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬اھا ئي سچي روشني ھئي‪ ،‬جيڪا دنيا ۾ ايندڙ ھر ماڻهو ءِ کي روشن اري ٿي‪.‬‬ ‫‪10‬ھو دنيا ۾ ھو ۽ دنيا ھن جي وسيلي بڻيل ھئي‪ ،‬پر دنيا کيس نہ سڃاتو‪.‬‬ ‫‪11‬ھو پنهنجن وٽ آيو‪ ،‬پر پنهنجن ئي کيس قبول نہ ايو‪.‬‬ ‫‪12‬پر جيترين کيس قبول ايو‪ ،‬انهن کي خدا جو فرزند ٿيڻ جي طاقت ڏني‪ ،‬جيتوڻيڪ انهن کي جيڪي سندس نالي تي ايمان آڻيندا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪي نہ رت مان پيدا ٿيا آھن‪ ،‬نڪي جسم جي مرضي ءِ سان‪ ،‬نڪي ماڻهو ءِ جي مرضي ءِ سان‪ ،‬پر خدا جي مرضي ءِ سان‪.‬‬ ‫‪14‬۽ اھو الم جسماني بڻايو ويو ۽ اسان جي وچ ۾ رھيو‪( ،‬۽ اسان سندس جلل ڏٺو‪ ،‬جيئن پيِ جي اايلي ڄاول جي شان‪) ،‬فضل ۽‬ ‫سچائي سان ڀرپور‪.‬‬ ‫پوِ اچي ٿو سو مون‬ ‫‪15‬يوحنا ھن جي شاھدي ڏني ۽ رڙ اري چيو تہ ”ھي اھو ئي آھي جنهن بابت مون چيو آھي تہ جيڪو مون کان ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو مون کان اڳي ھو‪.‬‬ ‫کان پهريائين آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ ھن جي پوري ءِ طرح اسان کي سڀ اجه مليو آھي‪ ،‬۽ فضل جي بدلي فضل‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي معرفت آئي‪.‬‬ ‫موسي جي وسيلي ڏني ويئي‪ ،‬پر فضل ۽ سچائي‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو شريعت‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪18‬انهن بہ ماڻهو ءِ خدا کي اڏھن بہ نہ ڏٺو آھي ‪.‬اايلي ڄاول پٽ‪ ،‬جيڪو پي ءِ جي ڳچي ءِ ۾ آھي‪ ،‬ھن کيس ظاھر ايو آھي‪.‬‬ ‫يحي جو لکيل آھي‪ ،‬جڏھن يهودين يروشلم مان ااھنن ۽ لوين کي مواليو ھو تہ کانئس پڇن تہ ”تون اير آھين؟‬ ‫‪19‬ھي ءِ ي‬ ‫‪20‬۽ اقرار ايو‪ ،‬۽ انڪار نه ايو ‪.‬پر اقرار ايو‪ ،‬مان مسيح نه آھيان‪.‬‬ ‫”پوِ اا؟ اا تون الياس آھين؟ ۽ ھن چيو ته‪ ،‬مان نه آھيان ‪.‬اا تون اھو نبي آھين؟ ۽ ھن جواب ڏنو‪ ،‬نه‪.‬‬ ‫‪21‬انهن کانئس پڇيو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪22‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”تون اير آھين؟ ته جيئن اسان انهن کي جواب ڏيون جن اسان کي مواليو آھي ‪.‬تون پنهنجي باري ۾ اا ٿو‬ ‫ء‬ ‫چوين؟‬ ‫‪23‬ھن چيو تہ ”آ ءِ انهي ءِ جو آواز آھيان جيڪو رڻ ⁠پٽ ۾ رڙ اري رھيو آھيان‪ ،‬جيئن يسعياہ نبي ءِ چيو آھي تہ ”خداوند جو رستو سڌو‬ ‫اريو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جيڪي مواليا ويا سي فريسين مان ھئا‪.‬‬ ‫”پوِ جيڪڏھن تون اھو نہ مسيح آھين‪ ،‬نڪي الياس‪ ،‬نڪي اھو نبي آھين‪ ،‬تنهنڪري تون بپتسما او ٿو‬ ‫‪25‬تنهن تي انهن کانئس پڇيو تہ‬ ‫ء‬ ‫ڏئين؟‬ ‫‪26‬يوحنا وراڻيو تہ ”آ ءِ پاڻي ءِ سان بپتسما ڏيان ٿو‪ ،‬پر اوھان مان ھڪڙو بيٺو آھي‪ ،‬جنهن کي اوھين نہ ٿا سڃاڻو‪.‬‬ ‫پوِ اچڻ وارو آھي مون کان پهريائين‪ ،‬جنهن جي جوتن جي چادر لھڻ جي لئق نہ آھيان‪.‬‬ ‫‪27‬اھو اھو آھي‪ ،‬جيڪو مون کان ء‬ ‫‪28‬اھي ڳالهيون اردن جي پار بيت ⁠بارا ۾ ٿيون‪ ،‬جتي يوحنا بپتسما ڏئي رھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي پاڻ وٽ ايندي ڏٺو ۽ چيائين تہ ”ڏسو خدا جو گهيٽو‪ ،‬جيڪو دنيا جا گناھہ کڻي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬ٻئي ڏينهن تي يوحنا‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھو‬ ‫پوِ ھڪڙو ماڻهو اچي ٿو جيڪو مون کان پهريائين آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬ھي اھو آھي جنهن جي باري ۾ مون چيو آھي تہ ”مون کان ء‬ ‫مون کان اڳي ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫م‬ ‫ء‬ ‫س مم‪.‬‬ ‫َ‬ ‫پ‬ ‫ب‬ ‫م‬ ‫ت‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫ى‬ ‫ل‬ ‫ِ‬ ‫ى‬ ‫ل‬ ‫ِ‬ ‫ل‬ ‫ي‬ ‫ئ‬ ‫ا‬ ‫مر‬ ‫س‬ ‫ِ‬ ‫م ءء ء‬ ‫‪31‬و ءما َ ء من ت ء معلء ءمهء ء ء ء ء ء ء‬ ‫ء‬ ‫‪32‬يوحنا لکي ٿو تہ ”مون پاڪ روح کي ابوتر وانگر آسمان مان لهندي ڏٺو آھي ۽ اھو مٿس رھيو آھي‪.‬‬ ‫لِ مواليو آھي‪ ،‬تنهن ئي مون کي چيو تہ ”جنهن تي تون روح کي‬ ‫‪33‬۽ مون ھن کي نہ سڃاتو‪ ،‬پر جنهن مون کي پاڻي ءِ سان بپتسما ڏيڻ ء‬ ‫لهندي ۽ مٿس رھندي ڏسندين‪ ،‬سو اھو ئي آھي جيڪو پاڪ روح سان بپتسما ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪34‬پوِ مون ڏٺو ۽ بيان ايم تہ ھي خدا جو فرزند آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ يوحنا ۽ سندس ٻه شاگرد وري بيٺا‪.‬‬ ‫‪35‬ٻئي ڏينهن کان ء‬ ‫‪36‬عيسي کي ھلندي ڏسندي چيائين تہ ”ڏسو خدا جو گهيٽو!‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي پٺيان ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪37‬انهن ٻنهي شاگردن ھن کي ڳالهائيندي ٻڌو ۽‬ ‫ي‬ ‫‪38‬پوِ‬ ‫عيسي ڦريو ۽ انهن کي پٺيان پئي ڏٺائين ۽ چيائين تہ ”اوھين اا ٿا ڳوليو؟ انهن کيس چيو ته‪ ،‬ربي‪( ،‬جنهن جو مطلب آھي‪ ،‬ماسٽر‪) ،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫تون اٿي رھندو آھين؟‬ ‫االِ ⁠جو اھو اٽڪل ڏھين‬ ‫‪39‬ھن انهن کي چيو تہ ”اچو ۽ ڏسو ‪.‬اھي آيا ۽ ڏٺائون جتي ھو رھيو ھو‪ ،‬۽ انهي ءِ ڏينهن ساڻس گڏ رھيا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫الڪ ھو‪.‬‬ ‫يحي جي ڳالهہ ٻڌي سندس پٺيان ھلڻ لڳا‪ ،‬تن مان ھڪڙو شمعون پطرس جو ڀا ءِ اندرياس ھو‪.‬‬ ‫‪40‬جن ٻنهي ي‬

‫‪78‬‬

‫جان‬

‫معني آھي مسيح‪.‬‬ ‫‪41‬ھو پهريائين پنهنجي ڀا ءِ شمعون کي ڳولي لڌو ۽ چيائينس تہ ”اسان کي مسيح مليو آھي‪ ،‬جنهن جي‬ ‫ي‬ ‫عيسي ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”تون شمعون پٽ يونا آھين‪ ،‬تو کي ايفا سڏيو ويندو‪ ،‬جنهن‬ ‫عيسي وٽ وٺي آيو ‪.‬جڏھن‬ ‫‪42‬ھو کيس‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫معني آھي پٿر‪.‬‬ ‫جي‬ ‫ي‬ ‫عيسي گليل ڏانهن وڃڻ وارو ھو‪ ،‬اتي فلپس کي ڳولي چيائين تہ ”مون پٺيان‪.‬‬ ‫‪43‬جنهن ڏينهن‬ ‫ي‬ ‫‪44‬ھاڻي فلپس اندرياس ۽ پطرس جي شهر بيت صيدا ۾ رھيو‪.‬‬ ‫”عيسي ناصري‪،‬‬ ‫موسي شريعت ۽ نبين ۾ لکيو آھي تہ‬ ‫‪45‬فلپس نٿنايل کي ڳولي لڌو ۽ چيائينس تہ ”اسان کي اھو مليو آھي‪ ،‬جنهن بابت‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫يوسف جو پٽ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ ناصرت مان نڪرندي؟ فلپس کيس چيو ته اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪46‬فءَءا ءل نءتءنءائءي ءل لهء” ‪:‬اا اابہ سٺي‬ ‫ء‬ ‫‪47‬عيسي نٿن ⁠ايل کي پاڻ ڏانهن ايندي ڏٺو ۽ چيائين تہ ”ڏسو‪ ،‬سچ ⁠پچ ھڪڙو بني اسرائيل آھي‪ ،‬جنهن ۾ اوبہ فريب اونهي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”ان کان اڳ جو فلپس تو کي سڏي‪ ،‬جڏھن تون انجير جي وڻ ھيٺ‬ ‫‪48‬نٿنيل وراڻيو تہ ”تون مون کي اٿان سڃاڻين؟‬ ‫ي‬ ‫ھئين‪ ،‬مون توکي ڏٺو ھو‪.‬‬ ‫‪49‬نٿنيل وراڻيو تہ ”ربي‪ ،‬تون خدا جو فرزند آھين ‪.‬تون اسرائيل جو بادشاھه آھين‪.‬‬ ‫‪50‬عيسي وراڻيو تہ ”ااااڻ ⁠تہ مون تو کي چيو ھو تہ مون تو کي انجير جي وڻ ھيٺ ڏٺو‪ ،‬اا تون يَين ارين ٿو؟ تون انهن کان‬ ‫ي‬ ‫وڏيون شيون ڏسندين‪.‬‬ ‫پوِ اوھين آسمان ءکليل ڏسندا ۽ خدا جا ملئڪ ابن ⁠آدم تي چڙھندا ۽ لهندا ڏسندا‪.‬‬ ‫‪51‬فءَءا ءل لءهء” ‪:‬آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬ٽئين ڏينهن تي گليل جي قانا ۾ ھڪڙي شادي ھئي ‪.‬۽ يسوع جي ماِ اتي ھئي‪:‬‬ ‫لِ سڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪2‬عيسي ۽ سندس شاگردن کي شادي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي ما ءِ کيس چيو تہ ”ھنن وٽ مئي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن انهن شراب گهريو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪4‬عيسي کيس چيو تہ ”اي عورت‪ ،‬مون کي تو سان اا واسطو آھي؟ منهنجو الڪ اڃا نه آيو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪5‬ھن جي ما ءِ نوارن کي چيو تہ ”جيڪو ھو اوھان کي چوي‪ ،‬سو اريو‪.‬‬ ‫‪6‬اتي يهودين جي پااائي ءِ جي طريَي موجب پٿر جا اهہ پيال رکيا ھئا‪ ،‬جن ۾ ھر ھڪ ٻه يا ٽي فراون ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬عيسي انهن کي چيو تہ ”پاڻي ءِ سان پاڻي ڀريو ‪.‬۽ اءنهن کي انڌي ءِ تائين ڀريو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪8‬فءَءا ءل لءهء ” ‪:‬ھاڻي ٻاھر اڍو ۽ عيد جي گورنر وٽ کڻو ‪.‬۽ اھي ان کي کڻندا آھن‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن عيد جي حاام انهي ءِ پاڻي ءِ جو مزو چکيو ھو‪ ،‬جيڪو شراب ٺاھيو ويو ھو‪ ،‬۽ اھو نہ ڄاڻندو ھو تہ اھو اٿان آھي( ‪:‬پر نوار‬ ‫جيڪي پاڻي اڍندا ھئا‪ ،‬تن کي خبر ھئي؛ )عيد جي گورنر گهوٽ کي سڏيو‪،‬‬ ‫پوِ اھو وڌيڪ خراب ٿيندو آھي ‪:‬پر تو ھن وقت تائين سٺي‬ ‫يم ‪.‬۽ جڏھن ماڻهو چڱي ءِ طرح پيئندا آھن ته ء‬ ‫‪10‬فءَءا ءل لءهء ‪:‬يءَءو ءل لءهء ءمنء مال ءم ءن ءما ء‬ ‫س ءَ ء‬ ‫شراب رکي آھي‪.‬‬ ‫عيسي گليل جي قانا ۾ ائي ۽ پنهنجو جلوو ظاھر ايو ‪.‬۽ سندس شاگردن مٿس ايمان آندو‪.‬‬ ‫شروعات‬ ‫جي‬ ‫‪11‬ھي معجزن‬ ‫ي‬ ‫پوِ ھو‪ ،‬سندس ما ءِ‪ ،‬ڀينرون ۽ سندس شاگرد ساڻ اري افرناحوم ڏانهن ھليو ويو‪ ،‬پر ھو گهڻو ڏينهن اتي رھيا‪.‬‬ ‫‪12‬ھن کان ء‬ ‫عيسي يروشلم ڏانهن ھليو ويو‪.‬‬ ‫۽‬ ‫ھئي‬ ‫ويجهي‬ ‫فصح‬ ‫عيد‬ ‫جي‬ ‫‪13‬يهودين‬ ‫ي‬ ‫‪14‬۽ ھيڪل ۾ ڏٺائين جيڪي ڍڳا‪ ،‬رڍون ۽ ابوتر واڻي رھيا آھن ۽ پئسا مٽائڻ وارا ويٺا آھن‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن ھو ننڍڙن ڍڳن جا کوڙ ٺاھي انهن سڀني کي ھيڪل مان ٻاھر اڍي اڏيو‪ ،‬رڍن ۽ ڍڳن کي ‪.‬۽ بدلجندڙن جا پئسا وجهي اڏيا‪ ،‬۽‬ ‫ٽيبلون اءالئي اڏيائون‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انهن کي چيو جيڪي ابوتر واڻندا آھن‪ ،‬ھتان ھي شيون وٺو ‪.‬منهنجي پي ءِ جي گهر کي واپار جو گهر نه بڻايو‪.‬‬ ‫‪17‬ھن جي شاگردن کي ياد آيو تہ لکيل ھو تہ ”تنهنجي گهر جي جوش مون کي کائي اڏيو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تون ھي ام اري رھيو آھين؟‬ ‫‪18‬تڏھن يهودين کيس جواب ڏنو تہ ”تون اسان کي اهڙي نشاني ڏيکارين ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ٽن ڏينهن ۾ آ ءِ ان کي اٿاريندس‪.‬‬ ‫‪19‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”ھن ھيڪل کي ڊاھو‪ ،‬ء‬ ‫ي‬ ‫‪20‬پوِ يهودين چيو تہ ”ھي ءِ ھيڪل اهتاليه سال ٺهي رھي ھئي‪ ،‬اا تون ان کي ٽن ڏينهن ۾ ٺهرائيندين؟‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پر ھن پنهنجي بدن جي ھيڪل جي ڳالهہ ائي‪.‬‬ ‫‪22‬تنهنڪري جڏھن ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو‪ ،‬تڏھن سندس شاگردن کي ياد آيو تہ ھن انهن کي اھو چيو ھو ‪.‬۽ انهن صحيفن تي ايمان‬ ‫عيسي چيو ھو‪.‬‬ ‫آندو ۽ اھو الم جيڪو‬ ‫ي‬ ‫‪23‬جڏھن ھو يروشلم ۾ عيد فصح جي موقعي تي ھو‪ ،‬تڏھن ايترن ئي ھن جي نالي تي ايمان آندو‪ ،‬جڏھن انهن معجزا ڏٺا‪ ،‬جيڪي ھن‬ ‫ايا ھئا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو سڀني ماڻهن کي سڃاڻندو ھو‪.‬‬ ‫عيسي پاڻ کي انهن جي حوالي نہ ايو‪،‬‬ ‫‪24‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪25‬۽ اھو ضروري نه ھو ته انهن ماڻهوِ جي شاھدي ڏئي‪ ،‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻندو ھو ته ماڻهوِ ۾ اا آھي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬نڪوديمس نالي ھڪڙو فريسي ماڻهو ھو‪ ،‬جيڪو يهودين جو حاام ھو‪.‬‬ ‫عيسي وٽ آيو ۽ چيائينس تہ ”رائبي‪ ،‬اسان کي خبر آھي تہ تون خدا وٽان ھڪڙو استاد آھين‪،‬‬ ‫‪2‬اھو ئي رات جو‬ ‫االِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سواِ خدا جي‪.‬‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ارين‬ ‫تون‬ ‫جيڪي‬ ‫سگهي‪،‬‬ ‫نہ ٿو اري‬ ‫ء‬

‫‪79‬‬

‫⁠جو اوبہ ماڻهو‬

‫جان‬

‫‪3‬عيسي کيس جواب ڏنو تہ ”آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين او ماڻهو نئين سر پيدا نہ ٿئي‪ ،‬تيستائين ھو خدا جي بادشاھت کي ڏسي‬ ‫ي‬ ‫نہ سگهندو‪.‬‬ ‫‪4‬نيڪديمس وراڻيو تہ ”جڏھن او ماڻهو پوڙھو ٿئي ٿو تہ ايئن ٿو پيدا ٿئي؟ اا ھو ٻي دفعي پنهنجي ما ءِ جي پيٽ ۾ داخل ٿي سگهي ٿو‬ ‫۽ پيدا ٿي سگهي ٿو؟‬ ‫‪5‬عيسي وراڻيو تہ ”آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين او ماڻهو پاڻي ءِ ۽ پاڪ روح مان پيدا نہ ٿئي‪ ،‬تيستائين اھو خدا جي بادشاھت ۾‬ ‫ي‬ ‫داخل ٿي نہ سگهندو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو جسم مان پيدا ٿئي ٿو سو گوشت آھي ‪.‬۽ جيڪو روح مان پيدا ٿيو آھي اھو روح آھي‪.‬‬ ‫‪7‬عجب نہ ار جو مون تو کي چيو تہ ”توکي نئين سر پيدا ٿيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪8‬وا ءِ اءتي ئي وھي ٿو جتان اءن جو آواز اٿئي ۽ تون اءن جو آواز ٻڌين ٿو‪ ،‬پر ٻڌائي نٿو سگهين ته اٿان اچي ۽ ايڏانهن وڃي ٿي‪ ،‬ائين ئي‬ ‫آھي ھر او جيڪو روح مان پيدا ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬نيڪديمس وراڻيو تہ ”اھي ڳالهيون ايئن ٿي سگهن ٿيون؟‬ ‫‪10‬عيسي وراڻيو تہ ”اا تون بني اسرائيل جو مالڪ آھين ۽ اھي ڳالهيون نہ ٿو ڄاڻين اا؟‬ ‫ي‬ ‫‪11‬آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اسين جيڪي ٿا چئون‪ ،‬سو ئي ٿا ڄاڻون ۽ جيڪي اسان ڏٺو آھي تنهن جي شاھدي ڏيون ٿا ‪.‬۽ اوھان کي اسان‬ ‫جي شاھدي قبول نه اندا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬جيڪڏھن مون اوھان کي دنياوي ڳالهيون ٻڌايون آھن‪ ،‬پر اوھين نہ ٿا مڃيو‪ ،‬جيڪڏھن آ ءِ اوھان کي آسماني ڳالهيون ٻڌايان تہ اوھين‬ ‫ايئن ايمان آڻيندؤ؟‬ ‫س‬ ‫س‬ ‫اِ‪ ،‬حتي ابن آدم جيڪو آسمان ۾ آھي‪.‬‬ ‫اِ‪ِ ،‬ءل الِءينء ءل فءي ال س‬ ‫‪13‬و ءل يءتءعءلءوا فءي ال س‬ ‫س ءم ء‬ ‫س ءم ء‬ ‫ء‬ ‫موسي رڻ ⁠پٽ ۾ نانگ کي مٿي کنيو‪ ،‬تيئن ابن ⁠آدم کي بہ مٿي کنيو وڃي‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫‪14‬۽‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ جيڪوبہ مٿس ايمان آڻي سو برباد نہ ٿئي‪ ،‬پر کيس دائمي زندگي ملي‪.‬‬ ‫‪15‬انهي ءِ ء‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو خدا دنيا سان ايترو پيار ايو جو ھن پنهنجو ھڪڙو ئي فرزند ڏنو‪ ،‬تہ جيئن جيڪوبہ مٿس ايمان آڻي سو برباد نہ ٿئي‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫ھميشہ جي زندگي ماڻي‪.‬‬ ‫لِ نہ مواليو آھي تہ دنيا کي سزا ڏئي ‪.‬پر ان جي ذريعي دنيا کي بچايو وڃي‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو خدا پنهنجي فرزند کي دنيا ۾ انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن خدا جي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫مليل‬ ‫سزا‬ ‫ئي‬ ‫اڳي‬ ‫کي‬ ‫تنهن‬ ‫آڻي‬ ‫ٿو‬ ‫نہ‬ ‫ايمان‬ ‫جيڪو‬ ‫پر‬ ‫ملي‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫سزا‬ ‫کي‬ ‫تنهن‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫آڻي‬ ‫ايمان‬ ‫مٿس‬ ‫‪18‬جيڪو‬ ‫ء‬ ‫اايلي فرزند جي نالي تي ايمان نہ آندو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انهن جا ام بڇڙا ھئا‪.‬‬ ‫ايو‪،‬‬ ‫پيار‬ ‫وڌيڪ‬ ‫کان‬ ‫ِ‬ ‫روشني‬ ‫کي‬ ‫اونداھين‬ ‫ماڻهن‬ ‫‪19‬۽ سزا ھي ءِ آھي تہ روشني دنيا ۾ آئي ۽‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو ھر او جيڪو بڇڙو ام اري ٿو سو روشني ءِ کان نفرت اري ٿو‪ ،‬نڪي روشني ءِ ڏانهن اچي ٿو‪ ،‬متان سندس امن‬ ‫ء‬ ‫جي ملمت ٿئي‪.‬‬ ‫لِ تہ سندس ام ظاھر ٿين‪ ،‬جيڪي خدا ۾ ايا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪21‬پر جيڪو سچ ٿو اري سو روشني ءِ ۾ اچي ٿو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫پوِ‬ ‫عيسي ۽ سندس شاگرد يهوديہ جي ملڪ ۾ آيا ‪.‬اتي ھو انهن سان گڏ رھيو ۽ بپتسما ڏنائين‪.‬‬ ‫‪22‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو اتي گهڻو پاڻي ھو‪ ،‬سو اھي آيا ۽ بپتسما ورتائون‪.‬‬ ‫‪23‬يوحنا پڻ سليم جي ويجهو عينون ۾ بپتسما ڏئي رھيو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو يوحنا اڃا جيل ۾ نہ وڌو ويو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫يحي جي ان شاگردن ۽ يهودين جي وچ ۾ پاڪ ٿيڻ بابت تڪرار ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پوِ ي‬ ‫”رببي‪ ،‬جيڪو تو سان اردن پار ھو‪ ،‬جنهن جي تو شاھدي ڏني آھي‪ ،‬اھو ئي بپتسما ڏئي ٿو ۽ سڀ‬ ‫‪26‬اھي يوحنا وٽ آيا ۽ کيس چيائون تہ ء‬ ‫ماڻهو وٽس اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪27‬يوحنا وراڻيو تہ ”انسان اجهہ بہ حاصل اري نہ ٿو سگهي‪ ،‬جيستائين انهي ءِ کي آسمان مان ڏنو وڃي‪.‬‬ ‫‪28‬اوھين پاڻ منهنجي شاھدي ڏيو ٿا تہ مون چيو آھي تہ ”آ ءِ مسيح نہ آھيان‪ ،‬پر ھن کان اڳ مواليو ويو آھيان‪.‬‬ ‫‪29‬جنهن کي انوار آھي اھو گهوٽ آھي‪ ،‬پر گهوٽ جو دوست‪ ،‬جيڪو بيهي کيس ٻڌي ٿو‪ ،‬سو گهوٽ جي آواز جي اري ڏاڍي خوش‬ ‫ٿئي ٿو‪ ،‬تنهنڪري منهنجي اھا خوشي پوري ٿي‪.‬‬ ‫‪30‬ھو ضرور وڌندو‪ ،‬پر مون کي گهٽائڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪31‬اھو جيڪو مٿي کان اچي ٿو سڀني کان مٿاھين آھي ‪:‬جيڪو زمين مان آھي سو زميني آھي‪ ،‬۽ زمين جي ڳالهائي ٿو‪ ،‬جيڪو آسمان مان‬ ‫ٿو اچي سو سڀني کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ جيڪي اجه ھن ڏٺو ۽ ٻڌو آھي‪ ،‬سو شاھدي ڏئي ٿو ‪.‬۽ او به ماڻهو سندس شاھدي قبول نه اندو آھي‪.‬‬ ‫‪33‬جنهن کي سندس شاھدي ملي آھي تنهن پنهنجي ءمهر لڳائي اڏي آھي تہ خدا سچو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خدا کيس پاڪ روح نہ ٿو ڏئي‪.‬‬ ‫‪34‬االِ ⁠جو جنهن کي خدا مواليو آھي سو خدا جون ڳالهيون ٻڌائي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪35‬پي ءِ پٽ سان پيار اري ٿو‪ ،‬۽ سڀ شيون سندس ھٿ ۾ ڏنيون آھن‪.‬‬ ‫‪36‬اھو جيڪو فرزند تي ايمان آڻيندو آھي ان کي دائمي زندگي آھي‪ ،‬۽ جيڪو فرزند تي ايمان نہ آڻيندو‪ ،‬اھو زندگي نہ ڏسندو ‪.‬پر خدا جو‬ ‫غضب مٿس قائم رھندو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫عيسي يوحنا کان وڌيڪ شاگرد ٺاھيو ۽ بپتسما ڏني‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن خداوند کي خبر پئي تہ ايئن فريسين ٻڌو آھي تہ‬ ‫ي‬ ‫عيسي پاڻ بپتسما نہ ڏني پر سندس شاگردن)‬ ‫( ‪2‬جيتوڻيڪ‬ ‫ي‬ ‫‪3‬ھو يهوديہ اڏي وري گليل ڏانهن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ کيس سامريہ مان گِرڻو پوندو‪.‬‬

‫‪80‬‬

‫جان‬

‫‪5‬پوِ ھو سامريہ جي ھڪڙي شهر ۾ آيو‪ ،‬جنهن کي سوخار سڏيو ويندو آھي‪ ،‬انهي ءِ زمين جي ڀر ۾ آھي جيڪا يعَوب پنهنجي پٽ يوسف‬ ‫ء‬ ‫کي ڏني ھئي‪.‬‬ ‫عيسي پنهنجي سفر ۾ ٿڪجي پيو‪ ،‬اھڙي ءِ طرح کوھ تي ويٺو‪ ،‬اٽڪل اهون الڪ ھو‪.‬‬ ‫‪6‬ھاڻي اتي يعَوب جو کوھ ھو ‪.‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”مون کي پيئڻ ڏي‪.‬‬ ‫‪7‬سامريہ جي ھڪڙي عورت پاڻي ڀرڻ آئي‪،‬‬ ‫ي‬ ‫لِ شهر ڏانهن ويا ھئا)‪.‬‬ ‫ارڻ‬ ‫( ‪8‬ااااڻ ته سندس شاگرد ماني خريد‬ ‫ء‬ ‫لِ گهرين‪ ،‬جيڪا سامريہ جي عورت آھيان؟‬ ‫‪9‬تنهن تي سامريہ جي عورت کيس چيو تہ ”تون يهودي ٿي مون کان ايئن ٿو پيئڻ ء‬ ‫االِ ⁠جو يهودين جو سامرين سان اوبہ واسطو اونهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن تو کي خبر ھجي ھا تہ خدا جي بخشش اهڙي آھي ۽ اھو اير آھي جيڪو تو کي چوي تہ ”مون کي‬ ‫ي‬ ‫پيئڻ ڏي ‪.‬تون ھن کان گهرين ھا‪ ،‬۽ ھو توکي زندہ پاڻي ڏئي ھا‪.‬‬ ‫پوِ تو وٽ اھو جيئرو پاڻي اٿان آيو؟‬ ‫لِ اجهہ بہ اونهي ۽ کوھ اونهو آھي‪ ،‬ء‬ ‫‪11‬تنهن تي عورت وراڻيو تہ ”سائين‪ ،‬تو وٽ اڍڻ ء‬ ‫‪12‬اا تون اسان جي پي ءِ يعَوب کان وڏو آھين‪ ،‬جنهن اسان کي کوھہ ڏنو ۽ ان مان پاڻ‪ ،‬پنهنجن ٻارن ۽ چوپاين کي پيتو؟‬ ‫‪13‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪو بہ اھو پاڻي پيئندو‪ ،‬سو وري اڃ لڳندو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪14‬پر جيڪو اھو پاڻي پيئندو جيڪو آ ءِ ڏيندس‪ ،‬تنهن کي اڏھن به اڃ نه لڳندي ‪.‬پر اھو پاڻي جيڪو آ ءِ کيس ڏيندس اھو ھن ۾ پاڻي ءِ جو‬ ‫ھڪڙو چشمو ھوندو جيڪو ھميشہ جي زندگي ءِ ڏانهن اڀرندو‪.‬‬ ‫لِ اچان‪.‬‬ ‫‪15‬انهي ءِ عورت کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬مون کي اھو پاڻي ڏيو‪ ،‬جو مون کي اڃ نه لڳي ۽ نڪي ھتي پاڻي ڀرڻ ء‬ ‫‪16‬عيسي کيس چيو تہ ”وڃ‪ ،‬پنهنجي مڙس کي سڏ ۽ ھتي اچ‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪.‬عيسي کيس چيو تہ ”تون سچ چيو اٿئي‪ ،‬مون کي مڙس اونهي‪.‬‬ ‫‪17‬عورت وراڻيو تہ ”منهنجو مڙس اونهي‬ ‫ي‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو توکي پنج مڙس ھئا ‪.‬۽ جيڪو توھان وٽ آھي اھو توھان جو مڙس نه آھي ‪:‬اھو توھان سچ چيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬انهي ءِ عورت کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬مون کي خبر آھي تہ تون نبي آھين‪.‬‬ ‫‪20‬اسان جا ابا ڏاڏا ھن جبل ۾ پوڄا اندا ھئا ‪.‬۽ توھان چئو ٿا ته يروشلم ۾ اھا جڳهه آھي جتي ماڻهن کي عبادت ارڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪21‬عيسي کيس چيو تہ ”اي عورت‪ ،‬مون تي يَين ار‪ ،‬اھو وقت اچي رھيو آھي‪ ،‬جڏھن اوھين نہ ھن جبل تي‪ ،‬نڪي يروشلم ۾‪ ،‬پي ءِ‬ ‫ي‬ ‫جي عبادت اندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوٽڪارو يهودين جي آھي‪.‬‬ ‫‪22‬اوھين پوڄيندا آھيو‪ ،‬نه ڄاڻندا آھيو اا‪ ،‬اسين ڄاڻون ٿا جنهن جي پوڄا اريون ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو پي ءِ اھڙا‬ ‫‪23‬پر اھو وقت اچي رھيو آھي‪ ،‬۽ ھاڻي آھي‪ ،‬جڏھن سچا پوڄا اندڙ پي ءِ جي عبادت روح ۽ سچائي ءِ سان اندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ئي ڳوليندا آھن جيڪي سندس عبادت ان‪.‬‬ ‫‪24‬خدا ھڪڙو روح آھي‪ ،‬۽ جيڪي سندس عبادت ان ٿا‪ ،‬سي روح ۽ سچائي ءِ سان سندس عبادت ان‪.‬‬ ‫‪25‬انهي ءِ عورت وراڻيو تہ ”مون کي خبر آھي تہ مسيح ايندو‪ ،‬جنهن کي مسيح سڏيو ويندو آھي‪ ،‬جڏھن ھو ايندو‪ ،‬تڏھن ھو اسان کي سڀ‬ ‫ڳالهيون ٻڌائيندو‪.‬‬ ‫‪26‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪو تو سان ڳالهائي رھيو آھيان اھو ئي آھيان‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪27‬تنهن تي سندس شاگرد آيا ۽ عجب ۾ پئجي ويا تہ ھو انهي ءِ عورت سان ڳالهائي رھيو آھي‪ ،‬پر انهن بہ نہ چيو تہ ”تون اا ٿو ڳولين؟‬ ‫يا‪ ،‬تون ھن سان او ڳالهائين ٿو؟‬ ‫‪28‬پوِ عورت پنهنجو ٿاله اڏي شهر ۾ گهڙي ويئي ۽ ماڻهن کي چيائين تہ‬ ‫ء‬ ‫‪29‬اچو‪ ،‬ھڪڙي ماڻهو ءِ کي ڏسو‪ ،‬جنهن مون کي اھي سڀ ڳالهيون ٻڌايون آھن جيڪي مون ايو آھي‪ ،‬اا اھو مسيح نہ آھي؟‬ ‫‪30‬پوِ اھي شهر مان نڪري وٽس آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬ايتري ۾ سندس شاگردن کيس عرض ايو تہ ”اي استاد!‬ ‫لِ اھو گوشت آھي جنهن جي اوھين نہ ڄاڻو‪.‬‬ ‫‪32‬پر ھن انهن کي چيو تہ ”مون وٽ کائڻ ء‬ ‫لِ؟‬ ‫لِ او ماڻهو کڻي آيو آھي جيڪو کائڻ ء‬ ‫‪33‬تنهنڪري شاگردن ھڪٻئي کي چيو تہ ”اا ھن ء‬ ‫‪34‬عيسي انهن کي چيو تہ ”منهنجو ماني اھو آھي تہ انهي ءِ جي مرضي پوري اريان جنهن مون کي مواليو آھي ۽ سندس ام پورو‬ ‫ي‬ ‫اريان‪.‬‬ ‫پوِ فصل لهندو؟ ڏسو‪ ،‬آ ءِ اوھان کي چوان ٿو‪ ،‬پنهنجون اکيون مٿي اريو ۽ ٻني ءِ ڏانهن‬ ‫‪35‬اوھين ائين نہ چئو تہ اڃا چار مهينا آھن‪ ،‬ء‬ ‫نهارو ‪.‬ااااڻ ته اھي اڳ ۾ ئي ااا آھن‪.‬‬ ‫لِ ميوو گڏ اري ٿو‪ ،‬ته جيئن پوکيندڙ ۽ لڻندڙ ٻئي گڏجي خوش ٿين‪.‬‬ ‫‪36‬۽ جيڪو لڻي ٿو سو اجورو حاصل اري ٿو ۽ دائمي زندگي ءِ ء‬ ‫‪37‬۽ ھتي اھو چوڻ سچو آھي تہ ھڪڙو پوکيو ۽ ٻيو لڻيو‪.‬‬ ‫لِ جنهن تي توھان محنت نه ائي آھي ‪:‬ٻيا ماڻهو محنت ان ٿا‪ ،‬۽ توھان انهن جي محنت ۾‬ ‫‪38‬مون توھان کي مواليو آھي اھو لڻ ء‬ ‫داخل ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫‪39‬انهي ءِ شهر جي ايترن سامرين مٿس ايمان آندو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ انهي ءِ عورت جي چوڻ تي‪ ،‬جنهن شاھدي ڏني ھئي تہ ”جيڪو اجهہ‬ ‫مون ايو آھي سو سڀ ھن مون کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫پوِ ھو اتي ٻه ڏينهن رھيو‪.‬‬ ‫‪40‬تنهنڪري جڏھن سامري وٽس آيا‪ ،‬تڏھن کيس منٿ ايائون تہ ھو ساڻن ترس‪ ،‬ء‬ ‫‪41‬۽ ٻين ايترن ئي ايمان آندو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ پنهنجي الم جي اري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اسان پاڻ ھن کي ٻڌو آھي ۽ ڄاڻون ٿا تہ اھو ئي‬ ‫‪42‬ھن عورت کي چيو تہ ”ھاڻي اسان ايمان آندو آھي‪ ،‬تنهنجي چوڻ تي نہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مسيح آھي‪ ،‬جيڪو دنيا جو اوٽڪارو ڏيندڙ آھي‪.‬‬ ‫پوِ ھو اتان روانو ٿي گليل ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫‪43‬ٻن ڏينهن کان ء‬ ‫عيسي پاڻ شاھدي ڏني ھئي تہ نبي ءِ جي پنهنجي ملڪ ۾ اا عزت نہ آھي‪.‬‬ ‫‪44‬االِ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬

‫‪81‬‬

‫جان‬

‫⁠جو اھي سڀ شيون ڏٺائين جيڪي ھن يروشلم ۾ عيد جي موقعي‬

‫االِ‬ ‫‪45‬پوِ جڏھن ھو گليل ۾ پهتو‪ ،‬تڏھن گليلين سندس استَبال ايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اھي بہ عيد تي ويا ھئا‪.‬‬ ‫تي ايو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي وري گليل جي شهر قانا ۾ آيو‪ ،‬جتي ھن پاڻي ءِ کي مئي بڻايو ‪.‬۽ اتي ھڪڙو امير ھو‪ ،‬جنهن جو پٽ افرناحوم ۾‬ ‫‪46‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫بيمار ھو‪.‬‬ ‫عيسي يهوديہ مان نڪري گليل ۾ آيو آھي‪ ،‬تڏھن ھن وٽ ويو ۽ منٿ ايائين تہ ھيٺ لهي اچي پنهنجي پٽ کي شفا‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌو‬ ‫ھن‬ ‫‪47‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھو موت جي اناري تي ھو‪.‬‬ ‫ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”جيستائين اوھين معجزا ۽ معجزا نہ ڏسندا‪ ،‬تيستائين ايمان نہ آڻيندا‪.‬‬ ‫تي‬ ‫‪48‬تنهن‬ ‫ي‬ ‫‪49‬رئيس کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬منهنجو ٻار مرڻ کان اڳ ھيٺ لهي اچ‪.‬‬ ‫عيسي کيس ٻڌايو ھو ۽ ھو‬ ‫‪.‬پوِ انهي ءِ ماڻهو ءِ انهي ءِ ڳالهہ تي ايمان آندو‪ ،‬جيڪو‬ ‫‪50‬عيسي کيس چيو تہ ”وڃ وڃ ‪.‬تنهنجو پٽ جيئرو آھي ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪51‬جڏھن ھو ھيٺ وڃي رھيو ھو تہ سندس نوار ساڻس مليا ۽ چيائونس تہ ”تنهنجو پٽ جيئرو آھي‪.‬‬ ‫‪52‬پوِ ھن انهن کان پڇا ائي ته اهڙي وقت ھن سڌارڻ شروع ايو ‪.‬فءَءا ءل لءهء” ‪:‬االهه ستين الڪ بخار ھن کي اڏي ڏنو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”تنهنجو پٽ جيئرو آھي‪ ،‬۽ پاڻ ۽ سندس سڄي گهر ايمان‬ ‫جڏھن‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫وقت‬ ‫ئي‬ ‫اھو‬ ‫اھو‬ ‫تہ‬ ‫ڄاتو‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫‪53‬تنهنڪري‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آندو‪.‬‬ ‫عيسي ايو‪ ،‬جڏھن ھو يهوديہ مان نڪري گليل ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪54‬اھو وري ٻيو معجزو آھي جيڪو‬ ‫ي‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫عيسي يروشلم ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫پوِ يهودين جي عيد ھئي ‪.‬۽‬ ‫‪1‬ھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫‪2‬ھاڻي يروشلم ۾ رڍن جي منڊي جي ڀرسان ھڪڙو تل ءِ آھي‪ ،‬جنهن کي عبراني ٻولي ءِ ۾ بيٿسدا سڏيندا آھن‪ ،‬جنهن کي پنج انڊا آھن‪.‬‬ ‫سڪي‪ ،‬سڙيل‪ ،‬پاڻي ءِ جي ھلڻ جا منتظر ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬انهن ۾ بيڪار ماڻهن جو ھڪڙو وڏو ميڙ بيٺو ھو‪ ،‬جيڪي انڌا‪ ،‬ء‬ ‫‪4‬االِ ⁠جو ھڪڙي ملئڪ ھڪڙي خاص وقت تي تل ءِ ۾ ھيٺ لهي ويو ۽ پاڻي ءِ کي پريشان ايو‪ ،‬جيڪو پهريائين پاڻي ءِ جي‬ ‫ء‬ ‫پوِ اندر گهڙيو‪ ،‬تنهن کي جيڪا بہ بيماري ھئي سا پورو ٿي ويئي‪.‬‬ ‫کان‬ ‫تڪليف‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اتي ھڪڙو ماڻهو ھو‪ ،‬جنهن کي اٺن سالن جي بيماري ھئي‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي اوڙو ڏٺو ۽ ڄاتو تہ کيس انهي ءِ حالت ۾ گهڻو عرصو گِري چڪو آھي‪ ،‬تڏھن کيس چيائين تہ ”اا تون چڱو ڀلو‬ ‫‪6‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫ٿيندين؟‬ ‫‪7‬انهي ءِ امزور ماڻهو ءِ وراڻيو تہ ”سائين‪ ،‬مون وٽ اوبہ ماڻهو اونهي‪ ،‬جڏھن پاڻي ءِ جي تڪليف ٿئي تہ مون کي تل ءِ ۾ وجهي‪ ،‬پر‬ ‫جڏھن آ ءِ اچي رھيو آھيان‪ ،‬تڏھن او ٻيو ماڻهو مون کان اڳي ھيٺ لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬عيسي ھن کي چيو تہ ”اٿ‪ ،‬پنهنجو کٽولو کڻ ۽ گهم‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪9‬پوِ اھو ماڻهو ھڪدم چڱو ڀلو ٿي ويو ۽ پنهنجو بسترو کڻي ھلڻ لڳو ۽ انهي ءِ ئي ڏينهن سبت جو ڏينهن ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اھو جائز نہ آھي جو پنهنجو بسترو‬ ‫‪10‬تنهنڪري يهودين انهي ءِ کي چيو جيڪو چڱو ڀلو ٿيو ھو‪” ،‬اڄ سبت جو ڏينهن آھي‪ ،‬تنهن ء‬ ‫کڻان‪.‬‬ ‫‪11‬ھن انهن کي جواب ڏنو تہ ”جنهن مون کي چڱو ڀلو ايو‪ ،‬تنهن ئي مون کي چيو تہ ”پنهنجو بسترو کڻ ۽ گهمڻ ڦر‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انهن کانئس پڇيو تہ ”اھو اهڙو ماڻهو آھي جنهن تو کي چيو تہ ’پنهنجو بسترو کڻ ۽ گهمڻ ڦر؟‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي ھڪڙو ميڙ‬ ‫االِ ⁠جو‬ ‫‪13‬جنهن کي شفا ملي ھئي تنهن کي خبر نہ ھئي تہ اھو اير آھي‪،‬‬ ‫عيسي پاڻ کي ھليو ويو ھو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي ھيڪل ۾ ڏٺائين ۽ چيائينس تہ ”ڏس‪ ،‬تون چڱو ڀلو ٿي ويو آھين‪ ،‬وڌيڪ گناھہ نہ ار‪ ،‬متان تو کان‬ ‫پوِ‬ ‫‪14‬تنهن کان ء‬ ‫ي‬ ‫وڌيڪ خراب ڳالهہ اچي‪.‬‬ ‫عيسي آھي‪ ،‬جنهن کيس چڱو ڀلو ايو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬اھو ماڻهو ھليو ويو ۽ يهودين کي ٻڌايو تہ اھو‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھن اھي ام سبت جي ڏينهن ايو ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي ايِايو ۽ کيس مارڻ جي اوشش ائي‪،‬‬ ‫‪16‬تنهنڪري يهودين‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”منهنجو پي ءِ ھن وقت تائين ام اندو رھيو آھي ۽ آ ءِ بہ ام اريان ٿو‪.‬‬ ‫‪17‬پر‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھن نہ رڳو سبت جي ڏينهن کي ٽوڙيو ھو‪ ،‬پر اھو بہ چيو ھو تہ خدا‬ ‫‪18‬تنهنڪري يهودين کيس مارڻ جي اوشش ائي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سندس پي ءِ آھي ۽ پاڻ کي خدا جي برابر اري ٿو‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ پٽ پنهنجو اجهہ نہ ٿو اري سگهي‪ ،‬پر اھو ئي اري ٿو جيڪو پي ءِ کي‬ ‫‪19‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو جيڪي اجهہ ھو اري ٿو سو ئي فرزند بہ اري ٿو‪.‬‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڏسي‬ ‫اندو‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو پي ءِ پٽ سان پيار اري ٿو ۽ کيس اھي سڀ شيون ڏيکاري ٿو جيڪي پاڻ اري ٿو‪ ،‬۽ ھو کيس انهن کان بهتر ام‬ ‫ء‬ ‫ڏيکاريندو‪ ،‬تہ جيئن اوھين عجب ۾ پئجي وڃو‪.‬‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو جيئن پي ءِ مئلن کي جياري ٿو ۽ جيئرو اري ٿو ‪.‬ائين ئي پٽ جنهن کي گهري جيئرو اري ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو پي ءِ انهن بہ ماڻهو ءِ جو فيصلو نہ ٿو اري‪ ،‬پر اھو سمورو فيصلو پٽ جي حوالي ايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تہ جيئن سڀ ماڻهو پٽ جي عزت ان‪ ،‬جهڙي ءِ طرح پي ءِ جي عزت ان ٿا ‪.‬جيڪو پٽ جي عزت نٿو اري‪ ،‬سو پي ءِ جي عزت‬ ‫نٿو اري‪ ،‬جنهن کيس مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪو منهنجو الم ٻڌي ٿو ۽ انهي ءِ تي ايمان آڻي ٿو جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬تنهن وٽ ھميشہ‬ ‫جي زندگي آھي ۽ اھو سزا ۾ نہ ايندو ‪.‬پر موت کان زندگي ڏانهن منتَل ايو ويو آھي‪.‬‬

‫‪82‬‬

‫جان‬

‫‪25‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اھو وقت اچي رھيو آھي ۽ ھاڻي آھي‪ ،‬جڏھن مئل خدا جي فرزند جو آواز ٻڌندا‪ ،‬۽ جيڪي ٻڌندا سي‬ ‫جيئرا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو جيئن پي ءِ پاڻ ۾ زندگي رکي ٿو ‪.‬تنهنڪري ھن پٽ کي ڏنو آھي ته پاڻ ۾ زندگي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو ابن ⁠آدم آھي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ کيس انصاف ارڻ جو اختيار پڻ ڏنو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اھو وقت اچي رھيو آھي‪ ،‬جنهن ۾ سڀيئي جيڪي قبرن ۾ آھن سي سندس آواز ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪28‬ھن تي عجب نہ ار‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ نڪرندو ‪.‬جن چڱا ام ايا آھن‪ ،‬زندگي ءِ جي قيامت تائين؛ ۽ جن بڇڙا ام ايا آھن تن کي عِاب جي قيامت تائين‪.‬‬ ‫‪30‬مان پنهنجي طرفان اجه به نه ٿو اري سگهان‪ ،‬جيئن مون ٻڌو آھي‪ ،‬مان فيصلو اريان ٿو‪ ،‬۽ منهنجو فيصلو انصاف آھي ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ پنهنجي مرضي نہ‪ ،‬پر انهي ءِ پي ءِ جي مرضي ٿو گهران جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬جيڪڏھن آ ءِ پنهنجي شاھدي ڏيان تہ منهنجي شاھدي سچي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪32‬ھڪڙو ٻيو آھي جيڪو منهنجي شاھدي ڏئي ٿو ‪.‬۽ مان ڄاڻان ٿو ته جيڪو شاھد ھو مون بابت شاھدي ڏئي ٿو سو سچو آھي‪.‬‬ ‫يحي ڏانهن مواليو ۽ ھو سچ جي شاھدي ڏني‪.‬‬ ‫‪33‬اوھان ي‬ ‫لِ چوان ٿو تہ اوھين بچي وڃو‪.‬‬ ‫‪34‬پر مون کي ماڻهو ءِ کان شاھدي نہ ملي‪ ،‬پر اھي ڳالهيون آ ءِ انهي ءِ ء‬ ‫‪35‬اھو ھڪڙو ٻرندڙ ۽ چمڪندڙ روشني ھو‪ ،‬۽ توھان ھن جي روشني ۾ خوش ٿيڻ لِ ھڪڙي وقت لِ تيار ھئا‪.‬‬ ‫‪36‬پر مون وٽ يوحنا کان وڌيڪ شاھدي آھي‪،‬‬ ‫لِ ڏنا آھن‪ ،‬اھي ئي ام جيڪي آ ءِ‬ ‫االِ ⁠جو جيڪي ام پي ءِ مون کي پوري ارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫اريان ٿو‪ ،‬سي ئي منهنجي شاھدي ڏين تہ پي ءِ مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ پي ءِ پاڻ‪ ،‬جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬مون بابت شاھدي ڏني آھي ‪.‬توھان اڏھن به ھن جو آواز نه ٻڌو آھي‪ ،‬نه ھن جي شڪل ڏٺو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪38‬ولء تءَءولءوا ءل ءم من يءَءو ءل ءل ءم من يءَءولءونء لءهء َ ء من يءْم ءمنءونء ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو توھان سمجهو ٿا تہ انهن ۾ توھان کي دائمي زندگي ملي آھي‪ ،‬۽ اھي اھي آھن جيڪي منهنجي‬ ‫‪39‬صحيفن جي ڳول اريو؛‬ ‫ء‬ ‫شاھدي ڏين ٿا‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان کي زندگي ملي‪.‬‬ ‫‪40‬۽ اوھين مون وٽ نہ ايندا‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪41‬مون کي ماڻهن کان عزت اونهي‪.‬‬ ‫‪42‬پر آ ءِ اوھان کي ڄاڻان ٿو تہ اوھان ۾ خدا جو پيار نہ آھي‪.‬‬ ‫‪43‬آ ءِ پنهنجي پي ءِ جي نالي تي آيو آھيان‪ ،‬۽ اوھين مون کي قبول نہ ٿا اريو‪ ،‬جيڪڏھن او ٻيو پنهنجي نالي تي ايندو‪ ،‬تہ اوھين کيس‬ ‫قبول اندا‪.‬‬ ‫‪44‬اوھين ايئن ايمان آڻيندا‪ ،‬جيڪي ھڪٻئي جي عزت ان ٿا ۽ انهي ءِ عزت جي طلب نه ٿا ان‪ ،‬جيڪا رڳو خدا وٽان ملي ٿي؟‬ ‫موسي‪ ،‬جنهن تي اوھان‬ ‫‪45‬اھو نہ سمجهو تہ آ ءِ اوھان کي پي ءِ تي الزام ڏيندس‪ ،‬ھڪڙو ئي آھي جيڪو اوھان تي الزام ٿو لڳائي‪ ،‬يعني‬ ‫ي‬ ‫کي ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن مون بابت لکيو آھي‪.‬‬ ‫موسي تي ايمان آڻين ھا تہ اوھين مون تي ايمان آڻي ھا‪،‬‬ ‫اوھين‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫‪46‬االِ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوِ منهنجي لفظن تي ايئن ايمان آڻيندؤ؟‬ ‫‪47‬پر جيڪڏھن اوھين ھن جي لکڻين کي نہ ٿا مڃيو‪ ،‬تہ ء‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫عيسي گليل ڍنڍ جي ھءن ڀر ھليو ويو‪ ،‬جيڪا تبرياس جهڙي آھي‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو انهن سندس معجزا ڏٺا ھئا‪ ،‬جيڪي ھن بيمارن تي ايا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬ھڪڙو وڏو ميڙ ھن جي پٺيان ھليو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬عيسي ھڪڙي جبل تي چڙھي ويو ۽ اتي پنهنجن شاگردن سان گڏ ويهي رھيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪4‬فصح جي عيد‪ ،‬يهودين جي عيد‪ ،‬ويجهي ھئي‪.‬‬ ‫عيسي پنهنجون اکيون مٿي کنيون تہ ھڪڙي وڏي ميڙ کي پاڻ وٽ ايندي ڏٺائين‪ ،‬تڏھن فلپس کي چيائين تہ ”اسين ماني اٿان‬ ‫‪5‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫آڻيون‪ ،‬تہ اھي کائين؟‬ ‫‪6‬۽ اھو ھن کي ثابت ارڻ لِ چيو آھي‪ ،‬االِ ⁠جو ھو پاڻ کي خبر ھو ته ھو اا ارڻ وارو‪.‬‬ ‫لِ ٻہ ⁠سْ سْ سڪا مليا‪ ،‬جو انهن مان ھر او ٿورڙو وٺي‪.‬‬ ‫‪7‬فلپس کيس جواب ڏنو تہ ”اھن ء‬ ‫‪8‬ھن جي شاگردن مان ھڪڙي‪ ،‬شمعون پطرس جي ڀا ءِ اندرياس‪ ،‬ھن کي چيو تہ‬ ‫‪9‬ھتي ھڪڙو اوارو آھي‪ ،‬جنهن وٽ ءج ءون جون پنج مانيون ۽ ٻہ ننڍيون مڇيون آھن‪ ،‬پر انهن مان گهڻا آھن اا؟‬ ‫جاِ تي تمام گهڻو گاھه ھو ‪.‬تنهنڪري ماڻهو ويهي رھيا‪ ،‬جن جو تعداد اٽڪل پنج ھزار‬ ‫‪10‬عيسي چيو تہ ”ماڻهن کي ويهاريو ‪.‬ھاڻي ان ء‬ ‫ي‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪11‬عيسي مانيون کنيون ‪.‬۽ جڏھن شڪر ادا ايائين‪ ،‬تڏھن شاگردن ۾ ورھايائين‪ ،‬۽ شاگرد انهن ۾ جيڪي مَرر ٿيل ھئا ‪.‬۽ ساڳي ءِ طرح‬ ‫ي‬ ‫مڇين جو به جيترو ھوندو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اھي ڀرجي ويا‪ ،‬تڏھن ھن پنهنجن شاگردن کي چيو تہ ”جيڪي بچيل ٽڪرا گڏ اريو تہ جيئن اجهہ بہ نہ وڃائجي‪.‬‬ ‫لِ مٿي ۽‬ ‫‪13‬تنهنڪري انهن انهن کي گڏ ايو ۽ ٻارھن ٽواريون ڀريون پيون ءج ءون جي پنجن مانين جي ٽڪرن سان‪ ،‬جيڪي کائيندڙن ء‬ ‫مٿي رھجي ويون‪.‬‬ ‫عيسي ايو ھو‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”ھي سچو نبي آھي جيڪو دنيا ۾ اچڻو آھي‪.‬‬ ‫جيڪو‬ ‫ڏٺو‪،‬‬ ‫معجزو‬ ‫اھو‬ ‫جڏھن‬ ‫ماڻهن‬ ‫‪14‬پوِ انهن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫عيسي سمجهيو تہ اھي اچي کيس زوري ءِ وٺي اچي کيس بادشاھہ بڻائيندا‪ ،‬تڏھن ھو اايلئي ۾ وري جبل ڏانهن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪16‬جڏھن شام ٿي تہ سندس شاگرد سمنڊ ڏانهن ويا‪.‬‬ ‫عيسي انهن وٽ نہ آيو ھو‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي سمنڊ پار افرناحوم ڏانهن ھليو ويو ‪.‬۽ ھاڻي اوندھ ٿي چڪي ھئي‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫ي‬

‫‪83‬‬

‫جان‬

‫‪18‬۽ ھڪڙي وڏي وا ءِ جي اري سمنڊ اٿيو‪.‬‬ ‫عيسي کي سمنڊ تي ھلندي ۽ ٻيڙي ءِ جي ويجهو ايندي ڏٺائون‪ ،‬سو ڊڄي ويا‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫لنگهيا‬ ‫‪19‬پوِ جڏھن اھي پنجويهہ يا ٽيهہ فرلنگ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪20‬پر ھن انهن کي چيو تہ ”اھو آ ءِ آھيان ‪.‬ڊڄو نه‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ ھنن خوشي ءِ سان کيس ٻيڙي ءِ ۾ چاڙھيو ۽ جهاز انهي ءِ ملڪ تي پهتو جتي ھو ويا ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ٻئي ڏينهن تي جڏھن ماڻهو سمنڊ جي ٻي ءِ ڀر بيٺا ھئا‪ ،‬تڏھن ڏٺو تہ اءتي ٻي اا ٻي ٻيڙي اونهي‪ ،‬رڳو انهي ءِ ٻيڙي ءِ ۾ جنهن ۾ سندس‬ ‫عيسي پنهنجن شاگردن سان گڏ ٻيڙي ءِ ۾ نہ ويو‪ ،‬پر انهي ءِ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھي ويو ‪.‬شاگرد اايلو ھليا ويا‪.‬‬ ‫شاگرد چڙھي ويا ھئا ۽‬ ‫ي‬ ‫پوِ خداوند جو شڪرگِار ٿيو)‪.‬‬ ‫جاِ جي ويجهو آيون‪ ،‬جتي انهن ماني کائي‪ ،‬ان کان ء‬ ‫( ‪23‬جيتوڻيڪ ٻيون ٻيڙيون تبرياس کان انهي ءِ ء‬ ‫عيسي کي ڳوليندا رھيا‪.‬‬ ‫عيسي آھي ۽ نڪي سندس شاگرد‪ ،‬تڏھن اھي بہ جهاز کڻي افرناحوم ڏانهن آيا ۽‬ ‫‪24‬جڏھن ماڻهن ڏٺو تہ اتي نہ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪25‬جڏھن ھنن کيس سمنڊ جي ٻي ءِ اناري تي لڌو‪ ،‬تڏھن چيائون تہ ”ربي‪ ،‬تون ھتي اڏھن آيو آھين؟‬ ‫لِ نہ ٿا ڳوليو جو اوھان معجزا ڏٺا‪ ،‬پر انهي ءِ‬ ‫‪26‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھين مون کي انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫اري ٿا چاھيو جو اوھان مانيون کائي ڀاڄيون ٿيون‪.‬‬ ‫لِ جيڪو ھميشہ جي زندگي ءِ تائين قائم رھي‪ ،‬جيڪو ابن ⁠آدم‬ ‫لِ محنت نہ اريو جيڪو ناس ٿئي‪ ،‬پر انهي ءِ گوشت ء‬ ‫‪27‬انهي ءِ گوشت ء‬ ‫لِ خدا پي ءِ ءمهر رکي آھي‪.‬‬ ‫اوھان کي ڏيندو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪28‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”اا اريون تہ خدا جا ام اريون؟‬ ‫ء‬ ‫‪29‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”ھي خدا جو ام آھي تہ اوھين انهي ءِ تي ايمان آڻيو‪ ،‬جنهن کي ھن مواليو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫”پوِ تون اهڙي نشاني ڏيکارين ٿو‪ ،‬جو اسين ڏسي سگهون ۽ توتي ايمان آڻيون؟ تون اا ام اندين؟‬ ‫‪30‬تنهنڪري انهن کيس چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫لِ آسمان مان ماني ڏني‪.‬‬ ‫‪31‬اسان جا ابا ڏاڏا ٿر ۾ ءمن کائيندا ھئا ‪.‬جيئن لکيل آھي تہ ”ھن کين کائڻ ء‬ ‫موسي آسمان مان نہ ڏني ھئي ‪.‬پر منهنجو پي ءِ اوھان کي سچي‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اھا ماني‬ ‫‪32‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ماني آسمان مان ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬االِ ⁠جو خدا جي ماني اھا آھي جيڪا آسمان مان ھيٺ لهي ٿي ۽ دنيا کي زندگي ڏئي ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ھي ءِ ماني ھميشہ اسان کي ڏي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪35‬عيسي انهن کي چيو تہ ”آ ءِ زندگي ءِ جي ماني آھيان‪ ،‬جيڪو مون وٽ ايندو اھو اڏھن به بک نه لڳندو ‪.‬۽ جيڪو مون تي ايمان‬ ‫ي‬ ‫آڻيندو‪ ،‬سو اڏھن به اڃ نه لڳندو‪.‬‬ ‫‪36‬پر مون توھان کي چيو تہ ”اوھان مون کي ڏٺو آھي‪ ،‬پر ايمان نہ آڻيو‪.‬‬ ‫‪37‬جيڪي پي ءِ مون کي ڏيندو‪ ،‬سي سڀ مون وٽ ايندا ‪.‬۽ جيڪو مون وٽ ايندو ان کي مان انهن به صورت ۾ ٻاھر نه اڍندس‪.‬‬ ‫لِ تہ پنهنجي مرضي ءِ موجب نہ‪ ،‬پر انهي ءِ جي مرضي ءِ موجب‪ ،‬جنهن مون‬ ‫‪38‬االِ ⁠جو آ ءِ آسمان مان ھيٺ لهي آيو آھيان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ جيڪي اجه ھن مون کي ڏنو آھي‪ ،‬تنهن مان مون کي‬ ‫‪39‬۽ ھي ءِ پي ءِ جي مرضي آھي جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫اجه نہ وڃائڻ گهرجي‪ ،‬پر ان کي آخري ڏينهن تي وري جيئرو ارڻ گهرجي‪.‬‬ ‫لِ تہ جيڪو بہ فرزند کي ڏسي ۽ مٿس ايمان آڻي‪ ،‬تنهن کي دائمي‬ ‫‪40‬۽ اھو انهي ءِ جي مرضي آھي جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫زندگي ملي‪ ،‬۽ آ ءِ کيس آخري ڏينهن تي جيئرو اري اٿاريندس‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن چيو تہ ”آ ءِ اھا ماني آھيان‪ ،‬جيڪا آسمان مان نازل ٿي آھي‪.‬‬ ‫‪41‬تڏھن يهودي مٿس ااوڙڻ لڳا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اھو ايئن ٿو چوي تہ ”آ ءِ آسمان‬ ‫‪42‬انهن چيو تہ ”اا ھي نہ آھي‬ ‫عيسي جو پٽ يوسف جو‪ ،‬جنهن جي ما ءِ پي ءِ کي اسين ڄاڻون ٿا؟ ء‬ ‫ي‬ ‫مان ھيٺ لهي آيو آھيان؟‬ ‫عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”اوھين پاڻ ۾ اءر نہ اريو‪.‬‬ ‫‪43‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫سواِ پي ءِ جي جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬سو کيس اڪيندو‪ ،‬۽ مان کيس آخري ڏينهن تي‬ ‫‪44‬اوبہ ماڻهو مون وٽ اچي نہ سگهندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيئرو اري اٿاريندس‪.‬‬ ‫‪45‬اھو نبين ۾ لکيل آھي‪ ،‬۽ اھي سڀيئي خدا کان سيکاريا ويندا ‪.‬تنهنڪري ھر ماڻهو ءِ جنهن ٻڌو آھي ۽ پي ءِ کان سکيو آھي‪ ،‬سو مون وٽ‬ ‫اچي ٿو‪.‬‬ ‫سواِ انهي ءِ جي جيڪو خدا جو آھي‪ ،‬تنهن پي ءِ کي ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪46‬ائين نہ آھي تہ انهن ماڻهو ءِ پي ءِ کي ڏٺو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪47‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪو مون تي ايمان آڻي ٿو تنهن وٽ دائمي زندگي آھي‪.‬‬ ‫‪48‬مان زندگي ءِ جي ماني آھيان‪.‬‬ ‫‪49‬اوھان جا ابا ڏاڏا رڻ ⁠پٽ ۾ ءمن کائيندا ھئا ۽ مري ويا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ ماڻهو ان مان کائي ۽ مري نہ‪.‬‬ ‫‪50‬ھي ءِ اھا ماني آھي جيڪا آسمان مان ھيٺ لهي ٿي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪51‬مان جيئري ماني آھيان‪ ،‬جيڪا آسمان مان نازل ٿي آھي‪ ،‬جيڪڏھن او ماڻهو انهي ءِ ماني ءِ مان کائيندو تہ ھو ھميشہ جيئرو رھندو‪ ،‬۽‬ ‫لِ ڏيندس‪.‬‬ ‫جيڪا ماني آ ءِ ڏيندس سو منهنجو گوشت آھي‪ ،‬جيڪا آ ءِ دنيا جي حياتي ءِ ء‬ ‫‪52‬تنهنڪري يهودي پاڻ ۾ ھلڻ لڳا تہ ”ھي ماڻهو پنهنجو گوشت اسان کي ايئن ٿو کائي؟‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين اوھين ابن ⁠آدم جو گوشت نہ کائو ۽ سندس رت نہ پيئندا‪،‬‬ ‫‪53‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫تيستائين اوھان ۾ اابہ زندگي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪54‬جيڪو منهنجو گوشت کائي ٿو ۽ منهنجو رت پيئي ٿو‪ ،‬ان کي دائمي زندگي آھي ‪.‬۽ مان کيس آخري ڏينهن تي جيئرو اندس‪.‬‬ ‫‪55‬االِ ⁠جو منهنجو گوشت سچ پچ گوشت آھي ۽ منهنجو رت سچ پچ پيئڻ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪56‬جيڪو منهنجو گوشت کائي ٿو ۽ منهنجو رت پيئي ٿو‪ ،‬سو مون ۾ رھي ٿو ۽ آ ءِ انهي ءِ ۾‪.‬‬ ‫‪57‬جيئن جيئرو پي ءِ مون کي مواليو آھي ۽ آ ءِ پي ءِ جي اري جيئرو آھيان‪ ،‬تيئن جيڪو مون کي کائي سو مون سان جيئرو رھندو‪.‬‬

‫‪84‬‬

‫جان‬

‫‪58‬ھي ءِ اھا ماني آھي جيڪا آسمان مان لهي آئي آھي‪ ،‬جهڙي ءِ طرح اوھان جا ابا ڏاڏا ءمن کائيندا ھئا‪ ،‬پر مري ويا آھن‪ ،‬پر جيڪو ھن‬ ‫ماني کائيندو سو ھميشہ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫‪59‬اھي ڳالهيون ھن يهودي عبادت ⁠خاني ۾ ورتا‪ ،‬جڏھن ھو افرناحوم ۾ تعليم ڏيئي رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪60‬تنهنڪري سندس شاگردن مان گهڻن اھو ٻڌي چيو تہ ”ھي ڳاله ڏاڍي ڏکي آھي ‪.‬اير اھو ٻڌي سگهي ٿو؟‬ ‫عيسي کي پاڻ ۾ خبر پئي تہ سندس شاگرد انهي ءِ تي اءرندا آھن‪ ،‬تڏھن انهن کي چيائين تہ ”اا اھو اوھان کي ناراض ٿو‬ ‫‪61‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫اري؟‬ ‫‪62‬اا ۽ جيڪڏھن اوھين ابن ⁠آدم کي مٿي چڙھندي ڏسندا جتي ھو اڳي ھو؟‬ ‫‪63‬اھو روح آھي جيڪو جلدي اري ٿو ‪.‬گوشت اجه به فائدو نه ڏيندو آھي ‪:‬اھي لفظ جيڪي مان توھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬اھي روح آھن‪،‬‬ ‫۽ اھي زندگي آھن‪.‬‬ ‫عيسي کي شروعات کان ئي خبر ھئي تہ اھي اير آھن جن ايمان نہ‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو‬ ‫‪64‬پر اوھان مان اي اھڙا آھن جيڪي ايمان نٿا آڻين‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آندو ۽ اير کيس دغا ڏيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫س‬ ‫س‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫م‬ ‫‪65‬فءَءا ءل ‪:‬فءَ ء منت ء ءم مال ءمْم ءمنءونء ‪ِ ،‬ء سن السِءي ءل يء معل ءمونء ِءل الِءينء يء معل ءم ءمن َبءي‪.‬‬ ‫‪66‬انهي ءِ وقت کان وٺي سندس ايترائي شاگرد موٽي ويا ۽ ساڻس گڏ ھلڻ بہ نہ ويا‪.‬‬ ‫عيسي ٻارھن شاگردن کي چيو تہ ”اوھين بہ ھليا ويندا اا؟‬ ‫‪67‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪68‬تڏھن شمعون پطرس وراڻيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسين انهن ڏانهن وڃون؟ توھان وٽ دائمي زندگي جا لفظ آھن‪.‬‬ ‫‪69‬۽ اسان کي يَين آھي ۽ يَين رکون ٿا ته تون اھو مسيح آھين‪ ،‬جيئري خدا جو فرزند‪.‬‬ ‫‪70‬عيسي وراڻيو تہ ”اا مون اوھان ٻارھن کي نہ چونڊيو آھي ۽ اوھان مان ھڪڙو شيطان آھي؟‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو اھو ئي ھو جنهن کيس پڪڙائڻو ھو‪ ،‬ٻارھن مان ھڪڙو ھو‪.‬‬ ‫‪71‬ھن شمعون جي پٽ يهوداہ اسڪريوتي بابت چيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫⁠جو ھو يهودين ۾ گهمڻ نہ چاھيو‪،‬‬ ‫االِ‬ ‫ء‬

‫عيسي گليل ۾ گهمندو رھيو‪،‬‬ ‫االِ‬ ‫پوِ‬ ‫ء‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫ي‬ ‫اري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬ھاڻي يهودين جي عيد خيمي جي ويجهي ھئي‪.‬‬ ‫‪3‬تنهنڪري ھن جي ڀائرن کيس چيو تہ ”ھتان ھليو وڃ ۽ يهوديہ ڏانهن ھليو وڃ‪ ،‬تہ جيئن تنهنجا شاگرد بہ ڏسن جيڪي تون ارين ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬االِ ⁠جو اوبہ ماڻهو اونهي‪ ،‬جيڪو ڳجهي ءِ طرح اجهہ ام اري‪ ،‬۽ ھو پاڻ کي ظاھر ارڻ گهري ٿو ‪.‬جيڪڏھن تون اھي‬ ‫ء‬ ‫ام اندين‪ ،‬پاڻ کي دنيا ڏانهن ڏيکاري‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو نڪي سندس ڀائرن مٿس ايمان آندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”منهنجو وقت اڃا اونہ آيو آھي‪ ،‬پر اوھان جو وقت ھميشہ تيار آھي‪.‬‬ ‫‪6‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ ان جي شاھدي ٿو ڏيان تہ ھن جا ام بڇڙا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬دنيا توسان نفرت نٿي اري سگهي ‪.‬پر اھو مون کان نفرت اري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬اوھين ھن عيد ڏانهن وڃو ‪:‬مان اڃا ھن عيد ڏانهن نه ويو آھيان ‪.‬ااااڻ ته منهنجو وقت اڃا پورو نه ٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھن انهن کي اھي ڳالهيون چيو‪ ،‬تڏھن ھو اڃا گليل ۾ رھيو‪.‬‬ ‫‪10‬پر جڏھن ھن جا ڀائر ويا‪ ،‬تڏھن ھو بہ انهي ءِ عيد ڏانهن ويو‪ ،‬جيئن ظاھر نہ‪ ،‬پر ڳجهي ءِ طرح ھو‪.‬‬ ‫‪11‬تڏھن يهودين کيس عيد جي موقعي تي ڳولهيو ۽ چيائون تہ ”ھو اٿي آھي؟‬ ‫‪12‬ماڻهن ۾ ھن جي باري ۾ تمام گهڻو گوڙ مچي ويو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ ان چيو تہ ”ھي چڱو ماڻهو آھي‪ ،‬ٻين چيو تہ ”نه ‪.‬پر ھو ماڻهن کي‬ ‫ٺڳي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬پر يهودين جي ڊپ سبب انهن بہ ماڻهو ءِ ھن جي باري ۾ پڌرائي نہ ائي‪.‬‬ ‫عيسي ھيڪل ۾ ويو ۽ تعليم ڏيڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪14‬عيد جي وچ ڌاري‬ ‫ي‬ ‫‪15‬تنهن تي يهودي عجب ۾ پئجي ويا ۽ چيائون تہ ”ھن ماڻهو ءِ کي اهڙي ءِ طرح خبر پوي ٿي‪ ،‬جو اءھو خط اڏھن بہ نہ سکيو آھي؟‬ ‫‪16‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”منهنجو عَيدو منهنجو نہ‪ ،‬پر انهي ءِ جو آھي جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو اھو خدا جي آھي يا آ ءِ‬ ‫‪17‬جيڪڏھن او ماڻهو پنهنجي مرضي ءِ تي پورو لهندو‪ ،‬تہ کيس انهي ءِ تعليم جي خبر پئجي ويندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنهنجي طرفان ڳالهايان ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬جيڪو پنهنجي باري ۾ ڳالهائي ٿو سو پنهنجي شان جي ڳول ۾ آھي‪ ،‬پر جيڪو انهي ءِ جلل جي ڳول ۾ آھي جنهن کيس مواليو آھي‪،‬‬ ‫سو ئي سچو آھي ۽ انهي ءِ ۾ اابہ بڇڙائي نہ آھي‪.‬‬ ‫لِ او پيا وڃو؟‬ ‫مارڻ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫اري؟‬ ‫ٿو‬ ‫نہ‬ ‫عمل‬ ‫تي‬ ‫شريعت‬ ‫بہ‬ ‫او‬ ‫مان‬ ‫اوھان‬ ‫بہ‬ ‫‪19‬اا‬ ‫پوِ‬ ‫ء‬ ‫موسي اوھان کي شريعت نہ ڏني آھي‪ ،‬پر ء‬ ‫ي‬ ‫لِ؟‬ ‫‪20‬تنهن تي ماڻهن وراڻيو تہ ”توکي او شيطان آھي‪ ،‬اير آھي جو توکي مارڻ ء‬ ‫‪21‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”مون ھڪڙو ام ايو آھي ۽ اوھين سڀ عجب ۾ پئجي ويا آھيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫موسي جو آھي‪ ،‬پر ابن ڏاڏن جو؛ )۽ توھان سبت جي ڏينهن ھڪ مرد جو‬ ‫لِ نه ته اھو‬ ‫‪22‬تنهنڪري‬ ‫موسي اوھان کي طهر ڏنو( ‪.‬ان ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫طهر اريو ٿا‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت جي ڀڃڪڙي نہ ائي وڃي ‪.‬اا تون مون تي ااوڙيل‬ ‫‪23‬جيڪڏھن او ماڻهو سبت جي ڏينهن طهر ارائيندو تہ‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو مون ھڪڙي ماڻهو ءِ کي سبت جي ڏينهن تي پورو پورو ايو آھي؟‬ ‫آھين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬ظاھر جي حساب سان فيصلو نہ اريو‪ ،‬پر صحيح فيصلو اريو‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ انهن مان ان يروشلم مان چيو تہ ”اا ھي اھو نہ آھي‪ ،‬جنهن کي مارڻ چاھيو ٿا؟‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر اءھي بيحد دليري ءِ سان ڳالهائي رھيا آھن ۽ اھي کيس اجهہ بہ نہ ٿا چون ‪.‬اا حڪمرانن کي خبر آھي ته اھو ئي مسيح آھي؟‬

‫‪85‬‬

‫⁠جو يهودي کيس مارڻ جي اوشش‬

‫جان‬

‫‪27‬جيتوڻيڪ اسين ڄاڻون ٿا تہ ھي ماڻهو اٿان جو آھي‪ ،‬پر جڏھن مسيح ايندو‪ ،‬تڏھن انهن کي بہ خبر نہ پوندي تہ ھو اٿان جو آھي‪.‬‬ ‫عيسي ھيڪل ۾ تعليم ڏيندي رڙ اري چيو تہ ”اوھين ٻئي مون کي سڃاڻو ٿا ۽ اوھين ڄاڻو ٿا تہ آ ءِ اٿان آيو آھيان‪ ،‬۽ آ ءِ پنهنجي‬ ‫‪28‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫طرفان نہ آيو آھيان‪ ،‬پر جنهن مون کي مواليو آھي سو سچو آھي‪ ،‬جنهن کي اوھين نہ ٿا ڄاڻو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ انهي ءِ مان آھيان ۽ ھن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬پر آ ءِ کيس سڃاڻان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن جو وقت اڃا اونہ آيو ھو‪.‬‬ ‫کنيو‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫ھٿ‬ ‫مٿس‬ ‫بہ‬ ‫انهن‬ ‫پر‬ ‫ائي‪،‬‬ ‫اوشش‬ ‫جي‬ ‫‪30‬پوِ انهن کيس پڪڙڻ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪31‬گهڻن ماڻهن مٿس ايمان آندو ۽ چوڻ لڳا تہ ”جڏھن مسيح ايندو‪ ،‬تڏھن ھو انهن کان وڌيڪ معجزا اندو‪ ،‬جيڪي ھن ماڻهو ءِ ايو‬ ‫آھي؟‬ ‫لِ آفيسر مواليا‪.‬‬ ‫‪32‬فريسين ٻڌو تہ ماڻهو ھن بابت اھڙيون ڳالهيون ان پيا ‪.‬فريسين ۽ سردار ااھنن کيس پڪڙڻ ء‬ ‫پوِ انهي ءِ ڏانهن وڃان ٿو جنهن مون کي مواليو‬ ‫‪33‬تنهن تي‬ ‫لِ آ ءِ اوھان سان گڏ آھيان ۽ ء‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”اڃا ٿوري ءِ دير ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪34‬اوھين مون کي ڳوليندا‪ ،‬پر لهي نه سگهندا‪ ،‬۽ جتي آ ءِ آھيان‪ ،‬اتي اوھين اچي نه سگهندا‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ يهودي پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”ھو ايڏانهن ويندو جو اسين کيس لهنداسين؟ اا ھو غير قومن ۾ منتشر ٿيل ماڻهن وٽ ويندو ۽ غير قومن‬ ‫ء‬ ‫کي سيکاريندو؟‬ ‫‪36‬اھو اهڙو چوڻ آھي جو ھن چيو تہ ”اوھين مون کي ڳوليندا پر لهي نہ سگهندا‪ ،‬۽ جتي آ ءِ آھيان اتي اوھين اچي نہ سگهندا؟‬ ‫عيسي بيٺو ۽ رڙ اري چيائين تہ ”جيڪڏھن او اڃايل آھي‪ ،‬سو مون وٽ اچي پيئي‪.‬‬ ‫‪37‬انهي ءِ عيد جي آخري ڏينهن تي‪،‬‬ ‫ي‬ ‫‪38‬جيڪو مون تي ايمان آڻيندو‪ ،‬جيئن لکيل آھي تہ‪ ،‬سندس پيٽ مان زندہ پاڻي ءِ جا نديون وھنديون‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اڃا پاڪ روح نہ ڏنو ويو ھو‪،‬‬ ‫( ‪39‬پر اھو ھن پاڪ روح جي باري ۾ چيو‪ ،‬جيڪو مٿس ايمان آڻيندڙن کي ملڻ گهرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جو جلوو نہ مليو ھو)‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اڃا‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪40‬تنهنڪري ماڻهن مان ايترن ئي اھو ٻڌو ۽ چيائون تہ ”حَيَت ۾ ھي نبي آھي‪.‬‬ ‫‪41‬ٻين چيو تہ ”ھي مسيح آھي ‪.‬پر ان چيو تہ ”اا مسيح گليل مان نڪرندو؟‬ ‫‪42‬اا اھو لکيل نہ آھي تہ ”مسيح دائود جي نسل مان ايندو ۽ بيت ⁠لحم جي شهر مان‪ ،‬جتي دائود ھو؟‬ ‫‪43‬تنهنڪري ھن جي اري ماڻهن ۾ ڦاٿل پئجي ويو‪.‬‬ ‫‪44‬۽ انهن مان اي کيس وٺي ھا ‪.‬پر انهن به مٿس ھٿ نه کنيو‪.‬‬ ‫‪45‬پوِ آفيسر سردار ااھنن ۽ فريسين وٽ آيا ‪.‬۽ چيائون تہ ”اوھين ھن کي او نہ وٺي آيا آھيو؟‬ ‫ء‬ ‫‪46‬آفيسرن وراڻيو تہ ”ھن ماڻهو ءِ وانگر اڏھن بہ نہ ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪47‬تنهن تي فريسين وراڻيو تہ ”اوھين بہ ٺڳيو آھيو اا؟‬ ‫‪48‬اا انهن حاامن يا فريسين مان انهن مٿس ايمان آندو آھي؟‬ ‫‪49‬پر ھي ماڻهو جيڪي شريعت کي نہ ٿا ڄاڻن‪ ،‬سي لعنتي آھن‪.‬‬ ‫عيسي وٽ آيو‪ ،‬سو انهن مان ھڪڙو ھو‪.‬‬ ‫‪50‬نيڪديمس انهن کي چيو تہ ”جيڪو رات جو‬ ‫ي‬ ‫‪51‬اا اسان جي شريعت انهن ماڻهو ءِ جو انصاف اري ٿي‪ ،‬انهي ءِ کان اڳ جو اھو ٻڌي ۽ سمجهي تہ اھو اا ٿو اري؟‬ ‫‪:‬االِ ⁠جو گليل مان اوبہ نبي پيدا نہ ٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪52‬تنهن تي انهن وراڻيو تہ ”اا تون بہ گليل جو آھين؟ ڳولهيو ۽ ڏسو‬ ‫ء‬ ‫‪53‬۽ ھر ھڪ ماڻهو پنهنجي گهر ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬عيسي زيتون جي ٽڪر ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪2‬صبح جو ھو وري ھيڪل ۾ آيو ۽ سڀيئي ماڻهو وٽس آيا ‪.‬۽ ھو ويهي رھيو‪ ،‬۽ انهن کي سيکاريو‪.‬‬ ‫‪3‬شريعت جا عالم ۽ فريسي وٽس ھڪڙي عورت کڻي آيا‪ ،‬جنهن کي زنا ۾ گرفتار ايو ويو ھو ‪.‬۽ جڏھن انهن کيس وچ ۾ مَرر ايو‪،‬‬ ‫‪4‬انهن کيس چيو تہ ”اي استاد‪ ،‬ھي ءِ عورت زنا جي حالت ۾ پڪڙي ويئي ھئي‪.‬‬ ‫موسي شريعت ۾ اسان کي حڪم ڏنو آھي تہ اھڙن کي سنگسار ايو وڃي‪ ،‬پر تون اا ٿو چوين؟‬ ‫‪5‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫عيسي ھيٺ لهي ويو ۽ پنهنجي آڱر سان زمين تي ائين لکيائين ڄڻ ھن انهن کي‬ ‫‪6‬اھو انهن کيس آزمائيندي چيو تہ جيئن مٿس الزام ھڻي ‪.‬پر‬ ‫ي‬ ‫ٻڌو ئي نه ھو‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ جڏھن اھي کانئس پڇندا رھيا‪ ،‬تڏھن ھن پاڻ کي مٿي کنيو ۽ کين چيائين تہ ”جيڪو اوھان مان بي ⁠گناھہ آھي‪ ،‬سو پهريائين ھن‬ ‫ء‬ ‫تي پٿر ھڻي‪.‬‬ ‫‪8‬ھو وري ھيٺ لهي ويو ۽ زمين تي لکڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي اايلو رھجي ويو ۽ اھا‬ ‫‪9‬جن اھو ٻڌو‪ ،‬سي پنهنجن ضمير جي سزا تي ھڪ ھڪ ٿي ٻاھر نڪتا‪ ،‬وڏي کان وٺي آخر تائين‪،‬‬ ‫ي‬ ‫عورت وچ ۾ بيٺي‪.‬‬ ‫سواِ انهن کي بہ نہ ڏٺائين‪ ،‬تڏھن کيس چيائين تہ ”اي عورت‪ ،‬تنهنجا الزام‬ ‫عيسي پاڻ کي مٿي کنيو‪ ،‬تڏھن انهي ءِ عورت کان‬ ‫‪10‬جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھڻڻ وارا اٿي آھن؟ اا انهن ماڻهو ءِ توھان جي مِمت نه ائي آھي؟‬ ‫‪11‬ھن چيو تہ ”نه ماڻهو‪ ،‬اي خداوند ‪.‬۽ يسوع ھن کي چيو‪" ،‬نه ئي مان توھان کي سزا ڏيان ٿو ‪:‬وڃ‪ ،‬۽ وڌيڪ گناھه نه ار‪.‬‬ ‫عيسي انهن سان وري ڳالهايو تہ ”آ ءِ دنيا جي روشني آھيان‪ ،‬جيڪو منهنجي پٺيان ھلندو سو اوندھہ ۾ نہ ھلندو‪ ،‬پر انهي ءِ کي‬ ‫‪12‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫زندگي ءِ جي روشني ملندي‪.‬‬ ‫‪13‬تنهنڪري فريسين کيس چيو تہ ”تون پنهنجو پاڻ کي ظاھر ٿو ارين ‪.‬تنهنجو راارڊ سچو ناھي‪.‬‬

‫‪86‬‬

‫جان‬

‫⁠جو مون کي خبر آھي‬

‫االِ‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”جيتوڻيڪ آ ءِ پنهنجو پاڻ کي لکان ٿو‪ ،‬تڏھن بہ منهنجو راارڊ سچو آھي‪،‬‬ ‫‪14‬تنهن تي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫تہ اٿان آيو آھيان ۽ ايڏانهن وڃان ٿو ‪.‬پر توھان نٿا ٻڌائي سگهو ته مان اٿان آيو آھيان ۽ ايڏانهن وڃان ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬اوھين جسم جي مطابق فيصلو اريو ‪.‬مان انهن به ماڻهو جو فيصلو نه اندس‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ اايلو نہ آھيان‪ ،‬پر آ ءِ ۽ پي ءِ آھيان جنهن مون کي‬ ‫‪16‬پر جيڪڏھن آ ءِ فيصلو اريان تہ منهنجو فيصلو سچو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنجي شريعت ۾ بہ لکيل آھي تہ ٻن ماڻهن جي شاھدي سچي آھي‪.‬‬ ‫‪18‬آ ءِ اھو آھيان جيڪو پنهنجي شاھدي ڏيان ٿو ۽ پي ءِ جنهن مون کي مواليو آھي سو منهنجي شاھدي ٿو ڏئي‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اوھين نہ مون کي سڃاڻو ٿا‪ ،‬نڪي منهنجي پي ءِ کي‪ ،‬جيڪڏھن‬ ‫‪19‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”تنهنجو پي ءِ اٿي آھي؟‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اوھين مون کي سڃاڻو ھا تہ اوھين منهنجي پي ءِ کي بہ سڃاڻو ھا‪.‬‬ ‫عيسي انهي ءِ خزاني ۾ ورتا‪ ،‬جڏھن ھو ھيڪل ۾ تعليم ڏيئي رھيو ھو‪ ،‬پر انهن بہ مٿس ھٿ نہ وڌو ‪.‬ااااڻ ته سندس‬ ‫‪20‬اھي ڳالهيون‬ ‫ي‬ ‫الڪ اڃا نه آيو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬عيسي وري انهن کي چيو تہ ”آ ءِ وڃي رھيو آھيان ۽ اوھين مون کي ڳوليندا ۽ پنهنجن گناھن ۾ مرندا‪ ،‬جتي آ ءِ وڃان ٿو‪ ،‬اوھين اچي نہ‬ ‫ي‬ ‫سگهندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن چيو تہ ”جتي آ ءِ وڃان ٿو‪ ،‬اوھين اچي نہ سگهندا‪.‬‬ ‫ماريندو؟‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫ھو‬ ‫”اا‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫يهودين‬ ‫‪22‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تنهن تي ھن انهن کي چيو تہ ”اوھين ھيٺيان آھيو ‪.‬مان مٿي مان آھيان ‪:‬توھان ھن دنيا جا آھيو ‪.‬مان ھن دنيا جو نه آھيان‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪڏھن اوھين نہ مڃيندؤ تہ آ ءِ اھو آھيان‪ ،‬تہ اوھين‬ ‫‪24‬تنهنڪري مون اوھان کي چيو تہ اوھين پنهنجن گناھن ۾ مرندؤ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنهنجن گناھن ۾ مرندا‪.‬‬ ‫ع ءمنء مال ءمْم ءمنءينء ” ‪:‬جيئن مون اوھان کي شروع کان چيو آھي‪.‬‬ ‫سو ء‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”تون اير آھين؟ فءَءا ءل لءهء يء ء‬ ‫لِ ايتريون ئي ڳالهيون آھن‪ ،‬پر جنهن مون کي مواليو آھي سو سچو آھي ‪.‬۽ مان دنيا‬ ‫‪26‬مون کي اوھان بابت چوڻ ۽ فيصلو ارڻ ء‬ ‫سان اھي ڳالهيون ٻڌايان ٿو جيڪي مون ھن جي باري ۾ ٻڌيون آھن‪.‬‬ ‫‪27‬اھي سمجهي نہ سگهيا تہ ھو ساڻن پي ءِ بابت ڳالهائي رھيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”جڏھن اوھين ابن ⁠آدم کي مٿي کڻندا‪ ،‬تڏھن اوھان کي خبر پوندي تہ آ ءِ اھو آھيان ۽ آ ءِ پنهنجي طرفان‬ ‫‪28‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫اجهہ نہ ٿو اريان ‪.‬پر جيئن منهنجي پي ءِ مون کي سيکاريو آھي‪ ،‬تيئن آ ءِ اھي ڳالهيون چوان ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جنهن مون کي مواليو آھي سو مون سان گڏ آھي ‪:‬پي ءِ مون کي اايلو نہ اڏيو آھي ‪.‬ااااڻ ته مان ھميشه اھي شيون اندو‬ ‫آھيان جيڪي ھن کي خوش اندا آھن‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن ھن اھي ڳالهيون ايون تہ گهڻن ئي مٿس ايمان آندو‪.‬‬ ‫پوِ سچ ⁠پچ منهنجا‬ ‫‪31‬تڏھن‬ ‫عيسي انهن يهودين کي چيو‪ ،‬جن مٿس ايمان آندو ھو‪” ،‬جيڪڏھن اوھين منهنجي الم تي قائم رھندؤ تہ ء‬ ‫ي‬ ‫شاگرد آھيو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اوھان کي سچ معلوم ٿيندو‪ ،‬۽ سچ اوھان کي آزاد اندو‪.‬‬ ‫‪33‬تنهن تي انهن وراڻيو تہ ”اسين ابراھيم جو اولد آھيون ۽ اڏھن بہ انهن جي غلمي ءِ ۾ نہ رھيا آھيون‪ ،‬تون ايئن ٿو چوين تہ آزاد‬ ‫ٿي ويندؤ؟‬ ‫‪34‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪوبہ گناھہ اري ٿو سو گناھہ جو غلم آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪35‬۽ نوار ھميشه گهر ۾ نه رھندو‪ ،‬پر فرزند ھميشه رھندو‪.‬‬ ‫‪36‬تنهنڪري جيڪڏھن فرزند اوھان کي آزاد اندو‪ ،‬تہ اوھين واقعي آزاد ھوندؤ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو منهنجي الم جي اوھان ۾ اابہ‬ ‫‪37‬مون کي خبر آھي تہ اوھين ابراھيم جو اولد آھيو ‪.‬پر اوھين مون کي مارڻ چاھيو ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ نہ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬آ ءِ اھو ڳالهايان ٿو جيڪو مون پنهنجي پي ءِ سان ڏٺو آھي ‪:‬۽ اوھين اھو اريو ٿا جيڪو توھان پنهنجي پي ءِ سان ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪.‬عيسي انهن کي چيو تہ ”جيڪڏھن اوھين ابراھيم جا ٻار ھجو ھا تہ اوھين‬ ‫‪39‬تنهن تي انهن وراڻيو تہ ”ابراھيم اسان جو پي ءِ آھي‬ ‫ي‬ ‫ابراھيم جا ام اريو ھا‪.‬‬ ‫‪40‬پر ھاڻي اوھين مون کي مارڻ چاھيو ٿا‪ ،‬ھڪڙو ماڻهو جنهن اوھان کي سچ چيو آھي‪ ،‬جيڪو مون خدا بابت ٻڌو آھي‪ ،‬اھو ابراھيم نه‬ ‫ايو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”اسين زنا مان پيدا نہ ٿيا آھيون ‪.‬اسان جو ھڪڙو پيِ آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ‬ ‫‪41‬اوھين پنهنجي پي ءِ جا ام اريو ٿا‬ ‫ء‬ ‫خدا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ خدا کان ٻاھر‬ ‫‪42‬عيسي انهن کي چيو تہ ”جيڪڏھن خدا اوھان جو پي ءِ ھجي ھا تہ اوھين مون سان پيار اريو ھا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫نڪري آيو آھيان ‪.‬نڪي آ ءِ پاڻ وٽان آيو آھيان‪ ،‬پر ھن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪43‬اوھين منهنجي ڳالهه او نہ ٿا سمجهو؟ ان اري جو اوھين منهنجو الم ٻڌي نٿا سگهو‪.‬‬ ‫‪44‬اوھين پنهنجي پي ءِ شيطان جا آھيو ۽ پنهنجي پي ءِ جون خواھشون پوريون اندا ‪.‬ھو شروع کان ئي قاتل ھو ۽ سچائي ءِ ۾ نہ رھيو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن ۾ سچائي نہ آھي ‪.‬جڏھن ھو اوڙ ڳالهائيندو آھي‪ ،‬ھو پنهنجي طرفان ڳالهائيندو آھي‪ ،‬ااااڻ ته ھو اوڙو آھي‪ ،‬۽ ان‬ ‫ء‬ ‫جو پيِ آھي‪.‬‬ ‫‪45‬۽ ااااڻ ⁠تہ آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان‪ ،‬تنهنڪري اوھين مون تي يَين نہ ٿا اريو‪.‬‬ ‫‪46‬اوھان مان اير مون کي گناھہ جو قائل اري؟ ۽ جيڪڏھن آ ءِ سچ ٿو چوان تہ اوھين مون کي او نہ مڃيو؟‬ ‫االِ ⁠جو اوھين خدا جا نہ آھيو‪.‬‬ ‫‪47‬جيڪو خدا جو آھي سو خدا جون ڳالهيون ٻڌي ٿو‪ ،‬تنهنڪري اوھين انهن کي نہ ٻڌو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪48‬تڏھن يهودين وراڻيو تہ ”اسان چئون ٿا تہ چڱو نہ تہ تون سامري آھين ۽ شيطان آھين؟‬ ‫‪49‬عيسي وراڻيو تہ ”مون کي شيطان اونهي ‪.‬پر آ ءِ پنهنجي پي ءِ جي عزت اريان ٿو‪ ،‬۽ اوھين منهنجي بي عزتي اريو ٿا‪.‬‬ ‫ي‬

‫‪87‬‬

‫جان‬

‫‪50‬۽ مون کي پنهنجي شان جي طلب نه آھي‪ ،‬ھڪڙو آھي جيڪو ڳولي ٿو ۽ فيصلو اري ٿو‪.‬‬ ‫‪51‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪڏھن او ماڻهو منهنجي چوڻ تي عمل اندو تہ ھو موت کي اڏھن بہ نہ ڏسندو‪.‬‬ ‫‪52‬تنهن تي يهودين کيس چيو تہ ”ھاڻي اسان کي خبر آھي تہ تو ۾ شيطان آھي ‪.‬ابراھيم مري ويو آھي‪ ،‬۽ نبين؛ ۽ تون چوين ٿو‪ ،‬جيڪڏھن‬ ‫او ماڻهو منهنجي چوڻ تي عمل اندو‪ ،‬اھو اڏھن به موت جو ذائَو نه چکندو‪.‬‬ ‫‪53‬اا تون اسان جي پي ءِ ابراھيم کان وڏو آھين‪ ،‬جيڪو مري ويو آھي؟ ۽ نبي مري ويا آھن ‪:‬تون پاڻ کي اير ٿو بڻائين؟‬ ‫‪54‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن آ ءِ پنهنجي عزت اريان تہ منهنجي عزت اجهہ بہ نہ آھي‪ ،‬اھو منهنجو پي ءِ آھي جيڪو منهنجي عزت‬ ‫ي‬ ‫اري ٿو ‪.‬جنهن بابت توھان چئو ٿا ته ھو توھان جو خدا آھي‪.‬‬ ‫‪55‬اڃا تائين اوھان کيس نہ سڃاتو آھي ‪.‬پر مان کيس سڃاڻان ٿو‪ ،‬۽ جيڪڏھن آ ءِ چوان تہ آ ءِ کيس نہ ٿو سڃاڻان‪ ،‬تہ آ ءِ اوھان جهڙو‬ ‫اوڙو ٿيندس‪ ،‬پر آ ءِ کيس سڃاڻان ٿو ۽ سندس چوڻ تي قائم رھندس‪.‬‬ ‫‪56‬تنهنجو پي ءِ ابراھيم منهنجو ڏينهن ڏسي خوش ٿيو‪ ،‬۽ اھو ڏسي ڏاڍو خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪57‬تنهن تي يهودين کيس چيو تہ ”تون اڃا پنجاھ سالن جو نہ ٿيو آھين‪ ،‬اا تو ابراھيم کي ڏٺو آھي؟‬ ‫‪58‬عيسي انهن کي چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ ابراھيم کان اڳي آ ءِ آھيان‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسي پاڻ کي لڪايو ۽ ھيڪل مان نڪري انهن جي وچ مان لنگهي ويو‪.‬‬ ‫پر‬ ‫‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫االڻ‬ ‫مٿس‬ ‫تہ‬ ‫کنيا‬ ‫پٿر‬ ‫ھنن‬ ‫‪59‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫عيسي اتان لنگهيو تہ ھن ھڪڙي ماڻهو ءِ کي ڏٺو‪ ،‬جيڪو ڄائي ڄم کان انڌو ھو‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪2‬پوِ سندس شاگردن کانئس پڇيو تہ ”اي استاد‪ ،‬انهن گناھ ايو آھي‪ ،‬ھن ماڻهو ءِ جو يا ھن جي ما ءِ ⁠پي ءِ جو‪ ،‬اھو انڌو ڄائي ڄم کان؟‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ خدا جا ام ھن ۾ ظاھر ٿين‪.‬‬ ‫‪3‬عيسي وراڻيو تہ ”نهي ءِ ماڻهو ءِ گناھہ ايو آھي‪ ،‬نڪي ھن جي ما ءِ ⁠پي ءِ‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪4‬مون کي انهي ءِ جا ام ارڻا آھن جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬جيستائين اھو ڏينهن آھي ‪:‬رات ايندي آھي‪ ،‬جڏھن اوبہ ماڻهو ام‬ ‫اري نہ سگهندو‪.‬‬ ‫‪5‬جيستائين آ ءِ دنيا ۾ آھيان‪ ،‬آ ءِ دنيا جي روشني آھيان‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھن ائين ڳالهايو‪ ،‬تڏھن ھن زمين تي تهواو ايو‪ ،‬تهڙي ءِ مان مٽي ايائين ۽ انهي ءِ انڌي جي اکين تي مٽي ءِ جو مکڻ ايائين‪.‬‬ ‫پوِ ڏسڻ ۾ آيو‪.‬‬ ‫سي ءمل ءم‪( ،‬جنهن جي تعبير آھي مواليل آھي‬ ‫)‪.‬پوِ ھو ھليو ويو‪ ،‬ڌوئي ء‬ ‫ء‬ ‫‪:‬وھ ءءو ءحا ءل ِءلءى ء‬ ‫‪7‬فءَءا ءل لءهء« ء‬ ‫‪8‬تنهنڪري پاڙيسري ءِ ۽ جن کيس اڳي ڏٺو ھو تہ ھو انڌو آھي‪ ،‬سي چيائون تہ ”اا ھي اھو نہ آھي جيڪو ويٺو منٿ اندو ھو؟‬ ‫‪9‬انهن چيو تہ ”ھي اھو آھي‪ ،‬ٻين چيو تہ اھو ھن جهڙو آھي‪ ،‬پر ھن چيو تہ آ ءِ اھو آھيان‪.‬‬ ‫‪10‬تنهنڪري انهن کيس چيو تہ ”تنهنجون اکيون ايئن کليل آھن؟‬ ‫عيسي سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬تنهن مٽي ءِ ٺاھي‪ ،‬منهنجي اکين تي ءمٽائي‪ ،‬مون کي چيو تہ ”شيلوآم جي‬ ‫‪11‬ھن وراڻيو تہ ”ھڪڙي ماڻهو ءِ جنهن کي‬ ‫ي‬ ‫پوِ آ ءِ وڃي ڌوئي ڌوئي ڏسان‪.‬‬ ‫ڌوِ‪ ،‬ء‬ ‫تل ءِ ۾ وڃي ء‬ ‫‪12‬پوِ انهن کيس چيو تہ ”ھو اٿي آھي؟ ھن چيو ته مون کي خبر ناھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬اھي انهي ءِ کي فريسين وٽ وٺي آيا‪ ،‬جيڪو اڳي انڌو ھو‪.‬‬ ‫عيسي مٽي ءِ کي ٺاھيو ۽ اکيون کوليون‪.‬‬ ‫‪14‬اھو سبت جو ڏينهن ھو جڏھن‬ ‫ي‬ ‫پوِ ڏٺو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ فريسين وري بہ کانئس پڇيو تہ ھو ايئن ڏسڻ ۾ آيو؟ ھن انهن کي چيو تہ ”ھن منهنجي اکين تي مٽي وجهي‪ ،‬۽ مون ڌوئي ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو سبت جي ڏينهن کي نہ ٿو مڃي ‪.‬ٻين چيو‪” ،‬جيڪو گنهگار‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫جو‬ ‫خدا‬ ‫ماڻهو‬ ‫”ھي‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫فريسين‬ ‫ان‬ ‫‪16‬تنهنڪري‬ ‫ء‬ ‫آھي سو اھڙو معجزو ايئن ٿو اري سگهي؟ ۽ انهن جي وچ ۾ ھڪ تَسيم ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪17‬اھي وري ان انڌي کي چيائون تہ ”تون ھن بابت اا ٿو چوين تہ ھن تنهنجون اکيون کولي اڏيون آھن؟ ھن چيو ته ھو نبي آھي‪.‬‬ ‫‪18‬پر يهودين مٿس ايمان نہ آندو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ ھو انڌو ٿي چڪو ھو ۽ کيس اکيون مليون‪ ،‬تيستائين ھن جي ما ءِ ⁠پي ءِ کي سڏيائون‪ ،‬جن‬ ‫کيس ڏٺو ھو‪.‬‬ ‫پوِ ھو ھاڻي ايئن ٿو ڏسي؟‬ ‫‪19‬پوِ انهن کانئن پڇيو تہ ”اا ھي آھي اوھان جو پٽ‪ ،‬جنهن کي اوھين چئو ٿا تہ انڌو ڄاول ھو؟ ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھن جي ما ءِ ⁠پي ءِ کين جواب ڏنو تہ ”اسان کي خبر آھي تہ ھي اسان جو پٽ آھي ۽ ڄائي ڄم کان انڌو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬پر ھو ھاڻي اهڙي ءِ طرح ڏسي ٿو‪ ،‬اسان کي خبر نہ آھي ‪.‬يا اير اکيون کولي اڏيون آھن‪ ،‬اسان کي خبر ناھي ‪:‬ھو عمر وارو آھي ‪.‬‬ ‫لِ ڳالهائيندو‪.‬‬ ‫ھن کان پڇو ‪:‬ھو پنهنجي ء‬ ‫االِ ⁠جو يهودي اڳي ئي اقرار اري چڪا ھئا تہ‬ ‫ھئا‪،‬‬ ‫ڊڄندا‬ ‫کان‬ ‫يهودين‬ ‫اھي‬ ‫⁠تہ‬ ‫ااااڻ‬ ‫ٻڌايو‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫⁠پي‬ ‫ِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬اھي ڳالهيون ھن جي ما ء‬ ‫جيڪڏھن او ماڻهو اقرار اري تہ ”آ ءِ مسيح آھيان‪ ،‬تہ انهي ءِ کي عبادت ⁠خاني مان اڍيو وڃي‪.‬‬ ‫‪23‬تنهنڪري ھن جي ما ءِ ⁠پي ءِ چيو تہ ”ھو عمر جو آھي ‪.‬ھن کان پڇو‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ انهن وري انهي ءِ ماڻهو ءِ کي سڏيو جيڪو انڌو ھو ۽ چيائونس تہ ”خدا جي واکاڻ ار‪ ،‬اسان کي خبر آھي تہ ھي ماڻهو گنهگار‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪25‬ھن وراڻيو تہ ”ھو گنهگار آھي يا نہ‪ ،‬مون کي خبر نہ آھي‪ ،‬ھڪڙي ڳالهہ آ ءِ ڄاڻان ٿو‪ ،‬تہ آ ءِ انڌو ھوس‪ ،‬سو ھاڻي ڏسان ٿو‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ انهن کيس وري چيو تہ ”ھن تو کي اا ايو؟ ھن تنهنجيون اکيون ايئن کوليون؟‬ ‫ء‬ ‫پوِ وري او ٻڌندا؟ اا اوھين بہ سندس‬ ‫‪27‬ھن انهن کي جواب ڏنو تہ ”مون اوھان کي اڳي ئي ٻڌايو آھي‪ ،‬پر اوھان ٻڌو ئي اونهي‪ ،‬ء‬ ‫شاگرد ٿيندا؟‬ ‫موسي جا شاگرد آھيون‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ انهن کيس گاريون ڏنيون ۽ چيائون تہ ”تون سندس شاگرد آھين ‪.‬پر اسين‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو ھو‪ ،‬اسان کي خبر نہ آھي تہ ھو اٿان جو آھي‪.‬‬ ‫خدا‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫خبر‬ ‫کي‬ ‫‪29‬اسان‬ ‫ي‬

‫‪88‬‬

‫جان‬

‫پوِ بہ ھن‬ ‫‪30‬تنهن تي انهي ءِ ماڻهو ءِ کين جواب ڏنو تہ ”ھي ءِ عجيب ڳالهہ او آھي‪ ،‬جو اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ ھو اٿان آيو آھي‪ ،‬پر ء‬ ‫منهنجيون اکيون کولي اڏيون آھن‪.‬‬ ‫‪31‬ھاڻي اسين ڄاڻون ٿا تہ خدا گنهگارن جي نہ ٻڌندو آھي‪ ،‬پر جيڪڏھن او ماڻهو خدا جي عبادت اندڙ آھي ۽ سندس مرضي پوري‬ ‫اري ٿو‪ ،‬تہ ھو انهي ءِ جي ٻڌي ٿو‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن کان دنيا جي شروعات ٿي آھي‪ ،‬اھو نہ ٻڌو ويو آھي تہ انهن ماڻهو ءِ انڌي ءِ جون اکيون کوليون آھن‪.‬‬ ‫‪33‬جيڪڏھن ھي ماڻهو خدا جي طرفان نہ ھجي ھا تہ ھو اجهہ بہ نہ اري سگهي ھا‪.‬‬ ‫‪34‬تنهن تي انهن وراڻيو تہ ”تون سڄو ئي گناھن ۾ پيدا ٿيو آھين ۽ اا تون اسان کي سيکارين ٿو؟ ۽ انهن کيس اڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪35‬عيسي ٻڌو تہ ھنن کيس اڍي اڏيو آھي ‪.‬۽ جڏھن کيس مليو‪ ،‬تڏھن کيس چيائين تہ ”اا تون خدا جي فرزند تي ايمان آڻين ٿو؟‬ ‫ي‬ ‫‪36‬ھن جواب ڏنو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو اير آھي جو آ ءِ مٿس ايمان آڻيان؟‬ ‫‪37‬عيسي کيس چيو تہ ”تو ھن کي ڏٺو آھي ۽ اھو ئي آھي جيڪو تو سان ڳالهائي ٿو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪38‬فءَءا ءل ‪َ:‬ءيي ءها السِءينء آ ءمنءوا ‪.‬۽ ھن جي پوڄا ائي‪.‬‬ ‫لِ تہ جيڪي نہ ڏسن سي ڏسن ‪.‬۽ جيڪي ڏسن ٿا سي انڌا ٿي وڃن‪.‬‬ ‫لِ آيو آھيان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪39‬عيسي چيو تہ ”آ ءِ ھن دنيا ۾ انصاف ء‬ ‫ي‬ ‫‪40‬اي فريسين جيڪي ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن مان اي ھي ڳالهيون ٻڌي چيائونس تہ ”اا اسين بہ انڌا آھيون؟‬ ‫‪41‬عيسي انهن کي چيو تہ ”جيڪڏھن اوھين انڌا ھجو ھا تہ اوھان ۾ اوبہ گناھہ نہ ٿيڻ گهرجي‪ ،‬پر ھاڻي اوھين چئو ٿا تہ ”اسين ڏسون‬ ‫ي‬ ‫ٿا ‪.‬تنهنڪري توھان جو گناھ رھندو‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪو دروازي کان رڍن جي واڙي ۾ نہ ٿو گهڙي‪ ،‬پر ٻئي انهن رستي تي چڙھي ٿو‪ ،‬سو چور ۽ ڌاڙيل‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪2‬پر جيڪو دروازي مان اندر ٿو اچي سو رڍن جو ريڍار آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ھن ڏانهن ٻاھر کولي ٿو ‪.‬۽ رڍون سندس آواز ٻڌن ٿيون ‪:‬۽ ھو پنهنجين رڍن کي نالو وٺي سڏي ٿو ۽ انهن کي ٻاھر وٺي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھي‬ ‫‪4‬جڏھن ھو پنهنجين رڍن کي ٻاھر اڍندو آھي‪ ،‬تڏھن انهن جي اڳيان ھلندو آھي ۽ رڍون ھن جي پٺيان ھلنديون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سندس آواز ڄاڻن ٿيون‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اھي ھڪڙي اجنبي جي پٺيان نه ويندا‪ ،‬پر کانئس ڀڄي ويندا‪ ،‬االِ ⁠جو اھي ڌارين جو آواز نه ڄاڻندا آھن‪.‬‬ ‫عيسي انهن کي ٻڌايو‪ ،‬پر اھي سمجهي نہ سگهيا تہ اھي اهڙيون ڳالهيون آھن جيڪي ھن کين ٻڌايون آھن‪.‬‬ ‫‪6‬اھو مثال‬ ‫ي‬ ‫‪7‬عيسي انهن کي وري چيو تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ آ ءِ رڍن جو دروازو آھيان‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪8‬جيڪي مون کان اڳ ۾ آيا سي سڀ چور ۽ ڌاڙيل آھن‪ ،‬پر رڍن انهن جي نہ ٻڌي‪.‬‬ ‫‪9‬مان دروازو آھيان‪ ،‬جيڪڏھن او ماڻهو مون سان اندر گهڙيندو‪ ،‬اھو بچايو ويندو‪ ،‬۽ اندر ۽ ٻاھر ويندو ۽ چراگاھ ڳوليندو‪.‬‬ ‫لِ آيو آھي تہ‬ ‫لِ ته انهن کي زندگي ملي‪ ،‬۽ انهي ءِ ء‬ ‫لِ ‪:‬آ ءِ آيو آھيان انهي ءِ ء‬ ‫‪10‬چور نه ٿو اچي‪ ،‬پر چوري ارڻ‪ ،‬مارڻ ۽ برباد ارڻ ء‬ ‫لِ تہ انهن کي وڌيڪ گهڻي ملي‪.‬‬ ‫انهن کي زندگي ملي‪ ،‬۽ انهي ءِ ء‬ ‫لِ پنهنجي جان ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬آ ءِ چڱو ريڍار آھيان ‪:‬سٺو ريڍار رڍن ء‬ ‫‪12‬پر اھو جيڪو مزدور آھي‪ ،‬پر ريڍار نہ آھي‪ ،‬جنهن جون رڍون ئي نہ آھن‪ ،‬سو بگهڙ کي ايندي ڏسي رڍن کي اڏي ڀڄي وڃي ٿو‪ ،‬۽‬ ‫بگهڙ انهن کي پڪڙي رڍن کي اڄي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو مزدور آھي ۽ رڍن جي پرواھ نہ ٿو اري‪.‬‬ ‫‪13‬مزدور ڀڄي وڃي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬آ ءِ چڱو ريڍار آھيان‪ ،‬۽ آ ءِ پنهنجين رڍن کي سڃاڻان ٿو‪ ،‬۽ آ ءِ پنهنجين رڍن کي سڃاڻان ٿو‪.‬‬ ‫لِ قربان اريان ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬جيئن پي ءِ مون کي ڄاڻي ٿو‪ ،‬تيئن آ ءِ پي ءِ کي سڃاڻان ٿو‪ ،‬۽ مان پنهنجي جان رڍن ء‬ ‫‪16‬۽ مون وٽ ٻيون رڍون آھن‪ ،‬جيڪي ھن واڙي جون نہ آھن‪ ،‬اھي بہ ضرور آڻيندس‪ ،‬۽ اھي منهنجو آواز ٻڌنديون ‪.‬۽ اتي ھڪڙو ٻج‬ ‫ھوندو‪ ،‬۽ ھڪڙو ريڍار‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ اھا وري وٺان‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنڪري منهنجو پي ءِ مون سان پيار اري ٿو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ پنهنجي جان قربان اريان ٿو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪18‬اوبہ ماڻهو مون کان اھو نٿو کسي‪ ،‬پر آ ءِ پاڻ کان اھا رکي ٿو اڏيان ‪.‬مون کي ان کي رکڻ جي طاقت آھي‪ ،‬۽ مون کي ان کي ٻيهر‬ ‫وٺڻ جي طاقت آھي ‪.‬اھو حڪم مون کي پنهنجي پي ءِ کان مليو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬تنهنڪري انهن ڳالهين جي اري يهودين ۾ وري اختلف پئجي ويا‪.‬‬ ‫‪20‬انهن مان گهڻن چيو تہ ”ھن کي شيطان آھي ۽ چريو آھي ‪.‬توھان ھن کي او ٿا ٻڌو؟‬ ‫‪21‬ٻين چيو تہ ”ھي انهي ءِ جون ڳالهيون نہ آھن جنهن کي شيطان آھي ‪.‬اا شيطان انڌن جون اکيون کولي سگهي ٿو؟‬ ‫‪22‬۽ اھو يروشلم ۾ عيد عيد ھئي‪ ،‬۽ سياري جي موسم ھئي‪.‬‬ ‫‪23‬عيسي ھيڪل ۾ سليمان جي پورچ ۾ گهمندو رھيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪24‬پوِ يهودي سندس چوڌاري آيا ۽ چيائونس تہ ”ايستائين تون اسان کي شڪ ۾ مبتل اندين؟ جيڪڏھن تون مسيح آھين‪ ،‬اسان کي‬ ‫ء‬ ‫صاف صاف ٻڌاِ‪.‬‬ ‫‪25‬عيسي وراڻيو تہ ”مون اوھان کي ٻڌايو ھو‪ ،‬پر اوھان ايمان نہ آندو‪ ،‬جيڪي ام آ ءِ پنهنجي پي ءِ جي نالي تي اريان ٿو‪ ،‬سي منهنجي‬ ‫ي‬ ‫شاھدي ڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪26‬پر اوھين ايمان نہ ٿا آڻيو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ اوھين منهنجي رڍن مان نہ آھيو‪ ،‬جيئن مون اوھان کي چيو آھي‪.‬‬ ‫‪27‬منهنجون رڍون منهنجو آواز ٻڌن ٿيون‪ ،‬۽ آ ءِ انهن کي سڃاڻان ٿو ۽ اھي منهنجي پٺيان اچن ٿيون‪.‬‬ ‫‪28‬۽ مان انهن کي دائمي زندگي ڏيان ٿو ‪.‬۽ اھي اڏھن به ناس نه ٿيندا‪ ،‬نڪي او ماڻهو انهن کي منهنجي ھٿ مان اڍندو‪.‬‬

‫‪89‬‬

‫جان‬

‫‪29‬منهنجو پي ءِ‪ ،‬جنهن مون کي ڏنو آھي‪ ،‬سو سڀني کان وڏو آھي ‪.‬۽ او به ماڻهو انهن کي منهنجي پيِ جي ھٿ مان اڍڻ جي قابل نه‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪30‬آ ءِ ۽ منهنجو پي ءِ ھڪڙو آھيون‪.‬‬ ‫لِ وري پٿر کنيا‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ يهودين کيس پٿر ھڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تون مون کي سنگسار‬ ‫ام‬ ‫اهڙي‬ ‫مان‬ ‫‪.‬انهن‬ ‫آھن‬ ‫ڏيکاريا‬ ‫ام‬ ‫چڱا‬ ‫ايترائي‬ ‫وٽان‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫پنهنجي‬ ‫کي‬ ‫اوھان‬ ‫”مون‬ ‫تہ‬ ‫وراڻيو‬ ‫‪32‬عيسي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اندين؟‬ ‫لِ؛ ۽ ااااڻ ته تون‪ ،‬ھڪ‬ ‫لِ سنگسار نہ ٿا اريون ‪.‬پر توھين رسالت ء‬ ‫‪33‬تنهن تي يهودين وراڻيو تہ ”اسين تو کي انهن چڱي ام ء‬ ‫انسان ٿي‪ ،‬پاڻ کي خدا بڻائي ٿو‪.‬‬ ‫‪34‬عيسي وراڻيو تہ ”اا اوھان جي شريعت ۾ اھو لکيل نہ آھي‪ ،‬مون چيو تہ ”اوھين ديوتا آھيو؟‬ ‫ي‬ ‫‪35‬جيڪڏھن ھو انهن کي ديوتا سڏين ٿا‪ ،‬جن وٽ خدا جو الم آيو آھي‪ ،‬۽ لکت کي ٽوڙي نٿو سگهجي‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو مون چيو آھي تہ آ ءِ خدا‬ ‫‪36‬اوھين انهي ءِ بابت چئو‪ ،‬جنهن کي پي ءِ پاڪ اري دنيا ۾ مواليو آھي‪” ،‬تون افر ٿو ارين‬ ‫ء‬ ‫جو فرزند آھيان؟‬ ‫‪37‬جيڪڏھن آ ءِ پنهنجي پي ءِ جا ام نہ ٿو اريان تہ مون کي نہ مڃيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ڄاڻو ۽ ايمان آڻيو‬ ‫‪38‬پر جيڪڏھن آ ءِ اريان ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ اوھين مون کي نہ مڃيو‪ ،‬پر انهن امن تي يَين اريو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫تہ پي ءِ مون ۾ آھي ۽ آ ءِ ھن ۾ آھيان‪.‬‬ ‫لِ وري اوشش ائي‪ ،‬پر ھو انهن جي ھٿ مان ڀڄي ويو‪.‬‬ ‫‪39‬تنهنڪري ھنن کيس پڪڙڻ ء‬ ‫جاِ ڏانهن ھليو ويو‪ ،‬جتي يوحنا پهريون بپتسما ڏني ھئي ‪.‬۽ اتي رھيو‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ وري اردن دريا ءِ پار انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫يحي جون جيڪي ڳالهيون ھن ماڻهو ءِ بابت ايون سي سڀ‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ايو‬ ‫نہ‬ ‫معجزو‬ ‫او‬ ‫”يحي‬ ‫تہ‬ ‫چيائون‬ ‫اچي‬ ‫وٽس‬ ‫ئي‬ ‫‪41‬گهڻن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سچيون ھيون‪.‬‬ ‫‪42‬اتي ايترن ئي مٿس ايمان آندو‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬لعزر نالي ھڪڙو ماڻهو بيمار ھو‪ ،‬جيڪو بيت ⁠عنياہ ۾ رھندو ھو‪ ،‬جيڪو مريم ۽ سندس ڀيڻ مارٿا جي شهر ۾ رھندو ھو‪.‬‬ ‫( ‪2‬اھا اھا ئي مريم ھئي جنهن خداوند تي عطر مکيو ۽ پنهنجن وارن سان سندس پير اءگهيا‪ ،‬جنهن جو ڀا ءِ لعزر بيمار ھو)‪.‬‬ ‫‪3‬تنهنڪري سندس ڀينرون ھن ڏانهن مواليائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڏس‪ ،‬جنهن کي تون پيار ارين ٿو سو بيمار آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ خدا جي فرزند جو جلوو‬ ‫‪4‬جڏھن‬ ‫لِ آھي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫عيسي اھو ٻڌو تڏھن چيائين تہ ”ھي بيماري موت جي نہ آھي‪ ،‬پر خدا جي جلوي ء‬ ‫ي‬ ‫انهي ءِ سان ٿئي‪.‬‬ ‫عيسي مارٿا‪ ،‬سندس ڀيڻ ۽ لعزر سان پيار ايو‪.‬‬ ‫‪5‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫جاِ تي رھيو‪ ،‬جتي ھو رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھن ٻڌو تہ ھو بيمار آھي‪ ،‬تڏھن ھو ٻن ڏينهن تائين ساڳي ءِ ء‬ ‫پوِ ھن پنهنجن شاگردن کي چيو تہ ”ھلو‪ ،‬وري يهوديہ ڏانهن ھلون‪.‬‬ ‫‪7‬تنهن کان ء‬ ‫‪8‬ھن جي شاگردن کيس چيو تہ ”اي استاد !۽ تون وري اتي وڃين ٿو؟‬ ‫االِ ⁠جو ھو‬ ‫‪9‬عيسي وراڻيو تہ ”اا ڏينهن ۾ ٻارھن الڪ نہ آھن؟ جيڪڏھن او ماڻهو ڏينهن ۾ گهمندو آھي‪ ،‬ته ھو ٿڪجي نہ ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھن دنيا جي روشني ءِ کي ڏسي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مٿس روشني ءِ جو اوبہ اونهي‪.‬‬ ‫‪10‬پر جيڪڏھن او ماڻهو رات جو گهمندو آھي‪ ،‬تڏھن گمراھہ ٿو اري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ انهن کي چيائين تہ ”اسان جو دوست لعزر ننڊ ۾ آھي ‪.‬پر مان وڃان ٿو‪ ،‬ته مان کيس ننڊ مان جاڳائيان‪.‬‬ ‫‪11‬اھي ڳالهيون ھن چيو تہ ء‬ ‫‪12‬پوِ ھن جي شاگردن چيو تہ ”خداوند‪ ،‬جيڪڏھن ھو سمهندو تہ چڱو ڀلو اندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي پنهنجي موت بابت ڳالهايو ھو‪ ،‬پر انهن سمجهيو تہ ھن ننڊ ۾ آرام ارڻ بابت چيو ھو‪.‬‬ ‫بہ‬ ‫‪13‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫عيسي انهن کي صاف صاف چيو تہ ”لعزر مري ويو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ اوھين ايمان آڻيو ‪.‬تنهن ھوندي به اسان کي ھن ڏانهن وڃڻ‬ ‫‪15‬۽ آ ءِ اوھان جي خاطر خوش آھيان جو آ ءِ اتي نہ ھوس‪ ،‬انهي ءِ مَصد ء‬ ‫ڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ ٿامس‪ ،‬جنهن کي ديدمس سڏين ٿا‪ ،‬پنهنجن ساٿي شاگردن کي چيو تہ ”ھلو‪ ،‬اسين بہ ھلون‪ ،‬تہ جيئن ھن سان گڏ مرون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي آيو‪ ،‬تڏھن ڏٺائين تہ کيس چار ڏينهن اڳ ئي قبر ۾ پيل آھي‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪18‬ھاڻي بيت عنياہ يروشلم جي ويجهو‪ ،‬اٽڪل پندرھن فرلنگ پري ھو‪.‬‬ ‫‪19‬ايترائي يهودي مارٿا ۽ مريم وٽ آيا‪ ،‬جيڪي کين سندن ڀا ءِ بابت تسلي ڏين‪.‬‬ ‫عيسي اچي رھيو آھي‪ ،‬تڏھن وڃي ساڻس ملي‪ ،‬پر مريم اڃا گهر ۾ ئي ويٺي‪.‬‬ ‫‪20‬مارٿا جڏھن ٻڌو تہ‬ ‫ي‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪڏھن تون ھتي ھجي ھا تہ منهنجو ڀا ءِ نہ مري ھا‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ مارٿا‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪22‬پر مون کي خبر آھي تہ ھاڻي بہ جيڪو اجهہ تون خدا کان گهرندين‪ ،‬سو خدا توکي ڏيندو‪.‬‬ ‫‪23‬عيسي کيس چيو تہ ”تنهنجو ڀا ءِ وري جيئرو ٿيندو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪24‬مارٿا وراڻيو تہ ”مون کي خبر آھي تہ ھو قيامت جي ڏينهن وري جيئرو ٿي اٿندو‪.‬‬ ‫‪25‬عيسي ھن کي چيو تہ ”آ ءِ جيئرو ٿي اٿڻ ۽ زندگي آھيان‪ ،‬جيڪو مون تي ايمان آڻي ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو مئل ھوندو‪ ،‬تڏھن بہ جيئرو‬ ‫ي‬ ‫ھوندو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ جيڪو بہ جيئرو آھي ۽ مون تي ايمان آڻيندو‪ ،‬سو اڏھن بہ نہ مرندو ‪.‬اا توھان ان ڳالهه تي يَين رکو ٿا؟‬ ‫‪27‬ھن چيو تہ ”ھائو‪ ،‬خداوند ‪:‬مون کي يَين آھي تہ تون مسيح آھين‪ ،‬خدا جو فرزند‪ ،‬جيڪو دنيا ۾ اچڻو آھي‪.‬‬

‫‪90‬‬

‫جان‬

‫‪28‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن ھليو ويو ۽ پنهنجي ڀيڻ مريم کي ڳجهي ءِ طرح سڏي چيائين تہ ”سائين اچي تو کي سڏي رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬اھو ٻڌندي ئي ھو ءِ جلدي اءٿي ۽ وٽس آئي‪.‬‬ ‫جاِ تي ھو جتي مارٿا ساڻس ملي ھئي‪.‬‬ ‫‪30‬اڃا‬ ‫عيسي شهر ۾ نہ آيو ھو‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪31‬پوِ يهودي جيڪي ھن سان گڏ گهر ۾ ھئا ۽ کيس تسلي ڏني‪ ،‬جڏھن مريم کي ڏٺائون تہ ھو تڪڙ ۾ اءٿي ۽ ٻاھر نڪتي‪ ،‬تڏھن سندس‬ ‫ء‬ ‫پٺيان آيا ۽ چيائون تہ ”ھي ءِ قبر تي وڃي اتي روئڻ لڳي‪.‬‬ ‫عيسي ھو ۽ کيس ڏٺائين تہ سندس پيرن تي اري پيس ۽ چيائينس تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪڏھن تون ھتي ھجي‬ ‫‪32‬پوِ جڏھن مريم پهتي جتي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھا تہ منهنجو ڀا ءِ نہ مري ھا‪.‬‬ ‫عيسي ھن کي روئندي ڏٺو ۽ يهودي بہ روئي رھيا ھئا‪ ،‬جيڪي ساڻس گڏ آيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو دل ۾ اڙايو ۽ پريشان ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪34‬۽ چيائين تہ ”اوھان کيس اٿي رکيو آھي؟ انهن کيس چيو ته‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪35‬عيسي روئڻ لڳو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪36‬پوِ يهودين چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬ھن سان اهڙو پيار ھو!‬ ‫ء‬ ‫‪37‬انهن مان ان چيو تہ ”اا اھو ماڻهو‪ ،‬جنهن انڌن جون اکيون کوليون آھن‪ ،‬سو ائين نہ ٿي سگهيو آھي جو ھي ءِ ماڻهو بہ نہ مري‬ ‫وڃي؟‬ ‫عيسي وري پنهنجي دل ۾ رڙ اري قبر ڏانهن آيو ‪.‬اھو ھڪ غار ھو‪ ،‬۽ ان تي ھڪ پٿر رکيل ھو‪.‬‬ ‫‪38‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫‪39‬عيسي چيو تہ ”ھي پٿر ھٽايو ‪.‬مارٿا‪ ،‬جيڪو مري ويو‪ ،‬تنهن جي ڀيڻ کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ھن وقت تائين ھو بدبودار آھي‪،‬‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھن کي مرندي چار ڏينهن ٿيا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬عيسي وراڻيو تہ ”مون تو کي نہ چيو ھو تہ جيڪڏھن تون ايمان آڻيندين تہ خدا جو جلوو ڏسندين؟‬ ‫ي‬ ‫ِ‬ ‫انهي‬ ‫عيسي پنهنجون اکيون مٿي اري چيو تہ ”بابا‪ ،‬آ ءِ تنهنجو شڪر‬ ‫‪.‬تڏھن‬ ‫ھو‬ ‫ويو‬ ‫رکيو‬ ‫مئل‬ ‫جتي‬ ‫ھٽايو‬ ‫تان‬ ‫جاِ‬ ‫کي‬ ‫پٿر‬ ‫انهن‬ ‫‪41‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫گِار آھيان جو تو مون کي ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي ايمان آڻين‬ ‫‪42‬مون کي خبر ھئي تہ تون منهنجي ٻڌين ٿو ھميشه‪ ،‬پر انهن ماڻهن جي اري‪ ،‬جيڪي مون وٽ بيٺا آھن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫تہ مون کي تو مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن ھن ائين چيو تڏھن وڏي آواز سان رڙ ايائين تہ ”لعزر‪ ،‬ٻاھر اچ‪.‬‬ ‫‪.‬عيسي انهن کي چيو تہ ”‬ ‫‪44‬۽ اھو جيڪو مئل ھو سو ٻاھر نڪتو‪ ،‬ھٿ ۽ پير قبرن سان جڙيل ھو ۽ سندس منهن رومال سان ڍايل ھو‬ ‫ي‬ ‫ھن کي اڏ‪ ،‬۽ اڏ‪.‬‬ ‫عيسي اري رھيا ھئا‪ ،‬تن مٿس ايمان آندو‪.‬‬ ‫جيڪي‬ ‫ئي‬ ‫گهڻا‬ ‫مان‬ ‫تن‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫وٽ‬ ‫مريم‬ ‫يهودي‬ ‫‪45‬پوِ جيڪي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي اا ايو ھو‪.‬‬ ‫‪46‬پر انهن مان اي فريسين ڏانهن ويا ۽ کين ٻڌايو تہ‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھن ماڻهو ءِ ايترائي معجزا اري‬ ‫‪47‬پوِ سردار ااھنن ۽ فريسين اائونسل کي گڏ اري چيائونس تہ ”اسان اا اريون؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫جاِ ۽ قوم ٻئي کسي ويندا‪.‬‬ ‫‪48‬جيڪڏھن اسين ھن کي ائين اايلو اڏي ڏيون‪ ،‬تہ سڀ ماڻهو مٿس ايمان آڻيندا‪ ،‬۽ رومي ايندا ۽ اسان جي ء‬ ‫‪49‬انهن مان ھڪڙي‪ ،‬جنهن جو نالو قائفا آھي‪ ،‬جيڪو انهي ءِ سال وڏو سردار ااھن ھو‪ ،‬تنهن کين چيو تہ ”اوھين اجهہ بہ نہ ٿا ڄاڻو‪.‬‬ ‫‪50‬۽ نڪي اھو سمجهو ته اسان لِ اھو بهتر آھي تہ ھڪڙو ماڻهو ماڻهن لِ مري ۽ سڄي قوم برباد نہ ٿئي‪.‬‬ ‫لِ مرندو‪.‬‬ ‫‪51‬۽ اھا ڳالهہ ھن پنهنجي باري ۾ نہ ائي‪ ،‬پر انهي ءِ سال سردار ااھن ھوندي‪ ،‬اڳڪٿي ايائين تہ‬ ‫عيسي انهي ءِ قوم ء‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ ھو خدا جي ٻارن کي گڏ اري‪ ،‬جيڪي پکڙيل ھئا‪.‬‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫‪52‬۽ رڳو انهي ءِ قوم ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫مارڻ‬ ‫کيس‬ ‫تہ‬ ‫لڳا‬ ‫ارڻ‬ ‫صلح‬ ‫گڏجي‬ ‫ھنن‬ ‫وٺي‬ ‫کان‬ ‫‪53‬پوِ انهي ءِ ڏينهن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي يهودين جي وچ ۾ وڌيڪ کليل نموني گهمندو نہ رھيو ‪.‬پر اتان رڻ جي ويجهو ھڪڙي ملڪ ڏانهن ويو‪ ،‬جنهن کي‬ ‫‪54‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫افرائيم سڏيو ويندو آھي‪ ،‬۽ اتي پنهنجي شاگردن سان گڏ رھيو‪.‬‬ ‫لِ تہ پاڻ کي‬ ‫‪55‬يهودين جي عيد فصح ويجهي ھئي ۽ ايترائي ماڻهو عيد فصح کان اڳ ملڪ مان نڪري يروشلم ڏانهن ويا‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫پاڪ ان‪.‬‬ ‫عيسي کي ڳولهيو ۽ ھيڪل ۾ بيٺو ھو پاڻ ۾ ڳالهائڻ لڳا تہ ”اوھان جو اا خيال آھي تہ ھو عيد تي نہ ايندو؟‬ ‫‪56‬پوِ انهن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪57‬ھاڻي سردار ااھنن ۽ فريسين ٻنهي حڪم ڏنو ھو تہ ”جيڪڏھن انهن کي خبر ھجي تہ ھو اٿي آھي‪ ،‬تہ کيس ڏيکاري‪ ،‬تہ جيئن ھو‬ ‫کيس وٺي وڃن‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫عيسي عيد فصح کان اه ڏينهن اڳ بيت ⁠عنياہ ۾ آيو‪ ،‬جتي لعزر ھو‪ ،‬جنهن کي مئلن مان جياريائين‪.‬‬ ‫‪1‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪2‬اتي ھنن کيس رات جي ماني ڏني ‪.‬۽ مارٿا خدمت ائي‪ ،‬پر لعزر انهن مان ھڪڙو ھو جيڪو ساڻس گڏ ميز تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫عيسي جي پيرن تي لڳايو ۽ پنهنجن وارن سان سندس پير اءگهيائين‪ ،‬تہ گهر عطر جي‬ ‫‪3‬پوِ مريم ھڪڙو سڪو سهڻو قيمتي عطر کڻي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫خوشبو ءِ سان ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫‪4‬تنهن تي سندس شاگردن مان ھڪڙي چيو تہ ”يهوداہ اسڪريوتي‪ ،‬شمعون جو پٽ‪ ،‬جيڪو کيس پڪڙائڻ وارو ھو‪.‬‬ ‫‪5‬اھو عطر ٽن سْ سْ سْ سْ سڪن ۾ واڻي غريبن کي او نہ ڏنو ويو؟‬ ‫‪6‬ھن چيو تہ اھو نہ آھي تہ ھن کي غريبن جي پرواھ ھئي ‪.‬پر ااااڻ ته ھو ھڪ چور ھو‪ ،‬۽ ھن وٽ ٿلهو ھو‪ ،‬۽ جيڪو ان ۾ رکيل ھو‬ ‫سو کولي اڏيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي چيو تہ ”ھن کي اڏي ڏي‪ ،‬منهنجي دفن جي ڏينهن جي خلف ھن اھو رکيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪8‬االِ ⁠جو غريب سدائين توھان سان گڏ آھن ‪.‬پر مون کي ھميشه نه آھي‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪91‬‬

‫جان‬

‫لِ آيا تہ لعزر کي بہ‬ ‫‪9‬تنهنڪري يهودين جي گهڻن ماڻهن کي خبر پئي تہ ھو اتي آھي ۽ اھي رڳو‬ ‫عيسي جي خاطر نہ آيا‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫ڏسن‪ ،‬جنهن کي ھن مئلن مان جياريو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬پر سردار ااھنن صلح پئي ائي تہ لعزر کي بہ مارين‪.‬‬ ‫عيسي تي ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو ھن جي اري ايترائي يهودي ڀڄي ويا ۽‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي يروشلم ڏانهن اچي رھيو آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌو‬ ‫جڏھن‬ ‫تن‬ ‫ھئا‪،‬‬ ‫آيا‬ ‫تي‬ ‫عيد‬ ‫جيڪي‬ ‫ماڻهو‬ ‫ايترائي‬ ‫تي‬ ‫ڏينهن‬ ‫‪12‬ٻئي‬ ‫ي‬ ‫لِ ٻاھر نڪتي ۽ رڙ اري چيائين‪” ،‬سبڪت آھي بني اسرائيل جو بادشاھه‪ ،‬جيڪو‬ ‫‪13‬کجي ءِ جي وڻ جون ٽاريون کڻي ساڻس ملڻ ء‬ ‫خداوند جي نالي تي اچي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬جڏھن کيس ھڪڙو جوان گدڙو مليو‪ ،‬تڏھن ان تي ويهي رھيو ‪.‬جيئن لکيل آھي‪،‬‬ ‫‪14‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪15‬ڊپ نه ار‪ ،‬صيون جي ڌي ءِ‪ ،‬ڏس‪ ،‬تنهنجو بادشاھہ اچي رھيو آھي‪ ،‬جيڪو گدي ءِ جي کودڙي تي ويهي‪.‬‬ ‫عيسي جو جلوو ظاھر ٿيو‪ ،‬تڏھن انهن کي ياد آيو تہ اھي ڳالهيون‬ ‫‪16‬اھي ڳالهيون پهريائين سندس شاگردن کي سمجهہ ۾ نہ آيو‪ ،‬پر جڏھن‬ ‫ي‬ ‫لِ ايا ھئا‪.‬‬ ‫ھن جي باري ۾ لکيل آھن ۽ ھنن اھي ام ھن ء‬ ‫‪17‬تنهنڪري جيڪي ماڻهو ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬جڏھن ھن لعزر کي قبر مان سڏي کيس مئلن مان جيئرو ايو‪ ،‬انهن جو بيان چٽو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ٻڌائون تہ ھن اھو معجزو ايو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬انهي ءِ اري ماڻهو بہ ساڻس مليا‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪19‬تنهنڪري فريسي پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”اوھين سمجهو ٿا تہ ايئن نہ ٿا غالب؟ ڏس‪ ،‬دنيا ھن جي پٺيان ھلي وئي آھي‪.‬‬ ‫لِ آيا ھئا‪.‬‬ ‫‪20‬انهن مان اي يوناني بہ ھئا‪ ،‬جيڪي عيد تي پوڄا ارڻ ء‬ ‫عيسي کي‬ ‫اسين‬ ‫”سائين‪،‬‬ ‫تہ‬ ‫ايائينس‬ ‫عرض‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫ھو‬ ‫رھندو‬ ‫۾‬ ‫⁠صيدا‬ ‫‪21‬تنهنڪري اھو ئي فلپس وٽ آيو‪ ،‬جيڪو گليل جي بيت‬ ‫ي‬ ‫ڏسنداسين‪.‬‬ ‫عيسي کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫فلپس‬ ‫۽‬ ‫اندرياس‬ ‫وري‬ ‫تہ‬ ‫ٻڌايو‬ ‫کي‬ ‫اندرياس‬ ‫اچي‬ ‫‪22‬فلپس‬ ‫ي‬ ‫‪23‬عيسي انهن کي جواب ڏنو تہ ”اھو وقت اچي پهتو آھي جو ابن ⁠آدم جو جلوو ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪24‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيستائين اڻڪ جو اناج زمين ۾ اري مري وڃي‪ ،‬تيستائين اھو اايلو رھندو‪ ،‬پر جيڪڏھن اھو مري‬ ‫وڃي تہ گهڻو ميوو آڻيندو‪.‬‬ ‫‪25‬جيڪو پنهنجي جان سان پيار اري ٿو اھو وڃائيندو ‪.‬۽ جيڪو ھن دنيا ۾ پنهنجي جان کان نفرت اري ٿو‪ ،‬اھو ان کي دائمي زندگي‬ ‫تائين رکندو‪.‬‬ ‫‪26‬جيڪڏھن او منهنجي خدمت اري‪ ،‬سو منهنجي پٺيان ھلي ‪.‬۽ جتي مان آھيان‪ ،‬اتي منهنجو نوار به ھوندو ‪:‬جيڪڏھن او ماڻهو‬ ‫منهنجي خدمت اندو‪ ،‬ته منهنجو پيِ ان جي عزت اندو‪.‬‬ ‫‪27‬ھاڻي منهنجو روح پريشان آھي ‪.‬۽ مان اا چوان؟ ابا‪ ،‬مون کي ھن الڪ کان بچاِ ‪:‬پر ھن سبب لِ آئون ھن الڪ تائين آيو‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ اتي آسمان مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬جنهن چيو تہ ”مون انهي ءِ کي پاڪ ايو آھي‪ ،‬۽ وري بہ‬ ‫‪28‬ابا‪ ،‬پنهنجي نالي جي واکاڻ ار‬ ‫ء‬ ‫تسبيح اندس‪.‬‬ ‫‪29‬تنهنڪري جيڪي ماڻهو اتي بيٺا ھئا‪ ،‬تن ٻڌو تہ اھو گجگوڙ ٿيو‪ ،‬ٻين چيو تہ ”ھن سان ملئڪ ڳالهايو آھي‪.‬‬ ‫‪30‬عيسي وراڻيو تہ ”ھي آواز منهنجي اري نہ‪ ،‬پر اوھان جي خاطر آيو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪31‬ھاڻي ھن دنيا جو فيصلو آھي ‪:‬ھاڻي ھن دنيا جي امير کي اڍيو ويندو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ مان‪ ،‬جيڪڏھن مون کي زمين مان مٿي کنيو ويندو‪ ،‬سڀني ماڻهن کي مون ڏانهن اڪيندس‪.‬‬ ‫‪33‬اھو ھن چيو‪ ،‬اھو اشارو اري ٿو ته کيس اهڙي موت مرڻو آھي‪.‬‬ ‫پوِ تون ايئن ٿو چوين تہ ابن ⁠آدم کي ضرور مٿي ايو‬ ‫‪34‬ماڻهن وراڻيو تہ ”اسان شريعت مان ٻڌو آھي تہ مسيح ھميشہ رھندو‪ ،‬ء‬ ‫ويندو؟ ھي ابن آدم اير آھي؟‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”اڃا ٿوري دير اوھان وٽ روشني آھي ‪.‬ھلندا رھو جيستائين اوھان وٽ روشني آھي‪ ،‬متان اونداھي‬ ‫‪35‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو جيڪو اونداھي ءِ ۾ ھلندو آھي تنهن کي خبر ناھي ته ھو ايڏانهن ويندو‪.‬‬ ‫اوھان تي اچي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اوھين روشني ءِ جا ٻار ٿيو ‪.‬اھي ڳالهيون يسوع چيو ۽ ھليو ويو‬ ‫‪36‬جيستائين اوھان وٽ روشني آھي‪ ،‬روشني تي ايمان آڻيو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫۽ پاڻ کي انهن کان لڪايو‪.‬‬ ‫‪37‬پر جيتوڻيڪ ھن انهن جي اڳيان ايترائي معجزا ايا ھئا‪ ،‬پر انهن مٿس ايمان نہ آندو‪.‬‬ ‫لِ تہ يسعياہ نبي ءِ جو اھو قول پورو ٿئي‪ ،‬جيڪو ھن چيو ھو تہ ”اي خداوند‪ ،‬انهن اسان جي خبر کي مڃيو؟ ۽ رب جو ھٿ‬ ‫‪38‬انهي ءِ ء‬ ‫انهن تي نازل ٿيو آھي؟‬ ‫‪39‬تنهنڪري اھي ايمان نہ آڻي سگهيا‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ يسعياہ وري چيو تہ‬ ‫‪40‬ھن انهن جون اکيون انڌيون اري اڏيون آھن‪ ،‬۽ سندن دل سخت اري اڏي آھي ‪.‬ته اھي پنهنجين اکين سان نه ڏسن‪ ،‬۽ نڪي‬ ‫پنهنجي دل سان سمجهن‪ ،‬۽ تبديل ٿي وڃن‪ ،‬۽ مان انهن کي شفا ڏيان‪.‬‬ ‫‪41‬اھي ڳالهيون يسعياہ چيو‪ ،‬جڏھن ھن سندس جلوو ڏٺو ۽ سندس بابت ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪42‬پر سردارن مان گهڻن ماڻهن مٿس ايمان آندو ‪.‬پر فريسين جي اري ھن کي اقرار نہ ايو‪ ،‬متان ھو عبادت ⁠خاني مان اڍي اڏين‪.‬‬ ‫‪43‬االِ ⁠جو انهن کي خدا جي واکاڻ کان وڌيڪ ماڻهن جي ساراھہ پسند ھئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪44‬عيسي رڙ اري چيو تہ ”جيڪو مون تي ايمان آڻي ٿو سو مون تي نہ‪ ،‬پر انهي ءِ تي ايمان آڻي ٿو جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪45‬۽ جيڪو مون کي ڏسي ٿو سو انهي ءِ کي ڏسي ٿو جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ جيڪو بہ مون تي ايمان آڻي سو اوندھہ ۾ نہ رھي‪.‬‬ ‫لِ آيو آھيان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪46‬آ ءِ دنيا ۾ روشني ءِ ء‬ ‫‪47‬۽ جيڪڏھن او ماڻهو منهنجون ڳالهيون ٻڌي ۽ ايمان نہ آڻي‪ ،‬تنهن کي آ ءِ سزا نہ ڏيندس‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ دنيا کي انصاف ارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫نہ‪ ،‬پر دنيا کي بچائڻ آيو آھيان‪.‬‬

‫‪92‬‬

‫جان‬

‫‪48‬جيڪو مون کي رد اري ٿو ۽ منهنجون ڳالهيون قبول نہ ٿو اري‪ ،‬تنهن وٽ ھڪڙو آھي جيڪو مٿس فيصلو اري ٿو ‪:‬جيڪو لفظ‬ ‫مون چيو آھي‪ ،‬اھو ئي آخري ڏينهن ۾ سندس انصاف اندو‪.‬‬ ‫‪49‬االِ ⁠جو مون پنهنجي باري ۾ نہ چيو آھي ‪.‬پر پي ءِ جنهن مون کي مواليو آھي‪ ،‬تنهن مون کي حڪم ڏنو آھي تہ مون کي اا چوڻ‬ ‫ء‬ ‫گهرجي ۽ اا چوڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪50‬۽ مون کي خبر آھي ته سندس حڪم ھميشه جي زندگي آھي ‪:‬تنهنڪري جيڪي اجهہ آ ءِ چوان ٿو‪ ،‬جهڙي ءِ طرح پي ءِ مون کي چيو‬ ‫آھي‪ ،‬تيئن آ ءِ چوان ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫عيسي ڄاتو تہ سندس اھو وقت اچي ويو آھي جو ھو ھن دنيا مان نڪري پي ءِ ڏانهن ھليو‪ ،‬۽‬ ‫‪1‬ھاڻي عيد فصح کان پهريائين‪ ،‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫پنهنجن ماڻهن سان جيڪي دنيا ۾ آھن‪ ،‬تن سان آخري دم تائين پيار اندو رھيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ رات جي ماني ختم ٿيڻ تي‪ ،‬شيطان ھاڻي شمعون جي پٽ يهوداہ اسڪريوتي جي دل ۾ داخل ايو آھي‪ ،‬کيس دغا ڏيڻ لِ‪.‬‬ ‫‪3‬عيسي کي خبر پئي تہ پي ءِ سڀ شيون ھن جي ھٿ ۾ ڏنيون آھن ۽ ھو خدا وٽان آيو آھي ۽ خدا ڏانهن ويو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪4‬ھو رات جي ماني ءِ مان اٿيو ۽ پنهنجا اپڙا لھي اڏيائين ‪.‬۽ ھڪ توليه ورتو‪ ،‬۽ پنهنجو پاڻ کي ڍاي اڏيو‪.‬‬ ‫پوِ ھو پاڻي ءِ کي ٿان ءِ ۾ وجهي شاگردن جا پير ڌوڻ لڳو ۽ انهي ءِ توليہ سان انهن کي اءگهڻ لڳو‪ ،‬جنهن سان پاڻ کي ڍايو ويو‬ ‫‪5‬ان کان ء‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ ھو شمعون پطرس وٽ آيو ۽ پطرس کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تون منهنجا پير ڌوئي ٿو اا؟‬ ‫ء‬ ‫پوِ خبر پوندي‪.‬‬ ‫‪7‬عيسي وراڻيو تہ ”آ ءِ اا ٿو اريان‪ ،‬تنهن کي ھاڻي خبر نہ آھي ‪.‬پر توکي ء‬ ‫ي‬ ‫ڌوِ‬ ‫‪.‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن آ ءِ تو کي نہ ڌويان‪ ،‬تہ مون سان تنهنجو او بہ حصو‬ ‫‪8‬پطرس وراڻيو تہ ”تون اڏھن منهنجا پير نہ ء‬ ‫ي‬ ‫نہ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬شمعون پطرس وراڻيو تہ ”اي خداوند!‬ ‫‪10‬عيسي وراڻيو تہ ”جنهن کي ڌوئي ٿو تنهن کي رڳو پير ڌوڻ جي ضرورت نہ آھي‪ ،‬پر سڀ اجهہ صاف آھي ۽ اوھين صاف آھيو پر‬ ‫ي‬ ‫سڀ نہ‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو ھن کي خبر ھئي تہ اير کيس دغا ڏئي ‪.‬تنهنڪري ھن چيو تہ ”اوھين سڀ صاف نہ آھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ جڏھن ھو انهن جا پير ڌوئي ۽ پنهنجا اپڙا لھي وري بيهي ويو‪ ،‬تڏھن ھن انهن کي چيو تہ ”اوھان کي خبر آھي تہ‬ ‫کان‬ ‫‪12‬تنهن‬ ‫ء‬ ‫مون اوھان سان اا ايو آھي؟‬ ‫‪13‬اوھين مون کي آقا ۽ پالڻهار سڏيندا آھيو‪ ،‬۽ اوھين چئو ٿا ‪.‬او ته مان آھيان‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ جيڪڏھن مون‪ ،‬تنهنجو پالڻهار ۽ پالڻهار‪ ،‬تنهنجا پير ڌوئي اڏيا آھن ‪.‬توھان کي پڻ ھڪ ٻئي جا پير ڌوئڻ گهرجن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ھڪڙو مثال ڏنو آھي‪ ،‬تہ جيئن مون اوھان سان ايو‪ ،‬تيئن اوھين بہ اريو‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو مون اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ نوار پنهنجي مالڪ کان وڏو نہ آھي ‪.‬نڪي اھو جيڪو مواليو ويو آھي انهي ءِ کان وڏو آھي جنهن‬ ‫کيس مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪڏھن اوھين اھي ڳالهيون ڄاڻو ٿا‪ ،‬جيڪڏھن اوھين انهن تي عمل اريو ٿا‪ ،‬توھان خوش آھيو‪.‬‬ ‫لِ تہ لکيل آھي تہ ”جيڪو مون سان‬ ‫‪18‬آ ءِ اوھان سڀني جي باري ۾ نہ ٿو ڳالهايان ‪:‬آ ءِ ڄاڻان ٿو جنهن کي مون چونڊيو آھي‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫ماني کائي ٿو‪ ،‬تنهن مون تي پنهنجا پير مٿي کنيا آھن‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻي آ ءِ اوھان کي انهي ءِ جي اچڻ کان اڳي ٻڌايان ٿو تہ جڏھن اھو ٿئي‪ ،‬تڏھن اوھين ايمان آڻيو تہ اھو آ ءِ آھيان‪.‬‬ ‫‪20‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جنهن کي آ ءِ مواليان ٿو‪ ،‬سو مون کي قبول ٿو اري ‪.‬۽ جيڪو مون کي قبول اري ٿو سو انهي ءِ کي‬ ‫قبول اري ٿو جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫عيسي ائين چيو تڏھن ھو دل ۾ پريشان ٿي ويو ۽ شاھدي ڏيندي چيائين تہ ”آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھان مان ھڪڙو‬ ‫‪21‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫مون کي پڪڙائيندو‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ شاگرد ھڪٻئي ڏانهن نهارڻ لڳا ۽ شڪ ارڻ لڳا تہ ھو انهن بابت ڳالهائي رھيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جو پيار ھو‪.‬‬ ‫عيسي جي سيني تي ٽيڪ ڏئي رھيو ھو‪ ،‬جنهن سان‬ ‫‪23‬ھاڻي سندس شاگردن مان ھڪڙو‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪24‬تنهنڪري شمعون پطرس ھن ڏانهن اشارو اري پڇي تہ اھو اير آھي جنهن بابت ھن ڳالهايو آھي‪.‬‬ ‫عيسي جي سيني تي ليٽي کيس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو اير آھي؟‬ ‫‪25‬پوِ ھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫“عيسي وراڻيو تہ ”اھو اھو آھي‪ ،‬جنهن کي ڀاڄي ٻوٽي اڏيندس ‪.‬۽ جڏھن اھو ٻوٽو ٻوڙي اڏيو‪ ،‬تڏھن شمعون جي پٽ يهوداہ‬ ‫‪26‬‬ ‫ي‬ ‫اسڪريوتي کي ڏنو‪.‬‬ ‫عيسي کيس چيو تہ ”جيڪو تون ارين ٿو سو جلدي ار‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ شيطان ھن ۾ گهڙيو ‪.‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪28‬ھاڻي دسترخوان تي ويٺل انهن بہ ماڻهو ءِ کي خبر نہ ھئي تہ ھن اهڙي ارادي سان ھن سان ڳالهايو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬انهن مان ان جو خيال ھو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ يهوداہ وٽ اھو ٿلهو آھي‪ ،‬جو‬ ‫لِ‬ ‫عيسي کيس چيو ھو تہ ”جيڪي شيون اسان کي عيد ء‬ ‫ي‬ ‫گهرجن‪ ،‬سي خريد اريو ‪.‬يا‪ ،‬ھو غريبن کي اجهه ڏئي‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ ھو ڀاڄي کڻي ھڪدم ٻاھر نڪري ويو ۽ رات ٿي چڪي ھئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي چيو تہ ”ھاڻي ابن ⁠آدم جو جلوو ظاھر ٿيو آھي ۽ خدا جو جلوو مٿس آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫نڪتو‬ ‫ٻاھر‬ ‫ھو‬ ‫جڏھن‬ ‫‪31‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫‪32‬جيڪڏھن خدا جو جلوو مٿس آھي‪ ،‬تہ خدا بہ کيس پاڻ ۾ جلوو ڏيندو ۽ سندس جلوي ظاھر اندو‪.‬‬ ‫‪33‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬اڃا ٿوري دير آ ءِ اوھان سان گڏ آھيان ‪.‬اوھين مون کي ڳوليندا‪ ،‬۽ جيئن مون يهودين کي چيو ھو‪ ،‬جتي آ ءِ وڃان ٿو‪ ،‬اوھين‬ ‫اچي نه سگهندا ‪.‬تنهنڪري ھاڻي مان توھان کي چوان ٿو‪.‬‬

‫‪93‬‬

‫جان‬

‫‪34‬آ ءِ اوھان کي ھڪڙو نئون حڪم ڏيان ٿو‪ ،‬تہ اوھين ھڪٻئي سان پيار اريو ‪.‬جيئن مون اوھان سان پيار ايو آھي‪ ،‬تيئن اوھين بہ‬ ‫ھڪ ٻئي سان پيار اريو‪.‬‬ ‫‪35‬انهي ءِ سان سڀ ماڻهو ڄاڻندا تہ اوھين منهنجا شاگرد آھيو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان ۾ ھڪٻئي سان پيار آھي‪.‬‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”جتي آ ءِ وڃان ٿو‪ ،‬تون ھاڻي منهنجي پٺيان نہ‬ ‫‪36‬شمعون پطرس وراڻيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تون ايڏانهن وڃي رھيو آھين؟‬ ‫ي‬ ‫پوِ به تون منهنجي پٺيان ھلندين‪.‬‬ ‫ايندين ‪.‬پر ء‬ ‫‪37‬پطرس وراڻيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ھاڻي آ ءِ تنهنجي پٺيان او نہ ٿو اچي سگهان؟ مان تنهنجي خاطر پنهنجي جان قربان اندس‪.‬‬ ‫‪38‬عيسي کيس وراڻيو تہ ”اا تون منهنجي خاطر پنهنجي جان ڏيندين؟ سچ پچ‪ ،‬مان توکي چوان ٿو‪ ،‬اڪڙ بانگ نه ڏيندو‪ ،‬جيستائين تون‬ ‫ي‬ ‫مون کي ٽي ڀيرا انڪار نه ارين‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬پنهنجي دل کي پريشان نہ اريو‪ ،‬اوھين خدا تي ايمان آڻيو‪ ،‬مون تي پڻ ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫جاِ تيار ارڻ‬ ‫لِ ء‬ ‫‪2‬منهنجي پي ءِ جي گهر ۾ ايتريون ئي ماڙيون آھن‪ ،‬جيڪڏھن ائين نہ ھجي ھا تہ آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ھا ‪.‬مان تنهنجي ء‬ ‫وڃان ٿو‪.‬‬ ‫لِ جڳه تيار اندس‪ ،‬آ ءِ وري ايندس ۽ اوھان کي پاڻ وٽ قبول اندس ‪.‬ته جيئن جتي مان آھيان‪ ،‬اتي‬ ‫‪3‬۽ جيڪڏھن آ ءِ وڃان ۽ توھان ء‬ ‫توھان پڻ ھوندا‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جتي آ ءِ وڃان ٿو‪ ،‬اوھين ڄاڻو ٿا‪ ،‬۽ ايئن ٿا ڄاڻو‪.‬‬ ‫‪5‬توما چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسان کي خبر نہ آھي تہ تون ايڏانهن وڃي رھيو آھين ‪.‬۽ اسان ايئن ڄاڻون ٿا رستو؟‬ ‫سواِ اوبہ پي ءِ وٽ نہ ٿو اچي‪.‬‬ ‫‪6‬عيسي وراڻيو تہ ”رستو‪ ،‬سچائي ۽ زندگي آ ءِ آھيان‪ ،‬مون کان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪7‬جيڪڏھن توھان مون کي سڃاڻو ھا‪ ،‬توھان کي منهنجي پي ءِ کي بہ سڃاڻڻ گهرجي ھا‪ ،‬۽ ھاڻي کان وٺي توھان ھن کي سڃاڻو ۽ ڏٺو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لِ اافي آھي‪.‬‬ ‫‪8‬فلپس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اسان کي پي ءِ ڏيکار ۽ اھو ئي اسان ء‬ ‫پوِ بہ تو مون کي نہ سڃاتو آھي اا؟ جنهن مون کي ڏٺو آھي تنهن‬ ‫‪9‬عيسي وراڻيو تہ ”اي فلپس‪ ،‬آ ءِ توسان گهڻو وقت رھيو آھيان‪ ،‬پر ء‬ ‫ي‬ ‫‪.‬پوِ تون ايئن ٿو چوين ته اسان کي پي ءِ ڏيکار؟‬ ‫پي ءِ کي ڏٺو آھي ء‬ ‫‪10‬اا تو کي يَين اونهي تہ آ ءِ پي ءِ ۾ آھيان ۽ پي ءِ مون ۾؟ اھي ڳالهيون جيڪي آ ءِ اوھان سان ٻڌايان ٿو‪ ،‬اھي آ ءِ پنهنجي طرفان نہ ٿو‬ ‫ٻڌايان‪ ،‬پر اھو پي ءِ جيڪو مون ۾ رھي ٿو‪ ،‬اھو ئي ام اري ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬مون تي ايمان آڻيو تہ آ ءِ پي ءِ ۾ آھيان ۽ پي ءِ مون ۾‪ ،‬يا وري امن جي اري مون تي ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫‪12‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جيڪو مون تي ايمان آڻيندو‪ ،‬سو بہ اھي ام اندو‪ ،‬جيڪي آ ءِ اريان ٿو ‪.‬۽ اھو انهن کان وڏو ام‬ ‫اندو ‪.‬ااااڻ ته مان پنهنجي پي ءِ وٽ وڃان ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ پي ءِ جو جلوو فرزند ۾ ٿئي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ جيڪي اجهہ اوھين منهنجي نالي تي گهرندا‪ ،‬سو آ ءِ اندس‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪14‬جيڪڏھن اوھين منهنجي نالي تي اجهہ گهرندؤ تہ آ ءِ اھو اندس‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪڏھن اوھين مون سان پيار اريو ٿا‪ ،‬منهنجي حڪمن تي عمل اريو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ آ ءِ پي ءِ کي دعا اندس‪ ،‬۽ ھو اوھان کي ھڪڙو ٻيو مددگار ڏيندو‪ ،‬تہ جيئن ھو اوھان سان ھميشہ رھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو نہ کيس ڏسي ٿو‪ ،‬نڪي کيس سڃاڻي ٿو‪ ،‬پر اوھين کيس‬ ‫‪17‬حتي سچ جو روح ‪.‬جنهن کي دنيا قبول نٿي اري سگهي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ھو اوھان سان گڏ رھندو‪ ،‬۽ اوھان ۾ ھوندو‪.‬‬ ‫ڄاڻو ٿا‬ ‫ء‬ ‫‪18‬آ ءِ توکي بي آرام نه اڏيندس ‪:‬آ ءِ تو وٽ ايندس‪.‬‬ ‫‪19‬اڃا ٿوري دير‪ ،‬۽ دنيا مون کي وڌيڪ نه ڏسندي ‪.‬پر اوھين مون کي ڏسو ٿا‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ آ ءِ جيئرو آھيان‪ ،‬اوھين بہ جيئرا رھندؤ‪.‬‬ ‫‪20‬انهي ءِ ڏينهن اوھان کي خبر پوندي تہ آ ءِ پنهنجي پي ءِ ۾ آھيان ۽ اوھين مون ۾ آھيون ۽ آ ءِ اوھان ۾ آھيان‪.‬‬ ‫‪21‬جنهن وٽ منهنجا حڪم آھن‪ ،‬۽ انهن تي عمل اري ٿو‪ ،‬اھو اھو آھي جيڪو مون سان پيار اري ٿو‪ ،‬۽ جيڪو مون سان پيار اري‬ ‫ٿو‪ ،‬اھو منهنجي پيِ سان پيار ايو ويندو‪ ،‬۽ مان ان سان پيار اندس ۽ پاڻ کي مٿس ظاھر اندس‪.‬‬ ‫‪22‬يهوداہ وراڻيو تہ ”اسڪريوٽي نہ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تون ايئن ٿو ظاھر ارين اسان ڏانهن‪ ،‬پر دنيا ڏانهن نہ؟‬ ‫‪23‬عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن او ماڻهو مون سان پيار اندو‪ ،‬سو منهنجي ڳالهين تي عمل اندو‪ ،‬۽ منهنجو پي ءِ ان سان پيار اندو‬ ‫ي‬ ‫۽ اسين وٽس اينداسين ۽ ساڻس گڏ رھنداسين‪.‬‬ ‫‪24‬جيڪو مون سان پيار نہ ٿو اري‪ ،‬سو منهنجي ڳالهہ تي نہ ٿو رھي ۽ جيڪو الم اوھين ٻڌو سو منهنجو نہ‪ ،‬پر پي ءِ جو آھي جنهن‬ ‫مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪25‬اھي ڳالهيون مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬اڃا تائين اوھان وٽ موجود آھي‪.‬‬ ‫‪26‬پر اھو تسلي ڏيڻ وارو‪ ،‬جيڪو پاڪ روح آھي‪ ،‬جنهن کي پي ءِ منهنجي نالي تي مواليندو‪ ،‬سو اوھان کي سڀ شيون سيکاريندو ۽‬ ‫جيڪي مون اوھان کي چيو آھي‪ ،‬سو سڀ شيون اوھان کي ياد ڏياريندو‪.‬‬ ‫‪27‬مان توھان سان گڏ اڏيان ٿو‪ ،‬پنهنجو امن آِ توھان کي ڏيان ٿو ‪:‬نه جيئن دنيا ڏئي ٿي‪ ،‬مان توھان کي ڏيان ٿو ‪.‬تنهنجي دل کي پريشان‬ ‫نه ٿيڻ ڏيو‪ ،‬نه ئي ڊڄڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬اوھان ٻڌو آھي تہ ايئن مون توھان کي چيو آھي تہ آ ءِ ھليو وڃان ٿو ۽ وري اوھان وٽ اچان ٿو ‪.‬جيڪڏھن توھان مون سان پيار‬ ‫اريو ھا‪ ،‬توھان خوش ٿيندا‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ مون چيو آھي‪ ،‬مان پيِ ڏانهن وڃان ٿو‪ ،‬االِ ⁠جو منهنجو پيِ مون کان وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪29‬۽ ھاڻي مون اوھان کي اھو ٻڌايو آھي ته اھو ٿيڻ کان اڳ‪ ،‬جڏھن اھو ٿئي‪ ،‬توھان ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن دنيا جو امير اچي رھيو آھي ۽ مون ۾ اجهہ بہ نہ آھي‪.‬‬ ‫پوِ توسان گهڻو ڳالهائي نہ سگهندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬آ ءِ ھن کان ء‬

‫‪94‬‬

‫جان‬

‫لِ تہ دنيا کي خبر پوي تہ آ ءِ پي ءِ سان پيار اريان ٿو ‪.‬۽ جيئن پي ءِ مون کي حڪم ڏنو‪ ،‬تيئن آ ءِ اريان ٿو ‪.‬اٿو‪ ،‬اچو ته‬ ‫‪31‬پر انهي ءِ ء‬ ‫ھتان ھلون‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪1‬آ ءِ ڊاک جي سچي ول آھيان ۽ منهنجو پي ءِ باغبان آھي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪2‬مون ۾ ھر شاخ جيڪا ميوو نٿي ڏئي‪ ،‬تنهن کي ھو اڍي ٿو اڏي ۽ ھر شاخ جيڪا ميوو ڏئي ٿي‪ ،‬تنهن کي صاف اري ٿو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫تہ وڌيڪ ميوو ڏئي‪.‬‬ ‫‪3‬ھاڻي اوھين انهي ءِ ڳالهہ جي وسيلي پاڪ آھيو‪ ،‬جيڪو مون اوھان کي ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫سواِ توھان‬ ‫‪4‬مون ۾ رھو ۽ آ ءِ اوھان ۾ ‪.‬جيئن شاخ پاڻ کي ميوو نه ڏئي سگهي‪ ،‬سواِ ان جي انگورن ۾ رھي ‪.‬وڌيڪ نه ٿا اري سگهو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جي مون ۾ رھي‪.‬‬ ‫سواِ‬ ‫االِ ⁠جو مون کان‬ ‫‪5‬آ ءِ ڊاک آھيان‪ ،‬اوھين ٽاريون آھيو ‪:‬جيڪو مون ۾ رھي ٿو ۽ آ ءِ انهي ءِ ۾ آھيان‪ ،‬اھو ئي گهڻو ميوو ڏئي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اوھين اجه بہ نہ ٿا اري سگهو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪڏھن او ماڻهو مون ۾ نہ رھندو‪ ،‬تہ ھو ٽاري وانگر االيو ويندو ۽ سڪي ويندو ‪.‬۽ ماڻهو انهن کي گڏ ان ٿا‪ ،‬۽ انهن کي باھ ۾‬ ‫االئي‪ ،‬۽ اھي سڙي ويا‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪڏھن اوھين مون ۾ رھندا ۽ منهنجا لفظ اوھان ۾ رھندا‪ ،‬تڏھن اوھين جيڪي گهرندا سو گهرندا‪ ،‬۽ اھو اوھان سان ايو ويندو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين گهڻو ميوو ڏيو ‪.‬تنهنڪري اوھين منهنجا شاگرد ٿيندؤ‪.‬‬ ‫‪8‬ھن ۾ منهنجي پي ءِ جي واکاڻ آھي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪9‬جيئن پي ءِ مون سان پيار ايو آھي‪ ،‬تيئن مون اوھان سان پيار ايو آھي ‪:‬منهنجي پيار ۾ جاري رھو‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪڏھن اوھين منهنجي حڪمن تي عمل اندا‪ ،‬توھان منهنجي پيار ۾ رھندا ‪.‬جيئن مون پنهنجي پي ءِ جي حڪمن تي عمل ايو آھي‬ ‫۽ سندس پيار ۾ رھيو آھيان‪.‬‬ ‫لِ تہ منهنجي خوشي اوھان ۾ قائم رھي ۽ اوھان جي خوشي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫‪11‬اھي ڳالهيون مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪12‬اھو منهنجو حڪم آھي تہ اوھين ھڪٻئي سان پيار اريو‪ ،‬جيئن مون اوھان سان پيار ايو آھي‪.‬‬ ‫لِ قربان اري‪.‬‬ ‫‪13‬انهي ءِ کان وڏي محبت انهن ماڻهو ءِ کي ناھي‪ ،‬جو ماڻهو پنهنجي جان پنهنجي دوستن ء‬ ‫‪14‬اوھين منهنجا دوست آھيو‪ ،‬جيڪڏھن اوھين اندا آھيو جيڪي آ ءِ اوھان کي حڪم ڏيان ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري آ ءِ اوھان کي نوار نہ سڏيان ‪.‬ااااڻ ته نوار کي خبر ناھي ته سندس مالڪ اا اري ٿو‪ ،‬پر مون توھان کي دوست‬ ‫لِ مون اوھان کي ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫سڏيو آھي ‪.‬جيڪي اجهہ مون پنهنجي پي ءِ کان ٻڌو آھي تنهن ء‬ ‫‪16‬اوھان مون کي نہ چونڊيو آھي‪ ،‬پر مون اوھان کي چونڊيو آھي ۽ اوھان کي حڪم ڏنو آھي تہ اوھين وڃو ۽ ميوو آڻيو ۽ اوھان جو‬ ‫ميوو باقي رھي‪ ،‬تہ جيئن اوھين منهنجي نالي تي پي ءِ کان جيڪي گهرندا سو اھو اوھان کي ڏيندو‪. .‬‬ ‫‪17‬انهن ڳالهين جو آ ءِ اوھان کي حڪم ٿو ڏيان تہ ھڪٻئي سان پيار اريو‪.‬‬ ‫‪18‬جيڪڏھن دنيا اوھان کان نفرت اري ٿي‪ ،‬تہ اوھين ڄاڻو ٿا تہ ھن مون کان نفرت ائي ھئي ان کان اڳ جو ھن اوھان کان نفرت‬ ‫ائي‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪڏھن اوھين دنيا جا ھجو تہ دنيا پنهنجو پاڻ سان پيار اري ھا‪ ،‬پر ااااڻ ⁠تہ اوھين دنيا جا نہ آھيو‪ ،‬پر مون اوھان کي دنيا مان‬ ‫چونڊيو آھي‪ ،‬تنهنڪري دنيا اوھان کان نفرت اري ٿي‪.‬‬ ‫‪20‬اھو لفظ ياد رکو جيڪو مون اوھان کي چيو آھي‪ ،‬نوار پنهنجي مالڪ کان وڏو نہ آھي ‪.‬جيڪڏھن انهن مون کي ستايو آھي‪ ،‬تہ اھي‬ ‫اوھان کي بہ ستائيندا ‪.‬جيڪڏھن انهن منهنجي ڳالهہ تي عمل ايو آھي تہ اھي توھان جي ڳالهہ بہ اندا‪.‬‬ ‫‪21‬پر اھي سڀ شيون منهنجي نالي جي اري اوھان سان اندا‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ اھي انهي ءِ کي نہ ٿا سڃاڻن جنهن مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫لِ اوبہ ڍڪ اونهي‪.‬‬ ‫‪22‬جيڪڏھن آ ءِ نہ اچيس ۽ انهن سان ڳالهايان ھا‪ ،‬تہ انهن کي گناھہ نہ ٿئي ھا‪ ،‬پر ھاڻي انهن وٽ پنهنجن گناھن ء‬ ‫‪23‬جيڪو مون کان نفرت اري ٿو سو منهنجي پي ءِ کان بہ نفرت اري ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬جيڪڏھن آ ءِ انهن مان اھي ام نہ اريان ھا‪ ،‬جيڪي انهن ٻئي ماڻهو ءِ نه ايا آھن‪ ،‬تہ انهن کي گناھہ نہ ٿئي ھا‪ ،‬پر ھاڻي انهن‬ ‫ٻنهي ڏٺو آھي ۽ مون کان ۽ منهنجي پي ءِ کان نفرت ائي آھي‪.‬‬ ‫لِ ٿيو تہ اھو الم پورو ٿئي‪ ،‬جيڪو سندن شريعت ۾ لکيل آھي‪” ،‬ھنن مون کان بي سبب نفرت ائي‪.‬‬ ‫‪25‬پر اھو انهي ءِ ء‬ ‫‪26‬پر جڏھن اھو مددگار ايندو‪ ،‬جنهن کي آ ءِ اوھان ڏانهن پي ءِ وٽان مواليندس‪ ،‬يعني سچ جو روح‪ ،‬جيڪو پي ءِ وٽان ٿو اچي‪ ،‬سو ھو‬ ‫منهنجي شاھدي ڏيندو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھين شروع کان وٺي مون سان گڏ آھيو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ اوھين بہ شاھدي ڏيندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫لِ تہ اوھين ناراض نہ ٿيو‪.‬‬ ‫‪1‬اھي ڳالهيون مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫‪2‬اھي اوھان کي عبادت ⁠خانن مان اڍي اڏيندا‪ ،‬ھاڻي اھو وقت اچي ٿو‪ ،‬جو جيڪو اوھان کي ماريندو سو سمجهندو تہ ھو خدا جي‬ ‫خدمت اري رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اھي اھي شيون اوھان سان اندا‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ انهن نہ پيِ کي سڃاتو آھي ۽ نڪي مون کي‪.‬‬ ‫لِ تہ جڏھن اھو وقت اچي‪ ،‬تڏھن اوھان کي ياد پوي تہ انهن بابت مون اوھان کي‬ ‫‪4‬پر اھي ڳالهيون مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫ٻڌايو ھو ‪.‬۽ اھي ڳالهيون مون اوھان کي شروع ۾ نہ چيو‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ آ ءِ اوھان سان گڏ ھوس‪.‬‬ ‫‪5‬پر ھاڻي آ ءِ انهي ءِ ڏانهن وڃان ٿو جنهن مون کي مواليو آھي ‪.‬۽ توھان مان او به مون کان نه پڇي‪ ،‬تون ايڏانهن وڃي رھيو آھين؟‬

‫‪95‬‬

‫جان‬

‫‪6‬پر ااااڻ ⁠تہ مون اھي ڳالهيون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬تنهنڪري توھان جي دل ڏک ڀريو آھي‪.‬‬ ‫لِ ڀلو آھي جو مان ھليو وڃان‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ جيڪڏھن آ ءِ نہ وڃان‪ ،‬تہ اوبہ مددگار اوھان‬ ‫‪7‬پر آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان ‪.‬اھو اوھان ء‬ ‫وٽ نہ ايندو ‪.‬پر جيڪڏھن آ ءِ ھليو وڃان تہ کيس اوھان ڏانهن مواليندس‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جڏھن ھو ايندو‪ ،‬تڏھن ھو دنيا کي گناھہ‪ ،‬سچائي ۽ انصاف جي ملمت اندو‪:‬‬ ‫‪9‬گناھہ جي اري‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ اھي مون تي ايمان نہ ٿا آڻين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ پنهنجي پي ءِ ڏانهن وڃان ٿو ۽ اوھين مون کي وڌيڪ نہ ڏسندا‪.‬‬ ‫‪10‬سچائي ءِ جو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬فيصلي جي باري ۾‪ ،‬االِ ⁠جو ھن دنيا جي شهزادي کي انصاف ايو ويندو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬مون کي اڃا اوھان کي ايتريون ئي ڳالهيون چوڻيون آھن‪ ،‬پر ھاڻي اوھين برداشت اري نہ سگهندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو پنهنجي باري ۾ نہ‬ ‫‪13‬پر جڏھن ھو‪ ،‬سچ جو روح‪ ،‬ايندو‪ ،‬تڏھن ھو توھان کي سڄي سچائي ءِ ڏانهن ھدايت اندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳالهائيندو ‪.‬پر ھو جيڪو اجهه ٻڌندو‪ ،‬سو ئي ڳالهائيندو ‪:‬۽ ھو توھان کي ايندڙ شيون ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو مون مان حاصل اندو‪ ،‬۽ اھو اوھان کي ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫‪14‬ھو منهنجي واکاڻ اندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬سڀ شيون جيڪي پي ءِ وٽ آھن‪ ،‬منهنجو آھي‪ ،‬تنهنڪري مون چيو آھي‪ ،‬ته ھو مون مان وٺندو ۽ اوھان کي ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ پي ءِ ڏانهن وڃان ٿو‪.‬‬ ‫پوِ اوھين مون کي ڏسندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اوھين مون کي نہ ڏسندا‪ ،‬۽ وري ٿوري دير کان ء‬ ‫‪16‬ٿوري دير کان ء‬ ‫پوِ اوھين مون کي نہ‬ ‫کان‬ ‫دير‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫چوي‬ ‫کي‬ ‫اسان‬ ‫ھو‬ ‫جو‬ ‫آھي‬ ‫اا‬ ‫”ھي‬ ‫تہ‬ ‫لڳا‬ ‫چوڻ‬ ‫۾‬ ‫پاڻ‬ ‫اي‬ ‫مان‬ ‫شاگردن‬ ‫‪17‬پوِ ھن جي‬ ‫ِ‬ ‫”ٿوري‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ اوھين مون کي ڏسندا‪ ،‬۽ انهي ءِ اري جو آ ءِ ھليو ويندس ‪.‬پي ءِ؟‬ ‫ڏسندا‪ ،‬۽ وري ٿوري دير کان ء‬ ‫‪18‬تنهنڪري چيائون تہ ”ھي ءِ اا آھي جيڪو ھو چوي ٿو‪ ،‬ٿوري دير؟ اسان نٿا ٻڌائي سگهون ته ھو اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻي‬ ‫پوِ‬ ‫عيسي ڄاتو تہ اھي کانئس پڇڻ گهرن ٿا‪ ،‬تنهنڪري کين چيائين تہ ”اا اوھين پاڻ ۾ پڇا ٿا اريو تہ مون چيو تہ ”ٿوري دير ء‬ ‫ي‬ ‫پوِ اوھين مون کي ڏسندا؟ ؟‬ ‫پوِ وري ٿوري دير کان ء‬ ‫اوھين مون کي نہ ڏسندا‪ ،‬ء‬ ‫‪20‬آ ءِ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ اوھين روئندا ۽ ماتم اندا‪ ،‬پر دنيا خوش ٿيندي‪ ،‬۽ اوھين غمگين ھوندؤ‪ ،‬پر اوھان جو غم خوشي ءِ ۾‬ ‫بدلجي ويندو‪.‬‬ ‫‪21‬ھڪڙي عورت جڏھن دردناڪ حالت ۾ ھوندي آھي‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ ھن جو وقت اچي پهتو آھي‪ ،‬پر جيئن ئي ٻار ڄڻيو ويندو آھي‪ ،‬ان‬ ‫لِ ته ھڪڙو ماڻهو دنيا ۾ پيدا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫کي وڌيڪ ڏک ياد نه اندو آھي‪ ،‬انهي ءِ خوشي ء‬ ‫‪22‬تنهنڪري توھان کي ھاڻي غم آھي‪ ،‬پر مان توھان کي وري ملندس‪ ،‬۽ توھان جي دل خوش ٿيندي‪ ،‬۽ توھان جي خوشي اوبہ توھان‬ ‫کان کسي نه سگهندو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ انهي ءِ ڏينهن اوھين مون کان اجه نہ پڇندا ‪.‬سچ پچ‪ ،‬مان توھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيڪو اجهه توھان منهنجي نالي تي پيِ کان‬ ‫گهرندا‪ ،‬ھو توھان کي ڏيندو‪.‬‬ ‫‪24‬توھان ھن وقت تائين منهنجي نالي تي اجهہ نہ گهريو آھي‪ ،‬گهرو تہ توھان کي ملندو‪ ،‬تہ جيئن توھان جي خوشي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫‪25‬اھي ڳالهيون مون توھان کي محاورن ۾ ٻڌايون آھن‪ ،‬پر اھو وقت اچي ٿو‪ ،‬جڏھن مان توھان سان وڌيڪ محاورن ۾ نه ڳالهائيندس‪ ،‬پر‬ ‫آِ اوھان کي پيِ جي باري ۾ واضح طور تي ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫لِ پي ءِ کان دعا گهرندس‪.‬‬ ‫‪26‬انهي ءِ ڏينهن اوھين منهنجي نالي تي پڇندا‪ ،‬۽ آ ءِ اوھان کي نہ ٿو چوان‪ ،‬تہ آ ءِ اوھان ء‬ ‫االِ ⁠جو اوھان مون سان پيار ايو آھي ۽ ايمان آندو آھي تہ آ ءِ خدا وٽان آيو‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو پي ءِ پاڻ اوھان سان پيار اري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪28‬آ ءِ پي ءِ وٽان نڪري آيو آھيان ۽ دنيا ۾ آيو آھيان‪ ،‬وري دنيا کي اڏي پي ءِ ڏانهن وڃان ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬تنهن تي سندس شاگردن چيس تہ ”ڏسو‪ ،‬ھاڻي تون صاف صاف ڳالهائي رھيو آھين ۽ اابہ چوڻي نہ ٿو چوي‪.‬‬ ‫شيِ کي ڄاڻين ٿو‪ ،‬۽ ضروري نه آھي ته او ماڻهو توکان پڇي‪ ،‬انهي ءِ اري اسان کي‬ ‫‪30‬ھاڻي اسان کي پڪ آھي ته تون سڀڪنهن‬ ‫ء‬ ‫يَين آھي ته تون خدا وٽان آيو آھين‪.‬‬ ‫‪31‬عيسي کين وراڻيو تہ ”اا اوھين ھاڻي ايمان ٿا آڻيو؟‬ ‫ي‬ ‫جاِ تي‪ ،‬۽ مون کي‬ ‫‪32‬ڏس‪ ،‬اھو وقت اچي رھيو آھي‪ ،‬ھاڻي اچي پهتو آھي‪ ،‬جڏھن اوھين اڙواڙ ٿي ويندا‪ ،‬ھر ھڪ ماڻهو پنهنجي ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو پي ءِ مون سان گڏ آھي‪.‬‬ ‫پوِ بہ آ ءِ اايلو نہ آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اايلو اڏي ويندو‪ ،‬پر ء‬ ‫لِ تہ مون ۾ اوھان کي سڪون ملي ‪.‬دنيا ۾ توھان کي مصيبت ھوندي ‪:‬پر خوش ٿيو ‪.‬‬ ‫‪33‬اھي ڳالهيون مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫مون دنيا کي فتح ايو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫عيسي چيو ۽ پنهنجون اکيون آسمان ڏانهن کڄي چيائين تہ ”اي بابا‪ ،‬وقت اچي ويو آھي ‪.‬پنهنجي فرزند جي واکاڻ ار‪ ،‬تہ‬ ‫‪1‬اھي ڳالهيون‬ ‫ي‬ ‫جيئن تنهنجو فرزند بہ تو کي جلل ڏئي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو انهن کي دائمي زندگي ڏئي‪ ،‬جيترو تو کيس ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬جيئن تو کيس سڄي جسم تي اختيار ڏنو آھي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح‪ ،‬جنهن کي تو مواليو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي تو کي سڃاڻن جيڪو سچو خدا آھي ۽‬ ‫‪3‬۽ ھي ءِ آھي دائمي زندگي‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬مون توھان کي زمين تي جلل ڏنو آھي ‪:‬مون اھو ام پورو ايو آھي جيڪو تو مون کي ارڻ ء‬ ‫‪5‬۽ ھاڻي اي پي ءِ‪ ،‬تون مون کي پنهنجي ذات سان گڏ انهي ءِ شان سان جلل ڏي‪ ،‬جيڪا دنيا جي پيدا ٿيڻ کان اڳ مون وٽ ھئي‪.‬‬ ‫‪6‬مون تنهنجو نالو انهن ماڻهن تي ظاھر ايو آھي جيڪي تو مون کي دنيا مان ڏنائين ‪:‬اھي تنهنجا ھئا‪ ،‬۽ تو انهن کي ڏنو ‪.‬۽ انهن تنهنجي‬ ‫ڳاله تي عمل ايو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ھاڻي انهن کي خبر آھي تہ جيڪي اجهہ تو مون کي ڏنو آھي‪ ،‬سي سڀ تنهنجو آھي‪.‬‬

‫‪96‬‬

‫جان‬

‫‪8‬االِ ⁠جو مون انهن کي اھي ڳالهيون ڏنيون آھن جيڪي تو مون کي ڏنيون آھن ‪.‬۽ انهن انهن کي قبول ايو آھي‪ ،‬۽ پڪ ڄاڻندا آھن‬ ‫ء‬ ‫ته مان تو وٽان نڪتو آھيان‪ ،‬۽ انهن ايمان آندو آھي ته تو مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫لِ دعا ٿو گهران جيڪي تو مون کي ڏنيون آھن ‪.‬ااااڻ ته اھي توھان جا آھن‪.‬‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر انهن ء‬ ‫لِ دعا گهران ٿو ‪:‬آ ءِ دنيا ء‬ ‫‪9‬مان انهن ء‬ ‫‪10‬۽ سڀ منهنجا آھن تنهنجا‪ ،‬۽ تنهنجو آھي منهنجو ‪.‬۽ مان انهن ۾ ساراھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ھاڻي آ ءِ ھاڻي دنيا ۾ اونهي‪ ،‬پر اھي دنيا ۾ آھن ۽ آ ءِ تو وٽ اچي رھيو آھيان ‪.‬پاڪ پي ءِ‪ ،‬تون پنهنجي نالي جي وسيلي انهن کي‬ ‫سنڀال‪ ،‬جن کي تو مون کي ڏنو آھي‪ ،‬ته جيئن اھي ھڪ ٿين‪ ،‬جيئن اسين آھيون‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن آ ءِ انهن سان گڏ ھوس دنيا ۾‪ ،‬مون انهن کي تنهنجي نالي تي رکيو آھي ‪:‬جيڪي تو مون کي ڏنو آھي‪ ،‬تن کي مون سنڀالي رکيو‬ ‫سواِ تباھي جو پٽ ‪.‬ته جيئن الم پورو ٿئي‪.‬‬ ‫آھي‪ ،‬۽ انهن مان او به نه وڃايو ويو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اھي منهنجي خوشي پاڻ ۾ پوري ان‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ھاڻي آ ءِ تو وٽ آيو آھيان ‪.‬۽ اھي ڳالهيون آ ءِ دنيا ۾ ٻڌايان ٿو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو اھي دنيا جا نہ آھن‪ ،‬جيئن آ ءِ دنيا جو نہ آھيان‪.‬‬ ‫‪14‬مون انهن کي تنهنجو الم ڏنو آھي ‪.‬۽ دنيا انهن کان نفرت ائي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ انهن کي برائي ءِ کان بچائين‪.‬‬ ‫‪15‬آ ءِ اھو نہ ٿو گهران تہ تون انهن کي دنيا مان اڍي اڏ‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫‪16‬اھي دنيا جا نہ آھن‪ ،‬جيئن آ ءِ دنيا جو نہ آھيان‪.‬‬ ‫‪17‬انهن کي پنهنجي سچائي ءِ سان پاڪ ار‪ ،‬تنهنجو الم سچ آھي‪.‬‬ ‫‪18‬جهڙي ءِ طرح تو مون کي دنيا ۾ مواليو آھي‪ ،‬تيئن مون بہ انهن کي دنيا ۾ مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ انهن جي خاطر آ ءِ پاڻ کي پاڪ ٿو اريان‪ ،‬تہ جيئن اھي بہ سچائي ءِ جي وسيلي پاڪ ٿين‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي انهن جي الم جي وسيلي مون تي ايمان آڻيندا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ نڪي آ ءِ رڳو انهن ء‬ ‫لِ دعا ٿو گهران‪ ،‬پر انهن ء‬ ‫لِ تہ اھي سڀ ھڪ ٿين ‪.‬جيئن تون‪ ،‬بابا‪ ،‬مون ۾ آھين ۽ مان تو ۾‪ ،‬ته جيئن اھي به اسان ۾ ھڪ ٿين ‪:‬ته جيئن دنيا ايمان آڻي ته‬ ‫‪21‬انهي ءِ ء‬ ‫تو مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ اھو شان جيڪو تو مون کي ڏنو آھي‪ ،‬مون انهن کي ڏنو آھي ‪.‬ته جيئن اھي ھڪ ھجن‪ ،‬جيئن اسين ھڪ آھيون‪:‬‬ ‫لِ تہ اھي ھڪ ٿي پوري ءِ طرح ٿين ‪.‬۽ دنيا کي خبر پوي ته تو مون کي مواليو آھي‪ ،‬۽ انهن‬ ‫‪23‬آ ءِ انهن ۾ آھيان ۽ تون مون ۾‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫سان پيار ايو آھي‪ ،‬جيئن تو مون سان پيار ايو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي منهنجو جلل ڏسي‬ ‫‪24‬ابا‪ ،‬آ ءِ چاھيان ٿو تہ اھي بہ‪ ،‬جن کي تو مون کي ڏنو آھي‪ ،‬سي مون سان گڏ ھجن جتي آ ءِ آھيان ‪.‬انهي ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو تو مون کي دنيا جي قيام کان اڳ پيار ايو آھي‪.‬‬ ‫سگهن‪ ،‬جيڪو تو مون کي ڏنو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬اي سڌريل پي ءِ‪ ،‬دنيا تو کي نه سڃاتو آھي‪ ،‬پر مون تو کي سڃاتو آھي‪ ،‬۽ انهن ڄاتو آھي ته تو مون کي مواليو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ مون انهن کي تنهنجي نالي جو اعلن ايو آھي‪ ،‬۽ اھو اعلن اندس ‪:‬اھو پيار جنهن سان تو مون سان پيار ايو آھي‪ ،‬انهن ۾ ھجي‬ ‫۽ آِ انهن ۾‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫عيسي اھي ڳالهيون اري چڪو‪ ،‬تڏھن ھو پنهنجن شاگردن سان گڏ صدرون ندي ءِ جي مٿان ھليو ويو‪ ،‬جتي ھڪڙو باغ ھو‪،‬‬ ‫‪1‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫جنهن ۾ ھو ۽ سندس شاگرد داخل ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫عيسي ااثر پنهنجي شاگردن سان گڏ اتي ويندو‬ ‫االِ ⁠جو‬ ‫جاِ جي خبر ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬۽ يهوداہ پڻ‪ ،‬جنهن کيس پڪڙايو ھو‪ ،‬تنهن کي انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ يهوداہ‪ ،‬سردار ااھنن ۽ فريسين وٽان ماڻهن ۽ آفيسرن جو ميڙ وٺي‪ ،‬شمعون‪ ،‬مشعلون ۽ ھٿيار کڻي اتي آيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي‪ ،‬اھو ڄاڻي ٿي جيڪي مٿس اچڻ وارا آھن‪ ،‬سو ٻاھر نڪري ويو ۽ چيائين تہ ”اوھين انهن کي ڳولي رھيا آھيو؟‬ ‫‪4‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫‪.‬عيسي انهن کي چيو تہ ”آ ءِ اھو آھيان ‪.‬۽ يهوداہ پڻ‪ ،‬جنهن کيس پڪڙايو‪ ،‬سو انهن سان گڏ بيٺو‪.‬‬ ‫”عيسي ناصري‬ ‫‪5‬انهن وراڻيو تہ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پوِ جيئن ئي ھن انهن کي چيو تہ ”آ ءِ اھو آھيان‪ ،‬تڏھن اھي پوئتي ھليا ويا ۽ زمين تي اري پيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پوِ ھن انهن کان وري پڇيو تہ ”اوھين انهن کي ڳولي رھيا آھيو؟ ءوقءا ءل ‪:‬يسوع ناصري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬عيسي وراڻيو تہ ”مون اوھان کي ٻڌايو آھي تہ آ ءِ اھو آھيان‪ ،‬تنهنڪري جيڪڏھن اوھين مون کي ڳوليندا آھيو تہ انهن کي ھلڻ ڏيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ اھو الم پورو ٿئي‪ ،‬جيڪو ھن چيو ھو تہ ”جيڪي تو مون کي ڏنا آھن تن مان مون اوبہ نہ وڃايو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬انهي ءِ ء‬ ‫‪10‬پوِ شمعون پطرس وٽ تلوار ھئي‪ ،‬تنهن اھا اڍي وڏي سردار ااھن جي نوار کي مارائي سندس ساڄو ان اپي اڏيو ‪.‬ان‬ ‫ء‬ ‫نوار جو نالو مالڪس ھو‪.‬‬ ‫عيسي پطرس کي چيو تہ ”پنهنجي تلوار ميان ۾ وجهہ‪ ،‬اھو پيالو جيڪو منهنجي پي ءِ مون کي ڏنو آھي‪ ،‬سو اا آ ءِ نہ پيئان؟‬ ‫‪11‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫عيسي کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ يهودين جي لشڪر ۽ اپتان ۽ سپاھين‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ھو قائفا جو سسر ھو‪ ،‬جيڪو انهي ءِ سال وڏو سردار ااھن ھو‪.‬‬ ‫ويو‬ ‫وٺي‬ ‫ڏانهن‬ ‫حناس‬ ‫پهريائين‬ ‫کيس‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ء‬ ‫لِ ھڪڙو ماڻهو مرڻ بهتر آھي‪.‬‬ ‫‪14‬ھاڻي قائفا اھو ئي ھو‪ ،‬جنهن يهودين کي صلح ڏني ھئي تہ ماڻهن ء‬ ‫عيسي سان گڏ وڏي‬ ‫۽‬ ‫ٿو‬ ‫سڃاڻي‬ ‫کي‬ ‫ااھن‬ ‫سردار‬ ‫وڏي‬ ‫شاگرد‬ ‫عيسي جي پٺيان ھليو ۽ ھڪڙو ٻيو شاگرد پڻ‪ ،‬اھو‬ ‫‪15‬شمعون پطرس‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ااھن جي محلت ۾ ويو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ اھو ٻيو شاگرد‪ ،‬جيڪو وڏي سردار ااھن سان سڃاتو ويندو ھو‪ ،‬ٻاھر ويو ۽ انهي ءِ دروازي جي‬ ‫‪16‬پر پطرس دروازي تي بيٺو ھو‬ ‫ء‬ ‫سنڀاليندڙ سان ڳالهايائين ۽ پطرس کي اندر وٺي آيو‪.‬‬ ‫‪17‬تڏھن انهي ءِ اواري ءِ پطرس کي چيو تہ ”اا تون بہ ھن ماڻهو ءِ جي شاگردن مان نہ آھين؟ ھن چيو ته مان نه آھيان‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ٿڌ ھئي‪ ،‬سو پاڻ کي گرم ايائون‪ ،‬۽ پطرس انهن سان گڏ‬ ‫‪18‬۽ نوار ۽ آفيسر اتي بيٺا ھئا‪ ،‬جن اوئلي جي باھہ ٻاري ھئي‬ ‫ء‬ ‫بيٺو ۽ پاڻ کي گرم ايائين‪.‬‬ ‫عيسي کان سندس شاگردن ۽ سندس تعليم بابت پڇيو‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ وڏي سردار ااھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬

‫‪97‬‬

‫جان‬

‫⁠خاني ۾ ۽ ھيڪل ۾‪ ،‬جتي يهودي ھميشہ رھندا‬

‫‪20‬عيسي کيس جواب ڏنو تہ ”مون دنيا سان کليل طرح ڳالهايو آھي ‪.‬مون اڏھن عبادت‬ ‫ي‬ ‫آھن‪ ،‬سيکاريو ھو ‪.‬۽ ڳجهي ۾ مون اجهه به نه چيو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬تون مون کان او ٿو پڇين؟ انهن کان پڇو جن مون کي ٻڌو آھي‪ ،‬مون انهن کي اا چيو آھي ‪:‬ڏسو‪ ،‬اھي ڄاڻن ٿا جيڪي مون چيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي کي ھٿ جي ھٿ سان مارائي چيو‬ ‫‪22‬جڏھن ھو ھي ڳالهائي چڪو‪ ،‬تڏھن انهن آفيسرن مان ھڪڙو جيڪو ڀرسان بيٺو ھو‪ ،‬تنهن‬ ‫ي‬ ‫تہ ”اا تون سردار ااھن کي ائين جواب ڏيندين؟‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن مون بڇڙائي ائي آھي تہ بڇڙائي ءِ جي شاھدي ڏي‪ ،‬پر جيڪڏھن سچي آھين تہ مون کي او ٿا‬ ‫‪23‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫مارن؟‬ ‫‪24‬ھاڻي حناس کيس قيد اري وڏي سردار ااھن قائفا ڏانهن مواليو ھو‪.‬‬ ‫‪25‬شمعون پطرس اٿي بيٺو ۽ پاڻ کي گرم ايو ‪.‬تنهنڪري انهن کيس چيو تہ ”اا تون بہ سندس شاگردن مان نہ آھين؟ ھن انڪار ايو‪،‬‬ ‫۽ چيو ته‪ ،‬مان نه آھيان‪.‬‬ ‫‪26‬وڏي سردار ااھن جي نوارن مان ھڪڙو‪ ،‬جيڪو سندس مائٽ ھو‪ ،‬جنهن جو ان پطرس اٽيو ھو‪ ،‬تنهن چيو تہ ”مون تو کي‬ ‫ھن سان گڏ باغ ۾ نہ ڏٺو؟‬ ‫‪27‬تنهن تي پطرس وري انڪار ايو ۽ ھڪدم اڪڙ ڀڄڻ لڳو‪.‬‬ ‫عيسي کي قائفا وٽان عدالت جي دانهن ڏانهن وٺي ويا‪ ،‬۽ اھو صبح جو ھو ‪.‬۽ اھي پاڻ عدالتي ھال ۾ نه ويا‪ ،‬متان اھي ناپاڪ‬ ‫‪28‬پوِ اھي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٿي وڃن ‪.‬پر اھي عيد فصح کائين‪.‬‬ ‫‪29‬تڏھن پلطس ٻاھر انهن وٽ ويو ۽ چيائين تہ ”اوھين ھن ماڻهو ءِ تي اهڙو الزام ٿا لڳايو؟‬ ‫‪30‬تنهن تي انهن وراڻيو تہ ”جيڪڏھن ھو ڏوھاري نہ ھجي ھا تہ کيس تو جي حوالي نہ اريون ھا‪.‬‬ ‫‪31‬تڏھن پلطس انهن کي چيو تہ ”ھن کي وٺي وڃو ۽ پنهنجي شريعت موجب انصاف اريو ‪.‬تنهنڪري يهودين ھن کي چيو تہ ”اسان‬ ‫لِ جائز نہ آھي تہ انهن ماڻهو ءِ کي مارون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جي اھا ڳالهہ پوري ٿئي‪ ،‬جيڪا ھن ٻڌائي ھئي تہ کيس اهڙي موت مرڻو آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ِ‬ ‫‪32‬انهي‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫عيسي کي سڏي چيائين تہ ”اا تون يهودين جو بادشاھہ آھين؟‬ ‫‪33‬تڏھن پلطس وري عدالت ۾ داخل ٿيو ۽‬ ‫ي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”اھو ڳالهہ تون پاڻ چوين ٿو يا ٻين توکي منهنجي باري ۾ ٻڌايو آھي؟‬ ‫‪34‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫‪35‬پلطس وراڻيو تہ ”اا آ ءِ يهودي آھيان؟ تنهنجي پنهنجي قوم ۽ سردار ااھنن توکي منهنجي حوالي ايو آھي ‪:‬تو اا ايو آھي؟‬ ‫‪36‬عيسي وراڻيو تہ ”منهنجي بادشاھت ھن دنيا جي نہ آھي‪ ،‬جيڪڏھن منهنجي بادشاھت ھن دنيا جي ھجي ھا‪ ،‬تہ منهنجا نوار وڙھن‬ ‫ي‬ ‫ھا‪ ،‬تہ جيئن آ ءِ يهودين جي حوالي نہ اريان‪ ،‬پر ھاڻي منهنجي بادشاھت ھتان جي نہ آھي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫”پوِ تون بادشاھہ آھين اا؟‬ ‫‪37‬تنهنڪري پلطس کيس چيو تہ‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”تون چوين ٿو تہ آ ءِ بادشاھہ آھيان ‪.‬انهي ءِ مَصد ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ته مان سچ جي شاھدي ڏيان ‪.‬ھر ھڪ جيڪو سچ جو آھي منهنجو آواز ٻڌي‬ ‫لِ آ ءِ دنيا ۾ آيو آھيان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫مان پيدا ٿيو آھيان‪ ،‬۽ انهي ءِ ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪38‬پلطس کيس چيو تہ ”سچ اا آھي؟ جڏھن اھو چئي چڪو تہ ھو وري ٻاھر نڪري يهودين ڏانهن ويو ۽ کين چيائين تہ ”مون کي ھن ۾‬ ‫اوبہ ڏوھہ نہ ٿو ملي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫لِ ھڪڙي کي آزاد اريان‪ ،‬تنهنڪري اوھين اھو ٿا چاھيو اا آ ءِ اوھان ء‬ ‫‪39‬پر اوھان جو رواج آھي تہ عيد فصح تي آ ءِ اوھان ء‬ ‫يهودين جي بادشاھہ کي آزاد اريان؟‬ ‫‪40‬انهن سڀني وري رڙ اري چيو تہ ”ھن ماڻهو ءِ کي نہ‪ ،‬پر برابا ‪.‬ھاڻي برابا ھڪ چور ھو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫عيسي کي پڪڙي کيس چهبڪ ھڻايا‪.‬‬ ‫‪1‬تنهنڪري پلطس‬ ‫ي‬ ‫‪2‬پوِ سپاھين انڊن جو تاج ٺاھي ھن جي مٿي تي رکيا ۽ کيس واڱڻائي چادر پهريائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬وقءا ءل ‪:‬سلم‪ ،‬يهودين جا بادشاھہ !۽ انهن کيس پنهنجن ھٿن سان ماريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اوھان کي خبر‬ ‫‪4‬تنهنڪري پلطس وري ٻاھر نڪري ويو ۽ کين چيائين تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءِ ھن کي اوھان ڏانهن وٺي ٿو اچان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫پوي تہ مون ۾ ھن ۾ اوبہ ڏوھہ نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي ٻاھر آيو‪ ،‬جنهن کي انڊن جو تاج ۽ واڱڻائي چادر پهريائين ‪.‬تڏھن پلطس انهن کي چيو تہ ”ڏسو!‬ ‫‪5‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جڏھن سردار ااھنن ۽ آفيسرن کيس ڏٺو‪ ،‬تڏھن رڙيون اري چوڻ لڳا تہ ”ھن کي صليب تي چاڙھيو‪ ،‬صليب تي چاڙھيو ‪.‬پلطس انهن‬ ‫االِ ⁠جو مون کي ھن ۾ اوبہ ڏوھہ نہ ٿو ملي‪.‬‬ ‫کي چيو تہ ”ھن کي وٺي وڃو ۽ صليب تي چاڙھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن پاڻ کي خدا جو فرزند بڻايو‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫مرڻو‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫موجب‬ ‫شريعت‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫‪7‬يهودين وراڻيو تہ ”اسان وٽ شريعت آھي ۽‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن پلطس اھو ٻڌو تہ ھو وڌيڪ ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫عيسي کيس او جواب نہ ڏنو‪.‬‬ ‫ع” ‪:‬تون اٿان آيو آھين؟ پر‬ ‫ض ءوقءا ءل لءهء يء ء‬ ‫سو ء‬ ‫‪9‬وقءا ءل ِءلءى اأ ء مر ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪10‬تڏھن پلطس کيس چيو تہ ”تون مون سان نہ ٿو ڳالهائي اا؟ اا تون نه ٿو ڄاڻين ته مون کي اختيار آھي ته تو کي صليب تي چاڙھڻ‬ ‫جي‪ ،‬۽ توکي آزاد ارڻ جي به طاقت آھي؟‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”تون مون تي اڏھن بہ اوبہ اختيار اري نہ سگهندين‪ ،‬جيستائين اھو تو کي مٿي کان نہ ڏنو وڃي‪،‬‬ ‫‪11‬تنهن تي‬ ‫ي‬ ‫تنهنڪري جنهن مون کي تنهنجي حوالي ايو تنهن کان وڏو گناھہ آھي‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ پلطس ھن کي آزاد ارڻ جي اوشش ائي‪ ،‬پر يهودين رڙ اري چيو تہ ”جيڪڏھن ھن ماڻهو ءِ کي اڏي ڏيو تہ تون قيصر‬ ‫ء‬ ‫جو دوست نہ آھين‪ ،‬جيڪو پاڻ کي بادشاھہ بڻائي ٿو سو قيصر جي خلف ڳالهائي ٿو‪.‬‬

‫‪98‬‬

‫جان‬

‫جاِ تي عدالت جي ارسي ءِ تي ويٺو‪ ،‬جنهن کي عبراني ءِ‬ ‫عيسي کي ٻاھر وٺي آيو ۽ انهي ءِ‬ ‫‪13‬جڏھن پلطس اھو ٻڌو تڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫۾ ”گباٿا “چوندا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬اھو عيد فصح جي تياري ءِ جو وقت ھو ۽ اٽڪل اهون الڪ ھو‪ ،‬تنهن تي ھن يهودين کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬اوھان جو بادشاھہ!‬ ‫‪15‬پر انهن رڙ اري چيو تہ ”ھن کي ھٽايو‪ ،‬ھن کي صليب تي چاڙھيو ‪.‬پلطس کين چيو تہ ”اا آ ءِ اوھان جي بادشاھہ کي صليب تي‬ ‫چاڙھيندس؟ سردار ااھنن وراڻيو تہ ”اسان جو اوبہ بادشاھہ نہ آھي پر قيصر آھي‪.‬‬ ‫‪16‬تنهنڪري ھن کيس انهن جي حوالي ايو تہ جيئن صليب تي چاڙھي ‪.‬۽ اھي يسوع کي وٺي ويا ۽ کيس وٺي ويا‪.‬‬ ‫جاِ سڏيو ويندو آھي‪ ،‬جنهن کي عبراني ۾ گلگوٿا‬ ‫جاِ ڏانهن روانو ٿيو‪ ،‬جنهن کي کوپڙي ءِ جي ء‬ ‫‪17‬پوِ ھو پنهنجو صليب کڻي ھڪڙي ء‬ ‫ء‬ ‫چوندا آھن‪.‬‬ ‫عيسي وچ ۾‪.‬‬ ‫۽‬ ‫ھو‬ ‫ھڪڙو‬ ‫پاسي‬ ‫ٻنهي‬ ‫جي‬ ‫جن‬ ‫ھئا‪،‬‬ ‫بہ‬ ‫ٻيا‬ ‫ٻہ‬ ‫گڏ‬ ‫ساڻس‬ ‫۽‬ ‫ھڻايا‬ ‫اواا‬ ‫چاڙھي‬ ‫تي‬ ‫صليب‬ ‫کيس‬ ‫ھنن‬ ‫‪18‬جتي‬ ‫ي‬ ‫‪19‬۽ پلطس ھڪڙو لَب لکي صليب تي رکي اڏيو ‪.‬۽ لکت ھئي‪ ،‬يسوع ناصري يهودين جو بادشاھه‪.‬‬ ‫عيسي کي صليب تي چاڙھيو ويو اھو شهر جي ويجهو ھو ۽ اھو‬ ‫جاِ تي‬ ‫پوِ ايترن ئي يهودين پڙھيو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو جنهن ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬اھو عنوان ء‬ ‫ي‬ ‫عبراني‪ ،‬يوناني ۽ لطيني زبانن ۾ لکيل ھو‪.‬‬ ‫‪21‬تڏھن يهودين جي سردار ااھنن پلطس کي چيو تہ ”ھي نہ لک‪” ،‬يهودين جو بادشاھہ !پر ھن چيو ته مان يهودين جو بادشاھه آھيان‪.‬‬ ‫‪22‬پلطس وراڻيو تہ ”جيڪو مون لکيو آھي سو مون لکيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي کي صليب تي چاڙھيو‪ ،‬تڏھن سندس اپڙا لھي چار حصا اري ھر ھڪ سپاھي کي ھڪڙو حصو بڻايو ‪.‬۽‬ ‫‪23‬پوِ سپاھين جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سواِ ھو‪ ،‬سڄي چوٽي ءِ کان اونڌو ٿيل ھو‪.‬‬ ‫ھن جو اوٽ پڻ ‪:‬ھاڻي اھو اوٽ سيون کان‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اھو لکت پوري‬ ‫لِ اھو ھوندو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫لِ پءراپا ڈالون‪ ،‬جنهن ء‬ ‫‪24‬تنهنڪري انهن پاڻ ۾ چيو تہ ”اچو تہ ان کي ڦاڙيون نہ‪ ،‬پر انهي ءِ ء‬ ‫لِ ھنن پءراپا وڌا ‪.‬اھي شيون ان اري سپاھين ايون‪.‬‬ ‫ٿئي‪ ،‬جنهن ۾ لکيل آھي تہ ”ھنن منهنجا اپڙا پاڻ ۾ ورھايا‪ ،‬۽ منهنجي پوشاڪ ء‬ ‫عيسي جي صليب وٽ سندس ما ءِ ۽ سندس ما ءِ جي ڀيڻ مريم‪ ،‬اليوفا جي زال مريم ۽ مريم مگدليني بيٺيون ھيون‪.‬‬ ‫‪25‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫عيسي پنهنجي ما ءِ ۽ انهي ءِ شاگرد کي ڀرسان بيٺل ڏٺو‪ ،‬جنهن سان ھو پيار اندو ھو‪ ،‬تڏھن پنهنجي ما ءِ کي چيائين تہ ”اي‬ ‫‪26‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫عورت‪ ،‬ڏس تنهنجو پٽ!‬ ‫‪27‬پوِ ھن شاگرد کي چيو تہ ”ڏس تنهنجي ما ءِ !۽ انهي ءِ الڪ کان اھو شاگرد ھن کي پنهنجي گهر وٺي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ لکيل آھي تہ ”مونکي اڃ لڳي آھي‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫انهي‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫چڪيون‬ ‫ٿي‬ ‫پوريون‬ ‫ھاڻي‬ ‫شيون‬ ‫سڀ‬ ‫تہ‬ ‫پئي‬ ‫ڄاتو‬ ‫کان‬ ‫ِ‬ ‫‪28‬انهي‬ ‫عيسي‬ ‫پوِ‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫پوِ انهن ھڪ اسپنج کي سراي سان ڀريو ۽ اءن کي ٽوپي تي رکي‬ ‫‪29‬ھاڻي اتي ھڪڙي ٿانو رکيل ھئي جيڪا سراي سان ڀريل ھئي‪ ،‬ء‬ ‫سندس وات ۾ وڌو‪.‬‬ ‫عيسي کي سراو مليو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”پورو ٿي ويو آھي‪ ،‬تنهن تي ھن پنهنجو مٿو جهڪايو ۽ جان اڏايائين‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫لِ تياري ائي ھئي تہ سبت جي ڏينهن تي لش صليب تي نہ رھن‪( ،‬ااااڻ ته اھو سبت جو ڏينهن ھڪڙو‬ ‫‪31‬تنهنڪري يهودين انهي ءِ ء‬ ‫وڏو ڏينهن ھو)‪ ،‬تنهنڪري پلطس کي عرض ايائون تہ انهن جون ٽنگون ڀڃيون وڃن ‪.‬کڻي ويو‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ سپاھي آيا ۽ پهرين ۽ ٻئي جون ٽنگون ڀڃي‪ ،‬جنهن کي ساڻس گڏ صليب تي چاڙھيو ويو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي وٽ آيا ۽ ڏٺائون تہ ھو اڳي ئي مري چڪو آھي‪ ،‬تڏھن ھنن سندس ٽنگون نہ ڀڃي‪.‬‬ ‫‪33‬پر جڏھن اھي‬ ‫ي‬ ‫‪34‬پر انهن سپاھين مان ھڪڙي کي ڀڄائي وجهي سندس پاسو اهيو تہ رت ۽ پاڻي ٻاھر نڪري آيو‪.‬‬ ‫‪35‬۽ جنهن اھو ڏٺو‪ ،‬سو راارڊ ايو‪ ،‬۽ سندس راارڊ سچو آھي‪ ،‬۽ ھو ڄاڻي ٿو تہ ھو سچ ٿو چوي‪ ،‬تہ جيئن اوھين ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫لِ ايون ويون آھن تہ پاڪ لکت پوري ٿئي تہ ”ھن جي ھڏي نہ ڀڃي ويندي‪.‬‬ ‫‪36‬اھي ڳالهيون انهي ءِ ء‬ ‫‪37‬وري ٻيو لکت ۾ لکيل آھي تہ ”جنهن کي ءاريو ھو تنهن ڏانهن اھي نهارندا‪.‬‬ ‫عيسي جو شاگرد ھو‪ ،‬پر يهودين جي ڊپ کان ڳجهي طرح پلطس کي منٿ ايائين تہ‬ ‫پوِ ارميٿيا جي يوسف‪ ،‬جيڪو‬ ‫عيسي‬ ‫‪38‬ھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي جو لش کڻي ويو‪.‬‬ ‫۽‬ ‫آيو‬ ‫ھو‬ ‫‪.‬تنهنڪري‬ ‫ڏني‬ ‫موال‬ ‫کيس‬ ‫پلطس‬ ‫پر‬ ‫وڃي‪،‬‬ ‫جو لش کڻي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫عيسي وٽ آيو ۽ اٽڪل ھڪ سْ پائونڊ وزني ءمر ۽ گنو ءِ جو مرکب کڻي آيو‪.‬‬ ‫‪39‬۽ نيڪديمس پڻ آيو‪ ،‬جيڪو پهريائين رات جو‬ ‫ي‬ ‫عيسي جو لش کنيو ۽ انهي ءِ کي يهودين جي دفن ارڻ جي رسم موجب اتن جي اپڙن ۾ مصالحن سان ڍاايائون‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ ھنن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪41‬جتي کيس صليب تي چاڙھيو ويو ھو‪ ،‬اتي ھڪڙو باغ ھو ‪.‬۽ باغ ۾ ھڪ نئون مَبرو‪ ،‬جنهن ۾ اڃا تائين انسان کي نه رکيو ويو ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي اتي رکيو ‪.‬ااااڻ ته قبر ويجهو ھئي‪.‬‬ ‫‪42‬تنهنڪري انهن يهودين جي تياري ءِ واري ڏينهن جي اري‬ ‫ي‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬ھفتي جي پهرين ڏينهن صبح جو سوير مريم مگدليني قبر ڏانهن آئي‪ ،‬جڏھن اڃا اوندھہ ئي ھئي تہ قبر تان پٿر ھٽي ڏٺو‪.‬‬ ‫عيسي پيار ايو ھو ۽ کين چيائين تہ ”ھنن خداوند کي قبر مان‬ ‫‪2‬پوِ ھو ءِ ڊوڙندي شمعون پطرس ۽ انهي ءِ ٻئي شاگرد وٽ آئي‪ ،‬جنهن سان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اڍي اڏيو آھي ۽ اسان کي خبر نہ آھي تہ کيس اٿي رکيو اٿن‪.‬‬ ‫‪3‬تنهنڪري پطرس ۽ اھو ٻيو شاگرد ٻاھر نڪري قبر تي آيو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اھي ٻئي گڏ ڊوڙڻ لڳا ۽ اھو ٻيو شاگرد پطرس کان اڳتي نڪري قبر تي پهريائين آيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬پوِ ھيٺ لهي‪ ،‬اندر نهاري ڏٺائين تہ اتي جا اپڙا پيل آھن ‪.‬تڏھن به ھو اندر نه ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پوِ شمعون پطرس سندس پٺيان آيو ۽ قبر ۾ ويو ۽ ڏٺائين تہ افن جا اپڙا پيل آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي ويڙھيل ھو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اھو رومال‪ ،‬جيڪو سندس مٿي تي ھو‪ ،‬سو اپڙي سان ڍايل نه‪ ،‬پر پاڻ ۾ ھڪڙي ء‬ ‫‪8‬پوِ اھو ٻيو شاگرد بہ اندر گهڙيو‪ ،‬جيڪو پهريائين قبر تي آيو‪ ،‬سو ھن ڏٺو ۽ ايمان آندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو اڃا تائين انهن کي پاڪ لکت جي خبر نہ ھئي تہ ھو مئلن مان وري جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پوِ شاگرد وري پنهنجي گهر ڏانهن ھليا ويا‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪99‬‬

‫جان‬

‫‪11‬پر مريم قبر جي ٻاھران بيهي روئي رھي ھئي ۽ روئندي ئي ھيٺ لهي قبر ڏانهن نهاريائين‪.‬‬ ‫عيسي جو لش پيو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬ھن ٻن ملئڪن کي سفيد پوشاڪ ۾ ويٺل ڏٺو‪ ،‬ھڪڙو مٿي تي ۽ ٻيو پيرن وٽ‪ ،‬جتي‬ ‫ي‬ ‫”االِ ⁠جو اھي منهنجي پالڻهار کي کڻي ويا آھن‪ ،‬۽ مون کي خبر نہ‬ ‫‪13‬انهن کيس چيو تہ ”اي عورت‪ ،‬تون او روئين؟ ھن کين چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫آھي تہ ھن کيس اٿي رکيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي آھي‪.‬‬ ‫اھو‬ ‫تہ‬ ‫ھئي‬ ‫نہ‬ ‫خبر‬ ‫کيس‬ ‫پر‬ ‫ڏٺائين‪،‬‬ ‫بيٺل‬ ‫کي‬ ‫عيسي‬ ‫۽‬ ‫موٽيو‬ ‫پوئتي‬ ‫‪14‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪15‬عيسي کيس چيو تہ ”اي عورت‪ ،‬تون او ٿو روئين؟ توھان انهن کي ڳولي رھيا آھيو؟ ھو ءِ‪ ،‬ھن کي باغبان سمجهي‪ ،‬کيس چيو‬ ‫ي‬ ‫ٻڌاِ ته ھن کي اٿي رکيو آھي‪ ،‬ته مان ھن کي وٺي ويندس‪.‬‬ ‫ته‪” ،‬سائين‪ ،‬جيڪڏھن تو ھن کي ھتان پيدا ايو آھي‪ ،‬ته مون کي ء‬ ‫‪16‬عيسي کيس چيو تہ ”مريم ‪.‬ھو ءِ پاڻ ڦري‪ ،‬کيس چيو ته‪ ،‬ربوني؛ جنهن جو چوڻ آھي‪ ،‬ماسٽر‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو مان اڃا پنهنجي پي ءِ ڏانهن مٿي چڙھيو نه آھيان‪ ،‬پر منهنجي ڀائرن وٽ‬ ‫‪17‬عيسي ھن کي چيو تہ ”مون کي ھٿ نہ ھليو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫وڃو ۽ کين چئو تہ آ ءِ پنهنجي پي ءِ ۽ اوھان جي پي ءِ ڏانهن چڙھيو آھيان ‪.‬۽ منهنجي خدا‪ ،‬۽ توھان جي خدا کي‪.‬‬ ‫‪18‬مريم مگدليني آئي ۽ شاگردن کي ٻڌايو تہ ھن خداوند کي ڏٺو آھي ۽ ھن کيس اھي ڳالهيون ٻڌايون آھن‪.‬‬ ‫‪19‬انهي ءِ ئي ڏينهن شام جو‪ ،‬ھفتي جو پهريون ڏينهن ھو‪ ،‬جڏھن دروازا بند ايا ويا ھئا‪ ،‬جتي شاگرد يهودين جي ڊپ کان اچي گڏ ٿيا ھئا‪،‬‬ ‫عيسي آيو ۽ وچ ۾ بيٺو ۽ کين چيائين تہ ”سلمت ھجي‪.‬‬ ‫تڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪.‬پوِ شاگرد خوش ٿيا‪ ،‬جڏھن انهن خداوند کي ڏٺو‪.‬‬ ‫ڏيکاريا‬ ‫پاسا‬ ‫۽‬ ‫ھٿ‬ ‫پنهنجا‬ ‫کين‬ ‫ھن‬ ‫تڏھن‬ ‫چيو‪،‬‬ ‫ائين‬ ‫ھن‬ ‫جڏھن‬ ‫‪20‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬عيسي انهن کي وري چيو تہ ”سلمت ھجي اوھان کي‪ ،‬جيئن منهنجي پي ءِ مون کي مواليو آھي‪ ،‬تيئن آ ءِ بہ اوھان کي مواليان ٿو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪22‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن ھن انهن تي ڦوايو ۽ چيو تہ ”اوھين پاڪ روح حاصل اريو‪.‬‬ ‫‪23‬جن جا گناھ اوھين معاف اريو‪ ،‬اھي انهن ڏانهن موٽايا ويندا ‪.‬۽ جن جا گناھ توھان رکو ٿا‪ ،‬اھي برقرار آھن‪.‬‬ ‫عيسي آيو‪.‬‬ ‫‪24‬پر ٻارھن مان توما‪ ،‬جنهن کي ديدمس سڏيندا ھئا‪ ،‬سو انهن سان گڏ نہ ھو‪ ،‬جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪25‬تنهنڪري ٻين شاگردن کيس چيو تہ ”اسان خداوند کي ڏٺو آھي ‪.‬پر ھن انهن کي چيو تہ ”جيستائين آ ءِ ھن جي ھٿن ۾ ناخن جا نشان نہ‬ ‫ڏسان‪ ،‬۽ پنهنجي آڱر کين جي اان ءِ ۾ وجهان‪ ،‬۽ پنهنجو ھٿ ھن جي پاسي ۾ نہ وڌان‪ ،‬تيستائين آ ءِ يَين نہ اندس‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫عيسي آيو‪ ،‬دروازا بند اري وچ ۾ بيٺو ۽ چيائين تہ ”‬ ‫پوِ وري سندس شاگرد اندر آيا ۽ ٿامس انهن سان گڏ‪ ،‬ء‬ ‫‪26‬اٺن ڏينهن کان ء‬ ‫ي‬ ‫سلمت ھجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫وڌاِ ‪:‬۽ بي‬ ‫۾‬ ‫پاسي‬ ‫منهنجي‬ ‫کي‬ ‫ن‬ ‫ا‬ ‫۽‬ ‫ھٿ‬ ‫پنهنجو‬ ‫تي‬ ‫ا‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ڏس‬ ‫ھٿ‬ ‫منهنجا‬ ‫۽‬ ‫ار‬ ‫ھتي‬ ‫آڱر‬ ‫”پنهنجي‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫ٿامس‬ ‫‪27‬تڏھن ھن‬ ‫پهچاِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫وفا نه ٿيو‪ ،‬پر ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫‪28‬توما جواب ڏنو تہ ”منهنجا پالڻهار ۽ منهنجا خدا‪.‬‬ ‫‪29‬عيسي کيس چيو تہ ”ٿوما‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ تو مون کي ڏٺو آھي‪ ،‬تنهنڪري تو ايمان آندو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسي پنهنجن شاگردن جي حضور ۾ ايا‪ ،‬جيڪي ھن اتاب ۾ نہ لکيل آھن‪:‬‬ ‫پچ‬ ‫سچ‬ ‫معجزا‬ ‫ايترائي‬ ‫‪30‬۽ ٻيا‬ ‫ي‬ ‫عيسي ئي مسيح‪ ،‬خدا جو فرزند آھي ‪.‬۽ اھو ايمان آڻيو توھان کي زندگي ملي سگهي‬ ‫لِ لکيل آھن تہ اوھين ايمان آڻيو تہ‬ ‫‪31‬پر ھي انهي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫ٿي ھن جي نالي سان‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫عيسي وري پاڻ کي تبرياس سمنڊ جي اناري تي شاگردن کي ڏيکاريو ‪.‬۽ ھن حڪمت تي ھن پاڻ کي ظاھر ايو‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫ي‬ ‫‪2‬اتي شمعون پطرس‪ ،‬توما جنهن کي ديدمس سڏيندا ھئا‪ ،‬گليل جي قانا جو نٿن ⁠ايل‪ ،‬زبدي ءِ جا پٽ ۽ سندس ٻيا ٻه شاگرد گڏ ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬شمعون پطرس انهن کي چيو تہ ”آ ءِ مڇي مارڻ وڃان ٿو ‪.‬ھنن کيس چيو ته اسين به توسان گڏ ھلون ٿا ‪.‬اھي ھليا ويا ۽ ھڪدم ٻيڙي ءِ ۾‬ ‫چڙھي ويا ‪.‬۽ ان رات ھنن اجه به نه پڪڙيو‪.‬‬ ‫عيسي آھي‪.‬‬ ‫عيسي اناري تي بيٺو‪ ،‬پر شاگردن کي خبر نہ ھئي تہ اھو‬ ‫‪4‬پر جڏھن صبح ٿيو تہ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي انهن کي چيو تہ ”ٻارن‪ ،‬اوھان وٽ ماني آھي اا؟ انهن کيس جواب ڏنو ته نه‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫م‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫س‬ ‫ض فءي ل ءهنء ‪».‬تنهنڪري انهن االيو‪ ،‬۽ ھاڻي اھي مڇين جي ميڙ جي اري ان کي اڍڻ جي قابل نه‬ ‫ار فءي اأ مر ء‬ ‫‪6‬فءَءا ءل لهء « ‪:‬نءال موا ِءلى الن ء‬ ‫ھئا‪.‬‬ ‫عيسي جو پيار ھو‪ ،‬تنهن پطرس کي چيو تہ ”ھي خداوند آھي ‪.‬ھاڻي جڏھن شمعون پطرس ٻڌو تہ‬ ‫‪7‬تنهنڪري انهي ءِ شاگرد جنهن سان‬ ‫ي‬ ‫اھو خداوند آھي‪ ،‬تڏھن ھن پنهنجو مڇي ءِ جو اوٽ پهريائين‪( ،‬ااااڻ ته ھو ننگا ھو )۽ پاڻ کي سمنڊ ۾ االئي اڏيائين‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ٻيا شاگرد ھڪڙي ننڍڙي ٻيڙي ءِ ۾ آيا( ‪.‬ااااڻ ته اھي زمين کان پري نه ھئا‪ ،‬پر ٻه سْ ھٿ ھئا‪) ،‬مڇين سان جال اڪي رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھو زمين تي آيا تہ اتي اوئلن جي باھہ‪ ،‬مٿس مڇيون ۽ ماني پيل ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪10‬عيسي انهن کي چيو تہ ”اھا مڇي کڻي اچو‪ ،‬جيڪا اوھان پڪڙي آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪11‬شمعون پطرس مٿي چڙھي ويو‪ ،‬۽ ھڪڙي سْ ٽيهہ ٽيهہ وڏين مڇين سان ڀريل زمين ڏانهن ڄار اڪيائين‪ ،‬ااااڻ ⁠تہ تمام گهڻا‬ ‫ھئا‪ ،‬تڏھن بہ جال نہ ڦاٽو‪.‬‬ ‫‪12‬عيسي انهن کي چيو تہ ”اچو ۽ ماني کائو ‪.‬۽ شاگردن مان انهن بہ ھن کان پڇڻ جي جرئت نہ ائي تہ ”تون اير آھين؟ ڄاڻي ٿو‬ ‫ي‬ ‫ته اھو رب ھو‪.‬‬ ‫عيسي آيو ۽ ماني کڻي کين ڏنائين ۽ ساڳي ءِ طرح مڇي پڻ‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوِ ھو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫جو‬ ‫آھي‬ ‫ڀيرو‬ ‫ٽيون‬ ‫‪14‬ھي‬ ‫عيسي پنهنجي شاگردن کي پاڻ ڏيکاريو‪ ،‬جنهن کان ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي شمعون پطرس کي چيو تہ ”اي شمعون‪ ،‬يونس جا پٽ‪ ،‬تون مون کي انهن کان وڌيڪ پيار ٿو ارين‬ ‫‪15‬جڏھن انهن ماني کاڌي تہ‬ ‫ي‬ ‫کاراِ‪.‬‬ ‫اا؟ ھن چيو تہ ”ھائو‪ ،‬خداوند !تون ڄاڻين ٿو ته مان توسان پيار اريان ٿو ‪.‬ھن کيس چيو تہ ”منهنجي ٻڪرين کي‬ ‫ء‬

‫‪100‬‬

‫جان‬

‫‪16‬ھن وري کيس چيو تہ ”شمعون پٽ يونس‪ ،‬اا تون مون سان پيار ارين ٿو؟ ھن چيو تہ ”ھائو‪ ،‬خداوند !تون ڄاڻين ٿو ته مان توسان‬ ‫پيار اريان ٿو ‪.‬ھن کيس چيو ته‪ ،‬منهنجي رڍن کي کارايو‪.‬‬ ‫‪17‬ھن ٽيون دفعو کيس چيو تہ ”اي شمعون پٽ يونس‪ ،‬اا تون مون سان پيار ارين ٿو؟ پطرس ان اري غمگين ٿيو جو ٽيون ڀيرو‬ ‫کيس چيائين تہ ”اا تون مون سان پيار ارين ٿو؟ فءَءا ءل لءهء” ‪:‬خداوند‪ ،‬تون سڀني شين کي ڄاڻين ٿو ‪.‬تون ڄاڻين ٿو ته مان توسان پيار‬ ‫‪.‬عيسي کيس چيو تہ ”منهنجن رڍن کي کارايو‪.‬‬ ‫اريان ٿو‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪18‬آ ءِ تو کي سچ ٿو ٻڌايان تہ جڏھن تون جوان ھئين ءِ‪ ،‬تڏھن پنهنجا انڌ اپيندي ۽ اتي ھلندي ھئين ءجتي تون گهرندو ھئين‪ ،‬پر جڏھن تون‬ ‫پوڙھو ٿيندين‪ ،‬تڏھن تون پنهنجا ھٿ ڊگهائيندين‪ ،‬۽ ٻيو تو کي ڳچي ءِ ۾ وجهندو ۽ اءتي کڻي ويندين ءِ جتي تون ھئين ‪.‬نه اندو‪.‬‬ ‫لِ اشارو ايو تہ اهڙي موت سان خدا جي واکاڻ ارڻ گهرجي ‪.‬۽ جڏھن اھو چئي چڪو ھو‪ ،‬ھن کي چيو‬ ‫‪19‬ھن اھو ڳالهايو‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫تہ "منهنجي پٺيان‪.‬‬ ‫عيسي پيار اندو ھو ‪.‬جيڪو پڻ رات جي ماني ءِ تي سندس سيني تي ٽيڪ‬ ‫‪20‬پوِ پطرس منهن موڙي انهي ءِ شاگرد کي ڏٺو‪ ،‬جنهن کي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڏئي چيائين‪” ،‬اي خداوند‪ ،‬اھو اير آھي جيڪو تو کي دغا ڏئي؟‬ ‫عيسي کي چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو ماڻهو اا اندو؟‬ ‫‪21‬پطرس ھن کي ڏسي‬ ‫ي‬ ‫پوِ تو کي اا ٿيو؟ تون منهنجي تابعداري ار‪.‬‬ ‫‪22‬تنهن تي‬ ‫عيسي وراڻيو تہ ”جيڪڏھن آ ءِ گهران تہ ھو منهنجي اچڻ تائين ترسي‪ ،‬تہ ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي ھن کي نہ چيو تہ ”ھو نہ مرندو ‪.‬‬ ‫پر‬ ‫گهرجي‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫مرڻ‬ ‫کي‬ ‫شاگرد‬ ‫تہ‬ ‫ويئي‬ ‫پکڙجي‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫ڀائرن‬ ‫ٻاھران‬ ‫ڳالهہ‬ ‫‪23‬پوِ اھا‬ ‫ِ‬ ‫انهي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫پر‪ ،‬جيڪڏھن آ ءِ گهران ته ھو ترسندو رھي جيستائين آ ءِ نه اچان‪ ،‬تنهن کي اا آھي؟‬ ‫‪24‬اھو اھو شاگرد آھي جيڪو انهن ڳالهين جي شاھدي ڏئي ٿو ۽ اھي شيون لکيون آھن ۽ اسان کي خبر آھي تہ سندس شاھدي سچي آھي‪.‬‬ ‫عيسي ايون آھن‪ ،‬جيڪي جيڪڏھن انهن مان ھر ھڪ کي لکيون وڃن‪ ،‬تڏھن مان‬ ‫‪25‬۽ ٻيون بہ ايتريون ئي شيون آھن جيڪي‬ ‫ي‬ ‫سمجهان ٿو تہ دنيا ۾ بہ اھي اتاب شامل نہ ٿي سگهندا جيڪي لکڻ گهرجن ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪101‬‬

‫رسولن جا ڪم‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسٰ ڪرڻ ۽ سيکارڻ شروع ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪1‬اي ٿيفيلس‪ ،‬مون اھو پھريون ڪتاب ٺاھيو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫ي‬ ‫پوِ ھن پاڪ روح جٰ وسيلٰ انھن رسولن کٰ حڪم ڏنو جن کٰ ھن چونڊيو ھو‪:‬‬ ‫‪2‬تيستائين جنھن ڏينھن کيس کنيو ويو‪ ،‬ان کان ء‬ ‫پوِ ڪيترن ئٰ بٰ مثال دليلن سان‪ ،‬انھن کٰ چاليھن ڏينھن تائين ڏٺو‬ ‫لِ پڻ ھن پاڻ کٰ جيئرو ظاھر ڪيو ھو پنھنجٰ جذبٰ کان ء‬ ‫‪3‬جنھن ء‬ ‫پيو وڃٰ‪ ،‬۽ اھٰ ڳالھيون ٻڌائيندو رھيو‪ ،‬جيڪٰ خدا جٰ بادشاھت سان تعلق رکن ٿيون‪.‬‬ ‫‪4‬۽ انھن سان گڏ گڏ ٿٰ‪ ،‬انھن کٰ حڪم ڏنو تہ يروشلم مان نہ وڃو‪ ،‬پر پِٰ جٰ واعدي جو انتظار ڪريو‪ ،‬جيڪو ھو چوي ٿو‪ ،‬توھان‬ ‫مون بابت ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جان واقعٰ پاڻٰ ءِ سان بپتسما ڏنٰ ھئٰ ‪.‬پر اوھان کٰ پاڪ روح سان بپتسما وٺڻٰ پوندي وڌيڪ ڏينھن نه‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن اھٰ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن کانئس پڇيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اا تون ھن وقت بنٰ اسرائيل کٰ بادشاھت بحال ڪندين؟‬ ‫‪َ7‬ءَءا ءل لءهء ” ‪:‬اءھو اوھان جٰ وس ۾ نه آھٰ ته ڪھڙي وقت ۽ موسمن کٰ ڄاڻون‪ ،‬جيڪٰ پٰ ءِ پنھنجٰ اختيار ۾ رکيا آھن‪.‬‬ ‫لِ يروشلم‪ ،‬سڄٰ يھوديہ‪ ،‬سامريہ ۽‬ ‫پوِ جو پاڪ روح اوھان تٰ نازل ٿيندو ‪:‬۽ اوھين منھنجٰ ء‬ ‫‪8‬پر اوھان کٰ طاقت ملندي‪ ،‬انھٰ ءِ کان ء‬ ‫زمين جٰ پڇاڙي ءِ تائين شاھد ھوندؤ‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھو اھٰ ڳالھيون ڪري چڪو ھو‪ ،‬جڏھن اھٰ ڏسندا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو مٿٰ کنيو ويو ‪.‬۽ ھڪ ڪڪر ھن کٰ انھن جٰ نظر کان ٻاھر‬ ‫ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھو مٿٰ چڙھٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن اھٰ آسمان ڏانھن نھاري رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ااٰ پوشاڪ ۾ ٻه ماڻھو ساڻن بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جيڪو اوھان مان آسمان ڏانھن کنيو ويو‬ ‫‪11‬جنھن اھو بہ چيو تہ ”اي گليل جا ماڻھو‪ ،‬آسمان ڏانھن نھاري او بيٺا آھيو؟ اھو ساڳيو‬ ‫ي‬ ‫آھٰ‪ ،‬اھڙي ءِ طرح ايندو جيئن اوھان کيس آسمان ۾ ويندي ڏٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ اھٰ زيتون نالٰ جبل تان يروشلم ڏانھن موٽٰ آيا‪ ،‬جيڪو يروشلم کان سبت جٰ ڏينھن جو سفر آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن اھٰ اندر آيا تہ مٿئين ڪمري ۾ ويا‪ ،‬جتٰ پطرس‪ ،‬يعَوب‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اندرياس‪َ ،‬لپس‪ ،‬ٿامس‪ ،‬بارٿلميو‪ ،‬متٰ‪ ،‬يعَوب پٽ الفيئس ۽‬ ‫شمعون زيلوٽس رھيا ‪.‬۽ جيمس جو ڀا ءِ يھوداہ‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ ما ءِ ۽ سندس ڀائرن سان‪.‬‬ ‫‪14‬اھٰ سڀ ھڪڙي دل سان دعا ۽ منٿ ڪندا رھيا‪ ،‬عورتن سان‪ ،‬مريم‬ ‫ي‬ ‫‪15‬انھن ڏينھن ۾ پطرس شاگردن جٰ وچ ۾ اٿٰ بيٺو ۽ چيائين تہ ”گڏھن نالن جو تعداد اٽڪل ھڪ سؤ ويھہ ھو‪.‬‬ ‫‪16‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬ھن لکت جٰ ضرورت ضرور پوري ڪئٰ وئٰ آھٰ‪ ،‬جيڪا پاڪ روح دائود جٰ وات مان يھوداہ جٰ باري ۾‬ ‫عيسٰ کٰ وٺٰ ويا‪.‬‬ ‫لِ ھدايت ڪندڙ ھو‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫اڳيئٰ ڳالھائٰ ھئٰ‪ ،‬جيڪو انھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو ھو اسان سان ڳڻيو ويو ھو ۽ ھن وزارت جو حصو حاصل ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ھاڻٰ ھن ماڻھو ءِ بڇڙائٰ ءِ جٰ انعام سان ھڪڙو ميدان خريد ڪيو ‪.‬۽ ڪنڌ مٿٰ ڪري ڪري‪ ،‬ھو وچ ۾ ڦاٽٰ پيو‪ ،‬۽ سندس سڀ آنڊا‬ ‫ٻاھر نڪري ويا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ يروشلم جٰ سڀنٰ رھاڪن کٰ اھا خبر ھئٰ ‪.‬جيئن ته ان ميدان کٰ سندن مناسب زبان ۾ سڏيو ويندو آھٰ‪ ،Aceldama ،‬يعنٰ رت‬ ‫جو ميدان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو زبور جٰ ڪتاب ۾ لکيل آھٰ تہ ”ھن جٰ رھائش ويران ٿٰ وڃٰ ۽ ان ۾ ڪوبہ ماڻھو رھڻ نہ ڏي‪ ،‬۽ سندس بشپ ٻئٰ کٰ‬ ‫ء‬ ‫وٺڻ ڏيو‪.‬‬ ‫عيسٰ اسان جٰ وچ ۾ اندر ۽ ٻاھر ويو‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري انھن ماڻھن مان جيڪٰ اسان سان گڏ رھيا آھن ھر وقت جڏھن خداوند‬ ‫ي‬ ‫لِ ضروري آھٰ تہ ھو اسان‬ ‫‪22‬يوحنا جٰ بپتسما کان شروع ٿٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ڏينھن تائين‪ ،‬جنھن ڏينھن ھو اسان کان جيئرو ٿٰ ويو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫سان گڏ سندس جيئري ٿيڻ جو شاھد ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ انھن ٻنھٰ کٰ مَرر ڪيو‪ ،‬ھڪڙو يوسف‪ ،‬جنھن کٰ بارسباس سڏيندا ھئا‪ ،‬جن کٰ يوسٽس سڏيندا ھئا ۽ متياس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬پوِ انھن دعا ڪئٰ ۽ چيائون تہ ”اي خداوند‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن جٰ دلين کٰ ڄاڻٰ ٿو‪ ،‬ڏيکارين تہ اا تو انھن ٻنھٰ مان ڪنھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫چونڊيو آھٰ؟‬ ‫جاِ تٰ‬ ‫لِ تہ ھو انھٰ ءِ وزارت ۽ رسولٰ ءِ جو حصو وٺٰ‪ ،‬جتان يھوداہ ناَرمانٰ ءِ جٰ ڪري ڪري پيو‪ ،‬تہ جيئن ھو پنھنجٰ ء‬ ‫‪25‬انھٰ ءِ ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ انھن پنھنجا پرچا ڏنا ‪.‬۽ ميٿياس تٰ لوٽ ڪري پيو ‪.‬۽ اھو يارھن رسولن سان گڏ ڳڻيو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬جڏھن پينتيڪوست جو ڏينھن پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن اھٰ سڀيئٰ ھڪ ھنڌ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪2‬اوچتو ئٰ آسمان مان ھڪڙو آواز آيو جيئن تيز وا ءِ جو‪ ،‬۽ اھو سڄو گھر ڀرجٰ ويو جتٰ اھٰ ويٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬انھن کٰ باھہ جھڙيون ٽنگيل زبانون ظاھر ٿيون‪ ،‬۽ اھٰ انھن مان ھر ھڪ تٰ ويھٰ رھيون‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اھٰ سڀيئٰ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا ۽ ٻيون ٻوليون ڳالھائڻ لڳا‪ ،‬جيئن پاڪ روح کين ڏنو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ يروشلم ۾ يھودي رھيا ھئا‪ ،‬جيڪٰ عَيدتمند ماڻھو آھن‪ ،‬آسمان ھيٺان ھر ھڪ قوم مان‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھر ڪنھن ماڻھو ءِ انھن کٰ پنھنجٰ ٻولٰ ءِ ۾‬ ‫‪6‬جڏھن اھو گوڙ سڄٰ ملڪ ۾ ٿيو‪ ،‬تڏھن ميڙ اچٰ گڏ ٿيو ۽ حيران ٿٰ ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائيندي ٻڌو‪.‬‬

‫‪102‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪7‬اھٰ سڀيئٰ عجب ۾ پئجٰ ويا ۽ ھڪٻئٰ کٰ چوڻ لڳا تہ ”ڏسو‪ ،‬اھٰ سڀيئٰ گليلٰ نہ آھن اا؟‬ ‫‪8‬۽ اسين ھر ماڻھو پنھنجٰ پنھنجٰ ٻولٰ ءِ ۾ ڪيئن ٿا ٻڌون‪ ،‬جنھن ۾ اسين پيدا ٿيا آھيون؟‬ ‫‪9‬پارٿين‪ ،‬ميديس‪ ،‬ايلميٽس ۽ ميسوپوٽيميا ۾ رھندڙ‪ ،‬يھوديہ‪ ،‬ڪپاڊوسيا‪ ،‬پونٽس ۽ ايشيا ۾ رھندڙ‪،‬‬ ‫‪َ10‬ريگيا ۽ پمفيليا‪ ،‬مصر ۾ ۽ لبيا جٰ ڪن علئَن ۾ سائرين جٰ آس پاس‪ ،‬۽ روم جا اجنبٰ‪ ،‬يھودي ۽ مسلمان‪،‬‬ ‫‪11‬ڪريٽس ۽ عربن‪ ،‬اسان انھن کٰ پنھنجين زبانن ۾ خدا جٰ عجيب ڪمن بابت ٻڌندا آھيون‪.‬‬ ‫‪12‬اھٰ سڀيئٰ حيران ٿٰ ويا ۽ شڪ ۾ پئجٰ ويا ۽ ھڪٻئٰ کٰ چوڻ لڳا تہ ”ھن جو مطلب اا آھٰ؟‬ ‫‪13‬ٻيا ٺٺوليون ڪندي چوڻ لڳا تہ ”ھٰ ماڻھو نئين مئٰ سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪14‬پر پطرس‪ ،‬يارھين شاگردن سان گڏ بيٺو‪ ،‬پنھنجو آواز بلند ڪيو ۽ کين چيو تہ ”اي يھوديہ جا ماڻھو‪ ،‬۽ اوھين جيڪٰ يروشلم ۾ رھو‬ ‫ٿا‪ ،‬اھا ڳالھہ اوھان کٰ معلوم ٿئٰ ۽ منھنجٰ ڳالھہ تٰ غور ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو اھٰ شرابٰ نہ آھن‪ ،‬جيئن اوھين سمجھو ٿا‪ ،‬اھو رڳو ڏينھن جو ٽيون ڪلڪ آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پر اھو اھو آھٰ جيڪو نبٰ يوايل چيو ھو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اھو آخري ڏينھن ۾ ٿيندو‪ ،‬خدا َرمائٰ ٿو‪ ،‬مان پنھنجٰ روح مان سڀنٰ جسمن تٰ ھارائيندس‪ ،‬۽ اوھان جا پٽ ۽ اوھان جون ڌيئرون‬ ‫پيشنگوئٰ ڪندا‪ ،‬۽ اوھان جا جوان خواب ڏسندا‪ ،‬۽ اوھان جا پوڙھڙا خواب ڏسندا‪. :‬‬ ‫‪18‬۽ پنھنجٰ ٻانھن تٰ ۽ پنھنجن ٻانھين تٰ انھن ڏينھن ۾ پنھنجو روح ھارائيندس ‪.‬۽ اھٰ اڳڪٿٰ ڪندا‪:‬‬ ‫‪19‬۽ آ ءِ مٿٰ آسمان ۾ عجب ڏيکاريندس‪ ،‬۽ ھيٺ زمين تٰ معجزا ڏيکاريندس ‪.‬رت‪ ،‬۽ باھه‪ ،‬۽ دونھون جٰ بخارات‪:‬‬ ‫‪20‬سج اونداھين ۾ بدلجٰ ويندو ۽ چنڊ رت ۾ بدلجٰ ويندو‪ ،‬ان کان اڳ جو خداوند جو اھو عظيم ۽ قابل ذڪر ڏينھن اچٰ‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اھو ٿيندو‪ ،‬جيڪو بہ خداوند جٰ نالٰ تٰ سڏيندو سو بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬عيسٰ ناصري‪ ،‬اھو ھڪڙو ماڻھو آھٰ جيڪو خدا جٰ طرَان اوھان ۾ معجزن‪ ،‬عجائبات‬ ‫‪22‬اي بنٰ اسرائيل جا ماڻھو‪ ،‬ھٰ ڳالھيون ٻڌو‬ ‫ي‬ ‫۽ نشانين جٰ وسيلٰ مَبول ٿيو‪ ،‬جيڪٰ خدا ھن جٰ وسيلٰ اوھان جٰ وچ ۾ ڪيا‪ ،‬جيئن اوھين پاڻ ڄاڻو ٿا‪:‬‬ ‫‪23‬ھن کٰ‪ ،‬خدا جٰ پڪٰ صلح ۽ اڳڪٿٰ جٰ ذريعٰ‪ ،‬اوھان ورتو آھٰ‪ ،‬۽ بڇڙن ھٿن سان صليب تٰ چاڙھيو ۽ ماريو آھٰ‪:‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ممڪن نہ ھو تہ ھو ان کٰ کنيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جنھن کٰ خدا جيئرو ڪيو آھٰ‪ ،‬موت جٰ تڪليفن کٰ گھٽائٰ اڏيو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو منھنجٰ ساڄٰ پاسٰ‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو دائود ھن بابت چوي ٿو تہ ”مون خداوند کٰ ھميشہ پنھنجٰ منھن جٰ اڳيان ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ آ ءِ ھليو نہ وڃان‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫ء ء‬ ‫‪26‬تنھنڪري منھنجٰ دل خوش ٿٰ‪ ،‬۽ منھنجٰ زبان خوش ٿٰ ‪.‬ان کان سواِ‪ ،‬منھنجو جسم اميد ۾ آرام ڪندو‪:‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو تون منھنجٰ روح کٰ دوزخ ۾ نہ اڏيندين ۽ نڪٰ پنھنجٰ پاڪ ذات کٰ َساد ڏسڻ ۾ ايندين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تو مون کٰ زندگٰ ءِ جا رستا پڌرا ڪيا آھن ‪.‬تون مون کٰ پنھنجٰ منھن سان خوشين سان ڀرپور ڪندين‪.‬‬ ‫‪29‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ دل جٰ گھراين سان ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيڪو پٰ ءِ دائود آھٰ‪ ،‬ھو مئل ۽ دَن ٿيل آھٰ‪ ،‬۽ سندس قبر اڄ ڏينھن‬ ‫تائين اسان وٽ آھٰ‪.‬‬ ‫لِ قسم کنيو ھو‪ ،‬تہ سندس لڱن جٰ ميوي جٰ گوشت جٰ مطابق‪ ،‬ھو‬ ‫‪30‬تنھنڪري اھو ھڪڙو نبٰ آھٰ‪ ،‬۽ اھو ڄاڻندو آھٰ تہ خدا ھن ء‬ ‫لِ اٿاريندو‪.‬‬ ‫مسيح کٰ پنھنجٰ تخت تٰ ويھڻ ء‬ ‫‪31‬ھن اھو ڏسٰ اڳٰ ئٰ مسيح جٰ جيئري ٿيڻ جٰ ڳالھہ ڪئٰ‪ ،‬تہ سندس روح دوزخ ۾ نہ رھيو ۽ نڪٰ سندس جسم بگڙيو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ خدا جيئرو ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن جا اسين سڀ شاھد آھيون‪.‬‬ ‫‪32‬ھن‬ ‫ي‬ ‫‪33‬تنھنڪري خدا جٰ ساڄٰ ھٿ سان سر بلند ڪيو‪ ،‬۽ پٰ ءِ کان پاڪ روح جو واعدو حاصل ڪري‪ ،‬ھن اھو بيان ڪيو آھٰ‪ ،‬جيڪو‬ ‫ھاڻٰ اوھين ڏسو ۽ ٻڌو ٿا‪.‬‬ ‫‪34‬االِ ⁠جو دائود آسمان ۾ نہ ويو آھٰ‪ ،‬پر ھو پاڻ چوي ٿو تہ ”خداوند منھنجٰ خداوند کٰ چيو تہ ”تون منھنجٰ ساڄٰ پاسٰ ويھٰ‬ ‫ء‬ ‫رھ‪،‬‬ ‫‪35‬جيستائين آ ءِ تنھنجٰ دشمنن کٰ تنھنجٰ پيرن جٰ صندلٰ نہ ڪريان‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ بڻايو آھٰ‪ ،‬جنھن کٰ اوھان صليب تٰ چاڙھيو آھٰ‪ ،‬ٻئٰ‬ ‫‪36‬تنھنڪري بنٰ اسرائيل جٰ گھراڻٰ کٰ پڪ ڄاڻو تہ خدا انھٰ ءِ ئٰ‬ ‫ي‬ ‫خداوند ۽ مسيح‪.‬‬ ‫‪37‬جڏھن ھنن اھو ٻڌو تڏھن سندن دل ئٰ دل ۾ ڀرجٰ ويئٰ ۽ پطرس ۽ ٻين رسولن کٰ چيائون تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬اسين اا ڪريون؟‬ ‫لِ تہ اوھان کٰ گناھن‬ ‫‪38‬تڏھن پطرس انھن کٰ چيو تہ ”توبھہ ڪريو ۽ اوھان مان ھر ڪو‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ تٰ بپتسما وٺن‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫جٰ معاَٰ ملٰ ۽ اوھان کٰ پاڪ روح جو تحفو ملندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪٰ پري آھن‪ ،‬جيتري قدر خداوند اسان جو خدا‬ ‫سڀنٰ‬ ‫انھن‬ ‫۽‬ ‫سان‪،‬‬ ‫ٻارن‬ ‫جٰ‬ ‫لِ آھٰ‪ ،‬اوھان‬ ‫ء‬ ‫‪39‬االِ ⁠جو اھو واعدو اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫سڏيندو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ ٻين ڪيترن ئٰ لفظن سان شاھدي ڏنٰ ۽ نصيحت ڪئٰ‪" ،‬پنھنجٰ پاڻ کٰ ھن بيڪار نسل کان بچايو‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ جن خوشٰ ءِ سان سندس ڪلم قبول ڪيو‪ ،‬تن بپتسما ورتٰ ۽ ساڳئٰ ڏينھن انھن ۾ اٽڪل ٽٰ ھزار ماڻھو شامل ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪42‬۽ اھٰ ثابت قدمٰ سان رسولن جٰ تعليم ۽ رَاقت ۾‪ ،‬مانٰ ٽوڙڻ ۽ دعائن ۾ لڳا‪.‬‬ ‫‪43‬۽ ھر ڪنھن شخص تٰ خوف اچٰ ويو‪ ،‬۽ رسولن پاران ڪيترائٰ عجب ۽ معجزا ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪44‬۽ جيڪٰ ايمان آڻيندا ھئا‪ ،‬سٰ سڀ گڏ ھئا‪ ،‬۽ سڀ شيون مشترڪ ھيون‪.‬‬ ‫‪45‬۽ پنھنجا مال ۽ مال وڪڻٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ ورھائٰ اڏيائين‪ ،‬جيئن ھر ماڻھو ءِ کٰ ضرورت ھئٰ‪.‬‬ ‫‪46‬۽ اھٰ روزانو ھيڪل ۾ ھڪٻئٰ سان گڏ رھندا ھئا ۽ گھر گھر مانٰ ٽوڙي پنھنجا مانٰ خوشٰ ءِ ۽ دل جٰ اڪيلئٰ ءِ سان کائيندا ھئا‪.‬‬ ‫‪47‬خدا جٰ واکاڻ ڪريو ۽ سڀنٰ ماڻھن تٰ احسان ڪريو ‪.‬۽ رب روزانو چرچ ۾ شامل ڪيو جيئن بچايو وڃٰ‪.‬‬

‫‪103‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬پوِ پطرس ۽ يوحنا گڏجٰ ھيڪل ۾ ويا‪ ،‬جڏھن دعا گھري ٿٰ‪ ،‬يعنٰ نائين ڪلڪ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬۽ ھڪڙو منڊو پنھنجٰ ما ءِ جٰ پيٽ مان کنيو ويو‪ ،‬جنھن کٰ اھٰ روزانو ھيڪل جٰ دروازي تٰ رکيا ويندا ھئا‪ ،‬جنھن کٰ خوبصورت‬ ‫لِ تہ انھن کان خيرات گھرن جيڪٰ ھيڪل ۾ داخل ٿيندا ھئا‪.‬‬ ‫سڏيو ويندو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪3‬جنھن پطرس ۽ يوحنا کٰ ھيڪل ۾ ويندي ڏسٰ خيرات گھري‪.‬‬ ‫‪4‬تنھن تٰ پطرس اکيون ٻوٽٰ يوحنا ڏانھن نھاري چيو تہ ”اسان ڏانھن نھار‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن انھن ڏانھن ڌيان ڏنو‪ ،‬انھن مان ڪجھہ حاصل ڪرڻ جٰ اميد‪.‬‬ ‫‪:‬عيسٰ مسيح جٰ ناصرت جٰ نالٰ‬ ‫آھٰ‬ ‫ڏنو‬ ‫توکٰ‬ ‫مون‬ ‫جيئن‬ ‫‪.‬پر‬ ‫ڪونھٰ‬ ‫‪6‬تڏھن پطرس وراڻيو تہ ”مون وٽ چاندي ءِ ۽ سون جو ڪوبہ‬ ‫ي‬ ‫تٰ اٿ ۽ ھل‪.‬‬ ‫‪7‬ھن کيس ساڄٰ ھٿ کان وٺٰ مٿٰ کنيو ۽ ھڪدم ھن جٰ پيرن ۽ ڳچٰ ءِ جٰ ھڏين کٰ طاقت ملٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ھو ٽپ ڏيئٰ اٿٰ بيٺو‪ ،‬گھمندو ۽ انھن سان گڏ ھيڪل ۾ گھڙي‪ ،‬گھمندو‪ ،‬ٽپو ڏيئٰ خدا جٰ واکاڻ ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬سڀنٰ ماڻھن کيس گھمندي ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي ڏٺو‪.‬‬ ‫لِ ويٺو ھو‪ ،‬۽ جيڪٰ ھن سان ٿيو تنھن تٰ‬ ‫‪10‬انھن کٰ خبر پئٰ تہ اھو اھو ئٰ آھٰ جيڪو ھيڪل جٰ خوبصورت دروازي تٰ خيرات ء‬ ‫اھٰ عجب ۽ عجب ۾ پئجٰ ويا‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن انھٰ ءِ منڊو ماڻھو ءِ‪ ،‬جنھن کٰ چڱو ڀلو ڪيو ويو ھو‪ ،‬پطرس ۽ يوحنا کٰ جھليو ھو‪ ،‬سو سڀيئٰ ماڻھو ڏاڍا عجب ۾ پئجٰ انھن‬ ‫ڏانھن انھٰ ءِ درٻار ۾ اچٰ گڏ ٿيا‪ ،‬جنھن کٰ سليمان سڏيو وڃٰ ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن پطرس اھو ڏٺو تڏھن ماڻھن کٰ جواب ڏنائين تہ ”اي بنٰ اسرائيل جا ماڻھو‪ ،‬انھٰ ءِ تٰ عجب او ٿا ڪريو؟ يا اوھين اسان تٰ‬ ‫لِ تيار ڪيو آھٰ؟‬ ‫ايڏي سنجيدگٰ ءِ سان او ٿا ڏسو‪ ،‬ڄڻ ته اسان پنھنجٰ طاقت يا تَدس سان ھن ماڻھو ءِ کٰ ھلڻ ء‬ ‫‪13‬ابراھيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعَوب جٰ خدا‪ ،‬اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‪ ،‬پنھنجٰ َرزند عيسٰ کٰ جلل ڏنو آھٰ ‪.‬جنھن کٰ اوھان جٰ حوالٰ‬ ‫ڪيو ۽ پلطس جٰ حضور ۾ انڪار ڪيو‪ ،‬جڏھن ھن کيس اڏڻ جو ارادو ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪14‬پر توھان پاڪ ۽ عادل کٰ ڪوڙو ڄاتو‪ ،‬۽ چاھيو تہ ھڪڙو قاتل توھان جٰ حوالٰ ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪15‬۽ زندگٰ جٰ امير کٰ ماري اڏيو‪ ،‬جنھن کٰ خدا مئلن مان جيئرو ڪيو ‪.‬جنھن جا اسين شاھد آھيون‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن جٰ نالٰ تٰ ايمان آڻڻ جٰ ڪري ھن ماڻھو ءِ کٰ مضبوط ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن کٰ اوھين ڏسندا ۽ ڄاڻو ٿا ‪:‬ھائو‪ ،‬جيڪو ايمان ھن‬ ‫جٰ وسيلٰ آھٰ‪ ،‬تنھن کيس اوھان سڀنٰ جٰ حضور ۾ مڪمل صحت ڏنٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ ته توھان اڻڄاڻائٰ ءِ جٰ ڪري ائين ڪيو‪ ،‬جيئن توھان جٰ حڪمرانن پڻ ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬پر اھٰ ڳالھيون‪ ،‬جيڪٰ خدا اڳٰ ئٰ پنھنجن سڀنٰ نبين جٰ وات مان ظاھر ڪيون ھيون‪ ،‬تہ مسيح کٰ ڏک سھڻو‪ ،‬سو ھن پورو ڪيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان جا گناھ ميٽجٰ وڃن‪ ،‬جڏھن خداوند جٰ حضور ۾ تازگٰ جا وقت ايندا‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري توبھہ ڪريو‪ ،‬۽ تبديل ٿٰ وڃو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح کٰ موڪليندو‪ ،‬جنھن جٰ اڳيئٰ اوھان کٰ تبليغ ڪئٰ ويئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھو‬ ‫ي‬ ‫‪21‬جنھن کٰ آسمان کٰ انھٰ ءِ وقت تائين حاصل ٿيڻو آھٰ‪ ،‬جيستائين انھن سڀنٰ شين جٰ بحالٰ ءِ واري وقت تائين‪ ،‬جيڪا خدا دنيا جٰ‬ ‫شروعات کان وٺٰ پنھنجٰ سڀنٰ پاڪ نبين جٰ وات مان ٻڌائيندو آيو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ اوھان جٰ ڀائرن مان مون جھڙو ھڪڙو نبٰ‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو‬ ‫موسٰ ابن ڏاڏن کٰ سچ چيو ھو تہ ”خداوند اوھان جو خدا اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اٿاريندو ‪.‬ھن کٰ توھان سڀنٰ شين ۾ ٻڌو جيڪو ھو توھان کٰ چوندو‪.‬‬ ‫ٰ‪َ ،‬ءإء نن َال ءم َو ءمنء ءمنء َالخ ءءل ءم‪.‬‬ ‫‪23‬وأءننهء ءَٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءو ءم َن يء َْ ءف ءرہء ءَٰ النن ءب ءي‬ ‫ء‬ ‫‪24‬ھائو‪ ،‬۽ سموئيل کان وٺٰ سڀنٰ نبين ۽ انھن جٰ پٺيان ايندڙن‪ ،‬جيتري قدر ڳالھايو آھٰ‪ ،‬انھن ڏينھن جٰ اڳڪٿٰ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬اوھين نبين جا ٻار آھيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ عھد جا آھيو‪ ،‬جيڪو خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن سان ڪيو ھو‪ ،‬۽ ابراھيم کٰ چيو ھو‪” ،‬۽ تنھنجٰ اولد‬ ‫۾ زمين جٰ سڀنٰ قسمن کٰ برڪت ملندي‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان مان ھر ھڪ کٰ سندس بڇڙائٰ ءِ‬ ‫َرزند‬ ‫‪26‬پھريائين اوھان ڏانھن خدا‪ ،‬پنھنجٰ‬ ‫عيسٰ کٰ جيئرو ڪري موڪليو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫کان پاسو ڪري‪ ،‬اوھان کٰ برڪت ڏي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھٰ ماڻھن سان ڳالھائٰ رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ڪاھن‪ ،‬ھيڪل جو ڪپتان ۽ صدوقٰ مٿن آيا‪،‬‬ ‫عيسٰ جٰ وسيلٰ مئلن مان جيئرو ٿٰ اٿڻ جٰ منادي ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬اھٰ غمگين ٿٰ ماڻھن کٰ سيکاري رھيا ھئا ۽‬ ‫ي‬ ‫االِ ⁠جو ھاڻٰ شام ٿٰ چڪٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫رکيائون‪،‬‬ ‫۾‬ ‫‪3‬انھن انھن تٰ ھٿ رکيا ۽ ٻئٰ ڏينھن تائين قيد‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر انھن مان گھڻن جن اھو ڪلم ٻڌو‪ ،‬ايمان آندو ‪.‬۽ ماڻھن جو تعداد اٽڪل پنج ھزار ھو‪.‬‬ ‫‪5‬سڀاڻٰ ائين ٿيو جو سندن حاڪمن‪ ،‬بزرگن ۽ شريعت جا عالم‪،‬‬ ‫س ءري ءَ َالعءالء ءم‪ ،‬قائفا‪ ،‬يوحنا‪ ،‬اليگزينڊر ۽ ٻيا جيڪٰ به وڏي سردار ڪاھن جٰ خاندان مان ھئا سٰ يروشلم ۾ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪6‬وأءننا ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جڏھن انھن انھن کٰ وچ ۾ ويھاريو‪ ،‬تڏھن پڇيائون تہ ”تو ھٰ ڪھڙي طاقت يا ڪھڙي نالٰ سان ڪيو آھٰ؟‬ ‫‪8‬تڏھن پطرس پاڪ روح سان ڀرجٰ انھن کٰ چيو تہ ”اي ماڻھن جا سردارو ۽ بنٰ اسرائيل جا بزرگو!‬ ‫لِ جيڪو بيڪار ماڻھو ڪيو ويو آھٰ‪ ،‬سو ڪھڙي ءِ طرح چڱو ڀلو ٿيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏھن اڄ اسان کٰ جانچيو وڃٰ تہ انھٰ ءِ چڱائٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح ناصري جٰ نالٰ سان‪ ،‬جنھن کٰ اوھان صليب تٰ‬ ‫‪10‬اوھان سڀنٰ کٰ ۽ بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ اھا خبر پوي تہ‬ ‫ي‬ ‫چاڙھيو‪ ،‬جنھن کٰ خدا مئلن مان جياريو‪ ،‬تنھن جٰ وسيلٰ ھٰ ماڻھو ھتٰ اوھان جٰ اڳيان تندرست بيٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬ھٰ ءِ اھو پٿر آھٰ جيڪو اوھان ٺاھيندڙن جٰ وس ۾ نہ رھيو ھو‪ ،‬جيڪو ڪنڊ جو مٿو بڻجٰ ويو آھٰ‪.‬‬

‫‪104‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو آسمان ھيٺان ڪو ٻيو نالو ماڻھن ۾ نہ ڏنو ويو آھٰ‪ ،‬جنھن سان اسان کٰ اوٽڪارو‬

‫االِ‬ ‫‪12‬نڪٰ ڪنھن ٻئٰ ۾ اوٽڪارو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ملٰ‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن انھن پطرس ۽ يوحنا جٰ دليري ءِ کٰ ڏٺو ۽ سمجھيائون تہ اھٰ اڻ پڙھيل ۽ جاھل ماڻھو آھن‪ ،‬تڏھن عجب ۾ پئجٰ ويا ‪.‬۽ انھن کٰ‬ ‫عيسٰ سان گڏ ھئا‪.‬‬ ‫خبر پئٰ تہ اھٰ‬ ‫ي‬ ‫‪14‬پوِ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ جيڪو چڱو ڀلو ٿيو ھو‪ ،‬سا ساڻن بيٺو ھو‪ ،‬تنھن جٰ خلف ڪجھہ بہ نہ چئٰ سگھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جڏھن انھن کين حڪم ڏنو تہ ڪائونسل مان نڪري وڃو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ صلح ڪيائون‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھنن جو ھڪڙو وڏو معجزو آھٰ جيڪو يروشلم ۾ رھندڙ سڀنٰ ماڻھن تٰ ظاھر‬ ‫‪16‬چيو تہ ”ھنن ماڻھن کٰ اا ڪريون؟‬ ‫ء‬ ‫آھٰ ‪.‬۽ اسان ان کان انڪار نٿا ڪري سگھون‪.‬‬ ‫‪17‬پر اھو وڌيڪ ماڻھن ۾ پکڙجٰ نه وڃٰ‪ ،‬اچو ته انھن کٰ سختٰ سان ڌمڪيون ڏيون ته اھٰ ھن نالٰ سان ڪنھن سان به نه ڳالھائيندا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ تعليم ڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬انھن انھن کٰ سڏي چيو تہ ”ڪنھن بہ نہ ڳالھايو ۽ نڪٰ‬ ‫ي‬ ‫‪19‬پر پطرس ۽ يوحنا انھن کٰ جواب ڏنو تہ ”اا اھو خدا جٰ نظر ۾ مناسب آھٰ تہ خدا کان وڌيڪ اوھان جٰ ٻڌي‪ ،‬انصاف ڪريو‪.‬‬ ‫سواِ اسين ڳالھائٰ سگھون ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو جيڪٰ ڳالھيون اسان ڏٺيون ۽ ٻڌيون آھن‪ ،‬تن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري جڏھن انھن کٰ وڌيڪ ڌمڪيون ڏنيون ويون‪ ،‬تڏھن انھن کٰ اڏي ڏنو‪ ،‬انھن کٰ ڪجھہ بہ نہ مليو تہ ماڻھن جٰ ڪري‬ ‫لِ جيڪو ٿيو ھو‪.‬‬ ‫انھن کٰ ڪھڙي ءِ طرح سزا ڏين‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو سڀنٰ ماڻھن خدا جٰ واکاڻ ڪئٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو انھٰ ءِ ماڻھو ءِ جٰ عمر چاليھن ورھين کان مٿٰ ھئٰ‪ ،‬جنھن تٰ شفا ڏيڻ جو اھو معجزو ظاھر ٿيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پوِ اھٰ اڏي ويا ۽ پنھنجٰ پنھنجٰ ٽولٰ ءِ ڏانھن ويا ۽ جيڪٰ سردار ڪاھنن ۽ بزرگن کين چيو ھو سو سڀ ٻڌايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن انھن پنھنجو آواز بلند ڪري خدا ڏانھن ھڪ آواز ٿٰ چيو تہ ”خداوند تون ئٰ خدا آھين‪ ،‬جنھن آسمان‪ ،‬زمين‬ ‫۽ سمنڊ ۽ جيڪٰ ڪجھ انھن ۾ آھٰ سو بڻايو آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬تنھنجٰ ٻانھٰ دائود جٰ وات مان ڪنھن چيو آھٰ تہ ”غير قومن او ڪاوڙيا ۽ ماڻھو اجايو گمان او ٿا ڪن؟‬ ‫‪26‬زمين جا بادشاھ اٿٰ بيٺا‪ ،‬۽ حڪمران گڏ ٿيا‪ ،‬خداوند ۽ سندس مسيح جٰ خلف‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ خلف‪ ،‬جنھن کٰ تو مسح ڪيو آھٰ‪ ،‬سو ھيروديس ۽ پونٽيئس پلطس‪ ،‬غير قومن ۽ بنٰ‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو تنھنجٰ پاڪ َرزند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اسرائيلن سان گڏ گڏ ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو جيڪٰ ڪجھ تنھنجٰ ھٿن ۽ تنھنجٰ صلح اڳٰ ئٰ طئٰ ڪيو ھو‪ ،‬سو پورو ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ ھاڻٰ اي پالڻھار‪ ،‬انھن جٰ ڌمڪيون ڏسو ‪:‬۽ پنھنجٰ ٻانھن کٰ عطا ڪر‪ ،‬ته اھٰ پوريِ طرح سان تنھنجو ڪلم ٻڌن‪،‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ سان ٿٰ سگھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ پنھنجو ھٿ ڊگھو ڪندي؛ ۽ اھٰ نشانيون ۽ معجزا توھان جٰ پاڪ َرزند‬ ‫‪30‬شفا ڏيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫جاِ ڊگھٰ ويئٰ‪ ،‬جتٰ اھٰ گڏ ٿيا ھئا ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا‪ ،‬۽ اھٰ خدا جو ڪلم‬ ‫‪31‬جڏھن انھن دعا گھري تہ اھا ء‬ ‫دليري ءِ سان ٻڌندا رھيا‪.‬‬ ‫‪32‬۽ انھن جو ميڙ جن ايمان آندو اھٰ ھڪڙي دل ۽ ھڪڙي جان جا ھئا‪ ،‬۽ نڪٰ انھن مان ڪنھن بہ اھو نہ چيو ته جيڪٰ شيون ھن‬ ‫وٽ آھن تن مان اھو پنھنجو آھٰ ‪.‬پر انھن وٽ سڀ شيون عام ھيون‪.‬‬ ‫‪33‬۽ وڏي طاقت سان رسولن کٰ خداوند عيسٰ جٰ جيئري ٿيڻ جٰ شاھدي ڏنٰ‪ ،‬۽ انھن سڀنٰ تٰ وڏو َضل ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيتريون زمينون يا گھرن جا مالڪ ھئا‪ ،‬تن کٰ وڪڻٰ انھن شين جا اگھه‬ ‫‪34‬۽ نڪٰ انھن مان ڪنھن کٰ به گھٽتائٰ ھئٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کڻٰ آيا‪ ،‬جيڪٰ وڪامٰ ويا‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ انھن کٰ رسولن جٰ پيرن وٽ رکيائين‪ ،‬۽ ھر ماڻھو ءِ کٰ ضرورت موجب ورھايو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬۽ يوسيس‪ ،‬جنھن کٰ رسولن جٰ ڪري برنباس سڏيو ويندو ھو‪( ،‬جنھن جٰ معنٰ آھٰ تسلٰ جو پٽ‪) ،‬ھڪڙو لوي ۽ قبرص جٰ‬ ‫ملڪ ۾‪.‬‬ ‫‪37‬زمين ھئٰ‪ ،‬سو وڪڻٰ پيسا کڻٰ رسولن جٰ پيرن تٰ رکيائين‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬پر حنانياس نالٰ ھڪڙي ماڻھو ءِ پنھنجٰ زال صفيرا سان گڏجٰ ھڪ ملڪيت وڪڻٰ اڏي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انھٰ ءِ قيمت جو ڪجھ حصو واپس رکيائين‪ ،‬۽ سندس زال بہ انھٰ ءِ جٰ رازداري پئٰ ڪئٰ ۽ ڪجھہ حصو وٺٰ اچٰ رسولن جٰ‬ ‫پيرن تٰ رکيائين‪.‬‬ ‫‪3‬پر پطرس وراڻيو تہ ”حنانياہ‪ ،‬شيطان تنھنجٰ دل ۾ پاڪ روح سان ڪوڙ او ٿو ڀرائٰ ۽ زمين جٰ قيمت جو ڪجھ حصو پاڻ وٽ‬ ‫رکٰ؟‬ ‫‪4‬جيستائين اھو رھيو‪ ،‬اا اھو تنھنجو نہ ھو؟ ۽ ان کٰ وڪڻڻ کان پوِ‪ ،‬اا اھو توھان جٰ پنھنجٰ اختيار ۾ نه ھو؟ تو اھا ڳالھه پنھنجٰ دل‬ ‫۾ او رکٰ؟ تو ماڻھن سان ڪوڙ نه ڳالھايو آھٰ‪ ،‬پر خدا ڏانھن‪.‬‬ ‫‪5‬حنانيہ اھٰ ڳالھيون ٻڌي ڪري ھيٺ لھٰ ويو ۽ روح کٰ اڏي ڏنو ۽ جن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون تن سڀنٰ کٰ ڏاڍو ڊپ ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ جوان اءٿٰ‪ ،‬ھن کٰ زخمٰ ڪري‪ ،‬ٻاھر وٺٰ ويا ۽ دَن ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ سندس زال اندر آئٰ‪ ،‬جنھن کٰ خبر نہ ھئٰ تہ اا ٿيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ اٽڪل ٽن ڪلڪن کان ء‬ ‫ء‬ ‫ٻڌاِ اا تو زمين ايتري قيمت ۾ وڪڻٰ؟ ۽ ھن چيو‪ ،‬ھا‪ ،‬تمام گھڻو لِ‪.‬‬ ‫‪8‬تنھن تٰ پطرس وراڻيو تہ ”مون کٰ ء‬ ‫‪9‬تنھن تٰ پطرس وراڻيو تہ ”اوھين ڪھڙي ءِ طرح راضٰ ٿيا آھيو تہ خداوند جٰ روح کٰ آزمائٰ؟ ڏس‪ ،‬جن تنھنجٰ مڙس کٰ دَن ڪيو‬ ‫آھٰ تن جا پير دروازي تٰ آھن‪ ،‬۽ توکٰ ٻاھر ڪڍندا‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ ھو ءِ سڌي ءِ طرح سندس پيرن تٰ ڪري پيئٰ‪ ،‬۽ ڀوت مٿٰ کنيو‪ ،‬۽ جوان اندر آيا‪ ،‬۽ ھن کٰ مئل ڏٺائون‪ ،‬۽ ھن کٰ ٻاھر کڻٰ ھن‬ ‫ء‬ ‫جٰ مڙس وٽان دَن ڪيائون‪.‬‬

‫‪105‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪11‬تنھن تٰ سڄٰ ڪليسيا ۽ جن اھا ڳالھہ ٻڌي تن تٰ وڏو خوف اانئجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ رسولن جٰ ھٿن سان ماڻھن ۾ ڪيترائٰ معجزا ۽ معجزا پيدا ٿيا( ‪.‬۽ اھٰ سڀ ھڪ اتفاق سان سليمان جٰ پورچ ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ باقٰ ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ ساڻن گڏ ٿيڻ جٰ جرئت نہ ھئٰ‪ ،‬پر ماڻھن انھن کٰ ساراھيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ايمان وارا خداوند سان وڌيڪ شامل ٿيا‪ ،‬مردن ۽ عورتن جٰ ميڙ)‪.‬‬ ‫لِ تہ گھٽ ۾ گھٽ پطرس جو پااو انھن مان‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ويھاريو‪،‬‬ ‫تٰ‬ ‫‪15‬ايتري قدر جو ھنن بيمارن کٰ ٻاھر ڪڍي گھٽين ۾ پلنگن ۽ پلنگن‬ ‫ء ء‬ ‫ڪن تٰ اانئجٰ‪.‬‬ ‫‪16‬يروشلم جٰ چوڌاري شھرن مان ھڪڙو ميڙ پڻ آيو‪ ،‬جيڪٰ بيمار ماڻھن کٰ ۽ انھن کٰ آڻيندا ھئا جن کٰ ڀوتن سان ويڙھيل ھو‪ ،‬۽‬ ‫انھن سڀنٰ کٰ شفا ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪17‬تڏھن وڏو سردار ڪاھن اٿٰ بيٺو ۽ جيڪٰ ساڻس گڏ ھئا (جيڪو صدوقين جو َرقو آھٰ )سو ڪاوڙ ۾ ڀرجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ پنھنجا ھٿ رسولن تٰ رکيا ۽ کين عام جيل ۾ وڌائون‪.‬‬ ‫‪19‬پر رات جو خداوند جٰ ملئڪ جيل جا دروازا کولٰ‪ ،‬انھن کٰ ٻاھر ڪڍيائين ۽ چيائين تہ‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫‪20‬وڃو‪ ،‬ھيڪل ۾ اٿو ۽ ماڻھن کٰ ھن زندگٰ ءِ جون سڀ ڳالھيون ء‬ ‫‪21‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن صبح جو سوير ھيڪل ۾ گھڙي تعليم ڏيڻ لڳا ‪.‬پر وڏو سردار ڪاھن آيو ۽ جيڪٰ ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬تن ۽‬ ‫ڪائونسل ۽ بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ سينيٽرن کٰ گڏ ڪري جيل ڏانھن موڪليائين تہ کين وٺٰ اچٰ‪.‬‬ ‫‪22‬پر جڏھن آَيسر آيا ۽ کين جيل ۾ نہ ڏٺائون‪ ،‬تڏھن موٽٰ آيا ۽ ٻڌايائون تہ‬ ‫‪23‬چيائون تہ ”جيل واقعٰ اسان کٰ پوري حفاظت سان بند ڏٺو آھٰ ۽ دروازي جٰ اڳيان پگھارون بيٺيون ھيون‪ ،‬پر جڏھن کوليوسين تہ‬ ‫اندر ڪوبہ ماڻھو نہ مليو‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن وڏي سردار ڪاھن‪ ،‬ھيڪل جٰ ڪپتان ۽ سردار ڪاھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن کين شڪ پيو تہ اھا ڳالھہ ڪٿان وڌندي‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ ھڪڙي اچٰ کين ٻڌايو تہ ”ڏسو‪ ،‬جن ماڻھن کٰ اوھان جيل ۾ وڌو آھٰ سٰ ھيڪل ۾ بيٺا آھن ۽ ماڻھن کٰ تعليم ڏئٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پوِ ڪپتان آَيسرن سان گڏ ويو ۽ انھن کٰ بْير تشدد جٰ وٺٰ آيو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ انھن کٰ ماڻھن کان ڊپ ھو‪ ،‬متان کين سنگسار ڪيو‬ ‫ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ جڏھن انھن کٰ وٺٰ آيا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ ڪائونسل جٰ اڳيان بيھاريائون ۽ وڏي سردار ڪاھن کانئن پڇيو تہ ”‬ ‫ء‬ ‫‪28‬۽ چيائين تہ ”اا اسان اوھان کٰ سخت حڪم نہ ڏنو ھو تہ اوھين ھن نالٰ سان تعليم نہ ڏيو؟ ۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬توھان يروشلم کٰ پنھنجٰ عَيدي‬ ‫سان ڀريو آھٰ‪ ،‬۽ ھن ماڻھو ءِ جو رت اسان تٰ آڻڻ جو ارادو ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫بجاِ خدا جٰ َرمانبرداري ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪29‬تڏھن پطرس ۽ ٻين رسولن جواب ڏنو تہ ”اسان کٰ ماڻھن جٰ‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ کٰ جيئرو ڪيو‪ ،‬جنھن کٰ اوھان ماري وڌو ۽ وڻ تٰ ٽنگيو‪.‬‬ ‫‪30‬اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ جيئن بنٰ اسرائيل کٰ توبھہ ڪري ۽‬ ‫‪31‬ھن کٰ خدا پنھنجٰ ساڄٰ ھٿ سان ھڪڙو شھزادو ۽ اوٽڪارو ڏيندڙ بڻايو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫گناھن جٰ معاَٰ ڏئٰ‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اسين سندس انھن ڳالھين جا شاھد آھيون ‪.‬۽ ائين ئٰ پاڪ روح آھٰ‪ ،‬جيڪو خدا انھن کٰ ڏنو آھٰ جيڪٰ سندس َرمانبردار آھن‪.‬‬ ‫‪33‬جڏھن ھنن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ دل ڀرجٰ ويئٰ ۽ انھن کٰ مارڻ جو ارادو ڪيائون‪.‬‬ ‫‪34‬پوِ ڪائونسل ۾ ھڪڙو َريسٰ اٿٰ بيٺو‪ ،‬جنھن جو نالو گملٰ ايل ھو‪ ،‬جيڪو شريعت جو ڊاڪٽر ھو‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن ۾ مشھور‬ ‫ء‬ ‫جاِ تٰ ويھارو‪.‬‬ ‫ھو‪ ،‬تنھن حڪم ڏنو تہ ”رسولن کٰ ٿوري ء‬ ‫ِ ءوأ ء َنت ء َم لء ءھ َم‪.‬‬ ‫‪َ35‬ءَءا ءل لءهء« ‪:‬يءا أءيي ءھا ءِس ءَرائءي ءل ءوأ ء َنت ء َم َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو انھن ڏينھن کان پھريائين ٿيڊاس اٿيو‪ ،‬پاڻ کٰ ڪو ماڻھو سمجھٰ َخر ڪرڻ لڳو ‪.‬جن سان لڳ ڀڳ چار سؤ ماڻھو‬ ‫ء‬ ‫شريڪ ٿيا‪ ،‬جن کٰ قتل ڪيو ويو ‪.‬۽ سڀ‪ ،‬جيترا به سندس َرمانبردار ھئا‪ ،‬ٽڙي پکڙي ويا ۽ برباد ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫پوِ يھوداہ گليل جٰ ماڻھن کٰ محصول ڏيڻ جٰ ڏينھن ۾ اٿاريو‪ ،‬۽ گھڻن ماڻھن کٰ پنھنجٰ پٺيان ھليو ‪:‬ھو پڻ مري ويو ‪.‬۽‬ ‫‪37‬ھن کان ء‬ ‫سڀ‪ ،‬ايستائين جو ڪيترا سندس َرمانبردار ھئا‪ ،‬منتشر ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪڏھن اھو مشورو يا اھو‬ ‫‪38‬۽ ھاڻٰ آ ءِ اوھان کٰ ٻڌايان ٿو تہ انھن ماڻھن کان پاسو ڪريو ۽ انھن کٰ اڪيلو اڏي ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪم ماڻھن جو ھوندو تہ بيڪار ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ به ملٰ‬ ‫‪39‬پر جيڪڏھن اھو خدا جٰ طرَان آھٰ‪ ،‬توھان ان کٰ ختم ڪري نه سگھندا ‪.‬ائين نه ٿئٰ جو توھان کٰ خدا سان وڙھڻ ء‬ ‫وڃٰ‪.‬‬ ‫پوِ کين‬ ‫تہ‬ ‫ڪيائين‬ ‫حڪم‬ ‫تڏھن‬ ‫مارايائون‪،‬‬ ‫کين‬ ‫سڏي‬ ‫کٰ‬ ‫رسولن‬ ‫جڏھن‬ ‫۽‬ ‫ٿيا‬ ‫راضٰ‬ ‫اھٰ‬ ‫تٰ‬ ‫‪40‬تنھن‬ ‫”عيسٰ جٰ نالٰ تٰ نہ ڳالھايو‪ ،‬ء‬ ‫ي‬ ‫وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ اھٰ ڪائونسل جٰ اڳيان ھليا ويا ۽ خوش ٿٰ ويا تہ اھٰ انھٰ ءِ لئق سمجھيا ويا آھن جو ھن جٰ نالٰ جٰ ڪري شرمسار ٿئٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ تعليم ڏيڻ ۽ تبليغ ڪرڻ کان رھيا‪.‬‬ ‫۾‬ ‫گھر‬ ‫ھر‬ ‫۽‬ ‫۾‬ ‫ھيڪل‬ ‫روزانو‬ ‫‪42‬۽‬ ‫ي‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫االِ ⁠جو سندن بيواھيون‬ ‫‪1‬انھن ڏينھن ۾ جڏھن شاگردن جو تعداد وڌندو ويو‪ ،‬تڏھن يونانٰ ماڻھن ۾ عبرانٰ ءِ جٰ خلف گوڙ مچٰ ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫روزانٰ خدمت ۾ نظرانداز ڪيون وينديون ھيون‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ ٻارھن شاگردن جٰ ميڙ کٰ پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”اھو سبب نہ آھٰ جو اسين خدا جٰ ڪلم کٰ اڏي دسترخوان جٰ خدمت‬ ‫ء‬ ‫ڪريون‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬پنھنجٰ وچ ۾ ‪7‬ايماندار ماڻھو ڳوليو‪ ،‬جيڪٰ پاڪ روح ۽ ڏاھپ سان ڀرپور آھن‪ ،‬جن کٰ اسين ھن ڪم تٰ مَرر‬ ‫ڪري سگھون ٿا‪.‬‬

‫‪106‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ وقف ڪندا رھنداسين‪.‬‬ ‫‪4‬پر اسين پنھنجو پاڻ کٰ مسلسل دعا ۽ ڪلم جٰ خدمت ء‬ ‫پوِ انھن استيفن کٰ چونڊيو‪ ،‬جيڪو ايمان ۽ پاڪ روح سان ڀرپور ھو‪َ ،‬لپس‪ ،‬پروخورس‪،‬‬ ‫‪5‬انھٰ ءِ ڳالھہ سڄٰ ميڙ کٰ پسند ڪيو‪ ،‬ء‬ ‫نڪانور‪ ،‬ٽيمون‪ ،‬پارميناس ۽ نڪولس کٰ انتاخيا جو ھڪ مسلمان چونڊيو ويو‪.‬‬ ‫‪6‬جن کٰ انھن رسولن جٰ اڳيان پيش ڪيو ۽ جڏھن دعا گھري تڏھن پنھنجا ھٿ انھن تٰ رکيائون‪.‬‬ ‫‪7‬۽ خدا جو ڪلم وڌندو ويو ‪.‬۽ يروشلم ۾ شاگردن جو تعداد تمام گھڻو وڌي ويو ‪.‬۽ پادرين جٰ ھڪڙي وڏي جماعت ايمان جٰ‬ ‫َرمانبرداري ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬۽ استيفنس‪ ،‬ايمان ۽ طاقت سان ڀرپور‪ ،‬ماڻھن ۾ وڏا عجب ۽ معجزا ڪيا‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ ڪٰ يھودي عبادت ⁠گاھہ جا ماڻھو اٿيا‪ ،‬جن کٰ لبرٽين‪ ،‬ڪرينين‪ ،‬اليگزينڊرين‪ ،‬ڪليسيا ۽ ايشيا جٰ يھودين جٰ عبادت ⁠گاھہ‬ ‫ء‬ ‫سڏيندا آھن‪ ،‬جن استيفن سان تڪرار ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اھٰ دانائٰ ۽ روح جو مَابلو ڪري نہ سگھيا‪ ،‬جنھن سان ھو ڳالھائٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫موسٰ ۽ خدا جٰ خلف ڪفر جون ڳالھيون ڪندي ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ انھن ماڻھن کٰ ماتحت ڪيو‪ ،‬جن چيو تہ ”اسان ھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬پوِ انھن ماڻھن‪ ،‬بزرگن ۽ شريعت جٰ عالمن کٰ ڀڙڪايو ۽ اچٰ مٿس اچٰ پڪڙيائون ۽ ڪائونسل ۾ وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۽ شريعت جٰ خلف ڪفر جون ڳالھيون ڪرڻ کان باز نہ ٿو اچٰ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ڪوڙا شاھد ٺھرايا‪ ،‬جن چيو تہ ”ھٰ ماڻھو ھن مَدس ء‬ ‫جاِ کٰ ڊاھيندو ۽ انھن رسمن کٰ بدلئٰ اڏيندو‪،‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو اسان ھن کٰ اھو چوندي ٻڌو آھٰ تہ ”ھٰ ناصرت جو‬ ‫عيسٰ ھن ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫موسٰ اسان کٰ ڏنيون آھن‪.‬‬ ‫جيڪٰ‬ ‫ي‬ ‫‪15‬جڏھن ڪائونسل ۾ ويٺل سڀيئٰ ھن ڏانھن نھاريندا رھيا‪ ،‬تڏھن ھن جو منھن ملئڪ جو منھن جھڙو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬پوِ وڏي سردار ڪاھن چيو تہ ”اا اھٰ ڳالھيون ائين آھن؟‬ ‫ء‬ ‫‪َ2‬ءَءالء” ‪:‬ماڻھو‪ ،‬ڀائرو ۽ ابن ڏاڏو‪ ،‬ٻڌو ‪.‬جلل وارو خدا اسان جٰ پٰ ءِ ابراھيم تٰ ظاھر ٿيو‪ ،‬جڏھن ھو ميسوپوٽيميا ۾ ھو‪ ،‬انھٰ ءِ کان اڳ‬ ‫جو ھو چران ۾ رھيو‪،‬‬ ‫‪3‬وقءا ءل لءهء” ‪:‬پنھنجٰ ملڪ مان ۽ پنھنجٰ مائٽن مان نڪري وڃ ۽ انھٰ ءِ ملڪ ۾ اچ‪ ،‬جيڪو توکٰ ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پوِ ھو ڪلدين جٰ ملڪ مان نڪري چران ۾ رھڻ لڳو ۽ اتان جڏھن سندس پٰ ءِ مري ويو‪ ،‬تڏھن ھن کيس ھن ملڪ ۾ لٿو‪ ،‬جتٰ ھاڻٰ‬ ‫ء‬ ‫اوھين رھو ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن کيس ان ۾ ڪا به ميراث نه ڏنٰ‪ ،‬نه‪ ،‬ايتري قدر جو پنھنجٰ پيرن تٰ رکٰ‪ ،‬پر ھن واعدو ڪيو ته اھو اھو کيس ھڪڙي ملڪيت ۾‬ ‫ڏيندو‪ ،‬۽ سندس اولد کٰ‪ ،‬جڏھن اڃا تائين ھن کٰ اولد ڪونھٰ‪. .‬‬ ‫‪6‬۽ خدا ھن حڪمت تٰ ڳالھايو‪ ،‬ته سندس ٻج ھڪڙي اجنبٰ ملڪ ۾ رھڻ گھرجٰ ‪.‬۽ اھٰ انھن کٰ غلمِٰ ۾ آڻين‪ ،‬۽ انھن کٰ چار سؤ‬ ‫سال بڇڙايون ڏين‪.‬‬ ‫جاِ تٰ منھنجٰ خدمت‬ ‫پوِ اھٰ نڪرندا‪ ،‬۽ ھن ء‬ ‫‪7‬۽ جنھن قوم جٰ غلمٰ ءِ ۾ ھوندا‪ ،‬تن جو آ ءِ َيصلو ڪندس‪ ،‬خدا چيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ کان ء‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھن کيس طھر ڪرڻ جو واعدو ڏنو‪ ،‬۽ اھڙيِ طرح ابراھيم اسحاق کٰ پيدا ڪيو‪ ،‬۽ اٺين ڏينھن سندس طھر ڪيو ‪.‬۽ اسحاق يعَوب‬ ‫پيدا ڪيو؛ ۽ جيڪب کٰ ٻارھن بزرگ پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫ص ءر‪ ،‬پر خدا ساڻس گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪9‬وقءا ءل لءهء َال ءح ءديَنء ‪ ،‬ي‬ ‫ءوسف ءَٰ ءم َ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ کيس سندس سڀنٰ مصيبتن مان اڏايو‪ ،‬۽ کيس مصر جٰ بادشاھ َرعون جٰ نظر ۾ َضل ۽ حڪمت ڏنٰ ‪.‬۽ کيس مصر ۽ سندس‬ ‫سڄٰ گھر جو گورنر بڻايو‪.‬‬ ‫‪11‬ھاڻٰ مصر ۽ ڪنعان جٰ سڄٰ ملڪ ۾ ڏڪار اچٰ ويو‪ ،‬۽ وڏي مصيبت‪ ،‬۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ ڪو به رزق نه مليو‪.‬‬ ‫‪12‬پر جڏھن يعَوب ٻڌو تہ مصر ۾ اناج آھٰ‪ ،‬تڏھن ھن پھريائين اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ موڪليو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ٻئٰ دَعٰ يوسف پنھنجٰ ڀائرن کٰ ٻڌايو ويو ‪.‬۽ يوسف جو خاندان َرعون کٰ ٻڌايو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ يوسف کٰ موڪليو ۽ پنھنجٰ پٰ ءِ يعَوب کٰ ۽ سندس سڀنٰ مائٽن‪ ،‬سٺ پندرھن ماڻھن کٰ پاڻ وٽ سڏيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬تنھنڪري يعَوب مصر ۾ ويو ۽ مري ويو‪ ،‬ھو ۽ اسان جا ابا ڏاڏا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انھن کٰ سيڪيم ۾ آندو ويو ۽ قبر ۾ دَن ڪيو ويو جيڪو ابراھيم شميم جٰ پِٰ ايمور جٰ پٽن جٰ پئسن سان خريد ڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬پر جڏھن انھٰ ءِ واعدي جو وقت ويجھو آيو‪ ،‬جنھن جو خدا ابراھيم سان قسم کنيو ھو‪ ،‬تڏھن مصر ۾ ماڻھن جو تعداد وڌندو ويو‪.‬‬ ‫‪18‬تان جو ھڪڙو ٻيو بادشاھہ اٿيو‪ ،‬جيڪو يوسف کٰ نہ سڃاڻندو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن پنھنجن ننڍڙن ٻارن کٰ ٻاھر‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ڪئٰ‪،‬‬ ‫بڇڙائٰ‬ ‫سان‬ ‫‪19‬اھو ساڳيو سلوڪ اسان جٰ مائٽن سان ڪيو ۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن‬ ‫ء ء‬ ‫ڪڍي اڏيو‪ ،‬تہ جيئن اھٰ جيئرا نہ رھن‪.‬‬ ‫موسٰ پيدا ٿيو‪ ،‬۽ تمام خوبصورت ھو‪ ،‬۽ پنھنجٰ پٰ ءِ جٰ گھر ۾ ٽن مھينا پرورش ڪيائين‪.‬‬ ‫‪20‬جنھن وقت‬ ‫ي‬ ‫‪21‬جڏھن ھن کٰ ٻاھر ڪڍيو ويو‪ ،‬تڏھن َرعون جٰ ڌي ءِ کيس مٿٰ کنيو ۽ کيس پنھنجو پٽ ڪري پاليائين‪.‬‬ ‫صر َالعء ءل ءيم ءوقءا ءل ءوقءالء ءم‪.‬‬ ‫‪22‬و ءَانء ءمو ء‬ ‫سى َءٰ َال ءح َْ ءم ءِ ءم ء‬ ‫ء‬ ‫‪23‬جڏھن ھو چاليھن ورھين جو پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن ھن جٰ دل ۾ اھو خيال آيو تہ پنھنجٰ ڀائرن بنٰ اسرائيلن سان ملقات ڪري‪.‬‬ ‫‪24‬انھن مان ھڪڙي کٰ ظلم ٿيندي ڏسٰ‪ ،‬ھن ان جو بچا ءِ ڪيو ۽ انھٰ ءِ مظلوم کان بدلو ورتو ۽ مصري ءِ کٰ مارايو‪.‬‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو ھن سمجھيو ھو تہ سندس ڀائر سمجھن ھا تہ خدا ڪيئن انھن کٰ پنھنجٰ ھٿ سان اوٽڪارو ڏيندو‪ ،‬پر اھٰ نہ سمجھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ ھن پاڻ کٰ انھن ڏانھن ڏيکاريو جيئن اھٰ ڪوشش ڪري رھيا ھئا‪ ،‬۽ انھن کٰ وري ھڪٻئٰ سان ٺھرايو ويندو‪ ،‬۽‬ ‫چوڻ لڳو تہ ”سائين‪ ،‬اوھين ڀائر آھيو ‪.‬توھان ھڪ ٻئٰ تٰ ظلم او ٿا ڪريو؟‬

‫‪107‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪27‬پر جنھن پنھنجٰ پاڙيسري ءِ سان ظلم ڪيو‪ ،‬تنھن کيس ڌڪاري اڏيو ۽ چيائين تہ ”ڪنھن توکٰ اسان تٰ حاڪم ۽ منصف بڻايو آھٰ؟‬ ‫‪28‬اا تون مون کٰ ماريندين‪ ،‬جھڙي ءِ طرح تو ڪالھه مصري ءِ کٰ ماريو؟‬ ‫موسٰ ڀڄٰ ويو ۽ مدين جٰ ملڪ ۾ پرديسٰ رھيو‪ ،‬جتٰ کيس ٻه پٽ ٿيا‪.‬‬ ‫‪29‬اھو چئٰ‬ ‫ي‬ ‫‪30‬جڏھن چاليھہ سال پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن کيس سينا جبل جٰ بيابان ۾ ھڪڙي ٻرندڙ باھہ ۾ خداوند جو ھڪڙو ملئڪ نظر آيو‪.‬‬ ‫لِ ويجھو آيو تہ خداوند جو آواز آيو تہ‬ ‫‪31‬جڏھن‬ ‫موسٰ اھو ڏٺو تہ عجب ۾ پئجٰ ويو ۽ جيئن ھو ان کٰ ڏسڻ ء‬ ‫ي‬ ‫موسٰ ڏڪڻ لڳو‪ ،‬۽ ڏسڻ جٰ جرئت نه‬ ‫‪.‬پوِ‬ ‫” ‪32‬آ ءِ تنھنجٰ ابن ڏاڏن جو خدا‪ ،‬ابراھيم جو خدا‪ ،‬اسحاق جو خدا ۽ يعَوب جو خدا آھيان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٿٰ‪.‬‬ ‫جاِ تٰ تون بيٺو آھين اھا پاڪ زمين آھٰ‪.‬‬ ‫‪33‬تڏھن خداوند ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجن پيرن مان جوتا لھٰ‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫‪34‬مون ڏٺو آھٰ‪ ،‬مون پنھنجٰ قوم جٰ مصيبت کٰ ڏٺو آھٰ‪ ،‬جيڪو مصر ۾ آھٰ‪ ،‬۽ مون انھن جٰ رڙ ٻڌي آھٰ‪ ،‬۽ انھن کٰ بچائڻ لِ‬ ‫ھيٺ آيو آھيان ‪.‬۽ ھاڻٰ اچ‪ ،‬مان توکٰ مصر ڏانھن موڪليندس‪.‬‬ ‫موسٰ جنھن کٰ ھنن انڪار ڪيو ۽ چيو تہ ”ڪنھن توکٰ حاڪم ۽ منصف بڻايو؟ اھو ئٰ خدا انھٰ ءِ ملئڪ جٰ ھٿ سان‬ ‫‪35‬اھو‬ ‫ي‬ ‫جيڪو کيس ٻڪري ءِ ۾ ظاھر ٿيو ھو‪ ،‬ھڪڙو حاڪم ۽ اوٽڪارو ڏيندڙ ڪري موڪليو‪.‬‬ ‫پوِ ھن مصر جٰ ملڪ‪ ،‬ڳاڙھٰ سمنڊ ۽ بيابان ۾ چاليھن سالن تائين عجب ۽ معجزا ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪36‬ھن انھن کٰ ٻاھر ڪڍيو‪ ،‬جنھن کان ء‬ ‫لِ اوھان جٰ ڀائرن مان مون جھڙو ھڪڙو‬ ‫اوھان‬ ‫خدا‬ ‫جو‬ ‫اوھان‬ ‫”خداوند‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کٰ‬ ‫اسرائيلن‬ ‫موسٰ‪ ،‬جنھن بنٰ‬ ‫‪37‬ھٰ اھو آھٰ اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫نبٰ پيدا ڪندو ‪.‬ھن کٰ توھان ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪38‬ھٰ اھو آھٰ‪ ،‬جيڪو بيابان ۾ چرچ ۾ انھٰ ءِ ملئڪ سان گڏ ھو‪ ،‬جنھن کيس سينا جبل ۾ ڳالھايو ھو ۽ اسان جٰ ابن ڏاڏن سان‪ ،‬جنھن‬ ‫لِ سھڻيون ڪلم مليل ھو‪.‬‬ ‫کٰ اسان کٰ ڏيڻ ء‬ ‫‪39‬جنھن کٰ اسان جٰ ابن ڏاڏن چيو نہ مڃيو‪ ،‬پر ھن کٰ انھن مان ڪڍي اڏيو‪ ،‬۽ انھن جٰ دلين ۾ مصر ڏانھن موٽٰ ويا‪،‬‬ ‫موسٰ‪ ،‬جيڪو اسان کٰ مصر جٰ ملڪ‬ ‫االِ ⁠جو اھو‬ ‫لِ ديوتا ٺاھيو جيڪٰ اسان جٰ اڳيان ھلن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬ھن ھارون کٰ چيو تہ ”اسان ء‬ ‫ي‬ ‫مان ڪڍيو‪ ،‬اسان کٰ خبر نہ آھٰ تہ ھن جو اا ٿيو‪.‬‬ ‫‪41‬۽ انھن ڏينھن ۾ ھڪڙو گابٰ ٺاھيو‪ ،‬۽ بت جٰ اڳيان قربانٰ ڏنٰ‪ ،‬۽ پنھنجٰ ھٿن جٰ ڪم ۾ خوش ٿيا‪.‬‬ ‫لِ اڏي ڏنو ‪.‬جيئن نبين جٰ ڪتاب ۾ لکيل آھٰ تہ ”اي بنٰ‬ ‫‪42‬پوِ خدا منھن موڙيو‪ ،‬۽ انھن کٰ آسمان جٰ لشڪر جٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ رڻ ⁠پٽ ۾ چاليھن سالن تائين قتل ٿيل جانور ۽ قربانيون ڏنيون آھن؟‬ ‫مون‬ ‫توھان‬ ‫اا‬ ‫گھرو‪،‬‬ ‫جا‬ ‫اسرائيل‬ ‫ء‬ ‫لِ ٺاھيا آھن‪ ،‬۽ مان توھان کٰ‬ ‫‪43‬ھائو‪ ،‬توھان مولچ جو خيمو ۽ پنھنجٰ ديوتا رمفن جٰ تاري کٰ کنيو‪ ،‬جيڪٰ توھان انھن جٰ پوڄا ء‬ ‫بابل کان ٻاھر وٺٰ ويندس‪.‬‬ ‫لِ تہ اھو انھٰ ءِ انداز‬ ‫‪44‬اسان جٰ ابن ڏاڏن وٽ بيابان ۾ شاھدي جو خيمو ھو‪ ،‬جيئن ھن مَرر ڪيو ھو‪،‬‬ ‫موسٰ سان ڳالھايو ھو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫سان ٺاھيو جيئن ھن ڏٺو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ سان گڏ غير قومن جٰ قبضٰ ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬جن کٰ خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ اڳيان‪ ،‬دائود جٰ ڏينھن‬ ‫‪45‬جن کٰ اسان جا ابا ڏاڏا پڻ‬ ‫ي‬ ‫تائين ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪46‬جن کٰ خدا جٰ نظر ۾ َضل مليو‪ ،‬۽ يعَوب جٰ خدا لِ ھڪڙو خيمو ڳولڻ چاھيو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو گھر ٺاھيو‪.‬‬ ‫‪47‬پر سليمان ھن ء‬ ‫‪48‬تڏھن بہ سڀ کان مٿاھين ھٿن سان ٺھيل مندرن ۾ نہ رھندو آھٰ ‪.‬جيئن نبٰ َرمايو آھٰ‪،‬‬ ‫‪49‬آسمان منھنجو تخت آھٰ‪ ،‬۽ زمين منھنجٰ پيرن جٰ صندلٰ آھٰ‪ ،‬تون مون کٰ ڪھڙو گھر ٺاھيندين؟ رب َرمائٰ ٿو ‪:‬يا منھنجٰ آرام‬ ‫جٰ جاِ اا آھٰ؟‬ ‫‪50‬اا اھٰ سڀ شيون منھنجٰ ھٿ نه ٺاھيون؟‬ ‫‪51‬اوھين دل ۽ ڪنن ۾ سخت ۽ اڻ ⁠طھريل آھيو‪ ،‬توھان ھميشہ پاڪ روح جٰ مخالفت ڪندا آھيو ‪:‬جيئن توھان جٰ ابن ڏاڏن ڪيو‪،‬‬ ‫تيئن اوھين ڪريو‪.‬‬ ‫‪52‬اوھان جٰ ابن ڏاڏن ڪھڙي نبين کٰ نہ ستايو آھٰ؟ ۽ انھن انھن کٰ قتل ڪيو آھٰ جيڪٰ ھڪڙي عادل جٰ اچڻ کان اڳ ڏيکاريا‬ ‫ھئا ‪.‬جن جا توھان ھاڻٰ خيانت ڪندڙ ۽ قاتل آھيو‪:‬‬ ‫‪53‬جن کٰ ملئڪن جٰ اختيار سان شريعت ملٰ آھٰ‪ ،‬پر انھن ان تٰ عمل نہ ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪54‬جڏھن انھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن انھن جٰ دل ڀرجٰ ويئٰ ۽ پنھنجا ڏند ڪرٽيا‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ خدا جٰ ساڄٰ پاسٰ بيٺل ڏٺو‪.‬‬ ‫‪55‬پر ھن پاڪ روح سان ڀرجٰ ويھٰ آسمان ڏانھن نھاريو ۽ خدا جو جلوو ڏٺو ۽‬ ‫ي‬ ‫اِ ءوأ ء َن أءبَنء َالعء ءظ ءيم ءِلءى ن‬ ‫لء ءِلء َي ءه!‬ ‫‪56‬وقءالء« ‪ :‬ءِ نن أ ء َن يء َعلء ءم ءَٰ ال ن‬ ‫س ءم ء‬ ‫ء‬ ‫‪57‬پوِ انھن وڏي واڪٰ رڙ ڪئٰ‪ ،‬۽ پنھنجا ڪن بند ڪري ھڪٻئٰ سان مٿس ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪58‬ھن کٰ شھر مان ٻاھر ڪڍي سنگسار ڪيو ۽ شاھد پنھنجا ڪپڙا ھڪڙي نوجوان جٰ پيرن وٽ رکيا‪ ،‬جنھن جو نالو شائول ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ‪ ،‬منھنجٰ روح کٰ قبول ڪر‪.‬‬ ‫‪59‬انھن استيفن کٰ سنگسار ڪري خدا کٰ سڏي چيو تہ ”اي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪60‬پوِ ھو گوڏن ڀر ڪري وڏي واڪٰ چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ھن گناھہ جو الزام انھن تٰ نہ ڪر ‪.‬۽ جڏھن اھو چئٰ چڪو ھو ته ھو‬ ‫ء‬ ‫ننڊ ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬۽ شائول پنھنجٰ موت تٰ راضٰ ٿٰ ويو ‪.‬۽ انھٰ ءِ وقت يروشلم جٰ چرچ جٰ خلف وڏو ظلم ٿٰ رھيو ھو ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ يھوديہ ۽‬ ‫سواِ رسولن جٰ‪.‬‬ ‫سامريہ جٰ علئَن ۾ پکڙيل ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ِ ءو ءل ت ء َفعءلءونء ‪.‬‬ ‫ر‬ ‫سنء ءِلءى ءم َست ء َفنء ءَٰ َاأ ء َ ء‬ ‫ستءفء ء‬ ‫‪َ2‬ءَءا ءل ء‬

‫‪108‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪3‬جيستائين شائول جو تعلق آھٰ‪ ،‬ھن ڪليسيا کٰ تباھہ ڪيو‪ ،‬ھر گھر ۾ گھڙي‪ ،‬مردن ۽ عورتن کٰ مارائٰ جيل ۾ وڌو‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري جيڪٰ ٽڙي پکڙيل ھئا‪ ،‬سٰ ھر ھنڌ پھتا ويا ۽ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا رھيا‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ َلپس سامريہ جٰ شھر ڏانھن ويو ۽ انھن کٰ مسيح جٰ منادي ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪َ6‬ء ءلپءس جيڪٰ معجزا ڪري ڏيکاريا‪ ،‬سٰ ٻڌي ۽ ڏٺٰ‪ ،‬انھن ڳالھين تٰ ماڻھن ھڪدم ڌيان ڏنو‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو گھڻن ئٰ ڀوتن مان ڀوت وڏي آواز سان رڙيون ڪري نڪرندا ھئا‪ ،‬جيڪٰ انھن ۾ ورتل ھئا ۽ گھڻا ئٰ اڌرنگٰ ۽ منڊا اٽل‬ ‫ء‬ ‫ھوندا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬انھٰ ءِ شھر ۾ ڏاڍي خوشٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪9‬پر اتٰ ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن جو نالو شمعون ھو‪ ،‬جيڪو اڳٰ ئٰ انھٰ ءِ شھر ۾ جادو ڪندو ھو ۽ سامريہ جٰ ماڻھن کٰ جادو ڪندو‬ ‫ھو‪ ،‬۽ پاڻ کٰ ڪو وڏو ماڻھو سمجھائيندو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن ڏانھن ننڍي کان وڏي تائين سڀنٰ ڌيان ڏنو ۽ چيو تہ ”ھٰ ماڻھو خدا جٰ وڏي قدرت آھٰ‪.‬‬ ‫لِ ڌيان ڏنو ويو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھن گھڻو وقت کان انھن کٰ جادوگري ءِ سان ٺڳيو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھن کٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ جٰ تبليغ ڪري ٿو‪ ،‬تڏھن انھن مردن توڙي عورتن کٰ‬ ‫‪12‬پر جڏھن انھن ايمان آندو تہ َلپس خدا جٰ بادشاھت ۽‬ ‫ي‬ ‫بپتسما ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ شمعون پاڻ بہ ايمان آندو ۽ جڏھن بپتسما ورتٰ‪ ،‬تڏھن ھو َلپس سان گڏ رھيو ۽ عجب ۾ پئجٰ ويو‪ ،‬تہ اھٰ معجزا ۽ معجزا ٿٰ‬ ‫ء‬ ‫رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن يروشلم ۾ رسولن ٻڌو تہ سامريہ وارن خدا جو ڪلم قبول ڪيو آھٰ‪ ،‬تڏھن انھن پطرس ۽ يوحنا ڏانھن موڪليائين تہ‪:‬‬ ‫لِ دعا گھريائين تہ جيئن کين پاڪ روح ملٰ‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن اھٰ ھيٺ لھٰ ويا‪ ،‬تڏھن انھن ء‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ بپتسما ڏنٰ ويئٰ ھئٰ)‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫کٰ‬ ‫انھن‬ ‫رڳو‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫ٿيو‬ ‫نہ‬ ‫بہ‬ ‫تٰ‬ ‫ڪنھن‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو ھو اڃا تائين انھن مان‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬پوِ انھن پنھنجا ھٿ انھن تٰ رکيا ۽ کين پاڪ روح مليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جڏھن شمعون ڏٺو تہ رسولن تٰ ھٿ رکڻ سان پاڪ روح ملٰ ٿو‪ ،‬تڏھن ھن کين پئسا ڏنا‪.‬‬ ‫‪19‬انھن چيو تہ ”مون کٰ بہ اھا طاقت ڏي‪ ،‬تہ جيئن جنھن تٰ ھٿ رکان‪ ،‬تنھن کٰ پاڪ روح ملٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو سمجھيو آھٰ تہ خدا جٰ بخشش پئسن سان خريد ڪري سگھجٰ‬ ‫‪20‬پر پطرس ھن کٰ چيو تہ ”تنھنجو پئسو تو وٽ ھلندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ٿٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تنھنجٰ دل خدا جٰ نظر ۾ درست نہ آھٰ‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنجو ھن معاملٰ ۾ نڪو حصو آھٰ ۽ نڪو گھڻو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري پنھنجٰ انھٰ ءِ بڇڙائٰ ءِ کان توبھہ ڪر ۽ خدا کان دعا گھرو‪ ،‬جيڪڏھن تنھنجٰ دل جو خيال تو کٰ بخشٰ وڃٰ‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو آ ءِ سمجھان ٿو تہ تون ڪڪڙ جٰ پيٽ ۾ آھين ۽ بڇڙائٰ ءِ جٰ قيد ۾ آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ خداوند کان دعا گھرو تہ انھن ڳالھين مان ڪابہ ڳالھہ مون تٰ نہ اچٰ‪.‬‬ ‫‪24‬تنھن تٰ شمعون وراڻيو تہ ”اوھين منھنجٰ ء‬ ‫‪25‬جڏھن اھٰ شاھدي ڏيئٰ خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪيائون‪ ،‬تڏھن يروشلم ڏانھن موٽٰ آيا ۽ سامرين جٰ ڪيترن ئٰ ڳوٺن ۾‬ ‫خوشخبري ءِ جٰ منادي ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پس” ‪:‬اٿ‪ ،‬ڏکڻ طرف انھٰ ءِ رستٰ ڏانھن وڃ‪ ،‬جيڪو يروشلم کان غزا ڏانھن وڃٰ ٿو‪ ،‬جيڪو بيابان آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬وقءا ءل ن‬ ‫الربي ءمنء َال ءم ءلئءَء َء ءل ء‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پوِ ھو اٿيو ۽ ھليو ويو‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬ايٿوپيا جو ھڪڙو ماڻھو‪ ،‬جيڪو ايٿوپيا جٰ راڻٰ ڪينڊاس جٰ ماتحت ھڪڙو وڏو اختياري ءِ وارو‬ ‫ء‬ ‫لِ آيو ھو‪.‬‬ ‫ھيو‪ ،‬جنھن کٰ پنھنجٰ سڄٰ خزانٰ جٰ سنڀال ھئٰ ۽ يروشلم ۾ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪28‬ھو موٽٰ رھيو ھو ۽ پنھنجٰ رٿ ۾ ويھٰ يسعياہ نبٰ ءِ جو ڪلم پڙھندو ھو‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ پاڪ روح َلپس کٰ چيو تہ ”ويجھو وڃ ۽ پاڻ کٰ ھن رٿ سان مليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ِ” ‪:‬اا تون سمجھين ٿو اا تون پڙھين ٿو؟‬ ‫سيءا ءِ َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫س َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءوأ ء َنت ء َم َءٰ َاأ ء َي ء‬ ‫َس َءلء ء‬ ‫‪َ30‬ءلءي ء‬ ‫سواِ ڪو ماڻھو منھنجٰ ھدايت ڪري؟ ۽ ھن َلپس کٰ چاھيو ته ھو مٿٰ اچٰ ۽ ساڻس گڏ‬ ‫‪31‬ھن چيو تہ ”آ ءِ ڪيئن ڪري سگھان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ويھٰ‪.‬‬ ‫لِ وٺٰ ويو ‪.‬۽ جھڙي ءِ طرح ٻڪري ءِ جو‬ ‫جاِ جيڪا ھن پڙھٰ ھئٰ‪ ،‬سا ھٰ ھئٰ‪” ،‬ھن کٰ رڍ وانگر ذبح ڪرڻ ء‬ ‫‪32‬انھٰ ءِ صحيفن جٰ ء‬ ‫گونگو ھو پنھنجٰ ڪٽرائڻ واري اڳيان‪ ،‬تنھنڪري ھن پنھنجو وات نه کوليو‪.‬‬ ‫‪33‬ھن جٰ خواري ۾ ھن جو َيصلو کسٰ ويو‪ ،‬۽ ڪير ٻڌائيندو سندس نسل؟ ااڪاڻ ته ھن جٰ زندگٰ زمين مان ورتٰ وئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫س” ‪:‬آ ءِ دعا ٿو ڪريان تہ ھٰ نبٰ ڪنھن بابت ٿو چوي؟ پنھنجو‪ ،‬يا ڪنھن ٻئٰ انسان جو؟‬ ‫‪َ34‬ءَءا ءل ءھذءا َءلءپء ء‬ ‫عيسٰ جٰ منادي ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪35‬پوِ َلپس پنھنجو وات کوليو ۽ انھٰ ءِ ئٰ صحيفٰ تٰ شروع ڪري کيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪36‬پوِ جيئن اھٰ رستٰ ۾ پيا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو ھڪڙي پاڻٰ ءِ وٽ آيا‪ ،‬جنھن چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬ھٰ پاڻٰ آھٰ ‪.‬اا مون کٰ بپتسما وٺڻ کان‬ ‫ء‬ ‫روڪيو؟‬ ‫پوِ ٿٰ سگھين ٿو ‪.‬تڏھن ھن جواب ڏنو تہ ”آ ءِ يَين ٿو ڪريان تہ‬ ‫عيسٰ‬ ‫‪َ37‬لپس چيو تہ ”جيڪڏھن تون پوري ءِ دل سان ايمان آڻين‪ ،‬تہ ء‬ ‫ي‬ ‫مسيح خدا جو َرزند آھٰ‪.‬‬ ‫پوِ ھو ٻئٰ پاڻٰ ءِ ۾ ھيٺ لھٰ ويا‪َ ،‬لپس ۽ عيوِ ‪.‬۽ کيس بپتسما ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪38‬ھن رٿ کٰ بيھٰ بيھڻ جو حڪم ڏنو‪ ،‬ء‬ ‫‪39‬جڏھن ھو پاڻٰ ءِ مان ٻاھر آيا‪ ،‬تڏھن خداوند جو روح َلپس کٰ جھليو‪ ،‬جو انھٰ ءِ عيوِ ھن کٰ وڌيڪ ‪39‬ڏٺو ئٰ ڪونھٰ‪ ،‬۽ ھو‬ ‫خوش ٿيندو پنھنجٰ رستٰ ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪40‬پر َلپس ازوطس ۾ مليو ۽ اتان لنگھندو سڀنٰ شھرن ۾ تبليغ ڪندو رھيو‪ ،‬جيستائين ھو قيصريہ ۾ پھتو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬۽ شائول‪ ،‬اڃا تائين ڌمڪيون ڏئٰ ٿو ۽ خداوند جٰ شاگردن کٰ قتل ڪرڻ لِ‪ ،‬وڏي ڪاھن وٽ ويو‪.‬‬

‫‪109‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫پوِ اھٰ مرد ھجن يا‬ ‫‪2‬۽ ھن کان دمشق ۾ يھودي عبادت ⁠خانن ڏانھن خط لکٰ گھريائين تہ جيڪڏھن ھن کٰ ھن رستٰ مان ڪوبہ ملٰ‪ ،‬ء‬ ‫عورتون‪ ،‬تہ انھن کٰ قيد ڪري يروشلم ڏانھن وٺٰ اچٰ‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھو سفر ڪندو دمشق جٰ ويجھو آيو‪ ،‬تڏھن اوچتو سندس چوڌاري آسمان مان ھڪ روشنٰ چمڪٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫‪4‬ھو زمين تٰ ڪري پيو ۽ ھڪڙو آواز ٻڌو جنھن کيس چيو تہ ”شائول‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟‬ ‫لِ مشڪل آھٰ ته لٺ مارڻ‪.‬‬ ‫‪5‬ھن چيو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ خداوند چيو‪" ،‬آ ءِ‬ ‫عيسٰ آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستاين ٿو‪ ،‬اھو تو ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫پوِ تو‬ ‫‪6‬ھو ڏڪندي ۽ حيران ٿٰ چوڻ لڳو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تو کٰ مون کٰ اا ڪرڻو آھٰ؟ ۽ خداوند ھن کٰ چيو تہ ”اٿ‪ ،‬شھر ۾ وڃ‪ ،‬ء‬ ‫کٰ ٻڌايو ويندو تہ تو کٰ اا ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جيڪٰ ماڻھو ساڻس گڏ ھئا‪ ،‬سٰ بيھٰ بيٺا رھيا‪ ،‬آواز ٻڌي رھيا ھئا‪ ،‬پر ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ نہ ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪8‬۽ شائول زمين مان اٿيو ‪.‬۽ جڏھن ھن جون اکيون کوليون ويون تہ ھن ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کٰ نه ڏٺو‪ ،‬پر اھٰ کيس ھٿ کان وٺٰ دمشق ۾‬ ‫وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھو ٽٰ ڏينھن بٰ ⁠انصاف رھيو ۽ نڪٰ کاڌو ۽ نہ پيتو‪.‬‬ ‫‪10‬دمشق ۾ حنانياس نالٰ ھڪڙو شاگرد ھو ‪.‬۽ کيس خداوند رويا ۾ چيو‪ ،‬حنانياس ‪.‬۽ ھن چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان ھتٰ آھيان‪ ،‬رب‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو ھو دعا گھري ٿو‪.‬‬ ‫اط ءل‪ ،‬ءوقءا ءل ءل يء ءھودءہء ءِلءى شءائ ء ءل َالعءالء ءم‪،‬‬ ‫ء‬ ‫س ء‬ ‫‪َ11‬ءَءا ءل ن‬ ‫الربي ‪َ ،‬ءَءا ءل لءهء َءٰ َاأ ء َر ء‬ ‫ِ ءمنء َال ء‬ ‫لِ تہ ھو ڏسڻ ۾ اچٰ‪.‬‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫رکندي‬ ‫مٿس‬ ‫ھٿ‬ ‫پنھنجو‬ ‫۽‬ ‫آھٰ‬ ‫ڏٺو‬ ‫ايندي‬ ‫اندر‬ ‫کٰ‬ ‫ھڪڙي‬ ‫نالٰ‬ ‫حنانياہ‬ ‫۾‬ ‫رويا‬ ‫‪12‬ھن‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫ِ‬ ‫ماڻھو‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬تڏھن حنانيہ وراڻيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬مون ھن ماڻھو ءِ جٰ ڪيترن ئٰ ماڻھن کان ٻڌو آھٰ تہ ھن يروشلم ۾ تنھنجٰ ايمان وارن سان‬ ‫ڪيڏو نہ بڇڙو ڪم ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ھتٰ ھن کٰ سردار ڪاھنن کان اختيار حاصل آھٰ تہ انھن سڀنٰ کٰ پابند ڪري جيڪٰ تنھنجو نالو وٺن‪.‬‬ ‫لِ تہ منھنجو نالو غير قومن‪،‬‬ ‫‪15‬پر خداوند ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجو رستو وڃ‪،‬‬ ‫لِ چونڊيو ويو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو مون ء‬ ‫ء‬ ‫بادشاھن ۽ بنٰ اسرائيلن جٰ اڳيان پيش ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو آ ءِ کيس ڏيکاريندس تہ منھنجٰ نالٰ جٰ خاطر ھن کٰ ڪيڏا ڏک سھڻا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫َ‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جيڪو تو کٰ رستٰ ۾ ظاھر ٿيو ھو‬ ‫ِ ‪.‬۽ پنھنجا ھٿ مٿس رکٰ چيائين تہ ”ڀا ءِ شائول‪ ،‬خداوند‬ ‫ِ ءو ءردءہء اأ َر ء‬ ‫‪َ17‬ءَ ء َنيءاہء َءٰ اأ َر ء‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ تون ڏسن ۽ پاڪ روح سان ڀرجٰ وڃ‪.‬‬ ‫جيئن تون آيو ھئين‪ ،‬تنھن مون کٰ موڪليو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪18‬۽ َوري طور تٰ سندس اکين مان ڪري پيو‪ ،‬جيئن اھو ترازو ھو‪ ،‬۽ ھو َوري طور تٰ نظر آيو‪ ،‬۽ اٿٰ بيٺو ۽ بپتسما وٺڻ لڳو‪.‬‬ ‫پوِ شائول ڪٰ ڏينھن انھن شاگردن سان گڏ رھيو‪ ،‬جيڪٰ دمشق ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن کٰ مانٰ ملٰ‪ ،‬تڏھن ھو مضبوط ٿيو ‪.‬ان کان ء‬ ‫‪20‬ھن َوري طور تٰ عبادت ⁠خانن ۾ مسيح جٰ تبليغ ڪئٰ تہ ”آ ءِ خدا جو َرزند آھٰ‪.‬‬ ‫‪21‬پر جن اھو ٻڌو سٰ سڀ حيران ٿٰ ويا ۽ چيائونس ‪.‬اا اھو اھو نہ آھٰ جنھن انھن کٰ برباد ڪيو‪ ،‬جيڪٰ يروشلم ۾ ھن نالٰ سان‬ ‫سڏيندا آھن‪ ،‬۽ ھتٰ انھٰ ءِ ارادي سان آيا ھئا‪ ،‬تہ ھو انھن کٰ سردار ڪاھنن وٽ قيد ڪري آڻٰ؟‬ ‫‪22‬پر شائول وڌيڪ زور وڌو ۽ دمشق ۾ رھڻ وارن يھودين کٰ حيران ڪري ڏيکاريائين تہ اھو ئٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫پوِ يھودين کيس مارڻ جو مشورو ڏنو‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ گھڻا ڏينھن پورا ٿيڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪24‬پر انھن جٰ انتظار ۾ شائول جٰ ڄاڻ ھئٰ ‪.‬۽ اھٰ ڏينھن رات دروازن کٰ ڏسندا رھيا ته کيس مارڻ ء‬ ‫‪25‬پوِ رات جو شاگردن کيس پڪڙي ٽوڪري ءِ ۾ ءڀت تان لھٰ اڏيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ چيو‪ ،‬پر اھٰ سڀ کانئس ڊڄٰ ويا ۽ نہ مڃيائين تہ ھو شاگرد‬ ‫‪26‬جڏھن شائول يروشلم ۾ پھتو‪ ،‬تڏھن ھن پاڻ کٰ شاگردن سان ملئڻ ء‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پر برنباس کيس وٺٰ رسولن وٽ وٺٰ آيو ۽ کين ٻڌائيندو رھيو تہ ڪيئن ھن خداوند کٰ رستٰ ۾ ڏٺو ھو ۽ ساڻس ڳالھايو ھو ۽ ڪيئن‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ جٰ دليري ءِ سان تبليغ ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫ھن دمشق ۾‬ ‫ي‬ ‫‪28‬ھو انھن سان گڏ يروشلم ۾ اندر ايندو ۽ ٻاھر وڃٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ ڳالھايو ۽ يونانين سان تڪرار ڪيو‪ ،‬پر اھٰ کيس مارڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪29‬ھن دليري ءِ سان خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪30‬جڏھن ڀائرن کٰ خبر پئٰ تڏھن کيس قيصريہ ڏانھن وٺٰ آيا ۽ ترسس ڏانھن موڪليائون‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ سڄٰ يھوديہ‪ ،‬گليل ۽ سامريہ ۾ ڪليسيا آرام ڪري ويا ۽ سڌارا ويا ‪.‬۽ خداوند جٰ خوف ۾ گھمڻ‪ ،‬۽ پاڪ روح جٰ آرام ۾‪ ،‬وڌندا‬ ‫ء‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن پطرس ھر طرف کان لنگھيو تہ ھو لدا ۾ رھندڙ ايمان وارن وٽ بہ ھيٺ لٿو‪.‬‬ ‫‪33‬اتٰ ھن کٰ اينياس نالٰ ھڪڙو ماڻھو مليو‪ ،‬جيڪو اٺن سالن کان بستري تٰ پيو ھو ۽ َالج جو بيمار ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تو کٰ چڱو ڀلو ڪندو‪ ،‬اءٿ‪ ،‬پنھنجو بسترو ڪر ‪.‬۽ ھو َوري طور اٿيو‪.‬‬ ‫‪34‬تنھن تٰ پطرس کيس چيو تہ ”اينياس‪،‬‬ ‫ي‬ ‫‪35‬لدا ۽ سارون ۾ رھندڙ سڀنٰ ھن کٰ ڏٺو ۽ خداوند ڏانھن موٽيا‪.‬‬ ‫معنٰ ۾ ڊورڪاس سڏجٰ ٿو ‪:‬اھا عورت چڱن ڪمن ۽ نيڪ ڪمن سان ڀرپور‬ ‫‪36‬ھاڻٰ ياَا ۾ تبيٿا نالٰ ھڪڙي شاگرد ھئٰ‪ ،‬جنھن جٰ‬ ‫ي‬ ‫ھئٰ‪.‬‬ ‫‪37‬انھن ڏينھن ۾ ائين ٿيو جو ھو ءِ بيمار ٿٰ مري ويئٰ‪ ،‬۽ جڏھن ھنن کيس غسل ڏنو‪ ،‬تڏھن ھن کٰ مٿئين ڪمري ۾ رکيائون‪.‬‬ ‫‪38‬جڏھن لدا ياَا جٰ ويجھو ھو ۽ شاگردن ٻڌو ھو تہ پطرس اتٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن ھن ڏانھن ٻه ماڻھو موڪليائون تہ منٿون ڪن تہ ھو وٽن اچڻ‬ ‫۾ دير نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ پطرس اٿيو ۽ انھن سان گڏ ھليو ‪.‬جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن کيس مٿئين ڪمري ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬۽ سڀيئٰ بيواھيون ھن جٰ ڀرسان بيھٰ روئٰ‬ ‫ء‬ ‫رھيون ھيون‪ ،‬جيڪٰ ڊورڪاس ٺاھيون‪ ،‬سٰ ڏيکارينديون رھيون‪ ،‬جڏھن ھو ساڻن گڏ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪40‬پر پطرس انھن سڀنٰ کٰ ٻاھر ڪڍيو ۽ گوڏا کوڙي دعا گھريائين ‪.‬۽ کيس لش ڏانھن ڦيرائٰ چيو‪” ،‬تبيتا‪ ،‬اٿ ‪.‬تڏھن ھن اکيون کوليون‬ ‫۽ پطرس کٰ ڏسٰ اٿٰ بيٺٰ‪.‬‬ ‫‪41‬تنھن تٰ ھن پنھنجو ھٿ ڏئٰ کيس مٿٰ کنيو‪ ،‬۽ جڏھن ايمان وارن ۽ بيواھين کٰ سڏيائين‪ ،‬تڏھن ھن کٰ جيئرو پيش ڪيائين‪.‬‬

‫‪110‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪42‬۽ اھو سڄٰ ياَا ۾ مشھور ٿيو ‪.‬۽ ڪيترن ئٰ خداوند تٰ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪43‬پوِ ائين ٿيو جو ھو ياَا ۾ گھڻا ڏينھن رھيو‪ ،‬ھڪڙو شمعون چنيسر سان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬قيصريہ ۾ ڪرنيليس نالٰ ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو اطالوي ٽولٰ ءِ جو صوبيدار ھو‪.‬‬ ‫‪2‬اھو ھڪڙو ديندار ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خدا کان ڊڄندو ھو‪ ،‬جنھن ماڻھن کٰ گھڻو خيرات ڏيندو ھو ۽ ھميشہ خدا‬ ‫کان دعا گھرندو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن رويا ۾ ظاھر طور ڏٺائين تہ ڏينھن جٰ نائين وڳٰ ڌاري ھڪڙو خدا جو ملئڪ وٽس ايندو ۽ چيائين تہ ”ڪرنيليس‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھن ڏانھن نھاريو تہ ڊڄٰ ويو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھو اا آھٰ؟ َءَءا ءل لءهء” ‪:‬توھان جون دعائون ۽ خيرات خدا جٰ آڏو ھڪ‬ ‫لِ آھن‪.‬‬ ‫يادگار ء‬ ‫‪5‬ھاڻٰ ياَا ڏانھن ماڻھن کٰ موڪليو ۽ ھڪڙي شمعون کٰ سڏيو‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪.‬‬ ‫‪6‬ھو ھڪڙي شمعون وٽ ھڪڙي چمڪدار وٽ رھيو آھٰ‪ ،‬جنھن جو گھر سمنڊ جٰ ڪناري تٰ آھٰ‪ ،‬ھو توکٰ ٻڌائيندو ته توکٰ اا‬ ‫ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھو ملئڪ جيڪو ڪرنيليس سان ڳالھائٰ رھيو ھو‪ ،‬اتان روانو ٿٰ ويو‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجٰ گھر جٰ ٻن نوڪرن ۽ انھن مان ھڪ‬ ‫ديندار سپاھٰ کٰ سڏيو‪ ،‬جيڪٰ ھميشه ھن جو انتظار ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن ھن انھن کٰ اھٰ سڀ ڳالھيون بيان ڪيون‪ ،‬تڏھن ھن کين ياَا ڏانھن موڪليو‪.‬‬ ‫لِ گھر جٰ ات تٰ ويو‪.‬‬ ‫‪9‬ٻئٰ ڏينھن تٰ‪ ،‬جيئن اھٰ سفر تٰ نڪتا ۽ شھر جٰ ويجھو آيا‪ ،‬تڏھن پطرس اھين وڳٰ ڌاري دعا گھرڻ ء‬ ‫‪10‬پوِ ھن کٰ ڏاڍي بک لڳٰ‪ ،‬سو کائٰ وڃٰ‪ ،‬پر جڏھن اھٰ تيار ٿيا‪ ،‬تڏھن ھو اوندھ ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬پوِ ڏٺائين ته آسمان کليل آھٰ ۽ ھڪڙو جھاز ھيٺ لھندو آھٰ‪ ،‬جيئن چئنٰ ڪنڊن تٰ ٻڌل ھڪڙي وڏي چادر ھئٰ ۽ زمين ڏانھن ھيٺ‬ ‫ء‬ ‫لھٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جنھن ۾ زمين جا چار پيرن وارا جانور‪ ،‬جھنگلٰ جانور‪ ،‬رينگڻ وارا جانور ۽ ھوا جا پکٰ ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬تنھن تٰ ھڪڙو آواز آيو تہ ”اٿ‪ ،‬پطرس !مارڻ‪ ،‬کائڻ‪.‬‬ ‫شِٰ نہ کاڌي آھٰ‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو مون ڪڏھن بہ ڪابہ عام يا ناپاڪ‬ ‫‪14‬پر پطرس چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ائين نہ آھٰ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ص ءف ءر ن‬ ‫لء َء ءل ت ء َعلء ءمونء ‪.‬‬ ‫ِ ءَٰ النذءي يء َ‬ ‫‪َ15‬ءَءا ءل لءهء ءَٰ َالء َر ء‬ ‫‪16‬اھو ٽٰ دَعا ڪيو ويو ۽ اھو برتن وري آسمان ڏانھن کڄٰ ويو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن پطرس پاڻ ۾ شڪ پيو تہ ھن جيڪا رويا ڏٺٰ تنھن جو مطلب اا ھوندو‪ ،‬پر ڪرنيليس کان جيڪٰ ماڻھو موڪليا ويا ھئا سٰ‬ ‫شمعون جٰ گھر جٰ پڇا ڳااا ڪري دروازي جٰ اڳيان بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ کيس سڏي پڇيائونس تہ شمعون‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪ ،‬سو اتٰ رھيو آھٰ اا؟‬ ‫ء‬ ‫‪19‬جڏھن پطرس انھٰ ءِ رويا تٰ سوچٰ رھيو آھٰ‪ ،‬تڏھن پاڪ روح کيس چيو تہ ”ڏس‪ ،‬ٽٰ ماڻھو تو کٰ ڳولٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون انھن کٰ موڪليو آھٰ‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري اءٿ‪ ،‬ھيٺ لھٰ وڃ ۽ ساڻ وڃ‪ ،‬ڪنھن بہ شڪ جٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پوِ پطرس ھيٺ لھٰ انھن ماڻھن وٽ ويو‪ ،‬جيڪٰ ھن ڏانھن ڪرنيليس کان موڪليا ويا ھئا ‪.‬۽ چيائين‪” ،‬ڏس‪ ،‬آ ءِ اھو آھيان جنھن کٰ‬ ‫ء‬ ‫اوھين ڳولٰ رھيا آھيو ‪:‬ڪھڙو سبب آھٰ جو اوھين آيا آھيو؟‬ ‫‪22‬انھن چيو تہ ”صوبيدار ڪرنيليس‪ ،‬ھڪڙو سچو ماڻھو ۽ خدا کان ڊڄڻ وارو ۽ يھودين جٰ سڄٰ قوم ۾ چڱٰ ءِ ريت خبر رکندڙ ھو‪،‬‬ ‫تنھن کٰ خدا جٰ طرَان ھڪ پاڪ ملئڪ خبردار ڪيو ھو تہ تو کٰ پنھنجٰ گھر وٺٰ اچٰ ۽ ٻڌي ‪.‬تنھنجا لفظ‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن انھن کٰ اندر گھرايو ۽ رھايائين ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پطرس انھن سان گڏ ھليو ويو ۽ ياَا جا ڪٰ ڀائر ساڻس گڏ ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اھٰ قيصريہ ۾ داخل ٿيا ‪.‬۽ ڪرنيليس انھن جو انتظار ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجٰ مائٽن ۽ ويجھن دوستن کٰ گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ٻئٰ ڏينھن کان ء‬ ‫‪25‬جڏھن پطرس اندر اچٰ رھيو ھو تہ ڪرنيليس ساڻس مليو ۽ سندس پيرن تٰ ڪري سجدو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪26‬پر پطرس کيس مٿٰ کنيو ۽ چيائين تہ ”اٿ !مان پاڻ به مرد آھيان‪.‬‬ ‫‪27‬جڏھن ھو ساڻس ڳالھائٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھو اندر ويو ۽ ڏٺائين تہ گھڻا ماڻھو اچٰ گڏ ٿيا آھن‪.‬‬ ‫لِ صحبت رکڻ‪ ،‬يا ڪنھن ٻئٰ قوم سان گڏ اچڻ حرام آھٰ ‪.‬پر خدا مون‬ ‫‪28‬ھن انھن کٰ چيو تہ ”اوھان کٰ خبر آھٰ تہ يھودي ماڻھو ءِ ء‬ ‫کٰ ظاھر ڪيو آھٰ تہ آ ءِ ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کٰ ناپاڪ يا ناپاڪ نہ چوان‪.‬‬ ‫‪29‬تنھنڪري آ ءِ اوھان وٽ آيو آھيان بْير ڪنھن ڳالھ جٰ‪ ،‬جيئن ئٰ مون کٰ گھرايو ويو ھو‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ پڇان ٿو تہ توھان مون کٰ‬ ‫ڪھڙي نيت سان موڪليو آھٰ؟‬ ‫‪30‬ڪرنيليس چيو تہ ”چار ڏينھن اڳ آ ءِ ھن گھڙي ءِ تائين روزو ھيس ‪.‬۽ نائين ڪلڪ تٰ مون پنھنجٰ گھر ۾ دعا گھري‪ ،‬۽ ڏسو‪،‬‬ ‫ھڪڙو ماڻھو منھنجٰ اڳيان بيٺو آھٰ روشن ڪپڙن ۾‪،‬‬ ‫‪َ31‬ءَءا ءل ‪:‬ڪرنيليس‪ ،‬تنھنجٰ دعا ٻڌي ويئٰ‪ ،‬۽ تنھنجو خيرات خدا جٰ نظر ۾ ياد اچٰ ويو‪.‬‬ ‫‪32‬تنھنڪري ياَا ڏانھن موڪل ۽ شمعون کٰ سڏي‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ ‪.‬ھو سمنڊ جٰ ڪناري تٰ ھڪڙي شمعون جٰ گھر ۾‬ ‫رھيو آھٰ‪ ،‬جيڪو جڏھن ايندو‪ ،‬توھان سان ڳالھائيندو‪.‬‬ ‫‪33‬تنھنڪري مون َوري طور تٰ تو ڏانھن موڪليو ‪.‬۽ تو چڱو ڪيو آھٰ ته تون آيو آھين ‪.‬تنھنڪري ھاڻٰ اسين سڀ ھتٰ خدا جٰ آڏو‬ ‫لِ جيڪٰ تو کٰ خدا جو حڪم آھٰ‪.‬‬ ‫حاضر آھيون‪ ،‬اھٰ سڀ ڳالھيون ٻڌڻ ء‬ ‫‪34‬تڏھن پطرس وات کوليندي چيو تہ ”آ ءِ سچ ٿو سمجھان تہ خدا ماڻھن جو ڪوبہ احترام نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪35‬پر ھر ھڪ قوم ۾ جيڪو کانئس ڊڄٰ ٿو ۽ سچائٰ ءِ جا ڪم ڪري ٿو‪ ،‬سو ھن وٽ قبول ڪيو ويندو‪.‬‬

‫‪111‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪36‬اھو ڪلم جيڪو خدا بنٰ اسرائيل ڏانھن موڪليو‪ ،‬جيڪو عيسٰ مسيح جٰ وسيلٰ امن جٰ تبليغ ڪري ٿو( ‪:‬ھو سڀنٰ جو خداوند‬ ‫آھٰ)‪:‬‬ ‫‪37‬اھو لفظ‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬توھان کٰ خبر آھٰ‪ ،‬جيڪو سڄٰ يھوديہ ۾ شايَ ٿيو ۽ گليل کان شروع ٿيو‪ ،‬جيڪو يوحنا جٰ بپتسما کان پوِ‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ پاڪ روح ۽ طاقت سان مسح ڪيو ‪:‬جيڪو چڱا ڪم ڪندو رھيو ۽ انھن سڀنٰ کٰ شفا ڏيندو‬ ‫‪38‬خدا ڪيئن ناصرت جٰ‬ ‫ي‬ ‫جيڪٰ شيطان کان مظلوم ھئا ‪.‬ااڪاڻ ته خدا ھن سان گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪39‬۽ اسين انھن سڀنٰ ڪمن جا شاھد آھيون جيڪٰ ھن يھودين جٰ ملڪ ۽ يروشلم ۾ ڪيا ‪.‬جن کٰ قتل ڪري ھڪ وڻ تٰ لٽڪائٰ‬ ‫اڏيائون‪:‬‬ ‫‪40‬خدا کيس ٽئين ڏينھن تٰ جيئرو ڪيو‪ ،‬۽ کيس ظاھر ڪيو‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر انھن شاھدن ڏانھن جيڪٰ خدا کان اڳ چونڊيل ھئا‪ ،‬يعنٰ اسان کٰ‪ ،‬جن ھن جٰ مئلن مان جيئرو ٿيڻ کان ء‬ ‫‪41‬سڀنٰ ماڻھن ء‬ ‫ساڻس گڏ کاڌو پيتو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ ھن اسان کٰ حڪم ڏنو تہ ماڻھن ۾ تبليغ ڪريون ۽ شاھدي ڏيون تہ اھو اھو ئٰ آھٰ جنھن کٰ خدا مَرر ڪيو ويو آھٰ تہ ھو جلد ۽‬ ‫مئلن جو جج ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪43‬سڀنٰ نبين کٰ ھن جٰ شاھدي ڏيو تہ جيڪوبہ مٿس ايمان آڻيندو تنھن کٰ سندس نالٰ جٰ وسيلٰ گناھن جٰ معاَٰ ملندي‪.‬‬ ‫‪44‬جڏھن پطرس اڃا اھٰ ڳالھيون ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن انھن سڀنٰ تٰ پاڪ روح نازل ٿيو جن اھو ڪلم ٻڌو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو غير قومن تٰ بہ پاڪ روح نازل‬ ‫‪45‬جن طھريلن مان ايمان آندو ھو‪ ،‬سٰ حيران ٿٰ ويا‪ ،‬جيڪٰ پطرس سان گڏ آيا ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪46‬االِ ⁠جو انھن ٻڌو آھٰ تہ انھن کٰ زبانون ڳالھائيندي ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي ‪.‬تڏھن پطرس جواب ڏنو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪47‬اا ڪو ماڻھو پاڻٰ ءِ کان منَ ڪري سگھٰ ٿو تہ اھٰ بپتسما نہ وٺن‪ ،‬جن کٰ اسان وانگر پاڪ روح مليو آھٰ؟‬ ‫‪.‬پوِ دعا ڪيائين ته کيس ڪجھه ڏينھن ترسٰ‪.‬‬ ‫‪48‬ھن انھن کٰ حڪم ڏنو تہ ”خداوند جٰ نالٰ تٰ بپتسما وٺو ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬رسولن ۽ ڀائرن جيڪٰ يھوديہ ۾ ھئا‪ ،‬تن ٻڌو تہ غير قومن بہ خدا جو ڪلم قبول ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن پطرس يروشلم ۾ آيو‪ ،‬تڏھن جيڪٰ طھريل ھئا‪ ،‬سٰ ساڻس بحث ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪3‬چيو تہ ”تون اڻ ⁠طھريل ماڻھن وٽ ويو ۽ انھن سان گڏ کاڌو کائين‪.‬‬ ‫‪4‬پر پطرس انھٰ ءِ ڳالھہ کٰ شروعات کان وٺٰ ٻڌندو رھيو ۽ انھن کٰ حڪم سان سمجھائٰ چيائين تہ‬ ‫‪5‬آ ءِ ياَا شھر ۾ دعا گھري رھيو ھوس‪ ،‬تڏھن مون رويا ڏٺا‪” ،‬ھڪڙو جھاز ھيٺ لھٰ ٿو‪ ،‬ڄڻ تہ وڏي چادر ھئٰ‪ ،‬آسمان مان چئن ڪنڊن‬ ‫کان ھيٺ لھٰ ‪.‬۽ اھو مون وٽ آيو‪:‬‬ ‫‪6‬جڏھن مون پنھنجيون اکيون بند ڪيون‪ ،‬تڏھن مون غور ڪيو ۽ زمين جا چار پيرن وارا جانور‪ ،‬جھنگلٰ جانور‪ ،‬رينگڻ وارا جانور ۽‬ ‫ھوا جا پکٰ ڏٺم‪.‬‬ ‫‪7‬۽ مون ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون کٰ چوندو ھو‪” ،‬اٿ‪ ،‬پطرس ‪.‬مارڻ ۽ کائڻ‪.‬‬ ‫شِٰ داخل نہ ٿٰ آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ڪڏھن بہ منھنجٰ وات ۾ ڪابہ عام يا ناپاڪ‬ ‫‪8‬پر مون چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ائين نہ آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پر آسمان مان آواز وري مون کٰ جواب ڏنو تہ ”جنھن کٰ خدا پاڪ صاف ڪيو آھٰ‪ ،‬تنھن کٰ تون عام نہ سڏ‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اھو ٽٰ دَعا ڪيو ويو ‪:‬۽ سڀيئٰ وري آسمان ڏانھن کڄٰ ويا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڏسو‪ ،‬ٽٰ ماڻھو اڳٰ ئٰ انھٰ ءِ گھر ڏانھن آيا‪ ،‬جتٰ آ ءِ ھوس‪ ،‬جن کٰ قيصريہ کان مون ڏانھن موڪليو ويو ھو‪.‬‬ ‫لِ چيو‪ ،‬ڪنھن بہ شڪ جٰ ‪.‬ان کان علوہ اھٰ اھه ڀائر مون سان گڏ ھئا‪ ،‬۽ اسان ان‬ ‫‪12‬پوِ پاڪ روح مون کٰ انھن سان گڏ ھلڻ ء‬ ‫ء‬ ‫شخص جٰ گھر ۾ داخل ٿيو‪:‬‬ ‫‪13‬ھن اسان کٰ ڏيکاريو تہ ڪيئن ھن پنھنجٰ گھر ۾ ھڪڙو ملئڪ ڏٺو آھٰ‪ ،‬جنھن بيٺو کيس چيو تہ ”ماڻھن کٰ ياَا ڏانھن موڪليو ۽‬ ‫شمعون کٰ سڏي‪ ،‬جنھن جو نالو پطرس آھٰ‪.‬‬ ‫‪14‬ڪير توکٰ ٻڌائيندو‪ ،‬جنھن سان تون ۽ تنھنجو سڄو گھر بچٰ سگھندين‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن مون ڳالھائڻ شروع ڪيو تہ انھن تٰ پاڪ روح نازل ٿيو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح اسان تٰ شروع ۾‪.‬‬ ‫”يحٰ واقعٰ پاڻٰ ءِ سان بپتسما ڏنٰ ھئٰ ‪.‬پر توھان کٰ پاڪ روح‬ ‫‪16‬تڏھن مون کٰ خداوند جو ڪلم ياد آيو‪ ،‬جيڪو ھن چيو ھو تہ‬ ‫ي‬ ‫سان بپتسما ڏنٰ ويندي‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آندو ‪.‬مان اا ھو‪ ،‬جو مان‬ ‫لِ تہ جيئن خدا انھن کٰ اھو ئٰ تحفو ڏنو جھڙو ھن اسان کٰ ڏنو‪ ،‬جن خداوند‬ ‫‪17‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫خدا کٰ برداشت ڪري سگھان ھا؟‬ ‫”پوِ خدا غير قومن کٰ بہ توبھہ جٰ توَيق عطا ڪئٰ‬ ‫‪18‬جڏھن اھٰ اھٰ ڳالھيون ٻڌي خاموش رھيا ۽ خدا جٰ واکاڻ ڪندي چيائون تہ‬ ‫ء‬ ‫آھٰ تہ زندگٰ بخشٰ‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻٰ جيڪٰ ستفن جٰ باري ۾ ايذا ءِ جٰ ڪري پرديس ۾ پکڙيل ھئا‪ ،‬سٰ َنيڪس‪ ،‬قبرص ۽ انتاخيا تائين پھتا‪ ،‬رڳو يھودين کان‬ ‫سواِ‬ ‫ء‬ ‫ٻئٰ ڪنھن کٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ منادي‬ ‫‪20‬انھن مان ڪٰ قبرص ۽ ڪرينٰ جا ماڻھو ھئا‪ ،‬جيڪٰ جڏھن انتاخيا ۾ آيا‪ ،‬تڏھن يونانين سان ڳالھائيندي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ خداوند جو ھٿ انھن سان گڏ ھو‪ ،‬۽ ھڪڙو وڏو تعداد ايمان آندو ۽ خداوند ڏانھن موٽيو‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ انھن ڳالھين جٰ خبر يروشلم جٰ ڪليسيا جٰ ڪنن تائين پھتٰ ۽ انھن برنباس کٰ موڪليو تہ ھو انتاخيا ڏانھن ھليو وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬جڏھن ھو آيو ۽ خدا جو َضل ڏٺائين‪ ،‬تڏھن خوش ٿيو ۽ سڀنٰ کٰ نصيحت ڪيائين تہ اھٰ دل جٰ ارادي سان خداوند سان ڳنڍجن‪.‬‬

‫‪112‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪24‬االِ ⁠جو ھو ھڪڙو نيڪ ماڻھو ھو‪ ،‬۽ پاڪ روح ۽ ايمان سان ڀرپور ھو‪ ،‬۽ گھڻا ماڻھو خداوند ۾ شامل ڪيا ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ترسس ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ برنباس شائول کٰ ڳولڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪26‬جڏھن ھن کٰ مليو تہ کيس انتاخيا ڏانھن وٺٰ آيو ‪.‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو سڄو سال اھٰ پاڻ کٰ چرچ سان گڏ گڏ ٿيا‪ ،‬۽ ڪيترن ئٰ ماڻھن کٰ‬ ‫سيکاريو ‪.‬۽ شاگرد پھرين انتاخيا ۾ عيسائٰ سڏيا ويا‪.‬‬ ‫‪27‬انھن ڏينھن ۾ نبٰ يروشلم کان انتاخيا ڏانھن آيا‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ انھن مان ھڪڙو اٿٰ بيٺو‪ ،‬جنھن جو نالو اگابس ھو‪ ،‬۽ پاڪ روح جٰ معرَت بيان ڪيو ويو تہ سڄٰ دنيا ۾ وڏي کوٽ آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪا ڪلڊيئس سيزر جٰ ڏينھن ۾ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ شاگردن‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ پنھنجٰ قابليت موجب‪ ،‬يھوديہ ۾ رھڻ وارن ڀائرن کٰ امداد موڪلڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬اھو انھن بہ ڪيو ۽ اھو برنباس ۽ شائول جٰ ھٿن بزرگن ڏانھن موڪليو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬انھٰ ءِ وقت ھيروديس بادشاھہ پنھنجا ھٿ ڊگھا ڪري ڪليسيا جٰ ڪن ماڻھن کٰ ناراِ ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬ھن يوحنا جٰ ڀا ءِ يعَوب کٰ تلوار سان ماري وڌو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ بيخميري مانٰ ءِ جا ڏينھن ھئا)‪.‬‬ ‫لِ اڳتٰ وڌيو( ء‬ ‫‪3‬جڏھن ھن ڏٺو تہ يھودين کٰ ڏاڍو وڻيو‪ ،‬تنھنڪري ھو پطرس کٰ بہ وٺٰ وڃڻ ء‬ ‫پوِ ارادو ڪيو ته‬ ‫لِ چئن سپاھين جٰ حوالٰ ڪيائين ‪.‬ايسٽر کان ء‬ ‫‪4‬جڏھن ھن کٰ پڪڙيو‪ ،‬تڏھن ھن کٰ جيل ۾ وڌايائين ۽ کيس سنڀالڻ ء‬ ‫کيس ماڻھن آڏو پيش ڪجٰ‪.‬‬ ‫لِ خدا کان دعا گھري وئٰ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري پطرس کٰ جيل ۾ رکيو ويو‪ ،‬پر ڪليسيا کان‬ ‫سواِ سندس ء‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جڏھن ھيروديس کيس ٻاھر وٺٰ آيو‪ ،‬انھٰ ءِ رات پطرس ٻن سپاھين جٰ وچ ۾‪ ،‬ٻن زنجيرن سان جڪڙيل ھو‪ ،‬۽ دروازي جٰ اڳيان‬ ‫پگھارون قيد ۾ رکيل ھو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ڏسو‪ ،‬خداوند جو ملئڪ مٿس آيو‪ ،‬۽ جيل ۾ ھڪڙو روشنٰ چمڪيو‪ ،‬۽ پطرس کٰ پاسٰ تٰ ڌڪيو ۽ کيس اٿاريو ۽ چيائين تہ ”جلدي‬ ‫اٿ ‪.‬۽ سندس ھٿن مان زنجير لھٰ ويا‪.‬‬ ‫‪8‬تنھن تٰ ملئڪ ھن کٰ چيو تہ ”پنھنجو ڪپڙو ڍڪ ۽ پنھنجا جوتا پاٺ ‪.‬۽ ائين ھن ڪيو ‪َ.‬ءَءا ءل لءهء” ‪:‬پنھنجا ڪپڙا لھٰ منھنجٰ پٺيان‬ ‫ھل‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھو ٻاھر نڪتو ۽ سندس پٺيان لڳو ‪.‬۽ نه ڄاڻو ته اھو سچ ھو جيڪو َرشتٰ طرَان ڪيو ويو ھو ‪.‬پر سوچيو ته ھن ھڪ خواب ڏٺو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪10‬جڏھن اھٰ پھرين ۽ ٻئٰ وارڊ مان گذريا‪ ،‬تڏھن ھو انھٰ ءِ لوھٰ ءِ جٰ دروازي وٽ آيا‪ ،‬جيڪو شھر ڏانھن وڃٰ ٿو ‪.‬جيڪو انھن ء‬ ‫پنھنجٰ مرضٰ ءِ سان کوليو ويو ‪:‬۽ اھٰ نڪري ويا ۽ ھڪڙي گھٽٰ مان لنگھٰ ويا ‪.‬۽ َوري طور تٰ َرشتو کانئس روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن پطرس پاڻ وٽ آيو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”ھاڻٰ مون کٰ پڪ آھٰ تہ خداوند پنھنجو ملئڪ موڪليو آھٰ ۽ مون کٰ ھيروديس جٰ‬ ‫ھٿ کان ۽ يھودين جٰ سڀنٰ اميدن کان اڏايو آھٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ھن ڳالھہ تٰ غور ڪيو‪ ،‬تڏھن ھو يوحنا جٰ ما ءِ مريم جٰ گھر آيو‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو ‪.‬جتٰ ڪيترائٰ ماڻھو گڏ ٿٰ نماز‬ ‫پڙھٰ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن پطرس دروازي کٰ کڙڪايو‪ ،‬تڏھن رودا نالٰ ھڪڙي اوڪري ءِ جو آواز ٻڌڻ ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ھن پطرس جو آواز ڄاتو تڏھن ھن خوشٰ ءِ سان دروازو نہ کوليو‪ ،‬پر ڊوڙندي اندر آئٰ ۽ ٻڌايو تہ ڪيئن پطرس دروازي جٰ‬ ‫اڳيان بيٺو آھٰ‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ چيائون تہ اھو سندس ملئڪ آھٰ‪.‬‬ ‫‪15‬انھن کيس چيو تہ ”تون چريو آھين ‪.‬پر ھوِ مسلسل تصديق ڪئٰ ته اھو اڃا تائين ھو ء‬ ‫‪16‬پر پطرس در کڙڪائيندو رھيو‪ ،‬جڏھن انھن دروازو کوليو ۽ کيس ڏٺائون تہ حيران ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬انھن کٰ ٻڌايو تہ ڪيئن خداوند کيس جيل مان ڪڍيو آھٰ ‪َ.‬ءَءا ءل‬ ‫‪17‬پر ھن انھن ڏانھن ھٿ سان اشارو ڪندي چيو تہ ”سٺن رھڻ ء‬ ‫‪:‬واذءا يء َع ءملء ءھ َم ءوأ ء َنت ء ءھ َم ‪.‬۽ ھو ھليو ويو‪ ،‬۽ ٻٰ جاِ تٰ ويو‪.‬‬ ‫لءهء” ء‬ ‫‪18‬جڏھن ڏينھن ٿيو تڏھن سپاھين ۾ ڪا گھٽتائٰ نہ رھٰ تہ پطرس کٰ اا ٿيو ھو‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھيروديس ھن کٰ ڳولھيو‪ ،‬پر اھو نہ لڌو‪ ،‬تڏھن ھن پگھارن کٰ جانچيو ۽ حڪم ڏنو تہ کين مارايو وڃٰ ‪.‬۽ ھو يھوديہ کان‬ ‫قيصريہ ڏانھن ويو ۽ اتٰ رھيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھيروديس انھن کان سخت ناراِ ٿيو صور ۽ صيدا‪ ،‬پر اھٰ ھڪڙي اتفاق سان ساڻس گڏ آيا‪ ،‬۽ بلستس کٰ بادشاھہ جٰ چيمبرلين‬ ‫کٰ پنھنجو دوست بڻائٰ‪ ،‬صلح جٰ خواھش ڪئٰ ‪.‬ااڪاڻ ته سندن ملڪ بادشاھه جٰ ملڪ مان پاليو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ھڪڙي مَرر ڏينھن تٰ ھيروديس‪ ،‬شاھٰ لباس ۾‪ ،‬پنھنجٰ تخت تٰ ويھٰ رھيو‪ ،‬۽ انھن جٰ اڳيان تَرير ڪيائين‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ ماڻھن واڪا ڪري چيو تہ ”اھو ڪنھن ديوتا جو آواز آھٰ‪ ،‬نہ ڪنھن ماڻھو ءِ جو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن خدا کٰ جلل نہ ڏنو ھو‪ ،‬سو کيس ڪيڙا کائٰ ويا ۽ روح اڏي‬ ‫‪23‬تنھنڪري خداوند جٰ ملئڪ کيس ڌڪ ھنيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڏنائين‪.‬‬ ‫‪24‬پر خدا جو ڪلم وڌندو ۽ وڌندو ويو‪.‬‬ ‫‪25‬برنباس ۽ شائول پنھنجٰ خدمت پوري ڪري يروشلم مان موٽٰ آيا ۽ يوحنا‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو‪ ،‬کٰ پاڻ سان وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬انتاخيا جٰ ڪليسيا ۾ ڪٰ نبٰ ۽ استاد ھئا ‪.‬جيئن برنباس‪ ،‬شمعون‪ ،‬جنھن کٰ نائجر سڏيو ويندو ھو‪ ،‬لوسيس سائرينٰ‪ ،‬۽ منان‪ ،‬جيڪو‬ ‫ھيروديس بادشاھه ۽ شائول سان پاليو ويو ھو‪.‬‬

‫‪113‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ برنباس ۽ شائول کٰ الڳ ڪريو‪،‬‬ ‫‪2‬جڏھن انھن خداوند جٰ خدمت ڪئٰ ۽ روزو رکيو‪ ،‬تڏھن پاڪ روح چيو تہ ”مون کٰ انھٰ ءِ ڪم ء‬ ‫لِ مون کين سڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫جنھن ء‬ ‫‪3‬جڏھن انھن روزو رکيو ۽ دعا گھري ۽ پنھنجا ھٿ مٿن رکٰ کين روانو ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري اھٰ پاڪ روح جٰ طرَان موڪليا ويا‪ ،‬سيليڪيا ڏانھن روانا ٿيا ‪.‬۽ اتان کان قبرص ڏانھن روانا ٿيا‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن اھٰ سلميس ۾ ھئا‪ ،‬تڏھن يھودين جٰ عبادت ⁠خانن ۾ خدا جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا ھئا ۽ انھن وٽ يوحنا بہ سندن وزير ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھو ٻيلٰ مان پاروَس ڏانھن ويا‪ ،‬تڏھن کين ھڪڙو جادوگر مليو‪ ،‬جيڪو ڪوڙو نبٰ ۽ يھودي ھو‪ ،‬جنھن جو نالو برجيسس ھو‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو ملڪ جٰ نائب سرجيس پولس سان گڏ ھو‪ ،‬جيڪو ھڪڙو ھوشيار ماڻھو ھو ‪.‬جنھن برنباس ۽ شائول کٰ سڏيو ۽ خدا جو ڪلم‬ ‫ٻڌڻ جٰ خواھش ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬پر ايليماس جادوگر (ااڪاڻ ته سندس نالو ائين ئٰ آھٰ )انھن جٰ مخالفت ڪري نائب کٰ ايمان کان ڦيرائڻ جٰ ڪوشش ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪9‬تڏھن شائول (جنھن کٰ پولس پڻ سڏيو ويندو آھٰ )پاڪ روح سان ڀرجٰ ھن ڏانھن نھاريو‪.‬‬ ‫‪10‬وقءا ءل ‪:‬يءا أءيي ءھا َالعءلء ءم ءو َالفء َر ءحانء ‪ ،‬اي شيطان جا ٻار‪ ،‬تون سڄٰ سچائٰ ءِ جو دشمن‪ ،‬اا تون خداوند جٰ صحيح طريَن کٰ بگاڙيندي نه‬ ‫ء‬ ‫رھندين؟‬ ‫‪11‬۽ ھاڻٰ ڏس‪ ،‬خداوند جو ھٿ تو تٰ آھٰ‪ ،‬۽ تون انڌو ٿيندؤ‪ ،‬ھڪڙو وقت تائين سج کٰ نه ڏسندين ‪.‬۽ َوري طور تٰ مٿس ھڪ‬ ‫ڪوھيڙو ۽ اوندھه ڪري پيو ‪.‬۽ ھو ڪنھن کٰ ڳوليندو رھيو تہ کيس ھٿ وٺٰ وٺٰ‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ نائب‪ ،‬جڏھن اھو ڪم ڏٺو‪ ،‬تڏھن ايمان آندو ۽ خداوند جٰ تعليم تٰ عجب ۾ پئجٰ ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن پولس ۽ سندس ساٿين پاَوس مان ھليا‪ ،‬تڏھن پمفوليا جٰ پرگا ۾ آيا ۽ يوحنا انھن کان روانو ٿٰ يروشلم ڏانھن موٽيو‪.‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن ھو پرگا مان روانا ٿيا‪ ،‬تڏھن پسديا جٰ انتاخيا ۾ آيا ۽ سبت جٰ ڏينھن يھودي عبادت ⁠خانٰ ۾ وڃٰ ويٺا‪.‬‬ ‫پوِ يھودي عبادت ⁠خانٰ جٰ اڳواڻن انھن ڏانھن موڪليو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان وٽ‬ ‫‪15‬شريعت ۽ نبين جٰ پڙھڻ کان ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫لِ ڪو نصيحت جو ڪلم آھٰ‪ ،‬تہ ء‬ ‫ماڻھن ء‬ ‫‪16‬پوِ پولس اٿٰ بيٺو ۽ ھٿ سان اشارو ڪندي چيائين تہ ”اي بنٰ اسرائيلو ۽ اي خدا کان ڊڄو‪ ،‬ٻڌو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھن قوم بنٰ اسرائيل جٰ خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ چونڊيو‪ ،‬۽ انھن ماڻھن کٰ بلند ڪيو جڏھن اھٰ مصر جٰ ملڪ ۾ ڌارين وانگر‬ ‫رھيا‪ ،‬۽ انھن کٰ وڏي ھٿ سان انھن مان ڪڍيائين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اٽڪل چاليھن سالن جٰ عرصٰ ۾ ھن رڻ ⁠پٽ ۾ سندن عادتون برداشت ڪيون‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن ڪنعان جٰ ملڪ ۾ ست قومن کٰ ناس ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن انھن کٰ انھن ۾ ورھائٰ انھن جٰ زمين کٰ لوٽ ڪري اڏيو‪.‬‬ ‫پوِ ھن انھن کٰ ساڍا چار سؤ سالن جٰ مدي ۾ ججن جٰ حوالٰ ڪيو‪ ،‬تان جو سموئيل نبٰ ءِ تائين‪.‬‬ ‫‪20‬ان کان ء‬ ‫پوِ انھن ھڪ بادشاھہ جٰ خواھش ڪئٰ‪ ،‬۽ خدا انھن کٰ شائول پٽ سيس‪ ،‬بنيامين جٰ قبيلٰ جو ھڪڙو ماڻھو‪ ،‬چاليھن سالن‬ ‫‪21‬ان کان ء‬ ‫جٰ عرصٰ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫لِ پڻ ھن شاھدي ڏنٰ ۽ چيو تہ ”مون دائود پٽ‬ ‫‪22‬۽ جڏھن ھن کٰ ھٽائٰ اڏيو‪ ،‬ھن انھن ڏانھن دائود کٰ انھن جو بادشاھہ ڪيو ‪.‬جنھن ء‬ ‫يسٰ کٰ مليو آھٰ‪ ،‬ھڪڙو ماڻھو پنھنجٰ دل جٰ مطابق‪ ،‬جيڪو منھنجٰ سموري مرضٰ پوري ڪندو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ بنٰ اسرائيل کٰ اٿاريو آھٰ‪.‬‬ ‫‪23‬ھن ماڻھو ءِ جٰ ٻج مان خدا پنھنجٰ واعدي موجب ھڪڙو اوٽڪارو ڏيندڙ‪،‬‬ ‫ي‬ ‫يحٰ پنھنجٰ اچڻ کان پھريائين پھريائين بپتسما ڏنٰ ھئٰ تہ ”توبھہ جو بپتسما وٺو بنٰ اسرائيل جٰ سڀنٰ ماڻھن کٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ي‬ ‫پوِ‬ ‫‪25‬جڏھن يوحنا پنھنجو ڪم پورو ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن چيو تہ ”اوھين سمجھو ٿا تہ آ ءِ ڪير آھيان؟ مان ھو نه آھيان ‪.‬پر‪ ،‬ڏس‪ ،‬مون کان ء‬ ‫ھڪڙو اچٰ رھيو آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ پيرن جا جوتا مان لھڻ جٰ لئق نہ آھيان‪.‬‬ ‫‪26‬اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬ابراھيم جٰ نسل جا اولد‪ ،‬۽ اوھان مان جيڪو بہ خدا کان ڊڄٰ‪ ،‬تنھن ڏانھن ھٰ اوٽڪاري جو ڪلم موڪليو ويو‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن کيس نہ سڃاتو ھو ۽ نڪٰ نبين جا آواز‪ ،‬جيڪٰ‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو جيڪٰ يروشلم ۾ رھندا آھن ۽ انھن جٰ حڪمرانن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھر سبت جٰ ڏينھن پڙھيا ويندا آھن‪ ،‬تنھنڪري ھنن کيس سزا ڏيڻ ۾ پوري ءِ طرح پوري ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬جيتوڻيڪ ھنن کٰ ھن ۾ موت جو ڪوبہ سبب ڪونھٰ‪ ،‬تڏھن بہ پلطس کان گھريائون تہ کيس قتل ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن اھٰ سڀ ڪجھ پورا ڪيائون جيڪٰ ھن جٰ باري ۾ لکيل ھيون‪ ،‬تڏھن ھن کٰ وڻ تان لھٰ قبر ۾ دَن ڪيائون‪.‬‬ ‫‪30‬پر خدا کيس مئلن مان جيئرو ڪيو‪.‬‬ ‫لِ سندس شاھد آھن‪.‬‬ ‫‪31‬۽ ھو انھن مان گھڻن ڏينھن تائين ڏٺو ويو‪ ،‬جيڪٰ ساڻس گڏ گليل کان يروشلم تائين آيا ھئا‪ ،‬جيڪٰ ماڻھن ء‬ ‫‪32‬۽ اسين اوھان کٰ خوشخبري ٻڌائٰ سگھون ٿا ته ڪيئن اھو واعدو جيڪو ابن ڏاڏن سان ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ وري جيئرو ڪيو ‪.‬جيئن ٻئٰ زبور ۾ پڻ لکيل آھٰ‬ ‫لِ اھو ئٰ پورو ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ۾ تہ ھن‬ ‫لِ انھن جٰ ٻارن ء‬ ‫‪33‬خدا اسان ء‬ ‫ي‬ ‫تہ ”تون منھنجو َرزند آھين‪ ،‬اڄ مون تو کٰ جنم ڏنو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ھن چيو تہ ”آ ءِ تو کٰ دائود جون ضرور ٻاجھہون‬ ‫جٰ‬ ‫موٽڻ‬ ‫ڏانھن‬ ‫َساد‬ ‫وڌيڪ‬ ‫‪34‬۽ جيئن ھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو‪ ،‬ھاڻٰ‬ ‫ء‬ ‫ڏيندس‪.‬‬ ‫‪35‬تنھنڪري ھو ٻئٰ زبور ۾ پڻ چوي ٿو‪” ،‬تون پنھنجٰ پاڪ ذات کٰ َساد ڏسڻ ۾ نہ ايندي‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬ننڊ ۾ پئجٰ ويو‪ ،‬۽ پنھنجٰ ابن ڏاڏن وٽ دَن ڪيو‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو دائود‪ ،‬خدا جٰ مرضٰ ءِ سان پنھنجٰ نسل جٰ خدمت ڪرڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫ويو‪ ،‬۽ ڏٺائين َساد‪:‬‬ ‫‪37‬پر جنھن کٰ خدا وري جيئرو ڪري اٿاريو‪ ،‬تنھن ۾ ڪا خرابٰ نه ڏٺٰ‪.‬‬ ‫‪38‬تنھنڪري اي ماڻھون ۽ ڀائرو توھان کٰ خبر پوي تہ ھن ماڻھو ءِ جٰ وسيلٰ توھان کٰ گناھن جٰ بخشش جٰ تبليغ ڪئٰ وئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫موسٰ جٰ شريعت موجب سچار ثابت ٿٰ نہ‬ ‫‪39‬۽ انھٰ ءِ جٰ وسيلٰ سڀ ايمان وارا انھن سڀنٰ شين کان سچا ثابت ٿيا‪ ،‬جن کان اوھين‬ ‫ي‬ ‫سگھيا آھيو‪.‬‬ ‫‪40‬تنھنڪري خبردار ٿجو‪ ،‬متان اھو اوھان تٰ اچٰ‪ ،‬جنھن بابت نبين ۾ چيو ويو آھٰ‪.‬‬

‫‪114‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو آ ءِ اوھان جٰ ڏينھن ۾ ھڪڙو ڪم ڪريان ٿو‪ ،‬اھو ڪم جنھن تٰ اوھين ايمان‬

‫االِ‬ ‫‪41‬ڏس‪ ،‬اوھين حَير‪ ،‬عجب ۽ برباد ٿٰ وڃو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نہ آڻيندؤ‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪو ماڻھو اوھان کٰ بيان ڪري‪.‬‬ ‫‪42‬جڏھن يھودي عبادت ⁠خانٰ مان نڪري ويا‪ ،‬تڏھن غير قومن منٿ ڪئٰ تہ اھٰ ڳالھيون کين ايندڙ سبت جٰ ڏينھن ٻڌائجن‪.‬‬ ‫‪43‬جڏھن جماعت ٽٽٰ وئٰ‪ ،‬تڏھن ڪيترائٰ يھودي ۽ دين جٰ پيروي ڪندڙ پولس ۽ برنباس جٰ پٺيان ھلڻ لڳا‪ ،‬جن انھن سان ڳالھائٰ کين‬ ‫لِ قائل ڪيو‪.‬‬ ‫خدا جٰ َضل سان جاري رکڻ ء‬ ‫‪44‬۽ ٻئٰ سبت جٰ ڏينھن تٰ تَريبا سڄو شھر خدا جو ڪلم ٻڌڻ لِ گڏ ٿيو‪.‬‬ ‫‪45‬پر جڏھن يھودين ميڙ ڏٺو‪ ،‬تڏھن حسد ۾ ڀرجٰ ويا ۽ انھن ڳالھين جٰ خلف ڪيائون‪ ،‬جيڪٰ پولس چئٰ رھيون ھيون‪ ،‬خلف ورزي ۽‬ ‫ڪفر جون ڳالھيون ڪيائون‪.‬‬ ‫‪46‬پوِ پولس ۽ برنباس دلير ٿٰ چيو تہ ”اھو ضروري ھو تہ خدا جو ڪلم پھريائين اوھان کٰ ٻڌايو وڃٰ‪ ،‬پر جڏھن اوھين اءن کٰ پاڻ‬ ‫ء‬ ‫کان پري ڪري پاڻ کٰ ھميشه جٰ زندگٰ ءِ جٰ لئق نہ ٿا سمجھو‪ ،‬تڏھن اسين غير قومن ڏانھن موٽون ٿا‪. .‬‬ ‫لِ تہ تون‬ ‫لِ مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪47‬االِ ⁠جو خداوند اسان کٰ اھو حڪم ڏنو آھٰ تہ ”مون تو کٰ غير قومن جٰ روشنٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ته زمين جٰ پڇاڙي ءِ تائين‪.‬‬ ‫اوٽڪارو حاصل ڪرين‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ مَرر ٿيل ھئا تن‬ ‫‪48‬جڏھن غير قومن اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن خوش ٿيا ۽ خداوند جٰ ڪلم جٰ واکاڻ ڪيائون‪ ،‬۽ جيترا ماڻھو دائمٰ زندگٰ ءِ ء‬ ‫ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪49‬۽ خداوند جو ڪلم سڄٰ علئَٰ ۾ پکڙجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪50‬پر يھودين عَيدتمندن ۽ معزز عورتن ۽ شھر جٰ سردارن کٰ ڀڙڪايو ۽ پولس ۽ برنباس تٰ ايذا ءِ وڌو ۽ کين پنھنجن ساحلن مان‬ ‫ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫‪51‬پر انھن پنھنجن پيرن جٰ مٽٰ ءِ کٰ جھليو ۽ اءڪونيم ڏانھن آيا‪.‬‬ ‫‪52‬شاگرد خوشٰ ءِ ۽ پاڪ روح سان ڀرجٰ ويا‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫⁠خانٰ ۾ ويا ۽ اھڙيون ڳالھيون ڪيائون جو يھودين ۽ يونانين جٰ ھڪڙي‬

‫‪1‬پوِ اءڪونيم ۾ ائين ٿيو جو ھو ٻئٰ گڏجٰ يھودين جٰ عبادت‬ ‫ء‬ ‫وڏي ميڙ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪2‬پر ڪاَر يھودين غير قومن کٰ ڀڙڪايو ۽ انھن جٰ دماغن کٰ ڀائرن جٰ خلف بڇڙو ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري اھٰ گھڻٰ وقت تائين رھندا رھيا جيڪٰ خداوند ۾ دليري ءِ سان ڳالھائيندا رھيا‪ ،‬جنھن سندس َضل جٰ ڪلم جٰ شاھدي ڏنٰ‬ ‫۽ پنھنجٰ ھٿن سان معجزا ۽ معجزا ڏنا‪.‬‬ ‫‪4‬پر شھر جو ميڙ ورھائجٰ ويو ‪:‬ڪجھہ يھودين سان گڏ ۽ ڪجھ رسولن سان گڏ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن غير قومن ۽ يھودين ۽ يھودين پنھنجن حاڪمن سان گڏجٰ حملو ڪيو‪ ،‬تڏھن انھن کٰ سختٰ ءِ سان استعمال ڪرڻ ۽ سنگسار‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪6‬اھٰ اھا خبر پئجٰ ويا ۽ ءلڪائونيا جٰ شھرن لسترا ۽ دربٰ ءِ ڏانھن ڀڄٰ ويا ۽ انھٰ ءِ علئَٰ ڏانھن‪ ،‬جيڪٰ چوڌاري پکڙيل آھن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اتٰ انھن خوشخبري جٰ منادي ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪8‬لسترا ۾ ھڪڙو ماڻھو بيٺو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ پيرن ۾ ڪمزور ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجٰ ما ءِ جٰ پيٽ کان ئٰ معذور ھو‪ ،‬جيڪو ھلندو ئٰ نہ‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪9‬انھٰ ءِ ئٰ پولس کٰ ڳالھائيندي ٻڌو‪ ،‬جنھن کيس پڪڙي ڏٺو ۽ سمجھٰ ويو تہ ھن کٰ ايمان آھٰ ته کيس شفا ملٰ‪.‬‬ ‫‪10‬وڏي آواز سان چيو تہ ”پنھنجن پيرن تٰ سڌو بيھہ ‪.‬۽ ھو ٽپو ڏئٰ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ماڻھن ڏٺو تہ پولس اا ڪيو آھٰ‪ ،‬تڏھن پنھنجا آواز بلند ڪيائون ۽ لوڪونيا جٰ ڳالھائڻ ۾ چيائون تہ ”ديوتا اسان وٽ ماڻھن‬ ‫وانگر ھيٺ لھٰ آيا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انھن برنباس کٰ سڏيو‪ ،‬جپانٰ ‪.‬۽ پال‪ ،‬مرڪيوريس‪ ،‬ااڪاڻ ته ھو چيف اسپيڪر ھو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ جپان جو پادري ءِ‪ ،‬جيڪو سندن شھر جٰ اڳيان ھو‪ ،‬سو ٻڪريون ۽ ھارون کڻٰ اچٰ دروازن تٰ پھتا ۽ ماڻھن سان گڏ قربانيون‬ ‫ء‬ ‫ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن رسولن‪ ،‬برنباس ۽ پولس کٰ ٻڌو تہ پنھنجا ڪپڙا ڦاڙي ماڻھن ۾ گھڙي ويا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ‬ ‫‪15‬۽ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬اوھين اھٰ ڳالھيون او ٿا ڪريو؟ اسان پڻ توھان سان گڏ جذباتٰ ماڻھو آھيون‪ ،‬۽ توھان کٰ تبليغ ڪريون ٿا ته‬ ‫توھان انھن باطلن کان بچڻ جٰ خدا ڏانھن موٽڻ گھرجٰ‪ ،‬جنھن آسمان‪ ،‬زمين‪ ،‬سمنڊ ۽ انھن سڀنٰ شين کٰ ٺاھيو جيڪو ان ۾ آھٰ‪:‬‬ ‫‪16‬جنھن ماضٰ ءِ ۾ سڀنٰ قومن کٰ پنھنجن واٽن تٰ ھلڻ جٰ تڪليف ڏنٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن چڱا ڪم ڪيا ۽ اسان کٰ آسمان مان مينھن ۽ مينھن جون‬ ‫سواِ نہ اڏيو‪،‬‬ ‫‪17‬تنھن ھوندي بہ ھن پاڻ کٰ شاھدي کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫موسمون ڏنيون‪ ،‬جن اسان جٰ دلين کٰ کاڌي ۽ خوشٰ سان ڀريو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انھن ڳالھين سان انھن ماڻھن کٰ تنگ ڪري اڏيو‪ ،‬جيڪٰ انھن لِ قربانٰ نه ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ اتٰ انتاخيا ۽ اءڪونيم کان ڪٰ يھودي آيا‪ ،‬جن ماڻھن کٰ سمجھايو ۽ پولس کٰ سنگسار ڪري شھر مان ٻاھر ڪڍيائون‪ ،‬ڄڻ تہ‬ ‫ء‬ ‫ھو مري ويو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬پر جيئن ئٰ شاگرد سندس چوڌاري بيٺا ھئا‪ ،‬تڏھن ھو اٿيو ۽ شھر ۾ آيو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ ھو برنباس سان گڏ دربٰ ڏانھن روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪21‬جڏھن انھن انھٰ ءِ شھر ۾ خوشخبري ءِ جٰ منادي ڪئٰ ۽ گھڻن کٰ سيکاريائون‪ ،‬تڏھن وري لسترا‪ ،‬اءڪونيم ۽ انتاخيا ڏانھن موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫لِ تہ اسان کٰ تمام گھڻٰ مصيبت مان‬ ‫‪22‬شاگردن جٰ روحن کٰ پڪڙيو ۽ انھن کٰ نصيحت ڪريان تہ ايمان تٰ قائم رھو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫خدا جٰ بادشاھت ۾ داخل ٿيڻو آھٰ‪.‬‬

‫‪115‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪23‬۽ جڏھن انھن انھن کٰ ھر ڪليسيا ۾ بزرگ مَرر ڪيو ۽ روزو رکڻ سان دعا گھري‪ ،‬انھن کٰ خداوند جٰ حوالٰ ڪيو‪ ،‬جنھن تٰ‬ ‫انھن ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ اھٰ سڄٰ پسيديا مان لنگھٰ پمفوليا ۾ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬جڏھن ھنن پرگا ۾ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ‪ ،‬تڏھن اٽيليا ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫لِ صلح ڏنٰ ويئٰ ھئٰ‪ ،‬جيڪا ھنن‬ ‫‪26‬پوِ اتان جھاز ۾ چڙھٰ انتاخيا ڏانھن روانا ٿيا‪ ،‬جتان انھن کٰ خدا جٰ َضل سان انھٰ ءِ ڪم ء‬ ‫ء‬ ‫پوري ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ جڏھن اھٰ آيا ۽ ڪليسيا کٰ گڏ ڪيائون‪ ،‬تڏھن اھٰ سڀ ڪجھہ ٻڌايائون جيڪٰ خدا انھن سان ڪيو ھو ۽ ڪيئن ھن غير قومن‬ ‫ء‬ ‫لِ ايمان جو دروازو کولٰ اڏيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬پوِ ھو اتٰ شاگردن سان گھڻو وقت رھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫موسٰ جٰ طريَٰ موجب طھر نہ‬ ‫‪1‬۽ ڪٰ ماڻھو جيڪٰ يھوديہ کان آيا ھئا‪ ،‬سٰ ڀائرن کٰ سيکارڻ لڳا ۽ چيائونس تہ ”جيستائين اوھين‬ ‫ي‬ ‫ڪندا‪ ،‬تيستائين اوٽڪارو حاصل ڪري نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن پولس ۽ برنباس جو پاڻ ۾ ڪوبہ جھيڙو ۽ تڪرار ڪونھٰ‪ ،‬تڏھن ھنن َيصلو ڪيو تہ پولس ۽ برنباس ۽ انھن مان ڪٰ ٻيا‪،‬‬ ‫يروشلم ڏانھن انھٰ ءِ سوال تٰ رسولن ۽ بزرگن وٽ وڃن‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ڪليسيا جٰ رستٰ تٰ وٺٰ آيا‪ ،‬اھٰ َينيس ۽ سامريہ مان لنگھٰ ويا‪ ،‬۽ غير قومن جٰ تبديل ٿيڻ جو اعلن ڪيو‪ ،‬۽ انھن سڀنٰ ڀائرن‬ ‫کٰ ڏاڍي خوشٰ ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ھو يروشلم ۾ پھتا‪ ،‬تڏھن ڪليسيا‪ ،‬رسولن ۽ بزرگن سندن آجيان ڪئٰ ۽ اھٰ سڀ ڳالھيون بيان ڪيائون جيڪٰ خدا انھن سان‬ ‫ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪5‬پر َريسين جٰ ھڪڙي َرقٰ مان جن ايمان آندو ھو‪ ،‬تن مان ڪٰ اٿٰ بيٺا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اھو ضروري آھٰ تہ انھن جو طھر ڪرڻ ۽‬ ‫موسٰ جٰ شريعت تٰ عمل ڪن‪.‬‬ ‫کين حڪم ڏنو وڃٰ تہ‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پوِ رسول ۽ بزرگ اچٰ گڏ ٿيا تہ انھٰ ءِ ڳالھہ تٰ غور ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جڏھن گھڻو تڪرار ٿيو تہ پطرس اٿٰ بيٺو ۽ انھن کٰ چيائين تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ ڪيترو وقت اڳ خدا اسان مان‬ ‫چونڊيو ھو تہ غير قومون منھنجٰ وات مان خوشخبري ءِ جو ڪلم ٻڌن ‪.‬۽ ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ خدا‪ ،‬جيڪو دلين کٰ ڄاڻٰ ٿو‪ ،‬انھن کٰ شاھدي ڏنٰ‪ ،‬انھن کٰ پاڪ روح ڏنو‪ ،‬جيئن ھن اسان کٰ ڏنو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اسان ۾ ۽ انھن ۾ ڪوبہ َرق نہ رکجو‪ ،‬انھن جٰ دلين کٰ ايمان جٰ وسيلٰ پاڪ ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ھاڻٰ اوھين خدا کٰ او آزمايو ٿا تہ شاگردن جٰ ڳچٰ ءِ تٰ ھڪڙو جوڙو وجھٰ‪ ،‬جيڪو نہ اسان جا ابا ڏاڏا کڻن ۽ نہ اسين‬ ‫کڻٰ سگھندا ھئاسين؟‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ َضل سان اسان کٰ اوٽڪارو ملندو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح انھن کٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پر اسان کٰ يَين آھٰ تہ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪12‬تڏھن سڀيئٰ ميڙ ماٺ ڪري رھيا ۽ برنباس ۽ پولس کٰ ٻڌايائون تہ خدا انھن جٰ معرَت غير قومن ۾ ڪھڙا معجزا ۽ عجيب ڪم ڪيا‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انھن جٰ صلح ٿٰ ويئٰ‪ ،‬يعَوب جواب ڏنو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬منھنجٰ ڳالھہ ٻڌو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ انھن مان پنھنجٰ نالٰ جٰ ھڪڙي قوم ڪڍي‪.‬‬ ‫‪14‬شمعون بيان ڪيو آھٰ تہ ڪيئن خدا پھريون ڀيرو غير قومن کٰ ڏٺو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪15‬۽ انھٰ ءِ سان نبين جا لفظ متفق آھن ‪.‬جيئن لکيل آھٰ‪،‬‬ ‫پوِ آ ءِ موٽٰ ايندس ۽ دائود جو خيمو ٺاھيندس‪ ،‬جيڪو ڪري پيو ‪.‬۽ مان ان کٰ ٻيھر تعمير ڪندس‪ ،‬۽ مان ان کٰ قائم ڪندس‪.‬‬ ‫‪16‬ھن کان ء‬ ‫لِ تہ ماڻھن جا باقٰ رھڻ وارا خداوند کٰ ڳولين ۽ سڀنٰ غير قومن کٰ‪ ،‬جن تٰ منھنجو نالو سڏيو وڃٰ ٿو‪ ،‬خداوند َرمائٰ ٿو‪،‬‬ ‫‪17‬انھٰ ءِ ء‬ ‫جيڪو اھٰ سڀ شيون ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬خدا کٰ دنيا جٰ شروعات کان وٺٰ سندس سڀ ڪم معلوم آھن‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري منھنجو َ​َرو اھو آھٰ تہ انھن کٰ تڪليف نہ ڏيون‪ ،‬جيڪٰ غير قومن مان خدا ڏانھن موٽيا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬پر اھو اھو آھٰ تہ اسين انھن ڏانھن لکون تہ اھٰ بتن جٰ گندگٰ‪ ،‬زناڪاري‪ ،‬گل ڪيل شين ۽ رت کان پري رھن‪.‬‬ ‫موسٰ جٰ منادي ڪرڻ وارا آھن‪ ،‬جيڪٰ ھر سبت جٰ ڏينھن عبادت ⁠خانن ۾ پڙھيا‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو پراڻٰ زمانٰ کان وٺٰ ھر شھر ۾‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ رسولن ۽ بزرگن سڄٰ ڪليسيا کٰ راضٰ ڪيو تہ پنھنجن خاص ماڻھن کٰ پولس ۽ برنباس سان گڏ انتاخيا ڏانھن موڪليو ‪.‬يعنٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫يھوداہ جو نالو بارساباس‪ ،‬۽ سيلس‪ ،‬ڀائرن جٰ وچ ۾ سردار ماڻھو‪:‬‬ ‫‪23‬۽ ھن طرح انھن کٰ خط لکيا ‪.‬رسولن‪ ،‬بزرگن ۽ ڀينرن کٰ سلم ٿو موڪليان‪ ،‬جيڪٰ غير قومن مان آھن‪ ،‬انتاخيا‪ ،‬شام ۽ ڪليسيا ۾‪:‬‬ ‫‪24‬جيئن اسان ٻڌو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ اسان مان نڪرندا آھن تن اوھان کٰ لفظن سان پريشان ڪيو آھٰ‪ ،‬۽ اوھان جٰ روح کٰ خراب ڪيو‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ چوندا آھن تہ اوھان کٰ طھر ڪرڻ گھرجٰ ۽ شريعت تٰ عمل ڪريو‪ ،‬جنھن کٰ اسان ڪوبہ حڪم نه ڏنو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ اھو چڱو پيو جو اسين گڏجٰ ھڪ ٿيڻ ڪري پنھنجٰ پياري برنباس ۽ پولس سان گڏ چونڊيل ماڻھن کٰ اوھان ڏانھن‬ ‫‪25‬اسان ء‬ ‫موڪليون‪.‬‬ ‫لِ خطري ۾ وڌو آھٰ‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جٰ‬ ‫اسان‬ ‫کٰ‬ ‫جان‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫جن‬ ‫ماڻھو‬ ‫‪26‬اھٰ‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬تنھنڪري اسان يھوداہ ۽ سيلس کٰ موڪليو آھٰ‪ ،‬جيڪٰ بہ اوھان کٰ اھٰ ڳالھيون وات مان ٻڌائيندا‪.‬‬ ‫لِ چڱو ٿيو تہ اوھان تٰ انھن ضروري شين کان وڌيڪ ڪوبہ بار نہ رکان‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو اھو پاڪ روح ۽ اسان ء‬ ‫ء‬

‫‪116‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ تہ اوھين بتن تٰ چاڙھيل گوشت‪ ،‬رت‪ ،‬گل ڪيل شين ۽ زناڪاري کان پاسو ڪريو‪ ،‬جنھن کان جيڪڏھن پاڻ کٰ بچائيندا‪،‬‬ ‫‪29‬انھٰ ءِ ء‬ ‫تہ چڱو ڀلو ڪندا ‪.‬چڱو ڀلو‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن انھن کٰ برطرف ڪيو ويو‪ ،‬تڏھن اھٰ انتاخيا ۾ آيا ۽ جڏھن ماڻھن کٰ گڏ ڪيائون‪ ،‬تڏھن اھو خط ورايائين‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن اھٰ پڙھٰ ويا‪ ،‬تڏھن خوش ٿيا تہ تسلٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪32‬يھوداہ ۽ سيلس پاڻ بہ نبٰ ھئا‪ ،‬انھن ڀائرن کٰ گھڻين ئٰ ڳالھين سان نصيحت ڪئٰ ۽ انھن جٰ تصديق ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ انھن کٰ صلح سان ڀائرن وٽان رسولن ڏانھن روانو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ اءتٰ رھڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ به سيلس اتٰ ئٰ رھڻ پسند ڪيو‪.‬‬ ‫‪34‬پر ء‬ ‫‪35‬پولس ۽ برنباس پڻ انتاخيا ۾ رھيا‪ ،‬سيکاريندا رھيا ۽ خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪندا رھيا ۽ ٻين ڪيترن سان گڏ‪.‬‬ ‫پوِ پولس برنباس کٰ چيو تہ ”اچو ته وري ھلون ۽ ھر شھر ۾ جتٰ اسان خداوند جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬اتٰ‬ ‫‪36‬ڪن ڏينھن کان ء‬ ‫پنھنجن ڀائرن سان ملقات ڪريون ۽ ڏسون تہ اھٰ ڪيئن ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪37‬برنباس پاڻ سان گڏ يوحنا‪ ،‬جنھن جو نالو مرقس ھو‪ ،‬وٺڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪38‬پر پولس اھو چڱو نہ سمجھيو تہ ھن کٰ پاڻ سان وٺٰ وڃٰ‪ ،‬جيڪو پمفوليا کان ساڻن روانو ٿيو ھو ۽ ساڻن گڏ ڪم تٰ نہ ويو ھو‪.‬‬ ‫‪39‬انھن جٰ وچ ۾ تڪرار ايترو تيز ٿٰ ويو جو اھٰ ھڪٻئٰ کان جدا ٿٰ ويا‪ ،‬سو برنباس مرقس کٰ وٺٰ قبرص ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪40‬پولس سيلس کٰ چونڊيو ۽ ڀائرن جٰ طرَان خدا جٰ َضل جٰ سفارش ڪري روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪41‬ھو شام ۽ ڪليسيا مان لنگھٰ‪ ،‬ڪليسيائن جٰ تصديق ڪندو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬پوِ ھو دربٰ ۽ لسترا ڏانھن آيو‪ ،‬جتٰ اتٰ ھڪڙو شاگرد رھيو‪ ،‬جنھن جو نالو تيمٿيس ھو‪ ،‬جيڪو ھڪڙي يھودي عورت جو پٽ ھو ۽‬ ‫ء‬ ‫ايمان آندو ھو ‪.‬پر سندس پٰ ءِ يونانٰ ھو‪:‬‬ ‫‪2‬جنھن جٰ چڱٰ ءِ طرح انھن ڀائرن کٰ خبر پئٰ‪ ،‬جيڪٰ لسترا ۽ اءڪونيم ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬پولس کٰ ساڻس گڏ وڃڻو پوندو ‪.‬۽ انھن يھودين جٰ ڪري کيس وٺٰ ويا ۽ طھر ڪرايو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ انھن کٰ خبر ھئٰ تہ ھن جو‬ ‫پٰ ءِ يونانٰ ھو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪٰ يروشلم ۾ رھندڙ رسولن ۽ بزرگن‬ ‫‪4‬جڏھن ھو شھرن مان لنگھندا ويا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ اھٰ حڪم ڏنائون‪ ،‬جن جٰ تعميل ڪرڻ ء‬ ‫جا حڪم ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬اھڙي ءِ طرح ڪليسيا ايمان ۾ قائم ٿينديون ويون ۽ روزانو تعداد ۾ وڌنديون ويون‪.‬‬ ‫‪6‬ھاڻٰ جڏھن اھٰ َريگيا ۽ گلتيہ جٰ علئَٰ ۾ گھميا ويا ۽ پاڪ روح کين ايشيا ۾ ڪلم ٻڌائڻ کان منَ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھٰ ميسيا ۾ آيا‪ ،‬تڏھن انھن بٿنيا ڏانھن وڃڻ جو ارادو ڪيو‪ ،‬پر روح انھن کٰ برداشت نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھٰ ميسيا مان لنگھٰ تروآس ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪9‬رات جو پولس کٰ رويا ڏٺٰ ‪.‬اتٰ مڪدونيا جو ھڪڙو ماڻھو بيٺو ۽ دعا گھريائين تہ ”مَدونيہ ۾ اچو ۽ اسان جٰ مدد ڪريو‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن ھن رويا ڏٺٰ‪ ،‬تڏھن اسان َوري طور تٰ مڪدونيا ڏانھن وڃڻ جٰ ڪوشش ڪئٰ‪ ،‬۽ يَين سان گڏ ٿياسون تہ خداوند اسان کٰ‬ ‫لِ سڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫انھن کٰ خوشخبري ٻڌائڻ ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري تروآس کان ھليو‪ ،‬سڌو ساموتراڪيا ڏانھن آياسين ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ نيپولس ڏانھن‪.‬‬ ‫‪12‬اتان کان َلپٰ ڏانھن‪ ،‬جيڪو مڪدونيا جٰ انھٰ ءِ حصٰ جو مکيه شھر ۽ ھڪڙي ڪالونٰ آھٰ‪ ،‬۽ اسين انھٰ ءِ شھر ۾ ڪٰ ڏينھن‬ ‫رھيا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سبت جٰ ڏينھن تٰ اسين شھر کان ٻاھر دريا ءِ جٰ ڪناري تٰ وياسين‪ ،‬جتٰ دعا گھري ويندي ھئٰ ‪.‬۽ اسان ويھٰ رھياسون‪ ،‬۽ انھن‬ ‫عورتن سان ڳالھايو جيڪٰ اتٰ رھيون ھيون‪.‬‬ ‫‪14‬لديا نالٰ ھڪڙي عورت‪ ،‬جيڪا ڳاڙھٰ رنگ جٰ وڪڻندي ھئٰ‪ ،‬جيڪا ٿائيتيرا شھر جٰ رھٰ ٿٰ‪ ،‬جيڪا خدا جٰ عبادت ڪندي‬ ‫لِ تہ ھن پولس جون ڳالھيون پوريون ڪيون‪.‬‬ ‫ھئٰ‪ ،‬سو اسان جٰ ٻڌي‪ ،‬جنھن جٰ دل خداوند دل کولٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪15‬جڏھن ھن ۽ سندس گھر وارن کٰ بپتسما ڏنٰ‪ ،‬تڏھن ھن اسان کٰ منٿ ڪئٰ تہ ”جيڪڏھن اوھين مون کٰ خداوند جو وَادار سمجھو‬ ‫ٿا‪ ،‬تہ منھنجٰ گھر اچو ۽ اتٰ رھو ‪.‬۽ ھوِ اسان کٰ روڪيو‪.‬‬ ‫لِ وياسين‪ ،‬تڏھن ھڪ اوڪري ءِ اسان سان ملٰ‪ ،‬جنھن ۾ جادو ءِ جو جذبو ھو‪ ،‬جنھن پنھنجٰ‬ ‫‪16‬پوِ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن اسين نماز پڙھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مالڪن کٰ اھو چوڻ ڪري گھڻو َائدو ڏنو‪:‬‬ ‫تعالٰ جا خادم آھن‪ ،‬جيڪٰ اسان کٰ اوٽڪاري جو‬ ‫‪17‬اھو ئٰ پولس ۽ اسان جٰ پٺيان ھلڻ لڳو ۽ رڙ ڪري چيائين تہ ”ھٰ ماڻھو خدا‬ ‫ي‬ ‫رستو ڏيکارين ٿا‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ نالٰ تٰ حڪم‬ ‫‪18‬۽ ھن ڪيترن ئٰ ڏينھن تائين ائين ڪيو ‪.‬پر پولس غمگين ٿٰ موٽيو ۽ روح کٰ چيائين تہ ”آ ءِ تو کٰ‬ ‫ي‬ ‫ٿو ڏيان تہ ھن مان نڪري وڃ ‪.‬۽ ھو ساڳئٰ ڪلڪ ٻاھر آيو‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن جٰ مالڪن ڏٺو تہ سندن ڪمائٰ ءِ جٰ اءميد ختم ٿٰ ويئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن پولس ۽ سيلس کٰ پڪڙي بازار ۾ وٺٰ حاڪمن وٽ‬ ‫وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ انھن کٰ مئجسٽريٽ وٽ وٺٰ آيا ۽ چيائونس تہ ”ھٰ ماڻھو‪ ،‬يھودي ھوندي‪ ،‬اسان جٰ شھر کٰ ڏاڍي تڪليف ڏيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ جائز نہ آھن ۽ نڪٰ انھن تٰ ھلڻ‪ ،‬اسين رومٰ آھيون‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اھڙيون رسمون سيکاريون‪ ،‬جيڪٰ اسان ء‬ ‫‪22‬۽ ميڙ مٿن گڏ ٿٰ اٿيو‪ ،‬۽ مئجسٽريٽ پنھنجا ڪپڙا ڦاڙي اڏيا ۽ انھن کٰ مارڻ جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫‪23‬جڏھن انھن مٿن گھڻا دارا وھايا‪ ،‬تڏھن انھن کٰ جيل ۾ وجھٰ‪ ،‬جيلر کٰ تاڪيد ڪيائون تہ کين محفوظ رکٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جن کٰ اھو الزام ملڻ تٰ‪ ،‬انھن کٰ اندر جٰ جيل ۾ وڌو ويو ۽ پنھنجن پيرن کٰ سڪل ۾ وڌو‪.‬‬

‫‪117‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪25‬اڌ رات جو پولس ۽ سيلس دعا گھري خدا جٰ واکاڻ ڪئٰ ۽ قيدين اھٰ ٻڌيون‪.‬‬ ‫‪26‬اوچتو اوچتو ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬جو جيل جا بنياد ٽٽٰ ويا‪ ،‬۽ َوري طور تٰ سڀ دروازا کوليا ويا ۽ ھر ھڪ جا بند کلٰ ويا‪.‬‬ ‫‪27‬جيل جو داروغہ ننڊ مان جاڳٰ پيو ۽ جيل جا دروازا ءکليل ڏسٰ پنھنجٰ تلوار ڪڍي پاڻ کٰ ماري اڏيائين‪ ،‬ڀانيو تہ قيدي ڀڄٰ ويا آھن‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اسين سڀ ھتٰ آھيون‪.‬‬ ‫‪28‬پر پولس وڏي واڪٰ رڙ ڪري چيو تہ ”پنھنجٰ پاڻ کٰ ڪوبہ نَصان نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پوِ ھن روشنٰ گھرائٰ اندر گھڙيو ۽ ڏڪندو آيو ۽ پولس ۽ سيلس جٰ اڳيان ڪري پيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ انھن کٰ ٻاھر ڪڍيائين ۽ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬مون کٰ اا ڪرڻ گھرجٰ اوتہ اوٽڪارو حاصل ڪجٰ؟‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آڻيو تہ تون ۽ تنھنجٰ گھر کٰ اوٽڪارو ملندو‪.‬‬ ‫‪31‬انھن چيو تہ ”خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪32‬انھن کيس خداوند جو ڪلم ٻڌايو ۽ انھن سڀنٰ کٰ جيڪٰ سندس گھر ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪33‬۽ ھو انھن کٰ رات جٰ ھڪڙي ڪلڪ وٺٰ ويو‪ ،‬۽ سندن پٽٰ ڌوئٰ ‪.‬۽ بپتسما ڏنٰ وئٰ‪ ،‬ھو ۽ سندس سڀ‪ ،‬سڌو سنئون‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ھو انھن کٰ پنھنجٰ گھر وٺٰ آيو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ اڳيان مانٰ رکيائين ۽ پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خدا تٰ ايمان آڻٰ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن ميجسٽريٽ آَيسرن کٰ موڪليائين تہ ”ھنن ماڻھن کٰ وڃڻ ڏيو‪.‬‬ ‫لِ موڪليو آھٰ‪ ،‬سو ھاڻٰ ھليو وڃ ۽ سلمتٰ ءِ سان‬ ‫‪36‬تنھنڪري جيل جٰ داروغہ پولس کٰ ھٰ چيو تہ ”مجسٽريٽن تو کٰ موڪل ڏيڻ ء‬ ‫ھليو وڃ‪.‬‬ ‫‪37‬پر پولس انھن کٰ چيو تہ ”ھنن اسان کٰ رومٰ ھجڻ ڪري بٰ ڏوھاري ماريو ۽ جيل ۾ وڌو ‪.‬۽ ھاڻٰ اا اھٰ اسان کٰ رازداري سان‬ ‫ٻاھر ڪڍي اڏيندا آھن؟ نه واقعٰ؛ پر انھن کٰ پاڻ اچڻ ڏيو ۽ اسان کٰ ٻاھر ڪڍڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪38‬۽ اھٰ ڳالھيون مئجسٽريٽ کٰ ٻڌايون‪ ،‬۽ اھٰ ڊڄٰ ويا‪ ،‬جڏھن انھن ٻڌو تہ اھٰ رومٰ آھن‪.‬‬ ‫‪39‬پوِ اھٰ آيا ۽ کين منٿ ڪيائون ۽ کين ٻاھر وٺٰ آيا ۽ گھريائون تہ شھر مان ھليو وڃن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬پوِ ھو جيل مان نڪري لديا جٰ گھر ۾ گھڙي ويا ۽ جڏھن انھن ڀائرن کٰ ڏٺو‪ ،‬تڏھن کين تسلٰ ڏنٰ ۽ روانا ٿيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھو امفپولس ۽ اپولونيا مان لنگھٰ ٿسلونيڪا ۾ آيا‪ ،‬جتٰ يھودين جٰ عبادت ⁠خانٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ پولس جيئن ھو انھن وٽ ويو ۽ ٽن سبت جٰ ڏينھن انھن سان صحيفن مان بحث ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ‪ ،‬جنھن جٰ آ ءِ اوھان کٰ تبليغ ڪريان ٿو‪،‬‬ ‫‪3‬کليل ۽ الزام‪ ،‬ته مسيح ضرور ڏک برداشت ڪيو‪ ،‬۽ مئلن مان جيئرو ٿٰ اٿيو ‪.‬۽ اھو‬ ‫ي‬ ‫اھو ئٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪4‬انھن مان ڪن ايمان آندو ۽ پولس ۽ سيلس سان گڏ رھيا ‪.‬۽ عَيدتمند يونانين جو ھڪ وڏو ميڙ‪ ،‬۽ وڏين عورتن مان ٿورڙا نه‪.‬‬ ‫‪5‬پر جن يھودين ايمان نہ آندو‪ ،‬سٰ حسد ۾ اچٰ ڪٰ بٰ ⁠شرم ماڻھن کٰ پاڻ ڏانھن وٺٰ ويا ۽ ھڪ ٽولٰ ءِ کٰ گڏ ڪري سڄٰ شھر ۾‬ ‫گوڙ مچائٰ اڏيائون‪ ،‬۽ ياسون جٰ گھر تٰ حملو ڪري کين ٻاھر ڪڍڻ جٰ ڪوشش ڪيائون ‪.‬ماڻھن ڏانھن‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن انھن کٰ نہ لڌو‪ ،‬تڏھن جيسن ۽ ڪن ڀائرن کٰ شھر جٰ حاڪمن ڏانھن وٺٰ ويا ۽ رڙيون ڪري چوڻ لڳا تہ ”جن دنيا کٰ الٽٰ‬ ‫ڪري اڏيو آھٰ‪ ،‬اھٰ ھتٰ بہ آيا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬جن کٰ جيسن مليو آھٰ‪ ،‬۽ اھٰ سڀيئٰ قيصر جٰ حڪم جٰ خلف آھن‪ ،‬چون ٿا تہ ھڪڙو ٻيو بادشاھہ آھٰ‪ ،‬ھڪڙو عيسٰ‪.‬‬ ‫‪8‬اھٰ اھٰ ڳالھيون ٻڌي ماڻھن ۽ شھر جٰ حاڪمن کٰ ڏاڍو پريشان ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن ھنن ياسون ۽ ٻئٰ جٰ حفاظت ورتٰ‪ ،‬تڏھن کين اڏي ڏنائين‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ڀائرن پولس ۽ سيلس کٰ رات جو بيريا ڏانھن روانو ڪيو‪ ،‬جيڪٰ اتٰ اچٰ يھودين جٰ عبادت ⁠خانٰ ۾ ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن ڪلم کٰ پوري ءِ تياري ءِ سان قبول ڪيو ۽ روزانو صحيفن ۾‬ ‫‪11‬اھٰ ٿسلونيڪا جٰ ماڻھن کان وڌيڪ معزز ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳوليندا رھيا‪ ،‬تہ اا اھٰ ائين آھن‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري انھن مان گھڻن ايمان آندو ‪.‬پڻ معزز عورتن مان جيڪٰ يونانٰ ھيون‪ ،‬۽ مردن مان‪ ،‬ڪجھه نه‪.‬‬ ‫‪13‬پر جڏھن ٿسلونيڪا جٰ يھودين کٰ خبر پيئٰ تہ پولس بيريا ۾ خدا جٰ ڪلم جٰ تبليغ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن اھٰ اتٰ بہ آيا ۽ ماڻھن کٰ‬ ‫ڀڙڪايو‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن ڀائرن پولس کٰ موڪليو تہ جيئن سمنڊ ڏانھن ھليو وڃٰ‪ ،‬پر سيلس ۽ تيمٿيس اتٰ ئٰ رھيا‪.‬‬ ‫‪15‬جنھن ماڻھو پولس کٰ ھلئٰ رھيا ھئا‪ ،‬سٰ کيس اٿينس ۾ وٺٰ آيا‪ ،‬۽ سيلس ۽ تيمٿيس کٰ حڪم مليو تہ ھو تمام تيزي ءِ سان ھن وٽ‬ ‫اچن‪ ،‬سو اتان روانا ٿٰ ويا‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن پولس اٿينس ۾ انھن جو انتظار ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھن شھر کٰ مڪمل طور تٰ بت پرستٰ جٰ ور چڙھٰ ڏٺو‪ ،‬سندس روح‬ ‫مٿس ڀرجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ يھودين سان‪ ،‬ديندار ماڻھن سان ۽ روز بازار ۾ انھن سان بحث ڪندو ھو‪ ،‬جيڪٰ ساڻس ملندا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ايپيڪيورين ۽ اسٽوڪس جا ڪٰ َلساَر ساڻس مليا ‪.‬۽ ڪن چيو‪” ،‬ھٰ بڪواس اا چوندو؟ ٻين کٰ‪ ،‬ھو عجيب ديوتا جو ھڪ‬ ‫ء‬ ‫مَرر ٿيڻ لڳٰ ٿو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھن انھن کٰ عيسى ۽ جيئري جيئري جٰ تبليغ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪19‬اھٰ کيس پڪڙي اريوپگس وٽ وٺٰ آيا ۽ چيائونس تہ ”اا اسان کٰ خبر پوي تہ ھٰ ءِ نئين تعليم ڪھڙي آھٰ‪ ،‬جنھن بابت تون چوين‬ ‫ٿو؟‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو تون ڪٰ عجيب ڳالھيون اسان جٰ ڪنن تٰ آڻين ٿو‪ ،‬تنھنڪري اسان کٰ خبر پوندي تہ انھن ڳالھين جو مطلب اا آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪٰ اتٰ رھيا ھئا‪ ،‬تن پنھنجو وقت ڪنھن ٻئٰ ڪم ۾ نه گذاريو‪ ،‬بلڪ ڪا نئين ڳالھ ٻڌائڻ يا ٻڌڻ ۾)‪.‬‬ ‫( ‪21‬سڀنٰ ايٿينين ۽ ڌارين ء‬ ‫‪22‬پوِ پولس مريخ جٰ ٽڪري ءِ جٰ وچ ۾ بيٺو ۽ چيو تہ ”اي ايٿينس جا ماڻھو‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ اوھين ھر ڪنھن ڳالھہ ۾ ڏاڍا وَا‬ ‫ء‬ ‫وارا آھيو‪.‬‬

‫‪118‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪23‬االِ ⁠جو جڏھن آ ءِ اتان لنگھٰ رھيو ھوس ۽ اوھان جون عَيدتون ڏٺم‪ ،‬تڏھن مون کٰ ھڪڙي قربان ⁠گاھہ نظر آئٰ‪ ،‬جنھن تٰ اھو‬ ‫ء‬ ‫لکيل آھٰ‪” ،‬اءھو اڻڄاتل خدا ڏانھن ‪.‬تنھنڪري جنھن جٰ اوھين نادانٰ ءِ سان پوڄا ٿا ڪريو‪ ،‬تنھن جو آ ءِ اوھان کٰ بيان ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫‪24‬خدا جنھن دنيا ۽ ان ۾ موجود سڀ شيون ٺاھيو‪ ،‬اھو ڏسٰ ٿو ته ھو آسمان ۽ زمين جو پالڻھار آھٰ‪ ،‬ھٿن سان ٺھيل مندرن ۾ نہ رھندو‪.‬‬ ‫شِٰ جٰ ضرورت ھئٰ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھو سڄٰ زندگٰ‪،‬‬ ‫‪25‬نه ئٰ ماڻھن جٰ ھٿن سان عبادت ڪئٰ ويندي آھٰ‪ ،‬ڄڻڪ کيس ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫سانس ۽ سڀ شيون ڏئٰ ٿو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ھڪڙي رت مان ماڻھن جٰ سڀنٰ قومن کٰ زمين جٰ مٿااري تٰ رھڻ لِ ٺاھيو آھٰ‪ ،‬۽ مَرر ڪيل وقت کان اڳ مَرر ڪيو‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ انھن جٰ رھائش جون حدون‪.‬‬ ‫لِ تہ اھٰ کيس محسوس ڪن ۽ کيس ڳولين‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو اسان مان ھر ڪنھن کان پري‬ ‫لِ تہ اھٰ خداوند کٰ ڳولين‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪27‬انھٰ ءِ ء‬ ‫نہ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھن ۾ اسين رھون ٿا‪ ،‬ھلون ٿا‪ ،‬۽ اسان جو وجود آھٰ ‪.‬جيئن ته توھان جٰ ڪجھه شاعرن پڻ چيو آھٰ ته‪ ،‬اسان پڻ سندس‬ ‫ء‬ ‫اولد آھيون‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ جيئن اسين خدا جا اولد آھيون‪ ،‬تنھنڪري اسان کٰ اھو نہ سمجھڻ گھرجٰ تہ خدا سون‪ ،‬چاندي ءِ يا پٿر جھڙو آھٰ‪ ،‬جيڪو انسان‬ ‫ء‬ ‫جٰ َن ۽ اوزار سان ٺھيل آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ھن جاھلٰ ءِ جٰ زمانٰ ۾ خدا اکيون ٻوٽٰ اڏيون ‪.‬پر ھاڻٰ حڪم ڪري ٿو سڀنٰ ماڻھن کٰ جتٰ ڪٿٰ توبه ڪن‪:‬‬ ‫‪31‬االِ ⁠جو ھن ھڪڙو ڏينھن مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬جنھن ۾ ھو انھٰ ءِ ماڻھو ءِ جٰ وسيلٰ دنيا جو انصاف ڪندو‪ ،‬جنھن کٰ ھن مَرر‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھٰ ‪.‬جنھن جٰ ھن سڀنٰ ماڻھن کٰ يَين ڏياريو آھٰ‪ ،‬جنھن ۾ ھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪32‬جڏھن انھن مئلن جٰ جيئري ٿيڻ بابت ٻڌو‪ ،‬تڏھن ڪن ٺٺوليون ڪيون ۽ ڪن چيو تہ ”اسين تو کٰ ھن معاملٰ تٰ وري ٻڌنداسين‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ پولس انھن مان ھليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬تڏھن بہ ڪٰ ماڻھو مٿس کلڻ لڳا ۽ ايمان ڪيائون‪ ،‬جن ۾ ڊيونيسيئس اريوپگيٽ ھو‪ ،‬ڊماريس نالٰ ھڪڙي عورت ۽ ٻيا ساڻن گڏ ھئا‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫پوِ پولس اٿينس مان روانو ٿٰ ڪرنٿس ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫‪2‬۽ اڪول نالٰ ھڪڙو يھودي ڏٺائين‪ ،‬جيڪو پونٽس ۾ ڄائو ھو‪ ،‬۽ تازو ئٰ اٽلٰ ءِ مان پنھنجٰ زال پرسڪل سان آيو ھو( ‪.‬ااڪاڻ ته‬ ‫ڪلڊيئس سڀنٰ يھودين کٰ روم مان وڃڻ جو حڪم ڏنو ھو )‪:‬۽ وٽن آيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ااڪاڻ ⁠تہ ھو ھڪڙو ئٰ ھنر وارو ھو‪ ،‬ھو انھن سان گڏ رھيو‪ ،‬۽ ٺاھيو ويو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھٰ خيما ٺاھيندڙ ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬ھو ھر سبت جٰ ڏينھن عبادت ⁠خانٰ ۾ بحث ڪندو ھو ۽ يھودين ۽ يونانين کٰ سمجھائيندو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن سيلس ۽ تيمٿيس مڪدونيا مان آيا‪ ،‬تڏھن پولس روح ۾ دٻجٰ ويو ۽ يھودين کٰ شاھدي ڏنٰ تہ‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جڏھن انھن پاڻ ۾ مخالفت ڪئٰ ۽ گاريون ڏنيون‪ ،‬تڏھن ھن پنھنجا ڪپڙا لھٰ کين چيو تہ ”اوھان جو رت اوھان جٰ ئٰ مٿٰ تٰ ھجٰ ‪.‬‬ ‫آ ءِ پاڪ آھيان ‪:‬ھاڻٰ کان وٺٰ آ ءِ غير قومن ڏانھن ويندس‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھو اتان روانو ٿٰ ھڪڙي ماڻھو ءِ جٰ گھر ويو‪ ،‬جنھن جو نالو يوسٽس ھو‪ ،‬جيڪو خدا جٰ عبادت ڪندو ھو‪ ،‬جنھن جو گھر‬ ‫ء‬ ‫عبادت ⁠خانٰ سان ملندو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ڪرسپس‪ ،‬عبادت ⁠گاھہ جٰ سردار‪ ،‬پنھنجٰ سڄٰ گھر سان گڏ خداوند تٰ ايمان آندو ‪.‬۽ ڪرنٿين جٰ ڪيترن ئٰ ٻڌي ايمان آندو‪ ،‬۽‬ ‫بپتسما ورتٰ‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ خداوند پولس کٰ رات جو رويا ۾ چيو تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬پر ڳالھايو ۽ چپ نه ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن شھر ۾ مون وٽ گھڻا ماڻھو آھن‪.‬‬ ‫لِ تيار نہ ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو آ ءِ تو سان گڏ آھيان‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو تو کٰ ايذا ءِ رسائڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ھو اتٰ ھڪ سال اھ مھينا رھٰ‪ ،‬انھن جٰ وچ ۾ خدا جو ڪلم ٻڌائيندو رھيو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن گليو اخيا جو نائب ھو‪ ،‬تڏھن يھودين پولس جٰ خلف ھڪٻئٰ سان بْاوت ڪئٰ ۽ کيس ڪورٽ ۾ وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫لِ قائل ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو شريعت جٰ خلف آھٰ‪.‬‬ ‫‪13‬ھن چيو تہ ”ھٰ ماڻھو ماڻھن کٰ خدا جٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪14‬جڏھن پولس پنھنجو وات کولٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن گيليو يھودين کٰ چيو تہ ”جيڪڏھن اھا ڳالھہ غلط ھجٰ ھا تہ اي يھوديو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ‬ ‫برداشت ڪرڻ گھران ھا‪.‬‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن اھو سوال لفظن ۽ نالن جو آھٰ ۽ توھان جٰ شريعت جو‪ ،‬توھان ان کٰ ڏسو ‪.‬او ته مان اھڙن معاملن جو ڪو به جج نه‬ ‫ٿيندس‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن انھن کٰ عدالت جٰ تخت تان لھٰ اڏيو‪.‬‬ ‫‪17‬تڏھن سڀيئٰ يونانٰ عبادت ⁠خانٰ جٰ سردار سوسٿنيس کٰ پڪڙي عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ اڳيان ماريا ‪.‬۽ گليلو انھن شين مان ڪنھن‬ ‫جٰ به پرواھه نه ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ ڀائرن کان موڪل وٺٰ شام ڏانھن ھليو ويو ۽ ساڻس گڏ پرسڪل ۽ اڪيليا ‪.‬ڪنچريا‬ ‫پوِ پولس اتٰ ڪجھہ وقت رھيو ۽ ء‬ ‫‪18‬انھٰ ءِ کان ء‬ ‫۾ پنھنجو مٿو ڪٽيو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھن ھڪ واعدو ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ ھو اءَسس ۾ آيو ۽ انھن کٰ اتٰ ئٰ اڏي ويو‪ ،‬پر ھو پاڻ عبادت ⁠خانٰ ۾ ويو ۽ يھودين سان بحث ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬جڏھن ھنن چاھيو تہ ھو ساڻن گھڻو وقت تري‪ ،‬تڏھن ھن راضٰ نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪21‬پر انھن کٰ الوداع چوڻ لڳا تہ ”مون کٰ ھر طرح سان ھٰ ءِ عيد ملھائڻ گھرجٰ جيڪا يروشلم ۾ اچٰ ٿٰ‪ ،‬پر جيڪڏھن خدا گھريو تہ‬ ‫آ ءِ اوھان ڏانھن موٽٰ ايندس ‪.‬۽ ھو اءَسس کان جھاز روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن ھو قيصريہ ۾ پھتو ۽ مٿٰ چڙھٰ ڪليسيا کٰ سلم ڪري ھيٺ انتاخيا ڏانھن ويو‪.‬‬ ‫پوِ ھو ھليو ويو ۽ گلتيہ ۽ َروگيا جٰ سڄٰ ملڪ ۾ پھريائين ۽ سڀنٰ شاگردن کٰ مضبوط ڪندو ويو‪.‬‬ ‫‪23‬اتٰ ڪجھ وقت گذارڻ کان ء‬

‫‪119‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪24‬اپلوس نالٰ ھڪڙو يھودي‪ ،‬جيڪو اليگزينڊرريا ۾ ڄائو ھو‪ ،‬جيڪو َصاحت وارو ۽ صحيفن ۾ زبردست ھو‪ ،‬اءَسس ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪25‬ھن ماڻھو ءِ کٰ خداوند جٰ واٽ ۾ سيکاريو ويو ھو ‪.‬۽ روح ۾ پرجوش ٿٰ‪ ،‬ڳالھائيندو ھو ۽ دل سان خداوند جون شيون سيکاريندو ھو‪،‬‬ ‫صرف يوحنا جٰ بپتسما جٰ ڄاڻ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ دليري ءِ سان ڳالھائڻ لڳو‪ ،‬جنھن جٰ ڳالھہ اڪول ۽ پرسڪل ٻڌا‪ ،‬تڏھن کيس پاڻ وٽ وٺٰ ويا ۽ کيس خدا‬ ‫ء‬ ‫جٰ واٽ وڌيڪ چڱٰ ءِ طرح بيان ڪيائون‪.‬‬ ‫لِ روانو ڪيو ويو‪ ،‬تڏھن ڀائرن شاگردن کٰ نصيحت ڪندي لکيو تہ ”جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن انھن جٰ‬ ‫‪27‬جڏھن ھن کٰ اخيا ڏانھن وڃڻ ء‬ ‫گھڻٰ مدد ڪئٰ جن ايمان آندو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھن يھودين کٰ ڏاڍي ءِ زور سان قائل ڪيو‪ ،‬۽ انھٰ ءِ ڪري پڌري ءِ لکت ۾ ڏيکاريائين تہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫‪1‬جڏھن اپلوس ڪرنٿس ۾ ھو‪ ،‬تڏھن پولس مٿاھين علئَن مان لنگھٰ اءَسس ۾ آيو ۽ اتٰ ڪٰ شاگرد ڏٺائين‪.‬‬ ‫‪2‬ھن انھن کٰ چيو تہ ”اا اوھان کٰ پاڪ روح مليو آھٰ جڏھن کان اوھان ايمان آندو آھٰ؟ َءَءا ءل لءهء” ‪:‬اسان ايترو نه ٻڌو آھٰ جو ڪو‬ ‫پاڪ روح آھٰ يا نه‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ اوھان ڪھڙي ءِ تٰ بپتسما ڏنٰ ھئٰ؟ ۽ چيائون‪ ،‬يوحنا جٰ بپتسما ڏانھن‪.‬‬ ‫‪َ3‬ءَءا ءل لءهء” ء‬ ‫لِ تہ ماڻھن کٰ چيو تہ ’انھن کٰ انھٰ ءِ تٰ ايمان آڻڻ گھرجٰ‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫‪4‬پوِ پولس‬ ‫”يحٰ سچ ⁠پچ توبھہ جٰ بپتسما ڏنٰ ھئٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ‪.‬‬ ‫جيڪو سندس پٺيان اچڻ وارو آھٰ‪ ،‬يعنٰ‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ تٰ بپتسما ورتٰ‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن انھن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جڏھن پولس پنھنجا ھٿ مٿن رکيا تہ مٿن پاڪ روح نازل ٿيو ‪.‬۽ اھٰ ٻوليون ڳالھائٰ رھيا ھئا ۽ اڳڪٿٰ ڪندا ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ سڀ ماڻھو اٽڪل ٻارھن ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ھو عبادت ⁠خانٰ ۾ ويو ۽ ٽن مھينن تائين دليري ءِ سان ڳالھائيندو رھيو ۽ خدا جٰ بادشاھت بابت ڳالھيون ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پر جڏھن مختلف ماڻھن سختٰ ءِ سان ايمان نہ آندو ۽ ماڻھن جٰ اڳيان انھٰ ءِ ڳالھہ کٰ بڇڙو چوڻ لڳو‪ ،‬تڏھن ھو انھن کان روانو ٿٰ ويو‬ ‫۽ شاگردن کٰ جدا ڪندو رھيو‪ ،‬روزانو ھڪڙي ٽائرنس جٰ مدرسٰ ۾ بحث ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫عيسٰ جو‬ ‫‪10‬۽ اھو سلسلو ٻن سالن تائين جاري رھيو ‪.‬انھٰ ءِ ڪري جيڪٰ ايشيا ۾ رھندا ھئا تن سڀنٰ يھودين توڙي يونانين خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪلم ٻڌو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ خدا پولس جٰ ھٿن سان خاص معجزا ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري ھن جٰ بدن مان بيمار رومال يا تہبند ڏانھن لٿو ويو تہ انھن مان بيماريون دور ٿٰ ويون ۽ انھن مان ڀوت نڪري ويا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ سان سڏي چيائين تہ ”اسين‬ ‫‪13‬تڏھن ڪجھ ڀوتن يھودين‪ ،‬جن کٰ ڀوت ڀوت ھو‪ ،‬وٺٰ آيا‪ ،‬جن کٰ ڀوت ھئا‪ ،‬تن کٰ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسٰ جو قسم ٿا ڏيون‪ ،‬جنھن جٰ پولس تبليغ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫اوھان کٰ انھٰ ءِ‬ ‫ي‬ ‫‪14‬ھڪڙي سڪيوا جا ست پٽ ھئا‪ ،‬ھڪڙو يھودي ۽ سردار ڪاھنن جو‪ ،‬جن ائين ڪيو‪.‬‬ ‫عيسٰ کٰ سڃاڻان ٿو ۽ پولس کٰ بہ ڄاڻان ٿو ‪.‬پر تون ڪير آھين؟‬ ‫‪15‬تنھن تٰ ڀوت وراڻيو تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪16‬جنھن ماڻھو ءِ ۾ ڀوت مٿن ٽپو ڏئٰ مٿن غالب اچٰ ويو‪ ،‬سو اھٰ انھٰ ءِ گھر مان ننگا ۽ زخمٰ حالت ۾ ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ نالٰ جٰ واکاڻ‬ ‫‪17‬اھا ڳالھہ اءَسس ۾ رھندڙ سڀنٰ يھودين ۽ يونانين کٰ بہ خبر ھئٰ ‪.‬۽ انھن سڀنٰ تٰ خوف اچٰ ويو‪ ،‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪئٰ وئٰ‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ڪيترائٰ ايمان آڻيندڙ آيا‪ ،‬اقرار ڪيو ۽ پنھنجا ڪم ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪19‬انھن مان گھڻا جيڪٰ عجيب ھنر استعمال ڪندا ھئا‪ ،‬تن پنھنجا ڪتاب گڏ ڪيا ۽ سڀنٰ ماڻھن جٰ اڳيان ساڙي اڏيائون‪ ،‬۽ انھن جٰ‬ ‫قيمت ڳڻائٰ‪ ،‬پنجاھ ھزار چاندي ءِ جا سڪا ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪20‬اھڙي ءِ طرح خدا جو ڪلم زور سان وڌيو ۽ غالب ٿيو‪.‬‬ ‫پوِ پولس روح ۾ ارادو ڪيو تہ جڏھن ھو مڪدونيا ۽ اخيا مان لنگھٰ يروشلم ڏانھن ھليو تہ ”مون کٰ اتٰ‬ ‫‪21‬اھٰ ڳالھيون ختم ٿيڻ کان ء‬ ‫پوِ روم بہ ضرور ڏسڻو آھٰ‪.‬‬ ‫وڃڻ کان ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري ھن انھن مان ٻن کٰ مڪدونيا موڪليو‪ ،‬جيڪٰ سندس خدمت ڪندا ھئا‪ ،‬ٽموٿيس ۽ ارسٽس ‪.‬پر ھو پاڻ ايشيا ۾ ھڪ موسم‬ ‫تائين رھيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ساڳئٰ وقت انھٰ ءِ رستٰ ۾ ڪابہ گھٽتائٰ پيدا نہ ٿٰ‪.‬‬ ‫لِ چاندي ءِ جا ٺڪر ٺاھيو ھو‪ ،‬سو ڪاريگرن کٰ ڪوبہ‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو ديميٽريس نالٰ ھڪڙو چاندي ءِ جو ڪم ڪندڙ‪ ،‬جنھن ڊيانا ء‬ ‫ء‬ ‫َائدو ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬جنھن کٰ ھن جھڙي ڪم جٰ پورھيتن سان گڏ سڏي چيو تہ ”سائين‪ ،‬توھان کٰ خبر آھٰ تہ انھٰ ءِ ڌنڌي سان اسان جو مال آھٰ‪.‬‬ ‫سواِ اوھين ڏسو ۽ ٻڌو ٿا تہ اڪيلٰ اءَسس ۾ ئٰ نہ پر سڄٰ ايشيا ۾ ھن پولس ڪيترن ئٰ ماڻھن کٰ سمجھايو ۽ ڦري اڏيو‬ ‫‪26‬انھٰ ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫آھٰ‪ ،‬۽ چوندا آھن تہ اھٰ خدا نه آھن‪ ،‬جيڪٰ ھٿن سان ٺاھيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪27‬انھٰ ءِ ڪري نہ رڳو اھو پر اسان جٰ ھٿ کٰ به خطري ۾ پئجٰ ويو ‪.‬پر اھو به ته عظيم ديوي ڊيانا جٰ مندر کٰ حَير قرار ڏنو‬ ‫وڃٰ‪ ،‬۽ ھن جٰ عظمت کٰ تباھه ڪيو وڃٰ‪ ،‬جنھن کٰ سڄٰ ايشيا ۽ دنيا پوڄٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪28‬جڏھن انھن اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن ڪاوڙ ۾ ڀرجٰ ويا ۽ رڙ ڪري چيائونس تہ ”وڏي آھٰ ڊانا آَسيس جٰ‪.‬‬ ‫‪29‬سڄو شھر گوڙ ۾ پئجٰ ويو ۽ مڪدونيا جٰ ماڻھن گائيس ۽ ارسٽارخس کٰ پڪڙي‪ ،‬جيڪٰ سفر ۾ پولس جا ساٿٰ ھئا‪ ،‬سٰ ھڪدم ٿيٽر‬ ‫ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن پولس ماڻھن ۾ داخل ٿيڻ گھريو‪ ،‬تڏھن شاگردن کيس تڪليف نہ ڏنٰ‪.‬‬

‫‪120‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪31‬۽ ايشيا جٰ سردارن مان ڪٰ ماڻھو‪ ،‬جيڪٰ سندس دوست ھئا‪ ،‬سٰ ھن ڏانھن موڪليا‪ ،‬۽ عرِ ڪيائون تہ ھو ڊراما ۾ وڃڻ جٰ‬ ‫جرئت نہ ڪري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مجمَ اجايو ويو ھو ‪.‬۽ وڌيڪ حصو نه ڄاڻندا ھئا او ته اھٰ گڏ ٿيا‬ ‫ڳالھ‪،‬‬ ‫ٻٰ‬ ‫ڪنھن‬ ‫۽‬ ‫ڪئٰ‬ ‫ڳالھہ‬ ‫ھڪ‬ ‫ڪن‬ ‫‪32‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ انھن سڪندر کٰ ميڙ مان ڪڍي‪ ،‬يھودين کيس اڳيان ڪيو ‪.‬۽ اليگزينڊر ھٿ سان اشارو ڪيو‪ ،‬۽ ماڻھن کٰ پنھنجو دَاع ڪيو ھا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬پر جڏھن انھن کٰ خبر پئٰ تہ ھو ھڪڙو يھودي آھٰ‪ ،‬تڏھن ٻن ڪلڪن جٰ مفاصلٰ تٰ سڀنٰ ھڪ آواز ٿٰ رڙ ڪري چيو‬ ‫تہ ”اَسيس جٰ ديانا عظيم آھٰ‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن شھر جٰ مالڪ ماڻھن کٰ تسلٰ ڏنٰ‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ”اي اءَسس جا ماڻھو‪ ،‬اھو ڪھڙو ماڻھو آھٰ جنھن کٰ خبر نہ ھجٰ تہ‬ ‫اءَسس جو شھر وڏي ديوي ڊيانا جٰ پوڄا ڪندڙ آھٰ ۽ انھٰ ءِ بت جٰ پوڄا ڪندڙ آھٰ‪ ،‬جيڪا جپسين کان ھيٺ ڪري پئٰ ‪.‬؟‬ ‫‪36‬پوِ جڏھن اھٰ ڳالھيون خلف ڳالھائٰ نہ ٿيون سگھجن‪ ،‬تڏھن اوھان کٰ ءچپ رھڻ گھرجٰ ۽ جلدبازي ءِ سان ڪجھ نہ ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬االِ ⁠جو اوھين انھن ماڻھن کٰ ھتٰ وٺٰ آيا آھيو‪ ،‬جيڪٰ نڪٰ ڪليسيا جا ڌاڙيل آھن ۽ نڪٰ اوھان جٰ ديوي ءِ جٰ ڪفر بڪندڙ‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪38‬تنھنڪري جيڪڏھن ديميتريس ۽ ھن سان گڏ ڪاريگرن کٰ ڪنھن ماڻھو ءِ جٰ خلف ڪو معاملو آھٰ‪ ،‬تہ شريعت کليل آھٰ ۽ نمائندا‬ ‫آھن‪ ،‬تہ اھٰ ھڪٻئٰ کٰ ظاھر ڪن‪.‬‬ ‫‪39‬پر جيڪڏھن توھان ڪنھن ٻئٰ معاملٰ بابت پڇو‪ ،‬اھو ھڪڙي قانونٰ مجلس ۾ طئٰ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪40‬االِ ⁠جو اسان کٰ خطرو آھٰ تہ ھن ڏينھن جٰ ھڙتال جٰ ڪري اسان کٰ سوال ڪيو وڃٰ‪ ،‬ان ڪري ڪوبہ سبب ڪونھٰ جو‬ ‫ء‬ ‫اسين ھن گڏجاڻٰ ءِ جو حساب ڏيئٰ سگھون‪.‬‬ ‫‪41‬پوِ جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن مجلس کٰ برطرف ڪري اڏيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھڙتال ختم ٿٰ تہ پولس شاگردن کٰ پاڻ وٽ گھرايو ۽ کين ڀاڪر پائٰ مڪدونيا ڏانھن ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھو انھن حصن تٰ پھتو ۽ کين ڏاڍي نصيحت ڪيائين‪ ،‬تڏھن ھو يونان ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اتٰ ٽٰ مھينا رھيو ‪.‬۽ جڏھن يھودي سندس انتظار ۾ بيٺا ھئا‪ ،‬جيئن ھو شام ڏانھن ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھن مڪدونيا مان‬ ‫موٽڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ساڻس گڏ ايشيا سوپٽر بيريا ۾ ويو ‪.‬۽ ‪Aristarchus ،Thessalonians‬۽ ‪Secundus‬؛ ۽ گيئس آف ڊربٰ‪ ،‬۽ ٽموٿيس؛ ۽ ايشيا‪،‬‬ ‫ٽائڪڪس ۽ ٽروَيمس‪.‬‬ ‫لِ تروآس ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬اھٰ اڳٰ ئٰ اسان ء‬ ‫پوِ روانا ٿياسين ۽ پنجن ڏينھن ۾ تروآس ۾ انھن وٽ پھتاسين ‪.‬جتٰ ست ڏينھن‬ ‫‪6‬۽ اسان َلپٰ کان بٰ ⁠خميري مانٰ ءِ جٰ ڏينھن کان ء‬ ‫رھياسين‪.‬‬ ‫لِ تيار آھٰ ‪.‬۽ پنھنجٰ‬ ‫لِ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏھن پولس انھن کٰ منادي ڪئٰ تہ سڀاڻٰ وڃڻ ء‬ ‫‪7‬ھفتٰ جٰ پھرين ڏينھن تٰ جڏھن شاگرد مانٰ ٽوڙڻ ء‬ ‫تَرير اڌ رات تائين جاري رکٰ‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مٿئين ڪمري ۾ ڪيتريون ئٰ روشنيون ھيون‪ ،‬جتٰ اھٰ گڏ ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬اءتٰ ھڪڙي دري ءِ ۾ ويھٰ رھيو ھڪڙو نوجوان‪ ،‬جنھن جو نالو يوتيخس ھو‪ ،‬سو اونھٰ ننڊ ۾ پئجٰ ويو ۽ پولس جيئن ئٰ گھڻو وقت‬ ‫تبليغ ڪري رھيو ھو‪ ،‬تڏھن ھو ننڊ ۾ پئجٰ ويو ۽ ٽئين ماڙ تان ھيٺ ڪري پيو ۽ مئل مٿٰ کنيو ويو‪.‬‬ ‫‪10‬تنھن تٰ پولس ھيٺ لھٰ ويو ۽ کيس ڀاڪر پائٰ چيائين تہ ”پنھنجٰ تڪليف نہ ڪريو ‪.‬ااڪاڻ ته ھن جٰ زندگٰ ھن ۾ آھٰ‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ جڏھن ھو وري اٿٰ آيو ۽ مانٰ ٽوڙي‪ ،‬کاڌو کائٰ‪ ،‬گھڻٰ دير تائين ڳالھائيندو رھيو‪ ،‬ايتري تائين جو ڏينھن جٰ پڄاڻٰ ءِ تائين ھو‬ ‫ء‬ ‫ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انھن جوان کٰ جيئرو آندو‪ ،‬پر ٿوري به تسلٰ نه ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن پاڻ کٰ‬ ‫‪13‬پوِ اسان اڳٰ ئٰ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ آسوس ڏانھن روانا ٿياسين‪ ،‬اتٰ پولس کٰ وٺٰ وڃڻ جو ارادو ڪيو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ھلڻ ء‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اسان سان اسوس ۾ مليو‪ ،‬تڏھن اسان کيس اندر وٺٰ آياسين ۽ مٽيلينٰ ۾ آياسين‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ اسان اءتان جھاز پھتاسين ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ چيوس وٽ پھتاسين ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن اسان ساموس ۾ پھتاسين ۽ ٽروگيليم ۾ ترسياسين ‪.‬۽ ٻئٰ‬ ‫ء‬ ‫ڏينھن تٰ اسان مليتس پھتاسين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪڏھن‬ ‫االِ ⁠جو ھو ايشيا ۾ وقت نہ گذاريندو‪،‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو پولس پڪو ارادو ڪيو ھو تہ اءَسس وٽان جھاز ڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ جلدبازي ڪئٰ‪.‬‬ ‫ممڪن ھجٰ تہ پينتيڪوست جٰ ڏينھن يروشلم پھچڻ ء‬ ‫‪17‬۽ مليتس مان اءَسس ڏانھن موڪليائين ۽ ڪليسيا جٰ بزرگن کٰ سڏيائين‪.‬‬ ‫پوِ ڪھڙي ءِ‬ ‫‪18‬جڏھن اھٰ وٽس آيا‪ ،‬تڏھن ھن کين چيو تہ ”اوھان کٰ خبر آھٰ تہ پھرين ڏينھن کان جڏھن آ ءِ ايشيا ۾ آيو آھيان‪ ،‬تنھن کان ء‬ ‫طرح ھر موسم ۾ اوھان سان گڏ رھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪19‬يھودين جٰ انتظار ۾ رھڻ جٰ ڪري مون کٰ تمام گھڻا ڳوڙھا‪ ،‬۽ آزمائشون‪ ،‬جيڪٰ مون کٰ ڏکيا آھن‪ ،‬تمام عاجزي سان خداوند جٰ‬ ‫خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ مون ڪھڙي ءِ طرح ڪجھہ پوئتٰ نہ رکيو جيڪو توھان جٰ َائدي واري ھو‪ ،‬پر توھان کٰ ڏيکاريو اٿم‪ ،‬۽ توھان کٰ عام طور تٰ‬ ‫۽ گھر گھر سيکاريو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح تٰ ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫۽‬ ‫ڪريو‬ ‫توبھہ‬ ‫ڏانھن‬ ‫خدا‬ ‫تہ‬ ‫ڏيو‬ ‫گواھٰ‬ ‫بہ‬ ‫کٰ‬ ‫‪21‬يھودين ۽ يونانين‬ ‫ي‬

‫‪121‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪22‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان يروشلم ڏانھن روح ۾ پابند آھيان‪ ،‬اھو نہ ڄاڻان ٿو ته اتٰ مون سان اا ٿيندو‪.‬‬ ‫‪23‬پر پاڪ روح ھر شھر ۾ شاھدي ڏئٰ ٿو تہ مون کٰ بندن ۽ مصيبتن سان گڏ رھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ پنھنجٰ ڪم‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫سمجھٰ‪،‬‬ ‫پياري‬ ‫لِ‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫‪24‬پر انھن مان ڪابہ ڳالھہ مون کٰ ھلئٰ نہ ٿٰ‪ ،‬۽ نڪٰ مون کٰ پنھنجٰ جان‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ خدا جٰ َضل جٰ‬ ‫کٰ خوشٰ ءِ سان پورو ڪريان‪ ،‬۽ انھٰ ءِ خدمت کٰ‪ ،‬جيڪا مون کٰ خداوند‬ ‫عيسٰ جٰ طرَان ملٰ آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫خوشخبري ءِ جٰ شاھدي ڏيان‪. .‬‬ ‫‪25‬۽ ھاڻٰ‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ اوھين سڀ جن مان آ ءِ خدا جٰ بادشاھت جٰ منادي ڪندو رھيو آھيان‪ ،‬سو منھنجو منھن وري نہ‬ ‫ڏسندو‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنڪري آ ءِ اوھان کٰ اڄ ڏينھن تائين ٻڌايان ٿو تہ آ ءِ سڀنٰ ماڻھن جٰ رت کان پاڪ آھيان‪.‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو مون اوھان کٰ خدا جٰ سڀنٰ صلحن جٰ بيان ڪرڻ کان انڪار ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تنھنڪري پنھنجو پاڻ ڏانھن ۽ انھٰ ءِ سڄٰ ڌڻ ڏانھن‪ ،‬جنھن تٰ پاڪ روح اوھان کٰ نگران مَرر ڪيو آھٰ‪ ،‬خدا جٰ ڪليسيا کٰ‬ ‫لِ‪ ،‬جنھن کٰ ھن پنھنجٰ رت سان خريد ڪيو آھٰ‪ ،‬خبردار رھجو‪.‬‬ ‫کارائڻ ء‬ ‫پوِ ڏکوئيندڙ بگھڙ اوھان ۾ داخل ٿيندا‪ ،‬جيڪٰ رڍن کٰ نہ بخشيندا‪.‬‬ ‫‪29‬االِ ⁠جو مون کٰ اھا خبر آھٰ تہ منھنجٰ وڃڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬تنھنڪري اوھان مان ماڻھو اٿندا‪ ،‬جيڪٰ غلط ڳالھيون ڪندا‪ ،‬شاگردن کٰ انھن جٰ پٺيان اڪيندا‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري خبردار رھجو ۽ ياد رکو تہ ٽن سالن جٰ عرصٰ ۾ مون ھر ھڪ کٰ رات ۽ ڏينھن ڳوڙھا ڳاڙيندي ڊيڄارڻ بند نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪32‬ھاڻٰ‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کٰ خدا جٰ حوالٰ ڪريان ٿو ۽ سندس َضل جٰ ڪلم ڏانھن‪ ،‬جيڪو اوھان کٰ ٺاھڻ جٰ قابل آھٰ‪ ،‬۽ اوھان‬ ‫کٰ انھن سڀنٰ جٰ وچ ۾ ميراث ڏئٰ‪ ،‬جيڪٰ پاڪ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪33‬مون ڪنھن ماڻھو ءِ جٰ چاندي ءِ‪ ،‬سون يا ڪپڙن جو للچ نہ ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪34‬ھائو‪ ،‬توھان پاڻ کٰ ڄاڻو ٿا‪ ،‬ته انھن ھٿن منھنجٰ ضرورتن جٰ خدمت ڪئٰ آھٰ‪ ،‬۽ انھن لِ جيڪٰ مون سان گڏ ھئا‪.‬‬ ‫عيسٰ جا‬ ‫‪35‬مون اوھان کٰ اھو سڀ ڪجھہ ڏيکاريو آھٰ تہ ڪھڙي ءِ طرح محنت ڪري ڪمزورن جٰ مدد ڪرڻ گھرجٰ ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫اھٰ لفظ ياد رکو‪ ،‬جيڪٰ ھن چيو ھو تہ ”لھڻ کان ڏيڻ وڌيڪ سڳورو آھٰ‪.‬‬ ‫‪36‬جڏھن ھن اھٰ ڳالھيون ڪيون‪ ،‬تڏھن گوڏن ڀر ڪري انھن سڀنٰ سان گڏ دعا گھريائين‪.‬‬ ‫‪37‬اھٰ سڀ روئٰ روئٰ‪ ،‬پولس جٰ ڳچٰ ءِ تٰ ڪري کيس چميائون‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪٰ ھن چيو‪ ،‬تہ اھٰ سندس منھن وري نہ ڏسن ‪.‬۽ اھٰ ساڻس گڏ ٻيڙيِ ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪38‬سڀ کان وڌيڪ ڏک ٿيو انھن ڳالھين ء‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو اسان کان پوِ حاصل ڪيو ويو‪ ،‬۽ اسان کٰ شروع ڪيو ويو‪ ،‬اسين سڌو رستو وٺٰ ڪوس ڏانھن آياسين‪ ،‬۽ ٻئٰ ڏينھن‬ ‫روڊس ڏانھن‪ ،‬۽ اتان کان پيٽارا ڏانھن‪.‬‬ ‫‪َ2‬نيڪيا ڏانھن ھڪڙي ٻيڙي ءِ کٰ لھندي‪ ،‬اسين انھٰ ءِ ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اتٰ ٻيڙي ءِ‬ ‫‪3‬جڏھن اسان قبرص کٰ ڳولٰ لڌوسين‪ ،‬تڏھن ان کٰ کاٻٰ پاسٰ اڏي شام ڏانھن روانا ٿياسين ۽ صور ۾ پھتاسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کٰ پنھنجو بار کڻڻو ھو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اسان اتٰ ست ڏينھن ترسياسين‪ ،‬جن پولس کٰ پاڪ روح جٰ وسيلٰ چيو تہ ”ھن کٰ يروشلم ڏانھن نہ وڃڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬جڏھن اھٰ ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن اتان روانا ٿياسين ‪.‬۽ اھٰ سڀيئٰ اسان کٰ پنھنجٰ رستٰ تٰ وٺٰ آيا‪ ،‬زالن ۽ ٻارن سميت‪ ،‬تان جو اسين‬ ‫شھر کان ٻاھر نڪتاسين‪ ،‬۽ ڪناري تٰ گوڏن ڀر ڪري دعا گھرياسين‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن اسان ھڪ ٻئٰ کان موڪلئٰ ورتٰ‪ ،‬تڏھن اسان ٻيڙي ءِ تٰ چڙھياسين ‪.‬۽ اھٰ وري گھر موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اسين صور کان پھتاسين‪ ،‬تڏھن پٿلميس ۾ آياسين ۽ ڀائرن کٰ سلم ڪري ھڪڙي ڏينھن انھن سان گڏ رھياسين‪.‬‬ ‫‪8‬ٻئٰ ڏينھن تٰ اسين جيڪٰ پولس جٰ ٽولٰ مان ھئاسين‪ ،‬سٰ روانا ٿٰ قيصريہ ۾ آياسين ۽ َلپس مبشر جٰ گھر پھتاسين‪ ،‬جيڪو انھن‬ ‫ستن مان ھڪڙو ھو ‪.‬۽ ھن سان گڏ رھڻ‪.‬‬ ‫‪9‬انھٰ ءِ ئٰ ماڻھو ءِ کٰ چار ڌيئرون‪ ،‬ڪنواريون ھيون‪ ،‬جيڪٰ اڳڪٿيون ڪنديون ھيون‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن اسين اتٰ گھڻا ڏينھن ترسياسين‪ ،‬تڏھن يھوديہ مان اگابس نالٰ ھڪڙو نبٰ آيو‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن ھو اسان وٽ آيو‪ ،‬تڏھن ھن پولس جو پگھر کنيو ۽ پنھنجا ھٿ ۽ پير ٻڌي چيائين تہ ”روح الَدس َرمائٰ ٿو تہ جيئن يروشلم جا‬ ‫يھودي انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ جڪڙيندا‪ ،‬جنھن جٰ ھٰ ءِ کمربند آھٰ ‪.‬غير قومن جا ھٿ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اسان اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬تڏھن اسان ۽ انھن ھنڌ جٰ ماڻھن کيس منٿ ڪئٰ تہ ھو يروشلم ڏانھن نہ وڃو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ تيار آھيان نہ رڳو پابند رھڻ‪ ،‬پر يروشلم‬ ‫‪13‬پوِ پولس وراڻيو تہ ”اوھان جو روئڻ ۽ منھنجٰ دل ٽوڙڻ جو اا مطلب آھٰ؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ پڻ‪.‬‬ ‫مرڻ‬ ‫تٰ‬ ‫نالٰ‬ ‫جٰ‬ ‫خداوند‬ ‫۾‬ ‫عيسٰ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪14‬جڏھن ھو قائل نہ ٿيو‪ ،‬تڏھن اسان چيو تہ ”خداوند جٰ مرضٰ پوري ٿئٰ‪.‬‬ ‫پوِ اسين پنھنجون گاڏيون کڻٰ يروشلم ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪15‬انھن ڏينھن کان ء‬ ‫‪16‬اتٰ قيصريہ جا ڪٰ شاگرد بہ اسان سان گڏ ويا ۽ پاڻ سان قبرص جٰ ھڪڙي مناسون نالٰ ھڪڙي پراڻٰ شاگرد کٰ وٺٰ آيا‪ ،‬جنھن‬ ‫وٽ اسان کٰ رھڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن اسين يروشلم ۾ پھتاسين‪ ،‬تڏھن ڀائرن اسان جو خوشٰ ءِ سان استَبال ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬ٻئٰ ڏينھن پولس اسان سان گڏ جيمس وٽ ويو ‪.‬۽ سڀ بزرگ موجود ھئا‪.‬‬ ‫‪19‬جڏھن ھن انھن کٰ سلم ڪيو‪ ،‬تڏھن بيان ڪيائين تہ خدا غير قومن ۾ پنھنجٰ خدمت جٰ وسيلٰ ڪھڙا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬جڏھن انھن اھو ٻڌو تڏھن خداوند جٰ واکاڻ ڪيائون ۽ چيائون تہ ”اي ڀا ءِ‪ ،‬تون ڏسين ٿو تہ ھزارين يھودي آھن جيڪٰ ايمان آڻين ٿا ‪.‬۽‬ ‫اھٰ سڀئٰ قانون جا پرجوش آھن‪:‬‬

‫‪122‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫موسٰ کٰ اڏي ڏيو ۽ چون‬ ‫‪21‬۽ انھن کٰ توھان جٰ باري ۾ ٻڌايو ويو آھٰ تہ تون سڀنٰ يھودين کٰ سيکارين ٿو جيڪٰ غير قومن ۾ آھن‬ ‫ي‬ ‫ٿا ته انھن کٰ پنھنجن ٻارن جو طھر نہ ڪرڻ گھرجٰ ۽ نڪٰ ريتن رسمن تٰ ھلڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ اھو اا آھٰ؟ ميڙ کٰ گڏ ٿيڻ جٰ ضرورت آھٰ ‪:‬ااڪاڻ ته اھٰ ٻڌندا ته تون آيو آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تنھنڪري اھو ڪر‪ ،‬جيڪو اسين تو کٰ چئون ٿا ‪:‬اسان وٽ چار ماڻھو آھن جن وٽ واعدو آھٰ‪.‬‬ ‫‪24‬انھن کٰ وٺٰ وٺو ۽ پاڻ کٰ انھن سان گڏ پاڪ ڪريو‪ ،‬۽ انھن تٰ الزام ھجو‪ ،‬ته اھٰ پنھنجا مٿا ڳاڙھو ڪن‪ ،‬۽ سڀنٰ کٰ معلوم ٿئٰ ٿو‬ ‫ته اھٰ شيون‪ ،‬جن جٰ باري ۾ انھن کٰ ٻڌايو ويو آھٰ‪ ،‬ڪجھھ نه آھٰ ‪.‬پر اھو ته تون پاڻ به منظم طريَٰ سان ھلن ۽ قانون تٰ عمل‬ ‫ڪرين‪.‬‬ ‫شِٰ نہ ٿا‬ ‫لِ جيڪٰ ايمان آڻيندا آھن‪ ،‬اسان لکيو آھٰ ۽ انھٰ ءِ نتيجٰ تٰ پھتا آھيون تہ اھٰ اھڙي ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫‪25‬جيئن غير قومن کٰ اھڻ ء‬ ‫لِ تہ اھٰ پاڻ کٰ بتن جٰ اڳيان پيش ڪيل شين کان‪ ،‬رت‪ ،‬گل گھوٽٰ ۽ زناڪاري کان بچائين‪.‬‬ ‫رکن‪ ،‬رڳو انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ ته پاڪائٰ ءِ جٰ ڏينھن جٰ‬ ‫‪26‬پوِ پولس انھن ماڻھن کٰ وٺٰ ويو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پاڻ کٰ انھن سان گڏ پاڪائٰ ھيڪل ۾ ويو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ نذرانو پيش ڪيو وڃٰ‪.‬‬ ‫پڄاڻٰ ءِ جو اشارو ڏئٰ‪ ،‬تان جو انھن مان ھر ھڪ ء‬ ‫‪27‬جڏھن ست ڏينھن پورا ٿيا‪ ،‬تڏھن ايشيا کان آيل يھودين جڏھن ھن کٰ ھيڪل ۾ ڏٺو‪ ،‬تڏھن سڀنٰ ماڻھن کٰ مشتعل ڪيائون ۽ مٿس ھٿ‬ ‫رکيائون‪.‬‬ ‫‪28‬رڙ ڪري‪ ،‬اي بنٰ اسرائيلو‪ ،‬مدد ڪريو ‪:‬ھٰ اھو ماڻھو آھٰ‪ ،‬جيڪو سڀنٰ ماڻھن کٰ سيکاريندو آھٰ ھر ھنڌ ماڻھن‪ ،‬قانون ۽ ھن جڳھ‬ ‫جٰ خلف ‪:‬۽ اڳتٰ ھلٰ يونانين کٰ پڻ ھيڪل ۾ آندو ۽ ھن مَدس جڳھ کٰ ناپاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫ءَسٰ کٰ شھر ۾ ساڻس گڏ ڏٺو ھو‪ ،‬جنھن کٰ سندن خيال ھو تہ پولس ھيڪل ۾ وٺٰ آيو‬ ‫ء‬ ‫‪29‬االِ ⁠جو ھنن اڳٰ ئٰ تروَيمس نالٰ ھڪڙي ا ي‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬تنھن تٰ سڄو شھر لڏي ويو ۽ ماڻھو گڏ ڊوڙيا ۽ پولس کٰ ھيڪل مان ٻاھر ڪڍيائون ۽ ھڪدم دروازا بند ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن اھٰ کيس مارڻ لڳا‪ ،‬تڏھن ٽولٰ جٰ سردار کٰ خبر پيئٰ تہ سڄٰ يروشلم ۾ گوڙ مچٰ ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪32‬اھٰ ھڪدم سپاھين ۽ صوبيدارن کٰ وٺٰ ھيٺ لھٰ ويا ۽ جڏھن سردار ڪپتان ۽ سپاھين کٰ ڏٺائون تہ پولس کٰ مارڻ اڏي ڏنائون‪.‬‬ ‫‪33‬پوِ ڪپتان ويجھو آيو ۽ کيس پڪڙي حڪم ڏنائين تہ کيس ٻن زنجيرن سان جڪڙيو ‪.‬۽ پڇيو ته ھو ڪير ھو‪ ،‬۽ ھن اا ڪيو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬۽ ماڻھن مان ڪن ھڪڙي ڳالھہ ڪئٰ‪ ،‬ڪنھن ٻٰ ڳالھہ‪ ،‬ميڙ ۾‪ ،‬۽ جڏھن ھو انھٰ ءِ گڙٻڙ جٰ سچائٰ ءِ کان واقف نہ ٿٰ سگھيو‪ ،‬تڏھن‬ ‫ھن کٰ قلعٰ ۾ وٺٰ وڃڻ جو حڪم ڏنائين‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھو ڏاڪڻين تٰ پھتو‪ ،‬تڏھن ھو ماڻھن جٰ تشدد جٰ ڪري سپاھين مان پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو ماڻھن جو ميڙ سندس پٺيان پيو‪ ،‬۽ رڙ ڪري‪” ،‬ماڻھو ھليو وڃ‪“.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬جڏھن پولس کٰ قلعٰ ۾ وٺٰ وڃڻو ھو‪ ،‬تڏھن ھن سردار ڪپتان کٰ چيو تہ ”اا آ ءِ توسان ڳالھائٰ سگھان ٿو؟ ڪنھن چيو‪ ،‬اا تون‬ ‫يونانٰ ڳالھائٰ سگھين ٿو؟‬ ‫‪38‬اا تون اھو مصري نہ آھين‪ ،‬جنھن ھنن ڏينھن کان اڳ ۾ َساد مچايو ۽ چار ھزار ماڻھن کٰ ريگستان ڏانھن وٺٰ ويو‪ ،‬جيڪٰ قاتل ھئا؟‬ ‫‪39‬پر پولس وراڻيو تہ ”آ ءِ يھودي آھيان ترسس جو يھودي آھيان ڪليسيا جٰ ھڪ شھر ۽ بٰ ⁠عيب شھر جو رھاڪو آھيان‪ ،‬۽ عرِ‬ ‫ٿو ڪريان تہ مون کٰ ماڻھن سان ڳالھائڻ جٰ اجازت ڏي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ جڏھن ڏاڍي ماٺ ٿٰ ويئٰ‪ ،‬تڏھن ھن‬ ‫‪40‬جڏھن ھن کيس اجازت ڏنٰ تہ پولس ڏاڪڻن تٰ بيٺو ۽ ھٿ سان ماڻھن ڏانھن اشارو ڪيائين ء‬ ‫انھن سان عبرانٰ زبان ۾ ڳالھائيندي چيو تہ‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬اي ڀائرو ۽ ابن ڏاڏن‪ ،‬اوھين ٻڌو منھنجو دَاع جيڪو آ ءِ ھاڻٰ اوھان جٰ آڏو پيش ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫( ‪2‬جڏھن انھن ٻڌو تہ ھو انھن سان عبرانٰ زبان ۾ ڳالھائٰ رھيو آھٰ‪ ،‬تڏھن اھٰ وڌيڪ ماٺ رھيا‪ ،‬۽ چيائين تہ)‬ ‫‪3‬آ ءِ سچ ⁠پچ ھڪڙو يھودي ماڻھو آھيان‪ ،‬جيڪو سليسيا جٰ شھر ترسس ۾ پيدا ٿيو آھيان‪ ،‬پر ھن شھر ۾ گملٰ ايل جٰ پيرن وٽ وڏو ٿيو‬ ‫لِ جوش آھيان ‪.‬خدا‪ ،‬جيئن توھان سڀ ھن ڏينھن آھيو‪.‬‬ ‫آھيان ۽ ابن ڏاڏن جٰ شريعت جٰ پوري ءِ ريت تعليم ڏنٰ اٿم ۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫‪4‬۽ مون اھڙي طرح موت تائين ايذايو‪ ،‬مردن ۽ عورتن کٰ قيد ڪري جيلن ۾ وڌو‪.‬‬ ‫‪5‬جھڙي ءِ طرح وڏو سردار ڪاھن مون کٰ شاھدي ڏئٰ ٿو ۽ بزرگن جٰ مڙنٰ جائداد‪ ،‬جن مان پڻ ڀائرن ڏانھن خط مليا‪ ،‬۽ دمشق ڏانھن‬ ‫لِ يروشلم ڏانھن وٺٰ ويس‪.‬‬ ‫ويا‪ ،‬جيڪٰ اتٰ قيد ٿيل ھئا‪ ،‬تن کٰ سزا ڏيڻ ء‬ ‫‪6‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو جيئن مون پنھنجو سفر ڪيو‪ ،‬۽ دمشق جٰ ويجھو پھتو ھوس ته منجھند جو‪ ،‬اوچتو آسمان مان ھڪڙو وڏو روشنٰ‬ ‫منھنجٰ چوڌاري چمڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ آ ءِ زمين تٰ ڪري پيو ۽ ھڪڙو آواز ٻڌو جو مون کٰ چوندو ھو تہ ”شائول‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ ناصري آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستائيندو آھين‪.‬‬ ‫‪8‬مون جواب ڏنو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ ھن مون کٰ چيو تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ جيڪٰ مون سان گڏ ھئا تن واقعٰ روشنٰ ڏٺٰ ۽ ڊڄٰ ويا ‪.‬پر انھن اھو آواز نہ ٻڌو جنھن مون سان ڳالھايو ھو‪.‬‬ ‫ب؟ ۽ خداوند مون کٰ چيو‪” ،‬اٿ ۽ دمشق ۾ وڃ ‪.‬۽ اءتٰ توکٰ انھن سڀنٰ شين جٰ باري ۾ ٻڌايو ويندو جيڪٰ تو‬ ‫‪10‬وقءا ءل ‪:‬أءيي ءھا النذءينء يءا ءر ي ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مَرر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جڏھن آ ءِ انھٰ ءِ روشنٰ ءِ جٰ جلوي کٰ ڏسٰ نہ سگھيس‪ ،‬تڏھن انھن جٰ ھٿ جٰ اڳواڻٰ ءِ ۾‪ ،‬جيڪٰ مون سان گڏ ھئا‪ ،‬آ ءِ دمشق ۾‬ ‫آيس‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھڪڙو حنانيہ‪ ،‬جيڪو شريعت جٰ مطابق ھڪڙو ديندار ماڻھو ھو‪ ،‬جنھن کٰ اتٰ رھندڙ سڀنٰ يھودين جٰ چڱٰ ءِ طرح خبر ھئٰ‪.‬‬ ‫‪13‬مون وٽ آيو‪ ،‬بيٺو‪ ،‬۽ مون کٰ چيو ته‪ ،‬ڀاِ شائول‪ ،‬پنھنجٰ نظر حاصل ڪريو ‪.‬۽ ساڳئٰ ڪلڪ مون ھن ڏانھن ڏٺو‪.‬‬

‫‪123‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ چونڊيو آھٰ تہ تون سندس مرضٰ ءِ کٰ ڄاڻين ۽ انھٰ ءِ عادل کٰ ڏسين ۽‬ ‫‪14‬ھن چيو تہ ”اسان جٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا تو کٰ انھٰ ءِ ء‬ ‫سندس وات جو آواز ٻڌين‪.‬‬ ‫لِ سندس شاھد ٿيندين جيڪٰ تو ڏٺو ۽ ٻڌو آھٰ‪.‬‬ ‫ماڻھن‬ ‫سڀنٰ‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو تون انھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ ھاڻٰ او ترسٰ رھيو آھين؟ اٿو‪ ،‬۽ بپتسما وٺو‪ ،‬۽ پنھنجن گناھن کٰ ڌوِ‪ ،‬خداوند جٰ نالٰ تٰ سڏيندو‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ ائين ٿيو‪ ،‬جو جڏھن آ ءِ وري يروشلم ۾ آيس‪ ،‬تڏھن ھيڪل ۾ دعا گھري رھيو ھوس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اھٰ منھنجٰ باري ۾ تنھنجٰ شاھدي قبول‬ ‫‪18‬۽ ڏٺائين تہ ھن مون کٰ چيو تہ ”جلدي ڪر ۽ جلدي يروشلم مان نڪري اچ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪19‬مون چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬اھٰ ڄاڻن ٿا تہ مون انھن کٰ قيد ڪيو ۽ ھر عبادت ⁠خانٰ ۾ ماريو‪ ،‬جن تو تٰ ايمان آندو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن تنھنجٰ شھيد اسٽيفن جو رت وھايو ويو‪ ،‬تڏھن مان بہ بيٺو ھوس‪ ،‬۽ سندس موت تٰ راضٰ رھيس‪ ،‬۽ انھن جا ڪپڙا سنڀالٰ‬ ‫رھيس‪ ،‬جن کيس ماريو ھو‪.‬‬ ‫‪َ21‬ءَءا ءل ھ ءءو لءهء‪ ،‬أءننَء لء ءْ َم ءِلءى النذءينء يءجَ عءلءونء ‪.‬‬ ‫پوِ پنھنجا آواز بلند ڪيائون ۽ چيائون تہ ”اھڙي ماڻھو ءِ کٰ زمين تان پري ڪريو‪،‬‬ ‫لِ ٻڌايائين ۽ ء‬ ‫‪22‬انھن ھن کٰ اھو ڪلم ٻڌائڻ ء‬ ‫االِ ⁠جو اھو جيئرو رھڻ جٰ لئق نہ آھٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پوِ جيئن انھن رڙيون ڪري پنھنجا ڪپڙا لھٰ اڏيا ۽ مٽٰ ءِ کٰ ھوا ۾ االيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬چيف ڪپتان حڪم ڏنو ته کيس قلعٰ ۾ آندو وڃٰ‪ ،‬۽ تاڪيد ڪيائين ته کيس چھبڪ ھڻٰ جاچيو وڃٰ ‪.‬ته جيئن ھن کٰ خبر پوي ته‬ ‫اھٰ ھن جٰ خلف ايترو روئٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ جائز آھٰ تہ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ چھبڪ‬ ‫ٿانون سان ڳنڍيو‪ ،‬تڏھن پولس صوبيدار کٰ جيڪو بيٺو ھو‪ ،‬چيو تہ ”اا تو ء‬ ‫‪25‬جڏھن ھنن کيس ء‬ ‫ھڻ‪ ،‬جيڪو رومٰ آھٰ ۽ بٰ ⁠ڏوھ آھٰ؟‬ ‫االِ ⁠جو ھٰ ماڻھو رومٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬جڏھن صوبيدار اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن ھو ويو ۽ ڪپتان کٰ چيائين تہ ”خبردار ڪر اا ٿو ڪرين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫”ٻڌاِ‪ ،‬اا تون رومٰ آھين؟ ھن چيو ته ھا‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ ڪپتان آيو ۽ کيس چيائين تہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪28‬تنھن تٰ ڪپتان جواب ڏنو تہ ”مون کٰ وڏي پئمانٰ تٰ اھا آزادي ملٰ آھٰ ‪.‬۽ پولس چيو‪" ،‬پر مون کٰ آزاد ڄائو ھو‪.‬‬ ‫‪29‬پوِ اھٰ َورا ا کانئس ھليا ويا‪ ،‬جنھن کيس جاچڻ گھربو ھو‪ ،‬۽ چيف ڪپتان پڻ ڊڄٰ ويو‪ ،‬جڏھن ھن کٰ خبر پئٰ تہ ھو رومٰ آھٰ‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫انھٰ ءِ ڪري ھن کيس جڪڙيو ھو‪.‬‬ ‫‪30‬سڀاڻٰ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ھن کٰ خبر پوندي ھئٰ تہ مٿس يھودين جا الزام ھجن‪ ،‬تنھنڪري ھن کيس پنھنجن ٽولن مان اڏايو ۽ سردار‬ ‫ڪاھنن ۽ سندن سڄٰ ڪائونسل کٰ حڪم ڏنائين تہ حاضر ٿين‪ ،‬۽ پولس کٰ ھيٺ لھٰ انھن جٰ اڳيان بيھاريائين‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬پولس ڪائونسل کٰ غور سان ڏسندي چيو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اڄ ڏينھن تائين خدا جٰ آڏو چڱٰ ءِ طرح جيئرو رھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ وڏي سردار ڪاھن حنانياہ انھن کٰ حڪم ڏنو تہ جيڪٰ سندس ڀرسان بيٺا ھئا‪ ،‬تن کٰ ھن جٰ وات تٰ ڌڪ ھڻو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تون بيٺو آھين تہ مون کٰ شريعت موجب انصاف ڪري‪ ،‬۽ اا‬ ‫‪3‬پوِ پولس ھن کٰ چيو تہ ”اي ااٰ ڀت‪ ،‬خدا تو کٰ ماريندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫حڪم ٿو ڏئين تہ مون کٰ شريعت جٰ خلف ماريو وڃٰ؟‬ ‫‪4‬پوِ جيڪٰ اتٰ بيٺا ھئا سٰ چيائونس تہ ”اا تون خدا جٰ وڏي سردار ڪاھن کٰ گالٰ ٿو ڏئين؟‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو لکيل آھٰ تہ ’تون پنھنجٰ قوم جٰ حاڪم‬ ‫ھو‪،‬‬ ‫ڪاھن‬ ‫سردار‬ ‫ھو‬ ‫تہ‬ ‫آھٰ‬ ‫نہ‬ ‫خبر‬ ‫کٰ‬ ‫مون‬ ‫ڀائرو‪،‬‬ ‫”اي‬ ‫تہ‬ ‫وراڻيو‬ ‫پولس‬ ‫‪5‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڳالھاِ‪.‬‬ ‫کٰ بڇڙائٰ ءِ ۾ نہ‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر جڏھن پولس سمجھيو تہ ھڪڙو صدوقٰ ۽ ٻيو َريسٰ آھن‪ ،‬تڏھن ڪائونسل ۾ رڙ ڪري چوڻ لڳو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءِ َريسٰ‬ ‫آھيان‪َ ،‬ريسٰ جو پٽ آھيان‪ ،‬مون کٰ مئلن جٰ اءميد ۽ وري جيئرو ٿيڻ جٰ ڪري سڏيو ويو آھٰ ‪.‬سوال ۾‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن َريسين ۽ صدوقين جٰ وچ ۾ تڪرار پيدا ٿٰ ويو ۽ ميڙ ورھائجٰ ويو‪.‬‬ ‫‪8‬االِ ⁠جو صدوقٰ چون ٿا تہ نہ وري جيئرو ٿٰ اٿڻ آھٰ‪ ،‬نڪٰ ملئڪ‪ ،‬نڪٰ روح‪ ،‬پر َريسٰ انھن ٻنھٰ جو اقرار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پوِ ھڪڙو وڏو گوڙ ٿيو ۽ شريعت جا عالم جيڪٰ َريسين جا ھئا‪ ،‬اءٿٰ بيٺا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اسان کٰ ھن ماڻھو ءِ ۾ ڪابہ بڇڙائٰ نظر‬ ‫ء‬ ‫نٿٰ اچٰ‪ ،‬پر جيڪڏھن ڪنھن روح يا ملئڪ ھن سان ڳالھايو آھٰ تہ اچو تہ ان سان وڙھو ‪.‬خدا‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن وڏو جھيڙو ٿٰ پيو‪ ،‬تڏھن ڪپتان‪ ،‬انھٰ ءِ خوف کان ڊڄٰ تہ متان پولس انھن جا ٽڪرا ٽڪرا ٿٰ نہ وڃٰ‪ ،‬تنھنڪري سپاھين کٰ‬ ‫حڪم ڏنائين تہ ھيٺ لھٰ وڃو ۽ کيس زوري ءِ انھن مان ڪڍي قلعٰ ۾ وٺٰ اچو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو جيئن يروشلم ۾ منھنجٰ شاھدي ڏنٰ آھٰ‪ ،‬تيئن روم ۾‬ ‫‪11‬جڏھن رات خداوند سندس ڀرسان بيٺو ۽ چيو تہ ”خوش رھ‪ ،‬پال‪،‬‬ ‫ء‬ ‫بہ تو کٰ شاھدي ڏيڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ڏينھن ٿيو تڏھن ڪٰ يھودي گڏ ٿيا ۽ پاڻ کٰ لعنت ملمت ڪري چوڻ لڳا تہ ”جيستائين پولس کٰ نہ ماريندا‪ ،‬تيستائين نہ کائيندا‬ ‫۽ نہ پيئندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اھٰ چاليھن کان وڌيڪ ھئا جن اھا سازش ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ اھٰ سردار ڪاھنن ۽ بزرگن وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان پاڻ تٰ وڏي لعنت ڪئٰ آھٰ تہ جيستائين پولس کٰ نہ ماريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تيستائين ڪجھہ بہ نہ کائيندا‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري ھاڻٰ توھان ڪائونسل سان گڏ چيف ڪپتان کٰ اشارو ڪيو ته ھو کيس سڀاڻٰ اوھان وٽ آڻيندو‪ ،‬ڄڻڪ توھان کانئس‬ ‫لِ تيار آھيون‪.‬‬ ‫وڌيڪ چڱٰ ءِ طرح پڇا ڳااا ڪندا‪ ،‬۽ اسين‪ ،‬يا جڏھن ھو ويجھو ايندو‪ ،‬ته کيس مارڻ ء‬ ‫‪16‬جڏھن پولس جٰ ڀيڻ جٰ پٽ ٻڌو تہ ھنن جا انتظار ۾ بيٺا آھن‪ ،‬تڏھن قلعٰ ۾ گھڙي پولس کٰ ٻڌايو‪.‬‬

‫‪124‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫⁠جو ھن کٰ ڪجھہ ٻڌائڻو‬

‫االِ‬ ‫‪17‬پوِ پولس صوبيدارن مان ھڪڙي کٰ پاڻ وٽ سڏي چيو تہ ”ھن جوان کٰ ڪپتان وٽ وٺٰ اچو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ ھو انھٰ ءِ کٰ وٺٰ سردار ڪپتان وٽ وٺٰ آيو ۽ چيائينس تہ ”قيدي ءِ پولس مون کٰ پاڻ وٽ گھرايو ۽ عرِ ڪيو تہ ھن نوجوان‬ ‫ء‬ ‫کٰ تو وٽ وٺٰ اچان‪ ،‬جنھن کٰ توسان ڪجھ چوڻو آھٰ‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ ڪپتان ھن کٰ ھٿ کان وٺٰ اڪيلئٰ ءِ ۾ ھڪ طرف وٺٰ ويو ۽ کانئس پڇيائين تہ ”تون مون کٰ اا ٻڌائڻ گھرين؟‬ ‫ء‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪َ20‬ءَءا ءل ‪:‬يء َو ءديي ءھا ءمنء َال ءمؤَ ءمنءينء ِءننهء لءهء َالَء َو ءل َال ءم َس ءل ءمينء ‪ ،‬ءجعء ءل ءم َن ءَ َنتء َءٰ اأ ء َر ء‬ ‫االِ ⁠جو ھن جٰ انتظار ۾ انھن مان چاليھن کان وڌيڪ ماڻھو بيٺا آھن‪ ،‬جن پاڻ کٰ قسم کنيو آھٰ‬ ‫‪21‬پر تون انھن جٰ حوالٰ نه ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تہ جيستائين کيس ماريندا‪ ،‬تيستائين نڪٰ کائيندا ۽ پيئندا‪ ،‬۽ ھاڻٰ اھٰ تيار آھن ‪.‬توکان واعدو ڳولٰ رھيو آھيان‪.‬‬ ‫ٻڌاِ تہ ھٰ ڳالھيون تو مون کٰ ٻڌايون آھن‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ ڪپتان انھٰ ءِ جوان کٰ وڃڻ ڏنو ۽ کيس تاڪيد ڪيائين تہ ”ڏس‪ ،‬ڪنھن کٰ بہ نہ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻه ⁠سؤ سپاھٰ تيار ڪر‪ ،‬۽ ڏھہ گھوڙسوار ۽ ٻه ⁠سؤ ڀاڻ‬ ‫‪23‬تنھن تٰ ھن ٻن صوبيدارن کٰ سڏي چيو تہ ”قيصريہ ڏانھن وڃڻ ء‬ ‫رات جٰ ٽئين ڪلڪ تٰ‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن کٰ جانور ڏيو‪ ،‬تہ جيئن اھٰ پولس کٰ سوار ڪن ۽ کيس بچائٰ گورنر َيليڪس وٽ آڻين‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ ھن ھن طرح خط لکيو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬ڪلڊيئس ليسياس بھترين گورنر َيلڪس ڏانھن سلم ٿو موڪلٰ‪.‬‬ ‫‪27‬اھو ماڻھو يھودين مان ورتو ويو ھو‪ ،‬۽ انھن کٰ مارڻ گھرجٰ‪ ،‬پوِ مون ھڪڙي لشڪر سان آيو‪ ،‬۽ ھن کٰ بچايوسون‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ‬ ‫اھو سمجھيو ويو ھو ته ھو رومٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪28‬۽ جڏھن مون کٰ خبر پوندي ته ھنن مٿس الزام ھڻڻ جو سبب اا آھٰ‪ ،‬تڏھن آ ءِ کيس پنھنجٰ ڪائونسل ۾ وٺٰ آيس‪.‬‬ ‫‪29‬جنھن کٰ مون ڏٺو تہ انھن جٰ شريعت جٰ سوالن جو الزام آھٰ‪ ،‬پر مٿس ڪابہ سزا ڪانھٰ جيڪا موت يا قيد جٰ لئق آھٰ‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن مون کٰ ٻڌايو ويو تہ ڪيئن يھودي ماڻھو ءِ جو انتظار ڪري رھيا آھن‪ ،‬تڏھن مون َوري طور تٰ تو ڏانھن موڪليو ۽ سندس‬ ‫ٻڌاِ ‪.‬الوداعٰ‪.‬‬ ‫الزام ھڻندڙن کٰ بہ حڪم ڏنائين تہ جيڪٰ ڪجھہ مٿس آھن سو توکان اڳ ء‬ ‫‪31‬پوِ سپاھٰ‪ ،‬جيئن کين حڪم ڏنو ويو ھو‪ ،‬سو پولس کٰ رات جو انٽيپطرس ڏانھن وٺٰ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اڏي ويا ۽ قلعٰ ڏانھن موٽٰ آيا‪.‬‬ ‫‪32‬اھٰ سڀاڻٰ تٰ گھوڙي سوارن کٰ ھن سان گڏ وڃڻ ء‬ ‫‪33‬جڏھن اھٰ قيصريہ ۾ آيا ۽ گورنر کٰ خط پھچايا‪ ،‬تڏھن پولس کٰ بہ سندس اڳيان پيش ڪيائون‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن گورنر اھو خط پڙھيو‪ ،‬تڏھن پڇيائين تہ ھو ڪھڙي صوبٰ جو آھين؟ ۽ جڏھن سمجھيائين تہ ھو ڪليسيا جو آھٰ‪.‬‬ ‫‪35‬مان توھان کٰ ٻڌايان ٿو‪ ،‬ھن چيو‪ ،‬جڏھن توھان تٰ الزام لڳائڻ وارا پڻ ايندا ‪.‬۽ حڪم ڏنو ته کيس ھيروديس جٰ عدالت جٰ ھال ۾‬ ‫رکيو وڃٰ‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫پوِ حنانيہ وڏو سردار ڪاھن بزرگن ۽ طرطلس نالٰ ھڪڙي مَرر سان گڏ آيو‪ ،‬جنھن گورنر کٰ پولس جٰ خلف‬ ‫‪1‬پنجن ڏينھن کان ء‬ ‫خبر ڏنٰ‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن ھن کٰ گھرايو ويو‪ ،‬تڏھن ترٽولس مٿس الزام ھڻڻ لڳو تہ ”توھان جٰ ڪري اسان کٰ ڏاڍي خاموشٰ ملٰ ٿٰ‪ ،‬۽ تنھنجٰ مدد سان‬ ‫لِ تمام سٺا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫ھن قوم ء‬ ‫‪3‬اسين ان کٰ ھميشه قبول ڪريون ٿا‪ ،‬۽ ھر ھنڌ‪ ،‬سڀ کان وڌيڪ معزز َيلڪس‪ ،‬پوري شڪرگذاري ءِ سان‪.‬‬ ‫لِ وڌيڪ ڏکيائٰ نه ٿئٰ‪ ،‬مان تو کٰ دعا ٿو ڏيان ته تون اسان کٰ پنھنجٰ رحمدلٰ ءِ بابت ڪجھ‬ ‫‪4‬ان جٰ باوجود‪ ،‬مون کٰ توھان ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫ڳالھيون ء‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو اسان ھن ماڻھو ءِ کٰ سڄٰ ءِ دنيا جٰ سڀنٰ يھودين جٰ وچ ۾ وبائٰ مرِ ۽ َتنہ پيدا ڪندڙ ۽ ناصري َرقٰ جو ھڪڙو‬ ‫ء‬ ‫اڳواڻ مليو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ پڻ ويو ھو‪ ،‬جنھن کٰ اسان پڪڙي ورتو ھو ۽ اسان جٰ شريعت موجب انصاف ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو ھيڪل جٰ بٰ ⁠حرمتٰ ڪرڻ ء‬ ‫‪7‬پر ڪپتان ليسياس اسان تٰ اچٰ بيٺو ۽ وڏي تشدد ڪري کيس اسان جٰ ھٿن مان کسٰ ويو‪.‬‬ ‫‪8‬پنھنجن الزامن کٰ تو وٽ اچڻ جو حڪم ڏئٰ رھيو آھٰ ‪:‬ڪنھن کٰ جاچڻ سان انھن سڀنٰ شين جٰ ڄاڻ حاصل ڪري سگھون ٿا‪ ،‬جن‬ ‫بابت اسين مٿس الزام ھڻندا آھيون‪.‬‬ ‫‪9‬تنھن تٰ يھودين بہ اقرار ڪيو ۽ چيو تہ اھٰ ڳالھيون ائين ئٰ آھن‪.‬‬ ‫لِ اشارو ڪيو‪ ،‬تنھن جواب ڏنو تہ ”جيئن ته مون کٰ خبر آھٰ ته تون ڪيترن سالن‬ ‫پوِ گورنر کيس ڳالھائڻ ء‬ ‫‪10‬پوِ پولس‪ ،‬جنھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ وڌيڪ خوشٰ ءِ سان جواب ٿو ڏيان‪.‬‬ ‫پنھنجٰ‬ ‫ِ‬ ‫آ‬ ‫تنھنڪري‬ ‫آھين‪،‬‬ ‫جج‬ ‫جو‬ ‫قوم‬ ‫ھن‬ ‫کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ يروشلم وڃڻ ۾ اڃا ٻارھن ڏينھن ٿيا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ تون سمجھين تہ مون کٰ عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪11‬انھٰ ءِ ء‬ ‫‪12‬۽ انھن مون کٰ نہ ھيڪل ۾ ڪنھن ماڻھو ءِ سان تڪرار ڪندي ڏٺو‪ ،‬نڪٰ ماڻھن کٰ اٿاريندي‪ ،‬نڪٰ عبادت ⁠خانن ۾ ۽ نڪٰ شھر‬ ‫۾‪.‬‬ ‫‪13‬نڪٰ اھٰ اھٰ ڳالھيون ثابت ڪري سگھندا آھن جن بابت ھاڻٰ اھٰ مون تٰ الزام لڳائٰ رھيا آھن‪.‬‬ ‫پوِ جنھن کٰ ھو بدعت سڏين ٿا‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ پنھنجٰ ابن ڏاڏن جٰ خدا‬ ‫‪14‬پر آ ءِ تنھنجٰ آڏو اھو اقرار ٿو ڪريان تہ انھٰ ءِ رستٰ کان ء‬ ‫جٰ عبادت ڪريان‪ ،‬انھن سڀنٰ ڳالھين تٰ ايمان آڻيندي جيڪٰ شريعت ۽ نبين ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خدا ڏانھن اءميد رکو‪ ،‬جنھن جٰ اءھٰ پاڻ اجازت ڏين ٿا‪ ،‬تہ مئلن جو وري جيئرو ٿٰ اٿندو‪ ،‬سچار ۽ بٰ ⁠انصاف‪.‬‬ ‫لِ تہ ھميشہ پنھنجٰ ضمير کٰ خدا ۽ ماڻھن جٰ آڏو ڏوھ کان پاڪ ڪريان‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھتٰ آ ءِ پاڻ کٰ مشق ڪريان ٿو‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ خيرات ۽ نذرانو آڻڻ آيو آھيان‪.‬‬ ‫پوِ آ ءِ پنھنجٰ قوم ء‬ ‫‪17‬ھاڻٰ گھڻن سالن کان ء‬

‫‪125‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪18‬جڏھن ايشيا مان ڪن يھودين مون کٰ ھيڪل ۾ پاڪ صاف ڪيو‪ ،‬نڪٰ ميڙ سان ۽ نڪٰ گوڙ سان‪.‬‬ ‫‪19‬جن کٰ ھتٰ توکان اڳٰ ھجٰ ھا ۽ اعتراِ ڪرڻ گھرجٰ ھا‪ ،‬جيڪڏھن انھن کٰ منھنجٰ خلف ڪرڻ گھرجٰ ھا‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪڏھن آ ءِ ڪائونسل جٰ اڳيان بيٺو ھوس‪ ،‬تڏھن انھن مون ۾ ڪا بڇڙائٰ ڏٺٰ آھٰ‪ ،‬يا اھٰ ھتٰ بہ چون‪.‬‬ ‫لِ مون کٰ اڄ اوھان‬ ‫‪21‬سواِ انھٰ ءِ ھڪڙي آواز جٰ‪ ،‬جو مون انھن جٰ وچ ۾ بيھٰ رڙ ڪئٰ ھئٰ‪” ،‬مئل جٰ جيئري ٿيڻ کٰ اھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫جٰ طرَان سڏيو ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن َيلڪس اھٰ ڳالھيون ٻڌيون‪ ،‬جن کٰ انھٰ ءِ ڳالھہ جٰ وڌيڪ پوري ڄاڻ ھئٰ‪ ،‬تڏھن ھن انھن کٰ ٽاري اڏيو ۽ چيو تہ ”جڏھن‬ ‫لوسياس سردار ڪپتان لھندو‪ ،‬تڏھن آ ءِ تنھنجٰ ڳالھہ جٰ پڄاڻٰ ڪندس‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ھن صوبيدار کٰ حڪم ڏنو تہ پولس کٰ پاڻ وٽ رکٰ ۽ کيس آزاد ڪري ۽ پنھنجٰ ڪنھن به واقفڪار کٰ خدمت ڪرڻ يا وٽس‬ ‫ء‬ ‫اچڻ کان منَ ڪري‪.‬‬ ‫پوِ جڏھن َيلڪس پنھنجٰ زال ڊرسيل سان گڏ آيو‪ ،‬جيڪا يھودي ھئٰ‪ ،‬تڏھن پولس کٰ گھرائٰ کيس مسيح تٰ ايمان‬ ‫‪24‬ڪن ڏينھن کان ء‬ ‫بابت ٻڌايائين‪.‬‬ ‫‪25‬جڏھن ھو سچائٰ ءِ‪ ،‬حوصلٰ ۽ َيصلٰ جٰ باري ۾ سوچٰ رھيو ھو‪ ،‬تڏھن َيلڪس ڏڪندي وراڻيو تہ ”ھن دَعٰ ھليو وڃ ‪.‬جڏھن مون‬ ‫وٽ مناسب موسم آھٰ‪ ،‬مان توھان کٰ سڏيندس‪.‬‬ ‫‪26‬ھن کٰ اھا به اميد ھئٰ تہ پئسو کيس پولس جٰ طرَان ڏنو وڃٰ‪ ،‬تہ جيئن ھو کيس اڏائٰ‪ ،‬تنھنڪري ھو کيس اڪثر گھرائٰ‬ ‫موڪليندو ھو ۽ ساڻس ڳالھائيندو ھو‪.‬‬ ‫لِ پولس کٰ قيد ڪري اڏيائين‪.‬‬ ‫پوِ پورڪيس َيستس َيلڪس جٰ ڪمري ۾ آيو ۽ َيلڪس يھودين کٰ خوش ڪرڻ ء‬ ‫‪27‬پر ٻن سالن کان ء‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫پوِ ھو قيصريہ کان يروشلم ڏانھن چڙھٰ ويو‪.‬‬ ‫‪1‬جڏھن َيستس صوبٰ ۾ آيو‪ ،‬تڏھن ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫‪2‬پوِ وڏي سردار ڪاھن ۽ يھودين جٰ سردار کيس پولس جٰ خلف خبر ڏنٰ ۽ منٿ ڪئٰ تہ‬ ‫ء‬ ‫لِ يروشلم ڏانھن موڪلئٰ‪ ،‬رستٰ ۾ انتظار ڪري‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مٿس احسان گھريو تہ کيس مارڻ ء‬ ‫‪4‬پر َيستس وراڻيو تہ ”پولس کٰ قيصريہ ۾ رکيو وڃٰ ۽ ھو پاڻ اءتان ئٰ ھليو وڃٰ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري ھنن کٰ چيو تہ اوھان مان جيڪو ٿٰ سگھٰ ٿو سو مون سان گڏ ھليو ۽ جيڪڏھن ھن ماڻھو ءِ ۾ ڪا بڇڙائٰ آھٰ تہ الزام‬ ‫ھڻٰ‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن ھو انھن ۾ ڏھن ڏينھن کان وڌيڪ رھيو‪ ،‬تڏھن ھو قيصريہ ڏانھن ھليو ويو ‪.‬۽ ٻئٰ ڏينھن عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ تٰ ويھٰ پولس کٰ‬ ‫حڪم ڏنائين تہ کيس وٺٰ اچو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھو آيو‪ ،‬تڏھن يھودي جيڪٰ يروشلم مان آيا ھئا‪ ،‬سٰ چوڌاري بيٺا ۽ پولس جٰ خلف ڪيتريون ئٰ ڏکوئيندڙ شڪايتون ڪيائون‪،‬‬ ‫جيڪٰ ثابت ڪري نہ سگھيا‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن ھن پاڻ کٰ جواب ڏنو تہ ”مون نہ يھودين جٰ شريعت جٰ خلف‪ ،‬نڪٰ ھيڪل جٰ خلف ۽ نڪٰ قيصر جٰ خلف‪ ،‬مون‬ ‫ڪڏھن بہ ڪوبہ ٺڳٰ نہ ڪئٰ آھٰ‪.‬‬ ‫لِ تيار ٿٰ پولس کٰ چيو تہ ”اا تون يروشلم ڏانھن ھلندين ۽ اتٰ منھنجٰ اڳيان انھن ڳالھين جو‬ ‫‪9‬پر َيستس يھودين کٰ خوش ڪرڻ ء‬ ‫َيصلو ٿيندو؟‬ ‫‪10‬پوِ پولس وراڻيو تہ ”آ ءِ قيصر جٰ ڪورٽ ۾ بيٺو آھيان‪ ،‬جتٰ منھنجٰ سزا ٿيڻ گھرجٰ‪ ،‬مون يھودين سان ڪوبہ ڏوھہ نہ ڪيو آھٰ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيئن تون چڱٰ ءِ طرح ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو جيڪڏھن آ ءِ ڏوھاري ھجان يا موت جٰ لئق ڪو ڪم ڪيو اٿم‪ ،‬تہ آ ءِ مرڻ کان انڪار ڪريان ٿو‪ ،‬پر جيڪڏھن انھن‬ ‫ء‬ ‫شين مان ڪابہ اھڙي نہ ھجٰ‪ ،‬جن جا اھٰ مون تٰ الزام ھجن‪ ،‬تہ ڪوبہ ماڻھو مون کٰ انھن جٰ حوالٰ ڪري نہ سگھندو ‪.‬مان قيصر‬ ‫کٰ اپيل ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬تڏھن َيستس ڪائونسل سان ڳالھائيندي جواب ڏنو تہ ”اا تو قيصر ڏانھن اپيل ڪئٰ آھٰ؟ تون قيصر ڏانھن وڃ‪.‬‬ ‫پوِ اگرپا بادشاھہ ۽ برنيڪٰ قيصريہ ڏانھن َيستس کٰ سلم ڪرڻ آيا‪.‬‬ ‫‪13‬ڪجھ ڏينھن کان ء‬ ‫‪14‬جڏھن ھو اتٰ رھيا تہ گھڻا ڏينھن ٿيا تہ َيستس بادشاھہ کٰ پولس جو دليل ٻڌائيندي چيو تہ ”َيلڪس ھڪ ماڻھو ءِ کٰ قيد ۾ اڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن آ ءِ يروشلم ۾ ھوس‪ ،‬تڏھن سردار ڪاھنن ۽ يھودين جٰ بزرگن مون کٰ خبر ڏنٰ تہ ھن جٰ خلف َيصلو ٿئٰ‪.‬‬ ‫‪16‬جنھن تٰ مون جواب ڏنو تہ ”رومٰ ءِ جو اھو طريَو ڪونھٰ جو ڪنھن ماڻھو ءِ کٰ موت جٰ سزا ڏئٰ‪ ،‬انھٰ ءِ کان اڳ جنھن تٰ الزام‬ ‫ھجٰ‪ ،‬تن کٰ منھن ڏيڻ وارا سامھون ھجن‪ ،‬۽ وٽس اھو جواز آھٰ تہ ھو مٿس ڪيل ڏوھہ بابت پاڻ کٰ جواب ڏئٰ‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جڏھن اھٰ ھتٰ پھتا‪ ،‬تڏھن بنا ڪنھن دير جٰ سڀاڻٰ آ ءِ عدالت جٰ ڪرسٰ ءِ تٰ ويھٰ رھيس ۽ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ اڳيان آڻڻ‬ ‫جو حڪم ڏنائين‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن الزام ھڻڻ وارا اٿٰ بيٺا‪ ،‬تڏھن انھن ڪوبہ الزام نہ ھاريو‪ ،‬جيئن مون سمجھيو ھو‪.‬‬ ‫عيسٰ بابت‪ ،‬جيڪو مري چڪو ھو‪ ،‬جنھن کٰ پولس جيئرو ٿيڻ‬ ‫‪19‬پر انھن مٿس ڪجھہ سوال اٿاريا‪ ،‬جن بابت پنھنجن توھمٰ ۽ ھڪڙي‬ ‫ي‬ ‫جٰ تصديق ڪئٰ ھئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ااڪاڻ ⁠تہ مون کٰ انھن سوالن جٰ باري ۾ شڪ ھو‪ ،‬مون کانئس پڇيو ته اا ھو يروشلم ڏانھن ويندو ۽ اتٰ انھن معاملن جو‬ ‫َيصلو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ محفوظ ڪيو وڃٰ‪ ،‬تڏھن مون حڪم ڏنو تہ کيس رکيو وڃٰ جيستائين آ ءِ کيس‬ ‫‪21‬پر جڏھن پولس اپيل ڪئٰ تہ آگسٽس جٰ ٻڌڻ ء‬ ‫قيصر وٽ نہ موڪليان‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ اگرپا َيستس کٰ چيو تہ ”آ ءِ بہ انھٰ ءِ ماڻھو ءِ کٰ پاڻ ٻڌندس ‪.‬سڀاڻٰ‪ ،‬ھن چيو ته‪ ،‬تون ھن کٰ ٻڌندين‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪126‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫جاِ تٰ پھتا‪ ،‬جن کٰ سردارن ۽ شھر جٰ وڏن ماڻھن سان گڏ َيستس‬ ‫‪23‬ٻئٰ ڏينھن تٰ جڏھن آگريپا ۽ برنيس وڏي شان سان پھتا ۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫جٰ حڪم تٰ پولس ٻاھر آندو ويو‪.‬‬ ‫‪َ24‬يستس چيو تہ ”بادشاہ اگرپا ۽ سڀ ماڻھو جيڪٰ ھتٰ ھتٰ اسان سان گڏ آھن‪ ،‬اوھين ھن ماڻھو ءِ کٰ ڏسو‪ ،‬جنھن جٰ باري ۾ يھودين‬ ‫جٰ مڙنٰ ميڙ مون سان يروشلم توڙي ھتٰ بہ يروشلم ۽ ھتٰ رڙ ڪئٰ آھٰ‪ ،‬۽ اھو روئٰ رھيو آھٰ تہ ھن کٰ ائين نہ ڪرڻ گھرجٰ ‪.‬‬ ‫وڌيڪ رھو‪.‬‬ ‫‪25‬پر جڏھن ڏٺم تہ ھن موت جٰ لئق ڪوبہ ڪم نہ ڪيو آھٰ ۽ ھن پاڻ آگسٽس کٰ اپيل ڪئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن مون کيس موڪلڻ جو ارادو‬ ‫ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫لِ ڪا خاص ڳالھ ڪونھٰ ‪.‬تنھنڪري مون ھن کٰ توھان جٰ اڳيان پيش ڪيو آھٰ‪،‬‬ ‫‪26‬جنھن بابت مون کٰ پنھنجٰ پالڻھار ڏانھن لکڻ ء‬ ‫۽ خاص ڪري توھان جٰ اڳيان‪ ،‬اي راجا اگريپا‪ ،‬ته‪ ،‬امتحان کان پوِ‪ ،‬مون کٰ ڪجھھ لکڻ لِ‪.‬‬ ‫لِ غير معَول ٿو لڳٰ تہ ڪنھن قيدي ءِ کٰ موڪلڻ‪ ،‬۽ انھٰ ءِ جٰ خلف ڪيل ڏوھن جٰ نشاندھٰ ڪرڻ سان‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو اھو مون ء‬ ‫ء‬ ‫گڏ‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫لِ جواب ڏنو‪:‬‬ ‫‪.‬پوِ پولس ھٿ ڊگھو ڪري پاڻ ء‬ ‫لِ ڳالھائٰ ء‬ ‫‪1‬تڏھن اگرپا پولس کٰ چيو تہ ”توکٰ اجازت آھٰ تہ تون پنھنجٰ ء‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ اڄ ڏينھن توکان اڳ انھن سڀنٰ ڳالھين جو جواب ڏيندس‪ ،‬جن جا‬ ‫‪2‬آ ءِ پنھنجو پاڻ کٰ خوش ٿو سمجھان‪ ،‬ايگريپا بادشاھہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مون تٰ يھودين تٰ الزام آھن‪.‬‬ ‫‪3‬خاص ڪري انھٰ ءِ ڪري جو آ ءِ تو کٰ ڄاڻان ٿو تہ تون يھودين جٰ سڀنٰ رسمن ۽ سوالن ۾ ماھر آھين‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تو کٰ منٿ ٿو‬ ‫ڪريان تہ صبر سان منھنجٰ ڳالھہ ٻڌ‪.‬‬ ‫‪4‬منھنجٰ زندگٰ ءِ جو انداز منھنجٰ جوانٰ ءِ کان‪ ،‬جيڪو يروشلم ۾ منھنجٰ قوم ۾ ھو‪ ،‬سو سڀيئٰ يھودي ڄاڻندا آھن‪.‬‬ ‫پوِ ھڪڙو‬ ‫‪5‬جيڪٰ مون کٰ شروعات کان سڃاڻندا ھئا‪ ،‬جيڪڏھن اھٰ شاھدي ڏين تہ آ ءِ پنھنجٰ مذھب جٰ سڀ کان سخت َرقٰ کان ء‬ ‫َريسٰ رھيس‪.‬‬ ‫لِ جيڪو خدا اسان جٰ ابن ڏاڏن سان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫جٰ‬ ‫اميد‬ ‫جٰ‬ ‫اميد‬ ‫ِ‬ ‫انھٰ‬ ‫وڃٰ‬ ‫پيو‬ ‫ڪيو‬ ‫انصاف‬ ‫۽‬ ‫آھيان‬ ‫بيٺو‬ ‫‪6‬۽ ھاڻٰ آ ءِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اسان جا ٻارھن قبيل‪ ،‬ڏينھن رات خدا جٰ خدمت ڪندا رھيا‪ ،‬تنھن جٰ اچڻ جٰ اميد آھٰ ‪.‬جنھن جٰ اميد جٰ‬ ‫‪7‬جنھن واعدو ڪرڻ ء‬ ‫خاطر‪ ،‬بادشاھه اگرپا‪ ،‬مون تٰ يھودين جو الزام آھٰ‪.‬‬ ‫‪8‬اوھان جٰ نظر ۾ اھا ڳالھہ ناقابل اعتبار او آھٰ تہ خدا مئلن کٰ جياريو؟‬ ‫عيسٰ ناصري ءِ جٰ نالٰ جٰ خلف آھن‪.‬‬ ‫جيڪٰ‬ ‫گھرجٰ‬ ‫ڪرڻ‬ ‫‪9‬مون پنھنجٰ دل ۾ اھو خيال ڪيو تہ مون کٰ ڪيتريون ئٰ ڳالھيون‬ ‫ي‬ ‫‪10‬اھو ڪم مون يروشلم ۾ پڻ ڪيو ‪:‬۽ سردار ڪاھنن کان اختيار حاصل ڪري مون ڪيترن ئٰ ايمان وارن کٰ جيل ۾ بند ڪيو ‪.‬۽‬ ‫جڏھن انھن کٰ ماريو ويو‪ ،‬مون انھن جٰ خلف آواز ڏنو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون انھن کٰ ھر ھڪڙي عبادت ⁠خانٰ ۾ سزا ڏنٰ ۽ انھن کٰ ڪفر بڪ ڪرڻ تٰ مجبور ڪيو ‪.‬۽ انھن جٰ خلف تمام گھڻو‬ ‫چريو ٿٰ‪ ،‬مون انھن کٰ ايذايو‪ ،‬جيتوڻيڪ عجيب شھرن تائين‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن آ ءِ سردار ڪاھنن جٰ اختياري ءِ سان دمشق ڏانھن ويس‪.‬‬ ‫‪13‬منجھند جو‪ ،‬اي بادشاھہ‪ ،‬مون رستٰ ۾ آسمان مان ھڪڙو روشنٰ ڏٺو‪ ،‬جيڪو سج جٰ روشنٰ کان مٿٰ آھٰ‪ ،‬منھنجٰ چوڌاري‬ ‫چمڪٰ رھيو آھٰ ۽ انھن جٰ چوڌاري چمڪيو جيڪٰ مون سان گڏ سفر ڪري رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن اسين سڀيئٰ زمين تٰ ڪري پيا ھئاسين‪ ،‬تڏھن مون ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون سان ڳالھائٰ رھيو ھو ۽ اھو عبرانٰ زبان ۾‬ ‫لِ مشڪل آھٰ ته انھن کٰ مارڻ‪.‬‬ ‫چوندو ھو تہ ”ساؤل‪ ،‬شائول‪ ،‬تون مون کٰ او ٿو ستاين؟ اھو توھان ء‬ ‫عيسٰ آھيان‪ ،‬جنھن کٰ تون ستاين ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬مون چيو تہ ”تون ڪير آھين اي خداوند؟ ۽ چيائين تہ ”آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ تو کٰ وزير ۽ شاھد‬ ‫‪16‬پر اءٿ‪ ،‬۽ پنھنجٰ پيرن تٰ بيھٰ رھ‪،‬‬ ‫لِ ظاھر ڪيو آھٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو مون تو کٰ انھٰ ءِ مَصد ء‬ ‫ء‬ ‫بڻائيان انھن ٻنھٰ شين جو جيڪٰ تو ڏٺيون آھن‪ ،‬۽ انھن شين جو جن ۾ آ ءِ تو کٰ ظاھر ڪندس‪.‬‬ ‫‪17‬تو کٰ ماڻھن ۽ غير قومن کان اوٽڪارو ڏيان‪ ،‬جن ڏانھن ھاڻٰ تو کٰ موڪليان ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ اھٰ گناھن‬ ‫‪18‬انھن جون اکيون کوليون ۽ انھن کٰ اونداھين مان روشنٰ ءِ ڏانھن ۽ شيطان جٰ قدرت کان خدا ڏانھن موٽائٰ‪ ،‬انھٰ ءِ ء‬ ‫جٰ بخشش حاصل ڪن ۽ انھن مان ميراث حاصل ڪن‪ ،‬جيڪٰ مون تٰ ايمان جٰ وسيلٰ پاڪ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪19‬تڏھن‪ ،‬اي راجا اگريپا‪ ،‬مون آسمانٰ رويا جٰ ناَرمانٰ نه ڪئٰ‪.‬‬ ‫پوِ غير قومن کٰ ڏيکاريو تہ اھٰ توبھہ ڪن ۽ خدا ڏانھن ڦرن ۽‬ ‫‪20‬پر انھن پھريائين دمشق‪ ،‬يروشلم ۽ يھوديہ جٰ سڀنٰ ساحلن تٰ ۽ ء‬ ‫اھٰ ڪم ڪن جيڪٰ توبھہ جا آھن‪.‬‬ ‫لِ ويا‪.‬‬ ‫‪21‬انھن سببن ڪري يھودين مون کٰ ھيڪل ۾ پڪڙيو ۽ مارڻ ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري خدا جٰ مدد حاصل ڪرڻ کان پوِ‪ ،‬مون اڄ ڏينھن تائين جاري رکٰ ٿو‪ ،‬ٻنھٰ ننڍن ۽ وڏن کٰ شاھدي ڏنٰ آھٰ‪ ،‬۽ ٻيو‬ ‫موسٰ چيو ھو‪.‬‬ ‫ڪجھہ ڪجھھ چوڻ کان سواِ ٻيو ڪو به نه چوندا آھن جيڪٰ نبين ۽‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ مسيح ڏک سھٰ‪ ،‬۽ اھو پھريون آھٰ جيڪو مئلن مان جيئرو ٿيڻو آھٰ‪ ،‬۽ ماڻھن ۽ غير قومن کٰ روشنٰ ڏيکاري‪.‬‬ ‫‪23‬انھٰ ءِ ء‬ ‫لِ ڳالھائٰ رھيو ھو تہ َيستس وڏي آواز سان چيو تہ ”پولس‪ ،‬تون پاڻ وٽ آھين ‪.‬گھڻٰ سکيا توکٰ چريو بڻائٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪24‬جڏھن ھو پنھنجٰ ء‬ ‫ٻڌاِ‪.‬‬ ‫‪25‬پر ھن چيو تہ ”آ ءِ چريو نہ آھيان !پر سچائٰ ۽ سنجيدگٰ ءِ جا لفظ ء‬ ‫االِ ⁠جو مون کٰ يَين آھٰ تہ‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو بادشاھہ کٰ انھن ڳالھين جٰ خبر آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ اڳيان آ ءِ بہ آزادي ءِ سان ڳالھايان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫انھن مان ڪابہ ڳالھہ کانئس ڳجھٰ نہ آھٰ ‪.‬ااڪاڻ ته اھو ڪم ڪنھن ڪنڊ ۾ نه ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪27‬اي اگرپا بادشاھه‪ ،‬اا تون نبين کٰ مڃين ٿو؟ مون کٰ خبر آھٰ ته تون مڃين ٿو‪.‬‬

‫‪127‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ راضٰ ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ اگرپا پولس کٰ چيو تہ ”تون لڳ ڀڳ مون کٰ مسيحٰ ٿيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ‪ ،‬رڳو تون ئٰ نہ پر جيڪٰ اڄ مون کٰ ٻڌن ٿا‪ ،‬تن جٰ لڳ ڀڳ ۽‬ ‫‪29‬پولس چيو تہ ”آ ءِ خدا کان گھران ٿو تہ انھن بندھن کان‬ ‫ء‬ ‫مجموعٰ طور تٰ آ ءِ جھڙو آھيان‪.‬‬ ‫‪30‬جڏھن ھن ھٰ ڳالھايو تڏھن بادشاھہ‪ ،‬گورنر‪ ،‬برنيس ۽ جيڪٰ ساڻن ويٺا ھئا‪ ،‬سٰ اٿٰ بيٺا‪.‬‬ ‫‪31‬جڏھن ھو ھليا ويا‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ ڳالھيون ڪرڻ لڳا تہ ”ھٰ ماڻھو ڪجھہ بہ نہ ٿو ڪري جيڪو موت جٰ لئق آھٰ ۽ نڪٰ قيد جٰ‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ اگريپا َيستس کٰ چيو تہ ”جيڪڏھن ھو قيصر وٽ اپيل نہ ڪري ھا تہ ھن ماڻھو ءِ کٰ آزاد ڪيو وڃٰ ھا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھو طئٰ ٿيو تہ اسان کٰ سامونڊي جھاز ۾ اءٽلٰ ءِ ڏانھن وڃڻو آھٰ‪ ،‬تڏھن ھنن پولس ۽ ٻين ڪن قيدين کٰ جوليس نالٰ ھڪڙي جٰ‬ ‫حوالٰ ڪيو‪ ،‬جيڪو آگسٽس جٰ ٽولٰ جو صوبيدار ھو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ائڊراميٽيم جٰ ھڪڙي ٻيڙي ءِ ۾ داخل ٿٰ‪ ،‬اسان روانا ٿياسين‪ ،‬يعنٰ ايشيا جٰ سامونڊي ڪنارن تٰ ھلڻ ‪.‬ھڪڙو ارسٽارخس‪ ،‬جيڪو‬ ‫ٿسلونيڪا جو مَدونٰ آھٰ‪ ،‬اسان سان گڏ آھٰ‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ اسين صيدا ۾ پھتاسين ‪.‬۽ جوليس خوشٰ ءِ سان پولس کٰ گذارش ڪئٰ‪ ،‬۽ کيس آزادي ءِ ڏنٰ ته ھو پنھنجٰ دوستن وٽ‬ ‫وڃٰ پاڻ کٰ تازو ڪري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھوائون جھليون ھيون‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن اسان اتان روانا ٿياسين‪ ،‬تڏھن قبرص جٰ ھيٺان جھاز روانا ٿياسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬جڏھن اسين ڪليسيا ۽ پمفوليا جٰ سمنڊ جٰ مٿان چڙھٰ لڪييا جٰ شھر مورا ۾ پھتاسين‪.‬‬ ‫‪6‬اتٰ صوبيدار کٰ اليگزينڊرريا جو ھڪڙو جھاز مليو‪ ،‬جيڪو اٽلٰ ڏانھن وڃٰ رھيو ھو ‪.‬۽ ھن اسان کٰ ان ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اسين گھڻا ئٰ ڏينھن ھلندا رھيا ھئاسين ۽ ڪنيڊس جٰ سامھون بيھٰ رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن وا ءِ اسان کٰ برداشت نہ ڪيو‪ ،‬تنھنڪري‬ ‫اسان ڪريٽ جٰ ھيٺان سامونڊي جھاز ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪8‬۽‪ ،‬مشڪل سان ان مان لنگھندي‪ ،‬ھڪڙي جاِ تٰ پھتٰ‪ ،‬جنھن کٰ صاف پناھه سڏيو ويندو آھٰ ‪.‬جنھن جٰ ويجھو لسيا جو شھر ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو روزو ھاڻٰ گذري چڪو ھو‪ ،‬تڏھن پولس کين‬ ‫‪9‬ھاڻٰ جڏھن گھڻو وقت گذري ويو ھو ۽ جھاز ھلڻ خطرناڪ ٿٰ ويو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نصيحت ڪئٰ تہ‬ ‫‪10‬انھن کٰ چيائين تہ ”سائين‪ ،‬مون کٰ خبر آھٰ تہ ھن سفر ۾ نہ رڳو لڏڻ ۽ ٻيڙي ءِ جو‪ ،‬پر اسان جٰ جانن کٰ بہ تمام گھڻو نَصان‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫‪11‬تنھن ھوندي بہ صوبيدار انھٰ ءِ ٻيڙي ءِ جٰ مالڪ ۽ مالڪ تٰ‪ ،‬انھن ڳالھين کان وڌيڪ ايمان آندو‪ ،‬جيڪٰ پولس ٻڌائين ٿيون‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ااڪاڻ ته پناھه گاھه سياري ۾ مناسب نه ھئٰ‪ ،‬ان جٰ وڌيڪ حصٰ کٰ پڻ اتان وڃڻ جٰ صلح ڏنٰ وئٰ‪ ،‬جيڪڏھن اھٰ ڪنھن‬ ‫به طريَٰ سان َينس تائين پھچٰ سگھن‪ ،‬۽ اتٰ سياري ۾ ‪.‬جيڪو ڪريٽ جو ھڪ پناھه آھٰ‪ ،‬۽ ڏکڻ اولھه ۽ اتر اولھه طرف آھٰ‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ جڏھن ڏکڻ جٰ ھوا ءِ ھلڪٰ ھلڪٰ ھئٰ‪ ،‬تڏھن سمجھيائين تہ ھنن پنھنجو مَصد حاصل ڪري ورتو آھٰ‪ ،‬اتان ھليا ويا‪ ،‬ھو‬ ‫ء‬ ‫ڪريٽ جٰ ويجھو جھاز ھلڻ لڳا‪.‬‬ ‫پوِ اءن تٰ ھڪڙو تيز ھوا ءِ آيو‪ ،‬جنھن کٰ يوروڪليڊون سڏيندا ھئا‪.‬‬ ‫‪14‬پر ٿوري ئٰ دير کان ء‬ ‫‪15‬جڏھن ٻيڙي پڪڙجٰ ويئٰ ۽ ھوا ۾ جھلٰ سگھيو‪ ،‬تڏھن اسان ھن کٰ ھلئڻ ڏنو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھڪڙي خاص ٻيٽ جٰ ھيٺان ڊوڙندا ھئاسين‪ ،‬جنھن کٰ ڪلودا سڏيو ويندو آھٰ‪ ،‬اسان کٰ ٻيڙيِ تٰ پھچڻ لِ گھڻو ڪم ڪرڻو‬ ‫پيو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن ھنن مٿٰ کنيو‪ ،‬تڏھن ٻيڙي ءِ جٰ ھيٺان مدد ورتائين ‪.‬۽‪ ،‬ڊڄٰ ويا ته متان اھٰ ٻڪرين ۾ ڪري نه وڃن‪ ،‬ٻيڙيِ کٰ اڪيو‪ ،‬۽‬ ‫ائين ئٰ ھليو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬۽ اسان کٰ ڏاڍي طوَان سان االيو پيو وڃٰ‪ ،‬ٻئٰ ڏينھن انھن ٻيڙيِ کٰ روشن ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ٽئين ڏينھن تٰ اسان پنھنجن ھٿن سان ٻيڙي ءِ جٰ انڊ ااڻ ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏھن گھڻن ڏينھن ۾ نڪو سج ۽ نڪو تارو نظر آيو ۽ ڪوبہ طوَان اسان تٰ نہ لٿو‪ ،‬تڏھن اسان جٰ بچا ءِ جٰ ھر اميد ختم ٿٰ ويئٰ‪.‬‬ ‫پوِ پولس انھن جٰ وچ ۾ بيٺو ۽ چيو تہ ”سائين‪ ،‬اوھان کٰ منھنجٰ ڳالھہ ٻڌڻ گھرجٰ ھا‪ ،‬۽ ڪريٽ کان ھليو‬ ‫‪21‬پر ڊگھٰ بيھوشٰ ءِ کان ء‬ ‫نه وڃان ھا ۽ اھو نَصان ۽ نَصان برداشت ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھان مان ڪنھن بہ ماڻھو ءِ جٰ جان نه ٿيندي‪ ،‬پر ٻيڙي ءِ جٰ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ھاڻٰ آ ءِ اوھان کٰ نصيحت ٿو ڪريان تہ خوش رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو اڄ رات منھنجٰ ڀرسان خدا جو ملئڪ بيٺو آھٰ‪ ،‬جنھن جٰ آ ءِ آھيان ۽ جنھن جٰ خدمت ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬چيائون تہ ”ڊڄ نه‪ ،‬پولس ‪.‬تو کٰ قيصر جٰ اڳيان پيش ڪيو وڃٰ ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬خدا توھان سڀنٰ کٰ ڏنو آھٰ جيڪٰ توھان سان گڏ ھلن‬ ‫ٿا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون کٰ خدا تٰ يَين آھٰ تہ ائين ئٰ ٿيندو جيئن مون کٰ ٻڌايو ويو آھٰ‪.‬‬ ‫‪25‬تنھنڪري‪ ،‬سائين‪ ،‬خوش رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر اسان کٰ ھڪڙي ٻيٽ تٰ االئڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪27‬پر جڏھن چوڏھين رات آئٰ‪ ،‬تڏھن اسان کٰ ائڊريا ۾ اونڌو ڪيو ويو‪ ،‬اڌ رات جو جھاز وارن سمجھيو تہ ھو ڪنھن ملڪ جٰ ويجھو‬ ‫اچٰ ويا آھن‪.‬‬ ‫پوِ جڏھن ھو ٿورو اڳتٰ ويا تہ وري آواز ڏنائون تہ پندرھن َھم ڏٺائون‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ آواز ڏنائين تہ ويھہ َھم ڏٺائون‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پوِ انھٰ ءِ ڊپ کان متان پٿر تٰ ڪريون‪ ،‬انھٰ ءِ ڍير مان چار لنگر االيا ۽ ڏينھن جٰ تمنا ڪيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬جڏھن ٻيڙي ءِ وارا ٻيڙي ءِ مان ڀڄڻ وارا ھئا‪ ،‬تڏھن انھن ٻيڙي ءِ کٰ سمنڊ ۾ لھٰ اڏيو ھو‪30 ،‬ڄڻ تہ انھن اڳيان لنگر االيو ھو‪.‬‬ ‫‪31‬پولس صوبيدار ۽ سپاھين کٰ چيو تہ ”جيستائين اھٰ ٻيڙي ءِ ۾ نہ رھندا‪ ،‬تيستائين اوھين بچٰ نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ سپاھين ٻيڙي ءِ جا رسا ڪٽٰ اڏيا ۽ ھن کٰ ڪري پيو‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪128‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫لِ منٿ ڪئٰ ۽ چيائين تہ ”اڄ چوڏھن ڏينھن تٰ آھٰ جڏھن اوھين ترسٰ رھيا‬ ‫‪33‬جڏھن ڏينھن ٿيڻ لڳو تہ پولس انھن سڀنٰ کٰ مانٰ کائڻ ء‬ ‫آھيو ۽ روزا رکيا آھيو ۽ ڪجھہ بہ نہ ورتو آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھان مان ڪنھن‬ ‫آھٰ‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫صحت‬ ‫جٰ‬ ‫اوھان‬ ‫اھو‬ ‫⁠جو‬ ‫االِ‬ ‫کائو‪،‬‬ ‫مانٰ‬ ‫تہ‬ ‫‪34‬تنھنڪري آ ءِ اوھان کٰ عرِ ٿو ڪريان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جٰ بہ مٿٰ جو ھڪڙو وار بہ نہ جھليندو‪.‬‬ ‫‪35‬جڏھن ھن ائين چيو‪ ،‬تڏھن مانٰ ورتٰ ۽ انھن سڀنٰ جٰ اڳيان خدا جو شڪر ادا ڪيائين‪ ،‬۽ جڏھن اھو ڀڃٰ کائٰ کائڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪36‬پوِ اھٰ سڀيئٰ خوش ٿيا ۽ ڪجھہ مانٰ بہ کڻٰ ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬اسان سڀيئٰ ٻيڙي ءِ ۾ ٻہ ⁠سؤ سٺ ڄڻا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪38‬پوِ جڏھن انھن ڪاَٰ کاڌو‪ ،‬تڏھن ٻيڙي ءِ کٰ ھلڪو ڪيائين ۽ ڪڻڪ سمنڊ ۾ االيائون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬۽ جڏھن ڏينھن ٿيو‪ ،‬تڏھن انھن کٰ زمين جٰ خبر نہ ھئٰ‪ ،‬پر انھن ھڪڙي ھڪڙي درياھ کٰ ھڪڙي ڪناري سان ڳولٰ لڌو‪ ،‬جنھن‬ ‫۾ انھن جو خيال ھو‪ ،‬جيڪڏھن ممڪن ھو‪ ،‬ٻيڙيِ کٰ اڪڻ لِ‪.‬‬ ‫‪40‬جڏھن انھن لنگر کنيو‪ ،‬تڏھن پاڻ کٰ سمنڊ ڏانھن وجھٰ اڏيائون ۽ ڪنڌي ءِ جٰ بندن کٰ کولٰ اڏيائون ۽ ڪنڌي ءِ ڏانھن وا ءِ ڏانھن‬ ‫ڪنڌ جھڪائٰ ڪيائون‪.‬‬ ‫جاِ تٰ ڪري پيا‪ ،‬جتٰ ٻن دريائن جو ميلپ ٿيو‪ ،‬اھٰ ٻيڙي ءِ کٰ چوڌاري ڦري ويا ‪.‬۽ اڳيون حصو تيزي ءِ سان بيٺو‪ ،‬۽‬ ‫‪41‬۽ انھٰ ءِ ء‬ ‫اڪيلئٰ ءِ ۾ نه رھيو‪ ،‬پر موج جٰ تشدد سان پٺٰ وارو حصو ڀڄٰ ويو‪.‬‬ ‫‪42‬پوِ سپاھين جٰ صلح ھئٰ تہ قيدين کٰ ماري اڏجٰ‪ ،‬متان انھن مان ڪو ٻاھر نڪري ڀڄٰ وڃٰ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ٿٰ کين سندن مَصد کان روڪيو ‪.‬۽ حڪم ڏنو ته جيڪٰ ترڻ ڪري سگھن ٿا‪ ،‬اھٰ پاڻ کٰ‬ ‫‪43‬پر صوبيدار پولس کٰ بچائڻ ء‬ ‫پھرين سمنڊ ۾ االئٰ‪ ،‬۽ زمين تٰ وڃو‪:‬‬ ‫‪44‬۽ باقٰ‪ ،‬ڪٰ بورڊن تٰ ۽ ڪٰ ٻيڙي ءِ جٰ ٽٽل ٽڪرن تٰ ‪.‬۽ ائين ئٰ ٿيو‪ ،‬ته اھٰ سڀئٰ محفوظ زمين تٰ ڀڄٰ ويا‪.‬‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫‪1‬جڏھن اھٰ ڀڄٰ ويا‪ ،‬تڏھن خبر پئٰ تہ انھٰ ءِ ٻيٽ جو نالو مليتا آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھنن باھہ ٻاري‪ ،‬ھاڻٰ مينھن ۽ سردي جٰ ڪري اسان سڀنٰ جو استَبال‬ ‫‪2‬۽ وحشٰ ماڻھن اسان تٰ ڪوبہ احسان نہ ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن پولس لٺن جو ٻج گڏ ڪري باھہ تٰ رکيو‪ ،‬تڏھن تپش مان ھڪڙو نانگ آيو ۽ سندس ھٿ تٰ چڙھٰ ويو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن وحشين انھٰ ءِ زھريلٰ جانور کٰ پنھنجٰ ھٿ تٰ لٽڪيل ڏٺو‪ ،‬تڏھن پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”بيشڪ ھٰ ماڻھو قاتل آھٰ‪ ،‬جيڪو‬ ‫جيتوڻيڪ سمنڊ مان ڀڄٰ ويو آھٰ‪ ،‬پر انتَام جٰ ڪري جيئرو ئٰ ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬ھن انھٰ ءِ حيوان کٰ جھلٰ باھہ ۾ وڌو ۽ کيس ڪوبہ نَصان نہ پھتو‪.‬‬ ‫پوِ ھن کٰ ڪوبہ نَصان نہ رسيو‪ ،‬تڏھن انھن‬ ‫پوِ گھڻٰ دير ڏسڻ کان ء‬ ‫‪6‬پر ھنن ڏٺو تہ ڪڏھن ھو سوڙھيو يا اوچتو مري ويو‪ ،‬پر ء‬ ‫پنھنجو خيال بدليو ۽ چيائون تہ ھو ھڪڙو ديوتا آھٰ‪.‬‬ ‫‪7‬انھٰ ءِ ئٰ ڪوٺٰ ءِ ۾ ٻيٽ جٰ ھڪ وڏي ماڻھو ءِ جٰ ملڪيت ھئٰ‪ ،‬جنھن جو نالو پبليس ھو ‪.‬جنھن اسان جو استَبال ڪيو ۽ اسان کٰ ٽن‬ ‫ڏينھن تائين آرام سان رکيو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ ائين ٿيو جو پبليس جو پٰ ءِ بخار ۽ رت جٰ ڦڦڙن جٰ ڪري بيمار پيو ھو‪ ،‬تنھن وٽ پولس داخل ٿٰ دعا گھري مٿس ھٿ رکٰ چڱو‬ ‫ء‬ ‫ڀلو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اھو ٿيو تہ ٻيا بہ جن کٰ ٻيٽ ۾ بيماريون ھيون‪ ،‬سٰ آيا ۽ چڱا ٿيا‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن اسان کٰ ڪيتريون ئٰ عزتون ڏنيون ‪.‬۽ جڏھن اسان روانا ٿياسين‪ ،‬تڏھن انھن اسان کٰ اھڙيون شيون ڏنيون جيڪٰ ضروري‬ ‫ھيون‪.‬‬ ‫پوِ اسين اليگزينڊرريا جٰ ھڪڙي ٻيڙي ءِ ۾ چڙھٰ روانا ٿياسين‪ ،‬جنھن ٻيٽ ۾ سيارو ھو‪ ،‬جنھن جٰ نشانٰ ڪيسٽر ۽‬ ‫‪11‬ٽن مھينن کان ء‬ ‫پولڪس ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ سيراڪيوس ۾ پھتاسين‪ ،‬اتٰ ٽٰ ڏينھن ترسياسين‪.‬‬ ‫پوِ ڏکڻ جو ھوا ءِ ھليو ۽ ٻئٰ ڏينھن تٰ پوٽولٰ ۾ پھتاسين‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ اتان ئٰ اسان ھڪ قطب نما وٺٰ ريگيم ۾ آياسين‪ ،‬۽ ھڪڙي ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬جتٰ اسان کٰ ڀائر مليا ۽ اسان کٰ انھن سان گڏ ست ڏينھن رھڻ جٰ تمنا ھئٰ‪ ،‬سو اسين روم ڏانھن روانا ٿياسين‪.‬‬ ‫‪15‬جڏھن ڀائر اسان جٰ خبر ٻڌي‪ ،‬تڏھن اءھٰ اسان سان ا ء ءپٰ ءِ جٰ مٿااري ۽ ٽٰ خانَاہ تائين آيا‪ ،‬جن کٰ پولس جڏھن ڏٺو‪ ،‬تڏھن خدا جو‬ ‫شڪر ادا ڪيائين ۽ ھمت ڪيائين‪.‬‬ ‫رھڻ‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫سپاھٰ‬ ‫ھڪ‬ ‫کٰ‬ ‫پولس‬ ‫پر‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫حوالٰ‬ ‫جٰ‬ ‫ڪپتان‬ ‫جٰ‬ ‫نگہبان‬ ‫کٰ‬ ‫قيدين‬ ‫صوبيدار‬ ‫تڏھن‬ ‫‪16‬جڏھن اسين روم ۾ پھتاسين‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫مجبور ڪيو ويو‪ ،‬جيڪو کيس سنڀالٰ رھيو ھو‪.‬‬ ‫پوِ پولس يھودين جٰ سردار کٰ سڏايو ۽ جڏھن اھٰ گڏ ٿيا تڏھن ھن کين چيو تہ ”اي ڀائرو ۽ ڀائرو‪،‬‬ ‫‪17‬پوِ ائين ٿيو تہ ٽن ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫جيتوڻيڪ مون ماڻھن يا پنھنجن ابن ڏاڏن جٰ ريتن رسمن جٰ خلف ڪجھہ بہ نہ ڪيو آھٰ ‪.‬تڏھن به مون کٰ يروشلم مان قيد ڪري‬ ‫رومين جٰ ھٿن ۾ پھچايو ويو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون ۾ موت جو ڪوبہ سبب ڪونھٰ‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن انھن مون کٰ جاچيو ھو‪ ،‬تڏھن مون کٰ اڏي ڏنائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬پر جڏھن يھودين ان جٰ خلف ڳالھايو‪ ،‬تڏھن مون کٰ قيصر ڏانھن اپيل ڪرڻ تٰ مجبور ڪيو ويو ‪.‬نه ته مون کٰ پنھنجٰ قوم تٰ‬ ‫الزام لڳائڻ گھرجٰ ھا‪.‬‬ ‫لِ ھن‬ ‫لِ ۽ توھان سان ڳالھائڻ ء‬ ‫لِ‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ آ ءِ بنٰ اسرائيل جٰ اميد ء‬ ‫‪20‬تنھنڪري مون توھان کٰ سڏيو آھٰ‪ ،‬توھان کٰ ڏسڻ ء‬ ‫زنجير سان جڪڙيل آھيان‪.‬‬

‫‪129‬‬

‫رسولن جا ڪم‬

‫‪21‬انھن کيس چيو تہ ”اسان کٰ يھوديہ مان تنھنجٰ باري ۾ ڪو خط نہ مليو آھٰ‪ ،‬نڪٰ انھن ڀائرن مان جيڪٰ آيا آھن تن مان ڪنھن بہ‬ ‫تو بابت ڪوبہ ڪوبہ ڏوھہ ڏيکاريو آھٰ‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن َرقٰ جٰ باري ۾ اسين ڄاڻون ٿا تہ ھر ھنڌ ان جٰ‬ ‫سمجھو‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫اا‬ ‫توھان‬ ‫ته‬ ‫ٿا‬ ‫گھرون‬ ‫‪22‬پر اسين توھان جٰ باري ۾ ٻڌائڻ‬ ‫ء‬ ‫خلف ڳالھايو وڃٰ ٿو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو ڏينھن مَرر ڪيو‪ ،‬تڏھن گھڻا ئٰ وٽس سندس رھائش ۾ آيا ‪.‬جن کٰ ھن خدا جٰ بادشاھت جٰ وضاحت ۽‬ ‫‪23‬جڏھن ھنن ھن ء‬ ‫موسٰ جٰ شريعت ۽ نبين جٰ وسيلٰ‪ ،‬صبح کان شام تائين قائل ڪندو رھيو‪.‬‬ ‫عيسٰ بابت‪،‬‬ ‫شاھدي ڏنٰ‪ ،‬انھن کٰ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪24‬ڪن ڳالھين تٰ ايمان آندو ۽ ڪن نہ مڃيو‪.‬‬ ‫پوِ ھليا ويا تہ ”اسان جٰ ابن ڏاڏن کٰ يسعياہ نبٰ ءِ جٰ معرَت پاڪ‬ ‫‪25‬جڏھن اھٰ پاڻ ۾ متفق نہ ٿيا‪ ،‬تڏھن پولس ھڪڙو لفظ چوڻ کان ء‬ ‫روح چڱو چيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪26‬چيو تہ ”ھن ماڻھن ڏانھن وڃو ۽ چئو تہ اوھين ٻڌندا پر سمجھندا نہ ‪.‬۽ ڏسندي ڏسندؤ ۽ نه ڏسندا‪.‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو ھن قوم جٰ دل بٰ ⁠دينٰ آھٰ‪ ،‬۽ سندن ڪن ٻڌڻ کان بيزار آھن‪ ،‬۽ سندن اکيون بند آھن ‪.‬متان اھٰ پنھنجين اکين سان‬ ‫ء‬ ‫ڏسن‪ ،‬۽ پنھنجن ڪنن سان ٻڌن‪ ،‬۽ پنھنجٰ دل سان سمجھن‪ ،‬۽ تبديل ٿٰ وڃن‪ ،‬۽ مان انھن کٰ شفا ڏيان‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري اوھان کٰ اھا خبر پوي تہ خدا جو اوٽڪارو غير قومن ڏانھن موڪليو ويو آھٰ ۽ اھٰ ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪29‬جڏھن ھن اھٰ ڳالھيون ڪيون‪ ،‬تڏھن يھودي ھليا ويا ۽ پاڻ ۾ وڏو بحث ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ پولس پورا ٻه سال پنھنجٰ اجير جٰ گھر ۾ رھيو‪ ،‬۽ جيڪٰ ڪجھ وٽس آيو سو سڀ حاصل ڪيائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ مسيح سان واسطو رکندڙ آھن‪ ،‬پوري يَين سان‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيڪٰ‬ ‫سيکاري‪،‬‬ ‫ڳالھيون‬ ‫اھٰ‬ ‫۽‬ ‫ڪريان‬ ‫منادي‬ ‫جٰ‬ ‫بادشاھت‬ ‫جٰ‬ ‫‪31‬خدا‬ ‫ي‬ ‫ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کيس منَ نہ ڪئٰ‪.‬‬

‫‪130‬‬

‫روميون‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫لِ جدا ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جيڪو‬ ‫لِ سڏيو ويو‪ ،‬۽ خدا جي خوشخبري ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح جو خادم ھو‪ ،‬جنھن کي رسول ٿيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫( ‪2‬جنھن جو واعدو ھن اڳيئي پنھنجن نبين جي وسيلي پاڪ صحيفن ۾ ڪيو ھو‪)،‬‬ ‫عيسي مسيح بابت‪ ،‬جيڪو دائود جي نسل مان جسم جي لحاظ کان پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪3‬سندس فرزند اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪4‬۽ پاڪائي ءِ جي روح موجب‪ ،‬مئلن مان جيئرو ٿي اٿڻ جي وسيلي‪ ،‬قدرت سان خدا جو فرزند ٿيڻ جو اعلن ڪيو ويو‪.‬‬ ‫لِ تہ سڀني قومن ۾ ايمان جي فرمانبرداري ڪري‪ ،‬سندس نالي جي‬ ‫‪5‬جنھن جي وسيلي اسان کي فضل ۽ رسول بخشي ملي آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪري‪:‬‬ ‫‪6‬جن ۾ اوھين پڻ يسوع مسيح جا سڏيا ويا آھيو‪.‬‬ ‫لِ سڏيو ويو آھي ‪:‬اسان جي پي ءِ خدا ۽ خداوند‬ ‫‪7‬انھن سڀني ڏانھن‪ ،‬جيڪي روم ۾ آھن‪ ،‬جيڪي خدا جا پيارا آھن‪ ،‬جن کي پاڪ ٿيڻ ء‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان اوھان تي فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫لِ اوھان جي ايمان جو چرچو‬ ‫‪8‬سڀ کان پھريائين آ ءِ پنھنجي خدا جو شڪر گذار آھيان تہ‬ ‫عيسي مسيح جي معرفت اوھان سڀني جي ء‬ ‫ي‬ ‫سڄي دنيا ۾ ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو خدا منھنجو شاھد آھي‪ ،‬جنھن جي فرزند جي خوشخبري ءِ ۾ آ ءِ پنھنجي روح سان خدمت ڪريان ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫پنھنجين دعائن ۾ ھميشہ اوھان جو ذڪر ڪندس‪.‬‬ ‫لِ چڱو سفر ٿئي‪.‬‬ ‫‪10‬عرض ڪريان ٿو‪ ،‬جيڪڏھن ھاڻي ڪنھن حد تائين مون کي خدا جي مرضي ءِ سان اوھان وٽ اچڻ ء‬ ‫لِ تہ اوھين قائم رھو‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ اوھان کي ڪو روحاني تحفو ڏيان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو مون کي اوھان سان ملڻ جي تمنا آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪12‬انھي ءِ جو مطلب آھي تہ آ ءِ اوھان سان گڏجي ھڪٻئي جي ايمان جي ڪري تسلي حاصل ڪريان‪.‬‬ ‫‪13‬اي ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کي بي ⁠خبر نہ ٿو سمجھان‪ ،‬جو آ ءِ اڪثر وقت اوھان وٽ اچڻ جو ارادو ڪندو ھوس‪( ،‬پر اڃا تائين اجازت ڏني‬ ‫ويئي آھي )تہ جيئن ٻين غير قومن وانگر مون کي بہ اوھان ۾ ڪو ميوو ملي‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ ۽ بي عقل ء‬ ‫‪14‬مان يونانين ۽ بربرن جو قرضدار آھيان ‪.‬ٻنھي عقلمندن ء‬ ‫لِ اوھان کي جيڪي روم ۾ بہ آھيو‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري مون ۾ جيتري قدر آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تيار آھيان خوشخبري ٻڌائڻ ء‬ ‫لِ‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو آ ءِ مسيح جي خوشخبري ءِ کان شرمسار نہ آھيان‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو اھا خدا جي قدرت آھي‪ ،‬جيڪا ھر ڪنھن ايمان آڻيندڙ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اوٽڪارو ڏئي ٿي ‪.‬پھرين يھودين ڏانھن‪ ،‬۽ يوناني ڏانھن پڻ‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو انھي ءِ ۾ خدا جي سچائي ايمان کان وٺي ايمان تائين ظاھر ٿئي ٿي‪ ،‬جيئن لکيل آھي تہ ”صادق ايمان سان جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو خدا جو غضب آسمان مان نازل ٿئي ٿو‪ ،‬انھن ماڻھن جي ھر بي ⁠ديني ۽ بي ⁠انصافي ءِ تي‪ ،‬جيڪي سچ کي‬ ‫ء‬ ‫بي ⁠انصافي ءِ ۾ رکن ٿا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو خدا انھن کي اھو ڏيکاريو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو جيڪي خدا جي باري ۾ معلوم ٿئي ٿو سو انھن ۾ ظاھر آھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو دنيا جي پيدائش کان وٺي ھن جون پوشيدہ شيون صاف طور تي نظر اچن ٿيون‪ ،‬جيڪي شيون ٺاھيون ويون آھن‪ ،‬يعني‬ ‫ء‬ ‫سندس ابدي قدرت ۽ خدا جي ھئڻ سان ‪.‬تنھن ڪري اھي بغير عذر آھن‪:‬‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو جڏھن انھن خدا کي سڃاتو‪ ،‬تڏھن نہ خدا جي شان ۾ وڏائي ڪيائون‪ ،‬نڪي شڪرگذار ٿيا ‪.‬پر سندن خيالت ۾ بيڪار ٿي‬ ‫ء‬ ‫ويا‪ ،‬۽ سندن بيوقوف دل اونداھين ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ پاڻ کي سياڻو سمجھي بيوقوف ٿي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ غير فاني خدا جي جلوي کي ھڪڙي تصوير ۾ تبديل ڪري اڏيو جيڪو ناپاڪ انسان‪ ،‬پکين‪ ،‬چار پيرن وارن جانورن ۽ رينگنگ‬ ‫شين وانگر آھي‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنڪري خدا انھن کي پنھنجين دلين جي خواھشن جي وسيلي ناپاڪي ءِ جي حوالي ڪري اڏيو‪ ،‬جيڪي پنھنجن جسمن کي پاڻ ۾‬ ‫بي ⁠عزت ڪن‪.‬‬ ‫لِ برڪت‬ ‫ھميشہ‬ ‫جيڪو‬ ‫ڪئي‪،‬‬ ‫خدمت‬ ‫۽‬ ‫عبادت‬ ‫جي‬ ‫مخلوق‬ ‫وڌيڪ‬ ‫کان‬ ‫خالق‬ ‫بدلئي‪،‬‬ ‫۾‬ ‫ڪوڙ‬ ‫کي‬ ‫جي‬ ‫‪25‬جنھن خدا‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ِ‬ ‫سچائي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫وارو آھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن جون عورتون پڻ فطري استعمال کي تبديل‬ ‫لِ خدا انھن کي بڇڙن پيارن جي حوالي ڪري اڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬انھي ءِ سبب ء‬ ‫ڪري اڏيون آھن‪ ،‬جيڪي فطرت جي خلف آھن‪.‬‬ ‫‪27‬اھڙي ءِ طرح مردن بہ عورت جي فطري استعمال کي اڏي‪ ،‬ھڪٻئي ڏانھن پنھنجي نفساني خواھشن جي آڙ ۾ ساڙي اڏيو ‪.‬مرد مردن‬ ‫سان گڏ ڪم ڪري رھيا آھن جيڪي غير مناسب آھي‪ ،‬۽ پاڻ ۾ حاصل ڪري رھيا آھن ته انھن جي غلطي جو بدلو جيڪو پورو ٿيو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ جيتوڻيڪ انھن خدا کي پنھنجي علم ۾ رکڻ پسند نہ ڪيو‪ ،‬خدا انھن کي ھڪڙي خراب دماغ جي حوالي ڪري اڏيو‪ ،‬اھي ڪم‬ ‫ڪرڻ لِ جيڪي آسان نه آھن‪.‬‬ ‫‪29‬سڀني بڇڙائي ءِ‪ ،‬زناڪاري‪ ،‬بڇڙائي ءِ‪ ،‬للچ‪ ،‬بڇڙائي ءِ سان ڀريل آھي ‪.‬حسد سان ڀريل‪ ،‬قتل‪ ،‬بحث‪ ،‬فريب‪ ،‬بدمعاشي؛ ڳوڙھا ڳاڙيندڙ‪،‬‬ ‫‪30‬غيبت ڪندڙ‪ ،‬خدا کان نفرت ڪندڙ‪ ،‬بي وفائي ڪندڙ‪ ،‬مغرور‪ ،‬مغرور‪ ،‬بڇڙا ڪم ٺاھيندڙ‪ ،‬ما ءِ ⁠پي ءِ جا نافرمان‪،‬‬ ‫‪31‬بي سمجھ‪ ،‬واعدو ٽوڙڻ وارا‪ ،‬بي فطرت‪ ،‬بي رحم‪ ،‬بي رحم‪:‬‬ ‫‪32‬جن کي خدا جي حڪم جي خبر آھي تہ جيڪي اھڙا ڪم ڪن ٿا سي موت جي لئق آھن‪ ،‬سي نہ رڳو ائين ڪن ٿا‪ ،‬پر جيڪي ڪن ٿا‬ ‫تن مان خوش ٿين ٿا‪.‬‬

‫‪131‬‬

‫روميون‬

‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري تون ناقابل معافي آھين‪ ،‬اي ماڻھو‪ ،‬جيڪو تون آھين اھو فيصلو ڪرڻ وارو آھين‪ ،‬او جو تون ٻئي جو فيصلو ڪرين ٿو‪،‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو تون جيڪو فيصلو ڪرين ٿو اھو ساڳيو ڪم ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫تون پاڻ کي ڏوھاري ٿو‬ ‫ء‬ ‫‪2‬پر اسان کي پڪ آھي تہ جيڪي اھڙا ڪم ڪن ٿا تن تي خدا جو فيصلو سچائي ءِ موجب ٿيندو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اا تون اھو سوچين ٿو‪ ،‬اي ماڻھو‪ ،‬جيڪي اھڙا ڪم ڪن ٿا‪ ،‬انھن جو فيصلو ڪري ٿو‪ ،‬۽ اھو ئي ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو تون خدا جي‬ ‫فيصلي کان بچي ويندين؟‬ ‫‪4‬يا تون ھن جي چڱائي‪ ،‬بردباري ۽ صبر جي دولت کي بي عزتي ٿو ڪرين ‪.‬اا توھان کي خبر ناھي ته خدا جي نيڪي توھان کي توبه‬ ‫ڪرڻ جي ھدايت ڪري ٿي؟‬ ‫پوِ خدا جي غضب جي ڏينھن ۽ خدا جي صحيح فيصلي جي ظاھر ٿيڻ واري ڏينھن جي‬ ‫‪5‬پر تنھنجي سختي ءِ ۽ توفيق واري دل کان ء‬ ‫خلف پنھنجي غضب کي محفوظ رکي‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو ھر ماڻھو ءِ کي سندس ڪمن موجب بدلو ڏيندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي صبر سان نيڪي ڪري عزت‪ ،‬عزت ۽ بقا‪ ،‬دائمي زندگي ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬انھن ء‬ ‫لِ جيڪي تڪراري آھن ۽ سچ کي نہ مڃيندا آھن‪ ،‬پر بي ⁠انصافي ءِ‪ ،‬ڪاوڙ ۽ غضب کي مڃيندا آھن‪.‬‬ ‫‪8‬پر انھن ء‬ ‫‪9‬مصيبت ۽ ڏک‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ جي جان تي‪ ،‬جيڪو بڇڙو ڪم ڪري ٿو‪ ،‬پھريائين يھودين تي‪ ،‬وري غير قومن تي‪.‬‬ ‫پوِ غير قومن کي‪.‬‬ ‫‪10‬پر عزت‪ ،‬عزت ۽ سلمتي آھي ھر ماڻھو ءِ کي‪ ،‬جيڪو چڱا ڪم ڪري ٿو‪ ،‬پھريائين يھودين کي ۽ ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو خدا وٽ ماڻھن جو ڪوبہ احترام ڪونھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ گناھہ‬ ‫سواِ ئي ناس ٿيندا‪ ،‬۽ جيترا بہ شريعت کان‬ ‫سواِ گناھہ ڪيو آھي سي بہ شريعت کان‬ ‫‪12‬االِ ⁠جو جن ماڻھن شريعت کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيا آھن تن جي سزا شريعت موجب ٿيندي‪.‬‬ ‫(‪13‬االِ ⁠جو شريعت جا ٻڌندڙ خدا جي آڏو سچار نہ آھن‪ ،‬پر شريعت تي عمل ڪرڻ وارا سچار ٿيندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو جڏھن غير قومون‪ ،‬جن وٽ شريعت نہ آھي‪ ،‬سي فطرتي طور تي اھي ڪم ڪن ٿيون‪ ،‬جيڪي شريعت ۾ آھن‪ ،‬تڏھن اھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ھڪڙو قانون آھن‪.‬‬ ‫جن وٽ شريعت نہ آھي‪ ،‬سي پنھنجي ء‬ ‫‪15‬جيڪي شريعت جو ڪم انھن جي دلين ۾ لکيل آھي‪ ،‬انھن جو ضمير بہ شاھدي ٿو ڏئي ۽ انھن جا خيال ھڪٻئي تي الزام ھڻڻ يا معافي‬ ‫معني آھن)‪.‬‬ ‫ڏيڻ وقت بي‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي ماڻھن جي رازن جو فيصلو ڪندو‪.‬‬ ‫موجب‬ ‫ِ‬ ‫خوشخبري‬ ‫منھنجي‬ ‫خدا‬ ‫ڏينھن‬ ‫‪16‬جنھن‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ڏس‪ ،‬تون يھودي سڏجي ٿو ۽ شريعت ۾ آرام ڪر ۽ خدا تي فخر ڪر‪،‬‬ ‫‪18‬۽ پنھنجي مرضي کي ڄاڻو‪ ،‬۽ انھن شين کي قبول ڪريو جيڪي وڌيڪ شاندار آھن‪ ،‬جيڪي شريعت جي تعليم سان مليا آھن‪.‬‬ ‫لِ روشني آھين جيڪي اونداھين ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ پڪ آھي ته تون پاڻ انڌن جو ھدايت ڪندڙ آھين‪ ،‬انھن ء‬ ‫‪20‬بيوقوفن جو سيکاريندڙ‪ ،‬ٻارن جو استاد‪ ،‬جنھن کي شريعت جي ڄاڻ ۽ سچائي ءِ جي شڪل آھي‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري تون جيڪو ٻئي کي سيکارين ٿو‪ ،‬اا تون پاڻ کي نہ سيکارين؟ تون جيڪو تبليغ ڪرين ٿو انسان کي چوري نه ڪرڻ‬ ‫گھرجي‪ ،‬اا تون چوري ڪرين ٿو؟‬ ‫‪22‬اا تون چوين ٿو ماڻھو ءِ کي زنا نہ ڪرڻ گھرجي‪ ،‬اا تون زنا ٿو ڪرين؟ تون جيڪو بتن کان نفرت ڪرين ٿو‪ ،‬اا تون بي عزتي ٿو‬ ‫ڪرين؟‬ ‫‪23‬تون جيڪو پنھنجي شريعت تي فخر ٿو ڪرين‪ ،‬تنھن جي شريعت جي ڀڃڪڙي ڪري خدا جي بي عزتي ڪرين اا؟‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو اوھان جي وسيلي غير قومن ۾ خدا جي نالي جي ڪفر ٿي‪ ،‬جيئن لکيل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو طھر ڪرڻ واقعي فائديمند آھي‪ ،‬جيڪڏھن تون شريعت تي عمل ڪندين‪ ،‬پر جيڪڏھن تون شريعت جي ڀڃڪڙي ڪندڙ‬ ‫ء‬ ‫آھين‪ ،‬تہ تنھنجو طھر غير طھريل آھي‪.‬‬ ‫‪26‬تنھنڪري جيڪڏھن اڻ طھريل شريعت جي سچائي ءِ تي قائم رھندو‪ ،‬تہ اا سندس اڻ ⁠طھرائي طھر ڪرائڻ ۾ نہ ڳڻبو؟‬ ‫‪27‬۽ اا غير طھرائڻ‪ ،‬جيڪو فطرت سان آھي‪ ،‬جيڪڏھن اھو شريعت کي پورو ڪري‪ ،‬توھان کي انصاف ڪري‪ ،‬جيڪو خط ۽ طھر‬ ‫جي ذريعي شريعت جي ڀڃڪڙي ڪري ٿو؟‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھو يھودي نہ آھي‪ ،‬جيڪو ظاھر آھي ‪.‬نڪي اھو طھر آھي‪ ،‬جيڪو جسم ۾ ٻاھر آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پر ھو ھڪڙو يھودي آھي‪ ،‬جيڪو اندروني طور ھڪڙو آھي ‪.‬۽ طھر دل جو آھي‪ ،‬روح ۾‪ ،‬۽ خط ۾ نه ‪.‬جنھن جي ساراھه انسانن جي‬ ‫نه پر خدا جي آھي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬پوِ يھودين کي ڪھڙو فائدو؟ يا طھر ڪرڻ مان ڪھڙو فائدو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪2‬گھڻو ڪري ھر طرح ‪:‬خاص طور تي‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھو انھن ڏانھن خدا جي آيتون ڏنيون ويون آھن‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ڪن ايمان نہ آندو؟ اا سندن بي ايماني خدا جي ايمان کي بي اثر بڻائي اڏيندي؟‬ ‫ء‬ ‫‪4‬خدا نه ڪري ‪:‬ھا‪ ،‬خدا کي سچو ھجڻ گھرجي‪ ،‬پر ھر ماڻھو ڪوڙو آھي ‪.‬جيئن لکيل آھي تہ ”تون پنھنجين ڳالھين ۾ سچار ثابت ٿئين‪ ،‬۽‬ ‫جڏھن تو تي انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬تڏھن غالب ٿئين‪.‬‬ ‫پوِ اسين اا چئون؟ اا خدا بي انصاف آھي جيڪو انتقام‬ ‫‪5‬پر جيڪڏھن اسان جي بي ⁠انصافي ءِ خدا جي سچائي ءِ جي واکاڻ ڪري‪ ،‬تہ ء‬ ‫وٺي ٿو؟ (مان ھڪ انسان جي حيثيت سان ڳالھائيندو آھيان)‬ ‫‪:‬پوِ خدا دنيا جو انصاف ڪيئن ڪندو؟‬ ‫‪6‬خدا منع ڪري ٿو ء‬

‫‪132‬‬

‫روميون‬

‫⁠جو جيڪڏھن خدا جي سچائي منھنجي ڪوڙ جي وسيلي سندس شان ۾ وڌيڪ پکڙيل آھي ‪.‬او ته مون کي به گنھگار قرار ڏنو‬

‫‪7‬االِ‬ ‫ء‬ ‫وڃي ٿو؟‬ ‫‪8‬۽ نه‪ ،‬بلڪ‪( ،‬جيئن اسان کي بدنام ڪيو وڃي ٿو‪ ،‬۽ ڪي چون ٿا ته اسان کي چوندا آھن ته )اسان کي برائي ڪرڻ گھرجي‪ ،‬ته چڱائي‬ ‫اچي؟ جنھن جي سزا صرف آھي‪.‬‬ ‫‪:‬االِ ⁠جو اسان اڳي ثابت ڪري چڪا آھيون تہ يھودين ۽ غير‬ ‫نه‬ ‫۾‬ ‫صورت‬ ‫به‬ ‫ڪنھن‬ ‫نه‪،‬‬ ‫آھيون؟‬ ‫بھتر‬ ‫‪9‬پوِ اا؟ اا اسان انھن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫قومن‪ ،‬اھي سڀيئي گناھہ ھيٺ آھن‪.‬‬ ‫‪10‬جيئن لکيل آھي تہ ”ڪوبہ سچار ڪونھي‪ ،‬ھڪڙو بہ نہ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ڪوبہ نہ آھي جيڪو سمجھي‪ ،‬ڪوبہ ڪونھي جيڪو خدا کي ڳولي‪.‬‬ ‫‪12‬اھي سڀيئي واٽ کان ڀڄي ويا آھن‪ ،‬اھي گڏجي بيڪار ٿي ويا آھن ‪.‬ڪو به نه آھي جيڪو سٺو ڪري‪ ،‬نه‪ ،‬ھڪ به نه‪.‬‬ ‫‪13‬انھن جو گل کليل قبر آھي ‪.‬انھن پنھنجي زبان سان ٺڳي استعمال ڪئي آھي ‪.‬آسپ جو زھر انھن جي چپن ھيٺان آھي‪:‬‬ ‫‪14‬جنھن جو وات لعنت ۽ تلخي ءِ سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫لِ تيز آھن‪.‬‬ ‫‪15‬انھن جا پير رت وھائڻ ء‬ ‫‪16‬تباھي ۽ مصيبت انھن جي طريقن ۾ آھن‪:‬‬ ‫‪17‬۽ امن جو رستو نه ڄاڻن ٿا‪:‬‬ ‫‪18‬انھن جي اکين اڳيان خدا جو خوف ڪونھي‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻي اسين ڄاڻون ٿا تہ جيڪي ڪجھہ شريعت چوي ٿو‪ ،‬اھو انھن کي چوي ٿو جيڪي شريعت جي ماتحت آھن‪ ،‬تہ جيئن ھر ھڪ‬ ‫وات بند ٿئي ۽ سڄي دنيا خدا جي اڳيان ڏوھاري ٿئي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو شريعت جي ڪري ئي گناھ جي‬ ‫‪20‬تنھنڪري شريعت جي ڪمن جي ڪري ڪوبہ گوشت ھن جي نظر ۾ سچار نہ ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڄاڻ آھي‪.‬‬ ‫سواِ ظاھر ٿي آھي‪ ،‬جنھن جي شاھدي شريعت ۽ نبين جي وسيلي آھي‪.‬‬ ‫‪21‬پر ھاڻي خدا جي سچائي شريعت کان‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ڪوبہ فرق‬ ‫‪22‬ايستائين جو خدا جي سچائي جيڪا يسوع مسيح جي ايمان جي ڪري سڀني تي ۽ سڀني ايمان وارن تي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪونھي‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو سڀني گناھہ ڪيو آھي ۽ خدا جي شان کان گھٽ ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي جي انھي ءِ اوٽڪاري جي وسيلي سندس فضل سان آزادي ءِ سان سچار بڻجو‪.‬‬ ‫‪24‬مسيح‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ خدا جي بردباري ءِ جي وسيلي‬ ‫لِ مقرر ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪25‬جنھن کي خدا پنھنجي رت تي ايمان آڻڻ جي وسيلي ڪفارو ٿيڻ ء‬ ‫لِ پنھنجي سچائي ءِ جو اعلن ڪري‪.‬‬ ‫گذريل گناھن جي معافي ء‬ ‫لِ‬ ‫لِ‬ ‫لِ‬ ‫عيسي تي‬ ‫جيڪو‬ ‫ٿئي‪،‬‬ ‫سچار‬ ‫۽‬ ‫ڪري‬ ‫انصاف‬ ‫ھو‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫چوان‬ ‫ڪرڻ‬ ‫بيان‬ ‫کي‬ ‫‪26‬آ ءِ ھن وقت سندس‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ِ‬ ‫‪:‬انھي‬ ‫ِ‬ ‫سچائي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ايمان آڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ فخر ڪٿي آھي؟ اھو خارج ٿيل آھي ‪.‬ڪھڙي قانون موجب؟ ڪم جي؟ بلڪ ايمان جي قانون سان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ شريعت جي عملن جي‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري اسين انھي ءِ نتيجي تي پھتا آھيون تہ ماڻھو ايمان جي ڪري سچار بڻبو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬اا اھو رڳو يھودين جو خدا آھي؟ اا اھو بہ غير قومن مان نہ آھي؟ ھا‪ ،‬غير قومن مان پڻ‪:‬‬ ‫‪30‬االِ ⁠جو اھو ھڪڙو ئي خدا آھي‪ ،‬جيڪو طھريلن کي ايمان جي وسيلي سچار ڪندو ۽ غير طھريلن کي ايمان جي وسيلي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پوِ اا اسين ايمان جي ڪري شريعت کي رد ڪريون ٿا؟ خدا نه ڪري ‪:‬ھا‪ ،‬اسان قانون قائم ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬پوِ اسين اا چئون تہ اسان جي پي ءِ ابراھيم کي جسم جي لحاظ کان اھو مليو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫جاِ آھي ‪.‬پر خدا جي اڳيان نه‪.‬‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ابراھيم ڪمن جي ڪري سچار ثابت ٿيو‪ ،‬تہ ھن وٽ فخر ڪرڻ جي ڪا ء‬ ‫ء‬ ‫لِ سچائي شمار ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو صحيفو اا ٿو چوي؟ ابراھيم خدا تي ايمان آندو‪ ،‬۽ اھو ھن ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اھو اجر آھي جيڪو فضل جي حساب سان نه‪ ،‬پر قرض جي حساب سان‪.‬‬ ‫‪4‬ھاڻي جيڪو ڪم ڪري ٿو تنھن ء‬ ‫‪5‬پر جيڪو ڪم نہ ٿو ڪري‪ ،‬پر انھي ءِ تي ايمان آڻي ٿو‪ ،‬جيڪو بي ⁠دين کي سچار ٿو بڻائي‪ ،‬تنھن جو ايمان سچائي ءِ ۾ شمار ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬جھڙي ءِ طرح دائود بہ انھي ءِ ماڻھو ءِ جي برڪت کي بيان ڪري ٿو‪ ،‬جنھن کي خدا بنا ڪنھن ڪم جي سچائي ءِ جو نالو ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬چيو تہ ”سڀاڳا آھن اءھي جن جا گناھہ معاف ڪيا ويا ۽ جن جا گناھ ڍڪيل آھن‪.‬‬ ‫لِ خداوند جو گناھہ نہ ھوندو‪.‬‬ ‫‪8‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو جنھن ء‬ ‫لِ سچائي ءِ ۾ شمار ڪيو ويو‪.‬‬ ‫ابراھيم‬ ‫ايمان‬ ‫تہ‬ ‫ٿا‬ ‫چئون‬ ‫اسين‬ ‫⁠جو‬ ‫تي؟‬ ‫⁠طھريلن‬ ‫اڻ‬ ‫يا‬ ‫آھي‬ ‫تي‬ ‫‪9‬اا اھا برڪت رڳو طھريلن‬ ‫االِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پوِ اھو ڪيئن ڳڻيو ويو؟ جڏھن ھو طھريل ھو‪ ،‬يا غير طھريل ھو؟ طھر ۾ نه‪ ،‬پر غير طھر ۾‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ھو انھن‬ ‫‪11‬۽ ھن کي طھر جي نشاني ملي‪ ،‬ايمان جي سچائي ءِ جي ھڪڙي مھر جيڪا ھن اڃا تائين غير طھريل ھئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫سڀني ايمان وارن جو پي ءِ ٿئي‪ ،‬جيتوڻيڪ اھي طھريل نہ ھجن ‪.‬ته انصاف به انھن جي حوالي ڪري سگھجي ٿو‪:‬‬ ‫‪12‬۽ انھن طھريلن جو پي ءِ آھي‪ ،‬جيڪي نہ رڳو طھريلن مان آھن‪ ،‬پر جيڪي اسان جي پي ءِ ابراھيم جي انھي ءِ ايمان جي نقش قدم تي‬ ‫ھلندا آھن‪ ،‬جنھن جو ھو اڃا طھريل نہ ھو‪.‬‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو اھو واعدو‪ ،‬جيڪو ھو دنيا جو وارث ٿيندو‪ ،‬اھو ابراھيم يا سندس نسل سان نہ‪ ،‬پر شريعت جي وسيلي ٿيو‪ ،‬پر ايمان جي‬ ‫ء‬ ‫سچائي ءِ جي وسيلي‪.‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو جيڪڏھن شريعت جا وارث آھن‪ ،‬تہ ايمان بيڪار ٿيندو ۽ ڪيل واعدو بي اثر ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو جتي شريعت ناھي‪ ،‬اتي ڪابہ ڏوھہ نہ آھي‪.‬‬ ‫ٿي‪،‬‬ ‫ڪري‬ ‫ڪم‬ ‫جو‬ ‫غضب‬ ‫شريعت‬ ‫⁠جو‬ ‫‪15‬االِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪133‬‬

‫روميون‬

‫لِ تہ اھو فضل سان ٿئي ‪.‬آخر تائين واعدو سڀني ٻج کي يقيني بڻائي سگھجي ٿو ‪.‬نه رڳو‬ ‫‪16‬تنھنڪري اھو ايمان جي ڪري آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ پڻ جيڪو ابراھيم جي ايمان مان آھي ‪.‬جيڪو اسان سڀني جو پي ءِ آھي‪،‬‬ ‫لِ جيڪو شريعت جو آھي‪ ،‬پر انھي ءِ ء‬ ‫انھي ءِ ء‬ ‫( ‪17‬جيئن لکيل آھي تہ مون تو کي گھڻن قومن جو پي ءِ بڻايو آھي )انھي ءِ کان اڳ جنھن تي ھن ايمان آندو ھو‪ ،‬يعني خدا‪ ،‬جيڪو مئلن کي‬ ‫جياري ٿو ۽ انھن شين کي سڏي ٿو‪ ،‬جيڪي ائين نہ ٿيون آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو ڪيترن ئي قومن جو پي ءِ ٿئي‪ ،‬انھي ءِ ڳالھہ موجب‪ ،‬تنھنجو اولد ائين ٿيندو‪.‬‬ ‫‪18‬جنھن اميد جي خلف ايمان آندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪19‬۽ ايمان ۾ ڪمزور نہ ٿيڻ ڪري‪ ،‬ھن پنھنجي جسم کي ھاڻي مئل سمجھيو‪ ،‬جڏھن ھو اٽڪل سؤ ورھين جو ھو ۽ نڪي سارہ جي پيٽ‬ ‫جي مئل حالت کي‪.‬‬ ‫‪20‬ھو ڪفر جي وسيلي خدا جي واعدي تي بيزار نہ ٿيو ‪.‬پر ايمان ۾ مضبوط ھو‪ ،‬خدا جي واکاڻ ڪندو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ کيس پوري ءِ طرح يقين ڏياريو ويو ته‪ ،‬ھن جيڪو واعدو ڪيو ھو سو پورو ڪرڻ جي قابل پڻ آھي‪.‬‬ ‫لِ سچائي ءِ جو شمار ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪22‬تنھنڪري اھو ھن ء‬ ‫‪23‬ھاڻي اھو رڳو ھن جي خاطر نه لکيو ويو ھو‪ ،‬پر اھو مٿس الزام لڳايو ويو ھو‪.‬‬ ‫عيسي کي مئلن‬ ‫لِ اھو الزام لڳايو ويندو‪ ،‬جيڪڏھن اسين انھي ءِ تي ايمان آڻيون جنھن اسان جي خداوند‬ ‫لِ پڻ‪ ،‬جنھن ء‬ ‫‪24‬پر اسان جي ء‬ ‫ي‬ ‫مان جياريو‪.‬‬ ‫لِ وري جيئرو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫انصاف‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫۽‬ ‫وئي‬ ‫ڏني‬ ‫سزا‬ ‫جي‬ ‫ڏوھن‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫کي‬ ‫‪25‬جنھن‬ ‫ء‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫عيسي مسيح جي معرفت صلح آھي‪.‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري ايمان جي ڪري سچار بڻجڻ ڪري‪ ،‬اسان جو خدا سان اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬جنھن جي وسيلي اسان کي ايمان جي وسيلي انھي ءِ فضل تائين پھچايو ويو آھي‪ ،‬جنھن ۾ اسين بيٺا آھيون ۽ خدا جي جلل جي اميد سان‬ ‫خوش ٿيون‪.‬‬ ‫‪3‬۽ رڳو ايترو ئي نه‪ ،‬پر مصيبتن ۾ پڻ فخر ڪريون ٿا ‪:‬ڄاڻون ٿا ته مصيبت صبر جي ڪم ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ صبر‪ ،‬تجربو؛ ۽ تجربو‪ ،‬اميد‪:‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو خدا جو پيار اسان جي دلين ۾ پاڪ روح جيڪو اسان کي ڏنو ويو آھي‪ ،‬ان جي ذريعي واائجي‬ ‫‪5‬۽ اميد شرمسار نه ٿيندي‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬االِ ⁠جو جڏھن اسين اڃا بي طاقت ھئاسين‪ ،‬تڏھن وقت تي مسيح بي ⁠دين جي خاطر مري ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪي ماڻھو مرڻ جي جرئت ڪندا‪.‬‬ ‫لِ مشڪل سان ئي ڪو مرندو‪ ،‬پر ھو ءِ بھترين ماڻھو ءِ ء‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو ڪنھن نيڪ ماڻھو ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ظاھر ڪري ٿو‪ ،‬جڏھن اسين اڃا گنھگار ھئاسين‪ ،‬تڏھن مسيح اسان جي خاطر مئو‪.‬‬ ‫‪8‬پر خدا پنھنجي محبت اسان جي ء‬ ‫‪9‬انھي ءِ کان گھڻو وڌيڪ‪ ،‬ھاڻي سندس رت جي وسيلي سچار بڻجڻ سان‪ ،‬اسين سندس وسيلي غضب کان بچي وينداسين‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو جڏھن اسين دشمن ھئاسين‪ ،‬تڏھن خدا سان سندس فرزند جي موت جي ڪري اسان جو ميلپ ٿي ويو‪ ،‬انھي ءِ کان بہ‬ ‫ء‬ ‫وڌيڪ‪ ،‬صلح ٿيڻ سان‪ ،‬اسان کي سندس جان بچائي ويندي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي خدا ۾ خوش ٿيون‪ ،‬جنھن جي وسيلي اسان کي ھاڻي ڪفارو مليو‬ ‫‪11‬۽ نہ رڳو ايترو‪ ،‬پر اسين پنھنجي خداوند‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري‪ ،‬ھڪڙي ماڻھو ءِ جي ڪري گناھ دنيا ۾ داخل ٿيو ۽ گناھہ جي ڪري موت ‪.‬۽ اھڙي طرح موت سڀني ماڻھن تي گذريو‪ ،‬ان‬ ‫لِ سڀني گناھ ڪيو آھي‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو جيستائين شريعت موجود نہ آھي‪ ،‬تيستائين دنيا ۾ گناھہ ھو‪ ،‬پر جڏھن شريعت ئي نہ آھي‪ ،‬تيستائين گناھہ تي گناھہ نہ ٿو‬ ‫ء‬ ‫لڳي‪.‬‬ ‫پوِ به ڪو گناھ‬ ‫‪14‬تڏھن بہ آدم کان وٺي‬ ‫موسي تائين موت جي حڪومت رھي‪ ،‬جيتوڻيڪ انھن تي جن آدم جي ڏوھاري ءِ جي مثال کان ء‬ ‫ي‬ ‫نه ڪيو ھو‪ ،‬جيڪو اچڻ وارو سندس شڪل آھي‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ھڪڙي جي ڏوھہ جي ڪري گھڻا ئي مئا آھن‪ ،‬تہ خدا جو‬ ‫‪15‬پر ڏوھاري ءِ وانگر نہ‪ ،‬تيئن مفت جو تحفو بہ آھي‬ ‫ء‬ ‫فضل گھڻو وڌيڪ آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ فضل جي ڪري تحفو‪ ،‬جيڪو ھڪڙي ماڻھو ءِ يعني يسوع مسيح جي وسيلي آھي‪ ،‬گھڻن ئي ڏانھن وڌيو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫صا ءل ءحي‪ ،‬پر مفتي تحفو ڪيترن ئي ڏوھن جي ڪري آھي‪ ،‬جنھن کي سچائي ثابت ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪16‬و ءل ت ء دعفءهء دال ءم دنتءقءهء‪ ،‬ءو ءل ت ء دعفءهء دالقءد ءدر ءِلءى ءمنء ال ص‬ ‫ء‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ھڪڙي ماڻھو ءِ جي ڏوھہ جي ڪري موت ھڪڙي ءِ تي راڄ ڪيو ‪.‬ان کان به وڌيڪ جن کي فضل ۽ صداقت‬ ‫ء‬ ‫جي تحفي جي گھڻائي ملي ٿي‪ ،‬زندگي ۾ ھڪ ئي‪ ،‬عيسى مسيح جي ذريعي راڄ ڪندو)‪.‬‬ ‫‪18‬تنھنڪري ھڪڙي فيصلي جي ڏوھہ جي ڪري سڀني ماڻھن کي سزا ڏني وئي ‪.‬ائين ئي ھڪ جي سچائي سان مفت تحفا سڀني ماڻھن‬ ‫لِ آيو‪.‬‬ ‫تي زندگي جي انصاف ء‬ ‫‪19‬جيئن ھڪڙي ماڻھو ءِ جي نافرماني ءِ جي ڪري گھڻا ئي گنھگار بڻايا ويا‪ ،‬تيئن ھڪڙي جي فرمانبرداري جي ڪري گھڻا ئي سچار‬ ‫بڻبا‪.‬‬ ‫لِ تہ ڏوھ گھڻو ٿئي ‪.‬پر جتي گناھه تمام گھڻو ٿيو‪ ،‬فضل گھڻو وڌيڪ ڪيو‪:‬‬ ‫‪20‬ان کان علوہ شريعت داخل ڪئي وئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي ھميشہ جي زندگي ءِ تائين سچائي ءِ‬ ‫لِ تہ جيئن گناھہ موت تائين راڄ ڪيو‪ ،‬تيئن فضل اسان جي خداوند‬ ‫‪21‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫جي وسيلي حڪومت ڪري‪.‬‬

‫‪134‬‬

‫روميون‬

‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬پوِ اا چئون؟ اا اسان گناھ ۾ جاري رکون‪ ،‬اھو فضل گھڻو ٿئي؟‬ ‫ء‬ ‫‪2‬خدا نه ڪري ‪.‬اسان‪ ،‬جيڪي گناھه جي ڪري مري ويا آھيون‪ ،‬ان ۾ وڌيڪ ڪيئن رھنداسين؟‬ ‫عيسي مسيح جي بپتسما وٺي سندس موت ۾ بپتسما وٺي ويا؟‬ ‫‪3‬اوھان کي خبر نہ آھي اا تہ اسان مان گھڻا ئي‬ ‫ي‬ ‫‪4‬تنھنڪري اسين موت جي بپتسما سان ھن سان گڏ دفن ٿيا آھيون‪ ،‬جيئن مسيح پي ءِ جي جلوي سان مئلن مان جياريو ويو‪ ،‬تيئن اسان کي بہ‬ ‫نئين زندگي ءِ ۾ ھلڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جيڪڏھن اسين سندس موت جي مشابہت ۾ گڏ ڪيا ويا آھيون‪ ،‬تہ اسين بہ سندس جيئري ٿيڻ جي صورت ۾ ھونداسين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ گناھہ جو بدن ناس ٿئي‪ ،‬انھي ءِ‬ ‫‪6‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻندڙ آھي تہ اسان جو پوڙھو ھن سان گڏ صليب تي چاڙھيو ويو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ھاڻي اسين گناھہ جي خدمت نہ ڪريون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو جيڪو مري ويو آھي سو گناھہ کان آزاد ٿيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ھاڻي جيڪڏھن اسين مسيح سان گڏ مئل آھيون‪ ،‬اسان کي يقين آھي تہ اسين ساڻس گڏ جيئرو پڻ آھيون‪.‬‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻان ٿو تہ مسيح مئلن مان جيئرو ٿي مرندو ‪.‬موت جو مٿس وڌيڪ غلبو ڪونھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ھڪڙو ئي ڀيرو مئو‪ ،‬پر جيئرو آھي خدا جي واسطي‪.‬‬ ‫گناھن‬ ‫تہ‬ ‫مئو‬ ‫ھو‬ ‫⁠جو‬ ‫‪10‬االِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي خدا جي واسطي جيئرو‬ ‫‪11‬اھڙي ءِ طرح اوھين بہ پاڻ کي گناھہ جي ڪري مئل سمجھو‪ ،‬پر اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫آھيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين انھي ءِ جي خواھشن جي تابعداري ڪريو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري گناھہ کي پنھنجي فاني جسم تي راڄ ڪرڻ نہ ڏيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬نڪي پنھنجن عضون کي بدڪاري ءِ جا اوزار ڪري گناھہ جي حوالي ڪريو‪ ،‬پر پاڻ کي خدا جي حوالي ڪيو‪ ،‬جيئن مئلن مان جيئرا‬ ‫آھن‪ ،‬۽ پنھنجا عضوا خدا ڏانھن سچائي ءِ جا اوزار ڪري‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھين شريعت جي ماتحت نہ‪ ،‬پر فضل ھيٺ آھيو‪.‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو گناھہ جو اوھان تي غلبہ نہ ھوندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اسين شريعت جي ماتحت نہ آھيون پر فضل جي تحت؟ خدا نه ڪري‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ اا؟ اا اسين گناھہ ڪريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ اوھين پاڻ کي نوڪر سونپيندا آھيو‪ ،‬انھي ءِ جا نوڪر آھيو جنھن جا فرمانبردار‬ ‫‪16‬اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ جنھن جي فرمانبرداري ڪرڻ ء‬ ‫آھيو ‪.‬اا موت جي گناھه جي‪ ،‬يا صداقت جي فرمانبرداري جي؟‬ ‫‪17‬پر خدا جو شڪر آھي جو اوھين گناھہ جا غلم ھئا‪ ،‬پر انھي ءِ عقيدي جي دل سان فرمانبرداري ڪئي‪ ،‬جيڪا اوھان کي ڏني ويئي‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ اوھين گناھہ کان آزاد ٿي سچائي ءِ جا غلم ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬مان توھان جي جسم جي ڪمزوري ءِ جي ڪري ماڻھن جي عادت موجب ڳالھايان ٿو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ جيئن توھان پنھنجن عضون کي‬ ‫غلمي ءِ ۽ بدڪاري ءِ جي حوالي ڪري اڏيو آھي ‪.‬ائين ئي ھاڻي پنھنجن اعضن کي نيڪي ءِ جي حوالي ڪري پاڪائي ءِ جي حوالي‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو جڏھن اوھين گناھہ جا غلم ھئا‪ ،‬تڏھن سچائي ءِ کان آزاد ھئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اوھين ھاڻي شرمندا آھيو؟ ااڪاڻ ته انھن شين جي پڇاڙي موت آھي‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ انھن ڳالھين ۾ اوھان کي ڪھڙو ميوو مليو‪ ،‬جن ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ۽ آخرت جي دائمي زندگي‪.‬‬ ‫‪22‬پر ھاڻي گناھہ کان آزاد ٿي خدا جا ٻانھہ ٿي رھيا آھيو‪ ،‬تنھنڪري توھان جو ميوو آھي پاڪائي ءِ ء‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو گناھہ جي اجرت موت آھي ‪.‬پر خدا جو تحفو اسان جي خداوند عيسى مسيح جي ذريعي دائمي زندگي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫⁠جو آ ءِ انھن سان ڳالھايان ٿو جيڪي شريعت کي ڄاڻن ٿا )تہ ڪيئن ماڻھو ءِ جي جيئري رھي قانون‬

‫(االِ‬ ‫‪1‬اا اوھين نہ ٿا ڄاڻو‪ ،‬ڀائرو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جي حڪمراني آھي؟‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو جنھن عورت جو مڙس آھي‪ ،‬تيستائين پنھنجي مڙس جي قانون جي پابند آھي‪ ،‬جيستائين ھو جيئرو آھي ‪.‬پر جيڪڏھن مڙس‬ ‫ء‬ ‫مري ويو آھي‪ ،‬اھو پنھنجي مڙس جي شريعت کان اڏايو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري جيڪڏھن ھن جو مڙس جيئرو رھي‪ ،‬ڪنھن ٻئي سان شادي ڪري‪ ،‬تہ اھو زناڪار سڏبو‪ ،‬پر جيڪڏھن ھن جو مڙس مري‬ ‫ويو آھي‪ ،‬تہ ھو انھي ءِ قانون کان آزاد آھي ‪.‬ته جيئن ھو ءِ زناڪار نه ھجي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو ءِ ڪنھن ٻئي مرد سان شادي ڪري‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ٻي ءِ سان شادي‬ ‫‪4‬تنھنڪري اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬اوھين بہ مسيح جي بدن جي ڪري شريعت جي آڏو مئل ٿيو آھيو ‪.‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تہ اسين خدا ڏانھن ميوو آڻيون‪.‬‬ ‫ڪريو‪ ،‬يعني انھي ءِ سان جيڪو مئلن مان جياريو ويو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جڏھن اسين جسم ۾ ھئاسين‪ ،‬تڏھن گناھن جون خواھشون‪ ،‬جيڪي شريعت موجب ھيون‪ ،‬تن اسان جي عضون ۾ ڪم ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ميوو پيدا ڪري موت ڏانھن‪.‬‬ ‫انھي ءِ ء‬ ‫‪6‬پر ھاڻي اسان کي انھي ءِ شريعت کان اوٽڪارو ملي ٿو‪ ،‬جنھن ۾ اسين مئل آھيون ‪.‬ته اسان کي روح جي نئينت ۾ خدمت ڪرڻ گھرجي‪،‬‬ ‫۽ خط جي پراڻي ۾ نه‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون کي‬ ‫‪7‬پوِ اا چئون؟ اا قانون گناھه آھي؟ خدا نه ڪري ‪.‬بلڪ‪ ،‬مون کي گناھ جي خبر نه ھئي‪ ،‬پر شريعت جي ڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ شريعت جي‪” ،‬تون للچ نه ڪر‪.‬‬ ‫سھولت جي خبر نہ ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر گناھہ‪ ،‬انھي ءِ حڪم جي ڪري‪ ،‬مون ۾ ھر قسم جي للچ پيدا ڪئي ‪.‬ااڪاڻ ته بغير قانون جي گناھه مئل ھو‪.‬‬ ‫سواِ جيئرو ھوس‪ ،‬پر جڏھن حڪم آيو تہ گناھ جيئرو ٿي ويو ۽ آ ءِ مري ويس‪.‬‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو آ ءِ ھڪ دفعي شريعت کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مليو‪.‬‬ ‫لِ ڏنو ويو ھو‪ ،‬سو مون کي موت ء‬ ‫‪10‬۽ اھو حڪم‪ ،‬جيڪو زندگي ءِ ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو گناھہ موقعي جي مناسبت سان انھي ءِ حڪم جي ڪري مون کي ٺڳيو ۽ انھي ءِ ئي مون کي ماري وڌو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬تنھنڪري شريعت پاڪ آھي ۽ حڪم پاڪ‪ ،‬انصاف ۽ نيڪ آھي‪.‬‬

‫‪135‬‬

‫روميون‬

‫لِ ته اھو گناھہ ظاھر ٿئي‪ ،‬جيڪا چڱائي آھي‪،‬‬ ‫لِ موت جو سبب بڻي؟ خدا نه ڪري ‪.‬پر گناھ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫پوِ جيڪا چڱائي مون ء‬ ‫‪13‬اا ء‬ ‫تنھن جي وسيلي مون ۾ موت ڪم ڪري ٿو ‪.‬ته حڪم سان گناھه حد کان وڌيڪ گناھه ٿي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو اسين ڄاڻون ٿا تہ شريعت روحاني آھي‪ ،‬پر آ ءِ جسماني آھيان‪ ،‬گناھہ ھيٺ وڪامي ويو آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪو آ ءِ گھران ٿو‪ ،‬سو نٿو ڪريان ‪.‬پر جيڪو مون کي‬ ‫لِ جيڪو آ ءِ ڪريان ٿو‪ ،‬تنھن جي آ ءِ اجازت نه ٿو ڏيان ‪:‬انھي ءِ ء‬ ‫‪15‬انھي ءِ ء‬ ‫نفرت آھي‪ ،‬اھو ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬جيڪڏھن آ ءِ اھو ڪم ڪريان ٿو جيڪو نہ ڪرڻ گھران‪ ،‬تہ آ ءِ انھي ءِ شريعت تي راضي آھيان تہ اھو چڱو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ھاڻي ھاڻي اھو نہ آھيان جيڪو آ ءِ ڪريان ٿو‪ ،‬پر اھو گناھہ آھي جيڪو مون ۾ رھي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو منھنجي مرضي مون وٽ‬ ‫شيِ ڪين رھي آھي‪،‬‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو آ ءِ ڄاڻان ٿو تہ مون ۾ (يعني منھنجي جسم ۾ )ڪا چڱي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫موجود آھي ‪.‬پر اھو ڪيئن ڪجي جيڪو سٺو آھي مون کي نه ٿو ملي‪.‬‬ ‫شيِ جيڪا آ ءِ نہ گھران‪ ،‬سو ڪريان‪.‬‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو جيڪا چڱائي آ ءِ ڪرڻ گھران ٿو‪ ،‬سا نہ ڪريان‪ ،‬پر بڇڙي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھاڻي جيڪڏھن آ ءِ ائين نہ ڪريان‪ ،‬تہ آ ءِ اھو نہ ڪندس‪ ،‬پر اھو گناھہ آھي جيڪو مون ۾ رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ مون کي ھڪڙو شريعت ملي ٿي‪ ،‬تہ جڏھن آ ءِ چڱا ڪم ڪندس تہ بڇڙائي مون وٽ موجود آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ‪.‬‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو آ ءِ خدا جي شريعت ۾ خوش آھيان جو اندر جي ماڻھو ءِ کان ء‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پر مون کي پنھنجي عضون ۾ ھڪڙو ٻيو قانون نظر اچي ٿو‪ ،‬جيڪو منھنجي دماغ جي شريعت جي خلف جنگ ڪري ٿو ۽ مون کي‬ ‫انھي ءِ گناھ جي قانون جي قيد ۾ آڻي ٿو‪ ،‬جيڪو منھنجي عضون ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪24‬اي بدبخت ماڻھو‪ ،‬آ ءِ آھيان !مون کي ھن موت جي جسم کان ڪير بچائيندو؟‬ ‫‪.‬پوِ آ ءِ پاڻ عقل سان خدا جي قانون جي خدمت ڪريان ٿو ‪.‬پر‬ ‫عيسي مسيح جي معرفت خدا جو شڪر ٿو ڪريان‬ ‫‪25‬آ ءِ پنھنجي خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫گوشت سان گڏ گناھه جو قانون‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫عيسي مسيح سان گڏجي ھڪ ٿيڻ ڪري جسماني طور نہ‪ ،‬پر پاڪ روح موجب‬ ‫‪1‬تنھنڪري ھاڻي انھن تي ڪابہ سزا ڪونھي‪ ،‬جيڪي‬ ‫ي‬ ‫ھلن ٿا‪.‬‬ ‫عيسي ۾ زندگي ءِ جي روح جي شريعت مون کي گناھہ ۽ موت جي شريعت کان آزاد ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو مسيح‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو جيڪو ڪم شريعت ڪري نہ سگھيو ھو‪ ،‬انھي ءِ ڪري جو اھو جسم جي لحاظ کان ڪمزور ھو‪ ،‬خدا پنھنجي فرزند کي‬ ‫ء‬ ‫گنھگار جسم جي صورت ۾ موڪليو ۽ گناھہ جي ڪري‪ ،‬جسم ۾ گناھہ کي سزا ڏني‪.‬‬ ‫لِ تہ شريعت جي سچائي اسان ۾ پوري ٿئي‪ ،‬جيڪي جسماني نہ‪ ،‬پر پاڪ روح موجب ھلن ٿا‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو جيڪي جسم تي ھلندا آھن سي جسماني شين تي ڌيان ڏيندا آھن ‪.‬پر اھي جيڪي روح جي پٺيان آھن اھي روح جون شيون‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪6‬االِ ⁠جو جسماني خيال رکڻ موت آھي ‪.‬پر روحاني طور تي ذھن رکڻ زندگي ۽ امن آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو اھو خدا جي شريعت جي تابع نہ آھي‪ ،‬نڪي ائين ٿي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو جسماني دماغ خدا جي دشمني آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري جيڪي جسماني آھن سي خدا کي راضي ڪري نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪9‬پر اوھين جسماني طور نہ‪ ،‬پر پاڪ روح ۾ آھيو‪ ،‬جيڪڏھن ائين آھي تہ خدا جو روح اوھان ۾ رھي ٿو ‪.‬ھاڻي جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ‬ ‫۾ مسيح جو روح نہ آھي‪ ،‬تہ اھو انھن مان ڪونھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪڏھن مسيح اوھان ۾ آھي تہ بدن گناھہ جي ڪري مئل آھي ‪.‬پر روح سچائي ءِ جي ڪري زندگي آھي‪.‬‬ ‫عيسي کي مئلن مان جياريو‪ ،‬اھو اوھان ۾ رھندو‪ ،‬جنھن مسيح کي مئلن مان جياريو‪ ،‬سو اوھان جي‬ ‫‪11‬پر جيڪڏھن انھي ءِ جو روح جنھن‬ ‫ي‬ ‫فاني جسمن کي پنھنجي روح جي وسيلي جيئرو ڪندو‪ ،‬جيڪو اوھان ۾ رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬اسين قرضدار آھيون‪ ،‬جسم جا نہ‪ ،‬پر جسم جي پٺيان جيئڻ جا‪.‬‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو جيڪڏھن اوھين جسم جي مطابق جيئرو رھندؤ تہ مرندا‪ ،‬پر جيڪڏھن اوھين روح جي وسيلي بدن جي ڪمن کي ماريندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تہ جيئرا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو جيڪي ماڻھو خدا جي روح جي ھدايت ۾ ھلندا آھن سي ئي خدا جا فرزند آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ‪.‬پر توھان کي گود وٺڻ جو روح مليو آھي‪ ،‬جنھن سان اسين‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو اوھان کي غلمي ءِ جو روح نہ مليو آھي وري ڊڄڻ ء‬ ‫ء‬ ‫روئون ٿا‪ ،‬ابا‪ ،‬بابا‪.‬‬ ‫‪16‬روح پاڻ اسان جي روح سان گڏ شاھدي ڏئي ٿو تہ اسين خدا جا ٻار آھيون‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن اولد‪ ،‬پوِ وارث ‪.‬خدا جا وارث‪ ،‬۽ مسيح سان گڏ گڏيل وارث؛ جيڪڏھن ائين ھجي تہ اسين ھن سان گڏ ڏک سکندا‪ ،‬تہ‬ ‫جيئن اسان کي بہ گڏھ جلل ملي‪.‬‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو آ ءِ سمجھان ٿو تہ ھن وقت جا ڏک انھي ءِ لئق نہ آھن جو انھي ءِ جلوي سان مقابلو ڪيو وڃي‪ ،‬جيڪو اسان تي ظاھر ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو مخلوق جو شدت سان انتظار آھي خدا جي پٽن جي ظاھر ٿيڻ جو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو مخلوق پنھنجي مرضي ءِ سان نہ‪ ،‬پر انھي ءِ جي ڪري‪ ،‬جنھن انھي ءِ کي اميد سان تابع ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو انھي ءِ مخلوق کي پاڻ بہ فساد جي غلمي ءِ مان اڏائي خدا جي ٻارن جي شاندار آزادي ءِ ۾ داخل ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو اسين ڄاڻون ٿا تہ سڄي مخلوقات ھن وقت تائين دردناڪي ءِ سان رڙيون ڪري رھي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ نہ رڳو اھي‪ ،‬پر اسين پاڻ بہ‪ ،‬جن کي پاڪ روح جو پھريون ڦل آھي‪ ،‬سو پاڻ بہ پنھنجي اندر ۾ روئندا آھيون‪ ،‬انھي ءِ انتظار ۾ آھيون‬ ‫تہ گود وٺڻ‪ ،‬عقل‪ ،‬پنھنجي بدن جي اوٽڪاري جو‪.‬‬

‫‪136‬‬

‫روميون‬

‫االِ‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو اسان کي اءميد سان اوٽڪارو ملي ٿو‪ ،‬پر اھا اميد آھي جيڪا نظر اچي ٿي‪ ،‬اھا اميد ناھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿو تنھن جي اڃا اءميد او ٿو رکي؟‬ ‫پوِ صبر سان ان جو انتظار ڪريون‪.‬‬ ‫‪25‬پر جيڪڏھن اسين اھا اميد رکون ٿا‪ ،‬جيڪا اسان کي نظر نٿي اچي‪ ،‬تہ ء‬ ‫االِ ⁠جو اسين نہ ٿا ڄاڻون تہ اسان کي ڪھڙي دعا گھرڻ‬ ‫‪26‬اھڙي ءِ طرح پاڪ روح بہ اسان جي ڪمزورين جي مدد ڪري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫گھرجي‪ ،‬پر اھو پاڪ روح پاڻ اسان جي شفاعت ٿو ڪري‪ ،‬جنھن جو ذڪر ڪري نہ ٿو سگھجي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو خدا جي مرضي ءِ موجب پاڪ ماڻھن جي شفاعت ٿو‬ ‫‪27‬۽ جيڪو دلين کي ڳولي ٿو سو ڄاڻي ٿو روح جي دماغ اا آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫لِ سڀ شيون گڏجي چڱي ءِ‬ ‫لِ جيڪي سندس مقصد موجب سڏيا ويا آھن‪ ،‬تن ء‬ ‫‪28‬۽ اسين ڄاڻون ٿا تہ جيڪي خدا سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬انھن ء‬ ‫طرح ڪم ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو‬ ‫لِ ھن اڳي ئي مقرر ڪيو ھو تہ جيئن ھو پنھنجي فرزند جي صورت ۾ پيدا ٿئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ ھن اڳي ئي ڄاتو ھو‪ ،‬تنھن ء‬ ‫‪29‬جنھن ء‬ ‫گھڻن ڀائرن مان پھريائين پيدا ٿئي‪.‬‬ ‫سواِ جن کي ھن اڳيئي مقرر ڪيو‪ ،‬تن کي سڏيائين‪ ،‬۽ جن کي سڏيائين‪ ،‬تن کي سچار بہ ڪيائين‪ ،‬۽ جن کي سچار‬ ‫‪30‬انھي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫ڪيائين‪ ،‬تن کي شان بخشيائين‪.‬‬ ‫لِ آھي ته ڪير اسان جي خلف ٿي سگھي ٿو؟‬ ‫‪31‬پوِ انھن ڳالھين کي اسين اا چئون؟ جيڪڏھن خدا اسان ء‬ ‫ء‬ ‫لِ حوالي ڪيو‪ ،‬سو ڪيئن نہ ھن سان گڏ اسان کي سڀ شيون آزادي ءِ سان‬ ‫‪32‬جنھن پنھنجي پءٽ کي بہ نہ بخشيو‪ ،‬پر کيس اسان سڀني ء‬ ‫ڏيندو؟‬ ‫‪33‬خدا جي چونڊيل ماڻھن تي ڪير الزام لڳائيندو؟ اھو خدا آھي جيڪو انصاف ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪34‬اھو ڪير آھي جيڪو ملمت ڪري؟ اھو مسيح آھي جيڪو مري ويو‪ ،‬بلڪ‪ ،‬اھو وري جيئرو ٿيو‪ ،‬جيڪو خدا جي ساڄي ھٿ تي‬ ‫آھي‪ ،‬جيڪو اسان جي شفاعت پڻ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪35‬ڪير اسان کي مسيح جي محبت کان ڌار ڪندو؟ اا مصيبت‪ ،‬يا مصيبت‪ ،‬يا ظلم‪ ،‬يا ڏڪار‪ ،‬يا ننگي‪ ،‬يا خطرو‪ ،‬يا تلوار؟‬ ‫‪36‬جيئن لکيل آھي تہ ”تنھنجي خاطر اسين سڄو ڏينھن ماريا پيا وڃون ‪.‬اسان کي ذبح ڪرڻ لِ رڍن وانگر حساب ڪيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪37‬بلڪہ انھن سڀني ڳالھين ۾ اسين انھي ءِ جي وسيلي وڌيڪ فاتح آھيون جنھن اسان سان پيار ڪيو‪.‬‬ ‫‪38‬االِ ⁠جو مون کي يقين آھي تہ نڪي موت‪ ،‬نڪي زندگي‪ ،‬نڪي ملئڪ‪ ،‬نڪي حڪومتون‪ ،‬نڪي طاقتون‪ ،‬نڪي موجود شيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نڪي ايندڙ شيون‪.‬‬ ‫‪39‬نڪي اوچائي‪ ،‬نڪي کوٽائي‪ ،‬نڪي ڪا ٻي مخلوق‪ ،‬اسان کي خدا جي پيار کان جدا ڪري سگھندي‪ ،‬جيڪا اسان جي خداوند‬ ‫عيسي‬ ‫ي‬ ‫مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫⁠جو جيڪو ماڻھو ڏسي‬

‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬آ ءِ مسيح ۾ سچ ٿو چوان‪ ،‬آ ءِ ڪوڙ نہ ٿو چوان‪ ،‬۽ منھنجو ضمير بہ مون کي پاڪ روح ۾ شاھدي ٿو ڏئي‪،‬‬ ‫‪2‬اھو ته منھنجي دل ۾ وڏو ڳرو ۽ مسلسل غم آھي‪.‬‬ ‫لِ جسماني طور تي‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو آ ءِ اھا خواھش ڪريان ھا تہ مسيح جي طرفان مون تي لعنت ھجي‪ ،‬منھنجي ڀائرن‪ ،‬منھنجي مائٽن ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ڪير آھن بني اسرائيل؛ جن کي گود وٺڻ‪ ،‬شان‪ ،‬واعدن‪ ،‬قانون ڏيڻ‪ ،‬خدا جي خدمت ۽ واعدن جو تعلق آھي؛‬ ‫‪5‬انھن جا ابا ڏاڏا آھن ۽ جن جي جسم جي حوالي سان مسيح آيو‪ ،‬جيڪو سڀني جي مٿان آھي‪ ،‬خدا جي ھميشہ برڪت آھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪6‬ائين نہ آھي ڄڻ خدا جي ڪلم جو ڪوبہ اثر نہ ٿيو آھي ‪.‬ااڪاڻ ته اھي سڀئي اسرائيل نه آھن‪ ،‬جيڪي اسرائيل جا آھن‪:‬‬ ‫‪7‬نڪي‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھي ابراھيم جو اولد آھن‪ ،‬اا اھي سڀ ٻار آھن‪ ،‬پر‪ ،‬اسحاق ۾ تنھنجو اولد سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬يعني اھي جيڪي جسماني ٻار آھن‪ ،‬اھي خدا جا ٻار نہ آھن‪ ،‬پر واعدي جا ٻار ٻج ۾ شمار ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو اھو واعدو آھي تہ ”ھن وقت آ ءِ ايندس ۽ سارہ کي پٽ ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ نه رڳو ايترو؛ پر جڏھن ربيڪا پڻ ھڪ کان‪ ،‬اسان جي پيِ اسحاق جي طرفان پڻ حامل ھئي‪.‬‬ ‫لِ تہ خدا جي مرضي ءِ موجب چونڊجي‪،‬‬ ‫( ‪11‬ااڪاڻ ته ٻار اڃا پيدا نه ٿيا آھن ۽ نڪي ڪو چڱائي ۽ بڇڙو ڪم ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ جيڪو سڏي ٿو)‪.‬‬ ‫ڪمن جي ڪري نہ‪ ،‬پر انھي ءِ ء‬ ‫‪12‬ھن کي چيو ويو تہ ”وڏو ننڍي جي خدمت ڪندو‪.‬‬ ‫‪13‬جيئن لکيل آھي تہ ”مون يعقوب سان پيار ڪيو‪ ،‬پر عيسو ءِ کان نفرت ڪئي اٿم‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ اا چئون؟ اا خدا وٽ بي انصافي آھي؟ خدا نه ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫موسي کي چيو تہ ”جنھن تي ٻاجھہ ڪرڻ گھران تنھن تي آ ءِ رحم ڪندس ۽ جنھن تي ٻاجھہ ڪرڻ گھران تنھن تي‬ ‫ھن‬ ‫⁠جو‬ ‫‪15‬االِ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٻاجھہ ڪندس‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري اھو نہ انھي ءِ جو آھي جيڪو گھري ٿو ۽ نڪي انھي ءِ جو جيڪو ڊوڙي ٿو‪ ،‬پر خدا جو آھي جيڪو رحم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ اٿاريو آھي تہ آ ءِ تو ۾ پنھنجي قدرت ظاھر‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو پاڪ لکت ۾ فرعون کي چيو ويو آھي تہ ”مون تو کي انھي ءِ ئي مقصد ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ منھنجو نالو سڄي ءِ دنيا ۾ پڌرو ٿئي‪.‬‬ ‫ڪريان‪ ،‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫‪18‬تنھنڪري ھو جنھن تي رحم ڪري تنھن تي رحم ڪري ٿو‪ ،‬۽ جنھن کي گھري تنھن کي سخت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ ڪير ھن جي مرضي جي مخالفت ڪئي آھي؟‬ ‫‪19‬پوِ تون مون کي چوندين تہ ”ھن کي اڃا ڏوھ او ٿو ملي؟ ان ء‬ ‫ء‬ ‫شيِ انھي ءِ کي چوندي جنھن ان کي ٺاھيو‪ ،‬تو مون کي ائين‬ ‫‪20‬پر اي انسان‪ ،‬تون ڪير آھين جيڪو خدا جي خلف جواب ڏئي؟ اا ٺھيل‬ ‫ء‬ ‫او بڻايو؟‬ ‫‪21‬اا ڪنڌار کي مٽي ءِ تي اھا طاقت نہ آھي‪ ،‬جو ھڪڙي ٿان ءِ مان ھڪڙي کي عزت ۽ ٻئي کي بي عزتي ڪري؟‬

‫‪137‬‬

‫روميون‬

‫لِ‬ ‫لِ‪ ،‬غضب جي ٻيڙين کي تباھي ءِ ء‬ ‫‪22‬االِ ⁠جو جيڪڏھن خدا‪ ،‬پنھنجي غضب کي ظاھر ڪرڻ ۽ پنھنجي طاقت کي ظاھر ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫تيار ڪري‪ ،‬گھڻي صبر سان برداشت ڪري‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيون‬ ‫لِ تہ ھو پنھنجي جلل جي دولت کي انھي ءِ رحمت جي برتنن تي ظاھر ڪري‪ ،‬جيڪي ھن اڳيئي جلل ء‬ ‫‪23‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫ھيون‪،‬‬ ‫‪24‬اسان کي‪ ،‬جن کي ھن نہ رڳو يھودين مان‪ ،‬پر غير قومن مان پڻ سڏيو آھي؟‬ ‫‪25‬جيئن ھو اوسي ۾ بہ چوي ٿو تہ آ ءِ انھن کي پنھنجو ماڻھو سڏيندس‪ ،‬جيڪي منھنجي قوم نہ ھئا ‪.‬۽ سندس محبوب‪ ،‬جيڪو محبوب نه‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اھو ٿيندو‪ ،‬جنھن جاِ تي انھن کي چيو ويو ھو‪" ،‬اوھين منھنجا ماڻھو نه آھيو ‪.‬اتي انھن کي سڏيو ويندو جيئرو خدا جو اولد‪.‬‬ ‫‪27‬يسعيا پڻ بني اسرائيل جي باري ۾ روئي ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ بني اسرائيلن جو تعداد سمنڊ جي ريل جيتري آھي‪ ،‬ھڪڙو بچيل بچايو ويندو‪:‬‬ ‫االِ ⁠جو خداوند زمين تي ٿورڙو ڪم ڪندو‪.‬‬ ‫‪28‬االِ ⁠جو ھو اھو ڪم پورو ڪندو ۽ سچائي ءِ ۾ گھٽ ڪندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪29‬۽ جيئن يسعياہ اڳ ۾ چيو آھي‪" ،‬جيستائين صباوت جي پالڻھار اسان لِ ھڪڙو ٻج اڏيو ھو‪ ،‬اسين سدوما وانگر ھجون ھا‪ ،‬۽ اسان کي‬ ‫گومورا وانگر ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ اا چئون؟ تہ غير قومن‪ ،‬جن سچائي ءِ جي پٺيان نہ ھليا‪ ،‬سي سچائي ءِ تائين پھچي ويا‪ ،‬ايتري قدر جو ايمان جي سچائي ءِ کي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پر بني اسرائيل‪ ،‬جيڪو سچائي ءِ جي شريعت جي پٺيان ھلندو ھو‪ ،‬سو سچائي ءِ جي شريعت تائين نہ پھتو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو اھي انھي ءِ ٺڪر‬ ‫االِ ⁠جو انھن انھي ءِ جي ڳول ايمان جي ڪري نہ‪ ،‬بلڪ شريعت جي ڪمن جي ڪري ڪئي‬ ‫‪32‬او؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي پٿر تي ٺڪا ءِ پيا‪.‬‬ ‫‪33‬جيئن لکيل آھي تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءِ صيون ۾ ٿڌ جو پٿر ۽ ڏوھاري پٿر رکان ٿو‪ ،‬۽ جيڪو بہ مٿس ايمان آڻيندو تنھن کي شرمندو نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫لِ تہ اھي بچي وڃن‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪1‬ڀائرو‪ ،‬منھنجي دل جي تمنا ۽ خدا کان دعا گھري ٿي ته بني اسرائيل ء‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو آ ءِ انھن کي ٻڌايان ٿو تہ کين خدا جو جوش آھي‪ ،‬پر علم موجب نہ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو اھي خدا جي سچائي ءِ کان بي خبر رھيا ۽ پنھنجي سچائي ءِ کي قائم ڪرڻ جي ڪوشش ڪري‪ ،‬پاڻ کي خدا جي سچائي ءِ‬ ‫ء‬ ‫جي تابع نہ ڪيائون‪.‬‬ ‫لِ سچائي ءِ وارو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھر ھڪ ايمان آڻيندڙ ء‬ ‫‪4‬االِ ⁠جو مسيح شريعت جي پڄاڻي آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫موسي انھي ءِ سچائي ءِ کي بيان ڪري ٿو‪ ،‬جيڪا شريعت جي آھي‪ ،‬تہ ”جيڪو ماڻھو اھي ڪم ڪندو‪ ،‬سو انھن جي وسيلي‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫‪6‬پر سچائي جيڪا ايمان جي ڪري آھي‪ ،‬سا ھن حڪمت سان ڳالھائي ٿي تہ ”پنھنجي دل ۾ نہ چئو تہ ڪير آسمان ڏانھن چڙھندو؟ (يعني‬ ‫لِ)‪:‬‬ ‫مسيح کي مٿي کان ھيٺ آڻڻ ء‬ ‫لِ)‪.‬‬ ‫‪7‬يا‪ ،‬ڪير اونھين ۾ لھندو؟ (يعني مسيح کي مئلن مان وري جيئرو ڪرڻ ء‬ ‫‪8‬پر اھو اا ٿو چوي؟ اھو لفظ توھان جي ويجھو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ توھان جي وات ۾‪ ،‬۽ توھان جي دل ۾ ‪:‬اھو آھي‪ ،‬ايمان جو ڪلم‪ ،‬جيڪو‬ ‫اسين تبليغ ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫عيسي جو اقرار ڪندين ۽ پنھنجي دل ۾ ايمان آڻيندين تہ خدا کيس مئلن مان جياريو آھي‪ ،‬تہ تو‬ ‫خداوند‬ ‫سان‬ ‫وات‬ ‫پنھنجي‬ ‫‪9‬جيڪڏھن تون‬ ‫ي‬ ‫کي اوٽڪارو ملندو‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو ماڻھو دل سان سچائي ءِ تي ايمان آڻي ٿو ‪.‬۽ وات سان اقرار ڪيو ويو نجات ڏانھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”جيڪو بہ مٿس ايمان آڻيندو سو شرمندو نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪي‬ ‫‪12‬االِ ⁠جو يھودي ۽ يوناني ۾ ڪوبہ فرق ڪونھي‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ئي خداوند سڀني جي مٿان دولتمند آھي انھن سڀني ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫کيس سڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو جيڪو بہ خداوند جي نالي سان سڏيندو سو اوٽڪارو حاصل ڪندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پوِ اھي انھي ءِ کي ڪيئن سڏيندا جنھن تي انھن ايمان نہ آندو آھي؟ ۽ اءھي انھي ءِ تي ڪيئن ايمان آڻيندا جنھن جي باري ۾ ھنن نه ٻڌو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سواِ ڪيئن ٻڌندا؟‬ ‫آھي؟ ۽ اھي ڪنھن مبلغ کان‬ ‫ء‬ ‫سواِ انھن جي موڪليل؟ جيئن لکيل آھي تہ ”جن جا پير ڪيڏا خوبصورت آھن جيڪي سلمتي ءِ جي‬ ‫‪15‬۽ اھي ڪيئن تبليغ ڪندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫خوشخبري ءِ جي منادي ڪن ٿا ۽ سٺين شين جي خوشخبري ڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو يسعياہ چوي ٿو تہ ”اي خداوند‪ ،‬ڪنھن اسان جي خبر تي ايمان آندو آھي؟‬ ‫‪16‬پر انھن سڀني خوشخبري ءِ تي عمل نہ ڪيو‬ ‫ء‬ ‫‪17‬تنھنڪري ايمان ٻڌڻ سان اچي ٿو ۽ ٻڌڻ سان خدا جي ڪلم سان‪.‬‬ ‫‪18‬پر آ ءِ چوان ٿو‪ ،‬اا انھن نہ ٻڌو آھي؟ ھا بيشڪ‪ ،‬انھن جو آواز سڄي زمين ۾ ويو‪ ،‬۽ انھن جا لفظ دنيا جي آخر تائين‪.‬‬ ‫موسي چيو‪” ،‬آ ءِ توھان کي انھن ماڻھن جي ڪري غيرت ڏياريندس‬ ‫‪19‬پر آ ءِ چوان ٿو تہ اا بني اسرائيل کي خبر نہ ھئي؟ پھريائين‬ ‫ي‬ ‫جيڪي بي ⁠وقوف آھن‪ ،‬۽ ھڪ بيوقوف قوم جي ڪري آ ءِ توھان کي ڪاوڙائيندس‪.‬‬ ‫‪20‬پر يسعياہ ڏاڍو دلير آھي‪ ،‬۽ چوي ٿو تہ ”آ ءِ انھن مان مليو آھيان جن مون کي نہ ڳوليو ‪.‬مون کي انھن تي ظاھر ڪيو ويو آھي جيڪي‬ ‫مون کان پوِ نه پڇيا‪.‬‬ ‫‪21‬پر ھن بني اسرائيل کي چيو تہ ”آ ءِ سڄو ڏينھن پنھنجا ھٿ ھڪڙي نافرمان ۽ بي ⁠وقوف ماڻھن ڏانھن ڊگھا رھيو آھيان‪.‬‬

‫‪138‬‬

‫روميون‬

‫باب ‪11‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو آ ءِ بہ بني اسرائيل آھيان‪ ،‬ابراھيم جي نسل‬ ‫‪1‬پوِ آ ءِ چوان ٿو تہ اا خدا پنھنجي قوم کي پري ڪري اڏيو آھي؟ خدا نه ڪري‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫مان‪ ،‬بنيامين جي قبيلي مان آھيان‪.‬‬ ‫‪2‬خدا پنھنجي قوم کي رد نہ ڪيو آھي جنھن کي ھن اڳي ئي ڄاڻايو ھو ‪.‬اا توھان نه ٿا ڄاڻو ته الياس جي لکت ۾ اا لکيل آھي؟ ڪيئن ھو‬ ‫بني اسرائيل جي خلف خدا جي شفاعت ڪري ٿو‪ ،‬چوي ٿو‪،‬‬ ‫‪3‬اي خداوند‪ ،‬انھن تنھنجي نبين کي ماريو آھي‪ ،‬۽ تنھنجي قربانگاھن کي کوٽي اڏيو آھي ‪.‬۽ مان اڪيلو اڏي ويو آھيان‪ ،‬۽ اھي منھنجي‬ ‫زندگي ڳولي رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ ست ھزار ماڻھو رکيا آھن‪ ،‬جن بعل جي بت آڏو گوڏا نه ٽنگيا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬پر خدا جو جواب ھن کي اا ٿو چوي؟ مون پنھنجي ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري ھن وقت بہ فضل جي چونڊ موجب ھڪڙو بچيل آھي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جيڪڏھن فضل سان‪ ،‬پوِ اھو ڪمن جو وڌيڪ نه آھي ‪:‬ٻي صورت ۾ فضل وڌيڪ فضل نه آھي ‪.‬پر جيڪڏھن اھو ڪم جو آھي‪ ،‬ته‬ ‫اھو وڌيڪ فضل نه آھي ‪:‬ٻي صورت ۾ ڪم وڌيڪ ڪم نه آھي‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ اا؟ بني اسرائيل کي حاصل نه ڪيو آھي جيڪو ھو ڳولي ٿو ‪.‬پر اليڪشن ان کي حاصل ڪيو‪ ،‬۽ باقي انڌا ٿي ويا‬ ‫ء‬ ‫( ‪8‬جيئن لکيل آھي تہ خدا انھن کي ننڊ جو روح ڏنو آھي‪ ،‬اکيون ڏنيون آھن جيڪي نہ ڏسن ۽ ڪن آھن جيڪي ٻڌي نہ سگھن)‪.‬‬ ‫‪9‬وقءا ءل دء ءاودء« ‪:‬لء ءُ دم فء دندءہء‪ ،‬ءولء ءفدد‪ ،‬ءولء ءُ دم بء ءه دال ءمجد ءرہء‪».‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اھي نہ ڏسن ۽ پنھنجن پٺين کي ھميشه جھڪايو‪.‬‬ ‫‪10‬انھن جون اکيون اونداھيون ٿين‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬پوِ آ ءِ چوان ٿو تہ ”اا ھنن ٺڪا ءِ انھي ءِ ڪري ڪيو جو ڪري پيو؟ خدا نه ڪري ‪:‬بلڪه انھن جي زوال جي ذريعي نجات غير‬ ‫ء‬ ‫قومن ڏانھن آئي آھي‪ ،‬انھن کي حسد ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪12‬ھاڻي جيڪڏھن انھن جو زوال دنيا جي دولت آھي ۽ انھن جي گھٽجڻ سان غير قومن جي دولت آھي ‪.‬انھن جي ڀرپوريت ڪيتري آھي؟‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو آ ءِ توھان سان غير قومن سان ڳالھايان ٿو‪ ،‬جيئن تہ آ ءِ غير قومن جو رسول آھيان‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ پنھنجي عھدي جي وڏي‬ ‫ء‬ ‫تعريف ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫لِ اڀاريان‪ ،‬جيڪي منھنجو جسم آھن‪ ،‬۽ انھن مان ڪن کي بچائي سگھان‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪڏھن آ ءِ ڪنھن بہ طرح انھن جي تقليد ڪرڻ ء‬ ‫سواِ ٻيو اا‬ ‫پوِ انھن کي حاصل ڪرڻ‪ ،‬مئلن مان جيئرو ٿيڻ کان‬ ‫ء‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو جيڪڏھن انھن کي پري ڪرڻ دنيا جو ميلپ آھي‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫ٿيندو؟‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو جيڪڏھن پھريون ميوو پاڪ آھي تہ ڍڳو بہ پاڪ آھي ۽ جيڪڏھن جڙ پاڪ آھي تہ ٽاريون بہ پاڪ آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن ڪجھ ٽاريون ٽوڙيو وڃي‪ ،‬۽ تون ھڪڙو جھنگلي زيتون جو وڻ آھين‪ ،‬انھن جي وچ ۾ پيون ۽ انھن سان گڏ زيتون جي‬ ‫وڻ جي پاڙ ۽ ٿلھي ۾ حصو وٺن‪.‬‬ ‫‪18‬شاخن تي فخر نه ڪريو ‪.‬پر جيڪڏھن تون فخر ڪرين ٿو‪ ،‬تون پاڙ نه کڻندين‪ ،‬پر جڙي توکي‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ پيون وڃان‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ تون چوندين تہ ٽاريون ٽٽي ويون‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬خير؛ اھي بي اعتقادي ءِ جي ڪري ٽٽي ويا‪ ،‬۽ تون ايمان سان بيھي رھيو ‪.‬مغرور نه ٿيو‪ ،‬پر ڊڄو‪:‬‬ ‫‪21‬االِ ⁠جو جيڪڏھن خدا قدرتي شاخن کي نہ بخشيو تہ خبردار رھجو متان اھو تو کي بہ نہ بخشي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬تنھنڪري ڏسو خدا جي چڱائي ۽ شدت ‪:‬انھن تي جيڪي ڪري پيا‪ ،‬سختي ‪.‬پر تو ڏانھن‪ ،‬چڱائي‪ ،‬جيڪڏھن تون ھن جي چڱائي ۾‬ ‫جاري رھندين ‪:‬ٻي صورت ۾ توھان کي به ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ اھي پڻ‪ ،‬جيڪڏھن اھي اڃا تائين ايمان ۾ نه رھندا آھن‪ ،‬انھن ۾ پيون ويندا‪ ،‬االِ ⁠جو خدا انھن کي ٻيھر اڪڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو جيڪڏھن تون انھي ءِ زيتون جي وڻ کي ڪٽي اڏيون‪ ،‬جيڪو فطرت جي لحاظ کان جھنگلي آھي‪ ،‬۽ فطرت جي خلف‬ ‫ء‬ ‫پوِ اھي‪ ،‬جيڪي قدرتي ٽاريون آھن‪ ،‬سي پنھنجي ئي زيتون جي وڻ ۾ پيون پيون وڃن؟‬ ‫چڱي ءِ طرح زيتون جو وڻ ٺاھيو ويو آھين‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪25‬االِ ⁠جو آ ءِ نہ ٿو چاھيان‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬اوھين انھي ءِ اسرار کان بي ⁠خبر رھو‪ ،‬متان اوھين پنھنجن دانائي ءِ ۾ عقلمند ٿي وڃو ‪.‬اھو‬ ‫ء‬ ‫جزوي طور تي انڌو آھي بني اسرائيل کي‪ ،‬جيستائين غير قومن جي مڪمل ٿيڻ ۾ اچي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اھڙي ءِ طرح سڀ بني اسرائيل بچي ويندا ‪:‬جيئن لکيل آھي تہ ”سيون مان نڪرندو اوٽڪارو ڏيندڙ ۽ يعقوب جي بي ⁠ديني دور‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪27‬االِ ⁠جو اھو منھنجو انھن سان واعدو آھي‪ ،‬جڏھن آ ءِ انھن جا گناھہ ڪڍي اڏيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬جيئن خوشخبري ءِ جي باري ۾‪ ،‬اھي اوھان جي خاطر دشمن آھن‪ ،‬پر جيئن چونڊ کي اھي ٿو‪ ،‬اھي ابن ڏاڏن جي ڪري پيارا آھن‪.‬‬ ‫سواِ آھن‪.‬‬ ‫‪29‬االِ ⁠جو خدا جون نعمتون ۽ سڏڻ توبھ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬االِ ⁠جو جيئن توھان اڳ ۾ خدا کي نہ مڃيو ھو‪ ،‬پر ھاڻي انھن جي بي ⁠ايماني ءِ جي ڪري رحم آيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ تنھنجي رحم جي ڪري انھن تي بہ رحم ٿئي‪.‬‬ ‫‪31‬اھڙي ءِ طرح ھنن بہ ھاڻي نہ مڃيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تہ ھو سڀني تي رحم ڪري‪.‬‬ ‫‪32‬االِ ⁠جو خدا انھن سڀني کي ڪفر ۾ آڻي اڏيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪33‬اي خدا جي حڪمت ۽ علم جي دولت جي کوٽائي !ھن جا فيصل ڪيڏا نه ڳجھا آھن‪ ،‬۽ سندس ماضي ءِ جا طريقا معلوم ڪرڻ ۾!‬ ‫‪34‬االِ ⁠جو ڪنھن خداوند جي عقل کي سڃاتو آھي؟ يا ڪير سندس صلحڪار رھيو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪35‬يا ڪنھن کيس پھريون ڏنيون آھن‪ ،‬۽ اھو وري کيس بدلو ڏنو ويندو؟‬ ‫لِ ساراھيو وڃي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪36‬االِ ⁠جو ھن جي طرفان‪ ،‬سندس وسيلي ۽ سندس ء‬ ‫لِ‪ ،‬سڀ شيون آھن ‪:‬جنھن کي ھميشه ء‬ ‫ء‬

‫‪139‬‬

‫روميون‬

‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬آ ءِ اوھان کي خدا جي رحمت جي ڪري عرض ٿو ڪريان تہ اوھين پنھنجن جسمن کي ھڪ جيئري قرباني‪،‬‬ ‫پاڪ‪ ،‬خدا جي آڏو قبول ڪريو‪ ،‬جيڪا اوھان جي معقول خدمت آھي‪.‬‬ ‫لِ ته توھان ثابت ڪري سگھو ته خدا جي سٺي‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫بدليو‪،‬‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫‪2‬ولء تءجد عءلءوا ءِلءى دالعءالء ءم ‪:‬پر پنھنجي دماغ جي نئين سر تبديلي ءِ سان‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫قابل قبول ۽ ڪامل مرضي اا آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ پاڻ کي انھي ءِ‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو آ ءِ چوان ٿو تہ مون کي ڏنل فضل جي ڪري‪ ،‬ھر ھڪ ماڻھو ءِ کي‪ ،‬جيڪو اوھان مان آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ايمان جو اندازو لڳايو‬ ‫کان وڌيڪ‬ ‫اعلي نہ سمجھي‪ ،‬جيترو کيس سوچڻ گھرجي ‪.‬پر سنجيدگي ءِ سان سوچڻ‪ ،‬جيئن خدا ھر ماڻھو ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ااڪاڻ ⁠تہ اسان جي ھڪڙي جسم ۾ گھڻا عضوا آھن ۽ سڀني ميمبرن جو ھڪڙو دفتر ڪونھي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري اسين گھڻا آھيون‪ ،‬مسيح ۾ ھڪڙو بدن آھيون ۽ ھر ھڪ ٻئي جا عضوا آھيون‪.‬‬ ‫پوِ ڀلي پيشنگوئي ڪريون‪ ،‬اچو تہ ايمان جي‬ ‫‪6‬پوِ جيڪي نعمتون اسان کي ڏنيون ويون آھن تن جي لحاظ کان مختلف نعمتون ھجن‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫لحاظ کان اڳڪٿي ڪريون‪.‬‬ ‫‪7‬يا وزارت‪ ،‬اچو ته اسان جي خدمت تي انتظار ڪريو ‪:‬يا اھو جيڪو سيکاريندو‪ ،‬سيکارڻ تي‪.‬‬ ‫‪8‬يا اھو جيڪو نصيحت ڪري‪ ،‬نصيحت تي ‪:‬جيڪو ڏئي ٿو‪ ،‬اھو سادگي سان ڪري ‪.‬ھو جيڪو حڪمراني ڪري ٿو‪ ،‬محنت سان؛ اھو‬ ‫جيڪو رحم ڪري ٿو‪ ،‬خوشيِ سان‪.‬‬ ‫شيِ کان نفرت ڪريو؛ جيڪو سٺو آھي ان کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪9‬محبت کي بي وفائي ڪرڻ ڏيو ‪.‬بڇڙي‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ھڪٻئي سان مھرباني ڪري ھڪ ٻئي سان برادرانه پيار ڪريو ‪.‬عزت ۾ ھڪ ٻئي کي ترجيح ڏيڻ؛‬ ‫‪11‬ڪاروبار ۾ سستي نه ڪريو؛ روح ۾ جوش؛ رب جي خدمت ڪرڻ؛‬ ‫‪12‬اميد ۾ خوش ٿيڻ؛ مصيبت ۾ مريض؛ نماز ۾ فوري طور تي جاري رکڻ؛‬ ‫لِ ڏنو‪.‬‬ ‫‪13‬سنتن جي ضرورت کي ورھائڻ؛ مھمان نوازي ء‬ ‫‪14‬انھن کي برڪت ڏيو جيڪي توھان کي ستائيندا آھن ‪:‬برڪت ڪريو ۽ لعنت نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪي خوشي ڪن ٿا تن سان خوشي ڪريو ۽ جيڪي روئن ٿا تن سان گڏ روئو‪.‬‬ ‫اعلي شين جي نه‪ ،‬پر گھٽ ملڪيت وارن ماڻھن ڏانھن ڌيان ڏي ‪.‬عقلمند نه ٿيو پنھنجي سوچ ۾‪.‬‬ ‫‪16‬ھڪٻئي سان ھڪجھڙائي رکو ‪.‬ذھن‬ ‫ي‬ ‫‪17‬ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي بڇڙائي ءِ جو بدلو نہ ڏيو ‪.‬سڀني ماڻھن جي نظر ۾ ايماندار شيون مھيا ڪريو‪.‬‬ ‫‪18‬جيڪڏھن ٿي سگھي‪ ،‬جيترو توھان ۾ آھي‪ ،‬سو سڀني ماڻھن سان صلح سان رھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”بدلو وٺڻ منھنجو ڪم آھي ‪.‬مان بدلو ڏيندس‪،‬‬ ‫‪19‬اي پيارا پيارا‪ ،‬پنھنجو بدلو نہ وٺو‪ ،‬پر غضب کي جاِ ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫رب فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري جيڪڏھن تنھنجو دشمن بکيو‪ ،‬ان کي کارايو ‪.‬جيڪڏھن اھو اڃايل آھي‪ ،‬کيس پيئڻ ڏيو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ائين ڪرڻ سان تون‬ ‫ھن جي مٿي تي باھ جي ڪوئلي جو ڍير لڳندين‪.‬‬ ‫‪21‬بءرائي ءِ تي غالب نہ ٿيو‪ ،‬پر چڱائي ءِ سان برائي ءِ تي غالب ٿيو‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫سواِ ڪا به طاقت ناھي ‪:‬اھي طاقتون جيڪي خدا جي طرفان مقرر‬ ‫‪1‬ھر روح کي اعلي طاقتن جي تابع ٿيڻ ڏيو ‪.‬ااڪاڻ ته خدا کان‬ ‫ء‬ ‫ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنڪري جيڪو به طاقت جي مخالفت ڪري ٿو‪ ،‬خدا جي حڪم جي مخالفت ڪري ٿو‪ ،‬۽ جيڪي مزاحمت ڪن ٿا تن کي پاڻ کي‬ ‫سزا ملندي‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ اا تون طاقت کان نه ڊڄندين؟ اھو ڪريو جيڪو سٺو آھي‪،‬‬ ‫لِ ء‬ ‫لِ خوفناڪ نہ آھن‪ ،‬پر بڇڙن ء‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو حڪمران چڱن ڪمن ء‬ ‫ء‬ ‫۽ توھان کي ان جي ساراھه آھي‪:‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ھو بيڪار‬ ‫لِ خدا جو خادم آھي ‪.‬پر جيڪڏھن اوھين اھو ڪم ڪريو ٿا جيڪو بڇڙو آھي‪ ،‬ڊڄو‬ ‫ء‬ ‫‪4‬االِ ⁠جو ھو تنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫لِ انتقام وٺندڙ آھي‪.‬‬ ‫تلوار نه کڻندو آھي‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو خدا جو وزير آھي‪ ،‬جيڪو برائي ڪري ٿو تنھن تي غضب نازل ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري نہ رڳو غضب جي‪ ،‬پر ضمير جي خاطر‪ ،‬اوھان کي تابع ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھي خدا جا خادم آھن‪ ،‬جيڪي ھميشہ انھي ءِ ڪم ۾ رھندا آھن‪.‬‬ ‫لِ اوھين بہ خراج ڏيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري انھن جي سڀني واجبن کي ڏيو ‪:‬خراج جنھن کي خراج واجب آھي ‪.‬رواج ڪنھن کي رواج؛ ڊڄو ڪنھن کان ڊڄو؛ جنھن کي‬ ‫عزت ڏيو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جيڪو پيار ڪري ٿو تنھن شريعت کي پورو ڪيو‬ ‫‪8‬ڪنھن بہ ماڻھو ءِ جو قرضدار نہ آھي‪ ،‬پر ھڪ ٻئي سان پيار ڪرڻ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ زنا نہ ڪر‪ ،‬قتل نہ ڪر‪ ،‬چوري نہ ڪر‪ ،‬ڪوڙي شاھدي نہ ڏي‪ ،‬للچ نہ ڪر ‪.‬۽ جيڪڏھن ڪو ٻيو حڪم آھي‪ ،‬اھو‬ ‫‪9‬انھي ءِ ء‬ ‫مختصر طور تي ھن چوڻي ءِ ۾ سمجھيو ويو آھي‪ ،‬يعني تون پنھنجي پاڙيسري ءِ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر‪.‬‬ ‫لِ ڪوبہ خراب ڪم نہ ٿو ڪري‪ ،‬تنھنڪري پيار شريعت جي پوري ٿيڻ آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پيار پنھنجي پاڙيسري ءِ ء‬ ‫‪11‬۽ اھو‪ ،‬وقت کي ڄاڻو‪ ،‬اھو وقت آھي ننڊ مان جاڳڻ جو‪ ،‬االِ ⁠جو ھاڻي اسان جو اوٽڪارو ان کان وڌيڪ ويجھو آھي جڏھن اسان‬ ‫ايمان آندو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬رات گذري وئي آھي‪ ،‬ڏينھن ويجھو آھي‪ ،‬تنھنڪري اچو تہ اونداھين جا ڪم اڏي ڏيون ۽ روشني ءِ جا ھٿيار پھريون‪.‬‬

‫‪140‬‬

‫روميون‬

‫‪13‬اچو ته ايمانداري سان ھلون‪ ،‬جيئن ڏينھن ۾؛ نه فساد ۽ شرابي ۾‪ ،‬نه جھيڙي ۽ جھيڙي ۾‪ ،‬نه جھيڙي ۽ حسد ۾‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن جون خواھشنون پوريون‬ ‫‪14‬پر اوھين خداوند‬ ‫عيسي مسيح کي ڍڪيو ۽ جسماني خواھشن جو بندوبست نہ ڪريو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬جيڪو ايمان ۾ ڪمزور آھي سو اوھان کي قبول ڪريو‪ ،‬پر شڪي تڪرارن ۾ نہ‪.‬‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو ھڪڙو مڃي ٿو تہ ھو سڀ شيون کائي سگھي ٿو‪ ،‬ٻيو‪ ،‬جيڪو ڪمزور آھي سو ڀاڄيون کائي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬جيڪو کائي ٿو سو نہ ٿو کائي‪ ،‬جيڪو نہ ٿو کائين ‪.‬۽ جيڪو کائي ٿو سو ان کي سزا نه ڏئي جيڪو کائي ٿو‪ ،‬االِ ⁠جو خدا کيس قبول‬ ‫ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬تون ڪير آھين جيڪو ڪنھن ٻئي ماڻھو ءِ جي نوڪر تي انصاف ڪري؟ ھو پنھنجي مالڪ ڏانھن بيٺو آھي يا ڪري ٿو ‪.‬ھا‪ ،‬ھن کي‬ ‫پڪڙيو ويندو‪ ،‬ااڪاڻ ته خدا ھن کي بيھڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ھڪڙو ماڻھو ھڪڙي ڏينھن کي ٻئي کان مٿانھون سمجھي ٿو‪ ،‬ٻيو ھڪڙو ھر ڏينھن کي ھڪڙي حيثيت رکي ٿو ‪.‬ھر ماڻھو ءِ کي پنھنجي‬ ‫من ۾ پوري ءِ طرح قائل ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو ڏينھن کي سمجھي ٿو‪ ،‬اھو ان کي خداوند ڏانھن سمجھي ٿو ‪.‬۽ جيڪو ڏينھن جو خيال نه ٿو ڪري‪ ،‬اھو رب ڏانھن ڌيان نه ٿو‬ ‫لِ نه ٿو‬ ‫لِ کائي ٿو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو خدا جو شڪر ادا ڪري ٿو ‪.‬۽ جيڪو نه کائي ٿو‪ ،‬سو خداوند ء‬ ‫ء‬ ‫ڏئي ‪.‬جيڪو کائي ٿو سو خداوند جي ء‬ ‫کائي‪ ،‬۽ خدا جو شڪر ادا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ مري ٿو‪.‬‬ ‫لِ جيئرو نہ آھي ۽ نڪي ڪو پنھنجي ء‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو اسان مان ڪوبہ پنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫‪:‬پوِ اسين جيئون يا‬ ‫لِ مرون ٿا‬ ‫ء‬ ‫لِ ‪.‬۽ اا اسين مري وڃون ٿا‪ ،‬اسان رب جي ء‬ ‫‪8‬االِ ⁠جو اسين جيئون ٿا‪ ،‬اسين جيئون ٿا خداوند ء‬ ‫ء‬ ‫مرون‪ ،‬اسين رب جا آھيون‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو مئلن ۽ جيئرن جو خداوند ٿئي‪.‬‬ ‫‪9‬االِ ⁠جو مسيح ٻئي مري ويا ۽ جيئرا ٿيا ۽ جيئرا ٿيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پر تون پنھنجي ڀا ءِ جو انصاف او ٿو ڪرين؟ يا تون پنھنجي ڀا ءِ کي او وساريندين؟ ااڪاڻ ته اسان سڀ مسيح جي فيصلي جي تخت‬ ‫جي اڳيان بيھڻ وارا آھيون‪.‬‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”جيئن آ ءِ جيئرو آھيان‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ ھر گوڏا منھنجي اڳيان جھڪي ۽ ھر زبان خدا جو اقرار‬ ‫ء‬ ‫ڪندي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري اسان مان ھر ڪنھن کي خدا کي پنھنجو پنھنجو حساب ڏيڻو پوندو‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنڪري اچو تہ ھڪٻئي تي وڌيڪ ڏوھہ نہ ڪريون‪ ،‬بلڪ اھو فيصلو ڪريون تہ ڪنھن ماڻھو ءِ پنھنجي ڀا ءِ جي واٽ ۾ ڪا ٺڳي ءِ‬ ‫جو يا ڪوبہ موقعو نہ ڏئي‪.‬‬ ‫شيِ کي ناپاڪ‬ ‫شيِ پاڻ ۾ ناپاڪ نہ آھي‪ ،‬پر جيڪو ڪنھن‬ ‫عيسي جي طرفان مون کي يقين آھي تہ ڪابہ‬ ‫‪14‬آ ءِ ڄاڻان ٿو ۽ خداوند‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لِ اھا ناپاڪ آھي‪.‬‬ ‫سمجھي‪ ،‬تنھن ء‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن تنھنجو ڀا ءِ تنھنجي ماني ءِ سان غمگين ٿئي‪ ،‬ھاڻي تون خيرات سان نہ ھلندين ‪.‬ھن کي پنھنجي گوشت سان تباھه نه ڪريو‪،‬‬ ‫لِ مسيح مري ويو‪.‬‬ ‫جنھن ء‬ ‫پوِ توھان جي چڱائي ءِ جي بڇڙائي ءِ جي ڳالھہ نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪16‬تہ ء‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو خدا جي بادشاھت گوشت ۽ پيئڻ جي نہ آھي ‪.‬پر سچائي‪ ،‬۽ امن‪ ،‬۽ پاڪ روح ۾ خوشي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو جيڪو انھن ڳالھين ۾ مسيح جي خدمت ڪري ٿو‪ ،‬سو خدا کي پسند آھي ۽ ماڻھن ۾ مقبول آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ آھن‪ ،‬۽ انھن شين جي پيروي ڪريون جن سان ھڪ ٻئي کي‬ ‫‪19‬تنھنڪري اچو تہ انھن ڳالھين جي پيروي ڪريون‪ ،‬جيڪي امن ء‬ ‫سڌاري سگھجي ٿو‪.‬‬ ‫لِ بڇڙو آھي جيڪو‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو گوشت خدا جي ڪم کي برباد نہ ڪري ‪.‬سڀ شيون حقيقت ۾ خالص آھن؛ پر اھو ان ماڻھو ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ڏوھاري کائي ٿو‪.‬‬ ‫‪21‬اھو سٺو آھي نہ گوشت کائڻ‪ ،‬نڪي مئي پيئڻ‪ ،‬۽ نڪي ڪا شيِ آھي جنھن سان تنھنجو ڀاِ گمراھ ٿئي‪ ،‬يا گمراھہ ٿئي‪ ،‬يا ڪمزور‬ ‫ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫شيِ ۾ مذمت نٿو ڪري جنھن کي‬ ‫‪22‬اا تو کي ايمان آھي؟ ان کي خدا جي اڳيان پاڻ وٽ رکو ‪.‬خوشقسمت آھي اھو جيڪو پاڻ کي انھي ءِ‬ ‫ء‬ ‫ھو اجازت ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ جيڪو کائي ٿو تنھن تي لعنت آھي‪ ،‬االِ ⁠جو اھو ايمان جي ڪري نہ ٿو کائي‪ ،‬االِ ⁠جو جيڪو ايمان سان نہ آھي سو گناھ‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪1‬پوِ اسان کي جيڪي طاقتور آھن تن کي گھرجي تہ ڪمزورن جون تڪليفون برداشت ڪريون‪ ،‬نڪي پاڻ کي خوش ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ نيڪي ٿئي‪.‬‬ ‫لِ تہ سندس سڌاري ء‬ ‫‪2‬اسان مان ھر ڪنھن کي پنھنجي پاڙيسري ءِ کي خوش ڪرڻ گھرجي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو مسيح بہ پاڻ کي راضي نہ ڪيو ‪.‬پر جيئن لکيل آھي تہ ”جن تو کي طعنا ڏني تن جا طعنا مون تي اچي ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ صبر ۽ تسلي ءِ جي وسيلي اسان کي‬ ‫لِ لکيو ويو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪4‬االِ ⁠جو جيڪي ڪجھہ اڳيئي لکيو ويو ھو سو اسان جي سکيا ء‬ ‫ء‬ ‫اميد ملي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي مرضي ءِ موجب ھڪ ٻئي سان مشابہت اختيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪5‬ھاڻي صبر ۽ تسلي ءِ جو خدا اوھان کي عطا ڪري تہ جيئن‬ ‫ي‬

‫‪141‬‬

‫روميون‬

‫عيسي مسيح جي پي ءِ‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ھڪڙي دل ۽ ھڪڙي زبان سان خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬يعني اسان جي خداوند‬ ‫‪6‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪7‬تنھنڪري اوھين ھڪڙي ٻئي کي قبول ڪريو‪ ،‬جيئن مسيح اسان کي خدا جي جلوي لِ قبول ڪيو‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن واعدن جي تصديق ڪري جيڪي ابن‬ ‫‪8‬ھاڻي آ ءِ چوان ٿو تہ‬ ‫لِ طھرين جو وزير ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح خدا جي سچائي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫ڏاڏن سان ڪيا ويا ھئا‪.‬‬ ‫لِ تہ غير قومون خدا جي رحمت جي ڪري سندس واکاڻ ڪن ‪.‬جيئن لکيل آھي تہ ”انھي ءِ ڪري آ ءِ غير قومن جي وچ ۾‬ ‫‪9‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫تنھنجو اقرار ڪندس ۽ تنھنجي نالي تي گيت ڳائيندس‪.‬‬ ‫‪10‬وري چيائين تہ ”خوش ٿيو‪ ،‬اي غير قومو‪ ،‬سندس قوم سان گڏ‪.‬‬ ‫‪11‬وري به‪” ،‬اي سڀ غير قومون‪ ،‬خداوند جي واکاڻ ڪريو ‪.‬۽ سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬سڀ ماڻھو‪.‬‬ ‫لِ اڀرندو ‪.‬غير قومون مٿس‬ ‫‪12‬وري يسعياہ چوي ٿو تہ ”يشي جي پاڙ ھوندي‪ ،‬۽ اھو اڀرندو جيڪو غير قومن تي حڪومت ڪرڻ ء‬ ‫ڀروسو ڪندا‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين پاڪ روح جي قدرت سان اميد ۾‬ ‫‪13‬ھاڻي اميد جو خدا اوھان کي ايمان آڻڻ ۾ پوري خوشي ۽ اطمينان سان ڀريو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫وڌندا وڃو‪.‬‬ ‫لِ قائل آھيان‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬تہ اوھين بھ چڱي ءِ طرح‪ ،‬پوري علم سان ڀريل‪ ،‬ھڪ ٻئي کي نصيحت ڪرڻ جي‬ ‫‪14‬۽ آ ءِ پاڻ بہ اوھان ء‬ ‫قابل آھيو‪.‬‬ ‫‪15‬پر ڀائرو‪ ،‬مون وڌيڪ دليري ءِ سان اوھان ڏانھن ڪنھن طرح لکيو آھي‪ ،‬جيئن اوھان کي ياد ڏياريان‪ ،‬انھي ءِ فضل جي ڪري جو مون‬ ‫تي خدا جو فضل ٿيو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ غير قومن جو نذرانو‬ ‫لِ‬ ‫عيسي مسيح جو خادم ٿي خدا جي خوشخبري ءِ جي خدمت ڪريان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تہ آ ءِ غير قومن ء‬ ‫‪16‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫قبول ٿئي‪ ،‬جيڪو پاڪ روح جي وسيلي پاڪ ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي انھن ڳالھين ۾ فخر ڪريان‪ ،‬جيڪي خدا سان واسطو رکن ٿيون‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري مون وٽ اھو آھي جنھن مان‬ ‫ي‬ ‫لِ تہ‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو آ ءِ انھن ڳالھين مان ڪنھن بہ ڳالھائڻ جي جرئت نہ ڪندس‪ ،‬جيڪي مسيح منھنجي ڪري نہ ڪيون آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫غير قومن کي فرمانبردار بڻائي‪ ،‬ڳالھائڻ ۽ عمل سان‪.‬‬ ‫‪19‬خدا جي روح جي قدرت سان وڏن معجزن ۽ معجزن جي ذريعي؛ انھي ءِ ڪري مون يروشلم کان وٺي اردگرد ايليرڪم تائين پوري ءِ‬ ‫طرح مسيح جي خوشخبري ءِ جي منادي ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ائين ئي مون ڪوشش ڪئي آھي ته خوشخبري ٻڌايان‪ ،‬جتي مسيح جو نالو نه رکيو ويو آھي‪ ،‬متان ڪنھن ٻئي ماڻھو ءِ جي بنياد تي‬ ‫تعمير ڪريان‪.‬‬ ‫لِ ھن جو ذڪر نہ ڪيو ويو آھي‪ ،‬سي ڏسندا ۽ جن نہ ٻڌو آھي سي سمجھندا‪.‬‬ ‫‪21‬پر جيئن لکيل آھي تہ ”جنھن ء‬ ‫‪22‬انھي ءِ ڪري مون کي اوھان وٽ اچڻ کان گھڻو روڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫جاِ ناھي‪ ،‬۽ ھنن سالن کان اوھان وٽ اچڻ جي وڏي تمنا آھي‪.‬‬ ‫‪23‬پر ھاڻي انھن حصن ۾ وڌيڪ ء‬ ‫االِ ⁠جو مون کي يقين آھي تہ سفر ۾ توھان کي ضرور ڏسندس‪ ،‬۽‬ ‫‪24‬آ ءِ جڏھن بہ اسپين ڏانھن سفر ڪندس‪ ،‬تڏھن تو وٽ ايندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪڏھن آ ءِ اوھان جي سنگت ۾ ڪجھہ ڀرجي ويس‪ ،‬تڏھن مان توھان کي اءتي رستي تي آڻيندس‪.‬‬ ‫لِ تہ مقدسن جي خدمت ڪريان‪.‬‬ ‫‪25‬پر ھاڻي آ ءِ يروشلم ڏانھن وڃي رھيو آھيان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ ڪجھہ چندو ڏين‪.‬‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو ھن مڪدونيا ۽ اخيا جي ماڻھن کي راضي ڪيو آھي تہ اھي يروشلم جي غريب بزرگن ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو جيڪڏھن غير قومن کي انھن جي روحاني شين جو حصو بڻايو‬ ‫‪27‬اھو انھن کي ڏاڍو خوش ٿيو ‪.‬۽ اھي سندن قرضدار آھن‬ ‫ء‬ ‫ويو آھي‪ ،‬تہ انھن جو فرض بہ آھي تہ جسماني شين ۾ انھن جي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري جڏھن مون اھو ڪم ڪيو ۽ ھن ميوي تي ءمھر مھر ھنئي‪ ،‬تڏھن آ ءِ توھان وٽان اسپين ۾ ايندس‪.‬‬ ‫‪29‬۽ مون کي پڪ آھي تہ جڏھن آ ءِ اوھان وٽ ايندس‪ ،‬تڏھن آ ءِ مسيح جي خوشخبري ءِ جي برڪت جي پوري ءِ طرح ايندس‪.‬‬ ‫لِ اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ اوھين مون سان گڏجي‬ ‫‪30‬ھاڻي آ ءِ ڀائرو‪ ،‬خداوند‬ ‫عيسي مسيح جي خاطر ۽ پاڪ روح جي محبت ء‬ ‫ي‬ ‫لِ خدا کان دعا گھرو‪.‬‬ ‫منھنجي ء‬ ‫لِ آھي سا‬ ‫لِ تہ آ ءِ انھن کان اوٽڪارو ڏيان‪ ،‬جيڪي يھوديہ کي نہ ٿا مڃين ‪.‬۽ منھنجي خدمت جيڪا مون کي يروشلم جي ء‬ ‫‪31‬انھي ءِ ء‬ ‫سنتن مان قبول ٿئي‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ خدا جي مرضي ءِ موجب خوشي ءِ سان اوھان وٽ اچان ۽ اوھان سان گڏ تازگي حاصل ڪريان‪.‬‬ ‫‪32‬انھي ءِ ء‬ ‫‪33‬ھاڻي سلمتي جو خدا اوھان سڀني سان گڏ ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬آ ءِ توھان کي اسان جي ڀيڻ فبي جي تعريف ٿو ڪريان‪ ،‬جيڪا ڪنچريا جي ڪليسيا جي خادم آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ھن کي خداوند ۾ قبول ڪريو‪ ،‬جيئن مقدس بڻجي ويا آھيو‪ ،‬۽ انھي ءِ ڪم ۾ سندس مدد ڪريو‪ ،‬جنھن جي کيس اوھان‬ ‫‪2‬انھي ءِ ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو ءِ گھڻن جي مدد ڪندڙ آھي ۽ منھنجي بہ‪.‬‬ ‫جي ضرورت آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح ۾‪.‬‬ ‫ٿا‬ ‫ڪن‬ ‫مدد‬ ‫منھنجي‬ ‫جيڪي‬ ‫ڏجو‪،‬‬ ‫سلم‬ ‫کي‬ ‫اڪول‬ ‫‪3‬پرسڪل ۽‬ ‫ي‬ ‫لِ پنھنجون ڳچيون پاڻ وٽ رکي اڏيون آھن‪ ،‬جن جو نہ رڳو آ ءِ‪ ،‬پر غير قومن جون سڀ ڪليسيائون بہ‬ ‫‪4‬جن منھنجي زندگي ءِ ء‬ ‫شڪرگذار آھيان‪.‬‬ ‫‪5‬اھڙي ءِ طرح انھن ڪليسيا کي بہ سلم ڏجو‪ ،‬جيڪا سندن گھر ۾ آھي ‪.‬منھنجي پياري ايپينيٽس کي سلم پيش ڪجي ٿو‪ ،‬جيڪو مسيح‬ ‫لِ اچايا جو پھريون ميوو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬مريم کي سلم ڏجو‪ ،‬جنھن اسان تي گھڻي محنت ڪئي‪.‬‬

‫‪142‬‬

‫روميون‬

‫‪7‬آندرونيڪس ۽ يونيا کي سلم ڏجو‪ ،‬منھنجي مائٽن ۽ منھنجي ساٿي قيدين کي‪ ،‬جيڪي رسولن ۾ مشھور آھن‪ ،‬جيڪي مون کان اڳ مسيح‬ ‫۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬منھنجي پياري امپليا کي خداوند ۾ سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪9‬اربن کي سلم ڏجو‪ ،‬جيڪو مسيح ۾ اسان جو مددگار آھي ۽ منھنجو پيارو سٽاخس‪.‬‬ ‫‪10‬سلم اپليس مسيح ۾ منظور ڪيو ويو ‪.‬ارسطوبلس جي گھر وارن کي سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪11‬منھنجي مائٽ ھيروديون کي سلم ڏجو ‪.‬انھن کي سلم ڏجو جيڪي نرگس جي گھراڻي مان آھن‪ ،‬جيڪي خداوند ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪12‬ترفينا ۽ تروفوسا کي سلم ڏجو‪ ،‬جيڪي خداوند ۾ محنت ڪن ٿيون ‪.‬پياري پارسيس کي سلم‪ ،‬جنھن رب ۾ گھڻي محنت ڪئي‪.‬‬ ‫‪13‬روفس کي سلم آھي جيڪو خداوند ۾ چونڊيو ويو آھي‪ ،‬۽ سندس ما ءِ ۽ منھنجي‪.‬‬ ‫‪14‬آسنڪريتس‪ ،‬فليگون‪ ،‬ھيرماس‪ ،‬پاتروباس‪ ،‬ھرميس ۽ انھن ڀائرن کي جيڪي انھن سان گڏ آھن‪ ،‬سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪15‬فيلوگس‪ ،‬يوليا‪ ،‬نيريس‪ ،‬سندس ڀيڻ‪ ،‬اولمپاس ۽ انھن سڀني ايمان وارن کي جيڪي انھن سان گڏ آھن‪ ،‬سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪16‬ھڪ ٻئي کي پاڪ چمي سان سلم ڪريو ‪.‬مسيح جا چرچ توھان کي سلم پيش ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪17‬ھاڻي آ ءِ اوھان کي گذارش ٿو ڪريان‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬انھن کي نشانو بڻايو‪ ،‬جيڪي اختلفن ۽ ڏوھن جو سبب بڻجن ٿا انھي ءِ نظريي جي‬ ‫خلف‪ ،‬جيڪا اوھان سکي ورتي آھي ‪.‬۽ ان کان پاسو ڪريو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نہ‪ ،‬پر پنھنجي پيٽ جي خدمت ڪن ٿا ‪.‬۽ سٺن لفظن ۽ سٺين‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو جيڪي اھڙا آھن سي اسان جي خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڳالھين سان سادن ماڻھن جي دلين کي ٺڳي ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو توھان جي فرمانبرداري سڀني ماڻھن تائين پھچي وئي آھي ‪.‬تنھنڪري مان توھان جي طرفان خوش آھيان ‪:‬پر اڃا تائين‬ ‫ء‬ ‫مان توھان کي چاھيان ٿو ته توھان کي چڱي ءِ طرح سمجھدار ۽ برائي بابت سادو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سان ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪20‬۽ اطمينان جو خدا شيطان کي جلد ئي اوھان جي پيرن ھيٺان نچندو ‪.‬اسان جي‬ ‫ي‬ ‫‪21‬منھنجا ساٿي تيمٿيس‪ ،‬لوسيس‪ ،‬جيسون ۽ سوسيپٽر‪ ،‬منھنجا مائٽ‪ ،‬اوھان کي سلم ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪22‬آ ءِ ترتيس‪ ،‬جنھن ھي خط لکيو آھي‪ ،‬تنھن کي خداوند ۾ سلم پيش ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬منھنجو ميزبان گيئس ۽ سڄي ڪليسيا جو اوھان کي سلم آھي ‪.‬شھر جو چيمبرلين ارسٽس توکي سلم ٿو چوي ۽ ڪوارٽس جو ڀا ءِ‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سڀني تي ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪24‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي تبليغ موجب‪ ،‬انھي ءِ راز جي ظاھر ٿيڻ‬ ‫۽‬ ‫ِ‬ ‫خوشخبري‬ ‫منھنجي‬ ‫سو‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫وارو‬ ‫قدرت‬ ‫جيڪو‬ ‫لِ‬ ‫‪25‬ھاڻي انھي ءِ جي ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫موجب‪ ،‬جيڪو دنيا جي شروعات کان وٺي ڳجھو رکيو ويو ھو‪ ،‬تنھن موجب اوھان کي قائم رکي‪.‬‬ ‫‪26‬پر ھاڻي ظاھر ٿيو آھي‪ ،‬۽ نبين جي صحيفن سان‪ ،‬ابدي خدا جي حڪم موجب‪ ،‬سڀني قومن کي ايمان جي فرمانبرداري لِ ظاھر ڪيو‬ ‫ويو آھي‪:‬‬ ‫‪27‬رڳو خدا جي حڪمت وارو آھي‪ ،‬يسوع مسيح جي وسيلي ھميشه تائين جلل ‪.‬آمين( ‪.‬ڪورينٿس کان رومين ڏانھن لکيو ويو‪ ،‬۽‬ ‫ڪينچريا جي چرچ جي نوڪر فيبي طرفان موڪليو ويو)‪.‬‬

‫‪143‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫لُ سڏيو ويو آھي ۽ اسان جي ڀا ءُ سوسٿنيس‪.‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جنھن کي خدا جي مرضي ءُ سان‬ ‫عيسي مسيح جو رسول ٿيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫لُ‬ ‫‪2‬خدا جي ڪليسيا ڏانھن‪ ،‬جيڪا ڪرنٿس ۾ آھي‪ ،‬انھن ڏانھن‪ ،‬جيڪي‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي پاڪ ڪيا ويا آھن‪ ،‬جن کي پاڪ ٿيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي نالي سان سڏين ٿا‪ ،‬انھن جي ۽ اسان جي‪.‬‬ ‫سڏيو ويو آھي‪ ،‬انھن سڀني ڏانھن‪ ،‬جيڪي ھر ھنڌ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪3‬شل اوھان تي اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي اوھان‬ ‫جيڪو‬ ‫فضل‪،‬‬ ‫جو‬ ‫خدا‬ ‫تہ‬ ‫لُ‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڪريان‬ ‫ادا‬ ‫شڪر‬ ‫جو‬ ‫‪4‬آ ءُ اوھان جي واسطي ھميشہ پنھنجي خدا‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫تي ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫شيُ ۾ ھن کان مالمال ٿيو آھيو‪ ،‬ھر ڳالھ ۾ ۽ سڄي علم ۾‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھين ھر‬ ‫ء‬ ‫‪5‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬جيئن مسيح جي شاھدي اوھان ۾ ثابت ٿي وئي آھي‪:‬‬ ‫لُ تہ اوھين بغير ڪنھن تحفي جي پٺيان اچو ‪.‬اسان جي خداوند عيسى مسيح جي اچڻ جي انتظار ۾‪:‬‬ ‫‪7‬انھي ءُ ء‬ ‫عيسي مسيح جي ڏينھن ۾ بي ⁠عيب رھو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫اوھين‬ ‫تہ‬ ‫لُ‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ڪندو‪،‬‬ ‫تصديق‬ ‫تائين‬ ‫آخر‬ ‫کي‬ ‫اوھان‬ ‫‪8‬جيڪو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫لُ سڏيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬خدا وفادار آھي‪ ،‬جنھن جي وسيلي اوھان کي سندس فرزند‬ ‫عيسي مسيح اسان جي خداوند جي رفاقت ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي نالي سان اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ اوھين سڀ ھڪ جھڙا ڳالھايو ۽ اوھان ۾‬ ‫‪10‬ھاڻي آ ءُ ڀائرو‪ ،‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫اختلف نہ رھو ‪.‬پر اھو ته توھان ھڪ ئي ذھن ۽ ساڳئي فيصلي ۾ مڪمل طور تي گڏ ٿي وڃو‪.‬‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو مون کي اوھان بابت ٻڌايو ويو آھي‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬انھن جي طرفان جيڪي ڪلوئي جي گھر وارا آھن‪ ،‬تہ اوھان ۾‬ ‫ء‬ ‫جھڳڙا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬ھاڻي آ ءُ چوان ٿو تہ اوھان مان ھر ڪو چوندو تہ ”آ ءُ پولس جو آھيان ‪.‬۽ اپولوس جو مان؛ ۽ مان ڪيفاس جو؛ ۽ مان مسيح جو‪.‬‬ ‫لُ صليب تي چاڙھيو ويو؟ يا توھان پولس جي نالي تي بپتسما ڏني ھئي؟‬ ‫‪13‬اا مسيح ورھايل آھي؟ اا پولس اوھان ء‬ ‫سواُ ڪرسپس ۽ گيئس‪.‬‬ ‫‪14‬آ ءُ خدا جو شڪر گذار آھيان جو مون اوھان مان ڪنھن کي بہ بپتسما نہ ڏني آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬متان ڪو چوي تہ مون پنھنجي نالي تي بپتسما ڏني آھي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ مون اسٽيفناس جي گھر وارن کي بہ بپتسما ڏني‪ ،‬مون کي خبر ناھي ته مون ٻئي ڪنھن کي بپتسما ڏني آھي‪.‬‬ ‫لُ موڪليو آھي‪ ،‬نہ لفظن جي ڏاھپ سان‪ ،‬متان مسيح جو صليب‬ ‫لُ نہ‪ ،‬پر خوشخبري ٻڌائڻ ء‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو مسيح مون کي بپتسما ڏيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫بي اثر ٿئي‪.‬‬ ‫لُ جيڪي بچيل آھن اھو خدا جي قدرت‬ ‫لُ آھي جيڪي ناس ٿي بي ⁠وقوفي ڪن ٿا ‪.‬پر اسان جي ء‬ ‫‪18‬االُ ⁠جو صليب جي تبليغ انھن ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو اھو لکيل آھي تہ ”آ ءُ سياڻن جي ڏاھپ کي ناس ڪندس ۽ ھوشيار جي سمجھ کي ناس ڪندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ڪٿي آھي عقلمند؟ ليکڪ ڪٿي آھي؟ ھن دنيا جو تڪرار ڪندڙ ڪٿي آھي؟ اا خدا ھن دنيا جي حڪمت کي بيوقوف نه بڻايو آھي؟‬ ‫پوُ خدا جي ڏاھپ سان دنيا خدا کي نہ ڄاتو‪ ،‬تنھنڪري انھي ءُ بي ⁠وقوفي ءُ جي تبليغ ڪري خدا کي پسند‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو انھي ءُ کان ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيو تہ جيئن ايمان آڻيندڙن کي بچائي‪.‬‬ ‫‪22‬االُ ⁠جو يھودين کي ھڪڙي نشاني جي ضرورت آھي ۽ يوناني ڏاھپ جا طلبگار آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پر اسين مسيح جي صليب تي چڙھي وڃڻ جي تبليغ ڪريون ٿا‪ ،‬يھودين لُ ھڪڙو ٺڳ ۽ يونانين لُ بيوقوف‪.‬‬ ‫لُ جيڪي سڏيا ويا آھن‪ ،‬يعني يھودي توڙي يوناني‪ ،‬مسيح خدا جي قدرت ۽ خدا جي ڏاھپ آھي‪.‬‬ ‫‪24‬پر انھن ء‬ ‫‪25‬االُ ⁠جو خدا جي بي ⁠وقوفي ماڻھن کان وڌيڪ عقلمند آھي ‪.‬۽ خدا جي ڪمزوري انسانن کان وڌيڪ مضبوط آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬االُ ⁠جو اوھين پنھنجي سڏ کي ڏسندا آھيو‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬ڪيئن نہ گھڻا دانا ءُ ماڻھو‪ ،‬نڪي گھڻا طاقتور‪ ،‬نڪا ڪيترائي وڏا‪ ،‬سڏيا ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬پر خدا دنيا جي بيوقوف شين کي چونڊيو آھي جيڪي عقلمندن کي گمراھ ڪن ٿا ‪.‬۽ خدا دنيا جي ڪمزور شين کي چونڊيو آھي‬ ‫جيڪي طاقتور شين کي هھلئڻ لُ‪.‬‬ ‫‪28‬۽ دنيا جون بنيادي شيون‪ ،‬۽ شيون جيڪي حقير آھن‪ ،‬خدا چونڊيو آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬۽ اھي شيون جيڪي نه آھن‪ ،‬انھن شين کي ختم ڪرڻ‬ ‫لُ جيڪي آھن‪:‬‬ ‫لُ تہ ڪوبہ ماڻھو سندس حضور ۾ فخر نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪29‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ ڏاھپ‪ ،‬سچائي‪ ،‬پاڪائي ۽ اوٽڪارو بڻايو ويو آھي‪.‬‬ ‫اسان‬ ‫طرفان‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫جيڪو‬ ‫آھيو‪،‬‬ ‫۾‬ ‫عيسي‬ ‫مسيح‬ ‫‪30‬پر اوھين‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪31‬جيئن لکيل آھي تہ ”جيڪو فخر ڪري‪ ،‬سو خداوند تي فخر ڪري‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ اوھان کي خدا جي شاھدي‬ ‫‪1‬۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءُ جڏھن اوھان وٽ آيو ھوس‪ ،‬تڏھن نہ توتي ڳالھائڻ آيو ھوس ۽ نڪي ڏاھپ جي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ٻڌايان‪.‬‬ ‫سواُ اوھان ۾ ڪنھن بہ ڳالھہ جي خبر نہ‬ ‫عيسي مسيح ۽ کيس صليب تي چاڙھي وڃڻ کان‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو مون پڪو ارادو ڪيو ھو تہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوندي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ آ ءُ اوھان سان گڏ ھوس ڪمزوري ءُ‪ ،‬ڊپ ۾ ۽ ڏاڍي ڏڪڻي ءُ ۾‪.‬‬ ‫‪4‬۽ منھنجي ڳالھائڻ ۽ منھنجي تبليغ ماڻھن جي ڏاھپ جي دلڪش لفظن سان نه ھئي‪ ،‬پر روح ۽ قدرت جي مظاھرن سان‪.‬‬

‫‪144‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫لُ تہ اوھان جو ايمان ماڻھن جي ڏاھپ تي نہ‪ ،‬پر خدا جي قدرت تي قائم رھي‪.‬‬ ‫‪5‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬جيتوڻيڪ اسين انھن جي وچ ۾ ڏاھپ جي ڳالھ ٿا ڪريون جيڪي ڪامل آھن‪ ،‬پر نہ ھن دنيا جي ڏاھپ ۽ نڪي ھن دنيا جي سردارن‬ ‫جي‪ ،‬جيڪي بيڪار آھن‪.‬‬ ‫لُ مقرر ڪئي‬ ‫‪7‬پر اسين خدا جي ڏاھپ کي ڳجھي ڳجھا بيان ڪريون ٿا‪ ،‬يعني ڳجھي ڏاھپ‪ ،‬جيڪا خدا دنيا جي اڳيان اسان جي جلوي ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو جيڪڏھن اھي اھا ڄاڻن ھا تہ جلل جي خداوند کي صليب تي‬ ‫‪8‬جنھن کي ھن دنيا جي ڪنھن بہ امير کي خبر نہ ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫چاڙھين ھا‪.‬‬ ‫لُ تيار ڪيون‬ ‫‪9‬پر جيئن لکيل آھي تہ ”ڪنھن نہ ڏٺو آھي‪ ،‬نڪي ڪن ٻڌو آھي‪ ،‬نڪي ماڻھو ءُ جي دل ۾ داخل ٿيو آھي‪ ،‬جيڪي خدا انھن ء‬ ‫آھن جيڪي ساڻس پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫شيُ جي ڳول ڪري ٿو‪ ،‬يعني خدا‬ ‫االُ ⁠جو پاڪ روح ھر‬ ‫‪10‬پر خدا انھن کي پنھنجي روح جي وسيلي اسان ڏانھن ظاھر ڪيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي ڳوڙھي شين کي‪.‬‬ ‫سواُ ماڻھو ءُ جي جيڪا ھن ۾ آھي؟ اھڙي ءُ طرح خدا جون شيون ڪو ماڻھو‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو ماڻھو ڪنھن ماڻھو ءُ جون ڳالھيون ڄاڻي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫نہ ٿو ڄاڻي‪ ،‬پر خدا جو روح‪.‬‬ ‫لُ تہ اسين انھن شين کي ڄاڻون‪ ،‬جيڪي اسان کي‬ ‫‪12‬ھاڻي اسان کي دنيا جو روح نہ‪ ،‬پر اھو روح مليو آھي جيڪو خدا جو آھي ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫خدا جي طرفان ڏنيون ويون آھن‪.‬‬ ‫‪13‬اھي ڳالھيون بہ اسين ڳالھيون ٿا‪ ،‬انھن ڳالھين ۾ جيڪي انسان جي ڏاھپ سيکاري ٿو‪ ،‬پر جيڪي پاڪ روح سيکاري ٿو ‪.‬روحاني شين‬ ‫کي روحاني سان ڀيٽڻ‪.‬‬ ‫لُ بيوقوفي آھن‪ ،‬نڪي ھو انھن کي ڄاڻي ٿو‪،‬‬ ‫‪14‬پر فطرتي ماڻھو ءُ کي خدا جي روح جون شيون نہ ٿيون ملن‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو اھي سندس ء‬ ‫ء‬ ‫االُ ⁠جو اھي روحاني طرح سمجھيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر اھو جيڪو روحاني آھي اھو سڀني شين جو فيصلو ڪري ٿو‪ ،‬پر اھو پاڻ کي ڪنھن ماڻھوُ جي سزا نٿو ڏئي‪.‬‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو ڪنھن خداوند جي عقل کي ڄاڻي ورتو آھي‪ ،‬جيڪو کيس سيکاري؟ پر اسان وٽ مسيح جو ذھن آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬۽ ڀائرو‪ ،‬آ ءُ اوھان سان روحاني طرح ڳالھائي نہ سگھيس‪ ،‬پر جسماني طور تي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح ٻارن سان مسيح ۾‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين اڳي تائين برداشت ڪري نہ سگھندا ھئا‪ ،‬نڪي ھاڻي بہ برداشت‬ ‫‪2‬مون اوھان کي کير کارايو آھي‪ ،‬نڪي گوشت سان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪري سگھندا آھيو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھان ۾ حسد‪ ،‬جھيڙو ۽ تڪرار آھي‪ ،‬اا اوھين جسماني نہ آھيو ۽ ماڻھن وانگر‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو اوھين اڃا تائين جسماني آھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھلندا آھيو؟‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو ڪو چوي ٿو تہ ”آ ءُ پولس جو آھيان ‪.‬۽ ٻيو‪ ،‬مان اپولوس جو آھيان ‪.‬اا توھان جسماني نه آھيو؟‬ ‫ء‬ ‫‪5‬پوُ پولس ڪير آھي ۽ اپلوس ڪير آھي‪ ،‬پر اھي خدمتگار آھن جن تي اوھان ايمان آندو‪ ،‬جيئن خداوند ھر ھڪ کي ڏنو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫‪6‬مون پوکيو آھي‪ ،‬اپلوس کي پاڻي ڏنو آھي ‪.‬پر خدا وڌايو‪.‬‬ ‫شيُ پوکي‪ ،‬نڪي اھو جيڪو پاڻي ڏئي ‪.‬پر خدا جيڪو وڌائي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬پوُ نڪي اھو آھي جيڪو ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ھاڻي اھو جيڪو پوکيندو آھي ۽ جيڪو پاڻي ڏئي ٿو اھو ھڪڙو آھي‪ ،‬۽ ھر ڪنھن ماڻھوُ کي پنھنجي محنت جي مطابق پنھنجو اجر‬ ‫ملندو‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو اسين خدا سان گڏ مزدور آھيون ‪:‬اوھين خدا جا پالڻھار آھيو‪ ،‬اوھين خدا جي عمارت آھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬خدا جي فضل موجب‪ ،‬جيڪو مون کي ڏنو ويو آھي‪ ،‬ھڪڙي حڪمت واري ٺاھيندڙ جي حيثيت سان‪ ،‬مون بنياد رکيو آھي ۽ ھڪڙو‬ ‫ٻيو تعمير ڪري ٿو ‪.‬پر ھر ماڻھو کي ڌيان ڏيڻ گھرجي ته ھو ان تي ڪيئن ٺاھي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح آھي‪.‬‬ ‫سواُ ٻيو ڪوبہ بنياد رکي نہ ٿو سگھي‪ ،‬جنھن جو بنياد‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو ڪوبہ ماڻھو انھي ءُ بنياد کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬ھاڻي جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھي ءُ بنياد تي سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬قيمتي پٿر‪ ،‬ڪاٺ‪ ،‬گاھه‪ ،‬ٿانو ٺاھيندو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اھو ڏينھن اعلن ڪندو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھو باھہ ظاھر ٿيندو ‪.‬۽ باھه ھر انسان جي‬ ‫‪13‬ھر ماڻھو ءُ جو ڪم پڌرو ڪيو ويندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪم جي ڪوشش ڪندي ته اھو ڪھڙي قسم جو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ جو ڪم قائم رھندو‪ ،‬جنھن تي ھن ٺاھيو آھي‪ ،‬تنھن کي انعام ملندو‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ جو ڪم سڙي ويندو‪ ،‬تڏھن کيس نقصان ٿيندو‪ ،‬پر ھو پاڻ بچي ويندو ‪.‬اڃان تائين باھه وانگر‪.‬‬ ‫‪16‬اا اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اوھين خدا جو ھيڪل آھيو ۽ خدا جو روح اوھان ۾ رھي ٿو؟‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو خدا جو مندر پاڪ آھي‪ ،‬جنھن جو‬ ‫‪17‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو خدا جي ھيڪل کي ناپاڪ ڪري‪ ،‬تنھن کي خدا ناس ڪندو‬ ‫ء‬ ‫مندر آھيو‪.‬‬ ‫‪18‬ڪوبہ ماڻھو پاڻ کي ٺڳي نہ ‪.‬جيڪڏھن توھان مان ڪو ماڻھو ھن دنيا ۾ عقلمند ٿو لڳي‪ ،‬ته کيس بيوقوف بڻجڻ گھرجي‪ ،‬ته جيئن ھو‬ ‫عقلمند ٿئي‪.‬‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو اھو لکيل آھي تہ ”ھو عقلمندن کي سندن مڪاري ءُ ۾ وٺي ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو ھن دنيا جي ڏاھپ خدا وٽ بي ⁠وقوفي آھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬۽ وري‪ ،‬خداوند ڄاڻندڙن جي خيالن کي ڄاڻي ٿو‪ ،‬جيڪي بيڪار آھن‪.‬‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو سڀ شيون توھان جون آھن‪.‬‬ ‫‪21‬تنھنڪري ڪوبہ ماڻھو ماڻھن ۾ فخر نہ ڪري‬ ‫ء‬ ‫‪22‬اا پولس‪ ،‬يا اپلوس‪ ،‬يا ڪيفا‪ ،‬يا دنيا‪ ،‬يا زندگي‪ ،‬يا موت‪ ،‬يا موجوده شيون‪ ،‬يا ايندڙ شيون ‪.‬سڀ تنھنجا آھن؛‬ ‫‪23‬۽ اوھين مسيح جا آھيو ‪.‬۽ مسيح خدا جو آھي‪.‬‬

‫‪145‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ھي ءُ ماڻھو ءُ کي گھرجي تہ اسان جو حساب ڪري‪ ،‬جيئن مسيح جي خدمتگارن ۽ خدا جي اسرار جا سنڀاليندڙ‪.‬‬ ‫‪2‬ان کان علوه نوڪر ۾ اھو گھربل آھي‪ ،‬جيڪو ھڪڙو ماڻھو وفادار ثابت ٿئي‪.‬‬ ‫‪3‬پر مون وٽ اھو ھڪڙو ننڍڙو ڪم آھي جو مون کي توھان جي باري ۾ يا ماڻھو ءُ جي فيصلي جي باري ۾ فيصلو ڪيو وڃي ‪:‬ھائو‪ ،‬آ ءُ‬ ‫پنھنجي نفس جو فيصلو نہ ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو آ ءُ پاڻ ڪجھہ بہ نہ ٿو ڄاڻان ‪.‬اڃان تائين مون کي ان سان انصاف نه ڪيو ويو آھي ‪:‬پر جيڪو مون کي انصاف ڪري ٿو‬ ‫ء‬ ‫اھو رب آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري وقت کان پھريائين ڪنھن بہ ڳالھہ جو فيصلو نہ ڪجو‪ ،‬جيستائين خداوند اچي‪ ،‬جيڪو ٻنھي کي اونداھين جي لڪيل شين کي‬ ‫پوُ ھر ماڻھو ءُ کي خدا جي واکاڻ ٿيندي‪.‬‬ ‫روشن ڪندو‪ ،‬۽ دلين جي صلحن کي ظاھر ڪندو‪ ،‬۽ ء‬ ‫لُ تہ اوھين اسان ۾‬ ‫لُ ۽ اپلوس ڏانھن اوھان جي خاطر منتقل ڪيون آھن ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬۽ ڀائرو‪ ،‬مون اھي ڳالھيون ھڪڙي شڪل ۾ پنھنجي ء‬ ‫لُ جھيڙو نہ ٿئي‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھان مان ڪوبہ ھڪٻئي جي ء‬ ‫سکو تہ ماڻھن کي انھي ءُ کان وڌيڪ نہ سمجھو‪ ،‬جيڪو لکيل آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫پوُ فخر او‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو ڪير تو کي ٻئي کان ڌار ڪري؟ ۽ تو وٽ اا آھي جو تو کي نه مليو؟ ھاڻي جيڪڏھن تو کي اھا ملي آھي‪ ،‬ته ء‬ ‫ء‬ ‫ٿو ڪرين‪ ،‬ڄڻ ته تو کي حاصل ئي نه ڪيو آھي؟‬ ‫سواُ بادشاھن وانگر راڄ ڪيو آھي‪ ،‬۽ مان خدا کي چاھيان ٿو‬ ‫‪8‬ھاڻي توھان ڀرجي ويا آھيو‪ ،‬ھاڻي توھان دولتمند آھيو‪ ،‬توھان اسان کان‬ ‫ء‬ ‫ته توھان بادشاھي ڪيو‪ ،‬ته اسان پڻ توھان سان گڏ بادشاھي ڪريون‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اسين دنيا‪،‬‬ ‫لُ مقرر ٿيل ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ آخري رسولن کي مقرر ڪيو آھي‪ ،‬جيئن موت ء‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو آ ءُ سمجھان ٿو تہ خدا اسان ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تماشو بڻيل آھيون‪.‬‬ ‫ملئڪن ۽ ماڻھن ء‬ ‫‪10‬اسين مسيح جي خاطر بيوقوف آھيون‪ ،‬پر اوھين مسيح جي ڪري سياڻا آھيو ‪.‬اسين ڪمزور آھيون‪ ،‬پر اوھين مضبوط آھيو ‪.‬توھان‬ ‫معزز آھيو‪ ،‬پر اسان کي حقير آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ھن وقت تائين اسان ٻئي بکايل‪ ،‬اڃا‪ ،‬۽ ننگا آھيون‪ ،‬۽ بکيو آھيون‪ ،‬۽ اسان کي ڪو خاص رھڻ جي جاُ نه آھي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ محنت‪ ،‬پنھنجن ھٿن سان ڪم ڪرڻ ‪:‬ملمت ڪري‪ ،‬اسين برڪت ٿا ڪريون ‪.‬ظلم ڪيو پيو وڃي‪ ،‬اسان ان کي برداشت ڪريون‬ ‫ٿا‪:‬‬ ‫‪13‬بدنام ٿيڻ جي ڪري‪ ،‬اسين دعا گھرون ٿا ‪:‬اسين دنيا جي گندگي وانگر بڻيل آھيون‪ ،‬۽ اڄ تائين سڀني شين کي ختم ڪرڻ وارا آھيون‪.‬‬ ‫لُ نہ ٿو لکان‪ ،‬پر پنھنجن پيارن پٽن وانگر آ ءُ اوھان کي ڊيڄاريان ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬آ ءُ اھي ڳالھيون اوھان کي شرمسار ڪرڻ ء‬ ‫االُ ⁠جو مون اوھان کي‬ ‫‪15‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اوھان کي مسيح ۾ ڏھہ ھزار استاد آھن‪ ،‬تڏھن بہ اوھان جا ڪيترائي ابا نہ آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي خوشخبري ءُ جي وسيلي ڄاتو آھي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ اوھين منھنجي پيروي ڪريو‪.‬‬ ‫‪17‬انھي ءُ ڪري مون تيموٿيس کي اوھان ڏانھن موڪليو آھي‪ ،‬جيڪو منھنجو پيارو فرزند ۽ خداوند ۾ وفادار آھي‪ ،‬جيڪو اوھان کي‬ ‫منھنجي انھن طريقن جي ياد ڏياريندو جيڪي مسيح ۾ آھن‪ ،‬جيئن آ ءُ ھر ھنڌ ھر ڪليسيا ۾ سيکاريان ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬ھاڻي ڪي ماڻھو ائين ڀاڪر پائيندا آھن‪ ،‬ڄڻ آ ءُ تو وٽ نہ ايندس‪.‬‬ ‫‪19‬پر آ ءُ جلد ئي توھان وٽ ايندس‪ ،‬جيڪڏھن خداوند گھريو‪ ،‬۽ ڄاڻندو‪ ،‬انھن جي ڳالھائڻ جي نہ‪ ،‬پر قدرت جي‪.‬‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو خدا جي بادشاھت لفظن ۾ نہ‪ ،‬پر قدرت ۾ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تون اا ڪندين؟ اا مان توھان وٽ لٺ کڻي اچان‪ ،‬يا پيار ۾‪ ،‬۽ نرمي جي روح ۾؟‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬اھو عام طرح ٻڌايو ويو آھي تہ اوھان ۾ زناڪاري آھي ۽ اھڙي زناڪاري جيڪا غير قومن ۾ ايتري نہ آھي جو ڪنھن کي پنھنجي‬ ‫پي ءُ جي زال ھجي‪.‬‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫ِ ءِلءى اللذءينء يء رقت ء ءل فءي راأ ء رر ء‬ ‫ِ ءو ءل ت ء رغ ءف ءر راأ ء رر ء‬ ‫‪2‬ولء ءُ رم فءي راأ ء رر ء‬ ‫ء‬ ‫لُ اڳي ئي فيصلو ڪري چڪو آھيان‪ ،‬ڄڻ آ ءُ‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو آ ءُ جسماني طور تي غير حاضر آھيان‪ ،‬پر روح ۾ موجود آھيان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫حاضر ھئس‪ ،‬جنھن ھي ڪم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي قدرت سان‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫روح‪،‬‬ ‫منھنجو‬ ‫۽‬ ‫آھيو‬ ‫ٿيا‬ ‫گڏ‬ ‫اوھين‬ ‫جڏھن‬ ‫تي‪،‬‬ ‫نالي‬ ‫عيسي مسيح جي‬ ‫‪4‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ روح خداوند‬ ‫لُ‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ انسانيت جي تباھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ انھي ءُ ماڻھو ءُ کي شيطان جي حوالي ڪري اڏجي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪5‬انھي ءُ ء‬ ‫عيسي جي ڏينھن بچي وڃي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪6‬تنھنجو شان و شوڪت چڱو نہ آھي ‪.‬اا توھان کي خبر ناھي ته ٿورو خميرو سڄي ڍڳي کي خمير ڪري ٿو؟‬ ‫لُ به اسان جي عيد فصح‬ ‫‪7‬تنھنڪري پراڻي خميري کي ڌوئي اڏيو‪ ،‬تہ جيئن اوھين بي ⁠خميري آھيو‪ ،‬تيئن نئون ڍڳو ٿي وڃو ‪.‬مسيح ء‬ ‫لُ قربان ڪئي وئي آھي‪:‬‬ ‫اسان ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري اچو تہ عيد ملھايون‪ ،‬نہ پراڻي خميري سان‪ ،‬نڪي بڇڙائي ءُ ۽ بڇڙائي ءُ جي ‪.‬پر اخلص ۽ سچائي جي بيخميري ماني سان‪.‬‬ ‫‪9‬مون اوھان ڏانھن ھڪ خط ۾ لکيو آھي تہ زناڪارن سان صحبت نہ ڪريو‪.‬‬ ‫پوُ توکي دنيا مان وڃڻو پوندو‪.‬‬ ‫‪10‬تڏھن بہ پوري ءُ طرح ھن دنيا جي زناڪارن‪ ،‬للچين‪ ،‬هرلٽ ڪندڙن يا بت پرستن سان گڏ نہ ‪.‬او ته ء‬ ‫‪11‬پر ھاڻي مون اوھان ڏانھن لکيو آھي تہ جيڪڏھن ڪو ماڻھو جنھن کي ڀا ءُ سڏيو وڃي ٿو سو زناڪاري‪ ،‬للچي‪ ،‬بت پرست‪ ،‬ريل‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫گاڏي ءُ ۾ ھلڻ وارو‪ ،‬شرابي يا هورو آھي ‪.‬اھڙي ڪنھن سان نه کائڻ ء‬

‫‪146‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫⁠جو مون کي اا ڪرڻو آھي تہ انھن کي بہ انصاف ڏيان جيڪي ٻاھر آھن؟ اا اوھين انھن جو فيصلو نہ ٿا ڪريو جيڪي اندر‬

‫‪12‬االُ‬ ‫ء‬ ‫آھن؟‬ ‫سواُ آھن سي فيصلو ڪن ٿا ‪.‬تنھنڪري انھي ءُ بدڪار ماڻھو ءُ کي پاڻ مان ڪڍي اڏيو‪.‬‬ ‫کان‬ ‫خدا‬ ‫جيڪي‬ ‫‪13‬پر‬ ‫ء‬ ‫باب ‪6‬‬

‫‪1‬اوھان مان ڪنھن کي ھمت آھي‪ ،‬جو ڪنھن ٻئي جي خلف معاملو ھلئي‪ ،‬ظالمن وٽ وڃي‪ ،‬پر ايمان وارن وٽ نہ؟‬ ‫‪2‬اا اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ مسيح دنيا جو انصاف ڪندا؟ ۽ جيڪڏھن دنيا جو فيصلو توھان جي طرفان ڪيو وڃي‪ ،‬اا توھان ان لئق آھيو‬ ‫جو ننڍڙن معاملن تي فيصلو ڪرڻ جي لئق نه آھيو؟‬ ‫‪3‬اا توھان نہ ٿا ڄاڻو تہ اسين ملئڪن جو انصاف ڪنداسين؟ ڪيتريون ئي شيون جيڪي ھن زندگي سان لڳاپيل آھن؟‬ ‫لُ مقرر ڪريو جن کي ڪليسيا ۾ تمام‬ ‫‪4‬جيڪڏھن اوھان وٽ ھن زندگي ءُ سان واسطو رکندڙ ڳالھيون آھن‪ ،‬تہ انھن کي فيصلو ڪرڻ ء‬ ‫گھٽ عزت ملي ٿي‪.‬‬ ‫‪5‬مان توھان جي شرمساري ءُ سان ڳالھايان ٿو ‪.‬اا ائين آھي‪ ،‬جو توھان ۾ ڪو به عقلمند ماڻھو ناھي؟ نه‪ ،‬ڪو به نه آھي جيڪو پنھنجي‬ ‫ڀائرن جي وچ ۾ فيصلو ڪري سگھندو؟‬ ‫‪6‬پر ڀا ءُ ڀا ءُ سان گڏ شريعت ڏانھن وڃي ٿو‪ ،‬۽ اھو اھو آھي جو ڪافرن جي اڳيان‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين ھڪٻئي سان قانون جي پاسداري ڪريو ٿا ‪.‬توھان غلط او نه ٿا وٺو؟‬ ‫‪7‬تنھنڪري ھاڻي توھان ۾ بلڪل غلطي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫او نه پاڻ کي ٺڳي ءُ جو شڪار ٿيو؟‬ ‫‪8‬بلڪ اوھين غلط ڪريو ٿا ۽ ٺڳي ڪريو ٿا‪ ،‬۽ اھو اوھان جا ڀائر‪.‬‬ ‫‪9‬اا توھان نہ ٿا ڄاڻو تہ بدڪار خدا جي بادشاھت جا وارث نہ ٿيندا؟ ٺڳيو نه ٿيو ‪:‬نه زناڪار‪ ،‬نه بت پرست‪ ،‬نه زنا ڪندڙ‪ ،‬نه بي عزتي‬ ‫ڪندڙ‪ ،‬۽ نه ئي پاڻ کي انسانن سان زيادتي ڪندڙ‪،‬‬ ‫‪10‬نڪي چور‪ ،‬نڪي للچي‪ ،‬نڪي شرابي‪ ،‬نڪي گالي ڏيڻ وارا‪ ،‬نڪي هريندڙ‪ ،‬خدا جي بادشاھت جا وارث ٿيندا‪.‬‬ ‫عيسي جي نالي ۽ اسان جي خدا جي‬ ‫‪11‬۽ اوھان مان ڪي اھڙا ھئا ‪:‬پر اوھين ڌويا ويا آھيو‪ ،‬پر پاڪ ڪيا ويا آھيو‪ ،‬پر اوھين خداوند‬ ‫ي‬ ‫روح جي وسيلي سچار ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫لُ حلل آھن‪ ،‬پر آ ءُ ڪنھن جي بہ طاقت ھيٺ نہ آندس‪.‬‬ ‫لُ حلل آھن‪ ،‬پر سڀ شيون فائديمند نہ آھن ‪:‬سڀ شيون مون ء‬ ‫‪12‬سڀ شيون مون ء‬ ‫لُ ‪.‬۽ رب جسم‬ ‫خداوند‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫نه‬ ‫زنا‬ ‫جسم‬ ‫‪.‬ھاڻي‬ ‫ڪندو‬ ‫برباد‬ ‫کي‬ ‫ٻنھي‬ ‫انھن‬ ‫۽‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫خدا‬ ‫پر‬ ‫‪،‬‬ ‫لُ‬ ‫ماني‬ ‫پيٽ‬ ‫لُ‪ ،‬۽‬ ‫لُ‬ ‫ء‬ ‫‪13‬ماني پيٽ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ خدا ٻنھي کي جيئرو ڪيو آھي‪ ،‬۽ پڻ پنھنجي طاقت سان اسان کي جياريندو‪.‬‬ ‫پوُ آ ءُ مسيح جا عضوا کڻان‪ ،‬۽ انھن کي ڪافر جا عضوا ڪريان؟ خدا نه‬ ‫‪15‬اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اوھان جا بدن مسيح جا عضوا آھن؟ اا ء‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬اا؟ اا توھان کي خبر ناھي ته جيڪو ھڪ فاحشي سان ڳنڍيل آھي اھو ھڪ جسم آھي؟ ٻن لُ‪ ،‬ھو چوي ٿو‪ ،‬ھڪ گوشت ٿيندو‪.‬‬ ‫‪17‬پر اھو جيڪو خداوند سان ڳنڍيل آھي سو ھڪڙو روح آھي‪.‬‬ ‫سواُ آھي ‪.‬پر جيڪو زنا ڪري ٿو سو پنھنجي جسم جي خلف گناھہ‬ ‫‪18‬زنا کان ڀڄو ‪.‬ھر گناھه جيڪو انسان ڪري ٿو اھو جسم کان‬ ‫ء‬ ‫ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬اا؟ توھان کي خبر ناھي ته توھان جو جسم روح القدس جو مندر آھي جيڪو توھان ۾ آھي‪ ،‬جيڪو توھان وٽ خدا جو آھي‪ ،‬۽ توھان‬ ‫پنھنجا نه آھيو؟‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو توھان قيمت سان خريد ڪيا ويا آھيو‪ ،‬تنھنڪري پنھنجي جسم ۽ پنھنجي روح ۾ خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬جيڪي خدا جا‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬ھاڻي انھن شين جي باري ۾ جن بابت توھان مون ڏانھن لکيو آھي ‪:‬اھو ھڪڙو مرد لُ سٺو آھي جيڪو عورت کي ھٿ نہ ھڻي‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬ھر ھڪ مرد کي پنھنجي زال ھجي ۽ ھر عورت کي پنھنجو مڙس ھجي‪.‬‬ ‫‪2‬تڏھن بہ زنا کان بچڻ ء‬ ‫‪3‬مڙس کي گھرجي تہ پنھنجي زال کي نيڪي ءُ جو حق ڏئي‪ ،‬۽ اھڙي ءُ طرح زال بہ مڙس کي‪.‬‬ ‫‪4‬زال کي پنھنجي جسم جو اختيار نہ آھي‪ ،‬پر مڙس کي‪ ،‬۽ اھڙي ءُ طرح مڙس کي پنھنجي جسم جو اختيار نہ آھي‪ ،‬پر زال کي‪.‬‬ ‫لُ تہ روزو رکڻ ۽ نماز پڙھو ‪.‬۽ ٻيھر گڏ ٿيو‪،‬‬ ‫‪5‬ھڪ ٻئي سان ٺڳي نہ ڪريو‪،‬‬ ‫سواُ انھي ءُ جي رضامندي ءُ سان ھڪ وقت ء‬ ‫لُ‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫ته شيطان توھان کي توھان جي بي ضابطگي لُ نه آزمائي‪.‬‬ ‫‪6‬پر آ ءُ اھو ڳالھائي رھيو آھيان اجازت سان‪ ،‬نڪي حڪم سان‪.‬‬ ‫پوُ ۽‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو آ ءُ گھران ٿو تہ سڀ ماڻھو مون جھڙا ھجن ‪.‬پر ھر ماڻھو ءُ وٽ خدا جو اھو مناسب تحفو آھي‪ ،‬ھڪڙو ھن طريقي کان ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ‪.‬‬ ‫ٻيو ان کان ء‬ ‫لُ چڱو آھي جيڪڏھن اھي مون وانگر رھن‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري آ ءُ اڻ ⁠پرڻيل ۽ رن ⁠زال کي چوان ٿو تہ انھن ء‬ ‫االُ ⁠جو شادي ڪرڻ سڙڻ کان بھتر آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پر جيڪڏھن انھن کي برداشت نہ ٿي سگھي تہ اھي شادي ڪن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ مان شادي شده کي حڪم ڪريان ٿو‪ ،‬پر مان نه‪ ،‬پر خداوند‪ ،‬زال کي پنھنجي مڙس کان جدا نه ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جيڪڏھن ھي ءُ ھليو وڃي تہ اھا پرڻيل ئي رھي‪ ،‬يا پنھنجي مڙس سان صلح ڪري ۽ مڙس پنھنجي زال کي ڌار نہ ڪري‪.‬‬

‫‪147‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫‪12‬پر باقي مان ٻڌايان ٿو‪ ،‬مان خداوند نه آھيان ‪:‬جيڪڏھن ڪنھن ڀا ءُ جي زال آھي جيڪا ايمان نه آڻيندي‪ ،‬۽ اھو ساڻس گڏ رھڻ ۾ راضي‬ ‫آھي‪ ،‬ته اھو ان کي اڏي نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ جنھن عورت کي ھڪڙو مڙس آھي جيڪو ايمان نه آڻيندو آھي‪ ،‬۽ جيڪڏھن اھو ساڻس گڏ رھڻ لُ راضي آھي‪ ،‬اھو کيس اڏي نه‬ ‫ڏيو‪.‬‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو بي ⁠ايمان مڙس زال جي ڪري پاڪ ٿئي ٿو‪ ،‬۽ بي ⁠ايمان زال مڙس جي ڪري پاڪ ٿئي ٿي‪ ،‬جيڪڏھن اوھان جا‬ ‫ء‬ ‫ٻار ناپاڪ ھجن ‪.‬پر ھاڻي اھي پاڪ آھن‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن ڪافر ھليو وڃي تہ کيس ھليو وڃي ‪.‬اھڙين حالتن ۾ ھڪ ڀا ءُ يا ڀيڻ غلمي ءُ ھيٺ نه آھي ‪:‬پر خدا اسان کي صلح ء‬ ‫سڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو تون ڄاڻين ٿو اي زال‪ ،‬اا تون پنھنجي مڙس کي بچائيندين؟ يا تون ڪيئن ڄاڻين‪ ،‬اي مڙس‪ ،‬اا تون پنھنجي زال کي‬ ‫ء‬ ‫بچائيندين؟‬ ‫‪17‬پر جيئن خدا ھر ماڻھو ءُ ۾ تقسيم ڪيو آھي‪ ،‬تيئن خداوند ھر ھڪ کي سڏيو آھي‪ ،‬تيئن ھلڻ گھرجي ‪.‬۽ ائين ئي آئون سڀني گرجا گھرن ۾‬ ‫حڪم ڏيان ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬اا ڪنھن ماڻھو ءُ کي طھر ڪري سڏيو وڃي ٿو؟ ھن کي غير طھر نه ٿيڻ ڏيو ‪.‬اا ڪنھن کي غير ختني ۾ سڏيو ويندو آھي؟ ان کي‬ ‫طھر نه ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪19‬طھر ڪجھہ بہ نہ آھي ۽ نہ طھر ڪجھہ آھي‪ ،‬بلڪ خدا جي حڪمن تي عمل ڪرڻ آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ھر ڪنھن ماڻھو ءُ کي انھي ءُ ئي سڏ ۾ رھڻ گھرجي جنھن ۾ کيس سڏيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪21‬اا تون نوڪر ٿي سڏجي؟ ان جي پرواھه نه ڪريو ‪:‬پر جيڪڏھن توھان آزاد ڪيو وڃي‪ ،‬ان جي بدران استعمال ڪريو‪.‬‬ ‫‪22‬االُ ⁠جو جنھن کي خدا ۾ سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬سو غلم ٿي خداوند جو آزاد آھي‪ ،‬ساڳي ءُ طرح جنھن کي سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬سو آزاد ٿي‬ ‫ء‬ ‫مسيح جو خادم آھي‪.‬‬ ‫‪23‬اوھان کي قيمت سان خريد ڪيو ويو آھي ‪.‬اوھين ماڻھن جا غلم نہ ٿيو‪.‬‬ ‫‪24‬ڀائرو‪ ،‬ھر ماڻھو ءُ کي‪ ،‬جنھن ۾ ھو سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬اتي خدا سان گڏ رھي‪.‬‬ ‫‪25‬ھاڻي ڪنوارن جي باري ۾ مون کي خداوند جو ڪو حڪم ڪونھي‪ ،‬پر مان پنھنجو فيصلو ڏيان ٿو‪ ،‬ھڪڙي ھڪڙي وانگر‪ ،‬جنھن‬ ‫کي وفادار رھڻ لُ خداوند جي رحم حاصل ڪئي آھي‪.‬‬ ‫لُ اھو چڱو آھي‪.‬‬ ‫لُ اھو چڱو آھي‪ ،‬مان چوان ٿو تہ ماڻھو ءُ ء‬ ‫‪26‬تنھنڪري آ ءُ سمجھان ٿو تہ ھاڻي ھاڻي مصيبت ء‬ ‫‪27‬اا تون ھڪڙي زال سان ڳنڍيل آھين؟ نه وڃائڻ جي ڪوشش ڪريو ‪.‬اا تون زال کان بيزار آھين؟ زال نه ڳولھڻ‪.‬‬ ‫‪28‬پر جيڪڏھن تون شادي ڪرين تہ تو ڏوھہ نہ ڪيو آھي ‪.‬۽ جيڪڏھن ڪا ڪنواري شادي ڪري ٿي‪ ،‬تہ ھن گناھہ نہ ڪيو آھي ‪.‬تنھن‬ ‫ھوندي به انھن کي جسم ۾ مصيبت ھوندي ‪:‬پر مان توھان کي بچائيان ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬پر اھو آ ءُ چوان ٿو‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬وقت ٿورڙو آھي‪ ،‬باقي رھي ٿو‪ ،‬اھي ٻئي جن کي زالون آھن‪ ،‬ڄڻڪ کين ڪونھي‪.‬‬ ‫‪30‬۽ جيڪي روئن ٿا‪ ،‬ڄڻڪ روئن ئي ڪون ‪.‬۽ جيڪي خوش ٿين ٿا‪ ،‬ڄڻڪ اھي خوش نه ٿيا آھن ‪.‬۽ اءھي جيڪي خريد ڪن ٿا‪ ،‬ڄڻ‬ ‫انھن وٽ ڪجھہ ئي نه آھي‪.‬‬ ‫‪31‬۽ اھي جيڪي ھن دنيا کي استعمال ڪن ٿا‪ ،‬جيئن ان کي خراب نه ڪن‪ ،‬االُ ⁠جو ھن دنيا جو فيشن ختم ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪32‬پر آ ءُ تو کي بي پرواھ ھجڻ گھران ‪.‬اھو جيڪو غير شادي شده آھي انھن شين جو خيال رکي ٿو جيڪي خداوند سان تعلق رکن ٿيون‪،‬‬ ‫اھو ڪيئن خداوند کي راضي ڪري سگھي ٿو‪:‬‬ ‫‪33‬پر جنھن پرڻيل آھي تنھن کي دنيا جي شين جي پرواھ آھي تہ پنھنجي زال کي ڪيئن خوش رکي‪.‬‬ ‫‪34‬زال ۽ ڪنواري ۾ به فرق آھي ‪.‬غير شادي شده عورت خداوند جي شين جي پرواھه رکي ٿي‪ ،‬ته ھوُ جسم ۽ روح ۾ پاڪ ھجي‪ ،‬پر‬ ‫ھوُ جيڪا شادي ڪئي وئي آھي‪ ،‬دنيا جي شين جي پرواھه رکي ٿي ته ھوُ پنھنجي مڙس کي ڪيئن خوش ڪري‪.‬‬ ‫لُ تہ‬ ‫لُ جيڪو خوبصورت آھي‪ ،‬۽ انھي ءُ ء‬ ‫لُ نہ آ ءُ اوھان تي هاسي پوان‪ ،‬پر انھي ءُ ء‬ ‫لُ ٻڌايان ٿو ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫‪35‬۽ اھو آ ءُ توھان جي فائدي ء‬ ‫اوھين خداوند جي آڏو بي ⁠خبر رھو‪.‬‬ ‫‪36‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو سمجھي ٿو تہ ھو پنھنجي ڪنواري اوڪري ءُ سان بي ⁠ڏوھي ءُ وارو سلوڪ ٿو ڪري‪ ،‬جيڪڏھن ھو ءُ‬ ‫پنھنجي عمر جو گل گذري وڃي‪ ،‬۽ انھي ءُ ضرورت جي ضرورت پوي‪ ،‬تہ کيس ائين ڪرڻ ڏيو‪ ،‬جيڪو ھو ڪرڻ گھري‪ ،‬اھو گناھہ نہ‬ ‫ڪري ‪:‬انھن کي شادي ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪37‬تنھن ھوندي بہ اھو جيڪو پنھنجي دل ۾ ثابت قدم رھي ٿو‪ ،‬ان کي ڪا ضرورت نہ آھي‪ ،‬پر پنھنجي مرضي ءُ تي قدرت رکي ٿو‪ ،‬۽‬ ‫پنھنجي دل ۾ اھو فيصلو ڪري چڪو آھي تہ ھو پنھنجي ڪنواري ءُ کي سنڀاليندو‪ ،‬سو چڱو ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪38‬تنھنڪري جيڪو ھن جي شادي ڪري ٿو سو چڱو ڪري ٿو ‪.‬پر جيڪو شادي ءُ ۾ نه ٿو ڏئي سو ڀلو ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪39‬زال قانون جي پابند آھي جيستائين سندس مڙس جيئرو آھي ‪.‬پر جيڪڏھن ھن جو مڙس مري ويو آھي‪ ،‬ھوُ آزاد آھي ته ھوُ شادي‬ ‫ڪئي وڃي جنھن سان ھوُ چاھي ‪.‬صرف رب ۾‪.‬‬ ‫پوُ‪ ،‬۽ مان سمجھان ٿو تہ مون کي خدا جو روح آھي‪.‬‬ ‫‪40‬پر اھو وڌيڪ خوش ٿيندو جيڪڏھن ھو ائين رھي‪ ،‬منھنجي فيصلي کان ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫شيُ کي ھلئڻ سان‪ ،‬اسين ڄاڻون ٿا تہ اسان سڀني کي علم آھي ‪.‬علم هھلجي ٿو‪ ،‬پر خيرات وڌائي ٿي‪.‬‬ ‫‪1‬ھاڻي بت تي چاڙھي وڃڻ واري‬ ‫ء‬ ‫‪2‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو سمجھي ٿو ته ھو ڪنھن شيُ کي ڄاڻي ٿو‪ ،‬اھو اڃا تائين ڪجھھ نه ڄاڻندو آھي جيئن کيس ڄاڻڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪3‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو خدا سان پيار ڪري ٿو‪ ،‬تہ اھو ئي کيس سڃاڻي ٿو‪.‬‬

‫‪148‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫شيُ نہ آھي ۽ ھڪڙو‬ ‫‪4‬تنھنڪري انھن شين جي کائڻ بابت جيڪي بتن جي اڳيان نذر ڪيا وڃن ٿا‪ ،‬اسان ڄاڻون ٿا تہ بت دنيا ۾ ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫سواُ ٻيو ڪوبہ خدا نہ آھي‪.‬‬ ‫خدا کان‬ ‫ء‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ ڪي آسمان ۾ يا زمين ۾ ديوتا سڏيا وڃن ٿا‪( ،‬جيئن ڪيترائي ديوتا آھن ۽ گھڻا ئي خداوند آھن)‬ ‫ء‬ ‫لُ ھڪڙو ئي خدا آھي‪ ،‬پي ءُ‪ ،‬جنھن مان سڀ شيون آھن ۽ اسين مٿس آھيون ‪.‬۽ ھڪڙو خداوند يسوع مسيح‪ ،‬جنھن جي وسيلي‬ ‫‪6‬پر اسان ء‬ ‫سڀ شيون آھن‪ ،‬۽ اسين سندس طرفان‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو ڪي ماڻھو ھن وقت تائين بت جي ضمير سان گڏ ان کي بت جي اڳيان پيش ڪيل‬ ‫‪7‬جيتوڻيڪ ھر ماڻھو ءُ ۾ اھا ڄاڻ نہ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫شيُ وانگر کائيندا آھن ‪.‬۽ انھن جو ضمير ڪمزور ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر گوشت اسان کي خدا جي حوالي نٿو ڪري‪ ،‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اسين کائون ٿا‪ ،‬اا اسان بھتر آھيون؟ نه‪ ،‬جيڪڏھن اسان نه کائيندا‬ ‫آھيون‪ ،‬اا اسان بدترين آھيون‪.‬‬ ‫لُ ٺڳي ءُ جو سبب بڻجي‪.‬‬ ‫‪9‬پر ھوشيار ٿجو‪ ،‬متان توھان جي ھي ءُ آزادي ڪنھن بہ طرح انھن ڪمزورن ء‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ماڻھو تو کي علم وارو ماڻھو بت جي ھيڪل ۾ ماني تي ويٺو ڏسندو‪ ،‬تہ انھي ءُ ڪمزور جو ضمير بت تي‬ ‫ء‬ ‫لُ دلير نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫چاڙھيل شيون کائڻ ء‬ ‫لُ مسيح مري ويو؟‬ ‫‪11‬تنھنجي ڄاڻ جي ڪري اھو ڪمزور ڀا ءُ برباد ٿيندو‪ ،‬جنھن ء‬ ‫‪12‬پر جڏھن اوھين ڀائرن جي خلف ڏوھہ ڪريو ٿا ۽ سندن ضعيف ضمير کي زخمي ڪريو ٿا‪ ،‬تڏھن اوھين مسيح جو ڏوھہ ڪريو ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنڪري جيڪڏھن گوشت منھنجي ڀا ءُ کي ڏوھاري ٿو تہ آ ءُ گوشت نہ کائيندس جيستائين دنيا قائم رھي‪ ،‬متان منھنجي ڀا ءُ کي‬ ‫ڏوھاري‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫عيسي مسيح کي نه ڏٺو آھي؟ اا اوھين خداوند ۾ منھنجو ڪم نہ‬ ‫‪1‬اا آ ءُ رسول نہ آھيان؟ اا مان آزاد نه آھيان؟ اا مون اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫آھيو؟‬ ‫االُ ⁠جو منھنجي رسول ٿيڻ جي ءمھر اوھين خداوند ۾ آھيو‪.‬‬ ‫لُ آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ رسول نہ آھيان‪ ،‬تڏھن بہ ضرور اوھان ء‬ ‫‪2‬جيڪڏھن آ ءُ ٻين ء‬ ‫‪3‬جيڪي مون کي جاچن ٿا تن کي منھنجو جواب ھي آھي‪،‬‬ ‫‪4‬اا اسان کي کائڻ پيئڻ جو اختيار نہ آھي؟‬ ‫‪5‬اا اسان کي اھو اختيار ڪونھي جو ھڪڙي ڀيڻ‪ ،‬زال‪ ،‬ٻين رسولن‪ ،‬خداوند جي ڀائرن ۽ ڪيفا جي باري ۾ اڳواڻي ڪريون؟‬ ‫‪6‬يا رڳو مون کي ۽ برنباس‪ ،‬اسان کي ڪم ڪرڻ کان منع ڪرڻ جي طاقت نه آھي؟‬ ‫‪7‬ڪير ڪنھن به وقت جنگ ۾ وڃي ٿو پنھنجي الزامن تي؟ ڪير انگورن جو باغ پوکي ٿو ۽ ان جو ميوو نٿو کائي؟ يا ڪير رڍ کي چاري‬ ‫ٿو ۽ رڍ جو کير نه ٿو کائي؟‬ ‫‪8‬آ ءُ اھي ڳالھيون ماڻھو ءُ جي حيثيت ۾ چوان ٿو؟ يا چوي ٿو ته قانون به ساڳيو ناھي؟‬ ‫موسي جي شريعت ۾ لکيل آھي تہ ”جنھن ٻڪري ءُ جو ا ءنء لءڙجي‪ ،‬تنھن جي وات کي منھن نہ ھڻي ‪.‬اا خدا ڍورن جو خيال‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫رکي ٿو؟‬ ‫‪10‬يا اھو سڀ ڪجھہ اسان جي خاطر ٿو چوي؟ اسان جي خاطر‪ ،‬بلشڪ‪ ،‬ھي لکيو ويو آھي ‪:‬جيڪو ھاري ٿو سو اميد ۾ ھلن ‪.‬۽ اھو اھو‬ ‫آھي جيڪو اميد ۾ اٽي ٿو‪ ،‬اھو پنھنجي اميد ۾ حصو وٺڻ گھرجي‪.‬‬ ‫پوُ جيڪڏھن اوھان جون جسماني شيون لڻيون تہ اا ڪا وڏي ڳالھ آھي؟‬ ‫لُ روحاني شيون پوکيون آھن‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪11‬جيڪڏھن اسان اوھان ء‬ ‫پوُ اسين نہ آھيون اا؟ تنھن ھوندي به اسان ھن طاقت کي استعمال نه‬ ‫‪12‬جيڪڏھن ٻيا ماڻھو توھان جي انھي ءُ قدرت ۾ شريڪ ٿين‪ ،‬تہ ء‬ ‫ڪيو آھي ;پر سڀني شين کي برداشت ڪريو‪ ،‬متان اسان مسيح جي خوشخبري کي روڪيو‪.‬‬ ‫‪13‬اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ جيڪي پاڪ شين جي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬سي ھيڪل جي شين مان رھن ٿا؟ ۽ جيڪي قربان ⁠گاھہ تي انتظار ڪن ٿا‬ ‫سي قربان ⁠گاھہ سان شريڪ آھن؟‬ ‫‪14‬اھڙي ءُ طرح خداوند حڪم ڏنو آھي تہ جيڪي خوشخبري ءُ جي منادي ڪن ٿا سي خوشخبري ءُ جي زندگي گذارين‪.‬‬ ‫لُ تہ مون سان ائين ڪيو‬ ‫‪15‬پر مون انھن شين مان ڪابہ‬ ‫شيُ استعمال نہ ڪئي آھي‪ ،‬نڪي مون اھي ڳالھيون لکيون آھن‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫االُ ⁠جو اھو بھتر ھو تہ منھنجو مرڻ‪ ،‬انھي ءُ کان ته ڪو ماڻھو منھنجي شان کي بيڪار ڪري‪.‬‬ ‫وڃي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ ڪجھہ بہ ڪونھي‪،‬‬ ‫لُ‬ ‫االُ ⁠جو مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ خوشخبري ءُ جي منادي ڪريان ٿو‪ ،‬تڏھن مون وٽ فخر ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪڏھن مان خوشخبري نه ٻڌايان!‬ ‫ضروري آھي ‪.‬ھا‪ ،‬افسوس آھي مون ء‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ اھو ڪم خوشي ءُ سان ڪريان تہ مون کي اجر آھي‪ ،‬پر جيڪڏھن منھنجي مرضي ءُ جي خلف آھيان تہ مون‬ ‫ء‬ ‫کي خوشخبري ءُ جو بندوبست ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬پوُ منھنجو اجر ڪھڙو آھي؟ حقيقت ۾‪ ،‬جڏھن آئون خوشخبري جي تبليغ ڪريان ٿو‪ ،‬آئون مسيح جي خوشخبري کي بغير ڪنھن الزام‬ ‫ء‬ ‫جي ڪري سگھان ٿو‪ ،‬ته مان خوشخبري ۾ منھنجي طاقت جو غلط استعمال نه ڪريان‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ وڌيڪ‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ آ ءُ سڀني ماڻھن کان آزاد آھيان‪ ،‬تڏھن بہ مون پاڻ کي سڀني جو خدمتگار بڻايو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫حاصل ڪريان‪.‬‬ ‫لُ جيڪي شريعت جي ھيٺ آھن‪ ،‬جيئن شريعت‬ ‫‪20‬۽ يھودين لُ آُ ھڪڙو يھودي بڻجي ويو‪ ،‬جيئن يھودين کي حاصل ڪريان ‪.‬انھن ء‬ ‫جي ھيٺان آھن‪ ،‬تہ جيئن آ ءُ انھن کي حاصل ڪريان جيڪي شريعت جي ھيٺان آھن‪.‬‬ ‫لُ جيڪي بي ⁠شريعت آھن‪ ،‬جيئن بي ⁠شريعت‪( ،‬خدا جي واسطي بي شريعت جي نہ‪ ،‬پر مسيح جي شريعت جي ھيٺان )‬ ‫‪21‬انھن ء‬ ‫لُ تہ آ ءُ انھن کي حاصل ڪريان‪ ،‬جيڪي بي ⁠شريعت آھن‪.‬‬ ‫انھي ءُ ء‬

‫‪149‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫لُ سڀ شيون بڻايو ويو آھيان‪،‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ ڪمزورن کي حاصل ڪريان ‪:‬آ ءُ سڀني ماڻھن ء‬ ‫لُ آ ءُ ڪمزور ٿي ويس‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪22‬ڪمزورن ء‬ ‫لُ تہ آ ءُ ھر طرح سان ڪن کي بچائيان‪.‬‬ ‫انھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ آ ءُ اوھان سان گڏ انھي ءُ ۾ شريڪ ٿيان‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ڪريان‪،‬‬ ‫ٿو‬ ‫لُ‬ ‫ُ‬ ‫خوشخبري‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ُ‬ ‫آ‬ ‫اھو‬ ‫‪23‬۽‬ ‫ء ء‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ ڊوڙو ته جيئن حاصل ڪرين‪.‬‬ ‫‪24‬اا اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ جيڪي ڊوڙندا آھن سي سڀ ڊوڙندا آھن پر انعام ھڪڙي کي ملندو آھي؟ ء‬ ‫شيُ ۾ معتدل آھي ‪.‬ھاڻي اھي اھو ڪندا آھن ھڪڙو خراب تاج حاصل‬ ‫لُ ڪوشش ڪري ٿو‪ ،‬سو ھر‬ ‫ء‬ ‫‪25‬۽ ھر ماڻھو ءُ جيڪو مالڪي ءُ ء‬ ‫لُ؛ پر اسان ھڪ ناقابل برداشت‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪26‬تنھنڪري آ ءُ ايترو ڊوڙندو آھيان‪ ،‬جيترو بي يقيني ءُ سان نه ‪.‬تنھن ڪري مون سان وڙھندو‪ ،‬نه ھڪ وانگر جيڪو ھوا کي ماريندو‬ ‫آھي‪:‬‬ ‫‪27‬پر آ ءُ پنھنجي جسم جي ھيٺان ٿو رھان‪ ،‬۽ انھي ءُ کي تابع ڪريان ٿو‪ ،‬متان ڪنھن بہ طرح‪ ،‬جڏھن مون ٻين کي تبليغ ڪئي آھي‪ ،‬تڏھن‬ ‫آ ءُ پاڻ ئي تباھ ٿي وڃان‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫⁠خبر رھو‪ ،‬تہ ڪيئن اسان جا ابا ڏاڏا ڪڪر ھيٺ ھئا ۽ سڀيئي سمنڊ مان لنگھي‬

‫‪1‬ان کان علوه‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬آ ءُ نہ ٿو چاھيان تہ اوھين بي‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫موسي جي بپتسما ڏني وئي‪.‬‬ ‫۾‬ ‫سمنڊ‬ ‫۽‬ ‫بادل‬ ‫کي‬ ‫سڀني‬ ‫‪2‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪3‬۽ سڀني ساڳيو روحاني گوشت کاڌو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سڀني ھڪڙو ئي روحاني شراب پيتو‪ ،‬االُ ⁠جو انھن انھيُ روحاني پٿر مان پيتو‪ ،‬جيڪو انھن جي پٺيان ھو‪ ،‬۽ اھو پٿر مسيح ھو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اھي رڻ ⁠پٽ ۾ برباد ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪5‬پر انھن مان گھڻن کان خدا راضي نہ ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اسين بڇڙن شين جي خواھش نہ ڪريون‪ ،‬جھڙي ءُ طرح انھن بہ خواھش‬ ‫لُ مثال ھيون‪ ،‬انھي ءُ نيت ء‬ ‫‪6‬ھاڻي اھي شيون اسان ء‬ ‫ڪئي‪.‬‬ ‫لُ اٿيا‪.‬‬ ‫لُ ويٺا ۽ راند ڪرڻ ء‬ ‫‪7‬نڪي اوھين بت پرست ٿيو‪ ،‬جيئن انھن مان ڪي ھئا ‪.‬جيئن لکيل آھي تہ ”ماڻھو کائڻ پيئڻ ء‬ ‫‪8‬نڪي اسان کي زنا ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيئن انھن مان ڪن ڪيو ۽ ھڪڙي ڏينھن ۾ ٽيويھ ھزار مري ويا‪.‬‬ ‫‪9‬نڪي اسين مسيح کي آزمائيون‪ ،‬جھڙي ءُ طرح انھن مان ڪي بہ آزمايا ويا ۽ نانگن ناس ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪10‬نڪي اوھين گوڙ ڪريو‪ ،‬جھڙي ءُ طرح انھن مان ڪي ڪءرندا رھيا ۽ ناس ڪرڻ واري کان ناس ٿي ويا‪.‬‬ ‫لُ لکيل آھن‪ ،‬جن تي دنيا جون پڇاڙيون آيون آھن‪.‬‬ ‫لُ ٿيون‪ ،‬۽ اھي اسان جي نصيحت ء‬ ‫لُ نمونن ء‬ ‫‪11‬ھاڻي اھي سڀ ڳالھيون انھن ء‬ ‫‪12‬تنھنڪري جيڪو اھو سمجھي ٿو تہ ھو بيھي رھيو آھي‪ ،‬سو ھوشيار رھي‪ ،‬متان ڪري پوي‪.‬‬ ‫لُ عام آھي‪ ،‬پر خدا وفادار آھي‪ ،‬جيڪو اوھان کي انھي ءُ‬ ‫‪13‬اوھان کي ڪنھن بہ آزمائش ۾ نہ پھچايو آھي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح ماڻھو ءُ ء‬ ‫آزمائش ۾ نہ آڻيندو جيترو اوھين ڪري سگھو ‪.‬پر آزمائش سان گڏ ڀڄڻ جو رستو به ٺاھيندو‪ ،‬ته جيئن اوھين ان کي برداشت ڪري‬ ‫سگھو‪.‬‬ ‫‪14‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا پيارا‪ ،‬بت پرستي کان ڀڄ‪.‬‬ ‫‪15‬مان سمجھان ٿو ماڻھن سان ‪.‬تون فيصلو ڪر جيڪو مان چوان ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬برڪت جو پيالو جنھن تي اسين برڪت ٿا ڪريون‪ ،‬اا اھو مسيح جي رت جو ميلپ نہ آھي؟ جنھن ماني کي اسين ٽوڙيندا آھيون‪ ،‬اا‬ ‫اھا مسيح جي جسم جي صحبت ناھي؟‬ ‫االُ ⁠جو اسين سڀ انھي ءُ ھڪڙي ماني ءُ جا شريڪ آھيون‪.‬‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو اسين گھڻا آھيون‪ ،‬ھڪڙي ماني ۽ ھڪڙو بدن آھيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڏسو بني اسرائيل کي گوشت جي پٺيان‪ ،‬جيڪي قربانين مان کائيندا آھن اا اھي قربان ⁠گاھہ جا شريڪ نہ آھن؟‬ ‫شيُ آھي جيڪا بت تي قربان ڪئي وڃي؟‬ ‫شيُ آھي‪ ،‬يا اھا‬ ‫‪19‬پوُ مان اا چوان؟ ته بت ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ قربان ڪن ٿيون‪ ،‬پر خدا کي نہ‪ ،‬۽ آ ءُ اھو نہ ٿو چاھيان‬ ‫‪20‬پر آ ءُ چوان ٿو تہ جيڪي شيون غير قومون قربان ڪن ٿيون‪ ،‬سي شيطانن ء‬ ‫تہ اوھين ڀوتن سان رفاقت رکو‪.‬‬ ‫‪21‬اوھين خداوند جو پيالو ۽ شيطانن جو پيالو نه پيئندا ‪:‬اوھين خداوند جي دسترخوان ۽ شيطانن جي دسترخوان مان شريڪ ٿي نہ ٿا‬ ‫سگھو‪.‬‬ ‫‪22‬اا اسين خداوند کي حسد ڪريون ٿا؟ اا اسان ھن کان وڌيڪ مضبوط آھيون؟‬ ‫لُ حلل آھن‪ ،‬پر سڀ شيون سڌاري نہ ٿيون‪.‬‬ ‫لُ حلل آھن‪ ،‬پر سڀ شيون فائديمند نہ آھن ‪:‬سڀ شيون مون ء‬ ‫‪23‬سڀ شيون مون ء‬ ‫‪24‬ڪوبہ ماڻھو پنھنجو‪ ،‬پر ھر ماڻھو ءُ ٻئي جو مال تلش نہ ڪري‪.‬‬ ‫شيُ ڀاڄين ۾ وڪڻي وڃي ٿي‪ ،‬سا کائي‪ ،‬ضمير جي خاطر ڪوبہ سوال نہ پڇي‪.‬‬ ‫‪25‬جيڪا‬ ‫ء‬ ‫‪26‬االُ ⁠جو زمين خداوند جي آھي ۽ ان جي پوري پوري آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تيار ڪيو وڃي ‪.‬جيڪو ڪجھ توھان جي اڳيان‬ ‫‪27‬جيڪڏھن انھن مان ڪو ايمان نہ آڻيندڙ اوھان کي دعوت ڏئي ۽ اوھان کي وڃڻ ء‬ ‫رکيل آھي‪ ،‬کائو‪ ،‬ضمير جي خاطر ڪو سوال نه پڇو‪.‬‬ ‫لُ نہ کائو جنھن اھو ڏيکاريو آھي‪ ،‬۽ پنھنجي‬ ‫‪28‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو توھان کي چوي تہ اھو بت تي نذرانو پيش ڪجي ٿو‪ ،‬تنھن ء‬ ‫االُ ⁠جو زمين خداوند جي آھي ۽ ان جي ڀرپوري‪.‬‬ ‫ضمير جي خاطر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬ضمير‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬تنھنجو نه‪ ،‬پر ٻئي جو‪ ،‬او ته منھنجي آزادي ءُ کي ڪنھن ٻئي ماڻھو ءُ جي ضمير جي ڪري پرکيو وڃي؟‬ ‫لُ مون کي بڇڙائي ءُ ۾ او‬ ‫لُ آ ءُ شڪر گذار آھيان‪ ،‬تنھن ء‬ ‫‪30‬االُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ خدا جي فضل سان حصو وٺندڙ آھيان تہ جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫چيو وڃي ٿو؟‬ ‫لُ ڪريو‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري جيڪڏھن اوھين کائو يا پيئو‪ ،‬يا جيڪي ڪجھہ ڪريو سو سڀ خدا جي جلوي ء‬

‫‪150‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫‪32‬نڪي يھودين کي‪ ،‬نڪي غير قومن کي ۽ نڪي خدا جي ڪليسيا کي ڪوبہ قصور نہ ڏيو‪.‬‬ ‫لُ تہ‬ ‫‪33‬جھڙي ءُ طرح آ ءُ سڀني ماڻھن کي ھر‬ ‫لُ تہ پنھنجو نفعو نہ‪ ،‬پر گھڻن جو فائدو گھران‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫شيُ ۾ راضي ٿو ڪريان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫اھي بچي وڃن‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬اوھين منھنجي تابعداري ڪريو‪ ،‬جھڙي ءُ طرح آ ءُ بہ مسيح جا آھيان‪.‬‬ ‫‪2‬ھاڻي آ ءُ اوھان جي ساراھہ ٿو ڪريان‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬جو اوھين مون کي ھر ڳالھہ ۾ ياد ڪريو ٿا‪ ،‬۽ حڪمن تي عمل ڪريو ٿا‪ ،‬جيئن مون‬ ‫انھن کي اوھان جي حوالي ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬پر آ ءُ اوھان کي ٻڌائڻ گھران ٿو تہ ھر ماڻھو ءُ جو سر مسيح آھي ‪.‬۽ عورت جو سر مرد آھي؛ ۽ مسيح جو سر خدا آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھر ڪو ماڻھو جيڪو دعا گھري يا پيشنگوئي ڪري‪ ،‬سو پنھنجو مٿو ڍڪي‪ ،‬پنھنجي سر جي بي عزتي ٿو ڪري‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو‬ ‫‪5‬پر ھر ھڪڙي عورت جيڪا پنھنجي مٿي کي ڍڪيل دعا يا پيشنگوئي ڪري ٿي‪ ،‬پنھنجي سر جي بي عزتي ڪري ٿي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اھو سڀ ھڪڙي ھڪڙي آھي ڄڻڪ سندس منڍي ٿيل آھي‪.‬‬ ‫لُ شرم جي ڳالھہ ٿئي تہ ڪنڌ ڪپجي‪،‬‬ ‫عورت‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫پر‬ ‫وڃي‪،‬‬ ‫ڍڪايو‬ ‫بہ‬ ‫‪6‬االُ ⁠جو جيڪڏھن عورت کي ڍڪڻ نہ کپي تہ ان کي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫تہ ڍڪي اڏجي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو ھو خدا جي صورت ۽ شان آھي‪ ،‬پر عورت مرد جو شان آھي‪.‬‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو مرد کي پنھنجو مٿو ڍڪڻ نہ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو مرد عورت مان نہ آھي ‪.‬پر مرد جي عورت‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫لُ پيدا ڪيو ويو آھي ‪.‬پر عورت مرد ء‬ ‫‪9‬نڪي مرد عورت ء‬ ‫‪10‬انھي ءُ ڪري عورت کي گھرجي تہ ملئڪن جي ڪري پنھنجي مٿي تي طاقت رکي‪.‬‬ ‫سواُ‪ ،‬خداوند ۾‪.‬‬ ‫سواُ‪ ،‬نڪي عورت مرد کان‬ ‫‪11‬تڏھن بہ نہ مرد عورت کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو جيئن عورت مرد مان آھي‪ ،‬تيئن مرد بہ عورت مان آھي ‪.‬پر خدا جون سڀ شيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پاڻ ۾ فيصلو ڪريو ‪:‬اا اھو چڱو آھي جو عورت خدا کان بي نقاب ٿي دعا ڪري؟‬ ‫لُ شرم جوڳو آھي؟‬ ‫‪14‬اا فطرت پاڻ تو کي سيکاريندي ئي ڪونھي تہ جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ جا وار ڊگھا ھجن تہ اھو انھي ءُ ء‬ ‫لُ ڏنا ويا‬ ‫لُ عزت جي ڳالھ آھي‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو ھن جا وار کيس ڍڪڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن ڪنھن عورت جا وار ڊگھا ھجن‪ ،‬تہ اھا انھي ءُ ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪16‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو تڪراري نظر اچي ٿو‪ ،‬تہ اسان وٽ اھڙي ڪابہ رسم آھي‪ ،‬نڪي خدا جي ڪليسيائن جو‪.‬‬ ‫لُ گڏ ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫لُ نه‪ ،‬پر بدتر ء‬ ‫‪17‬ھاڻي انھي ءُ ۾ جيڪو آ ءُ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬تنھن ۾ آ ءُ اوھان جي ساراھہ نہ ٿو ڪريان‪ ،‬تہ اوھين ڀلي ء‬ ‫‪18‬االُ ⁠جو پھريائين تہ جڏھن اوھين گرجا گھر ۾ گڏ ٿيندا آھيو‪ ،‬تڏھن مون ٻڌو آھي تہ اوھان ۾ اختلف آھن ‪.‬۽ مان جزوي طور تي‬ ‫ء‬ ‫يقين رکان ٿو‪.‬‬ ‫لُ تہ اھي ظاھر ٿين جيڪي منظور ٿيل آھن‪.‬‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو اوھان ۾ بہ بدعتون ھئڻ گھرجن‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ نہ آھي‪.‬‬ ‫جاُ تي گڏ ٿيندا‪ ،‬اھو رب جي ماني کائڻ ء‬ ‫‪20‬تنھنڪري جڏھن اوھين ھڪڙي ء‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو کائڻ ۾ ھر ڪو پنھنجي ماني ءُ کان پھريائين ٿو‪ ،‬۽ ھڪڙو بکايل آھي ۽ ٻيو نشي ۾ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ گھر نه آھن؟ يا اوھين خدا جي ڪليسيا کي حقير ٿا سمجھو‪ ،‬۽ انھن کي شرمايو جيڪي نه آھن؟ مان‬ ‫‪22‬اا؟ اا توھان وٽ کائڻ ۽ پيئڻ ء‬ ‫توکي اا چوان؟ اا مان ان ۾ تنھنجي ساراھه ڪندس؟ مان تنھنجي تعريف نه ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫عيسي انھي ءُ رات ماني ورتي جنھن ۾ ھن‬ ‫‪23‬االُ ⁠جو مون کي خداوند کان اھو مليو آھي جيڪو مون اوھان کي ڏنو آھي‪ ،‬تہ خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫کي پڪڙايو ويو‪.‬‬ ‫لُ ڀڃيو ويو آھي‪ ،‬اھو منھنجي‬ ‫‪24‬جڏھن شڪر ادا ڪيائين‪ ،‬تڏھن ڀڃي چيائين تہ ”وٺ‪ ،‬کائو‪ ،‬ھي ءُ منھنجو بدن آھي‪ ،‬جيڪو اوھان ء‬ ‫لُ ڪيو‪.‬‬ ‫يادگيري ءُ ء‬ ‫پوُ ھن پيالو ورتو‪ ،‬جڏھن ماني کائي چيائين تہ ”ھي ءُ پيالو منھنجي رت ۾ نئون عھد آھي‪ ،‬جڏھن اوھين ان کي پيئندا‬ ‫‪25‬ساڳي ءُ طرح کان ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫آھيو‪ ،‬تڏھن ائين ڪريو‪ ،‬منھنجي يادگيري ءُ ء‬ ‫‪26‬االُ ⁠جو جيترا ڀيرا اوھين ھي ماني کائو ۽ پيالو پيئو‪ ،‬تيستائين اوھين خداوند جي موت کي ڏيکاريندا رھو‪ ،‬جيستائين ھو اچي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬تنھنڪري جيڪو بہ ھي ءُ ماني کائيندو ۽ خداوند جو پيالو پيئندو‪ ،‬سو ناحق خداوند جي بدن ۽ رت جو ڏوھاري ٿيندو‪.‬‬ ‫‪28‬پر ماڻھو ءُ کي گھرجي تہ پاڻ کي جانچي تہ انھي ءُ ماني ءُ مان کائي ۽ انھي ءُ پيالي مان پيئي‪.‬‬ ‫‪29‬االُ ⁠جو جيڪو کائي ٿو ۽ پيئي ٿو بي ⁠حقيقت‪ ،‬سو کائي ۽ پيئي ٿو پاڻ تي لعنت آھي‪ ،‬نہ خداوند جي جسم کي سمجھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬انھي ءُ ڪري اوھان مان ڪيترائي ڪمزور ۽ بيمار آھن ۽ ڪيترائي ننڊ ۾ آھن‪.‬‬ ‫پوُ اسان کي ڏوھاري نہ ٺھرائڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪31‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اسين پنھنجو پاڻ تي انصاف ڪريون‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اسان کي دنيا سان ملمت نہ‬ ‫‪32‬پر جڏھن اسان کي انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬تڏھن اسان کي خداوند جي طرفان سزا ڏني وڃي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫لُ ترسو‪.‬‬ ‫لُ گڏ ٿيو‪ ،‬تڏھن ھڪ ٻئي ء‬ ‫‪33‬تنھنڪري اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬جڏھن اوھين گڏ کائڻ ء‬ ‫‪34‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ کي بک ھجي تہ گھر ۾ کائي ‪.‬ته توھان مذمت ڪرڻ لُ گڏ نه اچو ‪.‬۽ باقي آئون ترتيب ڏيندس جڏھن آئون‬ ‫اچان‪.‬‬

‫‪151‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬ھاڻي اي ڀائرو‪ ،‬روحاني نعمتن بابت آ ءُ اوھان کي بي ⁠خبر نہ ٿو سمجھان‪.‬‬ ‫‪2‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ اوھين غير قومون ھو‪ ،‬انھن گونگا بتن ڏانھن ھليا ويا‪ ،‬جيئن اوھان کي ھليو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري آ ءُ اوھان کي سمجھائڻ جي صلح ٿو ڏيان تہ ڪوبہ ماڻھو جيڪو خدا جي روح جي وسيلي ڳالھائي ٿو‪ ،‬سو يسوع کي ملعون‬ ‫عيسي خداوند آھي‪ ،‬پر پاڪ روح جي وسيلي‪.‬‬ ‫نہ ٿو سڏي‪ ،‬۽ نہ ئي ڪو ماڻھو چئي ٿو سگھي تہ‬ ‫ي‬ ‫‪4‬ھاڻي نعمتون مختلف آھن‪ ،‬پر ھڪڙو ئي روح‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انتظاميا جا اختلف آھن‪ ،‬پر ھڪڙو ئي رب آھي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ عمل جا مختلف قسم آھن‪ ،‬پر اھو ھڪڙو خدا آھي جيڪو سڀني ۾ ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬پر پاڪ روح جو ظاھر ھر ھڪ ماڻھو ءُ کي ڏنو ويو آھي تہ جيئن فائدو حاصل ڪري‪.‬‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو ھڪڙي کي روح جي وسيلي ڏاھپ جو ڪلم ڏنو ويندو آھي ‪.‬ٻئي کي ساڳئي روح جي معرفت جو ڪلم‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ٻئي کي ساڳئي روح جي وسيلي ايمان آڻيو ‪.‬ٻئي کي ساڳئي روح طرفان شفا ڏيڻ جا تحفا؛‬ ‫‪10‬ٻئي کي معجزن جو ڪم؛ ٻي نبوت کي؛ روح جي ھڪ ٻئي کي سمجھڻ لُ؛ ٻين مختلف قسمن جي ٻولين ڏانھن؛ ٻي زبان جي تفسير‪:‬‬ ‫‪11‬پر اھي سڀ ڪم اھو ھڪڙو ئي پاڪ روح آھي‪ ،‬جيڪو ھر ماڻھو ءُ کي جدا جدا طرح ورھائي ٿو جيئن ھو گھري‪.‬‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو جيئن بدن ھڪڙو آھي ۽ ان جا عضوا گھڻا آھن ۽ انھي ءُ ھڪڙي بدن جا سڀ عضوا گھڻا آھن‪ ،‬تڏھن بہ ھڪڙو ئي بدن‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬تيئن مسيح بہ آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اسين يھودي ھجون يا‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو اسان سڀني کي ھڪڙي ئي روح جي وسيلي ھڪڙي ئي بدن ۾ بپتسما ڏني وئي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫غير قومون‪ ،‬اا غلم ھجون يا آزاد ‪.‬۽ سڀني کي ھڪ روح ۾ پيئڻ ء‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو بدن ھڪڙو عضوو نہ‪ ،‬پر گھڻا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جيڪڏھن پير چوندو تہ ’آ ءُ ھٿ نہ آھيان‪ ،‬آ ءُ بدن جو نہ آھيان ‪.‬تنھن ڪري اا اھو جسم جو ناھي؟‬ ‫‪16‬۽ جيڪڏھن ڪن چوندو تہ ’آ ءُ اک نہ آھيان‪ ،‬تنھنڪري آ ءُ بدن جو نہ آھيان ‪.‬تنھن ڪري اا اھو جسم جو ناھي؟‬ ‫‪17‬جيڪڏھن سڄو بدن اک ھجي ھا تہ ٻڌڻ وارا ڪٿي آھن؟ جيڪڏھن سڀ ٻڌي رھيا ھئا ته بوُ ڪٿي ھئا؟‬ ‫‪18‬پر ھاڻي خدا انھن مان ھر ھڪ عضون کي جسم ۾ قائم ڪيو آھي‪ ،‬جيئن اھو ھن کي پسند آيو‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪڏھن اھي سڀ ھڪ عضوا ھجن ھا تہ بدن ڪٿي ھجي ھا؟‬ ‫‪20‬پر ھاڻي اھي گھڻا عضوا آھن‪ ،‬پر ھڪڙو جسم‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اک ھٿ کي نٿي چئي سگھي‪" ،‬مون کي تنھنجي ڪا ضرورت نه آھي‪ ،‬۽ نه وري پيرن ڏانھن‪ ،‬مون کي تنھنجي ڪا ضرورت نه‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪22‬بلڪہ جسم جا اھي عضوا‪ ،‬جيڪي وڌيڪ ڪمزور نظر اچن ٿا‪ ،‬سي وڌيڪ ضروري آھن‪.‬‬ ‫‪23‬۽ جسم جا اءھي عضوا‪ ،‬جن کي اسين گھٽ عزت وارا سمجھون ٿا‪ ،‬تن کي اسين وڌيڪ عزت ڏيون ٿا ‪.‬۽ اسان جي اڻ وڻندڙ حصن ۾‬ ‫وڌيڪ گھڻائي خوشحالي آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ‬ ‫‪24‬االُ ⁠جو اسان جي سھڻي عضون کي ڪابہ ضرورت نہ آھي‪ ،‬پر خدا جسم کي ھڪ ٻئي سان نرم ڪري اڏيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫انھي ءُ عضوي جي گھٽتائي ءُ کي وڌيڪ عزت ڏني ويئي آھي‪.‬‬ ‫لُ ساڳيو خيال رکڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لُ تہ بدن ۾ فتنو پيدا نہ ٿئي ‪.‬پر ميمبرن کي ھڪ ٻئي ء‬ ‫‪25‬انھي ءُ ء‬ ‫‪26‬۽ جيڪڏھن ھڪڙو عضوو ڏکيائين‪ ،‬سڀ عضوا ان سان گڏ ڏکيا آھن ‪.‬يا ھڪ ميمبر جي عزت ڪئي وڃي‪ ،‬سڀ ميمبر ان سان خوش‬ ‫ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪27‬ھاڻي اوھين مسيح جو بدن آھيو ۽ خاص ڪري عضوا آھيو‪.‬‬ ‫پوُ شفا ڏيڻ جا تحفا‪ ،‬مدد‪ ،‬حڪومتون‪،‬‬ ‫پوُ معجزا‪ ،‬ء‬ ‫‪28‬۽ خدا ڪليسيا ۾ ڪي مقرر ڪيا آھن‪ ،‬پھريون رسول‪ ،‬ٻيو نبي‪ ،‬ٽيون استاد‪ ،‬ء‬ ‫مختلف زبانون‪.‬‬ ‫‪29‬اا سڀيئي رسول آھن؟ اا سڀ نبي آھن؟ سڀ استاد آھن؟ اا سڀ معجزا جا ڪم ڪندڙ آھن؟‬ ‫‪30‬اا اوھان وٽ شفا جا سڀ تحفا آھن؟ اا سڀ ٻوليون ڳالھائين ٿا؟ سڀ تفسير ڪندا؟‬ ‫پوُ بہ مان توھان کي ھڪڙو وڌيڪ بھترين رستو ڏيکاريان ٿو‪.‬‬ ‫‪31‬پر دلڪشي ءُ سان بھترين تحفن جي تمنا ڪر‪ ،‬پر ء‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬جيتوڻيڪ آ ءُ ماڻھن ۽ ملئڪن جون ٻوليون ڳالھايان ٿو ۽ مون ۾ خيرات نہ آھي‪ ،‬تڏھن بہ آ ءُ ٽھڪندڙ پيتل يا ٻرندڙ جھانجھر وانگر‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ جيتوڻيڪ مون کي نبوت جو تحفو آھي‪ ،‬۽ سڀ اسرار ۽ سڀ علم سمجھان ٿو ‪.‬۽ جيتوڻيڪ مون کي تمام ايمان آھي‪ ،‬ته جيئن مان جبلن‬ ‫کي ھٽائي‪ ،‬۽ خيرات نه ڪريان‪ ،‬مان ڪجھ به نه آھيان‪.‬‬ ‫لُ ڏيان‪ ،‬۽ خيرات نہ ھجي‪ ،‬تڏھن‬ ‫لُ ڏيان ٿو‪ ،‬۽ جيڪڏھن آ ءُ پنھنجو جسم ساڙڻ ء‬ ‫‪3‬۽ جيتوڻيڪ آ ءُ پنھنجو سمورو مال غريبن کي کارائڻ ء‬ ‫بہ مون کي ڪو فائدو ڪونھي‪.‬‬ ‫‪4‬خيرات تمام ڊگھو ۽ مھربان آھي ‪.‬خيرات حسد نه ڪندو آھي ‪.‬خيرات پاڻ کي نه وساريندو آھي‪ ،‬نه ڀريل آھي‪،‬‬ ‫‪5‬پنھنجو پاڻ کي بيوقوف نه ٿو بڻائي‪ ،‬پنھنجي پاڻ کي ڳولي نه ٿو‪ ،‬آسانيُ سان ناراِ نه آھي‪ ،‬ڪو به بڇڙو نه سوچيو‪.‬‬ ‫‪6‬بڇڙائي ءُ ۾ خوش نہ ٿئي‪ ،‬پر سچائي ءُ ۾ خوش ٿئي‪.‬‬ ‫‪7‬سڀ شيون برداشت ڪري ٿو‪ ،‬سڀني شين کي مڃي ٿو‪ ،‬سڀني شين جي اميد رکي ٿو‪ ،‬سڀني شين کي برداشت ڪري ٿو‪.‬‬

‫‪152‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫‪8‬خيرات ڪڏھن به ناڪام نه ٿيندي آھي‪ ،‬پر جيڪڏھن اڳڪٿيون ھجن‪ ،‬اھي ناڪام ٿينديون ‪.‬اا اتي زبانون آھن‪ ،‬اھي بند ٿي وينديون ‪.‬‬ ‫جيڪڏھن علم ھجي‪ ،‬ته اھو غائب ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو اسين جزوي طور ڄاڻون ٿا ۽ جزوي طور اڳڪٿي ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پر جڏھن اھو اچي ٿو جيڪو پورو آھي‪ ،‬تڏھن جيڪو اڌورو آھي سو ختم ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪11‬آ ءُ جڏھن ٻار ھوس تڏھن ڳالھائيندو ھوس ٻار وانگر‪ ،‬سمجھندو ھوس ٻار وانگر‪ ،‬سمجھندو ھوس ٻار وانگر‪ ،‬پر جڏھن ماڻھو ٿيس‪،‬‬ ‫تڏھن مون ٻارن جھڙي ڳالھيون اڏي ڏنيون‪.‬‬ ‫پوُ به مان ڄاڻندس جيئن‬ ‫پوُ منھن ڏيڻ ‪:‬ھاڻي مان جزوي طور ڄاڻان ٿو ‪.‬پر ء‬ ‫‪12‬ھاڻي اسين ھڪڙي شيشي مان ڏسون ٿا‪ ،‬اونداھي ۾؛ پر ء‬ ‫مون کي سڃاتو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ھاڻي رھيو آھي ايمان‪ ،‬اميد‪ ،‬خيرات‪ ،‬اھي ٽي ‪.‬پر انھن مان سڀ کان وڏو خيرات آھي‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫لُ تہ اوھين اڳڪٿي ڪري سگھو‪.‬‬ ‫‪1‬خيرات جي پيروي ڪريو ۽ روحاني تحفا گھرو‪ ،‬بلڪ انھي ءُ ء‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڳالھائي‬ ‫سان‬ ‫خدا‬ ‫پر‬ ‫نہ‪،‬‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو جيڪو اڻڄاڻ ٻولي ءُ ۾ ڳالھائي ٿو سو ماڻھن سان‬ ‫االُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سمجھي ‪.‬تنھن ھوندي به ھو روح ۾ راز ڳالھائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬پر اھو جيڪو اڳڪٿي ڪري ٿو سو ماڻھن سان ڳالھائي ٿو سڌاري‪ ،‬نصيحت ۽ تسلي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو اڻڄاتل زبان ۾ ڳالھائي ٿو‪ ،‬اھو پاڻ کي سڌاري ٿو ‪.‬پر اھو جيڪو اڳڪٿي ڪري ٿو چرچ کي ترقي ڪري ٿو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اھو وڏو آھي جيڪو اڳڪٿي‬ ‫بجاُ اوھين اڳڪٿي ڪريو‪،‬‬ ‫‪5‬آ ءُ چاھيان ٿو تہ اوھين سڀيئي ٻوليون ڳالھايو‪ ،‬بلڪ انھي ءُ جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ ڪليسيا کي سڌاري سگھجي‪.‬‬ ‫ڪري ٿو انھي ءُ کان جيڪو ٻوليون ڳالھائي ٿو‪،‬‬ ‫سواُ انھي ءُ جي‪ ،‬جو ھو ترجماني ڪري‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫سواُ انھي ءُ جي‪،‬‬ ‫لُ اچان‪ ،‬تہ مون کي اوھان سان ڪھڙو فائدو ٿيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ھاڻي اي ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن آ ءُ اوھان وٽ مختلف زبانون ڳالھائڻ ء‬ ‫جو آ ءُ اوھان سان مڪاشفي ءُ سان‪ ،‬يا علم سان‪ ،‬يا اڳڪٿي ڪرڻ يا تعليم سان ڳالھايان؟‬ ‫پوُ ڪيئن‬ ‫االُ ⁠جو تارو ھجي يا بربط‪،‬‬ ‫سواُ آواز ڏئي سگھن ٿيون‪،‬‬ ‫‪7‬۽ اھي شيون جيڪي زندگي کان‬ ‫سواُ انھن جي آوازن ۾ فرق‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫معلوم ٿيندو تہ اا آھي وڄايو ويو آھي ۽ اا آھي؟‬ ‫لُ تيار ڪندو؟‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو جيڪڏھن بگل جو آواز اڻلڀ ٿئي تہ ڪير پاڻ کي جنگ ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ معلوم ٿيندو تہ اا ٿو‬ ‫تہ‬ ‫ڳالھايو‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫نہ‬ ‫سان‬ ‫زبان‬ ‫سان‬ ‫ُ‬ ‫آساني‬ ‫ڳالھائڻ‬ ‫اوھين‬ ‫جو‬ ‫جي‪،‬‬ ‫ڳالھ‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫اوھين‪،‬‬ ‫طرح‬ ‫ُ‬ ‫‪9‬اھڙي‬ ‫لُ‬ ‫سواُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائي؟ ااڪاڻ ته توھان ھوا ۾ ڳالھائيندا‪.‬‬ ‫معني آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ٿي سگھي ٿو‪ ،‬دنيا ۾ گھڻا ئي قسم جا آواز آھن‪ ،‬۽ انھن مان ڪو بہ بي‬ ‫ي‬ ‫‪11‬تنھنڪري جيڪڏھن مون کي آواز جي‬ ‫لُ‬ ‫لُ وحشي ٿيندس‪ ،‬۽ جيڪو ڳالھائي ٿو سو مون ء‬ ‫معني جي خبر نہ ھجي‪ ،‬تہ آ ءُ انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫وحشي ھوندس‪.‬‬ ‫لُ ڪوشش ڪريو تہ ڪليسيا جي سڌاري ۾ اڳتي وڌو‪.‬‬ ‫لُ جوش آھي‪ ،‬تيئن انھي ءُ ء‬ ‫‪12‬تڏھن اوھين‪ ،‬جيئن اوھان کي روحاني نعمتن ء‬ ‫‪13‬تنھنڪري جيڪو اڻ ڄاتل زبان ۾ ڳالھائي ٿو سو دعا گھري تہ ھو تعبير ڪري‪.‬‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ اڻڄاتل ٻولي ءُ ۾ دعا گھران تہ منھنجو روح دعا گھرندو‪ ،‬پر منھنجو عقل بيڪار آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پوُ اا آھي؟ مان روح سان دعا ڪندس‪ ،‬۽ مان سمجھ سان پڻ دعا ڪندس ‪:‬مان روح سان ڳائيندس‪ ،‬۽ مان سمجھ سان گڏ ڳائيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬ٻي صورت ۾ جڏھن تون روح سان برڪت ڪندين‪ ،‬اھو ڪيئن ٿيندو جيڪو اڻڄاڻن جي ڪمري ۾ رھندو‪ ،‬تنھنجي شڪرگذاري تي‬ ‫آمين ڪيئن چوندو‪ ،‬االُ ⁠جو اھو سمجھي نہ ٿو جيڪو تون چوين ٿو؟‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو تون تہ چڱي ءُ طرح ء‬ ‫شڪر ٿو ڪرين‪ ،‬پر ٻئي جي سڌاري نہ ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬آ ءُ پنھنجي خدا جو شڪر ٿو ڪريان‪ ،‬آ ءُ اوھان سڀني کان وڌيڪ ٻوليون ڳالھايان ٿو‪.‬‬ ‫لُ تہ ڏھہ‬ ‫لُ تہ آ ءُ پنھنجي آواز سان ٻين کي بہ سيکاريان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪19‬تڏھن بہ مون ڪليسيا ۾ پنج لفظ پنھنجي سمجھہ سان ڳالھايا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ھزار لفظ اڻڄاتل زبان ۾ ٻڌايان‪.‬‬ ‫‪20‬ڀائرو‪ ،‬سمجھ ۾ ٻار نه ٿيو‪ ،‬جيتوڻيڪ بدڪاري ۾ ٻار ٿيو‪ ،‬پر سمجھ ۾ مرد‪.‬‬ ‫لُ اھي مون کي نه ٻڌندا ‪ ،‬رب‬ ‫‪21‬شريعت ۾ لکيل آھي تہ ”آ ءُ ھن قوم سان ٻين ٻولين ۽ ٻين چپن سان ڳالھائيندس ‪.‬۽ اڃا تائين سڀني ء‬ ‫فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫لُ نہ‬ ‫انھن‬ ‫ڪرڻ‬ ‫اڳڪٿي‬ ‫پر‬ ‫آڻين‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫نہ‬ ‫ايمان‬ ‫جيڪي‬ ‫انھن‬ ‫پر‬ ‫آڻين‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫نہ‬ ‫ايمان‬ ‫جيڪي‬ ‫‪،‬‬ ‫لُ‬ ‫انھن‬ ‫آھن‬ ‫نشانيون‬ ‫ٻوليون‬ ‫‪22‬تنھنڪري‬ ‫لُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ جيڪي ايمان آڻين ٿا‪.‬‬ ‫آھي‪ ،‬جيڪي ايمان نہ ٿا آڻين‪ ،‬پر انھن ء‬ ‫جاُ تي گڏ ٿين ۽ سڀيئي زبانون ڳالھائين ۽ انھن ۾ جيڪي اڻ پڙھيل يا بي ايمان آھن‪ ،‬تن ۾‬ ‫ھڪڙي‬ ‫‪23‬تنھنڪري جيڪڏھن سڄي ڪليسيا‬ ‫ء‬ ‫اچي وڃن تہ اا اھي نہ چوندا تہ اوھين چريو آھيو؟‬ ‫‪24‬پر جيڪڏھن سڀيئي پيشنگوئي ڪن ٿا ۽ ڪوبہ ايمان نہ آڻيندڙ يا ڪو اڻ پڙھيل اچي ٿو‪ ،‬تہ ھو سڀني کي مڃيو وڃي ٿو‪ ،‬تہ ھو سڀني‬ ‫تي انصاف ٿو ڪري‪.‬‬ ‫پوُ ھو منھن تي ڪري خدا جي عبادت ڪندو ۽ ٻڌايو ته خدا توھان ۾ سچائي سان آھي‪.‬‬ ‫‪25‬اھڙي ءُ طرح ھن جي دل جا راز ظاھر ٿيا ‪.‬۽ ء‬ ‫‪26‬پوُ ڀائرو ڪيئن آھي؟ جڏھن توھان گڏ ٿيندا آھيو‪ ،‬توھان مان ھر ھڪ وٽ زبور آھي‪ ،‬ھڪ نظريو آھي‪ ،‬ھڪ زبان آھي‪ ،‬ھڪ وحي‬ ‫ء‬ ‫لُ ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫آھي‪ ،‬ھڪ تعبير آھي ‪.‬سڀني شين کي سڌارڻ ء‬ ‫‪27‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو اڻڄاتل ٻولي ءُ ۾ ڳالھائي تہ اھا ٻہ يا وڌ ۾ وڌ ٽي‪ ،‬۽ اھا ڳالھہ ضرور ‪.‬۽ ھڪ تعبير ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬پر جيڪڏھن ڪو ترجمو ڪندڙ نہ ھجي تہ ڪليسيا ۾ خاموش رھي ‪.‬۽ کيس پاڻ سان ۽ خدا سان ڳالھائڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪29‬نبين کي ٻه يا ٽي ڳالھائڻ ڏيو ۽ ٻيو فيصلو ڪن‪.‬‬ ‫⁠جو ھن کي ڪوبہ ماڻھو نہ ٿو‬

‫‪153‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫‪30‬جيڪڏھن ڪنھن ٻئي کي ڪا ڳالھہ ظاھر ڪئي وڃي جيڪا ڀرسان ويٺي آھي‪ ،‬تہ پھرين کي خاموش رھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪31‬االُ ⁠جو اوھين سڀيئي ھڪ ھڪ ڪري اڳڪٿي ڪريو‪ ،‬تہ جيئن سڀيئي سکن ۽ سڀني کي دلداري ملي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪32‬۽ نبين جا روح نبين جي تابع آھن‪.‬‬ ‫‪33‬االُ ⁠جو خدا مونجھاري جو خالق نہ آھي‪ ،‬پر امن جو مالڪ آھي‪ ،‬جيئن سڀني بزرگن جي ڪليسيائن ۾ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫االُ ⁠جو انھن کي ڳالھائڻ جي اجازت نہ آھي ‪.‬پر انھن کي حڪم ڏنو ويو آھي ته‬ ‫ڏيو‪،‬‬ ‫رھڻ‬ ‫خاموش‬ ‫۾‬ ‫چرچن‬ ‫کي‬ ‫عورتن‬ ‫‪34‬پنھنجن‬ ‫ء‬ ‫فرمانبردار رھن‪ ،‬جيئن قانون پڻ چوي ٿو‪.‬‬ ‫‪35‬۽ جيڪڏھن انھن کي ڪا ڳالھہ سکڻ گھرجي‪ ،‬گھر ۾ پنھنجن مڙسن کان پڇڻ گھرجي‪ ،‬االُ ⁠جو عورتن لُ ڪليسيا ۾ ڳالھائڻ شرم‬ ‫جي ڳالھھ آھي‪.‬‬ ‫‪36‬اا؟ اا توھان مان خدا جو ڪلم نڪتو آھي؟ يا اھو صرف توھان وٽ آيو آھي؟‬ ‫‪37‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو پاڻ کي نبي يا روحاني سمجھي ٿو‪ ،‬تہ اھو تسليم ڪري تہ جيڪي شيون آ ءُ اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬سي خداوند جا‬ ‫حڪم آھن‪.‬‬ ‫‪38‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو بي ⁠خبر ھجي تہ کيس بي ⁠خبر رھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪39‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬پيشنگوئي ڪرڻ جي للچ ڪريو ۽ زبانن سان ڳالھائڻ کان منع ڪريو‪.‬‬ ‫‪40‬سڀ شيون چڱي ءُ طرح ۽ ترتيب سان ٿين‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪1‬ان کان علوه‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬مان اوھان کي خوشخبري ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيڪا مون اوھان کي ٻڌائي‪ ،‬جيڪا اوھان کي ملي آھي ۽ جنھن تي اوھين‬ ‫بيٺا آھيو‪.‬‬ ‫‪2‬جنھن جي وسيلي اوھين بہ بچيل آھيو‪ ،‬جيڪڏھن اوھين انھن ڳالھين کي ياد ڪندا رھو‪ ،‬جيڪي مون اوھان کي ٻڌايون آھن‪ ،‬جيستائين‬ ‫اوھين بيڪار ايمان نہ آڻيو‪.‬‬ ‫لُ صحيفن جي مطابق‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو مون سڀ کان پھريائين اوھان کي اھو ڏنو‪ ،‬جيڪو مون کي مليو‪ ،‬اھو ڪيئن مسيح اسان جي گناھن ء‬ ‫ء‬ ‫مري ويو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اھو ته کيس دفن ڪيو ويو‪ ،‬۽ اھو ٽيون ڏينھن وري جيئرو ٿي اٿيو صحيفن جي مطابق‪:‬‬ ‫‪5‬۽ اھو ڪيفاس کي ڏٺو ويو‪ ،‬پوُ ٻارھن مان‪.‬‬ ‫‪6‬ان کان پوُ‪ ،‬ھن کي ھڪ ڀيرو پنج سؤ کان مٿي ڀائرن مان ڏٺو ويو ‪.‬جن مان وڏو حصو ھن وقت تائين باقي رھي ٿو‪ ،‬پر ڪي ننڊ ۾‬ ‫پئجي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪.‬پوُ سڀني رسولن مان‪.‬‬ ‫‪7‬ان کان پوُ‪ ،‬ھن جيمس کي ڏٺو ويو ء‬ ‫‪8‬۽ سڀ کان آخر ۾ اھو مون کي پڻ ڏٺو ويو‪ ،‬جيئن ھڪڙي وقت تي پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو مون خدا جي ڪليسيا کي ستايو‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو آ ءُ انھن رسولن ۾ سڀني کان ننڍو آھيان‪ ،‬جيڪو رسول سڏائڻ جي لئق نہ آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پر آ ءُ جيڪو آھيان سو خدا جي فضل سان آھيان‪ ،‬۽ سندس فضل جيڪو مون تي ڪيو ويو سو اجايو نه ويو ‪.‬پر مون انھن سڀني کان‬ ‫وڌيڪ محنت ڪئي‪ ،‬پر مون نه‪ ،‬پر خدا جو فضل جيڪو مون سان گڏ ھو‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري آ ءُ ھجان يا اءھي‪ ،‬اسان انھي ءُ جي ئي تبليغ ڪريون ٿا ۽ اوھان ايمان آندو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬ھاڻي جيڪڏھن تبليغ ڪئي پئي وڃي تہ مسيح مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو‪ ،‬تہ اوھان مان ڪي ڪيئن ٿا چون تہ مئلن جو وري جيئرو ٿي‬ ‫اٿڻ ئي ڪونھي؟‬ ‫پوُ مسيح جيئرو نہ ٿيو آھي اا؟‬ ‫‪13‬پر جيڪڏھن مئلن کي جيئرو نہ ڪيو وڃي تہ ء‬ ‫پوُ اسان جي تبليغ اجائي آھي ۽ اوھان جو ايمان بہ اجايو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪڏھن مسيح جيئرو نہ ٿيو تہ ء‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو اسان خدا جي شاھدي ڏني آھي تہ ھن مسيح کي جيئرو ڪيو‪ ،‬جنھن کي‬ ‫‪15‬ھائو‪ ،‬۽ اسان کي خدا جا ڪوڙا شاھد مليا آھن‬ ‫ء‬ ‫ھن جيئرو نہ ڪيو‪ ،‬جيڪڏھن ائين آھي تہ مئل جيئرا نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫پوُ مسيح بہ نہ جياريو ويو‪.‬‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو جيڪڏھن مئل جيئرا نہ آھن تہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن مسيح جيئرو نه ڪيو ويو‪ ،‬تنھنجو ايمان اجايو آھي ‪.‬توھان اڃا تائين پنھنجن گناھن ۾ آھيو‪.‬‬ ‫‪18‬پوُ جيڪي مسيح ۾ سمايل آھن سي بہ ناس ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوُ اسين سڀ ماڻھو سڀ کان وڌيڪ بدبخت آھيون‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪڏھن اسان کي رڳو ھن زندگي ءُ ۾ ئي مسيح ۾ اميد آھي‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪20‬پر ھاڻي مسيح مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آھي ۽ انھن جو پھريون ميوو ٿيو آھي جيڪي سڙي ويا‪.‬‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو جيئن ماڻھو ءُ جي وسيلي موت آيو‪ ،‬تيئن ماڻھو ءُ جي وسيلي مئلن جو جيئرو ٿيڻ پڻ آيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬جيئن آدم ۾ سڀ مري ويندا‪ ،‬تيئن مسيح ۾ سڀ جيئرا ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫پوُ اھي جيڪي مسيح جي اچڻ تي آھن‪.‬‬ ‫‪23‬پر ھر ماڻھو پنھنجي ترتيب ۾ ‪:‬مسيح پھريون ميوو ‪.‬ان کان ء‬ ‫‪24‬پوُ پڄاڻي ايندي‪ ،‬جڏھن ھو بادشاھت خدا جي حوالي ڪندو‪ ،‬يعني پي ءُ کي ‪.‬جڏھن ھو سڀ حڪمران ۽ سڀ اختيار ۽ طاقت ختم‬ ‫ء‬ ‫ڪري اڏيندو‪.‬‬ ‫‪25‬االُ ⁠جو ھن کي راڄ ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيستائين ھو سڀني دشمنن کي پنھنجي پيرن ھيٺان نہ ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬آخري دشمن جيڪو ناس ٿيندو اھو موت آھي‪.‬‬ ‫‪27‬االُ ⁠جو ھن سڀ شيون پنھنجي پيرن ھيٺان ڪري اڏيون آھن ‪.‬پر جڏھن ھو چوي ٿو ته سڀ شيون ھن جي ھيٺان رکيل آھن‪ ،‬اھو‬ ‫ء‬ ‫ظاھر ٿئي ٿو ته ھو ان کان سواُ آھي‪ ،‬جنھن سڀ شيون ھن جي ھيٺان ڪيون آھن‪.‬‬

‫‪154‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫‪28‬۽ جڏھن سڀ شيون ھن جي تابع ٿي وينديون‪ ،‬تڏھن فرزند پاڻ کي سندس تابع ڪندو‪ ،‬جيڪو سڀ شيون پنھنجي ھيٺان رکي ٿو‪ ،‬انھي ءُ‬ ‫لُ تہ خدا سڀني ۾ سڀ ڪجھ ھجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ بپتسما او ٿا وٺن؟‬ ‫مئلن‬ ‫اھي‬ ‫پوُ‬ ‫آھن؟‬ ‫وٺندا‬ ‫بپتسما‬ ‫لُ‬ ‫مئلن‬ ‫جيڪي‬ ‫ڪندا‬ ‫اا‬ ‫اھي‬ ‫تہ‬ ‫ٿين‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫ئي‬ ‫جيئرا‬ ‫مئل‬ ‫‪29‬جيڪڏھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ او اسين ھر ڪلڪ خطري ۾ رکون؟‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪ ،‬آ ءُ روز مرندو آھيان‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫جيڪا‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڪريان‬ ‫‪31‬آ ءُ اوھان جي انھي ءُ خوشي ءُ جو مظاھرو‬ ‫ي‬ ‫پوُ مون کي ڪھڙو فائدو‪ ،‬جيڪڏھن مئل جيئرا‬ ‫‪32‬جيڪڏھن آ ءُ اءفسس ۾ جانورن سان ماڻھن جي جھڙي ءُ طرح وڙھي چڪو آھيان‪ ،‬تہ ء‬ ‫لُ اسين مرنداسين‪.‬‬ ‫نہ ٿين؟ اچو ته کائون ۽ پيئون؛ سڀاڻي ء‬ ‫‪33‬ٺڳي نه ڪريو ‪:‬بڇڙا ڪميونيڪيشن سٺي اخلق کي خراب ڪن ٿا‪.‬‬ ‫لُ ھي ڳالھايان ٿو‪.‬‬ ‫جاڳاُ‪ ،‬۽ گناھ نه ڪر‬ ‫لُ‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو ڪجھھ کي خدا جي ڄاڻ نہ آھي ‪:‬مان توھان جي شرمساري ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪34‬سچائي ءُ ء‬ ‫‪35‬پر ڪو ماڻھو چوندو تہ مئل ڪيئن جيئرا ٿيندا آھن؟ ۽ اھي ڪھڙي جسم سان ايندا آھن؟‬ ‫‪36‬اي بيوقوف‪ ،‬جيڪو پوکيو سو جيئرو نه ٿيندو‪ ،‬جيستائين اھو مري وڃي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ جيڪو تون پوکين ٿو سو پوکين ٿو اھو جسم نه آھي جيڪو ھوندو‪ ،‬پر ننگا اناج‪ ،‬اھو ممڪن آھي ڪڻڪ جو‪ ،‬يا ڪنھن ٻئي اناج‬ ‫جو‪.‬‬ ‫‪38‬پر خدا ان کي ھڪڙو جسم ڏئي ٿو جيئن ھن کي وڻيو آھي‪ ،‬۽ ھر ٻج کي پنھنجو پنھنجو جسم‪.‬‬ ‫‪39‬سڀني جو گوشت ھڪڙو ئي نہ آھي‪ ،‬پر ماڻھن جو گوشت ھڪڙو قسم آھي‪ ،‬جانورن جو گوشت ٻيو‪ ،‬مڇين جو ٻيو ۽ پکين جو گوشت‬ ‫ٻيو آھي‪.‬‬ ‫‪40‬آسماني جسم به آھن ۽ زميني جسم به آھن‪ ،‬پر آسماني جسم جو شان ھڪڙو آھي ۽ زميني جو جلوو ٻيو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو ھڪڙو تارو ٻئي تاري کان مختلف آھي‪.‬‬ ‫‪41‬سج جو جلوو ھڪڙو آھي‪ ،‬چنڊ جو جلوو ٻيو‪ ،‬۽ تارن جو جلوو ٻيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪42‬ائين ئي آھي مئلن جو وري جيئرو ٿيڻ ‪.‬اھو فساد ۾ پوکيو ويو آھي ‪.‬ان کي اڀاريو آھي ‪incorruption‬۾‪:‬‬ ‫‪43‬اھو بي عزتي ۾ پوکيو ويو آھي ‪.‬اھو جلل ۾ اٿاريو ويندو آھي ‪:‬اھو ڪمزوري ءُ ۾ پوکيو ويندو آھي ‪.‬اھو طاقت ۾ وڌايو ويو آھي‪:‬‬ ‫‪44‬اھو ھڪڙو فطري جسم آھي ‪.‬اھو ھڪ روحاني جسم بلند ڪيو ويو آھي ‪.‬اتي ھڪ فطري جسم آھي‪ ،‬۽ اتي ھڪ روحاني جسم آھي‪.‬‬ ‫‪45‬۽ ائين ئي لکيل آھي تہ ”پھريون ماڻھو آدم کي جيئرو روح بڻايو ويو ‪.‬آخري آدم کي جلدي روح بڻايو ويو‪.‬‬ ‫‪46‬جيتوڻيڪ اھو پھريون نہ ھو جيڪو روحاني آھي‪ ،‬پر اھو آھي جيڪو فطري آھي ‪.‬۽ بعد ۾ جيڪو روحاني آھي‪.‬‬ ‫‪47‬پھريون ماڻھو زمين مان آھي‪ ،‬زميني ‪:‬ٻيو ماڻھو آسمان مان خداوند آھي‪.‬‬ ‫‪48‬جھڙي ءُ طرح زمين وارا آھن‪ ،‬تيئن اھي بہ آھن جيڪي زمين وارا آھن‪ ،‬۽ جيئن آسماني آھن‪ ،‬تيئن اھي بہ آسماني آھن‪.‬‬ ‫‪49‬۽ جيئن اسان زمين جي تصوير کي جنم ڏنو آھي‪ ،‬اسان پڻ آسماني تصوير کي کڻنداسين‪.‬‬ ‫‪50‬ھاڻي آ ءُ چوان ٿو‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬گوشت ۽ رت خدا جي بادشاھت جا وارث ٿي نہ سگھندا ‪.‬نه ئي ڪرپشن جي ورثي ۾ ڪرپشن آھي‪.‬‬ ‫‪51‬ڏس‪ ،‬آ ءُ تو کي ھڪڙو راز ڏيکاريان ٿو ‪.‬اسان سڀ ننڊ نه ڪنداسين‪ ،‬پر اسان سڀ بدلجي وينداسين‪،‬‬ ‫‪:‬االُ ⁠جو صور وڄندو‪ ،‬۽ مئل جيئرا ٿي اٿاريا ويندا‪ ،‬۽ اسين بدلجي‬ ‫‪52‬ھڪڙي گھڙي ءُ ۾‪ ،‬اکين جي چمڪ ۾‪ ،‬آخري صور ۾‬ ‫ء‬ ‫وينداسين‪.‬‬ ‫‪53‬االُ ⁠جو ھن فاسد کي لزمي طور تي فاني کي ڍڪڻ گھرجي‪ ،‬۽ ھن فاني کي بقا ءُ کي ڍڪڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪54‬تنھنڪري جڏھن ھي فاسد ناپاڪي ءُ کي ڍڪيندو ۽ ھي فاني ابديت کي پھريندو‪ ،‬تڏھن اھا ڳالھہ پوري ٿيندي جيڪا لکيل آھي تہ ”موت‬ ‫فتح ۾ نگلجي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪55‬اي موت‪ ،‬تنھنجو ڏنگ ڪٿي آھي؟ اي قبر‪ ،‬تنھنجي فتح ڪٿي آھي؟‬ ‫‪56‬موت جو ڏنگ گناھه آھي ‪.‬۽ گناھه جي طاقت قانون آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي فتح ڏني‪.‬‬ ‫‪57‬پر خدا جو شڪر آھي‪ ،‬جنھن اسان کي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫االُ ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ اوھان جي‬ ‫‪58‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬اوھين ثابت قدم رھو‪ ،‬ھميشه خداوند جي ڪم ۾ مشغول رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫محنت خداوند ۾ اجائي نہ آھي‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫لُ گڏ ڪرڻ بابت‪ ،‬جيئن مون گلتيہ جي ڪليسيائن کي حڪم ڏنو آھي‪ ،‬تيئن اوھين بہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪1‬ھاڻي ايمان وارن ء‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڪيو‬ ‫خوشحال‬ ‫کيس‬ ‫خدا‬ ‫جيئن‬ ‫رکي‪،‬‬ ‫ذخيرو‬ ‫ڀرسان‬ ‫پنھنجي‬ ‫ڪو‬ ‫ھر‬ ‫مان‬ ‫اوھان‬ ‫تي‬ ‫ڏينھن‬ ‫‪2‬ھفتي جي پھرين‬ ‫لُ تہ جڏھن آ ءُ‬ ‫ء ء‬ ‫اچان تہ ڪوبہ ميڙ نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن آ ءُ ايندس‪ ،‬جن کي توھان پنھنجي خطن ۾ قبول ڪندا‪ ،‬تن کي آ ءُ موڪليندس تہ توھان جي آزادي ءُ کي يروشلم ڏانھن آڻين‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جيڪڏھن اھو مناسب آھي تہ آ ءُ بہ ھلن تہ اھي مون سان گڏ ھلندا‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو آ ءُ مڪدونيا مان لنگھي رھيو آھيان‪.‬‬ ‫‪5‬ھاڻي آ ءُ اوھان وٽ ايندس‪ ،‬جڏھن مڪدونيا مان لنگھي ويندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اوھين مون کي پنھنجي سفر تي وٺي اچو‪ ،‬جتي بہ وڃان‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ٿي سگھي ٿو تہ آ ءُ اوھان سان گڏ رھندس‪ ،‬ھائو ۽ سيارو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو ھاڻي مان توھان کي رستي ۾ نه ڏسندس ‪.‬پر مون کي يقين آھي ته توھان سان گڏ ڪجھه وقت رھي‪ ،‬جيڪڏھن رب اجازت‬ ‫ء‬ ‫ڏئي‪.‬‬ ‫‪8‬پر آ ءُ پينتيڪوست تائين اءفسس ۾ رھندس‪.‬‬ ‫لُ ھڪڙو وڏو ۽ اثرائتو دروازو کوليو ويو آھي‪ ،‬۽ اتي ڪيترائي مخالف آھن‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ھاڻي جيڪڏھن تيمٿيس اچي تہ ڏس تہ ھو بي ⁠خوفي ءُ سان اوھان سان گڏ رھي‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو ھو خداوند جو ڪم ڪري ٿو‪ ،‬جيئن آ ءُ‬ ‫ء‬ ‫ڪريان ٿو‪.‬‬

‫‪155‬‬

‫‪1‬ڪرنٿين‬

‫االُ ⁠جو آ ءُ کيس‬ ‫لُ تہ ھو مون وٽ اچي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري ڪوبہ ماڻھو ھن کي حقير نہ سمجھي‪ ،‬پر کيس سلمتي ءُ سان ھليو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ڀائرن سان گڏ ڳوليان ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬جيئن اسان جي ڀا ءُ اپلوس کي ھٿ آيو‪ ،‬تنھنڪري مون ڏاڍي گھري ھئي تہ ھو اوھان وٽ ڀائرن سان گڏ اچي‪ ،‬پر ھن جي ھن وقت اچڻ‬ ‫جي ڪابہ مرضي نہ ھئي ‪.‬پر ھو ايندو جڏھن کيس مناسب وقت ملندو‪.‬‬ ‫‪13‬اوھين جاڳندا رھو‪ ،‬ايمان تي قائم رھو‪ ،‬ماڻھن وانگر اڏي ڏيو‪ ،‬مضبوط ٿيو‪.‬‬ ‫‪14‬پنھنجو سڀ ڪم خيرات سان ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪15‬آ ءُ اوھان کي منٿ ٿو ڪريان‪ ،‬ڀائرو‪( ،‬اوھين ستيفناس جي گھر کي ڄاڻو ٿا تہ اھو اخيا جو پھريون ميوو آھي‪ ،‬۽ ھنن پاڻ کي خدا جي‬ ‫خدمت ۾ مشغول ڪيو آھي)‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھين پاڻ کي اھڙن ۽ ھر ڪنھن جي حوالي ڪريو‪ ،‬جيڪو اسان جي مدد ڪري ٿو ۽ محنت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬انھي ءُ ء‬ ‫االُ ⁠جو جيڪي اوھان جي گھٽتائي ءُ ۾ ھئا‪ ،‬تن پوري ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪17‬مان اسٽيفناس‪ ،‬فارٽوناتس ۽ اچائيڪس جي اچڻ تي خوش آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬االُ ⁠جو انھن منھنجي ۽ توھان جي روح کي تازگي ڏني آھي‪ ،‬تنھنڪري اوھين انھن کي مڃو جيڪي اھڙا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬ايشيا جون ڪليسيائون اوھان کي سلم پيش ڪن ٿيون ‪.‬اڪيليا ۽ پرسڪل اوھان کي خداوند ۾ سلم پيش ڪن ٿا‪ ،‬انھي ءُ ڪليسيا سان‪،‬‬ ‫جيڪا سندن گھر ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪20‬سڀئي ڀائر توھان کي سلم ٿا ڏين ‪.‬ھڪ ٻئي کي پاڪ چمي سان سلم ڪريو‪.‬‬ ‫‪21‬مون کي پولس پنھنجي ھٿ سان سلم ڪيو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح سان پيار نہ ٿو ڪري تہ اھو عنايتما مارانٿا ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪22‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان تي ھجي‪.‬‬ ‫‪23‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح سان گڏ ھجي ‪.‬آمين( ‪.‬ڪرنٿين کي پھريون خط فلپي مان اسٽيفناس ۽ فارچونيٽس ۽‬ ‫سان‬ ‫سڀني‬ ‫اوھان‬ ‫‪24‬منھنجو پيار‬ ‫ي‬ ‫اچائيڪس ۽ ٽموٿيئس لکيو ويو ھو)‪.‬‬

‫‪156‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جو رسول آھي ۽ اسان جي ڀا ءُ تيمٿيس جي طرفان ڪرنٿس ۾ خدا جي ڪليسيا ڏانھن‪،‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جيڪو خدا جي مرضي ءُ سان‬ ‫ي‬ ‫جيڪي سڄي اخيا ۾ آھن تن سڀني ايمان وارن ڏانھن آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪2‬شل اوھان تي اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جو پي ءُ‪ ،‬رحم جو پي ءُ ۽ ھر طرح جي تسلي جو خدا آھي‪.‬‬ ‫‪3‬سبڪت آھي خدا جي‪ ،‬جيڪو اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اسين انھن کي تسلي ڏئي سگھون‪ ،‬جيڪي ڪنھن مصيبت ۾ آھن‪،‬‬ ‫‪4‬جيڪو اسان جي سڀني مصيبتن ۾ اسان کي تسلي ڏئي ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫انھي ءُ تسلي سان جنھن سان اسين پاڻ کي خدا جي طرفان تسلي ملي ٿي‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو جيئن مسيح جا ڏک اسان ۾ گھڻا آھن‪ ،‬تيئن اسان جي تسلي بہ مسيح جي وسيلي گھڻي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ آھي‪ ،‬جيڪو اثرائتو آھي انھن ئي ڏکن جي سھڻ ۾‪،‬‬ ‫اوٽڪاري‬ ‫۽‬ ‫تسلي‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫اھو‬ ‫ٿي‪،‬‬ ‫ٿئي‬ ‫تڪليف‬ ‫کي‬ ‫اسان‬ ‫جيڪڏھن‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ء‬ ‫لُ آھي‪.‬‬ ‫جيڪي اسين پڻ سھون ٿا‪ ،‬يا جيڪڏھن اسان کي تسلي ملي ٿي‪ ،‬اھو اوھان جي تسلي ۽ اوٽڪاري ء‬ ‫االُ ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ جيئن اوھين ڏکن ۾ شريڪ آھيو‪ ،‬تيئن اوھان کي تسلي پڻ ملندي‪.‬‬ ‫لُ پڪي اميد آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬۽ اسان کي اوھان ء‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو اسين ائين نہ ٿا چاھيون‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬اا اوھين اسان جي مصيبت کان بي خبر آھيو‪ ،‬جيڪا ايشيا ۾ اسان تي آئي‪ ،‬جو اسان کي‬ ‫ء‬ ‫ايتري قدر دٻايو ويو ھو جو اسان جي زندگي ءُ کان بہ نااميد ٿي وياسين‪.‬‬ ‫لُ تہ پاڻ تي ڀروسو نہ رکون‪ ،‬پر خدا تي جيڪو مئلن کي جياري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬پر اسان جي پاڻ ۾ موت جي سزا ھئي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪10‬جنھن اسان کي ايڏي وڏي موت کان اوٽڪارو ڏنو ۽ اوٽڪارو ڏئي ٿو‪ ،‬جنھن تي اسان کي ڀروسو آھي ته ھو اڃا تائين اسان کي‬ ‫بچائيندو‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫لُ جيڪي گھڻن ماڻھن جي معرفت اسان کي مليل آھن‪ ،‬تن ء‬ ‫لُ تہ انھي ءُ نعمت ء‬ ‫لُ دعا گھرو ٿا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪11‬اوھين بہ گڏجي اسان جي ء‬ ‫ڪيترائي اسان جي طرفان شڪرگذاري ڪن‪.‬‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو اسان جي خوشي ءُ جي ڳالھہ اھا آھي‪ ،‬جو اسان جي ضمير جي شاھدي آھي تہ اسان جسماني ڏاھپ سان نہ‪ ،‬پر سادگي ءُ ۽‬ ‫ء‬ ‫دينداري ءُ سان سچائي ءُ سان‪ ،‬پر خدا جي فضل سان دنيا ۾ ۽ اوھان سان وڌيڪ گھڻيون ڳالھيون ڪيون‪.‬‬ ‫سواُ انھي ءُ جي جيڪي اوھين پڙھو يا مڃيو ‪.‬۽ مون کي يقين آھي ته توھان‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو اسين اوھان ڏانھن ٻيو ڪجھہ نہ ٿا لکون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آخر تائين تسليم ڪندا‪.‬‬ ‫‪14‬جھڙي ءُ طرح اوھان اسان کي جزوي طور تسليم ڪيو آھي تہ اسين اوھان جا خوشي ءُ وارا آھيون‪ ،‬جھڙي ءُ طرح اوھين بہ خداوند‬ ‫عيسي جي ڏينھن اسان جا آھيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اوھان کي ٻيو فائدو ٿئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ انھي ءُ ڀروسي جي ڪري مون اڳي اوھان وٽ اچڻ جو ارادو ڪيو ھو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪16‬۽ اوھان مان مڪدونيا ڏانھن لنگھيو‪ ،‬۽ مڪدونيا مان وري اوھان وٽ پھچان‪ ،‬۽ اوھان کي يھوديہ ڏانھن منھنجي رستي تي آندو وڃي‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جڏھن مون کي اھڙي ءُ طرح سمجھيو ويو‪ ،‬تڏھن مون روشني ءُ جو استعمال ڪيو؟ يا جن شين جو آئون ارادو ڪريان ٿو‪،‬‬ ‫اا مان جسم جي مطابق ارادو ڪريان ٿو‪ ،‬ته مون سان گڏ ھا‪ ،‬۽ نه‪ ،‬نه ھجڻ گھرجي؟‬ ‫لُ اسان جو ڪلم ھو ۽ نه ھو‪.‬‬ ‫‪18‬پر جيئن خدا سچو آھي‪ ،‬تنھن ء‬ ‫عيسي مسيح‪ ،‬جنھن جي منادي اوھان ۾ اسان جي‪ ،‬مون‪ ،‬سلوانس ۽ تيمٿيئس بہ ڪئي ھئي‪ ،‬تنھن ۾ ھو ۽ نہ‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو خدا جو فرزند‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھو‪ ،‬پر ھن ۾ ھو ھو‪.‬‬ ‫لُ اسان جي طرفان‪.‬‬ ‫لُ تہ خدا جي جلوي ء‬ ‫ھاُ ۽ مٿس آمين‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو خدا جا سڀ واعدا ھن ۾ آھن‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ھاڻي اھو آھي جيڪو اسان کي اوھان سان گڏ مسيح ۾ قائم ڪري ٿو‪ ،‬۽ اسان کي مسح ڪيو آھي‪ ،‬اھو خدا آھي‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن اسان تي ءمھر به لڳائي آھي‪ ،‬۽ اسان جي دلين ۾ پاڪ روح ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪23‬ان کان سواُ‪ ،‬آُ پنھنجي روح تي رڪارڊ لُ خدا کي سڏيندو آھي‪ ،‬جيڪو توھان کي بچائڻ لُ اڃا تائين ڪرنٿس ڏانھن نه آيو آھيان‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين ايمان جي‬ ‫لُ نہ آھي جو اسان کي اوھان جي ايمان تي غالب آھي‪ ،‬پر اوھان جي خوشي ءُ جا مددگار آھيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬انھي ءُ ء‬ ‫ڪري ئي قائم آھيو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬پر مون پاڻ سان اھو عزم ڪيو ھو تہ آ ءُ وري اوھان وٽ سختي ءُ ۾ نہ ايندس‪.‬‬ ‫پوُ اھو ڪير آھي جيڪو مون کي خوش ڪري‪ ،‬پر اھو ئي آھي جيڪو مون کي‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ اوھان کي غمگين ڪريان تہ ء‬ ‫ء‬ ‫غمگين ڪري؟‬ ‫‪3‬۽ اھو ئي مون اوھان ڏانھن لکيو آھي‪ ،‬متان جڏھن آ ءُ آيو آھيان‪ ،‬تڏھن مون کي انھن کان غمگين نہ ٿئي جن تي مون کي خوشي ٿيڻ‬ ‫گھرجي ‪.‬توھان سڀني تي اعتماد آھي‪ ،‬ته منھنجي خوشي توھان سڀني جي خوشي آھي‪.‬‬ ‫لُ نه ته توھان کي غمگين ٿيڻ گھرجي‪ ،‬پر‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو مون ڏاڍي ڏک ۽ دل جي ڏک مان اوھان ڏانھن ڳوڙھا ڳاڙيندي لکيو آھي ‪.‬ان ء‬ ‫ء‬ ‫لُ ته توھان ڄاڻو ته اھا محبت جيڪا مون کي توھان سان تمام گھڻي آھي‪.‬‬ ‫انھي ء‬ ‫لُ تہ آ ءُ اوھان سڀني تي وڌيڪ‬ ‫‪5‬پر جيڪڏھن ڪنھن کي ڏک ٿيو آھي‪ ،‬تنھن مون کي غمگين نہ ڪيو آھي‪ ،‬پر جزوي طور تي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫تڪليف نہ ڪريان‪.‬‬ ‫لُ ھي ءُ سزا ڪافي آھي‪ ،‬جيڪا گھڻن ماڻھن کي ملي‪.‬‬ ‫‪6‬اھڙي ءُ ماڻھو ءُ ء‬

‫‪157‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫‪7‬انھي ءُ جي ابتڙ اوھان کي گھرجي تہ کيس معاف ڪريو ۽ کيس تسلي ڏيو‪ ،‬متان اھڙو ماڻھو تمام گھڻي ڏک ۾ ٻڏي وڃي‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري آ ءُ اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ اوھين ھن سان پنھنجي محبت جي تصديق ڪريو‪.‬‬ ‫لُ لکيو آھي تہ آ ءُ اوھان جو ثبوت ڄاڻان‪ ،‬تہ اوھين ھر ڳالھہ ۾ فرمانبردار آھيو يا نہ‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو مون اھو بہ انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫شيُ بخشي آھي‪ ،‬جنھن‬ ‫االُ ⁠جو جيڪڏھن مون ڪا‬ ‫شيُ بخشي رھيا آھيو‪ ،‬تنھن کي آ ءُ بہ معاف ڪريان ٿو‪،‬‬ ‫‪10‬جنھن کي توھان ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫کي مون معاف ڪئي آھي‪ ،‬تنھن کي اوھان جي خاطر مون مسيح جي ڪري معاف ڪيو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اسين سندس چالبازين کان بي خبر نہ آھيون‪.‬‬ ‫‪11‬متان شيطان اسان مان فائدو وٺي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ان کان سواُ‪ ،‬جڏھن آُ مسيح جي خوشخبري ٻڌائڻ لُ تروآس ۾ آيو‪ ،‬۽ مون لُ ھڪڙو دروازو کوليو ويو خداوند جو‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو مون کي پنھنجو ڀا ءُ طيطس ڪونھي مليو‪ ،‬پر انھن کان موڪلئي آ ءُ اتان مڪدونيا ڏانھن‬ ‫‪13‬مون کي دل ۾ آرام ڪونھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھليو ويس‪.‬‬ ‫‪14‬ھاڻي خدا جو شڪر آھي‪ ،‬جيڪو ھميشہ اسان کي مسيح ۾ فتح ڪرڻ جو سبب بڻائيندو آھي‪ ،‬۽ پنھنجي علم جي خوشبو اسان کي ھر‬ ‫ھنڌ ظاھر ڪري ٿو‪.‬‬ ‫خوشبوُ آھيون‪ ،‬انھن ۾ جيڪي بچيل آھن ۽ انھن ۾ جيڪي برباد ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬االُ ⁠جو اسين خدا جي واسطي مسيح جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ اسين موت جي خوشبو آھيون؛ ۽ ٻئي کي زندگي ءُ جو ذائقو ‪.‬۽ ڪير انھن شين لُ ڪافي آھي؟‬ ‫‪16‬جنھن ء‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو اسين ايترا تہ نہ آھيون‪ ،‬جيڪي خدا جي ڪلم کي خراب ڪن ٿا‪ ،‬پر سچائي ءُ جي ڪري‪ ،‬خدا جي نظر ۾ مسيح جي نالي‬ ‫ء‬ ‫سان ڳالھيون ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬اا اسين وري پنھنجي تعريف ڪرڻ شروع ڪريون ٿا؟ يا اسان کي‪ ،‬ٻين وانگر‪ ،‬توھان جي تعريف جا خط‪ ،‬يا توھان جي طرفان‬ ‫تعريف جي خطن جي ضرورت آھي؟‬ ‫‪2‬اوھين اسان جا خط آھيو‪ ،‬جيڪي اسان جي دلين ۾ لکيل آھن‪ ،‬جيڪي سڀني ماڻھن کي سڃاتل ۽ پڙھيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬انھي ءُ ڪري جو اوھان کي ظاھر طور مسيح جو خط آھي‪ ،‬جيڪو اسان جي خدمت ۾ آھي‪ ،‬جيڪو مس سان نہ‪ ،‬پر جيئري خدا جي‬ ‫روح سان لکيل آھي ‪.‬پٿر جي ٽيبلن ۾ نه‪ ،‬پر دل جي گوشت واري جدولن ۾‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اسان کي مسيح جي وسيلي خدا جي وارڊ تي اھو ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫شيُ کي پنھنجو پاڻ سمجھون ‪.‬پر اسان جي ڪافي خدا جي طرفان آھي‪.‬‬ ‫لُ ڪافي آھيون‪ ،‬ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ائين نہ آھي تہ اسين پاڻ ء‬ ‫‪6‬جنھن اسان کي نئين عھد نامي جا قابل وزير پڻ بڻايو آھي ‪.‬خط مان نه‪ ،‬پر روح جي‪ ،‬ااڪاڻ ته خط ماري ٿو‪ ،‬پر روح زندگي ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬پر جيڪڏھن موت جي خدمت‪ ،‬لکيل ۽ پٿرن ۾ پکڙيل‪ ،‬شاندار ھجي‪ ،‬تہ جيئن بني اسرائيل‬ ‫لُ ثابت قدمي ءُ‬ ‫موسي جي منھن جي جلوي ء‬ ‫ي‬ ‫سان ڏسي نه سگھن ‪.‬ڪھڙي شان کي ختم ڪرڻو ھو‪:‬‬ ‫بجاُ شاندار ڪيئن نه ٿيندي؟‬ ‫‪8‬روح جي خدمت‬ ‫ء‬ ‫پوُ سچائي ءُ جي خدمت جلوو ءُ جي لحاظ کان گھڻو وڌيڪ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو جيڪڏھن ڏوھاري جي خدمت جلوي واري آھي‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو جنھن کي جلوو ڪيو ويو ھو‪ ،‬تنھن کي بہ انھي ءُ لحاظ کان ڪوبہ جلوو ڪونھي‪ ،‬انھي ءُ جلوي جي ڪري جيڪو شاندار‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اھو جلوي وارو ھو جيڪو ختم ٿي ويو آھي‪ ،‬تہ انھي ءُ کان بہ وڌيڪ جلوي وارو آھي جيڪو باقي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬پوُ جڏھن اسان کي اھڙي اميد آھي‪ ،‬تڏھن اسان وڏي سادگي ءُ سان ڳالھايو ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫موسي وانگر نه‪ ،‬جنھن پنھنجي منھن تي پردو وجھي اڏيو‪ ،‬جو بني اسرائيل ثابت قدمي ءُ سان نه ڏسي سگھيا ته ان جي پڄاڻي ءُ کي‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫ختم ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اڄ ڏينھن تائين اھو ساڳيو پردو آھي‪ ،‬جيڪو پراڻي عھد نامي جي پڙھڻ ۾ لڪل‬ ‫‪14‬پر انھن جون عقلون انڌيون ٿي ويون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي ‪.‬جيڪو پردو مسيح ۾ ختم ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫موسي جو ڪلم پڙھيو وڃي ٿو‪ ،‬تڏھن سندن دل تي پردو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پر اڄ ڏينھن تائين جڏھن‬ ‫ي‬ ‫‪16‬تڏھن بہ جڏھن اھو خداوند ڏانھن ڦرندو‪ ،‬تڏھن پردو ھٽايو ويندو‪.‬‬ ‫‪17‬ھاڻي خداوند اھو روح آھي ‪:‬۽ جتي خداوند جو روح آھي‪ ،‬اتي آزادي آھي‪.‬‬ ‫‪18‬پر اسين سڀيئي کليل منھن سان ائين ٿا ڏسون جيئن شيشي ۾ خداوند جو جلوو نظر اچي ٿو‪ ،‬جھڙي ءُ طرح جلوي کان جلوي ۾ بدلجي ويا‬ ‫آھيون‪ ،‬جھڙي ءُ طرح خداوند جي روح جي وسيلي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري جڏھن اسان کي ھي خدمت ملي آھي‪ ،‬جيئن اسان تي رحم ڪيو ويو آھي‪ ،‬اسين بيزار نہ ٿيون‪.‬‬ ‫‪2‬پر بي ايماني ءُ جي ڳجھي ڳالھين کي اڏي ڏنو آھي‪ ،‬نڪي ٺڳي ءُ ۾ ھلڻ ۽ نڪي خدا جي ڪلم کي ٺڳي ءُ سان ھلئڻ ‪.‬پر سچ جي ظاھر‬ ‫سان پاڻ کي خدا جي نظر ۾ ھر ماڻھوُ جي ضمير جي ساراھ ڪرڻ‪.‬‬ ‫لُ لڪايل آھي جيڪي گم ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬پر جيڪڏھن اسان جي خوشخبري ءُ کي لڪايو وڃي تہ اھا انھن ء‬ ‫‪4‬جنھن تي ھن دنيا جي ديوتا انھن جي عقل کي انڌو ڪري اڏيو آھي جيڪي ايمان نہ ٿا آڻين‪ ،‬متان مسيح جي جلوي واري خوشخبري ءُ‬ ‫جي روشني انھن تي چمڪي‪ ،‬جيڪو خدا جي شڪل آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي تبليغ ڪريون ٿا ‪.‬۽ اسين پاڻ يسوع جي خاطر توھان جا خادم آھيون‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو اسين پنھنجي نہ‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬

‫‪158‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫لُ تہ خدا‬ ‫‪6‬االُ ⁠جو خدا‪ ،‬جنھن روشني ءُ کي اونداھي ءُ مان چمڪڻ جو حڪم ڏنو آھي‪ ،‬تنھن اسان جي دلين ۾ چمڪايو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي منھن ۾ ظاھر ڪري‪.‬‬ ‫روشني‬ ‫جي‬ ‫علم‬ ‫جي‬ ‫جلوي‬ ‫جي‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ قدرت جي عظمت اسان جي نہ پر خدا جي آھي‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫۾‬ ‫ٿانون‬ ‫جي‬ ‫ُ‬ ‫مٽي‬ ‫خزانو‬ ‫اھو‬ ‫وٽ‬ ‫اسان‬ ‫‪7‬پر‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬اسين ھر طرف کان پريشان آھيون‪ ،‬پر پريشان نہ آھيون ‪.‬اسان پريشان آھيون‪ ،‬پر نااميد نه آھيون؛‬ ‫‪9‬ايذايو ويو‪ ،‬پر نه اڏيو ويو؛ االيو‪ ،‬پر تباھه نه ڪيو؛‬ ‫عيسي جي زندگي بہ اسان جي بدن ۾ ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫لُ تہ‬ ‫‪10‬خداوند‬ ‫عيسي جي موت کي ھميشہ جسم ۾ کڻندا رھون‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي زندگي‬ ‫تہ‬ ‫لُ‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫آھيون‪،‬‬ ‫ويا‬ ‫ڪيا‬ ‫حوالي‬ ‫جي‬ ‫موت‬ ‫خاطر‬ ‫جي‬ ‫عيسي‬ ‫ھميشہ‬ ‫سي‬ ‫آھيون‪،‬‬ ‫جيئرا‬ ‫جيڪي‬ ‫اسين‬ ‫⁠جو‬ ‫‪11‬االُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫بہ اسان جي فاني جسم ۾ ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري موت اسان ۾ ڪم ڪري ٿو‪ ،‬پر توھان ۾ زندگي‪.‬‬ ‫‪13‬اسان وٽ ايمان جو ھڪڙو ئي روح آھي‪ ،‬جيئن لکيل آھي تہ ”مون ايمان آندو ۽ تنھنڪري ئي ڳالھايو آھي ‪.‬اسان پڻ يقين رکون ٿا‪ ،‬۽‬ ‫تنھنڪري ڳالھايون ٿا‪.‬‬ ‫عيسي جي وسيلي جياريندو ۽ اوھان وٽ حاضر‬ ‫عيسي کي جياريو آھي‪ ،‬سو اسان کي بہ‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو اھو ڄاڻان ٿو تہ جنھن خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫لُ تہ گھڻن جي شڪرگذاري ءُ جي وسيلي خدا جو فضل گھڻو ٿئي‪.‬‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫خاطر‬ ‫جي‬ ‫اوھان‬ ‫شيون‬ ‫سڀ‬ ‫⁠جو‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫‪15‬االُ‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لُ اسين بيوس نہ آھيون ‪.‬پر جيتوڻيڪ اسان جو ظاھري ماڻھو فنا ٿي وڃي ٿو‪ ،‬پر اندريون ماڻھو روز بروز نئون ٿيندو پيو‬ ‫‪16‬انھي ءُ ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫لُ تمام گھڻو ڪم ڪري ٿي ۽ ابدي شان جو وزن‬ ‫لُ آھي‪ ،‬سا اسان ء‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو اسان جي ھلڪي مصيبت‪ ،‬جيڪا رڳو ھڪ گھڙي ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو جيڪي‬ ‫‪18‬جڏھن اسين انھن شين ڏانھن نہ ٿا ڏسون جيڪي ڏسڻ ۾ اچن ٿيون‪ ،‬پر انھن شين ڏانھن جيڪي نہ ڏٺيون وڃن ٿيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫شيون ڏسڻ ۾ اچن ٿيون‪ ،‬سي عارضي آھن ‪.‬پر اھي شيون جيڪي نه ڏٺيون آھن اھي ابدي آھن‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬االُ ⁠جو اسين ڄاڻون ٿا تہ جيڪڏھن اسان جو ھن زميني گھر کي ڊاھيو وڃي تہ اسان وٽ خدا جي ھڪڙي عمارت آھي‪ ،‬جيڪو ھٿن‬ ‫ء‬ ‫جو ٺھيل نہ آھي‪ ،‬آسمان ۾ ھميشہ قائم رھندو‪.‬‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو اسين انھي ءُ ۾ رڙ ڪريون ٿا‪ ،‬دل سان چاھيون ٿا تہ پنھنجي گھر کي پھريائين‪ ،‬جيڪو آسمان مان آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬جيڪڏھن ائين آھي تہ اسين ڪپڙا پائي ننگا نہ ڏسنداسين‪.‬‬ ‫لُ نه آھيون تہ اسين بي ⁠جاھہ ھجون‪ ،‬بلڪ پھريون‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو اسين جيڪي انھي ءُ خيمي ۾ آھيون‪ ،‬بوجھل ٿي ڪريون ٿا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ موت جي موت زندگي ءُ مان ڳري وڃي‪.‬‬ ‫پھريون‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ بڻايو‪ ،‬سو خدا آھي‪ ،‬جنھن اسان کي پاڪ روح پڻ ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ھاڻي جنھن اسان کي پنھنجي ء‬ ‫‪6‬تنھنڪري اسان کي ھميشہ يقين آھي‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اسين ڄاڻون ٿا تہ جيستائين اسين جسم جي گھر ۾ آھيون‪ ،‬اسين خداوند کان غير‬ ‫حاضر آھيون‪.‬‬ ‫( ‪7‬ااڪاڻ ته اسين ايمان سان ھلون ٿا‪ ،‬نه ڏسڻ سان)‪.‬‬ ‫بجاُ يقين رکون ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءُ چوان ٿو تہ اسان کي يقين آھي تہ اسين جسم کان غير حاضر رھڻ ۽ خداوند وٽ حاضر ٿيڻ جي‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ حاضر ھجون يا غير حاضر‪ ،‬اسين ھن کان قبول ڪريون‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءُ ڪري اسين محنت ڪريون ٿا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ ھر ڪنھن ماڻھو ءُ کي اھي شيون ملن‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو اسان سڀني کي مسيح جي عدالت جي تخت اڳيان حاضر ٿيڻو آھي ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ اھو سٺو ھجي يا خراب‪.‬‬ ‫جيڪي سندس جسم ۾ ڪيون آھن‪ ،‬انھي ءُ جي مطابق جيڪي ھن ڪيو آھي‪ ،‬ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري اسين خداوند جي خوف کان واقف ٿي ماڻھن کي قائل ڪريون ٿا ‪.‬پر اسين خدا ڏانھن ظاھر ڪيا ويا آھيون ‪.‬۽ مون کي يقين‬ ‫آھي ته توھان جي ضمير ۾ پڻ ظاھر ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو اسين وري اوھان جي اڳيان پنھنجي تعريف نہ ٿا ڪريون‪ ،‬پر اوھان کي پنھنجي طرفان فخر ڪرڻ جو موقعو ڏيون ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اوھين انھن کي جواب ڏيئي سگھو جيڪي ظاھر ۾ فخر ڪن ٿا‪ ،‬پر دل ۾ نہ‪.‬‬ ‫انھي ءُ ء‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اسين پاڻ کان بيزار ھجون‪ ،‬سو خدا جي واسطي آھي‪ ،‬يا جيڪڏھن ھوشيار رھون‪ ،‬سو توھان جي خاطر آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو مسيح جي محبت اسان کي مجبور ڪري ٿي ‪.‬ااڪاڻ ته اسان اھڙي ءُ طرح فيصلو ڪريون ٿا‪ ،‬ته جيڪڏھن ھڪ سڀني‬ ‫ء‬ ‫پوُ سڀ مري ويا‪.‬‬ ‫لُ مري ويو‪ ،‬ته ء‬ ‫ء‬ ‫لُ جيئرا آھن‪ ،‬جيڪو‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫پر‬ ‫نہ‪،‬‬ ‫پنھنجي‬ ‫ھاڻي‬ ‫سي‬ ‫آھن‬ ‫جيئرا‬ ‫جيڪي‬ ‫تہ‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ويو‪،‬‬ ‫مري‬ ‫سڀني‬ ‫ھو‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫اھو‬ ‫اھو‬ ‫‪15‬۽‬ ‫لُ‬ ‫لُ‬ ‫لُ‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لُ مئو ۽ وري جيئرو ٿي اٿيو‪.‬‬ ‫انھن ء‬ ‫پوُ ڄاتو آھيون‪ ،‬پر ھاڻي‬ ‫پوُ نہ ٿا سڃاڻون‪ ،‬جيتوڻيڪ اسين مسيح کي جسم کان ء‬ ‫‪16‬تنھنڪري ھاڻي اسين ڪنھن بہ ماڻھو ءُ کي جسم کان ء‬ ‫اسين کيس وڌيڪ نہ ٿا سڃاڻون‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جيڪڏھن ڪو ماڻھو مسيح ۾ آھي‪ ،‬اھو ھڪڙو نئين مخلوق آھي ‪:‬پراڻيون شيون گذري ويون آھن ‪.‬ڏس‪ ،‬سڀ شيون نوان ٿي‬ ‫ويا آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي پاڻ سان مليو آھي‪ ،‬۽ اسان کي صلح جي وزارت ڏني آھي‪.‬‬ ‫کي‬ ‫اسان‬ ‫جنھن‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫جون‬ ‫خدا‬ ‫شيون‬ ‫سڀ‬ ‫‪18‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ خدا مسيح ۾ ھو‪ ،‬دنيا کي پاڻ سان ملئي‪ ،‬انھن جي ڏوھہ کي مٿن نہ ٿو لڳائي ‪.‬۽ اسان کي صلح جو لفظ ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬اھو سمجھڻ ء‬ ‫‪20‬ھاڻي اسين مسيح جا سفير آھيون‪ ،‬ڄڻڪ خدا اسان جي معرفت اوھان کي منٿ ڪئي آھي ‪:‬اسين دعا ٿا ڪريون تہ مسيح جي بدران‬ ‫اوھين خدا سان ميلپ ڪريو‪.‬‬

‫‪159‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫لُ تہ اسين انھي ءُ ۾ خدا جي‬ ‫لُ گناھہ بڻائي اڏيو آھي‪ ،‬جنھن کي گناھہ جي ڪابہ خبر نہ ھئي ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو ھن ھن کي اسان ء‬ ‫ء‬ ‫سچائي بڻجون‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬پوُ اسين ساڻس گڏ ڪم ڪندڙن جي حيثيت ۾ اوھان کي بہ منٿ ٿا ڪريون تہ خدا جو فضل اجايو نہ حاصل ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫( ‪2‬ااڪاڻ ته ھو چوي ٿو‪ ،‬مون تو کي قبول ٿيل وقت ۾ ٻڌو آھي‪ ،‬۽ اوٽڪاري جي ڏينھن ۾ مون تنھنجي مدد ڪئي آھي ‪:‬ڏس‪ ،‬ھاڻي قبول‬ ‫ٿيل وقت آھي؛ ڏس‪ ،‬ھاڻي نجات جو ڏينھن آھي)‪.‬‬ ‫لُ تہ وزارت تي الزام نہ ھجي‪.‬‬ ‫‪3‬ڪنھن بہ ڳالھہ ۾ ڪوبہ ڏوھہ نہ ڏيو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪4‬پر ھر ڳالھہ ۾ پاڻ کي خدا جا خادم سمجھي‪ ،‬ڏاڍي صبر‪ ،‬مصيبت‪ ،‬ضرورت‪ ،‬مصيبت ۾‪،‬‬ ‫‪5‬ڦاٽن ۾‪ ،‬قيد ۾‪ ،‬ڦڦڙن ۾‪ ،‬مزدوري ۾‪ ،‬ڏسڻ ۾‪ ،‬روزن ۾‪.‬‬ ‫‪6‬پاڪائي ءُ سان‪ ،‬علم جي وسيلي‪ ،‬صبر سان‪ ،‬مھرباني ءُ سان‪ ،‬پاڪ روح جي وسيلي‪ ،‬بي ⁠عيب پيار جي ڪري‪،‬‬ ‫‪7‬سچائي ءُ جي ڪلم سان‪ ،‬خدا جي قدرت سان‪ ،‬ساڄي ۽ کاٻي پاسي سچائي ءُ جي ھٿيار سان‪،‬‬ ‫‪8‬عزت ۽ بي عزتي سان‪ ،‬بڇڙائي ءُ جي رپورٽ ۽ سٺي رپورٽ سان ‪:‬ٺڳي ءُ جي ڪري‪ ،‬۽ اڃا سچو‪.‬‬ ‫‪9‬جيئن اڻڄاتل‪ ،‬۽ اڃا تائين مشھور؛ جيئن مرڻ‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اسين جيئرو آھيون؛ جيئن سزا ڏني وئي‪ ،‬۽ قتل نه ڪيو ويو؛‬ ‫‪10‬جيئن غمگين‪ ،‬پر ھميشه خوش؛ جيئن غريب‪ ،‬پر ڪيترن کي امير بنائڻ؛ جيئن ته ڪجھ به نه آھي‪ ،‬۽ اڃا تائين سڀني شين جو مالڪ‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لُ کليل آھي‪ ،‬اسان جي دل وڏي آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اي ڪرنٿين‪ ،‬اسان جو وات اوھان ء‬ ‫‪12‬اوھين اسان ۾ تنگ ٿيل نہ آھيو‪ ،‬پر اوھين پنھنجن دلين ۾ تنگ ٿيل آھيو‪.‬‬ ‫لُ‪( ،‬آ ءُ پنھنجي ٻارن وانگر ڳالھايان ٿو )اوھين بہ وڏا ٿيو‪.‬‬ ‫‪13‬ھاڻي انھي ءُ جي بدلي ء‬ ‫االُ ⁠جو سچائي ءُ جي شرارت سان ڪھڙي رفاقت آھي؟ ۽ روشني ءُ جو‬ ‫‪14‬اوھين بي ⁠ايماني ءُ سان برابري ءُ سان جڙيل نہ رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اوندھه سان ڪھڙو واسطو؟‬ ‫‪15‬۽ مسيح جو بيليل سان ڪھڙو اتفاق آھي؟ يا ان جو ڪھڙو حصو آھي جيڪو ايمان آڻي ٿو ڪافر سان؟‬ ‫االُ ⁠جو اوھين جيئري خدا جو مندر آھيو ‪.‬جيئن خدا فرمايو آھي‪ ،‬مان انھن ۾‬ ‫‪16‬۽ خدا جي ھيڪل جو بتن سان ڪھڙو واسطو آھي؟‬ ‫ء‬ ‫رھندس‪ ،‬۽ انھن ۾ ھلندس ‪.‬۽ مان سندن خدا ٿيندس‪ ،‬۽ اھي منھنجا ماڻھو ھوندا‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري انھن مان نڪري اچو ۽ الڳ ٿي وڃو‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪ ،‬۽ ناپاڪ شيُ کي ھٿ نه ڪريو ‪.‬۽ مان توھان کي وصول‬ ‫ڪندس‪،‬‬ ‫‪18‬۽ اوھان لُ ھڪڙو پيُ ٿيندو‪ ،‬۽ اوھين منھنجا پٽ ۽ ڌيئر ھوندؤ‪ ،‬خداوند قادر مطلق فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اي پيارا پيارا‪ ،‬اھي واعدا پورا ڪري‪ ،‬اچو تہ پاڻ کي جسم ۽ روح جي ھر طرح جي ناپاڪي ءُ کان پاڪ ڪري خدا جي‬ ‫خوف ۾ پاڪائي ءُ کي پورو ڪريون‪.‬‬ ‫‪2‬اسان کي حاصل ڪريو؛ اسان ڪنھن ماڻھو ءُ تي ظلم نه ڪيو آھي‪ ،‬اسان ڪنھن ماڻھو ءُ کي خراب نه ڪيو آھي‪ ،‬اسان ڪنھن ماڻھو ءُ‬ ‫سان خيانت نه ڪئي آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو مون اڳي ئي چيو آھي تہ اوھين اسان جي دلين ۾ آھيو تہ مرڻ ۽ اوھان‬ ‫لُ نہ ٿو چوان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬آ ءُ ھي ڳالھيون اوھان کي ڏوھارڻ ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫سان گڏ جيئڻ ء‬ ‫لُ وڏي شان آھي ‪:‬آ ءُ آرام سان ڀرجي ويو آھيان‪ ،‬آ ءُ پنھنجين سڀني‬ ‫‪4‬منھنجو دليري ءُ سان اوھان ڏانھن ڳالھائڻ وڏي آھي‪ ،‬منھنجي تو ء‬ ‫مصيبتن ۾ بيحد خوش آھيان‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو جڏھن اسين مڪدونيا ۾ آيا ھئاسين‪ ،‬تڏھن اسان جي جسم کي آرام ڪونھي‪ ،‬پر ھر طرف کان پريشان ھئاسين ‪.‬بغير جنگ‬ ‫ء‬ ‫جي‪ ،‬اندر ۾ خوف ھئا‪.‬‬ ‫‪6‬تنھن ھوندي بہ خدا‪ ،‬جيڪو ھيٺ االيل ماڻھن کي تسلي ڏئي ٿو‪ ،‬تن طيطس جي اچڻ سان اسان کي تسلي ڏني‪.‬‬ ‫‪7‬۽ رڳو سندس اچڻ سان نه‪ ،‬پر انھي ءُ تسلي سان جنھن سان ھن کي اوھان ۾ اطمينان مليو‪ ،‬جڏھن ھن اسان کي اوھان جي دل جي‬ ‫لُ پنھنجي دل جي دل کي ٻڌايو ‪.‬ته جيئن مون کي وڌيڪ خوشي ٿي‪.‬‬ ‫گھراين‪ ،‬تنھنجي ماتم‪ ،‬منھنجي ء‬ ‫االُ ⁠جو مون کي خبر آھي تہ انھي ءُ ئي‬ ‫اٿم‪،‬‬ ‫ڪئي‬ ‫نہ‬ ‫توبھہ‬ ‫بہ‬ ‫تڏھن‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڪيو‬ ‫پشيمان‬ ‫۾‬ ‫خط‬ ‫کي‬ ‫توھان‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ مون‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ ھو‪.‬‬ ‫خط اوھان کي پشيمان ڪيو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ اھو رڳو ھڪ وقت ء‬ ‫لُ غمگين ٿيا آھيو‪،‬‬ ‫لُ تہ توھان توبھہ ڪرڻ ء‬ ‫لُ تہ توھان پشيمان ٿيا آھيو‪ ،‬پر انھي ءُ ء‬ ‫‪9‬ھاڻي مون کي خوشي ٿي آھي‪ ،‬نہ انھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ اسان کان اوھان کي ڪنھن بہ قسم جو نقصان نہ ٿئي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين خدائي طريقي سان پشيمان ٿيا آھيو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪ ،‬جنھن کان توبھہ نہ ڪئي وڃي‪ ،‬پر دنيا جو غم موت‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو خدا جو ڏک توبھہ جو ڪم ڪري ٿو اوٽڪارو حاصل ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫جو ڪارڻ آھي‪.‬‬ ‫شيُ ڏسو‪ ،‬جيڪا توھان خدائي قسم جي ڪري غمگين ٿي رھيا آھيو‪ ،‬اھو اوھان ۾ ڪھڙي احتياط پيدا ڪئي‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو اھا ساڳي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬ڪھڙي ءُ طرح پاڻ کي صاف ڪرڻ‪ ،‬ھائو‪ ،‬ڪھڙو غضب‪ ،‬ھائو‪ ،‬ڪھڙو خوف‪ ،‬ھائو‪ ،‬ڪھڙي سخت تمنا‪ ،‬ھائو‪ ،‬ڪھڙو‬ ‫جوش‪ ،‬ھا‪ ،‬ڪھڙو انتقام !سڀني شين ۾ توھان پاڻ کي ھن معاملي ۾ واضح ٿيڻ جي منظوري ڏني آھي‪.‬‬

‫‪160‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫لُ‬ ‫لُ نه لکيو آھي جنھن غلط ڪيو آھي ۽ نڪي انھي ءُ سبب ء‬ ‫‪12‬تنھنڪري‪ ،‬جيتوڻيڪ مون توھان ڏانھن لکيو آھي‪ ،‬مون اھو انھي ءُ ء‬ ‫لُ اسان جو خيال ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫لُ تہ خدا جي نظر ۾ توھان جي ء‬ ‫جنھن کي نقصان ٿيو آھي‪ ،‬پر انھي ءُ ء‬ ‫‪13‬تنھنڪري اسان کي توھان جي آرام سان تسلي ملي ٿي‪ ،‬۽ اسان کي طيطس جي خوشي ءُ جي ڪري اڃا وڌيڪ خوشي ٿي‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو ھن جو روح اوھان سڀني کي تازگي بخشي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو جيڪڏھن مون ھن تي اوھان بابت ڪا فخر ڪئي آھي تہ آ ءُ شرمسار نہ آھيان ‪.‬پر جيئن اسان تو کي سڀ ڳالھيون سچائي ءُ‬ ‫ء‬ ‫سان ٻڌايون‪ ،‬تيئن اسان جو فخر‪ ،‬جيڪو مون طيطس جي اڳيان ڪيو ھو‪ ،‬سو سچ ثابت ٿيو‪.‬‬ ‫لُ تمام گھڻو آھي‪ ،‬جيستائين ھو اوھان سڀني جي فرمانبرداري کي ياد ڪري‪ ،‬ڪيئن خوف ۽ ڏڪڻ سان‬ ‫‪15‬۽ سندس اندروني پيار اوھان ء‬ ‫اوھان کيس قبول ڪيو‪.‬‬ ‫شيُ ۾ ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ خوش آھيان جو مون کي اوھان تي ھر‬ ‫ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬ان کان علوه‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬اسين اوھان کي خدا جي انھي ءُ فضل جي سمجھاڻي ٿا ڏيون جيڪو مڪدونيا جي ڪليسيائن تي ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ڪيئن ته مصيبت جي وڏي آزمائش ۾ سندن خوشين جي گھڻائي ۽ سندن غريبي سندن آزادي ءُ جي دولت تائين پھچي وئي‪.‬‬ ‫لُ راضي ھئا‪.‬‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو انھن جي طاقت جو‪ ،‬آ ءُ رڪارڊ ٿو ڪريان‪ ،‬ھائو‪ ،‬۽ انھن جي طاقت کان وڌيڪ اھي پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬وڏي دل سان دعا گھري تہ اسان کي اھو تحفو ملي ۽ ايمان وارن جي خدمت ڪرڻ جي صحبت اسان کان وٺي‪.‬‬ ‫‪5‬انھن ائين نہ ڪيو‪ ،‬جيئن اسان جي اميد ھئي‪ ،‬پر پھريائين پنھنجا پاڻ کي خداوند جي حوالي ڪيائون ۽ خدا جي مرضي ءُ موجب اسان‬ ‫جي حوالي‪.‬‬ ‫‪6‬ايتري قدر جو اسان طيطس جي خواھش ڪئي ھئي تہ جيئن ھن شروع ڪيو ھو‪ ،‬تيئن اھو اوھان تي پورو بہ ڪري‪.‬‬ ‫شيُ ۾ وڌندا آھيو‪ ،‬ايمان‪ ،‬ڳالھائڻ‪ ،‬علم ۽ پوري محنت ۾ ۽ اسان سان پيار ۾ وڌندا آھيو‪ ،‬تيئن ڏسو تہ ھن فضل‬ ‫‪7‬تنھنڪري جيئن اوھين ھر‬ ‫ء‬ ‫۾ بہ وڌندا وڃو‪.‬‬ ‫لُ ٿو چوان تہ جيئن ٻين جي اڳيان اچي ۽ اوھان جي پيار جي سچائي ءُ کي ثابت ڪري‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءُ انھي ءُ حڪم سان نہ‪ ،‬بلڪ انھي ءُ ء‬ ‫عيسي مسيح جي فضل کي ڄاڻو ٿا‪ ،‬جيڪو جيتوڻيڪ دولتمند ھو‪ ،‬پر اوھان جي خاطر غريب ٿيو‪،‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو اوھين اسان جي خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اوھين سندس غريبي ءُ جي ڪري دولتمند ٿيو‪.‬‬ ‫انھي ءُ ء‬ ‫‪10‬۽ ھتي مان پنھنجي صلح ڏيان ٿو‪ ،‬االُ ⁠جو اھو اوھان لُ ڀلو آھي‪ ،‬جيڪي اڳي ئي شروع ڪيا آھن‪ ،‬نہ رڳو ڪرڻ‪ ،‬پر ھڪڙو‬ ‫سال اڳ ڪرڻ لُ پڻ‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري ھاڻي اھو ڪم ڪريو ‪.‬ته جيئن ارادي جي تياري ھئي‪ ،‬تيئن توھان وٽ جيڪو آھي ان مان به ھڪ ڪارڪردگي ٿي‬ ‫سگھي ٿي‪.‬‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو جيڪڏھن پھريائين ڪو ارادو ھوندو تہ اھو قبول ڪيو ويندو انھي ءُ موجب جيڪو ماڻھو ءُ وٽ آھي‪ ،‬نڪي انھي ءُ موجب‬ ‫ء‬ ‫جيڪو وٽس ڪونھي‪.‬‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو منھنجو مطلب اھو نہ آھي تہ ٻيا ماڻھو گھٽيا وڃن ۽ توھان تي بار آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پر برابري ءُ جي ذريعي‪ ،‬ته ھاڻي توھان جي گھڻائي انھن جي ضرورتن جي پورائي ٿي سگھي‪ ،‬انھن جي گھڻائي پڻ توھان جي‬ ‫ضرورت جي پورائي ٿي سگھي ‪:‬برابري ٿي سگھي‪.‬‬ ‫‪15‬جيئن لکيل آھي تہ ”جنھن گھڻو گڏ ڪيو‪ ،‬تنھن وٽ ڪجھہ بہ ڪونھي ‪.‬۽ جنھن ٿورو گڏ ڪيو ھو تنھن کي ڪا گھٽتائي نه ھئي‪.‬‬ ‫لُ ساڳيو خيال رکيو‪.‬‬ ‫‪16‬پر خدا جو شڪر آھي‪ ،‬جنھن طيطس جي دل ۾ اوھان ء‬ ‫‪17‬االُ ⁠جو ھن نصيحت قبول ڪئي ‪.‬پر وڌيڪ اڳتي وڌڻ جي ڪري‪ ،‬ھو پنھنجي مرضي سان توھان ڏانھن ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬۽ اسان ھن سان گڏ ھڪڙو ڀاُ موڪليو آھي‪ ،‬جنھن جي ساراھہ سڀني ڪليسيائن ۾ خوشخبري ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ رڳو ايترو ئي نه‪ ،‬پر ڪليسيائن مان پڻ چونڊيو ويو آھي جيڪو اسان سان گڏ ھن فضل سان سفر ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو اسان جي طرفان‬ ‫انتظام ڪيو ويو آھي ساڳئي خداوند جي جلل ۽ توھان جي تيار دماغ جو اعلن‪:‬‬ ‫‪20‬انھي ءُ کان پاسو ڪجي تہ ڪوبہ ماڻھو اسان تي الزام نہ ھڻي انھي ءُ گھڻائي ءُ ۾‪ ،‬جيڪا اسان وٽ آھي‪.‬‬ ‫‪21‬ايماندار شيون مھيا ڪرڻ‪ ،‬نہ رڳو خداوند جي نظر ۾‪ ،‬پر ماڻھن جي نظر ۾ پڻ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ اسان انھن سان گڏ پنھنجي ڀا ءُ کي موڪليو آھي‪ ،‬جنھن کي اسين گھڻن ئي ڪمن ۾ ڪيترائي ڀيرا محنتي ثابت ڪري چڪا آھيون‪،‬‬ ‫پر ھاڻي وڌيڪ محنتي آھي‪ ،‬انھي ءُ ڪري جو مون کي اوھان تي وڏو اعتماد آھي‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪڏھن ڪو طيطس کان پڇي تہ اھو اوھان بابت منھنجو ساٿي ۽ مددگار آھي‪ ،‬يا اسان جي ڀائرن کان پڇيو وڃي تہ اھي ڪليسيا جا‬ ‫قاصد ۽ مسيح جو جلوو آھن‪.‬‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنڪري اوھين انھن کي ڏيکاريو‪ ،‬۽ ڪليسيا جي اڳيان‪ ،‬پنھنجي پيار جو ثبوت ۽ اسان جي فخر جو ثبوت توھان جي ء‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫لُ اھو ضروري آھي تہ اوھان ڏانھن لکان‪:‬‬ ‫لُ مون ء‬ ‫‪1‬االُ ⁠جو خدا جي خدمتگارن کي ھٿ لئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪ ،‬ته‬ ‫لُ مون کي توھان تي فخر آھي‪ ،‬مڪدونيا جي ماڻھن ء‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو مون کي خبر آھي توھان جي دماغ جي اڳتي وڌڻ جي‪ ،‬جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫اچيا ھڪ سال اڳ تيار ٿي چڪو ھو ‪.‬۽ توھان جي جوش تمام گھڻن کي ڀڙڪايو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬تڏھن بہ مون انھن ڀائرن کي موڪليو آھي‪ ،‬متان اسان جو اوھان تي فخر اجايو وڃي ‪.‬ته‪ ،‬جيئن مون چيو‪ ،‬توھان تيار ٿي سگھو ٿا‪:‬‬

‫‪161‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫‪4‬متان جيڪڏھن مڪدونيا جا ماڻھو مون سان گڏ اچن ۽ اوھان کي تيار نہ ڏسن‪ ،‬تڏھن اسان کي (جيڪو اسين نہ ٿا چئون‪ ،‬اوھين )انھي ءُ‬ ‫ئي فخر ۾ شرمسار ٿي وڃون‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري مون اھو ضروري سمجھيو تہ ڀائرن کي نصيحت ڪريان تہ اھي توھان جي اڳيان ھلن ۽ توھان جو اھو فضل اڳيئي ٺھرائي‪،‬‬ ‫شيُ‪ ،‬نڪي للچ جي‪. .‬‬ ‫لُ ته فضل جي‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ جيئن تيار رھن‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫جنھن جي تو کي اڳي ئي خبر ھئي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬پر اھو آ ءُ چوان ٿو تہ جيڪو ٿورو پوکي ٿو سو لڻي بہ گھٽ ‪.‬۽ جيڪو وڏي ءُ طرح پوکي ٿو سو لڻندو پڻ‪.‬‬ ‫‪7‬ھر ماڻھو ءُ جيئن پنھنجي دل ۾ ارادو ڪيو آھي‪ ،‬تيئن کيس ڏيڻ گھرجي ‪.‬نه بيزاري ءُ سان‪ ،‬نه ضرورت جي‪ ،‬ااڪاڻ ته خدا خوشي ءُ‬ ‫سان ڏيڻ واري کي پسند ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬و ءَانء ل‬ ‫لُ ڀرپور ھجي‪.‬‬ ‫لُ ته توھان وٽ‪ ،‬ھميشه ھر‬ ‫لء ءمنء لالفء ل‬ ‫شيُ ۾ پوري ءُ طرح ڪافي ھجي‪ ،‬ھر چڱي ڪم ء‬ ‫ء‬ ‫ض ءل لالعء ءظ ءيم ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫( ‪9‬جيئن لکيل آھي تہ ”ھن پرڏيھ ۾ ڦاٿل آھي‪ ،‬غريبن کي ڏنو آھي‪ ،‬سندس سچائي ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫لُ ٻنھي ماني ءُ جي خدمت ڪري ٿو‪ ،‬۽ اوھان جو ٻج پوکيو وڃي‬ ‫‪10‬ھاڻي جيڪو ٻج پوکڻ جي خدمت ڪري ٿو‪ ،‬اھو اوھان جي کاڌي ء‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ اوھان جي سچائي ءُ جو ميوو وڌائي ٿو)‪.‬‬ ‫شيُ ۾ ھر قسم جي فراخدلي ءُ سان مالمال ٿيو‪ ،‬جيڪا اسان جي وسيلي خدا جي شڪرگذاري ءُ جو سبب بڻي‪.‬‬ ‫شيُ ۾ ھر‬ ‫‪11‬ھر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو ھن خدمت جو انتظام نہ رڳو خدا جي ماڻھن جي ضرورت پوري ڪري ٿو‪ ،‬پر خدا جي شڪرگذاري ءُ جي ڪري تمام‬ ‫ء‬ ‫گھڻو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن ته ھن خدمت جي تجربي سان‪ ،‬اھي خدا جي واکاڻ ڪن ٿا ته توھان مسيح جي خوشخبري جي تابعداري ڪئي آھي‪ ،‬۽ توھان‬ ‫جي آزاديُ سان ورھائڻ لُ انھن ۽ سڀني انسانن ڏانھن؛‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪي اوھان تي خدا جي بيحد فضل جي تمنا ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انھن جي دعا سان اوھان ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪15‬خدا جي شڪرگذار ھجو ھن جي ناقابل بيان بخشش ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬ھاڻي آ ءُ پولس پاڻ اوھان کي مسيح جي حلم ۽ نرمي ءُ جي ڪري گذارش ٿو ڪريان‪ ،‬جيڪو حاضري ءُ ۾ اوھان جي وچ ۾ آھي‪ ،‬پر غير‬ ‫لُ دلير آھيان‪.‬‬ ‫حاضر رھي اوھان ء‬ ‫‪2‬پر آ ءُ اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ جڏھن آ ءُ انھي ءُ اعتماد سان حاضر ھجان‪ ،‬تڏھن دلير نہ ٿيان‪ ،‬جنھن سان آ ءُ ڪن ماڻھن جي خلف‬ ‫دلير ٿيڻ جو خيال ٿو ڪريان‪ ،‬جيڪي اسان کي ائين سمجھن ٿا ڄڻ تہ اسين جسماني طور ھلندا آھيون‪.‬‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ اسين جسم ۾ ھلندا آھيون‪ ،‬پر جسم جي پٺيان جنگ نہ ٿا ڪريون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ آھن؛)‬ ‫( ‪4‬ااڪاڻ ته اسان جي جنگ جا ھٿيار جسماني نه آھن‪ ،‬پر خدا جي وسيلي طاقتور آھن جيڪي مضبوط قلعن کي ڊاھڻ ء‬ ‫شيُ جيڪا پاڻ کي خدا جي علم جي خلف بلند ڪري ٿي‪ ،‬۽ ھر ھڪڙي سوچ کي قيد ڪري مسيح جي‬ ‫‪5‬تخيلت‪ ،‬۽ ھر ھڪ‬ ‫اعلي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫فرمانبرداري ڪرڻ ء‬ ‫لُ تيار رھو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جڏھن اوھان جي فرمانبرداري پوري ٿئي‪ ،‬تڏھن سڀني نافرمانين جو بدلو وٺڻ ء‬ ‫پوُ ڏسو ٿا؟ جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ کي پنھنجو پاڻ تي ڀروسو آھي ته اھو مسيح جو آھي‪ ،‬اھو پاڻ‬ ‫‪7‬اا توھان شين کي ظاھر ڪرڻ کان ء‬ ‫کي وري اھو سوچڻ گھرجي‪ ،‬ته جيئن ھو مسيح جو آھي‪ ،‬تيئن اسين مسيح جا آھيون‪.‬‬ ‫لُ ڏنو آھي‪،‬‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ مون کي پنھنجي اختياري ءُ تي ڪجھہ وڌيڪ فخر ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيڪو خداوند اسان کي سڌارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪ ،‬مون کي شرمسار ٿيڻ نہ گھرجي‪.‬‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫۽‬ ‫ُ‬ ‫تباھي‬ ‫ء ء‬ ‫لُ تہ مون کي ائين نہ لڳي ڄڻ آ ءُ اوھان کي خطن ذريعي ڊيڄاريان‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءُ ء‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو ھن جا خط‪ ،‬چون ٿا‪ ،‬وزندار ۽ طاقتور آھن ‪.‬پر ھن جي جسماني موجودگي ڪمزور آھي‪ ،‬۽ ھن جي تقرير حقير آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬اھڙي ءُ کي ھي ءُ سوچڻ گھرجي تہ جيئن اسين غير حاضر ھجڻ مھل اکرن ۾ لکندا آھيون‪ ،‬اھڙي ءُ طرح حاضر ھوندي بہ عمل ۾‬ ‫ھونداسين‪.‬‬ ‫‪12‬االُ ⁠جو اسين پاڻ کي تعداد ۾ نہ ٿا رکون‪ ،‬يا پاڻ کي انھن ماڻھن سان ڀيٽيون‪ ،‬جيڪي پاڻ کي ساراھين ٿا‪ ،‬پر اھي پاڻ کي پاڻ ۾ ماپڻ‬ ‫ء‬ ‫۽ پاڻ ۾ ڀيٽ ڪرڻ سياڻا ناھن‪.‬‬ ‫سواُ‬ ‫شيُ تي فخر نہ ڪنداسين‪ ،‬پر انھي ءُ ماپي موجب‪ ،‬جيڪا خدا اسان کي ورھائي آھي‪ ،‬جيڪا اوھان‬ ‫‪13‬پر اسين پنھنجي ماپ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫تائين پھچي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اسين مسيح جي‬ ‫آھيون‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫ئي‬ ‫پھتا‬ ‫تائين‬ ‫اوھان‬ ‫تہ‬ ‫ڄڻ‬ ‫وڌايون‪،‬‬ ‫ٿا‬ ‫نہ‬ ‫وڌيڪ‬ ‫کان‬ ‫حد‬ ‫پنھنجي‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫اسين‬ ‫⁠جو‬ ‫‪14‬االُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫خوشخبري ءُ جي منادي ڪرڻ ۾ اوھان تائين اڃا تائين آيا آھيون‪.‬‬ ‫کانسواُ شين تي فخر نه ڪريو‪ ،‬يعني ٻين ماڻھن جي محنت تي ‪.‬پر اءميد رکو‪ ،‬جڏھن اوھان جو ايمان وڌندو‪ ،‬تڏھن اسان‬ ‫‪15‬اسان جي ماپ‬ ‫ء‬ ‫کي اسان جي قاعدي موجب اوھان مان وڌايا ويندا‪،‬‬ ‫لُ فخر نہ ڪريون تہ ڪنھن ٻئي ماڻھو ءُ‬ ‫لُ تہ اوھان جي آس پاس وارن علئقن ۾ خوشخبري ءُ جي منادي ڪريون‪ ،‬۽ انھي ءُ ء‬ ‫‪16‬انھي ءُ ء‬ ‫جون شيون جيڪي اسان جي ھٿن تيار ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫‪17‬پر جيڪو فخر ڪري‪ ،‬سو خداوند ۾ فخر ڪري‪.‬‬ ‫‪18‬االُ ⁠جو جيڪو پنھنجي تعريف ٿو ڪري سو قبول نہ ٿو ٿئي‪ ،‬پر جنھن جي تعريف خداوند ڪري ٿو سو منظور آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬خدا جي واسطي تون منھنجي بيوقوفي ءُ ۾ مون سان ٿورڙو برداشت ڪري سگھين‪ ،‬۽ بيشڪ مون سان گڏ رھ‪.‬‬

‫‪162‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫لُ تہ آ ءُ‬ ‫⁠جو مون تو کي ھڪڙي مڙس جي حوالي ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬

‫االُ‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو مون کي تو تي غيرت آھي خدا جي واسطي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫تو کي پاڪ ڪنواري ءُ ڪري مسيح وٽ پيش ڪريان‪.‬‬ ‫‪3‬پر مون کي ڊپ آھي تہ متان جيئن نانگ پنھنجي چالڪي ءُ سان حوا کي گمراھہ ڪيو‪ ،‬تيئن اوھان جا دماغ انھي ءُ سادگي ءُ کان خراب‬ ‫ٿي وڃن‪ ،‬جيڪا مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫عيسي جي منادي ڪري‪ ،‬جنھن جي اسان تبليغ نہ ڪئي آھي‪ ،‬يا جيڪڏھن اوھان کي ڪو‬ ‫ٻئي‬ ‫ڪنھن‬ ‫اچي‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٻيو روح ملي ٿو‪ ،‬جيڪو اوھان کي نہ مليو آھي‪ ،‬يا ڪا ٻي خوشخبري ملي‪ ،‬جيڪا اوھان قبول نہ ڪئي آھي‪ ،‬تہ اوھين کيس برداشت‬ ‫ڪري سگھوٿا‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو مان سمجھان ٿو تہ آ ءُ انھن سڀني وڏن رسولن کان پوئتي نہ ھجان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر جيتوڻيڪ آ ءُ ڳالھائڻ ۾ بيوقوف آھيان‪ ،‬پر علم ۾ نہ آھيان ‪.‬پر اسان سڀني شين ۾ توھان جي وچ ۾ صاف طور تي ظاھر ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو مون اوھان کي خدا جي‬ ‫لُ تہ اوھين وڏا ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬اا مون ڪو ڏوھہ ڪيو آھي جو پنھنجو پاڻ کي پست ڪري‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫خوشخبري ءُ جي منادي ڪئي آھي؟‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪8‬مون ٻين ڪليسيائن کي ڦريو‪ ،‬انھن کان اجورو وٺي توھان جي خدمت ڪرڻ ء‬ ‫االُ ⁠جو مون کي جيڪا‬ ‫‪9‬۽ جڏھن آ ءُ اوھان وٽ موجود ھوس‪ ،‬۽ گھرندو ھوس‪ ،‬تڏھن مون کي ڪنھن جي بہ ذميداري نہ ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫گھٽتائي ھئي‪ ،‬سا مڪدونيا کان آيل ڀائرن پوري ڪئي‪ ،‬۽ ھر ڳالھہ ۾ مون پاڻ کي اوھان تي بار ٿيڻ کان روڪيو آھي ‪.‬مان پاڻ کي‬ ‫رکندس‪.‬‬ ‫‪10‬جيئن مسيح جي سچائي مون ۾ آھي‪ ،‬تنھنڪري اخيا جي علئقن ۾ ڪوبہ ماڻھو مون کي ھن فخر ڪرڻ کان نہ روڪيندو‪.‬‬ ‫‪11‬او؟ او ته مان توسان پيار نٿو ڪريان؟ خدا ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫لُ ته جتي اھي فخر‬ ‫لُ تہ انھن کان موقعا مٽائي اڏيان جيڪي موقعا گھرن ٿا ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫‪12‬پر جيڪي آ ءُ ڪريان ٿو‪ ،‬سو ڪندس‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ڪن‪ ،‬اھي اسان وانگر ملي سگھن ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو اھي ڪوڙا رسول‪ ،‬ٺڳي ڪندڙ ڪم ڪندڙ آھن‪ ،‬جيڪي پاڻ کي مسيح جي رسولن ۾ تبديل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ ڪو عجب نه؛ ااڪاڻ ته شيطان پاڻ کي روشني جي فرشتي ۾ تبديل ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري اھا ڪا وڏي ڳالھہ نہ آھي جيڪڏھن سندس وزيرن کي سچائي ءُ جي وزيرن وانگر تبديل ڪيو وڃي ‪.‬جن جي پڇاڙي سندن‬ ‫ڪمن مطابق ٿيندي‪.‬‬ ‫‪16‬آ ءُ وري چوان ٿو تہ ڪو ماڻھو مون کي بيوقوف نہ سمجھي ‪.‬ٻي صورت ۾‪ ،‬اڃا تائين مون کي بيوقوف وانگر قبول ڪيو‪ ،‬ته مان پاڻ‬ ‫تي ٿورو فخر ڪريان‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪا ڳالھہ آ ءُ چوان ٿو‪ ،‬سا خداوند جي پٺيان نہ‪ ،‬بلڪ انھي ءُ بي ⁠وقوفي ءُ سان ڳالھايان ٿو‪ ،‬انھي ءُ فخر جي ڪري‪.‬‬ ‫‪18‬اھو گھڻا ئي وڏائي ءُ کي ڏسي آ ءُ بہ خود فخر ڪندس‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين پاڻ کي سياڻو آھيو‪.‬‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو اوھين بي ⁠وقوفن کي خوشي ءُ سان برداشت ڪريو ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان کي غلمي ءُ ۾ آڻي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان کي کائي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان مان‬ ‫ء‬ ‫کسي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو پنھنجو پاڻ کي وڏو ڪري‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو اوھان کي منھن تي ڌڪ ھڻي‪.‬‬ ‫‪21‬آ ءُ ملمت جي باري ۾ ائين ٿو چوان‪ ،‬ڄڻ تہ اسين ڪمزور ھئاسين ‪.‬تنھن ھوندي به‪ ،‬جتي ڪو به جرئت وارو آھي‪( ،‬مان بيوقوف‬ ‫ڳالھائيندو آھيان‪) ،‬مان پڻ دلير آھيان‪.‬‬ ‫‪22‬اا اھي عبراني آھن؟ ائين مان آھيان ‪.‬اا اھي بني اسرائيل آھن؟ ائين ئي آھيان ‪.‬اا اھي ابراھيم جو اولد آھن؟ ائين مان آھيان‪.‬‬ ‫‪23‬اا اھي مسيح جا خادم آھن؟ (آئون بيوقوف ٿي ڳالھائيندو آھيان )مان وڌيڪ آھيان ‪.‬پورھيتن ۾ گھڻي تعداد ۾‪ ،‬مٿين ماپن ۾‪ ،‬جيلن ۾‬ ‫گھڻو‪ ،‬موت جي ڀيٽ ۾‪.‬‬ ‫سواُ ھڪڙي جي‪.‬‬ ‫‪24‬يھودين مان پنج دفعا مون کي چاليھ دھارا مليا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬ٽي ڀيرا مون کي لٺين سان ماريو ويو‪ ،‬ھڪ ڀيرو مون کي سنگسار ڪيو ويو‪ ،‬ٽي ڀيرا مون کي ٻيڙي ءُ جي تباھي جو شڪار ٿيو‪،‬‬ ‫ھڪ رات ۽ ھڪ ڏينھن مون کي اوندھه ۾ رھيو‪.‬‬ ‫‪26‬اڪثر سفر ۾‪ ،‬پاڻي ءُ جي خطرن ۾‪ ،‬ڌاڙيلن جي خطرن ۾‪ ،‬پنھنجن ئي وطن وارن جي خطرن ۾‪ ،‬غير قومن جي خطرن ۾‪ ،‬شھر جي‬ ‫خطرن ۾‪ ،‬بيابان جي خطرن ۾‪ ،‬سمنڊ جي خطرن ۾‪ ،‬سمنڊ جي خطرن ۾‪ ،‬ڪوڙن جي خطرن ۾ ‪.‬ڀائر‬ ‫‪27‬بيزاري ۽ تڪليف ۾‪ ،‬اڪثر ڏسڻ ۾‪ ،‬بک ۽ اڃ ۾‪ ،‬اڪثر روزو رکڻ ۾‪ ،‬سردي ۽ ننگي حالت ۾‪.‬‬ ‫‪28‬سواُ انھن شين جي‪ ،‬جيڪي بي ⁠انصاف آھن‪ ،‬جيڪي روزانو مون تي اينديون آھن‪ ،‬سڀني ڪليسيائن جي سنڀال‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬ڪير ڪمزور آھي ۽ آ ءُ ڪمزور نہ آھيان؟ ڪير ناراض آھي‪ ،‬۽ مان نه جلندو آھيان؟‬ ‫‪30‬جيڪڏھن مون کي عزت جي ضرورت آھي‪ ،‬تہ آ ءُ انھن ڳالھين تي فخر ڪندس‪ ،‬جيڪي منھنجي ڪمزوري ءُ جو سبب بڻجن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو خدا ۽ پي ءُ‪ ،‬جيڪو ھميشہ تائين برڪت وارو آھي‪ ،‬سو ڄاڻي ٿو تہ آ ءُ ڪوڙ نہ ٿو ڳالھايان‪.‬‬ ‫‪31‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪32‬دمشق ۾ گورنر اريتاس جي ماتحت بادشاھہ دمشق جي شھر کي قلعي سان سنڀاليو‪ ،‬مون کي پڪڙڻ جو ارادو ڪيو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ ھڪڙي ٽوڪري ۾ ھڪڙي دري ءُ مان مون کي ڀت کان ھيٺ لٿو ۽ ھن جي ھٿن کان بچي ويس‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫لُ مناسب نہ آھي ‪.‬مان رب جي نظرن ۽ آيتن تي ايندس‪.‬‬ ‫‪1‬بيشڪ عزت ڪرڻ مون ء‬ ‫‪2‬مون چوڏھن سال اڳ مسيح کان مٿي ھڪڙي ماڻھو ءُ کي سڃاتو ھو‪( ،‬جي جسم ۾ آھي‪ ،‬مان نٿو ٻڌائي سگھان؛ يا جسم کان ٻاھر‪ ،‬مان نٿو‬ ‫ٻڌائي سگھان ‪:‬خدا ڄاڻي ٿو؛ )اھڙي ماڻھو ءُ کي ٽين آسمان ڏانھن کنيو ويو‪.‬‬ ‫ش ليُء ء يمنء ل‬ ‫الط ءي ءير‪ ،‬ءوَ ء لن تءقءولءوا ءِلءى ل‬ ‫لء ؛)‬ ‫‪3‬و ءما َ ء لن ت ء لع ءر ءمهء ءِلءى ء‬ ‫ء‬

‫‪163‬‬

‫‪2‬ڪرنٿين‬

‫‪4‬اھو ڪيئن آھي جو ھن کي بھشت ۾ پڪڙيو ويو‪ ،‬۽ غير بيان ڪيل ڳالھيون ٻڌو ويو‪ ،‬جيڪو ڪنھن ماڻھوُ کي چوڻ لُ جائز نہ آھي‪.‬‬ ‫لُ فخر ڪندس‪ ،‬پر آ ءُ پنھنجو نہ‪ ،‬پر پنھنجين ڪمزورين ۾ فخر ڪندس‪.‬‬ ‫‪5‬آ ءُ انھي ءُ ء‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو آ ءُ سچ چوندس‪ ،‬پر ھاڻي مون کي برداشت ڪيو‬ ‫ٿيندس‬ ‫نہ‬ ‫بيوقوف‬ ‫ُ‬ ‫آ‬ ‫پر‬ ‫گھران‪،‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫فخر‬ ‫ُ‬ ‫آ‬ ‫جيتوڻيڪ‬ ‫⁠جو‬ ‫‪6‬االُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪ ،‬متان ڪو ماڻھو مون کي انھي ءُ کان مٿانھون نہ سمجھي‪ ،‬جيڪو ھو مون کي ھوندي ڏسي ٿو‪ ،‬يا اھو مون کان ٻڌي ٿو‪.‬‬ ‫ش لي ء‬ ‫س ءل ءمنء ال ل‬ ‫طانء ءمنء لال ءمعءلءى‪.‬‬ ‫اس ءمنء النل ء‬ ‫‪7‬و ءل ت ء لعلء ءمونء ءمنء النل ء‬ ‫اس‪ ،‬ءفي لالقء لو ءم ءفي لاأ ء لر ء‬ ‫ء‬ ‫لُ مون ٽي دفعا خداوند کي منٿ ڪئي تہ اھو مون کان پري ٿئي‪.‬‬ ‫‪8‬انھي ءُ ڳالھہ ء‬ ‫االُ ⁠جو منھنجي طاقت ڪمزوري ءُ ۾ پوري ٿئي ٿي ‪.‬تنھنڪري ڏاڍي‬ ‫لُ ڪافي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬۽ ھن مون کي چيو تہ‪ ،‬منھنجو فضل تنھنجي ء‬ ‫لُ تہ مسيح جي طاقت مون تي رھي‪.‬‬ ‫خوشي سان مان پنھنجي ڪمزوري ءُ ۾ فخر ڪندس‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫االُ ⁠جو جڏھن آ ءُ ڪمزور آھيان‬ ‫‪10‬تنھنڪري آ ءُ مسيح جي خاطر ڪمزورين‪ ،‬ملمتن‪ ،‬ضرورتن‪ ،‬اذيتن‪ ،‬تڪليفن ۾ خوش ٿو رھان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تڏھن طاقتور آھيان‪.‬‬ ‫‪11‬مان فخر ڪرڻ ۾ بيوقوف بڻجي ويو آھيان ‪.‬توھان مون کي مجبور ڪيو آھي ‪:‬او ته مون کي توھان جي ساراھه ڪرڻ گھرجي ‪:‬‬ ‫ااڪاڻ ته مان ڪنھن به شيُ ۾ نه آھيان تمام وڏي رسولن کان پوُ‪ ،‬جيتوڻيڪ مان ڪجھه به نه آھيان‪.‬‬ ‫‪12‬سچي ءُ ۾ ھڪ رسول جون نشانيون اوھان جي وچ ۾ پوري صبر‪ ،‬نشانين‪ ،‬معجزن ۽ زبردست ڪمن ۾ پيدا ٿيون‪.‬‬ ‫سواُ انھي ءُ جي ته آ ءُ پاڻ اوھان تي بار نہ ھجان؟ مون کي ھن غلطي معاف‪.‬‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو اوھين ٻين ڪليسيائن کان گھٽ ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تيار آھيان ‪.‬۽ مان توھان تي بار نه ٿيندس ‪:‬او ته مان توھان کي نه‪ ،‬پر توھان کي ڳوليان ٿو ‪:‬او ته‬ ‫‪14‬ڏس‪ ،‬ٽيون ڀيرو آ ءُ تو وٽ اچڻ ء‬ ‫ٻارن کي والدين لُ نه رکڻ گھرجي‪ ،‬پر والدين ٻارن لُ‪.‬‬ ‫‪15‬۽ مان ڏاڍي خوشي سان خرچ ڪندس ۽ توھان لُ خرچ ڪيو ويندو ‪.‬جيتوڻيڪ مان توھان سان وڌيڪ پيار ڪريان ٿو‪ ،‬گھٽ مون‬ ‫کي پيار ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪16‬پر ائين ٿيو‪ ،‬مون تو تي بار نہ وڌو‪ ،‬تنھن ھوندي بہ چالڪي ءُ سان تو کي پڪڙيو اٿم‪.‬‬ ‫‪17‬جن کي مون اوھان ڏانھن موڪليو آھي‪ ،‬تن مان ڪنھن جي وسيلي مون اوھان مان ڪو فائدو ورتو اا؟‬ ‫‪18‬مون طيطس کي گھرايو ۽ ساڻس گڏ ھڪڙو ڀا ءُ موڪليو ‪.‬اا طيطس اوھان مان فائدو ورتو؟ اسان ساڳي روح ۾ نه ھلون؟ اسان ساڳين‬ ‫قدمن تي نه ھلون؟‬ ‫‪19‬ٻيھر‪ ،‬اا توھان سوچيو ٿا ته اسان پنھنجو پاڻ کي توھان جي آڏو معاف ڪريون ٿا؟ اسان خدا جي اڳيان مسيح ۾ ڳالھايون ٿا ‪:‬پر اسان‬ ‫سڀ شيون ڪريون ٿا‪ ،‬پيارا پيارا‪ ،‬توھان جي واڌاري لُ‪.‬‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو آ ءُ ڊڄان ٿو‪ ،‬متان جڏھن آ ءُ اچان‪ ،‬تڏھن اوھان کي ائين نہ لھندس‪ ،‬جھڙي ءُ طرح آ ءُ گھران‪ ،‬۽ ائين نہ لھندس جيئن اوھين‬ ‫ء‬ ‫نہ گھرندا ‪:‬متان بحث مباحثا‪ ،‬حسد‪ ،‬ڪاوڙ‪ ،‬جھيڙا‪ ،‬غيبت‪ ،‬وسوسا‪ ،‬سوڄ‪ ،‬گڙٻڙ‪:‬‬ ‫‪21‬۽ ائين نہ ٿئي‪ ،‬جڏھن آ ءُ وري ايندس‪ ،‬تڏھن منھنجو خدا مون کي اوھان جي وچ ۾ جھليندو‪ ،‬۽ آ ءُ گھڻن ئي ماڻھن کي مات ڏئي اڏيندس‪،‬‬ ‫جن اڳي ئي گناھہ ڪيو آھي‪ ،‬۽ انھن ناپاڪي ءُ‪ ،‬زناڪاري ءُ ۽ بدڪاري ءُ کان توبه نہ ڪئي آھي‪ ،‬جيڪا انھن ڪئي آھي‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬ھي ٽيون ڀيرو آھي جو آ ءُ اوھان وٽ اچي رھيو آھيان ‪.‬ٻن يا ٽن شاھدن جي وات ۾ ھر لفظ قائم ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪2‬مون توھان کي اڳيئي ٻڌايو آھي‪ ،‬۽ توھان کي اڳڪٿي ڪيو آھي‪ ،‬ڄڻڪ آ ءُ حاضر ھئس‪ ،‬ٻيو ڀيرو ‪.‬۽ ھاڻي غير حاضر رھندي انھن‬ ‫ڏانھن لکان ٿو جن ھن کان اڳ گناھ ڪيو آھي‪ ،‬۽ ٻين سڀني کي‪ ،‬ته جيڪڏھن آ ءُ وري آيو آھيان‪ ،‬تڏھن به نه اڏيندس‪.‬‬ ‫لُ ڪمزور نہ آھي‪ ،‬پر اوھان ۾‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو اوھين انھي ءُ ڳالھہ جو ثبوت ڳولي رھيا آھيو تہ مسيح مون ۾ ڳالھائي ٿو‪ ،‬جيڪو اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫زبردست آھي‪.‬‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو جيتوڻيڪ ھو ڪمزوري ءُ جي ڪري صليب تي چاڙھيو ويو ھو‪ ،‬تڏھن بہ خدا جي قدرت سان جيئرو آھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اسين بہ ھن ۾ ڪمزور آھيون‪ ،‬پر خدا جي قدرت سان اوھان جي واسطي ساڻس گڏ رھنداسين‪.‬‬ ‫عيسي مسيح اوھان ۾‬ ‫‪5‬پنھنجو پاڻ کي پرکيو‪ ،‬اا اوھين ايمان ۾ آھيو؟ پنھنجو پاڻ کي ثابت ڪريو ‪.‬اا اوھين پنھنجن پاڻ کي نہ ٿا ڄاڻو تہ‬ ‫ي‬ ‫سواُ اوھان جي ملمت جي؟‬ ‫ڪيئن آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر مون کي يقين آھي تہ توھان کي خبر پوندي تہ اسين بدڪار نہ آھيون‪.‬‬ ‫‪7‬ھاڻي آ ءُ خدا کان دعا ٿو گھران تہ اوھين ڪا بڇڙائي نہ ڪريو ‪.‬اھو نه آھي ته اسان کي منظور ٿيل ظاھر ٿئي‪ ،‬پر توھان کي اھو ڪرڻ‬ ‫گھرجي جيڪو ايماندار آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ اسين بدنام آھيون‪.‬‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو اسين سچ جي خلف ڪجھہ ڪري سگھون ٿا‪ ،‬پر سچ جي ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو جڏھن اسين ڪمزور آھيون ۽ اوھين مضبوط آھيو‪ ،‬تڏھن اسين خوش آھيون‪ ،‬۽ اھا ئي اسان جي خواھش آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ‬ ‫ء‬ ‫اوھان جي ڪامليت‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ پنھنجي حاضري ءُ ۾ تيزي ءُ سان ڪم ڪريان‪ ،‬انھي ءُ‬ ‫‪10‬تنھنڪري آ ءُ ھي ڳالھيون غير حاضر رھندي لکي رھيو آھيان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ ڏني آھي‪.‬‬ ‫لُ نه‪ ،‬پر سڌارڻ ء‬ ‫طاقت موجب‪ ،‬جيڪا خداوند مون کي تباھي ءُ ء‬ ‫‪11‬آخرڪار ڀائرو‪ ،‬الوداع ‪.‬مڪمل رھو‪ ،‬سٺي آرام سان‪ ،‬ھڪ ذھن جو ھجڻ‪ ،‬امن ۾ رھڻ؛ ۽ پيار ۽ امن جو خدا توھان سان گڏ ھوندو‪.‬‬ ‫‪12‬ھڪ ٻئي کي پاڪ چمي سان سلم ڪريو‪.‬‬ ‫‪13‬سڀني ايمان وارا اوھان کي سلم ٿا ڪن‪.‬‬ ‫لُ لکيو‬ ‫‪14‬خداوند‬ ‫عيسي مسيح جو فضل‪ ،‬خدا جي محبت ۽ پاڪ روح جي صحبت اوھان سڀني سان گڏ ھجي ‪.‬آمين( ‪.‬ٻيو خط ڪرنٿين ء‬ ‫ي‬ ‫ويو آھي فلپي‪ ،‬مڪدونيا جي ھڪ شھر‪ ،‬ٽائيٽس ۽ لوڪاس طرفان)‪.‬‬

‫‪164‬‬

‫گلتين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح ۽ خدا پي ءُ جي وسيلي‪ ،‬جنھن کيس مئلن مان جياريو)‪.‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬ھڪڙو رسول آھي‪( ،‬نہ ماڻھن جي‪ ،‬نڪي ماڻھن جي‪ ،‬پر‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ سڀني ڀائرن کي جيڪي مون سان گڏ آھن‪ ،‬گلتيا جي ڪليسيا ڏانھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪3‬شل اوھان تي خدا پي ءُ ۽ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ ڏنو‪ ،‬تہ جيئن ھو اسان کي ھن موجوده بڇڙي دنيا مان ڇوٽڪارو ڏئي‪ ،‬خدا ۽ اسان جي پي ءُ‬ ‫‪4‬جنھن پنھنجو پاڻ کي اسان جي گناھن ء‬ ‫جي مرضي موجب‪.‬‬ ‫‪5‬جنھن جي واکاڻ ھميشہ ھميشہ تائين ٿيندي رھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪6‬مون کي عجب ٿو لڳي تہ اوھين ايترو جلد انھي ءُ کان پري ٿي ويا آھيو جنھن اوھان کي مسيح جي فضل سان ڪنھن ٻي خوشخبري ءُ‬ ‫ڏانھن سڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو ٻيو نه آھي؛ پر اھڙا آھن جيڪي توھان کي تڪليف ڏين‪ ،‬۽ مسيح جي خوشخبري کي خراب ڪن‪.‬‬ ‫سواُ ٻي ڪا ٻي خوشخبري ءُ جي منادي ڪريون‪،‬‬ ‫‪8‬پر جيڪڏھن اسين‪ ،‬يا آسمان مان ڪو ملئڪ‪ ،‬اوھان کي انھي ءُ خوشخبري ءُ کان‬ ‫ء‬ ‫جيڪا اسان اوھان کي ٻڌائي آھي‪ ،‬تہ انھي ءُ تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫سواُ جيڪا اوھان کي‬ ‫‪9‬جھڙي ءُ طرح اسان اڳي چيو آھي‪ ،‬تيئن آ ءُ ھاڻي وري چوان ٿو تہ جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھي ءُ خوشخبري ءُ کان‬ ‫ء‬ ‫ملي آھي‪ ،‬ٻي ڪا ٻي خوشخبري ٻڌائي‪ ،‬تہ انھي ءُ تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن‬ ‫‪10‬ڇالُ ⁠جو ھاڻي آ ءُ ماڻھن کي قائل ڪريان ٿو يا خدا؟ يا مان ماڻھن کي خوش ڪرڻ جي ڪوشش ڪريان ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫مون اڃا ماڻھن کي راضي ڪيو آھي‪ ،‬تہ مون کي مسيح جو خادم نہ ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬پر ڀائرو‪ ،‬آ ءُ اوھان کي چوان ٿو تہ جيڪا خوشخبري مون بابت ٻڌائي ويئي آھي‪ ،‬سا ماڻھن جي نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ سان‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالُ ⁠جو اھو نہ مون کي ماڻھن کان مليو آھي ۽ نڪي مون کي سيکاريو ويو آھي‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو توھان ٻڌو آھي تہ منھنجي ڳالھ ٻولھ ماضي ءُ ۾ يھودين جي مذھب ۾‪ ،‬مون ڪيئن حد کان وڌيڪ خدا جي ڪليسيا کي‬ ‫ء‬ ‫ايذايو ۽ برباد ڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ يھودين جي مذھب ۾ پنھنجي قوم جي ڪيترن ئي برابرن کان وڌيڪ فائدو حاصل ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي ابن ڏاڏن جي روايتن کان وڌيڪ‬ ‫غيرتمند ٿي‪.‬‬ ‫‪15‬پر جڏھن خدا جي مرضي ھئي‪ ،‬جنھن مون کي ما ءُ جي پيٽ مان ڌار ڪيو ۽ پنھنجي فضل سان مون کي سڏيو‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ غير قومن ۾ ھن جي تبليغ ڪريان ‪.‬فوري طور تي مون گوشت ۽ رت‬ ‫لُ تہ سندس فرزند مون ۾ ظاھر ڪري‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪16‬انھي ءُ ء‬ ‫سان نه ڪيو‪:‬‬ ‫‪17‬۽ نڪي آ ءُ يروشلم ڏانھن انھن ڏانھن ويس‪ ،‬جيڪي مون کان اڳ رسول ھئا ‪.‬پر آ ءُ عرب ۾ ويس ۽ وري دمشق ڏانھن موٽي آيس‪.‬‬ ‫لُ يروشلم ڏانھن ويس ۽ پندرھن ڏينھن ساڻس گڏ رھيس‪.‬‬ ‫پوُ آ ءُ پطرس کي ڏسڻ ء‬ ‫‪18‬پوُ ٽن سالن کان ء‬ ‫ء‬ ‫سواُ خداوند جي ڀا ءُ يعقوب جي‪.‬‬ ‫‪19‬پر ٻين رسولن مون کي نہ ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھاڻي جيڪي آ ءُ اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬سو ڏسو‪ ،‬آ ءُ خدا جي آڏو ڪوڙو نہ آھيان‪.‬‬ ‫پوُ آ ءُ شام ۽ ڪليسيا جي علئقن ۾ ويس‪.‬‬ ‫‪21‬ان کان ء‬ ‫‪22‬۽ يھوديہ جي ڪليسيائن جي سامھون اڻڄاتل ھو‪ ،‬جيڪي مسيح ۾ ھئا‪.‬‬ ‫‪23‬پر انھن رڳو اھو ٻڌو ھو تہ جيڪو اڳي اسان کي ستائيندو ھو‪ ،‬سو ھاڻي انھي ءُ ايمان جي تبليغ ڪري ٿو‪ ،‬جنھن کي ھڪ دفعي برباد‬ ‫ڪيائين‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن مون ۾ خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫پوُ آ ءُ وري برنباس سان گڏ يروشلم ڏانھن ويس ۽ طيطس کي بہ پاڻ سان گڏ وٺي ويس‪.‬‬ ‫‪1‬چوڏھن سالن کان ء‬ ‫‪2‬آ ءُ مڪاشفي ءُ سان مٿي چڙھيس ۽ انھن کي ٻڌايان ٿو جيڪا خوشخبري آ ءُ غير قومن ۾ ٻڌايان ٿو‪ ،‬پر انھن کي جن کي ذاتي طرح سان‬ ‫لُ تہ متان ڪنھن بہ طرح آ ءُ ڊوڙيان يا ڊوڙايان‪ ،‬سو اجائي‪.‬‬ ‫ٻڌايان ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪3‬پر طيطس‪ ،‬جيڪو مون سان گڏ ھو‪ ،‬يوناني ھو‪ ،‬تنھن کي طھر ڪرائڻ تي مجبور نہ ڪيو ويو‪.‬‬ ‫لُ آيا ھئا‪ ،‬جيڪا اسان کي‬ ‫‪4‬۽ اھو اھو آھي تہ ڪوڙن ڀائرن جي ڪري بيخبري ۾ آيا‪ ،‬جيڪي اسان جي آزادي ءُ جي جاسوسي ڪرڻ ء‬ ‫لُ تہ اھي اسان کي غلمي ءُ ۾ آڻين‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ ملي آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫‪5‬جنھن کي اسان تابعداري سان جاُ ڏني‪ ،‬نه‪ ،‬ھڪڙو ڪلڪ لُ نه ‪.‬ته جيئن خوشخبري جي سچائي توھان سان گڏ جاري رھي‪.‬‬ ‫‪6‬پر انھن مان جيڪي ڪجھھ لڳي رھيا ھئا‪( ،‬اھي جيڪي بہ ھئا‪ ،‬ان سان مون کي ڪو فرق نٿو پوي ‪:‬خدا ڪنھن ماڻھو ءُ کي قبول نہ ٿو‬ ‫لُ ڪجھ بہ نہ وڌايو‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫)‪:‬ڇالُ ⁠جو انھن مان جيڪي ڪجھہ نظر اچي رھيا ھئا‪ ،‬تن مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر ان جي برعڪس‪ ،‬جڏھن انھن ڏٺو تہ اڻ ⁠طھريلن جي خوشخبري مون کي ڏني ويئي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح طھريلن جي خوشخبري‬ ‫پطرس کي ڏني ويئي‪.‬‬ ‫لُ اثر اندازي ءُ سان ڪم ڪيو‪ ،‬اھو ئي مون ۾ غير قومن جي حوالي سان‬ ‫ٿيڻ‬ ‫رسول‬ ‫جي‬ ‫ڪرائڻ‬ ‫طھر‬ ‫۾‬ ‫پطرس‬ ‫جنھن‬ ‫‪8‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زبردست ثابت ٿيو)‪.‬‬

‫‪165‬‬

‫گلتين‬

‫‪9‬جڏھن جيمس‪ ،‬ڪيفاس ۽ يوحنا‪ ،‬جيڪي ٿنڀا ھئا‪ ،‬سمجھندا ھئا تہ اھو فضل مون تي ڪيو ويو آھي‪ ،‬تڏھن انھن مون کي ۽ برنباس کي‬ ‫لُ تہ اسين غير قومن ڏانھن وڃون ۽ اھي طھر ڪرڻ وارن ڏانھن‪.‬‬ ‫رفاقت جا ساڄي ھٿ ڏنا ‪.‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ اڳتي ھو‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫جيڪو‬ ‫آھي‬ ‫ئي‬ ‫‪.‬اھو‬ ‫ڪريون‬ ‫ياد‬ ‫کي‬ ‫غريبن‬ ‫‪10‬اھي رڳو چاھين ٿا ته اسان‬ ‫ء‬ ‫ڇالُ ⁠جو مٿس ملمت ٿيڻي ھئي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جڏھن پطرس انتاخيا ۾ آيو‪ ،‬تڏھن مون ھن کي منھن ڏئي بيٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ڇالُ ⁠جو اڳي يعقوب جي طرفان ڪي ماڻھو آيا‪ ،‬جيڪي غير قومن سان گڏ کائين ٿا‪ ،‬پر جڏھن اھي آيا‪ ،‬تڏھن انھن طھريل ماڻھن‬ ‫ء‬ ‫کان ڊڄندي پاڻ کي جدا ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪13‬ٻيا يھودي پڻ ساڻس گڏ گڏ ٿيا ‪.‬ايتري قدر جو برنباس پڻ انھن جي تڪرار سان گڏ ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬پر جڏھن مون ڏٺو تہ اھي خوشخبري ءُ جي سچائي ءُ موجب سڌي ءُ طرح نہ ٿا ھلن‪ ،‬تڏھن مون انھن سڀني جي اڳيان پطرس کي چيو‬ ‫پوُ ڇو ٿو مجبور ڪرين؟ غير‬ ‫تہ ”جيڪڏھن تون يھودي ھوندي‪ ،‬غير قومن وانگر زندگي گذاريندو آھين ۽ يھودين وانگر نہ ٿو ھلي‪ ،‬تہ ء‬ ‫قومن کي يھودين وانگر رھڻ گھرجي؟‬ ‫‪15‬اسين جيڪي فطرتا ا يھودي آھيون ۽ غير قومن جا گنھگار نہ آھيون‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫‪16‬ڇالُ ⁠جو اسين ڄاڻون ٿا تہ ماڻھو شريعت جي ڪمن سان نہ‪ ،‬پر‬ ‫عيسي مسيح جي ايمان جي ڪري سچار ثابت ٿئي ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اسين شريعت جي ڪمن سان نہ پر مسيح جي ايمان جي ڪري سچار بڻجون ‪. :‬‬ ‫تہ اسين‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان آندو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالُ ⁠جو شريعت جي ڪمن سان ڪوبہ جسم سچار نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوُ ڇا مسيح گناھہ جو‬ ‫‪17‬پر جيڪڏھن اسين مسيح جي وسيلي سچار ٿيڻ جي ڪوشش ٿا ڪريون‪ ،‬تڏھن پاڻ بہ گنھگار ثابت ٿيون‪ ،‬تہ ء‬ ‫وزير آھي؟ خدا نه ڪري‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن آ ءُ انھن شين کي وري ٺاھيندس‪ ،‬جن کي مون برباد ڪيو آھي‪ ،‬تہ آ ءُ پاڻ کي ڏوھاري بڻائيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ خدا جي واسطي جيئرو رھان‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ شريعت جي ڪري مئل آھيان‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬مان مسيح سان گڏ صليب تي چاڙھيو ويو آھيان ‪:‬ان جي باوجود مان جيئرو آھيان ‪.‬اڃان تائين مان نه‪ ،‬پر مسيح مون ۾ جيئرو آھي ‪:‬۽‬ ‫جيڪا زندگي مان ھاڻي جسم ۾ جيئرو آھيان‪ ،‬مان خدا جي فرزند جي ايمان سان جيئرو آھيان‪ ،‬جنھن مون سان پيار ڪيو ۽ پاڻ کي منھنجي‬ ‫لُ ڏنو‪.‬‬ ‫پوُ مسيح بيڪار آھي‪.‬‬ ‫‪21‬آ ءُ خدا جي فضل کي مايوس نہ ٿو ڪريان‪،‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن سچائي شريعت سان ملي ٿي تہ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫عيسي‬ ‫لُ تہ اوھين سچائي ءُ جي تابعداري نہ ڪريو‪ ،‬جنھن جي اکين اڳيان‬ ‫‪1‬اي بيوقوف گلتين‪ ،‬جنھن اوھان کي جادو ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫مسيح کي اوھان جي وچ ۾ صليب تي چاڙھيو ويو آھي؟‬ ‫‪2‬آ ءُ اوھان مان رڳو اھو سکيان تہ اوھان کي روح شريعت جي عملن جي ڪري مليو يا ايمان جي ٻڌڻ سان؟‬ ‫‪3‬اوھين ايترا بيوقوف آھيو ڇا؟ روح ۾ شروع ٿيڻ کان پوُ‪ ،‬ڇا توھان ھاڻي جسم جي ڪري ڪامل بڻيل آھيو؟‬ ‫‪4‬ڇا توھان تمام گھڻيون تڪليفون اجايا آھن؟ جيڪڏھن اھو اڃا تائين بيڪار آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري جيڪو اوھان جي روح جي خدمت ڪري ٿو ۽ اوھان ۾ معجزا ڪري ٿو‪ ،‬سو اھو شريعت جي ڪمن سان ڪري ٿو يا ايمان‬ ‫جي ٻڌڻ سان؟‬ ‫لُ سچائي شمار ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬جھڙي ءُ طرح ابراھيم خدا تي ايمان آندو ۽ اھو ھن ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري اوھين ڄاڻو ٿا تہ جيڪي ايمان وارا آھن سي ئي ابراھيم جو اولد آھن‪.‬‬ ‫‪8‬۽ پاڪ لکت‪ ،‬اڳڪٿي ڪري ٿو ته خدا غير قومن کي ايمان جي وسيلي سچار بڻائيندو‪ ،‬ابراھيم جي خوشخبري کان اڳ ۾ تبليغ ڪئي‬ ‫وئي‪" ،‬توھان ۾ سڀني قومن کي برڪت ملندي‪.‬‬ ‫‪9‬تنھنڪري جيڪي ايمان وارا آھن تن کي ايماندار ابراھيم سان برڪت ملي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”جيڪو انھن سڀني ڳالھين تي عمل نہ‬ ‫‪10‬ڇالُ ⁠جو جيتري قدر شريعت جا ڪم آھن سي لعنت ھيٺ آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪ ،‬جيڪي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آھن‪ ،‬تن تي لعنت ھجي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو سچار ايمان جي ڪري جيئرو‬ ‫‪11‬پر اھو ظاھر آھي تہ ڪوبہ ماڻھو شريعت جي ڪري خدا جي نظر ۾ سچار نہ ٿو ٿئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ شريعت ايمان جي نه آھي‪ ،‬پر‪ ،‬جيڪو انھن تي عمل ڪندو‪ ،‬سو انھن ۾ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”سڀني تي‬ ‫لُ لعنت آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬مسيح اسان کي شريعت جي لعنت کان ڇوٽڪارو ڏياريو آھي‪ ،‬جيڪو اسان جي ء‬ ‫لعنت ھجي جيڪو وڻ تي لھي ٿو‪.‬‬ ‫لُ تہ اسين ايمان جي وسيلي روح جو واعدو حاصل‬ ‫ُ‬ ‫‪.‬انھي‬ ‫اچي‬ ‫وسيلي‬ ‫جي‬ ‫مسيح‬ ‫تي‬ ‫قومن‬ ‫غير‬ ‫‪14‬تہ جيئن ابراھيم جي برڪت‬ ‫عيسي‬ ‫ء ء‬ ‫ي‬ ‫ڪري سگھون‪.‬‬ ‫‪15‬ڀائرو‪ ،‬مان ماڻھن جي انداز موجب ڳالھايان ٿو ‪.‬جيتوڻيڪ اھو آھي پر ھڪڙي ماڻھو ءُ جو عھد‪ ،‬پر جيڪڏھن اھو تصديق ٿيل آھي‪،‬‬ ‫ڪو ماڻھو ان کي رد نٿو ڪري‪ ،‬يا ان ۾ اضافو نٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬ھاڻي ابراھيم ۽ سندس نسل جا واعدا ڪيا ويا ‪.‬ھن نه چيو‪ ،‬۽ ٻج‪ ،‬جيئن گھڻن مان؛ پر ھڪڙي جي طور تي‪ ،‬۽ تنھنجي ٻج ڏانھن‪،‬‬ ‫جيڪو مسيح آھي‪.‬‬ ‫پوُ ٺھيو‪ ،‬تن کي رد نٿو‬ ‫‪17‬۽ اھو آ ءُ چوان ٿو تہ اھو عھدو‪ ،‬جيڪو خدا کان اڳ مسيح ۾ ثابت ٿيو‪ ،‬اھو شريعت‪ ،‬جيڪو چار سؤ ٽيھہ سال ء‬ ‫لُ تہ اھو واعدو بي اثر ٿئي‪.‬‬ ‫ڪري سگھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن ميراث شريعت جي آھي تہ اھا وڌيڪ واعدي جي نہ آھي‪ ،‬پر خدا ابراھيم کي واعدي موجب ڏني‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪166‬‬

‫گلتين‬

‫‪19‬پوُ شريعت جي خدمت ڇو ٿي ڪري؟ اھو اضافو ڪيو ويو ڏوھن جي ڪري‪ ،‬جيستائين ٻج اچي جنھن سان واعدو ڪيو ويو ھو ‪.‬۽‬ ‫ء‬ ‫اھو فرشتن طرفان ثالث جي ھٿ ۾ مقرر ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬ھاڻي ثالث ھڪڙو نہ آھي‪ ،‬پر خدا ھڪڙو آھي‪.‬‬ ‫پوُ شريعت خدا جي واعدن جي خلف آھي؟ خدا نه ڪري ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏھن ڪو اھڙو قانون ڏنو وڃي ھا جيڪو زندگي ڏئي‬ ‫‪21‬ڇا ء‬ ‫سگھي ھا‪ ،‬حقيقت ۾ سچائي قانون جي ذريعي ھجڻ گھرجي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ايمان سان ڪيل واعدو انھن کي ڏنو وڃي جيڪي‬ ‫لُ تہ‬ ‫‪22‬پر لکت سڀني کي گناھ جي ھيٺان ختم ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ايمان آڻين‪.‬‬ ‫پوُ ظاھر ٿيڻو ھو‪.‬‬ ‫‪23‬پر ايمان جي اچڻ کان اڳ‪ ،‬اسان کي شريعت جي ھيٺان رکيو ويو ھو‪ ،‬انھي ءُ ايمان تائين‪ ،‬جيڪو ء‬ ‫لُ تہ اسين ايمان جي وسيلي‬ ‫‪24‬تنھنڪري شريعت اسان جي اسڪول جي ماستر ھئي‪ ،‬جيڪا اسان کي مسيح وٽ وٺي اچي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫سچار بڻجون‪.‬‬ ‫پوُ اسين ھاڻي اسڪول جي ماستر جي ماتحت نہ رھيا آھيون‪.‬‬ ‫‪25‬پر ايمان اچڻ کان ء‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان آڻڻ جي ڪري خدا جا ٻار آھيو‪.‬‬ ‫‪26‬ڇالُ ⁠جو اوھين سڀيئي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬ڇالُ ⁠جو اوھان مان جن بہ بپتسما ورتي آھي تن مسيح کي پھرايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي ۾‬ ‫مسيح‬ ‫سڀيئي‬ ‫اوھين‬ ‫⁠جو‬ ‫عورت‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫آھي‬ ‫نر‬ ‫نڪو‬ ‫آزاد‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫۽‬ ‫آھي‬ ‫ٻانھو‬ ‫نڪو‬ ‫يوناني‪،‬‬ ‫نڪو‬ ‫۽‬ ‫آھي‬ ‫يھودي‬ ‫‪28‬نڪو‬ ‫ڇالُ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھڪ آھيو‪.‬‬ ‫پوُ اوھين ابراھيم جو اولد آھيو ۽ واعدي موجب وارث آھيو‪.‬‬ ‫‪29‬جيڪڏھن اوھين مسيح جا آھيو تہ ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ھاڻي آ ءُ چوان ٿو تہ وارث‪ ،‬جيستائين ٻار آھي‪ ،‬تيستائين ڪنھن نوڪر کان ڪوبہ فرق نہ ٿو رکي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو سڀني جو مالڪ آھي‪.‬‬ ‫‪2‬پر پي ءُ جي مقرر ڪيل وقت تائين استادن ۽ حاڪمن جي ماتحت آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ائين ئي اسين‪ ،‬جڏھن ٻار ھئاسين‪ ،‬تڏھن دنيا جي غلمي ءُ ۾ ھئاسين‪.‬‬ ‫‪4‬پر جڏھن وقت پورو ٿيو‪ ،‬تڏھن خدا پنھنجو فرزند موڪليو‪ ،‬جيڪو ھڪڙي عورت مان ٺھيل آھي‪ ،‬جيڪو شريعت جي ماتحت آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ اسان کي گود وٺڻ جو اولد ملي‪.‬‬ ‫لُ جيڪي شريعت جي ماتحت ھئا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪5‬انھن کي ڇڏائڻ ء‬ ‫‪6‬۽ ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھين فرزند آھيو‪ ،‬تنھنڪري خدا پنھنجي فرزند جو روح اوھان جي دلين ۾ موڪليو آھي‪ ،‬اھو روئي ٿو‪ ،‬ابا‪ ،‬ابا‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري تون وڌيڪ نوڪر نه آھين‪ ،‬پر ھڪڙو پٽ آھين ‪.‬۽ جيڪڏھن ھڪڙو پٽ آھي‪ ،‬تہ مسيح جي وسيلي خدا جو وارث آھي‪.‬‬ ‫‪8‬تڏھن بہ جڏھن اوھين خدا کي نہ ڄاتو‪ ،‬تڏھن انھن جي خدمت ڪيائون‪ ،‬جيڪي فطرتي طور تي خدا ناھن‪.‬‬ ‫‪9‬پر ھاڻي جڏھن اوھين خدا کي سڃاڻي چڪا آھيو‪ ،‬يا خدا کي سڃاڻي چڪا آھيو‪ ،‬تڏھن اوھين وري ڪيئن انھن ڪمزور ۽ بيڪار عناصر‬ ‫ڏانھن موٽيو ٿا‪ ،‬جن جي وري غلمي ءُ ۾ رھڻ چاھيو ٿا؟‬ ‫‪10‬اوھين ڏينھن‪ ،‬مھينن‪ ،‬وقتن ۽ سالن کي ڏسندا آھيو‪.‬‬ ‫‪11‬آ ءُ اوھان کان ڊڄان ٿو‪ ،‬متان مون اوھان جي محنت اجائي ٿي ڇڏي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالُ ⁠جو مان آھيان جيئن توھان آھيو ‪:‬توھان مون کي ڪڏھن به‬ ‫‪12‬ڀائرو‪ ،‬آ ءُ اوھان کي عرض ٿو ڪريان‪ ،‬جيئن آ ءُ آھيان‪ ،‬تيئن ٿيو‬ ‫ء‬ ‫زخمي نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ ڪيئن جسماني ڪمزوري ءُ جي ڪري مون پھريون ڀيرو اوھان کي خوشخبري ءُ جي منادي ڪئي ھئي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ منھنجو امتحان جيڪو منھنجي جسم ۾ ھو تنھن کي توھان ناڪار ڪيو‪ ،‬نڪي رد ڪيو ‪.‬پر مون کي خدا جي فرشتي وانگر قبول‬ ‫ڪيو‪ ،‬جيئن مسيح عيسى‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو آ ءُ اوھان کي ٻڌايان ٿو‪ ،‬تہ جيڪڏھن اھو ممڪن ھجي ھا تہ‬ ‫‪15‬پوُ اھا برڪت ڪٿي آھي جنھن جي توھان ڳالھائي رھيا ھئا؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اوھين پنھنجون اکيون ڪڍي مون کي ڏيو ھا‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ اوھان جو دشمن ٿيان ڇا‪ ،‬جو آ ءُ اوھان کي سچ ٿو ٻڌايان؟‬ ‫‪17‬اھي جوش سان توھان کي متاثر ڪن ٿا‪ ،‬پر سٺو نه ‪.‬ھا‪ ،‬اھي توھان کي خارج ڪندا‪ ،‬ته توھان انھن کي متاثر ڪري سگھو ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬پر اھو چڱو آھي جو جوش سان ھميشہ چڱي ءُ ڳالھ ۾ متاثر رھو‪ ،‬۽ نہ رڳو جڏھن آ ءُ اوھان وٽ موجود ھجان‪.‬‬ ‫‪19‬منھنجا ننڍڙا ٻار‪ ،‬جن مان آ ءُ وري جنم وٺي رھيو آھيان‪ ،‬جيستائين مسيح اوھان ۾ پيدا نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪20‬مان ھاڻي توھان سان گڏ ھجڻ چاھيان ٿو‪ ،‬۽ پنھنجو آواز تبديل ڪرڻ چاھيان ٿو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي توھان تي شڪ آھي‪.‬‬ ‫‪21‬مون کي ٻڌايو‪ ،‬اوھين جيڪي شريعت جي تابع رھڻ چاھيو ٿا‪ ،‬ڇا اوھين شريعت کي نہ ٿا ٻڌو؟‬ ‫‪22‬ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ابراھيم کي ٻہ پٽ ھئا‪ ،‬ھڪڙو ٻانھي مان ۽ ٻيو آزاد عورت مان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پر اھو جيڪو ٻانھي مان ھو‪ ،‬سو جسماني طور پيدا ٿيو ‪.‬پر ھو آزاد عورت جي واعدي سان ھو‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالُ ⁠جو اھي ٻه معاھدا آھن ‪.‬جيڪو سينا جبل مان آھي‪ ،‬جيڪو غلمي ڏانھن جنس پيدا ڪري ٿو‪،‬‬ ‫‪24‬ڪھڙين ڳالھين جو تمثيل آھي‬ ‫ء‬ ‫جيڪو آگر آھي‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالُ ⁠جو ھي آگر عرب ۾ سينا جبل آھي ۽ يروشلم کي جواب ڏئي ٿو جيڪو ھاڻي آھي ۽ پنھنجي ٻارن سان گڏ غلمي ءُ ۾ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬پر يروشلم جيڪو مٿي آھي‪ ،‬اھو آزاد آھي‪ ،‬جيڪو اسان سڀني جي ما ءُ آھي‪.‬‬ ‫‪27‬ڇالُ ⁠جو لکيل آھي تہ ”خوش ٿيو‪ ،‬اي بنجر آھيو جن کي پيٽ نہ آھي ‪.‬اٿي بيٺو ۽ روُ‪ ،‬تون جيڪو تڪليف نه ٿو ڪرين‪ ،‬ڇو ته‬ ‫ء‬ ‫ويران عورت کان وڌيڪ ٻار آھن جن کي مڙس آھي‪.‬‬ ‫‪28‬ھاڻي اسين ڀائرو‪ ،‬اسحاق وانگر‪ ،‬واعدي جا ٻار آھيون‪.‬‬

‫‪167‬‬

‫گلتين‬

‫پوُ پيدا ٿيو‪،‬‬ ‫پوُ انھي ءُ ماڻھو ءُ کي ستائيندو ھو‪ ،‬جيڪو جسماني طور پيدا ٿيو ھو‪ ،‬انھي ءُ کي ستائيندو ھو‪ ،‬جيڪو روح کان ء‬ ‫‪29‬پر جيئن ء‬ ‫ائين ئي ھاڻي آھي‪.‬‬ ‫‪30‬تڏھن بہ لکت ۾ ڇا ٿو چوي؟ ٻانھي ۽ ان جي پٽ کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيو ‪:‬ڇو جو ٻانھي جو پٽ آزاد عورت جي پٽ سان گڏ وارث نه‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫‪31‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬اسين غلمي ءُ جا ٻار نہ‪ ،‬پر آزادن جا ٻار آھيون‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري انھي ءُ آزادي ءُ ۾ قائم رھو‪ ،‬جنھن سان مسيح اسان کي آزاد ڪيو آھي ۽ وري غلمي ءُ جي ءجني ءُ ۾ نہ ڦاسو‪.‬‬ ‫‪2‬ڏسو‪ ،‬آ ءُ پولس اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ جيڪڏھن اوھين طھر ڪرائيندا‪ ،‬تہ مسيح جو اوھان کي ڪوبہ فائدو نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫لُ وري شاھدي ٿو ڏيان تہ ھو سڄي شريعت تي عمل ڪرڻ جو قرضدار آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ ھر ھڪ طھر ٿيل ماڻھو ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬مسيح جو اوھان تي ڪوبہ اثر نہ آھي‪ ،‬جيڪو اوھان مان ڪنھن کي شريعت جي وسيلي سچار بڻايو وڃي ‪.‬توھان فضل کان گر ٿي ويا‬ ‫آھيو‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو اسين پاڪ روح جي وسيلي ايمان جي وسيلي سچائي ءُ جي اميد جا منتظر آھيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ نہ طھرائڻ جو ڪوبہ فائدو آھي ۽ نڪي غير طھرائڻ جو ‪.‬پر ايمان جيڪو پيار سان ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪7‬اوھين چڱي ءُ طرح ڊوڙيا ‪.‬ڪنھن توھان کي روڪيو آھي ته توھان سچ جي اطاعت نه ڪريو؟‬ ‫‪8‬اھو قائل انھي ءُ جي طرفان نہ آھي جيڪو اوھان کي سڏي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬ھڪڙو ٿورڙو خميري سڄي ڍڳي کي ڇٽي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬مون کي خداوند جي معرفت اوھان تي يقين آھي‪ ،‬تہ اوھين ڪنھن ٻئي جي خيال ۾ نہ رھندؤ‪ ،‬پر جيڪو اوھان کي ڏکوئيندو‪ ،‬تنھن کي‬ ‫پوُ اھو ڪير بہ ھجي‪.‬‬ ‫سزا ملندي‪ ،‬ء‬ ‫پوُ صليب جو ڏوھه ختم ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫پوُ مون کي ايذا ءُ ڇو ٿو سھي؟ ء‬ ‫‪11‬۽ آ ءُ ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن آ ءُ طھر جي تبليغ ٿو ڪريان‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪12‬آ ءُ چاھيان ٿو تہ اھي بہ کٽي وڃن جيڪي تو کي تڪليف ڏين‪.‬‬ ‫لُ استعمال نه ڪريو‪ ،‬پر‬ ‫لُ سڏيو ويو آھي ‪.‬آزادي ءُ کي صرف جسماني طور ڪنھن موقعي ء‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو ڀائرو‪ ،‬اوھان کي آزادي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫محبت سان ھڪ ٻئي جي خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالُ ⁠جو سڄي شريعت ھڪڙي لفظ ۾ پوري ٿئي ٿي‪ ،‬انھي ءُ ۾ بہ ‪.‬تون پنھنجي پاڙيسري ءُ سان پاڻ جھڙو پيار ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن اوھين ھڪٻئي کي چڪ ۽ کائي رھيا آھيو تہ خبردار رھجو تہ ھڪ ٻئي کي کائي نہ وڃو‪.‬‬ ‫پوُ اوھين جسماني خواھشن پوري نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري آ ءُ چوان ٿو تہ پاڪ روح ۾ ھلندا رھو‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪17‬ڇالُ ⁠جو جسم روح جي خلف آھي ۽ روح جسم جي خلف آھي‪ ،‬۽ اھي ھڪ ٻئي جي خلف آھن‪ ،‬تنھنڪري اوھين اھي ڪم‬ ‫ء‬ ‫ڪري نہ سگھندا جيڪي توھان چاھيو ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬پر جيڪڏھن اوھين پاڪ روح جي ھدايت ۾ ھجو تہ شريعت جي تابع نہ آھيو‪.‬‬ ‫‪19‬ھاڻي جسم جا ڪم پڌرا آھن‪ ،‬جيڪي ھي آھن ‪.‬زنا‪ ،‬زنا‪ ،‬ناپاڪي‪ ،‬فحش‪،‬‬ ‫‪20‬بت پرستي‪ ،‬جادوگري‪ ،‬نفرت‪ ،‬اختلف‪ ،‬مشابہت‪ ،‬غضب‪ ،‬جھيڙو‪ ،‬فساد‪ ،‬بدعت‪،‬‬ ‫‪21‬حسد‪ ،‬قتل‪ ،‬شرابي‪ ،‬بدمعاشي‪ ،‬وغيره وغيره ‪:‬جن بابت مان توھان کي اڳيئي ٻڌايان ٿو‪ ،‬جيئن مون توھان کي اڳئين وقت ۾ پڻ ٻڌايو آھي‪،‬‬ ‫تہ جيڪي اھڙا ڪم ڪن ٿا سي خدا جي بادشاھت جا وارث نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫‪22‬پر پاڪ روح جو ميوو آھي پيار‪ ،‬خوشي‪ ،‬اطمينان‪ ،‬صبر‪ ،‬نرمي‪ ،‬نيڪي‪ ،‬ايمان‪،‬‬ ‫‪23‬نرمي‪ ،‬نرمي ‪:‬اھڙن جي خلف ڪو به قانون ناھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جيڪي مسيح جا آھن تن جسم کي پيارن ۽ خواھشنن سان صليب تي چاڙھيو آھي‪.‬‬ ‫‪25‬جيڪڏھن اسين پاڪ روح ۾ رھون ٿا تہ اسان کي بہ پاڪ روح ۾ ھلڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪26‬اچو تہ اجايو عزت جا خواھش نہ ڪريون‪ ،‬ھڪ ٻئي کي ناراض ڪريون ۽ ھڪ ٻئي سان حسد ڪريون‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ڪنھن عيب ۾ ڦاسي پوي‪ ،‬تڏھن اوھين روحاني آھيو‪ ،‬اھڙي ماڻھو ءُ کي حليمي ءُ جي جذبي سان بحال‬ ‫ڪريو ‪.‬پاڻ تي غور ڪر‪ ،‬متان تو کي به آزمايو وڃي‪.‬‬ ‫‪2‬اوھين ھڪٻئي جا بار کڻو ۽ اھڙي ءُ طرح مسيح جي شريعت کي پورو ڪريو‪.‬‬ ‫شيُ سمجھي ٿو‪ ،‬پر ھو ڪجھہ بہ نہ آھي‪ ،‬تہ ھو پاڻ کي ٺڳي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ماڻھو پاڻ کي ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوُ ھو رڳو پنھنجي ءُ ۾ ئي خوش ٿئي‪ ،‬نڪي ڪنھن ٻئي ۾‪.‬‬ ‫‪4‬پر ھر ماڻھو ءُ کي گھرجي تہ پنھنجي ڪم کي ثابت ڪري‪ ،‬ء‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو ھر ماڻھو پنھنجو بار پاڻ کڻندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جنھن کي ڪلم ۾ سيکاريو ويو آھي سو انھي ءُ سان ڳالھائي ٿو جيڪو سڀني سٺين شين ۾ سيکاري ٿو‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالُ ⁠جو جيڪو ماڻھو پوکيندو سو ئي لڻيندو‪.‬‬ ‫‪7‬فريب نه ٿيو؛ خدا سان ٺٺوليون نه ڪيون وينديون آھن‬ ‫ء‬ ‫لُ پوکي ٿو سو پاڪ روح مان‬ ‫لُ پوکيندو سو ان جي گوشت مان فساد لٽيندو ‪.‬پر جيڪو پاڪ روح ء‬ ‫‪8‬ڇالُ ⁠جو جيڪو پنھنجي جسم ء‬ ‫ء‬ ‫ابدي زندگي لڻيندو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جيڪڏھن اسين ھوش ۾ نہ رھون‪ ،‬تہ مقرر وقت تي لڻينداسين‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اچو تہ چڱا ڪم ڪندي ٿڪجي نہ وڃون‪،‬‬ ‫ء‬

‫‪168‬‬

‫گلتين‬

‫‪10‬تنھنڪري جيئن اسان کي موقعو ملي‪ ،‬اچو تہ سڀني ماڻھن سان نيڪي ڪريون‪ ،‬خاص ڪري انھن سان جيڪي ايمان جي گھراڻي مان‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪11‬اوھين ڏسو ٿا تہ مون اوھان ڏانھن پنھنجي ھٿ سان ڪيترو وڏو خط لکيو آھي‪.‬‬ ‫لُ مجبور ڪن ٿا ‪.‬رڳو ائين نه ٿئي ته اھي مسيح‬ ‫‪12‬جيڪي ماڻھو جسماني طور صاف سٿرا ٿيڻ گھرن ٿا‪ ،‬سي اوھان کي طھر ڪرائڻ ء‬ ‫لُ ايذا ءُ برداشت ڪن‪.‬‬ ‫جي صليب ء‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو جيڪي طھر ٿيل آھن سي پاڻ بہ شريعت تي عمل نٿا ڪن ‪.‬پر اوھان جو طھر ڪرائڻ گھران ٿو‪ ،‬تہ جيئن اھي اوھان جي‬ ‫ء‬ ‫جسم ۾ فخر ڪن‪.‬‬ ‫لُ صليب تي‬ ‫سواُ اسان جي خداوند‬ ‫‪14‬پر خدا نہ ڪري تہ آ ءُ فخر ڪريان‪،‬‬ ‫عيسي مسيح جي صليب تي‪ ،‬جنھن جي وسيلي دنيا مون ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫چاڙھي ويئي آھي ۽ آ ءُ دنيا ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ نہ طھر ڪنھن ڪم جو فائدو ڏئي ٿو ۽ نڪي اڻ ⁠طھرائڻ‪ ،‬بلڪ نئين مخلوق آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالُ ⁠جو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫سلء ءم ءو ءرحس ءمًا ءو ل‬ ‫لء ءِس ءسرائءيلء‪.‬‬ ‫‪16‬و ءل ت ء سعلء ءمونء اللذءينء يءقءولءوا يء سسلء ءم ءو ءرحس ءمًا ءوال ل‬ ‫ء‬ ‫عيسي جا نشان کڻان ٿو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو آ ءُ پنھنجي جسم ۾ خداوند‬ ‫پوُ ڪوبہ ماڻھو مون کي تڪليف نہ ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھاڻي کان ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان جي روح تي ھجي ‪.‬آمين( ‪.‬روم کان لکيل گليٽس ڏانھن)‪.‬‬ ‫‪18‬ڀائرو‪ ،‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬

‫‪169‬‬

‫افسيون‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان وارن ڏانھن‬ ‫عيسي مسيح جو رسول‪ ،‬اافسس ۾ رھندڙ ايمان وارن ڏانھن ۽‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جيڪو خدا جي مرضي ءَ سان‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لکجي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫۽‬ ‫خدا‬ ‫َ‬ ‫پي‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫تي‬ ‫اوھان‬ ‫‪2‬شل‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي خدا ۽ پي ءَ جي‪ ،‬جنھن اسان کي مسيح ۾ آسماني جاين تي سڀني روحاني برڪتن سان‬ ‫‪ 3‬ءمبارڪ ھجي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫نوازيو آھي‪.‬‬ ‫لَ تہ اسين پيار ۾ ھن جي اڳيان پاڪ ۽ بي عيب رھون‪.‬‬ ‫‪4‬جھڙي ءَ طرح ھن اسان کي دنيا جي بڻجڻ کان اڳ ۾ ئي چونڊيو آھي‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫لَ‬ ‫عيسي مسيح پنھنجي مرضي ءَ موجب‪ ،‬پاڻ ڏانھن‪.‬‬ ‫‪5‬اسان کي اڳي ئي مقرر ڪيو ويو آھي تہ ٻار گود وٺڻ ا‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پنھنجي فضل جي جلل جي ساراھ لَ‪ ،‬جنھن ۾ ھن اسان کي محبوب ۾ قبول ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن ۾ اسان کي سندس رت جي وسيلي ڇوٽڪارو مليو آھي‪ ،‬يعني گناھن جي معافي‪ ،‬سندس فضل جي دولت موجب‪.‬‬ ‫‪8‬جنھن ۾ ھن اسان کي پوري ءَ دانائي ءَ ۽ سمجھداري ءَ ۾ وڌو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھن اسان کي پنھنجي مرضي ءَ جو راز پڌرو ڪيو‪ ،‬پنھنجي خوشي ءَ موجب‪ ،‬جيڪا ھن پاڻ ۾ رکي ھئي‪.‬‬ ‫شيَ کي مسيح ۾ گڏ ڪري‪ ،‬جيڪي آسمان ۾ آھن ۽ جيڪي زمين تي آھن ‪.‬جيتوڻيڪ‬ ‫لَ تہ ھو وقت جي پوري ءَ طرح ھڪڙي‬ ‫ا‬ ‫‪10‬انھي ءَ ا‬ ‫ھن ۾‪:‬‬ ‫شيَ پنھنجي مرضي ءَ سان ڪم‬ ‫‪11‬جنھن ۾ پڻ اسان کي وراثت ملي آھي‪ ،‬انھي ءَ جي مقصد موجب اڳي ئي مقرر ڪيل آھي‪ ،‬جيڪو ھر‬ ‫ا‬ ‫ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لَ تہ اسين سندس جلل جي ساراھہ ڪريون‪ ،‬جنھن پھريائين مسيح تي ڀروسو ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءَ ا‬ ‫پوَ اوھان سچ جو ڪلم ٻڌو‪ ،‬يعني اوھان جي ڇوٽڪاري جي خوشخبري‪ ،‬جنھن تي پڻ اوھان‬ ‫‪13‬جنھن تي اوھان بہ اعتبار ڪيو‪ ،‬ان کان ا‬ ‫ايمان آندو‪ ،‬تنھن تي اوھان تي انھي ءَ واعدي جي پاڪ روح جي ءمھر آھي‪،‬‬ ‫‪14‬جيڪو اسان جي وراثت جو پورو حصو آھي‪ ،‬جيستائين خريد ڪيل ملڪيت جي ڇوٽڪاري تائين‪ ،‬سندس جلل جي ساراھہ ڪرڻ‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫عيسي تي ايمان ۽ سڀني ايمان وارن سان پيار آھي‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اوھان‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫ٻڌو‬ ‫پڻ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫‪15‬تنھنڪري‬ ‫ي‬ ‫‪16‬پنھنجين دعائن ۾ توھان جو ذڪر ڪندي‪ ،‬توھان جي شڪرگذاري ڪرڻ کان نہ روڪيو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو خدا‪ ،‬جلل جو پي ءَ‪ ،‬توھان کي پنھنجي علم ۾ ڏاھپ جو روح ۽ ظاھر ڪري‪.‬‬ ‫لَ تہ اسان جي خداوند‬ ‫‪17‬انھي ءَ ا‬ ‫ي‬ ‫لَ تہ اوھين ڄاڻو تہ ھن جي سڏڻ جي اميد ڪھڙي آھي‪ ،‬۽ سندس وراثت جي‬ ‫‪18‬تنھنجي عقل جون اکيون روشن ٿي رھيون آھن ‪.‬انھي ءَ ا‬ ‫جلل جي دولت ڇا آھي‪،‬‬ ‫لَ ھن جي قدرت جي ڪھڙي وڏي عظمت آھي‪ ،‬جيڪي ايمان آڻين ٿا‪ ،‬پنھنجي زبردست قدرت جي ڪم جي ڪري‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اسان جي ا‬ ‫‪20‬جيڪو ھن مسيح ۾ ڪيو‪ ،‬جڏھن ھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو ۽ پنھنجي ساڄي ھٿ تي آسماني جاين تي بيھاريو‪،‬‬ ‫اعلي سلطنت‪ ،‬طاقت‪ ،‬طاقت ۽ بادشاھت ۽ ھر ھڪ نالو جيڪو نالو رکيو ويو آھي‪ ،‬نہ رڳو ھن دنيا ۾‪ ،‬پر انھي ءَ ۾ پڻ جيڪو اچڻو‬ ‫‪21‬تمام‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ سڀ شيون پنھنجي پيرن ھيٺان ڪري ڇڏيون آھن‪ ،‬۽ کيس ڪليسيا جي سڀني شين تي سر ڪرڻ لَ ڏنو آھي‪،‬‬ ‫شيَ کي پوري ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬اھو آھي جيڪو سندس جسم آھي‪ ،‬انھي ءَ جي پوري ءَ جو جيڪو ھر‬ ‫ا‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ توھان کي جيئرو ڪيو آھي‪ ،‬جيڪي ڏوھن ۽ گناھن ۾ مئل ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬ماضي ءَ ۾ اوھين ھلندا ھئا‪ ،‬انھي ءَ دنيا جي دستور موجب‪ ،‬ھوائي طاقت جي سردار موجب‪ ،‬اھو روح جيڪو ھاڻي نافرماني ءَ جي ٻارن ۾‬ ‫ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬جن ۾ اسان سڀيئي اڳي زماني ۾ پنھنجي جسمن جي خواھشن ۾‪ ،‬جسم ۽ دماغ جون خواھشون پوريون ڪندا رھيا ھئاسين ‪.‬۽ فطرت سان‬ ‫غضب جا ٻار ھئا‪ ،‬جيتوڻيڪ ٻين وانگر‪.‬‬ ‫‪4‬پر خدا‪ ،‬جيڪو ٻاجھ سان مالمال آھي‪ ،‬تنھنجي انھي ءَ وڏي محبت جي ڪري‪ ،‬جنھن اسان سان پيار ڪيو‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن بہ اسين گناھن ۾ مئل ھئاسين‪ ،‬تڏھن بہ مسيح سان گڏ اسان کي جيئرو ڪيو اٿائين‪( ،‬فضل سان اوھان کي ڇوٽڪارو ملي ٿو)‪.‬‬ ‫عيسي ۾ آسماني جاين تي ويھاريائين‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اسان کي گڏ ڪري اٿاريو ۽ اسان کي مسيح‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي اسان تي پنھنجي مھرباني ءَ سان پنھنجي فضل جي تمام گھڻي دولت ڏيکاري‪.‬‬ ‫لَ تہ ھو ايندڙ زماني ۾‬ ‫‪7‬انھي ءَ ا‬ ‫ي‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو فضل سان اوھان کي ايمان جي وسيلي ڇوٽڪارو مليو آھي ‪.‬۽ اھو توھان مان نه آھي ‪:‬اھو خدا جو تحفو آھي‪:‬‬ ‫ا‬ ‫‪9‬ڪمن جي ڪري نہ‪ ،‬متان ڪو ماڻھو فخر ڪري‪.‬‬ ‫لَ پيدا ڪيا ويا آھن‪ ،‬جن کي خدا اڳي ئي حڪم ڏنو آھي تہ‬ ‫‪10‬ڇالَ ⁠جو اسين سندس ڪم آھيون‪ ،‬جيڪي‬ ‫عيسي مسيح ۾ چڱن ڪمن ا‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫اسين انھن تي ھلون‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري ياد رکو تہ اوھين غير قومن کان اڳ ۾ جسماني طور تي آھيو‪ ،‬جن کي غير طھر سڏيو ويندو آھي‪ ،‬جنھن کي ھٿن جي ڪيل‬ ‫گوشت ۾ طھر سڏيو ويندو آھي‪.‬‬

‫‪170‬‬

‫افسيون‬

‫سواَ‪ ،‬بني اسرائيل جي گڏيل دولت مان پرھيز ۽ واعدي جي واعدن کان اجنبي ھئا‪ ،‬جن کي‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو اوھين انھي ءَ وقت مسيح کان‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫سواَ ھئا‪.‬‬ ‫ڪا اميد نہ ھئي ۽ دنيا ۾ خدا کان‬ ‫ا‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي اوھين جيڪي ڪڏھن پري ھئا سي مسيح جي رت جي ڪري ويجھا ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫‪13‬پر ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو اھو اسان جو امن آھي‪ ،‬جنھن ٻنھي کي ھڪڙو بڻايو آھي ۽ اسان جي وچ ۾ ورھاڱي جي وچ واري ديوار کي ٽوڙي ڇڏيو‬ ‫ا‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لَ‪،‬‬ ‫‪.‬لَ پاڻ ۾ ٻه نوان ماڻھو پيدا ڪرڻ ا‬ ‫‪15‬پنھنجي جسم مان دشمني کي ختم ڪري ڇڏيو‪ ،‬حتي حڪمن جي قانونن ۾ شامل آھي ا‬ ‫تنھنڪري صلح ڪرڻ‪.‬‬ ‫لَ تہ ھو ٻنھي کي ھڪڙي ئي جسم ۾ خدا سان صليب جي وسيلي صلح ڪري‪ ،‬انھي ءَ سان دشمني ءَ کي ختم ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انھي ءَ ا‬ ‫‪17‬۽ آيو ۽ اوھان کي جيڪي پري ھئا ۽ انھن کي جيڪي ويجھا ھئا‪ ،‬سلمتي ءَ جي تبليغ ڪيائين‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالَ ⁠جو ھن جي وسيلي اسان ٻنھي کي ھڪڙي ئي روح جي وسيلي پي ءَ تائين پھچايو ويو آھي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪19‬تنھنڪري ھاڻي اوھين اجنبي ۽ غير ملڪي نہ آھيو‪ ،‬پر خدا جي بزرگن ۽ خدا جي گھر وارن جا ساٿي آھيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ رسولن ۽ نبين جي بنياد تي اڏيل آھن‪ ،‬يسوع مسيح پاڻ آھي بنيادي پٿر؛‬ ‫‪21‬جنھن ۾ سڀ عمارتون ٺھيل آھن رب جي مقدس مندر ڏانھن‪.‬‬ ‫لَ گڏ ٿيا آھيو‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن ۾ اوھين بہ روح جي وسيلي خدا جي رھائش ا‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫عيسي مسيح جو قيدي آھيان‪ ،‬اوھان غير قومن جي خاطر‪،‬‬ ‫‪1‬انھي ءَ ڪري آ ءَ پولس‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫‪2‬جيڪڏھن توھان ٻڌو آھي تہ خدا جي انھي ءَ فضل جي جيڪا مون کي ڏني وئي آھي‪،‬‬ ‫‪3‬اھو ڪھڙي ءَ طرح وحي ذريعي مون کي راز معلوم ڪيو( ‪.‬جيئن مون اڳ ۾ ٿورن لفظن ۾ لکيو آھي‪،‬‬ ‫‪4‬جڏھن اوھين پڙھو ٿا‪ ،‬تڏھن اوھين سمجھو ٿا تہ منھنجو علم مسيح جي راز ۾ آھي)‬ ‫‪5‬جيڪو ٻين دورن ۾ ماڻھن جي پٽن کي ظاھر نه ڪيو ويو‪ ،‬جيئن ھاڻي اھو پاڪ رسولن ۽ نبين تي روح جي وسيلي ظاھر ڪيو ويو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لَ تہ غير قومن جا ساٿي وارث ٿين ۽ ھڪ ئي بدن جا ۽ شريڪ ٿين‪ ،‬انھي ءَ واعدي جا جيڪي مسيح ۾ خوشخبري ءَ جي وسيلي‬ ‫‪6‬انھي ءَ ا‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لَ مون کي خدا جي فضل جي بخشش موجب‪ ،‬سندس قدرت جي اثرائتي ڪم جي ڪري وزير بڻايو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن ا‬ ‫‪8‬مون تي‪ ،‬جيڪو سڀني بزرگن کان ننڍو آھيان‪ ،‬اھو فضل ڪيو ويو آھي‪ ،‬جيڪو غير قومن ۾ مسيح جي اڻ ڳڻي دولت جي تبليغ ڪريان‪.‬‬ ‫‪9‬۽ سڀني ماڻھن کي ڏسڻ لَ اھو راز ڇا آھي‪ ،‬جيڪو دنيا جي شروعات کان وٺي خدا ۾ لڪايو ويو آھي‪ ،‬جنھن سڀني شين کي عيسي‬ ‫مسيح جي وسيلي پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬انھي ءَ نيت سان تہ ھاڻي آسماني جاين جي حاڪمن ۽ طاقتن کي ڪليسيا خدا جي گھڻائي حڪمت جي ڄاڻ ڏئي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ رکيو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬انھي ءَ ابدي مقصد موجب جيڪو ھن اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪12‬جنھن ۾ اسان کي دليري ءَ سان پھچندي آھي ۽ مٿس ايمان آڻڻ جي ڪري‪.‬‬ ‫لَ انھن مصيبتن تي غافل نہ ٿيو‪ ،‬جيڪا اوھان جي شان آھي‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنڪري آ ءَ چاھيان ٿو تہ اوھين منھنجي ا‬ ‫عيسي مسيح جي پي ءَ آڏو گوڏن ڀر ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬انھي ءَ ڪري آ ءَ پنھنجي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪15‬جنھن جي سڄي خاندان جو نالو آسمان ۽ زمين ۾ آھي‪،‬‬ ‫لَ تہ ھو توھان کي عطا ڪري‪ ،‬پنھنجي جلل جي دولت موجب‪ ،‬پنھنجي روح جي وسيلي پنھنجي اندر جي انسان کي طاقت‬ ‫‪16‬انھي ءَ ا‬ ‫سان مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬تہ جيئن مسيح ايمان جي ڪري اوھان جي دلين ۾ رھي ‪.‬ته تون‪ ،‬پيار ۾ جڙيل ۽ جڙيل‪،‬‬ ‫‪18‬سڀني بزرگن سان گڏ سمجھڻ جي قابل ٿي سگھي ٿو ته ويڪر‪ ،‬ڊگھائي‪ ،‬کوٽائي ۽ اونچائي ڇا آھي‪.‬‬ ‫لَ تہ اوھين خدا جي پوري ءَ طرح ڀرجي وڃو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مسيح جي محبت کي ڄاڻو‪ ،‬جيڪو علم کان گذري ٿو‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫لَ جيڪو اسان جي گھرج يا سوچن کان وڌيڪ ڪم ڪري سگھي ٿو‪ ،‬انھي ءَ طاقت موجب جيڪو اسان ۾ ڪم ڪري‬ ‫‪20‬ھاڻي انھي ءَ ا‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪21‬عيسي مسيح جي وسيلي ڪليسيا ۾ سندس واکاڻ ٿئي ھر عمر‪ ،‬دنيا ۾‪ ،‬بي انتھا ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫ي‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري آ ءَ‪ ،‬خداوند جو قيدي آھيان‪ ،‬اوھان کي عرض ٿو ڪريان تہ اوھين انھي ءَ ڪم جي لئق ھجو‪ ،‬جنھن سان اوھين سڏيا ويا آھيو‪.‬‬ ‫‪2‬تمام عاجزي ۽ حليمي ءَ سان‪ ،‬صبر سان‪ ،‬محبت ۾ ھڪ ٻئي کي برداشت ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪3‬پاڪ روح جي اتحاد کي سلمتي ءَ جي بندھن ۾ رکڻ جي ڪوشش ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬ھڪڙو ئي جسم آھي ۽ ھڪڙو ئي روح‪ ،‬جھڙي ءَ طرح اوھان کي ھڪڙي ئي اميد ۾ سڏيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬ھڪڙو خداوند‪ ،‬ھڪڙو ايمان‪ ،‬ھڪڙو بپتسما‪،‬‬ ‫‪6‬ھڪڙو خدا ۽ پي ءَ سڀني جو‪ ،‬جيڪو سڀني کان مٿاھين آھي‪ ،‬سڀني جي وسيلي ۽ اوھان سڀني ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪7‬پر اسان مان ھر ڪنھن کي مسيح جي بخشش جي ماپ مطابق فضل ڏنو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬انھي ءَ ڪري ھو چوي ٿو تہ ”جڏھن ھو مٿي چڙھيو‪ ،‬تڏھن قيدين جي اڳواڻي ڪيائين ۽ ماڻھن کي تحفا ڏنائين‪.‬‬

‫‪171‬‬

‫افسيون‬

‫( ‪9‬ھاڻي جڏھن ھو مٿي چڙھي ويو‪ ،‬اھو ڇا آھي جو ھو پھريائين زمين جي ھيٺين حصن ۾ ھيٺ لھي ويو؟‬ ‫لَ تہ ھو سڀني شين کي ڀرپور ڪري)‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪو ھيٺ لٿو سو اھو ئي آھي جيڪو سڀني آسمانن کان تمام گھڻو مٿي چڙھي ويو‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫‪11‬۽ ڪجھ ڏنو‪ ،‬رسولن ‪.‬۽ ڪي‪ ،‬نبي؛ ۽ ڪجھه‪ ،‬مبشر؛ ۽ ڪي‪ ،‬پادري ۽ استاد؛‬ ‫لَ‪:‬‬ ‫لَ‪ ،‬مسيح جي بدن جي سڌاري ا‬ ‫‪12‬پاڪ ماڻھن جي ڪامل ٿيڻ‪ ،‬وزارت جي ڪم ا‬ ‫‪13‬جيستائين اسين سڀيئي ايمان جي وحدت ۽ خدا جي فرزند جي علم ۾‪ ،‬ھڪڙي ڪامل ماڻھو ءَ تائين‪ ،‬مسيح جي پوري ءَ طرح جي قد جي‬ ‫ماپ تائين پھچون‪.‬‬ ‫پوَ اسان وڌيڪ ٻار نه ٿينداسين‪ ،‬اءڇلئي اءڇليا وينداسون‪ ،‬۽ ھر نظريي جي وا ءَ سان‪ ،‬ماڻھن جي چالبازي ءَ ۽ مڪاري ءَ جي ڪري‪،‬‬ ‫‪14‬ته ا‬ ‫جن سان ھو ٺڳي ءَ جي انتظار ۾ بيٺا ھوندا‪.‬‬ ‫‪15‬پر محبت سان سچ ڳالھائڻ سان‪ ،‬سڀني شين ۾ ساڻس گڏ وڌو‪ ،‬جيڪو سر آھي‪ ،‬مسيح پڻ‪.‬‬ ‫‪16‬جنھن مان سڄو بدن پوري ءَ طرح سان ڳنڍجي ويو آھي ۽ انھي ءَ سان ٺھيل آھي‪ ،‬جيڪا ھر ھڪ عضوي جي پوري ءَ ريت‪ ،‬ھر ھڪ‬ ‫لَ ته پيار ۾ پاڻ کي سڌاري‪.‬‬ ‫عضوي جي اندازي موجب اثرائتو ڪم ڪري‪ ،‬انھي ءَ بدن کي وڌائي ٿو‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫‪17‬تنھنڪري آ ءَ اھو چوان ٿو ۽ خداوند ۾ شاھدي ٿو ڏيان تہ اوھين ھاڻي ائين نہ ھلندؤ جھڙي ءَ طرح ٻيا غير قومون پنھنجي عقل جي‬ ‫باطل ۾ ھلنديون آھن‪.‬‬ ‫‪18‬سمجھہ اوندھہ ٿي‪ ،‬انھن جي دل جي انڌن جي ڪري خدا جي زندگي ءَ کان پري ٿي بي ⁠خبري ءَ جي ڪري‪ ،‬جيڪا انھن ۾ آھي‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬للچ جي حوالي‬ ‫‪19‬جيڪي ماضي ءَ جي احساسن ۾ رھيا آھن‪ ،‬تن پنھنجو پاڻ کي للچ سان ھر طرح جي ناپاڪي ءَ جا ڪم ڪرڻ ا‬ ‫ڪري ڇڏيا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬پر اوھان مسيح کي ايترو نہ سکيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي ۾ سچائي آھي‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫سيکاريو‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫آھي‬ ‫ٻڌو‬ ‫‪21‬جيڪڏھن ائين آھي تہ اوھان ھن کي‬ ‫ي‬ ‫‪22‬تہ اوھين انھي ءَ پوڙھي ماڻھو ءَ جي اڳئين ڳالھہ کي ڇڏي ڏيو‪ ،‬جيڪو ٺڳي ءَ جي خواھشن موجب بگڙيل آھي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ پنھنجي دماغ جي روح ۾ تازو ٿيو‪.‬‬ ‫پوَ سچائي ءَ ۽ سچي پاڪائي ءَ ۾ پيدا ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اھو اھو آھي تہ اوھين نئين ماڻھو ءَ کي پھرايو‪ ،‬جيڪو خدا کان ا‬ ‫ڇالَ ⁠جو اسين ھڪ ٻئي جا عضوا آھيون‪.‬‬ ‫‪25‬تنھنڪري ڪوڙ کي ڇڏي‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءَ پنھنجي پاڙيسري ءَ سان سچ ڳالھايو‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪26‬ناراض ٿيو ۽ گناھ نه ڪريو ‪:‬سج لھڻ نه ڏيو پنھنجي غضب تي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ نڪي شيطان کي جاَ ڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬جيڪو چوري ڪري ٿو سو وڌيڪ چوري نه ڪري‪ ،‬پر اھو پنھنجي ھٿن سان محنت ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيڪا چڱي شيَ آھي‪ ،‬انھي ءَ‬ ‫لَ تہ ھو ضرورت مند کي ڏئي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لَ تہ ٻڌندڙن تي فضل ٿئي‪.‬‬ ‫لَ سٺي آھي‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫‪29‬تنھنجي وات مان ڪا خراب ڳالھہ نہ نڪرجي‪ ،‬پر اھا ڳالھہ جيڪا سڌارڻ ا‬ ‫‪30‬۽ خدا جي پاڪ روح کي غمگين نه ڪريو‪ ،‬جنھن سان اوھان کي ڇوٽڪاري جي ڏينھن تائين مھر آھي‪.‬‬ ‫‪31‬ھر قسم جي تلخي ءَ‪ ،‬غضب‪ ،‬غضب ۽ ڪاوڙ‪ ،‬گوڙ ۽ بڇڙائي ءَ کي تو کان پري ڪيو وڃي‪ ،‬سڄي بڇڙائي ءَ سان‪.‬‬ ‫‪32‬اوھين ھڪٻئي تي مھربان ۽ نرم دل ٿي ھڪٻئي کي معاف ڪريو‪ ،‬جيئن خدا مسيح جي خاطر اوھان کي معاف ڪيو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اوھين خدا جا پيروڪار بڻجو‪ ،‬جيئن پيارا ٻار‪.‬‬ ‫لَ پاڻ کي خدا جي آڏو نذرانو ۽ قرباني ڏني آھي‪،‬‬ ‫‪2‬۽ پيار سان ھلندا رھو‪ ،‬جھڙي ءَ طرح مسيح بہ اسان سان پيار ڪيو آھي ۽ اسان جي ا‬ ‫خوشبوَ آھي‪.‬‬ ‫جنھن جي‬ ‫ا‬ ‫‪3‬پر زناڪاري ۽ ھر قسم جي ناپاڪي يا للچ‪ ،‬انھي ءَ جو نالو اوھان جي وچ ۾ ھڪ ڀيرو نه ورتو وڃي‪ ،‬جيئن مقدس ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪4‬نڪي گندگي‪ ،‬نڪي بيوقوف ڳالھائڻ‪ ،‬نڪي ٺٺوليون‪ ،‬جيڪي سولو نه آھن‪ ،‬بلڪ شڪر ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالَ ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ ڪنھن بہ زناڪار‪ ،‬نڪي ناپاڪ ۽ نڪي للچي ماڻھو ءَ جو‪ ،‬جيڪو بت پرست آھي‪ ،‬تنھن جو مسيح ۽ خدا‬ ‫ا‬ ‫جي بادشاھت ۾ ڪوبہ ورثو ڪونھي‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو انھن ڳالھين جي ڪري نافرمان ٻارن تي خدا جو غضب نازل ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬ڪوبہ ماڻھو اوھان کي اجائي ڳالھين سان ٺڳي نہ‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪7‬تنھنڪري اوھين انھن سان شريڪ نہ ٿيو‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو اوھين ڪڏھن اونڌا ھئا‪ ،‬پر ھاڻي اوھين خداوند ۾ روشني آھيو ‪:‬روشني ءَ جي ٻارن وانگر ھلندا رھو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫( ‪9‬ڇاڪاڻ ته پاڪ روح جو ميوو ھر طرح جي چڱائي ءَ‪ ،‬سچائي ءَ ۽ سچائي ءَ ۾ آھي)‪.‬‬ ‫‪10‬ثابت ڪريو ته ڇا خداوند کي قبول آھي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اونداھين جي بيڪار ڪمن سان رفاقت نہ رکو‪ ،‬پر انھن کي ملمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو انھن ڳالھين جو ذڪر ڪرڻ بہ شرم جي ڳالھہ آھي‪ ،‬جيڪي انھن جا ڳجھا ڪم آھن‪.‬‬ ‫ا‬ ‫ڇالَ ⁠جو جيڪي ڪجھہ ظاھر ٿئي ٿو سو روشني آھي‪.‬‬ ‫‪13‬پر جيڪي شيون ٺڳيون آھن سي روشني ءَ سان ظاھر ٿيون آھن‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪14‬انھي ءَ ڪري ھو چوي ٿو تہ ”جاڳ‪ ،‬جا ننڊ ۾ آھين ۽ جيئرو ٿي مئلن مان‪ ،‬مسيح تو کي روشني ڏيندو‪.‬‬ ‫‪15‬پوَ ڏسو تہ احتياط سان ھلندا رھو‪ ،‬بيوقوفن وانگر نہ‪ ،‬پر عقلمندن وانگر‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪16‬وقت کي بچائڻ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ڏينھن بڇڙا آھن‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري بي ⁠وقوف نہ ٿيو‪ ،‬پر سمجھو تہ خداوند جي مرضي ڇا آھي‪.‬‬ ‫‪18‬و ءل تءشءا ءَ امنء وال ءم وو ان‪ ،‬ءو ءل ت ء وشتءعء وونء ‪.‬پر روح سان ڀرجي وڃو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ راڳ ڳايو‪.‬‬ ‫‪19‬پاڻ سان زبور‪ ،‬گيت ۽ روحاني گيت ڳايو ۽ ڳايو ۽ پنھنجي دل ۾ رب جي ا‬

‫‪172‬‬

‫افسيون‬

‫عيسي مسيح جي نالي تي ھميشہ خدا ۽ پي ءَ جا شڪرگذار رھو‪.‬‬ ‫‪20‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪21‬خدا جي خوف ۾ پاڻ کي ھڪ ٻئي جي تابعداري ڪريو‪.‬‬ ‫‪22‬زالون‪ ،‬پاڻ کي پنھنجن مڙسن جي حوالي ڪريو‪ ،‬جيئن خداوند ڏانھن‪.‬‬ ‫‪23‬ڇالَ ⁠جو مڙس زال جو سر آھي‪ ،‬جھڙي ءَ طرح مسيح ڪليسيا جو سر آھي ۽ ھو بدن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آھي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪24‬تنھنڪري جيئن ڪليسيا مسيح جي تابع آھي‪ ،‬تيئن زالون ھر ڳالھہ ۾ پنھنجن مڙسن جي تابع رھن‪.‬‬ ‫لَ پنھنجو پاڻ کي ڏنو‪.‬‬ ‫‪25‬مڙسو‪ ،‬پنھنجين زالن سان پيار ڪريو‪ ،‬جھڙي ءَ طرح مسيح بہ ڪليسيا سان پيار ڪيو ۽ انھي ءَ ا‬ ‫لَ تہ ھو انھي ءَ کي پاڪ ۽ پاڪ ڪري‪ ،‬انھي ءَ لفظ جي وسيلي پاڻي ءَ جي ڌوئڻ سان‪،‬‬ ‫‪26‬انھي ءَ ا‬ ‫شيَ نہ ھجي ‪.‬پر اھو پاڪ ۽‬ ‫لَ ھڪڙو شاندار گرجا گھر پيش ڪري‪ ،‬جنھن ۾ داغ‪ ،‬جھرڻ يا اھڙي ڪابہ‬ ‫ا‬ ‫لَ تہ ھو پنھنجي ا‬ ‫‪27‬انھي ءَ ا‬ ‫بي عيب ھئڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري ماڻھن کي گھرجي تہ پنھنجين زالن کي پنھنجن جسمن وانگر پيار ڪن ‪.‬جيڪو پنھنجي زال سان پيار ڪري ٿو اھو پاڻ کي‬ ‫پيار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬ڇالَ ⁠جو اڃا تائين ڪنھن بہ ماڻھو ءَ پنھنجي جسم کان نفرت نہ ڪئي آھي ‪.‬پر ان کي پالي ٿو ۽ پالي ٿو‪ ،‬جيئن رب چرچ‪:‬‬ ‫ا‬ ‫‪30‬ڇالَ ⁠جو اسين سندس جسم جا عضوا آھيون‪ ،‬سندس گوشت ۽ سندس ھڏا‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لَ ھڪڙو ماڻھو پنھنجي ما ءَ پي ءَ ۽ ما ءَ کي ڇڏي ڏيندو ۽ پنھنجي زال سان ملندو‪ ،‬۽ اھي ٻئي ھڪڙو گوشت ھوندا‪.‬‬ ‫َ‬ ‫‪31‬انھي‬ ‫ء ا‬ ‫‪32‬اھو ھڪڙو وڏو راز آھي‪ ،‬پر آ ءَ مسيح ۽ ڪليسيا بابت ڳالھايان ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬تنھن ھوندي بہ اوھان مان ھر ڪو خاص ڪري پنھنجي زال سان ايترو پيار ڪري جھڙو پاڻ کي ‪.‬۽ زال ڏسي ٿي ته ھو ءَ پنھنجي‬ ‫مڙس جي عزت ڪري ٿي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬ٻار‪ ،‬پنھنجي ماَ پيَ جي خداوند ۾ فرمانبرداري ڪريو ‪:‬اھو صحيح آھي‪.‬‬ ‫‪2‬پنھنجي پي ءَ ۽ ما ءَ جي عزت ڪر( ‪.‬جيڪو واعدو سان پھريون حڪم آھي؛)‬ ‫لَ تہ تنھنجو ڀلو ٿئي ۽ تون زمين تي وڏي ڄمار ماڻين‪.‬‬ ‫‪3‬انھي ءَ ا‬ ‫‪4‬۽ اي ابا ڏاڏا‪ ،‬پنھنجن ٻارن کي غضب ۾ نه آڻيو‪ ،‬پر انھن کي پاليو ۽ پالڻھار جي نصيحت ۾‪.‬‬ ‫‪5‬نوڪر‪ ،‬انھن جي فرمانبرداري ڪريو جيڪي جسماني طور تي اوھان جا مالڪ آھن‪ ،‬خوف ۽ ڏڪڻ سان‪ ،‬پنھنجي دل جي اڪيلي‬ ‫سان‪ ،‬جيئن مسيح جي‪.‬‬ ‫‪6‬اکين جي خدمت سان نه‪ ،‬مردن وانگر ‪.‬پر مسيح جي ٻانھن وانگر‪ ،‬دل سان خدا جي مرضي پوري ڪريو‪.‬‬ ‫‪7‬نيڪ نيتي ءَ سان خدمت ڪريو‪ ،‬جيئن خداوند جي‪ ،‬نڪي ماڻھن جي‪.‬‬ ‫پوَ اھو غلم ھجي يا آزاد‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو اھو ڄاڻندڙ آھي تہ جيڪو بہ چڱو ڪم ڪوبہ ڪندو‪ ،‬سو اھو ئي کيس خداوند وٽان ملندو‪ ،‬ا‬ ‫ا‬ ‫‪9‬۽ اي مالڪو‪ ،‬انھن سان ساڳيو ڪم ڪريو‪ ،‬ڌمڪيون ڏيڻ کان روڪيو ‪:‬ڄاڻو ته اوھان جو مالڪ پڻ آسمان ۾ آھي ‪.‬نه ئي وٽس ماڻھن‬ ‫جي عزت آھي‪.‬‬ ‫‪10‬آخرڪار‪ ،‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬خداوند ۾ مضبوط ٿيو ۽ سندس طاقت جي زور تي‪.‬‬ ‫لَ تہ اوھين شيطان جي سازشن جو مقابلو ڪري سگھو‪.‬‬ ‫‪11‬خدا جا سمورا ھٿيار پھرايو‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫اعلي‬ ‫سان‪،‬‬ ‫حڪمرانن‬ ‫جي‬ ‫اونداھين‬ ‫جي‬ ‫دنيا‬ ‫ھن‬ ‫سان‪،‬‬ ‫طاقتن‬ ‫سان‪،‬‬ ‫حڪمرانن‬ ‫پر‬ ‫نه‪،‬‬ ‫وڙھون‬ ‫‪12‬ڇالَ ⁠جو اسين گوشت ۽ رت سان‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫جاين تي روحاني بڇڙائي ءَ سان وڙھيون ٿا‪.‬‬ ‫پوَ‬ ‫لَ تہ اوھين بڇڙي ڏينھن کي برداشت ڪري سگھو ۽ سڀ ڪجھ ڪرڻ کان ا‬ ‫‪13‬تنھنڪري اوھين خدا جا سمورا ھٿيار کڻو‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫بيھي رھو‪.‬‬ ‫‪14‬تنھنڪري بيھي رھو‪ ،‬پنھنجا پير سچائي ءَ سان ڍڪي ۽ سچائي ءَ جي سيني تي رکي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اوھان جا پير امن جي خوشخبري جي تياري سان ڍڪيل آھن‪.‬‬ ‫‪16‬سڀ کان وڌيڪ‪ ،‬ايمان جي ڍال کڻو‪ ،‬جنھن سان اوھين بڇڙن جي سڀني ٻرندڙ تارن کي ختم ڪري سگھو ٿا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ڇوٽڪاري جو ٽوپ وٺو‪ ،‬۽ روح جي تلوار‪ ،‬جيڪو خدا جو ڪلم آھي‪:‬‬ ‫لَ پوري صبر ۽ التجا سان ڏسندا رھو‪.‬‬ ‫‪18‬ھميشہ پوري دعا ۽ منٿ سان روح ۾ دعا گھرو‪ ،‬۽ انھي ءَ ا‬ ‫لَ تہ خوشخبري ءَ جو راز ظاھر ڪريان‪.‬‬ ‫َ‬ ‫انھي‬ ‫کوليان‪،‬‬ ‫وات‬ ‫لَ اھو بيان ڪيو وڃي تہ آ ءَ دليري ءَ سان پنھنجو‬ ‫ء ا‬ ‫‪19‬۽ منھنجي ا‬ ‫لَ تہ آ ءَ انھي ءَ ۾ دليري ءَ سان ڳالھايان‪ ،‬جيئن مون کي ڳالھائڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لَ آ ءَ قيدين جو سفير آھيان‪ ،‬انھي ءَ ا‬ ‫‪20‬جنھن ا‬ ‫لَ تہ اوھين بہ ڄاڻو منھنجا ڪم ۽ آ ءَ ڪيئن ٿو ڪريان‪ ،‬ٽئڪسس‪ ،‬ھڪڙو پيارو ڀا ءَ ۽ خداوند ۾ وفادار وزير‪ ،‬اوھان کي‬ ‫َ‬ ‫‪21‬پر انھي ء ا‬ ‫سڀ ڳالھيون ٻڌائيندو‪.‬‬ ‫لَ موڪليو آھي‪ ،‬تہ جيئن اوھين اسان جا ڪم ڄاڻو ۽ اھو اوھان جي دلين کي تسلي ڏئي‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن کي مون اوھان ڏانھن انھي ءَ ئي مقصد ا‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان‪.‬‬ ‫‪23‬سلمتي ھجي ڀائرن کي ۽ ايمان سان پيار‪ ،‬خدا پي ءَ ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح سان سچي محبت ڪن ٿا ‪.‬آمين( ‪.‬روم کان لکيل افسيس ڏانھن‪،‬‬ ‫‪24‬انھن سڀني تي فضل ھجي جيڪي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ٽائڪڪس طرفان)‪.‬‬

‫‪173‬‬

‫فلپين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح سان گڏجي ھڪ ٿيل سڀني ايمان وارن ڏانھن‪ ،‬جن ۾ بشپ ۽‬ ‫‪1‬عيسي مسيح جي ٻانھن پولس ۽ تيمٿيس جي طرفان فلپي ۾‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ديڪن شامل آھن‪:‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪2‬شل اوھان تي اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪3‬آ ءُ پنھنجي خدا جو شڪر ٿو ڪريان‪ ،‬جنھن تي اوھان جي ھر ھڪڙي يادگيري آھي‪،‬‬ ‫لُ ھميشه خوشي ءُ سان عرض ٿو ڪجي‪،‬‬ ‫‪4‬منھنجي ھر ھڪ دعا ۾ اوھان ء‬ ‫لُ تہ پھرين ڏينھن کان وٺي اڄ تائين خوشخبري ءُ ۾ اوھان جي رفاقت آھي‪.‬‬ ‫‪5‬انھي ءُ ء‬ ‫عيسي مسيح جي ڏينھن تائين اھو ڪم ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬انھي ءُ ڳالھہ تي يقين رکو تہ جنھن اوھان ۾ چڱو ڪم شروع ڪيو آھي‪ ،‬سو‬ ‫ي‬ ‫االُ ⁠جو منھنجي دل ۾ تون آھين ‪.‬جيئن ته ٻنھي منھنجي بندن ۾‪،‬‬ ‫لُ اھو مناسب آھي تہ آ ءُ اوھان سڀني بابت اھو سوچيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جيئن مون ء‬ ‫۽ خوشخبري جي دفاع ۽ تصديق ۾‪ ،‬توھان سڀ منھنجي فضل جا شريڪ آھيو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي پيٽ ۾ ڪيترو نہ چاھيان ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو خدا منھنجو رڪارڊ آھي تہ آ ءُ اوھان سڀني کي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬وأءنن ءھا ءمنء ال ءم ءَبءببءاتء ءه فءي الَءل ءم الَءل ءمينء ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اوھين انھن شين کي قبول ڪريو‪ ،‬جيڪي چڱيون آھن ‪.‬ته جيئن مسيح جي ڏينھن تائين سچا ۽ بي ڏوھ رھو‪.‬‬ ‫‪10‬انھي ءُ ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي آھن‪.‬‬ ‫لُ سچائي ءُ جي ميوي سان ڀرجي وڃو‪ ،‬جيڪي‬ ‫‪11‬خدا جي جلوي ۽ ساراھ جي ء‬ ‫ي‬ ‫لُ نڪتيون آھن‪.‬‬ ‫‪12‬پر آ ءُ چاھيان ٿو تہ اوھين سمجھو‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬جيڪي ڳالھيون مون سان ٿيون آھن سي خوشخبري ءُ جي واڌاري ء‬ ‫لُ تہ منھنجو مسيح سان واسطو سڀ مَلت ۽ ٻين سڀني ھنڌن تي ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫‪13‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ‬ ‫‪14‬۽ ڪيترائي ڀائر جيڪي خداوند ۾ آھن‪ ،‬جيڪي منھنجي بندن جي ڪري يقين سان وڌي ويا آھن‪ ،‬بي ⁠خوفي ءُ سان ڪلم ٻڌائڻ ء‬ ‫وڌيڪ دلير آھن‪.‬‬ ‫‪15‬ڪي ته ڪي حسد ۽ جھيڙي جي باوجود مسيح جي تبليغ ڪن ٿا ‪.‬۽ ڪجھ نيڪ ارادن جا به‪:‬‬ ‫‪16‬جيڪو مسيح جي تڪرار جي تبليغ ڪري ٿو‪ ،‬پر خلوص دل سان‪ ،‬منھنجي بندن ۾ مصيبت شامل ڪرڻ لُ‪:‬‬ ‫لُ تيار آھيان‪.‬‬ ‫‪17‬پر پيار جو ٻيو‪ ،‬اھو ڄاڻي ٿو تہ آ ءُ خوشخبري ءُ جي حفاظت ء‬ ‫‪18‬پوُ اا؟ ان جي باوجود‪ ،‬ھر طريقي سان‪ ،‬اا ظاھر ۾‪ ،‬يا سچ ۾‪ ،‬مسيح جي تبليغ ڪئي وئي آھي ‪.‬۽ مان ان ۾ خوش آھيان‪ ،‬ھا‪ ،‬۽ خوش‬ ‫ء‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي روح جي وسيلي‪.‬‬ ‫۽‬ ‫دعا‬ ‫تنھنجي‬ ‫موٽندو‬ ‫ڏانھن‬ ‫اوٽڪاري‬ ‫منھنجي‬ ‫اھو‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫خبر‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫⁠جو‬ ‫‪19‬االُ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪20‬منھنجي پوري تمنا ۽ منھنجي اءميد موجب‪ ،‬ڪنھن بہ ڳالھہ ۾ آ ءُ شرمسار نہ ٿيندس‪ ،‬پر ھاڻي پوري ءُ دليلي ءُ سان ھميشہ وانگر‪ ،‬ھاڻي بہ‬ ‫پوُ اھو زندگي ءُ جي وسيلي‪ ،‬يا موت جي ڪري‪.‬‬ ‫مسيح منھنجي بدن ۾‪ ،‬ء‬ ‫لُ جيئڻ مسيح آھي ۽ مرڻ فائدو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬پر جيڪڏھن آ ءُ جسم ۾ رھان ٿو‪ ،‬اھو منھنجي مَنت جو نتيجو آھي‪ ،‬پر اھو نہ آھي جيڪو مان چونڊيندس‪.‬‬ ‫‪23‬االُ ⁠جو آ ءُ ٻنھي جي وچ ۾ تنگي ءُ ۾ آھيان‪ ،‬مون کي وڃڻ ۽ مسيح سان گڏ ھجڻ جي خواھش آھي ‪.‬جيڪو گھڻو بھتر آھي‪:‬‬ ‫ء‬ ‫لُ وڌيڪ ضروري آھي‪.‬‬ ‫‪24‬تنھن ھوندي بہ جسم ۾ رھڻ اوھان ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اھو يقين رکندي‪ ،‬مون کي خبر آھي ته مان توھان سڀني سان گڏ رھندس ۽ جاري رھندس توھان جي ايمان جي واڌاري ۽ خوشي ء‬ ‫عيسي مسيح سان گڏجي ھڪ ٿيڻ ڪري اوھان جون خوشيون وڌيڪ گھڻيون ٿين‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫لُ تہ منھنجي ء‬ ‫‪26‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫‪27‬رڳو توھان جي گفتگو ائين ھجي جيئن مسيح جي خوشخبري ٿئي ‪:‬جيڪڏھن آ ءُ اچان ۽ توھان کي ڏسان يا غير حاضر ھجان‪ ،‬مون کي‬ ‫لُ ڪوشش ڪريو ‪.‬انجيل جي؛‬ ‫توھان جي باري ۾ ٻڌايان ٿو ته توھان ھڪڙي روح سان قائم رھو‪ ،‬ھڪڙي دل سان ايمان جي ء‬ ‫لُ اوٽڪارو آھي ۽ اھو‬ ‫‪28‬۽ پنھنجي دشمنن کان ڪنھن بہ‬ ‫لُ تباھي ءُ جو پڌرو نشان آھي‪ ،‬پر اوھان ء‬ ‫شيُ ۾ خوفزده نہ ٿيو ‪:‬اھو انھن ء‬ ‫ء‬ ‫خدا جو‪.‬‬ ‫‪29‬االُ ⁠جو اوھان کي اھو ڏنو ويو آھي مسيح جي واسطي‪ ،‬نہ رڳو مٿس ايمان آڻيو‪ ،‬پر سندس خاطر ڏک سھون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬اھو ساڳيو تڪرار آھي جيڪو توھان مون ۾ ڏٺو آھي‪ ،‬۽ ھاڻي ٻڌو آھي ته مون ۾ آھي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري جيڪڏھن مسيح ۾ ڪا تسلي‪ ،‬مَبت جي ڪا تسلي‪ ،‬جيڪڏھن ڪا روح جي رفاقت‪ ،‬جيڪڏھن ڪا دلي ۽ رحم‪،‬‬ ‫لُ تہ اوھين ھڪ جھڙا ھجو‪ ،‬ھڪڙو ئي پيار رکو‪ ،‬ھڪڙي مرضي ءُ سان‪ ،‬ھڪڙي دماغ‬ ‫‪2‬اوھين منھنجي خوشي پوري ڪريو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫جا‪.‬‬ ‫‪3‬ڪءجھه به نه جھلڻ ۽ جھيڙي جي ڪري ‪.‬پر ذھن جي گھٽتائي ۾ ھر ھڪ ٻئي کي پاڻ کان بھتر سمجھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪4‬ھر ڪنھن ماڻھو ءُ کي پنھنجي ءُ‬ ‫شيُ تي نہ‪ ،‬پر ھر ھڪ ماڻھو ءُ ٻين جي شين تي بہ نظر رکي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ بہ ھو‪.‬‬ ‫‪5‬اھو عقل اوھان ۾ ھجي‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫‪6‬جن‪ ،‬خدا جي روپ ۾‪ ،‬خدا جي برابر ٿيڻ کي چوري نه سمجھيو‪.‬‬ ‫‪7‬پر پاڻ کي ڪا به شھرت نه ڏني‪ ،‬۽ مٿس ھڪڙي نوڪر جو روپ اختيار ڪيو‪ ،‬۽ ماڻھن جي جھڙو ٺاھيو ويو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھڪڙو ماڻھو ءُ جي روپ ۾ نظر آيو‪ ،‬سو پاڻ کي جھليو ۽ موت تائين فرمانبردار رھيو‪ ،‬ايستائين جو صليب جي موت تائين‪.‬‬

‫‪174‬‬

‫فلپين‬

‫‪9‬تنھنڪري خدا پڻ کيس تمام مٿاھين ڪري اڏيو آھي‪ ،‬۽ کيس ھڪڙو نالو ڏنو آھي جيڪو سڀني نالن کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬يَني يسوع جي نالي تي ھر گوڏن کي جھڪائڻ گھرجي‪ ،‬جيڪي آسمان ۾ آھن‪ ،‬جيڪي زمين ۾ آھن ۽ زمين جي ھيٺان شيون‪.‬‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫لُ تہ ھر ھڪ زبان اقرار ڪري تہ‬ ‫عيسي مسيح خداوند آھي‪ ،‬خدا پي ءُ جي جلوي ء‬ ‫‪11‬۽ انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا‪ ،‬جھڙي ءُ طرح اوھان ھميشہ فرمانبرداري ڪئي آھي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح رڳو منھنجي موجودگي ءُ ۾ نہ‪ ،‬پر‬ ‫ھاڻي منھنجي غير موجودگي ءُ ۾ گھڻو ڪري‪ ،‬ڊڄندي ۽ ڏڪندي پنھنجي اوٽڪاري جو ڪم ڪريو‪.‬‬ ‫لُ اوھان ۾ ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬االُ ⁠جو اھو خدا ئي آھي جيڪو پنھنجي مرضي ءُ موجب ڪرڻ ۽ ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫سواُ ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬سڀ ڪم بڙٻڙ ۽ تڪرار کان‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اوھين بي ⁠ڏوھي ۽ بي ⁠ضرر ھجو‪ ،‬خدا جا فرزند‪ ،‬بنا ڪنھن ملمت جي‪ ،‬ھڪڙي ڪڙي ۽ بگڙيل قوم جي وچ ۾‪،‬‬ ‫‪15‬انھي ءُ ء‬ ‫جن جي وچ ۾ اوھين دنيا ۾ روشنين وانگر چمڪيو ٿا‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ مسيح جي ڏينھن تي خوش ٿيان‪ ،‬تہ مون نہ اجايو ڊوڙيو آھي ۽ نڪي اجايو مَنت‬ ‫‪16‬زندگي جي ڪلم کي اڳتي وڌايو؛ انھي ءُ ء‬ ‫ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن مون کي اوھان جي ايمان جي قرباني ۽ خدمت تي پيش ڪيو وڃي‪ ،‬مون کي خوشي ٿي ۽ اوھان سڀني سان گڏ خوشي ٿي‪.‬‬ ‫‪18‬انھي ءُ ئي ڪري اوھين بہ خوش ٿيو ۽ مون سان گڏ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫لُ تہ جڏھن مون کي توھان جي حالت‬ ‫موڪليندو‪،‬‬ ‫ڏانھن‬ ‫اوھان‬ ‫کي‬ ‫عيسي تي ڀروسو آھي تہ جلد ئي تيمٿيس‬ ‫‪19‬پر مون کي خداوند‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ء ء‬ ‫ي‬ ‫مَلوم ٿئي‪ ،‬تڏھن مون کي بہ تسلي ٿي سگھي‪.‬‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو مون جھڙو ڪوبہ ماڻھو ڪونھي‪ ،‬جيڪو قدرتي طور توھان جي رياست جو خيال رکي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جون آھن‪.‬‬ ‫‪21‬االُ ⁠جو سڀيئي پنھنجون شيون ڳولين ٿا‪ ،‬نہ انھن شين کي جيڪي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪22‬پر اوھين ڄاڻو ٿا تہ ھن جو ثبوت آھي تہ جيئن پٽ پي ءُ سان گڏ آھي‪ ،‬تيئن ھن مون سان گڏ خوشخبري ءُ ۾ خدمت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪23‬تنھنڪري مون کي اميد آھي تہ ھن کي ھاڻي موڪليان‪ ،‬سو جلد ڏسندس تہ اھو مون سان ڪھڙي ءُ طرح ھلندو‪.‬‬ ‫‪24‬پر مون کي خداوند تي ڀروسو آھي تہ آ ءُ پاڻ بہ جلد ايندس‪.‬‬ ‫‪25‬تنھن ھوندي بہ مون ضروري سمجھيو تہ اوھان ڏانھن اءپافروڊيٽس‪ ،‬منھنجو ڀا ءُ ۽ مَنتي ساٿي ۽ ساٿي سپاھي‪ ،‬پر تنھنجو قاصد‪ ،‬۽ اھو‬ ‫جيڪو منھنجي گھرج پوري ڪري‪ ،‬تنھن کي اوھان ڏانھن موڪليان‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھان ٻڌو ھو تہ ھو بيمار آھي‪.‬‬ ‫لُ آرزو ھئي ۽ گھٻرائجي ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬االُ ⁠جو ھن کي اوھان سڀني ء‬ ‫ء‬ ‫‪27‬االُ ⁠جو ھو موت جي ويجھو بيمار ھو‪ ،‬پر خدا مٿس رحم ڪيو ‪.‬۽ نه رڳو ھن تي‪ ،‬پر مون تي پڻ‪ ،‬متان مون کي غم تي ڏک نه‬ ‫ء‬ ‫ٿئي‪.‬‬ ‫لُ تہ جڏھن اوھين ھن کي وري ڏسندؤ‪ ،‬تڏھن خوش ٿيو ۽ آ ءُ گھٽ ۾‬ ‫‪28‬تنھنڪري مون ھن کي وڌيڪ احتياط سان موڪليو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫گھٽ غمگين ٿيان‪.‬‬ ‫‪29‬تنھنڪري ھن کي خداوند ۾ تمام خوشيُ سان قبول ڪريو ‪.‬۽ اھڙي شھرت ۾ رکو‪:‬‬ ‫لُ تہ منھنجي خدمت ۾ اوھان جي گھٽتائي‬ ‫‪30‬االُ ⁠جو مسيح جي ڪم جي ڪري ھو موت جي ويجھو ھو‪ ،‬نہ پنھنجي جان جي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫پوري ڪري‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬آخرڪار‪ ،‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬خداوند ۾ خوش ٿيو ‪.‬توھان ڏانھن اھي ساڳيون شيون لکڻ‪ ،‬مون لُ واقَي ڏکوئيندڙ نه آھي‪ ،‬پر اھو توھان لُ‬ ‫مَفوظ آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ڪتن کان ھوشيار رھو‪ ،‬بڇڙن ڪمن کان ھوشيار رھو‪ ،‬تصوف کان ھوشيار رھجو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح سان گڏجي ھڪ ٿيڻ ڪري خوش ٿيون ۽‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو اسين طھريل آھيون‪ ،‬جيڪي روح ۾ خدا جي عبادت ڪريون ٿا ۽‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جسم تي ڪوبہ ڀروسو نہ ٿا رکون‪.‬‬ ‫لُ ھو جسم تي ڀروسو ڪري‬ ‫‪4‬جيتوڻيڪ مون کي جسم تي به ڀروسو آھي ‪.‬جيڪڏھن ڪو ٻيو ماڻھو سوچي ٿو ته ھن وٽ آھي جنھن ء‬ ‫سگھي ٿو‪ ،‬آئون وڌيڪ‪:‬‬ ‫‪5‬اٺين ڏينھن طھر ڪيو ويو‪ ،‬بنيامين جي قبيلي مان‪ ،‬بنيامين جي قبيلي مان‪ ،‬ھڪڙو عبراني عبراني؛ جيئن قانون کي اھيو‪ ،‬ھڪ فريسي؛‬ ‫‪6‬جوش جي باري ۾‪ ،‬چرچ کي ستايو؛ سچائي ءُ کي اھڻ جيڪا شريَت ۾ آھي‪ ،‬بي عيب‪.‬‬ ‫لُ نقصان سمجھيو‪.‬‬ ‫لُ فائديمند ھيون‪ ،‬تن کي مون مسيح ء‬ ‫‪7‬پر جيڪي شيون مون ء‬ ‫شيُ جو نقصان برداشت‬ ‫لُ مون ھر‬ ‫‪8‬بيشڪ آ ءُ پنھنجي خداوند‬ ‫ء‬ ‫لُ سڀ ڪجھہ ڳڻيندو آھيان‪ ،‬جنھن ء‬ ‫عيسي مسيح جي علم جي عظمت ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ آ ءُ مسيح کي فتح ڪريان‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫آھيان‪،‬‬ ‫ڳڻيو‬ ‫ڪجھہ‬ ‫سڀ‬ ‫کان‬ ‫ڪيو آھي‪ ،‬۽ انھن کي ڳڻڻ‬ ‫سواُ‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫ل‬ ‫شريء ءِ‪ ،‬پر اھا سچائي جيڪا مسيح جي ايمان جي وسيلي آھي‪ ،‬جيڪا خدا جي طرفان ايمان جي وسيلي‬ ‫‪9‬ولء ءھ لم ءم لن ءعلء يٰ ءمنء ال ن‬ ‫صا ءلقء ءِ ءمنء ال ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ آ ءُ کيس سڃاڻان‪ ،‬۽ سندس جيئري اٿڻ جي طاقت‪ ،‬۽ سندس ڏکن جي رفاقت کي‪ ،‬سندس موت سان مطابقت پيدا ڪريان‪.‬‬ ‫‪10‬انھي ءُ ء‬ ‫‪11‬جيڪڏھن آ ءُ ڪنھن بہ طرح مئلن جي جيئري ٿيڻ تائين پھچان‪.‬‬ ‫‪12‬ائين نه آھي جيئن مون اڳي ئي حاصل ڪيو آھي‪ ،‬يا اڳي ئي ڪامل آھيان‪ ،‬پر آ ءُ انھي ءُ جي پٺيان ھليان ٿو‪ ،‬جيڪڏھن آ ءُ انھي ءُ کي‬ ‫عيسي مسيح جي حوالي ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫لُ مون کي‬ ‫پڪڙيان‪ ،‬جنھن ء‬ ‫ي‬ ‫‪13‬ڀائرو‪ ،‬آ ءُ پاڻ کي پڪڙيل نہ ٿو سمجھان‪ ،‬پر اھو ھڪڙو ڪم ڪريان ٿو‪ ،‬جيڪي پوئتي پيل آھن‪ ،‬۽ انھن شين تائين پھچان‪ ،‬جيڪي‬ ‫اڳ ۾ آھن‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫انَام‬ ‫جو‬ ‫سڏڻ‬ ‫اعلي‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫جيڪو‬ ‫لُ‬ ‫انَام‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫دٻان‬ ‫ڏانھن‬ ‫نشان‬ ‫‪14‬آ ءُ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪175‬‬

‫فلپين‬

‫شيُ ۾ اوھان جو ڪو ٻيو خيال آھي‪ ،‬تہ‬ ‫‪15‬تنھنڪري اچو ته‪ ،‬جيتري قدر ڪامل آھيون‪ ،‬اھڙي ءُ طرح خيال رکون‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫خدا اھو اوھان تي ظاھر ڪندو‪.‬‬ ‫‪16‬تڏھن بہ‪ ،‬جتي اسان اڳي ئي پھچي چڪا آھيون‪ ،‬اچو تہ ساڳي ءُ قاعدي موجب ھلون‪ ،‬انھي ءُ ئي ڳالھ کي سمجھون‪.‬‬ ‫لُ ھڪڙو نمونو آھي‪.‬‬ ‫لُ اسان ء‬ ‫‪17‬ڀائرو‪ ،‬منھنجي تابَداري ڪريو ۽ جيڪي ھلندا آھن تن کي نشان لڳايو جيئن اوھان ء‬ ‫لُ‪ ،‬جن بابت مون اوھان کي اڪثر ٻڌايو آھي ۽ ھاڻي بہ روئندي ٻڌايان ٿو تہ اھي مسيح جي صليب جا دشمن آھن‪.‬‬ ‫( ‪18‬اھي گھڻا ئي ھلڻ ء‬ ‫‪19‬جن جي پڄاڻي تباھي آھي‪ ،‬جن جو خدا سندن پيٽ آھي‪ ،‬۽ جنھن جو شان سندن لڄ ۾ آھي‪ ،‬جيڪي دنياوي ڳالھين جو خيال رکن ٿا)‪.‬‬ ‫‪20‬االُ ⁠جو اسان جي گفتگو آسمان ۾ آھي ‪.‬جتان اسان کي اوٽڪاري ڏيندڙ‪ ،‬خداوند يسوع مسيح جي ڳول آھي‪:‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ اھو سندس شاندار جسم جھڙو ٺھي‪ ،‬انھي ءُ ڪم جي مطابق‪ ،‬جنھن سان‬ ‫‪21‬جيڪو اسان جي ناپاڪ جسم کي تبديل ڪندو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫شيُ کي پنھنجي تابع ڪري سگھي ٿو‪.‬‬ ‫ھو ھر‬ ‫ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري‪ ،‬منھنجا پيارا ڀائرو ۽ منھنجي خوشي ۽ تاج جا تمنا آھن‪ ،‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا پيارا‪ ،‬خداوند ۾ قائم رھو‪.‬‬ ‫‪2‬آ ءُ يوودياس کي منٿ ٿو ڪريان ۽ صنتخي ءُ کي بہ منٿ ٿو ڪريان تہ اھي خداوند ۾ ھڪ جھڙا ٿين‪.‬‬ ‫‪3‬۽ آ ءُ تو کي منٿ ٿو ڪريان‪ ،‬اي سچا ساٿيو‪ ،‬انھن عورتن جي مدد ڪر جن مون سان گڏ خوشخبري ءُ ۾ ڪم ڪيو‪ ،‬ڪليمينٽ ۽ ٻين‬ ‫منھنجي ساٿين سان‪ ،‬جن جا نال زندگي ءُ جي ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪4‬ھميشه خداوند ۾ خوش ٿيو ‪:‬۽ مان وري چوان ٿو‪ ،‬خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪5‬اوھان جو اعتدال سڀني ماڻھن کي مَلوم ٿئي ‪.‬رب ھٿ ۾ آھي‪.‬‬ ‫شيُ ۾ دعا ۽ منٿ سان شڪرگذاري سان توھان جون درخواستون خدا کي ٻڌايون وڃن‪.‬‬ ‫‪6‬ڪنھن به شيُ لُ مَتاط رھو؛ پر ھر‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي سنڀاليندو‪.‬‬ ‫کي‬ ‫دماغن‬ ‫۽‬ ‫دلين‬ ‫جي‬ ‫اوھان‬ ‫سو‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫لنگھي‬ ‫کان‬ ‫‪7‬۽ خدا جو اطمينان‪ ،‬جيڪو ھر سمجھہ‬ ‫ي‬ ‫‪8‬آخر ۾‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬جيڪي ڳالھيون سچيون آھن‪ ،‬جيڪي سچيون آھن‪ ،‬جيڪي سچيون آھن‪ ،‬جيڪي سچيون آھن‪ ،‬جيڪي شيون خالص آھن‪،‬‬ ‫جيڪي شيون پياريون آھن‪ ،‬جيڪي شيون چڱي ءُ طرح بيان ڪيل آھن ‪.‬جيڪڏھن ڪا فضيلت آھي‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪا ساراھه آھي‪ ،‬انھن‬ ‫شين تي غور ڪريو‪.‬‬ ‫‪9‬اھي ڳالھيون‪ ،‬جيڪي اوھان مون ۾ سکيون‪ ،‬حاصل ڪيون‪ ،‬ٻڌيون ۽ ڏٺيون آھن‪ ،‬تن تي عمل ڪريو تہ سلمتي جو خدا اوھان سان گڏ‬ ‫ھوندو‪.‬‬ ‫‪10‬پر مون کي خداوند ۾ ڏاڍي خوشي ٿي‪ ،‬جو ھاڻي آخر ۾ توھان جي مون کي سنڀاليو آھي ‪.‬جتي توھان پڻ مَتاط ھئا‪ ،‬پر توھان کي‬ ‫موقَو نه مليو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو مون سکيو آھي‪ ،‬جنھن حال ۾ آھيان‪ ،‬تنھن ۾ راضي رھان‪.‬‬ ‫‪11‬ائين نہ آھي تہ آ ءُ گھٽتائي ءُ جي حوالي سان ڳالھايان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫شيُ ۾ مون کي ھدايت‬ ‫جاُ ۽ ھر‬ ‫ء‬ ‫‪12‬آ ءُ ڄاڻان ٿو ته ڪيئن گھٽجڻو آھي‪ ،‬۽ مون کي خبر آھي تہ ڪھڙي ءُ طرح فراموش ٿيڻو آھي ‪:‬ھر ء‬ ‫ڪئي وئي آھي تہ ڀاڄي رھو ۽ بکيو‪ ،‬ٻئي گھڻا رھو ۽ مَتاج رھو‪.‬‬ ‫‪13‬آ ءُ مسيح جي وسيلي اھي سڀ شيون ڪري سگھان ٿو‪ ،‬جيڪو مون کي مضبوط ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬تڏھن بہ توھان چڱا ڪم ڪيا آھن‪ ،‬جو توھان منھنجي ڏک جي ڳالھہ ڪئي‪.‬‬ ‫‪15‬ھاڻي اوھين فلپين کي اھا بہ خبر آھي تہ خوشخبري ءُ جي شروعات ۾‪ ،‬جڏھن آ ءُ مڪدونيا مان ھليو ويس‪ ،‬تڏھن ڪنھن ڪليسيا مون‬ ‫سان ڏيڻ ۽ وٺڻ جي ڳالھہ نہ ڪئي‪ ،‬پر رڳو اوھان‪.‬‬ ‫لُ موڪليو ھو‪.‬‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو توھان ٿسلونيڪا ۾ بہ بار بار منھنجي ضرورت ء‬ ‫ء‬ ‫لُ چاھيان ٿو جو ميوو گھڻا ٿئي جو توھان جي حساب سان‪.‬‬ ‫‪17‬ان ڪري نہ آ ءُ چاھيان ٿو ڪنھن تَفي جو‪ ،‬پر انھي ءُ ء‬ ‫‪18‬پر مون وٽ سڀ ڪجھ آھي ۽ تمام گھڻو آھي‪ ،‬مون کي ايپافروڊيٽس جون شيون مليون آھن‪ ،‬جيڪي تو وٽان موڪليون ويون آھن‪،‬‬ ‫خوشبوُ واري‪ ،‬ھڪڙي قرباني ءُ واري‪ ،‬جيڪا خدا کي پسند آھي‪.‬‬ ‫خوشبوُ جي‬ ‫ھڪڙي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي پورو ڪندو‪.‬‬ ‫‪19‬پر منھنجو خدا اوھان جي سڀني ضرورتن کي پنھنجي دولت موجب جلوي سان‬ ‫ي‬ ‫‪20‬ھاڻي خدا ۽ اسان جي پي ءُ جي واکاڻ ھميشہ ھميشہ تائين ٿيندي رھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪21‬عيسي مسيح سان گڏجي ھڪ ٿيڻ ڪري ھر ھڪ بزرگ کي سلم ڏجو ‪.‬جيڪي ڀائر مون سان گڏ آھن سي اوھان کي سلم ٿا ڪن‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪22‬سڀئي ايمان وارا تو کي سلم ٿا ڏين‪ ،‬خاص ڪري اھي جيڪي قيصر جي گھراڻي جا آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سڀني تي ھجي ‪.‬آمين( ‪.‬فلپين ڏانھن روم مان لکيل آھي‪ ،‬ايپفروڊٽس طرفان)‪.‬‬ ‫‪23‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬

‫‪176‬‬

‫ڪولوسين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جو رسول آھي ۽ اسان جي ڀا ءُ تيمٿيس‪،‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جيڪو خدا جي مرضي ءُ سان‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان‬ ‫‪2‬مسيح جي ايمان وارن ۽ ايماندار ڀائرن ڏانھن جيڪي ڪليسيا ۾ آھن ‪:‬شل اوھان تي اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫لُ دعا گھرون ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬اسين پنھنجي خداوند‬ ‫عيسي مسيح جي خدا ۽ پي ءُ جا شڪر ادا ڪريون‪ ،‬۽ سدائين اوھان ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح تي اوھان جي ايمان ۽ انھي ءُ محبت بابت جيڪا اوھان سڀني ايمان وارن سان آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫‪4‬جڏھن اسان ٻڌو آھي‬ ‫ي‬ ‫لُ آسمان ۾ رکيل آھي‪ ،‬جنھن بابت اوھان اڳي ٻڌو ھو تہ خوشخبري ءُ جي سچائي ءُ جو ڪلم‪.‬‬ ‫لُ جيڪا اميد اوھان ء‬ ‫‪5‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬جيڪو اوھان وٽ آيو آھي‪ ،‬جيئن اھو سڄي دنيا ۾ آھي ‪.‬۽ ميوو آڻيندو‪ ،‬جيئن اھو توھان ۾ پڻ آھي‪ ،‬جنھن ڏينھن کان توھان اھو ٻڌو آھي‪،‬‬ ‫۽ خدا جي فضل کي سچ ۾ ڄاتو‪.‬‬ ‫لُ مسيح جو وفادار خادم آھي‪.‬‬ ‫‪7‬جھڙي ءُ طرح اوھان کي اسان جي پياري ھم ⁠خدمت اءپفراس بابت بہ معلوم ٿيو‪ ،‬جيڪو اوھان ء‬ ‫‪8‬جنھن اسان کي اوھان جي پيار جي روح جي وسيلي بيان ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لُ گھرون‬ ‫لُ دعا ڪرڻ کان باز نہ ٿا رھون‪ ،‬۽ انھي ءُ ء‬ ‫‪9‬انھي ءُ ڪري اسين بہ‪ ،‬جنھن ڏينھن کان اسان اھو ٻڌو آھي‪ ،‬تنھن کان وٺي اوھان ء‬ ‫ٿا تہ اوھين پوري ڏاھپ ۽ روحاني سمجھہ سان سندس مرضي ءُ جي ڄاڻ سان ڀرجي وڃو‪.‬‬ ‫لُ تہ ھر طرح جي خوشي ءُ واري‪ ،‬ھر چڱي ڪم ۾ ڦلجي وڃو ۽ خدا جي علم ۾‬ ‫لُ تہ اوھين خداوند جي لئق ھلو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪10‬انھي ءُ ء‬ ‫وڌندا وڃو‪.‬‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫‪11‬سڀني طاقت سان‪ ،‬پنھنجي جلل واري قدرت موجب‪ ،‬پوري صبر ۽ خوشي ءُ سان صبر ڪرڻ ء‬ ‫لُ مليو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءُ پي ءُ جا شڪرانا ادا ڪريون‪ ،‬جنھن اسان کي روشني ءُ ۾ مقدسن جي ورثي ۾ شريڪ ٿيڻ ء‬ ‫‪13‬جنھن اسان کي اونداھين جي طاقت کان بچايو آھي‪ ،‬۽ پنھنجي پياري فرزند جي بادشاھت ۾ اسان کي ترجمو ڪيو آھي‪:‬‬ ‫‪14‬جنھن ۾ اسان کي سندس رت جي وسيلي ڇوٽڪارو مليو آھي‪ ،‬يعني گناھن جي معافي پڻ‪.‬‬ ‫‪15‬اھو ڪير آھي جيڪو غائب خدا جي شڪل آھي‪ ،‬جيڪو ھر مخلوق جو پھريون پٽ آھي‪.‬‬ ‫پوُ‬ ‫‪16‬ڇالُ ⁠جو ھن جي وسيلي سڀ شيون پيدا ڪيون ويون آھن‪ ،‬جيڪي آسمان ۾ آھن ۽ جيڪي زمين تي آھن‪ ،‬ظاھر ۽ پوشيدہ آھن‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪:‬‬ ‫اھي تخت ھجن‪ ،‬حڪومتون ھجن‪ ،‬يا حڪومتون‪ ،‬يا طاقتون‪ ،‬سڀ شيون ھن جي ئي پيدا ڪيون ويون آھن‪ ،‬۽ سندس ء‬ ‫‪17‬۽ ھو سڀني شين کان اڳ آھي‪ ،‬۽ سڀ شيون ان جي ذريعي ٺھيل آھن‪.‬‬ ‫شيُ ۾ کيس برتري حاصل ھجي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ھو جسم جو سر آھي‪ ،‬ڪليسيا ‪:‬جيڪو شروعات آھي‪ ،‬مئلن مان پھريائين؛ ته جيئن ھر‬ ‫ء‬ ‫‪19‬ڇالُ ⁠جو پي ءُ جي مرضي ھئي تہ ھن ۾ پوري پوري ءُ طرح رھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬۽‪ ،‬پنھنجي صليب جي رت جي ذريعي صلح ڪيو‪ ،‬ھن جي ذريعي سڀني شين کي پاڻ سان ٺاھڻ لُ ‪.‬ھن جي طرفان‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬ڇا‬ ‫اھي شيون زمين ۾ ھجن‪ ،‬يا آسمان ۾ شيون‪.‬‬ ‫‪21‬۽ تون‪ ،‬جيڪو ڪجھ وقت ڌارين ۽ بڇڙن ڪمن جي ڪري توھان جي دماغ ۾ دشمن آھيو‪ ،‬پر ھاڻي ھن سان صلح ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪22‬موت جي ذريعي سندس جسم جي جسم ۾‪ ،‬توھان کي ھن جي نظر ۾ پاڪ ۽ بي عيب ۽ ناقابل تلفي پيش ڪرڻ لُ‪:‬‬ ‫‪23‬جيڪڏھن اوھين ايمان تي قائم رھو ۽ قائم رھو ۽ انھي ءُ خوشخبري ءُ جي اميد کان پري نہ رھو‪ ،‬جيڪا اوھان ٻڌو آھي ۽ جيڪا آسمان‬ ‫جي ھيٺان ھر مخلوق کي ٻڌائي ويئي آھي ‪.‬جنھن مان پولس کي وزير بڻايو ويو آھي‪.‬‬ ‫لُ منھنجي ڏکن ۾ خوش ٿئي ٿو ۽ مسيح جي مصيبتن جي پويان جيڪي آھي سو منھنجي جسم ۾ ڀري ٿو‬ ‫‪24‬جيڪو ھاڻي توھان جي ء‬ ‫پنھنجي جسم جي خاطر‪ ،‬جيڪو ڪليسيا آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ خدا جو ڪلم‬ ‫لُ ڏنو ويو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ مون کي خدا جي حڪم موجب وزير بڻايو ويو آھي‪ ،‬جيڪو مون کي اوھان ء‬ ‫‪25‬انھي ءُ ء‬ ‫پورو ڪريان‪.‬‬ ‫‪26‬جيتوڻيڪ اھو راز جيڪو زماني ۽ نسلن کان لڪايو ويو آھي‪ ،‬پر ھاڻي پڌرو ٿيو آھي سندس بزرگن تي‪.‬‬ ‫‪27‬جن کي خدا ٻڌائيندو ته غير قومن ۾ ھن راز جي جلل جي دولت ڪھڙي آھي ‪.‬جيڪو توھان ۾ مسيح آھي‪ ،‬جلل جي اميد‪:‬‬ ‫‪28‬جنھن جي اسين منادي ڪريون ٿا‪ ،‬ھر ھڪ ماڻھو ءُ کي ڊيڄاريون ٿا ۽ ھر ھڪ ماڻھو ءُ کي سڄي ءُ سياڻپ سان سيکاريون ٿا ‪.‬ته جيئن‬ ‫عيسي ۾ ڪامل پيش ڪري سگھون‪.‬‬ ‫اسين ھر ماڻھو ءُ کي مسيح‬ ‫ي‬ ‫لُ آ ءُ بہ محنت ڪريان ٿو‪ ،‬انھي ءُ جي ڪم موجب ڪوشش ڪريان ٿو‪ ،‬جيڪو مون ۾ زور سان ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪29‬انھي ءُ ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لُ ۽ لوديڪيا ۾ ڪھڙي ءُ وڏي جھڙپ آھي‪ ،‬۽ انھن ماڻھن‬ ‫لُ‪ ،‬انھن ء‬ ‫‪1‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ چاھيان ٿو تہ توھان کي خبر پوي تہ مون ۾ اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫لُ‪ ،‬جن منھنجي بدن ۾ منھن نہ ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ تہ انھن جي دلين کي تسلي ملي‪ ،‬محبت ۾ پاڻ ۾ ڳنڍجي‪ ،‬۽ سمجھڻ جي پوري يقين جي دولت سان گڏ‪ ،‬خدا‪ ،‬پي ءُ ۽ مسيح جي‬ ‫‪2‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫رازن کي سڃاڻڻ ء‬ ‫‪3‬جنھن ۾ حڪمت ۽ علم جا سڀ خزانا لڪيل آھن‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اھو آ ءُ چوان ٿو‪ ،‬متان ڪو ماڻھو اوھان کي ٺڳيندڙ ڳالھين سان ٺڳي‪.‬‬

‫‪177‬‬

‫ڪولوسين‬

‫‪5‬ڇالُ ⁠جو جيتوڻيڪ آ ءُ جسماني طور غير حاضر آھيان‪ ،‬تڏھن بہ روح ۾ اوھان سان گڏ آھيان‪ ،‬خوشي ءُ سان ۽ اوھان جي حڪم کي‬ ‫ء‬ ‫ڏسي ۽ مسيح تي اوھان جي ايمان جي مضبوطي ءُ سان‪.‬‬ ‫عيسي مسيح کي پاليو آھي‪ ،‬تيئن اوھين مٿس ھلندا رھو‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري جھڙي ءُ طرح اوھان‬ ‫ي‬ ‫‪7‬مٿس جڙيل ۽ ٺھيو ۽ ايمان ۾ قائم رھو‪ ،‬جيئن اوھان کي سيکاريو ويو آھي‪ ،‬انھي ءُ ۾ شڪرگذاري سان گڏ وڌو‪.‬‬ ‫‪8‬خبردار ٿجو‪ ،‬متان ڪو ماڻھو فلسفو ۽ اجائي ٺڳي ءُ سان اوھان کي خراب ڪري‪ ،‬ماڻھن جي روايتن موجب‪ ،‬دنيا جي اصولن موجب‪،‬‬ ‫نڪي مسيح جي پٺيان‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالُ ⁠جو انھي ءُ ۾ خدا جي سموري پوري جسماني طرح رھي ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ اوھين انھي ءُ ۾ مڪمل آھيو‪ ،‬جيڪو سڄي سلطنت ۽ طاقت جو سر آھي‪.‬‬ ‫سواُ طھر ٿيل آھيو‪ ،‬يعني مسيح جي طھر جي ڪري جسماني گناھہ کي مٽائي ڇڏيندا آھيو‪.‬‬ ‫‪11‬جنھن ۾ اوھين بہ ھٿن کان‬ ‫ء‬ ‫‪12‬بپتسما ۾ ساڻس گڏ دفن ڪيو ويو‪ ،‬جتي پڻ خدا جي عمل جي ايمان جي وسيلي ساڻس گڏ جيئرو ٿي اٿيو‪ ،‬جنھن کيس مئلن مان جيئرو‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اوھين‪ ،‬پنھنجن گناھن ۾ مئل آھيو ۽ اوھان جي جسم جي غير طھريل آھي‪ ،‬ھن سان گڏ جيئرو ڪيو آھي‪ ،‬اوھان کي سڀني ڏوھن کي‬ ‫معاف ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬جيڪي حڪم اسان جي خلف ھئا‪ ،‬تن جي ھٿ اکر کي ميٽايو‪ ،‬جيڪو اسان جي خلف ھو ۽ انھي ءُ کي رستي مان ڪڍي پنھنجي‬ ‫صليب تي چاڙھيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھنن حڪمرانن ۽ طاقتن کي خراب ڪري‪ ،‬انھن کي پڌرو ڪري ڏيکاريو‪ ،‬۽ انھن تي فتح حاصل ڪئي‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري ڪوبہ ماڻھو اوھان کي گوشت‪ ،‬پيئڻ‪ ،‬يا عيد جي ڏينھن يا نئين چنڊ جي يا سبت جي ڏينھن جي حوالي سان فيصلو نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪي ايندڙ شين جو پاڇو آھن؛ پر جسم مسيح جو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬ڪوبہ ماڻھو پنھنجي رضاڪاراڻي عاجزي ۽ ملئڪن جي پوڄا ڪري‪ ،‬انھن شين ۾ دخل اندازي ڪري‪ ،‬جيڪي ھن ڏٺيون ئي نہ‬ ‫آھن‪ ،‬پنھنجي جسماني دماغ جي بيڪاري ءُ سان ڦھلجي‪،‬‬ ‫‪19‬۽ مٿو نہ ھڻڻ‪ ،‬جنھن مان سڄو جسم ڳنڍي ۽ ڳنڍين سان گڏ غذائيت جي خدمت ڪري ٿو ۽ ڳنڍي ٿو‪ ،‬خدا جي واڌ سان گڏ وڌندو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬تنھنڪري جيڪڏھن اوھين مسيح سان گڏ دنيا جي اوليتن کان مئل آھيو‪ ،‬تڏھن جيئن دنيا ۾ جيئرو آھيو‪ ،‬تنھن جي تابع ڇو آھيو‪،‬‬ ‫( ‪ 21‬ءڇو نه‪ ،‬نه چکو‪ ،‬نه ھٿ‪.‬‬ ‫پوُ؟‬ ‫‪22‬ڪھڙا سڀ استعمال ڪرڻ سان ناس ٿيڻ وارا آھن؛ )ماڻھن جي حڪمن ۽ عقيدن کان ء‬ ‫لُ ڪنھن به عزت ۾ نه‪.‬‬ ‫تسڪين‬ ‫جي‬ ‫‪.‬جسم‬ ‫‪23‬جن شين جي عبادت‪ ،‬عاجزي ۽ جسم جي غفلت ۾ حقيقت ۾ دانشمندي جو ثبوت آھي‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬جيڪڏھن اوھين مسيح سان گڏ جياريا ويا آھيو‪ ،‬انھن شين جي ڳول ڪريو جيڪي مٿي آھن‪ ،‬جتي مسيح خدا جي ساڄي پاسي ويٺو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬پنھنجو پيار مٿاھين شين تي قائم ڪريو‪ ،‬زمين تي نہ‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو اوھين مئل آھيو ۽ اوھان جي زندگي مسيح سان گڏ خدا ۾ لڪايل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬جڏھن مسيح‪ ،‬جيڪو اسان جي زندگي آھي‪ ،‬ظاھر ٿيندو‪ ،‬تڏھن اوھين بہ ساڻس گڏ جلوي ۾ ظاھر ٿيندا‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري پنھنجي عضون کي ماريو‪ ،‬جيڪي زمين تي آھن ‪.‬زنا‪ ،‬ناپاڪي‪ ،‬بيحد پيار‪ ،‬بڇڙائي‪ ،‬۽ للچ‪ ،‬جيڪا بت پرستي آھي‪:‬‬ ‫‪6‬جن شين جي ڪري نافرمان ٻارن تي خدا جو غضب نازل ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن ۾ اوھين بہ ڪجھ وقت ھلندا ھئا‪ ،‬جڏھن اوھين انھن ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬پر ھاڻي توھان انھن مڙني کي به ڇڏي ڏيو ‪.‬ڪاوڙ‪ ،‬غضب‪ ،‬بغض‪ ،‬ڪفر‪ ،‬گندي گفتگو توھان جي وات مان نڪرندي آھي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو اوھين انھي ءُ پوڙھي ماڻھو ءُ کي سندس ڪمن سان لتعلق ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھڪ ٻئي سان ڪوڙ نہ ڳالھايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ نئين ماڻھو ءُ کي پھرايو آھي‪ ،‬جيڪو علم ۾ تازو ٿيو آھي‪ ،‬انھي ءُ جي تصوير جي مطابق جنھن کيس پيدا ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬جتي نڪي يوناني آھي‪ ،‬نڪي يھودي‪ ،‬نڪي طھريل‪ ،‬نڪو طھر‪ ،‬نڪي وحشي‪ ،‬نڪي سٿين‪ ،‬نڪي غلم ۽ نڪي آزاد‪ ،‬پر مسيح سڀ‬ ‫آھي ۽ سڀني ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري‪ ،‬خدا جي چونڊيل‪ ،‬پاڪ ۽ پيارا‪ ،‬ٻاجھہ‪ ،‬مھرباني‪ ،‬ذھن جي حلم‪ ،‬حلم‪ ،‬صبر‪ ،‬حوصلي ۽ تحمل جا ڪپڙا پائي وٺو‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ جو ڪنھن سان جھيڙو ھجي تہ ھڪ ٻئي کي برداشت ڪريو ۽ ھڪ ٻئي کي معاف ڪريو‪ ،‬جيئن مسيح‬ ‫اوھان کي معاف ڪيو‪ ،‬تيئن اوھين بہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انھن سڀني شين کان مٿي خيرات تي رکو‪ ،‬جيڪو ڪامليت جو بندو آھي‪.‬‬ ‫لُ اوھين بہ ھڪ ئي جسم ۾ سڏيا ويا آھيو ‪.‬۽ شڪرگذار ٿيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خدا جو اطمينان اوھان جي دلين تي راڄ ڪري‪ ،‬جنھن ء‬ ‫‪16‬مسيح جو ڪلم پوري ءُ طرح دانائي ءُ سان اوھان ۾ رھي ‪.‬زبور ۽ حمد ۽ روحاني گيت ۾ ھڪ ٻئي کي سيکارڻ ۽ نصيحت ڪرڻ‪،‬‬ ‫توھان جي دلين ۾ رب جي فضل سان ڳايو‪.‬‬ ‫عيسي جي نالي تي ڪريو ۽ سندس وسيلي خدا ۽ پي ءُ جو شڪر ڪريو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪي ڪجھہ ڪريو ٿا لفظ يا ڪم ۾‪ ،‬سڀ ڪجھ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪18‬زالون‪ ،‬پاڻ کي پنھنجن مڙسن جي حوالي ڪريو‪ ،‬جيئن اھو خداوند ۾ مناسب آھي‪.‬‬ ‫‪19‬مڙسو‪ ،‬پنھنجن زالن سان پيار ڪريو ۽ انھن تي ڪاوڙ نہ ڪريو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو اھو خدا کي پسند آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ٻار‪ ،‬ھر ڳالھہ ۾ پنھنجن ما ءُ ⁠پي ءُ جي فرمانبرداري ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬اي پي ءُ‪ ،‬پنھنجن ٻارن کي ڪاوڙ ۾ نہ آڻيو‪ ،‬متان اھي حوصل افزائي ڪن‪.‬‬ ‫‪22‬نوڪر‪ ،‬ھر ڳالھہ ۾ پنھنجن مالڪن جي جسماني طور فرمانبرداري ڪريو ‪.‬اکين جي خدمت سان نه‪ ،‬مردن کي خوش ڪرڻ وارن‬ ‫وانگر؛ پر دل جي اڪيلئي ۾‪ ،‬خدا کان ڊڄڻ‪:‬‬

‫‪178‬‬

‫ڪولوسين‬

‫‪23‬۽ جيڪي اوھين ڪندا آھيو سو دل سان ڪريو‪ ،‬جيئن خداوند لُ‪ ،‬۽ ماڻھن لُ نه‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالُ ⁠جو اوھين خداوند جي باري ۾ ڄاڻو ٿا تہ توھان کي وراثت جو اجر ملندو‪،‬‬ ‫ڇالُ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿا‪.‬‬ ‫‪25‬پر جيڪو غلط ڪم ڪري ٿو تنھن کي اھو ملندو جيڪو ھن ڪيو آھي‪ ،‬۽ ماڻھن جو ڪوبہ احترام ڪونھي‪.‬‬

‫⁠جو اوھين خداوند مسيح جي عبادت ڪريو‬

‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬آقا‪ ،‬پنھنجي نوڪرن کي اھو ڏيو جيڪو انصاف ۽ برابر آھي ‪.‬توھان کي خبر آھي ته توھان جو پڻ آسمان ۾ ھڪ ماسٽر آھي‪.‬‬ ‫‪2‬دعا ۾ جاري رکو‪ ،‬۽ شڪرگذاري سان گڏ ڏسو‪.‬‬ ‫لُ تہ مسيح جي انھي ءُ راز کي‬ ‫لُ ڪلم جو ھڪڙو دروازو کولي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ بہ دعا گھرون تہ خدا اسان ء‬ ‫‪3‬انھي ءُ سان گڏ اسان جي ء‬ ‫لُ آ ءُ بہ قيد ۾ آھيان‪.‬‬ ‫بيان ڪري‪ ،‬جنھن ء‬ ‫لُ تہ آ ءُ انھي ءُ کي ظاھر ڪريان‪ ،‬جيئن مون کي چوڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءُ ء‬ ‫‪5‬انھن ڏانھن ڏاھپ سان ھلندا رھو‪ ،‬جيڪي بي ⁠اعتقاد آھن‪ ،‬وقت کي بچائيندا رھو‪.‬‬ ‫‪6‬اوھان جي ڳالھہ ھميشہ فضل سان ھجي‪ ،‬لوڻ سان مزيدار ھجي‪ ،‬تہ جيئن اوھين ڄاڻو تہ اوھان کي ھر ڪنھن کي ڪيئن جواب ڏيڻ‬ ‫گھرجي‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجو سمورو حال ٽائڪسس اوھان کي ٻڌائيندو‪ ،‬جيڪو ھڪڙو پيارو ڀا ءُ آھي‪ ،‬۽ ھڪڙو وفادار وزير ۽ خداوند ۾ ساٿي خادم آھي‪.‬‬ ‫لُ موڪليو آھي‪ ،‬تہ ھو اوھان جي ملڪيت کي سڃاڻي‪ ،‬۽ اوھان جي دلين کي تسلي ڏئي‪.‬‬ ‫‪8‬جنھن کي مون اوھان ڏانھن انھي ءُ ئي مقصد ء‬ ‫‪9‬انسيمس سان گڏ‪ ،‬جيڪو ھڪڙو وفادار ۽ پيارو ڀا ءُ آھي‪ ،‬جيڪو اوھان مان ھڪڙو آھي ‪.‬اھي توھان کي سڀ شيون ٻڌائيندا جيڪي ھتي‬ ‫ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬منھنجو ساٿي ارسٽارخس اوھان کي سلم ٿو پيش ڪري ۽ مارڪس‪ ،‬جيڪو برنباس جي ڀيڻ جو پٽ آھي‪( ،‬جنھن کي ھٿ ڪري‬ ‫اوھان کي حڪم مليا آھن‪ ،‬جيڪڏھن ھو اوھان وٽ اچي تہ کيس قبول ڪر)‪.‬‬ ‫عيسي‪ ،‬جنھن کي يوٿس سڏيندا آھن‪ ،‬جيڪي طھريل آھن ‪.‬اھي رڳو خدا جي بادشاھت ڏانھن منھنجا ساٿي ڪم ڪندڙ آھن‪ ،‬جيڪي‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ راحت آھن‪.‬‬ ‫منھنجي‬ ‫ء‬ ‫لُ‬ ‫‪12‬ايپفراس‪ ،‬جيڪو اوھان مان ھڪڙو آھي‪ ،‬جيڪو مسيح جو ٻانھو آھي‪ ،‬توھان کي سلم پيش ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو ھميشہ توھان جي ء‬ ‫لُ تہ اوھين خدا جي سڄي مرضي ءُ ۾ ڪامل ۽ مڪمل رھو‪.‬‬ ‫دعائن ۾ پوري ءُ طرح محنت ڪري ٿو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ ھيراپولس ۾ وڏو جوش آھي‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪي لوديڪيا ۾ آھن ۽ انھن ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ کيس ٻڌايان ٿو تہ ھن کي اوھان ء‬ ‫‪14‬پيارا طبيب لوقا ۽ ديماس اوھان کي سلم ٿا ڏين‪.‬‬ ‫‪15‬انھن ڀائرن کي سلم ڏجو جيڪي لوديڪيا ۾ آھن‪ ،‬نمفا ۽ ڪليسيا کي جيڪا سندس گھر ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن اھو خط اوھان ۾ پڙھيو وڃي‪ ،‬تڏھن اھو لوديڪيان جي ڪليسيا ۾ بہ پڙھيو وڃي ‪.‬۽ اھو ته توھان ساڳي ءُ طرح لوديڪيا جو خط‬ ‫به پڙھو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ارچيپس کي چئو تہ ”جيڪا خدمت تو کي خداوند ۾ ملي آھي تنھن تي ڌيان ڏي‪ ،‬انھي ءُ کي پورو ڪرين‪.‬‬ ‫‪18‬منھنجي ھٿن پولس جو سلم ‪.‬منھنجا بندا ياد ڪر ‪.‬مھرباني توھان سان گڏ ‪.‬آمين( ‪.‬لکيو ويو روم کان ڪولوسين تائين ٽائڪڪس ۽‬ ‫انيسيمس طرفان)‪.‬‬

‫‪179‬‬

‫‪1‬ٿسلونيڪين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪ ،‬شل اوھان تي اسان‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬سلوانس ۽ تيمٿيس جي طرفان ٿسلونيڪين جي ڪليسيا ڏانھن‪ ،‬جيڪا خدا پي ءُ ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ ھميشہ خدا جا شڪر ادا ڪريون ٿا‪ ،‬۽ پنھنجين دعائن ۾ توھان جو ذڪر ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬اسين توھان سڀني ء‬ ‫عيسي مسيح جي اميد واري صبر کي ياد رکو‪.‬‬ ‫‪3‬خدا ۽ پي ءُ جي نظر ۾ پنھنجي ايمان جي محنت‪ ،‬محبت جي محنت ۽ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪4‬ڄاڻو‪ ،‬پيارا ڀائرو‪ ،‬توھان جي خدا جي چونڊ‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو اسان جي خوشخبري اوھان وٽ رڳو لفظن ۾ نہ آئي‪ ،‬پر قدرت‪ ،‬پاڪ روح ۽ وڏي يقين سان ‪.‬جيئن توھان کي خبر آھي ته‬ ‫ء‬ ‫توھان جي خاطر اسان توھان جي وچ ۾ ڪھڙي قسم جا ماڻھو ھئاسين‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اوھين اسان جا ۽ خداوند جا پيروڪار ٿيا آھيو‪ ،‬جڏھن اھو ڪلم ڏاڍي مصيبت ۾ پاڪ روح جي خوشي ءُ سان قبول ڪيو‪.‬‬ ‫لُ مثال بڻجو‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھين مڪدونيا ۽ اخيا جي سڀني ماڻھن ء‬ ‫‪7‬انھي ءُ ء‬ ‫‪8‬االُ ⁠جو اوھان مان خداوند جو ڪلم نہ رڳو مڪدونيا ۽ اخيا ۾ پکڙجي ٿو‪ ،‬پر ھر ھنڌ پکڙجي ٿو تہ اوھان جو خدا تي ايمان پکڙيل‬ ‫ء‬ ‫آھي ‪.‬تنھنڪري اسان کي ڪجھه ڳالھائڻ جي ضرورت ناھي‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو اھي پاڻ اسان کي ڏيکارين ٿا ته توھان ۾ اسان جي داخل ٿيڻ جو ڪھڙو طريقو آھي‪ ،‬۽ ڪيئن اوھين بت پرستي ءُ کان خدا‬ ‫ء‬ ‫لُ ته جيئري ۽ سچي خدا جي عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫ڏانھن ڦري رھيا آھيو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ‪ ،‬جنھن اسان کي ايندڙ غضب کان‬ ‫يعني‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫جيئرو‬ ‫مان‬ ‫مئلن‬ ‫ھن‬ ‫کي‬ ‫جنھن‬ ‫‪10‬۽ آسمان مان سندس فرزند‪،‬‬ ‫عيسي جو انتظار ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫بچايو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬االُ ⁠جو اي ڀائرو‪ ،‬ڄاڻو تہ اسان جو اوھان وٽ اچڻ جو رستو اجايو نہ ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوُ بہ اسان اڳي ئي ڏک سھي ۽ شرمساري ءُ سان گذارش ڪئي‪ ،‬جيئن توھان ڄاڻو ٿا تہ فلپي ۾‪ ،‬اسان پنھنجي خدا ۾ دلير‬ ‫‪2‬پر انھي ءُ کان ء‬ ‫ھئاسين تہ توھان کي خدا جي خوشخبري گھڻي تڪرار سان ٻڌايان‪.‬‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو اسان جي نصيحت فريب جي نہ ھئي‪ ،‬نڪي ناپاڪي ءُ جي‪ ،‬نڪي ٺڳي ءُ جي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر جيئن خدا اسان کي خوشخبري ءُ تي ڀروسو ڪرڻ جي اجازت ڏني ھئي‪ ،‬تيئن اسين ٿا چئون ‪.‬ماڻھن کي خوش ڪرڻ وانگر نه‪ ،‬پر‬ ‫خدا‪ ،‬جيڪو اسان جي دلين کي آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬االُ ⁠جو اسان ڪڏھن بہ خوشامد وارا لفظ استعمال نہ ڪيا آھن‪ ،‬جيئن توھان ڄاڻو ٿا‪ ،‬نڪي للچ جا ڪپڙا ‪.‬خدا گواھه آھي‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬۽ نڪي ماڻھن جي عزت گھري‪ ،‬نڪي اوھان جي‪ ،‬نڪي ٻين جي‪ ،‬جڏھن اسين مسيح جي رسولن وانگر بار ٿي وڃون‪.‬‬ ‫‪7‬پر اسين اوھان ۾ نرم رھياسين‪ ،‬جھڙي ءُ طرح نرس پنھنجي ٻارن کي پالي ٿي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين‬ ‫پڻ‪،‬‬ ‫جان‬ ‫پنھنجي‬ ‫پر‬ ‫خوشخبري‪،‬‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫لُ تيار ھئاسين‪ ،‬نہ رڳو‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري اسان اوھان کي پياري دل سان گھرڻ ء‬ ‫اسان کي پيارا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو ڀائرو‪ ،‬اوھان کي اسان جي محنت ۽ مشقت ياد آھي‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ڏينھن رات محنت ڪري اسان کي اوھان مان ڪنھن جي‬ ‫ء‬ ‫بہ ذميداري نہ ٿيندي‪ ،‬تنھنڪري اسان اوھان کي خدا جي خوشخبري ءُ جي منادي ڪئي‪.‬‬ ‫‪10‬اوھين شاھد آھيو ۽ خدا پڻ‪ ،‬اسان ڪيڏو نه پاڪ‪ ،‬انصاف ۽ بي ⁠ڏوھي سلوڪ ڪيو آھي اوھان جي وچ ۾ جيڪي ايمان آڻين ٿا‪.‬‬ ‫‪11‬جيئن اوھان کي خبر آھي تہ ڪيئن اسان اوھان مان ھر ھڪ کي نصيحت ۽ تسلي ڏني ھئي ۽ تاڪيد ڪئي ھئي جيئن ھڪڙو پي ءُ‬ ‫پنھنجن ٻارن کي‪،‬‬ ‫لُ تہ اوھين خدا جي لئق ھلو‪ ،‬جنھن اوھان کي پنھنجي بادشاھت ۽ جلوي ڏانھن سڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءُ ء‬ ‫‪13‬انھي ءُ ڪري اسين خدا جو شڪر ادا ڪريون ٿا‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ جڏھن اوھان کي خدا جو ڪلم مليو‪ ،‬جيڪو اوھان اسان جي باري ۾‬ ‫ٻڌو‪ ،‬تڏھن اھو اوھان کي ماڻھن جي ڪلم وانگر نہ‪ ،‬پر سچائي ءُ سان خدا جو ڪلم سمجھيو ويو‪ ،‬جيڪو اثرائتو آھي ‪.‬توھان تي ايمان‬ ‫آڻيندڙ پڻ ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫مسيح‬ ‫عيسي‬ ‫۾‬ ‫يھوديہ‬ ‫جيڪي‬ ‫آھيو‪،‬‬ ‫ٿيا‬ ‫پيروڪار‬ ‫جا‬ ‫ڪليسيائن‬ ‫انھن‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫اوھين‬ ‫ڀائرو‪،‬‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو اي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اوھين بہ پنھنجن وطن وارن جھڙا ڏک سھندا رھيا‪ ،‬جھڙي ءُ طرح انھن يھودين جا ڏک سھي‪.‬‬ ‫عيسي ۽ پنھنجن نبين کي قتل ڪيو ۽ اسان کي ايذايو ‪.‬۽ اھي خدا کي راضي نٿا ڪن‪ ،‬۽ سڀني ماڻھن جي خلف آھن‪.‬‬ ‫‪15‬جن ٻنھي خداوند‬ ‫ي‬ ‫االُ ⁠جو‬ ‫‪16‬اسان کي غير قومن سان ڳالھائڻ کان منع ڪري ٿو تہ اھي اوٽڪارو حاصل ڪن‪ ،‬انھن جا گناھہ ھميشہ ڀريندا رھون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مٿن غضب بلڪل نازل ٿيو آھي‪.‬‬ ‫لُ اوھان کان پري ٿي وياسين‪ ،‬تنھنڪري اسان وڌيڪ ڪوشش ڪئي تہ اوھان جو منھن وڏي‬ ‫‪17‬پر ڀائرو‪ ،‬اسان دل ۾ نہ‪ ،‬پر ٿوري وقت ء‬ ‫تمنا سان ڏسون‪.‬‬ ‫لُ اسين اوھان وٽ آيا ھا‪ ،‬يعني آ ءُ پولس‪ ،‬پھريون ڀيرو ‪.‬پر شيطان اسان کي روڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬انھي ءُ ء‬ ‫عيسي مسيح جي اچڻ وقت سندس حضور‬ ‫‪19‬االُ ⁠جو اسان جي اميد‪ ،‬يا خوشي‪ ،‬يا خوشي جو تاج اا آھي؟ اا اوھين اسان جي خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫۾ نہ آھيو؟‬

‫‪180‬‬

‫‪1‬ٿسلونيڪين‬

‫‪20‬االُ‬ ‫ء‬

‫⁠جو اوھين اسان جي شان ۽ خوشي آھيو‪.‬‬

‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري جڏھن اسان وڌيڪ برداشت ڪري نہ سگھياسين‪ ،‬تڏھن اسان اھو ئي چڱو سمجھيو جو ايٿنس ۾ اڪيلو رھجي‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھان کي مضبوط‬ ‫‪2‬۽ تيمٿيس‪ ،‬اسان جي ڀا ءُ‪ ،‬خدا جو خادم ۽ مسيح جي خوشخبري ءُ ۾ اسان جو ساٿي ڪم ڪندڙ آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ڪري ۽ اوھان کي اوھان جي ايمان بابت تسلي ڏئي‪.‬‬ ‫لُ مقرر ڪيل آھيون‪.‬‬ ‫لُ تہ ڪنھن ماڻھو ءُ کي انھن مصيبتن ۾ مبتل نہ ٿئي‪،‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھين پاڻ ڄاڻو ٿا تہ اسين انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬انھي ءُ ء‬ ‫‪4‬االُ ⁠جو جڏھن اسين اوھان سان گڏ ھئاسين‪ ،‬تڏھن اوھان کي اڳي ئي چيو ھئائون تہ اسان کي مصيبتون سھڻو پوندو ‪.‬جيئن ته اھو ٿي‬ ‫ء‬ ‫چڪو آھي‪ ،‬۽ توھان کي خبر آھي‪.‬‬ ‫لُ موڪليم‪ ،‬متان ڪنھن آزمائيندڙ اوھان‬ ‫‪5‬انھي ءُ ڪري‪ ،‬جڏھن آ ءُ وڌيڪ برداشت ڪري نہ سگھيس‪ ،‬تڏھن اوھان جي ايمان کي ٻڌائڻ ء‬ ‫کي آزمائي‪ ،‬۽ اسان جي محنت اجائي ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪6‬پر ھاڻي جڏھن تيمٿيس اوھان وٽان آيو آھي ۽ اسان کي اوھان جي ايمان ۽ خيرات جي خوشخبري ڏني آھي‪ ،‬۽ اوھان کي اسان کي‬ ‫ھميشه ياد رکڻ جي خوشخبري ڏني آھي‪ ،‬اسان کي ڏسڻ جي ڏاڍي تمنا آھي‪ ،‬جيئن اسين پڻ توھان کي ڏسڻ لُ‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬اسان کي اوھان جي ايمان جي ڪري اسان جي سڀني مصيبتن ۽ مصيبتن ۾ تسلي ملي‪.‬‬ ‫‪8‬ھاڻي اسين جيئرا آھيون‪ ،‬جيڪڏھن اوھين خداوند ۾ قائم رھو‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪا اسان کي پنھنجي خدا جي آڏو‬ ‫لُ وري خدا جا شڪر ادا ڪري سگھون ٿا‪ ،‬انھي ءُ سموري خوشي ء‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو اسين اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫اوھان جي خاطر خوشي ٿي ٿئي‪.‬‬ ‫‪10‬رات ڏينھن تمام گھڻي دعا گھرون تہ جيئن تنھنجو منھن ڏسون ۽ انھي ءُ کي پورو ڪريون جيڪا تنھنجي ايمان ۾ گھٽ آھي؟‬ ‫عيسي مسيح اسان کي اوھان ڏانھن رستو ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫‪11‬ھاڻي خدا پاڻ ۽ اسان جو پي ءُ ۽ اسان جو خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪12‬۽ خداوند اوھان کي ھڪٻئي سان پيار ۾ وڌو ۽ وڌو‪ ،‬۽ سڀني ماڻھن سان‪ ،‬جھڙيُ طرح اسين اوھان سان ڪندا آھيون‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي پنھنجن سڀني ايمان وارن سان گڏ اچڻ تي اوھان جي دلين کي خدا‪ ،‬يعني اسان‬ ‫لُ تہ جيئن اسان جي خداوند‬ ‫‪13‬ھو انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫جي پي ءُ‪ ،‬جي اڳيان پاڪائي ءُ ۾ بي ⁠عيب رکي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫عيسي جي نالي سان نصيحت ٿا ڪريون‪ ،‬تہ جيئن اوھان کي اسان کان اھو مليو آھي تہ‬ ‫‪1‬ان کان علوه‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬اسين اوھان کي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪيئن ھلڻ گھرجي ۽ خدا کي راضي رکڻ گھرجي‪ ،‬تيئن اوھين وڌندا وڌندا‪.‬‬ ‫عيسي جي طرفان ڪھڙا حڪم ڏنا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ اسان اوھان کي خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪3‬االُ ⁠جو اھو خدا جي مرضي آھي‪ ،‬يعني توھان جي پاڪائي‪ ،‬تہ اوھين زنا کان پاسو ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬اھو اھو آھي ته توھان مان ھر ھڪ کي ڄاڻڻ گھرجي ته ڪيئن پنھنجي برتن کي پاڪائي ۽ عزت ۾ رکڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪5‬جھڙي للچ ۾ نہ‪ ،‬جھڙي ءُ طرح غير قومون جيڪي خدا کي نہ ٿيون سڃاڻين‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو خداوند انھن سڀني کان انتقام وٺندڙ آھي‪،‬‬ ‫لُ تہ ڪوبہ ماڻھو پنھنجي ڀا ءُ ڀيڻ کي ڪنھن بہ ڳالھہ ۾ ٺڳي نہ ڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬انھي ءُ ء‬ ‫جيئن اسان اوھان کي اڳيئي خبردار ۽ شاھدي ڏني آھي‪.‬‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو خدا اسان کي ناپاڪي ءُ ڏانھن نہ بلڪ پاڪائي ءُ ڏانھن سڏيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري جيڪو حقير ٿو سمجھي‪ ،‬سو ماڻھو ءُ کي نہ‪ ،‬پر خدا کي‪ ،‬جنھن اسان کي پنھنجو پاڪ روح بہ ڏنو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اوھان کي پاڻ خدا جي طرفان‬ ‫‪9‬پر جيئن اوھان کي برادرانه پيار جي ھجڻ جي ضرورت نہ آھي تہ آ ءُ اوھان ڏانھن لکان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سيکاريو ويو آھي تہ ھڪ ٻئي سان پيار ڪريو‪.‬‬ ‫لُ جيڪي سڄي مڪدونيا ۾ آھن‪ ،‬پر ڀائرو‪ ،‬اسين اوھان کي گذارش ٿا ڪريون تہ وڌ‬ ‫‪10‬۽ بيشڪ اوھين اھو ڪريو ٿا انھن سڀني ڀائرن ء‬ ‫کان وڌ وڌندا وڃو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اھو ته پڙھو خاموش رھو‪ ،‬پنھنجو ڪم ڪار ڪريو ۽ پنھنجي ھٿن سان ڪم ڪريو‪ ،‬جيئن اسان اوھان کي حڪم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫شيُ جي گھٽتائي نہ ٿئي‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھين انھن سان سچائي ءُ سان ھلندا رھو‪ ،‬جيڪي ٻاھر آھن ۽ اوھان کي ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫‪12‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ تہ اوھين غم نہ ڪريو‪،‬‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫رھيا‬ ‫سمھي‬ ‫جيڪي‬ ‫رھو‪،‬‬ ‫⁠خبر‬ ‫بي‬ ‫بابت‬ ‫انھن‬ ‫اوھين‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫مرضي‬ ‫منھنجي‬ ‫ڀائرو‪،‬‬ ‫‪13‬پر‬ ‫ء ء‬ ‫جھڙي ءُ طرح ٻين جن کي ڪا اميد ئي نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي ۾ سمھي رھيا آھن‪،‬‬ ‫جيڪي‬ ‫بہ‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫تيئن‬ ‫اٿيو‪،‬‬ ‫ٿي‬ ‫جيئرو‬ ‫وري‬ ‫۽‬ ‫ويو‬ ‫مري‬ ‫تہ‬ ‫‪14‬االُ ⁠جو جيڪڏھن اسان کي يقين آھي‬ ‫عيسي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫تن کي خدا پاڻ سان گڏ آڻيندو‪.‬‬ ‫لُ اسين اوھان کي خداوند جي ڪلم جي وسيلي چئون ٿا‪ ،‬تہ اسين جيڪي جيئرا آھيون ۽ خداوند جي اچڻ تائين رھنداسين‪،‬‬ ‫‪15‬انھي ءُ ء‬ ‫سي انھن کي نہ روڪيندا جيڪي ننڊ ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪16‬االُ ⁠جو خداوند پاڻ آسمان مان لڙھندو‪ ،‬وڏي آواز سان‪ ،‬وڏي ملئڪ جي آواز سان ۽ خدا جي ترپ سان گڏ‪ ،‬۽ مسيح ۾ مئل‬ ‫ء‬ ‫پھريائين جيئرو ٿي اٿندا‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬۽ ائين‬ ‫‪17‬پوُ اسين جيڪي جيئرا آھيون ۽ باقي رھنداسين سي انھن سان گڏ ڪڪرن ۾ کنيا وينداسون‪ ،‬جيئن ھوا ۾ خداوند سان ملڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ئي اسين ھميشہ خداوند سان گڏ ھونداسين‪.‬‬ ‫‪18‬تنھنڪري انھن ڳالھين سان ھڪ ٻئي کي تسلي ڏيو‪.‬‬

‫‪181‬‬

‫‪1‬ٿسلونيڪين‬

‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬پر ڀائرو‪ ،‬وقتن ۽ موسمن بابت اوھان کي ڪابہ ضرورت نہ آھي تہ آ ءُ اوھان ڏانھن لکان‪.‬‬ ‫‪2‬االُ ⁠جو اوھين پاڻ چڱي ءُ طرح ڄاڻو ٿا تہ جيئن رات جو چور اچي ٿو‪ ،‬تيئن خداوند جو ڏينھن ايندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوُ اوچتو مٿن تباھي اچي ٿي‪ ،‬جيئن ٻار سان گڏ عورت تي درد ‪.‬۽ اھي ڀڄي نه سگھندا‪.‬‬ ‫سلمتي؛‬ ‫۽‬ ‫امن‬ ‫چوندا‪،‬‬ ‫اھي‬ ‫جڏھن‬ ‫ته‬ ‫‪3‬ااڪاڻ‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر ڀائرو اوھين اونداھين ۾ نہ آھيو جو اھو ڏينھن اوھان تي چور وانگر اچي پھچي‪.‬‬ ‫‪5‬اوھين سڀيئي روشني ءُ جا ٻار آھيو ۽ ڏينھن جا ٻار آھيو ‪:‬اسين نه رات جا آھيون‪ ،‬نڪي اونداھين جا‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري اچو تہ ٻين وانگر ننڊ نہ ڪريون ‪.‬پر اچو ته ڏسو ۽ محتاط رھون‪.‬‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو جيڪي سمھندا آھن سي رات جو سمھندا آھن ‪.‬۽ جيڪي نشي ۾ پئجي ويندا آھن سي رات جو نشي ۾ پئجي ويندا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر اچو تہ اڄ جي ڏينھن جو آھيون‪ ،‬ايمان ۽ پيار جي سيني تي چاڙھي ھوشيار رھون ‪.‬۽ ھڪ ھيلمٽ لُ‪ ،‬نجات جي اميد‪.‬‬ ‫لُ مقرر ڪيو‬ ‫لُ نہ‪ ،‬پر پنھنجي خداوند‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي اوٽڪارو حاصل ڪرڻ ء‬ ‫‪9‬االُ ⁠جو خدا اسان کي غضب ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لُ مئو‪ ،‬سو اسين جاڳون يا سمھون‪ ،‬سو ساڻس گڏ رھون‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪو اسان جي ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري پاڻ ۾ گڏجي آرام ڪريو ۽ ھڪ ٻئي جي سڌاري ڪريو‪ ،‬جھڙي ءُ طرح اوھين بہ ڪريو ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ڀائرو‪ ،‬اسين اوھان کي عرض ٿا ڪريون ته انھن کي ڄاڻو جيڪي اوھان ۾ محنت ڪن ٿا‪ ،‬۽ خداوند ۾ اوھان جي مٿان آھن‪ ،‬۽ اوھان‬ ‫کي نصيحت ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انھن کي پنھنجي ڪم جي ڪري پيار ۾ تمام گھڻو عزت ڏيو ‪.‬۽ پاڻ ۾ امن ۾ رھو‪.‬‬ ‫‪14‬ڀائرو‪ ،‬ھاڻي اسين اوھان کي نصيحت ٿا ڪريون تہ جيڪي بي ⁠اختيار آھن تن کي ڊيڄاريو‪ ،‬ڪمزورن کي تسلي ڏيو‪ ،‬ڪمزورن‬ ‫جي مدد ڪريو‪ ،‬سڀني ماڻھن سان صبر ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬ڏس ته ڪوبہ ڪنھن ماڻھو ءُ کي بڇڙائي ءُ جو بدلو نہ ڏئي ‪.‬پر ھميشه انھي ءُ جي تابعداري ڪريو جيڪا چڱي آھي‪ ،‬پاڻ ۾ ۽ سڀني‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫ماڻھن ء‬ ‫‪16‬ھميشه خوش رھو‪.‬‬ ‫‪17‬بغير وقفي جي دعا ڪريو‪.‬‬ ‫عيسي جي وسيلي اوھان بابت خدا جي اھا ئي مرضي آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو مسيح‬ ‫‪18‬ھر ڳالھہ ۾ شڪرگذار ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪19‬روح کي نہ وسايو‪.‬‬ ‫‪20‬پيشنگوئي کي ناپسند نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪21‬سڀ شيون ثابت ڪريو؛ جيڪو سٺو آھي ان کي مضبوط رکو‪.‬‬ ‫‪22‬ھر طرح جي بڇڙائي ءُ کان پاسو ڪريو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ اطمينان جو خدا توھان کي مڪمل طور تي پاڪ ڪري ‪.‬۽ مان خدا کان دعا ٿو ڪريان ته توھان جو سڄو روح ۽ روح ۽ جسم‬ ‫اسان جي خداوند عيسى مسيح جي اچڻ تائين بي عيب محفوظ رھي‪.‬‬ ‫‪24‬ايماندار اھو آھي جيڪو توھان کي سڏيندو‪ ،‬جيڪو پڻ ڪندو‪.‬‬ ‫‪25‬ڀائرو‪ ،‬اسان لُ دعا ڪريو‪.‬‬ ‫‪26‬سڀني ڀائرن کي پاڪ چمي سان سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪27‬آ ءُ اوھان کي خداوند جي نالي وصيت ٿو ڪريان تہ ھي خط سڀني پاڪ ڀائرن کي پڙھايو وڃي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان تي ھجي ‪.‬آمين ‪. (Thessalonians‬ڏانھن پھريون خط ايٿنس مان لکيو ويو ھو)‪.‬‬ ‫‪28‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬

‫‪182‬‬

‫‪2‬ٿيسلونيڪين‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬سلوانس ۽ تيموٿيس جي طرفان ٿسلونيڪين جي ڪليسيا ڏانھن‪ ،‬جيڪو اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪2‬شل اوھان تي اسان جي پي ءُ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫االُ ⁠جو اوھان جو ايمان تمام گھڻو‬ ‫لُ خدا جو ھميشه شڪرگذاري ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيئن اھو ملندو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ڀائرو‪ ،‬اسان کي اوھان جي ء‬ ‫لُ خيرات وڌندو پيو وڃي‪.‬‬ ‫وڌيو آھي ۽ اوھان مان ھر ھڪ جو ھڪ ٻئي ء‬ ‫لُ تہ اوھان جي صبر ۽ ايمان جي ڪري انھن مڙني اذيتن ۽‬ ‫لُ تہ اسين خدا جي ڪليسيائن ۾ اوھان جي ساراھ ڪريون‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪4‬انھي ءُ ء‬ ‫مصيبتن ۾ جيڪي اوھين سھندا آھيو‪.‬‬ ‫لُ تہ اوھين خدا جي بادشاھت جي لئق ڳڻيا وڃو‪ ،‬جنھن‬ ‫‪5‬جيڪو خدا جي انصاف واري فيصلي جي ھڪڙي پڌري نشاني آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ اوھين ڏک پڻ سھندا آھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬خدا جي نظر ۾ اھو ھڪڙو سچو ڪم آھي جيڪو توھان کي تڪليف ڏئي انھن کي مصيبت جو بدلو ڏي‪.‬‬ ‫عيسي آسمان مان پنھنجن طاقتور ملئڪن سان گڏ ظاھر‬ ‫لُ اسان سان گڏ آرام آھي‪ ،‬جڏھن خداوند‬ ‫لُ جيڪي ڏکيا آھن تن ء‬ ‫‪7‬۽ اوھان ء‬ ‫ي‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي خوشخبري ءُ کي نٿا مڃين‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫جيڪي‬ ‫۽‬ ‫ڄاڻن‬ ‫نٿا‬ ‫کي‬ ‫خدا‬ ‫جيڪي‬ ‫وڃي‬ ‫ورتو‬ ‫انتقام‬ ‫کان‬ ‫انھن‬ ‫۾‬ ‫باھہ‬ ‫‪8‬ٻرندڙ‬ ‫ي‬ ‫‪9‬جنھن کي سزا ڏني ويندي ھميشه جي تباھي ءُ سان خداوند جي حضور کان‪ ،‬۽ سندس قدرت جي جلل کان؛‬ ‫‪10‬جڏھن ھو انھي ءُ ڏينھن ايندو‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجن پاڪ بزرگن ۾ جلوو ۽ ساراھيو ويندو‪ ،‬جيڪي ايمان آڻيندا آھن (ااڪاڻ ته اسان جي‬ ‫شاھدي تي ايمان آندو ويو ھو‪).‬‬ ‫لُ ھميشہ دعا ٿا گھرون تہ اسان جو خدا توھان کي ھن سڏ جي لئق سمجھي ۽ پنھنجي نيڪي ۽ ايمان‬ ‫‪11‬تنھنڪري اسين پڻ توھان جي ء‬ ‫جي ڪم کي طاقت سان پوري ڪري‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نالي جي جلوي ٿئي ۽‬ ‫عيسي مسيح جي فضل سان اوھان ۾ اسان جي خداوند‬ ‫لُ تہ اسان جي خدا ۽ خداوند‬ ‫‪12‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫اوھين مٿس‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي مسيح جي اچڻ ۽ ساڻس گڏ گڏ ٿيڻ جي ڪري‪.‬‬ ‫‪1‬ھاڻي اسين اوھان کي گذارش ٿا ڪريون تہ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ اوھين جلد ئي دل ۾ نہ لڪي وڃو‪ ،‬نڪي روح‪ ،‬نڪي ڪلم ۽ نڪي خط سان اسان جي طرفان‪ ،‬جيئن مسيح جو ڏينھن‬ ‫‪2‬انھي ءُ ء‬ ‫ويجھو آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اھو ڏينھن نہ ايندو‪ ،‬جيستائين پھريائين ھڪڙو زوال پذير نہ ٿئي‪ ،‬۽‬ ‫‪3‬ڪوبہ ماڻھو توھان کي ڪنھن بہ طرح ٺڳي نہ سگھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اھو ماڻھو ظاھر ٿئي‪ ،‬جيڪو تباھي جو پٽ آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو مخالفت ڪري ٿو ۽ پاڻ کي انھن سڀني کان مٿي ڪري ٿو جنھن کي خدا سڏيو وڃي ٿو‪ ،‬يا جنھن کي پوڄيو وڃي ٿو ‪.‬ته جيئن ھو‬ ‫خدا جي مندر ۾ ويٺو آھي‪ ،‬پاڻ کي ظاھر ڪري ٿو ته ھو خدا آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اوھان کي ياد نہ آھي تہ جڏھن آ ءُ اڃا اوھان وٽ ھوس‪ ،‬تڏھن مون اوھان کي اھي ڳالھيون ٻڌايون آھن؟‬ ‫‪6‬۽ ھاڻي توھان ڄاڻو ٿا ته ڪھڙي شيُ کي روڪيو وڃي ٿو ته ھو پنھنجي وقت ۾ ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو بڇڙائي ءُ جو راز اڳي ئي ڪم ڪري رھيو آھي‪ ،‬جيڪو ھاڻي اجازت ڏئي ٿو سو ئي اجازت ڏيندو‪ ،‬جيستائين کيس رستي‬ ‫ء‬ ‫مان ڪڍيو وڃي‪.‬‬ ‫پوُ اھو بڇڙو ظاھر ٿيندو‪ ،‬جنھن کي خداوند پنھنجي وات جي روح سان کائي اڏيندو‪ ،‬۽ پنھنجي اچڻ جي روشني ءُ سان ناس ڪندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ء‬ ‫پوُ سڄي طاقت ۽ معجزن ۽ ڪوڙن عجب جھڙن ڪمن سان اچي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬اھو بہ‪ ،‬جنھن جو اچڻ شيطان جي ڪم کان ء‬ ‫لُ تہ اھي بچي‬ ‫‪10‬۽ انھن ۾ بي انصافي ءُ جي پوري ٺڳي ءُ سان جيڪي برباد ٿين ٿا‬ ‫‪.‬االُ ⁠جو انھن کي سچائي جو پيار نہ مليو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫وڃن‪.‬‬ ‫لُ خدا انھن کي مضبوط ٺڳي موڪليندو‪ ،‬تہ اھي ڪوڙ کي مڃين‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھي ءُ سبب ء‬ ‫لُ تہ انھن سڀني تي لعنت ھجي جن سچ کي نہ مڃيو‪ ،‬پر بڇڙائي ءُ ۾ خوشيون ماڻيون‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءُ ء‬ ‫االُ ⁠جو خدا شروع کان‬ ‫لُ سدائين خدا جا شڪر ادا ڪرڻ جا پابند آھيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پر اي ڀائرو‪ ،‬خداوند جا پيارا ڀائرو‪ ،‬اسين اوھان جي ء‬ ‫لُ چونڊيو آھي‪.‬‬ ‫ئي اوھان کي پاڪ روح ۽ سچائي ءُ جي ايمان جي وسيلي اوٽڪارو حاصل ڪرڻ ء‬ ‫عيسي مسيح جو جلوو حاصل ڪريو‪.‬‬ ‫لُ تہ اسان جي خداوند‬ ‫لُ ھن اوھان کي اسان جي خوشخبري ءُ جي وسيلي سڏيو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪14‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫پوُ اھي ڳالھيون آھن يا اسان‬ ‫‪15‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬بيھي رھو ۽ انھن روايتن تي قائم رھو‪ ،‬جيڪي اوھان کي سيکاريون ويون آھن‪ ،‬ء‬ ‫جي خط سان‪.‬‬ ‫عيسي مسيح پاڻ ۽ خدا‪ ،‬اسان جو پي ءُ‪ ،‬جنھن اسان سان پيار ڪيو آھي ۽ پنھنجي فضل جي وسيلي اسان کي‬ ‫خداوند‬ ‫جو‬ ‫اسان‬ ‫‪16‬ھاڻي‬ ‫ي‬ ‫ھميشہ جي تسلي ۽ سٺي اميد ڏني آھي‪.‬‬ ‫‪17‬پنھنجن دلين کي تسلي ڏيو‪ ،‬۽ اوھان کي ھر چڱي ڳالھ ۽ ڪم ۾ مضبوط ڪريو‪.‬‬

‫‪183‬‬

‫‪2‬ٿيسلونيڪين‬

‫باب ‪3‬‬ ‫لُ دعا گھرو تہ خداوند جو ڪلم آزاد ٿئي‪ ،‬۽ جلوي ظاھر ٿئي‪ ،‬جھڙي ءُ طرح اوھان وٽ آھي‪.‬‬ ‫‪1‬آخر ۾‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬اسان جي ء‬ ‫االُ ⁠جو سڀ ماڻھو ايمان نہ رکندا آھن‪.‬‬ ‫لُ تہ اسين بي ⁠عقل ۽ بڇڙا ماڻھن کان اوٽڪارو حاصل ڪريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬۽ انھي ءُ ء‬ ‫‪3‬پر خداوند وفادار آھي‪ ،‬جيڪو اوھان کي قائم رکندو ۽ اوھان کي برائي کان بچائيندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اسان کي يقين آھي ته خداوند اوھان کي اھي ٿو‪ ،‬ته اوھين ٻئي اھي ڪم ڪندا ۽ ڪندا جيڪي اسان اوھان کي حڪم ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند اوھان جي دلين کي خدا جي پيار ڏانھن‪ ،‬۽ مسيح جي انتظار ۾ صبر ڪرڻ ڏانھن سڌو رستو ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نالي تي اوھان کي حڪم ٿا ڏيون تہ اوھين پاڻ کي ھر انھي ءُ ڀا ءُ کان پري ھجو‪،‬‬ ‫‪6‬ھاڻي ڀائرو‪ ،‬اسين پنھنجي خداوند‬ ‫ي‬ ‫جيڪو بي ⁠عيبي ءُ سان ھلندو آھي‪ ،‬۽ انھي ءُ روايت موجب نہ ھلجي‪ ،‬جيڪا کيس اسان کان ملي آھي‪.‬‬ ‫االُ ⁠جو اسان توھان جي وچ ۾‬ ‫‪7‬االُ ⁠جو توھان پاڻ ڄاڻو ٿا تہ توھان کي اسان جي پٺيان ڪھڙي ءُ طرح ھلڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫بي ⁠انصافي ءُ وارو سلوڪ نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬نڪي اسان ڪنھن ماڻھو ءُ جي ماني بيڪار کائي ‪.‬پر رات ڏينھن محنت ۽ مشقت سان ڪيو ويو‪ ،‬ته جيئن اسان توھان مان ڪنھن کي به‬ ‫چارج نه ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫لُ آھيون تہ پاڻ کي ھڪڙو نمونو بڻايون تہ جيئن اسان جي پيروي ڪريو‪.‬‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫طاقت‬ ‫وٽ‬ ‫اسان‬ ‫تہ‬ ‫آھيون‬ ‫لُ نہ‬ ‫ُ‬ ‫انھي‬ ‫ء ء‬ ‫‪9‬انھي ءُ ء‬ ‫‪10‬االُ ⁠جو جڏھن اسين اوھان سان گڏ ھئاسين‪ ،‬تڏھن بہ اوھان کي اھو حڪم ڏنوسين تہ جيڪڏھن ڪو ڪم نہ ڪري‪ ،‬سو نہ کائي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االُ ⁠جو اسين ٻڌون ٿا تہ اوھان ۾ ڪي اھڙا آھن جيڪي بي ⁠دلي ءُ سان ھلندا آھن‪ ،‬ڪم نہ ٿا ڪن‪ ،‬بلڪ مصروف آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان حڪم ۽ نصيحت ٿا ڪريون تہ اھي خاموشي ءُ سان ڪم ڪن ۽ پنھنجي‬ ‫‪12‬ھاڻي انھن کي اسين پنھنجي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ماني کائين‪.‬‬ ‫‪13‬پر اي ڀائرو‪ ،‬نيڪي ڪرڻ ۾ نه ٿڪو‪.‬‬ ‫لُ تہ ھو‬ ‫‪14‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو اسان جي ھن خط ۾ لکيل ڳالھہ نہ مڃي‪ ،‬تہ انھي ءُ ماڻھو ءُ کي ياد ڪر ۽ ساڻس صحبت نہ ڪجو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫شرمسار ٿئي‪.‬‬ ‫‪15‬پر ھن کي دشمن نہ سمجھو‪ ،‬پر ڀا ءُ سمجھي نصيحت ڪر‪.‬‬ ‫‪16‬ھاڻي اطمينان جو خداوند پاڻ توھان کي ھميشہ ھر طرح سان سلمتي ڏئي ‪.‬رب توھان سڀني سان گڏ ھجي‪.‬‬ ‫‪17‬پولس جو سلم پنھنجي ھٿ سان‪ ،‬جيڪو ھر خط ۾ لکيل آھي‪ ،‬سو آ ءُ لکان ٿو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سڀني تي ھجي ‪.‬آمين ‪. (Thessalonians‬ڏانھن ٻيو خط ايٿنس مان لکيو ويو ھو)‪.‬‬ ‫‪18‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬

‫‪184‬‬

‫‪1‬تيمٿيس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جو رسول آھي‪ ،‬جيڪو اسان جي اميد‬ ‫عيسي مسيح جي حڪم سان‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬جيڪو اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫۽‬ ‫خدا‬ ‫ُ‬ ‫پي‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫سلمتي‪،‬‬ ‫۽‬ ‫رحم‬ ‫‪:‬فضل‪،‬‬ ‫آھي‬ ‫پٽ‬ ‫منھنجو‬ ‫۾‬ ‫ايمان‬ ‫جيڪو‬ ‫ڏانھن‪،‬‬ ‫‪2‬تيمٿيس‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ تون ڪن کي تاڪيد ڪرين تہ اھي ٻي ڪابہ تعليم‬ ‫‪3‬جڏھن مڪدونيا ۾ ويس‪ ،‬تڏھن مون تو کي اءفسس ۾ رھڻ جي منٿ ڪئي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫نہ ڏين‪.‬‬ ‫بجاُ جيڪي ايمان ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪4‬نڪي ڪھاڻين ۽ لمحدود نسب نامن تي ڌيان نہ ڏيو‪ ،‬جيڪي سوال ڪن ٿا‪ ،‬بلڪ خدا جي ترقي ءُ جي‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ھاڻي انھي ءُ حڪم جي پڄاڻي آھي خيرات‪ ،‬پاڪ دل‪ ،‬نيڪ ضمير ۽ بي ايمان ايمان سان‪.‬‬ ‫‪6‬جنھن کان ڪي ڦري ويا آھن تن کي اجايو جھنگلو‪،‬‬ ‫‪7‬شريعت جا استاد ٿيڻ جي خواھش؛ نه سمجھندا آھن ڇا چوندا آھن‪ ،‬۽ نڪي انھن جي تصديق ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬پر اسين ڄاڻون ٿا تہ شريعت سٺي آھي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ان کي جائز طريقي سان استعمال ڪري‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬بي ⁠دين ۽ گنھگارن‪ ،‬ناپاڪ ۽‬ ‫لُ نہ‪ ،‬پر بدڪارن ۽ نافرمانن ء‬ ‫‪9‬ڇالُ ⁠جو اھو ڄاڻندڙ آھي تہ شريعت ڪنھن نيڪ ماڻھو ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ ٺھيل آھي‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬پي ءُ جي قاتلن‪ ،‬ما ءُ جي قاتلن‪ ،‬قاتلن ء‬ ‫ناپاڪ ماڻھن ء‬ ‫لُ‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪا ٻي‬ ‫لُ‪ ،‬ڪوڙن ماڻھن ء‬ ‫لُ‪ ،‬ڪوڙن ء‬ ‫لُ جيڪي پاڻ کي ماڻھن سان ناپاڪ ڪن ٿا‪ ،‬چورن ء‬ ‫لُ‪ ،‬انھن ء‬ ‫‪10‬زناڪارن ء‬ ‫شيُ آھي جيڪا صحيح عقيدي جي خلف آھي‪.‬‬ ‫ڪا‬ ‫ء‬ ‫‪11‬سبڪت واري خدا جي جليل واري خوشخبري ءُ موجب‪ ،‬جيڪا منھنجي ڀروسي تي قائم ھئي‪.‬‬ ‫لُ جو ھن مون کي وفادار سمجھي‪ ،‬مون کي‬ ‫‪12‬۽ آ ءُ پنھنجي خداوند‬ ‫عيسي مسيح جو شڪر ٿو ڪريان‪ ،‬جنھن مون کي قابل بڻايو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ي‬ ‫وزارت ۾ شامل ڪيو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو مون اھو ڪم اڻڄاڻائي ءُ ۾ ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪو اڳ ۾ ڪفر بڪندڙ‪ ،‬ستائڻ وارو ۽ زخمي ڪندڙ ھو‪ ،‬پر مون تي رحم آيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ اسان جي خداوند جو فضل ايمان ۽ پيار سان تمام گھڻو ٿيو‪ ،‬جيڪو مسيح‬ ‫ي‬ ‫لُ دنيا ۾ آيو ‪.‬جن جو مان سردار آھيان‪.‬‬ ‫‪15‬اھا ڳالھہ سچي آھي ۽ ھر طرح قبول ڪرڻ جي لئق آھي تہ‬ ‫عيسي مسيح گنھگارن کي بچائڻ ء‬ ‫ي‬ ‫لُ‬ ‫‪16‬تڏھن بہ انھي ءُ سبب جي ڪري مون تي رحم ڪيو ويو‪ ،‬تہ جيئن مون ۾ پھريائين يسوع مسيح سڄي صبر کي ظاھر ڪري‪ ،‬انھن ء‬ ‫لُ مٿس ايمان آڻين‪.‬‬ ‫پوُ ھميشہ جي زندگي ءُ ء‬ ‫ھڪڙو نمونو آھي‪ ،‬جيڪي ھن کان ء‬ ‫‪17‬ھاڻي بادشاھہ جي ابدي‪ ،‬غير فاني‪ ،‬پوشيدہ‪ ،‬واحد حڪمت واري خدا جي عزت ۽ شان ھميشہ ھميشہ تائين ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫لُ ته تون انھن جي مدد سان سٺي جنگ‬ ‫‪18‬پٽ تيمٿيس‪ ،‬آ ءُ تو کي چوان ٿو‪ ،‬جيڪي اڳڪٿيون توکان اڳ ۾ ڪيون ويون آھن‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫ڪرين‪.‬‬ ‫‪19‬ايمان رکڻ‪ ،‬۽ سٺو ضمير؛ جنھن کي ڪجھه ايمان جي باري ۾ ڇڏي ڏنو آھي ٻيڙيُ کي تباھه ڪيو‪:‬‬ ‫لُ تہ اھي سکن تہ ڪفر نہ ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪20‬جن مان ھيمينيئس ۽ اليگزينڊر؛ جن کي مون شيطان جي حوالي ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لُ ڪيون وڃن‪.‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري آ ءُ نصيحت ٿو ڪريان تہ‪ ،‬سڀ کان پھريان دعائون‪ ،‬دعائون‪ ،‬شفاعتون ۽ شڪرگذاريون‪ ،‬سڀني ماڻھن ء‬ ‫‪2‬بادشاھن لُ‪ ،‬۽ سڀني لُ جيڪي اختيار ۾ آھن؛ ته جيئن اسان تمام دينداري ءُ ۽ ايمانداري سان خاموش ۽ پرامن زندگي گذاري سگھون‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالُ ⁠جو اھو چڱو آھي ۽ اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا جي نظر ۾ مقبول آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬جيڪو سڀني ماڻھن کي بچايو وڃي‪ ،‬۽ سچ جي ڄاڻ تائين پھچندو‪.‬‬ ‫عيسي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو ھڪڙو خدا آھي ۽ ھڪڙو ئي ثالث آھي خدا ۽ ماڻھن جي وچ ۾‪ ،‬يعني مسيح‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لُ تہ وقت تي شاھدي ڏني وڃي‪.‬‬ ‫لُ فديو ڏنو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫‪6‬جنھن پنھنجو پاڻ کي سڀني ء‬ ‫لُ مون کي ھڪ مبلغ ۽ رسول مقرر ڪيو ويو آھي (آ ءُ مسيح ۾ سچ ٿو چوان ۽ ڪوڙ نہ ٿو چوان؛ )ايمان ۽ سچائي ءُ سان غير‬ ‫‪7‬انھي ءُ ء‬ ‫قومن جو استاد آھيان‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري آ ءُ گھران ٿو تہ ماڻھو ھر ھنڌ دعا ڪن‪ ،‬پاڪ ھٿ مٿي کڻي‪ ،‬بنا غضب ۽ شڪ جي‪.‬‬ ‫‪9‬ساڳي ءُ طرح‪ ،‬عورتون پاڻ کي معمولي لباس ۾ سينگارينديون آھن‪ ،‬بي شرمي ءُ ۽ پرھيزگاري ءُ سان ‪.‬نه ٻرندڙ وارن سان‪ ،‬يا سون‪ ،‬يا‬ ‫موتي‪ ،‬يا قيمتي صف سان؛‬ ‫‪10‬پر چڱن ڪمن سان (جيڪا عورتون دينداري ءُ جو اقرار ڪن ٿيون‪).‬‬ ‫‪11‬عورت کي گھرجي تہ خاموشي ءُ سان پوري تابعداري سان سکي‪.‬‬ ‫‪12‬پر آ ءُ ڪنھن عورت کي نہ سيکاريندو آھيان تہ اھو سيکاري ۽ نڪي مرد تي اختيار ھلئي‪ ،‬بلڪ خاموش رھي‪.‬‬ ‫پوُ حوا‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو پھريائين آدم ٺاھيو ويو‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ آدم ٺڳيو نه ويو‪ ،‬پر عورت ٺڳيو ويو ڏوھاري ۾‪.‬‬ ‫‪15‬جيتوڻيڪ اءھي ٻار ڄڻڻ ۾ ڇوٽڪارو ماڻي سگھندي‪ ،‬جيڪڏھن اھي ايمان‪ ،‬خيرات ۽ پاڪائي ءُ سان سچائي ءُ سان قائم رھن‪.‬‬

‫‪185‬‬

‫‪1‬تيمٿيس‬

‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬اھا ڳالھہ سچي آھي تہ ”جيڪڏھن ڪو ماڻھو بشپ جي عھدي جي خواھش رکي ٿو‪ ،‬تہ اھو سٺو ڪم گھري ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬پوُ ھڪ بشپ کي بي ⁠ڏوھ ھئڻ گھرجي‪ ،‬ھڪڙي زال جو مڙس‪ ،‬ھوشيار‪ ،‬پرھيزگار‪ ،‬سٺي سلوڪ وارو‪ ،‬مھمان نوازي وارو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سيکارڻ جو لئق‪.‬‬ ‫‪3‬ونء ءمنء ‪ ،‬ءولء ءھ وم ءمنء وال ءم وو ءن‪ ،‬ءولء وي ءل ءمنء وال ءم وو ءن ‪.‬پر صبر ڪندڙ‪ ،‬نه وڙھندڙ‪ ،‬نه للچي؛‬ ‫ء‬ ‫‪4‬جيڪو پنھنجي گھر جي چڱي طرح حڪمراني ڪري ٿو‪ ،‬پنھنجي ٻارن کي پوري ڪشش ثقل سان تابع ڪري ٿو‪.‬‬ ‫( ‪5‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ کي خبر ئي نہ آھي تہ پنھنجي گھر جي حڪومت ڪيئن سنڀالي‪ ،‬تہ ھو خدا جي ڪليسيا جي سنڀال ڪيئن‬ ‫ڪندو؟)‬ ‫‪6‬اھو نئون نہ آھي‪ ،‬متان مٿاھون ٿي ڪري شيطان جي سزا ۾ اچي‪.‬‬ ‫‪7‬ان کان علوہ ھن کي انھن جي سٺي رپورٽ ھجڻ گھرجي جيڪي ٻاھر آھن ‪.‬متان ھو ملمت ۽ شيطان جي ڦندي ۾ ڦاسي پوي‪.‬‬ ‫‪8‬اھڙي ءُ طرح ديڪن کي بہ قبر ھجڻ گھرجي‪ ،‬ٻہ ٻول نہ ھجن‪ ،‬نہ گھڻو شراب پيئجي‪ ،‬نڪي گندي لوڻ جو للچ‪.‬‬ ‫‪9‬ايمان جي اسرار کي پاڪ ضمير ۾ رکو‪.‬‬ ‫‪.‬پوُ انھن کي ھڪ ڊيڪن جي آفيس کي استعمال ڪرڻ ڏيو‪ ،‬بي گناھه مليا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ انھن کي بہ پھريائين ثابت ڪيو وڃي ء‬ ‫‪11‬اھڙي ءُ طرح انھن جون زالون بہ قبر ۾ ھجن‪ ،‬نڪي ٺڳي ڪندڙ‪ ،‬ھوشيار ۽ ھر ڳالھ ۾ ايماندار‪.‬‬ ‫‪12‬ڊيڪون ھڪڙي زال جا مڙس ٿين‪ ،‬پنھنجن ٻارن ۽ پنھنجن گھرن تي چڱي طرح حڪومت ڪن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان آڻيندا‬ ‫لُ چڱو درجو ۽ ايمان ۾ وڏي دليري ءُ سان‬ ‫‪13‬ڇالُ ⁠جو جيڪي ماڻھو ديوان جو ڪم ڪندا آھن سي پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪14‬اھي ڳالھيون آ ءُ تو ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬انھي ءُ اميد سان ته تو وٽ جلد اچڻ جي‪.‬‬ ‫‪15‬پر جيڪڏھن آ ءُ گھڻي دير ترسان تہ تو کي خبر پوي تہ تو کي خدا جي گھر ۾ ڪھڙو سلوڪ ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيڪو جيئري خدا جي‬ ‫ڪليسيا آھي‪ ،‬جيڪو سچ جو ستون ۽ زمين آھي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ بغير تڪرار جي دينداريُ جو راز وڏو آھي ‪:‬خدا جسماني طور تي ظاھر ڪيو ويو‪ ،‬روح ۾ سچار ڪيو ويو‪ ،‬ملئڪن کي ڏٺو‬ ‫ويو‪ ،‬غير قومن کي تبليغ ڪيو ويو‪ ،‬دنيا ۾ ايمان آندو ويو‪ ،‬جلل ۾ مٿي ڪيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ھاڻي پاڪ روح واضح طور تي چوي ٿو تہ پوئين زماني ۾ ڪي ماڻھو ايمان کان ڦري ويندا‪ ،‬جيڪي ڀوتن ۽ ڀوتن جي عقيدن تي ڌيان‬ ‫ڏيندا‪.‬‬ ‫‪2‬ڪوڙ ڳالھائڻ منافقت ۾ ‪.‬انھن جي ضمير کي گرم لوھه سان ڍڪڻ؛‬ ‫‪3‬شادي ڪرڻ کان منع ڪرڻ‪ ،‬۽ گوشت کان پرھيز ڪرڻ جو حڪم‪ ،‬جيڪو خدا پيدا ڪيو آھي انھن جي شڪرگذاري ءُ سان قبول ڪيو‬ ‫وڃي جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ سچ ڄاڻن ٿا‪.‬‬ ‫شيُ رد ڪرڻ جي نہ آھي‪ ،‬جيڪڏھن اھا شڪرگذاري ءُ سان قبول ڪئي‬ ‫‪4‬ڇالُ ⁠جو خدا جي ھر ھڪ مخلوق سٺي آھي ۽ ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالُ ⁠جو اھو خدا جي ڪلم ۽ دعا سان پاڪ ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جو چڱو خادم ٿيندين‪ ،‬جنھن جي پرورش ايمان جي لفظن ۽‬ ‫‪6‬جيڪڏھن تون ڀائرن کي انھن ڳالھين جي ياد ڏياريندين تہ تون‬ ‫ي‬ ‫سٺي تعليم سان ٿي‪ ،‬جنھن ۾ تو کي حاصل ٿيو آھي‪.‬‬ ‫بجاُ پاڻ کي ڪم ڪر‪.‬‬ ‫‪7‬پر پراڻن ۽ پراڻين زالن جي ڪھاڻين کي رد ڪر‪ ،‬۽ خدا جي‬ ‫ء‬ ‫لُ فائديمند آھي‪ ،‬انھي ءُ زندگي ءُ جو واعدو آھي‬ ‫‪8‬ڇالُ ⁠جو جسماني مشقن مان فائدو ٿورڙو آھي‪ ،‬پر دينداري ءُ جو واعدو سڀني شين ء‬ ‫ء‬ ‫جيڪو ھاڻي آھي ۽ جيڪو اچڻو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اھا ڳالھہ سچي آھي ۽ ھر طرح قبول ڪرڻ جي لئق آھي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو اسين جيئري خدا تي ڀروسو ٿا ڪريون‪ ،‬جيڪو سڀني‬ ‫‪10‬انھي ءُ ڪري اسين ٻئي محنت ڪريون ٿا ۽ ملمت ٿا ڪريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ماڻھن جو‪ ،‬خاص ڪري ايمان وارن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اھي ڳالھيون حڪم ۽ سيکاريو‪.‬‬ ‫‪12‬ڪوبہ ماڻھو تنھنجي جواني ءُ کي حقير نہ سمجھي ‪.‬پر تون مؤمنن جو مثال بڻج‪ ،‬لفظ ۾‪ ،‬گفتگو ۾‪ ،‬خيرات ۾‪ ،‬روح ۾‪ ،‬ايمان ۾‪ ،‬پاڪائي‬ ‫۾‪.‬‬ ‫‪13‬جيستائين آ ءُ نہ اچان‪ ،‬حاضري پڙھڻ‪ ،‬نصيحت ۽ تعليم ڏي‪.‬‬ ‫لُ جو ھٿ رکڻ‬ ‫‪14‬انھي ءُ بخشش کي نظرانداز نہ ڪجو‪ ،‬جيڪو تو ۾ آھي‪ ،‬جيڪو تو کي پيشنگوئي جي وسيلي ڏنو ويو آھي‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫سان‪.‬‬ ‫‪15‬انھن ڳالھين تي غور ڪريو ‪.‬پنھنجو پاڻ کي مڪمل طور تي انھن کي ڏيو؛ ته جيئن توھان جو فائدو سڀني کي ظاھر ٿئي‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالُ ⁠جو ائين ڪرڻ سان تون پاڻ کي بچائيندين ۽ انھن کي جيڪي ٻڌن ٿا‪.‬‬ ‫‪16‬پاڻ ڏانھن ڌيان ڏي‪ ،‬۽ تعليم ڏانھن ‪.‬انھن ۾ جاري رکو‬ ‫ء‬

‫‪186‬‬

‫‪1‬تيمٿيس‬

‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬ڪنھن بزرگ کي ملمت نہ ڪريو‪ ،‬پر کيس پي ءُ سمجھو ‪.‬۽ نوجوان مرد ڀائرن وانگر؛‬ ‫‪2‬وڏيون عورتون ما ءُ وانگر؛ ننڍيون ڀيڻون‪ ،‬تمام پاڪيزگي سان‪.‬‬ ‫‪3‬انھن رنن جي عزت ڪريو‪ ،‬جيڪي رن ⁠زال آھن‪.‬‬ ‫‪4‬پر جيڪڏھن ڪنھن رن ⁠زال کي ٻار يا ڀائٽيا ھجن‪ ،‬تہ اھي پھريائين گھر ۾ پرھيزگاري ڏيکارڻ ۽ پنھنجن ما ءُ ⁠پي ءُ کي بدلو ڏيڻ‬ ‫ڇالُ ⁠جو اھو خدا وٽ چڱو ۽ مقبول آھي‪.‬‬ ‫سکن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ھاڻي ھاڻي جيڪا بيواھ آھي ۽ ويران آھي‪ ،‬سا خدا تي ڀروسو رکي ٿي ۽ رات ڏينھن منٿون ۽ دعائون گھري ٿي‪.‬‬ ‫‪6‬پر جيڪا عيش عشرت ۾ جيئري آھي سا جيئري ئي مئل آھي‪.‬‬ ‫لُ تہ اھي بي ⁠عيب ٿين‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اھي شيون انچارج ڏيو‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ رزق نہ ٿو ڏئي‪ ،‬تہ اھو ايمان کان انڪاري آھي ۽ ڪافر کان بہ وڌيڪ‬ ‫‪8‬پر جيڪڏھن ڪو پنھنجو ۽ خاص ڪري پنھنجي گھر وارن ء‬ ‫خراب آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اھڙي رن ⁠زال ۾ نہ ڳڻجي‪ ،‬جنھن جي عمر سٺ ورھين کان گھٽ آھي‪ ،‬جيڪا ھڪڙي مڙس جي زال ھئي‪.‬‬ ‫لُ چڱي ءُ طرح ڄاڻايو ‪.‬جيڪڏھن ھن ٻارن جي پرورش ڪئي آھي‪ ،‬جيڪڏھن ھن اجنبي ماڻھن کي گھرايو آھي‪،‬‬ ‫‪10‬چڱن ڪمن ء‬ ‫جيڪڏھن ھن بزرگن جا پير ڌوئي ڇڏيا آھن‪ ،‬جيڪڏھن ھن مصيبتن کي رليف ڪيو آھي‪ ،‬جيڪڏھن ھن ھر نيڪ ڪم جي دل سان پيروي‬ ‫ڪئي آھي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو جڏھن اھي مسيح جي خلف بي ⁠حرمتي ڪرڻ لڳنديون‪ ،‬تڏھن اھي شاديون‬ ‫‪11‬پر ننڍيون بيواھيون انڪار ڪن ٿيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو انھن پنھنجي پھرين ايمان کي ڇڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬انھن تي لعنت ھجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬ان سان گڏ اھي بيڪار رھڻ سکن ٿا‪ ،‬گھر گھر گھمڻ ڦرڻ ‪.‬۽ نه رڳو بيڪار‪ ،‬پر ٽٽل ۽ مصروف ماڻھو به‪ ،‬اھي ڳالھيون ڳالھائڻ وارا‬ ‫جيڪي نه ڪرڻ گھرجن‪.‬‬ ‫‪14‬تنھنڪري آ ءُ چوندس تہ جوان عورتون شادي ڪن‪ ،‬ٻار ڄمن‪ ،‬گھر جي ھدايت ڪن ۽ مخالف کي گاريون ڏيڻ جو ڪوبہ موقعو نہ‬ ‫ڏين‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالُ ⁠جو ڪي ماڻھو اڳي ئي شيطان جي پٺيان ڦري ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءُ يا عورت کي ايمان آڻيندڙ رن ⁠زال آھن‪ ،‬تہ انھن کي آرام ڏي ۽ ڪليسيا تي ڪو الزام نہ ھجي ‪.‬اھو انھن کي‬ ‫آرام ڪري سگھي ٿو جيڪي واقعي بيواھ آھن‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪي بزرگ چڱي ءُ طرح حڪومت ڪن ٿا‪ ،‬تن کي ٻيڻي عزت جي لئق سمجھو وڃي‪ ،‬خاص ڪري اھي جيڪي ڪلم ۽ تعليم ۾‬ ‫محنت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو پاڪ لکت ۾ لکيل آھي تہ ”جيڪو اءنء لءڙندو آھي تنھن جي ءمٺي ءُ کي ءڇٽي نہ ‪.‬۽‪ ،‬مزدور پنھنجي اجر جو لئق آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬ڪنھن بزرگ تي الزام نہ‪ ،‬پر ٻن يا ٽن شاھدن جي اڳيان‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪي گناھہ ڪن ٿا تن کي سڀني جي اڳيان ملمت ڪن‪ ،‬تہ جيئن ٻيا بہ ڊڄن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ۽ چونڊيل ملئڪن جي آڏو تاڪيد ٿو ڪريان تہ تون انھن ڳالھين تي ھڪٻئي کي ترجيح ڏيڻ کان‬ ‫‪21‬آ ءُ تو کي خدا‪ ،‬خداوند‬ ‫ي‬ ‫سواُ‪ ،‬طرفداري ڪري ڪجھہ ڪم نہ ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬اوچتو ڪنھن ماڻھو ءُ تي ھٿ نہ رک‪ ،‬نڪي ٻين ماڻھن جي گناھن ۾ شريڪ ٿيو‪ ،‬پاڻ کي پاڪ رک‪.‬‬ ‫لُ ٿورڙو شراب استعمال ڪريو‪.‬‬ ‫‪23‬ھاڻي پاڻي نہ پيئو‪ ،‬پر پنھنجي پيٽ جي خاطر ۽ پنھنجي اڪثر بيمارين ء‬ ‫‪24‬ڪن ماڻھن جا گناھہ اڳي ئي پڌرا آھن‪ ،‬جيڪي عدالت جي اڳيان آھن ‪.‬۽ ڪجھ ماڻھو انھن جي پٺيان آھن‪.‬‬ ‫‪25‬اھڙي ءُ طرح ڪن جا چڱا ڪم بہ اڳي ئي پڌرا آھن ‪.‬۽ اھي جيڪي ٻي صورت ۾ لڪائي نه سگھندا آھن‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫لُ تہ خدا جي نالي ۽ سندس تعليم‬ ‫‪1‬جيترا نوڪر جاڙي ءُ جي ھيٺان آھن‪ ،‬سي پنھنجن مالڪن کي پوري عزت جي لئق سمجھن‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫جي ڪفر نہ ٿئي‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو اھي ڀائر آھن ‪.‬پر انھن جي خدمت ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫سمجھن‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫حقير‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫سي‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫مالڪ‬ ‫وارا‬ ‫ايمان‬ ‫‪2‬۽ جن وٽ‬ ‫ء‬ ‫اھي وفادار ۽ پيارا آھن‪ ،‬فائدي ۾ حصو وٺندا آھن ‪.‬اھي شيون سيکاري ۽ نصيحت ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي لفظن ۽ دينداري ءُ جي عقيدي کي‬ ‫‪3‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ٻي ءُ طرح سيکاري ٿو ۽ سٺين ڳالھين‪ ،‬يعني اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫قبول نٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪4‬ھو مغرور آھي‪ ،‬جيڪو ڪجھہ بہ نہ ٿو ڄاڻي‪ ،‬بلڪ انھن سوالن ۽ لفظن جي جھيڙي ۾ گھٻرائي ٿو‪ ،‬جن مان حسد‪ ،‬جھيڙو‪ ،‬جھيڙو‪،‬‬ ‫بڇڙا گمان‪،‬‬ ‫‪5‬بڇڙي سوچ رکندڙ ۽ سچائي ءُ کان بيزار ماڻھن جا تڪراري تڪرار‪ ،‬اھو سمجھي ته اھو فائدو دينداري ءُ جو آھي ‪:‬اھڙي ءُ طرح پاڻ‬ ‫کان پاسو ڪر‪.‬‬ ‫‪6‬پر دينداري ءُ سان گڏ قناعت وڏو فائدو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالُ ⁠جو اسان ھن دنيا ۾ ڪجھہ بہ نہ آندو آھي‪ ،‬۽ پڪ آھي تہ اسين ڪجھہ بہ کڻي نہ سگھنداسون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ اسان کي کاڌو ۽ ڪپڙا حاصل ڪرڻ ڏيو‪ ،‬اسان کي ان ۾ راضي رھڻ گھرجي‪.‬‬

‫‪187‬‬

‫‪1‬تيمٿيس‬

‫‪9‬پر جيڪي دولتمند ٿيندا سي آزمائش ۽ ڦاسي ۾ ڦاسندا ۽ گھڻن بيوقوف ۽ نقصانڪار خواھشن ۾ ڦاٿل‪ ،‬جيڪي ماڻھن کي تباھي ۽ تباھي ءُ ۾‬ ‫ٻوڙي ڇڏيندا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالُ ⁠جو پئسي جي محبت ئي سڀني بڇڙائي ءُ جي پاڙ آھي‪ ،‬جنھن جي للچ ۾ ڪي ماڻھو ايمان کان ڀلجي ويا ۽ پاڻ کي گھڻن ئي ڏکن‬ ‫ء‬ ‫۾ ڦاسائي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬پر تون‪ ،‬اي خدا جا ماڻھو‪ ،‬انھن شين کان ڀڄ ‪.‬۽ نيڪي ءُ‪ ،‬دينداري ءُ‪ ،‬ايمان‪ ،‬محبت‪ ،‬صبر‪ ،‬عاجزي جي پيروي ڪريو‪.‬‬ ‫‪12‬ايمان جي سٺي جنگ وڙھو‪ ،‬دائمي زندگي کي پڪڙيو‪ ،‬جنھن لُ توھان پڻ سڏيو ويندو آھي‪ ،‬۽ ڪيترن ئي شاھدن جي اڳيان ھڪڙو‬ ‫سٺو پيشو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي آڏو‪ ،‬جيڪو پونٽيئس پلطس جي آڏو چڱو‬ ‫‪13‬آ ءُ تو کي خدا جي آڏو حڪم ٿو ڏيان‪ ،‬جيڪو سڀني شين کي جياري ٿو‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫اقرار ڪيو ھو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ تائين ھن حڪم کي بي ⁠داغ ۽ بي ⁠داغ رکيو وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬تہ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪15‬جيڪو پنھنجي وقت ۾ ڏيکاريندو‪ ،‬جيڪو برڪت وارو ۽ واحد طاقتور آھي‪ ،‬بادشاھن جو بادشاھہ ۽ خداوندن جو پالڻھار آھي‪.‬‬ ‫‪16‬جنھن وٽ رڳو امر آھي‪ ،‬اھو روشني ءُ ۾ رھي ٿو جنھن تائين ڪوبہ ماڻھو ويجھو نه ٿو وڃي ‪.‬جنھن کي ڪنھن ماڻھو ءُ نه ڏٺو آھي‪،‬‬ ‫نڪي ڏسي سگھي ٿو ‪:‬جنھن کي عزت ۽ قدرت ھميشه رھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪17‬انھن کي تاڪيد ڪريو جيڪي ھن دنيا جا دولتمند آھن‪ ،‬تہ اھي وڏائي نہ ڪن ۽ نڪي غير يقيني دولت تي ڀروسو ڪن‪ ،‬پر جيئري‬ ‫لُ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫خدا تي‪ ،‬جيڪو اسان کي دولتمندي ءُ سان ھر‬ ‫شيُ جو مزو وٺڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لُ تيار آھن‪.‬‬ ‫لُ تيار آھن‪ ،‬ڳالھائڻ ء‬ ‫‪18‬ته اھي چڱا ڪم ڪن‪ ،‬اھي چڱن ڪمن ۾ دولتمند ٿين‪ ،‬ورھائڻ ء‬ ‫لُ تہ ھو دائمي زندگي ءُ تي قائم رھن‪.‬‬ ‫لُ چڱي ءُ طرح جا بنياد رکيا‪ ،‬انھي ءُ ء‬ ‫لُ ايندڙ وقت ء‬ ‫‪19‬پنھنجي ء‬ ‫‪20‬اي تيمٿيس‪ ،‬جيڪو پنھنجي امانت تي قائم آھي‪ ،‬تنھن کي قائم رک‪ ،‬بيھودي ۽ بيڪار بڪ بڪنگ کان پاسو ڪر‪ ،‬۽ سائنس جي‬ ‫مخالفت کان پاسو ڪر‪ ،‬جنھن کي سڏيو وڃي ٿو‪:‬‬ ‫‪21‬جنھن کي ڪن مڃيندڙن ايمان جي حوالي سان غلطي ڪئي آھي ‪.‬توھان سان گڏ مھرباني ‪.‬آمين( ‪.‬تيمٿيس ڏانھن پھريون لکت لوڊيڪيا‬ ‫کان لکيو ويو‪ ،‬جيڪو فريگيا پيڪٽيانا جو سڀ کان وڏو شھر آھي)‪.‬‬

‫‪188‬‬

‫‪2‬تيمٿيس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو رسول‪ ،‬انھي ءَ زندگي ءَ جي واعدي موجب جيڪو‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬خدا جي مرضي ءَ سان‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل‪ ،‬رحم ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجو پيارو فرزند تيمٿيس ڏانھن ‪:‬خدا پي ءَ ۽ اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪3‬آ ءَ خدا جو شڪر گذار آھيان‪ ،‬جنھن جي آ ءَ پنھنجي ابن ڏاڏن کان وٺي خالص ضمير سان خدمت ڪندو رھيو آھيان‪ ،‬جو رات ڏينھن‬ ‫پنھنجي دعائن ۾ توکي ياد ڪندو رھان ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي توسان ڏسڻ جي ڏاڍي تمنا آھي‪ ،‬تنھنجي ڳوڙھن کي ياد ڪري‪ ،‬مان خوشي ءَ سان ڀرجي وڃان‪.‬‬ ‫لَ سڏيان ٿو ‪.‬۽ مان‬ ‫لَ توکان اڻڄاتل ايمان آڻڻ ء‬ ‫‪5‬جڏھن آ ءَ تنھنجي ناني ءَ لوئس ۽ تنھنجي ما ءَ يونيس ۾ رھيو ھو‪ ،‬تنھن کي ياد ڪرڻ ء‬ ‫سمجھان ٿو ته توھان ۾ پڻ‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري آ ءَ تو کي ياد ڏيان ٿو تہ تون خدا جي انھي ءَ بخشش کي اڀاري ٿو‪ ،‬جيڪو تو ۾ آھي منھنجي ھٿن کڻڻ سان‪.‬‬ ‫‪7‬االَ ⁠جو خدا اسان کي خوف جو روح نہ ڏنو آھي ‪.‬پر طاقت جي‪ ،‬۽ محبت جي‪ ،‬۽ صحيح ذھن جي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنڪري تون اسان جي خداوند جي شاھدي کان شرمسار نہ ٿيو ۽ نڪي مون کان سندس قيدي آھيان‪ ،‬پر خدا جي قدرت موجب‬ ‫خوشخبري ءَ جي مصيبتن ۾ شريڪ ٿيو‪.‬‬ ‫‪9‬جنھن اسان کي بچايو آھي ۽ اسان جي ڪمن موجب نہ‪ ،‬بلڪ پنھنجي مقصد ۽ فضل موجب‪ ،‬جيڪو اسان کي دنيا جي شروعات کان اڳ‬ ‫عيسي جي وسيلي ڏنو ويو ھو‪ ،‬سو اسان کي پاڪ نالي سان سڏيو‪.‬‬ ‫مسيح‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ سان ظاھر ٿيو آھي‪ ،‬جنھن موت کي ختم ڪري زندگي ءَ ۽ لفاني کي‬ ‫ڏيندڙ‬ ‫اوٽڪاري‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫ھاڻي‬ ‫‪10‬پر‬ ‫ي‬ ‫خوشخبري ءَ جي وسيلي روشن ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لَ مون کي مبلغ‪ ،‬رسول ۽ غير قومن جو استاد مقرر ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬انھي ءَ ء‬ ‫االَ ⁠جو آ ءَ ڄاڻان ٿو جنھن‬ ‫آھيان‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫شرمندو‬ ‫بہ‬ ‫تڏھن‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫پونديون‬ ‫ڪرڻيون‬ ‫برداشت‬ ‫ڳالھيون‬ ‫اھي‬ ‫بہ‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫ڪري‬ ‫‪12‬جنھن جي‬ ‫ء‬ ‫تي مون ايمان آندو آھي‪ ،‬۽ مون کي يقين آھي تہ ھو انھي ءَ ڏينھن جي مقابلي ۾ جيڪي ڪجھہ مون ساڻس ڪيو آھي‪ ،‬سو سنڀالي سگھندو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح تي آھي‪.‬‬ ‫‪13‬انھي ءَ ڳالھہ کي مضبوطي ءَ سان پڪڙيو‪ ،‬جيڪي تو مون بابت ٻڌيون آھن‪ ،‬انھي ءَ ايمان ۽ پيار سان جيڪو‬ ‫ي‬ ‫شيَ جيڪا تو کي سونپي وئي آھي سا اسان ۾ رھندڙ پاڪ روح جي وسيلي رکي‪.‬‬ ‫‪14‬اھا سٺي‬ ‫ء‬ ‫‪15‬تو کي خبر آھي تہ جيڪي ايشيا ۾ آھن سي سڀ مون کان ڦري ويندا ‪.‬جن مان ‪Phygellus‬۽ ‪Hermogenes‬آھن‪.‬‬ ‫‪16‬رب رحم ڪر اونيسفورس جي گھر تي ‪.‬ااڪاڻ ته ھن مون کي اڪثر تازگي ڏني‪ ،‬۽ منھنجي زنجير کان شرمسار نه ٿيو‪.‬‬ ‫‪17‬پر جڏھن ھو روم ۾ ھو‪ ،‬تڏھن ھن مون کي ڏاڍي شوق سان ڳولي لڌو‪.‬‬ ‫‪18‬خداوند ھن کي عطا ڪري تہ انھي ءَ ڏينھن کيس خداوند جي ٻاجھ ملي‪ ،‬۽ اءفسس ۾ ھن ڪيترين ئي شين ۾ منھنجي خدمت ڪئي‪ ،‬تون‬ ‫چڱي ءَ طرح ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اي منھنجا پٽ‪ ،‬تون انھي ءَ فضل ۾ مضبوط ٿيو‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ جيڪي ڳالھيون تو مون بابت ڪيترن ئي شاھدن جي وچ ۾ ٻڌيون آھن‪ ،‬اھي ئي ايماندار ماڻھن کي ڏيو‪ ،‬جيڪي ٻين کي پڻ سيکاري‬ ‫سگھندا‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي سٺي سپاھي ءَ جي‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫ڪر‪،‬‬ ‫برداشت‬ ‫کي‬ ‫َ‬ ‫سختي‬ ‫تون‬ ‫‪3‬تنھنڪري‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ڪوبہ ماڻھو جيڪو جنگ ڪري ٿو‪ ،‬سو پاڻ کي ھن زندگي ءَ جي ڪمن ۾ ڦاسائي نہ ٿو ‪.‬ته جيئن ھو ان کي خوش ڪري‪ ،‬جنھن کيس‬ ‫سپاھي طور چونڊيو آھي‪.‬‬ ‫سواَ انھي ءَ جي‪ ،‬جو ھو جائز طريقي سان‬ ‫لَ ڪوشش ڪري‪ ،‬تڏھن بہ کيس تاج نہ ٿو ڏنو وڃي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو مالڪي ءَ ء‬ ‫ڪوشش ڪري‪.‬‬ ‫‪6‬ھاري ءَ کي جيڪو محنت ڪري ٿو‪ ،‬اھو ضرور آھي تہ پھريائين ميون جو حصو وٺندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪7‬غور ڪريو جيڪي مان چوان ٿو ‪.‬۽ رب توکي سڀني شين ۾ سمجھ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح کي مئلن مان جياريو ويو منھنجي خوشخبري ءَ موجب‪:‬‬ ‫‪8‬ياد رکو تہ دائود جي نسل مان‬ ‫ي‬ ‫‪9‬جنھن ۾ مون کي مصيبت آھي‪ ،‬ھڪڙو بڇڙو ڪم ڪندڙ‪ ،‬جيتوڻيڪ بندن تائين ‪.‬پر خدا جو ڪلم پابند نه آھي‪.‬‬ ‫لَ تہ اھي بہ انھي ءَ اوٽڪاري کي حاصل ڪن‪،‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري آ ءَ چونڊيل ماڻھن جي خاطر سڀ ڪجھہ برداشت ڪريان ٿو‪ ،‬انھي ءَ ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي ابدي جلل سان آھي‪.‬‬ ‫جيڪا‬ ‫ي‬ ‫‪11‬اھو ھڪڙو سچو چوڻ آھي ‪:‬االَ ⁠جو جيڪڏھن اسين ھن سان گڏ مئل آھيون‪ ،‬اسين پڻ ساڻس گڏ رھنداسين‪.‬‬ ‫‪12‬جيڪڏھن اسين ڏک سھنداسين‪ ،‬اسين بہ ھن سان گڏ راڄ ڪنداسين‪ ،‬جيڪڏھن اسين کيس رد ڪريون‪ ،‬تہ ھو بہ اسان کي رد ڪندو‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪڏھن اسين ايمان نہ ٿا آڻيون‪ ،‬تڏھن بہ ھو وفادار رھندو‪ ،‬ھو پاڻ کي رد ڪري نہ ٿو سگھي‪.‬‬ ‫لَ انھن کي خداوند جي آڏو تاڪيد ڪريان ٿو تہ اھي ڳالھين جي باري ۾ ڪوبہ فائدو نہ‪ ،‬پر ٻڌندڙن جي‬ ‫‪14‬انھن ڳالھين جي يادگيري ءَ ء‬ ‫لَ ڪوشش ڪن‪.‬‬ ‫تباھھ ڪرڻ ء‬ ‫لَ مطالعو ڪريو‪ ،‬ھڪڙو ڪم ڪندڙ آھي‪ ،‬جنھن کي شرمسار ٿيڻ جي ضرورت نہ آھي‪،‬‬ ‫بڻائڻ‬ ‫مقبول‬ ‫آڏو‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫کي‬ ‫‪15‬پنھنجو پاڻ‬ ‫ء‬ ‫سچ جي ڪلم کي صحيح طرح سان ورھائي‪.‬‬

‫‪189‬‬

‫‪2‬تيمٿيس‬

‫⁠ديني ڏانھن وڌندا‪.‬‬

‫االَ ⁠جو اھي وڌيڪ بي‬ ‫‪16‬پر اجايو ۽ اجايو بڪ بڪ ڪرڻ کان پاسو ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ انھن جو ڪلم ڪڪڙ وانگر کائيندو ‪:‬جن مان ھيمينيوس ۽ فليٽس آھن‪.‬‬ ‫‪18‬جن سچ جي باري ۾ غلطي ڪئي‪ ،‬چون ٿا ته قيامت اڳي ئي گذري چڪي آھي ‪.‬۽ ڪجھه ماڻھن جي ايمان کي ختم ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬تڏھن بہ خدا جو بنياد پڪ سان قائم آھي‪ ،‬انھي ءَ ءمھر سان‪ ،‬خداوند انھن کي ڄاڻي ٿو جيڪي سندس آھن ‪.‬۽‪ ،‬ھرڪو جيڪو مسيح جو‬ ‫نالو رکي ٿو ان کي بدڪاري کان پري ڪريو‪.‬‬ ‫لَ‪ ،‬۽ ڪي بي عزتي ڪرڻ‬ ‫‪20‬پر ھڪڙي وڏي گھر ۾ رڳو سون ۽ چاندي ءَ جا ٿان ءَ ئي نہ آھن‪ ،‬پر ڪاٺ ۽ مٽي ءَ جا پڻ ‪.‬۽ ڪي عزت ء‬ ‫لَ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري جيڪڏھن ڪو ماڻھو پاڻ کي انھن کان پاڪ ڪري ٿو‪ ،‬اھو ھڪڙو ھڪڙو برتن آھي جيڪو عزت وارو‪ ،‬پاڪ ڪيو‬ ‫ويندو‪ ،‬۽ مالڪ جي استعمال لَ ملندو‪ ،‬۽ ھر سٺي ڪم لَ تيار آھي‪.‬‬ ‫‪22‬انھن جواني ءَ جي خواھشن کان ڀڄي وڃو‪ ،‬پر سچائي ءَ‪ ،‬ايمان‪ ،‬خيرات ۽ سلمتي ءَ جي تابعداري ڪريو‪ ،‬انھن سان گڏ جيڪي خالص‬ ‫دل سان خداوند کي سڏين ٿا‪.‬‬ ‫االَ ⁠جو اھي ڄاڻن ٿا تہ اھي صنفي فساد ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪23‬پر بيوقوف ۽ اڻ پڙھيل سوالن کان پاسو ڪندا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ خداوند جي ٻانھي کي ڪوشش نه ڪرڻ گھرجي ‪.‬پر سڀني ماڻھن سان نرمي ڪريو‪ ،‬سيکارڻ لئق‪ ،‬صبر ڪريو‪،‬‬ ‫‪25‬حليمي ءَ سان انھن کي سيکاري‪ ،‬جيڪي پاڻ جي مخالفت ڪن ٿا ‪.‬جيڪڏھن خدا کين سچائي ءَ کي مڃڻ جي توفيق ڏئي‪.‬‬ ‫لَ تہ ھو پاڻ کي شيطان جي ڦندي مان اڏائي‪ ،‬جن کي ھن سندس مرضي ءَ سان قيد ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ انھي ءَ ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬اھو بہ ڄاڻو تہ آخري ڏينھن ۾ خطرناڪ وقت ايندا‪.‬‬ ‫‪2‬االَ ⁠جو ماڻھو پنھنجن نفسن سان پيار ڪندڙ‪ ،‬للچي‪ ،‬مغرور‪ ،‬مغرور‪ ،‬ملمت ڪندڙ‪ ،‬ما ءَ ⁠پي ءَ جا نافرمان‪ ،‬ناشڪرو‪ ،‬ناپاڪ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬بغير فطري پيار‪ ،‬صلح ٽوڙڻ وارا‪ ،‬ڪوڙا الزام ھڻندڙ‪ ،‬بي رحم‪ ،‬سخت‪ ،‬نيڪي ءَ کان نفرت ڪندڙ‪،‬‬ ‫اعلي خيال‪ ،‬خدا جي پيارن کان وڌيڪ لذت جا عاشق‪.‬‬ ‫‪4‬غدار‪ ،‬سرڪش‪،‬‬ ‫ي‬ ‫‪5‬دينداري ءَ جو ھڪ روپ ھئڻ‪ ،‬پر ان جي طاقت کان انڪار ڪرڻ ‪:‬اھڙي قسم کان منھن موڙيو‪.‬‬ ‫‪6‬االَ ⁠جو ھن قسم جا اھي آھن جيڪي گھرن ۾ گھڙي ڦرن ٿا‪ ،‬۽ گناھن سان ڀريل بيوقوف عورتن کي قيد ڪري رھن ٿا‪ ،‬جن کي‬ ‫ء‬ ‫مختلف خواھشنن سان ھليو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬ڪڏھن ءسکيو‪ ،‬۽ ڪڏھن بہ نہ سکيو سچ جي ڄاڻ تائين‪.‬‬ ‫موسي جي مخالفت ڪن ٿا‪ ،‬تيئن اھي بہ سچ جي مخالفت ڪن ٿا ‪:‬خراب دماغ وارا ماڻھو‪ ،‬ايمان‬ ‫‪8‬ھاڻي جھڙي ءَ طرح جانس ۽ جمبرس‬ ‫ي‬ ‫جي باري ۾ ملمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫االَ ⁠جو انھن جي بيوقوفي سڀني ماڻھن تي ظاھر ٿيندي‪ ،‬جيئن انھن جي بہ ھئي‪.‬‬ ‫‪9‬پر اھي اڳتي نه وڌندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پر تو کي منھنجي تعليم‪ ،‬زندگي ءَ جي طرز‪ ،‬مقصد‪ ،‬ايمان‪ ،‬صبر‪ ،‬خيرات‪ ،‬صبر جي پوري ءَ طرح ڄاڻ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ايذا ءَ‪ ،‬مصيبتون‪ ،‬جيڪي مون تي انتاخيا‪ ،‬ايڪونيم‪ ،‬لسترا ۾ آيون ‪.‬مون ڪھڙو ظلم برداشت ڪيو ‪:‬پر انھن سڀني مان خداوند مون کي‬ ‫بچايو‪.‬‬ ‫عيسي ۾ دينداري ءَ سان زندگي گذاريندا سي ايذائيندا‪.‬‬ ‫مسيح‬ ‫به‬ ‫جيڪي‬ ‫۽‬ ‫‪12‬ھا‪،‬‬ ‫ي‬ ‫‪13‬پر بڇڙا ماڻھو ۽ گمراھ ڪندڙ بدتر کان بدتر‪ ،‬ٺڳي ۽ ٺڳي ءَ ۾ وڌندا ويندا‪.‬‬ ‫‪14‬پر تون انھن شين ۾ جاري رھ‪ ،‬جيڪي تو سکيو آھي ۽ جن بابت تو کي يقين ڏياريو ويو آھي‪ ،‬اھو ڄاڻو ته توھان انھن کي ڪنھن کان‬ ‫سکيو آھي‪.‬‬ ‫لَ سياڻپ ڪري‬ ‫‪15‬۽ اھو اھو آھي تہ تو کي ننڍپڻ کان ئي پاڪ لکتون معلوم آھن‪ ،‬جيڪي تو کي انھي ءَ ايمان جي وسيلي اوٽڪاري ء‬ ‫عيسي مسيح تي آھي‪.‬‬ ‫سگھن ٿيون‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫لَ فائديمند آھن‪.‬‬ ‫‪16‬سڀيئي صحيفا خدا جي الہام سان لکيل آھن ۽ تعليم‪ ،‬ملمت‪ ،‬اصلح ۽ سچائي ءَ جي تعليم ڏيڻ ء‬ ‫لَ تيار ٿي‪.‬‬ ‫لَ تہ خدا جو ماڻھو ڪامل ٿئي‪ ،‬چڱي ءَ طرح سڀني چڱن ڪمن ء‬ ‫‪17‬انھي ءَ ء‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫عيسي مسيح جي آڏو تاڪيد ٿو ڪريان‪ ،‬جيڪو پنھنجي ظاھر ٿيڻ ۽ پنھنجي بادشاھت ۾ جيئرن ۽ مئلن‬ ‫‪1‬تنھنڪري آ ءَ تو کي خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫جو انصاف ڪندو‪.‬‬ ‫‪2‬ڪلم جي تبليغ ڪريو؛ موسم ۾ فوري ٿيڻ‪ ،‬موسم کان ٻاھر؛ ملمت ڪرڻ ‪ ،‬ملمت ڪرڻ ‪ ،‬نصيحت ڪرڻ تمام صبر ۽ عقيدي سان‪.‬‬ ‫پوَ اھي پاڻ ڏانھن استادن جا‬ ‫‪3‬االَ ⁠جو اھو وقت ايندو جڏھن اھي صحيح تعليم کي برداشت نہ ڪندا ‪.‬پر پنھنجن نفسن خواھشن کان ء‬ ‫ء‬ ‫ڍير لڳندا‪ ،‬جن جي ڪنن ۾ خارش ھوندي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اھي پنھنجا ڪن سچ کان ڦري ويندا‪ ،‬۽ افسانن ڏانھن ڦري ويندا‪.‬‬ ‫شيَ ۾ خبردار رھ‪ ،‬مصيبتن کي برداشت ڪر‪ ،‬مبشر جو ڪم ڪر‪ ،‬پنھنجي خدمت جو پورو پورو ثبوت ڏي‪.‬‬ ‫‪5‬پر تون ھر‬ ‫ء‬ ‫لَ تيار آھيان ۽ منھنجي وڃڻ جو وقت اچي پھتو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬االَ ⁠جو ھاڻي آ ءَ قربان ٿيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬مون چڱي ءَ طرح وڙھيو آھي‪ ،‬مون پنھنجو رستو پورو ڪيو آھي‪ ،‬مون ايمان کي قائم رکيو آھي‪.‬‬ ‫لَ انصاف جو ھڪڙو تاج رکيو ويو آھي‪ ،‬جيڪو خداوند‪ ،‬سچو جج‪ ،‬مون کي انھي ءَ ڏينھن ڏيندو‪ ،‬۽ نہ رڳو مون کي‪،‬‬ ‫پوَ مون ء‬ ‫‪8‬ھن کان ء‬ ‫لَ جيڪي سندس ظاھر ٿيڻ سان پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫پر انھن سڀني ء‬

‫‪190‬‬

‫‪2‬تيمٿيس‬

‫‪9‬جلد ئي مون وٽ اچڻ جي ڪوشش ڪر‪.‬‬ ‫‪10‬االَ ⁠جو ديماس مون کي اڏي ڏنو آھي‪ ،‬ااڪاڻ‬ ‫ء‬ ‫‪Titus to Dalmatia. ،Crescens to Galatia‬‬ ‫لَ فائديمند آھي‪.‬‬ ‫‪11‬رڳو لوقا مون سان گڏ آھي ‪.‬مارڪس کي وٺي وڃ ۽ پاڻ سان گڏ وٺي اچ‪،‬‬ ‫لَ وزارت ء‬ ‫االَ ⁠جو ھو مون ء‬ ‫ء‬ ‫س‪.‬‬ ‫س ءِلءى َ ء فف ء‬ ‫س ء‬ ‫‪12‬وَءنن ءما ت ء ءخ ءُ ء‬ ‫ء‬ ‫اچجانَ‪ ،‬پر ڪتاب ۽ خاص‬ ‫‪13‬جيڪو ڪءوڙو مون تروآس ۾ ڪارپس وٽ اڏيو ھو‪ ،‬سو جڏھن تون ايندين ءَ‪ ،‬تڏھن پاڻ سان گڏ وٺي‬ ‫ء‬ ‫ڪري پارت‪.‬‬ ‫‪14‬اليگزينڊر ٽامي ڪاريگر مون کي تمام گھڻو بڇڙو ڪيو ‪:‬خداوند کيس سندس ڪمن جي مطابق بدلو ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬جن کان تون به خبردار رھ ‪.‬ااڪاڻ ته ھن اسان جي لفظن کي تمام گھڻو برداشت ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬منھنجي پھرين جواب تي ڪوبہ ماڻھو مون سان گڏ نہ بيٺو‪ ،‬پر سڀني ماڻھن مون کي اڏي ڏنو ‪:‬آ ءَ خدا کان دعا گھران ٿو تہ اھو الزام‬ ‫مٿن نه لڳايو وڃي‪.‬‬ ‫لَ تہ منھنجي تبليغ پوري ءَ طرح معلوم ٿئي ۽ سڀ غير قومون ٻڌن‪ ،‬۽‬ ‫‪17‬پر خداوند مون سان گڏ بيٺو‪ ،‬۽ مون کي مضبوط ڪيو ‪.‬انھي ءَ ء‬ ‫مون کي شينھن جي وات مان ڪڍيو ويو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ خداوند مون کي ھر بڇڙي ڪم کان بچائيندو‪ ،‬۽ مون کي پنھنجي آسماني بادشاھت ڏانھن بچائيندو‪ ،‬جنھن کي ھميشہ ھميشہ لَ جلل‬ ‫آھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪19‬پرسڪا ۽ اڪول ۽ اءنيسفورس جي گھراڻي کي سلم ڏجو‪.‬‬ ‫‪20‬ارسٽس ڪرنٿس ۾ رھيو‪ ،‬پر مون ٽروفيمس کي بيمار ڪري مليٽم ۾ اڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬سياري کان اڳ اچڻ جي ڪوشش ڪريو ‪.‬يوبولس‪ ،‬پوڊنس‪ ،‬لينس‪ ،‬ڪلوڊيا ۽ سڀني ڀائرن کي سلم پيش ڪجي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح تنھنجي روح سان ھجي ‪.‬مھرباني توھان سان گڏ ‪.‬آمين( ‪.‬ٽيموٿيس ڏانھن ٻيو خط‪ ،‬جيڪو ‪Ephesians‬جي چرچ‬ ‫‪22‬خداوند‬ ‫ي‬ ‫جي پھرين بشپ مقرر ڪيو ھو‪ ،‬روم مان لکيو ويو ھو‪ ،‬جڏھن پولس نيرو جي اڳيان ٻيو ڀيرو آندو ويو ھو)‪.‬‬ ‫⁠تہ ھن موجوده دنيا سان پيار ڪيو آھي‪ ،‬۽ ٿسلونيڪا ڏانھن ھليو ويو آھي ‪.‬‬

‫‪191‬‬

‫ٽائيٽس‬ ‫باب‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جو رسول ‪،‬خدا جي چونڊيل ماڻھن جي ايمان موجب ‪،‬۽ انھي ءَ سچائي ءَ کي مڃڻ ‪،‬جيڪا دينداري ءَ جي پٺيان آھي‪.‬‬ ‫‪1‬پولس ‪،‬خدا جو ٻانھو ۽‬ ‫ي‬ ‫‪2‬دائمي زندگي جي اميد ۾ ‪،‬جيڪو خدا ‪،‬جيڪو ڪوڙ نه ٿو ڪري سگھي ‪،‬دنيا جي شروعات کان اڳ واعدو ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬پر مناسب وقت تي پنھنجي ڪلم کي تبليغ جي ذريعي ظاھر ڪيو آھي ‪،‬جيڪو اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا جي حڪم موجب مون کي ڏنو ويو آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ‪،‬رحم ۽ سلمتي‪.‬‬ ‫‪4‬منھنجو پنھنجو پٽ طيطس ڏانھن ‪،‬جيڪو عام ايمان جي ڪري آھي ‪:‬خدا پي ءَ ۽ اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ‬ ‫ي‬ ‫‪5‬انھي ءَ لَء مون تو کي ڪريت ۾ ڇڏي ڏنو آھي ‪،‬تہ جيئن تو کي گھربل شين کي ترتيب ڏيو ۽ ھر شھر ۾ بزرگ مقرر ڪريو ‪،‬جيئن مون تو کي مقرر ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪڏھن ڪو بي ⁠ڏوھي ھجي تہ ھڪڙي زال جو مڙس ‪،‬جنھن تي ايماندار اولد ھجي ‪،‬جنھن تي فساد يا بي ⁠انصافي ءَ جو الزام نہ ھجي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالَء ⁠جو ھڪڙي بشپ کي بي ⁠ڏوھ ھئڻ گھرجي ‪،‬جيئن خدا جو سنڀاليندڙ ‪.‬نه خودغرض ‪،‬نه جلدي ناراض ‪،‬نه شراب ڏنو ويو ‪،‬نه ھڙتال ڪندڙ ‪،‬نه ڏنو ويو‬ ‫گندي لوڻ کي؛‬ ‫‪8‬پر مھمان نوازي جو عاشق ‪،‬نيڪ ماڻھن سان پيار ڪندڙ ‪،‬پرھيزگار ‪،‬انصاف پسند ‪،‬پاڪ ‪،‬نرم مزاج‪.‬‬ ‫‪9‬جيئن کيس سيکاريو ويو آھي تيئن ايمانداري ءَ واري ڪلم کي مضبوطي ءَ سان پڪڙيو ‪،‬انھي ءَ لَء تہ ھو صحيح عقيدي جي ذريعي نصيحت ڪري ۽ نصيحت‬ ‫ڪرڻ وارن کي قائل ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالَء ⁠جو ڪيئي بي ⁠ايمان ۽ اجائي ڳالھائيندڙ ۽ ٺڳي ڪندڙ آھن ‪،‬خاص ڪري طھرين بابت‪.‬‬ ‫‪11‬جن جا وات بند ڪيا وڃن ‪،‬جيڪي سڄي گھر کي تباھ ڪن ‪،‬اھي ڳالھيون سيکارين ‪،‬جيڪي نہ ڪرڻ گھرجن ‪،‬انھي ءَ لَء جيڪي گندي نفعو خاطر آھن‪.‬‬ ‫‪12‬انھن مان ھڪڙو ‪،‬جيتوڻيڪ انھن جي ھڪڙي نبي ءَ ‪،‬چيو تہ” ڪريٽيون ھميشہ ڪوڙا ‪،‬بڇڙا جانور ‪،‬سست پيٽ وارا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬اھا شاھدي سچي آھي ‪.‬تنھنڪري انھن کي سختي ءَ سان ملمت ڪريو ‪،‬تہ جيئن اھي ايمان ۾ سچا ٿين‪.‬‬ ‫‪14‬يھودين جي آکاڻين ۽ ماڻھن جي حڪمن تي ڌيان نہ ڏيو ‪،‬جيڪي سچ کان ڦرن ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬پاڪ ماڻھن لَء سڀ شيون پاڪ آھن ‪،‬پر جيڪي ناپاڪ ۽ بي ايمان آھن تن لَء ڪابہ شيَء پاڪ ناھي ‪.‬پر انھن جو دماغ ۽ ضمير به ناپاڪ آھي‪.‬‬ ‫‪16‬اھي اقرار ڪن ٿا ته اھي خدا کي ڄاڻن ٿا ‪.‬پر ڪمن ۾ اھي ان جو انڪار ڪن ٿا ‪،‬گھٻرائڻ وارا ‪،‬نافرمان آھن ‪،‬۽ ھر سٺي ڪم جي مذمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫باب‪2‬‬ ‫‪1‬پر تون اھي ڳالھيون ٻڌاَء جيڪي صحيح تعليم بڻجي وڃن ٿيون‪.‬‬ ‫‪2‬انھي ءَ لَء تہ جيڪي پوڙھا ھوندا آھن سي ھوشيار ھوندا آھن ‪،‬پرھيزگار ھوندا آھن ‪،‬سچا ھوندا آھن ‪،‬ايمان ۾ ‪،‬خيرات ۾ ‪،‬صبر ۾ ھوندا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬ساڳي ءَ طرح پوڙھي ءَ جون عورتون ‪،‬انھي ءَ لَء تہ اھي ھلڻ ۾ پاڪيزگي ءَ وانگر ھجن ‪،‬ڪوڙو الزام ھڻڻ وارا نہ رھن ‪،‬شراب گھڻو نہ پيون ‪،‬سٺين شين جا استاد‬ ‫ٿين‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءَ لَء تہ اھي جوان عورتن کي سيکارين تہ ھوشيار رھن ‪،‬پنھنجن مڙسن سان پيار ڪن ۽ پنھنجن ٻارن سان پيار ڪن‪.‬‬ ‫‪5‬سمجھدار ‪،‬پاڪدامن ‪،‬گھر ۾ سنڀاليندڙ ‪،‬نيڪ ‪،‬پنھنجن مڙسن جون فرمانبردار ھجن ‪،‬انھي ءَ لَء تہ خدا جي ڪلم جي بي ⁠حرمتي نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪6‬نوجوانن کي اھڙي ءَ طرح نصيحت ٿا ڪن ته ھوشيار رھن‪.‬‬ ‫‪7‬ھر شيَء ۾ پاڻ کي چڱن ڪمن جو نمونو ظاھر ڪر ‪:‬عقيدي ۾ بي انصافي ‪،‬ڪشش ثقل ‪،‬خلوص‪،‬‬ ‫‪8‬سٺي ڳالھ ‪،‬جيڪا مذمت نه ٿي ڪري سگھجي ‪.‬انھي ءَ لَء تہ اھو شرمسار ٿئي ‪،‬جنھن کي توھان جي باري ۾ ڪا بڇڙي ڳالھہ نہ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬نوڪرن کي نصيحت ڪريو ته پنھنجن مالڪن جا فرمانبردار رھن ‪،‬۽ انھن کي ھر شيَء ۾ چڱي ءَ طرح راضي رکو ‪.‬ٻيھر جواب نه ڏيڻ؛‬ ‫‪10‬ڌوڪو نه ‪،‬پر تمام سٺي وفاداري ڏيکاري ‪.‬ته جيئن اھي اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا جي نظريي کي سڀني شين ۾ سينگار ڪن‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالَء ⁠جو خدا جو فضل جيڪو ڇوٽڪارو ڏئي ٿو ‪،‬سو سڀني ماڻھن تي ظاھر ٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬اسان کي سيکاري ٿو ته ‪،‬بي ديني ءَ ۽ دنياوي خواھشن کان انڪار ڪري ‪،‬اسان کي ھن موجوده دنيا ۾ سچائي ءَ ‪،‬سچائي ءَ ۽ دينداري ءَ سان زندگي گذارڻ گھرجي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي شاندار ظھور جي تلش ۾ آھيون‪.‬‬ ‫‪13‬انھي ءَ برڪت واري اميد ‪،‬۽ عظيم خدا ۽ اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ‬ ‫ي‬ ‫‪14‬جنھن پنھنجو پاڻ کي اسان جي لَء ڏنو ‪،‬انھي ءَ لَء تہ ھو اسان کي سڀني بڇڙائي ءَ کان ڇوٽڪارو ڏئي ‪،‬۽ پنھنجي لَء پاڪ ڪري ‪،‬نيڪ ڪمن جو جوش رکندڙ‬ ‫خاص ماڻھو‪.‬‬ ‫‪15‬اھي ڳالھيون پوري ءَ اختيار سان ٻڌاَء ‪،‬نصيحت ڪر ۽ ملمت ڪر ‪.‬ڪو به ماڻھو توھان کي نفرت نه ڏي‪.‬‬ ‫باب‪3‬‬ ‫‪1‬انھن کي ياد رکو تہ ھو سردارن ۽ اختيارين جي تابع رھن ‪،‬حاڪمن جي فرمانبرداري ڪن ‪،‬ھر چڱي ڪم لَء تيار رھن‪.‬‬ ‫‪2‬ڪنھن جي بہ بڇڙائي نہ ڪريو ‪،‬نڪو جھيڙو ڪندڙ ‪،‬بلڪ نرم مزاج ھجي ‪،‬سڀني ماڻھن سان نرمي ڏيکاري‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالَء ⁠جو اسين پاڻ بہ ڪڏھن ڪڏھن بي ⁠وقوف ‪،‬نافرمان ‪،‬ٺڳي ‪،‬مختلف خواھشن ۽ عيش عشرت ۾ رھيا ھئاسين ‪،‬بڇڙائي ۽ حسد ۾ رھيا ھئاسين ‪،‬ھڪٻئي کان‬ ‫نفرت ڪندا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪4‬پر انھي ءَ کان پوَء اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ خدا جي مھرباني ۽ پيار انسانن تي ظاھر ٿيو‪.‬‬ ‫‪5‬نيڪي ءَ جي ڪمن جي ڪري جيڪي اسان ڪيا آھن ‪،‬پر ھن اسان کي پنھنجي ٻاجھ سان بچايو ‪،‬نئين سر پيدا ڪرڻ جي ڌوئڻ ۽ پاڪ روح جي تجديد ڪرڻ سان‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي اسان تي گھڻو وھايو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو ھن اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ‬ ‫ي‬ ‫‪7‬انھي ءَ لَء تہ اسين خدا جي فضل سان سچار ٿي ‪،‬دائمي زندگي ءَ جي اميد موجب وارث بڻجون‪.‬‬ ‫‪8‬اھا ڳالھہ سچي آھي ‪،‬۽ اھي ڳالھيون آ ءَ چاھيان ٿو تہ تون ھميشہ اقرار ڪندين ‪،‬انھي ءَ لَء تہ جيڪي خدا تي ايمان آڻين ٿا ‪،‬سي چڱا ڪم ڪرڻ ۾ محتاط رھن ‪.‬اھي‬ ‫شيون ماڻھن لَء سٺيون ۽ فائديمند آھن‪.‬‬ ‫‪9‬پر بيوقوفي ءَ واري سوالن ‪،‬نسب نامن ‪،‬تڪرارن ۽ شريعت بابت جھيڙي کان پاسو ڪريو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي بيڪار ۽ بيڪار آھن‪.‬‬ ‫‪10‬ھڪڙو ماڻھو جيڪو پھرين ۽ ٻي نصيحت رد ڪرڻ کان پوَء بدعت آھي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالَء ⁠جو اھو ڄاڻندڙ آھي تہ جيڪو اھڙو آھي ‪،‬سو پاڻ کي ڏوھاري ۽ گناھہ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ٽائڪڪس کي تو ڏانھن موڪليان ‪،‬تڏھن مون وٽ نڪوپلس ڏانھن اچڻ جي ڪوشش ڪج ‪،‬ڇالَء ⁠جو مون اءتي سياري ڪرڻ جو ارادو‬ ‫‪12‬جڏھن آ ءَ ارٽماس يا‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬زيناس وڪيل ۽ اپلوس کي چڱي ءَ طرح سان سفر تي وٺي اچو ‪،‬تہ جيئن کين ڪابہ ضرورت نہ پوي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ اسان کي بہ گھرجي تہ چڱن ڪمن کي ضروري استعمال ڪرڻ لَء جاري رکو ‪،‬تہ جيئن اھي بيڪار نہ ٿين‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪي مون سان گڏ آھن سي سڀ توکي سلم ٿا ڪن ‪.‬انھن کي سلم ڏجو جيڪي اسان سان ايمان ۾ پيار ڪن ٿا ‪.‬مھرباني توھان سڀني سان ‪.‬آمين( ‪.‬اھو ٽائيٽس‬ ‫ڏانھن لکيو ويو ھو ‪،‬جيڪو مقدونيا جي نيڪوپولس کان ڪرٽين جي چرچ جو پھريون بشپ مقرر ڪيو ويو ھو)‪.‬‬

‫‪192‬‬

‫فليمون‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي قيدي پولس ۽ اسان جي ڀاء تيمٿيس جي طرفان اسان جي پياري پياري ۽ ساٿي ڪم ڪندڙ فليمون ڏانھن‪.‬‬ ‫‪1‬‬ ‫ٰ‬ ‫‪ 2‬۽ اسان جي پياري ايپيا ۽ اسان جي ساٿي سپاهي آرڪيپس کي‪ ،‬۽ توهان جي گھر جي چرچ ڏانھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان فضل ۽ سالمتي هجي‪.‬‬ ‫‪ 3‬شل اوهان تي اسان جي پيء خدا ۽ خداوند‬ ‫ٰ‬ ‫‪4‬آ ٌء پنھنجي خدا جو شڪر گذار آهيان‪ ،‬جو هميشہ پنھنجين دعائن ۾ تنھنجو ذڪر ڪندو رهان‪،‬‬ ‫عيسي ۽ سڀني ايمان وارن سان آهي‪.‬‬ ‫‪ 5‬تنھنجي انھي َء محبت ۽ ايمان جي باري ۾ ٻڌو‪ ،‬جيڪو تو کي خداوند‬ ‫ٰ‬ ‫عيسي‬ ‫شيء کي مڃڻ سان جيڪا اوهان ۾ آهي‬ ‫الء تہ هر چڱي‬ ‫ِ‬ ‫الء تہ اوهان جي ايمان جو پيغام اثرائتو ٿئي‪ ،‬انھي َء ِ‬ ‫‪ 6‬انھي َء ِ‬ ‫ٰ‬ ‫مسيح سان گڏ آهي‪.‬‬ ‫االءجو اي ڀاء‪ ،‬تو کان پاڪ ماڻھن جا پيٽ تازا ٿين ٿا‪.‬‬ ‫االءجو تنھنجي پيار ۾ اسان کي ڏاڍي خوشي ۽ تسلي ملي ٿي‪ ،‬ڇ ِ ⁠‬ ‫‪7‬ڇ ِ ⁠‬ ‫الء جو تو کي مناسب سمجھان‪،‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري‪ ،‬جيتوڻيڪ آ ٌء مسيح ۾ گھڻو دلير ٿي سگھان ٿو‪ ،‬انھي َء ِ‬ ‫عيسي مسيح جو قيدي‬ ‫الء تہ هينئر پولس وانگر آهيان ۽ هاڻي‬ ‫‪9‬تڏهن بہ آ ٌء تو کي پيار جي خاطر منٿ ٿو ڪريان‪ ،‬انھي َء ِ‬ ‫ٰ‬ ‫آهيان‪.‬‬ ‫الء منٿ ٿو ڪريان‪ ،‬جنھن کي مون قيد ۾ رکيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 10‬آ ٌء تو کي پنھنجي پٽ انيسيمس ِ‬ ‫الء فائدي وارو آهي‪.‬‬ ‫الء ۽ مون ِ‬ ‫الء فائدي وارو نه هو‪ ،‬پر هاڻي تو ِ‬ ‫‪ 11‬جيڪو اڳ ۾ توهان ِ‬ ‫‪12‬جنھن کي مون وري موڪليو آهي‪ ،‬تنھنڪري تون کيس قبول ڪر‪ ،‬يعني منھنجون پيٽيون‪.‬‬ ‫الء تہ تنھنجي بدران هو منھنجي خدمت ڪري ها خوشخبري َء جي بندن ۾‪.‬‬ ‫‪ 13‬جنھن کي آ ٌء پاڻ سان گڏ رکان ها‪ ،‬انھي َء ِ‬ ‫سواء مان ڪجھ به نه ڪندس‪ .‬ته توهان جو فائدو نه هئڻ گھرجي جيئن اها ضرورت هئي‪ ،‬پر‬ ‫‪ 14‬پر تنھنجي عقل کان‬ ‫ِ‬ ‫رضامندي سان‪.‬‬ ‫الء قبول ڪرين‪.‬‬ ‫‪ 15‬ڇ ِ ⁠‬ ‫الء تہ تون کيس هميشه ِ‬ ‫الء روانو ٿي ويو هو‪ ،‬انھي َء ِ‬ ‫االءجو ٿي سگھي ٿو تہ هو ڪنھن وقت ِ‬ ‫الء‪ ،‬جسم ۾ ۽‬ ‫الء‪ ،‬پر تنھنجي ِ‬ ‫‪ 16‬هاڻي ٻانھي جي حيثيت ۾ نہ‪ ،‬پر ٻانھن کان مٿي‪ ،‬هڪڙو پيارو ڀاء‪ ،‬خاص ڪري مون ِ‬ ‫خداوند ۾ ڪيترو وڌيڪ؟‬ ‫‪ 17‬تنھنڪري جيڪڏهن تون مون کي شريڪ ٿو سمجھين‪ ،‬تہ کيس پنھنجو سمجھي قبول ڪر‪.‬‬ ‫‪ 18‬جيڪڏهن هن تو تي ظلم ڪيو آهي‪ ،‬يا تو کي قرض ڏيڻ گھرجي‪ ،‬اهو منھنجي حساب ۾ رکو‪.‬‬ ‫‪ 19‬مون پولس اهو پنھنجي هٿ سان لکيو آهي‪ ،‬آ ٌء ان کي ورجائيندس‪ ،‬جيتوڻيڪ آ ٌء تو کي اهو نہ ٿو ٻڌايان تہ تون مون تي‬ ‫سواء ٻيو ڪيترو قرضدار آهين‪.‬‬ ‫پنھنجي ذات کان‬ ‫ِ‬ ‫‪ 20‬هائو‪ ،‬ڀاء‪ ،‬مون کي خداوند ۾ توهان جي خوشي ڪرڻ ڏيو‪ :‬خداوند ۾ منھنجي پيٽ کي تازو ڪر‪.‬‬ ‫االءجو اهو ڄاڻان ٿو تہ تون بہ وڌيڪ ڪندين َء جيڪي‬ ‫‪ 21‬تنھنجي فرمانبرداري تي يقين رکندي مون تو ڏانھن لکيو آهي‪ ،‬ڇ ِ ⁠‬ ‫مان چوان ٿو‪.‬‬ ‫االءجو مون کي يقين آهي تہ اوهان جي دعائن جي وسيلي آ ٌء‬ ‫الء رهائش جو گھر پڻ تيار ڪر‪ ،‬ڇ ِ ⁠‬ ‫‪ 22‬پر ان سان گڏ مون ِ‬ ‫اوهان کي ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫عيسي ۾ منھنجو ساٿي قيدي‪ ،‬تو کي سالم پيش ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪ 23‬اِپفراس‪ ،‬مسيح‬ ‫ٰ‬ ‫‪ 24‬مارڪس‪ ،‬ارسٽارخس‪ ،‬ديماس‪ ،‬لوڪاس‪ ،‬منھنجا ساٿيو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوهان جي روح تي هجي‪ .‬آمين‪.‬‬ ‫‪ 25‬اسان جي خداوند‬ ‫ٰ‬

‫‪193‬‬

‫عبراني‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬خدا‪ ،‬جيڪو مختلف وقتن ۽ مختلف طريقن سان گذريل وقت ۾ ابن ڏاڏن سان نبين جي معرفت ڳالھايو‪،‬‬ ‫‪2‬ڇا ھن آخري ڏينھن ۾ اسان سان پنھنجي فرزند جي معرفت ڳالھايو آھي‪ ،‬جنھن کي ھن سڀني شين جو وارث مقرر ڪيو آھي‪ ،‬جنھن جي‬ ‫وسيلي ھن دنيا کي بہ بڻايو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪو پنھنجي جلل جي روشني ۽ پنھنجي ذات جي ظاھر تصوير آھي‪ ،‬۽ پنھنجي قدرت جي ڪلم سان ھر شيء کي سنڀاليندو آھي‪،‬‬ ‫جڏھن ھو پاڻ اسان جي گناھن کي صاف ڪري‪ ،‬مٿاھين تي عظمت جي ساڄي ھٿ تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫‪4‬ھو ملئڪن کان ايترو بھتر بڻيل آھي‪ ،‬جو ھن کي وراثت ۾ انھن کان وڌيڪ چڱو نالو مليو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالء ⁠جو ھن ڪنھن ملئڪ کي ڪنھن وقت چيو ھو تہ ”تون منھنجو پٽ آھين‪ ،‬اڄ مون توکي ڄايو آھي؟ ۽ ٻيھر‪ ،‬مان ھن لء ھڪ‬ ‫ء‬ ‫پيء ھوندس‪ ،‬۽ ھو مون لء ھڪ پٽ ٿيندو؟‬ ‫‪6‬وري جڏھن ھو پھرين ڄاول کي دنيا ۾ آڻي ٿو‪ ،‬تڏھن چوي ٿو تہ ”جڏھن خدا جا سڀ ملئڪ سندس عبادت ڪن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ملئڪن بابت ھو چوي ٿو تہ ”جيڪو پنھنجي ملئڪن کي روح ۽ پنھنجن وزيرن کي باھہ جو شعلہ بڻائي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬پر پٽ ڏانھن ھو چوي ٿو‪ ،‬تنھنجو تخت‪ ،‬اي خدا‪ ،‬ھميشہ ھميشہ لء آھي ‪:‬سچائي جو عصا تنھنجي بادشاھت جو عصا آھي‪.‬‬ ‫‪9‬تو سچائي کي پيار ڪيو‪ ،‬۽ بدڪاري کان نفرت ڪيو ‪.‬تنھنڪري خدا‪ ،‬توھان جي خدا‪ ،‬توھان کي پنھنجي ساٿين جي مٿان خوشي ءء جي‬ ‫تيل سان مسح ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اي خداوند‪ ،‬تو شروع ۾ زمين جو بنياد رکيو ‪.‬۽ آسمان تنھنجي ھٿن جا ڪم آھن‪:‬‬ ‫‪11‬اھي ناس ٿي ويندا ‪.‬پر تون رھين ٿو ‪.‬۽ ااھي سڀ پراڻا ٿي پوندا جيئن ڪپڙا‪.‬‬ ‫ِ ‪:‬پر تون ساڳيو آھين‪ ،‬۽ تنھنجا سال ضايع نه ٿيندا‪.‬‬ ‫ِ ءولء اھ رم فءي راأ ء رر ء‬ ‫‪12‬ولء اھ رم فءي رالء رر ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬پر ڪنھن ملئڪ کي ھن ڪنھن وقت چيو ھو تہ ”منھنجي ساڄي پاسي ويھ‪ ،‬جيستائين آ ءء تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن جي صندلي‬ ‫نہ ڪريان؟‬ ‫لء موڪليا ويا آھن جيڪي ڇوٽڪاري جا وارث ٿيندا؟‬ ‫ڪرڻ‬ ‫خدمت‬ ‫جي‬ ‫انھن‬ ‫جيڪي‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫روح‬ ‫خدمتگار‬ ‫سڀيئي‬ ‫‪14‬ڇا اھي‬ ‫ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اسان کي انھن ڳالھين تي وڌيڪ ڌيان ڏيڻ گھرجي جيڪي اسان ٻڌون آھن‪ ،‬متان ڪنھن وقت انھن کي ڦاسائي ڇڏين‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن ملئڪن جو ڪلم ثابت قدم ھجي‪ ،‬۽ ھر ڏوھ ۽ نافرماني ءء جو انصاف جوڳو بدلو ملي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬اسان ڪيئن بچي سگھنداسين‪ ،‬جيڪڏھن اسان ايترو عظيم ڇوٽڪارو نظرانداز ڪيو ‪.‬جيڪو پھريون ڀيرو خداوند جي طرفان ڳالھائڻ‬ ‫شروع ڪيو‪ ،‬۽ اسان کي انھن جي طرفان تصديق ڪئي وئي آھي جيڪي ھن کي ٻڌن ٿا‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو خدا پنھنجي مرضي ءء موجب نشانين‪ ،‬معجزن‪ ،‬مختلف معجزن ۽ پاڪ روح جي نعمتن سان انھن جي شاھدي ڏئي ٿو؟‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ڇالء ⁠جو ھن ايندڙ دنيا کي ملئڪن جي تابع نہ ڪيو آھي‪ ،‬جنھن بابت اسين ڳالھيون ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر ھڪڙي ھنڌ شاھدي ڏيندي چيو تہ ”ماڻھو ڇا آھي‪ ،‬جو تون انھي ءء جو خيال رکين؟ يا ابن آدم‪ ،‬ته تون ھن جي زيارت ڪرين؟‬ ‫‪7‬تو ھن کي ملئڪن کان ٿورو گھٽ ڪيو آھي ‪.‬تو کيس عزت ۽ شان جو تاج ڏنو‪ ،‬۽ کيس پنھنجي ھٿن جي ڪمن تي مقرر ڪيو‪:‬‬ ‫لء ته ھن سڀني کي پنھنجي تابع ڪري ڇڏيو‪ ،‬ھن ڪجھه به نه ڇڏيو‬ ‫‪8‬تو سڀ شيون سندس پيرن ھيٺان تابع ڪري ڇڏيون آھن ‪.‬ان ء‬ ‫جيڪو ھن جي ھيٺان نه رکيو ويو آھي ‪.‬پر ھاڻي اسين نه ٿا ڏسون ته سڀ شيون ھن جي ھيٺان رکيل آھن‪.‬‬ ‫عيسي کي ڏسون ٿا‪ ،‬جيڪو موت جي تڪليفن جي ڪري ملئڪن کان ٿورو گھٽ ڪيو ويو‪ ،‬کيس جلل ۽ عزت جو تاج ڏنو‬ ‫‪9‬پر اسين‬ ‫ي‬ ‫لء موت جو مزو چکڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ويو ‪.‬ته ھو خدا جي فضل سان ھر انسان ء‬ ‫لء تہ ڪيترن ئي پٽن کي جلوي ۾ آڻين‪،‬‬ ‫لء سڀ شيون آھن ۽ جنھن جي وسيلي سڀ شيون آھن‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو اھو اھو ٿيو‪ ،‬جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫لء تہ انھن جي ڇوٽڪاري جي اڳواڻ کي ڏکن جي وسيلي ڪامل بڻائي‪.‬‬ ‫انھي ءء ء‬ ‫‪11‬ڇالء ⁠جو جيڪو پاڪ ٿو ڪري ۽ جيڪي پاڪ ڪيا ويا آھن‪ ،‬سي سڀ ھڪڙو ئي آھن‪ ،‬انھي ءء ڪري جو ھو انھن کي ڀائر سڏڻ ۾‬ ‫ء‬ ‫شرم محسوس نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪12‬اھو چئي‪ ،‬مان پنھنجي ڀائرن کي تنھنجي نالي جو اعلن ڪندس‪ ،‬چرچ جي وچ ۾ مان توھان جي ساراھہ ڳائيندس‪.‬‬ ‫‪13‬وري آ ءء مٿس ڀروسو ڪندس ‪.‬۽ ٻيھر‪ ،‬ڏسو مان ۽ ٻار جيڪي خدا مون کي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬پوء جيئن ٻار گوشت ۽ رت جا شريڪ آھن‪ ،‬تيئن ھن پاڻ بہ انھي ءء جو حصو ورتو ‪.‬ته موت جي ذريعي ھو ان کي تباھه ڪري سگھي‬ ‫ء‬ ‫ٿو جنھن کي موت جي طاقت ھئي‪ ،‬يعني شيطان‪.‬‬ ‫‪15‬۽ انھن کي ڇوٽڪارو ڏياريو‪ ،‬جيڪي موت جي خوف سان سڄي عمر المي ءء ۾ رھيا ھئا‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالء ⁠جو حقيقت ۾ ھن مٿس ملئڪن جي طبيعت نہ ھئي ‪.‬پر ھن مٿس ابراھيم جو اولد کنيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء تہ ھو خدا جي واسطي ھڪڙي مھربان ۽‬ ‫‪17‬تنھنڪري اھو ضروري آھي تہ ھو ھر ڳالھہ ۾ پنھنجي ڀائرن جھڙو بڻيل رھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫لء ميلپ ڪري‪.‬‬ ‫وفادار سردار ڪاھن بڻجي‪ ،‬ماڻھن جي گناھن ء‬ ‫‪18‬ڇالء ⁠جو ھن پاڻ آزمائش ۾ سھي آھي‪ ،‬سو انھن جي مدد ڪري سگھي ٿو جيڪي آزمايل آھن‪.‬‬ ‫ء‬

‫‪194‬‬

‫عبراني‬

‫باب ‪3‬‬ ‫عيسي کي‬ ‫اعلي ڪاھن يعني مسيح‬ ‫‪1‬تنھنڪري اي پاڪ ڀائرو ۽ ڀائرو‪ ،‬جيڪي آسماني سڏڻ وارا آھن‪ ،‬اسان جي پيشي جي رسول ۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سمجھو‪.‬‬ ‫موسي پنھنجي سڄي گھر ۾ وفادار رھيو‪.‬‬ ‫طرح‬ ‫ء‬ ‫جھڙي‬ ‫رھيو‪،‬‬ ‫وفادار‬ ‫سان‬ ‫واري‬ ‫ڪرڻ‬ ‫مقرر‬ ‫کيس‬ ‫‪2‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو جنھن گھر ٺاھيو آھي تنھن جي گھر کان وڌيڪ عزت‬ ‫موسي کان وڌيڪ عزت جي لئق ڳڻيو ويو‪،‬‬ ‫‪3‬ڇالء ⁠جو اھو ماڻھو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو ھر گھر ڪنھن نہ ڪنھن ماڻھو ءء جي ٺاھيل آھي ‪.‬پر اھو آھي جيڪو سڀ شيون ٺاھيو خدا آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء جيڪي چوڻيون‬ ‫‪5‬۽‬ ‫موسي سچ پچ پنھنجي سڄي گھر ۾ وفادار رھيو‪ ،‬ھڪڙي نوڪر جي حيثيت ۾‪ ،‬انھن ڳالھين جي شاھدي ڏيڻ ء‬ ‫ي‬ ‫ھيون‪.‬‬ ‫‪6‬پر مسيح پنھنجي گھر جي مٿان ھڪڙو پٽ آھي ‪.‬اسان جن جا گھر آھيون‪ ،‬جيڪڏھن اسان يقين ۽ خوشي ءء کي مضبوطي ءء سان‬ ‫مضبوطي ءء سان قائم رکون ته آخر تائين‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري (جيئن پاڪ روح چوي ٿو‪ ،‬اڄ جيڪڏھن اوھين سندس آواز ٻڌندا‪،‬‬ ‫‪8‬پنھنجن دلين کي سخت نہ ڪريو‪ ،‬جيئن رڻ ⁠پٽ ۾ آزمائش جي ڏينھن ۾‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اوھان جي ابن ڏاڏن مون کي آزمايو‪ ،‬مون کي ثابت ڪيو ۽ چاليھن سالن تائين منھنجا ڪم ڏٺا‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري آ ءء انھي ءء نسل تي ڏاڍو امگين ٿيس ۽ چيائين تہ ”اھي ھميشہ پنھنجي دل ۾ الطي ڪندا آھن ‪.‬۽ انھن کي منھنجي طريقن جي‬ ‫خبر ناھي‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري مون پنھنجي اضب ۾ قسم کنيو تہ اھي منھنجي آرام ۾ داخل نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫‪12‬ڀائرو‪ ،‬ھوشيار ٿجو‪ ،‬متان اوھان مان ڪنھن جي دل ۾ ڪفر جي بڇڙائي پيدا ٿئي‪ ،‬جيڪا جيئري خدا کان جدا ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪13‬پر روز ھڪ ٻئي کي نصيحت ڪندا رھو‪ ،‬جڏھن تہ اھو ڏينھن سڏجي ٿو ‪.‬متان اوھان مان ڪو گناھ جي فريب جي ڪري سخت ٿي‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو اسين مسيح جا شريڪ ٿيا آھيون‪ ،‬جيڪڏھن اسين پنھنجي اعتماد جي شروعات کي پڄاڻي ءء تائين قائم رکون ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جڏھن اھو چيو ويندو آھي تہ ”اڄ جيڪڏھن اوھين ھن جو آواز ٻڌندؤ‪ ،‬تڏھن پنھنجن دلين کي سخت نہ ڪريو‪ ،‬جھڙي ءء طرح ڪاوڙ ۾‪.‬‬ ‫موسي جي وسيلي آيو ھو‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالء ⁠جو ڪن ماڻھن جڏھن اھو ٻڌو تڏھن ڪاوڙيا‪ ،‬پر اھو سڀ ڪجھہ نہ ھو جيڪو مصر مان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪17‬پر ھو چاليھہ ورھيہ ڪنھن سان امگين رھيو؟ ڇا اھو انھن سان نہ ھو جن گناھہ ڪيو ھو‪ ،‬جن جا لش بيابان ۾ ڪري پيا؟‬ ‫‪18‬۽ ڪنھن کي قسم ڏنائين تہ اھي سندس آرام ۾ داخل نہ ٿيندا‪ ،‬پر انھن کي جن ايمان نہ آندو؟‬ ‫‪19‬تنھنڪري اسين ڏسون ٿا تہ بي ⁠ايماني ءء جي ڪري اھي اندر داخل نہ ٿي سگھيا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري اچو تہ ڊڄون‪ ،‬متان اھو واعدو ڇڏي وڃي جو اسان کي سندس آرام ۾ داخل ٿيڻ جو ڪوبہ واعدو ڇڏي وڃي‪ ،‬متان اوھان مان‬ ‫ڪو ان کي پورو نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالء ⁠جو خوشخبري ءء جي منادي اسان کي ڪئي ويئي ھئي‪ ،‬جھڙي ءء طرح انھن کي بہ‪ ،‬پر منادي ڪيل ڪلم انھن کي ڪو فائدو نہ‬ ‫ء‬ ‫رسيو‪ ،‬جو انھن کي ٻڌندڙ ايمان سان مليا نہ‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالء ⁠جو اسين جيڪي ايمان آڻيندا آھيون‪ ،‬آرام ۾ داخل ٿيون‪ ،‬جيئن ھن چيو تہ ”جيئن مون پنھنجي اضب جو قسم کنيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪڏھن اھي منھنجي آرام ۾ داخل ٿيندا‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪم دنيا جي شروعات کان ئي ختم ٿي چڪا ھئا‪.‬‬ ‫جاء تي ھن حڪمت واري ڳالھہ ڪئي ھئي‪ ،‬۽ خدا ستين ڏينھن پنھنجي سڀني ڪمن کان آرام‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو ھن ستين ڏينھن جي ھڪڙي ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن جڳھ ۾ وري‪ ،‬جيڪڏھن اھي منھنجي آرام ۾ داخل ٿين‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري اھو باقي رھيو آھي تہ ڪجھھ ضرور ضرور ان ۾ داخل ٿين‪ ،‬۽ جن کي پھريون پھريون تبليغ ڪئي وئي ھئي سي بي ايمان‬ ‫جي ڪري داخل نه ٿيا‪.‬‬ ‫‪7‬وري‪ ،‬ھو ھڪڙي خاص ڏينھن کي محدود ڪري ٿو‪ ،‬دائود ۾ چوي ٿو‪ ،‬اڄ‪ ،‬ھڪڙي وقت کان پوء ‪.‬جيئن چيو ويندو آھي ته‪ ،‬اڄ‬ ‫جيڪڏھن توھان ھن جو آواز ٻڌندا‪ ،‬پنھنجي دلين کي سخت نه ڪريو‪.‬‬ ‫پوء ڪنھن ٻئي ڏينھن جي ڳالھ نہ ڪري ھا‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن‬ ‫عيسي انھن کي آرام ڏئي ھا تہ ء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لء ھڪڙو آرام باقي آھي‪.‬‬ ‫ماڻھن‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫‪9‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو جيڪو پنھنجي آرام ۾ داخل ٿيو آھي‪ ،‬سو بہ پنھنجن ڪمن کان ائين ئي رڪجي ويو آھي‪ ،‬جھڙي ءء طرح خدا پنھنجن ڪمن‬ ‫ء‬ ‫کان روڪيو آھي‪.‬‬ ‫لء محنت ڪريون‪ ،‬متان ڪو ماڻھو انھي ءء بي ايماني ءء واري مثال جي پٺيان پوي‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري اچو تہ انھي ءء آرام ۾ داخل ٿيڻ ء‬ ‫‪12‬ڇالء ⁠جو خدا جو ڪلم تيز‪ ،‬طاقتور ۽ ڪنھن بہ ٻنھي تلوار کان وڌيڪ تيز آھي‪ ،‬جيڪو روح ۽ روح ۽ ڳنڍن ۽ ڳنڍين کي ورھائڻ‬ ‫ء‬ ‫تائين ڇھي ٿو‪ ،‬۽ دل جي خيالن ۽ ارادن کي جانچيندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ نڪي ڪو اھڙو جاندار آھي جيڪو سندس نظر ۾ ظاھر نہ ٿئي‪ ،‬پر جنھن سان اسان کي ڪرڻو آھي‪ ،‬ان جي اکين آڏو سڀ شيون‬ ‫کليل ۽ کليل آھن‪.‬‬ ‫عيسي خدا جو فرزند‪ ،‬تنھنڪري اچو تہ‬ ‫يعني‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ويو‬ ‫ڏانھن‬ ‫آسمانن‬ ‫جيڪو‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڪاھن‬ ‫سردار‬ ‫وڏو‬ ‫ھڪڙو‬ ‫جو‬ ‫اسان‬ ‫‪14‬پوء جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پنھنجي پيشي تي قائم رھون‪.‬‬

‫‪195‬‬

‫عبراني‬

‫‪15‬ڇالء ⁠جو اسان وٽ ڪو سردار ڪاھن ڪونھي‪ ،‬جنھن کي اسان جي ڪمزوري ءء جي احساس سان ڇھي نہ سگھي ‪.‬پر سڀني نقطن ۾‬ ‫ء‬ ‫آزمائشي ھئي جيئن اسان آھيون‪ ،‬اڃا تائين گناھه کان سواء‪.‬‬ ‫لء فضل‬ ‫لء تہ اسان تي رحم ٿئي ۽ ضرورت جي وقت مدد ء‬ ‫‪16‬تنھنڪري اچو تہ دليري ءء سان فضل جي تخت ڏانھن اچون‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫حاصل ڪريون‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لء تہ ھو گناھن‬ ‫لء خدا سان واسطو رکي ٿو‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪1‬ڇالء ⁠جو ھر ھڪڙو سردار ڪاھن ماڻھن مان چونڊيو ويو آھي‪ ،‬جيڪو ماڻھن ء‬ ‫ء‬ ‫لء نذرانو ۽ قربانيون پيش ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء ھو پاڻ به ڪمزوري ءء جو شڪار آھي‪.‬‬ ‫‪2‬جاھلن تي رحم ڪري سگھي ٿو ۽ انھن تي جيڪي رستي کان ٻاھر آھن ‪.‬ان ء‬ ‫لء نذرانو پيش ڪري‪.‬‬ ‫لء بہ گناھن ء‬ ‫لء‪ ،‬تيئن پاڻ ء‬ ‫‪3‬۽ انھي ءء ڪري ھن کي گھرجي تہ جيئن ماڻھن ء‬ ‫عو ِءلءى ل‬ ‫لء ءج ءميععا ھارون‪.‬‬ ‫‪4‬و ءل يءجر عء ال ءمنء رالعء ءظ ءيم ِء لل ھ ءاو اللذءي ءل يء رد ا‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اھڙي ءء طرح مسيح بہ جلل نہ ڏنو تہ پاڻ کي وڏو سردار ڪاھن بڻايو وڃي ‪.‬پر جنھن ھن کي چيو تہ ”تون منھنجو پٽ آھين‪ ،‬اڄ مون‬ ‫توکي ڄايو آھي‪.‬‬ ‫لء ڪاھن آھين‪.‬‬ ‫‪6‬جيئن ھو ٻئي ھنڌ بہ چوي ٿو تہ ”تون ملڪيصدڪ جي حڪم موجب ھميشہ ء‬ ‫‪7‬جيڪو پنھنجي جسم جي ڏينھن ۾‪ ،‬جڏھن ھن کي دعائون ۽ دعائون گھريون ھيون سخت روئڻ ۽ ڳوڙھن سان‪ ،‬جيڪي کيس موت کان‬ ‫بچائي سگھندا ھئا‪ ،‬۽ اھو ٻڌو ويو ھو ته ھو ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬جيتوڻيڪ ھو پٽ ھو‪ ،‬تڏھن بہ انھن شين جي وسيلي فرمانبرداري سکي‪ ،‬جيڪي ڏک سھي‪.‬‬ ‫لء ابدي ڇوٽڪاري جو مصنف ٿيو‪ ،‬جيڪي سندس فرمانبردار آھن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ڪامل بڻجڻ سان‪ ،‬ھو انھن سڀني ء‬ ‫‪10‬خدا جي طرفان سڏيو ويو ھڪڙو سردار ڪاھن‪ ،‬جيڪو ميلڪيسيدڪ جي حڪم کان پوء‪.‬‬ ‫‪11‬جنھن بابت اسان کي ڪيتريون ئي ڳالھيون چوڻيون آھن ۽ چوڻيون ڏکي آھن‪ ،‬تنھنڪري اوھين ٻڌڻ کان بيزار آھيو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالء ⁠جو جڏھن اوھان کي استاد ٿيڻ گھرجي‪ ،‬تڏھن اوھان کي انھي ءء جي ضرورت آھي جو اھو اوھان کي وري سيکاري‪ ،‬جيڪي‬ ‫ء‬ ‫خدا جي ڪلم جا پھريون اصول آھن ‪.‬۽ اھڙا ٿي ويا آھن جن کي کير جي ضرورت آھي‪ ،‬۽ مضبوط گوشت جي ضرورت ناھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اھو ٻار آھي‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالء ⁠جو جيڪو کير استعمال ڪري ٿو سو سچائي ءء جي ڳالھہ ۾ نااھل آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پر مضبوط گوشت انھن جو آھي‪ ،‬جيڪي پوري ءء ڄمار جا آھن‪ ،‬جيتوڻيڪ انھن کي‪ ،‬جن جي حواس استعمال ڪري چڱا ۽ بڇڙا‬ ‫لء ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫سمجھڻ ء‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري مسيح جي تعليم جي اصولن کي ڇڏي‪ ،‬اچو ته ڪمال ڏانھن وڃو ‪.‬مئل ڪمن کان توبه ڪرڻ ۽ خدا تي ايمان آڻڻ جو بنياد ٻيھر‬ ‫نه رکڻ‪،‬‬ ‫‪2‬بپتسما ڏيڻ‪ ،‬ھٿ رکڻ‪ ،‬مئلن جي جيئري ٿيڻ ۽ دائمي عدالت جي تعليم بابت‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اھو ڪنداسين‪ ،‬جيڪڏھن خدا اجازت ڏئي‪.‬‬ ‫لء‪ ،‬جن کي ھڪ دفعي روشني ملي‪ ،‬جن آسماني نعمت جو مزو چکيو ۽ پاڪ روح جا شريڪ‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو اھو ناممڪن آھي انھن ء‬ ‫ء‬ ‫ٿيا‪،‬‬ ‫‪5‬۽ خدا جي سٺي ڪلم ۽ دنيا جي ايندڙ طاقتن جو مزو چکيو‪،‬‬ ‫لء؛ اھو ڏسي اھي پاڻ کي خدا جي فرزند کي نئين سر صليب تي چاڙھي‪،‬‬ ‫‪6‬جيڪڏھن اھي ڀڄي ويندا‪ ،‬انھن کي وري نئين سر توبہ ڪرڻ ء‬ ‫۽ کيس پڌرو شرمناڪ بڻائين‪.‬‬ ‫لء ملن ٿا‪ ،‬جن کي اھو ڍڪيل آھي‪،‬‬ ‫‪7‬ڇالء ⁠جو اھا زمين جيڪا مٿس بار بار پوڻ واري مينھن ۾ پيئي ٿي ۽ ٻوٽا پيدا ڪري ٿي‪ ،‬انھن ء‬ ‫ء‬ ‫تنھن کي خدا جي طرفان نعمت ملي ٿي‪.‬‬ ‫‪8‬پر جيڪو ڪانڊيرا ۽ جھنڊو کڻندو آھي سو رد ڪيو ويندو آھي ۽ لعنت جي ويجھو آھي ‪.‬جنھن جي پڄاڻي کي ساڙڻو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پر اي پيارا‪ ،‬اسان کي اوھان جون بھتر ڳالھيون ۽ اھي ڳالھيون جيڪي ڇوٽڪاري سان گڏ آھن‪ ،‬جيتوڻيڪ اسين اھي ڳالھيون ٿا‬ ‫سمجھون‪.‬‬ ‫لء ظاھر‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو خدا بي ⁠انصاف نہ آھي تہ اوھان جي محنت ۽ محبت جي محنت کي وساري ڇڏي‪ ،‬جيڪا اوھان سندس نالي ء‬ ‫ء‬ ‫ڪئي آھي‪ ،‬انھي ءء ڪري جو اوھان پاڪ ماڻھن جي خدمت ڪئي ۽ خدمت ڪئي‪.‬‬ ‫لء آخر تائين‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اسان چاھيون ٿا ته توھان مان ھر ھڪ اھڙي ئي محنت ڏيکاري جيڪا اميد جي مڪمل اطمينان ء‬ ‫لء تہ اوھين سست نہ ٿيو‪ ،‬پر انھن جا پيروڪار ٿيو‪ ،‬جيڪي ايمان ۽ صبر جي وسيلي واعدن جا وارث ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءء ء‬ ‫‪13‬ڇالء ⁠جو جڏھن خدا ابراھيم سان واعدو ڪيو ھو تہ ھو پنھنجي ذات جو قسم کڻي سگھي ٿو‪ ،‬تڏھن اھو قسم کنيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬چوڻ لڳو تہ ”بيشڪ آ ءء تو کي برڪت ڏيندس‪ ،‬۽ وڌ کان وڌ تو کي وڌائيندس‪.‬‬ ‫پوء اھو واعدو پورو ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اھڙي ءء طرح ھن صبر ڪرڻ کان ء‬ ‫لء سڀني جھيڙن جو خاتمو آھي‪.‬‬ ‫لء قسم انھن ء‬ ‫‪16‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ماڻھو سچ پچ وڏي کان وڏي قسم جو قسم کڻندا آھن ‪:‬۽ تصديق ء‬ ‫لء وڌيڪ گھري ٿو‪ ،‬ان جي تصديق قسم سان ڪئي‪:‬‬ ‫‪17‬جنھن ۾ خدا‪ ،‬واعدي جي وارثن کي پنھنجي صلح جي بي بدلئي ڏيکارڻ ء‬ ‫لء ڪوڙ ڳالھائڻ ناممڪن ھو‪ ،‬اسان کي ھڪڙو مضبوط تسلي ملي‬ ‫لء تہ ٻن اير تبديل ٿيندڙ شين جي ڪري‪ ،‬جن ۾ خدا ء‬ ‫‪18‬انھي ءء ء‬ ‫لء ڀڄي ويا آھن‪:‬‬ ‫پناھ‬ ‫لء‬ ‫پڪڙڻ‬ ‫کي‬ ‫اميد‬ ‫رکيل‬ ‫اڳيان‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫جيڪي‬ ‫سگھي ٿي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪196‬‬

‫عبراني‬

‫‪19‬جيڪا اميد اسان کي روح جي لنگر جي حيثيت ۾ آھي‪ ،‬ٻئي يقيني ۽ ثابت قدم‪ ،‬۽ جيڪا پردي جي اندر اندر داخل ٿئي ٿي‪.‬‬ ‫لء وڏو سردار ڪاھن بڻيو‪.‬‬ ‫لء اڳوڻو اڳوڻو ماڻھو داخل ٿيو‪ ،‬اتي‬ ‫عيسي پڻ ملڪيصدڪ جي حڪم موجب ھميشه ء‬ ‫‪20‬جتي اسان جي ء‬ ‫ي‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫اعلي پادري جو‪ ،‬جيڪو ابراھيم سان مليو‪ ،‬جڏھن بادشاھہ جي قتل کان موٽيو‪ ،‬۽‬ ‫لء ملڪي سديڪ‪ ،‬سالم جو بادشاھہ‪ ،‬خدا جي‬ ‫‪1‬انھي ءء ء‬ ‫ي‬ ‫کيس برڪت ڏني‪.‬‬ ‫پوء سليم جو بادشاھه‪،‬‬ ‫‪2‬جنھن کي ابراھيم بہ سڀني جو ڏھون حصو ڏنو ‪.‬سڀ کان پھرين تفسير جو بادشاھه‪ ،‬صداقت جو بادشاھه‪ ،‬۽ ان کان ء‬ ‫جيڪو آھي‪ ،‬امن جو بادشاھه؛‬ ‫سواء‪ ،‬بي اولد‪ ،‬نڪي ڏينھن جي شروعات‪ ،‬نڪي زندگي ءء جي پڄاڻي؛ پر خدا جي فرزند وانگر ڪيو ويو ‪.‬ھڪ‬ ‫‪3‬بي پي اء‪ ،‬ما اء کان‬ ‫ء‬ ‫پادري ءء ۾ مسلسل رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬ھاڻي اور ڪريو اھو ماڻھو ڪيترو عظيم ھو‪ ،‬جنھن کي ابراھيم انيمت جو ڏھون حصو ڏنو ھو‪.‬‬ ‫ءيم‪. :‬‬ ‫‪5‬ولءقءدء لء ءويرنء ءمنء رالء رعلء ام ءمنء رالقء رو ءم رالعء ءظ ءيم‪ ،‬يءقاو ال لء اُ رم ءعلءى النل ء‬ ‫ء‬ ‫اس ءعلءى رال امْر ءمنءينء ءِلءى َءب ءرراھ ء‬ ‫‪6‬پر جنھن جو اولد انھن مان شمار نہ ڪيو وڃي‪ ،‬تنھن کي ابراھيم جو ڏھون حصو مليو ۽ انھي ءء کي برڪت ڏني‪ ،‬جنھن جا واعدا ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ بغير ڪنھن تضاد جي گھٽ ۾ برڪت وارو آھي بھتر‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھتي مردن کي ڏھون حصو ملندو آھي ‪.‬پر اتي ھو انھن کي قبول ڪري ٿو‪ ،‬جن جي باري ۾ شاھدي آھي تہ ھو جيئرو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيئن آ ءء چوان ٿو تہ ليوي بہ‪ ،‬جيڪو ڏھون حصو وٺندو آھي‪ ،‬ابراھيم ۾ ڏھون حصو ادا ڪندو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو ھو اڃا پنھنجي پي اء جي پٺي ءء ۾ ھو‪ ،‬جڏھن ملڪصدڪ ساڻس مليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬تنھنڪري جيڪڏھن ڪامليت لويت جي پادري ءء جي ڪري ھجي‪( ،‬ڇاڪاڻ ته انھي ءء تحت ماڻھن کي شريعت ملي ٿي‪) ،‬انھي ءء جي‬ ‫وڌيڪ ضرورت ڪھڙي ھئي جو ڪو ٻيو پادري ملخصيدڪ جي حڪم موجب اٿي ۽ ھارون جي حڪم موجب نہ سڏجي؟‬ ‫‪12‬ڇالء ⁠جو ڪاھني ءء جي تبديلي ءء جي ڪري‪ ،‬شريعت ۾ پڻ تبديلي ضروري آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬ڇالء ⁠جو جنھن بابت اھي ڳالھيون ڪيون ويون آھن‪ ،‬سو ڪنھن ٻئي قبيلي سان واسطو رکي ٿو‪ ،‬جنھن مان ڪنھن بہ ماڻھو ءء‬ ‫ء‬ ‫قربان ⁠گاھہ تي حاضري نہ ڏني‪.‬‬ ‫موسي پادري ءء بابت ڪجھه به نه ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو اھو ظاھر آھي تہ اسان جو خداوند يھوداہ مان پيدا ٿيو آھي ‪.‬جنھن قبيلي مان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوء ھڪڙو ٻيو پادري پيدا ٿيو‪،‬‬ ‫کان‬ ‫مشابہت‬ ‫جي‬ ‫ميلچيسدڪ‬ ‫⁠جو‬ ‫آھي‬ ‫پڌرو‬ ‫وڌيڪ‬ ‫اڃا‬ ‫اھو‬ ‫‪15‬۽‬ ‫‪:‬ڇالء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬جيڪو ڪنھن جسماني حڪم جي شريعت کان نہ‪ ،‬پر بي انتھا زندگي ءء جي طاقت سان ٺاھيو ويو آھي‪.‬‬ ‫لء ڪاھن آھين‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالء ⁠جو ھو شاھدي ٿو ڏئي تہ تون ملڪي سديدڪ جي حڪم موجب ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڇالء ⁠جو انھي ءء حڪم جي بي ⁠حرمتي ءء ۽ بي ⁠فائدي جي ڪري اڳي ئي ناس ٿي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيء ڪامل نہ ڪئي آھي‪ ،‬پر بھترين ااميد پيدا ڪئي آھي ‪.‬جنھن جي ذريعي اسين خدا جي ويجھو پھتا‬ ‫‪19‬ڇالء ⁠جو شريعت ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھيون‪.‬‬ ‫‪20‬ولءقء رد ءمنء ءعلءى قء ءم ءرہا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ڇالء ⁠جو اھي پادري ءء بنا قسم جي ٺاھيا ويا ھئا‪ ،‬پر اھو انھي ءء قسم سان ھو‪ ،‬جنھن کيس چيو ھو تہ ”خداوند قسم کنيو آھي تہ ”تون‬ ‫(‬ ‫ء‬ ‫لء پادري آھين‪.‬‬ ‫توبھہ نہ ڪندين‪ ،‬تون ملڪيصديڪ جي حڪم موجب ھميشہ ء‬ ‫عيسي ھڪ بھترين واعدي جو ضامن بڻيو‪.‬‬ ‫‪22‬انھي ءء ڪري‬ ‫ي‬ ‫‪23‬۽ اھي حقيقت ۾ گھڻا ڪاھن ھئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن کي موت جي سبب قائم رھڻ جي تڪليف نه ڏني وئي‪.‬‬ ‫لء ڪاھني ءء جو ھڪڙو اڻ مٽ مائٽ آھي‪.‬‬ ‫‪24‬پر ھن ماڻھو ءء کي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھميشہ قائم رھندو آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪25‬تنھنڪري ھو انھن کي بچائي سگھي ٿو انھن کي پوري ءء طرح بچائي سگھي ٿو جيڪي سندس وسيلي خدا وٽ اچن ٿا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫لء ھميشه جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫لء شفاعت ڪرڻ ء‬ ‫ھو انھن ء‬ ‫لء ٿيو آھي‪ ،‬جيڪو پاڪ‪ ،‬بي ضرر‪ ،‬بي ⁠داغ‪ ،‬گنھگارن کان جدا ۽ آسمانن کان مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫‪26‬ڇالء ⁠جو ھڪڙو وڏو سردار اسان ء‬ ‫ء‬ ‫لء‪ ،‬انھي ءء‬ ‫پوء ماڻھن جي ء‬ ‫لء ۽ ء‬ ‫‪27‬جنھن کي انھن سردار ڪاھنن وانگر روزانو قرباني ءء جي ضرورت نہ آھي‪ ،‬پھريائين پنھنجن گناھن ء‬ ‫لء ھن ھڪ دفعو ڪيو‪ ،‬جڏھن پاڻ کي قربان ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫اعلي ڪاھن بڻائي ٿي جيڪي ڪمزور آھن ‪.‬پر قسم جو لفظ‪ ،‬جيڪو شريعت کان وٺي ھو‪ ،‬تنھن‬ ‫کي‬ ‫ماڻھن‬ ‫انھن‬ ‫شريعت‬ ‫⁠جو‬ ‫‪28‬ڇالء‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لء مخصوص ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫کي فرزند بڻائي ٿو‪ ،‬جيڪو ھميشہ ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬ھاڻي اسان جيڪي ڳالھيون ڪيون آھن تن جو مجموعو ھي آھي ‪:‬اسان وٽ ھڪڙو وڏو سردار ڪاھن آھي‪ ،‬جيڪو آسمان ۾ خدا جي‬ ‫تخت جي ساڄي پاسي بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬مقدس ۽ سچي خيمي جو وزير‪ ،‬جنھن کي ماڻھو ءء نه‪ ،‬پر خداوند‪.‬‬ ‫لء مقرر ڪيو ويو آھي‪ ،‬تنھنڪري اھو ضروري آھي تہ ھن ماڻھو ءء وٽ بہ‬ ‫‪3‬ڇالء ⁠جو ھر سردار ڪاھن کي نذرانو ۽ قربانيون ڏيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ڪجھہ نذرانو پيش ڪجي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اتي ڪاھن آھن جيڪي شريعت موجب نذرانو‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن ھو زمين تي ھجي ھا تہ کيس ڪاھن ٿيڻ نہ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پيش ڪن ٿا‪.‬‬

‫‪197‬‬

‫عبراني‬

‫موسي کي خدا جي طرفان نصيحت ڏني وئي ھئي جڏھن ھو خيمو ٺاھڻ‬ ‫‪5‬جيڪي آسماني شين جي مثال ۽ پاڇي جي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫ڇالء ⁠جو ڏسو‪ ،‬ھو چوي ٿو تہ ”تون سڀ شيون انھي ءء نموني سان ٺاھين جيئن جبل ۾ تو کي ڏيکاريل آھي‪.‬‬ ‫وارو ھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پر ھاڻي ھن کي ھڪڙي وڌيڪ بھترين وزارت ملي آھي‪ ،‬ڪيتري قدر اھو بھتر عھد جو ثالث آھي‪ ،‬جيڪو بھتر واعدن تي قائم ٿيو ھو‪.‬‬ ‫جاء نہ گھري ھا‪.‬‬ ‫پوء ٻئي عھد جي ڪابہ ء‬ ‫‪7‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن اھو پھريون عھد بي ⁠عيب ھجي ھا تہ ء‬ ‫ء‬ ‫لء‪ ،‬ھو چوي ٿو تہ ”ڏسو‪ ،‬اھي ڏينھن ايندا‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪ ،‬جڏھن آ ءء بني اسرائيل ۽ يھوداہ جي گھراڻي سان نئون‬ ‫ڳولڻ‬ ‫ڏوھہ‬ ‫۾‬ ‫‪8‬انھن‬ ‫ء‬ ‫عھد ڪندس‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءء واعدي موجب نہ آھي‪ ،‬جيڪو مون انھن جي ابن ڏاڏن سان ڪيو ھو‪ ،‬جنھن ڏينھن مون کين ھٿ کان وٺي کين مصر جي ملڪ‬ ‫مان ڪڍيو ھو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي منھنجي عھد تي قائم نه رھيا‪ ،‬۽ مون انھن کي نه سمجھيو‪ ،‬رب فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫پوء بني اسرائيل جي گھراڻي سان ڪندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو ‪.‬مان پنھنجا قانون‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو اھو عھد آھي جيڪو آ ءء انھن ڏينھن کان ء‬ ‫ء‬ ‫لء قوم ھوندا‪.‬‬ ‫لء خدا ھوندس‪ ،‬۽ اھي مون ء‬ ‫انھن جي دماغ ۾ وجھي ڇڏيندس‪ ،‬۽ انھن کي سندن دلين ۾ لکندس‪ ،‬۽ مان انھن ء‬ ‫ڇالء ⁠جو سڀ‬ ‫‪11‬۽ اھي ھر ڪنھن ماڻھو ءء کي پنھنجي پاڙيسري ۽ ھر ڪنھن پنھنجي ڀا اء کي اھو نہ سيکاريندا تہ ”خداوند کي سڃاڻو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫مون کي سڃاڻندا‪ ،‬ننڍي کان وڏي تائين‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالء ⁠جو آ ءء انھن جي بڇڙائي ءء تي رحم ڪريان ٿو ۽ سندن گناھن ۽ سندن بڇڙائي ءء کي وڌيڪ ياد نہ ڪندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء تيار‬ ‫ٿيڻ‬ ‫ختم‬ ‫سو‬ ‫آھي‬ ‫پراڻو‬ ‫۽‬ ‫پذير‬ ‫زوال‬ ‫جيڪو‬ ‫‪.‬ھاڻي‬ ‫آھي‬ ‫ڪيو‬ ‫عھد‬ ‫پھريون‬ ‫ھن‬ ‫عھد‪،‬‬ ‫نئون‬ ‫”ھڪڙو‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫چوي‬ ‫ھو‬ ‫۾‬ ‫ء‬ ‫‪13‬انھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬تڏھن حقيقت ۾ پھرين عھد ۾ خدا جي خدمت جا قاعدا ۽ دنياوي عبادتگاھہ پڻ ھو‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالء ⁠جو اتي ھڪڙو خيمو ٺاھيو ويو ھو ‪.‬پھريون‪ ،‬جنھن ۾ شمعدان‪ ،‬ميز‪ ،‬۽ شيو روٽي ھئي ‪.‬جنھن کي حرم سڏيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬۽ ٻئي پردي کان پوء‪ ،‬خيمو جيڪو سڀني کان وڌيڪ مقدس سڏيو ويندو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جنھن ۾ سون جو عرق ھو ۽ عھد جي صندوق جي چوڌاري سون سان مڙيل ھو‪ ،‬جنھن ۾ ءمن جڙيل سون جو ءم ا‬ ‫ٽ‪ ،‬ھارون جو عصا‪،‬‬ ‫جنھن ۾ اکليل ھئي‪ ،‬۽ عھد جون ٽيبلون ھيون‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اان جي مٿان جلل جا ڪروبيم ڪربي ءء جو پاڇو پيا ‪.‬جنھن بابت اسان ھاڻي خاص ڳالھائي نٿا سگھون‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن اھي شيون اھڙي ءء طرح ٺھيل ھيون‪ ،‬تڏھن ڪاھن پھرين خيمي ۾ وڃي خدا جي خدمت ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪7‬پر ٻئي ۾ وڏو پادري سال ۾ ھڪڙو ڀيرو اڪيلو ويو‪ ،‬بغير رت جي‪ ،‬جيڪو ھن پنھنجي لء ۽ ماڻھن جي الطين لء پيش ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬پاڪ روح ھن ڳالھہ جو ظاھر ڪري ٿو تہ انھن سڀني کان پاڪ ۾ داخل ٿيڻ جو رستو اڃا ظاھر نہ ٿيو ھو‪ ،‬جڏھن تہ پھرين خيمو اڃا‬ ‫بيٺو ھو‪.‬‬ ‫لء ھڪڙو نقشو ھو‪ ،‬جنھن ۾ تحفا ۽ قربانيون پيش ڪيون وينديون ھيون‪ ،‬جيڪو انھي ءء خدمت ڪرڻ واري کي‬ ‫‪9‬جيڪو اان وقت جي ء‬ ‫پورو ڪري نہ سگھيو‪ ،‬جيئن ضمير جي حوالي سان‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪي رڳو ماني ۽ پيئڻ ۾ بيٺا رھيا‪ ،‬مختلف قسم جي ڌوٻين ۽ جسماني حڪمن تي‪ ،‬جيڪي سڌارڻ جي وقت تائين انھن تي لڳو ڪيا‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪11‬پر مسيح اچڻ واري سٺين شين جو وڏو سردار ڪاھن آھي‪ ،‬ھڪڙو وڏو ۽ وڌيڪ ڀرپور خيمو‪ ،‬جيڪو ھٿن سان ٺھيل نه آھي‪ ،‬يعني‬ ‫ھن عمارت جو نه‪.‬‬ ‫لء دائمي‬ ‫جاء ۾ داخل ٿيو ۽ اسان جي ء‬ ‫‪12‬نڪي ٻڪرين ۽ گاڏن جي رت سان‪ ،‬پر ھو پنھنجي ئي رت جي ڪري ھڪڙو ئي ڀيرو مقدس ء‬ ‫ڇوٽڪارو حاصل ڪيائين‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن ٻڪرين ۽ ٻڪرين جو رت ۽ ڳچي ءء جي راھ ناپاڪ ماڻھو ءء تي ڇانئجي‪ ،‬تہ انھي ءء جي گوشت کي پاڪ ڪرڻ‬ ‫ء‬ ‫لء پاڪ ٿئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو مسيح جو رت‪ ،‬جنھن ابدي روح جي وسيلي پاڻ کي خدا جي آڏو بي ⁠داغ پيش ڪيو‪ ،‬تنھنجي ضمير کي مئل ڪمن کان‬ ‫ء‬ ‫لء ڪيترو نہ وڌيڪ ٿيندو؟‬ ‫پاڪ ڪري جيئري خدا جي خدمت ڪرڻ ء‬ ‫لء‪ ،‬جيڪي پھرين عھد نامي‬ ‫لء ھو نئين عھد نامي جو ثالث آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪15‬۽ انھي ءء ء‬ ‫لء تہ موت جي وسيلي‪ ،‬انھن ڏوھن جي ڇوٽڪاري ء‬ ‫جي تحت ھئا‪ ،‬جن کي سڏيو ويو آھي‪ ،‬تن کي دائمي ميراث جو واعدو ملي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالء ⁠جو جتي وصيت آھي‪ ،‬اتي وصيت ڪندڙ جو موت بہ ضروري آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوء به مضبوط ٿيندي آھي‪ ،‬ٻي صورت ۾ وصيت ڪندڙ جي جيئرو ھوندو‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالء ⁠جو وصيت ماڻھن جي مرڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫سواء وقف نه ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن ته پھريون واعدو رت کان‬ ‫ء‬ ‫موسي سڀني ماڻھن کي شريعت موجب ھر ھڪ حڪم ٻڌايو‪ ،‬تڏھن ھن گابي ۽ ٻڪرين جو رت پاڻي ءء سان‪ ،‬قرمزي‬ ‫‪19‬ڇالء ⁠جو جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اان ۽ زوفا سان ورتو ۽ ڪتاب ۽ سڀني ماڻھن تي ڇنڊڇاڻ ڪيائين‪.‬‬ ‫” ‪20‬ھي اء رت آھي انھي ءء واعدي جو‪ ،‬جنھن جو خدا اوھان کي حڪم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫سواء ھن خيمي ۽ خدمت جي سڀني برتنن تي رت ڇنڊي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪21‬ان کان‬ ‫ء‬ ‫سواء معافي ناھي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ تقريبن سڀ شيون شريعت سان رت سان صاف ٿيل آھن ‪.‬۽ بغير رت جي وھائڻ کان‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تنھنڪري اھو ضروري ھو تہ آسمانن ۾ شين جا نمونا انھن سان پاڪ ڪيا وڃن ‪.‬پر آسماني شيون پاڻ انھن کان بھتر قربانين سان‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالء ⁠جو مسيح انھن مقدس جاين ۾ داخل نہ ٿيو آھي جيڪي ھٿن سان ٺھيل آھن‪ ،‬جيڪي سچي شڪليون آھن ‪.‬پر خود آسمان ۾‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھاڻي اسان لء خدا جي حضور ۾ ظاھر ٿيڻ لء‪:‬‬ ‫‪25‬۽ اڃا تائين اھو پاڻ کي بار بار پيش ڪرڻ گھرجي‪ ،‬جيئن سردار ڪاھن ھر سال ٻين جي رت سان گڏ مقدس جڳھ ۾ داخل ٿئي ٿو‪.‬‬

‫‪198‬‬

‫عبراني‬

‫‪26‬ڇالء ⁠جو ھن دنيا جي شروعات کان وٺي گھڻا ئي ڏک سھڻا آھن‪ ،‬پر ھاڻي ھڪڙي دفعي دنيا جي پڄاڻي ءء تي ظاھر ٿيو آھي تہ ھو‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي قرباني ءء سان گناھہ کي مٽائي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيئن اھو مقرر ڪيو ويو آھي ماڻھن لء ھڪڙو ڀيرو مرڻ‪ ،‬پر ھن کان پوء فيصلو‪:‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري مسيح کي ھڪڙي دفعي پيش ڪيو ويو ھو گھڻن جا گناھ کڻڻ لء ‪.‬۽ انھن ڏانھن جيڪي کيس ڳولي رھيا آھن‪ ،‬اھو ٻيو ڀيرو‬ ‫ظاھر ٿيندو بغير گناھ کان نجات ڏانھن‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬ڇالء ⁠جو شريعت جو پاڇو اچڻ وارين سٺين شين جو آھي‪ ،‬۽ انھن شين جي شڪل ۾ نہ آھي‪ ،‬سو انھن قربانين سان ڪڏھن بہ نہ ٿو‬ ‫ء‬ ‫ٿي سگھي‪ ،‬جيڪي اھي سال بہ سال نذراني طور پيش ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالء ⁠جو انھن کي نذرانو ڏيڻ بند نہ ٿئي ھا؟ ڇاڪاڻ ته عبادت ڪندڙن کي ھڪ ڀيرو صاف ٿيڻ گھرجي ھا ته گناھن جو وڌيڪ‬ ‫ء‬ ‫ضمير نه ھو‪.‬‬ ‫‪3‬پر انھن قربانين ۾ وري ھر سال گناھن جي ياد ڏياري ويندي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو ائين ٿي نہ ٿو سگھي تہ ٻڪرين ۽ ٻڪرين جو رت گناھن کي مٽائي ڇڏي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء ھڪڙو جسم تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬انھي ءء ڪري جڏھن ھو دنيا ۾ آيو‪ ،‬تڏھن چوندو تہ ”قرباني ۽ نذرانو تو نہ گھريو‪ ،‬پر تو مون ء‬ ‫‪6‬ساڙڻ وارين قربانين ۽ گناھن جي قربانين ۾ تو کي خوشي ڪونھي‪.‬‬ ‫لء اي خدا‪.‬‬ ‫‪7‬پوء مون چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءء آيو آھيان (ڪتاب جي جلد ۾ اھو مون بابت لکيل آھي )تنھنجي مرضي پوري ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬مٿي جڏھن ھن چيو ته‪ ،‬قرباني ۽ قرباني ۽ ساڙڻ واري قرباني ۽ گناھه جي قرباني توھان کي نه چاھيندا‪ ،‬۽ نه ئي ان ۾ خوشي ٿيندي ‪.‬‬ ‫جيڪي قانون طرفان پيش ڪيا ويا آھن؛‬ ‫‪9‬پوء ھن چيو تہ ”اي خدا‪ ،‬آ ءء تنھنجي مرضي پوري ڪرڻ آيو آھيان ‪.‬ھاو پھرين کي ڪڍي ٿو‪ ،‬ته ھو ٻئي کي قائم ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي بدن جي ھڪڙي ئي دفعي نذراني جي وسيلي پاڪ ڪيا وينداسون‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن جي مرضي ءء سان اسين‬ ‫ي‬ ‫‪11‬۽ ھر ڪاھن روزانو بيھي خدمت ڪري ٿو ۽ بار بار اھي ئي قربانيون چاڙھي ٿو‪ ،‬جيڪي ڪڏھن بہ گناھن کي مٽائي نہ سگھن ٿيون‪.‬‬ ‫پوء‪ ،‬خدا جي ساڄي پاسي وڃي ويٺو‪.‬‬ ‫لء گناھن جي ھڪڙي قرباني ڏيڻ کان ء‬ ‫‪12‬پر اھو ماڻھو‪ ،‬ھميشه ء‬ ‫‪13‬انھي ءء وقت کان وٺي انھي ءء انتظار ۾ رھيو‪ ،‬جيستائين سندس دشمن سندس پيرن جي صندل بڻجن‪.‬‬ ‫لء ڪامل ڪيو آھي جيڪي پاڪ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو ھن ھڪڙي نذراني سان انھن کي ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن اڳي ئي چيو ھو تہ‬ ‫لء شاھد آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جنھن جو پاڪ روح پڻ اسان ء‬ ‫پوء آ ءء انھن سان ڪندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ آ ءء پنھنجا قانون انھن جي دلين ۾ وجھندس ۽‬ ‫‪16‬اھو اھو انجام آھي جيڪو انھن ڏينھن کان ء‬ ‫انھن جي دماان ۾ اھي لکندس‪.‬‬ ‫‪17‬۽ انھن جا گناھ ۽ بدڪاري مون کي وڌيڪ ياد نه رھندي‪.‬‬ ‫‪18‬ھاڻي جتي انھن جي معافي آھي‪ ،‬اتي وڌيڪ گناھ جي نذر ڪونھي‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬يسوع جي رت جي وسيلي پاڪ ترين ۾ داخل ٿيڻ جي دليري ءء سان‪.‬‬ ‫لء پردي جي وسيلي‪ ،‬يعني سندس جسم کي پاڪ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ھڪڙي نئين ۽ جيئري طريقي سان‪ ،‬جنھن کي ھن اسان جي ء‬ ‫‪21‬۽ خدا جي گھر تي ھڪڙو سردار ڪاھن آھي‪.‬‬ ‫‪22‬اچو تہ سچي دل سان ايمان جي پوري يقين سان ويجھا ٿيون‪ ،‬اسان جي دلين کي بڇڙي ضمير کان ڇٽيو وڃي ۽ اسان جا جسم پاڪ‬ ‫پاڻي ءء سان ڌوئي وڃن‪.‬‬ ‫‪23‬اچو ته پنھنجي ايمان جي پيشي کي مضبوطي ءء سان مضبوطي ءء سان مضبوطي ءء سان پڪڙيون( ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھو وفادار آھي جنھن‬ ‫واعدو ڪيو ھو؛)‬ ‫لء مشتعل ڪريون‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اچو ته ھڪ ٻئي تي اور ڪريون ته پيار ۽ چڱن ڪمن ء‬ ‫‪25‬پاڻ کي گڏ ڪرڻ کي نه وساريو‪ ،‬جيئن ڪن جو طريقو آھي ‪.‬پر ھڪ ٻئي کي نصيحت ڪندي ‪:‬۽ ايترو ئي وڌيڪ‪ ،‬جيئن توھان ڏسندا‬ ‫ته اھو ڏينھن ويجھو اچي رھيو آھي‪.‬‬ ‫لء ڪابہ قرباني باقي‬ ‫پوء گناھن ء‬ ‫پوء ڄاڻي واڻي گناھہ ڪريون‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪26‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن اسين سچائي ءء جي ڄاڻ حاصل ڪرڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫نہ رھندي‪.‬‬ ‫‪27‬پر ھڪڙو خاص خوفناڪ فيصلي ۽ ٻرندڙ ڪاوڙ جي تلش ۾ آھي‪ ،‬جيڪو مخالفين کي کائي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت جي توفيق ڪئي سو ٻن يا ٽن شاھدن جي ھيٺان بي رحم مري ويو‪.‬‬ ‫‪28‬جنھن‬ ‫ي‬ ‫‪29‬ڇالء ⁠جو انھي ءء کان وڌيڪ ڏکوئيندڙ عذاب آھي‪ ،‬فرِ ڪريو تہ اھو انھي ءء لئق سمجھيو ويندو‪ ،‬جنھن خدا جي فرزند کي پيرن‬ ‫ء‬ ‫ھيٺان لتاڙيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءء عھد جي رت کي ڳڻيو آھي‪ ،‬جنھن سان ھو پاڪ ڪيو ويو‪ ،‬اھو ھڪڙو ناپاڪ ڪم آھي‪ ،‬۽ انھي ءء جي باوجود‬ ‫اھو ڪم ڪيائين ‪.‬فضل جو روح؟‬ ‫‪30‬ڇالء ⁠جو اسين انھي ءء کي ڄاڻون ٿا جنھن چيو آھي تہ انتقام مون وٽ آھي‪ ،‬آ ءء بدلو ڏيندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو ‪.‬۽ وري‪ ،‬خداوند‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي قوم جو فيصلو ڪندو‪.‬‬ ‫‪31‬جيئري خدا جي ھٿن ۾ اچڻ ھڪ خوفناڪ ڳالھہ آھي‪.‬‬ ‫لء سڏيو‪ ،‬جن ۾‪ ،‬اوھان کي روشن ڪرڻ کان پوء‪ ،‬اوھان مصيبتن جي وڏي جنگ کي برداشت ڪيو‪.‬‬ ‫‪32‬پر اڳئين ڏينھن کي ياد ڪرڻ ء‬ ‫‪33‬جزوي طور تي‪ ،‬جڏھن ته توھان کي ملمتن ۽ مصيبتن ٻنھي جي نظرن جو نشان بڻايو ويو آھي ‪.‬۽ جزوي طور تي‪ ،‬جڏھن ته توھان‬ ‫انھن جا ساٿي بڻجي ويا جيڪي استعمال ڪيا ويا‪.‬‬

‫‪199‬‬

‫عبراني‬

‫⁠جو اوھين پاڻ ۾‬

‫ڇالء‬ ‫‪34‬ڇالء ⁠جو اوھان کي منھنجي بندن ۾ مون تي رحم آيو‪ ،‬۽ پنھنجي مال جي ڦرلٽ کي خوشي ءء سان ورتو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڄاڻو ٿا تہ اوھان وٽ بھشت ۾ بھتر ۽ دائمي مال آھي‪.‬‬ ‫‪35‬تنھنڪري پنھنجي ڀروسي کي پري نه ڪريو‪ ،‬جنھن جو وڏو اجر آھي‪.‬‬ ‫پوء اوھان کي اھو واعدو ملي‬ ‫لء تہ خدا جي مرضي پوري ڪرڻ کان ء‬ ‫‪36‬ڇالء ⁠جو اوھان کي صبر جي ضرورت آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫ء‬ ‫سگھي‪.‬‬ ‫‪37‬ڇالء ⁠جو اڃا ٿوري دير آھي ۽ جيڪو ايندو سو ايندو ۽ دير نہ ڪندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬ھاڻي سچار ايمان سان جيئرو رھندو‪ ،‬پر جيڪڏھن ڪو ماڻھو پوئتي ھٽندو‪ ،‬منھنجو روح مٿس راضي نه ٿيندو‪.‬‬ ‫لء‪.‬‬ ‫‪39‬پر اسين انھن مان نه آھيون جيڪي بربادي ءء ڏانھن موٽي وڃن ٿا ‪.‬پر انھن مان جيڪي ايمان آڻيندا آھن روح جي بچا ءء ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬ھاڻي ايمان آھي انھن شين جو‪ ،‬جن جي اميد رکي ٿي‪ ،‬انھن شين جو ثبوت جيڪو اڻ ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالء ⁠جو انھي ءء جي ڪري بزرگن کي چڱي ءء طرح خبر پئجي ويئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء تہ جيڪي شيون ڏسڻ ۾ اچن ٿيون سي ظاھر‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫ٺھيل‬ ‫سان‬ ‫ڪلم‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫جھانون‬ ‫تہ‬ ‫ٿا‬ ‫سمجھون‬ ‫اسين‬ ‫ئي‬ ‫ڪري‬ ‫جي‬ ‫‪3‬ايمان‬ ‫ء‬ ‫انھي‬ ‫ء ء‬ ‫نہ ٿيون ٿين‪.‬‬ ‫‪4‬ايمان جي ڪري ئي ھابيل خدا جي آڏو قائن کان وڌيڪ بھترين قرباني پيش ڪئي‪ ،‬جنھن جي وسيلي ھن کي شاھدي ڏني وئي ته ھو‬ ‫سچار آھي‪ ،‬خدا پنھنجين نعمتن جي شاھدي ڏئي ٿو‪ ،‬۽ انھي ءء جي ڪري ھو مئل آھي اڃا ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬ايمان جي ڪري حنوڪ ترجمو ڪيو ويو ته ھو موت کي نه ڏسندو ‪.‬۽ نه مليو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خدا ھن جو ترجمو ڪيو ھو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھن‬ ‫جي ترجمي کان اڳ ھن جي اھا گواھي ھئي‪ ،‬ته ھن خدا کي راضي ڪيو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو جيڪو خدا وٽ اچي ٿو تنھن کي يقين ڪرڻ گھرجي تہ اھو آھي‪ ،‬۽‬ ‫سواء ھن کي خوش ڪرڻ ناممڪن آھي‪،‬‬ ‫‪6‬پر ايمان کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اھو انھن کي اجر ڏئي ٿو‪ ،‬جيڪي کيس ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬ايمان جي ڪري ئي نوح کي خدا جي طرفان خبردار ڪيو ويو‪ ،‬جيڪي اڃا تائين نظر نه آيون آھن‪ ،‬خوف سان ھليو ويو‪ ،‬پنھنجي گھر‬ ‫کي بچائڻ لء ھڪڙي ٻيڙي تيار ڪئي ‪.‬جنھن جي وسيلي ھن دنيا کي ملمت ڪيو‪ ،‬۽ انھي ءء سچائي ءء جو وارث ٿيو جيڪو ايمان جي‬ ‫ڪري آھي‪.‬‬ ‫جاء ڏانھن‪ ،‬جيڪو کيس ورثي ۾ ملڻ گھرجي‪ ،‬تڏھن سندس‬ ‫ء‬ ‫انھي‬ ‫وڃي‬ ‫ٻاھر‬ ‫ته‬ ‫ھو‬ ‫ويو‬ ‫سڏيو‬ ‫کيس‬ ‫جڏھن‬ ‫ابراھيم‪،‬‬ ‫ئي‬ ‫ڪري‬ ‫‪8‬ايمان جي‬ ‫ء ء‬ ‫فرمانبرداري ڪئي ‪.‬۽ ھو ٻاھر نڪري ويو‪ ،‬نه ڄاڻندو ھو ڪيڏانھن ويو‪.‬‬ ‫‪9‬ايمان جي ڪري ئي ھو واعدي واري ملڪ ۾ رھيو‪ ،‬جيئن ھڪڙي اجنبي ملڪ ۾‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب سان گڏ خيمن ۾ رھيو‪ ،‬جيڪي‬ ‫ساڻس گڏ ساڳي واعدي جا وارث آھن‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو ھن ھڪڙي شھر کي ڳولي رھيو ھو جنھن جو بنياد ھجي‪ ،‬جنھن جو ٺاھيندڙ ۽ ٺاھيندڙ خدا آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو‬ ‫‪11‬ايمان جي ڪري ئي سارہ کي پاڻ ۾ ٻج ڄمڻ جي طاقت ملي‪ ،‬۽ جڏھن ھو ءء ڄمار جي ٻاھر ٿي ويئي‪ ،‬تڏھن کيس ڄڻيائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھن انھي ءء کي سچو ثابت ڪيو جنھن واعدو ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري ااتي ھڪڙو اڀري آيو‪ ،‬۽ اھو مئل جيترو چڱو‪ ،‬آسمان جي تارن جھڙو بيشمار ۽ سمنڊ جي ڪناري واري واري ءء جھڙو‬ ‫بيشمار‪.‬‬ ‫‪13‬اھي سڀيئي ايمان سان مري ويا‪ ،‬جيڪي واعدا ڪيا ھئا‪ ،‬پر انھن کي پري کان ڏسي‪ ،‬انھن کي مڃيو ويو‪ ،‬۽ انھن کي قبول ڪيو ۽ انھن‬ ‫کي قبول ڪيو ۽ اقرار ڪيو ته اھي زمين تي اجنبي ۽ حجاج آھن‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو جيڪي اھڙيون ڳالھيون ٿا چون‪ ،‬سي صاف صاف بيان ڪن ٿا تہ اھي ڪنھن ملڪ جي ڳول ۾ آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬۽ سچ پچ‪ ،‬جيڪڏھن انھن کي انھي ءء ملڪ جو خيال ھجي ھا‪ ،‬جتان اھي نڪتا ھئا‪ ،‬تہ کين موٽڻ جو موقعو ملي ھا‪.‬‬ ‫‪16‬پر ھاڻي اھي ھڪ بھتر ملڪ گھرن ٿا‪ ،‬يعني آسماني‪ ،‬تنھنڪري خدا کي سندن خدا سڏجڻ ۾ شرم نہ ٿو اچي‪،‬‬ ‫لء‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن انھن ء‬ ‫ء‬ ‫ھڪڙو شھر تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ايمان جي ڪري ئي ابراھيم‪ ،‬جڏھن کيس آزمايو ويو‪ ،‬تڏھن اسحاق کي نذرانو پيش ڪيو‪ ،‬۽ جنھن کي واعدو مليو ھو‪ ،‬تنھن پنھنجو‬ ‫ھڪڙو ئي پٽ قربان ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬جنھن جي باري ۾ چيو ويو ھو تہ ”اسحاق ۾ تنھنجو نسل سڏبو‪.‬‬ ‫‪19‬انھي ءء حساب ۾ تہ خدا ھن کي جيئرو ڪرڻ جي قابل ھو‪ ،‬جيتوڻيڪ مئلن مان ‪.‬جتان پڻ ھن کي ھڪ شڪل ۾ حاصل ڪيو‪.‬‬ ‫‪20‬ايمان جي ڪري ئي اسحاق يعقوب ۽ عيسو کي ايندڙ شين بابت برڪت ڏني‪.‬‬ ‫‪21‬ايمان جي ڪري ئي يعقوب‪ ،‬جڏھن ھو مري ويو‪ ،‬تڏھن يوسف جي ٻنھي پٽن کي برڪت ڏني ‪.‬۽ پوڄا ڪئي‪ ،‬پنھنجي لٺ جي چوٽي تي‬ ‫ٽيڪ ڏئي‪.‬‬ ‫‪22‬ايمان جي ڪري‪ ،‬يوسف‪ ،‬جڏھن ھو مري ويو‪ ،‬تڏھن بني اسرائيلن جي وڃڻ جو ذڪر ڪيو ‪.‬۽ ھن جي ھڏن بابت حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھنن ڏٺو تہ‬ ‫موسي‪ ،‬جڏھن ڄائو ھو‪ ،‬تڏھن پنھنجي ما اء ⁠پي اء کي ٽن مھينن تائين لڪائي رکيو ويو‪،‬‬ ‫‪23‬ايمان جي ڪري ئي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھو چڱو ٻار آھي ‪.‬۽ اھي بادشاھه جي حڪم کان نه ڊڄندا ھئا‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬جڏھن ھو سالن جو ٿيو‪ ،‬تڏھن کيس فرعون جي ڌي ءء جو پٽ سڏائڻ کان انڪار ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬ايمان جي ڪري ئي‬ ‫ي‬ ‫‪25‬خدا جي ماڻھن سان ڏک سھڻ کي پسند ڪيو‪ ،‬ان جي بدران گناھ جي عيش عشرت جي وقت لء‪.‬‬ ‫‪26‬مسيح جي ملمت کي مصر جي خزانن کان وڌيڪ وڏي دولت‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو انعام جي بدلي جو احترام ڪندو ھو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن ائين صبر ڪيو‪ ،‬جيئن انھي ءء کي ڏسندو‬ ‫‪27‬ايمان جي ڪري ھن بادشاھہ جي اضب کان نہ ڊڄندي‪ ،‬مصر کي ڇڏي ڏنو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫رھيو‪.‬‬

‫‪200‬‬

‫عبراني‬

‫‪28‬ايمان جي ڪري ئي ھو عيد فصح ۽ رت جي ڇنڊڇاڻ ڪندو رھيو‪ ،‬متان پھريتن کي مارڻ وارو انھن کي ھٿ نہ ھڻي‪.‬‬ ‫‪29‬ايمان جي ڪري اھي ڳاڙھي سمنڊ مان لنگھي ويا‪ ،‬جيئن خشڪ زمين مان‪ ،‬جنھن کي مصري ٻوڙيو ويو‪.‬‬ ‫‪30‬ايمان جي ڪري ئي يريحو جون ديوارون ڪري پيون‪ ،‬جڏھن انھن کي ست ڏينھن گھيرو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪31‬ايمان جي ڪري ئي ڪسبياڻي راحب انھن سان گڏ ناس ٿي‪ ،‬جن ايمان نہ آندو‪ ،‬جڏھن ھن کي جاسوسن سان صلح ٿي ملي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ وڌيڪ ڇا چوان؟ ڇاڪاڻ ته وقت مون کي گديون‪ ،‬بارڪ‪ ،‬سمسون ۽ يفتئي بابت ٻڌائڻ ۾ ناڪام ٿيندو ‪.‬دائود جو پڻ‪ ،‬سموئيل ۽ نبين‬ ‫جو‪:‬‬ ‫‪33‬جن ايمان جي وسيلي بادشاھت کي مات ڏني‪ ،‬سچائي ڪئي‪ ،‬واعدا ڪيا‪ ،‬شينھن جا وات بند ڪيا‪،‬‬ ‫‪34‬تشدد جي باھه کي وسايو‪ ،‬تلوار جي دھار کان بچي ويو‪ ،‬ڪمزوري مان مضبوط ٿي ويا‪ ،‬جنگ ۾ ويڙھائي ويا‪ ،‬ڌارين جي لشڪر کي‬ ‫ڀڄڻ لء ڦري ويا‪.‬‬ ‫‪35‬عورتن کي پنھنجا مئل وري جيئرا ڪيا ويا‪ ،‬۽ ٻين کي اذيت ڏني وئي‪ ،‬ڇوٽڪارو قبول نه ڪيو ‪.‬ته جيئن اھي ھڪ بھتر قيامت حاصل‬ ‫ڪري سگھن‪:‬‬ ‫‪36‬۽ ٻين کي ظالمانه ٺٺوليون ۽ ڇنڊڇاڻ جي آزمائش ھئي‪ ،‬ھا‪ ،‬وڌيڪ‪ ،‬قيد ۽ قيد جي‪:‬‬ ‫‪37‬انھن کي سنگسار ڪيو ويو‪ ،‬انھن کي چورايو ويو‪ ،‬انھن کي آزمايو ويو‪ ،‬تلوار سان قتل ڪيو ويو ‪:‬اھي رڍن ۽ ٻڪرين ۾ گھومندا ھئا ‪.‬‬ ‫بيوس ٿيڻ‪ ،‬ڏکايل‪ ،‬عذاب ۾ مبتل ٿيڻ؛‬ ‫( ‪38‬جنھن جي دنيا لئق نه ھئي )‪:‬اھي بيابانن ۽ جبلن ۾‪ ،‬زمين جي اارن ۽ اارن ۾ گھمندا رھيا‪.‬‬ ‫‪39‬۽ انھن سڀني‪ ،‬ايمان جي وسيلي سٺي خبر حاصل ڪئي‪ ،‬پر واعدو نه ڪيو ويو‪.‬‬ ‫سواء ڪامل نہ ٿئي‪.‬‬ ‫شيء ڏني آھي‪ ،‬جيڪا اسان کان‬ ‫لء ڪا چڱي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪40‬خدا اسان ء‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري جڏھن اسين شاھدن جي ايتري وڏي ڪڪر سان ڍڪيل آھيون‪ ،‬تنھنڪري اچو تہ ھر ھڪ وزن ۽ انھي ءء گناھ کي‪ ،‬جيڪو‬ ‫اسان کي آساني ءء سان گھيرو ڪري ٿو‪ ،‬ھڪ پاسي ڪريون ۽ صبر سان انھي ءء ڊوڙ ۾ ڊوڙون‪ ،‬جيڪا اسان جي اڳيان آھي‪.‬‬ ‫لء جيڪا ھن جي اڳيان‬ ‫‪2‬اسين‬ ‫عيسي ڏانھن ڏسندا رھون‪ ،‬جيڪو اسان جي ايمان جو مصنف ۽ پورو ڪندڙ آھي ‪.‬جنھن انھي ءء خوشي ء‬ ‫ي‬ ‫رکيل ھئي‪ ،‬انھي ءء صليب کي جھليو‪ ،‬بي ⁠عزتي ءء کي حقير سمجھي‪ ،‬۽ خدا جي تخت جي ساڄي ھٿ تي بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالء ⁠جو انھي ءء تي اور ڪريو جنھن پنھنجي خلف گنھگارن جي اھڙي تضاد کي برداشت ڪيو‪ ،‬متان اوھين ٿڪجي وڃون ۽‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي دماغ ۾ بيوس ٿي وڃو‪.‬‬ ‫‪4‬توھان اڃا تائين خون جي خلف مزاحمت نه ڪئي آھي‪ ،‬گناھه جي خلف جدوجھد‪.‬‬ ‫‪5‬۽ توھان ان نصيحت کي وساري ڇڏيو آھي جيڪو توھان کي ٻارن وانگر چئي رھيو آھي‪ ،‬اي منھنجا پٽ‪ ،‬تون خداوند جي تعظيم کي‬ ‫ناپسند نه ڪر‪ ،‬۽ نه ئي بيزار ٿي جڏھن توھان کي ملمت ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالء ⁠جو جنھن کي خداوند پيار ٿو ڪري‪ ،‬تنھن کي سيکت ڏيندو آھي ۽ ھر ڪنھن پٽ کي چھبڪ ھڻي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬جيڪڏھن اوھين عذاب برداشت ڪندا‪ ،‬خدا اوھان سان ائين ڪندو جيئن پٽن سان ‪.‬اھو ڪھڙو پٽ آھي جنھن کي پي اء نه تاڙي ٿو؟‬ ‫پوء اوھين بيزار آھيو ۽ نہ پٽ‪.‬‬ ‫‪8‬پر جيڪڏھن اوھين عذاب کان‬ ‫سواء آھيو‪ ،‬جنھن ۾ سڀ شريڪ آھن‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ان کان علوہ اسان جا جسم جا ابا آھن جن اسان کي درست ڪيو‪ ،‬۽ اسان انھن کي عزت ڏني‪ ،‬ڇا اسان وڌيڪ نه آھيون بلڪ روح جي‬ ‫پيء جي تابع‪ ،‬۽ جيئرو؟‬ ‫لء تہ اسين‬ ‫لء آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫لء پنھنجي مرضي ءء موجب اسان کي عذاب ڏنو ‪.‬پر اھو اسان جي فائدي ء‬ ‫‪10‬ڇالء ⁠جو انھن ٿورن ڏينھن ء‬ ‫ء‬ ‫سندس پاڪائي ءء ۾ شريڪ ٿيون‪.‬‬ ‫لء سچائي ءء جو پرامن ميوو ڏئي ٿو‪ ،‬جيڪي‬ ‫پوء اھو انھن ء‬ ‫‪11‬ھاڻي ھاڻي ڪابہ سزا خوشي ءء واري نه آھي‪ ،‬پر ڏکوئيندڙ آھي‪ ،‬پر ان کان ء‬ ‫انھي ءء ذريعي استعمال ڪيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري ھيٺ لٽڪيل ھٿن ۽ ڪمزور گوڏن کي مٿي کڻو‪.‬‬ ‫لء سڌا رستا ٺاھيو‪ ،‬متان جيڪو منڊو آھي سو رستي تان ڦري وڃي ‪.‬پر ان کي شفا ڏيڻ بدران‪.‬‬ ‫‪13‬۽ پنھنجن پيرن ء‬ ‫‪14‬سڀني ماڻھن سان امن ۽ پاڪيزگي جي تابعداري ڪريو‪ ،‬جنھن کان سواء ڪو ماڻھو خداوند کي نه ڏسندو‪.‬‬ ‫لء چڱي ءء طرح اور ڪريو‪ ،‬متان ڪو ماڻھو خدا جي فضل کان محروم ٿي وڃي ‪.‬ائين نہ ٿئي جو ڪڏھن ڪڏھن ڪڏھن‬ ‫‪15‬انھي ءء ء‬ ‫ڪڏھن ڪڏھن اوھان کي تڪليف نہ ٿئي‪ ،‬۽ انھي ءء سان گھڻا ئي پليت ٿين‪.‬‬ ‫‪16‬متان عيسو جھڙو ڪو زناڪار يا بدڪار ماڻھو ٿئي‪ ،‬جنھن گوشت جي ھڪڙي ڳل جي بدلي پنھنجو جنم حق وڪڻي ڇڏيو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن کي توبھ‬ ‫پوء ڪيئن‪ ،‬جڏھن ھو انھي ءء نعمت جو وارث ٿيو ھو‪ ،‬تڏھن کيس رد ڪيو ويو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ڇالء ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ ء‬ ‫ء‬ ‫جاء نہ ملي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو ڳوڙھا ڳاڙيندو رھيو ھو‪.‬‬ ‫ڪرڻ جي ڪا ء‬ ‫‪18‬ڇالء ⁠جو اوھين انھي ءء جبل ڏانھن نہ آيا آھيو جنھن کي ھٿ لڪائي سگھجي ٿو‪ ،‬۽ جنھن کي باھہ سان ساڙيو ويو آھي‪ ،‬نڪي‬ ‫ء‬ ‫اونداھين‪ ،‬اونداھين ۽ طوفان ڏانھن‪،‬‬ ‫‪19‬۽ صور جو آواز‪ ،‬۽ لفظن جو آواز؛ اھو ڪھڙو آواز جن ٻڌو‪ ،‬تن منٿ ڪئي ته اھو لفظ انھن سان وڌيڪ نه ڳالھايو وڃي‪.‬‬ ‫( ‪20‬ڇاڪاڻ ته اھي برداشت نه ڪري سگھيا جيڪي حڪم ڏنو ويو آھي‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪو جانور جبل کي ڇھي ٿو‪ ،‬ان کي سنگسار‬ ‫ڪيو ويندو‪ ،‬يا ڳاڙھو اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫موسي چيو تہ ”آ ءء ڏاڍو ڊڄان ٿو ۽ ڏڪي پيو آھيان‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اھو نظارو ايترو خوفناڪ ھو جو‬ ‫ي‬ ‫‪22‬پر اوھين صيون جبل ڏانھن آيا آھيو‪ ،‬۽ زندہ خدا جي شھر‪ ،‬آسماني يروشلم ڏانھن‪ ،‬۽ ملئڪن جي بيشمار ٽولي ڏانھن‪،‬‬

‫‪201‬‬

‫عبراني‬

‫‪23‬اھي عام گڏجاڻي ءء ۽ پھريتن جي ڪليسيا ڏانھن‪ ،‬جيڪي آسمان ۾ لکيل آھن‪ ،‬۽ سڀني جي جج خدا ڏانھن‪ ،‬۽ سچار ماڻھن جي روحن‬ ‫ڏانھن‪ ،‬جيڪي ڪامل بڻيل آھن‪.‬‬ ‫عيسي ڏانھن‪ ،‬۽ ڇنڊڇاڻ جو رت‪ ،‬جيڪو ھابيل جي رت کان بھتر ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ نئين عھد جي ثالث‬ ‫ي‬ ‫‪.‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن اھي ڀڄي نہ ويا جن کيس انڪار ڪيو جيڪو زمين تي‬ ‫‪25‬ڏس تہ اوھين ڳالھائڻ واري کي انڪار نہ ڪريو‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائي ٿو‪ ،‬اسان ان کان وڌيڪ بچي نه سگھنداسين‪ ،‬جيڪڏھن اسين انھي ءء کان منھن موڙينداسين جيڪو آسمان مان ڳالھائي ٿو‪.‬‬ ‫پوء زمين کي ڌوڏي ويو‪ ،‬پر ھاڻي ھن واعدو ڪيو آھي تہ ”آ ءء ھڪ دفعو وري نہ رڳو زمين کي‪ ،‬پر آسمان کي بہ‬ ‫‪26‬جنھن جو آواز ء‬ ‫ڌڪاريندس‪.‬‬ ‫لء‬ ‫‪27‬۽ ھي لفظ‪ ،‬ھڪڙو ڀيرو وري‪ ،‬انھن شين کي ھٽائڻ جو اشارو ڏئي ٿو‪ ،‬جيڪي ٺھيل آھن‪ ،‬انھن شين مان جيڪي ٺھيل آھن‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫تہ اھي شيون قائم رھن‪ ،‬جيڪي ھلئي نہ ٿيون سگھجن‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنڪري اسان کي ھڪڙي بادشاھي ملي ٿي جيڪا ھلئي نہ ٿي سگھي‪ ،‬اچو ته اسان کي فضل ڏيو‪ ،‬جنھن سان اسين خدا جي عبادت‬ ‫ڪري سگھون ٿا‪ ،‬جيڪو خدا جي خوف سان قبول ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪29‬ڇالء ⁠جو اسان جو خدا ساڙڻ واري باھ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬ڀائرو پيار جاري رکو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ڪن ماڻھن بي ⁠خبري ءء ۾ ملئڪن جي تفريح ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪2‬اجنبي ماڻھن جي تفريح ڪرڻ ۾ نہ وساريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬انھن کي ياد رکو جيڪي بندن ۾ آھن‪ ،‬جيئن انھن سان جڙيل آھن ‪.‬۽ جيڪي تڪليفون برداشت ڪن ٿا‪ ،‬جيئن توھان پاڻ پڻ جسم ۾ آھيو‪.‬‬ ‫‪4‬شادي سڀني ۾ عزت واري آھي‪ ،‬۽ بسترو بي ⁠دلڻو‪ ،‬پر زناڪارن ۽ زناڪارن جو خدا انصاف ڪندو‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن چيو آھي تہ آ ءء تو کي ڪڏھن بہ نہ‬ ‫‪5‬توھان جي گفتگو للچ کان سواء ھجي ‪.‬۽ جيڪي تو وٽ آھن تنھن تي راضي رھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇڏيندس ۽ نڪي تو کي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫لء تہ اسين دليري ءء سان چئون تہ ”خداوند منھنجو مددگار آھي‪ ،‬۽ آ ءء نہ ڊڄندس تہ ماڻھو مون سان ڇا ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬انھي ءء ء‬ ‫‪7‬انھن کي ياد ڪريو جيڪي اوھان تي حڪمراني ڪن ٿا‪ ،‬جن اوھان کي خدا جو ڪلم ٻڌايو آھي ‪:‬جن جي ايمان تي عمل ڪريو‪ ،‬انھن‬ ‫جي گفتگو جي پڄاڻي تي اور ڪريو‪.‬‬ ‫لء ساڳيو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬عيسي مسيح ڪالھہ‪ ،‬اڄ ۽ ھميشہ ء‬ ‫ي‬ ‫‪.‬ڇالء ⁠جو اھو چڱو آھي تہ دل کي فضل سان قائم ڪيو وڃي ‪.‬گوشت سان گڏ‬ ‫‪9‬قسمين قسمين ۽ عجيب و اريب عقيدن ۾ مبتل نہ ٿيو‬ ‫ء‬ ‫نه‪ ،‬جن کي فائدو نه ڏنو آھي جيڪي ان ۾ قبضو ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬اسان وٽ ھڪڙو قربان ⁠گاھہ آھي‪ ،‬جنھن مان انھن کي کائڻ جو ڪو حق ڪونھي‪ ،‬جيڪي خيمي جي خدمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫سواء ساڙيو‬ ‫جاء ۾ آڻي ٿو‪ ،‬تن کي ڪئمپ کان‬ ‫ء‬ ‫‪11‬ڇالء ⁠جو انھن جانورن جا لش‪ ،‬جن جو رت وڏو ڪاھن گناھہ جي ڪري مقدس ء‬ ‫ء‬ ‫وڃي ٿو‪.‬‬ ‫سواء ڏک سھي‪.‬‬ ‫لء تہ ماڻھن کي پنھنجي رت سان پاڪ ڪري‪ ،‬دروازي کان‬ ‫‪12‬تنھنڪري‬ ‫ء‬ ‫عيسي بہ انھي ءء ء‬ ‫ي‬ ‫‪13‬تنھنڪري اچو تہ ھن ڏانھن ڪيمپ کان ٻاھر ھلون‪ ،‬سندس ملمت برداشت ڪري‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالء ⁠جو ھتي اسان جو ڪو بہ ھلندڙ شھر ڪونھي‪ ،‬پر اسين ھڪڙي اچڻ جي ڳول ۾ آھيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬تنھنڪري اچو تہ انھي ءء جي وسيلي خدا جي واکاڻ جي قرباني ھميشه چاڙھيون‪ ،‬يعني پنھنجي چپن جو ميوو جيڪو سندس نالي جي‬ ‫شڪرگذاري ڪري‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اھڙين قربانين سان خدا خوش ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬پر چڱا ڪم ڪرڻ ۽ ڳالھائڻ کي نه وساريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو اھي اوھان جي جانن جي‬ ‫‪17‬انھن جي فرمانبرداري ڪريو جيڪي اوھان تي حڪمران آھن ۽ پاڻ کي تابعداري ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لء بيڪار‬ ‫حفاظت ڪن ٿا‪ ،‬جيئن انھن کي حساب ڏيڻو آھي‪ ،‬تہ جيئن اھي اھو ڪم خوشي ءء سان ڪن‪ ،‬نہ ام سان‪،‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اھو اوھان ء‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اسان کي يقين آھي تہ اسان جو ضمير سٺو آھي ۽ ھر‬ ‫لء دعا گھرو‪،‬‬ ‫لء‬ ‫شيء ۾ ايمانداري سان زندگي گذارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪18‬اسان جي ء‬ ‫تيار آھيون‪.‬‬ ‫لء تہ آ ءء اوھان ڏانھن جلد موٽي اچان‪.‬‬ ‫‪19‬پر آ ءء اوھان کي منٿ ٿو ڪريان تہ اھو ئي ڪريو‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫عيسي کي مئلن مان وري جيئرو ڪيو‪ ،‬اھو رڍن جي وڏي ريڍار‪ ،‬دائمي عھد جي‬ ‫‪20‬ھاڻي اھو اطمينان جو خدا‪ ،‬جنھن اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫رت جي وسيلي‪،‬‬ ‫لء تہ اوھان ۾ اھو ڪم آڻي‪ ،‬جيڪو ھن‬ ‫ء‬ ‫انھي‬ ‫‪،‬‬ ‫لء‬ ‫ڪرڻ‬ ‫پوري‬ ‫مرضي‬ ‫سندس‬ ‫ڪري‬ ‫پوري‬ ‫طرح‬ ‫ء‬ ‫پوري‬ ‫۾‬ ‫ڪم‬ ‫چڱي‬ ‫ھر‬ ‫‪21‬اوھان کي‬ ‫ء‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫لء جلل ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫جي نظر ۾ چڱو آھي‪،‬‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي ‪.‬جنھن کي ھميشه ء‬ ‫ي‬ ‫ڇالء ⁠جو مون اوھان ڏانھن ٿورن لفظن ۾ ھڪڙو‬ ‫‪22‬۽ آ ءء اوھان کي منٿ ٿو ڪريان‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬نصيحت جي ڳالھ کي برداشت ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫خط لکيو آھي‪.‬‬ ‫‪23‬اوھان کي خبر آھي تہ اسان جو ڀا اء تيمٿيس آزاد ٿيو آھي ‪.‬جنھن سان‪ ،‬جيڪڏھن ھو ٿوري دير ۾ اچي‪ ،‬مان توھان کي ڏسندس‪.‬‬ ‫‪24‬انھن سڀني کي سلم ڏجو جيڪي اوھان تي حڪمران آھن ۽ سڀني ايمان وارن کي ‪.‬اھي اٽلي وارا توھان کي سلم ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪25‬اوھان سڀني تي فضل ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪202‬‬

‫جيمس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي ٻانھي آھي‪ ،‬انھن ٻارھن قبيلن کي جيڪي پکڙيل آھن‪ ،‬الم ڏجو‪.‬‬ ‫‪1‬يعقوب‪ ،‬جيڪو خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬جڏھن اوھين مختلف آزمائشن ۾ پوندؤ‪ ،‬تڏھن ان کي تمام خوشي امجھو‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻو تہ اوھان جي ايمان جي ڪوشش صبر جو ڪم آڻيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ جي گھٽتائي نہ ڪريو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ڪامل ۽ مڪمل ٿي وڃو‪ ،‬ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر صبر کي پنھنجي پوري ڪم ڪرڻ ڏيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬جيڪڏھن اوھان مان ڪنھن ۾ دانائي ءِ جي گھٽتائي آھي‪ ،‬تہ اھو خدا کان گھري‪ ،‬جيڪو اڀني ماڻھن کي خوشي ءِ اان ڏئي ٿو‪ ،‬پر ھمت‬ ‫نہ ٿو ڏئي ‪.‬۽ اھو کيس ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو جيڪو لڙڪ ٿو ااھو امنڊ جي موج وانگر آھي جيڪو وا ءِ اان اااليو وڃي‬ ‫‪6‬پر ھو ايمان اان گھري‪ ،‬ڪابہ ھلڪو نہ ٿئي‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫شيِ ملندي‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو اھو ماڻھو اھو نہ امجھي تہ کيس خداوند جي ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ٻٻري دماغ وارو ماڻھو پنھنجي مڙني طريقن ۾ غير مستحڪم آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پستي ءِ جو ڀا اِ خوش ٿئي انھي ءِ ڪري جو اھو مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو گاھ جي گل وانگر مري ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬پر دولتمند‪ ،‬انھي ءِ ڪري گھٽ ڪيو ويندو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو اج ٻرندڙ گرمي ءِ اان جلد اڀرندو آھي‪ ،‬پر اھو گھاس اڪي ويندو آھي ۽ ان جا گل ڪري پوندا آھن‪ ،‬۽ ان جي فيشن جي‬ ‫ء‬ ‫نعمت ناس ٿي ويندي آھي‪ ،‬اھڙي ءِ طرح امير ماڻھو ءِ کي پنھنجي واٽن ۾ ڦااائي ويندي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جڏھن کيس آزمايو ويندو تہ کيس زندگي ءِ جو تاج ملندو‪،‬‬ ‫‪12‬اڀاڳو آھي اھو ماڻھو جيڪو آزمائش کي برداشت ڪري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جنھن جو واعدو خداوند انھن اان ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خدا نہ برائي ءِ اان آزمائي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬جڏھن ڪو ماڻھو آزمائي ٿو‪ ،‬تڏھن اھو نہ چوندو تہ ”آ ءِ خدا جي طرفان آزمايو ويو آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نڪي ھو ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬پر ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمايو ويندو آھي‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي نفس جي خواھش ۽ للچ ۾ ڦااي پوندو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ جڏھن خواھش پيدا ٿئي ٿي‪ ،‬تڏھن اھا گناھہ کي جنم ڏئي ٿي‪ ،‬۽ گناھہ‪ ،‬جڏھن اھو پورو ٿئي ٿو‪ ،‬موت کي جنم ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬غلطي نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪17‬ھر اٺي بخشش ۽ ھر ڪامل بخشش مٿئين طرف کان آھي‪ ،‬۽ روشني ءِ جي پي اِ وٽان ھيٺ لھي ٿي‪ ،‬جنھن ۾ نہ ڪا ڦيرگھير آھي‪،‬‬ ‫نڪي ڦيرائڻ جو پااو‪.‬‬ ‫‪18‬ھن پنھنجي مرضي ءِ اان ااان کي اچ جي ڪلم اان ڄاتو‪ ،‬تہ جيئن ااين اندس مخلوقات جو پھريون ميوو ھجون‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي ٻڌڻ ۾ تڪڙو‪ ،‬ڳالھائڻ ۾ است ۽ غضب ۾ است ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو ماڻھو ءِ جو غضب خدا جي اچائي ءِ جو ڪم نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري ھر قسم جي گندگي ۽ فضول خرچي ءِ کي اڏي ڏيو ۽ نرمي ءِ اان انھي ءِ لفظ کي قبول ڪريو‪ ،‬جيڪو اوھان جي جان بچائي‬ ‫اگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬پر اوھين ڪلم تي عمل ڪرڻ وارا ٿيو ۽ رڳو ٻڌندڙ ئي نہ ٿيو‪ ،‬پنھنجي پاڻ کي ٺڳيو‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ڪلم ٻڌندڙ آھي‪ ،‬پر عمل ڪرڻ وارو نہ آھي‪ ،‬تہ اھو انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر آھي‪ ،‬جيڪو پنھنجو فطري‬ ‫ء‬ ‫منھن شيشي ۾ ڏاي ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو ھو پاڻ کي ڏاي ٿو‪ ،‬پنھنجي واٽ وٺي ٿو‪ ،‬۽ فوري طور تي وااري ٿو اڏي تہ ھو ڪھڙو ماڻھو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پر جيڪو شخص آزادي ءِ جي ڪامل قانون تي نظر رکي ٿو ۽ ان ۾ جاري رھي ٿو‪ ،‬اھو ٻڌندڙ نه وااريندڙ آھي‪ ،‬پر ڪم ڪرڻ وارو‬ ‫آھي‪ ،‬اھو ماڻھو پنھنجي عمل ۾ برڪت وارو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬جيڪڏھن اوھان مان ڪو ماڻھو ديندار نظر اچي ٿو ۽ پنھنجي زبان کي لگام نہ ٿو ڏئي‪ ،‬پر پنھنجي دل کي ٺڳي ٿو‪ ،‬تہ انھي ءِ ماڻھو ءِ جو‬ ‫دين اجايو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ يتيم ۽ رن ⁠زال جي ڏک ۾ اندن عيادت ڪن ۽ پاڻ کي دنيا کان‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫⁠داغ‬ ‫بي‬ ‫آڏو‬ ‫جي‬ ‫۽‬ ‫خدا‬ ‫دين‬ ‫‪27‬خالص‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫ء ء‬ ‫ا‬ ‫بي ⁠داغ رکي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان نہ آڻيو‪ ،‬جيڪو جلل جي خداوند آھي‪.‬‬ ‫‪1‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬ااان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو جيڪڏھن اوھان جي گڏجاڻي ءِ ۾ ھڪڙو ماڻھو اچي ٿو‪ ،‬جنھن ۾ اون جي منڊي آھي‪ ،‬اھڻي پوشاڪ ۾‪ ،‬۽ ھڪڙو غريب‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو بہ بدصورت ڪپڙن ۾ اچي ٿو‪.‬‬ ‫جاِ تي ويھ ‪.‬۽‬ ‫لِ عزت ڪريو‪ ،‬جيڪو ھم جنس پراتي ءِ جو لباس پائيندو آھي ۽ کيس چئو تہ ”تون ھتي ڪنھن چڱي ءِ ء‬ ‫‪3‬۽ اوھين انھي ءِ ء‬ ‫غريبن کي چئو‪ ،‬تون اتي بيٺو‪ ،‬يا ھتي منھنجي پيرن جي ھيٺان ويٺو‪.‬‬ ‫پوِ اوھين پاڻ ۾ طرفداري نہ ٿا ڪريو ۽ بڇڙن خيالن جا جج بڻيل آھيو اا؟‬ ‫‪4‬اا ء‬ ‫‪5‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬اا خدا ھن دنيا جي غريبن کي ايمان اان مالمال نه چونڊيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ بادشاھت جا وارث‪ ،‬جنھن جو‬ ‫ھن انھن اان واعدو ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا؟‬

‫‪203‬‬

‫جيمس‬

‫‪6‬پر اوھان غريبن کي حقير امجھيو آھي ‪.‬اا امير ماڻھو اوھان تي ظلم نه ٿا ڪن‪ ،‬۽ عدالت جي ايٽن جي اڳيان اوھان کي اڪيندا آھن؟‬ ‫‪7‬اا اھي انھي ءِ لئق نالو جي ڪفر نہ ٿا بڪيون جنھن اان اوھين اڏيا ٿا وڃو؟‬ ‫‪8‬جيڪڏھن اوھين صحيفن جي مطابق شاھي قانون تي عمل ڪريو تہ اوھين پنھنجي پاڙيسري ءِ اان پاڻ جھڙو پيار ڪريو‪ ،‬تہ اوھين‬ ‫چڱا ڪم ڪريو‪.‬‬ ‫‪9‬پر جيڪڏھن اوھين ماڻھن جي عزت ڪندا آھيو تہ گناھہ ڪندا آھيو ۽ شريعت جي ڀڃڪڙي ڪندا آھيو‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو جيڪو بہ اڄي شريعت تي عمل ڪري‪ ،‬پر ھڪڙي ڳالھ ۾ ڏوھاري ٿو‪ ،‬او اڀني جو ڏوھاري آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو جنھن چيو آھي تہ ”زنا نہ ڪر‪ ،‬تنھن اھو بہ چيو تہ ”قتل نہ ڪر ‪.‬ھاڻي جيڪڏھن توھان زنا نہ ڪيو‪ ،‬پر جيڪڏھن تون‬ ‫ء‬ ‫قتل ڪرين‪ ،‬تون قانون جي ڀڃڪڙي ڪندڙ آھين‪.‬‬ ‫‪12‬اھڙي ءِ طرح اوھين ڳالھايو ۽ ائين ڪريو‪ ،‬جيئن انھن جو فيصلو آزادي ءِ جي قانون موجب ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫اواِ فيصلو ڪرڻو پوندو‪ ،‬جنھن ڪو بہ رحم نہ ڪيو آھي ‪.‬۽ رحم انصاف جي خلف خوش‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو ھن کي بي ⁠رحمي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬انھي ءِ مان ڪھڙو فائدو‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪو ماڻھو چوي تہ کيس ايمان آھي ۽ عمل نہ ٿو ڪري؟ اا ايمان کيس بچائي‬ ‫اگھي ٿو؟‬ ‫‪15‬جيڪڏھن ڪو ڀا اِ يا ڀيڻ ننگا آھي ۽ روزاني کاڌي کان محروم آھي‪،‬‬ ‫‪16‬۽ اوھان مان ھڪڙو انھن کي چوندو آھي تہ‪ ،‬المتيِ اان وڃو‪ ،‬گرم ۽ ڀرجي وڃو ‪.‬تنھن ھوندي به توھان انھن کي اھي شيون نه ڏيو‬ ‫جيڪي جسم لِ ضروري آھن ‪.‬ان جو فائدو اا آھي؟‬ ‫‪17‬اھڙي ءِ طرح ايمان جيڪڏھن ڪم نہ ٿو ڪري‪ ،‬تڏھن اڪيلئي ءِ ۾ مئل آھي‪.‬‬ ‫‪18‬ھائو‪ ،‬ھڪڙو ماڻھو چئي اگھي ٿو‪ ،‬توھان کي ايمان آھي ۽ مون وٽ ڪم آھن ‪:‬مون کي پنھنجي ايمان کي پنھنجي عملن کان اواِ‬ ‫ڏيکاريو‪ ،‬۽ مان توھان کي پنھنجي ايمان کي پنھنجن ڪمن اان ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫‪19‬تون مڃين ٿو ته ھڪڙو خدا آھي ‪.‬تون چڱائي ڪرين ٿو ‪:‬شيطان به مڃين ٿا‪ ،‬۽ ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬پر اي بي ⁠وقوف ماڻھو‪ ،‬اا تو کي خبر آھي تہ ايمان بغير عمل جي مئل آھي؟‬ ‫‪21‬اا ااان جو پي اِ ابراھيم ڪمن جي ڪري اچار نہ ٿيو‪ ،‬جڏھن ھن پنھنجي پٽ ااحاق کي قربان ⁠گاھہ تي چاڙھيو ھو؟‬ ‫‪22‬اا تون ڏاين ٿو تہ ڪيئن ايمان اندس ڪمن اان ٺھيو ۽ ايمان ڪيئن ڪمن اان پورو ٿيو؟‬ ‫‪23‬۽ اھو صحيفو پورو ٿيو جنھن ۾ لکيل آھي تہ ”ابراھيم خدا تي ايمان آندو ۽ اھو مٿس اچائي ءِ جو نشانو بڻايو ويو‪ ،‬۽ کيس خدا جو‬ ‫دوات اڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ اوھين ڏاو ٿا تہ ماڻھو ڪيئن نہ رڳو ايمان جي ڪري اچار ٿيو‪ ،‬رڳو ڪمن اان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬اھڙي ءِ طرح راحب ڪسبياڻي ءِ کي بہ پنھنجي ڪمن جي ڪري اچار نہ بڻايو ويو‪ ،‬جڏھن ھن قاصد حاصل ڪري کين ڪنھن ٻئي‬ ‫راتي موڪليو ھو؟‬ ‫اواِ مئل آھي‪.‬‬ ‫اواِ بدن مئل آھي‪ ،‬تيئن ايمان بہ ڪمن کان‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو جيئن روح کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ڄاڻو تہ ااان کي وڌيڪ ازا ملندي‪.‬‬ ‫‪1‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬گھڻا مالڪ نہ ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو گھڻين ئي ڳالھين ۾ ااان اڀني کي ناحق ٿا ڏيون ‪.‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڳالھ ۾ ڏوھاري نه ٿو اچي‪ ،‬اھو ئي ھڪڙو‬ ‫ء‬ ‫مڪمل ماڻھو آھي‪ ،‬۽ اڄي جسم کي پائڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو ااان جو چيو مڃين ‪.‬۽ ااان انھن جي اڄي جسم کي ڦيرايو‪.‬‬ ‫‪3‬ڏاو‪ ،‬ااان گھوڙن جي وات ۾ ٽڪڙا وجھندا آھيون‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪4‬ااھي ٻيڙيون بہ ڏاو‪ ،‬جيڪي جيتوڻيڪ ايترا وڏا آھن‪ ،‬۽ تيز ھوائن اان ھلندا آھن‪ ،‬تڏھن بہ انھن کي ھڪ ننڍڙي ھلڪي اان ڦيرايو‬ ‫ويندو آھي‪ ،‬جتي گورنر ٻڌائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ااڳي ءِ طرح زبان ھڪڙو ننڍڙو عضوو آھي ۽ وڏيون ڳالھيون ڪري ٿي ‪.‬ڏس‪ ،‬ڪيترو وڏو معاملو ٿورڙي باھه ٻاري ٿي!‬ ‫‪6‬۽ زبان ھڪڙو باھ آھي‪ ،‬دنيا جي بي انصافي ‪:‬اھڙي ءِ طرح ااان جي عضون ۾ زبان آھي‪ ،‬جيڪا اڄي جسم کي ناپاڪ ڪري ٿي‪ ،‬۽‬ ‫فطرت جي راتي کي باھہ ڏئي ٿي ‪.‬۽ ان کي دوزخ جي باھ لڳل آھي‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو ھر قسم جي جانورن‪ ،‬پکين‪ ،‬نانگن ۽ امنڊ جي شين مان‪ ،‬انھن کي انڀاليو ويو آھي ۽ ماڻھن کي انڀاليو ويو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر زبان ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي وڪوڙي نہ ٿي اگھي ‪.‬اھو ھڪ اڻ وڻندڙ برائي آھي‪ ،‬موتمار زھر اان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءِ اان ااين خدا‪ ،‬پي اِ کي بہ برڪت ٿا ڏيون ‪.‬۽ ان اان ااان ماڻھن تي لعنت آھي‪ ،‬جيڪي خدا جي مثال کان پوِ ٺاھيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬ھڪڙي ئي وات مان نڪرندو آھي نعمت ۽ لعنت ‪.‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬اھي شيون ائين نه ٿيڻ گھرجن‪.‬‬ ‫‪11‬اا ھڪڙو چشمو ھڪڙو ئي جاِ تي مٺو ۽ ڪدو پاڻي موڪلي ٿو؟‬ ‫‪12‬اا انجير جو وڻ‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬زيتون جو ٻير آڻي اگھن ٿا؟ يا ته ھڪ انگور‪ ،‬انجير؟ تنھنڪري ڪو به چشمو لوڻ ۽ تازو پاڻي‬ ‫نه ٿو ڏئي اگھي‪.‬‬ ‫‪13‬اوھان مان ڪير عقلمند ۽ علم وارو ماڻھو آھي؟ ھن کي اٺي گفتگو مان ظاھر ڪرڻ ڏيو اندس ڪم عقل جي نرمي اان‪.‬‬ ‫‪14‬پر جيڪڏھن اوھان جي دلين ۾ تلخ حسد ۽ جھيڙو آھي‪ ،‬تڏھن فخر نہ ڪريو ۽ اچ جي خلف ڪوڙ نہ ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪15‬اھا ڏاھپ مٿئين پااي کان نه آئي آھي‪ ،‬پر دنياوي‪ ،‬انساري‪ ،‬شيطاني آھي‪.‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو جتي حسد ۽ جھيڙو آھي‪ ،‬اتي مونجھارو ۽ ھر بڇڙو ڪم آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اڪون واري‪ ،‬نرمي ۽ علج ڪرڻ ۾ آاان‪ ،‬رحم ۽ اٺي ميوي اان ڀرپور‪،‬‬ ‫‪17‬پر جيڪا ڏاھپ مٿئين آھي‪ ،‬اا پھريائين پاڪ آھي‪ ،‬ء‬ ‫اواِ‪.‬‬ ‫بي طرفي ۽ منافقت کان‬ ‫ء‬

‫‪204‬‬

‫جيمس‬

‫‪18‬۽ اچائي ءِ جو ميوو انھن جي امن ۾ پوکيو وڃي ٿو جيڪي صلح ڪن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫اڌن جي ڪري توھان جي عضون ۾‬ ‫‪1‬اوھان جي وچ ۾ جنگيون ۽ جھيڙا ڪٿان ٿا اچن؟ اا ااھي اانھي ءِ طرح نه آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجي ء‬ ‫جنگ ڪن ٿا؟‬ ‫‪2‬توھان جي خواھش آھي‪ ،‬۽ نه آھي ‪:‬توھان ماريو ٿا‪ ،‬۽ حاصل ڪرڻ جي خواھش آھي‪ ،‬۽ حاصل نٿا ڪري اگھو ‪:‬توھان وڙھندا ۽‬ ‫جنگ ڪندا آھيو‪ ،‬پر توھان وٽ نه آھي‪ ،‬ااڪاڻ ته توھان نه ٿا گھرو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ان کي پنھنجين خواھشن‬ ‫‪3‬اوھين گھرندا آھيو پر حاصل نہ ڪندا آھيو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھين غلطي ءِ اان گھرندا آھيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫جي پورائي ءِ تي ااتعمال ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬اي زناڪارو ۽ زناڪارو‪ ،‬اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ دنيا جي دواتي خدا اان دشمني آھي؟ تنھن ڪري جيڪو به دنيا جو دوات ٿيندو او‬ ‫خدا جو دشمن آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اا توھان امجھو ٿا تہ پاڪ لکت بيڪار چوي ٿي تہ ”جيڪو روح ااان ۾ رھي ٿو او حسد ڪرڻ ٿو گھري؟‬ ‫‪6‬پر اھو وڌيڪ فضل ڏئي ٿو ‪.‬تنھنڪري ھو چوي ٿو‪ ،‬خدا مغرور جي مخالفت ڪندو آھي‪ ،‬پر عاجز کي فضل ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري پنھنجو پاڻ کي خدا جي حوالي ڪريو ‪.‬شيطان جي مزاحمت ڪريو‪ ،‬۽ اھو اوھان کان ڀڄي ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬خدا جي ويجھو وڃو‪ ،‬۽ اھو اوھان جي ويجھو ايندو ‪.‬پنھنجا ھٿ صاف ڪريو‪ ،‬اي گنھگار؛ ۽ پنھنجن دلين کي پاڪ ڪريو‪ ،‬اوھين ٻٽي‬ ‫ذھن وارا‪.‬‬ ‫‪9‬ڏک ٿيو‪ ،‬ماتم ڪريو ۽ روئو ‪:‬توھان جي کلڻ ماتم ۾ تبديل ٿي وڃي‪ ،‬۽ توھان جي خوشي ڳري ٿي‪.‬‬ ‫‪10‬پنھنجو پاڻ کي خداوند جي آڏو جھليو‪ ،‬اھو اوھان کي مٿي ڪندو‪.‬‬ ‫‪11‬ڀائرو‪ ،‬ھڪ ٻئي کي بڇڙائي نہ ڳالھايو ‪.‬جيڪو پنھنجي ڀا اِ جي بڇڙائي ٿو ڪري ۽ پنھنجي ڀا اِ جو انصاف ڪري ٿو‪ ،‬اھو شريعت‬ ‫جي بڇڙائي ٿو ڪري‪ ،‬۽ شريعت جو فيصلو ڪري ٿو‪ ،‬پر جيڪڏھن تون شريعت جو فيصلو ڪرين‪ ،‬ته تون شريعت تي عمل ڪندڙ نہ‪،‬‬ ‫پر جج آھين‪.‬‬ ‫‪12‬ھڪڙو ئي شريعت ڏيندڙ آھي‪ ،‬جيڪو بچائي اگھي ٿو ۽ ناس ڪري اگھي ٿو‪ ،‬تون ڪير آھين جيڪو ٻئي تي انصاف ڪري؟‬ ‫‪13‬اوھين ھاڻي وڃو‪ ،‬جيڪي چون ٿا تہ اڄ يا اڀاڻي ااين اھڙي شھر ۾ ويندااين ۽ اتي ھڪڙو اال رھندااين ۽ خريد و فروخت ڪري‬ ‫نفعو حاصل ڪندااين‪.‬‬ ‫لِ ظاھر ٿئي‬ ‫‪14‬جڏھن تہ اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اڀاڻي اا ٿيندو ‪.‬توھان جي زندگي اا لِ آھي؟ اھو به ھڪ بخار آھي‪ ،‬جيڪو ٿوري وقت ء‬ ‫پوِ غائب ٿي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو اوھان کي اھو چوڻ گھرجي تہ ”جيڪڏھن خداوند گھرندو تہ جيئرا رھندااين ۽ ھي ڪريون يا ائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پر ھاڻي اوھين پنھنجين فخرن ۾ خوش ٿيو آھيو‪ ،‬اھڙيون اڀ خوشيون بڇڙا آھن‪.‬‬ ‫لِ اھو گناھہ آھي‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جيڪو چڱائي ڪرڻ ڄاڻي ٿو پر ائين نہ ٿو ڪري‪ ،‬تنھن ء‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لِ جيڪي اوھان تي اينديون‪.‬‬ ‫‪1‬ھاڻي وڃو‪ ،‬اي امير ماڻھو‪ ،‬روئو ۽ رڙيون ڪريو پنھنجي مصيبتن ء‬ ‫‪2‬اوھان جون دولتون خراب ٿي ويون آھن ۽ تنھنجا ڪپڙا اڙيل آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنجو اون ۽ چاندي اڙيل آھي ‪.‬۽ انھن جو زنگ توھان جي خلف شاھد ھوندو‪ ،‬۽ توھان جو گوشت کائي ويندو جيئن باھ آھي ‪.‬توھان‬ ‫آخري ڏينھن تائين گڏ خزانو گڏ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڏاو‪ ،‬انھن مزدورن جا مزدور‪ ،‬جن اوھان جي ٻني ءِ کي لڻيو آھي‪ ،‬جيڪي اوھان مان ٺڳي ءِ اان ڦري ويا آھن‪ ،‬۽ انھن جا دڙڪا ٻڌي‬ ‫رھيا آھن‪ ،‬جيڪي لڻندا رھيا آھن‪ ،‬تن جا آواز ابعوت جي پالڻھار جي ڪنن تائين پھچي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬توھان زمين تي عيش عشرت ۾ رھيا آھيو‪ ،‬۽ بيڪار ٿي رھيا آھيو ‪.‬توھان پنھنجي دلين کي پاليو آھي‪ ،‬جيئن ذبح جي ڏينھن ۾‪.‬‬ ‫‪6‬اوھين نيڪي ءِ جي مذمت ڪئي ۽ قتل ڪيو ‪.‬۽ ھو توھان جي مخالفت نه ڪندو‪.‬‬ ‫لِ ڊگھو صبر‬ ‫‪7‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬صبر ڪريو خداوند جي اچڻ تائين ‪.‬ڏس‪ ،‬ھاري زمين جي قيمتي ميوي جو انتظار ڪري ٿو‪ ،‬۽ ان ء‬ ‫ڪري ٿو‪ ،‬جيستائين ھن کي اڳئين ۽ پوئين مينھن نه پوي‪.‬‬ ‫‪8‬اوھين پڻ صبر ڪريو ‪.‬پنھنجي دلين کي مضبوط ڪريو ‪:‬ااڪاڻ ⁠تہ خداوند جو اچڻ ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اي ڀائرو‪ ،‬ھڪٻئي اان نفرت نہ ڪريو‪ ،‬متان اوھان کي ملمت ڪيو وڃي ‪:‬ڏاو‪ ،‬جج دروازي جي اڳيان بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬انھن نبين کي وٺو‪ ،‬جن خداوند جي نالي اان ڳالھايو آھي‪ ،‬مثال طور ڏکن جي اھڻ ۽ صبر جو‪.‬‬ ‫‪11‬ڏاو‪ ،‬ااين انھن کي خوش امجھون ٿا‪ ،‬جيڪي صبر ڪن ٿا ‪.‬توھان ايوب جي صبر جي باري ۾ ٻڌو آھي‪ ،‬۽ رب جي پڇاڙي کي ڏٺو‬ ‫آھي؛ ته رب ڏاڍو رحم ڪندڙ ۽ رحم ڪندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪12‬پر اڀ کان وڌيڪ‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬قسم نه کائو‪ ،‬نڪي آامان جو‪ ،‬نڪي زمين جو‪ ،‬نڪي ڪنھن ٻئي قسم جو‪ ،‬پر توھان جي ھائو‬ ‫ھائو ‪.‬۽ توھان جي نه‪ ،‬نه؛ متان توھان مذمت ۾ پئجي وڃو‪.‬‬ ‫‪13‬اا اوھان مان ڪو ڏکايل آھي؟ ھن کي دعا ڪرڻ ڏيو ‪.‬ڪا خوشي آھي؟ ھن کي زبور ڳائڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪14‬اا اوھان مان ڪو بيمار آھي؟ ھن کي چرچ جي بزرگن کي اڏڻ ڏيو؛ ۽ اھي مٿس دعا ڪن‪ ،‬رب جي نالي تي کيس تيل اان مسح‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ايمان جي دعا بيمار کي بچائيندو‪ ،‬۽ خداوند کيس جيئرو ڪندو ‪.‬۽ جيڪڏھن ھن گناھ ڪيا آھن‪ ،‬اھي کيس بخشيا ويندا‪.‬‬

‫‪205‬‬

‫جيمس‬

‫لِ دعا گھرو‪ ،‬تہ جيئن اوھين اٽيو ‪.‬نيڪ انسان جي اثرائتي دعا گھڻو‬ ‫‪16‬ھڪٻئي جي آڏو پنھنجن ڏوھن جو اقرار ڪريو ۽ ھڪ ٻئي ء‬ ‫فائدو ڏئي ٿي‪.‬‬ ‫‪17‬الياس ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو ااان وانگر آھيون‪ ،‬۽ ھن دل اان دعا ڪئي ته مينھن نه پوي‪ ،‬۽ زمين تي ٽن االن ۽ اھن مھينن‬ ‫تائين براات نه پئي‪.‬‬ ‫‪18‬ھن وري دعا گھري‪ ،‬آامان مينھن ڏنو ۽ زمين پنھنجو ميوو پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان مان ڪو اچائي ءِ کان ڀلجي ٿو ۽ ھڪڙو کيس بدلئي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬ھن کي خبر ڏيو ته جيڪو گنھگار کي پنھنجي راتي جي گمراھيِ کان ڦيرائي ٿو‪ ،‬اھو ھڪڙو روح کي موت کان بچائيندو‪ ،‬۽‬ ‫ڪيترن ئي گناھن کي لڪائيندو‪.‬‬

‫‪206‬‬

‫‪1‬پطرس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي رسول‪ ،‬پنٽس‪ ،‬گلتيا‪ ،‬ڪپاڊوڪيا‪ ،‬ايشيا ۽ بٿينيا ۾ پکڙيل ڌارين ڏانھن‪.‬‬ ‫‪1‬پطرس‪،‬‬ ‫ي‬ ‫لِ چونڊيو ‪:‬اوھان تي‬ ‫‪2‬خدا پي ءِ جي اڳواٽ ڄاڻ موجب‪ ،‬پاڪ روح جي وسيلي‪ ،‬فرمانبرداري ءِ ۽ يسوع مسيح جي رت جي ڇنڊڇاڻ ء‬ ‫فضل ۽ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي مئلن مان جيئرو ٿي‬ ‫عيسي مسيح جي خدا ۽ پي ءِ جي‪ ،‬جنھن پنھنجي گھڻي ٻاجھہ سان‬ ‫‪ 3‬ءمبارڪ ھجي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫لِ وري جنم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫اٿڻ جي وسيلي اسان کي ھڪڙي جيئري اءميد ء‬ ‫لِ آسمان ۾ رکيل آھي‪،‬‬ ‫لِ جيڪو غير فاني ۽ بي ⁠داغ آھي ۽ جيڪو ختم نہ ٿئي‪ ،‬تنھن ء‬ ‫‪4‬انھي ءِ ميراث ء‬ ‫لِ جيڪو آخري وقت ۾‬ ‫لِ تہ ڇوٽڪارو حاصل ڪرڻ ء‬ ‫‪5‬جيڪي خدا جي قدرت سان ايمان جي وسيلي محفوظ رکيا ويا آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تيار آھي‪.‬‬ ‫ظاھر ٿيڻ ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪڏھن ضروري ھجي‪ ،‬تہ اوھين گھڻن ئي آزمائشن ۾‬ ‫‪6‬جنھن ۾ اوھين تمام گھڻي خوشي ٿا ڪريو‪ ،‬جيتوڻيڪ ھاڻي ھڪڙي موسم ء‬ ‫پئجي ويا آھيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان جي ايمان جي آزمائش‪ ،‬ناس ٿيڻ واري سون کان وڌيڪ قيمتي آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ انھي ءِ کي باھہ سان آزمايو وڃي‪،‬‬ ‫‪7‬انھي ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ تي ساراھہ‪ ،‬عزت ۽ شان ۾ اچي وڃي‪.‬‬ ‫پر‬ ‫ي‬ ‫‪8‬جنھن کي نہ ڏٺو آھي‪ ،‬تنھن سان پيار ڪريو ٿا ‪.‬جنھن ۾‪ ،‬جيتوڻيڪ ھاڻي توھان ھن کي نه ٿا ڏسو‪ ،‬پر ايمان آڻيندي‪ ،‬توھان خوشيِ سان‬ ‫خوش ٿيو جيڪو بيان نه ڪري سگھجي ٿو ۽ شان سان ڀريل آھي‪:‬‬ ‫‪9‬اوھان جي ايمان جي پڄاڻي حاصل ڪرڻ‪ ،‬حتي اوھان جي روح جي نجات‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن جي ڇوٽڪاري بابت نبين چڱي ءِ طرح تحقيق ڪئي آھي‪ ،‬جن انھي ءِ فضل جي اڳڪٿي ڪئي آھي‪ ،‬جيڪا اوھان تي ٿيڻ واري‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اھو ڳولي رھيو ھو تہ مسيح جو روح‪ ،‬جيڪو انھن ۾ ھو‪ ،‬اھو ڪھڙي ءِ طرح يا ڪھڙي زماني جي نشاني آھي‪ ،‬جڏھن ھن اڳي ئي‬ ‫شاھدي ڏني ھئي تہ مسيح جي ڏکن ۽ انھي ءِ جلوي جي جيڪا پٺيان اچڻي ھئي‪.‬‬ ‫لِ انھن شين جي خدمت ڪئي‪ ،‬جيڪي ھاڻي اوھان کي ٻڌايون ويون‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر اسان ء‬ ‫‪12‬جن تي اھو ظاھر ڪيو ويو آھي تہ انھن پنھنجي ء‬ ‫آھن‪ ،‬جن اوھان کي خوشخبري ٻڌائي آسمان مان نازل ڪيل پاڪ روح سان ‪.‬جن شين کي ملئڪ ڏسڻ چاھيندا آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي ظاھر ٿيڻ‬ ‫‪13‬تنھنڪري پنھنجن دماغن جي کمر بند ڪريو‪ ،‬ھوشيار رھو ۽ انھي ءِ فضل جي اميد رکو‪ ،‬جيڪو اوھان تي‬ ‫ي‬ ‫تي ٿيڻو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬فرمانبردار ٻارن وانگر‪ ،‬پنھنجي اڻڄاڻائي ءِ ۾ اڳين خواھشن موجب پاڻ کي نہ ٺاھو‪.‬‬ ‫‪15‬پر جيئن اھو پاڪ آھي جنھن اوھان کي سڏيو آھي‪ ،‬تيئن اوھين ھر طرح جي ڳالھائڻ ۾ پاڪ رھو‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو لکيل آھي تہ ”اوھين پاڪ ٿيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مان مقدس آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سواِ ھر ماڻھو ءِ جي ڪم جي حساب سان فيصلو ڪري ٿو‪،‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏھن اوھين پي ءِ کي سڏيندا آھيو‪ ،‬جيڪو ماڻھو ءِ جي عزت کان‬ ‫ء‬ ‫ھتي رھڻ جو وقت خوف ۾ گذاريو‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو اوھين ڄاڻو ٿا تہ اوھان کي سون ۽ چاندي ءِ جھڙي فاسد شين سان ڇوٽڪارو حاصل نہ ڪيو ويو آھي‪ ،‬جيڪي اوھان جي‬ ‫ء‬ ‫ابن ڏاڏن کان مليل بيھودي گفتگو ءِ مان مليل آھن‪.‬‬ ‫‪19‬پر مسيح جي قيمتي رت سان‪ ،‬بي عيب ۽ بي داغ گھيٽي وانگر‪.‬‬ ‫لِ ظاھر ٿيو ھو‪.‬‬ ‫‪20‬جنھن کي دنيا جي ٺھڻ کان اڳي ئي مقرر ڪيو ويو ھو‪ ،‬پر انھن آخري وقتن ۾ اوھان ء‬ ‫‪21‬جيڪو ھن جي وسيلي خدا تي ايمان آڻيندو‪ ،‬جنھن کيس مئلن مان جيئرو ڪيو‪ ،‬۽ کيس جلل ڏنو ‪.‬ته جيئن توھان جو ايمان ۽ اميد خدا ۾‬ ‫ھجي‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن اوھان پنھنجي روح کي پاڪ روح جي وسيلي سچائي ءِ جي فرمانبرداري ڪرڻ ۾ پاڪ ڪيو آھي تہ جيئن ڀائرن جي‬ ‫بي ⁠عيب محبت پيدا ٿئي‪ ،‬تنھنڪري ڏسو تہ پاڪ دل سان ھڪٻئي سان پيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪23‬نئين سر پيدا ٿيڻ‪ ،‬خراب ٿيڻ واري ٻج مان نه‪ ،‬پر غير فاني ٻج مان‪ ،‬خدا جي ڪلم سان‪ ،‬جيڪو ھميشہ جيئرو ۽ رھندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو سمورو جسم گھاس جھڙو آھي ۽ ماڻھو ءِ جو سمورو شان گاھہ جي گل جھڙو آھي ‪.‬گھاس سڪي وڃي ٿي‪ ،‬۽ ان جو گل‬ ‫ء‬ ‫سڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪25‬پر خداوند جو ڪلم ھميشہ تائين قائم رھندو ‪.‬۽ اھو اھو ڪلم آھي جيڪو اوھان کي خوشخبري ءِ جي وسيلي ٻڌايو ويو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬تنھنڪري ھر طرح جي بڇڙائي ءِ‪ ،‬مڙئي فريب‪ ،‬منافقت‪ ،‬حسد ۽ ھر طرح جون بڇڙيون ڳالھيون ڇڏي‪،‬‬ ‫‪2‬نون ڄاول ٻارن وانگر‪ ،‬لفظ جي سچي کير جي تمنا ڪريو‪ ،‬ته جيئن توھان وڌندا وڃو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏھن توھان چکيو آھيو تہ خداوند مھربان آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جنھن ڏانھن اچڻ‪ ،‬جيئري پٿر وانگر‪ ،‬ماڻھن جي طرفان قبول نہ ڪيو ويو‪ ،‬پر خدا جي چونڊيل ۽ قيمتي‪،‬‬ ‫لِ تہ اھي روحاني قربانيون پيش ڪن‪،‬‬ ‫‪5‬اوھين بہ‪ ،‬سڪل پٿرن وانگر‪ ،‬ھڪڙو روحاني گھر‪ ،‬ھڪڙو پاڪ ڪاھن بڻيل آھيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي خدا کي قبول پون‪.‬‬ ‫جيڪي‬ ‫ي‬

‫‪207‬‬

‫‪1‬پطرس‬

‫‪6‬تنھنڪري اھو بہ لکت ۾ لکيل آھي تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءِ سيون ۾ ڪنڊ جو ھڪڙو پٿر رکان ٿو‪ ،‬جيڪو چونڊيل‪ ،‬قيمتي آھي‪ ،‬۽ جيڪو مٿس‬ ‫ايمان آڻيندو تنھن کي لڄي نہ ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي نافرمان آھن‪ ،‬اھو پٿر جنھن کي ٺاھيندڙن انڪار ڪيو‪،‬‬ ‫انھن‬ ‫پر‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫قيمتي‬ ‫اھو‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫مڃيندا‬ ‫لِ جيڪي‬ ‫ء‬ ‫‪7‬تنھنڪري اوھان ء‬ ‫اھو ئي ڪنڊ جو مٿو بڻيل آھي‪.‬‬ ‫لِ اھي مقرر ڪيا ويا‪.‬‬ ‫جنھن‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫جي‬ ‫ِ‬ ‫نافرماني‬ ‫ٿاڦوڙن‪،‬‬ ‫تي‬ ‫ڪلم‬ ‫جيڪي‬ ‫لِ‬ ‫انھن‬ ‫‪8‬۽ ٿڌ جو پٿر ۽ ڏوھاري پٿر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬پر اوھين ھڪڙو چونڊيل نسل آھيو‪ ،‬ھڪڙو شاھي پادري‪ ،‬ھڪڙو مقدس قوم‪ ،‬ھڪڙو خاص ماڻھو ‪.‬ته توھان ھن جي ساراھه ڪرڻ‬ ‫گھرجي جنھن توھان کي اونداھين مان ڪڍي پنھنجي شاندار روشني ڏانھن سڏيو آھي‪:‬‬ ‫‪10‬جيڪي اڳي ماڻھو نہ ھئا‪ ،‬پر ھاڻي خدا جا ماڻھو آھن‪ ،‬جن تي رحم نہ ڪيو ويو‪ ،‬پر ھاڻي رحم ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪11‬اي پيارا پيارا‪ ،‬مان تو کي گذارش ٿو ڪريان ته اجنبي ۽ حاجين وانگر‪ ،‬جسماني خواھشن کان پاسو ڪريو‪ ،‬جيڪي روح سان جنگ‬ ‫ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫لِ تہ جيئن اھي اوھان جي خلف بڇڙا ھجن‪ ،‬تيستائين اھي‬ ‫لِ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪12‬غير قومن جي وچ ۾ توھان جي ڳالھائي سچائي ءِ سان ھلڻ ء‬ ‫اوھان جي چڱن ڪمن جي ڪري‪ ،‬جن کي ھو ڏسڻ ۾ ايندا‪ ،‬خدا جي واکاڻ ڪن‪.‬‬ ‫اعلي‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫ھجي‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫بادشاھه‬ ‫‪13‬پاڻ کي خداوند جي خاطر انسان جي ھر حڪم جي تابعداري ڪريو ‪:‬ڇا اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪14‬يا گورنرن ڏانھن‪ ،‬جيئن انھن ڏانھن موڪليا ويا آھن جن کي بدڪارن جي سزا لِ‪ ،‬۽ انھن جي ساراھ ڪرڻ لِ جيڪي چڱا ڪم‬ ‫ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالِ ⁠جو خدا جي مرضي اھا ئي آھي تہ نيڪي ڪرڻ سان اوھين بي ⁠وقوف ماڻھن جي بي ⁠خبري ءِ کي بند ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ استعمال نہ ڪريو‪ ،‬پر خدا جي ٻانھن وانگر‪.‬‬ ‫‪16‬آزادي ءِ جي طور تي‪ ،‬۽ پنھنجي آزادي ءِ کي بدڪاري ءِ جي ڍڪڻ ء‬ ‫‪17‬سڀني ماڻھن جي عزت ڪريو ‪.‬برادري سان پيار ڪريو ‪.‬خدا کان ڊڄو ‪.‬بادشاھه جي عزت ڪريو‪.‬‬ ‫‪18‬نوڪر‪ ،‬پنھنجي مالڪن جا تابعدار رھو پوري خوف سان ‪.‬نه رڳو سٺي ۽ نرم‪ ،‬پر بدمعاش کي پڻ‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالِ ⁠جو اھو شڪرگذار آھي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو خدا جي واسطي بي ⁠انصافي ءِ سان ڏک سھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪھڙي شان آھي‪ ،‬جيڪڏھن‪ ،‬جڏھن اوھان کي پنھنجن ڏوھن جي ڪري ڦاسايو وڃي‪ ،‬تڏھن صبر سان وٺندؤ؟ پر جيڪڏھن‬ ‫‪20‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ ڏک سھندا آھيو‪ ،‬تڏھن صبر ڪريو ٿا‪ ،‬اھو خدا وٽ قبول آھي‪.‬‬ ‫اوھين چڱا ڪم ڪندا آھيو ۽ ان ء‬ ‫لِ ھڪڙو مثال ڇڏي ڏنو‪ ،‬تہ جيئن‬ ‫‪21‬ڇالِ ⁠جو توھان کي ھتي سڏيو ويو آھي‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مسيح بہ اسان جي خاطر ڏک سھي‪ ،‬اسان ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫اوھين سندس نقش قدم تي ھلو‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن ڪوبہ گناھہ نہ ڪيو‪ ،‬نڪي سندس وات ۾ ٺڳ لھي‪.‬‬ ‫‪23‬جنھن کي‪ ،‬جڏھن کيس گاريون ڏنيون ويون‪ ،‬تڏھن وري گاريون نہ ڏنيون ‪.‬جڏھن ھن ڏک ڪيو‪ ،‬ھن کي خطرو نه ڪيو؛ پر پاڻ کي ان‬ ‫جي حوالي ڪيو جيڪو انصاف سان فيصلو ڪري ٿو‪:‬‬ ‫لِ جيئرا‬ ‫لِ تہ اسين‪ ،‬گناھن جي ڪري مئل آھيون‪ ،‬سچائي ءِ ء‬ ‫‪24‬جنھن پنھنجو پاڻ اسان جا گناھہ پنھنجي جسم تي وڻ تي کنيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫رھون‪ ،‬جنھن جي ڇنڊن سان اوھين ڇٽل آھيون‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو اوھين گمراھ ٿيل رڍن وانگر ھئا ‪.‬پر ھاڻي توھان جي روح جي ريڍار ۽ بشپ ڏانھن موٽيا ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬اھڙي ءِ طرح اي زالون‪ ،‬پنھنجي مڙسن جي تابع رھو ‪.‬ته‪ ،‬جيڪڏھن ڪو به لفظ جي فرمانبرداري نه ڪندو‪ ،‬ته اھي به لفظ جي بغير‬ ‫زالن جي گفتگو سان فتح حاصل ڪري سگھن ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن اھي اوھان جي پاڪيزگي ءِ واري گفتگو ءِ کي ڏسن ٿا ۽ ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬جنھن جو سينگار اھو نه ھجي ته ظاھري سينگار وارن جو سينگار‪ ،‬سونا پائڻ يا لباس پائڻ جو‪.‬‬ ‫‪4‬پر اھا دل جي ڳجھي ماڻھو ءِ ۾ ھجي‪ ،‬جيڪا خراب نہ ٿئي‪ ،‬بلڪ حليم ۽ خاموش روح جو سينگار‪ ،‬جيڪا خدا جي نظر ۾ وڏي قيمتي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو اھڙي ءِ طرح پراڻي زماني ۾ پاڪ عورتون بہ‪ ،‬جن خدا تي ڀروسو ڪيو ھو‪ ،‬سي سينگارينديون ھيون ۽ پنھنجن مڙسن جي‬ ‫ء‬ ‫تابع رھنديون ھيون‪.‬‬ ‫‪6‬جيئن سارہ ابراھيم جي فرمانبرداري ڪئي‪ ،‬کيس پالڻھار سڏيو ‪:‬جنھن جون ڌيئرون توھان آھيو‪ ،‬جيستائين توھان چڱا ڪم ڪندا آھيو‪ ،‬۽‬ ‫حيران ٿيڻ کان ڊپ نه آھيو‪.‬‬ ‫‪7‬اھڙي ءِ طرح‪ ،‬اي مڙس‪ ،‬انھن سان گڏ رھو علم جي مطابق‪ ،‬زال کي عزت ڏيو‪ ،‬ھڪڙي ڪمزور برتن وانگر‪ ،‬۽ زندگي جي فضل جا‬ ‫وارث آھن ‪.‬ته جيئن توھان جي دعا ۾ رڪاوٽ نه ھجي‪.‬‬ ‫‪8‬آخرڪار‪ ،‬اوھين سڀيئي ھڪ دل ٿي ھڪٻئي تي رحم ڪريو‪ ،‬ڀائرن وانگر پيار ڪريو‪ ،‬رحم ڪريو‪ ،‬رحمدل ٿيو‪.‬‬ ‫لِ ته‬ ‫لِ سڏيا ويا آھيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪9‬برائي جي بدلي برائي‪ ،‬يا ريلنگ جي بدلي ريلنگ نه‪ ،‬پر ان جي برعڪس برڪت؛ ڄاڻو ٿا ته توھان ان ء‬ ‫توھان کي ھڪڙي نعمت جا وارث ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو جيڪو زندگي ءِ سان پيار ڪندو ۽ سٺا ڏينھن ڏسندو‪ ،‬تنھن کي گھرجي تہ پنھنجي زبان کي بڇڙائي ءِ کان‪ ،‬۽ پنھنجن چپن‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ اھي ٺڳي نہ ڳالھائين‪.‬‬ ‫کي انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬کيس بڇڙائي ءِ کان پاسو ڪرڻ گھرجي ۽ چڱائي ڪرڻ گھرجي ‪.‬ھن کي امن ڳولڻ ڏيو‪ ،‬۽ ان جي نتيجي ۾‪.‬‬ ‫لِ کليل آھن‪ ،‬پر خداوند جو منھن انھن جي خلف آھي‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو خداوند جون اکيون نيڪن تي آھن‪ ،‬۽ سندس ڪن انھن جي دعا ء‬ ‫ء‬ ‫جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اھو ڪير آھي جيڪو اوھان کي نقصان پھچائيندو‪ ،‬جيڪڏھن اوھين چڱن ڪمن جا پيروڪار آھيو؟‬

‫‪208‬‬

‫‪1‬پطرس‬

‫‪14‬پر جيڪڏھن اوھين سچائي ءِ جي خاطر ڏک سھندا‪ ،‬تہ اوھين خوش آھيو ‪:‬۽ انھن جي خوف کان نہ ڊڄو‪ ،‬نڪي پريشان ٿيو‪.‬‬ ‫لِ ھميشه تيار رھو‪ ،‬جيڪو توکان انھي ءِ اميد جو‬ ‫‪15‬پر پنھنجين دلين ۾ خداوند خدا کي پاڪ ڪريو ۽ ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي جواب ڏيڻ ء‬ ‫سبب پڇي‪ ،‬جيڪا اوھان ۾ عاجزي ۽ خوف سان آھي‪.‬‬ ‫‪16‬سٺو ضمير ھجڻ؛ ته‪ ،‬جتي اھي توھان جي باري ۾ بڇڙا ڳالھائين ٿا‪ ،‬بڇڙن وانگر‪ ،‬اھي شرمسار ٿي سگھن ٿا جيڪي توھان جي مسيح‬ ‫۾ سٺي گفتگو تي ڪوڙو الزام لڳائي رھيا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ بڇڙائي ءِ جي‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏھن خدا جي مرضي ھجي تہ اھو بھتر آھي تہ اوھين چڱائي ءِ جي ڪري ڏک سھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو اسان کي خدا ڏانھن وٺي‬ ‫لِ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو مسيح بہ ھڪڙو ئي ڀيري گناھہ سھڻو آھي‪ ،‬يعني انصاف ڪندڙ ظالمن ء‬ ‫ء‬ ‫اچي‪ ،‬جسماني طور موت جي سزا‪ ،‬پر روح جي وسيلي جيئرو ٿيو‪.‬‬ ‫‪19‬انھي ءِ جي وسيلي ھو پڻ ويو ۽ جيل ۾ ڀوتن کي تبليغ ڪيائين‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪي ڪنھن وقت نافرمان ٿيا‪ ،‬جڏھن ھڪ دفعي نوح جي ڏينھن ۾ خدا جي صبر جو انتظار ڪيو ويو‪ ،‬جڏھن ٻيڙي تيار ٿي رھي‬ ‫ھئي‪ ،‬جنھن ۾ ٿورڙا‪ ،‬يعني اٺ ماڻھو پاڻي ءِ سان بچيا ھئا‪.‬‬ ‫‪21‬جھڙي شڪل جيڪا بپتسما وٺي ٿي‪ ،‬ھاڻي اسان کي بچائي ٿي (جسم جي گندگي کي ختم ڪرڻ نه‪ ،‬پر خدا جي لِ سٺو ضمير جو‬ ‫جواب )يسوع مسيح جي جيئري ٿيڻ سان‪.‬‬ ‫‪22‬جيڪو آسمان ۾ ويو آھي ۽ خدا جي ساڄي پاسي آھي ‪.‬ملئڪن ۽ اختيارين ۽ طاقتن کي سندس تابع ڪيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫ڇالِ‬ ‫لِ جسماني طور ڏک سھي‪ ،‬تيئن پاڻ کي ساڳي ءِ طرح ھٿيار بڻايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪1‬پوِ جيئن مسيح اسان جي ء‬ ‫ء‬ ‫تنھن گناھہ ڪرڻ ڇڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو پنھنجو باقي وقت جسماني طور تي ماڻھن جي خواھشن موجب نہ‪ ،‬پر خدا جي مرضي ءِ موجب گذاري‪.‬‬ ‫‪2‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ ڪافي آھي‪ ،‬جڏھن اسين زناڪاري‪ ،‬خواھشن‪،‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو اسان جي زندگي ءِ جو گذريل وقت غير قومن جي مرضي پوري ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫شراب جي زيادتي‪ ،‬بدمعاشي‪ ،‬ضيافت ۽ گھڻا بت ⁠پرستي ءِ ۾ ھلندا ھئاسين‪.‬‬ ‫‪4‬جنھن ۾ اھي اھو عجيب سمجھن ٿا تہ اوھين انھن سان گڏ ھلئي نہ ٿا وڃو‪ ،‬جھڙا فساد‪ ،‬توھان جي باري ۾ بڇڙا ڳالھائي‪.‬‬ ‫‪5‬ڪير ان کي حساب ڏيندو جيڪو جلدي ۽ مئلن جو فيصلو ڪرڻ لِ تيار آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ جيئن جسماني طور ماڻھن موجب‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو انھن کي بہ خوشخبري ءِ جي منادي ڪئي ويئي ھئي جيڪي مئل آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬پر روح ۾ خدا موجب جيئرو رھن‪.‬‬ ‫لِ جاڳرھجو‪.‬‬ ‫‪7‬پر سڀني شين جي پڄاڻي ويجھي آھي‪ ،‬تنھنڪري ھوشيار رھو ۽ نماز ء‬ ‫‪8‬۽ سڀ کان وڌيڪ‪ ،‬توھان جي وچ ۾ زبردست خيرات آھي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو خيرات گناھن جي ڪثرت کي ڍڪيندو‪.‬‬ ‫‪9‬بغير رنجشي ءِ جي ھڪ ٻئي جي مھمان نوازي ڪريو‪.‬‬ ‫‪10‬جھڙي ءِ طرح ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي اھو تحفو مليو آھي‪ ،‬تيئن خدا جي فضل جي چڱي ءِ طرح ھڪ ٻئي جي خدمت ڪندا رھو‪.‬‬ ‫‪11‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ڳالھائي تہ کيس خدا جي ڪلم وانگر ڳالھائڻ گھرجي ‪.‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو خدمت ڪري‪ ،‬اھو انھي ءِ قابليت‬ ‫شيِ ۾ خدا جي واکاڻ ٿئي‪ ،‬جنھن جي واکاڻ ۽ بادشاھي ھميشہ‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي ھر‬ ‫موجب ڪري‪ ،‬جيڪا خدا ڏئي ٿو‪ ،‬تہ جيئن‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھميشہ تائين ٿيندي رھي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪12‬اي پيارا‪ ،‬سمجھو ته اھو عجيب آزمائش آھي جيڪو توھان کي آزمائي رھيو آھي‪ ،‬ڄڻڪ توھان سان ڪا عجيب ڳالھہ ٿي آھي‪.‬‬ ‫‪13‬پر خوش ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھين مسيح جي ڏکن ۾ شريڪ آھيو ‪.‬ته‪ ،‬جڏھن سندس شان ظاھر ٿيندو‪ ،‬تڏھن اوھين پڻ تمام گھڻي خوشي‬ ‫سان خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو جلل جو روح ۽ خدا جو روح اوھان تي‬ ‫‪14‬جيڪڏھن اوھان کي مسيح جي نالي تي بدنام ڪيو وڃي‪ ،‬تہ اوھين خوش آھيو‬ ‫ء‬ ‫رھي ٿو ‪:‬انھن جي طرف کان اھو بڇڙو آھي‪ ،‬پر توھان جي طرف کان اھو پاڪ آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پر اوھان مان ڪوبہ ماڻھو ءِ کي قاتل‪ ،‬چور‪ ،‬بدڪار‪ ،‬يا ٻين ماڻھن جي ڪمن ۾ مشغول ٿي ڏک برداشت نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬تڏھن بہ جيڪڏھن ڪو ماڻھو مسيحي ٿي ڏک سھي تہ کيس شرمسار نہ ٿئي ‪.‬پر ھن جي طرفان ھن کي خدا جي واکاڻ ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو اھو وقت اچي ويو آھي تہ عدالت خدا جي گھر کان شروع ٿيڻ گھرجي‪ ،‬۽ جيڪڏھن اھو پھريائين اسان کان شروع ٿئي‪ ،‬تہ‬ ‫ء‬ ‫پوِ انھن جي پڇاڙي ڪھڙي ٿيندي‪ ،‬جيڪي خدا جي خوشخبري ءِ کي نہ ٿا مڃين؟‬ ‫ء‬ ‫‪18‬جيڪڏھن نيڪ ماڻھو بچي سگھندو تہ بي ⁠دين ۽ گنھگار ڪٿي ظاھر ٿيندا؟‬ ‫لِ ھن جي حوالي‬ ‫‪19‬تنھنڪري جيڪي خدا جي مرضي ءِ موجب ڏک سھندا آھن‪ ،‬تن کي گھرجي تہ پنھنجي جان جي حفاظت ڪرڻ ء‬ ‫ڪن‪ ،‬جيئن ايماندار خالق ڏانھن‪.‬‬ ‫⁠جو جنھن جسماني طور ڏک سھي‬

‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬آ ءِ اوھان مان جيڪي بزرگ آھن تن کي نصيحت ٿو ڪريان‪ ،‬جيڪي پڻ بزرگ ۽ مسيح جي ڏکن جا شاھد ۽ انھي ءِ جلل ۾ شريڪ‬ ‫آھن‪ ،‬جيڪو ظاھر ٿيندو‪.‬‬ ‫‪2‬خدا جي ڌڻ کي کارايو جيڪو توھان جي وچ ۾ آھي‪ ،‬ان جي نگراني ڪريو‪ ،‬تڪليف سان نه‪ ،‬پر رضامندي سان ‪.‬گندي لوڻ لِ نه‪ ،‬پر‬ ‫ھڪ تيار ذھن جي؛‬ ‫لِ نمونو آھيان‪.‬‬ ‫ٻڪرين‬ ‫پر‬ ‫ٿي‪،‬‬ ‫مالڪ‬ ‫جو‬ ‫ورثي‬ ‫‪3‬نڪي خدا جي‬ ‫ء‬

‫‪209‬‬

‫‪1‬پطرس‬

‫‪4‬جڏھن سردار ريڍار ظاھر ٿيندو‪ ،‬تڏھن اوھان کي جلل جو تاج ملندو‪ ،‬جيڪو ڪڏھن ڪڏھن نہ ڪڏھن‪.‬‬ ‫‪5‬اھڙي ءِ طرح اوھين ننڍا‪ ،‬پاڻ کي وڏن جي حوالي ڪريو ‪.‬ھا‪ ،‬توھان سڀ ھڪ ٻئي جي تابع ٿي وڃو‪ ،‬۽ عاجزي سان ڪپڙا رھو‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا مغرور جي مخالفت ڪندو آھي‪ ،‬۽ عاجز کي فضل ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو اوھان کي وقت تي سربلند ڪري‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري پنھنجو پاڻ کي خدا جي زبردست ھٿ ھيٺ ھيٺ ڪريو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬پنھنجو سمورو خيال مٿس اڇليو ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھن کي توھان جي پرواھه آھي‪.‬‬ ‫لِ ته ڪنھن کي‬ ‫‪8‬ھوشيار رھو‪ ،‬ھوشيار رھو‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو تنھنجو دشمن شيطان‪ ،‬ٻرندڙ شينھن وانگر‪ ،‬گھمندي گھمندي آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫کائي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي ڄاڻن ٿا تہ جيڪي مصيبتون دنيا ۾ آھن سي اوھان جي ڀائرن‬ ‫‪9‬جيڪي ايمان ۾ ثابت قدم رھن‪ ،‬انھي ءِ جي مخالفت ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تي بہ پيون وڃن‪.‬‬ ‫پوِ توھان‬ ‫‪10‬پر انھي ءِ سڄي فضل جو خدا‪ ،‬جنھن اسان کي‬ ‫عيسي مسيح جي وسيلي پنھنجي ابدي جلل ڏانھن سڏيو آھي‪ ،‬تنھن کان ء‬ ‫ي‬ ‫ڪجھہ وقت ڏک سھي‪ ،‬اوھان کي ڪامل‪ ،‬مضبوط‪ ،‬مضبوط ۽ آباد ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬سندس شان ۽ بادشاھي ھميشہ ھميشہ تائين ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو وفادار ڀا ءِ آھي‪ ،‬جيئن مان سمجھان ٿو‪ ،‬مون مختصر طور لکيو آھي‪ ،‬نصيحت ۽ شاھدي‬ ‫‪12‬سلوينس جي نالي‪ ،‬جيڪو اوھان ء‬ ‫لِ ته اھو ئي خدا جو سچو فضل آھي جنھن ۾ اوھين بيٺا آھيو‪.‬‬ ‫ڏيڻ ء‬ ‫‪13‬بابل جي ڪليسيا‪ ،‬جيڪا اوھان سان گڏ چونڊيل آھي‪ ،‬اوھان کي سلم پيش ڪري ٿي ‪.‬۽ ائين ئي مارڪس منھنجو پٽ‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ۾ آھن ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪14‬ھڪ ٻئي کي خيرات جي چمي سان سلم ڪريو ‪.‬سلمتي ھجي اوھان سڀني سان جيڪي‬ ‫ي‬

‫‪210‬‬

‫پطرس جو ٻيو خط‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسٰ مسيح‬ ‫عيسٰ مسيح جو خادم ۽ رسول آھٰ‪ ،‬انھن ڏانھن‪ ،‬جن خدا ۽ اسان جٰ ڇوٽڪاري ڏيندڙ‬ ‫‪1‬شمعون پطرس جٰ طرفان‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫جٰ سچائٰ ءَ جٰ وسيلٰ اسان جھڙو قيمتٰ ايمان حاصل ڪيو آھٰ‪.‬‬ ‫عيسٰ جٰ علم جٰ وسيلٰ اوھان تٰ فضل ۽ سلمتٰ ھجٰ‪.‬‬ ‫‪2‬خدا ۽ اسان جٰ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪3‬جيئن ھن جٰ خدائٰ طاقت اسان کٰ اھٰ سڀ شيون ڏنيون آھن جيڪٰ زندگٰ ءَ ۽ دينداري ءَ سان واسطو رکن ٿيون‪ ،‬انھٰ ءَ جٰ علم جٰ‬ ‫وسيلٰ جنھن اسان کٰ جلل ۽ نيڪٰ ءَ ڏانھن سڏيو آھٰ‪.‬‬ ‫‪4‬جنھن جٰ ذريعٰ اسان کٰ تمام گھڻا ۽ قيمتٰ واعدا ڏنا ويا آھن ‪:‬انھٰ ءَ ڪري اوھين خدائٰ فطرت جا شريڪ ٿٰ‪ ،‬انھٰ ءَ فساد کان بچٰ‬ ‫وڃو‪ ،‬جيڪا دنيا ۾ خواھش جٰ ڪري آھٰ‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ان کان سواَ‪ ،‬پوري محنت ڏيو‪ ،‬پنھنجٰ ايمان جٰ نيڪٰ ۾ اضافو ڪريو ‪.‬۽ فضيلت علم کٰ؛‬ ‫لَ؛ ۽ صبر ڪرڻ خدا جٰ عبادت؛‬ ‫‪6‬۽ علم جٰ مزاج کٰ؛ ۽ صبر ڪرڻ ء‬ ‫لَ برادرانه مھربانٰ ‪.‬۽ برادرانه مھربان خيرات ڪرڻ لَ‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ديندار ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ علم ۾ نڪٰ بنجر‬ ‫‪8‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اھٰ ڳالھيون اوھان ۾ ھجن ۽ گھڻيون ٿين‪ ،‬تہ اھٰ اوھان کٰ اسان جٰ خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ٿيندين ۽ نڪٰ بيڪار ٿينديون‪.‬‬ ‫‪9‬پر جنھن وٽ انھن شين جٰ گھٽتائٰ آھٰ‪ ،‬سو انڌو آھٰ ۽ پري کان ڏسٰ نہ ٿو سگھٰ ۽ اھو وساري ويٺو آھٰ تہ ھو پنھنجن پراڻن گناھن‬ ‫کان پاڪ ٿٰ ويو آھٰ‪.‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اوھين اھٰ ڪم ڪندا تہ ڪڏھن‬ ‫لَ ڪوشش ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬پنھنجٰ سڏڻ ۽ چونڊ کٰ يقينٰ بڻائڻ ء‬ ‫بہ نہ گرندا‪.‬‬ ‫‪11‬اھڙي ءَ‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ دائمٰ بادشاھت ۾ گھڻائٰ ءَ سان خدمت ڪئٰ ويندي‪.‬‬ ‫ڏيندڙ‬ ‫ڇوٽڪاري‬ ‫۽‬ ‫خداوند‬ ‫جٰ‬ ‫اسان‬ ‫لَ‬ ‫اوھان‬ ‫طرح‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬تنھنڪري آ ءَ اوھان کٰ ھميشہ انھن ڳالھين جٰ ياد ۾ رکڻ ۾ غفلت نہ ڪندس‪ ،‬جيتوڻيڪ اوھين انھن کٰ ڄاڻو ٿا ۽ موجوده سچائٰ ءَ‬ ‫تٰ قائم رھو‪.‬‬ ‫‪13‬ھا‪ ،‬مان سمجھان ٿو ته‪ ،‬جيستائين آئون ھن خيمه ۾ آھيان‪ ،‬توھان کٰ ياد ڪرڻ سان توھان کٰ متحرڪ ڪرڻ لَ‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح مون کٰ ظاھر ڪيو‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ ڄاڻان ٿو تہ جلد ئٰ مون کٰ پنھنجٰ خيمٰ کٰ ھٽائڻو پوندو‪ ،‬جيئن اسان جٰ خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫پوَ اوھين انھن ڳالھين کٰ ھميشہ ياد ڪري سگھو‪.‬‬ ‫‪15‬ان کان‬ ‫سواَ آ ءَ ڪوشش ڪندس تہ منھنجٰ مرڻ کان ء‬ ‫ء‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ قدرت ۽ اچڻ جٰ خبر ڏنٰ ھئٰ‪ ،‬تڏھن اسان ٺڳٰ ءَ سان ٺھيل‬ ‫‪16‬ڇالَ ⁠جو جڏھن اسان اوھان کٰ پنھنجٰ خداوند‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ڪھاڻين تٰ عمل نہ ڪيو آھٰ‪ ،‬پر سندس عظمت جا اکين ڏٺا شاھد ھئاسين‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالَ ⁠جو ھن کٰ خدا پٰ ءَ وٽان عزت ۽ شان مليل آھٰ‪ ،‬جڏھن انھٰ ءَ شاندار جلوي مان ھڪڙو آواز آيو تہ ”ھٰ منھنجو پيارو‬ ‫ء‬ ‫فرزند آھٰ‪ ،‬جنھن مان آ ءَ ڏاڍو خوش آھيان‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اھو آواز جيڪو آسمان مان آيو‪ ،‬اسان اھو ٻڌو‪ ،‬جڏھن اسين ساڻس گڏ پاڪ جبل تٰ ھئاسين‪.‬‬ ‫‪19‬اسان وٽ اڳڪٿٰ جو وڌيڪ پڪو لفظ پڻ آھٰ ‪.‬جتٰ توھان چڱا ڪم ڪيو ٿا ته توھان ھڪ روشنٰ ڏانھن ڌيان ڏيو‪ ،‬جيئن اونداھٰ‬ ‫جڳھه ۾ چمڪيو‪ ،‬جيستائين توھان جٰ دلين ۾ صبح جو‪ ،‬۽ ڏينھن جو تارو توھان جٰ دلين ۾ اڀري‪.‬‬ ‫‪20‬پھريائين اھو ڄاڻو تہ پاڪ لکت جٰ ڪابہ پيشنگوئٰ ڪنھن بہ ذاتٰ تفسير جٰ نہ آھٰ‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالَ ⁠جو اڳئين زمانٰ ۾ پيشنگوئٰ ماڻھو ءَ جٰ مرضٰ ءَ سان نہ آئٰ ھئٰ‪ ،‬پر خدا جا پاڪ ماڻھو ڳالھائيندا ھئا‪ ،‬جيئن اھٰ پاڪ‬ ‫ء‬ ‫روح کان متاثر ٿيا ھئا‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬پر ماڻھن ۾ ڪوڙا نبٰ بہ ھئا‪ ،‬جھڙي ءَ طرح اوھان ۾ بہ ڪوڙا استاد ھوندا‪ ،‬جيڪٰ ذاتٰ طور تٰ ڏوھاري ڏوھہ آڻيندا‪ ،‬ايستائين جو‬ ‫خداوند جو انڪار ڪندا جنھن انھن کٰ خريد ڪيو ھو ۽ پاڻ تٰ تيزي ءَ سان تباھٰ آڻيندا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ گھڻا ئٰ انھن جٰ خراب طريقن جٰ پيروي ڪندا ‪.‬جنھن جٰ ڪري سچ جٰ واٽ بڇڙي ڳالھائٰ ويندي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ للچ جٰ ذريعٰ اھٰ ٺڳٰ ءَ جٰ ڳالھين سان توھان جو واپار ڪندا ‪:‬جن جو فيصلو ھاڻٰ ڊگھٰ عرصٰ کان نه رھندو‪ ،‬۽ انھن جٰ‬ ‫لعنت ننڊ نه ايندي‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن خدا انھن ملئڪن کٰ نہ بخشيو جن گناھہ ڪيو‪ ،‬پر انھن کٰ جھنم ڏانھن اڇلئٰ‪ ،‬انھن کٰ اونداھٰ ءَ جٰ‬ ‫ء‬ ‫لَ محفوظ رھن‪.‬‬ ‫لَ تہ ھو عدالت ء‬ ‫زنجيرن ۾ وجھٰ ڇڏيو‪ ،‬انھٰ ءَ ء‬ ‫‪5‬۽ پراڻٰ دنيا کٰ نه بچايو‪ ،‬پر اٺين شخص نوح کٰ بچايو‪ ،‬جيڪو سچائٰ جو مبلغ آھٰ‪ ،‬بيڪارن جٰ دنيا تٰ ٻوڏ آڻيندي‪.‬‬ ‫لَ ھڪڙو نمونو بڻايو جيڪٰ بعد ۾ بٰ دين‬ ‫‪6‬۽ سدوم ۽ عمورھا جٰ شھرن کٰ خاڪ ۾ تبديل ڪري انھن کٰ تباھ ڪيو‪ ،‬انھن کٰ انھن ء‬ ‫زندگٰ گذارڻ وارا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ رڳو لوط کٰ بچايو‪ ،‬بدڪارن جٰ گندي گفتگو کان پريشان ٿٰ‪:‬‬ ‫( ‪8‬ڇاڪاڻ ته اھو نيڪ ماڻھو انھن جٰ وچ ۾ رھٰ ٿو‪ ،‬ڏسڻ ۾ ۽ ٻڌڻ ۾‪ ،‬پنھنجٰ نيڪ روح کٰ روز روز انھن جٰ ناجائز ڪمن سان‬ ‫پريشان ڪندو آھٰ)‪.‬‬

‫‪211‬‬

‫پطرس جو ٻيو خط‬

‫لَ‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند ڄاڻٰ ٿو ته ڪيئن ديندار کٰ آزمائشن مان ڇوٽڪارو ڏيارڻ‪ ،‬۽ ظالمن کٰ سزا جٰ ڏينھن تائين محفوظ رکڻ ء‬ ‫‪10‬پر خاص ڪري اءھٰ آھن جيڪٰ بدنصيبٰ ءَ جٰ خواھش ۾ ھلندا آھن ۽ حڪومت کان نفرت ڪندا آھن ‪.‬اءھٰ وڏائٰ ءَ وارا آھن‪ ،‬خود‬ ‫غرض آھن‪ ،‬اءھٰ عزتن جٰ برائٰ ڳالھائڻ کان نه ٿا ڊڄن‪.‬‬ ‫‪11‬جڏھن تہ ملئڪ‪ ،‬جيڪٰ طاقت ۽ طاقت ۾ وڏا آھن‪ ،‬سٰ انھن تٰ خداوند جٰ آڏو ڪوبہ الزام نہ ٿا ھڻن‪.‬‬ ‫‪12‬پر اھٰ‪ ،‬قدرتٰ وحشٰ جانورن وانگر‪ ،‬جيڪٰ کڻڻ ۽ برباد ٿيڻ لَ ٺاھيا ويا آھن‪ ،‬اھٰ ڳالھيون آھن جيڪٰ اھٰ نٿا سمجھن ‪.‬۽ مڪمل‬ ‫طور تٰ پنھنجٰ فساد ۾ تباھه ٿٰ ويندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ بڇڙائٰ ءَ جو اجر ملندو‪ ،‬جيئن اءھٰ ڳڻن ٿا جيڪٰ ڏينھن جٰ وقت فساد ڪرڻ ۾ خوشٰ محسوس ڪن ٿا ‪.‬جڳھيون اھٰ آھن ۽ عيب‬ ‫آھن‪ ،‬پاڻ کٰ پنھنجٰ ٺڳٰ ءَ سان کيڏندا آھن جڏھن اھٰ توھان سان گڏ دعوت ڪندا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬اکيون زنا سان ڀريل آھن‪ ،‬۽ اھو گناھ کان روڪٰ نٿو سگھٰ ‪.‬غير مستحڪم روحن کٰ ڀڙڪائڻ ‪:‬ھڪ دل جنھن کٰ ھنن للچٰ عملن‬ ‫سان استعمال ڪيو آھٰ ‪.‬لعنتٰ ٻار‪:‬‬ ‫‪15‬جن صحيح رستو ڇڏي ڏنو ۽ گمراھ ٿٰ ويا آھن‪ ،‬بلعام پٽ بوسور جٰ واٽ تٰ‪ ،‬جنھن کٰ بٰ انصافٰ جٰ اجرت سان پيار ھو‪.‬‬ ‫لَ ملمت ڪئٰ وئٰ ‪:‬گونگا گدا ماڻھو ءَ جٰ آواز سان ڳالھائڻ نبٰ ءَ جٰ چريو ٿيڻ کان منع ڪئٰ‪.‬‬ ‫‪16‬پر ھن جٰ بدڪاري ءَ ء‬ ‫لَ‬ ‫‪17‬اھٰ کوھ آھن جيڪٰ پاڻٰ ءَ کان‬ ‫لَ اوندھه جٰ اوندھه ھميشه ء‬ ‫سواَ آھن‪ ،‬ڪڪر آھن جيڪٰ طوفان سان لھٰ ويندا آھن ‪.‬جنھن ء‬ ‫ء‬ ‫رکيل آھٰ‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالَ ⁠جو جڏھن اھٰ وڏيون وڏيون بٰ ⁠وقوفٰ جون ڳالھيون ٿا ڪن‪ ،‬تڏھن جسمانٰ خواھشن جٰ ڪري‪ ،‬گھڻٰ بٰ ⁠حرمتٰ ءَ جٰ‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪ ،‬جيڪٰ پاڪ آھن سٰ انھن کان بچٰ ويا‪ ،‬جيڪٰ گمراھٰ ءَ ۾ رھن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬جيستائين اھٰ انھن سان آزادي ءَ جو واعدو ڪن ٿا‪ ،‬پر اھٰ پاڻ فساد جا غلم آھن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جنھن ماڻھو ءَ تٰ غالب اچٰ ٿو‪ ،‬تنھن‬ ‫کٰ غلمٰ ءَ ۾ آندو وڃٰ ٿو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ علم جٰ وسيلٰ دنيا جٰ آلودگٰ ءَ کان بچٰ ويا آھن‪ ،‬تڏھن وري‬ ‫‪20‬ڇالَ ⁠جو جيڪڏھن اھٰ خداوند ۽ ڇوٽڪاري ڏيندڙ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫پوَ انھن جٰ پڇاڙي شروع کان وڌيڪ خراب آھٰ‪.‬‬ ‫اءن ۾ ڦاسٰ پون ٿا ۽ غالب اچن ٿا‪ ،‬تہ ء‬ ‫پوَ انھن پاڪ حڪم‬ ‫پوَ جو اھٰ اھا ڄاڻڻ کان ء‬ ‫لَ اھو بھتر ھو تہ اھٰ سچائٰ ءَ جٰ واٽ کٰ نہ ڄاڻن‪ ،‬انھٰ ءَ کان ء‬ ‫‪21‬ڇالَ ⁠جو انھن ء‬ ‫ء‬ ‫کان ڦرن‪ ،‬جيڪو کين ڏنو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪22‬پر انھن سان ائين ٿيو آھٰ جو سچٰ چوڻٰ آھٰ تہ ”ڪتو وري پنھنجٰ الٽٰ ڏانھن ڦري ٿو ‪.‬۽ اھو ٻج جيڪو ھن جٰ مٽٰ ءَ ۾ ڌوئٰ‬ ‫رھيو ھو‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬ھٰ ٻيو خط‪ ،‬پيارا‪ ،‬ھاڻٰ آ ءَ اوھان ڏانھن لکان ٿو ‪.‬جن ٻنھٰ ۾ مان توھان جٰ خالص ذھنن کٰ ياد ڪرڻ جٰ ذريعٰ متحرڪ ڪريان‬ ‫ٿو‪:‬‬ ‫لَ تہ اوھين انھن ڳالھين کٰ ياد رکو‪ ،‬جيڪٰ اڳٰ ئٰ پاڪ نبٰ ڪري چڪا ھئا‪ ،‬۽ اسان جٰ خداوند ۽ ڇوٽڪاري ڏيندڙ رسولن‬ ‫‪2‬انھٰ ءَ ء‬ ‫جٰ حڪمن کٰ ياد رکو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالَ ⁠جو پھريائين اھا ڄاڻ آھٰ تہ آخرت ۾ ٺٺوليون ڪندڙ ايندا‪ ،‬جيڪٰ پنھنجين خواھشن جٰ پٺيان ھلندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالَ ⁠جو جڏھن کان ابن ڏاڏن جٰ ننڊ سمھٰ وئٰ آھٰ‪ ،‬تڏھن سڀ شيون ائين ئٰ‬ ‫‪4‬۽ چيائين تہ ”ھن جٰ اچڻ جو واعدو ڪٿٰ آھٰ؟‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬جيئن شروعات کان وٺٰ ھيون‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالَ ⁠جو اھٰ رضامندي ءَ سان انھٰ ءَ ڳالھہ کان بٰ خبر آھن تہ خدا جٰ ڪلم سان آسمان پراڻٰ زمانٰ کان ھئا ۽ زمين پاڻٰ ءَ مان ۽‬ ‫ء‬ ‫پاڻٰ ءَ ۾ بيٺٰ آھٰ‪.‬‬ ‫‪6‬جنھن جٰ ڪري دنيا جيڪا ان وقت ھئٰ‪ ،‬پاڻٰ ءَ سان ڀري پئٰ‪ ،‬تباھٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫لَ محفوظ رکيا‬ ‫لَ باھ ء‬ ‫‪7‬پر آسمان ۽ زمين‪ ،‬جيڪٰ ھاڻٰ آھن‪ ،‬ساڳٰ ءَ ڳالھ جٰ ڪري‪ ،‬بٰ دين ماڻھن جٰ عدالت ۽ تباھٰ ءَ جٰ ڏينھن ء‬ ‫ويا آھن‪.‬‬ ‫‪8‬پر اي پيارا‪ ،‬انھٰ ءَ ھڪڙي ڳالھہ کان بٰ ⁠خبر نہ ٿيو تہ خداوند وٽ ھڪڙو ڏينھن ھزار ورھيہ ۽ ھزار ورھيہ ھڪڙو ڏينھن برابر‬ ‫آھٰ‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند پنھنجٰ واعدي بابت سست نه آھٰ‪ ،‬جيئن ڪٰ ماڻھو سستٰ کٰ شمار ڪن ٿا ‪.‬پر اسان جٰ وارڊ لَ صبر ڪري ٿو‪ ،‬نه چاھيندو‬ ‫آھٰ ته ڪو به تباھه ٿئٰ‪ ،‬پر اھو ته سڀنٰ کٰ توبه ڪرڻ گھرجٰ‪.‬‬ ‫‪10‬پر خداوند جو ڏينھن رات ۾ چور وانگر ايندو ‪.‬جنھن ۾ آسمان ھڪ وڏي شور سان گذري ويندا‪ ،‬۽ عناصر سخت گرمٰ سان ڳري‬ ‫ويندا‪ ،‬زمين پڻ ۽ جيڪٰ ڪم ان ۾ آھن ساڙيو ويندو‪.‬‬ ‫لَ تہ پاڪ گفتار ۽ دينداري ءَ سان‬ ‫‪11‬پوَ جڏھن اھٰ سڀ شيون ختم ٿٰ وينديون‪ ،‬تڏھن اوھان کٰ ڪھڙي ءَ طرح ھجڻ گھرجٰ‪ ،‬انھٰ ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫لَ‪ ،‬جنھن ۾ آسمان کٰ باھہ ٿٰ سڙيو ويندو‪ ،‬۽ عناصر سخت گرمٰ سان ڳري‬ ‫‪12‬ڳولٰ رھيا آھيو ۽ تڪڙ ۾ خدا جٰ ڏينھن جٰ اچڻ ء‬ ‫ويندا؟‬ ‫‪13‬تنھن ھوندي بہ اسين سندس واعدي موجب نئين آسمان ۽ نئين زمين جٰ تلش ۾ آھيون‪ ،‬جن ۾ سچائٰ رھٰ ٿٰ‪.‬‬ ‫‪14‬تنھنڪري اي پيارا‪ ،‬جڏھن اوھين اھڙيون شيون ڳولٰ رھيا آھيو‪ ،‬تڏھن ڪوشش ڪريو تہ اوھين ھن وٽ امن ۾‪ ،‬بٰ ⁠داغ ۽‬ ‫بٰ ⁠عيب مليو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ سمجھو ته اسان جٰ پالڻھار جٰ صبر ڇوٽڪارو آھٰ ‪.‬جھڙي ءَ طرح اسان جٰ پياري ڀا ءَ پولس پڻ انھٰ ءَ ڏاھپ موجب‪ ،‬جيڪا کيس‬ ‫ڏنٰ ويئٰ آھٰ‪ ،‬اوھان ڏانھن لکيو آھٰ‪.‬‬

‫‪212‬‬

‫پطرس جو ٻيو خط‬

‫‪16‬جيئن سندس سڀنٰ خطن ۾‪ ،‬انھن ۾ اھٰ ڳالھيون آھن ‪.‬جن ۾ ڪجھ شيون سمجھڻ ۾ مشڪل آھن‪ ،‬جيڪٰ اھٰ اڻ پڙھيل ۽ غير‬ ‫مستحڪم آھن‪ ،‬جھڙيَ طرح اھٰ ٻين صحيفن کٰ پڻ پنھنجٰ تباھٰ ڏانھن ڌڪيندا آھن‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري اي پيارا‪ ،‬جڏھن اوھين انھن ڳالھين کٰ اڳٰ ئٰ ڄاڻندا آھيو‪ ،‬تڏھن خبردار ٿجو‪ ،‬متان اوھين بہ بڇڙن جٰ گمراھٰ ءَ تٰ‬ ‫ھلجٰ‪ ،‬پنھنجٰ ثابت قدمٰ ءَ کان پري ٿٰ وڃو‪.‬‬ ‫عيسٰ مسيح جٰ ڄاڻ ۾ وڌندا وڃو ‪.‬سندس شان ۾ ھاڻٰ ۽ ھميشہ ھميشہ ھجٰ ‪.‬‬ ‫ڏيندڙ‬ ‫ڇوٽڪاري‬ ‫‪18‬پر خدا جٰ فضل ۽ پنھنجٰ پالڻھار ۽‬ ‫ي‬ ‫آمين‪.‬‬

‫‪213‬‬

‫يوحنا جو پهريون خط‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬اھو اھو آھي جيڪو شروعات کان وٺي ھو‪ ،‬جيڪو اسان ٻڌو آھي‪ ،‬جيڪو اسان پنھنجين اکين سان ڏٺو آھي‪ ،‬جنھن کي اسان ڏٺو آھي ۽‬ ‫پنھنجي ھٿن کي ھٿ ايو آھي‪ ،‬زندگي جي الم مان‪.‬‬ ‫( ‪2‬ڇاااڻ ته زندگي ظاھر ائي وئي آھي‪ ،‬۽ اسان ان کي ڏٺو آھي‪ ،‬۽ شاھدي ڏيون ٿا ۽ اوھان کي ڏيکاريون ٿا ته دائمي زندگي‪ ،‬جيڪا‬ ‫پيء سان گڏ ھئي ۽ اسان تي ظاھر ائي وئي)‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪي اسان ڏٺا ۽ ٻڌا آھن سي اوھان کي بيان اريون ٿا‪ ،‬تہ جيئن توھان جي رفاقت اسان سان رھي‪ ،‬۽ سچ پچ اسان جي رفاقت پي ءء ۽‬ ‫عيسي مسيح سان آھي‪.‬‬ ‫سندس فرزند‬ ‫ي‬ ‫لء تہ توھان جي خوشي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اھي ڳالھيون اسين اوھان ڏانھن لکون ٿا‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪5‬پوء ھي ءء اھو پيغام آھي جيڪو اسان ھن جي باري ۾ ٻڌو آھي ۽ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ خدا روشني آھي ۽ ھن ۾ اڏھن بہ اوندھہ نہ‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪڏھن اسين چئون تہ اسان جي ساڻس صحبت آھي ۽ اوندھہ ۾ ھلنداسين تہ اوڙ ٿا چئون ۽ سچ نہ ٿا چئون‪.‬‬ ‫‪7‬پر جيڪڏھن اسين روشني ءء ۾ ھلي رھون ٿا‪ ،‬جيئن ھو روشني ءء ۾ آھي‪ ،‬تہ اسان جي ھڪ ٻئي سان رفاقت آھي ۽ سندس فرزند‬ ‫عيسي‬ ‫ي‬ ‫مسيح جو رت اسان کي سڀني گناھن کان پاڪ اري ٿو‪.‬‬ ‫پوء پاڻ کي ٺڳيو ۽ سچائي اسان ۾ نہ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬جيڪڏھن اسين چئون تہ اسان ۾ اوبہ گناھہ اونھي‪ ،‬تہ ء‬ ‫لء وفادار ۽‬ ‫‪9‬جيڪڏھن اسين پنھنجن گناھن جو اقرار اريون‪ ،‬تہ ھو اسان کي اسان جا گناھہ بخشڻ ۽ ھر بڇڙائي ءء کان پاڪ ارڻ ء‬ ‫انصاف پسند آھي‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪڏھن اسين چئون تہ اسان گناھہ نہ ايو آھي‪ ،‬تڏھن کيس اوڙو سمجھون ٿا ۽ سندس الم اسان ۾ اونھي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لء تہ اوھين گناھہ نہ اريو ‪.‬۽ جيڪڏھن او ماڻھو گناھہ اري ٿو‪،‬‬ ‫‪1‬منھنجا ننڍڙا ٻار‪ ،‬آ ءء ھي ڳالھيون اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫اسان وٽ ھڪڙو وايل آھي پيء سان گڏ‪ ،‬يسوع مسيح صالح آھي‪:‬‬ ‫‪2‬ھو اسان جي گناھن جو افارو آھي ۽ نہ رڳو اسان جي‪ ،‬پر سڄي دنيا جي گناھن جو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏھن اسين سندس حڪمن تي عمل اريون‪ ،‬تہ انھي ءء سان اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين کيس ڄاڻون ٿا‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو چوي ٿو تہ ’آ ءء کيس سڃاڻان ٿو ۽ سندس حڪمن تي نہ ٿو ھلي‪ ،‬سو اوڙو آھي ۽ مٿس سچائي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪5‬پر جيڪو پنھنجي الم تي عمل اري ٿو‪ ،‬تنھن ۾ خدا جي پيار سچ پچ اامل آھي‪ ،‬انھي ءء اري اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين مٿس آھيون‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو چوي ٿو تہ ”آ ءء مٿس رھي ٿو‪ ،‬تنھن کي پاڻ کي بہ ھلڻ گھرجي‪ ،‬جھڙي ءء طرح ھلندو ھو‪.‬‬ ‫‪7‬ڀائرو‪ ،‬آ ءء اوھان ڏانھن او نئون حڪم نہ ٿو لکان‪ ،‬پر ھڪڙو پراڻو حڪم آھي‪ ،‬جيڪو اوھان کي شروع کان وٺي آيو آھيان ‪.‬پراڻو‬ ‫حڪم اھو آھي جيڪو توھان شروع کان ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اونداھي ختم ٿي چڪي آھي ۽ سچي‬ ‫‪8‬وري آ ءء اوھان ڏانھن ھڪڙو نئون حڪم لکان ٿو‪ ،‬جيڪو سچ آھي ھن ۾ ۽ اوھان ۾‪،‬‬ ‫ء‬ ‫روشني ھاڻي چمڪي ٿي‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪو چوي ٿو تہ ”آ ءء روشني ءء ۾ آھيان ۽ پنھنجي ڀا ءء کان نفرت اري ٿو‪ ،‬سو اڃا تائين اوندھہ ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪو پنھنجي ڀا ءء ڀيڻ سان پيار ٿو اري‪ ،‬سو روشني ءء ۾ رھي ٿو‪ ،‬۽ انھي ءء ۾ اابہ گمراھي ءء جو موقعو نہ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جيڪو پنھنجي ڀا ءء ڀيڻ کان نفرت اري ٿو سو اوندھہ ۾ آھي ۽ اوندھہ ۾ گھمي ٿو ۽ اھو نہ ٿو ڄاڻي ايڏانھن وڃڻو آھي‪،‬‬ ‫ڇالء ⁠جو انھي ءء اوندھہ سندس اکيون انڌيون اري ڇڏيون آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬آ ءء اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ سندس نالي جي اري اوھان جا گناھہ معاف ايا ويا آھن‪.‬‬ ‫لء لکي رھيو آھيان‪ ،‬جو اوھين انھي ءء کي سڃاڻو ٿا‪ ،‬جيڪو شروعات کان آھي ‪.‬مان توھان ڏانھن‬ ‫‪13‬اي ابا ڏاڏا‪ ،‬آ ءء اوھان ڏانھن انھي ءء ء‬ ‫لکان ٿو‪ ،‬نوجوان ماڻھو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ توھان بڇڙي کي غالب ايو آھي ‪.‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬آ ءء اوھان ڏانھن لکان ٿو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ اوھان پي ءء کي‬ ‫سڃاتو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬اي ابن ڏاڏن‪ ،‬مون اوھان ڏانھن لکيو آھي‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ اوھين کيس ڄاڻو ٿا جيڪو شروعات کان آھي ‪.‬مون اوھان ڏانھن لکيو آھي‪،‬‬ ‫نوجوان ماڻھو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ اوھين مضبوط آھيو‪ ،‬۽ خدا جو الم اوھان ۾ رھي ٿو‪ ،‬۽ توھان بڇڙي کي غالب ايو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬دنيا سان پيار نہ اريو‪ ،‬نڪي انھن شين سان جيڪي دنيا ۾ آھن ‪.‬جيڪڏھن او ماڻھو دنيا سان پيار اري ٿو‪ ،‬پيء جي محبت ان ۾‬ ‫نه آھي‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالء ⁠جو جيڪي اجھہ دنيا ۾ آھي‪ ،‬يعني جسم جي خواھش‪ ،‬اکين جي خواھش ۽ زندگي ءء جو فخر‪ ،‬سي پي ءء جي طرفان نہ آھن‪ ،‬پر‬ ‫ء‬ ‫دنيا جي طرفان آھن‪.‬‬ ‫‪17‬دنيا ۽ ان جي خواھش ختم ٿي وڃي ٿي‪ ،‬پر جيڪو خدا جي مرضي ءء تي عمل اري ٿو سو ھميشہ تائين قائم رھندو‪.‬‬ ‫‪18‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬اھو آخري وقت آھي‪ ،‬۽ جيئن توھان ٻڌو آھي ته مسيح جو دجال ايندو‪ ،‬تيئن ھاڻي به ايترائي مخالف آھن ‪.‬جنھن سان اسان‬ ‫ڄاڻون ٿا ته اھو آخري وقت آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن اھي اسان مان ھجن ھا تہ اھي ضرور اسان سان گڏ ھلندا‬ ‫ھئا‬ ‫نہ‬ ‫مان‬ ‫اسان‬ ‫اھي‬ ‫پر‬ ‫‪19‬اھي اسان مان نڪري ويا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لء تہ اھي ظاھر ٿين تہ اھي سڀ اسان مان نہ آھن‪.‬‬ ‫رھن ھا‪ ،‬پر اھي نڪري ويا‪ ،‬انھي ءء ء‬

‫‪214‬‬

‫يوحنا جو پھريون خط‬

‫‪20‬پر اوھان کي پاڪ ذات جي طرفان مليل آھي ۽ اوھين سڀ اجھہ ڄاڻو ٿا‪.‬‬ ‫‪21‬مون اوھان ڏانھن انھي ءء اري نہ لکيو آھي جو اوھين سچ نہ ٿا ڄاڻو‪ ،‬پر انھي ءء اري لکيو آھي جو اوھين اھا ڄاڻو ٿا‪ ،‬۽ اھو آھي تہ‬ ‫اوبہ اوڙ سچ مان نہ آھي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح آھي؟ اھو مسيح جو مخالف آھي‪ ،‬جيڪو پيء ۽ پٽ کي رد‬ ‫سواء انھي ءء جو جيڪو انڪار اري تہ‬ ‫‪22‬او اوڙو آھي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫اري ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪو بہ فرزند کي نہ ٿو مڃي‪ ،‬تنھن وٽ پي ءء بہ نہ آھي‪ ،‬پر جيڪو بہ فرزند کي مڃي ٿو‪ ،‬تنھن وٽ پي ءء بہ آھي‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنڪري اھو اوھان ۾ رھڻ گھرجي‪ ،‬جيڪو توھان شروع کان ٻڌو آھي ‪.‬جيڪڏھن اھو جيڪو توھان شروع کان ٻڌو آھي سو توھان‬ ‫۾ رھندو‪ ،‬توھان پڻ فرزند ۽ پيء ۾ جاري رھندا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اھو اھو واعدو آھي جنھن جو واعدو ھن اسان سان ايو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ دائمي زندگي‪.‬‬ ‫‪26‬اھي ڳالھيون مون اوھان ڏانھن انھن بابت لکيون آھن جيڪي اوھان کي ڀڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪27‬پر جيڪو مسح اوھان کي مليو آھي سو اوھان ۾ رھي ٿو‪ ،‬۽ اوھان کي اھو ضروري نه آھي ته او ماڻھو اوھان کي سيکاري‪ ،‬پر‬ ‫جيئن اھو ساڳيو مسح اوھان کي سڀني شين جي تعليم ڏئي ٿو‪ ،‬۽ سچ آھي‪ ،‬۽ اوڙ اونھي‪ ،‬۽ جيئن اھو سيکاريو آھي ‪.‬توھان‪ ،‬توھان ھن‬ ‫۾ رھندا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ ھاڻي اي ننڍڙا ٻار‪ ،‬ھن ۾ رھو ‪.‬ته‪ ،‬جڏھن ھو ظاھر ٿيندو‪ ،‬اسان کي يقين آھي‪ ،‬۽ ھن جي اچڻ تي ھن جي اڳيان شرمنده نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪29‬جيڪڏھن اوھين ڄاڻو ٿا تہ ھو سچار آھي‪ ،‬تہ اوھين ڄاڻو ٿا تہ جيڪو بہ سچائي ٿو اري‪ ،‬سو انھي ءء مان پيدا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫ڇالء‬ ‫لء اسين خدا جا فرزند سڏايون ٿا‪ ،‬تنھنڪري دنيا اسان کي نہ سڃاڻي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪1‬ڏسو‪ ،‬پي ءء اسان کي اھڙو پيار ڏنو آھي‪ ،‬جنھن ء‬ ‫کيس نہ ڄاتو‪.‬‬ ‫‪2‬پيارا‪ ،‬ھاڻي اسين خدا جا فرزند آھيون‪ ،‬۽ اڃا اھو ظاھر نه ٿيو آھي ته اسين ڇا ھونداسين‪ ،‬پر اسين ڄاڻون ٿا ته‪ ،‬جڏھن ھو ظاھر ٿيندو‪،‬‬ ‫اسان ان وانگر ھونداسين ‪.‬ڇاااڻ ته اسان کيس ڏسنداسين جيئن ھو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ھر انھن ماڻھو ءء کي جنھن ۾ اھا اميد آھي سو پاڻ کي پاڪ ٿو اري‪ ،‬جيئن ھو پاڪ آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو گناھہ شريعت جي ڀڃڪڙي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو بہ گناھہ اري ٿو سو شريعت جي ڀڃڪڙي ٿو اري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لء ظاھر ٿيو ھو ‪.‬۽ ھن ۾ او به گناھه ناھي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اوھين ڄاڻو ٿا تہ ھو اسان جا گناھہ کڻڻ ء‬ ‫‪6‬جيڪو بہ ھن ۾ رھي ٿو سو گناھہ نہ ٿو اري‪ ،‬جيڪو گناھہ اري ٿو‪ ،‬تنھن نہ کيس ڏٺو آھي‪ ،‬نڪي کيس سڃاتو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬اوبہ ماڻھو اوھان کي ٺڳي نہ‪ ،‬جيڪو سچائي ءء جو ام اري ٿو‪ ،‬سو سچار آھي‪ ،‬جھڙي ءء طرح ھو سچار آھي‪.‬‬ ‫لء خدا جو فرزند ظاھر‬ ‫‪8‬جيڪو گناھہ اري ٿو سو شيطان مان آھي ‪.‬ڇاااڻ ته شيطان شروع کان گناھه اندو آھي ‪.‬انھي ءء مقصد ء‬ ‫لء تہ ھو شيطان جي امن کي ناس اري‪.‬‬ ‫ٿيو‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫‪.‬ڇالء ⁠جو ھن جو ٻج ھن ۾ رھي ٿو‪ ،‬۽ ھو گناھہ اري نہ ٿو سگھي‪،‬‬ ‫‪9‬جيڪوبہ خدا مان پيدا ٿيو آھي سو گناھہ نہ ٿو اري‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو ھو خدا مان پيدا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ھن ۾ خدا جا ٻار ظاھر آھن‪ ،‬۽ شيطان جا ٻار ‪:‬جيڪو سچائي نٿو اري‪ ،‬سو خدا جو نہ آھي‪ ،‬نڪي اھو جيڪو پنھنجي ڀا ءء سان پيار‬ ‫نہ اري‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالء ⁠جو اھو پيغام آھي جيڪو توھان شروع کان ٻڌو آھي‪ ،‬تہ اسان کي ھڪ ٻئي سان پيار ارڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن جا ام بڇڙا ھئا‪،‬‬ ‫‪12‬قائن وانگر نه‪ ،‬جيڪو انھي ءء بداار مان ھو ۽ پنھنجي ڀا ءء کي ماري وڌو ‪.‬۽ ھن کي ڇو قتل ايو؟‬ ‫ء‬ ‫۽ سندس ڀا ءء جا نيڪ ام‪.‬‬ ‫‪13‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬عجب نہ کائو‪ ،‬جيڪڏھن دنيا اوھان کان نفرت اري‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اسان کي ڀائرن سان پيار آھي ‪.‬جيڪو پنھنجي ڀا ءء سان پيار‬ ‫‪14‬اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين موت مان نڪري زندگي ءء ۾ آيا آھيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نٿو اري‪ ،‬سو موت ۾ رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪوبہ پنھنجي ڀا ءء کان نفرت اري ٿو سو قاتل آھي ۽ اوھين ڄاڻو ٿا تہ انھن بہ قاتل وٽ دائمي زندگي نہ رھندي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن اسان جي خاطر پنھنجي جان ڏني ۽ اسان کي گھرجي تہ پنھنجي جان‬ ‫‪16‬انھي ءء سان اسين خدا جي محبت کي سمجھون ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لء قربان اريون‪.‬‬ ‫ڀائرن ء‬ ‫‪17‬پر جنھن وٽ دنيا جي چڱي ءء طرح آھي‪ ،‬۽ پنھنجي ڀا ءء کي ضرورتمند ڏسي ٿو ۽ سندس رحم جي آنڊن کي بند اري ٿو‪ ،‬تنھن ۾ خدا‬ ‫جي محبت ايئن رھندي؟‬ ‫‪18‬منھنجا ننڍڙا ٻار‪ ،‬اچو ته پيار نہ لفظن ۾ رکون‪ ،‬نڪي زبان ۾ ‪.‬پر عمل ۾ ۽ سچ ۾‪.‬‬ ‫‪19‬۽ انھي ءء سان اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين سچائي ءء جا آھيون‪ ،‬۽ اسان جي دلين کي ھن جي اڳيان يقين ڏينداسين‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالء ⁠جو جيڪڏھن اسان جي دل اسان کي ڏوھاري‪ ،‬تہ خدا اسان جي دل کان وڏو آھي ۽ سڀ اجھہ ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬اي پيارا‪ ،‬جيڪڏھن اسان جي دل اسان جي مذمت نہ اري‪ ،‬تہ پوء اسان کي خدا تي ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اسين سندس حڪمن تي عمل اريون ٿا ۽ اھي ام اريون‬ ‫‪22‬۽ اسين جيڪي اجھ گھرون ٿا سو اسان کي کانئس ملي ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ٿا جيڪي سندس نظر ۾ وڻندڙ آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نالي تي ايمان رکون ۽ ھڪ ٻئي سان پيار اريون‪ ،‬جيئن ھن اسان‬ ‫فرزند‬ ‫سندس‬ ‫اسين‬ ‫‪23‬۽ اھو ھن جو حڪم آھي تہ‬ ‫ي‬ ‫کي حڪم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جيڪو سندس حڪمن تي عمل اري ٿو‪ ،‬سو مٿس رھي ٿو ۽ ھو مٿس رھي ٿو ‪.‬۽ انھي ءء سان اسين ڄاڻون ٿا تہ ھو اسان ۾ رھي ٿو‪،‬‬ ‫انھي ءء روح جي وسيلي جيڪو ھن اسان کي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫⁠جو ھن‬

‫‪215‬‬

‫يوحنا جو پھريون خط‬

‫باب ‪4‬‬ ‫⁠جو دنيا ۾ ايترائي اوڙا نبي ٿي گذريا‬

‫ڇالء‬ ‫‪1‬اي پيارا‪ ،‬ھر ھڪ روح تي ايمان نہ آڻيو‪ ،‬پر روحن کي آزمايو تہ اھي خدا جا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جسم ۾ آيو آھي سو خدا جو آھي‪.‬‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫اري‬ ‫اقرار‬ ‫جيڪو‬ ‫روح‬ ‫‪:‬ھر‬ ‫سڃاڻو‬ ‫کي‬ ‫روح‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫اوھين‬ ‫سان‬ ‫ء‬ ‫‪2‬انھي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جسم ۾ آيو آھي‪ ،‬سو خدا جو نہ آھي‪ ،‬۽ اھو اھو آھي جيڪو مسيح جي مخالف‬ ‫‪3‬۽ ھر اھو روح جيڪو اقرار نہ ٿو اري تہ‬ ‫ي‬ ‫جو روح آھي‪ ،‬جنھن بابت اوھان ٻڌو آھي تہ اھو اچڻو آھي ‪.‬۽ اڃا به اڳ ۾ ئي دنيا ۾ آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اھو وڏو آھي جيڪو اوھان ۾ آھي‪ ،‬انھي ءء کان وڌيڪ جيڪو دنيا ۾‬ ‫‪4‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬اوھين خدا جا آھيو ۽ مٿن غالب آيا آھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اھي دنيا جا آھن‪ ،‬تنھنڪري اھي دنيا جون ڳالھيون ان ٿا‪ ،‬۽ دنيا انھن جي ٻڌي ٿي‪.‬‬ ‫‪6‬اسين خدا جا آھيون‪ ،‬جيڪو خدا کي ڄاڻي ٿو سو اسان جي ٻڌي ٿو ‪.‬جيڪو خدا جو نه آھي‪ ،‬سو اسان کي نه ٿو ٻڌي ‪.‬ان سان اسان ڄاڻون‬ ‫ٿا سچ جو روح‪ ،‬۽ غلطي جو روح‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو پيار خدا جو آھي ‪.‬۽ جيڪو پيار اري ٿو سو خدا مان پيدا ٿيو آھي ۽ خدا کي‬ ‫‪7‬پيارا‪ ،‬اچو ته ھڪ ٻئي سان پيار اريون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬جيڪو پيار نہ ٿو اري سو خدا کي نہ ٿو ڄاڻي ‪.‬ڇاااڻ ته خدا محبت آھي‪.‬‬ ‫لء تہ اسين ھن جي وسيلي زندگي‬ ‫لء ظاھر ٿيو‪،‬‬ ‫ڇالء ⁠جو خدا پنھنجو اايلي فرزند دنيا ۾ مواليو‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ان ۾ خدا جو پيار اسان ء‬ ‫گذاريون‪.‬‬ ‫‪10‬ھي ءء محبت آھي‪ ،‬نہ تہ اسان خدا سان پيار ايو‪ ،‬پر اھو آھي تہ ھن اسان سان پيار ايو ۽ پنھنجي فرزند کي مواليو تہ جيئن اسان‬ ‫جي گناھن جو افارو ٿئي‪.‬‬ ‫‪11‬اي پيارا‪ ،‬جيڪڏھن خدا اسان سان ايترو پيار ايو آھي‪ ،‬تہ اسان کي بہ ھڪ ٻئي سان پيار ارڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪12‬انھن بہ ماڻھو ءء خدا کي اڏھن بہ نہ ڏٺو آھي ‪.‬جيڪڏھن اسان ھڪ ٻئي سان پيار اريون ٿا‪ ،‬خدا اسان ۾ رھندو آھي‪ ،‬۽ سندس پيار‬ ‫اسان ۾ اامل آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن اسان کي پنھنجو روح ڏنو آھي‪.‬‬ ‫۾‪،‬‬ ‫اسان‬ ‫ھو‬ ‫۽‬ ‫ٿا‬ ‫رھون‬ ‫۾‬ ‫ھن‬ ‫اسين‬ ‫تہ‬ ‫ٿا‬ ‫ڄاڻون‬ ‫اسين‬ ‫‪13‬انھي ءء سان‬ ‫ء‬ ‫‪14‬۽ اسان ڏٺو آھي ۽ شاھدي ڏيون ٿا ته پيء پنھنجي فرزند کي دنيا جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ اري مواليو آھي‪.‬‬ ‫عيسي خدا جو فرزند آھي‪ ،‬تنھن ۾ خدا رھي ٿو ۽ ھو خدا ۾‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪوبہ اقرار اندو تہ‬ ‫ي‬ ‫‪16‬۽ اسان ڄاڻايو آھي ۽ ايمان آندو آھي اھو پيار جيڪو خدا اسان سان آھي ‪.‬خدا محبت آھي؛ ۽ جيڪو پيار ۾ رھندو آھي سو خدا ۾ رھندو‬ ‫آھي ۽ خدا ھن ۾ رھندو آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو جيئن ھو آھي‪ ،‬تيئن‬ ‫لء تہ عدالت جي ڏينھن اسان کي دليري ءء سان ملي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ھي ءء طرح اسان جو پيار پورو ٿيو آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫اسين ھن دنيا ۾ آھيون‪.‬‬ ‫‪18‬پيار ۾ او به خوف نه آھي ‪.‬پر مڪمل پيار خوف کي ختم اري ٿو‪ ،‬ڇاااڻ ته خوف عذاب آھي ‪.‬جيڪو ڊڄي ٿو اھو پيار ۾ مڪمل‬ ‫نه ايو ويو آھي‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھن پھريائين اسان سان پيار ايو‪.‬‬ ‫‪19‬اسين ساڻس پيار اريون ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالء ⁠جو‬ ‫‪20‬جيڪڏھن او ماڻھو چوي تہ ’آ ءء خدا سان پيار ٿو اريان ۽ پنھنجي ڀا ءء ڀيڻ کان نفرت اري ٿو‪ ،‬تہ اھو اوڙو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو پنھنجي انھي ءء ڀا ءء سان پيار نہ ٿو اري‪ ،‬جنھن کي ھن ڏٺو آھي‪ ،‬تہ اھو ايئن ٿو خدا سان پيار اري سگھي ٿو جنھن کي ھن ڏٺو‬ ‫ئي نہ آھي؟‬ ‫‪21‬۽ اسان کي ھن کان اھو حڪم مليو آھي تہ جيڪو خدا سان پيار اري ٿو سو پنھنجي ڀا ءء ڀيڻ سان بہ پيار ٿو اري‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫عيسي ئي مسيح آھي‪ ،‬سو خدا مان پيدا ٿيو آھي ۽ جيڪو بہ انھي ءء سان پيار اري ٿو جنھن کي ڄائي ٿو سو بہ‬ ‫‪1‬جيڪوبہ ايمان آڻي ٿو تہ‬ ‫ي‬ ‫انھي ءء سان پيار اري ٿو جيڪو ھن مان پيدا ٿيو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬انھي ءء مان اسان کي خبر پوي ٿي تہ اسين خدا جي ٻارن سان پيار ٿا اريون‪ ،‬جڏھن اسين خدا سان پيار اريون ٿا ۽ سندس حڪمن تي‬ ‫عمل اريون ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالء ⁠جو خدا جي محبت اھو آھي تہ اسين سندس حڪمن تي عمل اريون ۽ سندس حڪم ڏکوئيندڙ نہ آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ڇالء ⁠جو جيڪو بہ خدا مان پيدا ٿئي ٿو سو دنيا کي فتح اري ٿو‪ ،‬۽ اھا ئي فتح آھي جيڪا دنيا کي فتح اري ٿي‪ ،‬يعني اسان جو‬ ‫ء‬ ‫ايمان‪.‬‬ ‫عيسي خدا جو فرزند آھي؟‬ ‫تہ‬ ‫ٿو‬ ‫آڻي‬ ‫ايمان‬ ‫جيڪو‬ ‫آھي‬ ‫اير‬ ‫اھو‬ ‫پر‬ ‫اري‪،‬‬ ‫فتح‬ ‫کي‬ ‫دنيا‬ ‫جيڪو‬ ‫آھي‬ ‫اير‬ ‫‪5‬اھو‬ ‫ي‬ ‫عيسي مسيح ‪.‬نه رڳو پاڻي سان‪ ،‬پر پاڻي ۽ رت سان ‪.‬۽ اھو روح آھي جيڪو شاھدي‬ ‫‪6‬ھي اھو آھي جيڪو پاڻي ءء ۽ رت سان آيو‪ ،‬يعني‬ ‫ي‬ ‫ڏئي ٿو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ روح سچ آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالء ⁠جو اھي ٽي آھن جيڪي آسمان ۾ لکن ٿا‪ ،‬پي ءء‪ ،‬الم ۽ پاڪ روح‪ ،‬۽ اھي ٽيئي ھڪڙو آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ اھي ٽي آھن جيڪي زمين تي شاھدي ڏين ٿا‪ ،‬روح‪ ،‬پاڻي ۽ رت‪ ،‬۽ اھي ٽي ھڪڙي ۾ متفق آھن‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو اھو خدا جي شاھدي آھي جيڪا ھن‬ ‫‪9‬جيڪڏھن اسان ماڻھن جي شاھدي قبول اريون تہ خدا جي شاھدي وڌيڪ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي فرزند جي شاھدي ڏني آھي‪.‬‬

‫‪216‬‬

‫يوحنا جو پھريون خط‬

‫‪10‬جيڪو خدا جي فرزند تي ايمان آڻي ٿو‪ ،‬تنھن وٽ شاھدي آھي‪ ،‬جنھن خدا کي نہ مڃيو آھي‪ ،‬تنھن کيس اوڙو بڻائي ڇڏيو آھي ‪.‬‬ ‫ڇالء ⁠جو ھو انھي ءء راارڊ تي يقين نہ ٿو رکي جيڪو خدا پنھنجي فرزند جي حوالي ايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لء ءفي لاأ ء لبدءي لال ءحيءا ءُ ءو ءھذءا ھ ءءو لال ءحيءاُ ء ءب ل‬ ‫‪11‬و ءل ت ءءرَءاتءهء ءِلءى ل‬ ‫اَء‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬جنھن وٽ فرزند آھي‪ ،‬تنھن وٽ زندگي آھي ‪.‬۽ جنھن وٽ خدا جو فرزند نہ آھي تنھن وٽ زندگي نہ آھي‪.‬‬ ‫لء تہ اوھين ڄاڻو تہ اوھان کي‬ ‫‪13‬اھي ڳالھيون مون اوھان ڏانھن لکيون آھن جيڪي خدا جي فرزند جي نالي تي ايمان آڻين ٿا ‪.‬انھي ءء ء‬ ‫لء تہ اوھين خدا جي فرزند جي نالي تي ايمان آڻيو‪.‬‬ ‫دائمي زندگي آھي‪ ،‬۽ انھي ءء ء‬ ‫شيء گھرون ٿا‪ ،‬ته ھو اسان جي ٻڌي‬ ‫‪14‬۽ اھو اھو آھي جيڪو اسان کي مٿس اعتماد آھي‪ ،‬جيڪڏھن اسين سندس مرضي ءء موجب اا‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬جيڪڏھن اسان کي خبر آھي تہ ھو اسان جي ٻڌي ٿو‪ ،‬سو جيڪي گھرون ٿا سو اسان کي معلوم آھي تہ اسان وٽ اھي دعائون آھن‬ ‫جيڪي اسان کانئس گھريون ھيون‪.‬‬ ‫لء جيئرو اري‪،‬‬ ‫‪16‬جيڪڏھن او ماڻھو پنھنجي ڀا ءء کي اھڙو ڏوھہ اندي ڏسندو‪ ،‬جنھن جو موت موت نہ آھي‪ ،‬تہ ھو کيس انھن ء‬ ‫لء دعا اندو‪.‬‬ ‫جيڪي گناھہ موت نہ آھن ‪.‬موت تائين ھڪ گناھه آھي ‪:‬مان نه ٿو چوان ته ھو ان ء‬ ‫‪17‬سڀ بي انصافي گناھ آھي‪ ،‬۽ ھڪڙو گناھ آھي جنھن ۾ موت نہ آھي‪.‬‬ ‫‪18‬اسان ڄاڻون ٿا تہ جيڪوبہ خدا مان پيدا ٿيو آھي سو گناھہ نہ ٿو اري ‪.‬پر جيڪو خدا مان پيدا ٿئي ٿو‪ ،‬سو پاڻ کي سنڀالي ٿو‪ ،‬۽ اھو‬ ‫بڇڙو کيس ھٿ نه پھچندو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اسين ڄاڻون ٿا تہ اسين خدا جا آھيون ۽ سڄي دنيا بڇڙائي ءء ۾ ڦاٿل آھي‪.‬‬ ‫لء تہ اسين انھي ءء کي سڃاڻون جيڪو سچو آھي‪ ،‬۽‬ ‫‪20‬۽ اسين ڄاڻون ٿا تہ خدا جو فرزند آيو آھي ۽ اسان کي سمجھ ڏني آھي‪ ،‬انھي ءء ء‬ ‫عيسي مسيح ۾ ‪.‬اھو سچو خدا آھي‪ ،‬۽ دائمي زندگي آھي‪.‬‬ ‫اسين انھي ءء ۾ آھيون جيڪو سچو آھي‪ ،‬يعني سندس فرزند‬ ‫ي‬ ‫‪21‬ننڍڙا ٻار‪ ،‬پاڻ کي بتن کان پري رکو ‪.‬آمين‪.‬‬

‫‪217‬‬

‫ٻيو جان‬ ‫باب‪1‬‬ ‫لَ ‪،‬جن کي آ ءَ سچائي ءَ سان پيار ڪريان ٿو ‪.‬۽ نه رڳو مان ‪،‬پر انھن سڀني کي پڻ جن سچ‬ ‫‪1‬بزرگ ‪،‬چونڊيل عورت ۽ سندس ٻارن ء‬ ‫کي سڃاتو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬سچائي ءَ جي خاطر ‪،‬جيڪو اسان ۾ رھي ٿو ۽ ھميشہ تائين اسان سان گڏ رھندو‪.‬‬ ‫عيسي مسيح ‪،‬پي ءَ جي فرزند جي طرفان ‪،‬سچائي ۽ پيار سان‪.‬‬ ‫‪3‬اوھان تي فضل ‪،‬رحم ۽ سلمتي ھجي ‪،‬خدا پي ءَ ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪4‬مون کي ڏاڍي خوشي ٿي جو مون اوھان جي ٻارن کي سچائي ءَ تي ھلندي ڏٺو ‪،‬جيئن اسان کي پي ءَ جو حڪم مليو آھي‪.‬‬ ‫لَ ڪو نئون حڪم لکيو آھي ‪،‬پر اھو آھي جيڪو اسان کي شروع‬ ‫‪5‬۽ ھاڻي آ ءَ تو کي عرض ٿو ڪريان ‪،‬اي عورت ‪،‬ڄڻ مون تو ء‬ ‫کان وٺي آيو آھي ‪،‬تہ اسين ھڪ ٻئي سان پيار ڪريون‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اھو پيار آھي ‪،‬جيڪو اسين سندس حڪمن تي ھلندا آھيون ‪.‬اھو حڪم آھي ‪،‬جيئن توھان شروع کان ٻڌو آھي ‪،‬توھان کي ان تي‬ ‫ھلڻ گھرجي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جسماني صورت ۾ آيو آھي ‪.‬‬ ‫‪7‬االَ ⁠جو دنيا ۾ ڪيترائي ٺڳي ڪندڙ ماڻھو داخل ٿيا آھن ‪،‬جيڪي اقرار نہ ٿا ڪن تہ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ھي ھڪ فريب ۽ دجال آھي‪.‬‬ ‫لَ ته اسان کي پورو پورو اجر ملي‪.‬‬ ‫‪8‬پنھنجو پاڻ ڏانھن نھارو ‪،‬متان اھي شيون وڃايون جيڪي اسان ڪيون آھن ‪،‬پر انھي ءَ ء‬ ‫‪9‬جيڪو بہ حد کان لنگھي ٿو ۽ مسيح جي تعليم ۾ نہ ٿو رھي ‪،‬تنھن وٽ خدا نہ آھي ‪.‬اھو جيڪو مسيح جي نظريي ۾ رھي ٿو ‪،‬تنھن‬ ‫وٽ پي ءَ ۽ پٽ ٻئي آھن‪.‬‬ ‫‪10‬جيڪڏھن ڪو اوھان وٽ اچي ۽ اھو عقيدو نہ آڻي ‪،‬تڏھن کيس پنھنجي گھر ۾ نہ آڻيو ‪،‬نڪي کيس خدا جي ھدايت سان چئو‪.‬‬ ‫‪11‬االَ ⁠جو جيڪو کيس خدا جي رفتار جو حڪم ڏئي ٿو سو سندس بڇڙن ڪمن ۾ شريڪ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ گھڻيون ئي ڳالھيون آھن ‪،‬تنھنڪري آ ءَ ڪاغذ ۽ مس سان نہ لکندس ‪،‬پر مون کي ڀروسو آھي تہ آ ءَ‬ ‫‪12‬مون کي اوھان ڏانھن لکڻ ء‬ ‫اوھان وٽ ايندس ۽ منھنجا ڳالھايان ‪،‬تہ جيئن اسان جي خوشي پوري ٿئي‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنجي چونڊيل ڀيڻ جا ٻار توکي سلم ٿا ڪن ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫ٽيون جان‬ ‫باب‪1‬‬ ‫‪1‬انھي ءَ بزرگ ڏانھن پياري گيئس ڏانھن ‪،‬جنھن کي آ ءَ سچائي ءَ سان پيار ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬پيارا ‪،‬مون کي سڀ کان وڌيڪ خواھش آھي ته توھان خوشحال ۽ صحت ۾ رھي ‪،‬جيئن توھان جو روح خوشحال ٿئي‪.‬‬ ‫‪3‬االَ ⁠جو مون کي ڏاڍي خوشي ٿي ‪،‬جڏھن ڀائر آيا ۽ انھي ءَ سچائي ءَ جي شاھدي ڏني جيڪا تو ۾ آھي ‪،‬جھڙي ءَ طرح تون سچ تي‬ ‫ء‬ ‫ھلندين‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي انھي ءَ کان وڌيڪ ٻي ڪا خوشي ڪونھي جو اھو ٻڌان تہ منھنجا ٻار سچ تي ھلندا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬اي پيارا ‪،‬تون ايمانداري سان ڪرين ٿو جيڪو تون ڀائرن ۽ اجنبي سان ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬جن چرچ جي اڳيان توھان جي خيرات جي شاھدي ڏني آھي ‪:‬جن کي جيڪڏھن توھان انھن جي سفر تي ھڪڙي ديندار طريقي‬ ‫سان اڳتي آڻيندؤ ‪،‬توھان سٺو ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬االَ ⁠جو اھي سندس نالي جي خاطر غير قومن کان ڪجھہ بہ نہ ڪڍيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ تہ اسين سچائي ءَ جا ساٿي ٿيون‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري اسان کي گھرجي تہ انھن کي قبول ڪريون ‪،‬انھي ءَ ء‬ ‫‪9‬مون ڪليسيا ڏانھن لکيو ‪،‬پر ڊيوتريفس ‪،‬جيڪو انھن ۾ غالب ٿيڻ پسند ڪري ٿو ‪،‬اسان کي قبول نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ‪،‬جيڪڏھن آ ءَ اچان ‪،‬مون کي ھن جا ڪم ياد اچن ‪،‬جيڪي ھو ڪري ٿو ‪،‬اسان جي خلف خراب لفظن سان ٺڳي ٿو ‪،‬‬ ‫۽ ان تي راضي نہ آھي ‪،‬نڪي پاڻ ڀائرن کي قبول ڪري ٿو ‪،‬۽ انھن کي منع ڪري ٿو ‪،‬جيڪي گھرن ٿا ‪،‬۽ انھن کي ڪليسيا مان‬ ‫ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫شيَ جي تابعداري نه ڪريو ‪،‬پر جيڪا چڱائي آھي ‪.‬اھو جيڪو چڱائي ڪري ٿو اھو خدا جو آھي ‪،‬پر جيڪو‬ ‫‪11‬اي پيارا ‪،‬بڇڙي‬ ‫ء‬ ‫بڇڙو ڪم ڪري ٿو تنھن خدا کي نه ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬دميتريس سڀني ماڻھن جي سٺي رپورٽ آھي ‪،‬۽ خود سچائي ‪:‬ھائو ‪،‬۽ اسان کي پڻ رڪارڊ آھي ‪.‬۽ توھان کي خبر آھي ته اسان‬ ‫جو رڪارڊ سچو آھي‪.‬‬ ‫لَ ڪيتريون ئي شيون ھيون ‪،‬پر آ ءَ مس ۽ قلم سان تو کي نه لکندس‪.‬‬ ‫‪13‬مون کي لکڻ ء‬ ‫‪14‬پر مون کي يقين آھي ته آ ءَ جلد ئي توسان ملندس ‪،‬۽ اسان پاڻ ۾ ڳالھائينداسين ‪.‬توکي سلم ھجي ‪.‬اسان جا دوست توھان کي سلم‬ ‫پيش ڪن ٿا ‪.‬نالي سان دوستن کي سلم‪.‬‬

‫‪218‬‬

‫جوڙو‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جو خادم ۽ يعقوب جو ڀا ُء آھي‪ ،‬انھن ڏانھن‪ ،‬جن کي خدا پي ُء پاڪ ڪيو ۽ محفوظ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪ 1‬يھوداہ‪ ،‬جيڪو‬ ‫ٰ‬ ‫يسوع مسيح ۾‪ ،‬۽ سڏيو ويندو آھي‪:‬‬ ‫‪ 2‬اوھان تي فضل ۽ سالمتي ۽ محبت وڌندي وڃي‪.‬‬ ‫‪ 3‬اي پيارا‪ ،‬جڏھن مون توھان ڏانھن عام ڇوٽڪاري جي باري ۾ لکڻ جي پوري ڪوشش ڪئي‪ ،‬تڏھن مون الءِ اھو ضروري ھو‪.‬‬ ‫اوھان ڏانھن لکي رھيو آھيان ۽ اوھان کي نصيحت ڪريان ٿو ته ايمان الءِ دل سان وڙھو‪ ،‬جيڪو ايمان وارن کي ڏنو ويو آھي‬ ‫حوالي ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڇاالءِ ⁠جو ڪي ماڻھو آھن جيڪي بيخبري َء ۾ ڦاٿل آھن‪ ،‬جن کي ھن فيصلي الءِ اڳي ئي مقرر ڪيل آھي‪ ،‬بڇڙا‪.‬‬ ‫اھي ماڻھو جيڪي اسان جي خدا جي فضل کي آزاديء ۾ تبديل ڪن ٿا ۽ صرف خداوند خدا ۽ اسان جي خداوند عيسى مسيح‬ ‫ڇڏي ڏنو‬ ‫‪ 5‬پوءِ آ ٌء اوھان کي ياد ڏياريندس‪ ،‬جيتوڻيڪ اوھان کي ھڪ دفعي خبر ھئي تہ خداوند‪ ،‬ماڻھن کي ٻاھر موڪلڻ کان پوءِ ‪.‬‬ ‫مصر کي بچايو‪ ،‬پوء ڪافرن کي تباھه ڪيو‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫‪ 6‬۽ اھي مالئڪ جن پنھنجي پھرين جاءِ تي نہ رھيا‪ ،‬پر پنھنجي جاءِ ڇڏي ويا‪ ،‬اھي ابدي زنجيرن ۾ جڪڙيل آھن‪.‬‬ ‫وڏي ڏينھن جي فيصلي تائين اونداھي رھي‪.‬‬ ‫‪ 7‬جھڙي َء طرح سدوم ۽ عمورہ ۽ انھن جي آس پاس جا شھر پاڻ کي زنا ۽ زنا جي حوالي ڪري ڇڏين ٿا‪.‬‬ ‫عجيب گوشت جي پٺيان ويا‪ ،‬مثال طور قائم ڪيو وڃي‪ ،‬جڏھن ته اھي دائمي باھه جو انتقام برداشت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 8‬اھڙي َء طرح اھي ناپاڪ خواب ڏسندڙ جسم کي پليت ڪن ٿا‪ ،‬بادشاھت کي حقير ٿا سمجھن ۽ عزت جون بڇڙيون ڳالھيون ڪن ٿا‪.‬‬ ‫موسي جي الش بابت جھڳڙو ڪري رھيو ھو‪.‬‬ ‫‪ 9‬پر وڏي مالئڪ ميڪائيل جڏھن شيطان سان جھيڙو ڪيو تہ ھو‬ ‫ٰ‬ ‫ھن جي خالف ھڪ بدمعاشي الزام آڻڻ جي جرئت نه ڪئي‪ ،‬پر چيو‪ :‬رب توھان کي مالمت ڪري‪.‬‬ ‫‪ 10‬پر ھو انھن ڳالھين کي بڇڙو ٿا چون‪ ،‬جن کي ھو نہ ٿا ڄاڻن‪ .‬پر اھي جيڪي ڄاڻن ٿا فطرت طرفان‪ ،‬وحشي جانورن وانگر‪ ،‬ان سان اھي پاڻ‬ ‫کي تباھه ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪11‬افسوس انھن الءِ ! ڇاڪاڻ ته اھي قائن جي رستي ۾ ويا ۽ اللچ سان بلعام جي غلطي جي پٺيان ڊوڙي ويا‬ ‫انعام‪ ،‬۽ ڪور جي تضاد ۾ تباھه ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪ 12‬اھي داغ آھن توھان جي پيار جي دعوتن تي‪ ،‬جڏھن اھي توھان سان گڏ ملن ٿا‪ ،‬پاڻ کي کائي رھيا آھن بي خوف‪ :‬بادل‪.‬‬ ‫ڇا اُھي پاڻي کان سواءِ آھن‪ ،‬ھوائن سان ھلندا آھن‪ .‬وڻ جن جا ميوا سڪي ويندا آھن‪ ،‬بغير ميوي‪ ،‬ٻه ڀيرا مري ويندا آھن‬ ‫پاڙ پٽيل؛‬ ‫‪ 13‬سمنڊ جون سخت لھرون‪ ،‬پنھنجي ئي شرمساري َء کي ڦھالئينديون آھن‪ .‬ٻرندڙ تارا‪ ،‬جن ڏانھن اونداھي‬ ‫اونداھي ھميشه الء محفوظ آھي‪.‬‬ ‫‪ 14‬۽ حنوڪ‪ ،‬جيڪو آدم مان ستين آھي‪ ،‬پڻ انھن جي باري ۾ پيشنگوئي ڪئي ۽ چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬خداوند ڏھہ ھزارن سان گڏ اچي رھيو آھي‪.‬‬ ‫سندس بزرگن‪،‬‬ ‫‪ 15‬سڀني تي فيصلو ڪرڻ ۽ انھن سڀني کي سزا ڏيڻ الء جيڪي انھن مان بڇڙا آھن انھن جي سڀني بڇڙن ڪمن جي ڪري‪.‬‬ ‫جيڪو انھن بڇڙائي سان ڪيو آھي‪ ،‬۽ انھن جي سڀني سخت تقريرن مان جيڪي بڇڙا گنھگار ھن جي خالف ڳالھائي رھيا آھن‪.‬‬ ‫‪ 16‬اھي ڪُرڻ وارا‪ ،‬شڪايت ڪندڙ آھن‪ ،‬جيڪي پنھنجين خواھشن موجب ھلندا آھن‪ .‬۽ سندن وات وڏي جوش سان ڳالھائيندو آھي‬ ‫لفظ‪ ،‬ماڻھن جي فائدي الء تعريف سان‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي رسولن اڳ ۾ ڪيون آھن‪ ،‬تن کي ياد رکو‪.‬‬ ‫‪17‬پر اي پيارا‪ ،‬جيڪي ڳالھيون اسان جي خداوند‬ ‫ٰ‬ ‫‪ 18‬انھن اوھان کي ڪھڙي َء طرح ٻڌايو تہ آخري وقت ۾ اھڙا ٺٺوليون ڪرڻيون پونديون‪ ،‬جيڪي پنھنجن بڇڙن ڪمن موجب ھوندا‬ ‫خواھشون ھلڻ گھرجن‪.‬‬ ‫‪ 19‬ھي اھي آھن جيڪي پاڻ کي جدا ٿا ڪن‪ ،‬نفساني طور تي‪ ،‬پاڪ روح کان سواءِ ‪.‬‬ ‫‪ 20‬پر اوھين اي پيارا‪ ،‬پاڻ کي پنھنجي سڀ کان پاڪ ايمان تي قائم ڪريو‪ ،‬جيئن اوھين پاڪ روح ۾ دعا گھرو ٿا‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي رحم جي اميد رکو‬ ‫‪21‬پنھنجي پاڻ کي خدا جي پيار ۾ رکو‪ ،‬جيستائين اوھين اسان جي خداوند‬ ‫ٰ‬ ‫دائمي زندگي‪.‬‬ ‫‪ 22‬۽ ڪن سان رحم ڪريو‪ ،‬جيڪو فرق ڪري ٿو‪:‬‬ ‫‪ 23‬۽ ٻيا انھن کي باھ مان ڪڍي خوف سان بچائيندا آھن‪ .‬گوشت جي داغدار لباس کان به نفرت ڪريو‪.‬‬ ‫بيعيب پيش ڪري سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 24‬۽ انھي َء الءِ جيڪو توھان کي گرڻ کان بچائي سگھي ٿو ۽ پنھنجي جلوي جي اڳيان ⁠‬ ‫وڏي خوشي سان ٺھرايو‪،‬‬ ‫‪ 25‬اسان جي ڇوٽڪاري ڏيندڙ اڪيلي حڪمت واري خدا کي‪ ،‬شان ۽ شان‪ ،‬بادشاھي ۽ قدرت ھاڻي ھميشہ ھميشہ ھميشہ ھميشه تائين ھجي‪ .‬آمين‬

‫‪219‬‬

‫وحي‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫لِ تہ پنھنجي ٻانھن کي اھي ڳالھيون ڏيکاريون جيڪي جلد ٿيڻيون آھن ‪.‬۽ ھن‬ ‫‪1‬عيسي مسيح جو ظاھر‪ ،‬جيڪو خدا کيس ڏنو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫پنھنجي ملئڪ جي معرفت پنھنجي نوڪر جان ڏانھن موڪليو ۽ اشارو ڪيو‪:‬‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي ۽ انھن سڀني شين جي شاھدي ڏني‪ ،‬جيڪي ھن ڏٺيون‪.‬‬ ‫‪2‬جنھن خدا جي ڪلم‪،‬‬ ‫ي‬ ‫ا‬ ‫االِ ⁠جو‬ ‫‪3‬سڀاڳا آھي ااھو‪ ،‬جيڪي پڙھن ٿا ۽ جيڪي ھن پيشنگوئي جي ڳالھين کي ٻڌن ٿا ۽ جيڪي ان ۾ لکيل آھن تن تي عمل ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫وقت ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬يوحنا انھن ستن ڪليسيائن ڏانھن جيڪي ايشيا ۾ آھن ‪:‬اوھان تي فضل ۽ سلمتي ھجي‪ ،‬انھي ءِ جي طرفان جيڪو آھي‪ ،‬جيڪو ھو ۽‬ ‫جيڪو اچڻو آھي ‪.‬۽ ستن روحن مان جيڪي سندس تخت جي اڳيان آھن؛‬ ‫عيسي مسيح جي طرفان‪ ،‬جيڪو سچو شاھد ۽ مئلن مان پھريون ڄاول ۽ زمين جي بادشاھن جو سردار آھي ‪.‬انھي ءِ ڏانھن جنھن اسان‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫سان پيار ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي رت ۾ اسان کي اسان جي گناھن کان ڌوئي‪،‬‬ ‫لِ ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اسان کي خدا ۽ سندس پيِ لِ بادشاھن ۽ پادرين ڪيو آھي ‪.‬سندس شان ۽ بادشاھي ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬ھو ڪڪرن سان گڏ اچي ٿو ‪.‬۽ ھر اک ھن کي ڏسندي‪ ،‬۽ اھي به جن ھن کي اڪايو‪ ،‬۽ زمين جا سڀئي قسم ھن جي ڪري‬ ‫روئيندا ‪.‬ان جي باوجود‪ ،‬آمين‪.‬‬ ‫قادرمطلق آھي‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪ ،‬جيڪو آھي‪ ،‬جيڪو ھو ۽ جيڪو اچڻو آھي‪ ،‬اھو ء‬ ‫عيسي مسيح جي بادشاھت ۽ صبر ۾‪ ،‬انھي ءِ ٻيٽ ۾ ھوس‪،‬‬ ‫‪9‬آ ءِ يوحنا آھيان‪ ،‬جيڪو اوھان جو ڀا اِ ۽ اوھان جو ساٿي آھيان‪ ،‬مصيبتن ۾‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫جنھن کي پتموس سڏيو ويندو آھي‪ ،‬خدا جي ڪلم ۽‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي ء‬ ‫ي‬ ‫‪10‬آ ءِ خداوند جي ڏينھن تي روح ۾ ھوس ۽ پنھنجي پٺيان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌم‪ ،‬جيڪو توتاري جھڙو ھو‪.‬‬ ‫‪11‬چيائون تہ ”آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬پھريون ۽ پويون آھيان‪ ،‬۽ جيڪي تون ڏسندين‪ ،‬سو ڪتاب ۾ لک ۽ ايشيا جي ستن ڪليسيائن ڏانھن‬ ‫موڪليو ‪.‬اءفسس تائين‪ ،‬سميرنا تائين‪ ،‬پرگاموس تائين‪ ،‬ٿائيتيرا تائين‪ ،‬سرديس تائين‪ ،‬فلڊلفيا ۽ لوديڪيا تائين‪.‬‬ ‫‪12‬۽ مون ڦري اھو آواز ڏٺم جيڪو مون سان ڳالھائي رھيو ھو ‪.‬۽ موٽيو‪ ،‬مون کي ست سوني شمعون ڏٺائين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انھن ستن شمعدانن جي وچ ۾ ھڪڙو ابن ⁠آدم جھڙو آھي‪ ،‬پيرن تائين پھريائين پھريائين ۽ سونھن جي پٺي ءِ سان ڍڪيل‪.‬‬ ‫‪14‬سندس مٿو ۽ وار اان جھڙا ااا‪ ،‬برف جھڙا ااا ھئا ‪.‬۽ ھن جون اکيون باھه جي شعلن وانگر ھيون‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھن جا پير سڪل پيتل جھڙا آھن‪ ،‬ڄڻڪ بھٽي ۾ ساڙيو ‪.‬۽ سندس آواز ڪيترن ئي پاڻي ءِ جي آواز وانگر‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھن جي ساڄي ھٿ ۾ ست تارا ھئا‪ ،‬۽ ھن جي وات مان ھڪڙي تيز تلوار نڪرندي ھئي‪ ،‬۽ ھن جو منھن ائين ھو جيئن سج پنھنجي‬ ‫طاقت ۾ چمڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬جڏھن مون ھن کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن سندس پيرن تي مئل ٿي ڪري پيس ‪.‬۽ ھن پنھنجو ساڄو ھٿ مون تي رکيو‪ ،‬مون کي چيائين‪” ،‬ڊڄ نه ‪.‬‬ ‫مان پھريون ۽ آخري آھيان‪:‬‬ ‫‪18‬مان اھو آھيان جيڪو جيئرو آھي‪ ،‬۽ مري ويو ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬مان ھميشه لِ جيئرو آھيان‪ ،‬آمين؛ ۽ دوزخ ۽ موت جون ڪنجيون آھن‪.‬‬ ‫‪19‬لکو شيون جيڪي تو ڏٺيون آھن‪ ،‬جيڪي آھن‪ ،‬۽ شيون جيڪي آخرت ۾ آھن؛‬ ‫‪20‬ستن تارن جو راز‪ ،‬جيڪي تو منھنجي ساڄي ھٿ ۾ ڏٺا‪ ،‬۽ ست سوني شمعدان ‪.‬ست تارا ست ڪليسيا جا ملئڪ آھن ‪:‬۽ ست شمعدان‬ ‫جيڪي تو ڏٺا اھي ست ڪليسيا آھن‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬اءفسس جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لکو؛ اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جيڪو ست تارن کي پنھنجي ساڄي ھٿ ۾ رکي ٿو‪ ،‬جيڪو ستن‬ ‫سون جي شمعدانن جي وچ ۾ ھلندو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي خبر آھي تنھنجي ڪمن‪ ،‬تنھنجي محنت ۽ تنھنجي صبر کي‪ ،‬۽ تون انھن کي ڪيئن برداشت ڪري نہ سگھندين جيڪي بڇڙا‬ ‫آھن‪ ،‬۽ تو انھن کي آزمايو آھي جيڪي چون ٿا ته اھي رسول آھن‪ ،‬۽ نه آھن‪ ،‬۽ انھن کي ڪوڙو مليو آھي‪.‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءولء ت ء ششتءعءينء ‪ ،‬ءوَ ء شنت ا شم فءي شاأ ء شعلء ام‪ ،‬ءولء ت ء ششتءعءينء ‪.‬‬ ‫صب اشر‪ ،‬ءوَ ء شنت ا شم فءي شاأ ء شر ء‬ ‫‪3‬ولء شم‪ ،‬ءو ء‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو تو پنھنجي پھرين پيار کي اڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ڪجھہ‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫بہ‬ ‫‪4‬تڏھن‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري ياد ڪر تون ڪٿان ڪري پيو آھين‪ ،‬۽ توبه ڪر ۽ پھرين ڪم ڪر ‪.‬ٻي صورت ۾ آئون جلدي تو وٽ ايندس‪ ،‬۽ تنھنجي شمع‬ ‫کي پنھنجي جاِ تان ھٽائي اڏيندس‪ ،‬جيستائين تون توبه نه ڪندين‪.‬‬ ‫‪6‬پر تو وٽ اھو آھي‪ ،‬جو تون نڪوليٽن جي ڪمن کان نفرت ڪرين ٿو‪ ،‬جن کان مون کي بہ نفرت آھي‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو غالب اچي ٿو ان کي مان زندگي ءِ جي وڻ مان کائڻ‬ ‫ڏيندس‪ ،‬جيڪو خدا جي جنت جي وچ ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ سمرنہ ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک؛ اھي ڳالھيون پھريون ۽ پويون چوي ٿو‪ ،‬جيڪو مئل ھو ۽ جيئرو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬مون کي تنھنجي ڪمن‪ ،‬مصيبتن ۽ غريبي ءِ جي خبر آھي (پر تون امير آھين )۽ مون کي انھن جي ڪفر جي خبر آھي جيڪي چون ٿا‬ ‫تہ اھي يھودي آھن ۽ نہ آھن‪ ،‬پر شيطان جي عبادت ⁠گاھہ آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھان کي‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫وجھندو‪،‬‬ ‫۾‬ ‫جيل‬ ‫کي‬ ‫ڪن‬ ‫مان‬ ‫اوھان‬ ‫شيطان‬ ‫‪:‬ڏسو‪،‬‬ ‫‪10‬انھن ڳالھين کان نہ ڊڄو جيڪي توھان کي سھڻو پوندو‬ ‫ء ء‬ ‫آزمايو وڃي ‪.‬۽ توھان کي ڏھه ڏينھن مصيبت ھوندي ‪:‬توھان موت تائين وفادار رھو‪ ،‬۽ مان توھان کي زندگي جو تاج ڏيندس‪.‬‬

‫‪220‬‬

‫وحي‬

‫‪11‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو فتح ڪري ٿو‪ ،‬ان کي ٻئي موت جي تڪليف نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪12‬پرگاموس ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جنھن وٽ ٻن دارن واري تيز تلوار آھي‪.‬‬ ‫‪13‬مون کي توھان جي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬۽ تون ڪٿي رھندو آھين‪ ،‬جيتوڻيڪ شيطان جو تختو آھي ‪:‬۽ تو منھنجي نالي کي مضبوطي‬ ‫سان رکيو آھي‪ ،‬۽ منھنجي ايمان کان انڪار ڪيو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ انھن ڏينھن ۾‪ ،‬جڏھن اينٽيپاس منھنجو وفادار شھيد ھو‪ ،‬جيڪو توھان‬ ‫جي وچ ۾ قتل ڪيو ويو‪ ،‬جتي شيطان ‪.‬رھي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو وٽ اھي آھن جيڪي بلعام جي نظريي کي مڃيندا آھن‪ ،‬جن بلڪ‬ ‫‪14‬پر مون کي توھان جي خلف ڪجھہ ڳالھيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫کي سيکاريو ھو ته بني اسرائيل جي اڳيان ٿڌ جو رستو ااالئي‪ ،‬بتن تي قربان ڪيل شيون کائڻ ۽ زنا ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو تو وٽ بہ اھي آھن جيڪي نڪوليٽن جي نظريي کي مڃيندا آھن‪ ،‬جنھن کان مون کي نفرت آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬توبه؛ ٻي صورت ۾ آئون جلدي توھان وٽ ايندس‪ ،‬۽ پنھنجي وات جي تلوار سان انھن سان وڙھندس‪.‬‬ ‫لِ ڏيندس لڪيل ءمنء ‪ ،‬۽‬ ‫‪17‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي ‪.‬جيڪو غالب اچي ٿو ان کي مان کائڻ ء‬ ‫ڏيندس ھڪ ااو پٿر‪ ،‬۽ پٿر تي ھڪ نئون نالو لکيل آھي‪ ،‬جنھن کي ڪو به ماڻھو نه ڄاڻندو‪ ،‬جيڪو ان کي حاصل ڪري ٿو‪ ،‬ان کي‬ ‫بچائڻ کان سواِ‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ٿائيتيرا جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون خدا جو فرزند چوي ٿو‪ ،‬جنھن جون اکيون باھ جي شعلن جھڙيون آھن ۽‬ ‫سندس پير سڪل پيتل جھڙا آھن‪.‬‬ ‫لِ پھرين کان وڌيڪ‪.‬‬ ‫‪19‬آ ءِ تنھنجا ڪم‪ ،‬خيرات‪ ،‬خدمت‪ ،‬ايمان‪ ،‬تنھنجي صبر ۽ تنھنجا ڪم ڄاڻان ٿو ‪.‬۽ آخري ٿيڻ ء‬ ‫االِ ⁠جو تون انھي ءِ عورت ايزبل کي برداشت ڪرين ٿي‪ ،‬جيڪا‬ ‫‪20‬تنھن ھوندي بہ مون کي توھان جي خلف ڪجھہ ڳالھيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ ۽ بت تي قربان ڪيل شيون کائڻ ء‬ ‫پاڻ کي نبي سڏائي ٿي‪ ،‬سيکارڻ ۽ منھنجي ٻانھن کي زناڪاري ڪرڻ ء‬ ‫‪21‬۽ مون ھن کي پنھنجي زنا کان توبه ڪرڻ جي جاِ ڏني ‪.‬۽ ھوِ توبه نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪22‬ڏس‪ ،‬آ ءِ ھن کي بستري تي االئي اڏيندس‪ ،‬۽ جيڪي ساڻس زنا ڪن ٿا‪ ،‬تن کي وڏي مصيبت ۾ ڦاسائي اڏيندس‪ ،‬جيستائين اھي پنھنجن‬ ‫ڪمن کان توبھہ نہ ڪن‪.‬‬ ‫‪23‬۽ مان ھن جي ٻارن کي موت سان ماريندس ‪.‬۽ سڀني ڪليسيائن کي معلوم ٿيندو ته مان اھو آھيان جيڪو دل ۽ دلين کي ڳولي ٿو‪ ،‬۽‬ ‫مان توھان مان ھر ھڪ کي توھان جي ڪمن جي مطابق ڏيندس‪.‬‬ ‫‪24‬پر آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو ۽ ٿائيتيرا ۾ رھندڙ ٻين ماڻھن کي‪ ،‬جن کي اھو عقيدو ڪونھي‪ ،‬۽ جن کي شيطان جي اونھائي جي خبر نہ‬ ‫آھي‪ ،‬جيئن اھي ڳالھائين ٿا ‪.‬مان توھان تي ٻيو ڪو به بار نه وجھندس‪.‬‬ ‫‪25‬پر جنھن کي اوھين اڳي ئي مضبوطي ءِ سان پڪڙيو آھيو‪ ،‬جيستائين آ ءِ نه اچان‪.‬‬ ‫‪26‬۽ جيڪو غالب ٿيندو‪ ،‬۽ منھنجي ڪم کي آخر تائين رکندو‪ ،‬تنھن کي آِ قومن تي طاقت ڏيندس‪.‬‬ ‫‪27‬۽ ھو انھن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت ڪندو ‪.‬جيئن ھڪ ڪنڌار جي برتن وانگر اھي ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويندا‪ ،‬جيئن مون کي‬ ‫منھنجي پيِ کان مليل آھي‪.‬‬ ‫‪28‬۽ مان کيس صبح جو تارو ڏيندس‪.‬‬ ‫‪29‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬۽ سارديس ۾ ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چئي ٿو جنھن وٽ خدا جا ست روح ۽ ست تارا آھن ‪.‬مون کي تنھنجي‬ ‫ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬ته تنھنجو نالو آھي ته تون جيئرو آھين‪ ،‬۽ مئل آھين‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو مون اوھان جا ڪم خدا‬ ‫لِ تيار آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬خبردار رھو ۽ انھن شين کي مضبوط ڪريو جيڪي باقي بچيل آھن‪ ،‬جيڪي مرڻ ء‬ ‫جي آڏو ڪامل نہ ڏٺا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري ياد ڪر تہ تو کي ڪھڙي ءِ طرح مليو ۽ ٻڌو‪ ،‬۽ پڪڙي رک ۽ توبھہ ڪريو ‪.‬تنھنڪري جيڪڏھن تون نه ڏسندين ته آ ءِ تو‬ ‫وٽ چور وانگر اچي ويندس‪ ،‬۽ توکي خبر نه پوندي ته ڪھڙي گھڙي آ ءِ تو وٽ ايندس‪.‬‬ ‫‪4‬سرديس ۾ به توھان جا ڪي نال آھن جن پنھنجا ڪپڙا ناپاڪ نه ڪيا آھن ‪.‬۽ اھي مون سان گڏ ااي رنگ ۾ ھلندا‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ اھي‬ ‫لئق آھن‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو فتح ڪندو‪ ،‬سو ااي پوشاڪ ۾ پھريندو ‪.‬۽ مان زندگي ءِ جي ڪتاب مان سندس نالو نه مٽائيندس‪ ،‬پر مان پنھنجي پي اِ ۽ سندس‬ ‫ملئڪن جي اڳيان سندس نالو اقرار ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ فلڊلفيا جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون اھو چوي ٿو جيڪو پاڪ آھي‪ ،‬اھو سچو آھي‪ ،‬اھو جنھن وٽ دائود جي‬ ‫ڪنجي آھي‪ ،‬اھو جيڪو کولي ٿو ۽ ڪو بند نٿو ڪري ‪.‬۽ بند ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڪو ماڻھو کوليندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي توھان جي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬ڏس‪ ،‬مون توھان جي اڳيان ھڪڙو کليل دروازو رکيو آھي‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو ان کي بند ڪري‬ ‫نہ سگھندو‪ ،‬االِ ⁠جو تو وٽ ٿورڙي طاقت آھي‪ ،‬۽ منھنجي ڪلم تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬۽ منھنجي نالي کي رد نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ڏسو‪ ،‬آ ءِ انھن کي شيطان جي عبادت ⁠گاھہ مان ڪندس‪ ،‬جيڪي چون ٿا تہ ھو يھودي آھن ۽ نہ آھن‪ ،‬پر ڪوڙ ٿا ڪن ‪.‬ڏس‪ ،‬مان انھن‬ ‫کي آڻيندس ۽ تنھنجي پيرن جي اڳيان عبادت ڪري‪ ،‬۽ ڄاڻان ٿو ته مون توسان پيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو تو منھنجي صبر جي ڳالھہ تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ بہ تو کي آزمائش جي ان گھڙي ءِ کان بچائيندس‪ ،‬جيڪو‬ ‫ء‬ ‫آزماِ جيڪي زمين تي رھن ٿا‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن کي‬ ‫ء‬ ‫سڄي دنيا تي ايندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬ڏس‪ ،‬آ ءِ جلدي اچي رھيو آھيان‪ ،‬جيڪو تو وٽ آھي تنھن کي پڪڙي رک‪ ،‬متان ڪو ماڻھو تنھنجو تاج کسي وٺي‪.‬‬

‫‪221‬‬

‫وحي‬

‫‪12‬جيڪو غالب ٿيندو‪ ،‬تنھن کي آ ءِ پنھنجي خدا جي ھيڪل ۾ ھڪڙو ٿنڀو ٺاھيندس‪ ،‬۽ اھو وڌيڪ نڪرندو‪ ،‬۽ آ ءِ مٿس پنھنجي خدا جو‬ ‫نالو لکندس ۽ پنھنجي خدا جي شھر جو نالو‪ ،‬جيڪو نئون يروشلم آھي ‪.‬جيڪو منھنجي خدا کان آسمان مان نازل ٿيندو ‪:‬۽ مان ھن تي‬ ‫پنھنجو نئون نالو لکندس‪.‬‬ ‫‪13‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ لوديڪيان جي ڪليسيا جي ملئڪ ڏانھن لک ‪:‬اھي ڳالھيون آمين‪ ،‬وفادار ۽ سچا شاھد‪ ،‬خدا جي تخليق جي شروعات؛‬ ‫‪15‬مون کي تنھنجي ڪمن جي خبر آھي‪ ،‬تہ تون نڪي ٿڌو آھين ۽ نڪي گرم‪ ،‬آ ءِ گھران ٿو تون ٿڌ يا گرم‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنڪري جڏھن تون گرم آھين‪ ،‬نڪي ٿڌي ۽ نڪي گرم‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ توکي پنھنجي وات مان ڪڍي اڏيندس‪.‬‬ ‫شيِ جي ضرورت نہ آھي ‪.‬۽ نه ڄاڻان ٿو‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو تون چوين ٿو تہ آ ءِ دولتمند آھيان ۽ مال سان وڌي ويو آھيان ۽ مون کي ڪنھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ته تون بدبخت‪ ،‬بدبخت‪ ،‬غريب‪ ،‬انڌو ۽ ننگا آھين‪.‬‬ ‫‪18‬مان تو کي صلح ٿو ڏيان ته مون کان باھ ۾ آزمايل سون خريد ڪر‪ ،‬ته جيئن تون دولتمند ٿئين ‪.‬۽ سفيد پوشاڪ‪ ،‬ته تون ڪپڙا پائين‪،‬‬ ‫۽ ته تنھنجي ننگي جي شرمساري ظاھر نه ٿئي ‪.‬۽ پنھنجين اکين کي اکين سان لڳايو‪ ،‬ته جيئن تون ڏسين‪.‬‬ ‫‪19‬جيتري قدر مون کي پيار آھي‪ ،‬تن کي ملمت ۽ تاڪيد ڪريان ٿو‪ ،‬تنھنڪري جوش ڪريو ۽ توبھہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬ڏس‪ ،‬مان دروازي تي بيٺو آھيان ۽ کڙڪايان ٿو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو منھنجو آواز ٻڌي دروازو کوليندو تہ آ ءِ اندر ويندس‪ ،‬ساڻس گڏ‬ ‫ماني کائيندس ۽ ھو مون سان‪.‬‬ ‫‪21‬جيڪو غالب ٿئي‪ ،‬تنھن کي آ ءِ پاڻ سان گڏ پنھنجي تخت تي ويھاريندس‪ ،‬جھڙي ءِ طرح آ ءِ بہ غالب آيو آھيان ۽ پنھنجي پي اِ سان گڏ‬ ‫سندس تخت تي ويٺو آھيان‪.‬‬ ‫‪22‬جنھن کي ڪن آھن سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي اا ٿو چوي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫پوِ مون نھاريو تہ آسمان ۾ ھڪڙو دروازو کوليو ويو‪ ،‬۽ پھريون آواز جيڪو مون ٻڌو‪ ،‬اھو ھڪڙو توتاري جھڙو ھو‪،‬‬ ‫‪1‬انھي ءِ کان ء‬ ‫پوِ ٿيڻ گھرجن‪.‬‬ ‫جيڪو مون سان ڳالھائي رھيو ھو ‪.‬جنھن چيو‪” ،‬ھتي اچ‪ ،‬۽ مان توکي ڏيکاريندس اھي شيون جيڪي ء‬ ‫‪2‬پوِ ھڪدم آ ءِ روح ۾ ويس ۽ ڏٺم‪ ،‬ھڪڙو تخت آسمان ۾ رکيل ھو ۽ ھڪڙو تخت تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬۽ اھو جيڪو ويٺو ھو سو ڏسڻ ۾ ھڪڙو يسر ۽ سارڊائن پٿر وانگر ھو‪ ،‬۽ تخت جي چوڌاري ھڪڙي قوس قزح ھئي‪ ،‬ڏسڻ ۾ ھڪڙي‬ ‫زمرد وانگر‪.‬‬ ‫‪4‬۽ تخت جي چوڌاري چار ۽ ‪20‬سيٽون ھيون‪ ،‬۽ مون انھن سيٽن تي ‪420‬بزرگ ويٺل ڏٺا‪ ،‬جيڪي ااا ڪپڙا پھريائين ‪.‬۽ انھن جي مٿي‬ ‫تي سون جا تاج ھئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ تخت مان وڄون ۽ گجگوڙ ۽ آواز نڪرندا آھن ۽ تخت جي اڳيان باھہ جا ست ڏيئا جلندا ھئا‪ ،‬جيڪي خدا جا ست روح آھن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ تخت جي اڳيان ھڪڙي شيشي جو سمنڊ ھو‪ ،‬جيڪو بلور جھڙو ھو‪ ،‬۽ تخت جي وچ ۾‪ ،‬۽ تخت جي چوڌاري‪ ،‬چار جانور آھن جن‬ ‫جي اڳيان ۽ پويان اکيون ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪7‬پھريون حيوان شينھن جھڙو ھو‪ ،‬ٻيو حيوان گابي جھڙو ھو‪ ،‬ٽئين حيوان جو منھن ماڻھو ءِ جھڙو ھو ۽ چوٿون حيوان اڏامندڙ عقاب‬ ‫جھڙو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انھن چئن جانورن مان ھر ھڪ کي اھ پءر ھئا ‪.‬۽ اھي اندر ۾ اکيون پوريون ھيون ‪:‬۽ اھي رات ۽ ڏينھن آرام نه ڪندا آھن‪ ،‬چوندا‬ ‫آھن‪ ،‬پاڪ‪ ،‬پاڪ‪ ،‬پاڪ‪ ،‬رب العالمين‪ ،‬جيڪو ھو‪ ،‬۽ آھي‪ ،‬۽ اچڻ وارو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اھي جانور انھي ءِ تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬جيڪو ھميشہ ھميشہ جيئرو رھندو‪ ،‬تنھن کي جلل ۽ عزت ۽ ساراھہ ڏيندا‪.‬‬ ‫‪10‬چوويھہ بزرگ انھي ءِ جي اڳيان ڪري پيا‪ ،‬جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ انھي ءِ جي پوڄا ڪن ٿا‪ ،‬جيڪو ھميشہ ھميشہ جيئرو آھي‪ ،‬۽‬ ‫پنھنجا تاج تخت جي اڳيان رکي چوڻ لڳا تہ‬ ‫‪11‬تون لئق آھين اي پالڻھار‪ ،‬جلل‪ ،‬عزت ۽ طاقت حاصل ڪرڻ لِ‪ ،‬االِ ⁠جو تو سڀ شيون پيدا ڪيون آھن‪ ،‬۽ اھي تنھنجي‬ ‫رضامندي لِ آھن ۽ پيدا ڪيون ويون آھن‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬مون تخت تي ويٺل جي ساڄي ھٿ ۾ ھڪڙو ڪتاب ڏٺو‪ ،‬جيڪو اندران ۽ پٺي ءِ تي لکيل ھو‪ ،‬جنھن تي ست امھر لڳل ھئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ مون ھڪڙي مضبوط ملئڪ کي وڏي آواز سان اعلن ڪندي ڏٺو تہ ”ڪير آھي انھي ءِ ڪتاب کي کولڻ ۽ ان جي امھرن کي‬ ‫ء‬ ‫کولڻ جي لئق؟‬ ‫‪3‬۽ ڪوبہ ماڻھو نہ آسمان ۾‪ ،‬نڪي زمين ۾‪ ،‬نڪي زمين جي ھيٺان‪ ،‬ڪتاب کي کولڻ جي قابل ھو‪ ،‬نڪي ان کي ڏسڻ جي قابل‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ ڏاڍو روئڻ لڳس‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ ڪوبہ ماڻھو انھي ءِ لئق نہ مليو جو ڪتاب کولي ۽ پڙھي ۽ نڪي ان کي ڏسي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن بزرگن مان ھڪڙي مون کي چيو تہ ”رو اِ نہ‪ ،‬ڏس‪ ،‬يھوداہ جي قبيلي جو شينھن‪ ،‬دائود جو پاڙو‪ ،‬غالب آيو آھي ڪتاب کي کولڻ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫۽ ان جون ست امھرون کولڻ ء‬ ‫‪6‬پوِ مون ڏٺو تہ تخت ۽ چئن جانورن جي وچ ۾ ۽ بزرگن جي وچ ۾ ھڪڙو گھيٽو بيٺو آھي‪ ،‬جنھن کي ست سڱ ۽ ست اکيون آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪي ست روح آھن ‪.‬خدا جي موڪليل سڄي زمين ۾‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ھو آيو ۽ انھي ءِ ڪتاب جي ساڄي ھٿ مان جيڪو تخت تي ويٺو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬جڏھن ھو اھو ڪتاب کڻي ويو تہ چارئي جانور ۽ چوويھہ بزرگ گھيٽي جي اڳيان ڪري پيا‪ ،‬جن وٽ ھر ھڪ وٽ بربط ۽ خوشبو ءِ‬ ‫سان ڀريل سون جا پيال ھئا‪ ،‬جيڪي پاڪ ماڻھن جون دعائون آھن‪.‬‬

‫‪222‬‬

‫وحي‬

‫االِ ⁠جو تو کي قتل ڪيو‬ ‫‪9‬۽ انھن ھڪڙو نئون گيت ڳايو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”تون ڪتاب وٺڻ ۽ ان جون مھرون کولڻ جي لئق آھين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ويو آھي‪ ،‬۽ اسان کي پنھنجي رت جي وسيلي خدا ڏانھن ھر ڪنھن قوم‪ ،‬زبان ۽ ماڻھن مان اوٽڪارو ڏياريو آھي ‪.‬۽ قوم؛‬ ‫‪10‬۽ اسان کي پنھنجي خدا ڏانھن بادشاھہ ۽ پادرين بڻايو آھي ‪:‬۽ اسين زمين تي راڄ ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪11‬مون ڏٺو‪ ،‬۽ مون ڪيترن ئي ملئڪن جو آواز ٻڌو جيڪو تخت جي چوڌاري‪ ،‬جانورن ۽ بزرگن جي چوڌاري ھو‪ ،‬۽ انھن جو تعداد ڏھ‬ ‫ھزار ڀيرا ڏھ ھزار ۽ ھزارين ھزارين ھو‪.‬‬ ‫‪12‬وڏي آواز سان چيائين تہ ”جنھن کي قتل ڪيو ويو اھو گھيٽو قدرت‪ ،‬دولت‪ ،‬ڏاھپ‪ ،‬طاقت‪ ،‬عزت‪ ،‬شان ۽ برڪت حاصل ڪرڻ جي‬ ‫لئق آھي‪.‬‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ا‬ ‫ش‬ ‫لِ‬ ‫ِ ءو ءما يءنت ام ال امْش ءمنءينء ‪13‬مون ٻڌو آھي تہ ”برڪت‪ ،‬عزت‪ ،‬شان‪ ،‬شان ۽ قدرت !انھي ءِ ء‬ ‫ِ ءواأ شر ء‬ ‫ِ ءواأ شر ء‬ ‫ِ‪ ،‬فءي اأ شر ء‬ ‫‪13‬و ءما فءي اأ شر ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫جيڪو تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬۽ گھيٽي ڏانھن ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫‪14‬۽ چئني ساھوارن چيو تہ ”آمين ‪.‬۽ چوويھہ بزرگ ھيٺ ڪري پيا ۽ ان کي سجدو ڪيو جيڪو ھميشہ جيئرو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬جڏھن گھيٽي ھڪڙي امھر کولي‪ ،‬تڏھن مون ٻڌو تہ گجگوڙ جو آواز آھي‪ ،‬چئني ساھوارن مان ھڪڙو چوندو آھي تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو ااو گھوڙو‪ ،‬۽ جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬تنھن کي ھڪڙي ڪمان ھئي ‪.‬۽ ھن کي ھڪ تاج ڏنو ويو ‪:‬۽ ھو فتح‬ ‫ڪرڻ ۽ فتح ڪرڻ لِ نڪري ويو‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن ھن ٻي امھر کولي تہ مون انھي ءِ ٻئي حيوان کي چوندي ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫لِ تہ زمين مان‬ ‫‪4‬پوِ ھڪڙو ٻيو گھوڙو ٻاھر نڪتو جيڪو ڳاڙھو ھو‪ ،‬۽ انھي ءِ کي اختيار ڏنو ويو ھو جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫امن ڪڍي‪ ،‬۽ اھي ھڪ ٻئي کي مارين‪ ،‬۽ کيس ھڪڙي وڏي تلوار ڏني ويئي‪.‬‬ ‫‪5‬جڏھن ھن ٽئين امھر کوليو تہ مون ٽئين حيوان کي چوندي ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو ‪.‬۽ مون ڏٺو‪ ،‬۽ ھڪ ڪارو گھوڙو ڏٺم ‪.‬۽ جيڪو به مٿس‬ ‫ويٺو ھو‪ ،‬تنھن جي ھٿ ۾ ترازو ھو‪.‬‬ ‫لِ ڪڻڪ جو مادو‪ ،‬۽ ٽي مادو ءج ءو ھڪڙي‬ ‫‪6‬پوِ مون چئني ساھوارن جي وچ ۾ ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو چوندو ھو تہ ”ھڪ پين ءِ جي ء‬ ‫ء‬ ‫ءسڪي جي بدلي ۾ ‪.‬۽ ڏسو ته تيل ۽ شراب کي نقصان نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن چوٿين امھر کولي تہ مون چوٿين حيوان جو آواز ٻڌو تہ ”اچو ۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ مون نھاريو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو پيلو گھوڙو‪ ،‬۽ انھي ءِ جو نالو جيڪو مٿس ويٺو ھو‪ ،‬اھو موت‪ ،‬۽ دوزخ ساڻس گڏ ھليو ويو ‪.‬۽ انھن کي‬ ‫ء‬ ‫زمين جي چوٿين حصي تي طاقت ڏني وئي‪ ،‬تلوار سان مارڻ‪ ،‬بک سان‪ ،‬موت سان‪ ،‬۽ زمين جي جانورن سان‪.‬‬ ‫لِ ڪاٺا ويا‬ ‫‪9‬جڏھن ھن پنجين امھر کوليو‪ ،‬تڏھن مون قربان ⁠گاھہ جي ھيٺان انھن جا روح ڏٺا‪ ،‬جيڪي خدا جي ڪلم ۽ انھي ءِ شاھدي ء‬ ‫ھئا‪ ،‬جن کي ھنن چيو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ انھن وڏي واڪي رڙ ڪري چيو تہ ”اي خداوند‪ ،‬پاڪ ۽ سچا‪ ،‬تون ڪيستائين انصاف نہ ڪندين ۽ اسان جي رت جو بدلو انھن‬ ‫ء‬ ‫کان نہ وٺندين جيڪي زمين تي رھندا آھن؟‬ ‫لِ آرام ڪن‪ ،‬جيستائين سندن ساٿي نوڪر ۽‬ ‫‪11‬۽ انھن مان ھر ھڪ کي ااا ڪپڙا ڏنا ويا ‪.‬۽ انھن کي چيو ويو ھو تہ ھو اڃا ٿوري وقت ء‬ ‫سندن ڀائر‪ ،‬جن کي قتل ڪيو وڃي‪ ،‬سو پورو ٿئي‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ مون ڏٺو جڏھن ھن اھين امھر کولي‪ ،‬تڏھن ھڪڙو وڏو زلزلو آيو ‪.‬۽ سج ڪارا ٿي ويا وار جي سڱ وانگر‪ ،‬۽ چنڊ رت وانگر ٿي‬ ‫ء‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ آسمان جا تارا زمين تي ڪريا‪ ،‬جيئن انجير جو وڻ پنھنجي اڻڄاتل انجير کي اڪيندو آھي‪ ،‬جڏھن اھو زبردست واِ سان اڪيندو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ آسمان ھڪڙي ڪتاب وانگر ھليو ويو جڏھن اھو گڏ ڪيو ويو ‪.‬۽ ھر جبل ۽ ٻيٽ انھن جي جڳھن کان ٻاھر ھليا ويا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ زمين جا بادشاھ‪ ،‬وڏا ماڻھو‪ ،‬امير ماڻھو‪ ،‬سردار‪ ،‬سپھ سالر‪ ،‬طاقتور ماڻھو‪ ،‬ھر غلم ۽ آزاد ماڻھو‪ ،‬پاڻ کي جبلن جي جبلن جي دامن‬ ‫۾ لڪايو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جبلن ۽ پٿرن کي چيو تہ ”اسان تي ڪر ۽ اسان کي انھي ءِ جي منھن کان لڪايو جيڪو تخت تي ويٺو آھي‪ ،‬۽ گھيٽي جي غضب‬ ‫کان‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو سندس غضب جو وڏو ڏينھن آيو آھي ‪.‬۽ ڪير بيھڻ جي قابل ھوندو؟‬ ‫ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫لِ تہ ھوا نہ‬ ‫پوِ مون چار ملئڪ زمين جي چئني ڪنڊن تي بيٺل ڏٺا‪ ،‬جن زمين جي چئن ھوائن کي کنيو ھو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫زمين تي‪ ،‬نڪي سمنڊ تي ۽ نڪي ڪنھن وڻ تي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ھڪڙي ھڪڙي ملئڪ کي اوڀر کان چڙھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن تي جيئري خدا جي امھر ھئي‪ ،‬۽ ھن وڏي آواز سان انھن چئن‬ ‫لِ ڏنو ويو ھو‪.‬‬ ‫ملئڪن کي چيو‪ ،‬جن کي زمين ۽ سمنڊ کي نقصان پھچائڻ ء‬ ‫‪3‬چون ٿا تہ ”زمين کي ايذا اِ نہ ڏيو‪ ،‬نڪي سمنڊ ۽ نڪي وڻن کي‪ ،‬جيستائين اسان پنھنجي خدا جي ٻانھن کي سندن پيشاني ءِ تي امھر نہ‬ ‫ھڻي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مون انھن جو تعداد ٻڌو جن تي امھر لڳل ھئي ‪:‬۽ بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ھڪ لک چاليھہ ھزار تي مھر ھنئي وئي‪.‬‬ ‫‪5‬يھوداہ جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬ربن جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬گاد جي قبيلي مان ٻارھن‬ ‫ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬

‫‪223‬‬

‫وحي‬

‫‪6‬آسير جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪. Nepthalim‬جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬مناسس جي قبيلي‬ ‫مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪7‬شمعون جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬ليوي جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو ‪.‬اشڪار جي قبيلي مان‬ ‫ٻارھن ھزارن تي مھر لڳائي وئي‪.‬‬ ‫‪8‬زبولون جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر ھنئي وئي ‪.‬يوسف جي قبيلي مان ٻارھن ھزارن تي مھر لڳائي وئي ‪.‬بنيامين جي قبيلي مان‬ ‫ٻارھن ھزارن کي سيل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫پوِ مون ڏٺو تہ ھڪڙو وڏو ميڙ‪ ،‬جنھن کي ڪوبہ ماڻھو ڳڻي نہ سگھيو‪ ،‬سڀني قومن‪ ،‬قبيلن‪ ،‬ماڻھن ۽ زبانن مان‪ ،‬تخت جي‬ ‫‪9‬انھي ءِ کان ء‬ ‫اڳيان ۽ گھيٽي جي اڳيان‪ ،‬ااا ڪپڙا ۽ کجين سان ڍڪيل ھو ‪.‬انھن جي ھٿن ۾؛‬ ‫‪10‬۽ وڏي واڪي رڙ ڪري چيو تہ ”اسان جي خدا جو اوٽڪارو آھي جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ گھيٽي ڏانھن‪.‬‬ ‫‪11‬سڀ ملئڪ تخت جي چوڌاري‪ ،‬بزرگن ۽ چئني ساھوارن جي چوڌاري بيٺا ھئا ۽ تخت جي اڳيان منھن ڀر ڪري خدا جي عبادت‬ ‫ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪12‬چْ ته‪ ،‬آمين ‪:‬برڪت‪ ،‬شان‪ ،‬حڪمت‪ ،‬شڪرگذاري‪ ،‬عزت‪ ،‬طاقت ۽ طاقت‪ ،‬اسان جي خدا کي ھميشہ ھميشہ تائين ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪13‬انھن بزرگن مان ھڪڙي مون کي چيو تہ ”ھي اا آھن‪ ،‬جيڪي ااي پوشاڪ ۾ پيل آھن؟ ۽ ڪٿان آيا؟‬ ‫‪14‬مون کيس چيو تہ ”سائين‪ ،‬توھان کي خبر آھي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو تہ ھي اھي آھن جيڪي وڏي مصيبت مان نڪتا آھن‪ ،‬۽ پنھنجا‬ ‫ڪپڙا ڌوتا آھن‪ ،‬۽ انھن کي گھيٽي جي رت سان ااو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري اھي خدا جي تخت جي اڳيان آھن‪ ،‬۽ ڏينھن رات سندس عبادت ڪندا آھن سندس ھيڪل ۾‪ ،‬۽ جيڪو تخت تي ويٺو آھي سو‬ ‫انھن جي وچ ۾ رھندو‪.‬‬ ‫‪16‬انھن کي وڌيڪ بک نه لڳندي‪ ،‬نڪي اڃا اڃ لڳندي ‪.‬نه مٿن سج جي روشني پوندي‪ ،‬نڪي ڪا گرمي‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو اھو گھيٽو جيڪو تخت جي وچ ۾ آھي انھن کي کارائيندو‪ ،‬۽ انھن کي پاڻي ءِ جي جيئري چشمن ڏانھن وٺي ويندو‪ ،‬۽ خدا‬ ‫ء‬ ‫سندن اکين مان سڀ ڳوڙھا ااٽي اڏيندو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬جڏھن ھن ستين امھر کولي تہ اڌ ڪلڪ تائين آسمان ۾ ماٺ ٿي ويئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ست ملئڪ ڏٺا جيڪي خدا جي اڳيان بيٺا ھئا ‪.‬۽ انھن کي ست صور ڏنا ويا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ ھڪڙو ٻيو ملئڪ آيو ۽ قربان ⁠گاھہ وٽ بيٺو‪ ،‬جنھن وٽ سون جو بخوردار ھو ‪.‬۽ کيس تمام گھڻي خوشبو ڏني وئي‪ ،‬ته ھو ان‬ ‫ء‬ ‫کي سڀني بزرگن جي دعا سان گڏ سون جي قربان گاہ تي ڏئي‪ ،‬جيڪا تخت جي اڳيان ھئي‪.‬‬ ‫خوشبوِ جو دونھون‪ ،‬جيڪو پاڪ ماڻھن جي دعائن سان آيو‪ ،‬سو ملئڪ جي ھٿ مان خدا جي اڳيان مٿي چڙھي ويو‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ا‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ر‬ ‫أ‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫ل‬ ‫و‬ ‫م‬ ‫ت‬ ‫ن‬ ‫َ‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫‪5‬فء ءملئ‬ ‫ِ‪.‬‬ ‫‪،‬‬ ‫ج‬ ‫ا‬ ‫ج‬ ‫و‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ر‬ ‫اأ‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫ِ‬ ‫اور‬ ‫د‬ ‫ار‬ ‫ب‬ ‫ي‬ ‫ف‬ ‫‪،‬‬ ‫اور‬ ‫د‬ ‫و‬ ‫ار‬ ‫ب‬ ‫ءَء‬ ‫َء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫ء ء ء ء‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ست ملئڪ جن وٽ ست توتارا ھئا‪ ،‬تن وڄائڻ ء‬ ‫پوِ ءرت سان مليل اگل ۽ باھہ زمين تي االيا ويا ۽ وڻن جو ٽيون حصو سڙي ويو ۽ سڄو سائو گھاس‬ ‫‪7‬پھرين ملئڪ وڄايو‪ ،‬تنھن کان ء‬ ‫سڙي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬ٻئي ملئڪ وڄايو تہ جيئن باھہ سان ٻرندڙ ھڪڙو وڏو جبل سمنڊ ۾ االيو ويو ۽ سمنڊ جو ٽيون حصو رت ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ انھن مخلوقن جو ٽيون حصو جيڪي سمنڊ ۾ ھئا ۽ جيئرا ھئا‪ ،‬سي مري ويا ‪.‬۽ ٻيڙن جو ٽيون حصو تباھه ٿي ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پوِ ٽئين ملئڪ وڄايو تہ آسمان مان ھڪڙو وڏو تارو ڪري پيو‪ ،‬جيڪو ڏيئا وانگر ٻرندو ھو ۽ دريائن جي ٽئين حصي ۽ پاڻي ءِ جي‬ ‫ء‬ ‫چشمن تي ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تاري جو نالو ورم ووڊ سڏيو ويو ‪:‬۽ پاڻيِ جو ٽيون حصو ‪wormwood‬بڻجي ويو ‪.‬۽ ڪيترائي ماڻھو پاڻي ءِ جي ڪري مري ويا‪،‬‬ ‫ااڪاڻ ⁠تہ اھي تلخ بڻيل ھئا‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ جيئن انھن جو ٽيون حصو‬ ‫‪12‬چوٿين ملئڪ وڄايو تہ سج جو ٽيون حصو‪ ،‬چنڊ جو ٽيون حصو ۽ تارن جو ٽيون حصو ڪري پيو‬ ‫ء‬ ‫لِ به نه چمڪيو ۽ ساڳي ءِ طرح رات به‪.‬‬ ‫اونڌو ٿي ويو‪ ،‬۽ ڏينھن ان جي ٽئين حصي ء‬ ‫‪13‬پوِ مون ڏٺو ۽ ھڪڙي ملئڪ کي آسمان جي وچ مان اڏامندي ٻڌو‪ ،‬جنھن وڏي آواز سان چوندي چيو تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬افسوس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪي انھن ٽنھي ملئڪن جي توتاري جي ٻين آوازن جي ڪري آھن ‪.‬اڃان تائين آواز!‬ ‫افسوس‪ ،‬انھي ءِ زمين جي رھاڪن ء‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬۽ پنجين ملئڪ وڄايو ۽ مون ڏٺو ته ھڪڙو تارو آسمان مان زمين تي ڪرندو آھي‪ ،‬۽ کيس ھيٺئين کڏ جي ڪنجي ڏني وئي ھئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ ھن ھيٺاھين ڪھڙي ءِ کي کوليو ‪.‬۽ کڏ مان ھڪڙو دونھون نڪرڻ لڳو‪ ،‬جيئن ھڪڙي وڏي ڀٽي جو دونھون ‪.‬۽ سج ۽ ھوا کڏ جي‬ ‫ء‬ ‫دونھين جي ڪري اونداھيون ٿي ويون‪.‬‬ ‫‪3‬۽ دونھين مان ماڪڙ زمين تي نڪرندي‪ ،‬۽ انھن کي طاقت ڏني وئي‪ ،‬جيئن زمين جي وان کي طاقت آھي‪.‬‬ ‫شيِ‪ ،‬نڪي ڪنھن وڻ کي ‪.‬پر رڳو‬ ‫‪4‬۽ انھن کي اھو حڪم ڏنو ويو آھي تہ اھي زمين جي گھاس کي نقصان نہ ڏين‪ ،‬نڪي ڪنھن سائي‬ ‫ء‬ ‫اھي ماڻھو جن جي پيشانين تي خدا جي امھر نه آھي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن کي اھو ڏنو ويو ھو تہ انھن کي نہ مارن‪ ،‬پر انھن کي پنج مھينا عذاب ڏنا وڃن‪ ،‬۽ انھن جو عذاب ائين ھو جيئن واڙي ءِ جي‬ ‫عذاب وانگر‪ ،‬جڏھن ھو ڪنھن ماڻھو ءِ کي ماري‪.‬‬ ‫‪6‬۽ انھن ڏينھن ۾ ماڻھو موت کي ڳوليندا‪ ،‬پر اھو لھي نہ سگھندا ‪.‬۽ مرڻ گھرندا‪ ،‬۽ موت انھن کان ڀڄي ويندو‪.‬‬

‫‪224‬‬

‫وحي‬

‫لِ تيار ڪيل گھوڙن جھڙيون ھيون ‪.‬۽ انھن جي مٿي تي سون جھڙا تاج ھئا‪ ،‬۽ انھن جا منھن ماڻھن جي‬ ‫‪7‬۽ ماڪڙ جون شڪليون جنگ ء‬ ‫منھن جھڙا ھئا‪.‬‬ ‫‪8‬انھن جا وار عورتن جي وارن جھڙا ھئا ۽ سندن ڏند شينھن جي ڏندن جھڙا ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬انھن کي سيني جي پليٽ ھئي‪ ،‬جيئن لوھ جي سيني جي پليٽ ھئي ‪.‬۽ انھن جي پرن جو آواز ڪيترن ئي گھوڙن جي رٿن جو آواز ھو‬ ‫جيڪو جنگ ڏانھن ڊوڙندو ھو‪.‬‬ ‫‪10‬انھن جون پڇون وان جھڙيون ھيون ۽ انھن جي پڇن ۾ ڏنگ ھئا‪ ،‬۽ انھن جي طاقت ھئي ماڻھن کي پنج مھينن تائين ايذا اِ‪.‬‬ ‫‪11‬انھن تي ھڪڙو بادشاھہ ھو‪ ،‬جيڪو ھيٺاھين ڪھڙي ءِ جو ملئڪ آھي‪ ،‬جنھن جو نالو عبراني زبان ۾ ابدون آھي‪ ،‬پر يوناني ٻولي ءِ ۾‬ ‫ھن جو نالو اپوليون آھي‪.‬‬ ‫‪12‬ھڪڙي مصيبت گذري وئي آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬اتي ٻه مصيبتون وڌيڪ اچن ٿيون‪.‬‬ ‫‪13‬اھين ملئڪ وڄايو تہ مون سوني قربان ⁠گاھہ جي چئن سڱن مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪا خدا جي اڳيان آھي‪.‬‬ ‫‪14‬اھين ملئڪ جنھن وٽ توتاھي ھئي‪ ،‬تنھن کي چيائين تہ ”اانھن چئن ملئڪن کي اڏ‪ ،‬جيڪي وڏي دريا ءِ فرات ۾ بند آھن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اھي چار ملئڪ اڏيا ويا‪ ،‬جيڪي ماڻھن جي ٽئين حصي کي مارڻ لِ ھڪڙو ڪلڪ‪ ،‬ھڪڙو ڏينھن‪ ،‬ھڪڙو مھينا ۽ ھڪڙو‬ ‫سال تيار ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ گھوڙي سوارن جي لشڪر جو تعداد ٻه لک ھزار ھو‪ ،‬۽ مون انھن جو تعداد ٻڌو‪.‬‬ ‫‪17‬اھڙي ءِ طرح مون رويا ۾ گھوڙا ڏٺا‪ ،‬۽ انھن تي جيڪي سوار ھئا‪ ،‬تن کي باھہ‪ ،‬جيسينٿ ۽ گندھڪ جا سينگار ھئا‪ ،‬۽ گھوڙن جا مٿا‬ ‫شينھن جي منھن جھڙا ھئا ‪.‬۽ سندن وات مان باھ ۽ دونھون ۽ گندڪ نڪرندا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬انھن ٽنھي ماڻھن جو ٽيون حصو ماريو ويو‪ ،‬باھہ‪ ،‬دونھون ۽ گندھڪ جي ڪري‪ ،‬جيڪو سندن وات مان نڪرندو ھو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو انھن جون پڇڙيون نانگن جھڙيون ھيون‪ ،‬جن کي مٿا‬ ‫‪19‬االِ ⁠جو انھن جي طاقت انھن جي وات ۾ آھي ۽ سندن پڇن ۾‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ھئا‪ ،‬۽ انھن سان اھي ايذا اِ ڏيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي‬ ‫‪20‬۽ باقي ماڻھو جيڪي انھن آفتن جي ڪري نہ ماريا ويا ھئا‪ ،‬تن اڃا تائين پنھنجن ھٿن جي ڪمن کان توبھہ نہ ڪئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫شيطانن جي پوڄا نہ ڪن‪ ،‬سون‪ ،‬چاندي ءِ‪ ،‬پيتل‪ ،‬پٿر ۽ ڪاٺ جي بتن جي ‪.‬نه ڏسي سگھي ٿو‪ ،‬نه ٻڌي سگھي ٿو‪ ،‬نه ھلي سگھي ٿو‪:‬‬ ‫‪21‬نڪي انھن پنھنجن قتلن کان‪ ،‬نڪي پنھنجن جادوگرن کان‪ ،‬نڪي پنھنجي زنا کان‪ ،‬نڪي پنھنجن چورين کان‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬پوِ مون ھڪڙو ٻيو زبردست ملئڪ آسمان مان لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي ڪڪر سان ڍڪيل ھو‪ ،‬۽ سندس مٿي تي قوس قزح ھئي‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫سندس منھن سج جھڙو ھو ۽ سندس پير باھہ جا ٿنڀا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬ھن جي ھٿ ۾ ھڪڙو ننڍڙو ڪتاب کليل ھو‪ ،‬۽ ھن پنھنجو ساڄو پير سمنڊ تي رکيو ۽ کاٻي پير زمين تي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ وڏي آواز سان رڙ ڪئي‪ ،‬جيئن شينھن گرجندو آھي‪ ،‬۽ جڏھن ھو رڙ ڪري‪ ،‬ست گجگوڙ انھن جا آواز ٻڌايا‪.‬‬ ‫‪4‬جڏھن ست گجگوڙ پنھنجا آواز ٻڌا ھئا‪ ،‬تڏھن آ ءِ لکڻ وارو ھوس‪ ،‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن مون کي چيو تہ ”جيڪي‬ ‫ست گجگوڙ ڳالھائي رھيا آھن‪ ،‬تن کي بند ڪر ۽ نہ لکو‪.‬‬ ‫‪5‬جنھن ملئڪ کي مون سمنڊ ۽ زمين تي بيٺل ڏٺو‪ ،‬تنھن پنھنجو ھٿ مٿي آسمان ڏانھن کنيو‪.‬‬ ‫ِ ءو ءما فءي شالء شم ءر وڌيڪ نه‪:‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءجنء فءي شالء شس ءم ء‬ ‫ف ءعلءى اللذءي َءبءدءي اأ ء شر ء‬ ‫ِ ءواأ ء شر ء‬ ‫ِ ءو شال ءجعءا ءل ءمنء شاأ ء شر ء‬ ‫اِ ءواأ ء شر ء‬ ‫‪6‬وقء ء‬ ‫ص ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر ستين ملئڪ جي آواز جي ڏينھن ۾‪ ،‬جڏھن ھو آواز ڏيڻ شروع ڪندو‪ ،‬تڏھن خدا جو راز ختم ٿيڻ گھرجي‪ ،‬جيئن ھن پنھنجن ٻانھن‬ ‫نبين کي بيان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اھو آواز جيڪو مون آسمان مان ٻڌو‪ ،‬اھو وري مون سان ڳالھايو ۽ چيو تہ ”وڃ‪ ،‬اھو ننڍڙو ڪتاب کڻ‪ ،‬جيڪو انھي ءِ ملئڪ جي‬ ‫ھٿ ۾ کليل آھي‪ ،‬جيڪو سمنڊ ۽ زمين تي بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬آ ءِ ملئڪ وٽ ويس ۽ چيائينس تہ ”مون کي اھو ننڍڙو ڪتاب ڏي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪” ،‬اھو وٺو ۽ کائو ‪.‬۽ اھو تنھنجي پيٽ کي‬ ‫ڪڪڙ ڪندو‪ ،‬پر اھو تنھنجي وات ۾ ماکي ءِ وانگر مٺو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ مون اھو ننڍڙو ڪتاب ملئڪ جي ھٿ مان ڪڍي کائي ‪.‬۽ اھا منھنجي وات ۾ ماکي ءِ وانگر مٺي ھئي‪ ،‬۽ جيئن ئي مون ان کي‬ ‫ء‬ ‫کائي‪ ،‬منھنجو پيٽ ڪچو ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪11‬ھن مون کي چيو تہ ”تون گھڻن ماڻھن‪ ،‬قومن‪ ،‬زبانن ۽ بادشاھن جي اڳيان وري اڳڪٿي ڪر‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫⁠گاھہ ۽ اان ۾‬

‫‪1‬پوِ مون کي ھڪڙي لٺي ءِ جھڙو ڪڪر ڏنو ويو‪ ،‬۽ ملئڪ بيھي رھيو ۽ چيائين تہ ”اٿ ۽ خدا جي ھيڪل‪ ،‬قربان‬ ‫ء‬ ‫پوڄڻ وارن جي ماپ ڪريو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو اھو غير قومن کي ڏنو ويو آھي ‪:‬۽ اھي پاڪ شھر ٻائيتاليھ مھينا‬ ‫سواِ درٻار کي اڏي ڏيو ۽ ماپ نہ ڪريو‬ ‫‪2‬پر ھيڪل کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پيرن ھيٺان لڪندا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مان پنھنجي ٻن شاھدن کي طاقت ڏيندس‪ ،‬۽ اھي ھڪڙو ھزار ٻه سْ ٽيھہ ڏينھن اڳڪٿي ڪندا‪ ،‬ٽٽل ڪپڙا پاتل‪.‬‬ ‫‪4‬اھي ٻہ زيتون جا وڻ آھن ۽ ٻہ شمعدان آھن جيڪي زمين جي خدا جي اڳيان بيٺا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪڏھن ڪو انھن کي ايذاِ ڏيندو‪ ،‬انھن جي وات مان باھ نڪرندي‪ ،‬۽ سندن دشمنن کي کائي‪ ،‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھن کي ايذاِ‬ ‫ڏيندو‪ ،‬اھو ضرور ھن طريقي سان ماريو وڃي‪.‬‬

‫‪225‬‬

‫وحي‬

‫‪6‬اھي آسمان کي بند ڪرڻ جي طاقت رکندا آھن‪ ،‬جيڪي انھن جي نبوت جي ڏينھن ۾ مينھن نہ وجھي‪ ،‬۽ انھن کي پاڻيِ تي اختيار آھي‬ ‫انھن کي رت ۾ تبديل ڪن‪ ،‬۽ زمين تي سڀني آفتن سان‪ ،‬جيترو وقت گھرندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن اھي پنھنجي شاھدي پوري ڪندا‪ ،‬تڏھن اھو جانور جيڪو اونھين کڏ مان مٿي چڙھندو‪ ،‬سا انھن سان جنگ ڪندو ۽ مٿن غالب‬ ‫پوندو ۽ کين ماريندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انھن جا لش انھي ءِ وڏي شھر جي گھٽين ۾ پيا آھن‪ ،‬جنھن کي روحاني طور تي سدوم ۽ مصر سڏيو ويندو آھي‪ ،‬جتي اسان جي خداوند‬ ‫کي صليب تي چاڙھيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اھي ماڻھو‪ ،‬ذاتيون‪ ،‬ٻوليون ۽ قومن جا ماڻھو ساڍا ٽي ڏينھن پنھنجا لش ڏسندا‪ ،‬۽ انھن جي لشن کي قبرن ۾ رکڻ جي تڪليف نه‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو انھن ٻنھي‬ ‫‪10‬۽ اھي جيڪي زمين تي رھندا آھن سي انھن تي خوش ٿيندا‪ ،‬خوش ٿيندا‪ ،‬۽ ھڪڙي ٻئي کي تحفا موڪليندا‬ ‫ء‬ ‫نبين انھن کي عذاب ڏنو جيڪي زمين تي رھندا ھئا‪.‬‬ ‫پوِ خدا جي طرفان زندگي ءِ جو روح انھن ۾ داخل ٿيو ۽ اھي پنھنجن پيرن تي بيٺا ‪.‬۽ انھن تي وڏو خوف ٿي ويو‬ ‫‪11‬ساڍا ٽي ڏينھن کان ء‬ ‫جن انھن کي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انھن آسمان مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو جيڪو کين چوندو ھو تہ ”ھيڏانھن اچو ‪.‬۽ اھي آسمان ڏانھن ڪڪر ۾ چڙھي ويا ‪.‬۽ سندن‬ ‫ء‬ ‫دشمنن کين ڏٺو‪.‬‬ ‫‪13‬ساڳئي وقت اتي ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬۽ شھر جو ڏھون حصو ڪري پيو‪ ،‬۽ زلزلي ۾ ست ھزار ماڻھو ماريا ويا‪ ،‬۽ باقي بچيل ڊڄي‬ ‫ويا‪ ،‬۽ آسمان جي خدا جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫‪14‬ٻيو عذاب گذري چڪو آھي ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ٽيون مصيبت جلدي اچي ٿي‪.‬‬ ‫‪15‬ستين ملئڪ وڄايو ‪.‬۽ آسمان ۾ وڏا وڏا آواز پيا چون‪” ،‬ھن دنيا جون بادشاھيون اسان جي پالڻھار ۽ سندس مسيح جون بادشاھن ٿيون ‪.‬‬ ‫لِ راڄ ڪندو‪.‬‬ ‫۽ ھو ھميشہ ء‬ ‫‪16‬اھي چوويھہ بزرگ‪ ،‬جيڪي خدا جي اڳيان پنھنجين سيٽن تي ويٺا ھئا‪ ،‬پنھنجن منھن ڀر ڪري خدا کي سجدو ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو تو تو وٽ‬ ‫‪17‬چْ ته‪ ،‬اسين تنھنجو شڪر ڪريون ٿا‪ ،‬اي خداوند خدا قادرمطلق‪ ،‬جيڪو فن‪ ،‬۽ برباد‪ ،‬۽ اچڻ وارو آھي‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي وڏي طاقت ورتي آھي‪ ،‬۽ حڪومت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ قومون ڪاوڙجي ويون‪ ،‬۽ تنھنجو غضب اچي ويو آھي‪ ،‬۽ مئلن جو وقت آيو آھي‪ ،‬جيڪي انھن کي انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬۽ توھان‬ ‫پنھنجي ٻانھن کي انعام ڏيو‪ ،‬نبين کي‪ ،‬ايمان وارن کي ۽ انھن کي جيڪي تنھنجي نالي کان ڊڄن ٿا‪ ،‬ننڍو ۽ وڏو؛ ۽ انھن کي تباھه ڪرڻ‬ ‫گھرجي جيڪي زمين کي تباھه ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ آسمان ۾ خدا جو مندر کوليو ويو‪ ،‬۽ اتي سندس ھيڪل ۾ سندس عھد نامي جو صندوق ڏٺو ويو‪ ،‬۽ اتي بجليون‪ ،‬آواز ۽ گجگوڙ‪،‬‬ ‫زلزلي ۽ وڏا گڻ ھئا‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬۽ آسمان ۾ ھڪڙو وڏو عجب ظاھر ٿيو ‪.‬سج سان ڍڪيل عورت‪ ،‬۽ چنڊ سندس پيرن ھيٺان‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ٻارھن تارن جو تاج‪:‬‬ ‫‪2‬۽ ھو ءِ ٻار سان گڏ روئي رھي ھئي‪ ،‬پيٽ ۾ پيٽ گذر ڪندي ھئي ۽ پيٽ گذر ڪندي ھئي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ آسمان ۾ ھڪڙو ٻيو عجب نظر آيو ‪.‬۽ ڏسو ھڪڙو وڏو ڳاڙھو ڊريگن‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ آھن ۽ مٿن تي ست تاج آھن‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سندس دم آسمان جي تارن جو ٽيون حصو ڪڍيو‪ ،‬۽ انھن کي زمين تي االئي اڏيو‪ ،‬۽ اھو ازدھا انھي ءِ عورت جي اڳيان بيھي رھيو‪،‬‬ ‫لِ تہ جيئن ئي سندس ٻار ڄڻيو وڃي‪.‬‬ ‫لِ تيار ھئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪا ڄمڻ ء‬ ‫‪5‬۽ ھن ھڪڙو ٻار ڄاتو‪ ،‬جيڪو سڀني قومن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت ڪرڻ وارو ھو‪ ،‬۽ سندس ٻار خدا ۽ سندس تخت ڏانھن کنيو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫لِ تہ ااتي کيس ھڪ ھزار ٻہ سْ ٽيھہ‬ ‫جاِ رکيل آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ خدا تيار ڪيل ء‬ ‫‪6‬پوِ اھا عورت رڻ ⁠پٽ ڏانھن ڀڄي ويئي‪ ،‬جتي ھن ء‬ ‫ء‬ ‫ڏينھن کارائي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ آسمان ۾ جنگ ھئي ‪:‬مائيڪل ۽ سندس ملئڪ ڊريگن سان وڙھيا ‪.‬۽ ڊريگن وڙھيو ۽ سندس ملئڪ‪،‬‬ ‫جاِ آسمان ۾ ملي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ غالب نه ٿيو ‪.‬نه ئي وري سندن ء‬ ‫‪9‬۽ اھو وڏو ازدھا ٻاھر ڪڍيو ويو‪ ،‬اھو پراڻو نانگ‪ ،‬جنھن کي ابليس ۽ شيطان سڏين ٿا‪ ،‬جيڪو سڄي دنيا کي ٺڳي ٿو‪ ،‬تنھن کي زمين ۾‬ ‫االيو ويو ۽ سندس ملئڪ ساڻس گڏ االيا ويا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ مون آسمان ۾ ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن چيو تہ ھاڻي اچي ٿو اوٽڪارو‪ ،‬طاقت‪ ،‬۽ اسان جي خدا جي بادشاھت‪ ،‬۽ سندس مسيح‬ ‫جي طاقت‪ ،‬االِ ⁠جو اسان جي ڀائرن تي الزام ھڻڻ وارو‪ ،‬جيڪو اسان جي خدا جي ڏينھن جي اڳيان مٿن الزام ھڻي ٿو‪ ،‬ھيٺ االيو ويو‬ ‫آھي ‪.‬۽ رات‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انھن مٿس گھيٽي جي رت‪ ،‬۽ پنھنجي شاھدي جي ڪلم سان غالب اچي ويو ‪.‬۽ انھن پنھنجي جان کي موت تائين پيار نه ڪيو‪.‬‬ ‫!االِ ⁠جو شيطان‬ ‫‪12‬تنھنڪري خوش ٿيو‪ ،‬اي آسمانو‪ ،‬۽ اوھين جيڪي انھن ۾ رھندا آھيو ‪.‬زمين ۽ سمنڊ جي رھاڪن تي افسوس آھي‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو ھو ڄاڻي ٿو تہ ھن وٽ ٿورو وقت آھي‪.‬‬ ‫اوھان ڏانھن ھيٺ لھي آيو آھي‪ ،‬جنھن کي وڏو غضب اچي رھيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬جڏھن ازدھا ڏٺو تہ کيس زمين تي االيو ويو آھي‪ ،‬تڏھن ھن انھي ءِ عورت کي ايذايو‪ ،‬جنھن مرد ٻار کي جنم ڏنو ھو‪.‬‬ ‫جاِ تي‪ ،‬جتي کيس ٿوري وقت‪،‬‬ ‫‪14‬۽ انھي ءِ عورت کي ھڪڙي وڏي عقاب جا ٻه پر ڏنا ويا‪ ،‬تہ جيئن ھو اڏامي وڃي ريگستان ۾‪ ،‬پنھنجي ء‬ ‫لِ نانگ جي منھن مان پرورش ملي ٿي‪.‬‬ ‫اڌ وقت ۽ اڌ وقت ء‬ ‫لِ تہ ھو انھي ءِ کي ٻوڏ مان وجھي وٺي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ نانگ پنھنجي وات مان پاڻي ٻاھر ڪڍيو جيئن سيلب وانگر عورت جي پٺيان پوي‪ ،‬انھي ءِ ء‬

‫‪226‬‬

‫وحي‬

‫‪16‬۽ زمين ان عورت جي مدد ڪئي ۽ زمين پنھنجو وات کولي اڏيو ۽ انھي ءِ ٻوڏ کي نگلجي ويو‪ ،‬جيڪو ازدھا پنھنجي وات مان ڪڍيو‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫لِ ويو‪ ،‬جيڪي خدا جي حڪمن تي‬ ‫وڙھڻ‬ ‫سان‬ ‫ماڻھن‬ ‫بچيل‬ ‫جي‬ ‫ٻج‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫سو‬ ‫ويئي‪،‬‬ ‫اچي‬ ‫ڪاوڙ‬ ‫تي‬ ‫عورت‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫کي‬ ‫ازدھا‬ ‫ِ‬ ‫‪17‬انھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي مسيح جي شاھدي آھي‪.‬‬ ‫عمل ڪن ٿا ۽ انھن وٽ‬ ‫ي‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬پوِ مون سمنڊ جي واري ءِ تي بيٺو ۽ ھڪڙي حيوان کي سمنڊ مان نڪرندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ ھئا‪ ،‬۽ سندس سڱن تي‬ ‫ء‬ ‫ڏھہ تاج ھئا‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ڪفر جو نالو لکيل ھو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اھو جانور جيڪو مون ڏٺو‪ ،‬اھو چيتي جھڙو ھو‪ ،‬۽ ھن جا پير رڇ جي پيرن جھڙا ھئا‪ ،‬۽ سندس وات شينھن جي وات وانگر ھو‪ ،‬۽‬ ‫ازدھا کيس پنھنجي طاقت‪ ،‬پنھنجي سيٽ ۽ وڏو اختيار ڏنو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون ڏٺو ته ھن جو ھڪڙو مٿو زخمي ٿي پيو ھو ‪.‬۽ سندس موتمار زخم ڀرجي ويو ‪:‬۽ سڄي دنيا حيران ٿي وئي ان جانور جي پٺيان‪.‬‬ ‫‪4‬اھي انھي ءِ ازدھا جي پوڄا ڪندا ھئا‪ ،‬جنھن انھي ءِ حيوان کي طاقت ڏني ھئي‪ ،‬۽ انھي ءِ حيوان جي پوڄا ڪيائون ۽ چوڻ لڳا تہ ”اھڙو‬ ‫ڪير آھي؟ ڪير ان سان جنگ ڪرڻ جي قابل آھي؟‬ ‫‪5‬۽ کيس ھڪڙو وات ڏنو ويو جيڪو وڏيون ڳالھيون ۽ ڪفر جون ڳالھيون ڪري ‪.‬۽ کيس طاقت ڏني وئي ته ھو چاليھه ٻه مھينا جاري‬ ‫رکي‪.‬‬ ‫‪6‬ھن پنھنجو وات کوليو تہ خدا جي خلف ڪفر بڪي‪ ،‬سندس نالي‪ ،‬سندس خيمي ۽ آسمان ۾ رھندڙن جي ڪفر بڪي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اھو ھن کي ڏنو ويو ھو مقدسن سان وڙھڻ‪ ،‬۽ انھن کي غالب ڪرڻ لِ‪ ،‬۽ کيس سڀني قومن‪ ،‬زبانن ۽ قومن تي طاقت ڏني وئي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جيڪي زمين تي رھندا سي سڀ سندس پوڄا ڪندا‪ ،‬جن جا نال دنيا جي شروعات کان وٺي قتل ٿيل گھيٽي جي زندگي جي ڪتاب ۾‬ ‫لکيل نه آھن‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڪن آھن‪ ،‬سو ٻڌي‪.‬‬ ‫‪10‬اھو جيڪو قيد ۾ آڻيندو سو قيد ۾ ويندو ‪:‬جيڪو تلوار سان ماريندو تنھن کي تلوار سان مارڻو پوندو ‪.‬ھتي آھي صبر ۽ ايمان وارن جو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون ڏٺو ته ھڪڙو ٻيو جانور زمين مان نڪرندو آھي ‪.‬۽ ھن کي گھيٽي جھڙا ٻه سڱ ھئا‪ ،‬۽ ھو ازدھا وانگر ڳالھائيندو ھو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھو پنھنجي اڳيان پھرين حيوان جي سڄي طاقت کي استعمال ڪري‪ ،‬زمين ۽ انھن ۾ رھندڙن کي پھرين حيوان جي پوڄا ڪرڻ جو‬ ‫سبب ٿو ڏئي‪ ،‬جنھن جو موتمار زخم ڀرجي ويو ھو‪.‬‬ ‫لِ تہ ماڻھن جي اڳيان آسمان مان زمين تي باھہ لھي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬۽ ھو وڏا عجب ڪري ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪14‬۽ زمين تي رھندڙن کي انھن معجزن جي وسيلي ٺڳي ٿو‪ ،‬جيڪي ھن کي انھي ءِ حيوان جي نظر ۾ ڪرڻ جي طاقت ھئي ‪.‬انھن کي‬ ‫چيو ويو آھي جيڪي زمين تي رھندا آھن‪ ،‬اھي انھي ءِ جانور جي ھڪڙي تصوير ٺاھيندا آھن‪ ،‬جنھن کي تلوار سان زخم ڪيو ويو ھو‪ ،‬۽‬ ‫جيئرو ٿي ويو‪.‬‬ ‫لِ ھليو ويو تہ‬ ‫لِ تہ انھي ءِ حيوان جي بت ڳالھائي‪ ،‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫‪15‬۽ ھن کي اھو اختيار ھو تہ انھي ءِ حيوان جي بت کي جيئرو ڏئي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪي ماڻھو انھي ءِ جانور جي بت جي پوڄا نہ ڪن‪ ،‬تن کي قتل ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ھو سڀني ننڍن ۽ وڏن‪ ،‬اميرن ۽ غريبن‪ ،‬آزاد ۽ غلمن کي انھن جي ساڄي ھٿ ۾ يا سندن پيشانين ۾ نشان حاصل ڪرڻ جو سبب‬ ‫بڻائيندو‪:‬‬ ‫سواِ انھي ءِ جي‪ ،‬جنھن تي نشان ھجي يا انھي ءِ حيوان جو نالو يا سندس نالي‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫فروخت‬ ‫و‬ ‫خريد‬ ‫ماڻھو‬ ‫ڪوبہ‬ ‫تہ‬ ‫لِ‬ ‫‪17‬۽‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ء‬ ‫ء ء‬ ‫جو تعداد‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ماڻھو ءِ جو تعداد آھي ‪.‬۽ سندس‬ ‫‪18‬ھتي حڪمت آھي ‪.‬جنھن کي عقل آھي تنھن کي انھي ءِ جانور جو تعداد ڳڻڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تعداد اھ سْ ٽيھتر ۽ اھ آھي‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬پوِ مون نھاريو تہ ھڪڙو گھيٽو صيئون جبل تي بيٺو آھي ۽ ساڻس گڏ ھڪ لک چوئيتاليھ ھزار ماڻھو آھن‪ ،‬جن جي پيشانين تي سندس‬ ‫ء‬ ‫پي اِ جو نالو لکيل آھي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو گھڻن پاڻي ءِ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ ھڪڙي وڏي گجگوڙ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ مون آواز ٻڌو‪،‬‬ ‫جيڪو وڄندڙن جو آواز پنھنجن بربطن سان وڄندو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اھي ڳائڻ لڳا جيئن اھو ھڪڙو نئون گيت آھي تخت جي اڳيان‪ ،‬چئن جانورن ۽ بزرگن جي اڳيان‪ ،‬۽ ڪوبہ ماڻھو اھو گيت نه سکي‬ ‫سواِ ااھي ھڪ لک چاليھہ ھزار‪ ،‬جن کي زمين مان اوٽڪارو ڏياريو ويو ھو‪.‬‬ ‫سگھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ھي اھي آھن جن کي عورتن سان ناپاڪ نہ ڪيو ويو ‪.‬ااڪاڻ ته اھي ڪنواريون آھن ‪.‬اءھي اھي آھن جيڪي گھيٽي جي پٺيان ھلندا‬ ‫آھن‪ ،‬جتي ھو وڃي ٿو ‪.‬اھي ماڻھن مان اوٽڪارو حاصل ڪيا ويا‪ ،‬خدا ۽ گھيٽي ڏانھن پھريون ميوو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اھي خدا جي تخت جي اڳيان بي ⁠عيب آھن‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن جي وات ۾ ڪوبہ ٺڳي نہ مليو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ھو انھن ڏانھن‪ ،‬جيڪي‬ ‫‪6‬پوِ مون ھڪڙو ٻيو ملئڪ آسمان جي وچ ۾ اڏامندي ڏٺو‪ ،‬جنھن وٽ ھميشہ جي خوشخبري آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫زمين تي رھن ٿا‪ ،‬۽ ھر ھڪ قوم‪ ،‬مائٽ‪ ،‬ٻولي ۽ ماڻھن کي ٻڌائين‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو ھن جي فيصلي جو وقت اچي ويو آھي ‪:‬۽ انھي ءِ جي عبادت‬ ‫‪7‬وڏي آواز سان چيائين تہ ”خدا کان ڊڄو ۽ سندس واکاڻ ڪريو‬ ‫ء‬ ‫ڪريو جنھن آسمان‪ ،‬زمين‪ ،‬سمنڊ ۽ پاڻي ءِ جا چشما ٺاھيا‪.‬‬

‫‪227‬‬

‫وحي‬

‫⁠جو ھن سڀني قومن کي‬

‫االِ‬ ‫‪8‬انھي ءِ جي پٺيان ھڪڙو ٻيو ملئڪ اچي چيو تہ ”بابل ڪري پيو‪ ،‬ڪري پيو آھي‪ ،‬اھو وڏو شھر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پنھنجي زناڪاري ءِ جي غضب جي شراب پيئاري‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ ٽيون ملئڪ انھن جي پٺيان آيو ۽ وڏي آواز سان چوڻ لڳو تہ ”جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھي ءِ حيوان ۽ سندس بت جي پوڄا ڪري ۽‬ ‫ء‬ ‫ان جو نشان پنھنجي پيشاني ءِ يا ھٿ ۾ رکي‪.‬‬ ‫‪10‬اھو ئي خدا جي غضب جي شراب پيئندو‪ ،‬جيڪا سندس غضب جي پيالي ۾ بغير ڪنھن ٺھيل ھاري ويندي آھي ‪.‬۽ ھن کي پاڪ فرشتن‬ ‫جي حضور ۾ باھه ۽ گندڪ سان عذاب ڪيو ويندو‪ ،‬۽ گھيٽي جي موجودگي ۾‪:‬‬ ‫لِ مٿي چڙھي ٿو‪ ،‬۽ انھن کي نه ڏينھن آھي ۽ نڪي رات‪ ،‬جيڪي انھي ءِ جانور ۽ سندس‬ ‫‪11‬۽ انھن جي عذاب جو دونھون ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫بت جي پوڄا ڪن ٿا‪ ،‬۽ جنھن کي سندس نالي جو نشان ملي ٿو‪.‬‬ ‫عيسي تي ايمان آڻين ٿا‪.‬‬ ‫۽‬ ‫ٿا‬ ‫ڪن‬ ‫عمل‬ ‫تي‬ ‫حڪمن‬ ‫جي‬ ‫‪12‬ھي آھي ايمان وارن جو صبر ‪:‬ھتي اھي آھن جيڪي خدا‬ ‫ي‬ ‫‪13‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو آواز ٻڌو جيڪو مون کي چوندو ھو‪ ،‬لک‪ ،‬سڀاڳا آھن اھي مئل جيڪي خداوند ۾ ھن وقت کان مرن ٿا ‪:‬ھائو‪،‬‬ ‫روح چوي ٿو‪ ،‬ته اھي پنھنجي محنت کان آرام ڪن ‪.‬۽ انھن جا ڪم انھن جي پيروي ڪندا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ مون نھاريو تہ ھڪڙو ااو ڪڪر ڏٺم ۽ انھي ءِ ڪڪر تي ھڪڙو ابن ⁠آدم جھڙو بيٺو ھو‪ ،‬جنھن جي مٿي تي سونھري تاج ھو‬ ‫ء‬ ‫۽ ھٿ ۾ ھڪڙو تيز ڏاٽو ھو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ ھڪڙو ٻيو ملئڪ ھيڪل مان ٻاھر آيو‪ ،‬جنھن ڪڪر تي ويٺل کي وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”پنھنجو ڏاٽو ھل‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو زمين جو فصل پچي چڪو آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تنھنجي لڻ جو وقت اچي ويو آھي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ جيڪو ڪڪر تي ويٺو ھو تنھن پنھنجو ڏاٽو زمين تي وڌو ‪.‬۽ زمين کٽي وئي‪.‬‬ ‫‪17‬ھڪڙو ٻيو ملئڪ آسمان واري ھيڪل مان ٻاھر نڪتو‪ ،‬جنھن کي بہ ھڪڙو تيز ڏاٽو ھو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ھڪڙو ٻيو ملئڪ قربان ⁠گاھہ مان نڪتو‪ ،‬جنھن کي باھ تي اختيار ھو ‪.‬۽ زور زور سان رڙ ڪري کيس چيو‪” ،‬پنھنجي تيز ڏاٽي‬ ‫وڌاِ‪ ،‬۽ زمين جي انگورن جا ٽڪر گڏ ڪر ‪.‬ااڪاڻ ته ھن جا انگور بلڪل پڪل آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬انھي ءِ ملئڪ پنھنجو ڏاٽو زمين تي وڌو ۽ زمين جي انگور جي انگورن کي گڏ ڪري خدا جي غضب جي وڏي ماکي ءِ ۾ االئي‬ ‫اڏيائين‪.‬‬ ‫‪20‬۽ شراب جي حوِ کي شھر کان ٻاھر لٿليو ويو‪ ،‬۽ رت شراب جي حوِ مان نڪرندو ھو‪ ،‬ايتري قدر جو گھوڙن جي پلن تائين‪،‬‬ ‫ھڪڙو ھزار اھه سْ فرلنگ جي فاصلي تي‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪.‬االِ‬ ‫‪1‬۽ مون آسمان ۾ ھڪڙي ٻي نشاني ڏٺي‪ ،‬وڏي ۽ عجيب‪ ،‬ست ملئڪ جن کي ست آخري آفتون آھن‬ ‫ء‬ ‫ڀرجي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ مون ڏٺو ته اھو ھڪڙي شيشي جو سمنڊ آھي جيئن باھ سان مليل آھي‪ ،‬۽ اھي جيڪي انھي ءِ جانور تي‪ ،‬سندس تصوير‪ ،‬سندس نشان ۽‬ ‫سندس نالي جي تعداد تي فتح حاصل ڪري چڪا آھن‪ ،‬سي شيشي جي سمنڊ تي بيٺا آھن ‪ ،.‬خدا جي تارن سان‪.‬‬ ‫قادرمطلق‪ ،‬تنھنجا ڪم وڏا ۽ عجب آھن ‪.‬توھان جا‬ ‫‪3‬اھي خدا جي ٻانھي‬ ‫موسي جو گيت ۽ گھيٽي جو گيت ڳائي رھيا ھئا‪” ،‬اي خداوند خدا ء‬ ‫ي‬ ‫رستا صحيح ۽ سچا آھن‪ ،‬تون سنتن جا بادشاھه‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو سڀ قومون اينديون ۽‬ ‫االِ ⁠جو تون رڳو پاڪ آھين‪،‬‬ ‫‪4‬اي خداوند‪ ،‬ڪير توکان نه ڊڄندو ۽ تنھنجي نالي جي واکاڻ ڪندو؟‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو توھان جا فيصل ظاھر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫تنھنجي اڳيان عبادت ڪنديون‬ ‫ء‬ ‫پوِ مون نھاريو تہ آسمان ۾ شاھدي جي خيمي جو مندر کوليو ويو‪.‬‬ ‫‪5‬ان کان ء‬ ‫‪6‬اھي ست ملئڪ ھيڪل مان ٻاھر آيا‪ ،‬جن کي ست آفتون ھيون‪ ،‬جن کي سفيد ۽ سفيد ڪپڙو پھريل ھو ۽ پنھنجن سينن کي سونھن جا بند‬ ‫پيل ھئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ انھن چئن جانورن مان ھڪڙي انھن ستن ملئڪن کي ست سون جا پيال ڏنا‪ ،‬جيڪي خدا جي غضب سان ڀريل آھن‪ ،‬جيڪو ھميشہ‬ ‫ھميشہ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھيڪل خدا جي جلل ۽ سندس قدرت جي دونھين سان ڀرجي ويو ‪.‬۽ ڪوبہ ماڻھو ھيڪل ۾ داخل نہ ٿي سگھيو‪ ،‬جيستائين ستن‬ ‫ملئڪن جون ست آفتون پوريون نہ ٿيون‪.‬‬ ‫⁠جو انھن ۾ خدا جو غضب‬

‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬مون ھيڪل مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو ستن ملئڪن کي چوندو ھو تہ ”وڃو ۽ خدا جي غضب جا پيال زمين تي ھارو‪.‬‬ ‫‪2‬پھرين ويو‪ ،‬۽ پنھنجو پيالو زمين تي ھاريو ‪.‬۽ انھن ماڻھن تي‪ ،‬جن تي انھي ءِ جانور جو نشان ھو‪ ،‬۽ انھن تي جيڪي سندس بت جي پوڄا‬ ‫ڪندا ھئا‪ ،‬ھڪڙو گوڙ ڪندڙ ۽ ڏکوئيندڙ زخم ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ٻئي ملئڪ پنھنجو پيالو سمنڊ تي ھاريو ‪.‬۽ اھو ھڪڙو مئل ماڻھو ءِ جو رت بڻجي ويو ‪:‬۽ ھر جاندار سمنڊ ۾ مري ويو‪.‬‬ ‫‪4‬ٽئين ملئڪ پنھنجو پيالو دريائن ۽ پاڻي ءِ جي چشمن تي ھاريو ‪.‬۽ اھي رت بڻجي ويا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو تو اھو فيصلو‬ ‫‪5‬۽ مون پاڻي ءِ جي ملئڪ کي چوندي ٻڌو تہ ”اي خداوند‪ ،‬تون سچار آھين‪ ،‬جيڪو آھين ۽ ھوندو ۽ ھوندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ ڏنو آھي ‪.‬ااڪاڻ ته اھي لئق آھن‪.‬‬ ‫‪6‬االِ ⁠جو انھن درويشن ۽ نبين جو رت وھايو آھي ۽ تو کين رت پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پوِ مون قربان ⁠گاھہ مان ھڪ ٻئي کي چوندي ٻڌو تہ ”اي خداوند خدا قادر مطلق‪ ،‬تنھنجا فيصل سچا ۽ سچا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬چوٿين ملئڪ پنھنجو پيالو سج تي ھاريو ‪.‬۽ کيس طاقت ڏني وئي ته ماڻھن کي باھ سان ساڙي‪.‬‬

‫‪228‬‬

‫وحي‬

‫‪9‬۽ ماڻھو سخت گرمي سان سڙي ويا‪ ،‬۽ خدا جي نالي تي ڪفر بڪڻ لڳا‪ ،‬جيڪو انھن آفتن تي اختيار رکي ٿو‪ ،‬۽ انھن توبھہ ڪئي تہ ھن‬ ‫کي ساراھيو‪.‬‬ ‫لِ پنھنجون‬ ‫دردن‬ ‫انھن‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ھئي‬ ‫ڀريل‬ ‫سان‬ ‫اونداھي‬ ‫بادشاھي‬ ‫سندس‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ھاريو‬ ‫تي‬ ‫تخت‬ ‫جي‬ ‫حيوان‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫پيالو‬ ‫پنھنجو‬ ‫ملئڪ‬ ‫پنجين‬ ‫‪10‬پوِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زبانون پيڙھيون‪،‬‬ ‫‪11‬۽ پنھنجن دردن ۽ زخمن جي ڪري آسمان جي خدا کي ڪفر بڪيائون ۽ پنھنجن ڪمن کان توبھہ نہ ڪيائون‪.‬‬ ‫درياِ فرات تي ھاريو ‪.‬۽ ان جو پاڻي سڪي ويو‪ ،‬ته جيئن اوڀر جي بادشاھن جو رستو تيار ڪيو‬ ‫‪12‬اھين ملئڪ پنھنجو پيالو وڏي‬ ‫ء‬ ‫وڃي‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ مون ڏٺو تہ ڏيڏر جھڙا ٽي ناپاڪ روح انھي ءِ ازدھا جي وات مان‪ ،‬انھي ءِ حيوان جي وات مان ۽ انھي ءِ ڪوڙي نبي ءِ جي وات‬ ‫ء‬ ‫مان نڪرندا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن کي‬ ‫‪14‬االِ ⁠جو اھي شيطانن جا روح آھن‪ ،‬معجزا آھن‪ ،‬جيڪي زمين ۽ سڄي دنيا جي بادشاھن ڏانھن نڪرن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ گڏ ڪن‪.‬‬ ‫قادرمطلق جي انھي ءِ عظيم ڏينھن جي جنگ ء‬ ‫خدا ء‬ ‫‪15‬ڏس‪ ،‬آ ءِ چور وانگر آيو آھيان ‪.‬برڪت وارو آھي اھو جيڪو جاڳي ٿو‪ ،‬۽ پنھنجن ڪپڙن کي سنڀالي ٿو‪ ،‬متان ھو ننگا ھلندو‪ ،‬۽ اھي‬ ‫سندس شرمسار ڏسندا‪.‬‬ ‫جاِ تي گڏ ڪيو جنھن کي عبراني ٻولي ءِ ۾ آرماگڊون سڏيو ويندو آھي‪.‬‬ ‫ھڪڙي‬ ‫ڪري‬ ‫‪16‬ھن انھن کي گڏ‬ ‫ء‬ ‫‪17‬ستين ملئڪ پنھنجو پيالو ھوا ۾ ھاريو ‪.‬۽ آسمان جي مندر مان ھڪڙو وڏو آواز آيو‪ ،‬جيڪو تخت مان‪ ،‬چوندو ھو‪ ،‬اھو ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اتي آواز‪ ،‬گجگوڙ ۽ بجليون ھيون ‪.‬۽ اتي ھڪڙو وڏو زلزلو آيو‪ ،‬جيئن ماڻھن جي زمين تي نه آھي‪ ،‬ايترو طاقتور زلزلو‪ ،‬۽ ايترو‬ ‫وڏو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ وڏو شھر ٽن حصن ۾ ورھايو ويو‪ ،‬۽ قومن جا شھر گر ٿي ويا ‪:‬۽ عظيم بابل خدا جي ياد ۾ آيو‪ ،‬ھن کي پنھنجي غضب جي سختي‬ ‫جي شراب جو پيالو ڏيڻ لِ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ھر ٻيٽ ڀڄي ويا‪ ،‬۽ جبلن کي لڌو نه ويو‪.‬‬ ‫ِ‪ ،‬ءو ءل تءجش عءلاوا ِءلءى ل‬ ‫لء ‪.‬ااڪاڻ ته ان جي وبا تمام وڏي ھئي‪.‬‬ ‫اِ ءو ءل يء شرزء ا‬ ‫س ءل فءي ال ل‬ ‫س ءم ء‬ ‫‪21‬ولء شم يء شر ء‬ ‫ع ءمنء شالء شر ء‬ ‫ِ ءعلءى ءمنء شالء شر ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫‪1‬پوِ انھن ستن ملئڪن مان ھڪڙو آيو‪ ،‬جنھن وٽ ست پيال ھئا‪ ،‬۽ مون سان ڳالھائيندي چيائين تہ ”ھتي اچ ‪.‬مان توکي ڏيکاريان ٿو ان‬ ‫ء‬ ‫عظيم وحشي جو فيصلو جيڪو گھڻن پاڻين تي ويٺو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬جنھن سان زمين جي بادشاھن زناڪاري ڪئي آھي ۽ زمين جا رھاڪو ھن جي زناڪاري جي شراب سان مست ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنڪري ھو مون کي روح ۾ کڻي بيابان ۾ وٺي ويو‪ ،‬۽ مون ھڪڙي عورت کي ھڪڙي ڳاڙھي رنگ جي جانور تي ويھي ڏٺو‪ ،‬جيڪو‬ ‫ڪفر جي نالن سان ڀريل ھو‪ ،‬جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬اھا عورت واڱڻائي ۽ ڳاڙھي رنگ جي رنگن ۾ سينگاريل ھئي ۽ سون ۽ قيمتي پٿرن ۽ موتين سان سينگاريل ھئي‪ ،‬جنھن جي ھٿ ۾‬ ‫ھڪڙو سونا پيالو ھو‪ ،‬جيڪو پنھنجي زناڪاري ءِ جي گھڻائي ۽ گندگي سان ڀريل ھو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ھن جي پيشاني ءِ تي ھڪڙو نالو لکيل ھو‪” ،‬اسرار‪ ،‬بابل وڏو‪ ،‬فاسقن جي ما اِ ۽ زمين جي بي ⁠حرمتي‪.‬‬ ‫عيسي جي شھيدن جي رت سان پيئندي ڏٺو‪ ،‬۽ جڏھن ھن کي ڏٺم‪ ،‬تڏھن عجب ۾ پئجي ويس‪.‬‬ ‫‪6‬مون انھي ءِ عورت کي بزرگن جي رت ۽‬ ‫ي‬ ‫‪7‬۽ ملئڪ مون کي چيو تہ ”تو کي عجب او پيو؟ مان توکي ان عورت جو راز ٻڌايان ٿو‪ ،‬۽ انھي ءِ جانور جو جيڪو کيس کڻي ٿو‪،‬‬ ‫جنھن کي ست مٿا ۽ ڏھ سڱ آھن‪.‬‬ ‫‪8‬اھو جانور جيڪو توھان ڏٺو آھي‪ ،‬اھو ھو ۽ نه آھي ‪.‬۽ اوندھه کان مٿي چڙھي ويندا‪ ،‬۽ تباھي ۾ ويندا ‪:‬۽ جيڪي زمين تي رھندا آھن‬ ‫سي حيران ٿي ويندا‪ ،‬جن جا نال دنيا جي شروعات کان وٺي زندگي جي ڪتاب ۾ لکيل نه آھن‪ ،‬جڏھن اھي انھي ءِ جانور کي ڏسندا‪ ،‬۽ نه‬ ‫آھي‪ ،‬۽ اڃا تائين آھي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ھتي اھو آھي جنھن ۾ عقل آھي ‪.‬ست مٿا ست جبل آھن‪ ،‬جن تي عورت ويٺي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ست بادشاھي آھن ‪:‬پنج مري ويا آھن‪ ،‬ھڪڙو آھي‪ ،‬۽ ٻيو اڃا آيو آھي ‪.‬۽ جڏھن ھو اچي‪ ،‬ھن کي ٿوري جاِ تي جاري رکڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اھو حيوان جيڪو ھو‪ ،‬۽ نه آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ اھو اٺون آھي‪ ،‬۽ ستن مان آھي‪ ،‬۽ برباد ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪي ڏھن سڱ تو ڏٺا‪ ،‬اھي ڏھہ بادشاھ آھن‪ ،‬جن کي اڃا تائين ڪا بادشاھت نہ ملي آھي ‪.‬پر بادشاھن وانگر طاقت حاصل ڪريو‬ ‫ھڪ ڪلڪ جانور سان گڏ‪.‬‬ ‫‪13‬اھي ھڪڙو دماغ آھن‪ ،‬۽ پنھنجي طاقت ۽ طاقت انھي ءِ جانور کي ڏيندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو خداوندن جو پالڻھار آھي‪ ،‬۽ بادشاھہ جو بادشاھہ آھي‪ ،‬۽ اھي‬ ‫‪14‬اھي گھيٽي سان جنگ ڪندا‪ ،‬۽ گھيٽو مٿن غالب ايندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪي ساڻس گڏ آھن‪ ،‬سڏيندا‪ ،‬چونڊيل ۽ وفادار آھن‪.‬‬ ‫‪15‬ھن مون کي چيو تہ ”جيڪو پاڻي تو ڏٺو آھي‪ ،‬جتي ڪھاڻي ءِ ويٺي آھي‪ ،‬اھي قومون‪ ،‬ميڙ‪ ،‬قومون ۽ ٻوليون آھن‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اھي ڏھ سڱ جيڪي تو انھي ءِ جانور تي ڏٺا‪ ،‬سي ڪنبي ءِ کان نفرت ڪندا ۽ کيس ويران ۽ ننگا ڪري اڏيندا‪ ،‬ان جو گوشت کائيندا‬ ‫۽ کيس باھہ ساڙي اڏيندا‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو خدا انھن جي دلين ۾ وجھي اڏيو آھي تہ اھي پنھنجي مرضي پوري ڪن ۽ راضي ٿين ۽ پنھنجي بادشاھت انھي ءِ حيوان‬ ‫ء‬ ‫کي ڏين‪ ،‬جيستائين خدا جون ڳالھيون پوريون نہ ٿين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اھا عورت جيڪا تو ڏٺي آھي اھو وڏو شھر آھي‪ ،‬جيڪو زمين جي بادشاھن تي راڄ ڪري ٿو‪.‬‬

‫‪229‬‬

‫وحي‬

‫باب ‪18‬‬ ‫پوِ مون ھڪڙي ٻي ملئڪ کي آسمان مان لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن کي وڏي طاقت ھئي ‪.‬۽ زمين سندس شان سان روشن ٿي‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫وئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ھن زور سان رڙ ڪري چيو تہ ”عظيم بابل گريو پيو آھي‪ ،‬گريو پيو آھي‪ ،‬۽ شيطانن جو ٽڪاڻو بڻجي ويو آھي‪ ،‬۽ ھر ڀوت جو قبضو‬ ‫آھي‪ ،‬۽ ھر ناپاڪ ۽ نفرت ڪندڙ پکي ءِ جو پنجرو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو سڀني قومن ھن جي زناڪاري جي غضب جي مئي پيئي آھي ۽ زمين جي بادشاھن ھن سان زناڪاري ڪئي آھي ۽ زمين‬ ‫ء‬ ‫جا سوداگر سندس لذيذ شين جي گھڻائي ءِ سان دولتمند ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ھن جي گناھن جا شريڪ‬ ‫‪4‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو ٻيو آواز ٻڌو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”اي منھنجي قوم‪ ،‬ھن مان ٻاھر اچ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫نہ ٿيو ۽ ھن جون آفتون اوھان کي نہ ملن‪.‬‬ ‫‪5‬االِ ⁠جو ھن جا گناھ آسمان تائين پھتا آھن‪ ،‬۽ خدا کي سندس بڇڙايون ياد آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ان کي به ايوارڊ ڏيو جيئن ھن اوھان کي انعام ڏنو‪ ،‬۽ ھن کي ٻيڻو ڏيو ھن جي ڪمن جي مطابق‪ ،‬انھي ءِ پيالي ۾ جيڪو ھن ڀريو آھي‪،‬‬ ‫لِ ٻيڻو‪.‬‬ ‫انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬ھن ڪيتري قدر پاڻ کي ساراھيو آھي‪ ،‬۽ لذيذ زندگي گذاريو آھي‪ ،‬ھن کي تمام گھڻو عذاب ۽ ڏک ڏئي ٿو‪ ،‬ااڪاڻ ته ھوِ پنھنجي دل ۾‬ ‫چوي ٿي‪" ،‬مان ھڪ راڻي ويٺي آھيان‪ ،‬۽ بيواھه نه آھيان‪ ،‬۽ ڪو به غم نه ڏسندس‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري سندس آفتون ھڪڙي ڏينھن اينديون‪ ،‬موت‪ ،‬ماتم ۽ ڏڪار ‪.‬۽ ھوِ مڪمل طور تي باھ سان سڙي ويندي‪ ،‬ااڪاڻ ته خداوند‬ ‫خدا مضبوط آھي جيڪو ھن جو فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ زمين جا بادشاھ‪ ،‬جن زناڪاري ڪئي آھي ۽ ھن سان خوشي ءِ سان زندگي گذاريندا آھن‪ ،‬سي جڏھن ھن جي سڙڻ جو دونھون ڏسندا‪،‬‬ ‫لِ ماتم ڪندا‪،‬‬ ‫تڏھن مٿس ماتم ڪندا ۽ ھن ء‬ ‫!االِ ⁠جو ھڪڙو‬ ‫‪10‬ھن جي عذاب جي خوف کان پري بيھي چوڻ لڳو تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر بابل‪ ،‬اھو زبردست شھر‬ ‫ء‬ ‫ڪلڪ ۾ تنھنجو فيصلو ايندو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ زمين جا سوداگر ھن تي روئندا ۽ ماتم ڪندا ‪.‬ااڪاڻ ته ڪو به ماڻھو انھن جو واپار وڌيڪ نه خريد ڪندو‪:‬‬ ‫‪12‬سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬قيمتي پٿرن‪ ،‬موتي‪ ،‬سھڻي ڪپڙي‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬ريشم‪ ،‬لل رنگ جا ڪپڙا‪ ،‬تنھنجا سڀ ڪاٺ‪ ،‬ھٿي ءِ جي دانت جا ھر قسم‬ ‫جا برتن ۽ قيمتي ڪاٺ جا ھر قسم جا سامان ‪.‬۽ پيتل‪ ،‬لوھه ۽ سنگ مرمر جا‪،‬‬ ‫‪13‬۽ دارچيني‪ ،‬خوشبو‪ ،‬عطر‪ ،‬لوبان‪ ،‬شراب‪ ،‬تيل‪ ،‬سڪل اٽو‪ ،‬ڪڻڪ‪ ،‬جانور‪ ،‬رڍون‪ ،‬گھوڙا‪ ،‬رٿ‪ ،‬غلم ۽ ماڻھن جا روح‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪي ميوا تنھنجي دل جي مرضي ھئي سي تو وٽان ويا آھن‪ ،‬۽ سڀ شيون جيڪي سھڻيون ۽ سٺيون ھيون‪ ،‬سي تو کان کسجي‬ ‫ويون آھن‪ ،‬۽ تون انھن کي وري ڪڏھن بہ نہ لھندين‪.‬‬ ‫‪15‬انھن شين جا سوداگر‪ ،‬جيڪي ھن جي ڪري دولتمند بڻيل ھئا‪ ،‬سي سندس عذاب جي ڊپ کان پري بيھي روئندا‪ ،‬روئندا‪،‬‬ ‫‪16‬۽ چوڻ لڳا تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر‪ ،‬جيڪو سھڻي چادر‪ ،‬واڱڻائي ۽ قرمزي رنگ جا ڪپڙا پاتل ۽ سون‪ ،‬قيمتي پٿرن ۽‬ ‫موتين سان سينگاريل ھو‪.‬‬ ‫‪17‬االِ ⁠جو ھڪڙي ڪلڪ اندر ايتري وڏي دولت برباد ٿي وئي آھي ‪.‬۽ ھر ٻيڙي ءِ جو مالڪ‪ ،‬ٻيڙين ۾ سوار سمورو اھڙو‪ ،‬ملح ۽‬ ‫ء‬ ‫سمنڊ جي رستي واپار ڪندڙ‪ ،‬پري بيٺا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن ھنن سندس سڙڻ جو دونھون ڏٺا‪ ،‬تڏھن رڙ ڪري چيائون تہ ”ھن شھر جھڙو ڪھڙو شھر!‬ ‫‪19‬پوِ انھن پنھنجن مٿي تي مٽي االئي‪ ،‬روئڻ ۽ روئڻ لڳا‪ ،‬چوڻ لڳا تہ ”افسوس‪ ،‬افسوس‪ ،‬اھو وڏو شھر‪ ،‬جنھن ۾ سمنڊ ۾ ٻيڙيون‬ ‫ء‬ ‫ھلئيندڙ سڀ دولتمند ٿي ويا‪ ،‬ان جي قيمت جي ڪري !ااڪاڻ ته ھڪ ڪلڪ ۾ ھو ءِ ويران ٿي وئي آھي‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو خدا توھان کان بدلو ورتو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬ھن تي خوش ٿيو‪ ،‬اي آسمان‪ ،‬۽ اي پاڪ رسولن ۽ نبين‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ھڪڙي زورآوار ملئڪ ھڪڙي پٿر کي کني جي وڏي پٿر وانگر کڻي سمنڊ ۾ االئي چيو تہ ”اھڙي ءِ طرح ظلم سان انھي ءِ عظيم‬ ‫شھر بابل کي االيو ويندو ۽ وري ڪڏھن بہ ڪونہ ملندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ش‬ ‫ِ ‪.‬۽ ڪو به ڪاريگر‪ ،‬جنھن به ھنر جو ھو‪ ،‬تنھن ۾ وڌيڪ نه ملندو ‪.‬۽‬ ‫‪22‬و ءرفء ءر‪،‬‬ ‫ِ فءي اأ شر ء‬ ‫ِ ءولء اھ شم فءي شاأ ء شر ء‬ ‫موسيقار‪ ،‬ءوَ ء شر ء‬ ‫ِ‪ ،‬فءَ ء شر ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪڪڙ جو آواز تو ۾ ڪڏھن به ٻڌڻ ۾ نه ايندو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ھڪڙي شمع جي روشني توھان ۾ ڪڏھن به نه چمڪندي ‪.‬۽ گھوٽ ۽ ڪنوار جو آواز توھان ۾ ڪڏھن به ٻڌڻ ۾ نه ايندو‪ ،‬او ته‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو تنھنجي جادو ءِ سان سڀ قومون ٺڳي ويون‪.‬‬ ‫تنھنجا سوداگر زمين جا وڏا ماڻھو ھئا‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ ھن ۾ نبين جو رت لڌو ويو‪ ،‬۽ مقدسن جو‪ ،‬۽ انھن سڀني جو جيڪو زمين تي قتل ڪيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫پوِ مون آسمان ۾ گھڻن ماڻھن جو ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو‪ ،‬جيڪو چوندو ھو تہ ”اليلويا !نجات‪ ،‬جلل‪ ،‬۽ عزت‪ ،‬۽ طاقت‪،‬‬ ‫‪1‬انھن ڳالھين کان ء‬ ‫رب اسان جي خدا ڏانھن‪:‬‬ ‫االِ ⁠جو ھن انھي ءِ وڏي ڪسبي جو انصاف ڪيو آھي‪ ،‬جنھن پنھنجي زناڪاري ءِ سان‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو ھن جا فيصل سچا ۽ سچا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫زمين کي خراب ڪيو ۽ پنھنجي ٻانھن جي خون جو بدلو ھن جي ھٿان ورتو‪.‬‬ ‫لِ اڀرندو رھيو‪.‬‬ ‫‪3‬وقءا ءل ‪َ:‬ءلء شيها ‪.‬۽ ھن جو دونھون ھميشه ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬اھي چوويھہ بزرگ ۽ چئني ساھوارن ھيٺ ڪري پيا ۽ خدا کي سجدو ڪرڻ لڳا‪ ،‬جيڪو تخت تي ويٺو آھي ۽ چوڻ لڳا تہ ”آمين ‪.‬‬ ‫اليلويا‪.‬‬

‫‪230‬‬

‫وحي‬

‫‪5‬۽ تخت مان ھڪڙو آواز آيو‪ ،‬جنھن چيو تہ ”اسان جي خدا جي ساراھہ ڪريو‪ ،‬اي سڀ سندس ٻانھن‪ ،‬۽ اوھين جيڪي کانئس ڊڄو ٿا‪،‬‬ ‫ننڍا توڙي وڏا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ مون ٻڌو جيئن اھو ھڪڙي وڏي ميڙ جو آواز آھي‪ ،‬۽ گھڻن پاڻيِ جي آواز وانگر‪ ،‬۽ زبردست گجگوڙ جي آواز وانگر‪ ،‬چوي ٿو‪،‬‬ ‫‪ ،"Alleluia‬االِ ⁠جو خداوند خدا قادر مطلق بادشاھي ٿو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو گھيٽي جي شادي اچي چڪي آھي ۽ سندس زال پاڻ کي تيار ڪيو‬ ‫‪7‬اچو ته خوش ٿيون ۽ خوش ٿيون ۽ کيس عزت ڏيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھن کي اھو اختيار ڏنو ويو آھي ته ھوِ صاف ۽ سفيد ڪپڙي ۾ تيار ٿئي‪ ،‬االِ ⁠جو اھو سٺو ڪپڙو مقدسن جي سچائي آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھن مون کي چيو تہ ”لک‪ ،‬سڀاڳا آھن اھي جن کي گھيٽي جي شادي ءِ جي دعوت تي سڏيو ويو آھي ‪.‬۽ ھن مون کي چيو تہ ”ھي خدا جا‬ ‫سچا قول آھن‪.‬‬ ‫‪10‬۽ آ ءِ سندس پيرن تي ڪري پيس ته کيس سجدو ڪريان ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪ ،‬ڏسو تون ائين نه ڪر ‪:‬مان تنھنجو ساٿي ٻانھو آھيان ۽‬ ‫عيسي جي شاھدي نبوت جو روح آھي‪.‬‬ ‫عيسي جي شاھدي آھي ‪:‬خدا جي عبادت ڪريو‪ ،‬ااڪاڻ ⁠تہ‬ ‫تنھنجي ڀائرن مان جن وٽ‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪11‬۽ مون آسمان کي کليل ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺم ھڪڙو ااو گھوڙو ‪.‬۽ اھو جيڪو مٿس ويٺو ھو تنھن کي ايماندار ۽ سچو سڏيو ويو‪ ،‬۽ اھو انصاف‬ ‫سان انصاف ڪري ٿو ۽ جنگ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬ھن جون اکيون باھ جي شعلن وانگر ھيون‪ ،‬۽ سندس مٿي تي ڪيترائي تاج ھئا ‪.‬۽ ھن تي ھڪڙو نالو لکيل ھو‪ ،‬جنھن کي ڪوبہ ماڻھو‬ ‫نہ ڄاڻي‪ ،‬پر ھو پاڻ‪.‬‬ ‫‪13‬ھن کي رت ۾ ڍڪيل ھڪڙي ڪپڙي سان ڍڪيل ھو ۽ سندس نالو خدا جو ڪلم آھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جيڪي لشڪر آسمان ۾ ھئا‪ ،‬سي ااي گھوڙن تي سوار‪ ،‬سھڻي چادر ۾ پيل‪ ،‬ااا ۽ صاف ھئا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھن جي وات مان ھڪڙو تيز تلوار نڪرندو آھي‪ ،‬جنھن سان ھو قومن کي ماريندو‪ ،‬۽ ھو انھن تي لوھ جي لٺ سان حڪومت‬ ‫ڪندو‪ ،‬۽ ھو خدا جي زبردستي ۽ غضب جي شراب جي دٻي کي لڪائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬ھن جي پوشاڪ ۽ ران تي ھڪڙو نالو لکيل آھي‪ ،‬بادشاھہ جو بادشاھہ‪ ،‬۽ خداوند جو خداوند‪.‬‬ ‫‪17‬۽ مون ھڪڙي ملئڪ کي سج ۾ بيٺل ڏٺو ‪.‬۽ ھن وڏي آواز سان رڙ ڪري سڀني پکين کي چيو جيڪي آسمان جي وچ ۾ اڏامي رھيا‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫آھن‪ ،‬اچو ۽ پاڻ کي گڏ ڪريو وڏي خدا جي ماني ء‬ ‫لِ تہ اوھين بادشاھن جو گوشت کائو‪ ،‬ڪپتانن جو گوشت‪ ،‬طاقتور ماڻھن جو گوشت‪ ،‬گھوڙن جو گوشت ۽ انھن جو گوشت‬ ‫‪18‬انھي ءِ ء‬ ‫جيڪي انھن تي ويھندا آھن ۽ انھن سڀني ماڻھن جو گوشت‪ ،‬جيڪي آزاد ۽ غلم آھن ‪.‬ننڍو ۽ وڏو‪.‬‬ ‫لِ تہ انھي ءِ گھوڙي تي ويٺل انھي ءِ ۽ سندس لشڪر‬ ‫‪19‬پوِ مون انھي ءِ حيوان کي ڏٺو‪ ،‬زمين جا بادشاھہ ۽ سندن لشڪر گڏ ٿيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫سان جنگ ڪن‪.‬‬ ‫‪20‬انھي ءِ حيوان کي کنيو ويو ۽ انھي ءِ سان گڏ اھو ڪوڙو نبي بہ کنيو ويو‪ ،‬جنھن ھن جي اڳيان معجزا ڏيکاريا ھئا‪ ،‬جن سان ھن انھن‬ ‫کي ٺڳيو ھو جن تي انھي ءِ حيوان جو نشان ھو ۽ جيڪي سندس بت جي پوڄا ڪندا ھئا ‪.‬انھن ٻنھي کي جيئرو ئي گندرف سان ٻرندڙ باھه‬ ‫جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ باقي بچيل انھي ءِ جي تلوار سان ماريا ويا‪ ،‬جيڪو گھوڙي تي ويٺو ھو‪ ،‬جيڪا تلوار سندس وات مان نڪتي‪ ،‬۽ سڀ پکي سندن‬ ‫گوشت سان ڀرجي ويا‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬پوِ مون ھڪڙي ملئڪ کي آسمان مان ھيٺ لھندي ڏٺو‪ ،‬جنھن جي ھٿ ۾ بي ⁠دلي ءِ جي ڪنجي ۽ ھڪڙو وڏو زنجير ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ھن انھي ءِ ازدھا کي‪ ،‬انھي ءِ پراڻي نانگ کي‪ ،‬جيڪو شيطان ۽ ابليس آھي‪ ،‬پڪڙي کيس ھزار ورھيہ جڪڙي اڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ھن کي اونھين کڏ ۾ االئي‪ ،‬کيس بند ڪري اڏيو‪ ،‬۽ مٿس مھر ھڻي‪ ،‬ھو قومن کي وڌيڪ ٺڳي نہ ڪري‪ ،‬جيستائين ھزار سال پورا‬ ‫نه ٿين‪ ،‬۽ ان کان پوِ ھو ٿوري وقت ۾ آزاد ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫عيسي جي شاھدي ۽ خدا جي ڪلم‬ ‫‪4‬مون تخت ڏٺا‪ ،‬۽ اھي انھن تي ويٺا‪ ،‬۽ انھن کي فيصلو ڪيو ويو‪ ،‬۽ مون انھن جا روح ڏٺا جن کي‬ ‫ي‬ ‫لِ سر قلم ڪيو ويو ھو‪ ،‬۽ جن حيوان جي پوڄا نه ڪئي ھئي ‪.‬نه ته ھن جي تصوير‪ ،‬نه ھن جو نشان انھن جي پيشانين تي‪ ،‬يا انھن جي‬ ‫ء‬ ‫ھٿن ۾؛ ۽ اھي رھيا ۽ مسيح سان گڏ ھزار سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪5‬پر باقي مئل وري جيئرا نہ ٿيا جيستائين ھزار سال پورا نہ ٿيا ‪.‬ھي پھرين قيامت آھي‪.‬‬ ‫‪6‬برڪت وارو ۽ پاڪ آھي اھو جنھن جو پھرين جيئري ٿيڻ ۾ حصو آھي‪ ،‬اھڙي ءِ ٻئي موت کي ڪوبہ اختيار ڪونھي‪ ،‬پر اھي خدا ۽‬ ‫مسيح جا ڪاھن ھوندا ۽ ساڻس گڏ ھزار سال حڪومت ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏھن ھزار سال پورا ٿيندا‪ ،‬تڏھن شيطان پنھنجي قيد مان آزاد ڪيو ويندو‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬جن‬ ‫لِ نڪرندو جيڪي زمين جي چئني پاسن ۾ آھن‪ ،‬ياجوج ۽ ماجوج‪ ،‬انھن کي گڏ ڪرڻ ء‬ ‫‪8‬۽ انھن قومن کي ٺڳي ءِ ء‬ ‫لِ جنگ ڪرڻ ء‬ ‫جو تعداد سمنڊ جي ريل جيترو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اھي زمين جي چوٽي ءِ تي چڙھي ويا‪ ،‬۽ مقدسين جي ڪئمپ کي چوڌاري گھيرو ڪيو‪ ،‬۽ پياري شھر‪ ،‬۽ خدا کان آسمان مان باھ نازل‬ ‫ٿي‪ ،‬۽ انھن کي ساڙيو ويو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪10‬۽ جنھن شيطان انھن کي ٺڳيو‪ ،‬سو باھہ ۽ گندھڪ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪ ،‬جتي اھو حيوان ۽ ڪوڙو نبي آھي‪ ،‬۽ رات ڏينھن ھميشہ ء‬ ‫عذاب ۾ رھندو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مون ھڪڙو وڏو ااو تخت ڏٺو‪ ،‬۽ اھو جيڪو ان تي ويٺو ھو‪ ،‬جنھن جي منھن تان زمين ۽ آسمان ڀڄي ويا ‪.‬۽ انھن لِ ڪا جاِ نه‬ ‫ملي‪.‬‬

‫‪231‬‬

‫وحي‬

‫‪12‬۽ مون مئل‪ ،‬ننڍا توڙي وڏا‪ ،‬خدا جي اڳيان بيٺا ڏٺا ‪.‬۽ ڪتاب کوليا ويا ‪:‬۽ ٻيو ڪتاب کوليو ويو‪ ،‬جيڪو زندگي جو ڪتاب آھي ‪:‬۽ مئلن‬ ‫جو فيصلو ڪيو ويو انھن شين مان جيڪي ڪتابن ۾ لکيل آھن‪ ،‬انھن جي ڪمن جي مطابق‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سمنڊ انھن مئلن کي اڏي ڏنو جيڪي ان ۾ ھئا ‪.‬۽ موت ۽ جھنم انھن مئلن کي حوالي ڪيو جيڪي انھن ۾ ھئا ‪:‬۽ انھن کي ھر ڪنھن‬ ‫کي انھن جي ڪمن جي مطابق فيصلو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ موت ۽ دوزخ کي باھ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو ‪.‬ھي ٻيو موت آھي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪو بہ زندگي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيل نہ مليو سو باھہ جي ڍنڍ ۾ االيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫⁠جو پھريون آسمان ۽ پھريون زمين گذاري ويا ھئا ‪.‬۽ اتي وڌيڪ سمنڊ نه‬

‫االِ‬ ‫‪1‬۽ مون ھڪڙو نئون آسمان ۽ ھڪڙي نئين زمين ڏٺي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫لِ سينگاريل ڪنوار وانگر‬ ‫‪2‬مون يوحنا کي پاڪ شھر‪ ،‬نئون يروشلم‪ ،‬خدا جي طرفان آسمان مان ھيٺ لھندي ڏٺو‪ ،‬جيڪو پنھنجي مڙس ء‬ ‫تيار ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون آسمان مان ھڪڙو وڏو آواز ٻڌو جنھن چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬خدا جو خيمو ماڻھن سان آھي ۽ ھو انھن سان گڏ رھندو‪ ،‬۽ اھي سندس قوم‬ ‫ھوندا‪ ،‬۽ خدا پاڻ انھن سان گڏ ھوندو ۽ سندن خدا ھوندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ خدا انھن جي اکين مان سڀ ڳوڙھا ااٽي اڏيندو ‪.‬۽ اتي وڌيڪ موت نه ھوندو‪ ،‬نڪي غم‪ ،‬نڪي روئڻ‪ ،‬نه وري ڪو درد ھوندو‪،‬‬ ‫ااڪاڻ ⁠تہ اڳيون شيون گذري ويون آھن‪.‬‬ ‫شيِ کي نئون ڪريان ٿو ‪.‬۽ ھن مون کي چيو‪ ،‬لک‪ ،‬او ته اھي لفظ سچا ۽ وفادار‬ ‫‪5‬۽ جيڪو تخت تي ويٺو ھو تنھن چيو تہ ”ڏس‪ ،‬آ ءِ ھر‬ ‫ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھن مون کي چيو تہ‪ ،‬اھو ٿي چڪو آھي ‪.‬مان الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي ‪.‬مان ان کي ڏيندس جيڪو اڃايل آھي زندگي‬ ‫جي پاڻي جي چشمي جو آزاديِ سان‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو غالب ٿئي ٿو‪ ،‬اھو سڀ شيون ورثي ۾ ملندو ‪.‬۽ مان ھن جو خدا ٿيندس‪ ،‬۽ ھو منھنجو پٽ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪8‬پر خوفناڪ‪ ،‬بي ايمان‪ ،‬گھڻا‪ ،‬قاتل‪ ،‬زناڪار‪ ،‬جادوگر‪ ،‬بت پرست ۽ سڀ ڪوڙا‪ ،‬انھن جو حصو انھي ءِ ڍنڍ ۾ ھوندو‪ ،‬جيڪا باھہ ۽‬ ‫گندھڪ سان سڙي ٿي‪ ،‬جيڪو ٻيو موت آھي‪.‬‬ ‫‪9‬انھن ستن ملئڪن مان ھڪڙو مون وٽ آيو‪ ،‬جنھن وٽ ست پيال ھئا‪ ،‬جن وٽ ستن آخري آفتن جا ست پيال ڀريل ھئا‪ ،‬۽ مون سان‬ ‫ڳالھائيندي چيائين تہ ”ھتي اچ‪ ،‬آ ءِ تو کي ڪنوار ڏيکاريان ٿو‪ ،‬يعني گھيٽي جي زال‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ھو مون کي روح ۾ ھڪڙي وڏي ۽ مٿاھين جبل ڏانھن وٺي ويو‪ ،‬۽ مون کي اھو وڏو شھر‪ ،‬پاڪ يروشلم ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو خدا جي‬ ‫طرفان آسمان مان ھيٺ لھي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬خدا جو جلوو آھي‪ ،‬۽ سندس روشني ھڪڙي قيمتي پٿر وانگر ھئي‪ ،‬جيتوڻيڪ ھڪڙي پٿر وانگر‪ ،‬بلور وانگر صاف‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ھڪڙي وڏي ۽ مٿاھين ڀت ھئي‪ ،‬۽ ٻارھن دروازا ھئا‪ ،‬۽ دروازن تي ٻارھن ملئڪ‪ ،‬۽ انھن تي نال لکيل آھن‪ ،‬جيڪي بني اسرائيل‬ ‫جي ٻارھن قبيلن جا نال آھن‪.‬‬ ‫‪13‬اوڀر ۾ ٽي دروازا؛ اتر تي ٽي دروازا؛ ڏکڻ ٽن دروازن تي؛ ۽ اولھه ۾ ٽي دروازا‪.‬‬ ‫‪14‬شھر جي ڀت جا ٻارھن بنياد ھئا ۽ انھن ۾ گھيٽي جي ٻارھن رسولن جا نال لکيل ھئا‪.‬‬ ‫لِ سونھري سر ھئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جنھن مون سان ڳالھايو‪ ،‬تنھن وٽ شھر‪ ،‬ان جي دروازن ۽ ان جي ڀت کي ماپڻ ء‬ ‫‪16‬۽ اھو شھر چوويھہ چورس ھو‪ ،‬۽ ڊگھائي ويڪر جيتري ھوندي‪ ،‬۽ ھن شھر کي سرن سان ماپيو‪ ،‬ٻارھن ھزار فرلنگ ‪.‬ان جي ڊيگھه‬ ‫۽ ويڪر ۽ اوچائي برابر آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ھن انھي ءِ ڀت جي ماپ ڪئي‪ ،‬ھڪ سْ چوئيتاليھہ ھٿ‪ ،‬ھڪڙي ماڻھو ءِ جي ماپ موجب‪ ،‬يعني ملئڪ جي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اان جي ڀت جي اڏاوت ياسپر جي ھئي‪ ،‬۽ شھر خالص سون جو ھو‪ ،‬جيئن صاف شيشي وانگر‪.‬‬ ‫‪19‬شھر جي ڀت جا بنياد ھر قسم جي قيمتي پٿرن سان سينگاريل ھئا ‪.‬پھريون بنياد ‪Jasper‬ھو؛ ٻيو‪sapphire ،‬؛ ٽيون‪ ،‬ھڪ چئلينج؛‬ ‫چوٿون‪ ،‬ھڪ زمرد؛‬ ‫‪20‬پنجون‪ ،‬سارڊونيڪس؛ اھين‪sardius ،‬؛ ستين‪ ،‬ڪرسولئٽ؛ اٺون‪ ،‬بيرل؛ نائين‪ ،‬ھڪ پوپراج؛ ڏھين‪ ،‬ھڪ ڪرسوپراسس؛ يارھين‪،‬‬ ‫ھڪ جيسينٿ؛ ٻارھين‪ ،‬ھڪ ‪amethyst.‬‬ ‫‪21‬ٻارھن دروازا ٻارھن موتي ھئا ‪.‬ھر ڪيترائي دروازا ھڪ موتي جو ھو ‪:‬۽ شھر جي گھٽي خالص سون ھئي‪ ،‬جيئن شفاف شيشي ھئي‪.‬‬ ‫قادرمطلق ۽ گھيٽو اھو مندر آھي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ مون ان ۾ ڪوبہ ھيڪل نه ڏٺو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫االِ ⁠جو خداوند خدا ء‬ ‫االِ ⁠جو خدا جي جلوي ان کي روشن ڪيو‪ ،‬۽ گھيٽو ان‬ ‫ھئي‪،‬‬ ‫ضرورت‬ ‫جي‬ ‫چنڊ‬ ‫نڪي‬ ‫جي‪،‬‬ ‫سج‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ انھي ءِ شھر کي روشني ءِ ء‬ ‫جي روشني آھي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انھن مان جيڪي قومون بچيل آھن سي ان جي روشني ءِ ۾ ھلنديون‪ ،‬۽ زمين جا بادشاھہ پنھنجي شان ۽ شان کي ان ۾ آڻيندا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو اتي رات ڪونھي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اان جا دروازا ڏينھن ۾ ڪڏھن بہ بند نہ ٿيندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ اھي ان ۾ قومن جي شان ۽ عزت آڻيندا‪.‬‬ ‫شيِ جيڪا گھڻا ڪم ڪري‪ ،‬يا ڪوڙ‬ ‫شيِ جيڪا پليت ڪري‪ ،‬نڪي ڪا اھڙي‬ ‫‪27‬۽ ان ۾ ڪڏھن بہ داخل نہ ٿيندي ڪابہ ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري‪ ،‬پر اھي جيڪي گھيٽي جي زندگي ءِ جي ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬

‫‪232‬‬

‫وحي‬

‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬۽ ھن مون کي زندگي جي پاڻي ءِ جو ھڪڙو خالص دريا اِ ڏيکاريو‪ ،‬جيڪو بلور وانگر صاف‪ ،‬خدا ۽ گھيٽي جي تخت مان نڪرندو ھو‪.‬‬ ‫‪2‬ان جي گھٽي ءِ جي وچ ۾ ۽ دريا ءِ جي ٻئي پاسي‪ ،‬زندگي ءِ جو وڻ ھو‪ ،‬جنھن تي ٻارھن قسم جا ميوا ھوندا ھئا‪ ،‬۽ ھر مھيني پنھنجو ميوو‬ ‫لِ ھئا ‪.‬قومون‪.‬‬ ‫ڏيندو ھو‪ ،‬۽ وڻ جا پنن جي شفا ء‬ ‫ا‬ ‫‪3‬ولءعء شلنءا ءمنء شالعءلءيشنء ‪ ،‬پر خدا ۽ گھيٽي جو تخت ان ۾ ھوندو ‪.‬۽ سندس نوڪر سندس خدمت ڪندا‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬۽ اھي سندس منھن ڏسندا ‪.‬۽ سندس نالو سندن پيشانين ۾ ھوندو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خداوند خدا انھن کي روشني ڏئي ٿو ‪:‬۽‬ ‫‪5‬۽ اتي رات ڪونھي ‪.‬۽ انھن کي نه شمع جي ضرورت آھي‪ ،‬نه سج جي روشني؛‬ ‫ء‬ ‫اھي ھميشہ ھميشہ تائين راڄ ڪندا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھن مون کي چيو تہ اھي ڳالھيون سچا ۽ سچا آھن‪ ،‬۽ خداوند پاڪ نبين جي خدا پنھنجي ملئڪ کي موڪليو تہ پنھنجي ٻانھن کي اھي‬ ‫شيون ڏيکارين جيڪي جلد ٿيڻيون آھن‪.‬‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬مان جلدي اچي رھيو آھيان ‪:‬سڀاڳو آھي اھو جيڪو ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جي ڳالھين تي عمل ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ ڪري پيو‪ ،‬جنھن‬ ‫‪8‬مون يوحنا اھي ڳالھيون ڏٺيون ۽ ٻڌيون ‪.‬۽ جڏھن مون ٻڌو ۽ ڏٺو‪ ،‬مان انھي ءِ ملئڪ جي پيرن اڳيان سجدو ڪرڻ ء‬ ‫مون کي اھي ڳالھيون ڏيکاريون‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو آ ءِ تنھنجو ساٿي آھيان ۽ تنھنجي ڀائرن نبين جو ۽ انھن مان جيڪي ھن ڪتاب‬ ‫‪9‬پوِ ھن مون کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬ائين نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي ڳالھين تي عمل ڪن ٿا ‪:‬خدا جي عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو وقت ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ھن مون کي چيو تہ ”ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جي ڳالھين کي سيل نہ ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬جيڪو بي انصاف آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين ناانصافي ڪري‪ ،‬۽ جيڪو گندو آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين ناپاڪ رھڻ گھرجي‪ ،‬۽ جيڪو سچو آھي‪،‬‬ ‫اھو اڃا تائين صالح رھڻ گھرجي ‪:‬۽ جيڪو پاڪ آھي‪ ،‬اھو اڃا تائين پاڪ رھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لِ ته ھر ماڻھو ءِ کي سندس ڪم جي مطابق ڏيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ڏسو‪ ،‬مان جلدي اچي رھيو آھيان ‪.‬۽ منھنجو اجورو مون سان گڏ آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬آ ءِ الفا ۽ اوميگا آھيان‪ ،‬شروعات ۽ پڇاڙي‪ ،‬پھريون ۽ پويون‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي زندگي ءِ جي وڻ جو حق رکن ۽ دروازن مان شھر ۾ داخل‬ ‫‪14‬سڀاڳا آھن ااھي جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ٿين‪.‬‬ ‫سواِ ڪتا‪ ،‬جادوگر‪ ،‬زناڪار‪ ،‬قاتل‪ ،‬بت ⁠پرست‪ ،‬۽ جيڪو بہ پيار ڪري ٿو ۽ ڪوڙ ٿو چوي‪.‬‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو ان کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ شاھدي ڏئي تہ ڪليسيائن ۾ انھن ڳالھين جي ‪.‬مان دائود جي پاڙ ۽ اولد‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫تہ‬ ‫آھي‬ ‫موڪليو‬ ‫کي‬ ‫ملئڪ‬ ‫پنھنجي‬ ‫‪16‬مون‬ ‫عيسي‬ ‫ء ء‬ ‫ي‬ ‫آھيان‪ ،‬۽ روشن ۽ صبح جو تارو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ پاڪ روح ۽ ڪنوار چون ٿا تہ اچو ‪.‬۽ جيڪو ٻڌندو سو چوندو‪ ،‬اچو ‪.‬۽ جيڪو اڃايل آھي ان کي اچڻ ڏيو ‪.‬۽ جيڪو گھري‪ ،‬اھو‬ ‫زندگي جو پاڻي آزادي ءِ سان وٺي‪.‬‬ ‫‪18‬االِ ⁠جو آ ءِ ھر ماڻھو ءِ کي شاھدي ٿو ڏيان تہ جيڪو ھن ڪتاب جي پيشنگوئي جون ڳالھيون ٻڌي ٿو‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو انھن‬ ‫ء‬ ‫ڳالھين ۾ اضافو ڪندو‪ ،‬تہ خدا انھي ءِ ۾ اھي آفتون وڌائيندو جيڪي ھن ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ جيڪڏھن ڪو ماڻھو ھن پيشنگوئي جي ڪتاب جي لفظن مان ڪڍي اڏيندو‪ ،‬خدا ان جو حصو زندگي جي ڪتاب مان ڪڍي اڏيندو‬ ‫۽ پاڪ شھر مان ۽ انھن شين مان جيڪي ھن ڪتاب ۾ لکيل آھن‪.‬‬ ‫‪20‬جيڪو انھن ڳالھين جي شاھدي ڏئي ٿو سو چوي ٿو تہ ”بيشڪ آ ءِ جلد ايندس ‪.‬آمين ‪.‬پڻ‪ ،‬اچو‪ ،‬خداوند عيسي‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جو فضل اوھان سڀني تي ھجي ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫‪21‬اسان جي خداوند‬ ‫ي‬

‫‪233‬‬