Sindhi - The Lost Gospel According to Peter

‫پطرس جي مطابق گم ٿيل انجيل‬ ‫‪ 1‬پر يهودين مان ڪنهن به پنهنجا هٿ نه ڌوتا‪ ،‬نه هيروديس ۽ نه ئي سندس ججن مان ڪنهن به‪ .‬۽ جڏهن انهن هٿ ڌوئڻ کان انڪار‬ ‫پوِ هيروديس بادشاهه حڪم ڏنو ته خداوند کي گرفتار ڪيو وڃي ۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬جيڪو ڪجهه مون‬ ‫ڪيو‪ ،‬ته پائلٽ اٿي بيٺو‪ .‬۽ ء‬ ‫توهان کي حڪم ڏنو آهي اهو ڪريو‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ اتي يوسف بيٺو هو‪ ،‬جيڪو پيلطس ۽ خداوند جو دوست هو؛ ۽ جڏهن هن کي خبر هئي ته اهي کيس صليب تي چاڙهڻ وارا آهن‪،‬‬ ‫لِ عرض ڪيو‪ .‬۽ پيلطس هيروديس ڏانهن موڪلي سندس لش گهريو‪ .‬۽‬ ‫تڏهن هو پيلطس وٽ آيو ۽ خداوند جي لش کي دفن ڪرڻ ء‬ ‫هيروديس چيو ته‪ ،‬ڀا ءِ پيلطس‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪنهن به هن جي درخواست نه ڪئي آهي‪ ،‬اسان هن کي دفن ڪرڻ جو ارادو ڪيو هو‪ ،‬خاص‬ ‫طور تي جڏهن سبت جو ڏينهن ايندو آهي‪ :‬ڇاڪاڻ ته شريعت ۾ لکيل آهي ته‪ ،‬جيڪو ماڻهو ماريو ويو آهي ان تي سج لهي نه ٿو‪.‬‬ ‫‪ 3‬۽ هن کيس بيخميري ماني جي عيد کان اڳ‪ ،‬ماڻهن جي حوالي ڪيو‪ .‬۽ انهن خداوند کي پڪڙيو ۽ ڊوڙندي کيس ڌڪو ڏنو‪ ،‬۽ چيائون‬ ‫ته‪” ،‬اچو ته خدا جي پٽ کي ڇڪي ڪڍون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن تي طاقت حاصل ڪئي آهي“‪ .‬۽ انهن کيس واڱڻائي رنگ جا ڪپڙا پهرايا‪ ،‬۽‬ ‫کيس عدالت جي ڪرسي تي ويهاريو ۽ چيو ته‪” ،‬اي اسرائيل جا بادشاهه‪ ،‬انصاف سان فيصلو ڪريو“‪ .‬۽ انهن مان هڪ ڪنڊن جو تاج‬ ‫کڻي آيو ۽ خداوند جي مٿي تي رکيو‪ .‬۽ ٻيا بيٺا ۽ سندس اکين ۾ ٿڪيا‪ ،‬۽ ٻين سندس ڳلن تي ڌڪ هنيا‪ ،‬ٻين کيس لٺ سان ڇڪيو‪ ،‬۽ ڪجهه‬ ‫کيس چهرا هڻي چيو ته‪” ،‬هن عزت سان خدا جي پٽ جي عزت ڪريون“‪.‬‬ ‫‪ 4‬۽ انهن ٻن بدڪارن کي آندو‪ ،‬۽ انهن خداوند کي پنهنجي وچ ۾ صليب تي چاڙهيو‪ .‬پر هو خاموش رهيو‪ ،‬ڄڻ ته کيس ڪا به تڪليف نه‬ ‫هئي‪ .‬۽ جڏهن انهن صليب کي مٿي ڪيو‪ ،‬ته انهن عنوان لکيو‪ :‬هي اسرائيل جو بادشاهه آهي‪ .‬۽ هن جي اڳيان پنهنجا ڪپڙا رکي انهن کي‬ ‫لِ قرعه اندازي ڪئي‪ .‬۽ انهن بدڪارن مان هڪ انهن کي طعنو ڏيندي چيو ته‪ ،‬اسان جيڪي بڇڙا ڪم ڪيا آهن‬ ‫پاڻ ۾ ورهايو‪ ،‬۽ انهن ء‬ ‫انهن جي ڪري اسان کي اهڙي سزا ملي آهي‪ ،‬پر هي ماڻهو‪ ،‬جيڪو ماڻهن جو نجات ڏيندڙ بڻجي چڪو آهي‪ ،‬هن توهان سان ڪهڙو ظلم‬ ‫ڪيو آهي؟ ۽ اهي‪ ،‬هن تي ڪاوڙجي پيا‪ ،‬حڪم ڏنو ته سندس ٽنگون نه ٽوڙيون وڃن‪ ،‬ته جيئن هو عذاب ۾ مري وڃي‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ منجهند جو وقت هو‪ ،‬۽ سڄي يهوديہ تي اوندهه ڇانئجي وئي‪ :‬۽ اهي پريشان ۽ پريشان هئا‪ ،‬متان سج لهي نه وڃي‪ ،‬جڏهن هو اڃا‬ ‫لِ لکيل آهي ته سج لهي نه ٿو جيڪو ماريو ويو آهي‪ .‬۽ انهن مان هڪ چيو ته‪ ،‬هن کي پت سان سرڪو‬ ‫جيئرو هو‪ :‬ڇاڪاڻ ته انهن ء‬ ‫لِ ڏنو‪ ،‬۽ سڀ ڪجهه پورو ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي گناهن کي پنهنجي سر تي پورو ڪيو‪ .‬۽ ڪيترائي ماڻهو‬ ‫پيئاريو‪ .‬۽ انهن ملئي ۽ کيس پيئڻ ء‬ ‫ڏيئا کڻي گهمندا رهيا‪ ،‬سمجهن ته رات آهي‪ ،‬۽ ڪري پيا‪ .‬۽ خداوند رڙ ڪري چيو‪ ،‬منهنجي طاقت‪ ،‬منهنجي طاقت‪ ،‬توهان مون کي ڇڏي‬ ‫ڏنو آهي‪ .‬۽ جڏهن هن اهو چيو ته هو مٿي کنيو ويو‪ .‬۽ ان وقت يروشلم جي مندر جو پردو ٻه ٽڪرا ٿي ويو‪.‬‬ ‫پوِ سج‬ ‫ٿيو‪.‬‬ ‫پيدا‬ ‫خوف‬ ‫وڏو‬ ‫۽‬ ‫پوِ انهن خداوند جي هٿن مان ميخون ڪڍي کيس زمين تي رکي ڇڏيو‪ ،‬۽ سڄي زمين ڌڏي وئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬۽ ء‬ ‫چمڪيو‪ ،‬۽ اهو نائين وڳي مليو‪ :‬۽ يهودي خوش ٿيا‪ ،‬۽ سندس لش يوسف کي ڏنو ته جيئن هو ان کي دفن ڪري سگهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن‬ ‫ڏٺو هو تہ هن ڪهڙا چڱا ڪم ڪيا آهن‪ .‬۽ هن خداوند کي ۽ کيس کڻي ويو‪ ،‬۽ کيس ڪپڙي ۾ ويڙهيو‪ ،‬۽ کيس پنهنجي قبر ۾ وٺي ويو‪،‬‬ ‫جنهن کي يوسف جو باغ سڏيو ويندو هو‪.‬‬ ‫پوِ يهودي‪ ،‬بزرگ ۽ ڪاهن‪ ،‬جڏهن سمجهي ويا تہ انهن پاڻ سان ڪهڙو بڇڙو ڪم ڪيو آهي‪ ،‬تڏهن ماتم ڪرڻ لڳا ۽ چوڻ لڳا‬ ‫‪ 7‬ء‬ ‫لِ افسوس! فيصلي جو وقت ويجهو آيو آهي ۽ يروشلم جو خاتمو اچي ويو آهي‪ .‬۽ مون ۽ منهنجا ساٿي غمگين ٿيا؛ ۽‬ ‫تہ ”اسان جي گناهن ء‬ ‫پنهنجي دل ۾ زخمي ٿي ڪري اسان پاڻ کي لڪايو‪ :‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي اسان کي بدڪارن وانگر ڳولي رهيا هئا‪ ،‬۽ مندر کي باه ڏيڻ چاهي‬ ‫رهيا هئا‪ .‬۽ انهن سڀني شين تي اسان روزو رکيو ۽ سبت تائين رات ڏينهن ماتم ۽ روئندا رهيا‪.‬‬ ‫‪ 8‬پر شريعت جا عالم‪ ،‬فريسي ۽ بزرگ پاڻ ۾ گڏ ٿيا‪ ،‬جڏهن انهن ٻڌو ته سڀ ماڻهو ڪءرڪي رهيا آهن ۽ پنهنجا سينه پٽي رهيا آهن ته‪،‬‬ ‫جيڪڏهن هن جي موت سان اهي سڀ کان وڏا معجزا ٿيا آهن‪ ،‬ته ڏسو ته هو ڪيترو سچو آهي‪ - ،‬بزرگ ڊڄي ويا ۽ پيلطس وٽ آيا ۽‬ ‫منٿ ڪئي ته‪ ،‬اسان کي سپاهي ڏيو ته جيئن اسين ٽن ڏينهن تائين سندس قبر جي حفاظت ڪريون‪ ،‬متان سندس شاگرد اچي کيس چوري‬ ‫ڪري وٺي وڃن‪ ،‬۽ ماڻهو سمجهن ته هو مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو آهي ۽ اسان سان بڇڙو سلوڪ ڪن‪ .‬۽ پيلطس انهن کي پيٽرونيس کي‬ ‫لِ ڏنو‪ .‬۽ انهن سان گڏ بزرگ ۽ شريعت جا عالم قبر تي آيا‪ ،‬۽ صوبيدار ۽ سپاهين سان گڏ هڪ وڏو پٿر‬ ‫سپاهين سان گڏ قبر جي حفاظت ء‬ ‫لڙڪائي‪ ،‬انهن سڀني گڏجي جيڪو اتي هو ان کي قبر جي دروازي تي رکيو‪ .‬۽ انهن ست ءمهرون لڳايون‪ ،‬۽ انهن اتي هڪ خيمو لڳايو ۽‬ ‫ان جي حفاظت ڪئي‪ .‬۽ صبح جو سوير جڏهن سبت جو ڏينهن اچي رهيو هو‪ ،‬يروشلم ۽ آس پاس جي علئقي مان هڪ ميڙ آيو ته جيئن‬ ‫اهي مقبري کي ڏسي سگهن جيڪا بند ٿيل هئي‪.‬‬ ‫‪ 9‬۽ جنهن رات خداوند جو ڏينهن اچڻ وارو هو‪ ،‬جڏهن سپاهي ٻہ ٻہ ڪري پهرو ڏئي رهيا هئا‪ ،‬تڏهن آسمان ۾ هڪ وڏو آواز آيو؛ ۽ انهن‬ ‫ڏٺو تہ آسمان ءکليل آهي‪ ،‬۽ ٻہ ماڻهو اتان وڏي روشني ءِ سان لٿا ۽ قبر جي ويجهو آيا‪ .‬۽ اهو پٿر جيڪو دروازي تي رکيل هو‪ ،‬پاڻ کان‬ ‫لڙهي ويو ۽ ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويو؛ ۽ قبر کوليو ويو‪ ،‬۽ ٻئي جوان اندر داخل ٿيا‪.‬‬ ‫‪ 10‬جڏهن انهن سپاهين اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن انهن صوبيدار ۽ بزرگن کي جاڳايو؛ ڇاڪاڻ ته اهي پڻ حفاظت ۾ سخت هئا‪ .‬۽ جيئن اهي جيڪي‬ ‫ڪجهه ڏٺا هئا انهن کي بيان ڪري رهيا هئا‪ ،‬انهن ٻيهر ٽي ماڻهو قبر مان نڪرندا ڏٺا‪ ،‬۽ انهن مان ٻه هڪ کي سهارو ڏئي رهيا هئا‪ ،‬۽‬ ‫هڪ صليب انهن جي پٺيان‪ :‬۽ انهن ٻنهي جو مٿو آسمان ڏانهن ويو‪ ،‬پر جيڪو انهن جي اڳواڻي ۾ هو ان جو مٿو آسمان کان مٿي ٿي ويو‪ .‬۽‬ ‫انهن آسمان مان هڪ آواز ٻڌو‪ ،‬جنهن چيو ته‪" ،‬تون انهن کي جيڪي سمهي رهيا آهن انهن کي تبليغ ڪئي آهي"‪ .‬۽ صليب مان هڪ‬ ‫جواب ٻڌڻ ۾ آيو‪" ،‬ها"‪.‬‬ ‫‪ 11‬تنهنڪري اهي هڪٻئي سان سوچي رهيا هئا تہ ڇا وڃي پيلطس کي اهي ڳالهيون ٻڌائين‪ .‬۽ اڃا تائين انهن بابت سوچي رهيا هئا تہ‬ ‫آسمان وري ءکليو پيو ۽ هڪ ماڻهو قبر ۾ لٿو ۽ اندر گهڙيو‪ .‬جڏهن صوبيدار ۽ سندس ساٿي اهي ڳالهيون ڏٺيون‪ ،‬تڏهن اهي رات جو جلدي ۾‬ ‫پيلطس وٽ ويا‪ ،‬قبر کي ڇڏي‪ ،‬جيڪا انهن ڏٺي هئي‪ ،‬۽ جيڪي ڪجهہ انهن ڏٺو هو سو بيان ڪيو‪ ،‬تمام گهڻو پريشان ٿي ۽ چوڻ لڳا‬ ‫تہ‪” ،‬سچ پچ اهو خدا جو فرزند هو“‪ .‬پيلطس جواب ڏنو تہ ”آ ءِ خدا جي فرزند جي رت کان پاڪ آهيان‪ ،‬پر اهو اوهان ئي هو جن اهو‬ ‫پوِ اهي سڀ ويجها آيا ۽ کيس عرض ڪيو تہ ”صوبيدار ۽ سپاهين کي حڪم ڏيو تہ جيڪي ڪجهہ انهن ڏٺو آهي‪ ،‬تنهن‬ ‫فيصلو ڪيو“‪ .‬ء‬

‫پطرس جي مطابق گم ٿيل انجيل‬

‫بابت ڪجهہ نہ چئو‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي چون ٿا تہ اهو بهتر آهي تہ اسان خدا جي آڏو سڀ کان وڏي گناهہ جا مجرم ٿيون ۽ يهودين جي‬ ‫ماڻهن جي هٿن ۾ نہ پئون ۽ سنگسار نہ ٿيون“‪ .‬تنهنڪري پيلطس صوبيدار ۽ سپاهين کي حڪم ڏنو تہ ڪجهہ نہ چئو‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ خداوند جي ڏينهن تي صبح جو سوير خداوند جي شاگرد مريم مگدليني‪ ،‬يهودين کان ڊڄندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي غضب ۾ سڙي رهيا‬ ‫لِ ڪنديون آهن جيڪي انهن جا پيارا آهن ‪ -‬هو ءِ‬ ‫لِ ۽ انهن ء‬ ‫هئا‪ ،‬خداوند جي قبر تي اهي ڪم نه ڪيا هئا جيڪي عورتون مرڻ وارن ء‬ ‫پنهنجي ساٿين کي پاڻ سان گڏ وٺي قبر تي آئي جتي هن کي دفن ڪيو ويو هو‪ .‬۽ اهي ڊڄي ويا ته متان يهودي انهن کي ڏسي سگهن‪ ،‬۽‬ ‫انهن چيو ته‪ ،‬جيتوڻيڪ جنهن ڏينهن هن کي صليب تي چاڙهيو ويو هو‪ ،‬اسان روئي ۽ ماتم نه ڪري سگهياسين‪ ،‬پر هاڻي اچو ته هن جي‬ ‫لِ قبر جي دروازي تي رکيل پٿر ڪير هٽائي ڇڏيندو‪ ،‬ته جيئن اسين اندر داخل ٿي سندس ڀرسان ويٺي‬ ‫قبر تي اهي ڪم ڪريون‪ .‬پر اسان ء‬ ‫۽ واجب ڪم ڪري سگهون؟ ڇاڪاڻ ته پٿر وڏو هو‪ ،‬۽ اسان کي ڊپ آهي ته ڪو اسان کي ڏسي‪ .‬۽ جيڪڏهن اسان نه ٿا ڪري سگهون‪،‬‬ ‫لِ آڻيون ٿا‪ ،‬ته اسين روئي ۽ ماتم ڪنداسين‪،‬‬ ‫پر جيڪڏهن اسان صرف دروازي تي اهي شيون رکون جيڪي اسان سندس يادگيري ء‬ ‫جيستائين اسان پنهنجي گهر نه پهچون‪.‬‬ ‫‪ 13‬۽ اهي ويا ۽ قبر کي کليل ڏٺو‪ ،‬۽ ويجهو اچي انهن اندر ڏٺو؛ ۽ اتي هڪ نوجوان کي قبر جي وچ ۾ ويٺو ڏٺو‪ ،‬سهڻو ۽ تمام گهڻو‬ ‫چمڪندڙ لباس پهريل هو‪ .‬جنهن انهن کي چيو‪" ،‬توهان ڇو آيا آهيو؟ ڪنهن کي ڳولي رهيا آهيو؟ جيڪو صليب تي چاڙهيو ويو هو؟ هو‬ ‫جاِ کي ڏسو جتي هو پيل هو‪ ،‬ته هو هتي نه آهي‪.‬‬ ‫جيئرو ٿي اٿيو ۽ هليو ويو آهي‪ .‬پر جيڪڏهن توهان يقين نه ٿا ڪريو‪ ،‬ته اندر ڏسو ۽ ان ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو جيئرو ٿي اٿيو ۽ اتي هليو ويو آهي‪ ،‬جتان کيس موڪليو ويو هو"‪ .‬تڏهن عورتون ڊڄي ويون ۽ ڀڄي ويون‪.‬‬ ‫‪ 14‬هاڻي بيخميري ماني ءِ جو آخري ڏينهن هو‪ ،‬۽ ڪيترائي ماڻهو عيد جي موقعي تي پنهنجن گهرن ڏانهن موٽي رهيا هئا‪ .‬پر اسين‪ ،‬خداوند‬ ‫جا ٻارهن شاگرد‪ ،‬روئي رهيا هئاسين ۽ غمگين ٿي رهيا هئاسين‪ :‬۽ هر هڪ‪ ،‬جيڪو ٿيو هو ان تي غمگين ٿي‪ ،‬پنهنجي پنهنجي گهر ڏانهن‬ ‫هليو ويو‪ .‬پر مان شمعون پطرس ۽ منهنجو ڀا ءِ اندرياس پنهنجا جال کڻي سمنڊ ڏانهن ويا‪ .‬۽ اسان سان گڏ الفئي جو پٽ ليوي هو‪ ،‬جنهن کي‬ ‫خداوند‪...‬‬