Skip to main content

Sindhi - The General Epistle of Barnabas

Page 1

‫برنباس جو عام خط‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي نالي تي سڀ خوشيون ھجن‪ ،‬جيڪو اسان سان پيار ڪندو ھو‪ ،‬امن‬ ‫‪1‬منھنجا پٽ ۽ ڌيئرون‪ ،‬اوھان کي اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫سان‪.‬‬ ‫‪ 2‬جڏھن تہ مون اوھان ۾ خدا جي عظيم ۽ شاندار شريعت جي ڪثرت کي ڏٺو آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءٌ اوھان جي برڪت واري ۽ تعريف لئق‬ ‫روحن ۾ تمام گھڻو خوش آھيان‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھان اھو فضل حاصل ڪيو آھي جيڪو اوھان ۾ پيوند ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪ 3‬انھي ءٌ ڪري مون کي خوشي آھي‪ ،‬اميد آھي ته وڌيڪ ھو نجات ڏيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان سچ پچ ۾ خدا جي پاڪ چشمي مان ھڪ روح‬ ‫توھان ۾ داخل ٿيندي ڏسان ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي ھي قائل ڪرڻ ۽ ان تي پورو يقين آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جڏھن کان مون توھان سان ڳالھائڻ شروع ڪيو آھي‪ ،‬تڏھن کان مون کي‬ ‫خداوند جي شريعت جي رستي ۾ تمام گھڻي ڪاميابي ملي آھي‪ ،‬جيڪا مسيح ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪ 5‬انھي ءٌ ڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬مان پڻ سمجھان ٿو ته مان توھان کي پنھنجي جان کان وڌيڪ پيار ڪريان ٿو‪ :‬ڇاڪاڻ ته ان ۾ ايمان ۽‬ ‫محبت جي عظمت رھي ٿي‪ ،‬۽ ان سان گڏ ايندڙ زندگي جي اميد پڻ‪.‬‬ ‫‪ 6.‬تنھن ڪري‪ ،‬ھن تي غور ڪندي‪ ،‬ته جيڪڏھن مان توھان کي جيڪو ڪجھه مليو آھي ان جو ڪجھه حصو ٻڌائڻ جو خيال رکان ٿو‪،‬‬ ‫ته اھو منھنجي انعام ۾ بدلجي ويندو‪ ،‬ته مون اھڙن نيڪ روحن جي خدمت ڪئي آھي؛ مون توھان کي ٿورن لفظن ۾ لکڻ جي ڪوشش‬ ‫ڪئي؛ ته جيئن توھان جي ايمان سان گڏ‪ ،‬علم پڻ مڪمل ٿئي‪.‬‬ ‫‪ 7‬تنھنڪري خداوند ٽي شيون مقرر ڪيون آھن؛ زندگي ءٌ جي اميد؛ ان جي شروعات ۽ ان جي تڪميل‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالٌ ⁠جو خداوند اسان کي نبين جي وسيلي گذريل ڳالھين جي خبر ڏني آھي؛ ۽ ايندڙ ڳالھين جي شروعات اسان تي کولي ڇڏي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 9‬تنھن ڪري‪ ،‬اسان کي گھرجي ته جيئن ھن چيو آھي‪ ،‬وڌيڪ پاڪائي سان ۽ سندس قربانگاھه جي ويجھو اچون‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنھن ڪري‪ ،‬مان استاد جي حيثيت سان نه‪ ،‬پر توھان مان ھڪ جي حيثيت سان‪ ،‬توھان جي اڳيان ڪجھه شيون رکڻ جي ڪوشش‬ ‫ڪندس‪ ،‬جن سان توھان‪ ،‬ڪيترن ئي سببن تي‪ ،‬وڌيڪ خوش ٿي سگھو ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬جڏھن ته ڏينھن تمام گھڻا خراب آھن ۽ دشمن ھن موجوده دنيا جي طاقت حاصل ڪري چڪو آھي‪ ،‬اسان کي خداوند جي سچن فيصلن‬ ‫لٌ وڌيڪ ڪوشش ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫جي جاچ ڪرڻ ء‬ ‫‪ 2‬ھاڻي اسان جي ايمان جا مددگار خوف ۽ صبر آھن؛ اسان جا ساٿي جنگي‪ ،‬صبر ۽ ضبط‪.‬‬ ‫‪ 3‬جڏھن ته اھي پاڪ رھن ٿا ان ۾ جيڪو خداوند سان لڳاپيل آھي‪ ،‬حڪمت‪ ،‬سمجھ‪ ،‬۽ سائنس‪ ،‬۽ علم‪ ،‬انھن سان گڏ خوش ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪ 4‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا اسان کي سڀني نبين جي معرفت ظاھر ڪيو آھي تہ کيس اسان جي قربانين‪ ،‬ساڙڻ وارين قربانين‪ ،‬يا نذرانن جو‬ ‫لٌ اوھان جي قربانين جي گھڻائي جو ڇا مقصد آھي؟“‬ ‫ڪوبہ موقعو ڪونھي‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ ”مون ء‬ ‫‪5‬آ ءٌ رڍن جي ساڙڻ وارين قربانين ۽ چرٻي ءٌ وارن جانورن جي چربی سان ڀريل آھيان؛ ۽ مون کي ڍڳن يا ٻڪرين جي رت ۾ خوشي‬ ‫ناھي‪.‬‬ ‫لٌ اچو ٿا‪ ،‬ته ڪنھن توھان کان ھي مطالبو ڪيو آھي؟ توھان ھاڻي منھنجي درٻارن کي نه‬ ‫ٿيڻ‬ ‫پيش‬ ‫اڳيان‬ ‫منھنجي‬ ‫توھان‬ ‫جڏھن‬ ‫‪6‬‬ ‫ء‬ ‫لتاڙيندؤ‪.‬‬ ‫شيٌ آھي؛ توھان جا چنڊ ۽ سبت؛ گڏجاڻين جي سڏ کي مان رد نٿو ڪري‬ ‫جوڳي‬ ‫نفرت‬ ‫لٌ‬ ‫مون‬ ‫بخور‬ ‫آڻيو‪،‬‬ ‫نه‬ ‫نذرانا‬ ‫بيڪار‬ ‫وڌيڪ‬ ‫‪7‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫سگھان‪ ،‬اھو گناھه آھي‪ ،‬ايستائين جو پاڪ گڏجاڻي؛ توھان جا چنڊ ۽ توھان جي مقرر ڪيل عيدون منھنجي روح کي نفرت آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح جي نئين شريعت‪ ،‬جيڪا ڪنھن بہ اھڙي‬ ‫‪ 8‬تنھنڪري خدا انھن شين کي رد ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تہ جيئن اسان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫سواٌ آھي‪ ،‬ماڻھن جي روحاني قرباني ءٌ کي پاڻ سان گڏ ڪري سگھي‪.‬‬ ‫جوٌ کان‬ ‫ضرورت جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ڇالٌ ⁠جو خداوند اڳين کي وري چوي ٿو تہ جڏھن اوھان جي ابن ڏاڏن مصر مان نڪتا تہ مون انھن کي قربانين جي ساڙڻ بابت‬ ‫ء‬ ‫ڪجھہ حڪم ڏنو ھو ڇا؟‬ ‫‪ 10‬پر مون انھن کي اھو حڪم ڏنو تہ‪ ،‬اوھان مان ڪوبہ پنھنجي دل ۾ پنھنجي پاڙيسري جي خلف بڇڙائي جو خيال نہ رکي‪ ،‬۽ ڪوبہ‬ ‫ڪوڙو قسم نہ پياري‪.‬‬ ‫سواٌ نہ آھيون‪ ،‬تنھنڪري اسان کي پنھنجي رحمدل پي ءٌ جي رٿ کي سمجھڻ گھرجي‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو‬ ‫‪ 11‬جيئن تہ اسين سمجھہ کان‬ ‫ء‬ ‫لٌ تيار آھي تہ اسين جيڪي قربانين جي باري ۾ ساڳي غلطي ۾ آھيون‪ ،‬سي سندس ويجھو ٿيڻ جو طريقو‬ ‫اسان سان ڳالھائي ٿو‪ ،‬انھي ءٌ ء‬ ‫ڳوليون ۽ ڳوليون‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ تنھن ڪري ھو اسان کي ھن طرح چوي ٿو ته‪ ،‬خدا جي قرباني (ھڪ ٽٽل روح آھي‪ )،‬ھڪ ٽٽل ۽ پشيمان دل کي خدا رد نه ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 13‬تنھن ڪري‪ ،‬ڀائرو ۽ ڀينرون‪ ،‬اسان کي وڌيڪ احتياط سان انھن شين جي ڳول ڪرڻ گھرجي جيڪي اسان جي نجات سان تعلق رکن‬ ‫ٿيون‪ ،‬ته جيئن مخالف اسان ۾ داخل نه ٿئي ۽ اسان کي اسان جي روحاني زندگي کان محروم نه ڪري‪.‬‬ ‫‪ 14‬تنھنڪري ھو انھن کي وري انھن ڳالھين بابت چوي ٿو تہ اوھين اڄ وانگر روزا نہ رکو‪ ،‬تہ جيئن اوھان جو آواز مٿي ٻڌو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 15‬ڇا اھو اھڙو روزو آھي جيڪو مون چونڊيو آھي؟ ھڪ ڏينھن جيڪو انسان پنھنجي جان کي تڪليف ڏئي؟ ڇا اھو پنھنجو مٿو ڍڳي‬ ‫وانگر جھڪائڻ ۽ پنھنجي ھيٺان ٽاٽ ۽ راھ پکيڙڻ آھي؟ ڇا تون ھن کي روزو سڏيندين‪ ،‬۽ خداوند کي قبول ٿيندڙ ڏينھن؟‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫‪ 16‬پر اسان کي ھو ھن طرح چوي ٿو ته‪ ،‬ڇا ھي اھو روزو نه آھي جيڪو مون چونڊيو آھي‪ ،‬ته بڇڙائي جا زنجيرون کوليون‪ ،‬ڳري بار‬ ‫جوٌ ٽوڙي ڇڏيون؟‬ ‫لھي ڇڏيون‪ ،‬۽ مظلومن کي آزاد ڪيون؛ ۽ ته توھان ھر‬ ‫ء‬ ‫‪ 17‬ڇا اھو نه آھي ته توھان پنھنجي ماني بکايلن کي ڏيو‪ ،‬۽ غريبن کي جيڪي ٻاھر ڪڍيا ويا آھن پنھنجي گھر ۾ آڻيو؟ جڏھن توھان ننگا‬ ‫ڏسندا آھيو ته توھان ان کي ڍڪيندا آھيو‪ ،‬۽ توھان پاڻ کي پنھنجي جسم کان نه لڪائيندا آھيو؟‬ ‫پوٌ توھان جو نور صبح وانگر چمڪندو‪ ،‬۽ توھان جي صحت تيزي سان اڀرندي؛ ۽ توھان جي صداقت توھان جي اڳيان ھلندي‪،‬‬ ‫‪ 18‬ء‬ ‫خداوند جو جلل توھان جو اجر ھوندو‪.‬‬ ‫پوٌ تون سڏيندين ۽ خداوند جواب ڏيندو؛ تون رڙ ڪندين ۽ ھو چوندو‪ ،‬مان ھتي آھيان‪ .‬جيڪڏھن تون پنھنجي وچ مان جوا‪ ،‬آڱر کڻڻ ۽‬ ‫‪ 19‬ء‬ ‫بيوقوفي ڳالھائڻ کي پري ڪري ڇڏيندين؛ ۽ جيڪڏھن تون پنھنجي روح کي بکايلن ڏانھن ڇڪيندين؛ ۽ ڏکايل روح کي مطمئن ڪندين‪.‬‬ ‫لٌ پنھنجي اڳواٽ ڄاڻ ۽ محبت ھن ۾ ظاھر ڪئي آھي؛ ڇاڪاڻ ته اھي ماڻھو جيڪي ھن پنھنجي‬ ‫‪ 20‬تنھن ڪري‪ ،‬ڀائرو‪ ،‬خدا اسان ء‬ ‫لٌ خريد ڪيا آھن‪ ،‬انھن کي خلوص سان ايمان آڻڻ گھرجي؛ ۽ تنھن ڪري ھن اسان سڀني کي اھي ڳالھيون ڏيکاريون آھن‪ ،‬ته‬ ‫پياري پٽ ء‬ ‫جيئن اسين يھودي شريعت جي تابعدارن وانگر نه ڊوڙون‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪ 1‬تنھنڪري اھو ضروري آھي تہ اسين اوھان کي اھڙا مضمون لکون جيڪي ويجھي اچڻ وارا آھن‪ ،‬انھن جي چڱي ءٌ طرح ڳول‬ ‫ڪريون ۽ اوھان کي صحتمند رکڻ ۾ مدد ڪريون‪.‬‬ ‫‪ 2‬انھي ءٌ ڪري اچو ته ھر برائي جي ڪم کان ڀڄون ۽ موجوده وقت جي غلطين کان نفرت ڪريون‪ ،‬ته جيئن ايندڙ وقت ۾ خوش ٿيون‪.‬‬ ‫‪ 3‬اچو ته پاڻ کي بدڪارن ۽ گنھگارن سان تڪرار ڪرڻ جي آزادي نه ڏيون؛ نه ته اسان کي وقت سان انھن وانگر ٿيڻ جو موقعو ملي‪.‬‬ ‫لٌ خداوند وقت ۽ ڏينھن گھٽائي ڇڏيا‬ ‫‪4‬ڇالٌ ⁠جو گناھہ جو خاتمو اچي ويو آھي‪ ،‬جيئن لکيل آھي‪ ،‬جيئن دانيال نبي چوي ٿو‪ .‬۽ انھي ءٌ ء‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬تہ جيئن سندس پيارو پنھنجي ميراث ڏانھن جلدي اچي‪.‬‬ ‫پوٌ ٻيو ننڍڙو اڀرندو‪ ،‬۽ اھو ٽن بادشاھہ کي ھيٺاھون‬ ‫‪ 5‬ڇاڪاڻ ⁠تہ نبي ائين چوي ٿو تہ ڏھ بادشاھہ دل ۾ حڪومت ڪندا‪ ،‬۽ سڀ کان ء‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 6‬۽ دانيال وري ساڳئي طرح بادشاھتن بابت ڳالھائي ٿو؛ ۽ مون چوٿون جانور خوفناڪ ۽ خوفناڪ ۽ تمام گھڻو مضبوط ڏٺو؛ ۽ ان جا ڏھه‬ ‫سڱ ھئا‪ .‬مون سڱن تي غور ڪيو‪ ،‬۽ ڏسو ته انھن جي وچ ۾ ھڪ ٻيو ننڍڙو سڱ نڪتو‪ ،‬جنھن جي اڳيان پھرين سڱن مان ٽي پاڙون‬ ‫پٽيون ويون ھيون‪.‬‬ ‫‪ 7‬تنھنڪري اسان کي اھو پڻ سمجھڻ گھرجي‪ :‬۽ مان اوھان کي اوھان جي ڀائرن مان ھڪ سمجھي‪ ،‬پنھنجي جان کان وڌيڪ اوھان‬ ‫سڀني سان پيار ڪندي‪ ،‬التجا ڪريان ٿو ته اوھين پاڻ کي سٺو ڏسو‪ ،‬۽ انھن وانگر نه ٿيو جيڪي گناھ ۾ گناھ شامل ڪن ٿا‪ ،‬۽ چون ٿا تہ‪:‬‬ ‫لٌ اھو وڃائي ڇڏيو آھي جيڪو‬ ‫موسي‬ ‫انھن جو عھد اسان جو پڻ آھي‪ .‬نه‪ ،‬پر اھو صرف اسان جو آھي‪ :‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن ھميشه ء‬ ‫ي‬ ‫حاصل ڪيو‪.‬‬ ‫موسي جبل تي چاليھ ڏينھن ۽ چاليھ راتيون روزو رکيو ۽ کيس خداوند کان عھد مليو‪ ،‬يعني پٿر‬ ‫ڇالٌ ⁠جو پاڪ ڪتاب ۾ لکيل آھي تہ‪:‬‬ ‫‪8‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫جون ٻہ تختيون‪ ،‬جيڪي خدا جي ھٿ سان لکيل ھيون‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬جلدي ھيٺ لھي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫موسي کي چيو ھو؛‬ ‫پوٌ انھن اھو وڃائي ڇڏيو؛ جيئن خداوند‬ ‫‪ 9‬پر بتن ڏانھن رخ ڪرڻ کان ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫تنھنجي قوم‪ ،‬جن کي تون مصر مان ڪڍيو آھين‪ ،‬پاڻ کي خراب ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬۽ ان رستي کان ڦري ويا آھن جنھن جو مون انھن کي‬ ‫عيسي جي محبت توھان جي دلين‬ ‫موسي پنھنجي ھٿن مان ٻئي تختيون اڇلئي ڇڏيون‪ :‬۽ انھن جو عھد ٽٽي ويو؛ ته جيئن‬ ‫حڪم ڏنو ھو‪ .‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫۾‪ ،‬سندس ايمان جي اميد تي ءمھر لڳائي سگھجي‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنھن ڪري اچو ته آخري وقتن تي ڌيان ڏيون‪ .‬ڇاڪاڻ ته اسان جي زندگي جو سڀ گذري ويو وقت‪ ،‬۽ اسان جو ايمان اسان کي‬ ‫ڪجھه به فائدو نه ڏيندو؛ جيستائين اسان برائي کان نفرت نه ڪريون‪ ،‬۽ مستقبل جي آزمائشن کي برداشت نه ڪريون‪ .‬تنھن ڪري خدا‬ ‫جو فرزند اسان کي ٻڌائي ٿو؛ اچو ته ھر قسم جي بدڪاري جي مزاحمت ڪريون ۽ ان کان نفرت ڪريون‪.‬‬ ‫‪ 11‬تنھنڪري بڇڙي رستي جي ڪمن تي غور ڪريو‪ .‬ٻين کان پاڻ کي الڳ نه ڪريو‪ ،‬ڄڻ ته اوھين اڳ ۾ ئي سچار آھيو؛ پر گڏجي‬ ‫لٌ ڇا مناسب ۽ فائديمند آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ پاڪ ڪتاب چوي ٿو تہ‪ :‬افسوس انھن تي جيڪي‬ ‫جاٌ تي اچي پڇو ته خدا جي پياري ء‬ ‫ھڪ ء‬ ‫پنھنجي نظر ۾ عقلمند ۽ پنھنجي نظر ۾ سمجھدار آھن‪.‬‬ ‫‪ 12‬اچو ته روحاني بڻجي وڃون‪ ،‬خدا جو ھڪ مڪمل مندر‪ .‬جيترو اسان ۾ آھي‪ ،‬اچو ته خدا جي خوف تي غور ڪريون؛ ۽ سندس‬ ‫لٌ پنھنجي طاقت جي پوري ڪوشش ڪريون؛ ته جيئن اسين سندس نيڪ فيصلن ۾ خوش ٿيون‪.‬‬ ‫حڪمن تي عمل ڪرڻ ء‬ ‫‪13‬ڇالٌ ⁠جو خدا دنيا جو انصاف بنا ڪنھن طرفداري جي ڪندو‪ :‬۽ ھر ڪنھن کي سندس ڪمن مطابق اجر ملندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 14‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو نيڪ ھوندو ته سندس صداقت سندس اڳيان ھلندي؛ جيڪڏھن بدڪار ھوندو ته سندس بدڪاري ءٌ جو بدلو سندس‬ ‫پٺيان پوندو‪.‬‬ ‫‪ 15‬تنھنڪري خبردار رھو‪ ،‬متان ائين نہ ٿئي جو اسين خاموش بيٺا رھون‪ ،‬جڏھن تہ اسان کي سڏيو ويو آھي‪ ،‬پنھنجن گناھن ۾ سمھي‬ ‫پئون؛ ۽ اھو بڇڙو جيڪو اسان تي غالب اچي ٿو‪ ،‬اسان کي ڀڙڪائي ۽ خداوند جي بادشاھت کان ٻاھر ڪڍي ڇڏي‪.‬‬ ‫‪ 16‬ھن تي پڻ غور ڪريو‪ :‬جيتوڻيڪ اوھان يھودين جي ماڻھن ۾ ايترا وڏا نشان ۽ عجائب ڏٺا آھن‪ ،‬پر ان جي باوجود خداوند انھن کي‬ ‫ڇڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪ 17‬تنھنڪري خبردار رھو تہ متان اسان سان ائين نہ ٿئي‪ ،‬جيئن لکيل آھي تہ سڏيل گھڻا ھوندا پر چونڊيل ٿورا ھوندا‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫باب ‪4‬‬ ‫‪ 1‬انھي ءٌ ڪري اسان جي خداوند پنھنجو بدن فنا جي حوالي ڪري ڇڏيو‪ ،‬تہ جيئن اسان جي گناھن جي معافي سان‪ ،‬يعني سندس رت جي‬ ‫ڇٽڪار سان اسين پاڪ ٿي وڃون‪.‬‬ ‫‪ 2‬ھاڻي‪ ،‬جيڪي ڳالھيون ھن بابت لکيل آھن‪ ،‬تن جي باري ۾‪ ،‬ڪجھه يھودين جون آھن ۽ ڪجھه اسان جون‪.‬‬ ‫‪ 3‬ڇاڪاڻ ته پاڪ ڪتاب ۾ لکيل آھي ته” ‪:‬ھو اسان جي گناھن جي ڪري زخمي ٿيو‪ ،‬اسان جي گناھن جي ڪري زخمي ٿيو‪ ،‬۽ سندس‬ ‫لٌ وٺي ويو‪ ،‬۽ جيئن ھڪ رڍ پنھنجي ڪتريندڙن جي اڳيان گونگو‬ ‫رت سان اسان کي شفا ملي“‪ .‬ھن کي ھڪ گھيٽي وانگر ذبح ڪرڻ ء‬ ‫آھي‪ ،‬تنھن ڪري ھن پنھنجو وات نه کوليو‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو ھن اسان کي گذريل ڳالھين جي خبر ڏني آھي‪ ،‬۽ اسان کي ايندڙ‬ ‫‪ 4‬تنھنڪري اسان کي خدا جو شڪرگذار ٿيڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڳالھين جي سمجھ کان بي خبر نہ رکيو آھي‪.‬‬ ‫لٌ آکيرا ناانصافي سان نه وڇايا ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر ھو انھن کي چوي ٿو ته‪ ،‬پکين ء‬ ‫‪ 6‬ھن اھو چيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏھن ڪو ماڻھو سچ جي رستي جي ڄاڻ رکي ٿو‪ ،‬ته ھو پاڻ کي اونداھي جي رستي کان نه روڪيندو‪ ،‬ته‬ ‫اھو حق سان تباھه ٿي ويندو‪.‬‬ ‫لٌ ڏک برداشت ڪرڻ تي راضي ٿيو‪ ،‬جيتوڻيڪ ھو سڄي زمين جو خداوند ھو؛ جنھن کي خدا‬ ‫جانن‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫‪ 7‬۽ انھي ءٌ ڪري خداوند‬ ‫ء‬ ‫دنيا جي شروعات کان اڳ چيو ھو ته‪ ،‬اچو ته انسان کي پنھنجي صورت ۽ صورت مطابق بڻايون‪.‬‬ ‫‪8‬ھاڻي آ ءٌ اوھان کي ڏيکاريندس تہ ھن اسان جي خاطر ڪھڙي طرح ڏک سھيو‪ ،‬جڏھن تہ اھو ماڻھن جي ھٿان ھو ۽ اھو برداشت ڪيائين‪.‬‬ ‫‪ 9‬جڏھن نبين کي ھن کان نبوت جي نعمت ملي‪ ،‬تڏھن انھن اڳي ئي ھن بابت چيو تہ‬ ‫‪ 10‬پر ھو‪ ،‬ته جيئن موت کي ختم ڪري‪ ،‬۽ مئلن مان جيئرو ٿيڻ کي ظاھر ڪري‪ ،‬جيئن ضروري ھو‪ ،‬انساني صورت ۾ ظاھر ٿيڻ تي‬ ‫راضي ٿيو‪ ،‬ته جيئن ھو اسان جي ابن ڏاڏن سان اڳ ۾ ڪيل واعدي کي پورو ڪري‪ ،‬۽ پاڻ کي ھڪ نئين قوم تيار ڪري‪ ،‬انھن کي‬ ‫پوٌ ھو دنيا جو انصاف ڪندو‪.‬‬ ‫ڏيکاري جڏھن ھو زمين تي ھو‪ ،‬ته جيئرو ٿيڻ کان ء‬ ‫‪ 11‬۽ آخرڪار بني اسرائيل جي ماڻھن کي تعليم ڏني‪ ،‬۽ انھن ۾ ڪيترائي معجزا ۽ نشانيون ڏيکاري‪ ،‬انھن کي تبليغ ڪئي‪ ،‬۽ انھن سان‬ ‫پنھنجي تمام گھڻي محبت ڏيکاري‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ جڏھن ھن پنھنجن رسولن کي چونڊيو‪ ،‬جيڪي بعد ۾ سندس انجيل شايع ڪرڻ وارا ھئا‪ ،‬تڏھن ھن اھڙن ماڻھن کي چونڊيو جيڪي‬ ‫لٌ سڏڻ آيو آھي‪.‬‬ ‫تمام وڏا گنھگار ھئا؛ ته جيئن ھو صاف ظاھر ڪري سگھي ته ھو نيڪن کي نه پر گنھگارن کي توبه ڪرڻ ء‬ ‫پوٌ ھن پاڻ کي خدا جو فرزند ھجڻ جي صاف ظاھر ڪيو‪ .‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏھن ھو انساني صورت ۾ نه آيو ھجي ھا ته ماڻھو ھن کي‬ ‫‪ 13‬ء‬ ‫ڪيئن ڏسي سگھن ھا ته جيئن اھي بچي سگھن ھا؟‬ ‫لٌ‬ ‫پوٌ اھي ان جي شعاعن جي خلف ڏسڻ ء‬ ‫‪ 14‬جيڪڏھن انھن صرف سج ڏٺو‪ ،‬جيڪو سندس ھٿن جو ڪم ھو‪ ،‬۽ ھاڻي ختم ٿي ويندو‪ ،‬ته ء‬ ‫ثابت قدمي سان برداشت نٿا ڪري سگھن‪.‬‬ ‫لٌ آيو تہ جيئن انھن جي بڇڙائي ءٌ جو گھڙو پورو ڪري‪ ،‬جن سندس نبين کي‬ ‫‪ 15‬تنھنڪري خدا جو فرزند انساني صورت ۾ انھي ءٌ ء‬ ‫ايتري قدر ستايو جو کين موت تائين ستايو ۽ انھي ءٌ ئي سبب ڪري ھن ڏک بہ برداشت ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 16‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا سندس جسم جي زخمن بابت چيو آھي ته اھي انھن مان ھئا‪ .‬۽‪ ،‬مان ريڍار کي ماريندس‪ ،‬۽ رڍن جا ڌڻ ٽڙي پکڙي‬ ‫ويندا‪.‬‬ ‫‪ 17‬اھڙي ءٌ طرح ھن ڏک سھندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اھو ضروري ھو ته ھن کي صليب تي ڏک سھڻو پوي‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو ڪو ماڻھو ھن بابت نبوت ڪري چوي ٿو تہ ’منھنجي جان کي تلوار کان بچايو‘ ۽ وري‪’ ،‬پنھنجي خوف کان منھنجي‬ ‫‪18‬‬ ‫ء‬ ‫جسم کي چيري ڇڏ‘‪.‬‬ ‫‪ 19‬۽ وري‪ ،‬بدڪارن جي جماعت منھنجي خلف اٿي‪( ،‬انھن منھنجا ھٿ ۽ پير ءڇڪي ڇڏيا آھن‪).‬‬ ‫‪ 20‬۽ وري چوي ٿو تہ‪ ،‬مون پنھنجي پٺي مارندڙن کي ڏني‪ 1 ،‬۽ پنھنجو منھن سخت پٿر وانگر رکيو‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪ 1‬۽ جڏھن ھن خدا جو حڪم پورو ڪيو‪ ،‬ته ھو ڇا ٿو چوي؟ ڪير مون سان مقابلو ڪندو؟ کيس منھنجي خلف بيھڻ ڏيو‪ :‬يا ڪير آھي‬ ‫جيڪو مون کي روڪيندو؟ کيس خداوند جي ٻانھي جي ويجھو اچڻ ڏيو‪ .‬افسوس توھان تي! ڇاڪاڻ ته توھان سڀ ڪپڙا وانگر پراڻا ٿي‬ ‫ويندا‪ ،‬تنھن ڪري توھان کي جيت کائي ويندي‪.‬‬ ‫لٌ رکان ٿو‪ ،‬ھڪ قيمتي‬ ‫لٌ پٿر طور رکيو ويو آھي‪ .‬ڏسو‪ ،‬مان صيون ۾ بنياد ء‬ ‫‪ 2‬۽ وري نبي وڌيڪ چوي ٿو‪ ،‬ته‪ ،‬ھن کي ٺوڪر کائڻ ء‬ ‫لٌ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫ھميشه‬ ‫اھو‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫رکي‬ ‫اميد‬ ‫تي‬ ‫ھن‬ ‫جيڪو‬ ‫۽‬ ‫ٿيندو؟‬ ‫ڇا‬ ‫پوٌ‬ ‫ء‬ ‫پٿر‪ ،‬ھڪ چونڊيل ڪنڊ جو پٿر؛ ھڪ عزت وارو پٿر‪ .‬۽ ء‬ ‫پوٌ ڇا؟ ڇا اسان جي اميد پٿر تي قائم آھي؟ خدا نه ڪري‪ .‬پر ڇاڪاڻ ته خداوند سندس جسم کي ڏکن جي خلف سخت ڪيو آھي‪ ،‬ھو‬ ‫‪ 3‬ء‬ ‫چوي ٿو ته مون پاڻ کي مضبوط پٿر وانگر رکيو آھي‪.‬‬ ‫‪ 4‬۽ وري نبي وڌيڪ چوي ٿو؛ اھو پٿر جنھن کي معمارن رد ڪيو‪ ،‬ڪنڊ جو مٿو بڻجي ويو آھي‪ .‬۽ وري چوي ٿو؛ ھي اھو عظيم ۽‬ ‫شاندار ڏينھن آھي جيڪو خداوند ٺاھيو آھي‪ .‬مان اھي ڳالھيون توھان کي وڌيڪ واضح طور تي لکي رھيو آھيان ته جيئن توھان سمجھي‬ ‫سگھو‪ :‬ڇو ته مان توھان جي خاطر مرڻ تي به راضي ٿي سگھان ٿو‪.‬‬ ‫ڇانو جي‬ ‫جي‬ ‫ماکي‬ ‫مکيون‬ ‫جيئن‬ ‫آيا‪،‬‬ ‫ائين‬ ‫چوڌاري‬ ‫منھنجي‬ ‫اھي‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر نبي وري ڇا ٿو چوي؟ بدڪارن جي صلح مون کي گھيرو‬ ‫ء‬ ‫چوڌاري‪ :‬۽‪ ،‬منھنجي لباس تي انھن پءٽا وڌا‪.‬‬ ‫‪ 6‬جيئن ته اسان جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ جسم ۾ ظاھر ٿيڻو ھو ۽ ڏک برداشت ڪرڻ وارو ھو‪ ،‬تنھن ڪري سندس جذبي جي اڳڪٿي ڪئي‬ ‫وئي ھئي‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫⁠تہ انھن پاڻ خلف بڇڙي سازش ڪئي آھي ۽‬

‫‪7‬ڇالٌ ⁠جو نبي بني اسرائيل جي خلف چوي ٿو تہ ”افسوس انھن جي جان تي‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ء‬ ‫لٌ بيڪار آھي“‪.‬‬ ‫لٌ ڦندي وجھون‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو اسان ء‬ ‫چيو تہ اچو تہ نيڪن ء‬ ‫موسي پڻ انھن سان اھڙي طرح ڳالھايو ته ڏسو‪ ،‬خداوند خدا فرمائي ٿو ته‪ ،‬توھان ان سٺي ملڪ ۾ داخل ٿيو جنھن جو خداوند ابراھيم‪،‬‬ ‫‪8‬‬ ‫ي‬ ‫اسحاق ۽ يعقوب سان قسم کنيو آھي ته ھو توھان کي ڏيندو ۽ ان تي قبضو ڪندو‪ ،‬ھڪ ملڪ جيڪو کير ۽ ماکي سان وھندو آھي‪.‬‬ ‫عيسي تي ڀروسو ڪريو‪ ،‬جيڪو توھان تي جسم ۾‬ ‫‪ 9‬ھاڻي ھن جو روحاني مطلب ڇا آھي‪ ،‬سکيو؛ اھو ائين آھي جيئن چيو ويو ھو‪ ،‬ته‬ ‫ي‬ ‫ظاھر ٿيندو‪ .‬ڇاڪاڻ ته انسان زمين آھي جيڪا ڏک برداشت ڪري ٿي‪ :‬ڇاڪاڻ ته آدم کي مٽي ءٌ جي مادي مان ٺاھيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنھن ڪري ھن جو ڇا مطلب آھي جڏھن ھو چوي ٿو ته‪ ،‬کير ۽ ماکي سان وھندڙ سٺي زمين ۾؟ اسان جو رب مبارڪ ھجي‪ ،‬جنھن‬ ‫اسان کي دانائي ۽ دل ڏني آھي ته جيئن اسين سندس رازن کي سمجھي سگھون‪ .‬ڇاڪاڻ ته نبي چوي ٿو ته‪ ،‬ڪير خداوند جي سخت ڳالھين‬ ‫کي سمجھي سگھندو؟ پر اھو جيڪو عقلمند ۽ سمجھدار آھي‪ ،‬۽ جيڪو پنھنجي رب سان پيار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 11‬تنھن ڪري جڏھن ھن اسان کي اسان جي گناھن جي معافي سان نئون ڪيو آھي‪ ،‬ھن اسان کي ھڪ ٻئي شڪل ۾ رکيو آھي‪ ،‬ته جيئن‬ ‫اسان کي ٻارن وانگر روح ملي‪ ،‬۽ پاڻ اسان کي روح جي ذريعي ٻيھر ٺاھي‪.‬‬ ‫‪ 12‬ڇاڪاڻ ته پاڪ ڪتاب اسان بابت ائين چوي ٿو‪ ،‬جتي اھو پي ءٌ کي پٽ سان ڳالھائيندي متعارف ڪرائي ٿو ته‪ :‬اچو ته انسان کي‬ ‫پنھنجي صورت ۽ مثال مطابق ٺاھيون؛ ۽ انھن کي زمين جي جانورن‪ ،‬ھوا جي پکين ۽ سمنڊ جي مڇين تي حڪومت ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪ 13‬۽ جڏھن خداوند ان انسان کي ڏٺو جيڪو ھن ٺاھيو ھو‪ ،‬ته ڏسو ته ھو تمام سٺو ھو؛ ھن چيو ته وڌايو ۽ وڌايو‪ ،‬۽ زمين کي ڀريو‪ .‬۽ اھو‬ ‫ھن پنھنجي پٽ کي چيو‪.‬‬ ‫‪ 14‬ھاڻي مان توھان کي ڏيکاريندس ته ڪيئن ھن اسان کي آخري ڏينھن ۾ ھڪ نئين مخلوق بڻايو‪.‬‬ ‫‪ 15‬خداوند فرمائي ٿو تہ‪” ،‬ڏسو‪ ،‬مان آخري کي پھرين وانگر ڪندس“‪ .‬تنھنڪري نبي اھڙو چيو تہ‪” ،‬کير ۽ ماکي سان وھندڙ ملڪ ۾‬ ‫داخل ٿيو ۽ ان تي حڪومت ڪريو“‪.‬‬ ‫‪ 16‬تنھن ڪري توھان ڏسو ٿا ته اسان ڪيئن ٻيھر نئين سر ٺھيل آھيون؛ جيئن ھو ٻئي نبي جي ذريعي چوي ٿو؛ ڏسو خداوند فرمائي ٿو‪،‬‬ ‫مان انھن کان وٺندس‪ ،‬يعني انھن کان جن کي خداوند جي روح اڳواٽ ڏٺو ھو‪ ،‬انھن جون پٿر جون دليون‪ ،‬۽ مان انھن ۾ گوشت جون دليون‬ ‫وجھندس‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالٌ ⁠جو ھو جسم ۾ ظاھر ٿيڻ وارو ھو ۽ اسان ۾ رھڻ وارو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لٌ ھڪ پاڪ مندر آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند وري چوي ٿو تہ‪،‬‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫گھر‬ ‫جو‬ ‫دلين‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫ڀائرو‪،‬‬ ‫منھنجا‬ ‫⁠جو‪،‬‬ ‫‪18‬‬ ‫ڇالٌ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جاٌ تي آ ءٌ پنھنجي خداوند خدا جي اڳيان حاضر ٿيندس ۽ جلل حاصل ڪندس؟‬ ‫ڪھڙي ء‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫۾‬ ‫جماعت‬ ‫جي‬ ‫بزرگن‬ ‫۽‬ ‫ڪندس؛‬ ‫اقرار‬ ‫اڳيان‬ ‫جي‬ ‫توھان‬ ‫۾‬ ‫جماعت‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫ڀائرن‬ ‫پنھنجن‬ ‫مان‬ ‫ته‬ ‫ٿو‬ ‫ڏئي‬ ‫جواب‬ ‫‪ 19‬ھو‬ ‫لٌ‬ ‫ء‬ ‫گيت ڳائيندس‪.‬‬ ‫‪ 20‬تنھن ڪري اسين اھي آھيون جن کي ھن ان سٺي زمين ۾ آندو آھي‪.‬‬ ‫پوٌ ماکي سان پرورش ڏني ويندي آھي؛ تيئن اسان‬ ‫‪ 21‬پر کير ۽ ماکي جو مطلب ڇا آھي؟ ڇاڪاڻ ته جيئن ٻار کي پھرين کير سان ۽ ء‬ ‫سندس واعدن ۽ سندس ڪلم جي ايمان سان جيئرو رھنداسين‪ ،‬جيئرا رھنداسين ۽ زمين تي حڪومت ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪ 22‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن مٿي اڳڪٿي ڪئي ھئي‪ ،‬چيو ته‪ ،‬وڌو ۽ وڌايو‪ ،‬۽ مڇين تي حڪومت ڪريو‪ ،‬وغيره‪.‬‬ ‫‪ 23‬پر ھاڻي ڪير آھي جيڪو جھنگلي جانورن‪ ،‬مڇين‪ ،‬يا ھوا جي پکين تي ھي حڪومت ڪري سگھي ٿو؟ ڇو ته توھان ڄاڻو ٿا ته‬ ‫حڪومت ڪرڻ طاقت آھي‪ ،‬ته جيئن ڪو ماڻھو ان تي مقرر ٿئي جنھن تي ھو حڪومت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 24‬پر جيئن ته ھي اسان وٽ ھاڻي ناھي‪ ،‬ھو اسان کي ٻڌائي ٿو ته اسان وٽ اھو ڪڏھن ھوندو؛ يعني‪ ،‬جڏھن اسين ڪامل ٿينداسين‪ ،‬ته‬ ‫جيئن اسان کي خداوند جي عھد جا وارث بڻايو وڃي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬منھنجا پيارا ٻارو‪ ،‬سمجھو ته نيڪ خدا اڳ ۾ ئي سڀ شيون اسان تي ظاھر ڪيون آھن‪ ،‬ته جيئن اسان ڄاڻون ته اسان کي ھميشه ڪنھن‬ ‫جو شڪرگذار ۽ تعريف ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لٌ ايندو‪ ،‬۽ ھن ڏک برداشت ڪيا آھن ته جيئن اسان‬ ‫‪ 2‬جيڪڏھن خدا جو فرزند سڀني جو خداوند آھي ۽ جيئرن ۽ مئلن جو انصاف ڪرڻ ء‬ ‫لٌ ڏک برداشت نه ڪري سگھيو‪ .‬پر صليب‬ ‫پوٌ اسان کي يقين رکڻ گھرجي ته خدا جو فرزند اسان جي ء‬ ‫سندس مار کائي جيئرا ٿيون‪ ،‬ته ء‬ ‫لٌ ڏنو‪.‬‬ ‫تي چاڙھڻ تي‪ ،‬انھن کيس سرڪو ۽ پت پيئڻ ء‬ ‫‪ 3‬تنھنڪري ٻڌو تہ ھيڪل جي پادرين ڪيئن ھن ڳالھہ کي رد ڪيو‪ :‬خداوند پنھنجي لکيل حڪم سان اعلن ڪيو تہ جيڪو بہ مقرر‬ ‫لٌ‬ ‫لٌ پنھنجو جسم قربان ڪرڻ ء‬ ‫ڪيل روزو نہ رکندو‪ ،‬تنھن کي موت مرڻو پوندو‪ :‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو پاڻ بہ ھڪ ڏينھن اسان جي گناھن ء‬ ‫آيو ھو‪ .‬تہ جيئن اسحاق ۾ جيڪو ڪيو ويو ھو‪ ،‬اھو پورو ٿئي‪ ،‬جيڪو قربان ⁠گاھہ تي قربان ڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪ 4‬تنھنڪري اھو ڇا آھي جيڪو ھو نبي جي معرفت چوي ٿو؟ ۽ انھن کي اھو بکري کائڻ گھرجي جيڪو روزي جي ڏينھن تي انھن جي‬ ‫لٌ قربان ڪيو ويندو آھي‪ .‬منھنجا ڀائرو ۽ سڀ ڪاھن غور سان ٻڌو‪ ،‬۽ اھي رڳو اھو کائيندا جيڪو سرڪي سان نه ڌوتل‬ ‫سڀني گناھن ء‬ ‫ھجي‪.‬‬ ‫لٌ پنھنجو گوشت پيش ڪندس‪ ،‬ته توھان‬ ‫پوٌ ھڪ نئين قوم جي گناھن ء‬ ‫‪ 5‬ائين ڇو؟ ڇاڪاڻ ته مون کي خبر آھي ته جڏھن مان ھن کان ء‬ ‫لٌ ڏيندا؛ تنھن ڪري توھان صرف اھو کائو ٿا‪ ،‬ماڻھو ان وقت روزا رکندا آھن‪ ،‬۽ ٽاٽ ۽ راھ ۾ ماتم‬ ‫مون کي پت سان مليل سرڪو پيئڻ ء‬ ‫ڪندا آھن‪.‬‬ ‫‪ 6‬۽ اھو تہ کيس اڳواٽ ئي خبر ھجي تہ کيس انھن جي خاطر ڏک سھڻو پوندو‪ ،‬سو ٻڌو تہ ھن ڪھڙي طرح اھو مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪ 7‬ھن چيو ته ٻہ ٻڪريون وٺو‪ ،‬جيڪي سھڻيون ۽ ھڪجھڙيون ھجن‪ ،‬۽ انھن کي قربان ڪريو‪ ،‬۽ سردار ڪاھن کي انھن مان ھڪ کي‬ ‫ساڙڻ جي قرباني طور وٺڻ گھرجي‪ .‬۽ ٻئي سان ڇا ڪرڻ گھرجي؟ اھو چوي ته ھو لعنتي ھجي‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫عيسي جو ھڪ نمونو لڳي ٿو‪ .‬۽ سڄي جماعت ان تي ٿڪجي پوي‪ ،‬۽ ان کي چڀڻ ڏئي؛ ۽ ان جي مٿي تي‬ ‫‪ 8‬غور ڪريو ته ھي ڪيئن‬ ‫ي‬ ‫ڳاڙھي اءن وجھي‪ ،‬۽ اھڙي ءٌ طرح ان کي بيابان ۾ کڻي وڃي‪.‬‬ ‫لٌ مقرر ڪيو ويو ھو‪ ،‬ان کي بيابان ۾ وٺي ويو‪ ،‬۽ ڳاڙھي اءن کي کڻي ويو‪ ،‬۽ ان کي‬ ‫پوٌ‪ ،‬جيڪو ٻڪري کي کڻڻ ء‬ ‫‪ 9‬۽ ائين ٿيڻ کان ء‬ ‫ڪنڊيدار ٻوٽي تي رکيائين‪ ،‬جنھن جا نوجوان ٽاريون جڏھن اسان کي ميدان ۾ ملنديون آھن ته اسان کائڻ جا عادي آھيون‪ :‬تنھن ڪري‬ ‫صرف ان ڪنڊي جو ميوو مٺو آھي‪.‬‬ ‫لٌ ھئي؟ غور ڪريو؛ ھڪ قربانگاھه تي قربان ڪيو ويو‪ ،‬ٻيو لعنتي ھو‪.‬‬ ‫‪ 10‬۽ ھي رسم ڪھڙي مقصد ء‬ ‫‪ 11‬۽ جيڪو لعنتي ھو‪ ،‬ان کي تاج ڇو پھرايو ويو؟ ڇاڪاڻ ته اھي ان ڏينھن مسيح کي پنھنجي جسم تي ڳاڙھي رنگ جو لباس پائي ڏسندا؛‬ ‫۽ چوندا‪ :‬ڇا ھي اھو نه آھي جنھن کي اسان صليب تي چاڙھيو ھو؛ ھن کي حقير سمجھيو‪ ،‬ھن کي سوراخ ڪيو‪ ،‬ھن تي ٺٺوليون ڪيون؟‬ ‫پوٌ چيو ته ھو خدا جو فرزند ھو‪.‬‬ ‫يقيناا‪ ،‬ھي اھو آھي‪ ،‬جنھن ء‬ ‫‪ 12‬تنھن ڪري جيئن ھو تڏھن اھڙو ھوندو جيئن ھو زمين تي ھو‪ ،‬تيئن يھودين کي اڳ ۾ حڪم ڏنو ويو ھو ته ٻه سھڻيون ۽ برابر‬ ‫ٻڪريون کڻن‪ .‬ته جيئن جڏھن اھي اسان جي نجات ڏيندڙ کي آسمان جي ڪڪرن ۾ ايندي ڏسندا‪ ،‬ته اھي ٻڪرين جي صورت تي حيران‬ ‫ٿي وڃن‪.‬‬ ‫عيسي جي ھڪڙي صورت ڏسو ٿا جيڪو اسان جي خاطر ڏک سھڻ وارو ھو‪.‬‬ ‫وري‬ ‫ھتي‬ ‫اوھين‬ ‫تنھنڪري‬ ‫‪13‬‬ ‫ي‬ ‫پوٌ ان جو مطلب ڇا آھي‪ .‬ته اءن کي ڪنڊن جي وچ ۾ وجھڻو ھو؟‬ ‫پر‬ ‫‪14‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫عيسي جو ھڪ نمونو آھي‪ ،‬جيڪو چرچ ڏانھن موڪليو ويو آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ته جيئن جيڪو ڳاڙھي ان کي کڻي ويندو‪ ،‬ان کي‬ ‫‪ 15‬ھي پڻ‬ ‫ي‬ ‫ڪيتريون ئي مشڪلتون برداشت ڪرڻيون پونديون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اھو ڪنڊو تمام تيز ھو‪ ،‬۽ مشڪل سان ان کي حاصل ڪرڻ ۾‪ :‬تنھن‬ ‫ڪري‪ ،‬مسيح چوي ٿو‪ ،‬جيڪي مون کي ڏسندا‪ ،‬۽ منھنجي بادشاھت ۾ ايندا‪ ،‬انھن کي ڪيترين ئي مصيبتن ۽ مصيبتن مان گذرڻو پوندو‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪ 1‬پر اوھان جي خيال ۾ اھو ڪھڙو قسم ھو‪ ،‬جتي بني اسرائيل جي ماڻھن کي حڪم ڏنو ويو آھي تہ بالغ ماڻھو جن ۾ گناھہ مڪمل ٿي ويا‬ ‫پوٌ ساڙي ڇڏين؟‬ ‫آھن‪ ،‬ھڪ ڳئون قربان ڪن‪ ،‬۽ ان کي ذبح ڪرڻ کان ء‬ ‫ٿانون ۾ وجھن؛ ۽ ڳاڙھي اءن ۽ زوفا جو ٽڪرو لٺ تي ٻڌن‪ ،‬۽ ائين نوجوان ھر ھڪ ماڻھو تي ڇٽڪارين‪،‬‬ ‫‪ 2‬پر ء‬ ‫پوٌ نوجوان مرد راھ کڻي ء‬ ‫۽ اھي پنھنجن گناھن کان پاڪ ٿين‪.‬‬ ‫‪ 3‬غور ڪريو ته اھي سڀ ڪيئن اسان تائين ھڪ شڪل ۾ پھچايا ويا آھن‪.‬‬ ‫عيسي مسيح آھي؛ جيڪي بدڪار ماڻھو ان کي قربان ڪرڻ وارا ھئا اھي گنھگار آھن جن ھن کي موت جي سزا ڏني‪ :‬جن جو‬ ‫‪4‬ھي ڳئون‬ ‫ي‬ ‫بعد ۾ ان سان ڪو به واسطو ناھي؛ گنھگارن کي ھاڻي ان کي ھٿ ڪرڻ جو اعزاز نه آھي‪:‬‬ ‫‪ 5‬پر اھي نوجوان جيڪي پاڻي ءڇڪيندا ھئا‪ ،‬انھن جي نشاندھي ڪندا ھئا جيڪي اسان کي گناھن جي معافي ۽ دل جي پاڪائي جي تبليغ‬ ‫لٌ‪،‬‬ ‫ڪن ٿا‪ ،‬جن کي خداوند پنھنجي خوشخبري جي تبليغ ڪرڻ جو اختيار ڏنو آھي‪ :‬شروعات ۾ ٻارھن ھئا‪ ،‬قبيلن جي نشاندھي ڪرڻ ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته اسرائيل جا ٻارھن قبيل ھئا‪.‬‬ ‫لٌ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اھي خدا جي اڳيان‬ ‫‪ 6‬پر ٽي نوجوان ڇو پاڻي ڇڪڻ ء‬ ‫لٌ مقرر ڪيا ويا ھئا؟ ابراھيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب کي ظاھر ڪرڻ ء‬ ‫عظيم ھئا‪.‬‬ ‫عيسي جي بادشاھت صليب تي قائم ڪئي وئي ھئي؛ ۽ تنھن ڪري جيڪي ھن تي‬ ‫ته‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫ويو؟‬ ‫رکيو‬ ‫ڇو‬ ‫تي‬ ‫ٌ‬ ‫ڪاٺي‬ ‫کي‬ ‫‪ 7‬۽ اءن‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫لٌ جيئرا رھندا‪.‬‬ ‫ھميشه‬ ‫اھي‬ ‫ٿا‪،‬‬ ‫ڪن‬ ‫ڀروسو‬ ‫ء‬ ‫لٌ ته مسيح جي بادشاھت ۾ بڇڙا ۽ گندا ڏينھن ھوندا‪ ،‬جن ۾ اسان کي ڪنھن به‬ ‫‪ 8‬پر اءن ۽ زوفا کي ڇو گڏ ڪيو ويو؟ اھو ظاھر ڪرڻ ء‬ ‫طرح بچايو ويندو؛ ۽ ڇاڪاڻ ته جيڪو ڪنھن به گندي مزاج جي ڪري جسم ۾ بيماري رکي ٿو‪ ،‬اھو زوفا جي ذريعي شفا حاصل ڪري‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫لٌ اھي ڳجھيون آھن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن‬ ‫لٌ تہ پڌرو آھي‪ ،‬پر يھودين ء‬ ‫‪ 9‬تنھنڪري ھي سڀ ڪجھہ جيڪي ھن طرح ٿي رھيو آھي‪ ،‬اسان ء‬ ‫خداوند جو آواز نہ ٻڌو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪ 1‬۽ تنھن ڪري پاڪ لکت اسان جي ڪنن بابت وري چوي ٿي ته خدا انھن کي ۽ اسان جي دلين کي طھر ڪرايو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫خداوند پاڪ نبين جي معرفت فرمائي ٿو ته انھن ڪنن جي ٻڌڻ سان منھنجي فرمانبرداري ڪئي‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ وري‪ ،‬جيڪي پري آھن‪ ،‬اھي ٻڌندا ۽ سمجھندا ته مون ڇا ڪيو آھي‪ .‬۽ وري‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو ته‪ ،‬پنھنجي دلين جو طھر ڪرايو‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو خداوند اوھان جو خدا ائين چوي ٿو“‪ .‬۽ وري خدا جو روح پيشنگوئي ڪري ٿو‬ ‫‪ 3‬۽ وري چوي ٿو تہ‪” ،‬اي بني اسرائيل ٻڌو!‬ ‫ء‬ ‫لٌ جيئرو رھڻ چاھي‪ ،‬سو منھنجي پٽ جو آواز ٻڌي“‪.‬‬ ‫تہ‪” ،‬ڪير آھي جيڪو ھميشه ء‬ ‫ڇالٌ ⁠جو خداوند ھي ڳالھيون شاھدي طور چيون آھن‪.‬‬ ‫‪ 4‬۽ وري‪ ،‬اي آسمان ٻڌو ۽ اي زمين ٻڌو!‬ ‫ء‬ ‫‪ 5‬۽ وري چوي ٿو تہ ”اي قوم جا سردارو‪ ،‬خداوند جو ڪلم ٻڌو“‪ .‬۽ وري‪” ،‬ٻارؤ ٻڌو“! بيابان ۾ روئڻ واري جو آواز‪.‬‬ ‫‪ 6‬انھي ءٌ ڪري ھن اسان جا ڪن طھر ڪرايا آھن ته جيئن اسين سندس ڪلم ٻڌون ۽ ايمان آڻيون‪ .‬پر اھو طھر جنھن تي يھودي ڀروسو‬ ‫ڪن ٿا‪ ،‬اھو منسوخ آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ته اھو طھر جنھن جو ذڪر خدا ڪيو ھو‪ ،‬اھو جسماني نه ھو‪.‬‬ ‫‪ 7‬پر انھن سندس حڪمن جي ڀڃڪڙي ڪئي آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته شيطان انھن کي ٺڳيو آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ته خدا انھن کي اھڙي طرح چوي ٿو؛‬ ‫لٌ پنھنجو پاڻ کي طھر ڪرايو‪ .‬۽ ھن‬ ‫خداوند توھان جو خدا (ھتي مون کي نئون قانون ملي ٿو) ڪنڊن ۾ نه پوکيو؛ پر خداوند پنھنجي خدا ء‬ ‫چوڻ مان ھن جو ڇا مطلب آھي؟ پنھنجي رب کي ٻڌو‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫‪ 8‬۽ وري چوي ٿو تہ پنھنجي دل جي سختي ءٌ جو طھر ڪرايو‪ ،‬۽ پنھنجي ڳچي ءٌ کي سخت نہ ڪريو‪ .‬۽ وري بہ‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ‬ ‫ڏسو‪ ،‬سڀ قومون غيرطھريل آھن‪( ،‬انھن پنھنجون چمڙيون نہ لٿيون آھن‪ ):‬پر ھي قوم دل ۾ غيرطھريل آھي‪.‬‬ ‫لٌ ڪيو ويو ھو‪ .‬۽ سڀ شامي ۽ عرب‪ ،‬۽ سڀ بت پرست پادري بہ ائين ئي آھن‪ :‬پر‬ ‫‪ 9‬پر اوھين چئو ٿا تہ يھودين جو طھر ھڪ نشاني ء‬ ‫ڇا اھي بني اسرائيل جي عھد جا آھن؟ ۽ مصري بہ پاڻ طھر ٿيل آھن‪.‬‬ ‫‪ 10‬تنھنڪري اي ٻارو‪ ،‬انھن ڳالھين کي وڌيڪ چڱي ءٌ طرح سمجھو تہ ابراھيم‪ ،‬جيڪو پھريون شخص ھو جنھن ختنو ڪرايو ۽ پاڪ‬ ‫عيسي ڏانھن اميد رکي‪ ،‬ختنو ڪيو‪ ،‬کيس ٽن خطن جو راز مليو‪.‬‬ ‫روح ۾‬ ‫ي‬ ‫ڇالٌ ⁠جو پاڪ لکت ۾ لکيل آھي تہ ابراھيم پنھنجي گھر جي ٽي سو ارڙھن ماڻھن جو طھر ڪرايو ھو‪ ،‬پر اھو راز ڪھڙو ھو‬ ‫‪11‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو کيس ظاھر ڪيو ويو؟‬ ‫عيسي کي ظاھر ڪن ٿا‪.‬‬ ‫اھي‬ ‫۽‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪I‬‬ ‫‪H‬‬ ‫اکر‬ ‫عددي‬ ‫جا‬ ‫اٺ‬ ‫۽‬ ‫ڏھه‬ ‫ته‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫سئو‪.‬‬ ‫ٽي‬ ‫‪ 12‬مرقس‪ ،‬پھرين ارڙھن‪ ،‬۽‬ ‫پوٌ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪ 13‬۽ ڇاڪاڻ ته صليب اھو ھو جنھن جي ذريعي اسان کي فضل ملندو ھو؛ تنھن ڪري ھو شامل ڪري ٿو‪ ،‬ٽي سئو؛ جنھن جو نوٽ ‪T‬‬ ‫عيسي کي ظاھر ڪيو‪ ،‬۽ ٽئين سان سندس صليب کي‪.‬‬ ‫آھي (سندس صليب جي شڪل‪ ).‬تنھن ڪري ھن ٻن اکرن سان‬ ‫ي‬ ‫‪ 14‬جنھن پنھنجي تعليم جي اصلي تحفي کي اسان جي اندر ۾ وجھي ڇڏيو آھي‪ ،‬اھو ڄاڻي ٿو ته مون ڪڏھن به ڪنھن کي وڌيڪ يقيني‬ ‫سچائي نه سيکاري آھي؛ پر مون کي يقين آھي ته اوھين ان جي لئق آھيو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫موسي ڇو چيو ته‪ ،‬توھان سوئر نه کائو‪ ،‬نه عقاب نه باز؛ نه ڪانگ؛ ۽ نه ڪا اھڙي مڇي جنھن تي ترازو نه ھجي؟ ‪ -‬جواب‪،‬‬ ‫‪ 1‬پر‬ ‫ي‬ ‫معني ۾‪ ،‬ھن ٽن عقيدن کي سمجھيو‪ ،‬جيڪي اتان گڏ ڪيا ويندا ھئا‪.‬‬ ‫روحاني‬ ‫ي‬ ‫‪ 2‬ان کان علوه‪ ،‬ھو انھن کي استثنا جي ڪتاب ۾ چوي ٿو‪" ،‬۽ مان ھن قوم کي پنھنجا قانون ڏيندس"‪ .‬تنھن ڪري اھو خدا جو حڪم ناھي‬ ‫موسي روح ۾ انھن سان ڳالھايو‪.‬‬ ‫ته اھي اھي شيون نه کائين؛ پر‬ ‫ي‬ ‫‪ 3‬ھاڻي ٻج کي ھن انھن کي کائڻ کان منع ڪيو؛ مطلب ته ايترو گھڻو؛ توھان پاڻ کي اھڙن ماڻھن سان شامل نه ڪريو جيڪي سوئر‬ ‫وانگر آھن؛ جيڪي جڏھن خوشي ۾ رھن ٿا‪ ،‬ته پنھنجي خدا کي وساري ڇڏيندا آھن؛ پر جڏھن ڪو انھن کي تنگ ڪري ٿو‪ ،‬تڏھن اھي‬ ‫رب کي سڃاڻن ٿا؛ جيئن ٻج جڏھن پيٽ ڀريندو آھي ته پنھنجي مالڪ کي نه سڃاڻندو آھي؛ پر جڏھن بک لڳندي آھي ته شور مچائيندي‬ ‫پوٌ خاموش رھندي آھي‪.‬‬ ‫آھي؛ ۽ ٻيھر کارائڻ کان ء‬ ‫رکجانٌ جيڪي پنھنجي‬ ‫نه‬ ‫صحبت‬ ‫سان‬ ‫ماڻھن‬ ‫اھڙن‬ ‫تون‬ ‫يعني‬ ‫ڪانگ؛‬ ‫نه‬ ‫چنگيل‪،‬‬ ‫نه‬ ‫باز‪،‬‬ ‫نه‬ ‫کائيندو‪،‬‬ ‫عقاب‬ ‫تون‬ ‫‪ 4‬ھو چوي ٿو ته‪ ،‬نه ته‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫محنت ۽ پسيني سان پاڻ کي کاڌو ڪيئن حاصل ڪرڻ نٿا ڄاڻن؛ پر ٻين جون شيون خراب طريقي سان لٽيندا آھن؛ ۽ ڏسو ته ڪيئن انھن‬ ‫لٌ ڦند وڇائجن؛ جڏھن ته ساڳئي وقت اھي مڪمل معصوميت ۾ رھندا نظر اچن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لٌ کاڌو نه ڳوليندا آھن‪ ،‬پر بيڪار ويٺا ڳوليندا آھن ته اھي ٻين جي مھيا ڪيل گوشت مان ڪيئن کائي‬ ‫‪ 5‬تنھن ڪري اھي پکي اڪيلو پاڻ ء‬ ‫سگھن؛ پنھنجي بدڪاري ذريعي تباھي ڪندڙ آھن‪.‬‬ ‫لٌ‬ ‫‪ 6‬ھو چوي ٿو ته‪ ،‬نه ته تون ليمپري کائيندو‪ ،‬نه پوليپس‪ ،‬نه ئي ڪٽل فش؛ يعني‪ ،‬تون اھڙن ماڻھن وانگر نه ٿيندين‪ ،‬انھن سان ڳالھائڻ ء‬ ‫استعمال ڪندي؛ جيڪي مڪمل طور تي بڇڙا آھن ۽ موت جي سزا ڏني وئي آھي‪ .‬ڇاڪاڻ ته اھڙي طرح اھي مڇيون اڪيلو لعنتي آھن‪،‬‬ ‫۽ مٽي ءٌ ۾ لڙھنديون آھن‪ ،‬۽ نه ئي ٻين مڇين وانگر ترنديون آھن‪ ،‬پر اونھائي جي تري ۾ مٽي ءٌ ۾ ڪري پونديون آھن‪.‬‬ ‫لٌ؛ تون زناڪار نه ٿيندين؛ ۽‬ ‫لٌ؟ ‪ -‬اسان کي اھو ظاھر ڪرڻ ء‬ ‫‪ 7‬پر ھو وڌيڪ چوي ٿو‪ ،‬نه ته تون خرگوش مان کائين‪ .‬ڪھڙي مقصد ء‬ ‫نه ئي پاڻ کي اھڙن ماڻھن سان تشبيھه ڏي‪ .‬ڇاڪاڻ ته خرگوش ھر سال پنھنجي تصور جي جڳھن کي وڌائيندو آھي؛ ۽ جيترا سال جيئرو‬ ‫رھي ٿو‪ ،‬اوترا ئي ان وٽ آھن‪.‬‬ ‫‪ 8‬نه ته تون جھنگلي جو گوشت کا ءٌ؛ يعني‪ ،‬ٻيھر‪ ،‬زناڪار نه ٿيو‪ ،‬۽ نه ئي ٻين جو بگاڙ ڪندڙ؛ نه ئي اھڙي وانگر ٿيو‪ .‬۽ ڇو؟ ‪ -‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته اھو جانور ھر سال پنھنجي قسم بدلئيندو آھي‪ ،‬۽ ڪڏھن نر ۽ ڪڏھن مادي ھوندو آھي‪.‬‬ ‫لٌ ته اھي اھڙن ماڻھن وانگر نه ٿين جيڪي پنھنجي ناپاڪي ءٌ جي ڪري پنھنجي‬ ‫‪ 9‬انھي ءٌ ڪري ھن کي نيلو ءٌ کان نفرت ھئي‪ ،‬انھي ءٌ ء‬ ‫واتن سان بڇڙا ڪم ڪن ٿا؛ ۽ نه ئي انھن ناپاڪ عورتن سان شامل ٿين ٿا‪ ،‬جيڪي پنھنجي واتن سان بڇڙا ڪم ڪن ٿيون‪ .‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫اھو جانور پنھنجي وات سان پيٽ سان حاملہ ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫معني ۾ انھن کي ٽي عظيم حڪم ڏنا‪ .‬پر انھن جسماني خواھشن‬ ‫موسي‪ ،‬کاڌي بابت ڳالھائيندي‪ ،‬انھن حڪمن جي روحاني‬ ‫‪ 10‬تنھن ڪري‪،‬‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫جي مطابق‪ ،‬ھن کي ائين سمجھيو جيئن ھن جو مطلب صرف گوشت ھو‪.‬‬ ‫‪ 11‬۽ تنھن ڪري دائود پنھنجي ٽنھي حڪمن جي صحيح ڄاڻ حاصل ڪئي‪ ،‬ساڳئي طرح چيو‪.‬‬ ‫‪ 12‬برڪت وارو آھي اھو ماڻھو جيڪو بدڪارن جي صلح تي نه ھليو آھي؛ جيئن مڇيون اڳ ۾ ذڪر ڪيل آھن اوندھه جي تري ۾‪.‬‬ ‫پوٌ به گناھه ڪن ٿا‪ ،‬جيئن ٻج‪.‬‬ ‫‪ 13‬۽ نه ئي گنھگارن جي رستي ۾ بيٺو‪ ،‬جيئن اھي ظاھر ۾ خداوند کان ڊڄن ٿا‪ ،‬پر ء‬ ‫جاٌ تي نه ويٺو آھي‪ ،‬جيئن پکي ويٺا آھن ۽ نگلڻ جي انتظار ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪ 14‬۽ ٺٺولي ڪندڙن جي ء‬ ‫‪ 15‬ھتي توھان وٽ کاڌي بابت شريعت مڪمل طور تي بيان ڪئي وئي آھي‪ ،‬۽ ان جي صحيح ڄاڻ مطابق‪.‬‬ ‫موسي چوي ٿو‪ ،‬توھان سڀ ڪجھه کائو جيڪو ءکر ڦاڙي ٿو ۽ جھڳي ٿو‪ .‬انھي جي ذريعي اھو ظاھر ڪرڻ ته اھڙي ماڻھو‬ ‫‪ 16‬پر‪،‬‬ ‫ي‬ ‫پنھنجو کاڌو کائي ٿو‪ ،‬ان کي سڃاڻي ٿو جيڪو ان کي پالي ٿو؛ ۽ ان تي آرام ڪري‪ ،‬ان ۾ خوش ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 17‬۽ ھن ۾ ھن حڪم جي حوالي سان چڱي ڳالھه ڪئي‪ .‬تنھن ڪري‪ ،‬ھو ڇا ٿو چوي؟ ‪ -‬ته اسان کي انھن سان مضبوطي ءٌ سان جھليو‬ ‫وڃي جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا؛ انھن سان جيڪي ڪلم جي حڪم تي غور ڪن ٿا جيڪو انھن پنھنجي دل ۾ حاصل ڪيو آھي؛ انھن‬ ‫سان جيڪي خداوند جي صحيح فيصلن جو اعلن ڪن ٿا‪ ،‬۽ سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا؛‬ ‫‪ 18‬مختصر ۾‪ ،‬انھن سان جيڪي ڄاڻن ٿا ته مراقبو ڪرڻ ھڪ خوشي جو ڪم آھي‪ ،‬۽ تنھن ڪري پاڻ کي خداوند جي ڪلم ۾ مشق‬ ‫ڪريو‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫‪ 19‬پر اھي ڇو کائيندا جيڪي ءکر ڪٽيندا آھن؟ ‪ -‬ڇاڪاڻ ته نيڪ ھن موجوده دنيا ۾ رھن ٿا؛ پر سندس اميد ٻئي تي رکيل آھي‪ .‬ڀائرو‪،‬‬ ‫موسي ڪيتري شاندار طريقي سان انھن شين جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫ڏسو ته‬ ‫ي‬ ‫‪ 20‬پر اسان کي ھي سڀ ڪيئن ڄاڻڻ ۽ سمجھڻ گھرجي؟ تنھن ڪري‪ ،‬اسين حڪمن کي صحيح طرح سمجھون ٿا‪ ،‬جيئن خداوند اسان کان‬ ‫چاھي ٿو‪ ،‬ڳالھايون ٿا‪ .‬تنھن ڪري ھن اسان جا ڪن ۽ اسان جا دل طھر ڪرايا آھن‪ ،‬ته جيئن اسين اھي ڳالھيون ڄاڻون‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪ 1‬اچو ته ھاڻي پڇون ته ڇا خداوند پاڻي ۽ صليب بابت اڳ ۾ ئي ڪجھه ظاھر ڪرڻ جو خيال رکيو ھو‪.‬‬ ‫لٌ لکيل آھي ته اھي اھو بپتسما نه وٺندا جيڪو گناھن جي معافي آڻيندو آھي؛ پر پاڻ‬ ‫‪ 2‬ھاڻي انھن مان پھرين ء‬ ‫لٌ‪ ،‬بني اسرائيل جي ماڻھن ء‬ ‫لٌ ٻيو قائم ڪندا جيڪو نه ڪري سگھندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ نبي چوي ٿو تہ ”اي آسمان‪ ،‬حيران ٿي وڃ! ۽ زمين کي ان تي ڌڏڻ ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن قوم ٻہ وڏا ۽ بڇڙا ڪم ڪيا‬ ‫لٌ ٽٽل حوض کوٽي ڇڏيا آھن‪ ،‬جن ۾ پاڻي نٿو رھي سگھي‪.‬‬ ‫آھن؛ انھن مون کي‪ ،‬جيئري پاڻي ءٌ جي چشمي کي ڇڏي ڏنو آھي‪ ،‬۽ پاڻ ء‬ ‫‪ 4‬ڇا منھنجو پاڪ جبل صيئون آھي‪ ،‬ھڪ ويران بيابان؟ ڇو ته توھان ھڪ نوجوان پکي وانگر ھوندا جڏھن ان جو آکيرو کنيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ وري نبي چوي ٿو تہ‪ ،‬مان اوھان جي اڳيان ويندس‪ ،‬۽ جبلن کي صاف ڪندس‪ ،‬۽ پيتل جا دروازا ٽوڙيندس‪ ،‬۽ لوھ جي ءسرن کي‬ ‫ٽوڙي ڇڏيندس؛ ۽ اوھان کي اونداھو‪ ،‬۽ ڳجھو ۽ پوشيده خزانو ڏيندس‪ ،‬تہ جيئن اھي ڄاڻن تہ آ ءٌ خداوند خدا آھيان‪.‬‬ ‫پوٌ‪ ،‬ساڳئي نبي ۾ ڇا ٿيندو؟ سندس پاڻي وفادار آھي؛ توھان بادشاھه کي شان سان‬ ‫‪ 6‬۽ وري‪ :‬ھو مضبوط پٿر جي بلند غار ۾ رھندو‪ .‬۽ ء‬ ‫ڏسندا‪ ،‬۽ توھان جو روح خداوند جو خوف سکندو‪.‬‬ ‫‪ 7‬۽ وري ٻئي نبي ءٌ ۾ چوي ٿو تہ ”جيڪو ھي ڪم ڪري ٿو‪ ،‬سو انھي ءٌ وڻ وانگر ھوندو جيڪو پاڻي ءٌ جي واھہ تي لڳايو ويو آھي‪،‬‬ ‫جيڪو پنھنجي موسم ۾ ميوو ڏيندو‪ .‬سندس پن بہ نہ سڪندا‪ ،‬۽ جيڪو ڪجھہ ڪندا‪ ،‬اھو ڪامياب ٿيندو“‪.‬‬ ‫‪ 8‬۽ بڇڙن جو معاملو ائين ناھي‪ ،‬پر اھي مٽي وانگر آھن جنھن کي ھوا زمين جي منھن تان اءڏائي ڇڏيندي آھي‪.‬‬ ‫‪ 9‬تنھن ڪري بدڪار فيصلي ۾ نه بيھندا‪ ،‬۽ نه ئي گنھگار نيڪن جي ڪائونسل ۾‪ .‬ڇاڪاڻ ته خداوند نيڪن جي واٽ کي ڄاڻي ٿو ۽‬ ‫بدڪارن جي واٽ ناس ٿيندي‪.‬‬ ‫‪ 10‬غور ڪريو تہ ڪيئن ھن صليب ۽ پاڻي ٻنھي کي گڏ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو انھن کي پنھنجو اجر‬ ‫‪ 11‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو چوي ٿو تہ ”سڀاڳا آھن اءھي جيڪي صليب تي ڀروسو ڪن ٿا ۽ پاڻي ءٌ ۾ لھن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوٌ‪ ،‬ھو چوي ٿو تہ ”آ ءٌ انھن کي اھو ڏيندس“‪.‬‬ ‫مقرر وقت تي ملندو‪ ،‬ء‬ ‫ڪرندا؛ مطلب ته ھر لفظ جيڪو توھان جي وات مان نڪرندو‪ ،‬ايمان ۽ محبت جي‬ ‫‪ 12‬پر موجوده وقت بابت‪ ،‬ھو چوي ٿو‪ ،‬انھن جا پن نه ء‬ ‫لٌ ھوندو‪.‬‬ ‫ذريعي ڪيترن ئي جي تبديلي ۽ اميد ء‬ ‫‪ 13‬ساڳي ءٌ طرح ھڪ ٻيو نبي به چوي ٿو‪ .‬۽ يعقوب جو ملڪ سڄي زمين جي تعريف ھئي‪ ،‬۽ ان سان سندس روح جي برتن کي وڌائيندو‬ ‫رھيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوٌ ڇا ٿيندو؟ ‪ -‬۽ ساڄي پاسي ھڪ دريا ءٌ وھندو ھو‪ ،‬۽ ان جي ڪناري تي خوبصورت وڻ اڀريا ھئا؛ ۽ جيڪو انھن مان کائيندو‪،‬‬ ‫‪ 14‬۽ ء‬ ‫لٌ‬ ‫معني ھي آھي‪ :‬ته اسين گناھن ۽ آلودگي سان ڀريل پاڻي ءٌ ۾ لھي وڃون ٿا؛ پر وري مٿي اچون ٿا‪،‬‬ ‫جي‬ ‫جنھن‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫جيئرو‬ ‫ھميشه‬ ‫اھو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لٌ جيئرو‬ ‫ميوو آڻيندا آھيون؛ اسان جي دلين ۾ روح جي ذريعي عيسى ۾ خوف ۽ اميد آھي‪ .‬۽ جيڪو به انھن مان کائيندو‪ ،‬اھو ھميشه ء‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫لٌ جيئرو رھندو‪.‬‬ ‫ھميشه‬ ‫اھو‬ ‫آڻيندا‪،‬‬ ‫ايمان‬ ‫۽‬ ‫آھن‪،‬‬ ‫سڏيندا‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫جيڪي‬ ‫ٻڌندو‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫به‬ ‫جيڪو‬ ‫يعني‪،‬‬ ‫‪15‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪ 1‬ساڳي ءٌ طرح ھو صليب جي باري ۾ ٻئي نبي ۾ چوي ٿو ته‪ :‬۽ اھي ڳالھيون ڪڏھن پوريون ٿينديون؟‬ ‫‪ 2‬خداوند جواب ڏئي ٿو؛ جڏھن اھو وڻ جيڪو ڪري پيو آھي اءڀرندو‪ ،‬۽ جڏھن رت وڻ مان وھندو‪ ،‬ھتي توھان کي ٻيھر ذڪر ڪيو ويو‬ ‫آھي‪ ،‬صليب جو‪ ،‬۽ ان جو جيڪو ان تي صليب تي چاڙھڻو ھو‪.‬‬ ‫لٌ ته‬ ‫‪ 3‬۽ اڃا به اڳتي ھو‬ ‫موسي جي ذريعي چوي ٿو؛ (جڏھن اسرائيل ھڪ اجنبي قوم سان وڙھندو ھو ۽ انھن کان ماريو ويندو ھو؛ انھي ء‬ ‫ي‬ ‫موسي جي دل ۾ اھو وجھي‬ ‫روح‬ ‫پاڪ‬ ‫ھا‪،‬‬ ‫ھو)‬ ‫ويو‬ ‫ڪيو‬ ‫حوالي‬ ‫جي‬ ‫موت‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫ڪري‬ ‫جي‬ ‫گناھن‬ ‫جي‬ ‫انھن‬ ‫ته‬ ‫ڏياري‬ ‫خدا انھن کي ياد‬ ‫ي‬ ‫ڇڏيو‪ ،‬ته جيئن صليب جي نشاني ۽ ان جي جيڪو ڏک برداشت ڪرڻ وارو ھو؛ ته جيئن اھي ڄاڻن ته جيڪڏھن اھي ھن تي ايمان نه آڻين‪،‬‬ ‫لٌ غالب ايندا‪.‬‬ ‫ته اھي ھميشه ء‬ ‫موسي ھڪ اڀرندڙ زمين جي وچ ۾ ھٿيارن تي ھٿيار گڏ ڪيا‪ ،‬۽ انھن سڀني کان مٿي بيٺو‪ ،‬پنھنجا ھٿ ڊگھا ڪيا‪ ،‬۽ اھڙي‬ ‫‪ 4‬تنھن ڪري‬ ‫ي‬ ‫طرح اسرائيل ٻيھر فتح ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر جيئن ئي ھن پنھنجا ھٿ ڇڏيا‪ ،‬پر اھي ٻيھر مارجي ويا‪ .‬۽ ڇو؟ آخر ۾ اھي ڄاڻن ته جيستائين اھي ھن تي ڀروسو نه ڪندا‪ ،‬اھي بچي‬ ‫نه سگھندا‪.‬‬ ‫‪ 6‬۽ ٻئي نبي ءٌ ۾‪ ،‬ھو چوي ٿو ته‪ ،‬مون سڄو ڏينھن پنھنجا ھٿ ھڪ اھڙي قوم ڏانھن ڊگھا ڪيا آھن جيڪي نافرمان آھن ۽ منھنجي صحيح‬ ‫طريقي جي خلف ڳالھائي رھيا آھن‪.‬‬ ‫پوٌ اھو‪ ،‬جنھن کي اھي مئل سمجھندا ھئا‪ ،‬ٻين‬ ‫موسي وري‬ ‫‪7‬۽‬ ‫لٌ ته ھو مرڻ وارو ھو‪ ،‬۽ ء‬ ‫عيسي جو ھڪ نمونو ٺاھي ٿو‪ ،‬اھو ڏيکارڻ ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫کي جيئرو ڪرڻ وارو ھو؛ انھن جي شڪل ۾ جيڪي اسرائيل ۾ ڪري پيا‪.‬‬ ‫‪ 8‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا انھن کي ھر قسم جي نانگن ڏنگي ڇڏيو‪ ،‬۽ اھي مري ويا؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ نانگ جي ذريعي حوا ۾ گناھہ شروع ٿيو‪ :‬تہ‬ ‫جيئن ھو انھن کي يقين ڏياري تہ انھن جي گناھن جي ڪري انھن کي موت جي عذاب ۾ موڪليو ويندو‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫موسي پاڻ‪ ،‬جنھن انھن کي حڪم ڏنو ھو تہ ”اوھين ڪوبہ ٺھيل يا ڍاليل بت نہ ٺاھيو تہ جيئن اوھان جو خدا ٿئي“‪ .‬پر ھاڻي پاڻ اھو‬ ‫پوٌ‬ ‫‪ 9‬ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي جي صورت ڏيکاري‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫جيئن‬ ‫تہ‬ ‫ڪيو‬ ‫ي‬ ‫موسي کي‬ ‫اچي‬ ‫انھن‬ ‫جتي‬ ‫ڪيو؛‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫اعلن‬ ‫ھڪ‬ ‫کي‬ ‫ماڻھن‬ ‫۽‬ ‫رکيو‬ ‫تي‬ ‫مٿي‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫۽‬ ‫ٺاھيو‬ ‫نانگ‬ ‫جو‬ ‫ٽامي‬ ‫ھڪ‬ ‫ھن‬ ‫⁠جو‬ ‫‪10‬ڇالٌ‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫لٌ ڪفارو ڪري ۽ دعا ڪري تہ اھي شفا پائين‪.‬‬ ‫منٿ ڪئي تہ ھو انھن ء‬ ‫موسي انھن کي چيو تہ جڏھن اوھان مان ڪنھن کي ڏنگ لڳي تہ کيس انھي ءٌ نانگ وٽ اچڻ گھرجي جيڪو ٿنڀ تي رکيل آھي؛ ۽‬ ‫پوٌ‬ ‫‪ 11‬ء‬ ‫ي‬ ‫کيس يقين سان مٿس ڀروسو ڪرڻ گھرجي تہ جيتوڻيڪ ھو مري ويو آھي‪ ،‬پر ھو جيئرو ڪري سگھي ٿو‪ ،‬۽ ھاڻي کيس بچايو ويندو؛ ۽‬ ‫لٌ سڀ ڪجھہ آھي‪.‬‬ ‫انھن ائين ئي ڪيو‪ .‬تنھنڪري ڏسو تہ ڪيئن اوھان وٽ ھن ۾‬ ‫عيسي جو شان آھي؛ ۽ تہ سندس ۽ سندس ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي پٽ نون کي ڇا ٿو چوي‪ ،‬جڏھن ھن اھو نالو ڏنو‪ ،‬ھڪ نبي ھجڻ جي حيثيت سان ته سڀئي ماڻھو کيس اڪيلو ٻڌن‪،‬‬ ‫موسي‬ ‫‪ 12‬وري؛‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي پٽ نون ۾؛ ۽ کيس اھو نالو ڏنو جڏھن ھن کيس ڪنعان جي ملڪ‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫ظاھر‬ ‫ڪجھه‬ ‫سڀ‬ ‫بابت‬ ‫پٽ‬ ‫پنھنجي‬ ‫ٌ‬ ‫پي‬ ‫ته‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫عيسي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫عيسي پٽ خدا‬ ‫لٌ موڪليو؛ ھن چيو‪ :‬پنھنجي ھٿن ۾ ھڪ ڪتاب کڻو‪ ،‬۽ اھو لکو جيڪو خداوند چوي ٿو‪ :‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫جي جاسوسي ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫عيسي‪ ،‬انسان جو پٽ نه‪ ،‬پر خدا جو پٽ‪ ،‬ھڪ قسم ۽‬ ‫ڏسو‬ ‫ٻيھر‬ ‫ھتي‬ ‫ڇڏيندو‪.‬‬ ‫ڪٽي‬ ‫کان‬ ‫پاڙ‬ ‫کي‬ ‫گھرن‬ ‫سڀني‬ ‫جي‬ ‫آخري ڏينھن ۾ عماليق‬ ‫ي‬ ‫جسم ۾ ظاھر ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 13‬پر جيئن تہ اڳتي چيو ويندو تہ مسيح دائود جو پٽ ھو‪ ،‬تنھنڪري دائود بدڪارن جي غلطين کان ڊڄندي ۽ چڱي ءٌ طرح واقف ٿيندي‬ ‫چوي ٿو تہ خداوند منھنجي خداوند کي چوي ٿو تہ منھنجي ساڄي پاسي ويھہ جيستائين آ ءٌ تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن جي صندلي نہ‬ ‫ڪريان‪.‬‬ ‫‪ 14‬۽ وري يسعياه ھن طرح چوي ٿو تہ خداوند پنھنجي خداوند مسيح کي چيو تہ مون سندس ساڄي ھٿ کي پڪڙيو آھي تہ جيئن قومون‬ ‫سندس فرمانبرداري ڪن‪ ،‬۽ آ ءٌ بادشاھن جي طاقت کي ٽوڙي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪15‬ڏسو‪ ،‬دائود ۽ يسعياه ڪيئن کيس خداوند ۽ خدا جو فرزند سڏين ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪ 1‬پر اچو ته اڃا اڳتي وڃون‪ ،‬۽ پڇون ته ھي ماڻھو وارث آھن‪ ،‬يا اڳيون؛ ۽ ڇا عھد اسان سان آھي يا انھن سان‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ پھريائين‪ ،‬ماڻھن جي باري ۾‪ ،‬ھاڻي ٻڌو تہ پاڪ ڪتاب ڇا ٿو چوي‪.‬‬ ‫لٌ ٻاھر نڪتي‪.‬‬ ‫پوٌ ءربقہ خداوند کان پڇڻ ء‬ ‫لٌ دعا گھري‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھو ءٌ بانجھ ھئي؛ ۽ اءھا حاملہ ٿي‪ .‬ء‬ ‫‪ 3‬اسحاق پنھنجي زال ءربقہ ء‬ ‫‪ 4‬۽ خداوند ھن کي چيو تہ‪” ،‬تنھنجي پيٽ ۾ ٻہ قومون آھن‪ ،‬۽ ٻہ ماڻھو تنھنجي جسم مان نڪرندا؛ ۽ ھڪ ٻئي تي اختيار رکندو‪ ،‬۽ وڏو‬ ‫ننڍي جي خدمت ڪندو‪ .‬ھتي سمجھو ته اسحاق ڪير ھو؛ ربيڪا ڪير؛ ۽ جنھن بابت اڳڪٿي ڪئي وئي ھئي‪ ،‬ھي ماڻھو ان کان وڏا‬ ‫ھوندا‪.‬‬ ‫‪ 5‬۽ ٻي پيشنگوئي ۾ يعقوب پنھنجي پٽ يوسف کي وڌيڪ واضح طور تي چوي ٿو ته‪" ،‬ڏس‪ ،‬خداوند مون کي توھان جي منھن ڏسڻ کان‬ ‫محروم نه ڪيو آھي‪ ،‬مون کي پنھنجا پٽ آڻيو ته جيئن مان انھن کي برڪت ڏيان"‪ .‬۽ ھن پنھنجي پي ءٌ منسي ۽ افرائيم کي آندو‪ ،‬خواھش‬ ‫ڪئي ته ھو منسي کي برڪت ڏئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو وڏو ھو‪.‬‬ ‫‪ 6‬تنھنڪري يوسف کيس سندس پي ءٌ يعقوب جي ساڄي پاسي وٺي ويو‪ ،‬پر يعقوب روح جي وسيلي ايندڙ ماڻھن جي صورت اڳواٽ ئي‬ ‫ڏسي ورتي‪.‬‬ ‫‪ 7‬۽ پاڪ ڪتاب ڇا ٿو چوي؟ ۽ يعقوب پنھنجا ھٿ پار ڪيا ۽ پنھنجو ساڄو ھٿ پنھنجي ٻئي پٽ افرائيم تي رکيو ۽ کيس برڪت ڏني‪ .‬۽‬ ‫يوسف يعقوب کي چيو ته پنھنجو ساڄو ھٿ منسي جي مٿي تي رک‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو منھنجو پھريون پٽ آھي‪ .‬۽ يعقوب يوسف کي چيو ته‬ ‫مون کي خبر آھي‪ ،‬منھنجا پٽ‪ ،‬مون کي خبر آھي‪ .‬پر وڏو ننڍي جي خدمت ڪندو‪ .‬جيتوڻيڪ ھو به برڪت وارو ھوندو‪.‬‬ ‫‪ 8‬اوھين ڏسو تہ ڪھڙن کي ھن مقرر ڪيو‪ ،‬تہ جيئن اھي پھريون قوم ۽ عھد جا وارث ٿين‪.‬‬ ‫پوٌ اسان جي سمجھ مڪمل طور تي قائم ٿي ويندي‪.‬‬ ‫‪ 9‬تنھن ڪري جيڪڏھن خدا اڃا تائين ابراھيم جي ذريعي ھن تي ڌيان ڏنو ھوندو‪ ،‬ته ء‬ ‫پوٌ پاڪ ڪتاب ابراھيم کي ڇا ٿو چوي‪ ،‬جڏھن ھن ايمان آندو ۽ اھو کيس سچائي ليکيو ويو؟ ڏس‪ ،‬مون تو کي انھن قومن جو پي ءٌ‬ ‫‪ 10‬ء‬ ‫بڻايو آھي‪ ،‬جيڪي بنا طھر جي خداوند تي ايمان آڻين ٿيون‪.‬‬ ‫‪ 11‬تنھنڪري ھاڻي اچو ته پڇون تہ ڇا خدا اھو عھد پورو ڪيو آھي‪ ،‬جيڪو ھن اسان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو ھو تہ ھو ھن قوم کي‬ ‫ڏيندو؟ ھائو‪ ،‬بيشڪ‪ ،‬ھن اھو ڏنو‪ :‬پر اھي پنھنجن گناھن جي ڪري ان کي حاصل ڪرڻ جي لئق نہ ھئا‪.‬‬ ‫موسي سينا جبل تي روزو رکيو تہ جيئن خداوند جو ماڻھن سان عھد حاصل ڪري‪ ،‬چاليھ ڏينھن ۽‬ ‫ڇالٌ ⁠جو نبي چوي ٿو تہ ”۽‬ ‫‪12‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫چاليھ راتيون“‪.‬‬ ‫موسي انھن کي‬ ‫موسي خداوند کان ٻہ تختيون حاصل ڪيون‪ ،‬جيڪي خداوند جي ھٿ جي آڱر سان روح ۾ لکيل ھيون‪ .‬۽ جڏھن‬ ‫‪ 13‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫حاصل ڪيو تہ انھن کي ھيٺ لھي آيو تہ جيئن ھو انھن کي ماڻھن جي حوالي ڪري‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬جلدي ھيٺ لھي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جن ماڻھن کي تون مصر جي ملڪ مان ڪڍيو ھو‪ ،‬تن‬ ‫”موسي‪،‬‬ ‫موسي کي چيو تہ‬ ‫‪ 14‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫بڇڙا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫موسي سمجھيو ته انھن وري ھڪ پگھريل بت قائم ڪيو آھي‪ :‬۽ ھن پنھنجي ھٿن مان ٻئي تختيون اڇلئي ڇڏيون؛ ۽ خداوند جي عھد‬ ‫‪ 15‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي انھن کي قبول ڪيو‪ ،‬پر اھي لئق نه ھئا‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫تنھن‬ ‫ويون‪.‬‬ ‫ٽٽي‬ ‫تختيون‬ ‫جون‬ ‫ي‬ ‫موسي‪ ،‬جيڪو غلم ھو‪ ،‬انھن کي ورتو؛ پر خداوند پاڻ انھن کي اسان کي ڏنو آھي‪،‬‬ ‫‪ 16‬ھاڻي سکيو ته اسان انھن کي ڪيئن قبول ڪيو؟‬ ‫ي‬ ‫لٌ ڏک برداشت ڪيو‪.‬‬ ‫ته جيئن اسين سندس ميراث جا ماڻھو ٿيون‪ ،‬جڏھن اسان جي ء‬ ‫عيسي جي عھد کي‬ ‫‪ 17‬تنھنڪري اھو ظاھر ٿيو تہ جيئن اھي پنھنجن گناھن جو گھيرو ڀرين‪ ،‬۽ اسين سندس وسيلي وارث ٿي خداوند‬ ‫ي‬ ‫حاصل ڪريون‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫لٌ روشني مقرر ڪيو آھي‪ ،‬تہ جيئن تون زمين جي سڀني ڇيڙن جو ڇوٽڪارو‬ ‫‪ 18‬۽ وري نبي چوي ٿو تہ ”ڏس‪ ،‬مون تو کي غير قومن ء‬ ‫ڏيندڙ ٿئين‪ “،‬خداوند خدا چوي ٿو‪ ،‬جيڪو تو کي ڇوٽڪارو ڏنو آھي‪.‬‬ ‫لٌ تيار ڪيو ويو ھو ته جيئن پنھنجي ظھور سان اسان جون دليون‪ ،‬جيڪي اڳي ئي موت جي ڪري کائي ويون‬ ‫‪ 19‬خدا انھي ءٌ مقصد ء‬ ‫ھيون ۽ گمراھي ءٌ جي بي قاعدگي جي حوالي ڪيون ويون ھيون‪ ،‬اونداھي ءٌ کان ڇڏائي ۽ پنھنجي ڪلم جي ذريعي اسان سان ھڪ عھد‬ ‫قائم ڪري‪.‬‬ ‫لٌ ھڪ پاڪ قوم تيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو اھو لکيل آھي تہ پي ءٌ اسان کي اونداھي ءٌ مان ڇڏائي حڪم ڏنو تہ پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 21‬تنھن ڪري نبي چوي ٿو ته‪ :‬مون خداوند‪ ،‬تنھنجي خدا‪ ،‬توکي سچائي ءٌ ۾ سڏيو آھي‪ ،‬۽ مان توکي تنھنجي ھٿ ۾ کڻندس ۽ توکي مضبوط‬ ‫لٌ‪ ،‬۽ انھن‬ ‫لٌ‪ ،‬قيدين کي قيد مان ڪڍڻ ء‬ ‫لٌ ڏيندس‪ .‬انڌن جون اکيون کولڻ ء‬ ‫لٌ‪ ،‬غير قومن جي روشني ء‬ ‫ڪندس‪ .‬۽ توکي ماڻھن جي عھد ء‬ ‫لٌ‪.‬‬ ‫کي جيڪي اونداھي ۾ ويٺا آھن‪ ،‬قيد خاني مان ڪڍڻ ء‬ ‫‪ 22‬تنھنڪري غور ڪريو تہ اسان ڪٿان ڇوٽڪارو حاصل ڪيو آھي“‪ .‬۽ وري نبي چوي ٿو تہ‪ :‬خداوند جو روح مون تي آھي‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن مون کي مسح ڪيو آھي‪ :‬ھن مون کي موڪليو آھي تہ غريبن کي خوشخبري ٻڌايان؛ ٽٽل دلين کي شفا ڏيان؛ قيدين کي‬ ‫معافي ۽ انڌن کي اکين جي تبليغ ڪريان؛ خداوند جي قبوليت واري سال ۽ واپسي ءٌ جي ڏينھن جو اعلن ڪريان؛ سڀني غمگين کي تسلي‬ ‫ڏيان‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫موسي کي روبرو ٻڌايا؛ پاڪ ھٿن ۽ صاف دل سان‬ ‫‪ 1‬وڌيڪ‪ ،‬سبت جي باري ۾ لکيل آھي‪ ،‬ڏھن حڪمن ۾‪ ،‬جيڪي خدا سينا جبل تي‬ ‫ي‬ ‫خداوند جي سبت کي پاڪ ڪريو‪.‬‬ ‫پوٌ مان انھن تي پنھنجي رحم ڪندس‪.‬‬ ‫‪ 2‬۽ ٻئي ھنڌ ھو چوي ٿو‪ :‬جيڪڏھن توھان جا ٻار منھنجا سبت رکندا‪ ،‬ته ء‬ ‫‪ 3‬۽ تخليق جي شروعات ۾ به ھو سبت جو ذڪر ڪري ٿو‪ .‬۽ خدا ڇھن ڏينھن ۾ پنھنجي ھٿن جا ڪم ڪيا؛ ۽ ستين ڏينھن تي انھن کي‬ ‫پورو ڪيو‪ ،‬۽ ستين ڏينھن آرام ڪيو‪ ،‬۽ ان کي پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 4‬منھنجا ٻارو‪ ،‬غور ڪريو ته ان جو مطلب ڇا آھي‪ ،‬ھن انھن کي ڇھن ڏينھن ۾ ختم ڪيو‪ .‬ان جو مطلب ھي آھي؛ ته ڇھن ھزار سالن ۾‬ ‫خداوند خدا سڀني شين کي ختم ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪ 5‬ڇاڪاڻ ته ھن سان ھڪ ڏينھن ھڪ ھزار سال آھي؛ جيئن پاڻ شاھدي ڏئي ٿو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬ھي ڏينھن ھڪ ھزار سالن جي برابر ھوندو‪.‬‬ ‫تنھن ڪري‪ ،‬ٻارو‪ ،‬ڇھن ڏينھن ۾‪ ،‬يعني ڇھن ھزار سالن ۾‪ ،‬سڀ ڪجھه پورو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪ 6‬۽ جيڪو ھو چوي ٿو‪ ،‬۽ ھن ستين ڏينھن آرام ڪيو‪ ،‬ان جو مطلب ھي آھي؛ جڏھن سندس پٽ ايندو‪ ،‬۽ بدڪار جي وقت کي ختم ڪندو‪،‬‬ ‫۽ بي دينن جو انصاف ڪندو؛ ۽ سج‪ ،‬چنڊ ۽ تارن کي تبديل ڪندو؛ تڏھن ھو ان ستين ڏينھن تي شاندار آرام ڪندو‪.‬‬ ‫‪ 7‬ھو آخر ۾ شامل ڪري ٿو؛ توھان ان کي صاف ھٿن ۽ پاڪ دل سان پاڪ ڪريو‪ .‬تنھن ڪري اسان کي تمام گھڻو ٺڳيو وڃي ٿو‬ ‫جيڪڏھن اسان اھو تصور ڪريون ته ڪو به ھاڻي ان ڏينھن کي پاڪ ڪري سگھي ٿو جيڪو خدا پاڪ ڪيو آھي‪ ،‬بغير ڪنھن دل جي‬ ‫سڀني شين ۾ پاڪ ھجڻ جي‪.‬‬ ‫‪ 8‬تنھن ڪري ڏسو‪ ،‬تڏھن ھو ان کي برڪت واري آرام سان سچ پچ پاڪ ڪندو‪ ،‬جڏھن اسان (صحيح واعدو حاصل ڪيو آھي‪ ،‬جڏھن‬ ‫بدڪاري ختم ٿي ويندي‪ ،‬سڀ شيون خداوند طرفان نئين سر ڪيون وينديون) ان کي پاڪ ڪرڻ جي قابل ٿينداسين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان‬ ‫پھريان پاڻ کي پاڪ ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪ 9‬آخر ۾‪ ،‬ھو انھن کي چوي ٿو‪ :‬توھان جا چنڊ ۽ توھان‪ :‬سبت مان انھن کي برداشت نٿو ڪري سگھان‪ .‬غور ڪريو ته ان مان سندس ڇا‬ ‫مطلب آھي؛ سبت‪ ،‬ھو چوي ٿو‪ ،‬جيڪي توھان ھاڻي رکو ٿا‪ ،‬مون کي قبول نه آھن‪ ،‬پر اھي جيڪي مون ٺاھيا آھن؛ جڏھن سڀني شين کان‬ ‫آرام ڪندس ته مان اٺين ڏينھن شروع ڪندس‪ ،‬يعني ٻي دنيا جي شروعات‪.‬‬ ‫عيسي مئلن مان جيئرو ٿي اٿيو ۽ پاڻ کي پنھنجن شاگردن تي ظاھر‬ ‫‪ 10‬انھي ءٌ ڪري اسين اٺون ڏينھن خوشي سان ملھايون ٿا‪ ،‬جنھن ۾‬ ‫ي‬ ‫ڪري آسمان ڏانھن مٿي چڙھائي ويو‪.‬‬ ‫‪ 11‬اڃا تائين مان توھان کي مندر بابت ٻڌائڻ ۾ باقي آھيان ته ڪيئن انھن بدبخت ماڻھن ٺڳي ڪري گھر تي ڀروسو ڪيو آھي‪ ،‬نه ته خدا‬ ‫تي‪ ،‬جنھن انھن کي ٺاھيو آھي‪ ،‬ڄڻ ته اھو خدا جو گھر ھجي‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالٌ ⁠جو انھن غير قومن وانگر گھڻو ڪري کيس ھيڪل ۾ پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوٌ سکو تہ خداوند ڪيئن ٿو چوي تہ مندر کي بيڪار بڻائي‪ :‬ڪنھن آسمان کي ھڪ ويڪري سان ماپيو آھي ۽ زمين کي پنھنجي‬ ‫‪ 13‬پر ء‬ ‫ھٿ سان؟ ڇا اھو آ ءٌ نہ آھيان؟ خداوند ائين چوي ٿو تہ آسمان منھنجو تخت آھي‪ ،‬۽ زمين منھنجو پير رکڻ جي صندلي آھي‪ .‬ڪھڙو گھر‬ ‫جاٌ ڪھڙي آھي؟ تنھنڪري ڄاڻو تہ انھن جي سڀ اميد بيڪار آھي‪.‬‬ ‫لٌ ٺاھيندؤ؟ يا منھنجي آرام جي ء‬ ‫آھي جيڪو اوھين مون ء‬ ‫‪ 14‬۽ وري ھو ھن طرح چوي ٿو‪ :‬ڏسو جيڪي ھن مندر کي تباھه ڪن ٿا‪ ،‬اھي پڻ ان کي ٻيھر تعمير ڪندا‪ .‬۽ ائين ٿيو؛ ڇاڪاڻ ته انھن‬ ‫جي جنگين ذريعي اھو ھاڻي انھن جي دشمنن طرفان تباھه ٿي چڪو آھي؛ ۽ انھن جي دشمنن جي نوڪرن ان کي تعمير ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 15‬وڌيڪ اھو ظاھر ڪيو ويو آھي ته ڪيئن شھر‪ ،‬مندر ۽ بني اسرائيل جي ماڻھن کي ڇڏي ڏنو ويندو‪ .‬ڇاڪاڻ ته پاڪ ڪتاب چوي ٿو‬ ‫ته‪ :‬۽ آخري ڏينھن ۾ اھو ٿيندو ته خداوند پنھنجي چراگاھه جي رڍن‪ ،‬انھن جي واڙي ۽ انھن جي برج کي تباھي ۾ حوالي ڪندو‪ .‬۽ اھو ٿيو‪،‬‬ ‫جيئن خداوند چيو آھي‪.‬‬ ‫‪ 16‬تنھنڪري اچو تہ پڇون تہ ڇا خدا جو ڪو مندر آھي؟ ھائو‪ ،‬اتي آھي؛ ۽ اھو اتي‪ ،‬جتي پاڻ اعلن ڪري ٿو تہ ھو ان کي ٺاھيندو ۽‬ ‫مڪمل ڪندو‪ .‬ڇاڪاڻ ⁠تہ لکيل آھي تہ؛ ۽ جيئن ئي ھفتو پورو ٿيندو‪ ،‬خداوند جو مندر خداوند جي نالي تي شاندار طور تي ٺاھيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 17‬تنھنڪري مون کي خبر آھي ته ھڪ مندر آھي‪ .‬پر اھو خداوند جي نالي تي ڪيئن ٺاھيو ويندو؟ مان توھان کي ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫‪ 18‬ان کان اڳ جو اسان خدا تي ايمان آندو‪ ،‬اسان جي دل جو گھر فاني ۽ ڪمزور ھو‪ ،‬جيئن ھڪ مندر جيڪو واقعي ھٿن سان ٺھيل ھو‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫‪ 19‬ڇاڪاڻ ته اھو بت پرستي سان ڀريل گھر ھو‪ ،‬شيطانن جو گھر؛ ڇاڪاڻ ته ان ۾ ڪجھه به ڪيو ويو ھو جيڪو خدا جي خلف ھو‪.‬‬ ‫پر اھو خداوند جي نالي تي ٺاھيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 20‬غور ڪريو‪ ،‬ته خداوند جو مندر ڪيئن شاندار طور تي تعمير ڪيو ويندو؛ ۽ اھو ڪھڙي طريقي سان ٿيندو‪ ،‬سکيو‪.‬‬ ‫پوٌ‪ ،‬اسان نوان ٿي ويا آھيون‪ ،‬ٻيھر پيدا ڪيا ويا‬ ‫‪ 21‬اسان جي گناھن جي معافي حاصل ڪرڻ ۽ خداوند جي نالي تي ڀروسو ڪرڻ کان ء‬ ‫آھيون جيئن شروعات کان ھئا‪ .‬تنھن ڪري خدا واقعي اسان جي گھر ۾‪ ،‬يعني اسان ۾ رھندو آھي‪.‬‬ ‫‪ 22‬پر ھو اسان ۾ ڪيئن رھندو؟ سندس ايمان جو ڪلم‪ ،‬سندس واعدي جو سڏ‪ ،‬سندس سچن فيصلن جي حڪمت‪ ،‬سندس تعليم جا حڪم؛‬ ‫لٌ کولي ٿو جيڪي موت جي غلمي ءٌ ۾ ھئا‪ ،‬اسان جي مندر جو دروازو‪،‬‬ ‫ھو پاڻ اسان ۾ نبوت ڪري ٿو‪ ،‬ھو پاڻ اسان ۾ رھي ٿو‪ ،‬۽ اسان ء‬ ‫يعني حڪمت جو وات‪ ،‬اسان کي توبه ڏني آھي؛ ۽ ھن ذريعي اسان کي ھڪ غير فاني مندر بڻايو آھي‪.‬‬ ‫‪ 23‬تنھنڪري جيڪو نجات حاصل ڪرڻ گھري ٿو‪ ،‬سو انھي ءٌ ماڻھو ءٌ ڏانھن نہ‪ ،‬پر انھي ءٌ ڏانھن ڏسي ٿو جيڪو ساڻس رھي ٿو ۽ ساڻس‬ ‫ڳالھائي ٿو؛ ۽ حيران ٿي وڃي ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن ڪڏھن بہ کيس پنھنجي وات مان اھڙيون ڳالھيون ڪندي نہ ٻڌو ۽ نہ ئي ڪڏھن انھن‬ ‫کي ٻڌڻ جي خواھش ڪئي‪.‬‬ ‫لٌ ٺاھيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪ 24‬ھي اھو روحاني گھر آھي جيڪو خداوند ء‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪ 1‬۽ انھي ءٌ ڪري‪ ،‬مون کي يقين آھي ته‪ ،‬مون توھان کي گھڻو ڪجھه ۽ وڏي سادگي سان ٻڌايو آھي‪ ،‬اھي شيون جيڪي توھان جي نجات‬ ‫لٌ گھربل ھجي‪.‬‬ ‫لٌ آھن‪ ،‬ته جيئن ڪنھن به‬ ‫شيٌ کي نظرانداز نه ڪيو وڃي جيڪا ان ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوٌ ايندڙ شين بابت وڌيڪ ڳالھائيندس‪ ،‬ته توھان انھن کي سمجھي نه سگھندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اھي مثالن ۾ آھن‪ .‬تنھن‬ ‫‪ 2‬جيڪڏھن مان ھاڻي ۽ ء‬ ‫لٌ اھو ڪافي آھي‪.‬‬ ‫ڪري انھن شين ء‬ ‫‪ 3‬اچو ته ھاڻي ٻئي قسم جي علم ۽ تعليم ڏانھن ھلون‪ .‬تعليم ۽ طاقت جا ٻه طريقا آھن؛ ھڪ روشني جو‪ ،‬ٻيو اوندھه جو‪.‬‬ ‫‪ 4‬پر انھن ٻنھي طريقن ۾ وڏو فرق آھي‪ :‬ڇاڪاڻ ته ھڪ تي خدا جا ملئڪ مقرر ڪيا ويا آھن‪ ،‬روشني جي رستي جا اڳواڻ؛ ٻئي تي‬ ‫شيطان جا ملئڪ‪ .‬۽ ھڪ ازل کان ابد تائين خداوند آھي؛ ٻيو بي انصافي جي وقت جو امير آھي‪.‬‬ ‫لٌ مقرر ڪئي وئي آھي‪ ،‬۽ پنھنجي ڪمن‬ ‫جاٌ تي پھچڻ چاھي ٿو جيڪا ھن ء‬ ‫‪ 5‬ھاڻي روشني جو رستو ھي آھي‪ ،‬جيڪڏھن ڪو ماڻھو ان ء‬ ‫لٌ‪ :‬توھان ان سان پيار ڪندا جنھن توھان کي‬ ‫لٌ ڏنو ويو آھي‪ ،‬ھن مقصد ء‬ ‫سان اتي جلدي پھچي ٿو‪ .‬۽ اھو علم جيڪو اسان کي ان ۾ ھلڻ ء‬ ‫پيدا ڪيو‪ :‬توھان ان جي تعريف ڪندا جنھن توھان کي موت کان آزاد ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪ 6‬تون دل ۾ سادو ۽ روح ۾ امير ھوندين‪ .‬تون انھن سان نه جڪڙج جيڪي موت جي رستي تي ھلن ٿا‪ .‬تون اھڙو ڪجھه ڪرڻ کان نفرت‬ ‫ڪندين جيڪو خدا کي پسند نه ھجي‪ .‬تون ھر قسم جي ٺڳي ءٌ کان نفرت ڪندين‪ .‬تون خداوند جي ڪنھن به حڪم کي نظرانداز نه ڪندين‪.‬‬ ‫‪ 7‬تون پاڻ کي وڏو نه ڪر‪ ،‬پر عاجز رھه‪ .‬تون پاڻ کي عزت نه ڏي‪ .‬تون پنھنجي پاڙيسري جي خلف ڪنھن به بڇڙي صلح ۾ نه وڃ‪.‬‬ ‫تون پنھنجي دل ۾ گھڻو اعتماد نه ڪر‪.‬‬ ‫لٌ‬ ‫‪8‬تون زناڪاري نہ ڪر‪ ،‬نڪي زنا ڪر‪ .‬نڪي ماڻھن سان گڏجي پاڻ کي خراب ڪر‪ .‬خدا جي ڪلم کي ڪنھن بہ ناپاڪ ڪم ء‬ ‫استعمال نہ ڪر‪.‬‬ ‫‪ 9‬جڏھن تون ڪنھن جي غلطين کي ملمت ڪندين ته ڪنھن جي به ذات کي قبول نه ڪر‪ .‬تون نرم رھج‪ .‬تون خاموش رھج‪ .‬تون انھن‬ ‫لفظن تي ڏڪي ويندين جيڪي تو ٻڌا آھن‪ .‬تون پنھنجي دل ۾ پنھنجي ڀا ءٌ جي خلف ڪا به نفرت نه رکج‪ .‬تون ڪو به شڪ نه ڪر ته اھو‬ ‫ٿيندو يا نه‪.‬‬ ‫‪ 10‬خداوند جو نالو اجايو نه وٺ‪ ،‬پنھنجي پاڙيسري ءٌ سان پنھنجي جان کان وڌيڪ پيار ڪر‪.‬‬ ‫پوٌ انھن کي ماريو‪.‬‬ ‫‪ 11‬توھان پنھنجن تصورن کي پيدا ٿيڻ کان اڳ تباھه نه ڪريو؛ ۽ نه ئي انھن جي پيدا ٿيڻ کان ء‬ ‫‪ 12‬تون پنھنجو ھٿ پنھنجي پٽ يا پنھنجي ڌي ءٌ کان نه روڪيندين‪ ،‬پر انھن کي پنھنجي جواني ءٌ کان ئي خداوند جو خوف سيکاريندين‪.‬‬ ‫‪ 13‬تون پنھنجي پاڙيسري جي سامان جي للچ نه ڪر‪ ،‬۽ نه ئي توھين زيادتي ڪندڙ ٿيو‪ .‬۽ نه ئي توھان جو دل مغرور ماڻھن سان شامل‬ ‫ٿيندو‪ ،‬پر توھان کي نيڪ ۽ غريب ماڻھن ۾ شمار ڪيو ويندو‪ .‬جيڪي به واقعا توھان سان پيش ايندا‪ ،‬توھان انھن کي سٺي طور تي قبول‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 14‬اوھين ٻہ دليون يا ٻہ زبانون نہ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ٻہ زبان موت جو ڦندو آھي‪ .‬اوھين خداوند جي تابع رھو ۽ خدا جي نمائندن جي‬ ‫حيثيت ۾ گھٽ درجي جي مالڪن جي تابع رھو‪ ،‬خوف ۽ احترام سان‪.‬‬ ‫‪ 15‬تون پنھنجن ڪنھن به ٻانھي سان جيڪي خدا تي ڀروسو ڪن ٿا‪ ،‬پنھنجن حڪمن ۾ تلخ نه ٿي ءٌ‪ ،‬متان توکي ان کان ڊڄڻ جو موقعو نه‬ ‫ملي جيڪو ٻنھي جي مٿان آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو ڪنھن کي به ماڻھن جي لحاظ کان نه‪ ،‬پر انھن کي سڏڻ آيو آھي جن کي روح تيار ڪيو‬ ‫ھو‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو جيڪڏھن اوھين غير‬ ‫شيٌ کي پنھنجو نہ سڏ‪:‬‬ ‫ٻڌاٌ؛ ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 16‬تون پنھنجي پاڙيسري ءٌ کي پنھنجي سڀني شين جو احوال ء‬ ‫پوٌ اوھان کي فاني شين ۾ ڪيترو وڌيڪ حصو وٺڻو پوندو؟‬ ‫فاني شين ۾ حصو وٺو ٿا‪ ،‬تہ ء‬ ‫لٌ ڪوشش ڪر‪ .‬حاصل‬ ‫لٌ اڳتي نه وڌين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته وات موت جو ڦندو آھي‪ .‬پنھنجي پوري طاقت سان پنھنجي روح ء‬ ‫‪ 17‬تون ڳالھائڻ ء‬ ‫لٌ ھٿ نه ڊگھو ڪر‪ ،‬۽ جڏھن توکي ڏيڻ گھرجي ته ان کي نه روڪيو‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪ 18‬تون ھر ان شخص سان پيار ڪر جيڪو تو سان خداوند جو ڪلم ڳالھائي ٿو‪ ،‬پنھنجي اک جي تاري وانگر‪ .‬ڏينھن رات پنھنجي ياد ۾‬ ‫ايندڙ فيصلي کي سڏيندو رھه‪.‬‬ ‫‪ 19‬تون ھر روز نيڪ ماڻھن جي ڳول ڪندين‪ :‬۽ ٻئي غور ڪندين ۽ ٻين کي ڪلم سان نصيحت ڪندين‪ ،‬۽ غور ڪندين ته ڪيئن‬ ‫ڪنھن جي جان بچائيندين‪.‬‬


‫برنباس جو عام خط‬

‫‪ 20‬۽ تون پنھنجن ھٿن سان محنت ڪري غريبن کي ڏي ته جيئن تنھنجا گناھه معاف ٿين‪ .‬تون اھو نه سوچيندين ته ڇا ڏيان‪ :‬۽ نه ئي ڏيڻ‬ ‫پوٌ‪ ،‬ان تي ڪءرڪندي ڪر‪.‬‬ ‫کان ء‬ ‫‪ 21‬جيڪو ڪجھہ گھري ٿو تنھن کي ڏي‪ ،‬تہ جيئن توکي خبر پوي تہ اوھان جي بخشش جو چڱو بدلو ڪير ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 22‬جيڪو تو کي مليو آھي‪ ،‬سو سنڀالي رک‪ ،‬نہ ان ۾ اضافو ڪر ۽ نہ ان مان ڪجھه گھٽ‪.‬‬ ‫‪ 23‬بدڪارن کي ھميشه توھان کان نفرت ڪرڻ ڏيو‪ .‬توھان انصاف سان فيصلو ڪريو‪ .‬توھان ڪڏھن به تفرقو نه وجھو؛ پر انھن جي وچ‬ ‫۾ صلح ڪريو جيڪي تڪرار ۾ آھن‪ ،‬۽ انھن کي گڏ ڪريو‪.‬‬ ‫‪ 24‬اوھين پنھنجن گناھن جو اقرار ڪريو؛ ۽ پنھنجي دعا ۾ بڇڙي ضمير سان نه اچو‪.‬‬ ‫‪ 25‬ھي روشني جو رستو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫ڇالٌ‬ ‫‪ 1‬پر اونداھي ءٌ جو رستو ٽءڪرو ۽ لعنت سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شين سان ملن ٿا جيڪي پنھنجي جان کي تباھ ڪن ٿيون‪.‬‬ ‫‪ 2‬اھي آھن؛ بت پرستي‪ ،‬اعتماد‪ ،‬طاقت جو غرور‪ ،‬منافقت‪ ،‬ٻٽي سوچ‪ ،‬زنا‪ ،‬قتل‪ ،‬لٽ مار‪ ،‬غرور‪ ،‬ظلم‪ ،‬فريب‪ ،‬بغض‪ ،‬غرور‪ ،‬جادو‪ ،‬للچ‪،‬‬ ‫۽ خدا جي خوف جي کوٽ‪.‬‬ ‫‪ 3‬ھن رستي ۾ اھي آھن جيڪي نيڪن کي ستاين ٿا‪ ،‬سچائي کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬ڪوڙ سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬جيڪي نيڪي ءٌ جو اجر نٿا ڄاڻن‬ ‫۽ نه ئي ڪنھن نيڪي سان وابسته آھن‪.‬‬ ‫‪ 4‬جيڪي بيوه ۽ يتيم سان انصاف نٿا ڪن‪ ،‬جيڪي بدڪاري تي نظر رکن ٿا‪ ،‬۽ خداوند جي خوف کان نه‪:‬‬ ‫‪ 5‬جن کان نرمي ۽ صبر پري آھي؛ جيڪي بڇڙائي سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬۽ انعام جي پٺيان لڳن ٿا؛ غريبن تي رحم نه ٿا ڪن؛ ۽ نه ئي انھن‬ ‫لٌ ڪا تڪليف کڻن ٿا جيڪي ڳري بار ھيٺ آھن ۽ مظلوم آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لٌ تيار‪ ،‬ان کي نه سڃاڻندڙ جنھن انھن کي پيدا ڪيو؛ ٻارن جا قاتل؛ خدا جي مخلوق کي خراب ڪندڙ؛ جيڪي‬ ‫‪ 6‬بدگوئي ڪرڻ ء‬ ‫ضرورتمندن کان منھن موڙيندا آھن؛ مصيبت زدن تي ظلم ڪندا آھن؛ اميرن جا حامي آھن‪ ،‬پر غريبن جا بي انصاف جج؛ بلڪل گنھگار‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫ڇالٌ ⁠جو‬ ‫‪ 7‬تنھنڪري اھو مناسب آھي تہ اسين خداوند جا صحيح حڪم سکي انھن تي ھلون‪ ،‬جن جو ذڪر اسان اڳي ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو اھڙا ڪم ڪندو سو خدا جي بادشاھت ۾ جلل پائيندو‪.‬‬ ‫‪ 8‬پر جيڪو ٻيو حصو چونڊيندو‪ ،‬سو پنھنجن ڪمن سميت ناس ٿيندو‪ ،‬انھي ءٌ ڪري قيامت ۽ سزا ٻئي ھونديون‪.‬‬ ‫اعلي عھدن تي آھن‪ ،‬تن کي گذارش ٿو ڪريان ته (جيڪڏھن ائين آھي ته توھان ان صلح کي قبول ڪندا جيڪا‬ ‫‪ 9‬مان اوھان مان جيڪي‬ ‫ي‬ ‫مان نيڪ نيت سان پيش ڪريان ٿو‪ ،‬ته) اوھان وٽ اھڙا ماڻھو آھن جن سان اوھان نيڪي ڪري سگھو ٿا؛ انھن کي نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالٌ ⁠جو اھو ڏينھن ويجھو آھي جڏھن سڀ شيون‪ ،‬بڇڙي سان گڏ ناس ڪيون وينديون‪ .‬خداوند ويجھو آھي ۽ سندس اجر ساڻس گڏ‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لٌ سٺا قانون ڏيندڙ ٿيو‪ ،‬ھڪ ٻئي سان وفادار صلحڪار ٿيو‪ ،‬پاڻ مان‬ ‫‪ 11‬تنھنڪري آ ءٌ اوھان کي بار بار منٿ ٿو ڪريان تہ ھڪ ٻئي ء‬ ‫رياڪاري کي ختم ڪريو‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ خدا‪ ،‬سڄي جھان جو مالڪ‪ ،‬توھان کي دانائي‪ ،‬علم‪ ،‬صلح ۽ صبر سان پنھنجن فيصلن جي سمجھ عطا ڪري‪.‬‬ ‫‪ 13‬خدا کان تعليم حاصل ڪريو‪ ،‬جيڪو خداوند اوھان کان گھري ٿو ان جي ڳول ڪريو ۽ ان تي عمل ڪريو‪ ،‬تہ جيئن عدالت جي ڏينھن‬ ‫۾ اوھان کي بچايو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 14‬۽ جيڪڏھن توھان ۾ ڪا چڱي ڳالھه ياد اچي ته مون کي ياد ڪريو ۽ انھن ڳالھين تي غور ڪريو‪ ،‬ته جيئن منھنجي خواھش ۽ توھان‬ ‫لٌ منھنجي نظر‪ ،‬ٻئي سٺي حساب ۾ بدلجي وڃن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 15‬آ ءٌ اوھان کي عرض ٿو ڪريان تہ اوھان جي فضل جي خاطر اوھان کي عرض ٿو ڪريان تہ جيستائين اوھين ھن خوبصورت بدن‬ ‫شيٌ ۾ گھٽ نہ ٿيو؛ پر انھن کي مسلسل ڳوليندا رھو ۽ ھر ھڪ حڪم کي پورو ڪريو‪.‬‬ ‫جي خيمي ۾ آھيو‪ ،‬انھن مان ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي ئي ڪم ڪرڻ جي لئق ۽ لئق آھن‪.‬‬ ‫‪ 16‬تنھنڪري مون پنھنجي قابليت موجب اوھان ڏانھن لکڻ جي وڌيڪ ڪوشش ڪئي آھي‪ ،‬تہ جيئن اوھين خوش ٿيو‪ .‬پيار ۽ سلمتي ءٌ‬ ‫سان الوداع‪.‬‬ ‫‪ 17‬جلل ۽ سڀني فضل جو خداوند‪ ،‬توھان جي روح سان ھجي‪ ،‬آمين‪.‬‬ ‫⁠جو اھو دائمي موت جو رستو آھي‪ ،‬سزا سان گڏ؛ جنھن ۾ ھلندڙ انھن‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The General Epistle of Barnabas by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu