Skip to main content

Sindhi - The Epistle of James

Page 1

‫جيمس‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫عيسي مسيح جي ٻانھي آھي‪ ،‬انھن ٻارھن قبيلن کي جيڪي پکڙيل آھن‪ ،‬الم ڏجو‪.‬‬ ‫‪1‬يعقوب‪ ،‬جيڪو خدا ۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬جڏھن اوھين مختلف آزمائشن ۾ پوندؤ‪ ،‬تڏھن ان کي تمام خوشي امجھو‪.‬‬ ‫‪3‬االِ ⁠جو اھو ڄاڻو تہ اوھان جي ايمان جي ڪوشش صبر جو ڪم آڻيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ جي گھٽتائي نہ ڪريو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ڪامل ۽ مڪمل ٿي وڃو‪ ،‬ڪنھن بہ‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر صبر کي پنھنجي پوري ڪم ڪرڻ ڏيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬جيڪڏھن اوھان مان ڪنھن ۾ دانائي ءِ جي گھٽتائي آھي‪ ،‬تہ اھو خدا کان گھري‪ ،‬جيڪو اڀني ماڻھن کي خوشي ءِ اان ڏئي ٿو‪ ،‬پر ھمت‬ ‫نہ ٿو ڏئي ‪.‬۽ اھو کيس ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫‪.‬االِ ⁠جو جيڪو لڙڪ ٿو ااھو امنڊ جي موج وانگر آھي جيڪو وا ءِ اان اااليو وڃي‬ ‫‪6‬پر ھو ايمان اان گھري‪ ،‬ڪابہ ھلڪو نہ ٿئي‬ ‫ء‬ ‫ٿو‪.‬‬ ‫شيِ ملندي‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو اھو ماڻھو اھو نہ امجھي تہ کيس خداوند جي ڪا‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ٻٻري دماغ وارو ماڻھو پنھنجي مڙني طريقن ۾ غير مستحڪم آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پستي ءِ جو ڀا اِ خوش ٿئي انھي ءِ ڪري جو اھو مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو ھو گاھ جي گل وانگر مري ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬پر دولتمند‪ ،‬انھي ءِ ڪري گھٽ ڪيو ويندو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو اج ٻرندڙ گرمي ءِ اان جلد اڀرندو آھي‪ ،‬پر اھو گھاس اڪي ويندو آھي ۽ ان جا گل ڪري پوندا آھن‪ ،‬۽ ان جي فيشن جي‬ ‫ء‬ ‫نعمت ناس ٿي ويندي آھي‪ ،‬اھڙي ءِ طرح امير ماڻھو ءِ کي پنھنجي واٽن ۾ ڦااائي ويندي‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو جڏھن کيس آزمايو ويندو تہ کيس زندگي ءِ جو تاج ملندو‪،‬‬ ‫‪12‬اڀاڳو آھي اھو ماڻھو جيڪو آزمائش کي برداشت ڪري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جنھن جو واعدو خداوند انھن اان ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫االِ ⁠جو خدا نہ برائي ءِ اان آزمائي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬جڏھن ڪو ماڻھو آزمائي ٿو‪ ،‬تڏھن اھو نہ چوندو تہ ”آ ءِ خدا جي طرفان آزمايو ويو آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫نڪي ھو ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬پر ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي آزمايو ويندو آھي‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي نفس جي خواھش ۽ للچ ۾ ڦااي پوندو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ جڏھن خواھش پيدا ٿئي ٿي‪ ،‬تڏھن اھا گناھہ کي جنم ڏئي ٿي‪ ،‬۽ گناھہ‪ ،‬جڏھن اھو پورو ٿئي ٿو‪ ،‬موت کي جنم ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬غلطي نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪17‬ھر اٺي بخشش ۽ ھر ڪامل بخشش مٿئين طرف کان آھي‪ ،‬۽ روشني ءِ جي پي اِ وٽان ھيٺ لھي ٿي‪ ،‬جنھن ۾ نہ ڪا ڦيرگھير آھي‪،‬‬ ‫نڪي ڦيرائڻ جو پااو‪.‬‬ ‫‪18‬ھن پنھنجي مرضي ءِ اان ااان کي اچ جي ڪلم اان ڄاتو‪ ،‬تہ جيئن ااين اندس مخلوقات جو پھريون ميوو ھجون‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنڪري اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ھر ڪنھن ماڻھو ءِ کي ٻڌڻ ۾ تڪڙو‪ ،‬ڳالھائڻ ۾ است ۽ غضب ۾ است ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪20‬االِ ⁠جو ماڻھو ءِ جو غضب خدا جي اچائي ءِ جو ڪم نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬تنھنڪري ھر قسم جي گندگي ۽ فضول خرچي ءِ کي اڏي ڏيو ۽ نرمي ءِ اان انھي ءِ لفظ کي قبول ڪريو‪ ،‬جيڪو اوھان جي جان بچائي‬ ‫اگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬پر اوھين ڪلم تي عمل ڪرڻ وارا ٿيو ۽ رڳو ٻڌندڙ ئي نہ ٿيو‪ ،‬پنھنجي پاڻ کي ٺڳيو‪.‬‬ ‫‪23‬االِ ⁠جو جيڪڏھن ڪو ڪلم ٻڌندڙ آھي‪ ،‬پر عمل ڪرڻ وارو نہ آھي‪ ،‬تہ اھو انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر آھي‪ ،‬جيڪو پنھنجو فطري‬ ‫ء‬ ‫منھن شيشي ۾ ڏاي ٿو‪.‬‬ ‫‪24‬االِ ⁠جو ھو پاڻ کي ڏاي ٿو‪ ،‬پنھنجي واٽ وٺي ٿو‪ ،‬۽ فوري طور تي وااري ٿو اڏي تہ ھو ڪھڙو ماڻھو ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬پر جيڪو شخص آزادي ءِ جي ڪامل قانون تي نظر رکي ٿو ۽ ان ۾ جاري رھي ٿو‪ ،‬اھو ٻڌندڙ نه وااريندڙ آھي‪ ،‬پر ڪم ڪرڻ وارو‬ ‫آھي‪ ،‬اھو ماڻھو پنھنجي عمل ۾ برڪت وارو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬جيڪڏھن اوھان مان ڪو ماڻھو ديندار نظر اچي ٿو ۽ پنھنجي زبان کي لگام نہ ٿو ڏئي‪ ،‬پر پنھنجي دل کي ٺڳي ٿو‪ ،‬تہ انھي ءِ ماڻھو ءِ جو‬ ‫دين اجايو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ يتيم ۽ رن ⁠زال جي ڏک ۾ اندن عيادت ڪن ۽ پاڻ کي دنيا کان‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫⁠داغ‬ ‫بي‬ ‫آڏو‬ ‫جي‬ ‫۽‬ ‫خدا‬ ‫دين‬ ‫‪27‬خالص‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫ء ء‬ ‫ا‬ ‫بي ⁠داغ رکي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫عيسي مسيح تي ايمان نہ آڻيو‪ ،‬جيڪو جلل جي خداوند آھي‪.‬‬ ‫‪1‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬ااان جي خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو جيڪڏھن اوھان جي گڏجاڻي ءِ ۾ ھڪڙو ماڻھو اچي ٿو‪ ،‬جنھن ۾ اون جي منڊي آھي‪ ،‬اھڻي پوشاڪ ۾‪ ،‬۽ ھڪڙو غريب‬ ‫ء‬ ‫ماڻھو بہ بدصورت ڪپڙن ۾ اچي ٿو‪.‬‬ ‫جاِ تي ويھ ‪.‬۽‬ ‫لِ عزت ڪريو‪ ،‬جيڪو ھم جنس پراتي ءِ جو لباس پائيندو آھي ۽ کيس چئو تہ ”تون ھتي ڪنھن چڱي ءِ ء‬ ‫‪3‬۽ اوھين انھي ءِ ء‬ ‫غريبن کي چئو‪ ،‬تون اتي بيٺو‪ ،‬يا ھتي منھنجي پيرن جي ھيٺان ويٺو‪.‬‬ ‫پوِ اوھين پاڻ ۾ طرفداري نہ ٿا ڪريو ۽ بڇڙن خيالن جا جج بڻيل آھيو اا؟‬ ‫‪4‬اا ء‬ ‫‪5‬اي منھنجا پيارا ڀائرو‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬اا خدا ھن دنيا جي غريبن کي ايمان اان مالمال نه چونڊيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ بادشاھت جا وارث‪ ،‬جنھن جو‬ ‫ھن انھن اان واعدو ڪيو آھي جيڪي ااڻس پيار ڪن ٿا؟‬


‫جيمس‬

‫‪6‬پر اوھان غريبن کي حقير امجھيو آھي ‪.‬اا امير ماڻھو اوھان تي ظلم نه ٿا ڪن‪ ،‬۽ عدالت جي ايٽن جي اڳيان اوھان کي اڪيندا آھن؟‬ ‫‪7‬اا اھي انھي ءِ لئق نالو جي ڪفر نہ ٿا بڪيون جنھن اان اوھين اڏيا ٿا وڃو؟‬ ‫‪8‬جيڪڏھن اوھين صحيفن جي مطابق شاھي قانون تي عمل ڪريو تہ اوھين پنھنجي پاڙيسري ءِ اان پاڻ جھڙو پيار ڪريو‪ ،‬تہ اوھين‬ ‫چڱا ڪم ڪريو‪.‬‬ ‫‪9‬پر جيڪڏھن اوھين ماڻھن جي عزت ڪندا آھيو تہ گناھہ ڪندا آھيو ۽ شريعت جي ڀڃڪڙي ڪندا آھيو‪.‬‬ ‫‪10‬االِ ⁠جو جيڪو بہ اڄي شريعت تي عمل ڪري‪ ،‬پر ھڪڙي ڳالھ ۾ ڏوھاري ٿو‪ ،‬او اڀني جو ڏوھاري آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬االِ ⁠جو جنھن چيو آھي تہ ”زنا نہ ڪر‪ ،‬تنھن اھو بہ چيو تہ ”قتل نہ ڪر ‪.‬ھاڻي جيڪڏھن توھان زنا نہ ڪيو‪ ،‬پر جيڪڏھن تون‬ ‫ء‬ ‫قتل ڪرين‪ ،‬تون قانون جي ڀڃڪڙي ڪندڙ آھين‪.‬‬ ‫‪12‬اھڙي ءِ طرح اوھين ڳالھايو ۽ ائين ڪريو‪ ،‬جيئن انھن جو فيصلو آزادي ءِ جي قانون موجب ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫اواِ فيصلو ڪرڻو پوندو‪ ،‬جنھن ڪو بہ رحم نہ ڪيو آھي ‪.‬۽ رحم انصاف جي خلف خوش‬ ‫‪13‬االِ ⁠جو ھن کي بي ⁠رحمي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬انھي ءِ مان ڪھڙو فائدو‪ ،‬جيتوڻيڪ ڪو ماڻھو چوي تہ کيس ايمان آھي ۽ عمل نہ ٿو ڪري؟ اا ايمان کيس بچائي‬ ‫اگھي ٿو؟‬ ‫‪15‬جيڪڏھن ڪو ڀا اِ يا ڀيڻ ننگا آھي ۽ روزاني کاڌي کان محروم آھي‪،‬‬ ‫‪16‬۽ اوھان مان ھڪڙو انھن کي چوندو آھي تہ‪ ،‬المتيِ اان وڃو‪ ،‬گرم ۽ ڀرجي وڃو ‪.‬تنھن ھوندي به توھان انھن کي اھي شيون نه ڏيو‬ ‫جيڪي جسم لِ ضروري آھن ‪.‬ان جو فائدو اا آھي؟‬ ‫‪17‬اھڙي ءِ طرح ايمان جيڪڏھن ڪم نہ ٿو ڪري‪ ،‬تڏھن اڪيلئي ءِ ۾ مئل آھي‪.‬‬ ‫‪18‬ھائو‪ ،‬ھڪڙو ماڻھو چئي اگھي ٿو‪ ،‬توھان کي ايمان آھي ۽ مون وٽ ڪم آھن ‪:‬مون کي پنھنجي ايمان کي پنھنجي عملن کان اواِ‬ ‫ڏيکاريو‪ ،‬۽ مان توھان کي پنھنجي ايمان کي پنھنجن ڪمن اان ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫‪19‬تون مڃين ٿو ته ھڪڙو خدا آھي ‪.‬تون چڱائي ڪرين ٿو ‪:‬شيطان به مڃين ٿا‪ ،‬۽ ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬پر اي بي ⁠وقوف ماڻھو‪ ،‬اا تو کي خبر آھي تہ ايمان بغير عمل جي مئل آھي؟‬ ‫‪21‬اا ااان جو پي اِ ابراھيم ڪمن جي ڪري اچار نہ ٿيو‪ ،‬جڏھن ھن پنھنجي پٽ ااحاق کي قربان ⁠گاھہ تي چاڙھيو ھو؟‬ ‫‪22‬اا تون ڏاين ٿو تہ ڪيئن ايمان اندس ڪمن اان ٺھيو ۽ ايمان ڪيئن ڪمن اان پورو ٿيو؟‬ ‫‪23‬۽ اھو صحيفو پورو ٿيو جنھن ۾ لکيل آھي تہ ”ابراھيم خدا تي ايمان آندو ۽ اھو مٿس اچائي ءِ جو نشانو بڻايو ويو‪ ،‬۽ کيس خدا جو‬ ‫دوات اڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ اوھين ڏاو ٿا تہ ماڻھو ڪيئن نہ رڳو ايمان جي ڪري اچار ٿيو‪ ،‬رڳو ڪمن اان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬اھڙي ءِ طرح راحب ڪسبياڻي ءِ کي بہ پنھنجي ڪمن جي ڪري اچار نہ بڻايو ويو‪ ،‬جڏھن ھن قاصد حاصل ڪري کين ڪنھن ٻئي‬ ‫راتي موڪليو ھو؟‬ ‫اواِ مئل آھي‪.‬‬ ‫اواِ بدن مئل آھي‪ ،‬تيئن ايمان بہ ڪمن کان‬ ‫‪26‬االِ ⁠جو جيئن روح کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫االِ ⁠جو اھو ڄاڻو تہ ااان کي وڌيڪ ازا ملندي‪.‬‬ ‫‪1‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬گھڻا مالڪ نہ ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬االِ ⁠جو گھڻين ئي ڳالھين ۾ ااان اڀني کي ناحق ٿا ڏيون ‪.‬جيڪڏھن ڪنھن ماڻھو ءِ کي ڳالھ ۾ ڏوھاري نه ٿو اچي‪ ،‬اھو ئي ھڪڙو‬ ‫ء‬ ‫مڪمل ماڻھو آھي‪ ،‬۽ اڄي جسم کي پائڻ جي قابل آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو ااان جو چيو مڃين ‪.‬۽ ااان انھن جي اڄي جسم کي ڦيرايو‪.‬‬ ‫‪3‬ڏاو‪ ،‬ااان گھوڙن جي وات ۾ ٽڪڙا وجھندا آھيون‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪4‬ااھي ٻيڙيون بہ ڏاو‪ ،‬جيڪي جيتوڻيڪ ايترا وڏا آھن‪ ،‬۽ تيز ھوائن اان ھلندا آھن‪ ،‬تڏھن بہ انھن کي ھڪ ننڍڙي ھلڪي اان ڦيرايو‬ ‫ويندو آھي‪ ،‬جتي گورنر ٻڌائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ااڳي ءِ طرح زبان ھڪڙو ننڍڙو عضوو آھي ۽ وڏيون ڳالھيون ڪري ٿي ‪.‬ڏس‪ ،‬ڪيترو وڏو معاملو ٿورڙي باھه ٻاري ٿي!‬ ‫‪6‬۽ زبان ھڪڙو باھ آھي‪ ،‬دنيا جي بي انصافي ‪:‬اھڙي ءِ طرح ااان جي عضون ۾ زبان آھي‪ ،‬جيڪا اڄي جسم کي ناپاڪ ڪري ٿي‪ ،‬۽‬ ‫فطرت جي راتي کي باھہ ڏئي ٿي ‪.‬۽ ان کي دوزخ جي باھ لڳل آھي‪.‬‬ ‫‪7‬االِ ⁠جو ھر قسم جي جانورن‪ ،‬پکين‪ ،‬نانگن ۽ امنڊ جي شين مان‪ ،‬انھن کي انڀاليو ويو آھي ۽ ماڻھن کي انڀاليو ويو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬پر زبان ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي وڪوڙي نہ ٿي اگھي ‪.‬اھو ھڪ اڻ وڻندڙ برائي آھي‪ ،‬موتمار زھر اان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءِ اان ااين خدا‪ ،‬پي اِ کي بہ برڪت ٿا ڏيون ‪.‬۽ ان اان ااان ماڻھن تي لعنت آھي‪ ،‬جيڪي خدا جي مثال کان پوِ ٺاھيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬ھڪڙي ئي وات مان نڪرندو آھي نعمت ۽ لعنت ‪.‬منھنجا ڀائرو‪ ،‬اھي شيون ائين نه ٿيڻ گھرجن‪.‬‬ ‫‪11‬اا ھڪڙو چشمو ھڪڙو ئي جاِ تي مٺو ۽ ڪدو پاڻي موڪلي ٿو؟‬ ‫‪12‬اا انجير جو وڻ‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬زيتون جو ٻير آڻي اگھن ٿا؟ يا ته ھڪ انگور‪ ،‬انجير؟ تنھنڪري ڪو به چشمو لوڻ ۽ تازو پاڻي‬ ‫نه ٿو ڏئي اگھي‪.‬‬ ‫‪13‬اوھان مان ڪير عقلمند ۽ علم وارو ماڻھو آھي؟ ھن کي اٺي گفتگو مان ظاھر ڪرڻ ڏيو اندس ڪم عقل جي نرمي اان‪.‬‬ ‫‪14‬پر جيڪڏھن اوھان جي دلين ۾ تلخ حسد ۽ جھيڙو آھي‪ ،‬تڏھن فخر نہ ڪريو ۽ اچ جي خلف ڪوڙ نہ ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪15‬اھا ڏاھپ مٿئين پااي کان نه آئي آھي‪ ،‬پر دنياوي‪ ،‬انساري‪ ،‬شيطاني آھي‪.‬‬ ‫‪16‬االِ ⁠جو جتي حسد ۽ جھيڙو آھي‪ ،‬اتي مونجھارو ۽ ھر بڇڙو ڪم آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ اڪون واري‪ ،‬نرمي ۽ علج ڪرڻ ۾ آاان‪ ،‬رحم ۽ اٺي ميوي اان ڀرپور‪،‬‬ ‫‪17‬پر جيڪا ڏاھپ مٿئين آھي‪ ،‬اا پھريائين پاڪ آھي‪ ،‬ء‬ ‫اواِ‪.‬‬ ‫بي طرفي ۽ منافقت کان‬ ‫ء‬


‫جيمس‬

‫‪18‬۽ اچائي ءِ جو ميوو انھن جي امن ۾ پوکيو وڃي ٿو جيڪي صلح ڪن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫اڌن جي ڪري توھان جي عضون ۾‬ ‫‪1‬اوھان جي وچ ۾ جنگيون ۽ جھيڙا ڪٿان ٿا اچن؟ اا ااھي اانھي ءِ طرح نه آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجي ء‬ ‫جنگ ڪن ٿا؟‬ ‫‪2‬توھان جي خواھش آھي‪ ،‬۽ نه آھي ‪:‬توھان ماريو ٿا‪ ،‬۽ حاصل ڪرڻ جي خواھش آھي‪ ،‬۽ حاصل نٿا ڪري اگھو ‪:‬توھان وڙھندا ۽‬ ‫جنگ ڪندا آھيو‪ ،‬پر توھان وٽ نه آھي‪ ،‬ااڪاڻ ته توھان نه ٿا گھرو‪.‬‬ ‫لِ تہ اوھين ان کي پنھنجين خواھشن‬ ‫‪3‬اوھين گھرندا آھيو پر حاصل نہ ڪندا آھيو‪،‬‬ ‫االِ ⁠جو اوھين غلطي ءِ اان گھرندا آھيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫جي پورائي ءِ تي ااتعمال ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬اي زناڪارو ۽ زناڪارو‪ ،‬اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ دنيا جي دواتي خدا اان دشمني آھي؟ تنھن ڪري جيڪو به دنيا جو دوات ٿيندو او‬ ‫خدا جو دشمن آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اا توھان امجھو ٿا تہ پاڪ لکت بيڪار چوي ٿي تہ ”جيڪو روح ااان ۾ رھي ٿو او حسد ڪرڻ ٿو گھري؟‬ ‫‪6‬پر اھو وڌيڪ فضل ڏئي ٿو ‪.‬تنھنڪري ھو چوي ٿو‪ ،‬خدا مغرور جي مخالفت ڪندو آھي‪ ،‬پر عاجز کي فضل ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري پنھنجو پاڻ کي خدا جي حوالي ڪريو ‪.‬شيطان جي مزاحمت ڪريو‪ ،‬۽ اھو اوھان کان ڀڄي ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬خدا جي ويجھو وڃو‪ ،‬۽ اھو اوھان جي ويجھو ايندو ‪.‬پنھنجا ھٿ صاف ڪريو‪ ،‬اي گنھگار؛ ۽ پنھنجن دلين کي پاڪ ڪريو‪ ،‬اوھين ٻٽي‬ ‫ذھن وارا‪.‬‬ ‫‪9‬ڏک ٿيو‪ ،‬ماتم ڪريو ۽ روئو ‪:‬توھان جي کلڻ ماتم ۾ تبديل ٿي وڃي‪ ،‬۽ توھان جي خوشي ڳري ٿي‪.‬‬ ‫‪10‬پنھنجو پاڻ کي خداوند جي آڏو جھليو‪ ،‬اھو اوھان کي مٿي ڪندو‪.‬‬ ‫‪11‬ڀائرو‪ ،‬ھڪ ٻئي کي بڇڙائي نہ ڳالھايو ‪.‬جيڪو پنھنجي ڀا اِ جي بڇڙائي ٿو ڪري ۽ پنھنجي ڀا اِ جو انصاف ڪري ٿو‪ ،‬اھو شريعت‬ ‫جي بڇڙائي ٿو ڪري‪ ،‬۽ شريعت جو فيصلو ڪري ٿو‪ ،‬پر جيڪڏھن تون شريعت جو فيصلو ڪرين‪ ،‬ته تون شريعت تي عمل ڪندڙ نہ‪،‬‬ ‫پر جج آھين‪.‬‬ ‫‪12‬ھڪڙو ئي شريعت ڏيندڙ آھي‪ ،‬جيڪو بچائي اگھي ٿو ۽ ناس ڪري اگھي ٿو‪ ،‬تون ڪير آھين جيڪو ٻئي تي انصاف ڪري؟‬ ‫‪13‬اوھين ھاڻي وڃو‪ ،‬جيڪي چون ٿا تہ اڄ يا اڀاڻي ااين اھڙي شھر ۾ ويندااين ۽ اتي ھڪڙو اال رھندااين ۽ خريد و فروخت ڪري‬ ‫نفعو حاصل ڪندااين‪.‬‬ ‫لِ ظاھر ٿئي‬ ‫‪14‬جڏھن تہ اوھين نہ ٿا ڄاڻو تہ اڀاڻي اا ٿيندو ‪.‬توھان جي زندگي اا لِ آھي؟ اھو به ھڪ بخار آھي‪ ،‬جيڪو ٿوري وقت ء‬ ‫پوِ غائب ٿي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪15‬االِ ⁠جو اوھان کي اھو چوڻ گھرجي تہ ”جيڪڏھن خداوند گھرندو تہ جيئرا رھندااين ۽ ھي ڪريون يا ائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پر ھاڻي اوھين پنھنجين فخرن ۾ خوش ٿيو آھيو‪ ،‬اھڙيون اڀ خوشيون بڇڙا آھن‪.‬‬ ‫لِ اھو گناھہ آھي‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنڪري جيڪو چڱائي ڪرڻ ڄاڻي ٿو پر ائين نہ ٿو ڪري‪ ،‬تنھن ء‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لِ جيڪي اوھان تي اينديون‪.‬‬ ‫‪1‬ھاڻي وڃو‪ ،‬اي امير ماڻھو‪ ،‬روئو ۽ رڙيون ڪريو پنھنجي مصيبتن ء‬ ‫‪2‬اوھان جون دولتون خراب ٿي ويون آھن ۽ تنھنجا ڪپڙا اڙيل آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنجو اون ۽ چاندي اڙيل آھي ‪.‬۽ انھن جو زنگ توھان جي خلف شاھد ھوندو‪ ،‬۽ توھان جو گوشت کائي ويندو جيئن باھ آھي ‪.‬توھان‬ ‫آخري ڏينھن تائين گڏ خزانو گڏ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڏاو‪ ،‬انھن مزدورن جا مزدور‪ ،‬جن اوھان جي ٻني ءِ کي لڻيو آھي‪ ،‬جيڪي اوھان مان ٺڳي ءِ اان ڦري ويا آھن‪ ،‬۽ انھن جا دڙڪا ٻڌي‬ ‫رھيا آھن‪ ،‬جيڪي لڻندا رھيا آھن‪ ،‬تن جا آواز ابعوت جي پالڻھار جي ڪنن تائين پھچي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬توھان زمين تي عيش عشرت ۾ رھيا آھيو‪ ،‬۽ بيڪار ٿي رھيا آھيو ‪.‬توھان پنھنجي دلين کي پاليو آھي‪ ،‬جيئن ذبح جي ڏينھن ۾‪.‬‬ ‫‪6‬اوھين نيڪي ءِ جي مذمت ڪئي ۽ قتل ڪيو ‪.‬۽ ھو توھان جي مخالفت نه ڪندو‪.‬‬ ‫لِ ڊگھو صبر‬ ‫‪7‬تنھنڪري اي ڀائرو‪ ،‬صبر ڪريو خداوند جي اچڻ تائين ‪.‬ڏس‪ ،‬ھاري زمين جي قيمتي ميوي جو انتظار ڪري ٿو‪ ،‬۽ ان ء‬ ‫ڪري ٿو‪ ،‬جيستائين ھن کي اڳئين ۽ پوئين مينھن نه پوي‪.‬‬ ‫‪8‬اوھين پڻ صبر ڪريو ‪.‬پنھنجي دلين کي مضبوط ڪريو ‪:‬ااڪاڻ ⁠تہ خداوند جو اچڻ ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اي ڀائرو‪ ،‬ھڪٻئي اان نفرت نہ ڪريو‪ ،‬متان اوھان کي ملمت ڪيو وڃي ‪:‬ڏاو‪ ،‬جج دروازي جي اڳيان بيٺو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬انھن نبين کي وٺو‪ ،‬جن خداوند جي نالي اان ڳالھايو آھي‪ ،‬مثال طور ڏکن جي اھڻ ۽ صبر جو‪.‬‬ ‫‪11‬ڏاو‪ ،‬ااين انھن کي خوش امجھون ٿا‪ ،‬جيڪي صبر ڪن ٿا ‪.‬توھان ايوب جي صبر جي باري ۾ ٻڌو آھي‪ ،‬۽ رب جي پڇاڙي کي ڏٺو‬ ‫آھي؛ ته رب ڏاڍو رحم ڪندڙ ۽ رحم ڪندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪12‬پر اڀ کان وڌيڪ‪ ،‬اي منھنجا ڀائرو‪ ،‬قسم نه کائو‪ ،‬نڪي آامان جو‪ ،‬نڪي زمين جو‪ ،‬نڪي ڪنھن ٻئي قسم جو‪ ،‬پر توھان جي ھائو‬ ‫ھائو ‪.‬۽ توھان جي نه‪ ،‬نه؛ متان توھان مذمت ۾ پئجي وڃو‪.‬‬ ‫‪13‬اا اوھان مان ڪو ڏکايل آھي؟ ھن کي دعا ڪرڻ ڏيو ‪.‬ڪا خوشي آھي؟ ھن کي زبور ڳائڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪14‬اا اوھان مان ڪو بيمار آھي؟ ھن کي چرچ جي بزرگن کي اڏڻ ڏيو؛ ۽ اھي مٿس دعا ڪن‪ ،‬رب جي نالي تي کيس تيل اان مسح‬ ‫ڪري‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ايمان جي دعا بيمار کي بچائيندو‪ ،‬۽ خداوند کيس جيئرو ڪندو ‪.‬۽ جيڪڏھن ھن گناھ ڪيا آھن‪ ،‬اھي کيس بخشيا ويندا‪.‬‬


‫جيمس‬

‫لِ دعا گھرو‪ ،‬تہ جيئن اوھين اٽيو ‪.‬نيڪ انسان جي اثرائتي دعا گھڻو‬ ‫‪16‬ھڪٻئي جي آڏو پنھنجن ڏوھن جو اقرار ڪريو ۽ ھڪ ٻئي ء‬ ‫فائدو ڏئي ٿي‪.‬‬ ‫‪17‬الياس ھڪڙو ماڻھو ھو‪ ،‬جيڪو ااان وانگر آھيون‪ ،‬۽ ھن دل اان دعا ڪئي ته مينھن نه پوي‪ ،‬۽ زمين تي ٽن االن ۽ اھن مھينن‬ ‫تائين براات نه پئي‪.‬‬ ‫‪18‬ھن وري دعا گھري‪ ،‬آامان مينھن ڏنو ۽ زمين پنھنجو ميوو پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬ڀائرو‪ ،‬جيڪڏھن اوھان مان ڪو اچائي ءِ کان ڀلجي ٿو ۽ ھڪڙو کيس بدلئي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬ھن کي خبر ڏيو ته جيڪو گنھگار کي پنھنجي راتي جي گمراھيِ کان ڦيرائي ٿو‪ ،‬اھو ھڪڙو روح کي موت کان بچائيندو‪ ،‬۽‬ ‫ڪيترن ئي گناھن کي لڪائيندو‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Epistle of James by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu