Issuu

‫زبور‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫جاِ‬ ‫⁠دين جي الح تي ھلي ٿو‪ ،‬نہ گنھگارن جي واٽ ۾ بيھي ٿو رھي‪ ،‬نڪي ٺٺولي ڪندڙن جي ء‬

‫‪1‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو‪ ،‬جيڪو نہ بي‬ ‫تي ويھي ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬پر ھن جي خوشي خداوند جي شريعت ۾ آھي ‪.‬۽ ھن جي قانون ۾ ھو ڏينھن رات غور ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ھو انھي ءِ وڻ وانگر ھوندو‪ ،‬جيڪو پاڻي ءِ جي دريائن جي ڪناري تي پوکيل ھوندو‪ ،‬جيڪو پنھنجي موسم ۾ ميوو ڏئي ‪.‬ھن جو پنو به‬ ‫سڪي نه سگھندو ‪.‬۽ جيڪو ڪندو سو ڪامياب ٿيندو‪.‬‬ ‫‪4‬بي دين ماڻھو ائين نہ آھن‪ ،‬پر اھي انھي ءِ ڀون ءِ جھڙا آھن‪ ،‬جنھن کي وا ءِ ھلئي ٿو ڇڏي‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنڪري بي ⁠دين عدالت ۾ بيھي رھندا‪ ،‬نڪي گنھگار نيڪن جي جماعت ۾‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو خداوند سڌريل جي واٽ ڄاڻي ٿو‪ ،‬پر بي ⁠دين جي واٽ ناس ٿيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬غير قومون ڇو غصي ۾ اچن ٿيون ۽ ماڻھو اجايو گمان ڇو ٿا ڪن؟‬ ‫‪2‬زمين جا بادشاھ پاڻ کي قائم ڪن ٿا ۽ حڪمران گڏجي الح ڪن ٿا‪ ،‬خداوند جي خلف ۽ سندس مسيح جي خلف‪ ،‬چوندا آھن تہ‬ ‫‪3‬اچو تہ انھن جي بندن کي ٽوڙي ڇڏيون ۽ انھن جون رسيون اسان کان پري ڪري ڇڏين‪.‬‬ ‫‪4‬اھو جيڪو آسمان ۾ ويٺو آھي کلندو ‪:‬خداوند انھن کي ٺٺوليون ڪندو‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ ھو انھن سان پنھنجي غضب ۾ ڳالھائيندو‪ ،‬۽ انھن کي پنھنجي سخت ناراضگي ۾ ويڙھائيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬اڃا تائين مون پنھنجي بادشاھہ کي پنھنجي پاڪ جبل ايون تي مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬مان فرمان جو اعلن ڪندس ‪:‬خداوند مون کي چيو آھي‪ ،‬تون منھنجو پٽ آھين ‪.‬اڄ مون توکي جنم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مون کان پڇو‪ ،‬۽ مان توھان کي توھان جي وراثت لِ قومون ڏيندس‪ ،‬۽ توھان جي ملڪيت لِ زمين جا سڀ کان وڌيڪ حصا‪.‬‬ ‫‪9‬تون انھن کي لوھ جي لٺ سان ڀڃي ‪.‬تون انھن کي ڪھاڻي ءِ جي برتن وانگر ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيندين‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ھاڻي سمجھدار ٿيو‪ ،‬اي بادشاھہ ‪:‬ھدايت حاال ڪريو‪ ،‬اي زمين جا ججو‪.‬‬ ‫‪11‬خوف سان خداوند جي عبادت ڪريو‪ ،‬۽ ڏڪڻ سان خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪12‬پٽ کي چمو‪ ،‬متان ھو ناراض ٿئي ۽ اوھين رستي تان ھليو وڃو‪ ،‬جڏھن سندس غضب ٿورڙو ٿئي ‪.‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي مٿس ڀروسو‬ ‫ڪن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجي پٽ ابي سلوم کان ڀڄي ويو )‪.‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬اھي مون کي تڪليف ڪيئن وڌائي رھيا آھن !‬ ‫ڪيترائي اھي آھن جيڪي منھنجي خلف اٿندا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬گھڻا ئي آھن جيڪي منھنجي روح جي باري ۾ چوندا آھن تہ خدا ۾ ھن جي ڪا مدد نہ آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪3‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬مون لِ ھڪڙو ڍال آھين ‪.‬منھنجو شان‪ ،‬۽ منھنجو سر مٿي کڻڻ وارو‪.‬‬ ‫‪4‬مون پنھنجي آواز سان خداوند کي سڏيو‪ ،‬۽ ھن مون کي پنھنجي پاڪ ٽڪريِ مان ٻڌو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪5‬مون کي ليٽايو ۽ سمھيو ‪.‬مان جاڳيس؛ ڇاڪاڻ ته رب مون کي سنڀاليو‪.‬‬ ‫‪6‬آ ءِ انھن ڏھن ھزارن ماڻھن کان نہ ڊڄندس‪ ،‬جن منھنجي خلف گھيرو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اءٿ‪ ،‬اي خداوند !مون کي بچايو‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬ڇو ته تو منھنجي سڀني دشمنن کي ڳل جي ھڏي تي ماريو آھي ‪.‬تو بدڪارن جا ڏند‬ ‫ٽوڙي ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪8‬نجات رب جي آھي ‪:‬توھان جي برڪت توھان جي ماڻھن تي آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫( ‪1‬نيگينٿ تي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬مون کي ٻڌو جڏھن آئون سڏيان ٿو‪ ،‬اي منھنجي اداقت جي خدا‪ ،‬تو مون کي وڌايو‬ ‫آھي جڏھن مون کي تڪليف ھئي ‪.‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬۽ منھنجي دعا ٻڌي‪.‬‬ ‫‪2‬اي ابن ڏاڏو‪ ،‬ڪڏھن تائين منھنجي شان کي شرمسار ڪندا؟ تون ڪڏھن ڪڏھن بغض سان پيار ڪندين‪ ،‬۽ اجاري ءِ جي ڳول ڪندين؟‬ ‫سيله‪.‬‬ ‫لِ ديندار آھي ‪:‬خداوند ٻڌندو جڏھن مان کيس سڏيندس‪.‬‬ ‫‪3‬پر ڄاڻو ته خداوند انھي ءِ کي ڌار ڪيو آھي جيڪو پنھنجي ء‬ ‫‪4‬خوف ۾ بيھي رھ‪ ،‬۽ گناھ نه ڪريو ‪:‬پنھنجي دل سان پنھنجي بستري تي‪ ،‬۽ خاموش رھ ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪5‬سچائي ءِ جون قربانيون ڏيو ۽ خداوند تي ڀروسو رکو‪.‬‬ ‫‪6‬گھڻا ئي آھن جيڪي چون ٿا تہ ڪير اسان کي چڱائي ڏيکاريندو؟ اي منھنجا مالڪ‪ ،‬تون اسان تي پنھنجي منھن جو نور بلند ڪر‪.‬‬ ‫‪7‬تو منھنجي دل ۾ ان وقت کان وڌيڪ خوشي ڏني آھي‪ ،‬جڏھن انھن جي اءنء ۽ شراب جي واڌ ويجھہ ٿيندي آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫ڇالِ‬ ‫‪8‬آ ءِ ٻئي مون کي سلمتي ءِ سان ليٽائي ڇڏيندس‪ ،‬۽ سمھندس‪،‬‬ ‫ء‬

‫⁠جو تون رڳو مون کي سلمتي ءِ سان رھائي ٿو‪.‬‬

‫باب ‪5‬‬ ‫( ‪1‬نيھلوٿ تي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬منھنجي ڳالھين کي ٻڌاِ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي ڌيان تي غور ڪر‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ تو کي دعا گھرندس‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجي رڙ جو آواز ٻڌ‪ ،‬منھنجي بادشاھہ‪ ،‬۽ منھنجا خدا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬منھنجو آواز تون ابح جو ٻڌندين‪ ،‬اي خداوند !ابح جو مان پنھنجي دعا توھان ڏانھن سڌو ڪندس‪ ،‬۽ ڏسندس‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو تون اھو خدا نہ آھين جيڪو بڇڙائي ءِ ۾ خوش ٿئي‪ ،‬نڪي تو وٽ بڇڙائي رھندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬بيوقوف تنھنجي نظر ۾ بيھي نہ رھندا ‪:‬تون سڀني بدڪارن کان نفرت ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬تون انھن کي ناس ڪر جيڪي ليزنگ ڳالھائيندا آھن ‪:‬خداوند خوني ۽ فريب ماڻھو ءِ کان نفرت ڪندو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬آ ءِ تنھنجي گھر ۾ تنھنجي ٻاجھ جي ڪثرت سان ايندس‪ ،‬۽ تنھنجي خوف ۾ تنھنجي مقدس ھيڪل ڏانھن عبادت ڪندس‪.‬‬ ‫‪7‬پر مون ء‬ ‫‪8‬اي پالڻھار‪ ،‬منھنجي دشمنن جي ڪري پنھنجي اداقت ۾ منھنجي اڳواڻي ڪر ‪.‬منھنجي منھن جي اڳيان پنھنجو رستو سڌو ڪر‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو انھن جي وات ۾ وفاداري نہ آھي ‪.‬انھن جو اندريون حصو تمام خراب آھي ‪.‬سندن گل ھڪ کليل قبر آھي ‪.‬اھي پنھنجي زبان‬ ‫ء‬ ‫سان خوشامد ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬اي خدا تون انھن کي ناس ڪر ‪.‬انھن کي پنھنجي الحن سان گرڻ ڏيو؛ انھن کي انھن جي ڏوھن جي ڪثرت ۾ ڪڍي ڇڏيو؛ ڇاڪاڻ‬ ‫ته اھي توھان جي خلف بغاوت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫لِ واڪا ڪن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تون انھن جو دفاع‬ ‫‪11‬پر انھن سڀني کي خوش ٿيڻ ڏيو جيڪي تو تي ڀروسو ڪن ٿا ‪:‬اھي ھميشه خوشي ءِ ء‬ ‫ڪرين ٿو ‪:‬اھي بہ جيڪي تنھنجي نالي سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬تنھن ۾ خوش ٿين‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو اي خداوند‪ ،‬تون نيڪن کي برڪت ڏيندو ‪.‬ڇا تون احسان سان کيس ڍڪيندين جيئن ڍال سان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫( ‪1‬منتظم موسيقار نيگينٿ تي شيمينٿ تي‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬مون کي پنھنجي غضب ۾ نه ملمت ڪر‪ ،‬نه مون کي پنھنجي‬ ‫سخت ناراضگي ۾ سزا ڏي‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو مان ڪمزور آھيان ‪:‬اي خداوند‪ ،‬مون کي شفا ڏي ‪.‬ڇاڪاڻ ته منھنجون ھڏا خراب آھن‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪2‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬اي‬ ‫ء‬ ‫‪3‬منھنجو روح پڻ سخت پريشان آھي‪ ،‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ڪڏھن تائين؟‬ ‫‪4‬موٽي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي روح کي بچايو ‪:‬اي مون کي پنھنجي رحم جي خاطر بچايو‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو موت ۾ تنھنجو ڪوبہ يادگار ڪونھي‪ ،‬قبر ۾ تنھنجو شڪر ڪير ڪندو؟‬ ‫ء‬ ‫لِ بسترو بڻائيندي آھي ‪.‬مان پنھنجي سوفي کي پنھنجي ڳوڙھن سان‬ ‫‪6‬آ ءِ پنھنجي رڙ ڪري ٿڪجي پيو آھيان ‪.‬سڄي رات مون کي ترڻ ء‬ ‫پاڻي ڀريندو آھيان‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجي اک غم جي ڪري سڙي وئي آھي ‪.‬منھنجي سڀني دشمنن جي ڪري اھو پراڻو ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو خداوند منھنجي روئڻ جو آواز ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مون کان پري ٿيو‪ ،‬اي سڀيئي ڏوھاري‬ ‫ء‬ ‫‪9‬خداوند منھنجي دعا ٻڌي ‪.‬رب منھنجي دعا قبول ڪندو‪.‬‬ ‫‪10‬منھنجا مڙني دشمنن کي شرمسار ٿيڻ ڏيو ۽ پريشان ٿيڻ ڏيو ‪:‬اھي موٽي اچن ۽ اوچتو شرمسار ٿين‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو شيگائيون‪ ،‬جيڪو ھن رب کي ڳايو‪ ،‬ڪش بنيامين جي لفظن جي باري ۾ )‪.‬اي خداوند منھنجا خدا‪ ،‬مون کي توتي ڀروسو‬ ‫آھي‪ ،‬مون کي انھن سڀني کان بچايو جيڪي مون کي ايذايو ۽ مون کي نجات ڏي‪.‬‬ ‫‪2‬ائين نہ ٿئي تہ ھو منھنجي روح کي شينھن وانگر ڦاسائي‪ ،‬ان کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏي‪ ،‬جڏھن تہ ڪوبہ بچائڻ وارو ڪونھي‪.‬‬ ‫‪3‬اي خداوند منھنجو خدا‪ ،‬جيڪڏھن مون اھو ڪيو آھي ‪.‬جيڪڏھن منھنجي ھٿن ۾ بي انصافي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪڏھن مون ان کي برائي جو بدلو ڏنو آھي جيڪو مون سان الح ۾ ھو( ‪.‬ھا‪ ،‬مون ھن کي پھچايو آھي ته بي سبب منھنجو دشمن‬ ‫آھي)‪:‬‬ ‫‪5‬دشمن منھنجي روح کي ستائي‪ ،‬۽ ان کي وٺي ‪.‬ھا‪ ،‬ھن کي منھنجي زندگي کي زمين تي لڪايو‪ ،‬۽ منھنجي عزت کي مٽي ۾ وجھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪6‬اٿو‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬پنھنجي غضب ۾‪ ،‬منھنجي دشمنن جي غضب جي ڪري پاڻ کي اٿاري‪ ،‬۽ مون کي انھيِ فيصلي لِ جاڳائي‪ ،‬جنھن‬ ‫جو تو حڪم ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنڪري ماڻھن جي جماعت توھان کي گھيرو ڪندي ‪:‬انھن جي خاطر تنھنڪري تون مٿاھين ڏانھن موٽي‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند ماڻھن جو انصاف ڪندو ‪:‬مون کي انصاف ڪر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي انصاف جي مطابق‪ ،‬۽ منھنجي سالميت موجب جيڪو مون‬ ‫۾ آھي‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو نيڪ خدا دلين کي آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬اڙي بڇڙائي ءِ جي پڄاڻي ٿئي‪ ،‬پر انصاف کي قائم ڪريو‬ ‫ء‬ ‫‪10‬منھنجو بچا ءِ خدا جو آھي‪ ،‬جيڪو سچار کي دل ۾ بچائي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬خدا نيڪن جو انصاف ڪري ٿو‪ ،‬۽ خدا ھر روز بڇڙن تي ڪاوڙجي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬جيڪڏھن ھو نه ڦرندو‪ ،‬اھو پنھنجي تلوار کي ڇڪيندو ‪.‬ھن پنھنجي ڪمان کي جھليو‪ ،‬۽ ان کي تيار ڪيو‪.‬‬ ‫لِ موت جا اوزار پڻ تيار ڪيا آھن ‪.‬ھن پنھنجي تيرن کي ظلم ڪندڙن جي خلف ترتيب ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬ھن ھن ء‬

‫زبور‬

‫‪14‬ڏس‪ ،‬ھو بدڪاري ءِ سان پيڙھي ٿو‪ ،‬۽ فساد پيدا ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڪوڙ کي ظاھر ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬ھن ھڪڙو کڙو ٺاھيو ۽ کوٽيائين ۽ انھي ءِ کڏ ۾ ڪري پيو‪ ،‬جيڪا ھن ٺاھي ھئي‪.‬‬ ‫‪16‬ھن جي بدڪاري سندس ئي مٿي تي ايندي‪ ،‬۽ سندس تشدد وارو معاملو پنھنجي پيٽ تي نازل ٿيندو‪.‬‬ ‫‪17‬مان خداوند جي واکاڻ ڪندس سندس اداقت جي مطابق ‪:‬۽ سڀ کان مٿاھين خداوند جي نالي جي ساراھہ ڪندس‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫( ‪1‬گتيٿ تي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند اسان جا پالڻھار‪ ،‬تنھنجو نالو سڄي دنيا ۾ ڪيترو شاندار آھي !جنھن تنھنجي‬ ‫شان کي آسمانن کان مٿي ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ ته تون اڃا تائين دشمن ۽ بدلو‬ ‫‪2‬تو پنھنجي دشمنن جي ڪري ننڍڙن ننڍڙن ٻارن ۽ ٻچن جي وات مان طاقت پيدا ڪئي آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫وٺندڙ رھين‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن آ ءِ تنھنجي آسمانن تي‪ ،‬تنھنجي آڱرين جي ڪم‪ ،‬چنڊ ۽ تارن تي غور ڪندس‪ ،‬جن کي توھان مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬انسان ڇا آھي‪ ،‬جو تون ان جو خيال رکين؟ ۽ ابن آدم‪ ،‬ته تون ھن کي ڏسندين؟‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو تو ھن کي ملئڪن کان ٿورڙو ھيٺ ڪري ڇڏيو آھي ۽ کيس جلل ۽ عزت جو تاج پھرايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬تو ھن کي پنھنجي ھٿن جي ڪمن تي غالب ڪيو ‪.‬توھان سڀ شيون ھن جي پيرن ھيٺان رکيا آھن‪:‬‬ ‫‪7‬سڀ رڍون ۽ ڍڳا‪ ،‬ھائو‪ ،‬۽ ٻڪرين جا جانور‪.‬‬ ‫‪8‬ھوا جا پکي ۽ سمنڊ جون مڇيون ۽ جيڪي ڪجھ سمنڊن جي رستن تان لنگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬اي خداوند اسان جا پالڻھار‪ ،‬تنھنجو نالو سڄي دنيا ۾ ڪيترو شاندار آھي!‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫( ‪1‬مطلب بن جي مکيه موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬مان تنھنجي ساراھه ڪندس‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي سڄي دل سان ‪.‬مان‬ ‫توھان جي سڀني شاندار ڪمن کي ظاھر ڪندس‪.‬‬ ‫‪2‬آ ءِ تو ۾ خوش ۽ خوش ٿيندس ‪:‬آ ءِ تنھنجي نالي جي ساراھہ ڪندس‪ ،‬اي عظيم!‬ ‫‪3‬جڏھن منھنجا دشمن ڦري ويندا‪ ،‬اھي گر ٿيندا ۽ تنھنجي حضور ۾ فنا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو تو منھنجي حق ۽ منھنجو مقصد سنڀاليو آھي ‪.‬تون تخت تي ويٺو آھين احيح فيصلو ڪندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ مٽائي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تو قومن کي ملمت ڪيو آھي‪ ،‬تو بڇڙن کي ناس ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تو انھن جو نالو ھميشه ء‬ ‫‪6‬اي دشمن‪ ،‬تباھيون دائمي پڄاڻي تي اچي ويون آھن ‪:‬۽ تو شھرن کي تباھه ڪيو آھي ‪.‬انھن جي يادگار انھن سان گڏ تباھه ٿي وئي آھي‪.‬‬ ‫‪7‬پر خداوند ھميشه لِ ھميشه رھندو ‪:‬ھن پنھنجي تخت کي عدالت لِ تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھو انصاف سان دنيا جو انصاف ڪندو‪ ،‬ھو ماڻھن کي انصاف سان انصاف ڪندو‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند پڻ مظلومن جي پناھه گاھه ٿيندو‪ ،‬مصيبت جي وقت ۾ پناھه‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو اي خداوند‪ ،‬انھن کي ڇڏي ڏنو آھي جيڪي تو کي ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪي تنھنجو نالو ڄاڻن ٿا سي تو تي ڀروسو ڪندا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬خدا جي ساراھه ڪريو‪ ،‬جيڪو ايون ۾ رھندو آھي‪ ،‬ماڻھن ۾ سندس ڪم بيان ڪريو‪.‬‬ ‫لِ پڇا ڳاڇا ڪندو آھي‪ ،‬تڏھن انھن کي ياد ڪندو آھي ‪:‬ھو عاجز جي روئڻ کي نہ وساريندو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن ھو رت ء‬ ‫‪13‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬اي خداوند !منھنجي مصيبت تي غور ڪر‪ ،‬جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬جيڪي مون کي برداشت ڪن ٿا‪ ،‬تون‬ ‫مون کي موت جي دروازن مان ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬ته مان توھان جي ساراھہ بيان ڪريان ٿو ايون جي ڌي ءِ جي دروازن ۾ ‪:‬مان توھان جي ڇوٽڪاري ۾ خوش ٿيندس‪.‬‬ ‫‪15‬غير قومون انھي ءِ ڳچي ءِ ۾ ٻڏي ويون آھن‪ ،‬جيڪو انھن ٺاھيو ھو‪ ،‬جنھن ڄار ۾ ھنن لڪايو ھو‪ ،‬تنھن ۾ پنھنجا ئي پير پئجي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪16‬خداوند ڄاڻي ٿو ان فيصلي سان جيڪو ھو انجام ڏئي ٿو ‪:‬بدڪار پنھنجي ھٿن جي ڪم ۾ ڦاسي پيو آھي ‪.‬ھگگيون ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪17‬بڇڙا دوزخ ۾ بدلجي ويندا‪ ،‬۽ سڀ قومون جيڪي خدا کي وسارينديون آھن‪.‬‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو محتاجن کي ھميشه وساري نه سگھندو ‪:‬غريبن جي اميد سدائين ناس ٿيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬اءٿ‪ ،‬اي خداوند !انسان کي غالب ٿيڻ نه ڏيو ‪:‬قوم کي توھان جي نظر ۾ فيصلو ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪20‬اي خداوند‪ ،‬انھن کي ڊپ ۾ رکو‪ ،‬تہ جيئن قومون پاڻ کي ماڻھن کان سواِ ڄاڻن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬اي خداوند تون پري ڇو بيھين؟ تون پاڻ کي مصيبت جي وقت ۾ ڇو لڪائيندو آھين؟‬ ‫‪2‬بڇڙا پنھنجي غرور ۾ غريبن کي ايذائن ٿا ‪:‬انھن کي انھن اوزارن ۾ ورتو وڃي جن جو انھن تصور ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو بڇڙو پنھنجي دل جي خواھش تي فخر ڪري ٿو ۽ للچين کي برڪت ٿو ڏئي‪ ،‬جن کي خداوند کان نفرت آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬بڇڙو‪ ،‬پنھنجي منھن جي فخر سان‪ ،‬خدا جي ڳول نه ڪندو ‪:‬خدا سندس سڀني خيالن ۾ نه آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ھن جا رستا ھميشہ ڏکوئيندڙ آھن ‪.‬تنھنجا فيصل ھن جي نظر کان تمام گھڻو مٿانھون آھن ‪:‬جيئن ھن جي سڀني دشمنن لِ‪ ،‬ھو انھن تي‬ ‫ڇڪيندو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ ڪڏھن بہ مصيبت ۾ نہ ويندس‪.‬‬ ‫‪6‬ھن پنھنجي دل ۾ چيو آھي تہ ”آ ءِ لڄي نہ ويندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬ھن جو وات لعنت‪ ،‬ٺڳي ۽ فريب سان ڀريل آھي‪ ،‬سندس زبان ھيٺان شرارت ۽ بي ⁠وقوفي آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪8‬ھو ڳوٺن جي ڳجھن جاين تي ويھي رھي ٿو‪ ،‬ڳجھن جاين ۾ بيگناھن کي قتل ڪري ٿو‪ ،‬سندس نظر غريبن تي آھي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ھو غريب کي پڪڙي‬ ‫‪9‬ھو ڳجھي ءِ طرح انتظار ۾ ويٺو آھي جيئن شينھن پنھنجي منڊي ۾‪ ،‬ھو انتظار ۾ ويٺو آھي غريبن کي پڪڙڻ ء‬ ‫ٿو‪ ،‬جڏھن کيس پنھنجي ڄار ۾ ڦاسائي ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ غريب سندس زور آورن جي ڪري ڪري‪.‬‬ ‫‪10‬ھو ڪنڌ لوڏي ٿو ۽ پاڻ کي عاجز ڪري ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪11‬ھن پنھنجي دل ۾ چيو آھي ته‪ ،‬خدا وساري ڇڏيو آھي ‪:‬ھن پنھنجو منھن لڪائي ڇڏيو آھي ‪.‬ھو ڪڏھن به نه ڏسندو‪.‬‬ ‫‪12‬اٿو‪ ،‬اي خداوند !اي خدا‪ ،‬پنھنجو ھٿ مٿي ڪر ‪:‬عاجز کي نه وساريو‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو بڇڙا خدا جي نافرماني ڪن ٿا؟ ھن پنھنجي دل ۾ چيو ته‪ ،‬توھان کي ان جي ضرورت نه ھوندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ‪:‬غريب پاڻ کي تنھنجي حوالي‬ ‫‪14‬تو ڏٺو آھي‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو تون بدڪاري ۽ ڪاوڙ ڏسين ٿو‪ ،‬تنھن جو بدلو پنھنجي ھٿ سان ڏيڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ڪري ٿو ‪.‬تون بي اولد جو مددگار آھين‪.‬‬ ‫‪15‬تون بڇڙي ۽ بڇڙي ماڻھو ءِ جي ھٿ کي ٽوڙي ڇڏ ‪:‬سندس بڇڙائي ءِ کي ڳولي رھو جيستائين توکي ڪوبہ نہ ملي‪.‬‬ ‫‪16‬خداوند ھميشه لِ بادشاھہ آھي ‪:‬قومون سندس ملڪ مان ختم ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪17‬يءا ءربب ‪ ،‬تو ٻڌو آھي عاجز جي خواھش ‪:‬تون انھن جي دل کي تيار ڪندين‪ ،‬تون پنھنجي ڪنن کي ٻڌندين‪.‬‬ ‫لِ تہ زمين جو ماڻھو وڌيڪ ظلم نہ ڪري‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪18‬يتيم ۽ مظلوم جو انصاف ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬مون کي خداوند ۾ منھنجو ڀروسو آھي ‪:‬توھان منھنجي روح کي ڪيئن چئو‪ ،‬پکيِ‬ ‫وانگر پنھنجي جبل ڏانھن ڀڄي وڃو؟‬ ‫لِ تہ ھو سڌي ءِ طرح دل ۾‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو ڏسو‪ ،‬بدڪار پنھنجي ڪمان کي جھليندا آھن‪ ،‬اھي تارن تي پنھنجا تير تيار ڪندا آھن‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫سڌي ءِ طرح ھلندا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏھن بنياد ئي ڊاھيا وڃن تہ نيڪ ماڻھو ڇا ڪري سگھندا؟‬ ‫‪4‬رب پنھنجي مقدس مندر ۾ آھي‪ ،‬رب جو تخت آسمان ۾ آھي ‪:‬ھن جون اکيون ڏسن ٿيون‪ ،‬ھن جون اکيون آزمائي رھيا آھن‪ ،‬انسانن جا‬ ‫ٻار‪.‬‬ ‫‪5‬خداوند سچار کي آزمائي ٿو‪ ،‬پر بڇڙو ۽ جيڪو تشدد کي پسند ڪري ٿو‪ ،‬سندس روح نفرت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬بدڪارن تي ھو ڦڙا‪ ،‬باھ ۽ گندڪ‪ ،‬۽ ھڪڙو خوفناڪ طوفان مينھن ڪندو ‪:‬اھو انھن جي پيالي جو حصو ھوندو‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو سچار خداوند سچائي ءِ سان پيار ڪري ٿو ‪.‬سندس چھرو سڌريل نظر اچي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1.‬ڇاڪاڻ ته خدا پرست انسان ختم ٿي ويندو آھي ‪.‬ڇو ته وفادار انسانن جي اولد مان ناڪام ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬اھي ھر ڪنھن پنھنجي پاڙيسري ءِ سان بيھودي ڳالھائين ٿا ‪:‬ھو خوشي ءِ جي چپن سان ۽ ٻيئي دل سان ڳالھائين ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬خداوند مڙني خوشامد ڪندڙ چپن کي وڍي ڇڏيندو‪ ،‬۽ زبان جيڪا فخر جون ڳالھيون ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪4‬جن چيو آھي تہ اسين پنھنجي زبان سان غالب ٿينداسون ‪.‬اسان جا چپ اسان جا پنھنجا آھن ‪:‬اسان جو رب ڪير آھي؟‬ ‫لِ‪ ،‬ھاڻي آ ءِ اٿندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو ‪.‬مان ھن کي ان کان حفاظت ۾ رکندس جيڪو ھن تي‬ ‫لِ‪ ،‬محتاجن جي رڙ ء‬ ‫‪5‬غريبن جي ظلمن ء‬ ‫ڌڪ ھڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند جا لفظ خالص لفظ آھن ‪:‬جيئن چانديِ کي زمين جي بھٽي ۾ آزمايو ويو آھي‪ ،‬ست دفعا پاڪ ڪيو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تون انھن کي سنڀاليندين‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تون انھن کي ھن نسل کان ھميشه لِ بچائيندين‪.‬‬ ‫‪8‬بڇڙا ھر طرف گھمندا آھن‪ ،‬جڏھن بڇڙا ماڻھو وڏا ٿيندا آھن‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫لِ؟ تون ڪيترو وقت مون کان پنھنجو‬ ‫( ‪1‬وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬تون مون کي ڪيستائين وساريندين؟ ھميشه ء‬ ‫منھن لڪائيندين؟‬ ‫‪2‬آ ءِ ڪڏھن تائين پنھنجي دل ۾ مشھور رھندس‪ ،‬روزانو پنھنجي دل ۾ غم آھي؟ ڪيستائين منھنجو دشمن مون تي غالب رھندو؟‬ ‫‪3‬اي خداوند منھنجا خدا‪ ،‬مون کي غور ۽ ٻڌو‪ ،‬منھنجي اکين کي روشن ڪر‪ ،‬متان مون کي موت جي ننڊ ۾ ننڊ اچي‪.‬‬ ‫‪4‬متان منھنجو دشمن چون تہ آ ءِ مٿس غالب آيس ‪.‬۽ جيڪي مون کي تڪليف ڏين ٿا سي خوش ٿين ٿا جڏھن مان ھليو وڃان‪.‬‬ ‫‪5‬پر مون کي تنھنجي رحم تي ڀروسو آھي ‪.‬منھنجي دل تنھنجي نجات ۾ خوش ٿيندي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن مون سان احسان ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬آ ءِ رب کي ڳائيندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫( ‪1‬وڏي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬بيوقوف دل ۾ چيو آھي تہ ”خدا ڪونھي ‪.‬اھي بدڪار آھن‪ ،‬انھن گھڻا ڪم ڪيا آھن‪ ،‬ڪو‬ ‫بھ سٺو ڪونھي‪.‬‬ ‫لِ تہ ڪو ماڻھو سمجھي ٿو ۽ خدا کي ڳولين ٿو‪.‬‬ ‫ڏسڻ‬ ‫اھو‬ ‫نھاريو‪،‬‬ ‫ڏانھن‬ ‫ٻارن‬ ‫جي‬ ‫ماڻھن‬ ‫ھيٺ‬ ‫مان‬ ‫‪2‬خداوند آسمان‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫‪3‬اھي سڀيئي ھليا ويا آھن‪ ،‬اھي سڀيئي گڏ ٿي ويا آھن ناپاڪ ٿي ويا آھن ‪:‬ڪوبہ ڪونھي جيڪو سٺو ڪري ٿو‪ ،‬ڪوبہ ھڪڙو نه آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ڇا سڀيئي ڏوھارين کي ڪا خبر نہ آھي؟ جيڪي منھنجي قوم کي ماني کائيندا آھن‪ ،‬۽ خداوند کي نہ سڏيندا آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا سچارن جي نسل ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اھي ڏاڍا خوف ۾ ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند سندس پناھه آھي‪.‬‬ ‫‪6‬اوھان غريبن جي الح کي شرمايو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اييونء !جڏھن خداوند پنھنجي قوم جي قيد کي واپس آڻيندو‪ ،‬يعقوب خوش ٿيندو‪ ،‬۽ بني اسرائيل خوش ٿيندو‪.‬‬ ‫‪7‬يءا أءيب ءھا ءِس ءيرا ءئي ءل يءجي عء ءل ءم ين ء‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬ڪير تنھنجي خيمي ۾ رھندو؟ تنھنجي پاڪ ٽڪري ءِ ۾ ڪير رھندو؟‬ ‫‪2‬اھو جيڪو سچائي ءِ سان ھلندو‪ ،‬سچائي ءِ جا ڪم ڪري ۽ پنھنجي دل ۾ سچ ڳالھائي‪.‬‬ ‫‪3‬اھو جيڪو پنھنجي زبان سان غيبت نہ ٿو ڪري‪ ،‬نڪي پنھنجي پاڙيسري ءِ سان بڇڙائي ٿو ڪري‪ ،‬۽ نڪي پنھنجي پاڙيسري ءِ جي‬ ‫تذليل ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬جنھن جي نظر ۾ ھڪڙو بڇڙو ماڻھو حقير آھي ‪.‬پر اھو انھن جي عزت ڪري ٿو جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا ‪.‬اھو جيڪو قسم کڻندو‬ ‫آھي پنھنجي نقصان جو‪ ،‬۽ تبديل نه ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اھو جيڪو پنھنجو پئسو وياج ۾ نہ ٿو ڏئي ۽ نڪي بي گناھ تي اجر ٿو وٺي ‪.‬اھو جيڪو اھي ڪم ڪري ٿو‪ ،‬اھو ڪڏھن به نه ھليو‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون تو تي ڀروسو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ميچ )اي خدا‪ ،‬مون کي بچايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬اي منھنجا جان‪ ،‬تو چيو آھي خداوند کي‪ ،‬تون منھنجو پالڻھار آھين‪ ،‬منھنجي نيڪي تو کي نه وڌائيندي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جن ۾ منھنجي ساراھہ آھي‪.‬‬ ‫‪3‬پر انھن بزرگن ڏانھن‪ ،‬جيڪي زمين تي آھن ۽ انھن نيڪن ء‬ ‫‪4‬انھن جا ڏک گھڻا ٿيندا جيڪي ڪنھن ٻئي ديوتا جي پٺيان ڊوڙندا آھن ‪:‬مان انھن جي رت جو نذرانو پيش نه ڪندس‪ ،‬۽ نڪي انھن جا‬ ‫نال پنھنجي چپن تي کڻندس‪.‬‬ ‫‪5‬خداوند منھنجو وراثت ۽ منھنجو پيالو جو حصو آھي ‪:‬تون منھنجي گھڙي کي سنڀاليندين‪.‬‬ ‫‪6‬لڪيرون مون ڏانھن وڻندڙ جڳھن ۾ ڪري رھيا آھن ‪.‬ھا‪ ،‬مون وٽ ھڪ سٺو ورثو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬مان خداوند کي برڪت ڏيندس‪ ،‬جنھن مون کي الح ڏني آھي ‪:‬منھنجون راڄ مون کي رات جي موسم ۾ پڻ سيکاريندو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو منھنجي ساڄي ھٿ تي آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ ھليو نہ ويندس‪.‬‬ ‫‪8‬مون خداوند کي ھميشہ پنھنجي اڳيان رکيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬تنھنڪري منھنجي دل خوش آھي‪ ،‬۽ منھنجو شان خوش ٿيو ‪:‬منھنجو جسم پڻ اميد ۾ آرام ڪندو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجي روح کي دوزخ ۾ نہ ڇڏيندين ‪.‬نه ته تون پنھنجي پاڪ ذات کي فساد ڏسڻ ۾ ايندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ خوشيون‬ ‫‪11‬تون مون کي زندگي جو رستو ڏيکاريندين ‪:‬توھان جي حضور ۾ خوشي جي ڀرپور آھي ‪.‬توھان جي ساڄي ھٿ ۾ ھميشه ء‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي دعا )‪.‬احيح ٻڌ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي فرياد تي ڌيان ڏي‪ ،‬منھنجي دعا کي ٻڌاِ‪ ،‬جيڪا ڪوڙي چپن مان نڪرندي آھي‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجو جملو تنھنجي حضور مان نڪري‪ ،‬توھان جون اکيون انھن شين کي ڏسڻ ڏيو جيڪي برابر آھن‪.‬‬ ‫‪3‬تو منھنجي دل کي ثابت ڪيو آھي ‪.‬تون رات ۾ مون وٽ آيو آھين ‪.‬تو مون کي آزمايو آھي‪ ،‬۽ ڪجھ به نه ملندو ‪.‬مون کي ارادو ڪيو‬ ‫ويو آھي ته منھنجي وات کي حد کان وڌيڪ نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪4‬ماڻھن جي ڪمن بابت‪ ،‬تنھنجي چپن جي ڪلم سان مون کي تباھ ڪندڙ جي رستن کان بچايو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬پنھنجن رستن تي منھنجو ھلندو رھ‪ ،‬متان منھنجا قدم لڪي نہ وڃن‪.‬‬ ‫جھڪاِ ۽ منھنجي ڳالھہ ٻڌ‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون مون کي ٻڌندين‪ ،‬اي خدا‪ ،‬پنھنجو ڪن مون ڏانھن‬ ‫‪6‬مون تو کي سڏيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬اي تون پنھنجي ساڄي ھٿ سان انھن کي بچائيندين‪ ،‬جيڪي تو تي ڀروسو ڪن ٿا‪ ،‬انھن کان جيڪي انھن جي خلف اٿن ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي اک جي ڇانو وانگر رکو‪ ،‬مون کي پنھنجي پرن جي ڇانو ھيٺ لڪائي‪،‬‬ ‫‪9‬انھن بڇڙن کان‪ ،‬جيڪي مون تي ظلم ڪن ٿا‪ ،‬منھنجن موتمار دشمنن کان‪ ،‬جيڪي مون کي گھيرو ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬اھي پنھنجن ٿانون ۾ جڙيل آھن‪ ،‬اھي پنھنجي وات سان فخر سان ڳالھائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪11‬ھنن ھاڻي اسان کي اسان جي قدمن ۾ گھيرو ڪيو آھي ‪:‬ھنن پنھنجون اکيون زمين ڏانھن جھڪي ڇڏيون آھن‪.‬‬ ‫‪12‬جھڙو اءن شينھن وانگر‪ ،‬جيڪو پنھنجي شڪار جي للچ ۾ آھي‪ ،‬۽ جھڙي ءِ طرح جوان شينھن ڳجھن جاين ۾ لڪي رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬اٿو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھن کي مايوس ڪر‪ ،‬ھن کي اڇلئي‪ ،‬منھنجي روح کي بڇڙن کان بچائي‪ ،‬جيڪا تنھنجي تلوار آھي‪.‬‬ ‫‪14‬اي خداوند‪ ،‬دنيا جي ماڻھن مان جيڪي تنھنجي ھٿ ۾ آھن‪ ،‬جن جو ھن زندگي ءِ ۾ حصو آھي‪ ،‬۽ جن جو پيٽ تون پنھنجي لڪل خزاني‬ ‫سان ڀرين ٿو‪ ،‬اھي ٻارن سان ڀريل آھن‪ ،‬۽ باقي مال انھن کي ڇڏي ڏيو ‪.‬ڇوڪرا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬مان تنھنجي منھن کي انصاف ۾ ڏسندس ‪:‬مان مطمئن ٿي ويندس‪ ،‬جڏھن آ ءِ جاڳندس‪ ،‬تنھنجي مشابھت سان‪.‬‬ ‫‪15‬جيئن مون ء‬

‫زبور‬

‫باب ‪18‬‬ ‫( ‪1‬سڀني موسيقار ڏانھن‪ ،‬ھڪڙو زبور دائود جو‪ ،‬جيڪو خداوند جي ٻانھي آھي‪ ،‬جنھن ھن گيت جا لفظ خداوند کي انھي ءِ ڏينھن ٻڌايا‪،‬‬ ‫جنھن ڏينھن خداوند کيس سندس سڀني دشمنن جي ھٿن ۽ شائول جي ھٿ کان بچايو ‪. :‬۽ ھن چيو‪) ،‬مان توسان پيار ڪندس‪ ،‬اي پالڻھار‪،‬‬ ‫منھنجي طاقت‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند منھنجو پٿر آھي‪ ،‬۽ منھنجو قلعو‪ ،‬۽ منھنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آھي ‪.‬منھنجو خدا‪ ،‬منھنجي طاقت‪ ،‬جنھن تي آئون ڀروسو ڪندس ‪.‬‬ ‫منھنجو بڪلر‪ ،‬۽ منھنجي نجات جو سينگ‪ ،‬۽ منھنجو بلند ٽاور‪.‬‬ ‫‪3‬مان خداوند کي سڏيندس‪ ،‬جيڪو ساراھ جي لئق آھي‪ ،‬تنھنڪري مون کي پنھنجي دشمنن کان بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪4‬موت جي غمن مون کي گھيرو ڪيو‪ ،‬۽ بيڪار ماڻھن جي ٻوڏ مون کي ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫‪5‬دوزخ جي غمن مون کي گھيرو ڪيو‪ ،‬موت جي ڦندن مون کي روڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬مون پنھنجي مصيبت ۾ خداوند کي سڏيو‪ ،‬۽ پنھنجي خدا کي سڏيو ‪:‬ھن منھنجو آواز پنھنجي ھيڪل مان ٻڌو‪ ،‬۽ منھنجي رڙ سندس اڳيان‬ ‫آئي‪ ،‬حتي سندس ڪنن ۾‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ زمين ڏڪندي ۽ ڏڪڻ لڳي ‪.‬جبلن جا بنياد به لڏي ويا ۽ لڏي ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو ڪاوڙيل ھو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ھن جي نڙي ءِ مان دونھون نڪرندو ھو ۽ سندس وات مان باھ نڪرندي ھئي ۽ ان مان ڪوئلي جا سڪا سڙيل ھئا‪.‬‬ ‫‪9‬ھن آسمان کي بہ جھڪايو ۽ ھيٺ لھي آيو‪ ،‬۽ اوندھہ سندس پيرن ھيٺان ھو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ھو ھڪڙي ڪروب تي چڙھيو‪ ،‬۽ پرواز ڪيو ‪:‬ھائو‪ ،‬ھو واِ جي پرن تي اڏامي‪.‬‬ ‫‪11‬ھن اونداھين کي پنھنجو ڳجھو ھنڌ بڻايو ‪.‬سندس چوڌاري اونداھي پاڻي ۽ آسمان جا ڳاڙھا ڪڪر ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ روشني ءِ تي‪ ،‬جيڪا ھن جي اڳيان ھئي‪ ،‬سندس گھڻا ڪڪر‪ ،‬ڪڪر ۽ باھہ جا ڪوئلي لنگھي ويا‪.‬‬ ‫‪13‬خداوند پڻ آسمان ۾ گجگوڙ ڪيو‪ ،‬۽ اعلي ترين آواز ڏنو ‪.‬اوله جا پٿر ۽ باھه جا ڪوئل‪.‬‬ ‫‪14‬ھائو‪ ،‬ھن پنھنجا تير موڪليا‪ ،‬۽ انھن کي پکڙجي ويا ‪.‬۽ ھن روشنيون ڪڍيون‪ ،‬۽ انھن کي پريشان ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ پاڻي ءِ جا وھڪرا ڏٺا ويا‪ ،‬۽ دنيا جا بنياد دريافت ڪيا ويا تنھنجي ملمت تي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي نڙي ءِ جي سانس جي ڌماڪي‬ ‫ء‬ ‫تي‪.‬‬ ‫‪16‬ھن مٿي کان موڪليو‪ ،‬ھن مون کي ورتو‪ ،‬ھن مون کي ڪيترن ئي پاڻي ءِ مان ڪڍيو‪.‬‬ ‫لِ ڏاڍا مضبوط‬ ‫‪17‬ھن مون کي منھنجي مضبوط دشمن کان بچايو‪ ،‬۽ انھن کان جيڪي مون کان نفرت ڪندا ھئا‪،‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي مون ء‬ ‫ء‬ ‫ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬انھن مون کي پنھنجي آفت جي ڏينھن ۾ روڪيو‪ ،‬پر خداوند منھنجو رھڻ ھو‪.‬‬ ‫جاِ تي پڻ آندو ‪.‬ھن مون کي بچايو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ھو مون ۾ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪19‬ھن مون کي ھڪڙي وڏي ء‬ ‫‪20‬خداوند مون کي پنھنجي اداقت جي مطابق انعام ڏنو ‪.‬منھنجي ھٿن جي افائي جي مطابق ھن مون کي بدلو ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالِ ⁠جو مون خداوند جي واٽن تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬۽ پنھنجي خدا کان بڇڙائي ءِ سان نہ ھليو آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو ھن جا سڀ فيصل منھنجي اڳيان ھئا‪ ،‬۽ مون سندس شريعت کي پاڻ کان پري نہ ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬آ ءِ بہ ھن جي اڳيان سڌو رھيس‪ ،‬۽ مون پاڻ کي پنھنجي بڇڙائي ءِ کان بچائي ورتو‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنڪري خداوند مون کي منھنجي انصاف جي مطابق بدلو ڏنو آھي‪ ،‬منھنجي ھٿن جي اافي ءِ موجب سندس نظر ۾‪.‬‬ ‫‪25‬ٻاجھاري سان تون پاڻ کي ٻاجھارو ڏيکاريندين ‪.‬ھڪ سڌريل ماڻھو ءِ سان تون پاڻ کي سڌريل ڏيکاريندين‪.‬‬ ‫‪26‬پاڪ سان گڏ تون پاڻ کي خالص ڏيکاريندين ‪.‬۽ بدڪاري ءِ سان تون پاڻ کي بيوقوف ڏيکاريندين‪.‬‬ ‫‪27‬ڇالِ ⁠جو تون ڏکايل ماڻھن کي بچائيندين ‪.‬پر مٿاھين نظر ھيٺ آڻيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجي شمع روشن ڪندين ‪:‬خداوند منھنجو خدا منھنجي اونداھين کي روشن ڪندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي وسيلي مان ھڪ لشڪر مان ڊوڙيو آھيان ‪.‬۽ منھنجي خدا جو قسم مون ھڪ ڀت مٿان ٽپو ڏنو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬جيئن ته خدا لِ‪ ،‬ھن جو رستو مڪمل آھي ‪:‬خداوند جو ڪلم آزمايو ويو آھي ‪:‬ھو انھن سڀني لِ بڪلر آھي جيڪي ھن تي ڀروسو‬ ‫ڪن ٿا‪.‬‬ ‫سواِ پٿر ڪير آھي؟‬ ‫سواِ ٻيو ڪير آھي؟ يا اسان جي خدا کان‬ ‫‪31‬ڇالِ ⁠جو خدا کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪32‬اھو خدا آھي جيڪو مون کي طاقت سان ڍڪي ٿو‪ ،‬۽ منھنجي رستي کي پورو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪33‬ھو منھنجن پيرن کي ڪنڌي ءِ جي پيرن وانگر بڻائي ٿو‪ ،‬۽ مون کي مٿاھين جاين تي بيھاري ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ منھنجي ھٿن مان فولد جو ڪمان ٽوڙيو وڃي‪.‬‬ ‫‪34‬ھو منھنجي ھٿن کي جنگ ڪرڻ سيکاري ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪35‬تو مون کي پنھنجي ڇوٽڪاري جي ڍال پڻ ڏني آھي‪ ،‬۽ تنھنجي ساڄي ھٿ مون کي جھليو آھي‪ ،‬۽ تنھنجي نرمي مون کي وڏو ڪيو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪36‬تو منھنجي ھيٺان منھنجا قدم ڊگھا ڪيا آھن‪ ،‬جو منھنجا پير لڙڪن نه‪.‬‬ ‫‪37‬مون پنھنجن دشمنن جو تعاقب ڪيو آھي‪ ،‬۽ انھن کي پڪڙيو آھي‪ ،‬۽ نه ئي وري موٽيو آھيان جيستائين اھي ختم ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪38‬مون انھن کي زخمي ڪيو آھي جو اھي اٿي نه سگھندا آھن‪ ،‬اھي منھنجي پيرن ھيٺان ڪريا آھن‪.‬‬ ‫لِ طاقت سان ڳنڍيو آھي‪ ،‬تو انھن کي ھيٺ ڪري ڇڏيو آھي جيڪي منھنجي خلف اٿيا‪.‬‬ ‫‪39‬ڇالِ ⁠جو تو مون کي لڙائي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪40‬تو مون کي منھنجي دشمنن جي ڳچيِ ۾ پڻ ڏني آھي ‪.‬ته مان انھن کي تباھه ڪري سگھان ٿو جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪41‬انھن رڙ ڪئي‪ ،‬پر انھن کي بچائڻ وارو ڪوبہ نہ ھو‪ ،‬جيتوڻيڪ خداوند ڏانھن‪ ،‬پر ھن کين ڪوبہ جواب نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪42‬پوِ مون انھن کي وا ءِ جي اڳيان مٽي ءِ وانگر گھٽايو ‪:‬مون انھن کي گھٽين ۾ مٽي وانگر اڇليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪43‬تو مون کي ماڻھن جي جھيڙن کان بچايو آھي ‪.‬۽ تو مون کي قوم جو سربراھ ڪيو آھي ‪:‬ھڪڙو ماڻھو جن کي مان نه ٿو سڃاڻان‪ ،‬اھي‬ ‫منھنجي خدمت ڪندا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪44‬جيئن ئي اھي منھنجي باري ۾ ٻڌندا‪ ،‬اھي منھنجي فرمانبرداري ڪندا ‪:‬اجنبي پاڻ کي منھنجي حوالي ڪندا‪.‬‬ ‫‪45‬اجنبي ڀڄي ويندا‪ ،‬۽ خوفزده ٿي ويندا پنھنجي ويجھن جڳھن کان‪.‬‬ ‫‪46‬رب جيئرو آھي؛ ۽ برڪت وارو منھنجو پٿر؛ ۽ منھنجي نجات جو خدا بلند ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪47‬اھو خدا آھي جيڪو مون کان بدلو وٺي ٿو‪ ،‬۽ ماڻھن کي منھنجي ھيٺان ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪48‬اھو مون کي منھنجي دشمنن کان بچائي ٿو ‪:‬ھائو‪ ،‬تون مون کي انھن کان مٿي ڪري ٿو جيڪي منھنجي خلف اٿين ٿا ‪:‬توھان مون کي‬ ‫ظالم ماڻھو ءِ کان بچايو آھي‪.‬‬ ‫‪49‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي شڪرگذاري ڪندس‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬قومن جي وچ ۾‪ ،‬۽ تنھنجي نالي جي ساراھہ گانا‪.‬‬ ‫‪50‬وڏي ڇوٽڪاري ھن پنھنجي بادشاھه کي ڏني ‪.‬۽ پنھنجي مسح ٿيل‪ ،‬دائود ۽ سندس نسل تي ھميشه لِ رحم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬آسمان خدا جي جلل جو اعلن ڪري ٿو ‪.‬۽ آسمان سندس ھٿ جو ڪم ڏيکاري ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬ڏينھن ڏينھن ڳالھائي ٿو‪ ،‬۽ رات کي رات ڄاڻائي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬اھڙي ڳالھہ يا ٻولي ڪونھي‪ ،‬جتي سندن آواز ٻڌڻ ۾ نہ اچي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪4‬انھن جو سلسلو سڄي ءِ زمين ۾ پکڙجي ويو آھي‪ ،‬۽ انھن جون ڳالھيون دنيا جي پڇاڙي ءِ تائين پکڙجي ويون آھن ‪.‬انھن ۾ ھن سج ء‬ ‫خيمو قائم ڪيو آھي‪،‬‬ ‫لِ زورآور ماڻھو ءِ وانگر خوش ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو گھوٽ پنھنجي ڪمري مان نڪرندڙ گھوٽ وانگر آھي ۽ ڊوڙڻ ء‬ ‫شيِ لڪل نہ‬ ‫‪6‬ھن جو نڪرڻ آسمان جي پڇاڙي ءِ کان آھي‪ ،‬۽ سندس گردش ان جي پڇاڙي ءِ تائين آھي‪ ،‬۽ اءن جي گرمي ءِ کان ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪7‬خداوند جو قانون ڪامل آھي‪ ،‬روح کي بدلئي ٿو ‪:‬خداوند جي شاھدي يقيني آھي‪ ،‬عقلمند کي سادي بڻائي ٿي‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند جا قانون احيح آھن‪ ،‬دل کي خوش ڪن ٿا ‪:‬خداوند جو حڪم ااف آھي‪ ،‬اکين کي روشن ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند جو خوف ااف آھي‪ ،‬ھميشه لِ ھميشه رھندڙ آھي ‪:‬خداوند جا فيصل سچا ۽ سچا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬اءھي سون کان وڌيڪ گھرجن‪ ،‬ھاڻي تمام سٺي سون کان ‪:‬ماکي ءِ ۽ ماکي ءِ جي ڇت کان بہ وڌيڪ مٺا‪.‬‬ ‫‪11‬ان کان علوه انھن جي ذريعي تنھنجو نوڪر ڊيڄاريو ويو آھي‪ ،‬۽ انھن تي عمل ڪرڻ ۾ وڏو اجر آھي‪.‬‬ ‫‪12‬سندس غلطين کي ڪير سمجھي سگھي ٿو؟ تون مون کي خفيه عيب کان پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ آ ءِ سڌو ٿي ويندس ۽ وڏي ڏوھ‬ ‫‪13‬پنھنجي ٻانھن کي به گستاخي ءِ جي گناھن کان پاسو ڪر ‪.‬انھن کي مون تي راڄ نه ڪرڻ گھرجي‬ ‫ء‬ ‫کان بيزار ٿي ويندس‪.‬‬ ‫‪14‬منھنجي وات جا لفظ‪ ،‬۽ منھنجي دل جو ڌيان‪ ،‬تنھنجي نظر ۾ مقبول ٿئي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي طاقت ۽ منھنجي نجات ڏيندڙ‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬رب توھان کي مصيبت جي ڏينھن ۾ ٻڌي ‪.‬يعقوب جي خدا جو نالو توھان جي حفاظت ڪريو؛‬ ‫‪2‬تو کي مقدس جاِ کان مدد موڪليو‪ ،‬۽ ايون مان توکي مضبوط ڪري‪.‬‬ ‫‪3‬پنھنجون سڀ قربانيون ياد ڪر‪ ،‬۽ پنھنجي ساڙيل قرباني قبول ڪر ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬تو کي پنھنجي دل جي مرضي ءِ موجب عطا ڪر‪ ،‬۽ پنھنجي سموري الح کي پورو ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬اسان تنھنجي ڇوٽڪاري ۾ خوش ٿينداسون‪ ،‬۽ پنھنجي خدا جي نالي تي پنھنجا جھنڊا قائم ڪنداسين ‪:‬خداوند توھان جون سڀ دعائون‬ ‫پوريون ڪري‪.‬‬ ‫‪6‬ھاڻي مون کي خبر آھي تہ خداوند پنھنجي مسح ڪيل کي بچائيندو آھي ‪.‬ھو پنھنجي ساڄي ھٿ جي بچا ءِ واري طاقت سان پنھنجي پاڪ‬ ‫آسمان مان ٻڌندو‪.‬‬ ‫‪7‬ڪي رٿن تي ۽ ڪي گھوڙن تي ڀروسو ڪن ٿا‪ ،‬پر اسين خداوند پنھنجي خدا جو نالو ياد ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪8‬اھي ھيٺ لھي ويا ۽ ڪريا ويا‪ ،‬پر اسين جيئرا ٿي ويا آھيون ۽ سڌو بيھي رھيا آھيون‪.‬‬ ‫‪9‬اي پالڻھار بچايو ‪:‬بادشاھہ اسان کي ٻڌو جڏھن اسين سڏيندا آھيون‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬بادشاھہ تنھنجي طاقت ۾ خوش ٿيندو‪ ،‬اي خداوند !۽ تنھنجي ڇوٽڪاري ۾ ھو ڪيترو نه خوش‬ ‫ٿيندو!‬ ‫‪2‬تو ھن کي سندس دل جي تمنا ڏني آھي‪ ،‬۽ ھن جي چپن جي طلب کي نه روڪيو آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تون کيس نيڪي ءِ جي نعمتن سان روڪين ٿو ‪:‬تون خالص سون جو تاج ھن جي مٿي تي رکين ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڏينھن جي ڊگھائي‪.‬‬ ‫‪4‬ھن تو کان زندگي گھري‪ ،‬۽ تو کيس ڏني‪ ،‬ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫‪5‬تنھنجي ڇوٽڪاري ۾ سندس شان وڏو آھي ‪:‬تو مٿس عزت ۽ عظمت رکي آھي‪.‬‬ ‫لِ سڀ کان وڌيڪ برڪت وارو بڻايو آھي‪ ،‬تو کيس پنھنجي منھن سان بيحد خوش ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو تو ھن کي ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو بادشاھہ خداوند تي ڀروسو رکي ٿو‪ ،‬۽ خدا جي ٻاجھہ جي ڪري‪ ،‬ھو لڏي نہ ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تنھنجو ھٿ توھان جي سڀني دشمنن کي ڳوليندو ‪:‬توھان جو ساڄو ھٿ انھن کي ڳوليندو جيڪي توھان کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪9‬تون انھن کي پنھنجي غضب جي وقت ۾ ٻرندڙ تنور بڻائي ڇڏيندو ‪:‬خداوند انھن کي پنھنجي غضب ۾ نگلندو‪ ،‬۽ باھ انھن کي کائي ويندي‪.‬‬ ‫‪10‬انھن جي ميوي کي زمين مان ناس ڪندين‪ ،‬۽ انھن جي ٻج کي ماڻھن جي اولد مان‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو ھنن توھان جي خلف بڇڙائي ءِ جو ارادو ڪيو ھو‪ ،‬انھن ھڪ شرارتي اوزار جو تصور ڪيو ھو‪ ،‬جنھن کي اھي انجام‬ ‫ء‬ ‫ڏيئي نہ سگھندا‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري تون انھن کي پٺتي ڦيرائي ڇڏيندو‪ ،‬جڏھن تون پنھنجا تير پنھنجي تارن تي انھن جي منھن تي تيار ڪندين‪.‬‬ ‫‪13‬تون بلند ڪر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬پنھنجي طاقت ۾‪ ،‬تنھنڪري اسين ڳائينداسين ۽ تنھنجي طاقت جي ساراھ ڪنداسين‪.‬‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫( ‪1‬جيليٿ شاھر جي مکيه موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬اي منھنجا خدا‪ ،‬منھنجا خدا‪ ،‬تو مون کي ڇو ڇڏيو؟ تون منھنجي مدد‬ ‫ڪرڻ کان‪ ،‬۽ منھنجي گوڙ جي لفظن کان ايترو پري ڇو آھين؟‬ ‫‪2‬اي منھنجا خدا‪ ،‬آ ءِ ڏينھن جو روئندو آھيان‪ ،‬پر تون نہ ٻڌين ‪.‬۽ رات جي موسم ۾‪ ،‬۽ مان خاموش نه آھيان‪.‬‬ ‫‪3‬پر تون پاڪ آھين‪ ،‬اي بني اسرائيل جي ساراھہ ڪرڻ وارا‪.‬‬ ‫‪4‬اسان جي ابن ڏاڏن تو تي ڀروسو ڪيو ‪:‬انھن ڀروسو ڪيو‪ ،‬۽ تو انھن کي بچايو‪.‬‬ ‫‪5‬انھن تو کي روئي ڏنو‪ ،‬۽ ڇڏايا ويا‪ ،‬انھن تو تي ڀروسو ڪيو‪ ،‬۽ لڄي نہ ٿيا‪.‬‬ ‫‪6‬پر آ ءِ ھڪڙو ڪيڙو آھيان‪ ،‬۽ ماڻھو ڪونھي ‪.‬ماڻھن جي ملمت‪ ،‬۽ ماڻھن کان نفرت‪.‬‬ ‫لِ کلندا آھن ‪:‬اھي لڙڪ ڪڍي ڇڏيندا آھن‪ ،‬اھي ڪنڌ ڌوڻي چوندا آھن‪،‬‬ ‫‪7‬جيڪي مون کي ڏسندا آھن سي سڀ مون کي ٺٺولي ڪرڻ ء‬ ‫‪8‬ھن کي خداوند تي ڀروسو ھو ته ھو کيس بچائيندو ‪:‬کيس ڇڏائڻ ڏيو‪ ،‬اھو ڏسي ھن ۾ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪9‬پر تون ئي اھو آھين جنھن مون کي پيٽ مان ڪڍيو آھي‪ ،‬تو مون کي اميد ڏني ھئي جڏھن آ ءِ پنھنجي ما ءِ جي سيني تي ھوس‪.‬‬ ‫‪10‬مون کي توتي پيٽ مان اڇليو ويو آھي‪ ،‬تون منھنجي ما ءِ جي پيٽ مان منھنجو خدا آھين‪.‬‬ ‫‪11‬مون کان پري نه ٿيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مصيبت ويجھو آھي؛ ڇو ته مدد ڪرڻ وارو ڪو به ناھي‪.‬‬ ‫‪12‬گھڻن ٻڪرين مون کي گھيرو ڪيو آھي‪ ،‬بشن جي مضبوط ٻڪرين مون کي گھيرو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬انھن پنھنجن وات سان مون کي ڀاڪر پاتو‪ ،‬جيئن ڪوڏر ۽ گجندڙ شينھن‪.‬‬ ‫‪14‬آ ءِ پاڻي ءِ وانگر وھندو آھيان‪ ،‬۽ منھنجا سڀ ھڏا گڏيل آھن‪ ،‬منھنجي دل موم وانگر آھي ‪.‬اھو منھنجي آنڊن جي وچ ۾ ڳريل آھي‪.‬‬ ‫سڪي ويو آھي ڍڳي وانگر ‪.‬۽ منھنجي زبان منھنجن جبلن سان چنبڙيل آھي ‪.‬۽ تو مون کي موت جي مٽي ۾ آڻي ڇڏيو‬ ‫‪15‬منھنجو زور ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو ڪتن مون کي گھيرو ڪيو آھي‪ ،‬بدڪارن جي ميڙ مون کي ويڙھيو آھي‪ ،‬اھي منھنجي ھٿن ۽ پيرن کي ڇنڊيندا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬مان پنھنجن ھڏن کي ٻڌايان ٿو ‪:‬اھي مون ڏانھن نھاري رھيا آھن‪.‬‬ ‫‪18‬ھنن منھنجا ڪپڙا پاڻ ۾ ورھايا‪ ،‬۽ منھنجي پوشاڪ تي پءراو وڌو‪.‬‬ ‫‪19‬پر تون مون کان پري نه ڪر‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬اي منھنجي طاقت‪ ،‬منھنجي مدد ڪرڻ لِ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫‪20‬منھنجي جان کي تلوار کان ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬ڪتي جي طاقت کان منھنجو پيارو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو مون کي ڪنن جي سڱن مان ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫بچاِ‪،‬‬ ‫‪21‬مون کي شينھن جي وات کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬مان توھان جو نالو پنھنجن ڀائرن کي بيان ڪندس ‪:‬جماعت جي وچ ۾ مان توھان جي ساراھ ڪندس‪.‬‬ ‫‪23‬اوھين جيڪي خداوند کان ڊڄو‪ ،‬سندس ساراھہ ڪريو ‪.‬اي يعقوب جا سڀ نسل‪ ،‬سندس واکاڻ ڪريو ‪.‬۽ ان کان ڊڄو‪ ،‬اي بني اسرائيل‬ ‫جا سڀ ٻج‪.‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو ھن ڏکايلن جي ڏک کي نہ گھٽايو آھي ۽ نڪي نفرت ڪئي آھي ‪.‬نه ئي ھن کان پنھنجو منھن لڪائي ڇڏيو آھي ‪.‬پر جڏھن‬ ‫ء‬ ‫ھن کيس سڏ ڪيو‪ ،‬تڏھن ھن ٻڌو‪.‬‬ ‫‪25‬منھنجو ساراھہ توھان جي وڏي جماعت ۾ ھوندو ‪:‬مان انھن جي اڳيان پنھنجو واعدو پورو ڪندس جيڪي ھن کان ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪26‬حليم کائيندا ۽ مطمئن ٿيندا ‪:‬اھي خداوند جي ساراھ ڪندا جيڪي کيس ڳوليندا آھن ‪:‬توھان جي دل ھميشہ جيئرو رھندي‪.‬‬ ‫‪27‬دنيا جي سڀني پڇاڙي ءِ وارا ياد ڪندا ۽ رب ڏانھن موٽندا‪ ،‬۽ سڀني قومن جا قبيل توھان جي اڳيان عبادت ڪندا‪.‬‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو بادشاھت خداوند جي آھي ۽ ھو قومن ۾ گورنر آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬سڀيئي جيڪي زمين تي ٿڌا آھن سي کائيندا ۽ پوڄيندا‪ ،‬اھي جيڪي مٽيِ ۾ ھيٺ لھي ويندا آھن سي سندس اڳيان سجدو ڪندا آھن‪ ،‬۽‬ ‫ڪوبہ پنھنجي جان کي جيئرو نٿو رکي سگھي‪.‬‬ ‫‪30‬ھڪڙو ٻج ھن جي خدمت ڪندو ‪.‬اھو ھڪڙو نسل لِ خداوند ڏانھن حساب ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪31‬اھي ايندا‪ ،‬۽ پنھنجي سچائي کي بيان ڪندا ھڪڙي قوم کي جيڪو پيدا ٿيندو‪ ،‬اھو اھو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫)‪1 (A Psalm of David.‬رب منھنجو ريڍار آھي ‪.‬مان نه چاھيندس‪.‬‬ ‫‪2‬اھو مون کي سائي چراگاھن ۾ ليٽائي ٿو ‪:‬ھو مون کي ٻرندڙ پاڻي ءِ جي ڀرسان وٺي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬اھو منھنجي روح کي بحال ڪري ٿو‪ ،‬ھو مون کي پنھنجي نالي جي خاطر سچائي ءِ جي رستن تي ھلي ٿو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون مون سان گڏ آھين ‪.‬‬ ‫‪4‬ھائو‪ ،‬جيتوڻيڪ مان موت جي پاڇي جي وادي مان ھلندس‪ ،‬مان ڪنھن بڇڙي ءِ کان نه ڊڄندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تنھنجي لٺ ۽ تنھنجي لٺ اھي مون کي تسلي ڏين ٿا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪5‬تون منھنجي دشمنن جي موجودگي ءِ ۾ منھنجي اڳيان ھڪ دسترخوان تيار ڪر‪ ،‬تون منھنجي مٿي تي تيل لڳائين ‪.‬منھنجو پيالو ختم ٿي‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لِ رب جي گھر ۾ رھندو‪.‬‬ ‫ھميشه‬ ‫مان‬ ‫‪:‬۽‬ ‫لڳندا‬ ‫پٺيان‬ ‫منھنجي‬ ‫ڏينھن‬ ‫سڀ‬ ‫جا‬ ‫زندگي‬ ‫منھنجي‬ ‫رحم‬ ‫۽‬ ‫نيڪي‬ ‫ا‬ ‫‪6‬يقين‬ ‫ء‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬زمين رب جي آھي‪ ،‬۽ ان جي ڀرپوري؛ دنيا‪ ،‬۽ اھي جيڪي ان ۾ رھن ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو ھن ان جو بنياد سمنڊن تي رکيو آھي ۽ ان کي ٻوڏن تي قائم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ڪير چڙھيندو رب جي ٽڪري ءِ ۾؟ يا ڪير پنھنجي مقدس جاِ تي بيٺو؟‬ ‫‪4‬اھو آھي جنھن جا ھٿ ااف ۽ ااف دل آھن ‪.‬جنھن پنھنجي روح کي باطل ڏانھن نه وڌايو آھي ۽ نه ئي فريب سان قسم کنيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ھن کي خداوند کان برڪت ملندي‪ ،‬۽ پنھنجي ڇوٽڪاري واري خدا کان سچائي‪.‬‬ ‫‪6‬اھو انھن جو نسل آھي جيڪي ھن کي ڳوليندا آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجي منھن کي ڳوليندا آھن‪ ،‬اي يعقوب ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬پنھنجا مٿو مٿي ڪريو‪ ،‬اي دروازا؛ ۽ اوھين بلند ٿي وڃو‪ ،‬اوھين ھميشه جا دروازا؛ ۽ جلل جو بادشاھه اندر ايندو‪.‬‬ ‫‪8‬ھي جلل وارو بادشاھہ ڪير آھي؟ رب طاقتور ۽ طاقتور‪ ،‬رب جنگ ۾ طاقتور‪.‬‬ ‫‪9‬پنھنجا ڪنڌ مٿي ڪريو‪ ،‬اي دروازا؛ انھن کي به مٿي کڻو‪ ،‬اي دائمي دروازا؛ ۽ جلل جو بادشاھه اندر ايندو‪.‬‬ ‫‪10‬ھي جلل وارو بادشاھہ ڪير آھي؟ لشڪر جو رب‪ ،‬ھو جلل جو بادشاھه آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬مان تو ڏانھن پنھنجي روح کي بلند ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬اي منھنجا خدا‪ ،‬مون کي تو تي ڀروسو آھي ‪:‬مون کي شرمسار نه ٿيڻ ڏيو‪ ،‬منھنجي دشمنن کي مون تي فتح نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬ھائو‪ ،‬ڪنھن کي به شرمسار نه ٿيڻ گھرجي جيڪو توھان جو انتظار ڪري ٿو ‪:‬انھن کي شرمسار ٿيڻ گھرجي جيڪي بي سبب حد کان‬ ‫لنگھندا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي پنھنجو رستو ڏيکاريو‪ ،‬اي خداوند !مون کي پنھنجا رستا سيکار‪.‬‬ ‫‪5‬مون کي پنھنجي سچائي تي ھليو ۽ مون کي سيکار‪ ،‬ڇو ته تون منھنجي ڇوٽڪاري جو خدا آھين ‪.‬آئون سڄو ڏينھن تنھنجو انتظار‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬ياد ڪر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي رحم ۽ شفقت کي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اھي ھميشه پراڻي آھن‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجي جواني ءِ جا گناھہ ياد نہ ڪر‪ ،‬نڪي منھنجا ڏوھ‪ ،‬پنھنجي ٻاجھ جي مطابق‪ ،‬تون مون کي پنھنجي نيڪي ءِ خاطر ياد ڪر‪ ،‬اي‬ ‫خداوند‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند سٺو ۽ سڌو آھي‪ ،‬تنھنڪري ھو گنھگارن کي واٽ ۾ سيکاريندو‪.‬‬ ‫‪9‬حليم کي انصاف ۾ ھدايت ڪندو‪ ،‬۽ حليم کي پنھنجي واٽ سيکاريندو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي سندس واعدي ۽ شاھدين کي برقرار رکندا آھن‪.‬‬ ‫‪10‬خداوند جا سڀ رستا رحمت ۽ سچا آھن انھن ء‬ ‫‪11‬تنھنجي نالي جي خاطر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي گناھ کي معاف ڪر ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو عظيم آھي‪.‬‬ ‫‪12‬اھو ڪھڙو ماڻھو آھي جيڪو خداوند کان ڊڄي؟ ھن کي سيکاريندو ان طريقي سان جيڪو ھو چونڊيندو‪.‬‬ ‫‪13‬سندس روح آرام سان رھندو ‪.‬۽ سندس ٻج زمين جو وارث ٿيندو‪.‬‬ ‫‪14‬خداوند جو راز انھن سان آھي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا ‪.‬۽ اھو انھن کي پنھنجو انجام ڏيکاريندو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو ھو جال مان منھنجا پير ڪڍندو‪.‬‬ ‫‪15‬منھنجون اکيون ھميشہ خداوند ڏانھن آھن‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ ويران ۽ ڏکايل آھيان‪.‬‬ ‫‪16‬تون مون ڏانھن موٽ‪ ،‬۽ مون تي رحم ڪر‬ ‫ء‬ ‫‪17‬منھنجي دل جون مشڪلتون وڌي ويون آھن ‪:‬اي تون مون کي منھنجي پريشانين مان ڪڍي‪.‬‬ ‫‪18‬منھنجو ڏک ۽ درد ڏسو ‪.‬۽ منھنجا سڀ گناھه معاف ڪر‪.‬‬ ‫‪19‬منھنجي دشمنن تي غور ڪريو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي گھڻا آھن؛ ۽ اھي مون کي سخت نفرت سان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬اي منھنجي جان کي سنڀال‪ ،‬۽ مون کي ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬مون کي شرمسار نه ڪر ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون تو تي ڀروسو ڪيو‪.‬‬ ‫‪21‬سالميت ۽ سچائي مون کي بچائي ‪.‬ڇو ته مان تنھنجو انتظار ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬اي خدا‪ ،‬بني اسرائيل کي سندس مڙني مصيبتن مان ڇوٽڪارو ڏي‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫⁠جو مون پنھنجي اداقت تي ھليو آھي ‪:‬مون پڻ خداوند تي ڀروسو ڪيو‬

‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬مون کي انصاف ڪر‪ ،‬اي خداوند‬ ‫!ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫آھي ‪.‬تنھن ڪري مان سلئي نه ڪندس‪.‬‬ ‫‪2‬اي خداوند‪ ،‬مون کي جانچيو ۽ مون کي ثابت ڪر ‪.‬منھنجي رڳن ۽ منھنجي دل جي ڪوشش ڪريو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي شفقت منھنجي اکين اڳيان آھي‪ ،‬۽ آ ءِ تنھنجي سچائي ءِ تي ھليو آھيان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬آ ءِ اجايو ماڻھن سان نہ ويھيو آھيان ۽ نڪي ڀڄڻ وارن سان گڏ ويندس‪.‬‬ ‫‪5‬مون بدڪارن جي جماعت کان نفرت ڪئي آھي ‪.‬۽ بدڪارن سان گڏ نه ويھندو‪.‬‬ ‫‪6‬آ ءِ پنھنجن ھٿن کي معصوميت ۾ ڌوئيندس‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي قربان ⁠گاھہ کي گھيرو ڪندس‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬

‫زبور‬

‫لِ تہ آ ءِ شڪرگذاري ءِ جي آواز سان پڌرو ڪريان ۽ تنھنجا سڀ عجيب ڪم ٻڌايان‪.‬‬ ‫‪7‬انھي ءِ ء‬ ‫‪8‬اي خداوند‪ ،‬مون کي تنھنجي گھر جي رھائش سان پيار ڪيو آھي‪ ،‬۽ اھو جڳھ جتي تنھنجي عزت رھي ٿي‪.‬‬ ‫‪9‬منھنجو روح گنھگارن سان گڏ نہ ڪر‪ ،‬نڪي منھنجي جان خوني ماڻھن سان گڏ‪.‬‬ ‫‪10‬جن جي ھٿن ۾ فساد آھي ۽ سندن ساڄو ھٿ رشوت سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪11‬پر جيئن مون لِ‪ ،‬آِ پنھنجي سالميت ۾ ھلندس ‪:‬مون کي ڇڏايو‪ ،‬۽ مون تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫جاِ تي بيٺو آھي ‪:‬جماعتن ۾ مان خداوند کي برڪت ڪندس‪.‬‬ ‫‪12‬منھنجو پير ھڪڙي ء‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬رب منھنجو نور ۽ منھنجو نجات آھي ‪.‬مان ڪنھن کان ڊڄندس؟ رب منھنجي زندگي جي طاقت آھي ‪.‬مان ڪنھن کان‬ ‫ڊڄندس؟‬ ‫ء‬ ‫لِ مون تي آيا‪ ،‬تڏھن اھي ٺڪا ءِ ڪري ڪري پيا‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن بڇڙا‪ ،‬جيتوڻيڪ منھنجا دشمن ۽ منھنجا دشمن‪ ،‬منھنجو گوشت کائڻ ء‬ ‫‪3‬جيتوڻيڪ ڪو لشڪر منھنجي خلف خيمو ڪري‪ ،‬منھنجي دل نه ڊڄندي‪ ،‬جيتوڻيڪ منھنجي خلف جنگ ھلندي‪ ،‬مون کي ان تي يقين‬ ‫رھندو‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ پنھنجي زندگي ءِ جا سڀ ڏينھن خداوند جي گھر ۾‬ ‫‪4‬مون ھڪڙي‬ ‫شيِ خداوند کان گھري آھي‪ ،‬جيڪا مان ڳوليندس ‪.‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫رھان‪ ،‬خداوند جي خوبصورتي کي ڏسڻ ۽ سندس ھيڪل ۾ پڇڻ ء‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو مصيبت جي وقت ھو مون کي پنھنجي خيمي ۾ لڪائيندو‪ ،‬پنھنجي خيمي جي ڳجھي ۾ مون کي لڪائيندو ‪.‬ھو مون کي پٿر‬ ‫ء‬ ‫تي قائم ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھاڻي منھنجو مٿو مٿي ڪيو ويندو منھنجي دشمنن جي مٿان منھنجي چوڌاري‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ ھن جي خيمي ۾ خوشي جون قربانيون‬ ‫پيش ڪندس ‪.‬مان ڳائيندس‪ ،‬ھا‪ ،‬مان ڳائيندس رب جي ساراھه‪.‬‬ ‫‪7‬اي خداوند‪ ،‬ٻڌو‪ ،‬جڏھن آِ پنھنجي آواز سان رڙ ڪريان ‪:‬مون تي رحم ڪر ۽ مون کي جواب ڏي‪.‬‬ ‫‪8‬جڏھن تو چيو ھو‪” ،‬منھنجو منھن ڳوليو ‪.‬منھنجي دل تو کي چيو‪ ،‬تنھنجو منھن‪ ،‬رب‪ ،‬مان ڳوليندس‪.‬‬ ‫‪9‬پنھنجو منھن مون کان پري نه لڪائي ‪.‬پنھنجي ٻانھن کي ڪاوڙ ۾ نه رک‪ ،‬تون منھنجو مددگار آھين ‪.‬مون کي نه ڇڏي‪ ،‬نه مون کي‬ ‫ڇڏي‪ ،‬اي منھنجي نجات جي خدا‪.‬‬ ‫‪10‬جڏھن منھنجو پي ءِ ۽ منھنجي ما ءِ مون کي ڇڏي ڏين‪ ،‬تڏھن خداوند مون کي مٿي کڻندو‪.‬‬ ‫‪11‬اي پالڻھار‪ ،‬مون کي پنھنجي واٽ سيکار‪ ،‬۽ منھنجي دشمنن جي ڪري‪ ،‬مون کي ااف رستي تي ھليو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ڪوڙو شاھد منھنجي خلف اٿاريو ويو آھي‪ ،‬۽ اھڙي ءِ طرح‬ ‫‪12‬مون کي منھنجي دشمنن جي مرضي ءِ جي حوالي نه ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫بي رحمي ءِ سان ڦاسي پيا‪.‬‬ ‫‪13‬آ ءِ ھوش ۾ پئجي ويس‪ ،‬جيستائين مون کي ايمان نہ اچي ھا تہ جيئرن جي ملڪ ۾ خداوند جي نيڪي ڏسڻ ۾ اچي‪.‬‬ ‫‪14‬رب جو انتظار ڪر ‪:‬سٺي جرئت ڪر‪ ،‬۽ اھو تنھنجي دل کي مضبوط ڪندو ‪:‬انتظار ڪر‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬خداوند تي‪.‬‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫لِ خاموش‬ ‫لِ خاموش نه رھ‪ ،‬متان جيڪڏھن تون مون ء‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬مان تو ڏانھن روئيندس‪ ،‬اي رب منھنجو پٿر ‪.‬مون ء‬ ‫رھندين‪ ،‬ته آ ءِ انھن جھڙو ٿي ويندس جيڪي کڏ ۾ ھيٺ لھي وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجي دعائن جو آواز ٻڌ‪ ،‬جڏھن آ ءِ تو کي روئان‪ ،‬جڏھن آ ءِ پنھنجا ھٿ تنھنجي پاڪ ڪلم ڏانھن اٿاريان‪.‬‬ ‫‪3‬مون کي بدڪارن ۽ بدڪارن کان پري نه ڪر‪ ،‬جيڪي پنھنجن پاڙيسرين سان الح جي ڳالھ ڪن ٿا‪ ،‬پر انھن جي دلين ۾ فساد آھي‪.‬‬ ‫‪4‬انھن کي انھن جي ڪمن جي مطابق ڏيو‪ ،‬۽ انھن جي ڪوششن جي بڇڙائيِ جي مطابق ‪:‬انھن کي ڏيو انھن جي ھٿن جي ڪم کان پوِ ‪.‬‬ ‫کين سندن احرا ڏي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو اھي نہ خداوند جي ڪمن جو خيال رکندا آھن ۽ نڪي سندس ھٿن جي عمل کي‪ ،‬سو ھو انھن کي ناس ڪندو ۽ انھن کي‬ ‫ء‬ ‫تعمير نہ ڪندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن منھنجي دعائن جو آواز ٻڌو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬برڪت وارو آھي خداوند‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬خداوند منھنجو طاقت ۽ منھنجي ڍال آھي ‪.‬منھنجي دل ھن تي ڀروسو ڪيو‪ ،‬۽ مون کي مدد ملي آھي‪ ،‬تنھنڪري منھنجي دل ڏاڍي خوش‬ ‫ٿي ‪.‬۽ مان پنھنجي گيت سان سندس ساراھ ڪندس‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند انھن جي طاقت آھي‪ ،‬۽ اھو پنھنجي مسيح جي بچاِ جي طاقت آھي‪.‬‬ ‫‪9‬پنھنجي قوم کي بچايو‪ ،‬۽ پنھنجي ميراث کي برڪت ڏي‪ ،‬انھن کي پڻ کارايو‪ ،‬۽ انھن کي ھميشه لِ مٿي کڻو‪.‬‬ ‫باب ‪29‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬رب کي ڏيو‪ ،‬اي طاقتور‪ ،‬رب کي جلل ۽ طاقت ڏيو‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند کي شان ڏيو سندس نالي جي ڪري؛ پاڪائي جي خوبصورتي ۾ رب جي عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫‪3‬خداوند جو آواز پاڻي ءِ تي آھي ‪:‬جلل جو خدا گجگوڙ ڪري ٿو ‪:‬خداوند گھڻن پاڻين تي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬خداوند جو آواز طاقتور آھي ‪.‬رب جو آواز عظمت سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪5‬خداوند جو آواز ديوارن کي ٽوڙي ٿو ‪.‬ھا‪ ،‬رب لبنان جي ديوارن کي ٽوڙي ٿو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪6‬ھو انھن کي گابي وانگر وڄائيندو آھي ‪.‬لبنان ۽ سرين ھڪ نوجوان ‪unicorn‬وانگر‪.‬‬ ‫‪7‬خداوند جو آواز باھ جي شعلن کي ورھائي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند جو آواز ريگستان کي ڇڪي ٿو ‪.‬خداوند قاديش جي بيابان کي ڇڪي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند جو آواز پٺين کي ڳنڍي ٿو‪ ،‬۽ ٻيلن کي ڳولي ٿو‪ ،‬۽ سندس مندر ۾ ھرڪو پنھنجي شان جي باري ۾ ڳالھائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬خداوند سيلب تي ويٺو آھي ‪.‬ھا‪ ،‬رب ھميشه لِ بادشاھه آھي‪.‬‬ ‫‪11‬خداوند پنھنجي قوم کي طاقت ڏيندو ‪.‬رب پنھنجي قوم کي امن سان برڪت ڏيندو‪.‬‬ ‫باب ‪30‬‬ ‫⁠جو تو مون کي مٿي کنيو آھي‪ ،‬۽‬

‫!ڇالِ‬ ‫( ‪1‬ھڪ زبور ۽ گيت دائود جي گھر جي وقف تي )‪.‬مان تو کي ساراھيندس‪ ،‬اي خداوند‬ ‫ء‬ ‫منھنجي دشمنن کي مون تي خوش ڪرڻ نہ ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬اي خداوند منھنجو خدا‪ ،‬مون تو کي سڏيو‪ ،‬۽ تو مون کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ کڏ ۾ نہ وڃان‪.‬‬ ‫‪3‬اي پالڻھار‪ ،‬تو منھنجي روح کي قبر مان ڪڍيو آھي‪ ،‬تو مون کي جيئرو رکيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪4‬اي خداوند جا خدا جا گيت ڳايو‪ ،‬۽ سندس پاڪائي جي ياد ۾ شڪرگذار ٿيو‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو ھن جو غضب ھڪ گھڙي ئي رھندو آھي ‪.‬ھن جي حق ۾ زندگي آھي ‪:‬روئڻ ھڪ رات تائين رھي سگھي ٿو‪ ،‬پر خوشي‬ ‫ء‬ ‫ابح جو اچي ٿي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ منھنجي خوشحالي ءِ ۾ مون چيو تہ‪ ،‬آ ءِ ڪڏھن بہ ھلندس نہ‪.‬‬ ‫‪7‬اي خداوند‪ ،‬تو پنھنجي فضل سان منھنجي جبل کي مضبوط ڪيو آھي ‪:‬تو پنھنجو منھن لڪايو‪ ،‬۽ مان پريشان ٿي ويس‪.‬‬ ‫‪8‬مون تو کي سڏيو‪ ،‬اي خداوند !۽ مون رب کي عرض ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬منھنجي رت مان ڪھڙو فائدو‪ ،‬جڏھن آ ءِ کڏ ۾ ھيٺ ويندس؟ ڇا مٽي تنھنجي ساراھه ڪندي؟ ڇا اھو توھان جي سچائي جو اعلن ڪندو؟‬ ‫‪10‬ٻڌ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ مون تي رحم ڪر ‪:‬اي خداوند‪ ،‬تون منھنجو مددگار ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬تو منھنجي ماتم کي ناچ ۾ بدلئي ڇڏيو آھي‪ ،‬تو منھنجو ٽٽ لھي ڇڏيو آھي‪ ،‬۽ مون کي خوشي سان ڍڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ منھنجو جلوو تنھنجي ساراھہ ڪري ۽ خاموش نہ رھان ‪.‬اي خداوند منھنجا خدا‪ ،‬مان توھان کي ھميشه لِ شڪرگذار‬ ‫‪12‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫باب ‪31‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬مون کي توتي ڀروسو آھي ‪.‬مون کي ڪڏھن به شرمسار نه ٿيڻ ڏي ‪:‬مون کي‬ ‫پنھنجي نيڪي ءِ ۾ ڏي‪.‬‬ ‫‪2‬پنھنجو ڪن مون ڏانھن جھڪي‪ ،‬مون کي جلدي نجات ڏي ‪:‬تون منھنجو مضبوط پٿر بڻجي‪ ،‬مون کي بچائڻ لِ ھڪ دفاعي گھر لِ‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجو پٿر ۽ منھنجو قلعو آھين ‪.‬تنھنڪري تنھنجي نالي جي خاطر مون کي ھدايت ڪر‪ ،‬۽ مون کي ھدايت ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون منھنجي طاقت آھين‪.‬‬ ‫لِ راز ۾ رکيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬مون کي انھي ءِ ڄار مان ٻاھر ڪڍ‪ ،‬جيڪو ھنن منھنجي ء‬ ‫‪5‬آ ءِ پنھنجو روح تنھنجي ھٿ ۾ ڏيان ٿو‪ ،‬تو مون کي ڇوٽڪارو ڏنو آھي‪ ،‬اي خداوند سچائي جي خدا‪.‬‬ ‫‪6‬مون انھن کان نفرت ڪئي آھي جيڪي ڪوڙ سمجھن ٿا‪ ،‬پر مون کي خداوند تي ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو منھنجي مصيبت تي غور ڪيو آھي ‪.‬تو منھنجي روح کي مشڪلتن ۾ سڃاتو‬ ‫‪7‬آ ءِ تنھنجي ٻاجھ ۾ خوش ۽ خوش ٿيندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مون کي دشمن جي ھٿ ۾ بند نه ڪيو آھي ‪:‬تو منھنجا پير ھڪڙي وڏي ڪمري ۾ رکيا آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ مصيبت ۾ آھيان ‪:‬منھنجي اک غم سان سڙي وئي آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬منھنجي جان ۽ منھنجو پيٽ‪.‬‬ ‫‪9‬اي خداوند مون تي رحم ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو منھنجي زندگي غم ۾ گذري ويئي‪ ،‬۽ منھنجا سال رڙيون ڪري رھيا آھن‪ ،‬منھنجي ظلم جي ڪري منھنجي طاقت ختم ٿي‬ ‫ء‬ ‫ويئي‪ ،‬۽ منھنجا ھڏا سڙي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬منھنجي سڀني دشمنن ۾‪ ،‬پر خاص طور تي منھنجي پاڙيسرين جي وچ ۾ مون کي بدنام ڪيو ويو‪ ،‬۽ منھنجي واقفيت لِ ھڪ خوف‬ ‫ھو ‪:‬اھي مون کان ڀڄي ويا جن مون کي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪12‬مون کي دماغ مان مئل ماڻھو ءِ وانگر وساريو ويو آھي ‪:‬مان ٽٽل برتن وانگر آھيان‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو مون ڪيترن ئي ماڻھن جا طعنا ٻڌا آھن ‪:‬ھر طرف خوف ڇانيل ھو‪ ،‬جڏھن اھي گڏجي منھنجي خلف سازشون ڪري‬ ‫ء‬ ‫لِ سازشون ڪيائون‪.‬‬ ‫وٺڻ‬ ‫جان‬ ‫منھنجي‬ ‫تڏھن‬ ‫رھيا ھئا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پر مون تو تي ڀروسو ڪيو‪ ،‬اي خداوند ‪:‬مون چيو‪ ،‬تون منھنجو خدا آھين‪.‬‬ ‫‪15‬منھنجو وقت تنھنجي ھٿ ۾ آھي ‪:‬مون کي منھنجي دشمنن جي ھٿن کان بچائي‪ ،‬۽ انھن کان جيڪي مون کي ستائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪16‬پنھنجو منھن پنھنجي ٻانھي تي چمڪيو ‪:‬پنھنجي ٻاجھ جي خاطر مون کي بچايو‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو مون تو کي سڏيو آھي ‪:‬شرارتن کي شرمسار ٿيڻ ڏيو‪ ،‬۽ انھن کي قبر ۾ خاموش‬ ‫‪17‬مون کي شرمسار نه ڪر‪ ،‬اي خداوند‬ ‫ء‬ ‫رھڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬ڪوڙين چپن کي خاموش ڪيو وڃي ‪.‬جيڪي ڏکوئيندڙ ڳالھيون فخر ۽ حقارت سان سچن جي خلف ڳالھائيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ ڪيو آھي جيڪي‬ ‫لِ رکي آھي جيڪي توکان ڊڄن ٿا ‪.‬جيڪو تو انھن ء‬ ‫‪19‬واھ‪ ،‬تنھنجي نيڪي ڪھڙي وڏي آھي‪ ،‬جيڪا تو انھن ء‬ ‫ماڻھن جي پٽن جي اڳيان تو تي ڀروسو ڪن ٿا!‬

‫زبور‬

‫‪20‬تون انھن کي پنھنجي موجودگي ءِ جي ڳجھي ءِ ۾ ماڻھن جي غرور کان لڪائي ڇڏين ‪:‬تون انھن کي ڳجھي طرح ھڪڙي پاڙي ۾ رکين‪،‬‬ ‫زبانن جي تڪرار کان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن مون کي ھڪڙي مضبوط شھر ۾ پنھنجي شاندار مھرباني ڏيکاري آھي‪.‬‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫‪21‬برڪت وارو رب‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو مون پنھنجي تڪڙ ۾ چيو آھي تہ آ ءِ تنھنجي اکين جي سامھون ڪٽجي ويو آھيان‪ ،‬پر تنھن ھوندي بہ تو منھنجي دعائن جو‬ ‫ء‬ ‫آواز ٻڌو جڏھن مون تو کي رڙ ڪئي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند وفادارن کي بچائيندو آھي ۽ مغرور ڪندڙ کي گھڻو‬ ‫‪23‬اي خداوند سان پيار ڪريو‪ ،‬اوھي سڀ سندس عبادت ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اجر ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬سٺي ھمت رکو‪ ،‬۽ اھو اوھان جي دل کي مضبوط ڪندو‪ ،‬جيڪي اوھين خداوند ۾ اميد رکون ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪32‬‬ ‫)‪1 (A Psalm of David, Maschil.‬برڪت وارو آھي اھو جنھن جا گناھ معاف ڪيا ويا‪ ،‬جنھن جا گناھ ڍڪيل آھن‪.‬‬ ‫‪2‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو‪ ،‬جنھن کي رب نہ ٿو گناھہ‪ ،‬۽ جنھن جي روح ۾ ڪا ٺڳي نہ آھي‪.‬‬ ‫‪3‬جڏھن آ ءِ ماٺ ڪري ويس‪ ،‬تڏھن سڄو ڏينھن روئڻ ڪري منھنجا ھڏا پوڙھا ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو ڏينھن رات تنھنجو ھٿ مون تي ڳرو ھو‪ ،‬منھنجي نمي اونھاري جي خشڪي ءِ ۾ بدلجي ويئي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬مون تو وٽ پنھنجا گناھہ اقرار ڪيا آھن‪ ،‬۽ منھنجو ڏوھہ لڪايو اٿم ‪.‬مون چيو‪ ،‬مان رب جي آڏو پنھنجن گناھن جو اقرار ڪندس ‪.‬۽ تو‬ ‫منھنجي گناھن کي معاف ڪري ڇڏيو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ انھي ءِ وقت ۾ دعا گھرندو جڏھن تون لھندين‪ ،‬بيشڪ اھي وڏي پاڻي ءِ جي ٻوڏ ۾ ھن جي ويجھو‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو ھر ڪو ديندار تنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫نہ ايندا‪.‬‬ ‫جاِ آھين ‪.‬تون مون کي مصيبت کان بچائيندين ‪.‬تون مون کي ڇوٽڪاري جي گيتن سان گھيرو ڪندين ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬تون منھنجي لڪڻ جي ء‬ ‫‪8‬مان توھان کي سيکاريندس ۽ توھان کي سيکاريندس انھي ءِ رستي ۾ جنھن تي تو کي وڃڻو آھي ‪:‬مان توھان کي پنھنجي اکين سان ھدايت‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫‪9‬اوھين انھي ءِ گھوڙي يا خچر جھڙو نہ ٿيو‪ ،‬جنھن کي سمجھہ نہ آھي‪ ،‬جنھن جي وات کي ٿلھي ۽ لٺ سان پڪڙيو وڃي‪ ،‬متان اھي اوھان‬ ‫جي ويجھو اچن‪.‬‬ ‫‪10‬بڇڙن کي تمام گھڻا ڏک ھوندا‪ ،‬پر جيڪو خداوند تي ڀروسو ڪندو‪ ،‬رحم کيس گھيرو ڪندو‪.‬‬ ‫‪11‬اي االحو‪ ،‬خداوند ۾ خوش ٿيو ۽ خوش ٿيو‪ ،‬۽ خوشي ءِ سان واڪا ڪريو‪ ،‬اي سڀيئي سچا دل وارا‪.‬‬ ‫باب ‪33‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ساراھہ سڌريل آھي‪.‬‬ ‫‪1‬خداوند ۾ خوش ٿيو‪ ،‬اي االحو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬رب جي ساراھه ڪريو بربط سان ‪:‬ھن کي گيت ڳايو ۽ ڏھن تارن جي ھڪ اوزار سان‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو نئون گيت ڳايو ‪.‬وڏي آواز سان مھارت سان راند ڪريو‪.‬‬ ‫‪3‬ھن ء‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو خداوند جو ڪلم احيح آھي ‪.‬۽ سندس سڀ ڪم سچ ۾ ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ھن کي انصاف ۽ انصاف پسند آھي ‪:‬زمين خداوند جي نيڪي سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند جي ڪلم سان آسمان بڻيا ويا ‪.‬۽ انھن جو سڀ لشڪر سندس وات جي سانس سان‪.‬‬ ‫‪7‬ھو سمنڊ جي پاڻي ءِ کي گڏ ڪري ھڪڙي ڍير وانگر گڏ ڪري ٿو‪ ،‬ھو گودامن ۾ گہرائي گڏ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬اچو ته سڄي زمين خداوند کان ڊڄن ‪:‬دنيا جا سڀئي باشندا ھن جي خوف ۾ بيھي رھن‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو ھن ڳالھايو ۽ اھو ٿيو ‪.‬ھن حڪم ڏنو‪ ،‬۽ اھو تڪڙو بيٺو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬رب العالمين جي الح کي بيڪار ڪري ٿو ‪:‬ھو ماڻھن جي ڊوائيسز کي بي اثر بڻائي ٿو‪.‬‬ ‫لِ قائم رھي‪ ،‬سندس دل جا خيال سڀني نسلن تائين‪.‬‬ ‫‪11‬خداوند جي الح ھميشہ ء‬ ‫لِ چونڊيو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬سڀاڳا آھي اھا قوم جنھن جو خدا خداوند آھي ‪.‬۽ اھي ماڻھو جن کي ھن پنھنجي وراثت ء‬ ‫‪13‬خداوند آسمان مان ڏسندو آھي ‪.‬ھو سڀني ماڻھن جي پٽن کي ڏسي ٿو‪.‬‬ ‫جاِ کان ھو زمين جي سڀني رھاڪن تي نظر ٿو رکي‪.‬‬ ‫‪14‬پنھنجي رھائش جي ء‬ ‫‪15‬ھو انھن جي دلين کي ھڪ جھڙو بڻائي ٿو ‪.‬ھو انھن جي سڀني ڪمن تي غور ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪16‬لشڪر جي ڪثرت سان ڪوبہ بادشاھہ بچي نہ سگھيو آھي‪ ،‬ھڪڙو زبردست ماڻھو ءِ کي گھڻي طاقت سان ڇوٽڪارو نٿو ملي‪.‬‬ ‫شيِ آھي ‪:‬نه ته ھو پنھنجي وڏي طاقت سان ڪنھن کي بچائيندو‪.‬‬ ‫لِ بيڪار‬ ‫ء‬ ‫‪17‬گھوڙو حفاظت ء‬ ‫‪18‬ڏس‪ ،‬خداوند جي نظر انھن تي آھي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪ ،‬انھن تي جيڪي سندس رحم جي اميد رکن ٿا‪.‬‬ ‫‪19‬انھن جي روح کي موت کان بچائڻ لِ‪ ،‬۽ انھن کي ڏڪار ۾ جيئرو رکڻ لِ‪.‬‬ ‫‪20‬اسان جو روح خداوند جو انتظار ڪري ٿو ‪:‬اھو اسان جو مددگار ۽ اسان جي ڍال آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اسان سندس پاڪ نالي تي ڀروسو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬ڇالِ ⁠جو اسان جي دل ھن ۾ خوش ٿيندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي رحمت اسان تي ھجي‪ ،‬جيئن اسان کي تو ۾ اميد آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪34‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور‪ ،‬جڏھن ھن ابي ملڪ جي اڳيان پنھنجو رويو بدليو؛ جنھن کيس ڀڄائي ڇڏيو ۽ ھو ھليو ويو )‪.‬مان ھر وقت رب‬ ‫کي ساراھيان ٿو ‪:‬سندس ساراھه ھميشه منھنجي وات ۾ ھوندي‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجو روح ھن کي خداوند ۾ فخر ڪندو ‪:‬عاجز اھو ٻڌندا ۽ خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫‪3‬اي مون سان گڏ خداوند جي واکاڻ ڪر‪ ،‬۽ اچو ته گڏجي سندس نالو بلند ڪريون‪.‬‬ ‫‪4‬مون خداوند کي ڳولھيو‪ ،‬۽ ھن مون کي ٻڌو‪ ،‬۽ مون کي منھنجي سڀني خوفن کان بچايو‪.‬‬ ‫‪5‬اھي ھن ڏانھن نھاريا‪ ،‬۽ روشن ٿي ويا‪ ،‬۽ انھن جا منھن شرمسار نه ٿيا‪.‬‬ ‫‪6‬ھن غريب ماڻھو ءِ رڙ ڪئي‪ ،‬۽ خداوند ھن کي ٻڌو‪ ،‬۽ ھن کي سندس سڀني مصيبتن کان بچايو‪.‬‬ ‫‪7‬خداوند جو ملئڪ انھن جي چوڌاري خيمو ڪري ٿو جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪ ،‬۽ انھن کي بچائي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬اي چکو ۽ ڏسو ته خداوند چڱو آھي ‪:‬برڪت وارو آھي اھو ماڻھو جيڪو مٿس ڀروسو ڪري‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن کي ڪابہ ضرورت نہ آھي جيڪي کانئس ڊڄن‪.‬‬ ‫‪9‬اي خداوند کان ڊڄو‪ ،‬اي سندس بزرگو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬جوان شينھن کي گھٽتائي آھي‪ ،‬۽ بکيو آھي‪ ،‬پر جيڪي خداوند کي ڳوليندا آھن سي ڪا چڱي شيِ نه گھرندا‪.‬‬ ‫‪11‬اچو‪ ،‬اي ٻار‪ ،‬مون کي ٻڌو ‪:‬مان توھان کي سيکاريندس خداوند جو خوف‪.‬‬ ‫لِ تہ نيڪي ڏسي؟‬ ‫‪12‬اھو ڪھڙو ماڻھو آھي جيڪو زندگي ءِ جو خواھش رکي ۽ گھڻا ڏينھن پيار ڪري‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬پنھنجي زبان کي بڇڙائي ءِ کان ۽ پنھنجن چپن کي ڪوڙ ڳالھائڻ کان‪.‬‬ ‫‪14‬بڇڙائي ءِ کان پاسو ڪريو ۽ چڱا ڪم ڪريو ‪.‬امن جي ڳول ڪريو‪ ،‬۽ ان جي پيروي ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬خداوند جون اکيون نيڪن تي آھن‪ ،‬۽ سندس ڪن انھن جي فرياد ڏانھن کليل آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ انھن جي ياد کي زمين تان ڪٽجي‪.‬‬ ‫‪16‬خداوند جو منھن انھن جي خلف آھي جيڪي بڇڙا ڪم ڪن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪17‬سڌريل رڙ‪ ،‬۽ خداوند ٻڌندو آھي‪ ،‬۽ انھن کي انھن جي سڀني مصيبتن مان بچائيندو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬خداوند انھن جي ويجھو آھي جيڪي ٽٽل دل وارا آھن ‪.‬۽ اھڙي ءِ طرح بچائيندو آھي جيئن ڪافر روح جو ھجي‪.‬‬ ‫‪19‬ڪيتريون ئي مصيبتون آھن اادقن جون‪ ،‬پر خداوند کيس انھن سڀني کان بچائي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬ھو پنھنجين سڀني ھڏن کي سنڀاليندو آھي‪ ،‬انھن مان ھڪڙي به نه ڀڃي‪.‬‬ ‫‪21‬بڇڙائي بڇڙن کي ماريندو‪ ،‬۽ جيڪي نيڪن کان نفرت ڪندا آھن سي ويران ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪22‬خداوند پنھنجي ٻانھن جي روح کي ڇوٽڪارو ڏئي ٿو‪ ،‬۽ انھن مان ڪوبہ جيڪو مٿس ڀروسو رکي ٿو ويران نه ٿيندو‪.‬‬ ‫باب ‪35‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬انھن سان منھنجو دليل ڪر‪ ،‬جيڪي مون سان وڙھندا آھن‪ ،‬انھن سان وڙھندا آھن جيڪي‬ ‫مون سان وڙھندا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬ڍال ۽ بڪلر کي پڪڙيو‪ ،‬۽ منھنجي مدد لِ اٿي بيھ‪.‬‬ ‫‪3‬پڻ ٻاھر ڪڍو‪ ،‬۽ انھن جي خلف رستو روڪيو جيڪي مون کي ايذائيندا آھن ‪:‬منھنجي روح کي چئو‪ ،‬آِ تنھنجو ڇوٽڪارو آھيان‪.‬‬ ‫‪4‬انھن کي شرمسار ٿيڻ ڏيو ۽ شرمسار ٿيڻ ڏيو جيڪي منھنجي روح کي ڳولي رھيا آھن ‪:‬انھن کي واپس موٽايو وڃي ۽ مونجھارو ۾ آڻيو‬ ‫جيڪي منھنجي ڏک جو ارادو ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬انھن کي واِ جي اڳيان ڀاڄي وانگر ھلڻ ڏيو‪ ،‬۽ خداوند جو ملئڪ انھن جو تعاقب ڪري‪.‬‬ ‫‪6‬انھن جو رستو اونداھيو ۽ ڦاٽل ھجي ‪:‬۽ خداوند جو ملئڪ انھن کي ايذائي‪.‬‬ ‫لِ کوٽي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫لِ پنھنجو ڄار انھي ءِ کڏ ۾ لڪايو آھي‪ ،‬جيڪو بنا سبب ھنن منھنجي جان ء‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو انھن منھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬مٿس بي خبري ءِ ۾ تباھي اچي ‪.‬۽ ھن جو ڄار جيڪو ھن لڪايو آھي پاڻ کي پڪڙڻ ڏيو ‪:‬ھن کي تباھه ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ منھنجو روح خداوند ۾ خوش ٿيندو ‪:‬اھو پنھنجي نجات ۾ خوش ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ ڏاڍو‬ ‫‪10‬منھنجا سڀ ھڏا چوندا‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي جھڙو ڪير آھي‪ ،‬جيڪو غريبن کي انھي ءِ کان ڇوٽڪارو ڏئي‪ ،‬جيڪو سندس ء‬ ‫آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬غريب ۽ محتاج کي انھي ءِ کان‪ ،‬جيڪو کيس خراب ڪري ٿو؟‬ ‫‪11‬ڪوڙا شاھد اٿيا ‪.‬انھن منھنجي ذميواري تي اھي شيون رکيا جن جي مون کي خبر نه ھئي‪.‬‬ ‫‪12‬ھنن مون کي چڱائي جي بدلي بڇڙو بدلو ڏنو ۽ منھنجي روح کي خراب ڪيو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جڏھن اھي بيمار ھئا‪ ،‬تڏھن منھنجو لباس ٽٽل ھو ‪:‬مون پنھنجي روح کي روزو رکڻ سان گھٽ ڪيو ‪.‬۽ منھنجي دعا‬ ‫‪13‬پر مون ء‬ ‫منھنجي پنھنجي سيني ۾ واپس آئي‪.‬‬ ‫لِ ماتم ڪرڻ واري وانگر جھڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬مون پاڻ سان ائين ڪيو ڄڻ ته ھو منھنجو دوست يا ڀا ءِ ھجي ‪:‬مون پنھنجي ما ءِ ء‬ ‫‪15‬پر منھنجي مصيبت ۾ اھي خوش ٿيا‪ ،‬۽ پاڻ کي گڏ ڪيو ‪:‬ھائو‪ ،‬بيڪار پاڻ کي گڏ ڪري منھنجي خلف گڏ ٿيا‪ ،‬۽ مون کي خبر نه‬ ‫ھئي ‪.‬انھن مون کي ڦاڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ نه روڪيو‪:‬‬ ‫‪16‬رياڪاري ءِ سان ٺٺوليون ڪندا آھن عيدن تي‪ ،‬مون تي ڏند ڪرٽيندا ھئا‪.‬‬ ‫بچاِ‪ ،‬منھنجا پيارا شينھن کان‪.‬‬ ‫‪17‬اي خداوند‪ ،‬تون ڪيستائين ڏسندين؟ منھنجي جان کي انھن جي تباھي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫‪18‬مان توھان کي وڏي جماعت ۾ شڪرگذار ڪندس ‪:‬مان توھان جي ساراھ ڪندس گھڻن ماڻھن ۾‪.‬‬ ‫‪19‬جيڪي منھنجا دشمن آھن سي مون تي ناحق خوش نہ ٿين‪ ،‬نڪي انھن کي اکين سان مکڻ ڏيو جيڪي مون کان بي سبب نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالِ ⁠جو اھي الح جي ڳالھہ نہ ٿا ڪن‪ ،‬پر انھن جي خلف ٺڳي ءِ جا ٺاھ ٺاھيندا آھن جيڪي ملڪ ۾ خاموش آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ھائو‪ ،‬انھن پنھنجا وات منھنجي خلف کولي ڇڏيا‪ ،‬۽ چيائون‪ ،‬ھاِ‪ ،‬ھاِ‪ ،‬اسان جي اکين ڏٺو آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪22‬اھو تو ڏٺو آھي‪ ،‬اي خداوند ‪:‬خاموش نه رھ ‪:‬اي خداوند‪ ،‬مون کان پري نه ڪر‪.‬‬ ‫جاڳاِ‪ ،‬ايستائين جو منھنجي سبب تائين‪ ،‬منھنجو خدا ۽ منھنجو پالڻھار‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫‪23‬پنھنجو پاڻ کي اٿاريو‪ ،‬۽ منھنجي فيصلي ء‬ ‫‪24‬مون کي انصاف ڪر‪ ،‬اي خداوند منھنجو خدا‪ ،‬پنھنجي انصاف جي مطابق ‪.‬۽ انھن کي مون تي خوش ٿيڻ نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪25‬اھي پنھنجن دلين ۾ ائين نہ چون تہ ”ھا‪ ،‬ائين ئي ٿئي ھا ‪:‬اھي ائين نہ چون تہ اسان ھن کي نگليو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬انھن کي شرمسار ٿيڻ ڏيو ۽ مونجھارو ۾ آڻيو جيڪي منھنجي ڏک تي خوش ٿين ٿا ‪:‬انھن کي شرم ۽ بي عزتي سان ڍڪڻ گھرجي‬ ‫جيڪي پاڻ کي منھنجي خلف وڏائي ڪن ٿا‪.‬‬ ‫لِ واڪا ڪن ۽ خوش ٿين‪ ،‬جيڪي منھنجي سچائي ءِ جي حق ۾ آھن ‪:‬ھائو‪ ،‬اھي ھميشه چوندا رھن‪ ،‬خداوند جي عظمت‬ ‫‪27‬اھي خوشي ءِ ء‬ ‫ٿئي‪ ،‬جنھن کي پنھنجي ٻانھي جي خوشحالي ءِ ۾ خوشي آھي‪.‬‬ ‫‪28‬۽ منھنجي زبان سڄي ڏينھن تنھنجي سچائي ءِ ۽ تنھنجي ساراھہ ٻڌائيندي‪.‬‬ ‫باب ‪36‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬رب جي ٻانھي دائود جو زبور )‪.‬بڇڙن جي سرڪشي منھنجي دل ۾ چوي ٿي‪ ،‬ته سندس اکين اڳيان خدا جو‬ ‫خوف نه آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو ھو پنھنجو پاڻ کي پنھنجين نظرن ۾ خوش ڪري ٿو‪ ،‬جيستائين سندس بڇڙائي ءِ کي نفرت جوڳو ثابت نہ ٿئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ھن جي وات جا لفظ بڇڙائي ۽ ٺڳي آھن ‪:‬ھو عقلمند ۽ چڱا ڪم ڪرڻ ڇڏي ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھو پنھنجي بستري تي فساد ٺاھيندو آھي ‪.‬ھو پاڻ کي اھڙي طريقي سان ترتيب ڏئي ٿو جيڪو سٺو ناھي ‪.‬ھو برائي کان نفرت نٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنجي رحمت‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬آسمان ۾ آھي ‪.‬۽ تنھنجي وفاداري ڪڪرن تائين پھچندي آھي‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنجي اداقت وڏن جبلن وانگر آھي ‪.‬تنھنجا فيصل تمام وڏا آھن ‪:‬اي خداوند‪ ،‬تون انسان ۽ جانور کي بچائيندو آھين‪.‬‬ ‫‪7‬اي خدا‪ ،‬تنھنجي مھرباني ڪيڏي نہ بھترين آھي !تنھنڪري ماڻھن جا ٻار تنھنجي پرن جي ڇانو ھيٺ ڀروسو ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬اھي تنھنجي گھر جي ٿلھي مان تمام گھڻو مطمئن ٿيندا ‪.‬۽ تون انھن کي پنھنجي خوشين جي دريا ءِ مان پيئندين‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو تو وٽ زندگي ءِ جو چشمو آھي ‪:‬تنھنجي روشني ءِ ۾ اسين روشني ڏسنداسين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اي پنھنجي پيار انھن تي جاري رکو جيڪي تو کي سڃاڻن ٿا ‪.‬۽ تنھنجي سچائي دل ۾ سڌريل لِ‪.‬‬ ‫‪11‬مون تي فخر جو پير نہ اچي‪ ،‬۽ بڇڙن جو ھٿ مون کي ھٽائي نہ‪.‬‬ ‫‪12‬بڇڙائي ءِ جا ڪم ڪندڙ گريا آھن ‪:‬اھي ھيٺ اڇليا ويا آھن‪ ،‬۽ اڀري نہ سگھندا‪.‬‬ ‫باب ‪37‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬بدڪارن جي ڪري پاڻ کي پريشان نه ڪر‪ ،‬۽ نه ئي تون بدڪارن جي خلف حسد ڪر‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو اھي جلد ئي گھاس وانگر ڪٽيا ويندا ۽ سائي ٻوٽي وانگر سڪي ويندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پوِ تون زمين ۾ رھندين‪ ،‬۽ ضرور توکي کارايو ويندو‪.‬‬ ‫‪3‬خداوند تي ڀروسو ڪر ۽ چڱا ڪم ڪر ء‬ ‫‪4‬پاڻ کي بہ خداوند ۾ خوش ڪر ‪.‬۽ ھو توکي تنھنجي دل جون خواھشون ڏيندو‪.‬‬ ‫‪5‬پنھنجو رستو خداوند ڏانھن وجھو ‪.‬ھن تي پڻ اعتماد؛ ۽ اھو ان کي انجام ڏيندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ھو تنھنجي اداقت کي روشني ءِ وانگر‪ ،‬۽ تنھنجو فيصلو رات جي ڏينھن وانگر آڻيندو‪.‬‬ ‫‪7‬خداوند ۾ آرام ڪر‪ ،‬۽ ابر سان سندس انتظار ڪريو ‪:‬پاڻ کي پريشان نه ڪريو ان جي ڪري‪ ،‬جيڪو پنھنجي واٽ ۾ ڪامياب ٿئي‬ ‫ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھو ماڻھو جيڪو بڇڙا ڪم آڻيندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬ڪاوڙ کان پاسو ڪر‪ ،‬۽ غضب کي ڇڏي ڏيو ‪:‬بڇڙي ڪم ڪرڻ لِ پاڻ کي پريشان نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو بدڪارن کي ڪٽيو ويندو‪ ،‬پر جيڪي خداوند جو انتظار ڪندا آھن‪ ،‬اھي زمين جا وارث ٿيندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اڃا ٿورڙي دير لِ‪ ،‬۽ بڇڙو نه ٿيندو ‪:‬ھائو‪ ،‬تون چڱيِ طرح ھن جي جاِ تي غور ڪر‪ ،‬۽ اھو نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪11‬پر حليم زمين جا وارث ٿيندا ‪.‬۽ پاڻ کي امن جي گھڻائي ۾ خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫‪12‬بڇڙا سچار جي خلف سازشون ڪري ٿو‪ ،‬۽ مٿس ڏند ڪراس ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو ڏسي ٿو تہ سندس ڏينھن اچي رھيو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬خداوند مٿس کلندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪي سچي‬ ‫مارڻ‬ ‫طرح‬ ‫ِ‬ ‫اھڙي‬ ‫۽‬ ‫‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫اڇلئڻ‬ ‫ھيٺ‬ ‫کي‬ ‫مسڪينن‬ ‫۽‬ ‫غريبن‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫جھليو‬ ‫کي‬ ‫ڪمان‬ ‫پنھنجي‬ ‫ڪڍي‪،‬‬ ‫‪14‬بدڪارن تلوار‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڳالھائڻ وارا آھن‪.‬‬ ‫‪15‬انھن جي تلوار انھن جي دل ۾ گھڙي ويندي‪ ،‬۽ انھن جا ڪمان ڀڄي ويندا‪.‬‬ ‫‪16‬ھڪڙو ٿورڙو جيڪو سچار ماڻھو ءِ وٽ آھي‪ ،‬سو گھڻن بڇڙن جي دولت کان بھتر آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو بدڪارن جا ھٿ ڀڄي ويندا‪ ،‬پر خداوند سچار کي سنڀاليندو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬خداوند سڌريل ڏينھن کي ڄاڻي ٿو‪ ،‬۽ انھن جي ميراث ھميشه لِ آھي‪.‬‬ ‫‪19‬اھي بڇڙي وقت ۾ شرمسار نه ٿيندا‪ ،‬۽ ڏڪار جي ڏينھن ۾ ھو سڪندا‪.‬‬ ‫‪20‬پر بڇڙا ناس ٿي ويندا‪ ،‬۽ خداوند جا دشمن گھيڙن جي چرٻي وانگر ھوندا ‪:‬اھي کائي ويندا ‪.‬دونھون ۾ اھي ختم ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪21‬بڇڙو قرض وٺي ٿو‪ ،‬۽ وري نه ٿو ڏئي‪ ،‬پر سچار رحم ڪري ٿو‪ ،‬۽ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو جيڪي مٿس برڪت وارا آھن سي زمين جا وارث ٿيندا ‪.‬۽ جيڪي مٿس لعنت ڪن ٿا تن کي ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬نيڪ ماڻھو ءِ جا قدم خداوند جي حڪم سان ھلندا آھن‪ ،‬۽ ھو پنھنجي واٽ ۾ خوش ٿيندو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند کيس پنھنجي ھٿ سان سنڀاليندو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬جيتوڻيڪ ھو ڪري پيو‪ ،‬ھو بلڪل ھيٺ نہ ڪبو‪،‬‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫‪25‬آ ءِ جوان ھوس‪ ،‬۽ ھاڻي پوڙھو آھيان ‪.‬اڃان تائين مون اادق کي ڇڏيل نه ڏٺو آھي‪ ،‬۽ نڪي سندس ٻج ماني گھرندي‪.‬‬ ‫‪26‬ھو ھميشہ مھربان آھي‪ ،‬۽ قرضدار آھي ‪.‬۽ سندس ٻج برڪت وارو آھي‪.‬‬ ‫‪27‬بڇڙائي ءِ کان پاسو ڪريو ۽ چڱا ڪم ڪريو ‪.‬۽ سدائين رھڻ‪.‬‬ ‫‪28‬ڇالِ ⁠جو خداوند انصاف سان پيار ڪري ٿو‪ ،‬۽ پنھنجي بزرگن کي نہ وساريندو آھي ‪.‬اھي ھميشه لِ محفوظ آھن ‪:‬پر بڇڙن جو ٻج‬ ‫ء‬ ‫ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫‪29‬سڌريل زمين جا وارث ٿيندا‪ ،‬۽ ان ۾ سدائين رھندا‪.‬‬ ‫‪30‬سچار جو وات حڪمت جي ڳالھہ ڪري ٿو‪ ،‬۽ سندس زبان انصاف جي ڳالھائي ٿي‪.‬‬ ‫‪31‬سندس خدا جو قانون سندس دل ۾ آھي ‪.‬ھن جو ڪو به قدم نه سلھندو‪.‬‬ ‫‪32‬بڇڙو سچار کي ڏسندو آھي‪ ،‬۽ کيس مارڻ جي ڪوشش ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪33‬خداوند ھن کي پنھنجي ھٿ ۾ نہ ڇڏيندو ۽ نڪي کيس سزا ڏيندو جڏھن کيس انصاف ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪34‬رب جو انتظار ڪر‪ ،‬۽ سندس واٽ تي ھلندو‪ ،‬۽ اھو اوھان کي زمين جو وارث بڻائيندو ‪:‬جڏھن بڇڙا کٽيا ويندا‪ ،‬توھان ان کي ڏسندا‪.‬‬ ‫‪35‬مون ڏٺو آھي بدڪار وڏي طاقت ۾‪ ،‬۽ پاڻ کي ھڪڙي سائي وڻ وانگر پکڙيل آھي‪.‬‬ ‫‪36‬پر ھو مري ويو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏس‪ ،‬ھو ڪونھي‪ ،‬مون کيس ڳولي ورتو‪ ،‬پر ھو لھي نہ سگھيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھي ءِ ماڻھو ءِ جي پڇاڙي امن آھي‪.‬‬ ‫‪37‬ڪامل ماڻھو ءِ کي نشانو بڻايو ۽ سڌريل ماڻھو ءِ کي ڏسو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬پر ڏوھاري گڏجي ناس ڪيا ويندا ‪:‬بڇڙن جي پڇاڙي ڪٽي ويندي‪.‬‬ ‫‪39‬پر نيڪن جي ڇوٽڪاري خداوند جي آھي ‪:‬اھو انھن جي طاقت آھي مصيبت جي وقت ۾‪.‬‬ ‫‪40‬۽ خداوند انھن جي مدد ڪندو‪ ،‬۽ کين بچائيندو ‪:‬اھو انھن کي بڇڙن کان بچائيندو‪ ،‬۽ کين بچائيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي مٿس ڀروسو ڪن‬ ‫ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪38‬‬ ‫لِ )‪.‬اي خداوند‪ ،‬مون کي پنھنجي غضب ۾ نه ملمت ڪر‪ ،‬نڪي مون کي پنھنجي سخت ناراضگي ۾ سزا‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور‪ ،‬ياد ڪرڻ ء‬ ‫ڏي‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو تنھنجا تير مون ۾ چست رھيا آھن‪ ،‬۽ تنھنجو ھٿ مون کي دٻائي ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬تنھنجي ڪاوڙ جي ڪري منھنجي جسم ۾ ڪوبہ سھولت نہ آھي ‪.‬منھنجي گناھن جي ڪري منھنجي ھڏن ۾ ڪو به آرام نه آھي‪.‬‬ ‫لِ ڳري بار آھن‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو منھنجون گناھہ منھنجي مٿي تان ھليا ويا آھن‪ ،‬جيئن اھي مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬منھنجي بي ⁠وقوفي ءِ جي ڪري منھنجا زخم بدبودار ۽ خراب آھن‪.‬‬ ‫‪6‬مان پريشان آھيان؛ مان تمام گھڻو سجدو آھيان؛ مان سڄو ڏينھن ماتم ڪندو وڃان ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو منھنجون ڄنگھون گھٻرائيندڙ بيماري ءِ سان ڀرجي ويون آھن‪ ،‬۽ منھنجي بدن ۾ ڪا بھترتا نہ آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬آ ءِ ڪمزور آھيان ۽ ڏاڍو ٽٽل آھيان ‪:‬مون پنھنجي دل جي بيقراري ءِ جي ڪري گوڙ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬منھنجي سموري خواھش تنھنجي اڳيان آھي ‪.‬۽ منھنجو روئڻ تو کان ڳجھو نه آھي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬اھو پڻ مون کان ويو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬منھنجو دل گھٻرائي ٿو‪ ،‬منھنجي طاقت مون کي ختم ڪري ڇڏي‪ ،‬جيئن منھنجي اکين جي روشني ءِ ء‬ ‫‪11‬منھنجا پيارا ۽ منھنجا دوست منھنجي زخم کان پري بيٺا آھن ‪.‬۽ منھنجا مائٽ پري بيٺا آھن‪.‬‬ ‫لِ ڦڙا ٺاھين ٿا‪ ،‬۽ جيڪي منھنجو ڏک ڳولين ٿا‪ ،‬سي بڇڙي ڳالھيون ٿا ڪن‪ ،‬۽‬ ‫‪12‬جيڪي منھنجي جان جي طلب ڪن ٿا‪ ،‬سي منھنجي ء‬ ‫سڄو ڏينھن ٺڳي ءِ جو تصور ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬پر مون‪ ،‬ٻوڙي وانگر‪ ،‬نه ٻڌو ‪.‬۽ مان ھڪ گونگو ماڻھو ھوس جيڪو پنھنجو وات نه کوليندو ھو‪.‬‬ ‫‪14‬اھڙي ءِ طرح آ ءِ انھي ءِ ماڻھو ءِ وانگر ھوس جيڪو نہ ٻڌندو آھي ۽ جنھن جي وات ۾ ڪابہ ملمتي ڪانه آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالِ ⁠جو اي خداوند‪ ،‬مون کي تو ۾ اميد آھي ‪:‬تون ٻڌندين‪ ،‬اي خداوند منھنجو خدا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو مون چيو تہ ”ٻڌو‪ ،‬متان اھي مون تي خوش ٿين‪ ،‬جڏھن منھنجو پير لٿن‪ ،‬تڏھن اھي مون تي وڏائي ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار آھيان‪ ،‬۽ منھنجو ڏک سدائين منھنجي اڳيان آھي‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ ھلڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ پنھنجي بڇڙائي ءِ جو اعلن ڪندس ‪.‬مون کي پنھنجي گناھن تي معافي ملندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬پر منھنجا دشمن جاندار آھن‪ ،‬۽ مضبوط آھن‪ ،‬۽ جيڪي مون کان ناحق نفرت ڪن ٿا سي گھڻا آھن‪.‬‬ ‫شيِ جي پيروي ڪريان ٿو جيڪا سٺي‬ ‫‪20‬اءھي جيڪي چڱائي ءِ جي بدلي بڇڙائي ڪن ٿا‪ ،‬سي منھنجا مخالف آھن ‪.‬ڇاڪاڻ ته مان ان‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪21‬مون کي نه ڇڏ‪ ،‬اي خداوند ‪:‬اي منھنجا خدا‪ ،‬مون کان پري نه ڪر‪.‬‬ ‫لِ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫‪22‬اي خداوند منھنجو ڇوٽڪارو‪ ،‬منھنجي مدد ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪39‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬حتي ‪Jeduthun‬ڏانھن‪ ،‬ھڪڙو زبور دائود جو )‪.‬مون چيو ته‪" ،‬آِ پنھنجي طريقن تي ڌيان ڏيندس‪ ،‬پنھنجي زبان سان‬ ‫گناھ نه ڪريان ‪:‬آِ پنھنجي وات کي لگام سان رکندو آھي‪ ،‬جيستائين بڇڙا آھن ‪.‬مان‬ ‫‪2‬آ ءِ خاموشي ءِ سان گونگو ٿي ويس‪ ،‬مون خاموشي اختيار ڪئي‪ ،‬ڀلي ءِ کان به ‪.‬۽ منھنجو ڏک سڙي ويو‪.‬‬ ‫‪3‬منھنجي دل منھنجي اندر ۾ گرم ھئي‪ ،‬جڏھن آ ءِ ٻرندڙ باھہ جو آواز پيو ٻڌان‪ ،‬تڏھن مون پنھنجي زبان سان ڳالھايو‪،‬‬

‫زبور‬

‫‪4‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬مون کي ڄاڻ ڏي ته منھنجي پڇاڙي‪ ،‬۽ منھنجي ڏينھن جو اندازو‪ ،‬اھو ڇا آھي ‪.‬ته مان ڄاڻان ته مان ڪيترو ڪمزور‬ ‫آھيان‪.‬‬ ‫‪5‬ڏس‪ ،‬تو منھنجا ڏينھن ھڪ ھٿ جي چوٽي وانگر ڪيا آھن ‪.‬۽ منھنجي عمر تنھنجي اڳيان ڪجھ به نه آھي ‪:‬بيشڪ ھر ماڻھو پنھنجي‬ ‫بھترين حالت ۾ مڪمل طور تي باطل آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪6‬يقينا ا ھر ماڻھو ءِ بيڪار ڏيکا ءِ ۾ ھلندو آھي‪ ،‬بيشڪ اھي بيڪار پريشان آھن ‪:‬ھو دولت گڏ ڪري ٿو‪ ،‬۽ نہ ٿو ڄاڻي تہ انھن کي ڪير گڏ‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ھاڻي اي خداوند‪ ،‬مون کي ڪھڙو انتظار آھي؟ منھنجي اميد تو ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي منھنجي سڀني گناھن کان بچائي‪ ،‬مون کي بيوقوفن جي ملمت نه ڪر‪.‬‬ ‫‪9‬آ ءِ گونگا ھوس‪ ،‬مون پنھنجو وات نہ کوليو ‪.‬ڇاڪاڻ ته توھان ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پنھنجو ڌڪ مون کان پري ڪر ‪:‬آ ءِ تنھنجي ھٿ جي ڌڪ سان سڙي ويو آھيان‪.‬‬ ‫لِ سڌاريندين‪ ،‬تڏھن سندس خوبصورتي ءِ کي ڪڪي ءِ وانگر کائي ڇڏيندو آھين ‪:‬يقينا ا ھر‬ ‫‪11‬جڏھن تون ملمت سان ماڻھو ءِ کي بڇڙائي ءِ ء‬ ‫ماڻھو ءِ باطل آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مان توھان سان‬ ‫‪12‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬منھنجي دعا ٻڌ‪ ،‬۽ منھنجي فرياد کي ٻڌاِ ‪.‬منھنجي ڳوڙھن تي پنھنجي خاموشي نه رک‪،‬‬ ‫ء‬ ‫گڏ اجنبي ۽ پرديسي آھيان‪ ،‬جيئن منھنجا سڀ ابا ڏاڏا ھئا‪.‬‬ ‫‪13‬اي مون کي ڇڏ‪ ،‬ته مان طاقت حاال ڪريان‪ ،‬ان کان اڳ جو مان ھتان ھليو وڃان‪ ،‬۽ وڌيڪ نه ھوندس‪.‬‬ ‫باب ‪40‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬مون ابر سان خداوند جو انتظار ڪيو ‪.‬۽ ھن مون ڏانھن مائل ڪيو‪ ،‬۽ منھنجي روئڻ ٻڌي‪.‬‬ ‫‪2‬ھن مون کي بہ ھڪڙي خوفناڪ کڏ مان‪ ،‬مٽي ءِ جي مٽي ءِ مان ڪڍي‪ ،‬منھنجا پير پٿر تي رکي‪ ،‬۽ منھنجي ھلڻ کي قائم ڪيائين‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اھو ھڪڙو نئون گيت منھنجي وات ۾ وجھي ڇڏيو آھي‪ ،‬حتي اسان جي خدا جي ساراھہ ‪:‬ڪيترائي ان کي ڏسندا‪ ،‬۽ ڊڄندا‪ ،‬۽ خداوند‬ ‫تي ڀروسو ڪندا‪.‬‬ ‫‪4‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو‪ ،‬جيڪو خداوند کي پنھنجو ڀروسو رکي ٿو ۽ مغرور جي عزت نٿو ڪري‪ ،‬۽ نڪي ڪوڙ ڏانھن منھن موڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬اي خداوند منھنجا خدا‪ ،‬ڪيترائي آھن تنھنجا عجيب ڪم جيڪي تو ڪيا آھن‪ ،‬۽ تنھنجا خيال آھن جيڪي اسان لِ آھن ‪:‬اھي تو کي‬ ‫حساب ۾ نه ٿا ڪري سگھجن‪ ،‬جيڪڏھن آِ انھن کي بيان ڪريان ۽ انھن جي باري ۾ ٻڌايان‪ ،‬اھي انھن کان وڌيڪ آھن ‪.‬شمار ڪري‬ ‫سگھجي ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬قرباني ۽ نذراني تو کي نه چاھيو ‪.‬تو منھنجا ڪن کوليا آھن ‪:‬ساڙڻ واري قرباني ۽ گناھ جي قرباني جي تو کي ضرورت ناھي‪.‬‬ ‫‪7‬تڏھن مون چيو تہ ”آ ءِ آيو آھيان ‪:‬ڪتاب جي جلد ۾ منھنجي باري ۾ لکيل آھي‪،‬‬ ‫‪8‬مون کي تنھنجي مرضي پوري ڪرڻ ۾ خوشي ٿي‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬ھا‪ ،‬تنھنجو قانون منھنجي دل ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬مون وڏي جماعت ۾ سچائي جي تبليغ ڪئي آھي ‪:‬ڏس‪ ،‬مون پنھنجي چپن کي نه روڪيو آھي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تون ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬مون تنھنجي اداقت کي پنھنجي دل ۾ لڪايو آھي ‪.‬مون توھان جي وفاداري ۽ توھان جي نجات جو اعلن ڪيو آھي ‪:‬مون توھان جي‬ ‫شفقت ۽ توھان جي سچائي کي وڏي جماعت کان لڪائي نه ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اي خداوند‪ ،‬تون مون کان پنھنجي ٻاجھاري ٻاجھ کي نه روڪي‪ ،‬تنھنجي شفقت ۽ سچائي مون کي ھميشه بچائي‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو بيشمار بڇڙائي ءِ مون کي گھيرو ڪيو آھي ‪:‬منھنجون بڇڙايون مون کي پڪڙي ڇڏيون آھن‪ ،‬ايتري قدر جو آ ءِ منھن ڏانھن‬ ‫ء‬ ‫نھاري نٿو سگھان ‪.‬اھي منھنجي مٿي جي وارن کان وڌيڪ آھن‪ ،‬تنھنڪري منھنجي دل مون کي ناڪام بڻائي ٿي‪.‬‬ ‫‪13‬اي خداوند‪ ،‬مون کي بچائڻ لِ راضي ٿيو ‪:‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي مدد ڪرڻ لِ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫‪14‬اءھي شرمسار ٿين ۽ گڏ ٿين‪ ،‬جيڪي منھنجي روح کي ناس ڪرڻ گھرن ٿا ‪.‬انھن کي پٺتي ھليو وڃي ۽ شرمسار ڪيو وڃي جيڪي‬ ‫مون کي برائي چاھين ٿا‪.‬‬ ‫لِ ويران ٿيڻ ڏيو جيڪي مون کي چون ٿا‪ ،‬آھ‪ ،‬آھ‪.‬‬ ‫‪15‬انھن کي پنھنجي شرم جي بدلي ء‬ ‫‪16‬جيڪي توھان کي ڳوليندا آھن سي سڀ خوش ٿين ۽ توھان ۾ خوش ٿين ‪:‬جيڪي توھان جي ڇوٽڪاري سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬مسلسل‬ ‫چوندا آھن‪ ،‬خداوند جي واکاڻ ٿئي‪.‬‬ ‫‪17‬پر آ ءِ غريب ۽ محتاج آھيان ‪.‬تڏھن به رب مون تي سوچي ٿو ‪:‬تون منھنجو مددگار ۽ منھنجو نجات ڏيندڙ آھين ‪.‬دير نه ڪر‪ ،‬اي منھنجا‬ ‫خدا‪.‬‬ ‫باب ‪41‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬برڪت وارو آھي اھو جيڪو غريبن تي غور ڪري ٿو ‪:‬خداوند کيس مصيبت جي وقت ۾ بچائيندو‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند کيس بچائيندو‪ ،‬۽ کيس جيئرو رکندو ‪.‬۽ ھو زمين تي برڪت وارو ھوندو ‪:‬۽ تون ھن کي پنھنجي دشمنن جي مرضي جي حوالي‬ ‫نه ڪندين‪.‬‬ ‫‪3‬خداوند ھن کي مضبوط ڪندو بستري تي‪ ،‬تون ھن جو سمورو بسترو ھن جي بيماري ءِ ۾ ڪري ڇڏيندين‪.‬‬ ‫‪4‬مون چيو اي پالڻھار‪ ،‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬منھنجي روح کي شفا ڏي ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون تنھنجي خلف گناھه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬منھنجا دشمن منھنجي باري ۾ بڇڙا ڳالھائي رھيا آھن‪ ،‬اھو ڪڏھن مرندو ۽ سندس نالو ڪڏھن ختم ٿيندو؟‬ ‫‪6‬۽ جيڪڏھن ھو مون کي ڏسڻ ۾ اچي ٿو‪ ،‬اھو ڪوڙ ڳالھائي ٿو ‪:‬ھن جي دل پاڻ ۾ گناھ گڏ ڪري ٿي ‪.‬جڏھن ھو پرڏيھه ويندو آھي ته اھو‬ ‫ٻڌائيندو آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪7‬جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬سي سڀ گڏجي منھنجي خلف وسوسا ڪن ٿا‪ ،‬اھي منھنجي خلف سازشون ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪8‬ھڪ بڇڙي بيماري‪ ،‬چون ٿا‪ ،‬ھن کي ءچپ ٿي ءچڪي آھي‪ ،‬۽ ھاڻي جڏھن ھو ڪوڙ ٿو چوي ته ھو وري جيئرو نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪9‬ھائو‪ ،‬منھنجو پنھنجو سڃاتل دوست‪ ،‬جنھن تي مون ڀروسو ڪيو ھو‪ ،‬جنھن منھنجي ماني کائي‪ ،‬منھنجي خلف پنھنجي اءلٽي مٿي ڪئي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪10‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬مون تي رحم ڪر ۽ مون کي جيئرو ڪر‪ ،‬مان انھن کي بدلو ڏيان‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو منھنجو دشمن مون تي فتح نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫‪11‬انھي ءِ سان مون کي خبر آھي تہ تون مون تي احسان ڪرين ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬۽ منھنجي لِ‪ ،‬تون مون کي پنھنجي سالميت ۾ سنڀاليندو آھين‪ ،‬۽ مون کي پنھنجي سامھون ھميشه لِ حاضر ڪندو آھين‪.‬‬ ‫ض ِءلءى اأءبء ءد ‪.‬آمين ثم آمين‪.‬‬ ‫‪ 13‬ء‬ ‫ب ِءس ءيرائءي ءل ِءلءى ياأ ء ير ء‬ ‫س يب ءحانءَء ءر ب ء‬ ‫باب ‪42‬‬ ‫لِ )‪.‬جيئن ھار پاڻي ءِ جي نھرن جي پٺيان پينٽيندي آھي‪ ،‬تيئن اي خدا‪ ،‬منھنجي روح کي تنھنجي‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬مشيل‪ ،‬قور جي پٽن ء‬ ‫پٺيان پينٽ ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬آ ءِ ڪڏھن اچي خدا جي آڏو حاضر ٿيندس؟‬ ‫خدا‬ ‫جيئري‬ ‫‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫آھي‬ ‫اڃ‬ ‫‪2‬منھنجو روح‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬منھنجا ڳوڙھا ڏينھن رات منھنجو گوشت رھيا آھن‪ ،‬۽ اھي مون کي مسلسل چوندا رھيا آھن تہ تنھنجو خدا ڪٿي آھي؟‬ ‫‪4‬جڏھن مون کي اھي ڳالھيون ياد آھن‪ ،‬مون کي پنھنجي روح کي مون ۾ وجھي ٿو ‪:‬ڇالِ ⁠جو آِ ماڻھن سان گڏ ھليو ويو ھو‪ ،‬آِ انھن‬ ‫سان گڏ خدا جي گھر ڏانھن ويو‪ ،‬خوشيِ ۽ ساراھ جي آواز سان‪ ،‬ھڪڙي ميڙ سان گڏ جيڪو مقدس ڏينھن کي ملندو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اي منھنجا جان‪ ،‬تون ڇو ھيٺ لھي ويو آھين؟ ۽ تون مون ۾ ڇو پريشان آھين؟ توھان کي خدا ۾ اميد آھي ‪:‬ڇو ته مان اڃا تائين ھن جي‬ ‫مدد لِ سندس تعريف ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬اي منھنجا خدا‪ ،‬منھنجو روح مون ۾ اڇليو ويو آھي‪ ،‬تنھنڪري آِ اوھان کي ياد ڪندس اردن جي ملڪ مان‪ ،‬۽ حرمونين جي‪ ،‬جبل‬ ‫ميزار کان‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنجي پاڻي ءِ جي گوڙ تي اوندھ ڏانھن سڏي ٿو‪ ،‬تنھنجون سڀ لھرون ۽ تنھنجا ڦڙا مون مٿان ھليا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪8‬تڏھن بہ خداوند پنھنجي مھرباني کي ڏينھن جو حڪم ڏيندو‪ ،‬۽ رات جو سندس گيت مون سان گڏ ھوندو‪ ،‬۽ منھنجي دعا منھنجي زندگي‬ ‫جي خدا ڏانھن‪.‬‬ ‫‪9‬آ ءِ خدا کي چوندس تہ منھنجي پٿر‪ ،‬تو مون کي ڇو وساري ڇڏيو؟ دشمن جي ظلم تي ماتم ڇو ڪيان؟‬ ‫‪10‬جھڙي تلوار منھنجي ھڏن ۾ آھي‪ ،‬تيئن منھنجا دشمن مون کي ملمت ڪن ٿا ‪.‬جڏھن اھي روزانو مون کي چون ٿا‪ ،‬توھان جو خدا‬ ‫ڪٿي آھي؟‬ ‫‪11‬اي منھنجا جان‪ ،‬تون ڇو ھيٺ لھي ويو آھين؟ ۽ تون منھنجي اندر ۾ ڇو پريشان آھين؟ تون خدا ۾ اميد ڪر ‪:‬ڇو ته مان اڃا تائين ان جي‬ ‫ساراھه ڪندس‪ ،‬جيڪو منھنجي منھن جي احت آھي‪ ،‬۽ منھنجو خدا‪.‬‬ ‫باب ‪43‬‬ ‫‪1‬اي خدا‪ ،‬مون کي انصاف ڪر‪ ،‬۽ ھڪڙو بي ايمان قوم جي خلف منھنجي دليل کي حل ڪر ‪:‬اي مون کي فريب ۽ ظالم ماڻھوِ کان‬ ‫بچاِ‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجي طاقت جو خدا آھين‪ ،‬تون مون کي ڇو ٿو ڇڏين؟ دشمن جي ظلم تي ماتم ڇو ڪيان؟‬ ‫ء‬ ‫‪3‬اي پنھنجي روشني ۽ پنھنجي سچائي کي ٻاھر موڪليو ‪:‬اھي منھنجي اڳواڻي ڪن ‪.‬انھن کي مون کي پنھنجي مقدس ٽڪري ءِ ڏانھن‪ ،‬۽‬ ‫تنھنجي خيمن ڏانھن وٺي اچو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ آ ءِ خدا جي قربان ⁠گاھہ ڏانھن ويندس‪ ،‬خدا ڏانھن منھنجي بيحد خوشي‪ ،‬ھائو‪ ،‬آ ءِ بربط تي تنھنجي ساراھ ڪندس‪ ،‬اي خدا منھنجي‬ ‫ء‬ ‫خدا‪.‬‬ ‫‪5‬اي منھنجا جان‪ ،‬تون ڇو ھيٺ لھي ويو آھين؟ ۽ تون منھنجي اندر ۾ ڇو پريشان آھين؟ خدا ۾ اميد رکو ‪:‬ڇو ته مان اڃا تائين ان جي‬ ‫ساراھه ڪندس‪ ،‬جيڪو منھنجي منھن جي احت آھي‪ ،‬۽ منھنجو خدا‪.‬‬ ‫باب ‪44‬‬ ‫لِ وڏي موسيقار ڏانھن )‪.‬اسان پنھنجن ڪنن سان ٻڌو آھي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬اسان جي ابن ڏاڏن اسان کي ٻڌايو آھي ته‪ ،‬تو‬ ‫( ‪1‬مشڪل جي اولد ء‬ ‫انھن جي ڏينھن ۾‪ ،‬پراڻي زماني ۾ ڪھڙو ڪم ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪2‬تو ڪيئن پنھنجي ھٿن سان قوم کي ٻاھر ڪڍيو ۽ پوکيو ‪.‬تو ڪيئن ماڻھن کي تڪليف ڏني‪ ،‬۽ انھن کي ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو ھنن زمين کي پنھنجي تلوار جي زور تي قبضي ۾ نہ ورتو‪ ،‬نڪي سندن ھٿ کين بچايو‪ ،‬پر تنھنجو ساڄو ھٿ‪ ،‬تنھنجو ھٿ‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو مٿن احسان ڪيو ھو‪.‬‬ ‫۽ تنھنجي منھن جي روشني‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ نجات جو حڪم ڪر‪.‬‬ ‫‪4‬تون منھنجو بادشاھ آھين‪ ،‬اي خدا ‪:‬يعقوب ء‬ ‫‪5‬تنھنجي وسيلي اسين پنھنجن دشمنن کي ھيٺ ويھارينداسين‪ ،‬تنھنجي نالي جي وسيلي انھن کي ھيٺ لھينداسين جيڪي اسان جي خلف‬ ‫اٿي کڙا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ پنھنجي ڪمان تي ڀروسو نہ ڪندس‪ ،‬نڪي منھنجي تلوار مون کي بچائيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر تو اسان کي اسان جي دشمنن کان بچايو آھي ۽ انھن کي شرمسار ڪيو آھي جيڪي اسان کان نفرت ڪندا ھئا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪8‬اسين سڄو ڏينھن خدا تي فخر ڪريون ٿا ۽ تنھنجي نالي جي ساراھہ ڪريون ٿا ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪9‬پر تو اسان کي بيزار ڪري ڇڏيو آھي ‪.‬۽ اسان جي لشڪر سان گڏ نه وڃو‪.‬‬ ‫لِ ڦري ٿا وڃن‪.‬‬ ‫پاڻ‬ ‫‪10‬تون اسان کي دشمن کان ڦري ٿو‪ ،‬۽ جيڪي اسان کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬سي‬ ‫ء‬ ‫لِ مقرر ڪيو آھي ‪.‬۽ اسان کي قومن جي وچ ۾ ورھائي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬تو اسان کي رڍن وانگر گوشت ء‬ ‫‪12‬تون پنھنجي قوم کي وڪڻي ڇڏين ٿو‪ ،‬۽ پنھنجي دولت کي انھن جي قيمت سان نه وڌائين‪.‬‬ ‫لِ طعن ۽ ٺٺوليون‪.‬‬ ‫لِ ملمت جو سبب بڻائين ٿو‪ ،‬جيڪي اسان جي آس پاس آھن تن ء‬ ‫‪13‬تون اسان کي اسان جي پاڙيسرين ء‬ ‫‪14‬تون اسان کي غير قومن جي وچ ۾ ھڪڙو لفظ بڻائي ٿو‪ ،‬ماڻھن جي وچ ۾ سر ڇڪڻ وارو‪.‬‬ ‫‪15‬منھنجو مونجھارو ھميشه منھنجي اڳيان آھي‪ ،‬۽ منھنجي منھن جي شرم مون کي ڍڪي ڇڏيو آھي‪،‬‬ ‫لِ آواز جيڪو ملمت ڪري ٿو ۽ ڪفر ٿو ڏئي ‪.‬دشمن ۽ انتقام جي سبب‪.‬‬ ‫‪16‬انھي ءِ ء‬ ‫‪17‬ھي سڀ ڪجھہ اسان تي پھتو آھي ‪.‬اڃان تائين اسان توکي نه وساريو آھي ۽ نه ئي اسان تنھنجي عھد ۾ ڪوڙ ڳالھايو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬اسان جي دل نه ڦري آھي‪ ،‬نڪي اسان جا قدم تنھنجي واٽ کان جھليا آھن‪.‬‬ ‫جاِ تي ٽوڙي ڇڏيو ۽ موت جي پاڇي سان ڍڪي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬جيتوڻيڪ تو اسان کي نانگن جي ء‬ ‫‪20‬جيڪڏھن اسين پنھنجي خدا جو نالو وساري ويٺا آھيون‪ ،‬يا ڪنھن اجنبي ديوي ءِ ڏانھن ھٿ ڊگھو ڪريون‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو دل جا راز ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪21‬ڇا خدا انھي ءِ جي ڳول نہ ڪندو؟‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ھائو‪ ،‬تنھنجي خاطر اسين سڄو ڏينھن ماريا پيا وڃون ‪.‬اسان کي ذبح ڪرڻ لِ رڍن وانگر شمار ڪيو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫لِ نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪23‬جاڳ‪ ،‬ڇو ننڊ ۾ آھين اي خداوند؟ اٿو‪ ،‬اسان کي ھميشه ء‬ ‫‪24‬تو پنھنجو منھن ڇو لڪايو ۽ اسان جي مصيبت ۽ ظلم کي وساريو؟‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو اسان جو روح مٽي ءِ ڏانھن جھڪيو آھي‪ ،‬اسان جو پيٽ زمين سان جڙيل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬اسان جي مدد لِ اٿو‪ ،‬۽ پنھنجي ٻاجھ جي خاطر اسان کي ڇوٽڪارو ڏي‪.‬‬ ‫باب ‪45‬‬ ‫( ‪1‬شوشننم تي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬قور جي پٽن لِ‪ ،‬مشھل‪ ،‬محبت جو گيت )‪.‬منھنجي دل ھڪڙي سٺي ڳالھ کي اشارو ڪري رھيو‬ ‫آھي ‪:‬مان انھن شين جي ڳالھ ڪريان ٿو جيڪي مون بادشاھه کي ڇھڻ لِ ڪيون آھن ‪:‬منھنجي زبان قلم آھي ‪.‬ھڪ تيار ليکڪ‪.‬‬ ‫‪2‬تون ماڻھن جي ٻارن کان وڌيڪ ااف آھين‪ ،‬فضل تنھنجي چپن ۾ ھاريو ويو آھي‪ ،‬تنھنڪري خدا توھان کي ھميشہ لِ برڪت ڏني‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪3‬پنھنجي تلوار پنھنجي ران تي رکو‪ ،‬اي زبردست‪ ،‬پنھنجي جلل ۽ پنھنجي عظمت سان‪.‬‬ ‫‪4‬۽ تنھنجي شان ۾ سچائي ۽ نرمي ۽ انصاف جي ڪري خوشحالي سان سوار ٿي ‪.‬۽ تنھنجو ساڄو ھٿ توکي خوفناڪ شيون سيکاريندو‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنجا تير بادشاھہ جي دشمنن جي دل ۾ تيز آھن ‪.‬جنھن سان ماڻھو تنھنجي ھيٺان اچي وڃن‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنجو تخت‪ ،‬اي خدا‪ ،‬ھميشہ ھميشہ لِ آھي‪ ،‬تنھنجي بادشاھت جو عصا احيح عصا آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تون انصاف سان پيار ڪرين ٿو ۽ بڇڙائي کان نفرت ڪرين ٿو‪ ،‬تنھنڪري خدا‪ ،‬تنھنجي خدا‪ ،‬توھان کي پنھنجي ساٿين جي مٿان‬ ‫خوشي ءِ جي تيل سان مسح ڪيو آھي‪.‬‬ ‫بوِ اچي ٿي‪ ،‬جنھن ڪري انھن تو کي خوش ڪيو‬ ‫‪8‬تنھنجي سڀني ڪپڙن مان ھٿ جي دانت جي محلت مان مھر‪ ،‬الو ۽ ڪاسيا جي ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪9‬بادشاھن جون ڌيئرون توھان جي معزز عورتن مان ھيون ‪:‬توھان جي ساڄي ھٿ تي اوفير جي سون ۾ راڻي بيٺي ھئي‪.‬‬ ‫‪10‬اي ڌڻي‪ ،‬ٻڌ ۽ غور ڪر‪ ،‬۽ ڪنڌ جھڪائي‪ ،‬پنھنجن ماڻھن کي ۽ پنھنجي پي ءِ جي گھر کي به وساري ڇڏ‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو تنھنجو پالڻھار آھي ‪.‬۽ تون سندس عبادت ڪر‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري بادشاھہ کي تنھنجي خوبصورتي ءِ جي ڏاڍي تمنا ٿيندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬۽ اور جي ڌيِ اتي تحفا سان گڏ ھوندي ‪.‬ايستائين جو ماڻھن جي وچ ۾ امير به توھان جي مھرباني‪.‬‬ ‫‪13‬بادشاھہ جي ڌي ءِ اندر ۾ تمام جللي آھي ‪:‬سندس لباس سون جو ٺھيل آھي‪.‬‬ ‫سئي ءِ جي ڪم جي پوشاڪ ۾ کڻي ويندي ‪:‬ڪنواريون سندس سنگتيون جيڪي ھن جي پٺيان ھلنديون‪.‬‬ ‫‪14‬ھو ءِ بادشاھه وٽ ء‬ ‫‪15‬اھي خوشيِ ۽ خوشيِ سان گڏ ڪيا ويندا ‪:‬اھي بادشاھہ جي محلت ۾ داخل ٿيندا‪.‬‬ ‫‪16‬توھان جي ابن ڏاڏن جي بدران توھان جا ٻار ٿيندا‪ ،‬جن کي تون سڄي دنيا ۾ امير بڻائيندين‪.‬‬ ‫‪17‬مان تنھنجو نالو سڀني نسلن ۾ ياد ڪندس‪ ،‬تنھنڪري ماڻھو ھميشہ ھميشہ تنھنجي تعريف ڪندا‪.‬‬ ‫باب ‪46‬‬ ‫لِ‪A song on Alamaoth.) ،‬خدا اسان جي پناھه ۽ طاقت آھي‪ ،‬مصيبت ۾ تمام گھڻو مددگار‬ ‫لِ قورح جي پٽن ء‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنڪري اسان کي ڊپ ڪونھي‪ ،‬جيتوڻيڪ زمين کي ھٽايو وڃي‪ ،‬۽ جبل سمنڊ جي وچ ۾ ھليو وڃي‪.‬‬ ‫‪3‬جيتوڻيڪ اءن جو پاڻي گجگوڙ ڪري ۽ پريشان ٿئي‪ ،‬جيتوڻيڪ جبل اءن جي ٻرڻ سان ڌوڏي وڃن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫جاِ‪.‬‬ ‫‪4‬اتي ھڪڙو دريا ءِ آھي‪ ،‬جنھن جا وھڪرا خدا جي شھر کي خوش ڪندا‪ ،‬مٿاھين ءِ خيمن جي مقدس ء‬ ‫‪5‬خدا ھن جي وچ ۾ آھي ‪.‬ھن کي منتقل نه ڪيو ويندو ‪:‬خدا ھن جي مدد ڪندو‪ ،‬۽ اھو حق جلدي‪.‬‬ ‫‪6‬قومون ڪاوڙجي ويون‪ ،‬سلطنتون لڏي ويون ‪:‬ھن پنھنجو آواز ڪيو‪ ،‬زمين ڳري وئي‪.‬‬ ‫‪7‬لشڪر جو خداوند اسان سان گڏ آھي ‪.‬يعقوب جو خدا اسان جي پناھه آھي ‪.‬سيله‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪8‬اچو‪ ،‬خداوند جا ڪم ڏسو‪ ،‬ھن زمين ۾ ڪھڙي ءِ طرح تباھي پيدا ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اھو جنگين کي زمين جي آخر تائين بند ڪري ٿو ‪.‬ھو ڪمان کي ڀڃي ٿو‪ ،‬۽ ٻاجھه کي ھيٺان ڪٽائي ٿو ‪.‬ھو رٿ کي باھه ۾ ساڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬خاموش رھو‪ ،‬۽ ڄاڻو ته آِ خدا آھيان ‪:‬مون کي غير قومن جي وچ ۾ سرفراز ڪيو ويندو‪ ،‬مون کي زمين تي سرفراز ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪11‬لشڪر جو خداوند اسان سان گڏ آھي ‪.‬يعقوب جو خدا اسان جي پناھه آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫باب ‪47‬‬ ‫لِ زبور )‪.‬اي سڀ ماڻھو‪ ،‬پنھنجا ھٿ تاڙيون وڄايو ‪.‬فتح جي آواز سان خدا کي آواز ڏيو‪.‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬قور جي پٽن ء‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو سڀ کان مٿاھين خداوند خوفناڪ آھي ‪.‬ھو سڄي زمين تي وڏو بادشاھه آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ھو ماڻھن کي اسان جي ھيٺان ۽ قومن کي اسان جي پيرن ھيٺان ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫لِ اسان جي ميراث کي چونڊيندو‪ ،‬يعني يعقوب جي شان‪ ،‬جنھن سان ھن کي پيار ھو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬ھو اسان ء‬ ‫‪5‬خدا وڏي واڪي سان مٿي ويو‪ ،‬خداوند توتاري جي آواز سان‪.‬‬ ‫‪6‬خدا جي ساراھه ڪريو‪ ،‬ساراھه ڳايو ‪:‬اسان جي بادشاھه جي ساراھه ڪريو‪ ،‬ساراھه ڳايو‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو خدا سڄي زمين جو بادشاھہ آھي‪ ،‬اوھين سمجھہ سان ساراھہ ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬خدا غير قومن تي حڪومت ڪري ٿو ‪:‬خدا پنھنجي تقدس جي تخت تي ويٺو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو زمين جون ڍالون خدا جون آھن‪ ،‬اھو تمام گھڻو بلند آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ماڻھن جا سردار گڏ ٿيا آھن‪ ،‬حتي ابراھيم جي خدا جا ماڻھو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪48‬‬ ‫لِ ھڪڙو گيت ۽ زبور )‪.‬خداوند عظيم آھي‪ ،‬۽ اسان جي خدا جي شھر ۾‪ ،‬سندس پاڪائي جي جبل ۾ تمام گھڻو ساراھ‬ ‫( ‪1‬قورح جي پٽن ء‬ ‫جوڳو آھي‪.‬‬ ‫لِ خوبصورت‪ ،‬سڄي زمين جي خوشي‪ ،‬جبل ايون‪ ،‬اتر جي پاسي‪ ،‬وڏي بادشاھه جو شھر آھي‪.‬‬ ‫‪2‬حالت ء‬ ‫لِ سڃاتو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫پناھ‬ ‫۾‬ ‫محلت‬ ‫جي‬ ‫‪3‬خدا ھن‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو‪ ،‬بادشاھ گڏ ٿي گڏ ٿيا‪ ،‬اھي گڏ ٿي گذريا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬انھن اھو ڏٺو‪ ،‬سو حيران ٿي ويا ‪.‬اھي پريشان ھئا‪ ،‬۽ جلدي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬اءتي خوف انھن کي پڪڙي ورتو‪ ،‬۽ درد ڄڻ ڪنھن عورت جي پيٽ ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪7‬تو ترشيش جي ٻيڙين کي اوڀر واري واِ سان ٽوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬جيئن اسان ٻڌو آھي‪ ،‬تيئن اسان رب العالمين جي شھر ۾‪ ،‬پنھنجي خدا جي شھر ۾ ڏٺو آھي ‪:‬خدا ان کي ھميشه قائم رکندو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪9‬اي خدا‪ ،‬اسان تنھنجي ھيڪل جي وچ ۾ تنھنجي شفقت جو خيال ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنجي نالي جي مطابق‪ ،‬اي خدا‪ ،‬تنھنجي تعريف زمين جي پڇاڙيِ تائين آھي ‪:‬تنھنجو ساڄو ھٿ سچائي سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪11‬جبل ايون خوش ٿئي‪ ،‬يھوداه جون ڌيئرون خوش ٿين‪ ،‬تنھنجي فيصلي جي ڪري‪.‬‬ ‫‪12‬ايون جي چوڌاري گھمڻ‪ ،‬۽ ان جي چوڌاري گھمڻ‪ ،‬ان جي برج کي ٻڌايو‪.‬‬ ‫پوِ ايندڙ نسل کي ٻڌائي سگھو‪.‬‬ ‫‪13‬ھن جي ڍڳن کي چڱي ءِ طرح نشانو بڻايو‪ ،‬سندس محلت تي غور ڪريو ‪.‬ته جيئن ء‬ ‫لِ آھي‪ ،‬ھو موت تائين اسان جو ھدايت ڪندو‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو اھو خدا اسان جو خدا ھميشہ ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪49‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬قور جي پٽن لِ ھڪڙو زبور )‪.‬ھي ٻڌو‪ ،‬سڀ ماڻھو ‪.‬ٻڌو‪ ،‬اي دنيا جا سڀ رھواسي‪:‬‬ ‫‪2.‬ٻئي‪ ،‬ھيٺيون ۽ اعلي‪ ،‬امير ۽ غريب‪ ،‬گڏ‪.‬‬ ‫‪3‬منھنجو وات حڪمت جي ڳالھ ڪندو ‪.‬۽ منھنجي دل جو ڌيان سمجھڻ وارو ھوندو‪.‬‬ ‫‪4‬مان پنھنجي ڪنن ڏانھن ھڪڙو مثال ڏيندس ‪:‬مان پنھنجي اونداھي ڳالھ کي بربط تي کوليندس‪.‬‬ ‫‪5‬مون کي بڇڙائي ءِ جي ڏينھن ۾ ڇو ڊڄڻ گھرجي‪ ،‬جڏھن منھنجي ھٿن جي بدڪاري مون کي گھيرو ڪندي؟‬ ‫‪6‬اھي جيڪي پنھنجي دولت تي ڀروسو ڪن ٿا ۽ پنھنجي دولت جي گھڻائي تي فخر ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬انھن مان ڪوبہ ڪنھن بہ طرح پنھنجي ڀا ءِ کي ڇوٽڪارو ڏئي نہ ٿو سگھي ۽ نڪي خدا کي سندس بدلي ۾ ڏئي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ختم ٿي ويندو)‪:‬‬ ‫( ‪8‬ڇاڪاڻ ته انھن جي روح جو ڇوٽڪارو قيمتي آھي‪ ،‬۽ اھو ھميشہ ء‬ ‫لِ تہ ھو ھميشہ جيئرو رھي‪ ،‬۽ فساد نہ ڏسندو‪.‬‬ ‫‪9‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ ڇڏي‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو ھو ڏسندو آھي تہ سياڻا ماڻھو مرندا آھن‪ ،‬ساڳي ءِ طرح بي ⁠وقوف ۽ وحشي مري ويندا آھن ۽ پنھنجو مال ٻين ء‬ ‫ء‬ ‫ڏيندا آھن‪.‬‬ ‫‪11‬سندن اندروني خيال آھي‪ ،‬ته سندن گھر ھميشه قائم رھندا‪ ،‬۽ سندن رھائش جون جايون نسلن تائين ‪.‬اھي پنھنجي زمين کي پنھنجن نالن‬ ‫سان سڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬تڏھن بہ ماڻھو عزت ۾ رھي نہ ٿو رھي‪ ،‬ھو انھن جانورن وانگر آھي جيڪي ناس ٿي وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬ھي ءِ انھن جي بي ⁠وقوفي آھي‪ ،‬پر سندن پوئلڳ سندن ڳالھين کي مڃيندا آھن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪14‬اھي رڍن وانگر قبر ۾ رکيل آھن ‪.‬موت کين کارائيندو ‪.‬۽ سڌريل ابح جو مٿن غالب ٿيندا ‪.‬۽ انھن جي خوبصورتي قبر ۾ انھن جي‬ ‫رھائش مان ختم ٿي ويندي‪.‬‬

‫زبور‬

‫ڇالِ ⁠جو ھو مون کي قبول ڪندو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪15‬پر خدا منھنجي روح کي قبر جي طاقت کان ڇوٽڪارو ڏيندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬تڏھن نہ ڊڄو جڏھن ڪو دولتمند ٿئي‪ ،‬جڏھن سندس گھر جو شان وڌي وڃي‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو جڏھن ھو مري ويندو تہ ھو ڪجھہ بہ نہ کڻندو‪ ،‬سندس شان سندس پٺيان نازل نہ ٿيندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ چڱائي ڪندين‪.‬‬ ‫‪18‬جيتوڻيڪ ھو جيئرو رھيو‪ ،‬ھن پنھنجي جان کي برڪت ڏني ‪:‬۽ ماڻھو تنھنجي ساراھ ڪندا‪ ،‬جڏھن تون پنھنجي ء‬ ‫‪19‬ھو پنھنجي ابن ڏاڏن جي نسل ڏانھن ويندو ‪.‬اھي ڪڏھن به روشني نه ڏسندا‪.‬‬ ‫‪20‬اھو ماڻھو جيڪو عزت ۾ آھي ۽ نہ ٿو سمجھي‪ ،‬اھو انھن جانورن وانگر آھي جيڪي ناس ٿي وڃن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪50‬‬ ‫( ‪1‬آساف جو زبور )‪.‬زبردست خدا‪ ،‬جيتوڻيڪ رب‪ ،‬ڳالھايو آھي‪ ،‬۽ زمين کي سڏيو آھي سج جي اڀرڻ کان ان جي لھڻ تائين‪.‬‬ ‫‪2‬ايون مان‪ ،‬حسن جو ڪمال‪ ،‬خدا چمڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬اسان جو خدا ايندو‪ ،‬۽ خاموش نه رھندو ‪:‬ھڪڙو باھ ھن جي اڳيان کائي ويندي‪ ،‬۽ اھو ھن جي چوڌاري تمام گھڻو طوفان ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو پنھنجي قوم جو انصاف ڪري‪.‬‬ ‫‪4‬ھو مٿي کان آسمانن ۽ زمين ڏانھن سڏيندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬منھنجن بزرگن کي مون وٽ گڏ ڪريو ‪.‬جن مون سان قرباني ءِ جو واعدو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ آسمان سندس سچائي جو اعلن ڪندو‪ ،‬ڇالِ ⁠جو خدا پاڻ کي جج آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬اي منھنجي قوم‪ ،‬ٻڌو ۽ آ ءِ ڳالھائيندس ‪.‬اي بني اسرائيل‪ ،‬۽ مان توھان جي خلف گواھي ڏيندس ‪:‬مان خدا آھيان‪ ،‬تنھنجو خدا پڻ‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھميشہ منھنجي اڳيان رھيو آھيو‪.‬‬ ‫لِ ملمت نہ ڪندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬آ ءِ تو کي تنھنجي قربانين يا تنھنجي ساڙڻ وارين قربانين ء‬ ‫‪9‬آ ءِ تنھنجي گھر مان ڪو ٻڪرو ٻاھر نہ ڪڍندس‪ ،‬نڪي تنھنجي پاڙن مان ٻڪريون ڪڍندس‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو جنگل جو ھر جانور منھنجو آھي‪ ،‬۽ ھزار ٽڪرن تي ڍور‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬آ ءِ جبلن جي پکين کي ڄاڻان ٿو ۽ ميدان جا جھنگلي جانور منھنجا آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو دنيا منھنجي آھي ۽ ان جي ڀرپوري‪.‬‬ ‫‪12‬جيڪڏھن آ ءِ بکيو ھجان ھا تہ تو کي نہ ٻڌايان ھا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬آ ءِ ٻڪرين جو گوشت کائيندس يا ٻڪرين جو رت پيئندس؟‬ ‫اعلي ڏانھن ڏيو‪:‬‬ ‫‪14‬خدا جي شڪرگذاري پيش ڪريو؛ ۽ پنھنجي واعدن کي تمام‬ ‫ي‬ ‫‪15‬۽ مصيبت جي ڏينھن ۾ مون کي سڏيو ‪:‬مان توکي بچائيندس‪ ،‬۽ تون مون کي ساراھيندين‪.‬‬ ‫لِ ڇا ڪرين‪ ،‬يا منھنجي واعدي کي پنھنجي وات ۾ وٺين؟‬ ‫‪16‬پر انھي ءِ بدڪار کي خدا چوندو آھي تہ ”تون منھنجا قانون بيان ڪرڻ ء‬ ‫‪17‬تو کي تعليم کان نفرت آھي‪ ،‬۽ منھنجي ڳالھين کي پنھنجي پٺيان اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن تو چور کي ڏٺو‪ ،‬تڏھن ان سان راضي ٿي ويو ۽ زنا ڪندڙن سان شريڪ ٿيو‪.‬‬ ‫‪19‬تون پنھنجو وات بڇڙائي ءِ ڏانھن ڏئين ٿو‪ ،‬۽ تنھنجي زبان ٺڳي ءِ جي ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪20‬تون ويٺو آھين ۽ پنھنجي ڀا ءِ جي خلف ڳالھائيندين ‪.‬تون پنھنجي ئي ما ءِ جي پٽ کي بدنام ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪21‬اھي شيون تو ڪيون آھن‪ ،‬۽ مون خاموش رھيو ‪.‬تون سمجھين ٿو ته مان مڪمل طور تي پاڻ جھڙو آھيان‪ ،‬پر مان توکي ملمت‬ ‫ڪندس‪ ،‬۽ انھن کي توھان جي اکين اڳيان ترتيب ڏيندس‪.‬‬ ‫‪22‬ھاڻي اوھين ھن ڳالھ تي غور ڪريو‪ ،‬اي خدا کي وساريو‪ ،‬متان آ ءِ اوھان کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيان‪ ،‬۽ ڪوبہ بچائيندڙ نہ رھي‪.‬‬ ‫‪23‬جيڪو پنھنجي ساراھہ پيش ڪري ٿو‪ ،‬اھو منھنجي ساراھہ ڪري ٿو‪ ،‬۽ جيڪو پنھنجي گفتگو کي ترتيب ڏئي ٿو‪ ،‬تنھن کي مان خدا‬ ‫جي ڇوٽڪاري ڏيکاريندس‪.‬‬ ‫باب ‪51‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور‪ ،‬جڏھن ناٿن نبي وٽس آيو‪ ،‬جڏھن ھو بٿ شيبا ۾ ويو ھو )‪.‬اي خدا‪ ،‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬پنھنجي پياري‬ ‫مھرباني جي مطابق‪ ،‬پنھنجي ٻاجھاري ٻاجھ جي ڪثرت جي مطابق ‪.‬منھنجي ڏوھن کي ختم ڪريو‪.‬‬ ‫ڌوِ‪ ،‬۽ مون کي منھنجي گناھن کان پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي منھنجي بڇڙائي ءِ کان چڱي ءِ طرح ء‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ پنھنجن ڏوھن جو اعتراف ڪريان ٿو ۽ منھنجو گناھہ ھميشہ منھنجي اڳيان آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ تون ڳالھائيندي سچار ثابت ٿئين‪ ،‬۽‬ ‫‪4‬مون رڳو تنھنجي خلف گناھہ ڪيو آھي‪ ،‬۽ تنھنجي نظر ۾ اھو بڇڙو ڪم ڪيو اٿم‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫جڏھن تون انصاف ڪرين‪ ،‬تڏھن ااف ثابت ٿئين‪.‬‬ ‫‪5‬ڏس‪ ،‬آ ءِ بڇڙائي ءِ ۾ ٺھيل آھيان ‪.‬۽ گناھه ۾ منھنجي ما ءِ مون کي جنم ڏنو‪.‬‬ ‫‪6‬ڏس‪ ،‬تون اندرين حصن ۾ سچائي گھرين ٿو‪ ،‬۽ ڳجھي حصي ۾ تون مون کي ڏاھپ کان واقف ڪندين‪.‬‬ ‫‪7‬مون کي ھسپاس سان ااف ڪريو‪ ،‬۽ مان ااف ٿيندس ‪:‬مون کي ڌوِ‪ ،‬۽ آِ برف کان وڌيڪ اڇو ٿيندس‪.‬‬ ‫لِ ‪.‬ته اھي ھڏا جن کي تو ٽوڙيو آھي خوش ٿين‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي خوشي ۽ سڪون ٻڌائڻ ء‬ ‫لڪاِ‪ ،‬۽ منھنجا سڀ گناھ ميٽائي ڇڏ‪.‬‬ ‫‪9‬پنھنجو منھن منھنجن گناھن کان‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اي خدا‪ ،‬مون ۾ ااف دل پيدا ڪر ‪.‬۽ منھنجي اندر ۾ احيح روح کي تازو ڪريو‪.‬‬ ‫‪11‬مون کي پنھنجي حضور کان پري نه ڪر ‪.‬۽ مون کان پنھنجو پاڪ روح نه وٺو‪.‬‬ ‫‪12‬مون کي پنھنجي ڇوٽڪاري جي خوشي بحال ڪر ‪.‬۽ مون کي پنھنجي آزاد روح سان سنڀاليو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ آ ءِ ڏوھارين کي تنھنجا طريقا سيکاريان ‪.‬۽ گنھگار توھان ڏانھن تبديل ٿي ويندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇڏاِ‪ ،‬۽ منھنجي زبان تنھنجي سچائي ءِ جا وڏا گيت ڳائيندي‪.‬‬ ‫‪14‬اي خدا‪ ،‬تون منھنجي ڇوٽڪاري جو خدا‪ ،‬مون کي خون جي ڏوھي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫‪15‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬تون منھنجي چپن کي کوليو ‪.‬۽ منھنجو وات تنھنجي ساراھه ڪندو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪16‬ڇالِ ⁠جو تون قرباني نہ ٿو گھرين ‪.‬ٻي اورت ۾ آئون ڏيان ھا ‪:‬توھان کي ساڙڻ واري قرباني ۾ خوشي نه آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬خدا جون قربانيون ٽٽل روح آھن ‪:‬ٽٽل ۽ پشيمان دل‪ ،‬اي خدا‪ ،‬تون حقير نہ ٿيندين‪.‬‬ ‫‪18‬ايون سان پنھنجي خوشي ءِ ۾ چڱائي ڪر‪ ،‬تون يروشلم جون ديوارون ٺاھين‪.‬‬ ‫پوِ اھي تنھنجي قربان ⁠گاھہ‬ ‫‪19‬پوِ تون سچائي ءِ جي قربانين سان راضي ٿيندين‪ ،‬ساڙڻ واري قرباني ءِ سان ۽ ساري ساڙيل قرباني‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫تي ٻڪريون چاڙھيندا‪.‬‬ ‫باب ‪52‬‬ ‫( ‪1‬جڏھن وڏي موسيقار‪ ،‬مشھل‪ ،‬داؤد جو زبور‪ ،‬جڏھن دوئگ ادومي آيو ۽ شائول کي ٻڌايو‪ ،‬۽ کيس چيو ته داؤد احيمالڪ جي گھر آيو‬ ‫آھي )‪.‬اي زبردست ماڻھو‪ ،‬تون پاڻ کي فساد ۾ ڇو ٿو فخر ڪرين؟ خدا جي چڱائي مسلسل رھي ٿي‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنجي زبان شرارتون ٺاھي ٿي ‪.‬ھڪ تيز استرا وانگر‪ ،‬ٺڳي ءِ سان ڪم ڪرڻ‪.‬‬ ‫بجاِ ڪوڙ ڳالھائڻ ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪3‬تون برائي کي چڱائي کان وڌيڪ پياري‪ ،‬۽ سچ ڳالھائڻ‬ ‫ء‬ ‫‪4‬تو کي تمام پياريندڙ ڳالھيون‪ ،‬اي فريب واري زبان‪.‬‬ ‫جاِ مان ڪڍندو ۽ توکي جيئرن جي‬ ‫جي‬ ‫رھائش‬ ‫تنھنجي‬ ‫کي‬ ‫تو‬ ‫۽‬ ‫ويندو‬ ‫وٺي‬ ‫کي‬ ‫تو‬ ‫ھو‬ ‫لِ ناس ڪندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اھڙي ءِ طرح خدا تو کي ھميشہ ء‬ ‫ملڪ مان پاڙ پٽي ڇڏيندو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪6‬سڌريل پڻ ڏسندا ۽ ڊڄندا‪ ،‬۽ مٿس کلندا‪.‬‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬ھي اھو ماڻھو آھي جنھن خدا کي پنھنجي طاقت نہ بڻايو ‪.‬پر پنھنجي دولت جي گھڻائي تي ڀروسو ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي بڇڙائيِ ۾ پاڻ‬ ‫کي مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬پر آ ءِ خدا جي گھر جي سائي زيتون جي وڻ وانگر آھيان ‪:‬مون کي خدا جي رحمت تي ھميشہ ھميشہ ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو اھو تنھنجي بزرگن‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو اھو ڪيو آھي‪ ،‬۽ مان تنھنجي نالي تي انتظار ڪندس‬ ‫‪9‬آ ءِ سدائين تنھنجي ساراھہ ڪندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫جي اڳيان چڱو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪53‬‬ ‫( ‪1‬محلٿ تي مکيه موسيقار‪ ،‬ماسچل‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬بيوقوف دل ۾ چيو ته‪ ،‬خدا نه آھي ‪.‬اھي خراب آھن‪ ،‬۽ گھڻا گناھ ڪيا آھن ‪:‬‬ ‫ڪوبہ ڪونھي جيڪو سٺو ڪري‪.‬‬ ‫لِ تہ ڪو سمجھيندڙ آھي يا خدا کي ڳولين‪.‬‬ ‫‪2‬خدا آسمان مان ھيٺ ماڻھن جي اولد ڏانھن نھاريو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪3‬انھن مان ھر ھڪ موٽي ويو آھي‪ ،‬اھي مڪمل طور تي ناپاڪ ٿي ويا آھن ‪.‬ڪو به نه آھي جيڪو سٺو ڪري‪ ،‬نه‪ ،‬ھڪ به نه‪.‬‬ ‫‪4‬ڇا ڏوھارين کي ڪا خبر نہ آھي؟ جيڪي منھنجي قوم کي کائين ٿا جيئن ماني کائيندا آھن ‪:‬انھن خدا کي نه سڏيو آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا انھي ءِ جون ھڏا ٽڙي پکڙي ڇڏيا آھن جيڪي تو جي خلف خيما ٿا‬ ‫‪5‬اھي اتي ڏاڍا خوف ۾ ھئا‪ ،‬جتي ڪو ڊپ ڪونھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا انھن کي حقير ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ڪن‪ ،‬تو انھن کي شرمسار ڪري ڇڏيو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫صيءونء !جڏھن خدا پنھنجي قوم جي قيد کي واپس آڻيندو‪ ،‬يعقوب خوش ٿيندو‪ ،‬۽ اسرائيل خوش ٿيندو‪.‬‬ ‫‪6‬يءا أءيب ءھا ِءس ءيرائءي ءل يءجي عء ءل ءمنء ال ص‬ ‫باب ‪54‬‬ ‫( ‪1‬نيگنوت جي مکيه موسيقار ڏانھن‪ ،‬ماسچل‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور‪ ،‬جڏھن زيفيمس آيا ۽ شائول کي چيو ته‪ ،‬ڇا دائود پاڻ کي اسان سان‬ ‫لڪائي نه ٿو؟ )اي خدا‪ ،‬پنھنجي نالي سان مون کي بچايو ۽ پنھنجي طاقت سان مون کي فيصلو ڪر‪. .‬‬ ‫‪2‬منھنجي دعا ٻڌ‪ ،‬اي خدا‪ ،‬منھنجي وات جي لفظن تي ڌيان ڏي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو اجنبي منھنجي خلف اٿي کڙا ٿيا آھن‪ ،‬۽ ظالم منھنجي جان جي ڳول ۾ آھن‪ ،‬انھن خدا کي انھن جي اڳيان پيش نہ ڪيو آھي ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫سيله‪.‬‬ ‫‪4‬ڏس‪ ،‬خدا منھنجو مددگار آھي ‪:‬خداوند انھن سان گڏ آھي جيڪي منھنجي جان کي سنڀاليندا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬ھو منھنجي دشمنن کي برائي جو بدلو ڏيندو ‪:‬انھن کي پنھنجي سچائي ۾ ڪٽي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ آزادي ءِ سان قربان ڪندس ‪:‬آ ءِ تنھنجي نالي جي ساراھ ڪندس‪ ،‬اي خداوند ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو سٺو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬مان تو ء‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو ھن مون کي سڀني مصيبتن مان ڪڍي ڇڏيو آھي‪ ،‬۽ منھنجي اکين ڏٺو آھي سندس خواھش منھنجي دشمنن تي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪55‬‬ ‫ٻڌاِ ‪.‬۽ منھنجي دعا کان پاڻ کي نه لڪايو‪.‬‬ ‫( ‪1‬تاريخ موسيقار نيگينٿ‪ ،‬ماسچل‪ ،‬اي زبور آف ڊيوڊ )‪.‬اي خدا‪ ،‬منھنجي دعا کي ء‬ ‫‪2‬مون وٽ حاضر ٿيو‪ ،‬۽ مون کي ٻڌو ‪:‬مان پنھنجي شڪايت تي ماتم ڪريان ٿو‪ ،‬۽ شور مچايو‪.‬‬ ‫‪3‬دشمن جي آواز جي ڪري‪ ،‬بڇڙن جي ظلم جي ڪري‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي مون تي ڏوھاري اڇلئي‪ ،‬۽ غضب ۾ مون کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪4‬منھنجو دل مون ۾ ڏاڍو ڏکويل آھي‪ ،‬۽ موت جا خوف مون تي ڇانيل آھن‪.‬‬ ‫‪5‬مون تي خوف ۽ ڏمر اچي ويو آھي‪ ،‬۽ وحشت مون تي غالب ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫ض ءَب يءو ت‬ ‫پوِ مان ڀڄي وڃان ھا ۽ آرام ۾ ھجان ھا‪.‬‬ ‫ت !ڇاڪاڻ ته ء‬ ‫‪6‬وقءا ءل ‪:‬يءا أ ء ءج ءل ءم ين يء ير ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پوِ ڇا آ ءِ پري ڀڄندس ۽ بيابان ۾ رھندس ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫لِ ھوا ءِ جي طوفان ۽ طوفان کان بچي ويندس‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءِ تيزي ءِ سان ڀڄڻ جي ء‬ ‫‪9‬اي پالڻھار‪ ،‬برباد ڪر ۽ انھن جي زبانن کي ورھايو‪ ،‬ڇالِ ⁠جو مون شھر ۾ تشدد ۽ جھيڙو ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ڏينھن رات اھي ان جي ڀتين تي گھمندا آھن ‪:‬فساد ۽ ڏک پڻ ان جي وچ ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪11‬بڇڙائي ان جي وچ ۾ آھي ‪:‬فريب ۽ فريب ھن جي گھٽين مان نه نڪرندو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ مان ان کي برداشت ڪري سگھيس ھا ‪:‬نه ئي اھو ھو جنھن‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو اھو ڪو دشمن نہ ھو جنھن مون کي ملمت ڪيو ھو‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پوِ مان پاڻ کي ھن کان لڪائي ڇڏيان ھا‪:‬‬ ‫مون کان نفرت ڪئي ھئي جنھن منھنجي خلف پاڻ کي وڏو ڪيو ء‬ ‫‪13‬پر تون‪ ،‬منھنجي برابر جو ماڻھو‪ ،‬منھنجو ھدايت ۽ منھنجي واقفيت ھئين‪.‬‬ ‫‪14‬اسان گڏجي مٺي الح ڪئي ۽ گڏ ٿي خدا جي گھر ڏانھن ھلياسين‪.‬‬ ‫‪15‬موت مٿن پڪڙيو‪ ،‬۽ انھن کي جلدي جھنم ۾ ھيٺ وڃڻ ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ بڇڙائي انھن جي رھائش ۾ آھي ۽ انھن جي وچ ۾‪.‬‬ ‫‪16‬جيئن مون لِ‪ ،‬مان خدا کي سڏيندس ‪.‬۽ خداوند مون کي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪17‬شام‪ ،‬ابح‪ ،‬۽ منجھند جو‪ ،‬مان دعا ڪندس ۽ وڏي آواز سان رڙ ڪندس‪ ،‬۽ ھو منھنجو آواز ٻڌندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون سان گڏ گھڻا ھئا‪.‬‬ ‫‪18‬ھن منھنجي روح کي اطمينان سان انھي ءِ جنگ مان بچايو‪ ،‬جيڪا منھنجي خلف ھئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬خدا ٻڌندو ۽ انھن کي تڪليف ڏيندو‪ ،‬جيتوڻيڪ اھو جيڪو پراڻي زماني ۾ رھندو ‪.‬سيله ‪.‬ڇاڪاڻ ته انھن ۾ ڪابه تبديلي ناھي‪،‬‬ ‫تنھنڪري اھي خدا کان نه ڊڄندا آھن‪.‬‬ ‫‪20‬ھن پنھنجا ھٿ ڊگھا ڪيا آھن انھن جي خلف جيڪي ساڻس الح ڪن ٿا ‪:‬ھن پنھنجي واعدي کي ٽوڙيو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬سندس وات جا لفظ مکڻ کان وڌيڪ نرم ھئا‪ ،‬پر ھن جي دل ۾ جنگ ھئي ‪:‬ھن جا لفظ تيل کان وڌيڪ نرم ھئا‪ ،‬پر اھي تلوارون ھيون‪.‬‬ ‫‪22‬پنھنجو بار خداوند تي وجھو‪ ،‬۽ اھو توھان کي سنڀاليندو ‪:‬ھو سڌريل ماڻھن کي ڪڏھن به ھلڻ نه ڏيندو‪.‬‬ ‫‪23‬پر تون‪ ،‬اي خدا‪ ،‬انھن کي تباھي ءِ جي ڳچي ءِ ۾ ھيٺ آڻيندين ‪:‬خونخوار ۽ فريب ماڻھو پنھنجي اڌ ڏينھن تائين جيئرو نه رھندا ‪.‬پر مان تو‬ ‫تي ڀروسو ڪندس‪.‬‬ ‫باب ‪56‬‬ ‫( ‪1‬جڏھن فلستين کيس گاٿ ۾ پڪڙيو ته يوناٿلمرڪوڪم جي مکيه موسيقار کي‪ ،‬دائود جي مکيه موسيقار ڏانھن )‪.‬اي خدا‪ ،‬مون تي رحم‬ ‫ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انسان مون کي نگلندو ‪.‬ھو روز وڙھندي مون تي ظلم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي گھڻا آھن جيڪي مون سان وڙھندا آھن‪ ،‬اي عظيم!‬ ‫‪2‬منھنجا دشمن روزانو مون کي نگلندا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬جنھن وقت آ ءِ ڊڄندس‪ ،‬تنھن تي توتي ڀروسو ڪندس‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ خدا ۾ سندس ڪلم جي ساراھ ڪندس‪ ،‬مون خدا تي ڀروسو ڪيو آھي ‪.‬مان نه ڊڄندس ته گوشت مون کي ڇا ڪري سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬ھر روز اھي منھنجي ڳالھين کي ڇڪيندا آھن ‪:‬انھن جا سڀ خيال منھنجي خلف برائي لِ آھن‪.‬‬ ‫‪6‬اھي پاڻ کي گڏ ڪن ٿا‪ ،‬اھي پاڻ کي لڪائيندا آھن‪ ،‬اھي منھنجي قدمن کي نشانو بڻائيندا آھن‪ ،‬جڏھن اھي منھنجي روح جو انتظار ڪندا‬ ‫آھن‪.‬‬ ‫‪7‬ڇا اھي بڇڙائي ءِ کان بچي سگھندا؟ تنھنجي ڪاوڙ ۾ ماڻھن کي اڇلئي‪ ،‬اي خدا‪.‬‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬تون منھنجا ڳوڙھا پنھنجي بوتل ۾ وجھي‪ ،‬ڇا اھي تنھنجي ڪتاب ۾ نه آھن؟‬ ‫‪8‬تون منھنجا ڳوڙھا ء‬ ‫لِ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن آ ءِ تو ڏانھن رڙ ڪندس‪ ،‬تڏھن منھنجا دشمن ڦرندا ‪:‬اھو مان ڄاڻان ٿو ‪.‬ڇاڪاڻ ته خدا منھنجي ء‬ ‫‪10‬مان خدا ۾ سندس ڪلم جي ساراھه ڪندس ‪:‬خداوند ۾ مان سندس ڪلم جي ساراھه ڪندس‪.‬‬ ‫‪11‬مون خدا تي ڀروسو ڪيو آھي ‪:‬مان نه ڊڄندس جيڪو ماڻھو مون سان ڪري سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنجو واعدو مون تي آھي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬آ ءِ تنھنجي ساراھہ ڪندس‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو تو منھنجي جان کي موت کان بچائي ورتو آھي‪ ،‬ڇا تون منھنجي پيرن کي ڪرڻ کان نہ بچائيندين‪ ،‬تہ جيئن آ ءِ خدا جي‬ ‫ء‬ ‫اڳيان جيئرن جي روشني ءِ ۾ ھلندس؟‬ ‫باب ‪57‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،Michtam of David ،Altaschith ،‬جڏھن ھو غار ۾ شائول کان ڀڄي ويو )‪.‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬اي خدا‪ ،‬مون تي‬ ‫رحم ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ته منھنجو روح تو تي ڀروسو رکي ٿو ‪:‬ھا‪ ،‬تنھنجي ڇانو ۾ ‪.‬مان پنھنجي پناھه ٺاھيندس‪ ،‬جيستائين اھي آفتون ختم نه‬ ‫ٿين‪.‬‬ ‫لِ سڀ ڪجھه ڪري ٿو‪.‬‬ ‫منھنجي‬ ‫جيڪو‬ ‫جي‬ ‫‪.‬خدا‬ ‫روئندس‬ ‫ڏانھن‬ ‫مٿاھين‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫ِ‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪2‬آ ء‬ ‫‪3‬ھو آسمان مان موڪليندو ۽ مون کي انھي ءِ جي ملمت کان بچائيندو جيڪو مون کي نگلندو ‪.‬سيله ‪.‬خدا پنھنجي رحمت ۽ سچائي کي‬ ‫موڪليندو‪.‬‬ ‫‪4‬منھنجو روح شينھن جي وچ ۾ آھي‪ ،‬۽ آ ءِ انھن جي وچ ۾ بيٺو آھيان‪ ،‬جن کي ساڙيو ويو آھي‪ ،‬يعني ماڻھن جا پٽ‪ ،‬جن جا ڏند ڀورا ۽ تير‬ ‫آھن‪ ،‬۽ سندن زبان تيز تلوار آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تون مٿاھين ڪر‪ ،‬اي خدا‪ ،‬آسمانن کان مٿي ‪.‬تنھنجو شان سڄي زمين کان مٿي ھجي‪.‬‬ ‫لِ ڄار تيار ڪيو آھي ‪.‬منھنجو روح جھڪي ويو آھي ‪:‬انھن منھنجي اڳيان ھڪ کڙو کوٽي ڇڏيو آھي‪ ،‬جنھن جي‬ ‫‪6‬انھن منھنجي قدمن ء‬ ‫وچ ۾ اھي پاڻ ڪري رھيا آھن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجي دل ٺھيل آھي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬منھنجي دل ٺھيل آھي ‪:‬آ ءِ ڳائيندس ۽ ساراھ ڪندس‪.‬‬ ‫‪8‬جاڳ‪ ،‬منھنجا جلل؛ جاڳ‪ ،‬زبور ۽ ھارپ ‪:‬مان پاڻ جلد جاڳندس‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪9‬مان تنھنجي ساراھ ڪندس‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬ماڻھن جي وچ ۾ ‪:‬مان توھان کي قومن جي وچ ۾ ڳائيندس‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي ٻاجھ آسمان ڏانھن وڏي آھي‪ ،‬۽ تنھنجي سچائي ڪڪرن ڏانھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬اي خدا‪ ،‬تون آسمانن کان مٿاھين ٿي‪ ،‬تنھنجو شان سڄي زمين کان مٿي ھجي‪.‬‬ ‫باب ‪58‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬الٽاسچٿ‪ ،‬دائود جو ميڪتم )‪.‬اي جماعت‪ ،‬ڇا واقعي سچائي ڳالھايو ٿا؟ ڇا اوھين سڌريل فيصلو ڪريو ٿا‪ ،‬اي ماڻھن‬ ‫جا پٽ؟‬ ‫‪2‬ھائو‪ ،‬دل ۾ اوھين بڇڙا ڪم ڪريو ٿا ‪.‬توھان پنھنجي ھٿن جي تشدد کي زمين ۾ وزن ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬بڇڙا پيٽ کان ئي ڌار ٿي ويندا آھن‪ ،‬اھي ڄمڻ سان ئي گمراھ ٿي ويندا آھن‪ ،‬ڪوڙ ڳالھائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬انھن جو زھر نانگ جي زھر جھڙو آھي‪ ،‬اھي انھي ءِ ٻوڙي ءِ وانگر آھن‪ ،‬جيڪو سندس ڪن بند ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو دلدارن جو آواز نه ٻڌندو‪ ،‬دلڪش ڪڏھن به عقلمندي ءِ سان نه‪.‬‬ ‫‪6‬اي خدا انھن جا ڏند ٽوڙيو‪ ،‬انھن جي وات ۾‪ ،‬اي خداوند جوان شينھن جا وڏا ڏند ڀڃي‪.‬‬ ‫لِ پنھنجي ڪمان کي جھلي‪ ،‬انھن کي‬ ‫‪7‬انھن کي پاڻي ءِ وانگر ڳرڻ ڏيو‪ ،‬جيڪي مسلسل وھندا آھن‪ ،‬جڏھن ھو پنھنجن تيرن کي ھلئڻ ء‬ ‫ٽڪرا ٽڪرا ٿيڻ ڏيو‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي‬ ‫‪8‬جھڙي ءِ طرح پگھلڻ وارو گھنگرو‪ ،‬انھن مان ھر ھڪ کي لنگھيو وڃي‪ ،‬جھڙي ءِ طرح عورت جي اڻڄاتل ڄاول‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫سج کي نہ ڏسن‪.‬‬ ‫‪9‬ان کان اڳ جو توھان جي ٿانون ڪانڊين کي محسوس ڪن‪ ،‬ھو انھن کي وا ءِ جھڙو کڻي ھليو ويندو‪ ،‬ٻئي جيئرو ۽ پنھنجي غضب ۾‪.‬‬ ‫‪10‬سچار خوش ٿيندو جڏھن ھو انتقام ڏسندو ‪:‬ھو پنھنجن پيرن کي بڇڙن جي رت ۾ ڌوئيندو‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنڪري ھڪڙو ماڻھو چوندو تہ سچار لِ ھڪڙو اجر آھي‪ ،‬بيشڪ اھو ھڪڙو خدا آھي جيڪو زمين تي فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪59‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪Michtam of David ،Altaschith ،‬؛ جڏھن شائول موڪليو ويو‪ ،‬۽ انھن کيس مارڻ لِ گھر ڏٺو )‪.‬اي منھنجا خدا‪،‬‬ ‫مون کي منھنجي دشمنن کان بچاِ‪ ،‬مون کي انھن کان بچايو جيڪي منھنجي خلف اٿي‪.‬‬ ‫بچاِ‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي ڏوھارين کان ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬۽ خوني ماڻھن کان مون کي‬ ‫ء‬ ‫لِ ۽ نه ئي منھنجي‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو اءھي منھنجي روح جي انتظار ۾ بيٺا آھن ‪:‬طاقتور منھنجي خلف گڏ ٿيا آھن ‪.‬نه منھنجي ڏوھن جي ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫گناھن ء‬ ‫لِ جاڳيو‪ ،‬۽ ڏسو‪.‬‬ ‫‪4‬اھي ڊوڙندا آھن ۽ پاڻ کي بغير منھنجي غلطي جي تيار ڪندا آھن ‪:‬منھنجي مدد ڪرڻ ء‬ ‫‪5‬تنھنڪري تون‪ ،‬اي خداوند لشڪر جو خدا‪ ،‬بني اسرائيل جو خدا‪ ،‬سڀني قومن کي ڏسڻ لِ بيدار ٿيو ‪:‬ڪنھن بڇڙي ڏوھاري تي رحم نہ‬ ‫ڪر ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪6‬اھي شام جو موٽي اچن ٿا‪ ،‬اھي ڪتي وانگر گوڙ ڪن ٿا ۽ شھر جي چوڌاري ڦرندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬ڏس‪ ،‬اھي پنھنجن وات مان نڪرندا آھن‪ ،‬تلوارون پنھنجن چپن ۾ آھن‪ ،‬ڇالِ ⁠جو اھي چون ٿا‪ ،‬ڪير ٻڌندو؟‬ ‫‪8‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬انھن تي کلندي ‪.‬تو وٽ سڀ قومون ٺٺوليون ٿينديون‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خدا منھنجو بچا ءِ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھن جي طاقت جي ڪري آ ءِ تنھنجو انتظار ڪندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬منھنجي رحمت جو خدا مون کي روڪيندو ‪:‬خدا مون کي منھنجي دشمنن تي منھنجي خواھش ڏسڻ ڏي‪.‬‬ ‫‪11‬انھن کي نہ ماريو‪ ،‬متان منھنجا ماڻھو وساري ڇڏين‪ ،‬انھن کي پنھنجي طاقت سان ٽڪرائجي ‪.‬۽ انھن کي ھيٺ آڻيو‪ ،‬اي خداوند اسان‬ ‫جي ڍال‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو انھن جي وات جو گناھہ ۽ انھن جي چپن جي ڳالھہ انھن کي پنھنجي فخر ۾ وٺي وڃي ٿي‪ ،‬۽ لعنت ۽ ڪوڙ جي ڪري‬ ‫ء‬ ‫جيڪي اھي ڳالھائين ٿا‪.‬‬ ‫‪13‬انھن کي غضب ۾ کائي‪ ،‬انھن کي کائي‪ ،‬جيئن اھي نه ٿين‪ ،‬۽ انھن کي خبر ڏيو ته خدا يعقوب ۾ زمين جي پڇاڙيِ تائين حڪومت‬ ‫ڪري ٿو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪14‬۽ شام جو انھن کي موٽڻ ڏيو ‪.‬۽ انھن کي ڪتي وانگر شور ڪرڻ ڏيو‪ ،‬۽ شھر جي چوڌاري گھمڻ ڏيو‪.‬‬ ‫لِ ھيٺ لھي وڃو‪ ،‬۽ جيڪڏھن اھي راضي نه ٿين ته ڪاوڙ ڪن‪.‬‬ ‫‪15‬انھن کي ھلڻ ڏيو ۽ گوشت ء‬ ‫‪16‬پر آ ءِ تنھنجي قدرت جا گيت ڳائيندس ‪.‬ھا‪ ،‬مان ابح جو تنھنجي رحمت جو بلند آواز ڳائيندس ‪:‬ڇو ته تون منھنجي مصيبت جي ڏينھن ۾‬ ‫منھنجو دفاع ۽ پناھه آھين‪.‬‬ ‫‪17‬اي منھنجي طاقت‪ ،‬مان توھان کي ڳائيندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا منھنجو بچاِ آھي‪ ،‬۽ منھنجي رحم جو خدا آھي‪.‬‬ ‫باب ‪60‬‬ ‫لِ؛ جڏھن ھن ارمنھرائيم ۽ ارامزوبه سان جنگ ڪئي‪ ،‬جڏھن يوآب موٽي آيو ۽‬ ‫( ‪1‬داؤد جي شوشنيدوت جي مکيه موسيقار کي‪ ،‬سيکارڻ ء‬ ‫ادوم کي لوڻ جي وادي ۾ ٻارھن ھزارن کي ماريو )‪.‬اي خدا‪ ،‬تو اسان کي ڪڍي ڇڏيو آھي ‪.‬تو اسان کي ڇڙوڇڙ ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬تون‬ ‫ناراض ٿي وئي آھين ‪.‬تون وري اسان ڏانھن موٽ‪.‬‬ ‫لِ ڇڪي ٿو‪.‬‬ ‫ان‬ ‫ڏيو؛‬ ‫شفا‬ ‫کي‬ ‫ڀڃڪڙي‬ ‫جي‬ ‫‪:‬ان‬ ‫آھي‬ ‫ڇڏيو‬ ‫ٽوڙي‬ ‫‪2‬تو زمين کي ڌوڏي ڇڏيو آھي ‪.‬توھان ان کي‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫‪3‬تو پنھنجي قوم کي سخت شيون ڏيکاريو آھي‪ ،‬تو اسان کي عجب جي شراب پيئاريو آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اھو سچائي ءِ جي ڪري ظاھر ٿئي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬تو انھن کي جھنڊو ڏنو آھي جيڪي توکان ڊڄن ٿا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تہ تنھنجي محبوب کي ڇڏائجي ‪.‬پنھنجي ساڄي ھٿ سان بچايو‪ ،‬۽ مون کي ٻڌ‪.‬‬ ‫‪5‬انھي ءِ ء‬ ‫‪6‬خدا پنھنجي پاڪائي ءِ ۾ ڳالھايو آھي ‪.‬مان خوش ڪندس‪ ،‬مان شڪم کي ورھائيندس‪ ،‬۽ سڪوٿ جي ماٿري کي ختم ڪندس‪.‬‬ ‫‪7‬گلد منھنجو آھي ۽ منسي منھنجو آھي ‪.‬افرايم پڻ منھنجي سر جي طاقت آھي ‪.‬يھوداه منھنجو قانون ساز آھي‪.‬‬ ‫‪8‬موآب منھنجو غسل آھي ‪.‬ادوم تي مان پنھنجو جوتا اڇلئي ڇڏيندس ‪:‬فلستيا‪ ،‬تون منھنجي ڪري فتح ڪر‪.‬‬ ‫‪9‬مون کي مضبوط شھر ۾ ڪير آڻيندو؟ مون کي ادوم ۾ ڪير وٺي ويندو؟‬ ‫‪10‬ڇا تون نه آھين‪ ،‬اي خدا‪ ،‬جنھن اسان کي ڇڏي ڏنو آھي؟ ۽ تون‪ ،‬اي خدا‪ ،‬جيڪو اسان جي لشڪر سان گڏ نه نڪتو؟‬ ‫‪11‬اسان کي مصيبت مان مدد ڏي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انسان جي مدد بيڪار آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو ئي آھي جيڪو اسان جي دشمنن کي لتاڙائيندو‪.‬‬ ‫‪12‬خدا جي وسيلي اسين بھادري ءِ سان ڪم ڪنداسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪61‬‬ ‫( ‪1‬تاريخ موسيقار نگينا تي‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خدا‪ ،‬منھنجي فرياد ٻڌ ‪.‬منھنجي دعا ۾ شرڪت‪.‬‬ ‫‪2‬زمين جي پڇاڙي ءِ کان مان توکي روئان‪ ،‬جڏھن منھنجي دل ڀرجي ويئي ‪:‬مون کي انھي ءِ پٿر ڏانھن وٺي ڏي‪ ،‬جيڪو مون کان مٿاھين‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لِ پناھه آھين‪ ،‬۽ دشمن کان ھڪڙو مضبوط ٽاور آھين‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬آ ءِ تنھنجي خيمي ۾ ھميشہ رھندس‪ ،‬تنھنجي پرن جي پردي تي ڀروسو ڪندس ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو تو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬منھنجو واعدو ٻڌو آھي‪ ،‬تو مون کي انھن جو ورثو ڏنو آھي جيڪي تنھنجي نالي کان ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬تون بادشاھه جي عمر ڊگھي ڪندين ‪:‬۽ سندس سال ڪيترن ئي نسلن وانگر‪.‬‬ ‫‪7‬ھو خدا جي اڳيان ھميشہ رھندو ‪:‬اي رحم ۽ سچائي تيار ڪر‪ ،‬جيڪا کيس بچائي سگھي‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ روزانو پنھنجون واعدو پورو ڪندس‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري آ ءِ ھميشہ تائين تنھنجي نالي جي ساراھہ ڪندو رھندس‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫باب ‪62‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪Jeduthun ،‬ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬سچ پچ منھنجو روح خدا تي منتظر آھي‪ ،‬ھن کان منھنجي نجات اچي ٿي‪.‬‬ ‫‪2‬اھو رڳو منھنجو پٿر ۽ منھنجو ڇوٽڪارو آھي ‪.‬ھو منھنجو دفاع آھي ‪.‬مون کي تمام گھڻو منتقل نه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪3‬ڪڏھن اوھين ڪنھن ماڻھو ءِ جي خلف فساد جو تصور ڪندا؟ توھان سڀني کي قتل ڪيو ويندو ‪:‬توھان ھڪ سجدي ڀت وانگر‪ ،‬۽ ھڪ‬ ‫ٽٽڻ واري باڙ وانگر‪.‬‬ ‫‪4‬اھي رڳو الح ڪن ٿا ته کيس سندس عظمت کان ھيٺ لٿو وڃي‪ ،‬اھي ڪوڙ ۾ خوش ٿين ٿا‪ ،‬اھي پنھنجي وات سان دعا ڪن ٿا‪ ،‬پر‬ ‫اھي اندر ۾ لعنت ڪن ٿا ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪5‬منھنجي جان‪ ،‬تون رڳو خدا جو انتظار ڪر ‪.‬ڇاڪاڻ ته منھنجي اميد ھن کان آھي‪.‬‬ ‫‪6‬اھو ارف منھنجو پٿر ۽ منھنجو ڇوٽڪارو آھي ‪:‬اھو ئي منھنجو بچا ءِ آھي ‪.‬مون کي منتقل نه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪7‬خدا ۾ منھنجو ڇوٽڪارو ۽ منھنجو شان آھي ‪:‬منھنجي طاقت جو پٿر‪ ،‬۽ منھنجي پناھه‪ ،‬خدا ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬مٿس ھر وقت ڀروسو رکو ‪.‬اي ماڻھو‪ ،‬پنھنجي دل کي ھن جي اڳيان وڌايو ‪:‬خدا اسان لِ پناھه آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬اھي باطل کان بلڪل ھلڪا آھن‪.‬‬ ‫‪9‬بيشڪ پست درجي جا ماڻھو باطل آھن ۽‬ ‫اعلي درجي جا ماڻھو ڪوڙا آھن ‪:‬ترازو ۾ رکڻ ء‬ ‫ي‬ ‫‪10‬ظلم تي ڀروسو نه ڪر‪ ،‬۽ ڦرلٽ ۾ اجايو نه ٿيو ‪:‬جيڪڏھن دولت وڌندي‪ ،‬پنھنجي دل انھن تي نه لڳايو‪.‬‬ ‫‪11‬خدا ھڪڙو ڀيرو ڳالھايو آھي؛ ٻه ڀيرا مون اھو ٻڌو آھي؛ اھا طاقت خدا جي آھي‪.‬‬ ‫‪12‬پڻ تو وٽ‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬رحم آھي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو تون ھر ماڻھوِ کي سندس ڪم جي مطابق ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪63‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور‪ ،‬جڏھن ھو يھوداه جي بيابان ۾ ھو )‪.‬اي خدا تون منھنجو خدا آھين ‪.‬ابح جو مان توکي ڳوليندس ‪:‬منھنجو روح تنھنجي‬ ‫لِ سڪي ۽ اءڃايل زمين ۾‪ ،‬جتي پاڻي ناھي‪.‬‬ ‫لِ اڃ آھي‪ ،‬منھنجو گوشت تنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۾ ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫مقدس‬ ‫کي‬ ‫تو‬ ‫مون‬ ‫جيئن‬ ‫‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫ڏسڻ‬ ‫کي‬ ‫جلوي‬ ‫۽‬ ‫قدرت‬ ‫‪2‬تنھنجي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي شفقت زندگي ءِ کان بھتر آھي‪ ،‬تنھنڪري منھنجا چپ تنھنجي ساراھہ ڪندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬اھڙي ءِ طرح آ ءِ تو کي برڪت ڏيندس جيستائين آ ءِ جيئرو رھندس ‪:‬آ ءِ تنھنجي نالي تي پنھنجا ھٿ مٿي کڻندس‪.‬‬ ‫‪5‬منھنجو روح ائين سڪندو جيئن گود ۽ ٿلھي سان ‪.‬۽ منھنجو وات خوشي ءِ جي چپن سان تنھنجي تعريف ڪندو‪:‬‬ ‫‪6‬جڏھن مان پنھنجي بستري تي توکي ياد ڪريان ۽ رات جي اونداھين ۾ تو کي ياد ڪريان‪.‬‬ ‫ڇانو ۾ خوش رھندس‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجو مددگار آھين‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي پرن جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬منھنجو جان تنھنجي پٺيان سخت آھي‪ ،‬تنھنجو ساڄو ھٿ مون کي سنڀالي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬پر اھي جيڪي منھنجي روح کي ڳولي رھيا آھن‪ ،‬ان کي برباد ڪرڻ لِ‪ ،‬زمين جي ھيٺين حصن ۾ ويندا‪.‬‬ ‫‪10‬اھي تلوار سان ڪرندا‪ ،‬اھي لومڙين جو حصو ھوندا‪.‬‬ ‫‪11‬پر بادشاھہ خدا ۾ خوش ٿيندو ‪.‬ھر ڪو جيڪو ھن جو قسم کڻندو سو فخر ڪندو‪ ،‬پر ڪوڙ ڳالھائڻ وارن جو وات بند ڪيو ويندو‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪64‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬اي خدا‪ ،‬منھنجي دعا ۾ منھنجو آواز ٻڌ ‪:‬دشمن جي خوف کان منھنجي جان بچائي‪.‬‬ ‫‪2‬مون کي بڇڙن جي ڳجھي الح کان لڪايو ‪.‬ظلم جي ڪارڪنن جي بغاوت کان‪:‬‬ ‫‪3‬جيڪي پنھنجي زبان کي تلوار وانگر چاڙھيندا آھن‪ ،‬۽ پنھنجا ڪمان جھڪي پنھنجا تير ھلئيندا آھن‪ ،‬ايستائين جو تلخ لفظ آھن‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي ڳجھي ءِ طرح ڪامل تي گوليون ھڻن‪ ،‬اوچتو ئي مٿس گوليون ھڻن‪ ،‬۽ نہ ڊڄ‪.‬‬ ‫‪4‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬اھي پاڻ کي ھڪڙي بڇڙي معاملي ۾ حوال افزائي ڪن ٿا ‪:‬اھي رازداري سان ڦڙا وجھڻ وارا آھن ‪.‬چون ٿا‪ ،‬ڪير کين ڏسندو؟‬ ‫‪6‬اھي بڇڙائي ءِ جي ڳول ڪن ٿا ‪.‬اھي ھڪ محنتي ڳول کي پورو ڪن ٿا ‪:‬ٻنھي مان ھر ھڪ جي اندروني سوچ‪ ،‬۽ دل‪ ،‬گہرا آھي‪.‬‬ ‫‪7‬پر خدا انھن تي تير ھلئيندو ‪.‬اوچتو اھي زخمي ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪8‬تنھنڪري اھي پنھنجي زبان کي پاڻ تي ڪري سگھندا‪ ،‬جيڪي انھن کي ڏسندا سي ڀڄي ويندا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ سڀ ماڻھو ڊڄندا‪ ،‬۽ خدا جي ڪم کي بيان ڪندا ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي عقلمندي ءِ سان ھن جي ڪم تي غور ڪندا‪.‬‬ ‫‪10‬سڌريل خداوند ۾ خوش ٿيندا‪ ،‬۽ مٿس ڀروسو ڪندا ‪.‬۽ دل ۾ سڀ سڌريل عزت ڪندا‪.‬‬ ‫باب ‪65‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور ۽ گيت )‪.‬ساراھه تنھنجي انتظار ۾ آھي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬سيون ۾‪ ،‬۽ توھان لِ نذر پوري ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫‪2‬اي دعا ٻڌندڙ‪ ،‬تو وٽ سڀيئي گوشت ايندا‪.‬‬ ‫‪3‬بڇڙايون مون تي غالب آھن‪ ،‬جيئن اسان جي ڏوھن لِ‪ ،‬تون انھن کي ااف ڪر‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو تنھنجي درٻار ۾ رھي‪ ،‬تنھنجي‬ ‫‪4‬برڪت وارو آھي اھو ماڻھو جنھن کي تو چونڊيو آھي‪ ،‬۽ تو وٽ پھچائڻ جو سبب آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫گھر جي چڱائي ءِ سان‪ ،‬تنھنجي پاڪ ھيڪل مان‪ ،‬اسين راضي ھونداسين‪.‬‬ ‫‪5‬اي اسان جي ڇوٽڪاري جي خدا‪ ،‬تون سچائي ءِ سان خوفناڪ شين سان اسان کي جواب ڏيندين ‪.‬جيڪو زمين جي سڀني پڇاڙين جو‬ ‫اعتماد آھي‪ ،‬۽ انھن مان جيڪي سمنڊ تي پري آھن‪:‬‬ ‫‪6‬جيڪو پنھنجي طاقت سان جبلن کي تيز ڪري ٿو ‪.‬طاقت سان جڙيل آھي‪:‬‬ ‫‪7‬جيڪو سمنڊ جي گوڙ‪ ،‬انھن جي موجن جي شور ۽ ماڻھن جي گوڙ کي خاموش ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬اءھي پڻ جيڪي پرديس ۾ رھندا آھن تنھنجي نشانين کان ڊڄندا آھن ‪:‬تون ابح ۽ شام جو ٻاھر نڪرڻ کي خوش ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬تون زمين جو دورو ڪرين ٿو ۽ ان کي پاڻي ڏئين ٿو ‪:‬تون ان کي خدا جي ندي ءِ سان تمام گھڻو مال مال ڪرين ٿو‪ ،‬جيڪو پاڻي ءِ سان‬ ‫لِ مھيا ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ اناج تيار ڪرين ٿو‪ ،‬جڏھن توھان ان ء‬ ‫ڀريل آھي ‪:‬تون انھن ء‬ ‫‪10‬تون ان جي ڇولين کي تمام گھڻو پاڻي ڏئين ٿو‪ ،‬تون ان جي پاڙن کي آباد ڪرين ٿو‪ ،‬تون ان کي مينھن سان نرم ڪرين ٿو‪ ،‬تون ان جي‬ ‫چشمي کي برڪت ڏي‪.‬‬ ‫‪11‬تون پنھنجي نيڪي ءِ سان سال کي تاج ڪر ‪.‬۽ تنھنجا رستا ٿڪائي ڇڏيندا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬اھي ريگستان جي چراگاھن تي ڇڏين ٿا‪ ،‬۽ ننڍيون ٽڪريون ھر طرف خوش آھن‪.‬‬ ‫لِ رڙيون ڪندا آھن‪ ،‬اھي پڻ ڳائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬چراگاھون رڍن سان ڍڪيل آھن ‪.‬واديون به اناج سان ڍڪيل آھن؛ اھي خوشي ءِ ء‬ ‫باب ‪66‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬ھڪڙو گيت يا زبور )‪.‬خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬اي سڀئي ملڪ‪،‬‬ ‫‪2‬ھن جي نالي جي عزت جا گيت ڳايو‪ ،‬سندس ساراھہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪3‬خدا کي چئو تہ‪ ،‬تون پنھنجي ڪمن ۾ ڪھڙو خوفناڪ آھين !توھان جي طاقت جي عظمت جي ذريعي توھان جا دشمن پاڻ کي توھان‬ ‫جي حوالي ڪندا‪.‬‬ ‫‪4‬سڄي زمين تنھنجي پوڄا ڪندي‪ ،‬۽ توھان کي ڳائيندي ‪.‬اھي تنھنجي نالي تي ڳائيندا ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ خوفناڪ آھي‪.‬‬ ‫‪5‬اچو ۽ خدا جا ڪم ڏسو ‪:‬ھو ماڻھن جي ٻارن ء‬ ‫‪6‬ھن سمنڊ کي سڪي زمين ۾ بدلئي ڇڏيو‪ ،‬اھي پيادل ٻوڏ مان گذري ويا‪ ،‬اتي اسان مٿس خوش ٿيا‪.‬‬ ‫لِ حڪومت ڪري ٿو ‪.‬ھن جون اکيون قومن کي ڏسن ٿيون ‪:‬باغي پاڻ کي بلند نه ڪن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬ھو پنھنجي طاقت سان ھميشہ ء‬ ‫‪8‬اي ماڻھو‪ ،‬اسان جي خدا جي واکاڻ ڪريو ۽ سندس ساراھ جو آواز ٻڌو‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪو اسان جي روح کي زندگي ۾ رکي ٿو‪ ،‬۽ اسان جي پيرن کي ھلڻ نه ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬اسان کي ثابت ڪيو آھي‪ ،‬تو اسان کي آزمايو آھي‪ ،‬جيئن چاندي ءِ کي آزمايو ويو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬تو اسان کي ڄار ۾ ڦاسايو ‪.‬تو اسان جي ڪلھن تي مصيبت رکي‪.‬‬ ‫جاِ ڏانھن‬ ‫‪12‬تو ماڻھن کي اسان جي مٿي تي سوار ڪيو آھي ‪.‬اسان باھہ ۽ پاڻي ءِ جي ذريعي گذرياسين‪ ،‬پر تو اسان کي ھڪڙي دولتمند ء‬ ‫ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪13‬آ ءِ تنھنجي گھر ۾ ساڙيل قربانين سان ويندس‪ ،‬تنھنجي واعدن کي پورو ڪندس‪،‬‬ ‫‪14‬جيڪي منھنجن چپن ڳالھايا آھن‪ ،‬۽ منھنجو وات ڳالھايو آھي‪ ،‬جڏھن مون کي مصيبت ھئي‪.‬‬ ‫خوشبوِ سان ‪.‬مان ٻڪرين سان گڏ ٻڪريون پيش ڪندس ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ ٿلھي ٻارن جي ساڙيل قرباني پيش ڪندس‪ ،‬ٿڌن جي‬ ‫ء‬ ‫‪15‬مان تو ء‬ ‫‪16‬اچو ۽ ٻڌو‪ ،‬سڀيئي خدا کان ڊڄو‪ ،‬۽ مان بيان ڪندس ته ھن منھنجي روح لِ ڇا ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬مون کيس پنھنجي وات سان سڏيو‪ ،‬۽ ھو منھنجي زبان سان ساراھيو ويو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪18‬جيڪڏھن آ ءِ پنھنجي دل ۾ بڇڙائي سمجھان‪ ،‬تہ خداوند منھنجي نہ ٻڌندو‪.‬‬ ‫‪19‬پر سچ پچ خدا منھنجي ٻڌو آھي ‪.‬ھن منھنجي دعا جي آواز ۾ شرڪت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪20‬سبڪت آھي خدا‪ ،‬جنھن نہ منھنجي دعا رد ڪئي آھي ۽ نڪي سندس ٻاجھ مون کان‪.‬‬ ‫باب ‪67‬‬ ‫‪1.‬۽ ھن جو منھن اسان تي چمڪيو؛ سيله‪.‬‬ ‫لِ تہ توھان جو رستو زمين تي معلوم ٿئي‪ ،‬توھان جي احت کي سڀني قومن ۾ محفوظ ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪2‬انھي ءِ ء‬ ‫‪3‬اي خدا‪ ،‬ماڻھو تنھنجي ساراھہ ڪن ‪.‬اچو ته سڀئي ماڻھو تنھنجي ساراھه ڪن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون ئي ماڻھن جو انصاف ڪندين ۽ قومن تي زمين تي حڪومت ڪندين ‪.‬‬ ‫‪4‬اي قومون خوش ٿين ۽ خوشي ءِ جا گيت ڳائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سيله‪.‬‬ ‫‪5‬اي خدا‪ ،‬ماڻھو تنھنجي ساراھہ ڪن ‪.‬اچو ته سڀئي ماڻھو تنھنجي ساراھه ڪن‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ زمين پنھنجي واڌ ويجھ ڪندي ‪.‬۽ خدا‪ ،‬اسان جو پنھنجو خدا‪ ،‬اسان کي برڪت ڏيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬خدا اسان کي برڪت ڏيندو ‪.‬۽ زمين جي سڀني پاسن کان ڊڄندا‪.‬‬ ‫باب ‪68‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬ھڪڙو زبور يا دائود جو گيت )‪.‬خدا کي اٿڻ ڏيو‪ ،‬سندس دشمنن کي ڇڙوڇڙ ٿيڻ ڏيو ‪:‬جيڪي کانئس نفرت ڪن‬ ‫ٿا سي به ھن جي اڳيان ڀڄي وڃن‪.‬‬ ‫‪2‬جھڙي ءِ طرح دونھون پري ھليو ويندو آھي‪ ،‬تيئن انھن کي ھليو‪ ،‬جيئن باھ جي اڳيان موم ڳري ويندو آھي‪ ،‬تيئن بدڪار خدا جي‬ ‫حضور ۾ ناس ٿين‪.‬‬ ‫‪3‬پر سچار خوش ٿين ‪.‬انھن کي خدا جي اڳيان خوش ٿيڻ گھرجي ‪:‬ھائو‪ ،‬انھن کي تمام گھڻو خوش ٿيڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لِ گيت ڳايو‪ ،‬سندس نالي جي ساراھہ ڪريو‪ ،‬سندس تعريف ڪريو جيڪو آسمان تي سوار آھي سندس نالي ‪ ،JAH‬۽ سندس‬ ‫‪4‬خدا جي ء‬ ‫اڳيان خوش ٿيو‪.‬‬ ‫جاِ تي آھي‪.‬‬ ‫مقدس‬ ‫پنھنجي‬ ‫خدا‬ ‫قاضي‪،‬‬ ‫جو‬ ‫⁠زال‬ ‫رن‬ ‫۽‬ ‫‪5‬يتيم جو پي ءِ‬ ‫ء‬ ‫‪6‬خدا اڪيلو خاندانن ۾ رکي ٿو‪ ،‬اھو انھن کي ٻاھر ڪڍي ٿو جيڪي زنجيرن ۾ جڪڙيل آھن‪ ،‬پر باغي سڪي زمين ۾ رھندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬اي خدا‪ ،‬جڏھن تون پنھنجي قوم جي اڳيان نڪري ويو‪ ،‬جڏھن تون ريگستان مان گذريو ‪.‬سيل‪:‬‬ ‫‪8‬زمين لڏي وئي‪ ،‬آسمان پڻ خدا جي حضور ۾ ڪريا‪ ،‬جيتوڻيڪ سينا پاڻ خدا‪ ،‬اسرائيل جي خدا جي حضور ۾ لھي ويو‪.‬‬ ‫‪9‬تو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬ھڪڙو وڏو مينھن موڪليو‪ ،‬جنھن سان تو پنھنجي ميراث جي تصديق ڪئي‪ ،‬جڏھن اھو ٿڪل ھو‪.‬‬ ‫لِ پنھنجي نيڪي ءِ مان تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنجي جماعت اءن ۾ رھي آھي ‪:‬تو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬غريبن ء‬ ‫‪11‬خداوند لفظ ڏنو ‪:‬وڏي تعداد ۾ انھن جي جماعت ھئي جن ان کي شايع ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬لشڪر جا بادشاھه جلدي ڀڄي ويا‪ ،‬۽ جيڪا گھر ۾ رھي ھئي‪ ،‬سا لٽ جو مال ورھائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫ٿانون جي وچ ۾ ليٽيل ھوندؤ‪ ،‬تڏھن بہ اوھين ڪبوتر جي پرن وانگر ھوندؤ‪ ،‬جيڪي چاندي ءِ سان ڍڪيل آھن‪ ،‬۽‬ ‫‪13‬جيتوڻيڪ اوھين ء‬ ‫سندس پنن کي زرد سون سان ڍڪيل آھي‪.‬‬ ‫قادرمطلق بادشاھہ کي اءن ۾ پکڙايو‪ ،‬تڏھن اءھا سالمون ۾ برف جھڙي اڇي ھئي‪.‬‬ ‫‪14‬جڏھن ء‬ ‫‪15‬خدا جي ٽڪري بشن جي ٽڪري وانگر آھي ‪.‬بشن جي جبل وانگر ھڪ بلند ٽڪري‪.‬‬ ‫‪16‬اي مٿاھون جبل‪ ،‬ڇو ٿا ٽپو ڏيو؟ ھي ءِ ٽڪري آھي جنھن ۾ خدا رھڻ گھرندو آھي ‪.‬ھا‪ ،‬رب ھميشه لِ ان ۾ رھندو‪.‬‬ ‫‪17‬خدا جا رٿ ويھ ھزار آھن‪ ،‬جيتوڻيڪ ھزارين ملئڪ آھن ‪:‬خداوند انھن جي وچ ۾ آھي‪ ،‬جيئن سينا ۾‪ ،‬مقدس جاِ تي‪.‬‬ ‫‪18‬تون مٿاھين تي چڙھيو آھين‪ ،‬توھان قيدين کي قيد ڪيو آھي ‪:‬توھان ماڻھن لِ تحفا حاال ڪيو آھي ‪.‬ھا‪ ،‬باغين لِ پڻ‪ ،‬ته خداوند خدا‬ ‫انھن جي وچ ۾ رھي‪.‬‬ ‫‪19‬سڀاڳو ھجي اھو خداوند‪ ،‬جيڪو روزانو اسان کي نفعو ڀري ٿو‪ ،‬يعني اسان جي ڇوٽڪاري جو خدا ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪20‬اھو آھي جيڪو اسان جو خدا آھي اھو ڇوٽڪارو ڏيندڙ خدا آھي ‪.‬۽ خدا جو تعلق موت کان وٺي مسئلن جو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬پر خدا پنھنجن دشمنن جي مٿي کي زخم ڪندو‪ ،‬۽ اھڙي ماڻھو ءِ جي وارن واري کوپڙي کي زخم ڪندو‪ ،‬جيڪو اڃا تائين سندس‬ ‫ڏوھن ۾ رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪22‬خداوند فرمايو تہ ”آ ءِ بشن مان وري آڻيندس‪ ،‬آ ءِ پنھنجي قوم کي وري سمنڊ جي اونھائي مان آڻيندس‪.‬‬ ‫لِ تہ تنھنجو پير تنھنجي دشمنن جي رت ۾ ٻڏي وڃي ۽ تنھنجي ڪتن جي زبان بہ ساڳي‪.‬‬ ‫‪23‬انھي ءِ ء‬ ‫‪24‬انھن تنھنجو وڃڻ ڏٺو آھي‪ ،‬اي خدا ‪.‬ايستائين جو منھنجي خدا‪ ،‬منھنجي بادشاھه‪ ،‬جي حرمت ۾‪.‬‬ ‫‪25‬ڳائڻ وارا اڳتي ھليا ويا‪ ،‬وڄائڻ وارا پٺيان پيا ‪.‬انھن ۾ ڇوڪريون به ھيون جيڪي ٽمبرن سان کيڏنديون ھيون‪.‬‬ ‫‪26‬خدا جي واکاڻ ڪريو جماعتن ۾‪ ،‬جيتوڻيڪ خداوند‪ ،‬بني اسرائيل جي چشمي کان‪.‬‬ ‫‪27‬ھڪڙو ننڍڙو بنيامين پنھنجي حڪمران سان گڏ آھي‪ ،‬يھوداه جا امير ۽ سندن ڪائونسل‪ ،‬زبولون جا امير ۽ نفتالي جا امير‪.‬‬ ‫لِ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنجي خدا تنھنجي طاقت جو حڪم ڏنو آھي ‪:‬مضبوط ڪر‪ ،‬اي خدا‪ ،‬جيڪو تو اسان ء‬ ‫‪29‬يروشلم ۾ تنھنجي ھيڪل جي ڪري بادشاھہ تو وٽ تحفا آڻيندا‪.‬‬ ‫‪30‬وراڻين جي ٽولي ءِ کي‪ ،‬ٻڪرين جي ميڙ کي‪ ،‬ماڻھن جي گاڏن سان‪ ،‬ايستائين جو ھر ڪو پاڻ کي چاندي ءِ جا ٽڪرا ڏئي پاڻ کي جھليو ‪:‬‬ ‫تون انھن ماڻھن کي ڇڙوڇڙ ڪر‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ خوش آھن‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪31‬شھزادا مصر مان نڪرندا ‪.‬ايٿوپيا جلد ئي خدا ڏانھن ھٿ وڌائيندو‪.‬‬ ‫لِ گيت ڳايو ‪.‬اي رب جي ساراھه ڳايو؛ سيل‪:‬‬ ‫‪32‬اي زمين جا بادشاھؤ‪ ،‬خدا ء‬ ‫لِ جيڪو آسمانن جي آسمانن تي چڙھي ٿو‪ ،‬جيڪي پراڻي زماني جا ھئا ‪.‬ڏس‪ ،‬اھو پنھنجو آواز موڪلي ٿو‪ ،‬۽ اھو ھڪڙو‬ ‫‪33‬انھي ءِ ء‬ ‫زبردست آواز آھي‪.‬‬ ‫‪34‬اوھين خدا ڏانھن طاقت بيان ڪريو ‪:‬سندس عظمت بني اسرائيل تي آھي‪ ،‬۽ سندس طاقت ڪڪرن ۾ آھي‪.‬‬ ‫سبحان‬ ‫‪35‬اي خدا‪ ،‬تون پنھنجي مقدس جڳھن کان خوفناڪ آھين ‪:‬اسرائيل جو خدا اھو آھي جيڪو پنھنجي قوم کي طاقت ۽ طاقت ڏئي ٿو ‪ .‬ء‬ ‫ا‪.‬‬ ‫باب ‪69‬‬ ‫( ‪1‬شوشنم تي وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خدا‪ ،‬مون کي بچاِ ‪.‬ڇاڪاڻ ته پاڻي منھنجي روح ۾ اچي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬آ ءِ اونھي دلدل ۾ ٻڏي ويو آھيان‪ ،‬جتي بيھي ڪونھي ‪:‬آ ءِ اونھين پاڻي ءِ ۾ اچي ويو آھيان‪ ،‬جتي ٻوڏون مون کي وجھن ٿيون‪.‬‬ ‫‪3‬مان روئڻ ڪري ٿڪجي پيو آھيان‪ ،‬منھنجو ڳلو سڪي ويو آھي‪ ،‬منھنجي خدا جي انتظار ۾ منھنجيون اکيون اجھي ويون آھن‪.‬‬ ‫‪4‬اءھي جيڪي مون کان بي سبب نفرت ڪن ٿا‪ ،‬اءھي منھنجي مٿي جي وارن کان وڌيڪ آھن ‪:‬اھي جيڪي مون کي ناس ڪندا‪ ،‬ناحق‬ ‫‪:‬پوِ مون اھو بحال ڪيو‪ ،‬جيڪو مون کسي نه ورتو‪.‬‬ ‫منھنجا دشمن ھوندا‪ ،‬سي طاقتور آھن‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اي خدا تون ڄاڻين ٿو منھنجي بيوقوفي ءِ کي ‪.‬۽ منھنجا گناھه توکان لڪل نه آھن‪.‬‬ ‫ب يالعءالء ءمينء ‪ ،‬الصذءينء يء ي‬ ‫طعء ءرونء ءمنء يال ءمحي ءسنءينء ‪ ،‬ءل ي ءءحبب يال ءم ينسءينء ِءلءى ِءس ءيرائءيلء‪.‬‬ ‫‪6‬يءا ءر ب ء‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي خاطر مون کي بدنام ڪيو آھي ‪.‬شرم منھنجي منھن کي ڍڪي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اجنبي ٿي ويو آھيان‪.‬‬ ‫لِ اجنبي ۽ پنھنجي ما ءِ جي ٻارن ء‬ ‫‪8‬آ ءِ پنھنجي ڀائرن ء‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي گھر جي جوش مون کي کائي ڇڏيو آھي ‪.‬۽ جن توکي ملمت ڪيو تن جون ملمتون مون تي پون ٿيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬جڏھن آ ءِ روئي رھيس ۽ پنھنجي روح کي روزو رکڻ سان تاڪيد ڪيم‪ ،‬تڏھن منھنجي ملمت ھئي‪.‬‬ ‫لِ ھڪ محاورو بڻجي ويو آھيان‪.‬‬ ‫‪11‬مون ٽٽل ڪپڙو بہ پنھنجو لباس بڻايو ‪.‬۽ مان انھن ء‬ ‫‪12‬جيڪي دروازي تي ويٺا آھن سي منھنجي خلف ڳالھائين ٿا ‪.‬۽ مان شرابي جو گيت ھو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬منھنجي دعا تو وٽ آھي‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬قبول ٿيل وقت ۾ ‪:‬اي خدا‪ ،‬پنھنجي ٻاجھ جي ڪثرت ۾‪ ،‬مون کي ٻڌ‪ ،‬پنھنجي‬ ‫‪13‬پر منھنجي ء‬ ‫نجات جي سچائي ۾‪.‬‬ ‫‪14‬مون کي دلدل مان ڪڍي ڇڏ‪ ،‬۽ مون کي ٻڏڻ نه ڏيو ‪:‬مون کي انھن کان بچايو وڃي جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا‪ ،‬۽ گندي پاڻيِ‬ ‫مان‪.‬‬ ‫‪15‬مون کي پاڻي ءِ جو ٻج ڇٽڻ نه ڏي‪ ،‬نڪي گہرا مون کي نگلڻ ڏي‪ ،‬۽ ڪڏھن مون تي پنھنجو وات بند نہ ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬مون کي ٻڌ‪ ،‬اي خداوند !ڇو ته توھان جي پياري مھرباني سٺي آھي ‪:‬مون ڏانھن موٽو پنھنجي مھرباني جي ڪثرت جي مطابق‪.‬‬ ‫‪17‬۽ پنھنجو منھن پنھنجي خادم کان نه لڪايو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مان مصيبت ۾ آھيان ‪:‬مون کي جلدي ٻڌ‪.‬‬ ‫‪18‬منھنجي روح ڏانھن ويجھو‪ ،‬۽ ان کي ڇڏايو ‪:‬مون کي منھنجي دشمنن جي ڪري ڇوٽڪارو ڏي‪.‬‬ ‫‪19‬تو منھنجي بي عزتي‪ ،‬منھنجي شرم ۽ بي عزتي کي ڄاڻي ورتو آھي ‪:‬منھنجا مخالف سڀ تنھنجي اڳيان آھن‪.‬‬ ‫‪20‬ملمت منھنجي دل کي ٽوڙي ڇڏيو آھي ‪.‬۽ مان ڳرو ٿي ويو آھيان ‪:‬۽ مون کي رحم ڪرڻ لِ ڪجھه ڳوليا‪ ،‬پر ڪو به نه ھو ‪.‬۽ آرام‬ ‫ڪرڻ وارن لِ‪ ،‬پر مون کي ڪو به نه مليو‪.‬‬ ‫لِ سرڪو ڏنو‪.‬‬ ‫لِ به پيٽ ڏنو ‪.‬۽ منھنجي اڃ ۾ ھنن مون کي پيئڻ ء‬ ‫‪21‬ھنن مون کي پنھنجي ماني ءِ ء‬ ‫‪22‬انھن جي ميز کي انھن جي اڳيان ڦاسي ڏيو‪ ،‬۽ جيڪو انھن جي ڀلئي لِ ھجي ھا‪ ،‬اھو ھڪڙو ڦڙو بڻجي وڃي‪.‬‬ ‫‪23‬انھن جون اکيون اونداھيون ٿين‪ ،‬جو اھي نہ ڏسن ‪.‬۽ انھن جي لڱن کي مسلسل ڌڪڻ لِ‪.‬‬ ‫‪24‬مٿن پنھنجو غضب نازل ڪر ۽ تنھنجو غضب مٿن پکڙجي‪.‬‬ ‫‪25‬انھن جي آبادي ويران ٿي وڃي ‪.‬۽ ڪنھن کي به پنھنجي خيمن ۾ رھڻ نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪26‬ڇالِ ⁠جو اھي انھي ءِ کي ايذائن ٿا جنھن کي تو ماريو آھي ‪.‬۽ اھي انھن جي غم سان ڳالھائيندا آھن جن کي توھان زخمي ڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬انھن جي بڇڙائيِ ۾ بدڪاري شامل ڪريو ‪:‬۽ انھن کي پنھنجي اداقت ۾ اچڻ نه ڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬انھن کي جيئرن جي ڪتاب مان ميٽايو وڃي‪ ،‬۽ نيڪن سان لکيل نه آھي‪.‬‬ ‫‪29‬پر مان غريب ۽ غمگين آھيان ‪:‬اي خدا‪ ،‬تنھنجي ڇوٽڪاري مون کي مٿاھين تي قائم ڪري‪.‬‬ ‫‪30‬آ ءِ گيت ڳائي خدا جي نالي جي واکاڻ ڪندس ۽ شڪرگذاري ءِ سان سندس واکاڻ ڪندس‪.‬‬ ‫‪31‬اھو بہ خداوند کي راضي ٿيندو انھي ءِ ٻڪري ءِ يا ٻڪري ءِ کان جنھن کي سڱ ۽ ءکر ھجي‪.‬‬ ‫‪32‬عاجز اھو ڏسندا‪ ،‬۽ خوش ٿيندا‪ ،‬۽ توھان جي دل جيئرو رھندي جيڪو خدا کي ڳوليندو‪.‬‬ ‫‪33‬ڇالِ ⁠جو خداوند غريبن جي ٻڌي ٿو ۽ پنھنجي قيدين کي بي ⁠حرمتي نہ ٿو ڪري‪.‬‬ ‫ء‬ ‫شيِ جيڪا منجھس ھلئي ٿي‪.‬‬ ‫‪34‬آسمان ۽ زمين سندس ساراھ ڪن‪ ،‬سمنڊ ۽ ھر‬ ‫ء‬ ‫‪35‬ڇالِ ⁠جو خدا ايئون کي بچائيندو ۽ يھوداه جا شھر ٺاھيندو‪ ،‬تہ جيئن اھي اتي رھن ۽ ان تي قبضو ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬سندس ٻانھن جو ٻج پڻ ان جو وارث ٿيندو‪ ،‬۽ جيڪي سندس نالي سان پيار ڪندا آھن سي اتي رھندا‪.‬‬ ‫باب ‪70‬‬ ‫لِ جلدي ڪر ‪.‬اي رب‪ ،‬منھنجي مدد ڪرڻ لِ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫لِ )‪.‬اي خدا‪ ،‬مون کي بچائڻ ء‬ ‫( ‪1‬ااحب موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور‪ ،‬ياد ڪرڻ ء‬

‫زبور‬

‫‪2‬انھن کي شرمسار ٿيڻ گھرجي جيڪي منھنجي روح کي ڳولي رھيا آھن ‪:‬انھن کي پوئتي موٽڻ ڏيو‪ ،‬۽ مونجھارو ۾ وڌو‪ ،‬جيڪي منھنجي‬ ‫ڏک کي چاھيندا آھن‪.‬‬ ‫لِ موٽايو وڃي جيڪي چون ٿا‪ ،‬آھ‪ ،‬آھ‪.‬‬ ‫بدلي‬ ‫جي‬ ‫شرم‬ ‫‪3‬انھن کي پنھنجي‬ ‫ء‬ ‫‪4‬جيڪي تو کي ڳوليندا آھن سي سڀ تو ۾ خوش ٿين ۽ خوش ٿين‪ ،‬۽ جيڪي تنھنجي ڇوٽڪاري سان پيار ڪن ٿا‪ ،‬سي مسلسل چوندا‬ ‫رھن‪” ،‬خدا جي واکاڻ ٿئي‪.‬‬ ‫‪5‬پر مان غريب ۽ محتاج آھيان‪ ،‬اي خدا‪ ،‬مون ڏانھن جلدي ڪر‪ ،‬تون منھنجو مددگار ۽ منھنجو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آھين ‪.‬اي منھنجا مالڪ‪،‬‬ ‫دير نه ڪر‪.‬‬ ‫باب ‪71‬‬ ‫‪1‬اي خداوند‪ ،‬مان تو تي ڀروسو رکان ٿو ‪:‬مون کي ڪڏھن به مونجھارو ۾ نه وجھي‪.‬‬ ‫بچاِ‪.‬‬ ‫جھڪاِ ۽ مون کي‬ ‫‪2‬مون کي پنھنجي نيڪي ءِ ۾ ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬۽ مون کي ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬پنھنجو ڪن مون ڏانھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬تون منھنجو مضبوط رھڻ وارو آھين‪ ،‬جتي مان ھميشه رھان‪ ،‬تو مون کي بچائڻ جو حڪم ڏنو آھي ‪.‬ڇو ته تون منھنجو پٿر ۽ منھنجو‬ ‫قلعو آھين‪.‬‬ ‫ڇڏاِ‪.‬‬ ‫‪4‬اي منھنجا خدا‪ ،‬مون کي بڇڙن جي ھٿ مان‪ ،‬ظالم ۽ ظالم ماڻھو ءِ جي ھٿ مان‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو تون منھنجي اميد آھين‪ ،‬اي خداوند خدا‪ ،‬تون منھنجي جواني ءِ کان ئي منھنجو ڀروسو آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬تو جي طرفان مون کي پيٽ مان پڪڙيو ويو آھي‪ ،‬تون اھو آھين جنھن مون کي پنھنجي ماِ جي پيٽ مان ڪڍيو آھي‪ ،‬منھنجي ساراھ‬ ‫ھميشہ توھان جي ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ عجب جھڙو آھيان ‪.‬پر تون منھنجي مضبوط پناھه آھين‪.‬‬ ‫‪7‬مان گھڻن ء‬ ‫‪8‬منھنجو وات سڄو ڏينھن تنھنجي ساراھہ ۽ تنھنجي عزت سان ڀرجي‪.‬‬ ‫‪9‬مون کي پوڙھي ءِ جي زماني ۾ لڏاڻو نہ ڪر ‪.‬مون کي نه ڇڏي ڏيو جڏھن منھنجي طاقت ختم ٿي وڃي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو منھنجا دشمن منھنجي خلف ڳالھائين ٿا ‪.‬۽ جيڪي منھنجي روح جو انتظار ڪن ٿا سي گڏجي الح ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪوبہ ڪونھي‪.‬‬ ‫بچائڻ‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫⁠جو‬ ‫پڪڙيو‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫۽‬ ‫‪:‬ايذايو‬ ‫آھي‬ ‫ڏنو‬ ‫ڇڏي‬ ‫کي‬ ‫ھن‬ ‫خدا‬ ‫ته‪،‬‬ ‫‪11‬چؤ‬ ‫‪.‬ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪12‬اي خدا‪ ،‬مون کان پري نه ڪر ‪:‬اي منھنجا خدا‪ ،‬منھنجي مدد لِ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫‪13‬انھن کي شرمسار ۽ برباد ڪيو وڃي جيڪي منھنجي روح جا مخالف آھن ‪.‬انھن کي ملمت ۽ بي عزتي سان ڍڪيو وڃي جيڪي‬ ‫منھنجي ڏک جي طلب ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪14‬پر آ ءِ ھميشه اميد رکندو رھندس ۽ اڃا بہ وڌيڪ تنھنجي تعريف ڪندس‪.‬‬ ‫‪15‬منھنجو وات سڄو ڏينھن تنھنجي اداقت ۽ تنھنجي ڇوٽڪاري کي بيان ڪندو ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي ان جو تعداد نه ڄاڻندا آھن‪.‬‬ ‫‪16‬مان خداوند خدا جي طاقت ۾ ويندس ‪:‬مان ارف تنھنجي اداقت جو ذڪر ڪندس‪.‬‬ ‫‪17‬اي خدا‪ ،‬تو مون کي منھنجي جواني ءِ کان سيکاريو آھي‪ ،‬۽ مون ھن وقت تائين تنھنجي عجيب ڪمن کي بيان ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬ھاڻي بہ جڏھن آ ءِ پوڙھو ٿي ويس ۽ مٿي ڳاڙھو ٿي ويس‪ ،‬تڏھن اي خدا‪ ،‬مون کي نہ وساري ‪.‬جيستائين مان ھن نسل کي تنھنجي طاقت‬ ‫۽ ھر ايندڙ ايندڙ کي تنھنجي طاقت ڏيکاريان‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنجي اداقت پڻ‪ ،‬اي خدا‪ ،‬تمام مٿاھين آھي‪ ،‬جنھن وڏا ڪم ڪيا آھن ‪:‬اي خدا‪ ،‬جيڪو توھان جھڙو آھي!‬ ‫‪20‬تو‪ ،‬جنھن مون کي وڏيون ۽ ڏکوئيندڙ مصيبتون ڏيکاريو آھي‪ ،‬مون کي وري جيئرو ڪندين‪ ،‬۽ مون کي زمين جي کوٽائي مان وري‬ ‫آڻيندو‪.‬‬ ‫‪21‬تون منھنجي عظمت کي وڌائيندين‪ ،‬۽ مون کي ھر طرف کان تسلي ڏيندو‪.‬‬ ‫لِ بربط وڄائيندس‪ ،‬اي بني اسرائيل‬ ‫‪22‬آ ءِ تنھنجي سچائي ءِ سان‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬آ ءِ تنھنجي ساراھ پڻ ڪندس‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬آ ءِ تنھنجي ء‬ ‫جي پاڪ ذات‪.‬‬ ‫لِ گيت ڳايان ‪.‬۽ منھنجو روح‪ ،‬جنھن کي تو ڇڏايو آھي‪.‬‬ ‫‪23‬منھنجا چپ ڏاڍا خوش ٿيندا جڏھن مان تو ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي شرمسار ٿي ويا‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي شرمسار آھن‪،‬‬ ‫‪24‬منھنجي زبان بہ سڄي ڏينھن تنھنجي سچائي ءِ جون ڳالھيون ڪندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫آھن‪ ،‬جيڪي منھنجو ڏک ڳوليندا آھن‪.‬‬ ‫باب ‪72‬‬ ‫لِ زبور )‪.‬بادشاھه کي پنھنجو فيصلو ڏي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬۽ تنھنجي اداقت بادشاھه جي پٽ کي ڏي‪.‬‬ ‫( ‪1‬سليمان ء‬ ‫‪2‬ھو تنھنجي قوم جو انصاف ڪندو‪ ،‬۽ تنھنجي غريبن جو انصاف سان‪.‬‬ ‫لِ امن آڻيندا‪ ،‬۽ ننڍيون ٽڪريون‪ ،‬سچائي ءِ سان‪.‬‬ ‫‪3‬جبل ماڻھن ء‬ ‫‪4‬ھو ماڻھن جي غريبن جو انصاف ڪندو‪ ،‬ھو محتاجن جي ٻارن کي بچائيندو‪ ،‬۽ ظالم کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪5‬اھي اوھان کان ڊڄندا جيستائين سج ۽ چنڊ رھندا‪ ،‬سڀني نسلن تائين‪.‬‬ ‫‪6‬ھو ھيٺ لھندو‪ ،‬جيئن مينھن جي ٿلھي گھاس تي‪ ،‬جھڙي برسات جيڪا زمين کي پاڻي ڏئي‪.‬‬ ‫‪7‬ھن جي ڏينھن ۾ سچار وڌندا ‪.‬۽ امن جي گھڻائي ايتري قدر جيستائين چنڊ قائم رھندو‪.‬‬ ‫‪8‬ھن کي سمنڊ کان وٺي سمنڊ تائين ۽ دريا ءِ کان وٺي زمين جي پڇاڙي ءِ تائين بادشاھت حاال ھوندي‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪي بيابان ۾ رھندا سي ھن جي اڳيان سجدو ڪندا ‪.‬۽ سندس دشمن مٽي چاڙھيندا‪.‬‬ ‫‪10‬ترشيش ۽ ٻيٽن جا بادشاھ تحفا آڻيندا ‪:‬شيبا ۽ سيبا جا بادشاھ تحفا پيش ڪندا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪11‬ھائو‪ ،‬سڀ بادشاھي ھن جي اڳيان ڪري ويندا ‪:‬سڀ قومون سندس خدمت ڪنديون‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو ھو ضرورتمندن کي بچائيندو جڏھن ھو رڙ ڪندو ‪.‬غريب به‪ ،‬۽ جنھن جو ڪو به مددگار نه آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬ھو غريبن ۽ محتاجن کي بچائيندو‪ ،‬۽ محتاجن جي جان بچائيندو‪.‬‬ ‫‪14‬اھو انھن جي روح کي فريب ۽ تشدد کان بچائيندو‪ ،‬۽ انھن جو رت سندس نظر ۾ قيمتي ھوندو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھو جيئرو رھندو‪ ،‬۽ کيس شيبا جي سون مان ڏنو ويندو ‪:‬دعا پڻ سندس لِ مسلسل ڪئي ويندي ‪.‬۽ روزانو سندس ساراھه ڪئي‬ ‫ويندي‪.‬‬ ‫‪16‬زمين ۾ جبلن جي چوٽي ءِ تي مٿس اناج ھوندو ‪.‬ان جو ميوو لبنان وانگر لرزندو ‪:‬۽ شھر جا اھي زمين جي گھاس وانگر اڀرندا‪.‬‬ ‫لِ قائم رھندو ‪:‬سندس نالو سج تائين جاري رھندو‪ ،‬۽ ماڻھو مٿس برڪت وارا ھوندا ‪:‬سڀ قومون کيس برڪت‬ ‫‪17‬ھن جو نالو ھميشہ ء‬ ‫وارو سڏينديون‪.‬‬ ‫‪18‬سبڪت آھي خداوند خدا‪ ،‬بني اسرائيل جو خدا‪ ،‬جيڪو رڳو عجيب ڪم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ سندس شاندار نالو ھميشه لِ برڪت وارو آھي‪ ،‬۽ سڄي زمين سندس جلل سان ڀرجي وڃي ‪.‬آمين ثم آمين‪.‬‬ ‫‪20‬دائود پٽ جيسي جي دعا ختم ٿي وئي‪.‬‬ ‫باب ‪73‬‬ ‫لِ جيڪي ااف دل وارا آھن‪.‬‬ ‫لِ چڱو آھي‪ ،‬جيتوڻيڪ انھن ء‬ ‫( ‪1‬آساف جو زبور )‪.‬سچ پچ خدا بني اسرائيلن ء‬ ‫لِ‪ ،‬منھنجا پير لڳ ڀڳ ختم ٿي ويا ھئا ‪.‬منھنجا قدم تمام ويجھو لڪي ويا ھئا‪.‬‬ ‫‪2‬پر مون ء‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو مون کي بي ⁠وقوفن تي حسد اچي ويو‪ ،‬جڏھن مون بڇڙن جي خوشحالي ءِ کي ڏٺو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو انھن جي موت ۾ ڪي بہ بندا نہ آھن‪ ،‬پر انھن جي طاقت مضبوط آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اھي ٻين ماڻھن وانگر مصيبت ۾ نہ آھن ‪.‬نڪي اھي ٻين ماڻھن وانگر طاعون آھن‪.‬‬ ‫‪6‬تنھنڪري فخر انھن کي ھڪڙي زنجير وانگر گھيرو ڪري ٿو ‪.‬تشدد انھن کي لباس وانگر ڍڪي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬انھن جون اکيون ٿڌ سان بيھي رھيون آھن‪ ،‬انھن جي دل جي خواھش کان وڌيڪ آھي‪.‬‬ ‫‪8‬اھي بدڪار آھن‪ ،‬۽ ظلم جي باري ۾ بڇڙا ڳالھائي رھيا آھن ‪:‬اھي بلند آواز سان ڳالھائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪9‬اھي پنھنجا وات آسمان ڏانھن ڪن ٿا‪ ،‬۽ سندن زبان زمين ۾ گھمي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنڪري ھن جا ماڻھو ھتان موٽيا آھن‪ ،‬۽ ھڪڙو پيالو پاڻي انھن ڏانھن وجھي ٿو‪.‬‬ ‫اعلي ۾ آھي؟‬ ‫‪11‬اھي چون ٿا تہ ”خدا ڪيئن ٿو ڄاڻي؟ ۽ ڇا علم‬ ‫ي‬ ‫‪12‬ڏس‪ ،‬اھي ئي بي ⁠دين آھن‪ ،‬جيڪي دنيا ۾ ترقي ڪن ٿا ‪.‬اھي دولت ۾ وڌندا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬بيشڪ مون پنھنجي دل کي اجايو ااف ڪيو آھي ۽ بي ⁠گناھي ءِ سان پنھنجا ھٿ ڌوتا آھيان‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو سڄو ڏينھن مون کي عذاب ۾ مبتل ڪيو ويو آھي ۽ ھر ابح جو مون کي سزا ڏني ويندي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬جيڪڏھن آ ءِ چوان تہ آ ءِ ائين چوندس ‪.‬ڏس‪ ،‬مون کي تنھنجي اولد جي نسل جي خلف ناراض ڪرڻ گھرجي‪.‬‬ ‫لِ ڏاڍي ڏکوئيندڙ ھئي‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن مون سوچيو تہ اھا ڳالھہ مون ء‬ ‫‪.‬پوِ سمجھيائين ان جي پڇاڙي‪.‬‬ ‫جاِ ۾ ويس ء‬ ‫‪17‬جيستائين آ ءِ خدا جي مقدس ء‬ ‫جاِ تي قائم ڪيو آھي‪ ،‬تو انھن کي تباھي ءِ ۾ اڇلئي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬يقينا ا تو اءنھن کي ڦءرڻ واري ء‬ ‫‪19‬اھي ڪھڙي ءِ طرح ويران ٿي ويا‪ ،‬جھڙو ھڪ پل ۾ !اھي مڪمل طور تي خوفناڪ آھن‪.‬‬ ‫‪20‬ھڪڙو خواب وانگر جڏھن ڪو جاڳندو آھي ‪.‬تنھنڪري اي پالڻھار‪ ،‬جڏھن تون جاڳندين‪ ،‬تڏھن تون انھن جي تصوير کي ناپسند‬ ‫ڪندين‪.‬‬ ‫‪21‬اھڙي ءِ طرح منھنجي دل غمگين ٿي ويئي‪ ،‬۽ مون کي پنھنجن لڙڪن ۾ ڌڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ آ ءِ بيوقوف ۽ جاھل ھوس ‪:‬آ ءِ توکان اڳ ھڪڙو جانور ھوس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬تنھن ھوندي بہ آ ءِ ھميشہ توسان گڏ آھيان ‪:‬تو مون کي منھنجي ساڄي ھٿ کان پڪڙيو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬تون مون کي پنھنجي مشوري سان ھدايت ڪندين‪ ،‬۽ پوِ مون کي جلل ۾ قبول ڪندين‪.‬‬ ‫سواِ ٻيو ڪو به نه آھي‪.‬‬ ‫سواِ ٻيو ڪير آھي؟ ۽ زمين تي مون کان‬ ‫‪25‬آسمان ۾ مون کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ آھي‪.‬‬ ‫‪26‬منھنجو جسم ۽ منھنجو دل خراب ٿي ويو‪ ،‬پر خدا منھنجي دل جي طاقت آھي ۽ منھنجو حصو ھميشه ء‬ ‫‪27‬ڇالِ ⁠جو جيڪي تو کان پري آھن سي ناس ٿي ويندا‪ ،‬تو انھن سڀني کي ناس ڪري ڇڏيو آھي جيڪي توکان بدڪاري ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ آ ءِ تنھنجا سڀ ڪم‬ ‫لِ خدا جي ويجھو ھجان ‪:‬مون پنھنجي پالڻھار خدا تي ڀروسو ڪيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪28‬پر اھو سٺو آھي ته منھنجي ء‬ ‫بيان ڪريان‪.‬‬ ‫باب ‪74‬‬ ‫لِ ڇو ڇڏيو؟ تنھنجو غضب تنھنجي چراگاھن جي رڍن تي ڇو پکڙجي ٿو؟‬ ‫)‪(1‬اي خدا‪ ،‬تو اسان کي ھميشه ء‬ ‫‪2‬پنھنجي جماعت کي ياد ڪر‪ ،‬جيڪا تو پراڻي کان خريد ڪئي آھي ‪.‬تنھنجي وراثت جي ڇنڊڇاڻ‪ ،‬جنھن کي تو ڇڏايو آھي؛ ھي جبل‬ ‫ايون‪ ،‬جتي تون رھيو آھين‪.‬‬ ‫‪3‬پنھنجن پيرن کي ھميشه جي ويرانين ڏانھن وڌو ‪.‬ايستائين جو سڀ ڪجھ دشمنن بڇڙائي سان حرمت ۾ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ پنھنجا نشان قائم ڪيا‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنجا دشمن تنھنجي جماعتن جي وچ ۾ گوڙ ڪن ٿا ‪.‬انھن نشانين ء‬ ‫‪5‬ھڪڙي ماڻھو ءِ جي نالي سان مشھور ھيو جيئن ھن گھڻن وڻن تي ڪھاڙا ھليا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪6‬پر ھاڻي اھي ڪھاڻين ۽ ھٿيارن سان ان جي تراشيل ڪم کي ھڪدم ٽوڙي ڇڏيندا آھن‪.‬‬ ‫جاِ کي زمين تي اڇلئي ناپاڪ ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫جاِ ۾ باھہ وجھي‪ ،‬تنھنجي نالي جي رھائش جي ء‬ ‫‪7‬انھن تنھنجي مقدس ء‬ ‫‪8‬انھن پنھنجن دلين ۾ چيو تہ ”اچو تہ انھن کي گڏجي ناس ڪريون‪ ،‬ھن ملڪ ۾ خدا جي سڀني عبادت ⁠خانن کي ساڙي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اسان کي پنھنجون نشانيون نظر نٿيون اچن ‪:‬ھاڻي ڪوبہ نبي ڪونھي‪ ،‬نڪي اسان مان ڪو آھي جيڪو ڄاڻي ٿو ته ڪيترو عراو‪.‬‬ ‫لِ تنھنجي نالي جي ڪفر ڪندو؟‬ ‫‪10‬اي خدا‪ ،‬ڪڏھن تائين مخالفن کي ملمت ڪندو؟ ڇا دشمن ھميشه ء‬ ‫‪11‬تون پنھنجو ھٿ‪ ،‬ساڄو ھٿ ڇو ٿو جھلين؟ ان کي پنھنجي سيني مان ڪڍو‪.‬‬ ‫‪12‬ڇالِ ⁠جو خدا منھنجو پراڻي زماني جو بادشاھہ آھي‪ ،‬جيڪو زمين جي وچ ۾ ڇوٽڪاري جو ڪم ڪري رھيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬تو پنھنجي طاقت سان سمنڊ کي ورھايو ‪:‬تو پاڻي ۾ ڊريگنن جا مٿا ڀڃي ڇڏيا‪.‬‬ ‫لِ گوشت ڏنو‪.‬‬ ‫‪14‬تو ليوياٿن جا مٿا ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيا ۽ کيس ريگستان ۾ رھندڙ ماڻھن ء‬ ‫‪15‬تو چشمي ۽ سيلب کي ٽوڙي ڇڏيو‪ ،‬تو طاقتور دريائن کي سڪي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬ڏينھن تنھنجو آھي‪ ،‬رات بہ تنھنجي آھي‪ ،‬تو روشني ۽ سج تيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬تو زمين جون سڀ حدون مقرر ڪيون آھن ‪:‬تو اونھاري ۽ سياري ٺاھيو آھي‪.‬‬ ‫‪18‬ياد رکو‪ ،‬دشمنن ملمت ڪئي آھي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ بيوقوف ماڻھن تنھنجي نالي تي ڪفر بڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬اي پنھنجي ڪبوتر جي روح کي بدڪارن جي ميڙ ڏانھن نه ڏيو ‪:‬پنھنجي غريب جي جماعت کي ھميشه لِ نه وساريو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو زمين جون اونداھيون جايون ظلم جي گھرن سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪20‬عھد جو احترام ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬اي مظلومن کي شرمسار ٿيڻ نه ڏيو ‪:‬غريب ۽ محتاج تنھنجي نالي جي ساراھ ڪن‪.‬‬ ‫‪22‬اءٿ‪ ،‬اي خدا‪ ،‬پنھنجو پاڻ جو دليل ڪر‪ ،‬ياد ڪر ته بيوقوف ماڻھو تو کي روز ملمت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬پنھنجن دشمنن جي آواز کي نه وساريو‪ ،‬جيڪي اوھان جي خلف اٿي بيٺا آھن تن جو گوڙ وڌندو رھيو‪.‬‬ ‫باب ‪75‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪A Psalm or song of Asaph.) ،Altaschith ،‬اي خدا‪ ،‬ڇا اسان تنھنجو شڪر ڪريون ٿا‪ ،‬اسين تنھنجو شڪر‬ ‫ڪريون ٿا‪ ،‬ڇو ته توھان جو نالو تنھنجي عجيب ڪمن جي ويجھو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬جڏھن آ ءِ جماعت کي قبول ڪندس‪ ،‬آ ءِ سڌي ءِ طرح انصاف ڪندس‪.‬‬ ‫‪3‬زمين ۽ ان جا سڀئي رھاڪو ڦاٿل آھن ‪:‬مان ان جا ٿنڀا کڻان ٿو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬مون بيوقوفن کي چيو تہ بي ⁠وقوفي ءِ سان ڪم نہ ڪريو ۽ بدڪارن کي چيو تہ سڱ مٿي نہ ڪريو‪.‬‬ ‫‪5‬پنھنجا سڱ مٿاھين تي نه اٿاريو ‪:‬ڳچي ءِ سان نه ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو پروموشن نڪي اوڀر کان‪ ،‬نڪي اولھ ۽ نڪي ڏکڻ کان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر خدا جج آھي‪ ،‬ھو ھڪڙي کي ھيٺ ڪري ٿو ۽ ٻئي کي قائم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو خداوند جي ھٿ ۾ پيالو آھي ۽ شراب ڳاڙھو آھي ‪.‬اھو مرکب سان ڀريل آھي؛ ۽ اھو ان مان ٻاھر ڪڍندو آھي ‪:‬پر ان جا‬ ‫ء‬ ‫ٻوٽا‪ ،‬زمين جا سڀ بڇڙا انھن کي ٻاھر ڪڍندا ۽ پيئندا‪.‬‬ ‫لِ اعلن ڪندس ‪.‬مان يعقوب جي خدا جي ساراھه ڪندس‪.‬‬ ‫‪9‬پر آ ءِ ھميشہ ء‬ ‫‪10‬آ ءِ بڇڙن جا سڀ سڱ وڍي ڇڏيندس ‪.‬پر االحن جا سڱ بلند ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫باب ‪76‬‬ ‫لِ‪ ،‬زبور يا آساف جو گيت )‪.‬يھوداه ۾ خدا ڄاتو وڃي ٿو ‪:‬اسرائيل ۾ سندس نالو وڏو آھي‪.‬‬ ‫( ‪1‬نيگينٿ تي وڏي موسيقار ء‬ ‫جاِ آھي‪.‬‬ ‫‪2‬سليم ۾ پڻ سندس خيمو آھي ۽ ايون ۾ سندس رھائش جي ء‬ ‫‪3‬اتي ھن ڪمان جا تير‪ ،‬ڍال‪ ،‬تلوار ۽ لڙائي کي ٽوڙي ڇڏيو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬تون شڪار جي جبلن کان وڌيڪ شاندار ۽ شاندار آھين‪.‬‬ ‫‪5‬دل وارا خراب ٿي ويا آھن‪ ،‬اھي ننڊ ۾ پئجي ويا آھن‪ ،‬۽ انھن مان ڪوبہ ماڻھو انھن کي ھٿ نه مليو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬اي يعقوب جي خدا‪ ،‬تنھنجي ڏوھاري‪ ،‬رٿ ۽ گھوڙي ٻئي ننڊ ۾ پئجي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬تون‪ ،‬جيتوڻيڪ تون‪ ،‬ڊڄڻ لئق آھين‪ ،‬۽ جڏھن تون ناراض ٿئين‪ ،‬تڏھن ڪير تنھنجي آڏو بيھي رھي سگھي ٿو؟‬ ‫‪8‬تو آسمان مان فيصلو ٻڌو؛ زمين ڊڄي وئي‪ ،‬۽ خاموش ھئي‪،‬‬ ‫لِ تہ زمين جي سڀني حليم ماڻھن کي بچائي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ اٿيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪9‬جڏھن خدا قيامت ء‬ ‫‪10‬يقينا ا انسان جو غضب تنھنجي ساراھه ڪندو ‪:‬باقي غضب تون روڪيندين‪.‬‬ ‫لِ جنھن کي ڊڄڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪11‬واعدو ڪريو‪ ،‬۽ خداوند پنھنجي خدا کي ادا ڪريو ‪:‬جيڪي سندس چوڌاري آھن سي سڀ تحفا آڻين ان ء‬ ‫لِ خوفناڪ آھي‪.‬‬ ‫‪12‬ھو سردارن جي روح کي ڪٽي ڇڏيندو ‪:‬ھو زمين جي بادشاھن ء‬ ‫باب ‪77‬‬ ‫( ‪1‬وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬جدوتون ڏانھن‪ ،‬آساف جو زبور )‪.‬مون پنھنجي آواز سان خدا کي سڏيو‪ ،‬جيتوڻيڪ پنھنجي آواز سان خدا کي ‪.‬۽‬ ‫ھن مون کي ٻڌو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪2‬منھنجي مصيبت جي ڏينھن ۾ مون رب کي ڳولي ورتو ‪:‬منھنجو زخم رات ۾ ڀڄي ويو‪ ،‬۽ نه روڪيو ‪:‬منھنجي روح کي آرام ڪرڻ کان‬ ‫انڪار ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬مون خدا کي ياد ڪيو‪ ،‬۽ پريشان ٿيس ‪:‬مون شڪايت ڪئي‪ ،‬۽ منھنجو روح غالب ٿي ويو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬تون منھنجين اکين کي جاڳي رھيو آھين ‪:‬مان ايترو پريشان آھيان جو مان ڳالھائي نٿو سگھان‪.‬‬ ‫‪5‬مون پراڻن ڏينھن تي غور ڪيو آھي‪ ،‬پراڻي زماني جا سال‪.‬‬ ‫لِ سڏيان ٿو ‪:‬مان پنھنجي دل سان ڳالھايان ٿو‪ ،‬۽ منھنجي روح ڏاڍي محنت ڪئي‪.‬‬ ‫‪6‬مان رات جو پنھنجو گيت ياد ڪرڻ ء‬ ‫لِ ڇڏي ڏيندو؟ ۽ ڇا ھو وڌيڪ احسان نه ڪندو؟‬ ‫‪7‬ڇا خداوند ھميشه ء‬ ‫لِ ناڪام ٿيندو؟‬ ‫لِ ختم ٿي وئي آھي؟ ڇا سندس واعدو ھميشه ء‬ ‫‪8‬ڇا سندس رحمت ھميشہ ء‬ ‫‪9‬ڇا خدا بخشڻھار مھربان آھي؟ ڇا ھن غضب ۾ پنھنجي نرم رحم کي بند ڪري ڇڏيو آھي؟ سيله‪.‬‬ ‫تعالي جي ساڄي ھٿ جا سال ياد ڪندس‪.‬‬ ‫‪10‬وقءا ءل ‪ :‬ءھذءا ءم ين ءع ءملءتءهء‪ ،‬پر آ ءِ خدا‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪11‬مان خداوند جي ڪم کي ياد ڪندس ‪:‬ضرور ياد ڪندس تنھنجي پراڻي عجائبات‪.‬‬ ‫‪12‬آ ءِ تنھنجي سڀني ڪمن تي پڻ غور ڪندس ۽ تنھنجي ڪمن بابت ڳالھائيندس‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنجو رستو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬مقدس ۾ آھي‪ ،‬اسان جي خدا جھڙو وڏو خدا ڪير آھي؟‬ ‫‪14‬تون اھو خدا آھين جيڪو عجب ٿو ڪري‪ ،‬تو ماڻھن ۾ پنھنجي طاقت جو اعلن ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬تو پنھنجي ھٿ سان پنھنجي قوم‪ ،‬يعقوب ۽ يوسف جي پٽن کي ڇڏايو آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪16‬پاڻي ءِ توکي ڏٺو‪ ،‬اي خدا‪ ،‬پاڻي ءِ توکي ڏٺو ‪.‬اھي ڊڄي ويا ‪:‬کوٽائي پڻ پريشان ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪17‬ڪڪرن پاڻي ڀريو‪ ،‬آسمان ھڪڙو آواز موڪليو ‪:‬تنھنجا تير پڻ ٻاھر نڪري ويا‪.‬‬ ‫‪18‬تنھنجي گجگوڙ جو آواز آسمان ۾ پيو ‪:‬روشنين دنيا کي روشن ڪيو ‪:‬زمين لرزجي ۽ لرزجي وئي‪.‬‬ ‫نقش قدم نہ سڃاتا آھن‪.‬‬ ‫‪19‬تنھنجو رستو سمنڊ ۾ آھي‪ ،‬۽ تنھنجو رستو وڏن پاڻي ءِ ۾ آھي‪ ،‬۽ تنھنجا ء‬ ‫موسي ۽ ھارون جي ھٿ سان رڍ وانگر ھليو‪.‬‬ ‫‪20‬تو پنھنجي قوم کي‬ ‫ي‬ ‫باب ‪78‬‬ ‫ٻڌاِ‪ ،‬منھنجي وات جي ڳالھين ڏانھن ڪنن کي جھليو‪.‬‬ ‫( ‪1‬مشڪل آساف )‪.‬اي منھنجي قوم‪ ،‬منھنجي شريعت کي ء‬ ‫‪2‬مان ھڪڙو مثال ۾ پنھنجو وات کوليندس ‪:‬مان پراڻيون ڳالھيون بيان ڪندس‪:‬‬ ‫‪3‬جيڪو اسان ٻڌو ۽ ڄاتو آھي ۽ اسان جي ابن ڏاڏن ٻڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬اسين انھن کي سندن اولد کان لڪائي نه سگھنداسين‪ ،‬ايندڙ نسلن کي ڏيکارينداسين ته خداوند جي ساراھہ‪ ،‬سندس طاقت‪ ،‬۽ سندس‬ ‫شاندار ڪم جيڪي ھن ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو ھن يعقوب ۾ شاھدي قائم ڪئي ۽ بني اسرائيل ۾ ھڪڙو قانون مقرر ڪيو‪ ،‬جنھن جو ھن اسان جي ابن ڏاڏن کي حڪم ڏنو‬ ‫ء‬ ‫تہ اھي پنھنجن ٻارن کي ٻڌائن‪.‬‬ ‫لِ تہ ايندڙ نسل انھن کي سڃاڻي‪ ،‬يعني اھي ٻار جيڪي پيدا ٿيڻ گھرجن ‪.‬ڪير اٿڻ گھرجي ۽ انھن کي پنھنجن ٻارن کي بيان‬ ‫‪6‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪرڻ گھرجي‪:‬‬ ‫لِ تہ اھي خدا تي اميد رکن ۽ خدا جي ڪمن کي نہ وسارين‪ ،‬پر سندس حڪمن تي عمل ڪن‪.‬‬ ‫‪7‬انھي ءِ ء‬ ‫‪8‬۽ نه ٿي سگھي سندن ابن ڏاڏن وانگر‪ ،‬ھڪڙو ضد ۽ باغي نسل ‪.‬ھڪڙو نسل جنھن پنھنجي دل کي درست نه ڪيو‪ ،‬۽ جن جو روح خدا‬ ‫سان ثابت قدم نه ھو‪.‬‬ ‫‪9‬افرائيم جا ٻار‪ ،‬ھٿياربند ۽ ڪمان کڻي‪ ،‬جنگ جي ڏينھن موٽي ويا‪.‬‬ ‫‪10‬انھن خدا جي واعدي جي پاسداري نہ ڪئي ۽ سندس شريعت تي ھلڻ کان انڪار ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ پنھنجن ڪمن ۽ معجزن کي وساري ڇڏيو‪ ،‬جيڪي ھن انھن کي ڏيکاريا ھئا‪.‬‬ ‫‪12‬ھن انھن جي ابن ڏاڏن جي نظر ۾‪ ،‬مصر جي ملڪ ۾‪ ،‬ضعن جي ميدان ۾ عجيب ڪم ڪيا‪.‬‬ ‫‪13‬ھن سمنڊ کي ورھايو ۽ انھن مان لنگھيو ‪.‬۽ پاڻي ءِ کي ڍير وانگر بيٺو ڪيائين‪.‬‬ ‫‪14‬ڏينھن جي وقت بہ انھن کي ڪڪر ۽ سڄي رات باھہ جي روشني ءِ سان ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪15‬ھن رڻ ⁠پٽ ۾ پٿرن کي چيڀاٽي ڇڏيو‪ ،‬۽ انھن کي پاڻي ڏنو‪ ،‬جيئن وڏي اونھائي مان‪.‬‬ ‫‪16‬ھن جبل مان نھرون بہ ڪڍيون ۽ پاڻي ءِ کي دريائن وانگر وھڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ انھن اڃا بہ وڌيڪ گناھہ ڪيو ھن جي خلف ريگستان ۾ خدا جي خدا کي ناراض ڪري‪.‬‬ ‫لِ گوشت گھريائين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انھن پنھنجي دل ۾ خدا کي آزمايو ۽ پنھنجي خواھشن ء‬ ‫‪19‬ھائو‪ ،‬اھي خدا جي خلف ڳالھايو ‪.‬چيائون تہ ”ڇا خدا ريگستان ۾ ميز رکي سگھي ٿو؟‬ ‫لِ‬ ‫‪20‬ڏس‪ ،‬ھن پٿر کي ڌڪ ھنيو‪ ،‬جو پاڻي ٻاھر نڪري ويو‪ ،‬۽ نھرون ڀرجي ويا ‪.‬ڇا ھو ماني به ڏئي سگھي ٿو؟ ڇا ھو پنھنجي ماڻھن ء‬ ‫گوشت مھيا ڪري سگھي ٿو؟‬ ‫‪21‬تنھنڪري خداوند اھو ٻڌو‪ ،‬۽ ڪاوڙجي ويو‪ ،‬تنھنڪري يعقوب جي خلف باھہ ٻاري وئي‪ ،‬۽ غضب پڻ بني اسرائيل تي نازل ٿيو‪.‬‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو انھن نہ خدا تي ايمان آندو ۽ نڪي سندس ڇوٽڪاري تي ڀروسو ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬جيتوڻيڪ ھن ڪڪرن کي مٿي کان حڪم ڏنو ھو ۽ آسمان جا دروازا کوليا ھئا‪،‬‬ ‫لِ مٿن ءمنء وسايائين ۽ کين آسماني اناج مان ڏنو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ کائڻ ء‬ ‫‪25‬انسان ملئڪن جي ماني کائي ٿو ‪:‬ھن انھن کي کاڌو موڪليو‪.‬‬ ‫‪26‬ھن آسمان ۾ اڀرندي وا ءِ وڄائي‪ ،‬۽ پنھنجي طاقت سان ڏکڻ وا ءِ آندو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪27‬ھن مٿن مٽي ءِ وانگر مينھن وسايو ۽ سمنڊ جي ريل وانگر پنن وارا پکي مينھن‪.‬‬ ‫‪28‬۽ ھن ان کي ڇڏي ڏنو انھن جي ڪئمپ جي وچ ۾‪ ،‬انھن جي رھائش جي چوڌاري‪.‬‬ ‫‪29‬تنھنڪري اھي کائي ويا‪ ،‬۽ چڱي طرح ڀاڄي ويا‪ ،‬ڇالِ ⁠جو ھن انھن کي پنھنجي مرضي ڏني‪.‬‬ ‫‪30‬اھي پنھنجن خواھشن کان جدا نہ ٿيا ‪.‬پر جڏھن سندن گوشت اڃا سندن وات ۾ ھو‪،‬‬ ‫‪31‬مٿن خدا جو غضب نازل ٿيو‪ ،‬۽ انھن مان سڀ کان بھترين ماڻھن کي ماري وڌو ۽ بني اسرائيل جي چونڊيل ماڻھن کي ماري وڌو‪.‬‬ ‫‪32‬انھي ءِ ڪري ھنن اڃا تائين گناھہ ڪيو ۽ سندس عجيب ڪمن تي ايمان نہ آندو‪.‬‬ ‫‪33‬تنھنڪري ھن انھن جا ڏينھن اجايا ۽ سندن سال مصيبت ۾ گذاريا‪.‬‬ ‫‪34‬جڏھن ھن انھن کي ماري وڌو‪ ،‬تڏھن اھي کيس ڳولي رھيا ھئا‪ ،‬۽ اھي موٽي آيا ۽ ابح جو خدا کان پڇڻ لڳا‪.‬‬ ‫اعلي خدا انھن جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪35‬۽ انھن کي ياد آيو تہ خدا انھن جو پٿر آھي ۽‬ ‫ي‬ ‫‪36‬تنھن ھوندي بہ ھن کي پنھنجي وات سان چماٽون ڪيائون‪ ،‬۽ پنھنجن زبانن ساڻس ڪوڙ ڳالھايو‪.‬‬ ‫‪37‬ڇالِ ⁠جو انھن جي دل ساڻس سچي نہ ھئي ۽ نڪي سندس عھد تي قائم رھيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪38‬پر ھن‪ ،‬رحمدلي ءِ سان ڀرپور ھو‪ ،‬انھن جي بدڪاري کي معاف ڪيو‪ ،‬۽ انھن کي برباد نہ ڪيو ‪:‬ھائو‪ ،‬ڪيترائي ڀيرا پنھنجي ڪاوڙ‬ ‫کي ڦيرايو‪ ،‬۽ پنھنجي سڄي غضب کي بھتر نہ ڪيو‪.‬‬ ‫‪39‬ڇالِ ⁠جو ھن کي ياد آھي تہ اھي رڳو گوشت آھن ‪.‬ھڪ وا ءِ جيڪو گذري ٿو‪ ،‬۽ وري نه ٿو اچي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬انھن کيس رڻ ⁠پٽ ۾ ڪيترا ئي ڀيرا ڪاوڙايو ۽ کيس بيابان ۾ غمگين ڪيو!‬ ‫‪41‬ھائو‪ ،‬اھي ڦري ويا ۽ خدا کي آزمايو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي پاڪ ذات کي محدود ڪيو‪.‬‬ ‫‪42‬انھن کي نہ سندس ھٿ ياد آيو‪ ،‬نڪي اھو ڏينھن ياد آيو جڏھن ھن کين دشمن کان ڇوٽڪارو ڏنو‪.‬‬ ‫‪43‬ڪھڙي ءِ طرح ھن مصر ۾ پنھنجا معجزا ڏيکاريا ۽ سندس عجائبات ضعن جي ميدان ۾‪.‬‬ ‫‪44‬۽ سندن دريائن کي رت ۾ تبديل ڪري ڇڏيو ‪.‬۽ انھن جي ٻوڏ‪ ،‬جيڪي اھي پي نه سگھيا‪.‬‬ ‫‪45‬ھن انھن جي وچ ۾ مختلف قسم جون مکيون موڪليون‪ ،‬جيڪي کين کائي ويون ‪.‬۽ ڏيڏر‪ ،‬جن کين تباھه ڪيو‪.‬‬ ‫‪46‬ھن انھن جو واڌارو ڪڪڙ کي ڏنو ۽ سندن محنت ماڪڙ کي‪.‬‬ ‫‪47‬ھن سندن انگورن جي وڻن کي ڳلن سان ناس ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ سندن ٻرندڙ وڻن کي ٿڌ سان‪.‬‬ ‫‪48‬ھن سندن ڍور ڍڳا ڳلن جي حوالي ڪري ڇڏيا ۽ سندن رڍن کي گجگوڙ جي زور تي‪.‬‬ ‫‪49‬ھن انھن تي پنھنجي غضب‪ ،‬غضب‪ ،‬ڪاوڙ ۽ مصيبت جي سختي ءِ کي انھن جي وچ ۾ برائي ملئڪن کي موڪليو‪.‬‬ ‫‪50‬ھن پنھنجي ڪاوڙ جو رستو اختيار ڪيو ‪.‬ھن انھن جي روح کي موت کان نه بچايو‪ ،‬پر انھن جي زندگي کي موذي مرض جي حوالي‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪51‬۽ مصر جي سڀني پھرين پٽن کي ماريو ‪.‬حام جي خيمن ۾ سندن طاقت جو سردار‪:‬‬ ‫‪52‬پر پنھنجن ماڻھن کي رڍن وانگر ھليو ويو ۽ ريگستان ۾ رڍن وانگر ھدايت ڪيائين‪.‬‬ ‫‪53‬۽ اھو انھن کي محفوظ طور تي وٺي ويو‪ ،‬جيئن اھي ڊڄي نه سگھندا‪ ،‬پر سمنڊ سندن دشمنن تي غالب ٿي ويو‪.‬‬ ‫جاِ جي حد تائين‪ ،‬انھي ءِ جبل ڏانھن وٺي آيو‪ ،‬جيڪو ھن جي ساڄي ھٿ خريد ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪54‬۽ ھو انھن کي پنھنجي مقدس ء‬ ‫‪55‬ھن انھن قومن کي بہ انھن جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو‪ ،‬۽ انھن کي ورثي ۾ ورھايو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي قبيلن کي پنھنجن خيمن ۾ رھڻ جو‬ ‫موقعو ڏنو‪.‬‬ ‫‪56‬پر انھن سڀني کان مٿاھين خدا کي آزمايو ۽ ناراض ڪيو‪ ،‬۽ سندس شاھدين تي عمل نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪57‬پر ڦري ويا ۽ پنھنجن ابن ڏاڏن وانگر بي وفائي ڪئي‪ ،‬اھي ھڪڙي فريب واري ڪمان وانگر ڦري ويا‪.‬‬ ‫‪58‬ڇالِ ⁠جو ھنن کيس پنھنجن مٿاھين جاين سان غصي ۾ آڻي ڇڏيو ۽ پنھنجن بتين سان کيس حسد ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪59‬جڏھن خدا اھو ٻڌو‪ ،‬تڏھن غضب ٿيو ۽ بني اسرائيل کان سخت نفرت ڪيائين‪.‬‬ ‫‪60‬تنھنڪري ھن شيلو جي خيمي کي ڇڏي ڏنو‪ ،‬اھو خيمو جيڪو ھن ماڻھن جي وچ ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪61‬۽ پنھنجي طاقت کي قيد ۾‪ ،‬۽ پنھنجي شان کي دشمن جي ھٿ ۾‪.‬‬ ‫‪62‬ھن پنھنجي قوم کي پڻ تلوار جي حوالي ڪيو ‪.‬۽ سندس وراثت سان ناراض ٿيو‪.‬‬ ‫‪63‬باھ سندن جوانن کي ساڙي ڇڏيو ‪.‬۽ سندن ڪنواريون شاديون نه ڪيون ويون‪.‬‬ ‫‪64‬سندن پادرين تلوار سان ڪري پيا ‪.‬۽ انھن جي بيواھين ڪو به ماتم نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪65‬تڏھن خداوند ننڊ مان جاڳيو ۽ ھڪڙو زبردست ماڻھو ءِ وانگر جيڪو شراب جي ڪري واڪا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪66‬۽ ھن پنھنجي دشمنن کي رڪاوٽ حصن ۾ ماريو ‪:‬ھن انھن کي دائمي بدنام ڪيو‪.‬‬ ‫‪67‬ان کان علوه ھن يوسف جي خيمه کان انڪار ڪيو‪ ،‬۽ افرايم جي قبيلي کي نه چونڊيو‪.‬‬ ‫‪68‬پر يھوداه جي قبيلي کي چونڊيو‪ ،‬ايئون جبل‪ ،‬جنھن سان ھن کي پيار ھو‪.‬‬ ‫لِ قائم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪69‬۽ ھن پنھنجو مقبرو بلند محلت وانگر ٺاھيو‪ ،‬جيئن ھن زمين کي ھميشه ء‬ ‫‪70‬ھن پنھنجي نوڪر دائود کي بہ چونڊيو ۽ کيس رڍن جي ڍڳي مان وٺي ويو‪.‬‬ ‫لِ وٺي آيو ۽ بني اسرائيل کي سندس ميراث‪.‬‬ ‫پوِ ھو کيس يعقوب پنھنجي قوم کي کارائڻ ء‬ ‫‪71‬وڏين رڍن جي پيروي ڪرڻ کان ء‬ ‫‪72‬تنھنڪري ھن انھن کي پنھنجي دل جي سالميت موجب کارايو ‪.‬۽ انھن کي پنھنجي ھٿن جي مھارت سان ھدايت ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪79‬‬ ‫)‪1 (A Psalm of Asaph.‬اي خدا‪ ،‬قومون تنھنجي ميراث ۾ اچي ويون آھن ‪.‬تنھنجي مقدس مندر کي ناپاڪ ڪيو اٿن ‪.‬انھن يروشلم کي‬ ‫ڍير تي رکي ڇڏيو آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪2‬تنھنجي ٻانھن جا لش آسمان جي پکين کي‪ ،‬تنھنجي بزرگن جو گوشت زمين جي جانورن کي ڏنائون‪.‬‬ ‫‪3‬انھن جو رت يروشلم جي چوڌاري پاڻي ءِ وانگر وھايو آھي ‪.‬۽ انھن کي دفن ڪرڻ لِ ڪو به نه ھو‪.‬‬ ‫لِ ملمت ۽ طعن ۽ طعن جو سبب بڻجون ٿا‪ ،‬جيڪي اسان جي آس پاس آھن‪.‬‬ ‫‪4‬اسين پنھنجن پاڙيسرين ء‬ ‫‪5‬ڪيستائين‪ ،‬اي خداوند؟ ڇا تون سدائين ناراض رھندين؟ ڇا تنھنجي حسد باھ وانگر سڙي ويندي؟‬ ‫‪6‬پنھنجو غضب انھن قومن تي نازل ڪر‪ ،‬جن توکي نہ سڃاتو آھي‪ ،‬۽ انھن بادشاھن تي جن تنھنجو نالو نہ ورتو آھي‪.‬‬ ‫جاِ برباد ڪري ڇڏي آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو انھن يعقوب کي کائي ڇڏيو آھي ۽ سندس رھائش جي ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬اي اسان جي خلف اڳين بڇڙن کي ياد نه ڪر‪ ،‬توھان جي رحم جي رحم اسان کي جلدي روڪيو‪ ،‬ڇو ته اسان کي تمام گھٽ ڪيو ويو‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ اسان کي ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬۽ پنھنجي نالي جي خاطر‬ ‫‪9‬اسان جي مدد ڪر‪ ،‬اي اسان جي ڇوٽڪاري جي خدا‪ ،‬تنھنجي نالي جي جلل ء‬ ‫اسان جا گناھہ ااف ڪر‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ غير قومون چون تہ انھن جو خدا ڪٿي آھي؟ تنھنجي ٻانھن جي خون جو بدلو وٺڻ سان‪ ،‬اھو اسان جي نظر ۾ غير قومن جي وچ ۾‬ ‫ء‬ ‫معلوم ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫سر تنھنجي اڳيان اچي ‪.‬پنھنجي طاقت جي عظمت جي مطابق‪ ،‬تون انھن کي بچائيندو جيڪي مرڻ لِ مقرر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫‪11‬قيدي ءِ جو ء‬ ‫‪12‬۽ اسان جي پاڙيسرين کي ست ڀيرا انھن جي ڳچيِ ۾ ڏيو‪ ،‬جنھن سان انھن تو کي ملمت ڪيو آھي‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫لِ توھان جا شڪرگذار رھنداسين ‪:‬اسين توھان جي ساراھہ سڀني‬ ‫‪13‬تنھنڪري اسين تنھنجي قوم ۽ تنھنجي چراگاھن جون رڍون ھميشہ ء‬ ‫نسلن تائين بيان ڪنداسين‪.‬‬ ‫باب ‪80‬‬ ‫‪1 (Shoshannimeduth‬تي وڏي موسيقار‪ ،‬آساف جو زبور )‪.‬ٻڌ‪ ،‬اي بني اسرائيل جا ريڍار‪ ،‬تون جوزف کي رڍ وانگر اڳواڻي ڪرين‬ ‫ٿو ‪.‬تون جيڪو ڪروبيم جي وچ ۾ رھندو آھين‪ ،‬چمڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬افرائيم‪ ،‬بنيامين ۽ منسي جي اڳيان‪ ،‬پنھنجي طاقت کي وڌايو ۽ اچو ۽ اسان کي بچايو‪.‬‬ ‫‪3‬اي خدا‪ ،‬اسان کي ٻيھر ڏي‪ ،‬۽ پنھنجو منھن روشن ڪر ‪.‬۽ اسان کي بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪4‬اي خداوند لشڪر جا خدا‪ ،‬تون ڪيتري دير تائين پنھنجي قوم جي دعا تي ناراض ٿيندين؟‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪5‬تون انھن کي ڳوڙھن جي ماني کارائي ٿو ‪.‬۽ کين ڳوڙھا ڏنائين ته وڏي پيماني تي پيئڻ ء‬ ‫‪6‬تون اسان کي اسان جي پاڙيسرين لِ تڪرار بڻائي ٿو‪ ،‬۽ اسان جا دشمن پاڻ ۾ کلندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬اي لشڪر جا خدا‪ ،‬اسان کي وري ڦيرايو‪ ،‬۽ پنھنجو منھن روشن ڪر ‪.‬۽ اسان کي بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬تو مصر مان ھڪڙو انگور ڪڍيو آھي‪ ،‬تو غير قومن کي ٻاھر ڪڍي ڇڏيو ۽ پوکي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬تو اءن جي اڳيان ڪمرو تيار ڪيو‪ ،‬۽ اءن کي پاڙون پٽي ڇڏيون‪ ،‬۽ اءن زمين کي ڀريو پيو‪.‬‬ ‫‪10‬ان جي پاڇي سان ٽڪريون ڍڪيل ھيون ۽ انھن جون پاڙون سھڻي ديوارن جھڙيون ھيون‪.‬‬ ‫‪11‬ھن پنھنجا پن سمنڊ ڏانھن موڪليا‪ ،‬۽ پنھنجيون شاخون دريا ءِ ڏانھن‪.‬‬ ‫لِ ته جيڪي واٽ تان لنگھندا آھن سي سڀ ھن کي ڦٻائي ڇڏيندا؟‬ ‫‪12‬پوِ تو ھن جي پاڙن کي ڇو ٽوڙي ڇڏيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬لٺي ءِ مان نڪرندڙ ٻير اءن کي برباد ڪري ٿو‪ ،‬۽ اءن کي ٻني ءِ جو وحشي جانور کائي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬موٽي اچو‪ ،‬اي لشڪر جا خدا‪ ،‬اسان تو کي عرض ڪريون ٿا ‪:‬آسمان مان ھيٺ لھي‪ ،‬۽ ڏس‪ ،‬۽ ھن انگور جو دورو ڪريو‪.‬‬ ‫لِ مضبوط ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ انگورن جو باغ جيڪو تنھنجي ساڄي ھٿ پوکيو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ شاخ کي جنھن کي تو پنھنجي ء‬ ‫‪16‬اھو باھ سان ساڙيو ويو آھي‪ ،‬اھو ڪٽيو ويو آھي ‪:‬اھي تنھنجي منھن جي ملمت تي ناس ٿي ويندا آھن‪.‬‬ ‫لِ مضبوط ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬تنھنجو ھٿ تنھنجي ساڄي ھٿ واري ماڻھو ءِ تي ھجي‪ ،‬انھي ءِ ماڻھو ءِ جي پٽ تي‪ ،‬جنھن کي تو پنھنجي ء‬ ‫‪18‬تنھنڪري اسين توکان پوئتي نہ ھلينداسين ‪:‬اسان کي جيئرو ڪر‪ ،‬۽ اسين تنھنجي نالي سان سڏينداسين‪.‬‬ ‫‪19‬اسان کي وري ڦيرايو‪ ،‬اي خداوند لشڪر جا خدا‪ ،‬پنھنجو منھن روشن ڪر ‪.‬۽ اسان کي بچايو ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪81‬‬ ‫لِ خوشي ءِ سان گوڙ‬ ‫لِ اسان جي طاقت ‪:‬يعقوب جي خدا ء‬ ‫( ‪1‬گتيٿ تي وڏي موسيقار‪ ،‬آساف جو زبور )‪.‬وڏي آواز سان ڳايو خدا جي ء‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫‪2‬ھڪڙو زبور وٺو‪ ،‬۽ ھتان ھتان آڻيو ٻرندڙ‪ ،‬خوشنما بربط سان گڏ‪.‬‬ ‫‪3‬نئين چنڊ جي وقت تي‪ ،‬اسان جي خاص عيد جي ڏينھن تي توتارو وڄايو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو آئين ۽ يعقوب جي خدا جو شريعت ھو‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو اھو بني اسرائيل ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مقرر ڪئي‪ ،‬جڏھن ھو مصر جي ملڪ مان نڪري رھيو ھو‪ ،‬جتي مون ھڪڙي ٻولي ٻڌي جيڪا‬ ‫‪5‬اھا ڳالھہ ھن يوسف جي شاھدي ء‬ ‫مون کي سمجھ ۾ نہ آئي‪.‬‬ ‫‪6‬مون ھن جي ڪلھي کي بار تان ھٽائي ڇڏيو ‪:‬ھن جا ھٿ برتن مان ڪڍيا ويا‪.‬‬ ‫جاِ ۾ جواب ڏنو ‪:‬مون تو کي ميريبه جي پاڻي ءِ تي ثابت ڪيو ‪.‬‬ ‫‪7‬تو مصيبت ۾ سڏيو‪ ،‬۽ مون توکي بچايو ‪.‬مون تو کي گجگوڙ جي ڳجھي ء‬ ‫سيله‪.‬‬ ‫‪8‬ٻڌ‪ ،‬اي منھنجي قوم‪ ،‬۽ آ ءِ تو کي شاھدي ڏيندس ‪:‬اي بني اسرائيل‪ ،‬جيڪڏھن تون منھنجي ڳالھہ ٻڌين‪.‬‬ ‫‪9‬اوھان ۾ ڪوبہ عجيب ديوتا نہ ھوندو ‪.‬نڪي تون ڪنھن عجيب خدا جي پوڄا ڪر‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪10‬مان خداوند تنھنجو خدا آھيان‪ ،‬جيڪو توکي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو آھيان‪ ،‬پنھنجو وات کليل ڪر‪ ،‬۽ مان ان کي ڀريندس‪.‬‬ ‫‪11‬پر منھنجي قوم منھنجي ڳالھہ نہ ٻڌي ‪.‬۽ اسرائيل مون مان ڪو به نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري مون انھن کي پنھنجن دلين جي خواھشن جي حوالي ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ اھي پنھنجين الحن تي ھلندا رھيا‪.‬‬ ‫‪13‬ڪاش منھنجي قوم منھنجي ڳالھہ ٻڌي ھا‪ ،‬۽ بني اسرائيل منھنجي واٽن تي ھلي ھا!‬ ‫‪14‬مون کي جلد ئي انھن جي دشمنن کي مات ڏيڻ گھرجي‪ ،‬۽ پنھنجو ھٿ انھن جي مخالفن جي خلف ڦيرايو‪.‬‬ ‫‪15‬رب جي نفرت ڪندڙن کي پاڻ کي سندس حوالي ڪرڻ گھرجي‪ ،‬پر انھن جو وقت ھميشه لِ ھميشه رھڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪16‬ھن کي انھن کي بھترين ڪڻڪ سان کارائڻ گھرجي ھا‪ ،‬۽ پٿر مان ماکي ءِ سان مان توکي راضي ڪريان ھا‪.‬‬ ‫باب ‪82‬‬ ‫( ‪1‬آساف جو زبور )‪.‬خدا طاقتورن جي جماعت ۾ بيٺو آھي ‪.‬ھو ديوتا جي وچ ۾ فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬ڪيستائين اوھين بي انصافي ءِ سان انصاف ڪندا‪ ،‬۽ بڇڙن ماڻھن کي قبول ڪندا؟ سيله‪.‬‬ ‫‪3‬غريب ۽ بي اولد جو دفاع ڪريو ‪:‬مصيبتن ۽ محتاجن سان انصاف ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬غريبن ۽ مسڪينن کي بچايو ‪:‬انھن کي بڇڙن جي ھٿن مان ڇڏايو‪.‬‬ ‫‪5‬اھي نه ڄاڻندا‪ ،‬نڪي اھي سمجھندا ‪.‬اھي اونداھين ۾ ھلندا آھن ‪:‬زمين جا سڀ بنياد بي بنياد آھن‪.‬‬ ‫اعلي جا اولد آھيو‪.‬‬ ‫‪6‬مون چيو آھي‪ ،‬اوھين ديوتا آھيو ‪.‬۽ توھان سڀ‬ ‫ي‬ ‫‪7‬پر اوھين ماڻھن وانگر مرندؤ‪ ،‬۽ ھڪڙي سردارن وانگر ڪريندؤ‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون سڀني قومن جو وارث ٿيندين‪.‬‬ ‫‪8‬اءٿ‪ ،‬اي خدا‪ ،‬زمين جو انصاف ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪83‬‬ ‫( ‪1‬آساف جو گيت يا زبور )‪.‬اي خدا‪ ،‬تون خاموش نه ڪر‪ ،‬تون خاموش نه ڪر‪ ،‬۽ اي خدا‪ ،‬خاموش نه ڪر‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو ڏس‪ ،‬تنھنجا دشمن گوڙ مچائي رھيا آھن‪ ،‬۽ جيڪي توکان نفرت ڪن ٿا تن مٿي کنيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬انھن تنھنجي قوم جي خلف ٺڳي ءِ واري الح ڪئي آھي ۽ تنھنجي لڪل ماڻھن جي خلف الح ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬انھن چيو آھي تہ اچو تہ انھن کي ھڪ قوم ٿيڻ کان ڌار ڪريون ‪.‬ته جيئن بني اسرائيل جو نالو وڌيڪ ياد نه رھي‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو ھنن ھڪڙي رضامندي ءِ سان الح ڪئي آھي ‪:‬اھي توھان جي خلف اتحادي آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ادوم جا خيما‪ ،‬۽ اسماعيلين؛ موآب‪ ،‬۽ ھاجرين؛‬ ‫‪7‬گبل‪ ،‬عمون‪ ،‬عماليق؛ اور جي رھاڪن سان گڏ فلستين؛‬ ‫‪8‬اسور پڻ انھن سان گڏ آھي ‪:‬انھن لوط جي اولد کي ھليپ ڪيو آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪9‬انھن سان ائين ڪريو جيئن مدينين سان ‪.‬جيئن سسرا ڏانھن‪ ،‬جيبن کي‪ ،‬ڪسن جي ندي ءِ تي‪:‬‬ ‫‪10‬جيڪي اينڊور ۾ تباھه ٿيا ‪:‬اھي زمين لِ گوبر بڻجي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬انھن جي اميرن کي اورب جھڙو ۽ زيب جھڙو بڻايو‪ ،‬ھائو‪ ،‬انھن جي سڀني شھزادن کي زبح ۽ ظالمن وانگر‪.‬‬ ‫‪12‬جن چيو تہ ”اچو تہ خدا جي گھرن کي پنھنجي قبضي ۾ ڪريون‪.‬‬ ‫‪13‬اي منھنجا خدا‪ ،‬انھن کي ھڪ ڦيٿي وانگر ڪر ‪.‬جيئن وا ءِ جي اڳيان ٿلھو‪.‬‬ ‫‪14‬جھڙي ءِ طرح باھ ڪاٺ کي ساڙي ٿي‪ ،‬۽ جھڙي ءِ طرح شعل جبلن کي ساڙي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬تنھنڪري انھن کي پنھنجي طوفان سان ايذايو‪ ،‬۽ انھن کي پنھنجي طوفان سان ڊڄي‪.‬‬ ‫‪16‬انھن جا منھن شرم سان ڀريو ‪.‬ته اھي تنھنجو نالو ڳولين‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫‪17‬انھن کي ھميشه لِ پريشان ۽ پريشان ٿيڻ ڏيو ‪.‬ھا‪ ،‬انھن کي شرمسار ڪيو وڃي‪ ،‬۽ تباھه ڪيو وڃي‪:‬‬ ‫لِ تہ ماڻھن کي خبر پوي تہ تون‪ ،‬جنھن جو نالو ئي خداوند آھي‪ ،‬سڄي ءِ زمين تي سڀ کان مٿاھين آھين‪.‬‬ ‫‪18‬انھي ءِ ء‬ ‫باب ‪84‬‬ ‫لِ زبور )‪.‬اي لشڪر جا پالڻھار‪ ،‬تنھنجا خيما ڪيڏا پيارا آھن!‬ ‫( ‪1‬گتيٿ جي وڏي موسيقار ء‬ ‫لِ‪ ،‬قور جي پٽن ء‬ ‫‪2‬منھنجو روح ڊگھو آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬خداوند جي درٻار لِ بيھوش آھي ‪:‬منھنجي دل ۽ منھنجو جسم جيئري خدا لِ سڏي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو آڱوٺو مليو آھي‪ ،‬جتي ھو پنھنجي ٻچن کي‪ ،‬تنھنجون قربان‬ ‫‪3‬ھائو‪ ،‬ڏاڏي ءِ کي ھڪڙو گھر مليو آھي‪ ،‬۽ ٻڪري ءِ کي پنھنجي ء‬ ‫گاہون‪ ،‬اي لشڪر جا پالڻھار‪ ،‬منھنجو بادشاھہ ۽ منھنجا خدا‪.‬‬ ‫‪4‬سڀاڳا آھن اھي جيڪي تنھنجي گھر ۾ رھندا آھن‪ ،‬اھي اڃا تائين تنھنجي ساراھہ ڪندا ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪5‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو جنھن جي طاقت تو ۾ آھي ‪.‬جن جي دل ۾ انھن جا رستا آھن‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪي باڪا جي وادي ءِ مان لنگھندا آھن‪ ،‬سي ان کي کوھ بڻائيندا آھن ‪.‬مينھن پڻ تل ءِ کي ڀريندو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اھي طاقت کان وڌيڪ طاقت ڏانھن ويندا آھن‪ ،‬انھن مان ھر ھڪ ايون ۾ خدا جي اڳيان حاضر ٿيندو‪.‬‬ ‫‪8‬اي خداوند لشڪر جا خدا‪ ،‬منھنجي دعا ٻڌي ‪:‬اي يعقوب جا خدا‪ ،‬ٻڌ ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪9‬ڏس‪ ،‬اي خدا اسان جي ڍال‪ ،‬۽ پنھنجي مسيح جي منھن ڏانھن نھار‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي درٻار ۾ ھڪڙو ڏينھن ھزارين کان بھتر آھي ‪.‬مون کي برائي جي خيمن ۾ رھڻ جي بجاِ‪ ،‬پنھنجي خدا جي گھر ۾‬ ‫ء‬ ‫ھڪ دربان بڻيو‪.‬‬

‫زبور‬

‫شيِ نه روڪيندو جيڪي سڌي ءِ‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو خداوند خدا ھڪڙو سج ۽ ڍال آھي ‪:‬خداوند فضل ۽ شان ڏيندو ‪:‬اھو انھن کان ڪا سٺي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫طرح ھلندا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬اي لشڪر جا پالڻھار‪ ،‬برڪت وارو آھي اھو ماڻھو جيڪو تو تي ڀروسو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪85‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار ڏانھن‪ ،‬قور جي پٽن لِ ھڪڙو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬توھان پنھنجي ملڪ تي احسان ڪيو آھي ‪:‬تو يعقوب جي گرفتاري‬ ‫کي واپس آندو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬تو پنھنجي قوم جا گناھ معاف ڪيا آھن‪ ،‬تو انھن جا سڀ گناھ ڍڪي ڇڏيا آھن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪3‬تو پنھنجو سڄو غضب لھي ڇڏيو آھي‪ ،‬تو پاڻ کي پنھنجي غضب جي سختي ءِ کان ڦيرايو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬اي اسان جي ڇوٽڪاري جي خدا‪ ،‬اسان کي موڙ‪ ،‬۽ اسان تي پنھنجو غضب بند ڪر‪.‬‬ ‫لِ ناراض ٿيندين؟ ڇا تون پنھنجو غضب سڀني نسلن تائين پھچائيندين؟‬ ‫‪5‬ڇا تون اسان تي ھميشہ ء‬ ‫‪6‬ڇا تون اسان کي وري جيئرو نه ڪندين‪ ،‬ته تنھنجي قوم تو ۾ خوش ٿين؟‬ ‫‪7‬اسان کي پنھنجي ٻاجھ ڏيکاري‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ اسان کي پنھنجي ڇوٽڪاري ڏي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو پنھنجي قوم ۽ پنھنجن بزرگن سان سلمتي ڳالھائيندو‪ ،‬پر انھن کي وري‬ ‫‪8‬مان ٻڌندس جيڪو خدا خدا چوندو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫بي ⁠وقوفي ءِ ڏانھن نہ موٽڻ گھرجي‪.‬‬ ‫‪9‬يقينا ا سندس ڇوٽڪارو انھن جي ويجھو آھي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا ‪.‬اھو شان اسان جي ملڪ ۾ رھي سگھي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬رحمت ۽ سچائي گڏجي ملن ٿا ‪.‬اداقت ۽ امن ھڪ ٻئي کي چمي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬سچ پچ زمين مان نڪرندو ‪.‬۽ سچائي آسمان کان ھيٺ ڏسندي‪.‬‬ ‫‪12‬ھائو‪ ،‬خداوند اھو ڏيندو جيڪو سٺو آھي ‪.‬۽ اسان جي زمين سندس واڌارو پيدا ڪندي‪.‬‬ ‫‪13‬انصاف ھن جي اڳيان ھلندو ‪.‬۽ اسان کي سندس قدمن جي واٽ ۾ قائم ڪندو‪.‬‬ ‫باب ‪86‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي دعا )‪.‬پنھنجو ڪن جھڪو ڪر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬مون کي ٻڌ‪ ،‬ڇو ته مان غريب ۽ محتاج آھيان‪.‬‬ ‫بچاِ جيڪو تو تي ڀروسو رکي ٿو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ پاڪ آھيان ‪:‬اي منھنجا خدا‪ ،‬تنھنجي ٻانھي کي‬ ‫‪2‬منھنجي روح کي بچايو؛‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬مون تي رحم ڪر‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬ڇالِ ⁠جو مان توھان کي روزانو سڏيان ٿو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اي پالڻھار‪ ،‬آ ءِ پنھنجي جان کي مٿي کڻان ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬پنھنجي ٻانھي جي روح کي خوش ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار آھين ‪.‬۽ انھن سڀني تي رحم ۾ تمام گھڻو آھي جيڪي توھان کي سڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو تون چڱو آھين‪ ،‬۽ معاف ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪6‬اي پالڻھار‪ ،‬منھنجي دعا ڏانھن ڌيان ڏي ‪.‬۽ منھنجي دعائن جي آواز تي حاضر ٿيو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تون مون کي جواب ڏيندين‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجي مصيبت جي ڏينھن ۾ آ ءِ تو کي سڏيندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ديوتائن ۾ تو جھڙو ڪو به نه آھي‪ ،‬اي پالڻھار ‪.‬نه ته توھان جي ڪمن وانگر ڪي به ڪم آھن‪.‬‬ ‫‪9‬سڀيئي قومون جن کي تو بڻايو آھي‪ ،‬ايندا ۽ تنھنجي اڳيان عبادت ڪندا‪ ،‬اي خداوند ‪.‬۽ تنھنجي نالي جي واکاڻ ڪندو‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تون عظيم آھين ۽ عجيب ڪم ڪرين ٿو‪ ،‬تون ئي خدا آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬مون کي پنھنجو رستو سيکار‪ ،‬اي خداوند !مان توھان جي سچائي تي ھلندس ‪:‬منھنجي دل کي پنھنجي نالي کان ڊڄڻ لِ متحد ڪر‪.‬‬ ‫‪12‬آ ءِ تنھنجي ساراھہ ڪندس‪ ،‬اي خداوند منھنجو خدا‪ ،‬پنھنجي پوري دل سان‪ ،‬۽ آ ءِ تنھنجي نالي کي ھميشہ تائين ساراھيندس‪.‬‬ ‫لِ وڏي ٻاجھ آھي‪ ،‬۽ تو منھنجي روح کي ھيٺئين دوزخ کان بچايو آھي‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي مون ء‬ ‫ء‬ ‫‪14‬اي خدا‪ ،‬مغرور منھنجي خلف اٿيا آھن‪ ،‬۽ ظالم ماڻھن جون گڏجاڻيون منھنجي روح کي ڳولي رھيا آھن ‪.‬۽ توھان کي انھن جي اڳيان‬ ‫نه رکيو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬پر اي خداوند‪ ،‬تون ته رحمدل‪ ،‬مھربان‪ ،‬ابر ڪندڙ‪ ،‬رحمدل ۽ سچائي ءِ سان ڀرپور خدا آھين‪.‬‬ ‫‪16‬اي منھن موڙ‪ ،‬۽ مون تي رحم ڪر ‪.‬پنھنجي ٻانھن کي پنھنجي طاقت ڏي‪ ،‬۽ پنھنجي ٻانھي جي پٽ کي بچايو‪.‬‬ ‫‪17‬مون کي چڱائي جي نشاني ڏيکار ‪.‬ته جيڪي مون کان نفرت ڪن ٿا سي ان کي ڏسن‪ ،‬۽ شرمسار ٿين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تو‪ ،‬رب‪ ،‬مون کي‬ ‫پڪڙيو‪ ،‬۽ مون کي تسلي ڏني‪.‬‬ ‫باب ‪87‬‬ ‫لِ ھڪ زبور يا گيت )‪.‬ھن جو بنياد مقدس جبلن ۾ آھي‪.‬‬ ‫( ‪1‬قورح جي پٽن ء‬ ‫‪2‬خداوند ايون جي دروازن کي يعقوب جي سڀني گھرن کان وڌيڪ پيار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬اي خدا جي شھر‪ ،‬تنھنجي باري ۾ شاندار ڳالھيون آھن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬مان انھن کي راحب ۽ بابل جو ذڪر ڪندس جيڪي مون کي سڃاڻندا آھن ‪:‬ڏسو فلستيا ۽ اور‪ ،‬ايٿوپيا سان ‪.‬ھي ماڻھو اتي پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ايون جي باري ۾ چيو ويندو‪" ،‬ھي ۽ اھو ماڻھو ھن ۾ پيدا ٿيو‪ ،‬۽ سڀ کان وڏو پاڻ ھن کي قائم ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬رب ڳڻندو‪ ،‬جڏھن ھو ماڻھن کي لکندو‪ ،‬اھو ماڻھو اتي ڄائو ھو ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬گڏو گڏ ڳائڻ وارا ۽ وڄندڙن سان گڏ ھوندا ‪:‬منھنجا سڀ چشما توھان ۾ آھن‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪88‬‬ ‫لِ‪ ،‬مکيه موسيقار مھلٿ لينٿ تي‪ ،‬ھيمان عزراھي ءِ جي ماسچل ڏانھن )‪.‬اي منھنجا رب‪ ،‬منھنجي‬ ‫( ‪1‬ھڪ گيت يا زبور قورح جي پٽن ء‬ ‫ڇوٽڪاري جي خدا‪ ،‬مون ڏينھن رات توکان دعا ڪئي آھي‪:‬‬ ‫‪2‬منھنجي دعا تنھنجي اڳيان اچي‪ ،‬منھنجي فرياد ڏانھن پنھنجو ڪن جھڪو ڪر‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو منھنجو روح مصيبتن سان ڀريل آھي ۽ منھنجي زندگي قبر جي ويجھو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬آ ءِ انھن سان ڳڻيو ويندو آھيان جيڪي کڏ ۾ ھيٺ لھي ويندا آھن‪ ،‬آ ءِ ھڪڙو ماڻھو آھيان جنھن ۾ طاقت نہ آھي‪.‬‬ ‫‪5‬مئلن جي وچ ۾ آزاد‪ ،‬قبر ۾ پيل مقتولن وانگر‪ ،‬جن کي تو کي وڌيڪ ياد ڪونھي‪ ،‬۽ اھي تنھنجي ھٿ کان ڪٽيل آھن‪.‬‬ ‫‪6‬تو مون کي اوندھه ۾‪ ،‬اوندھه ۾‪ ،‬اوندھه ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنجو غضب مون تي سخت آھي‪ ،‬۽ تو مون کي پنھنجين مڙني موجن سان ايذايو آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ نفرت جو نشانو بڻائي ڇڏيو آھي ‪:‬مان بند آھيان‪ ،‬۽ مان ٻاھر‬ ‫‪8‬تو منھنجي واقفيت کي مون کان پري ڪري ڇڏيو آھي ‪.‬تو مون کي انھن ء‬ ‫نه ٿو اچي سگھان‪.‬‬ ‫‪9‬منھنجون اکيون ڏک جي ڪري ماتم ڪنديون آھن ‪:‬اي خداوند‪ ،‬مون توھان کي روزانو سڏيو آھي‪ ،‬مون پنھنجو ھٿ تو ڏانھن وڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬ڇا تون مئلن کي عجب ڏيکاريندين؟ ڇا مئل جيئرا ٿيندا ۽ تنھنجي ساراھه ڪندا؟ سيله‪.‬‬ ‫‪11‬ڇا تنھنجي شفقت قبر ۾ بيان ڪئي ويندي؟ يا تباھي ۾ تنھنجي وفاداري؟‬ ‫‪12‬ڇا تنھنجا عجائب اونداھين ۾ معلوم ٿيندا؟ ۽ توھان جي انصاف کي وساريندڙ ملڪ ۾؟‬ ‫‪13‬پر مون تو کي سڏيو‪ ،‬اي خداوند !۽ ابح جو منھنجي دعا توکي روڪيندي‪.‬‬ ‫‪14‬يءا ءربب ‪ ،‬الصذءينء يءجي عء ءل ءمنء يال ءم ينتء؟ تو مون کان پنھنجو منھن ڇو لڪايو؟‬ ‫لِ تيار آھيان‪ ،‬جڏھن تہ آ ءِ تنھنجي خوفناڪي ءِ کي برداشت ڪري رھيو آھيان‪ ،‬تڏھن‬ ‫‪15‬آ ءِ پنھنجي جواني ءِ کان ئي ڏکويل آھيان ۽ مرڻ ء‬ ‫مان پريشان ٿي ويس‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنجو سخت غضب مون تي آھي ‪.‬تنھنجي خوف مون کي ڪٽي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬اھي روز پاڻي ءِ وانگر منھنجي چوڌاري ڦرندا ھئا ‪.‬انھن مون کي گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬عاشق ۽ دوست تو مون کان پري ڪري ڇڏيو آھي ۽ منھنجي واقفيت کي اونداھين ۾‪.‬‬ ‫باب ‪89‬‬ ‫لِ رب جي رحمت جا گيت ڳايان ٿو ‪:‬مان پنھنجي وات سان سڀني نسلن تائين تنھنجي وفاداري کي‬ ‫( ‪1‬مشڪل ايٿان عزراه )‪.‬مان ھميشه ء‬ ‫ظاھر ڪندس‪.‬‬ ‫لِ قائم رھندي ‪:‬تنھنجي وفاداري ءِ کي آسمان ۾ قائم ڪندين‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو مون چيو آھي تہ ”رحمت ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬مون پنھنجي چونڊيل سان واعدو ڪيو آھي‪ ،‬مون پنھنجي ٻانھي دائود سان قسم کنيو آھي‪،‬‬ ‫لِ قائم ڪندس‪ ،‬۽ تنھنجو تخت سڀني نسلن تائين قائم ڪندس ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ تنھنجي نسل کي ھميشہ ء‬ ‫‪5‬۽ آسمان تنھنجي عجائبات جي ساراھ ڪندو‪ ،‬اي خداوند ‪:‬تنھنجي وفاداري پڻ بزرگن جي جماعت ۾‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو آسمان ۾ ڪنھن کي خداوند سان ڀيٽي سگھجي ٿي؟ طاقتور جي پٽن مان ڪير ڪير ٿي سگھي ٿو جيڪو خداوند سان‬ ‫ء‬ ‫مشابھت رکي ٿو؟‬ ‫‪7‬خدا کي خدا جي بزرگن جي ميڙ ۾ تمام گھڻو ڊڄڻو آھي ۽ انھن سڀني جي تعظيم ڪئي وڃي جيڪي ساڻس گڏ آھن‪.‬‬ ‫لِ؟‬ ‫‪8‬اي خداوند لشڪر جا خدا‪ ،‬تو جھڙو مضبوط خداوند ڪير آھي؟ يا تنھنجي ڀرپاسي جي وفاداري ءِ ء‬ ‫‪9‬تون سمنڊ جي تڙپ تي حڪمراني ڪرين ٿو‪ ،‬جڏھن اءن جون لھرون اڀرن ٿيون‪ ،‬تڏھن تون انھن کي خاموش ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬تو راحب کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو آھي‪ ،‬جيڪو قتل ڪيو ويو آھي ‪.‬تو پنھنجي مضبوط ھٿ سان پنھنجن دشمنن کي ڇڙوڇڙ‬ ‫ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪11‬آسمان تنھنجا آھن‪ ،‬زمين بہ تنھنجي آھي‪ ،‬جھڙي ءِ طرح دنيا ۽ ان جي پوري ءِ طرح‪ ،‬تو انھن جو بنياد رکيو آھي‪.‬‬ ‫‪12‬اتر ۽ ڏکڻ تو انھن کي پيدا ڪيو آھي ‪:‬تبور ۽ ھرمون تنھنجي نالي تي خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫‪13‬تو وٽ ھڪڙو طاقتور ھٿ آھي ‪:‬تنھنجو ھٿ مضبوط آھي ۽ تنھنجو ساڄو ھٿ مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫‪14‬انصاف ۽ فيصلو تنھنجي تخت جي رھائش آھي ‪:‬رحم ۽ سچائي تنھنجي منھن جي اڳيان ھلندي‪.‬‬ ‫‪15‬سڀاڳا آھن اھي ماڻھو جيڪي خوشي ءِ جي آواز کي ڄاڻن ٿا ‪:‬اھي ھلندا‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي منھن جي روشني ۾‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنجي نالي تي اھي سڀ ڏينھن خوش ٿيندا‪ ،‬۽ تنھنجي نيڪي ءِ ۾ مٿاھين ٿيندا‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو تون انھن جي طاقت جو شان آھين‪ ،‬۽ تنھنجي فضل سان اسان جو سينگ بلند ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڇالِ ⁠جو خداوند اسان جو بچا ءِ آھي ‪.‬۽ اسرائيل جو پاڪ اسان جو بادشاھه آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬تڏھن تو رويا ۾ پنھنجي پاڪ ذات سان ڳالھايو ۽ چيو تہ ”مون ھڪڙي طاقتور جي مدد ڪئي آھي ‪.‬مون ماڻھن مان ھڪڙو چونڊيو‬ ‫آھي جيڪو مون کي وڌايو آھي‪.‬‬ ‫‪20‬مون کي پنھنجو نوڪر دائود مليو آھي ‪.‬مون ھن کي پنھنجي پاڪ تيل سان مسح ڪيو آھي‪:‬‬ ‫‪21‬جنھن سان منھنجو ھٿ قائم ٿيندو ‪:‬منھنجو ھٿ پڻ کيس مضبوط ڪندو‪.‬‬ ‫‪22‬دشمن مٿس زور نه آڻيندو ‪.‬نڪي بڇڙائي ءِ جو پٽ کيس تڪليف ڏئي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ آ ءِ ھن جي دشمنن کي ھن جي سامھون مات ڏيئي ڇڏيندس‪ ،‬۽ انھن کي ڦاسائي ڇڏيندس جيڪي ھن کان نفرت ڪن‪.‬‬ ‫‪24‬پر منھنجي وفاداري ۽ منھنجي ٻاجھ ھن سان گڏ ھوندي ‪:‬۽ منھنجي نالي تي سندس سڱ بلند ڪيو ويندو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪25‬آ ءِ ھن جو ھٿ سمنڊ ۾ ۽ سندس ساڄو ھٿ دريائن ۾ رکندس‪.‬‬ ‫‪26‬ھو مون ڏانھن رڙ ڪندو‪ ،‬تون منھنجو پي ءِ‪ ،‬منھنجو خدا ۽ منھنجي ڇوٽڪاري جو پٿر آھين‪.‬‬ ‫‪27‬آ ءِ ھن کي پنھنجو پھريون پٽ بڻائيندس‪ ،‬جيڪو زمين جي بادشاھن کان بھتر آھي‪.‬‬ ‫لِ پنھنجي ٻاجھ کي برقرار رکندس‪ ،‬۽ منھنجو انجام ھن سان قائم رھندو‪.‬‬ ‫لِ ھميشه ء‬ ‫‪28‬آ ءِ ھن ء‬ ‫لِ قائم ڪندس‪ ،‬۽ سندس تخت آسمان جي ڏينھن وانگر قائم ڪندس‪.‬‬ ‫ھميشہ‬ ‫کي‬ ‫ٻج‬ ‫جي‬ ‫‪29‬آ ءِ ھن‬ ‫ء‬ ‫‪30‬جيڪڏھن ھن جا ٻار منھنجي شريعت کي ڇڏي منھنجي حڪمن تي نہ ھلن‪.‬‬ ‫‪31‬جيڪڏھن اھي منھنجا حڪم ڀڃن ۽ منھنجا حڪم نہ مڃين‪.‬‬ ‫‪32‬پوِ آ ءِ انھن جي ڏوھاري کي لٺ سان ۽ سندن بڇڙائي ءِ کي لٺ سان ڏسندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬تنھن ھوندي بہ آ ءِ پنھنجي مھرباني ھن کان بلڪل نہ کسيندس ۽ نڪي پنھنجي وفاداري ءِ کي ٽٽڻ ڏيندس‪.‬‬ ‫شيِ کي ڦيرائيندس جيڪا منھنجي وات مان نڪتي‪.‬‬ ‫‪34‬آ ءِ پنھنجو انجام نہ ڀڃندس‪ ،‬نڪي انھي ءِ‬ ‫ء‬ ‫‪35‬ھڪ دفعي مون پنھنجي پاڪائي ءِ جو قسم کنيو آھي تہ آ ءِ دائود سان ڪوڙ نہ چوندس‪.‬‬ ‫‪36‬ھن جو ٻج ھميشہ تائين قائم رھندو‪ ،‬۽ سندس تخت منھنجي اڳيان سج وانگر آھي‪.‬‬ ‫لِ قائم رھندو چنڊ وانگر ۽ آسمان ۾ وفادار شاھد جي حيثيت ۾ ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪37‬اھو ھميشہ ء‬ ‫‪38‬پر تو ڇڏي ڏنو آھي ۽ نفرت ڪئي آھي‪ ،‬تون پنھنجي مسح ٿيل تي ڪاوڙيل آھين‪.‬‬ ‫‪39‬تو پنھنجي ٻانھي جي واعدي کي باطل ڪري ڇڏيو آھي ‪:‬تو ھن جي تاج کي زمين تي اڇلئي ناپاڪ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪40‬تو ھن جا سڀ جھاز ٽوڙي ڇڏيا ‪.‬توھان ھن جي مضبوط پڪن کي برباد ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫‪41‬سڀيئي جيڪي رستي تان لنگھندا آھن‪ ،‬اھو ھن کي ڦري ٿو ‪:‬ھو پنھنجي پاڙيسرين لِ ملمت آھي‪.‬‬ ‫‪42‬تو ھن جي مخالفن جي ساڄي ھٿ کي قائم ڪيو آھي ‪.‬تو ھن جي سڀني دشمنن کي خوش ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ تيار نہ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪43‬تو ھن جي تلوار جي دھار پڻ ڦيرائي ڇڏي آھي‪ ،‬۽ کيس جنگ ۾ بيھڻ ء‬ ‫‪44‬تو سندس شان کي ختم ڪري ڇڏيو ۽ سندس تخت کي زمين تي اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪45‬تو ھن جي جواني ءِ جا ڏينھن گھٽ ڪري ڇڏيا آھن‪ ،‬تو کيس شرمساري ءِ سان ڍڪي ڇڏيو آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ لڪائيندو؟ ڇا تنھنجو غضب باھ وانگر سڙي ويندو؟‬ ‫‪46‬ڪيستائين‪ ،‬اي خداوند؟ ڇا تون پاڻ کي ھميشه ء‬ ‫‪47‬ياد ڪر منھنجو وقت ڪيترو ننڍو آھي‪ ،‬تو سڀني ماڻھن کي اجايو ڇو ڪيو؟‬ ‫‪48‬اھو ڪھڙو ماڻھو آھي جيڪو جيئرو آھي ۽ موت کي نہ ڏسندو؟ ڇا اھو پنھنجي روح کي قبر جي ھٿ کان بچائيندو؟ سيله‪.‬‬ ‫‪49‬اي خداوند‪ ،‬ڪٿي آھن تنھنجون اڳيون مھربانيون‪ ،‬جيڪي تو دائود کي پنھنجي سچائي جو قسم کنيو ھو؟‬ ‫‪50‬ياد رکو اي پالڻھار‪ ،‬تنھنجي ٻانھن جي ملمت ‪.‬مان ڪيئن ٿو برداشت ڪريان پنھنجي سيني ۾ سڀني طاقتور ماڻھن جي بدنامي؛‬ ‫‪51‬جنھن سان تنھنجي دشمنن ملمت ڪئي‪ ،‬اي خداوند !جنھن سان انھن تنھنجي مسح ٿيل ماڻھن جي قدمن کي بدنام ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪52‬خدا جي واکاڻ ھميشہ تائين ھجي ‪.‬آمين ثم آمين‪.‬‬ ‫باب ‪90‬‬ ‫( ‪1‬خدا جي انسان موسي جي دعا )‪.‬اي خداوند‪ ،‬تون اسان جي رھڻ جي جاِ آھين سڀني نسلن ۾‪.‬‬ ‫‪2‬ان کان اڳ جو جبلن جي پيدا ٿيڻ کان اڳ‪ ،‬يا تون زمين ۽ دنيا کي ٺاھيو آھين‪ ،‬جيتوڻيڪ ازل کان ابد تائين‪ ،‬تون ئي خدا آھين‪.‬‬ ‫‪3‬تون ماڻھو ءِ کي تباھي ءِ ڏانھن ڦيرائيندين ‪.‬۽ چوي ٿو‪ ،‬موٽي اچو‪ ،‬اي ماڻھن جا اولد‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو ھزار سال تنھنجي نظر ۾ رڳو ڪالھه وانگر آھن‪ ،‬جڏھن اھو گذري ويو آھي‪ ،‬۽ رات جي ھڪڙي واچ وانگر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تون انھن کي ائين کڻي ويو جيئن ٻوڏ سان ‪.‬اھي ننڊ وانگر آھن ‪:‬ابح جو اھي گھاس وانگر آھن جيڪي اڀري ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬ابح جو اءھو اڀري ٿو ۽ اءڀري ٿو ‪.‬شام جو اھو ڪٽيو ويندو آھي ۽ سڪي ويندو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو اسين تنھنجي غضب جي ڪري وڪوڙيل آھيون ۽ تنھنجي غضب جي ڪري پريشان آھيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪8‬تو اسان جون بڇڙايون‪ ،‬اسان جا ڳجھا گناه پنھنجي منھن جي روشني ءِ ۾ پڌرا ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو اسان جا سڀ ڏينھن تنھنجي غضب ۾ گذري ويا آھن‪ ،‬اسين پنھنجا سال انھي ءِ قصي وانگر گذاريون ٿا‪ ،‬جيڪا ٻڌايل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اسان جي سالن جا ڏينھن ٽيھہ سال ۽ ڏھہ آھن ‪.‬۽ جيڪڏھن طاقت جي لحاظ کان اھي چاليھ سال آھن‪ ،‬پر انھن جي طاقت محنت ۽ ڏک‬ ‫آھي ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو جلد ئي ڪٽيو ويندو‪ ،‬۽ اسين ڀڄي ويندا آھيون‪.‬‬ ‫‪11‬ڪير ڄاڻي ٿو تنھنجي ڪاوڙ جي طاقت؟ جيتوڻيڪ تنھنجي خوف جي مطابق‪ ،‬تنھنجو غضب آھي‪.‬‬ ‫‪12‬تنھنڪري اسان کي سيکاري تہ پنھنجا ڏينھن ڳڻيون‪ ،‬تہ جيئن پنھنجين دلين کي ڏاھپ سان لڳايون‪.‬‬ ‫‪13‬موٽي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ڪيستائين؟ ۽ ان کي توبه ڪرڻ ڏيو توھان جي ٻانھن جي باري ۾‪.‬‬ ‫لِ ته اسين سڀ ڏينھن خوش ۽ خوش رھون‪.‬‬ ‫‪14‬اي پنھنجي ٻاجھ سان اسان کي جلد راضي ڪر ‪.‬انھي ءِ ء‬ ‫‪15‬جن ڏينھن ۾ تو اسان کي تڪليف ڏني آھي ۽ جن سالن ۾ اسان بڇڙايون ڏٺيون آھن تن موجب اسان کي خوش ڪر‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنجو ڪم تنھنجي ٻانھن تي ظاھر ٿئي‪ ،‬۽ تنھنجو شان سندن ٻارن ڏانھن‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اسان جي خداوند اسان جي خدا جو حسن اسان تي ھجي‪ ،‬۽ تون اسان جي ھٿن جو ڪم اسان تي قائم ڪر ‪.‬ھا‪ ،‬اسان جي ھٿن جو ڪم‬ ‫توھان ان کي قائم ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪91‬‬ ‫جاِ ۾ رھندو سو غالب جي ڇانو ھيٺ رھندو‪.‬‬ ‫‪1‬اھو جيڪو خدا جي ڳجھي ء‬

‫زبور‬

‫‪2‬آ ءِ خداوند جي باري ۾ چوندس‪ ،‬ھو منھنجي پناھه گاه ۽ منھنجو قلعو آھي ‪:‬منھنجو خدا؛ مان ھن تي ڀروسو ڪندس‪.‬‬ ‫‪3‬يقينا ا ھو تو کي پکي ءِ جي ڦندي کان ۽ موذي مرض کان بچائيندو‪.‬‬ ‫‪4‬اھو توکي پنھنجي پنن سان ڍڪيندو‪ ،‬۽ سندس پرن ھيٺان تون ڀروسو ڪندين ‪:‬سندس سچائي توھان جي ڍال ۽ بڪلر ھوندي‪.‬‬ ‫لِ جيڪو ڏينھن جو اڏامندو آھي‪.‬‬ ‫‪5‬تون رات جو خوفناڪ نه ڊڄ ‪.‬۽ نڪي تير ء‬ ‫لِ جيڪا منجھند جو ضايع ٿي وڃي ٿي‪.‬‬ ‫تباھي‬ ‫نڪي‬ ‫‪.‬۽‬ ‫آھي‬ ‫ھلندي‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪا اونداھي ءِ ۾‬ ‫ء‬ ‫‪6‬نڪي انھي ءِ وبا ء‬ ‫‪7‬ھزار تنھنجي پاسي ڪرندا‪ ،‬۽ ڏھ ھزار تنھنجي ساڄي پاسي ‪.‬پر اھو تنھنجي ويجھو نه ايندو‪.‬‬ ‫‪8‬تون رڳو پنھنجين اکين سان ڏسندين ۽ بڇڙن جو اجر ڏسندين‪.‬‬ ‫جاِ‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو تو خداوند کي بنايو آھي‪ ،‬جيڪو منھنجي پناھه گاھه آھي‪ ،‬حتي سڀ کان مٿاھين‪ ،‬تنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫‪10‬تنھن تي ڪابہ مصيبت نہ ايندي‪ ،‬نڪي ڪا آفت تنھنجي رھائش جي ويجھو ايندي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو ھو پنھنجن ملئڪن کي اوھان جي حوالي ڪندو‪ ،‬جيڪي اوھان جي سڀني طريقن سان اوھان جي حفاظت ڪن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬اھي تو کي پنھنجن ھٿن ۾ کڻندا‪ ،‬متان تنھنجو پير پٿر تي ڪري‪.‬‬ ‫‪13‬تون شينھن ۽ ٻڪري ءِ کي لڪندين‪ ،‬جوان شينھن ۽ ازدھا کي پيرن ھيٺان لتاڙيندين‪.‬‬ ‫‪14‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن پنھنجو پيار مون تي رکيو آھي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ کيس بچائيندس ‪:‬آ ءِ کيس مٿاھين ءِ تي ويھارندس‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫منھنجو نالو ڄاتو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ھو مون کي سڏيندو‪ ،‬۽ مان کيس جواب ڏيندس ‪:‬مان مصيبت ۾ ساڻس گڏ ھوندس ‪.‬مان کيس بچائيندس‪ ،‬۽ کيس عزت ڏيندس‪.‬‬ ‫‪16‬وڏي ڄمار سان آ ءِ کيس راضي ڪندس ۽ کيس پنھنجو ڇوٽڪارو ڏياريندس‪.‬‬

‫⁠تہ ھن‬

‫باب ‪92‬‬ ‫لِ ھڪڙو زبور يا گيت )‪.‬اھو ھڪڙو سٺو ڪم آھي جيڪو خداوند جو شڪر ادا ڪرڻ‪ ،‬۽ تنھنجي نالي جي ساراھ‬ ‫( ‪1‬سبت جي ڏينھن ء‬ ‫ڪرڻ‪ ،‬اي عظيم ترين‪:‬‬ ‫‪2‬ابح جو تنھنجي شفقت ۽ ھر رات تنھنجي وفاداري ظاھر ڪرڻ لِ‪،‬‬ ‫‪3‬ڏھن تارن جي ھڪ ساز تي‪ ،‬۽ زبور تي؛ بربط تي وڏي آواز سان‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو تو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬مون کي پنھنجي ڪم جي ذريعي خوش ڪيو آھي ‪:‬مان توھان جي ھٿن جي ڪم ۾ فتح ڪندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجا ڪم ڪيڏا وڏا آھن !۽ توھان جا خيال تمام گھڻا آھن‪.‬‬ ‫‪6‬وحشي ماڻھو ءِ کي خبر نہ آھي ‪.‬نه ئي ڪو بيوقوف اھو سمجھي ٿو‪.‬‬ ‫لِ ناس ٿي ويندا‪:‬‬ ‫‪7‬جڏھن بڇڙا گھاس وانگر اڀرندا آھن‪ ،‬۽ جڏھن سڀ بدڪاري جا ڪم ڪندڙ ڦٽي پوندا آھن ‪.‬اھو آھي ته اھي ھميشه ء‬ ‫‪8‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھميشه لِ تمام اعلي آھين‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو‪ ،‬ڏس‪ ،‬تنھنجا دشمن‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ڇو‪ ،‬ڏس‪ ،‬تنھنجا دشمن ناس ٿيندا ‪.‬بي انصافي جا سڀ ڪم ڪندڙ ٽڙي پکڙي ويندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پر تون منھنجو سڱ ھڪڙو سڱن جي سڱ وانگر بلند ڪندو ‪:‬مون کي تازو تيل سان مسح ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪11‬منھنجون اکيون منھنجي دشمنن تي منھنجي خواھش کي ڏسندي‪ ،‬۽ منھنجا ڪن انھن بڇڙن جي منھنجي خواھش ٻڌندا جيڪي منھنجي‬ ‫خلف اٿي کڙا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪12‬سڌريل کجي ءِ جي وڻ وانگر وڌندا ‪:‬ھو لبنان ۾ ديودار وانگر وڌندا‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪي خداوند جي گھر ۾ پوکيا ويا آھن سي اسان جي خدا جي درٻار ۾ پوکيندا‪.‬‬ ‫‪14‬اھي اڃا تائين پوڙھائپ ۾ ميوو آڻيندا ‪.‬اھي ٿلھا ۽ ٿلھا ھوندا‪.‬‬ ‫لِ ته خداوند سڌو آھي ‪:‬اھو منھنجو پٿر آھي‪ ،‬۽ ھن ۾ ڪا به بي انصافي نه آھي‪.‬‬ ‫‪15‬ظاھر ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪93‬‬ ‫‪1‬خداوند راڄ ڪري ٿو‪ ،‬اھو عظمت سان ڍڪيل آھي ‪.‬رب طاقت سان ڍڪيل آھي‪ ،‬جنھن سان ھن پنھنجو پاڻ کي ڳنڍيو آھي ‪:‬دنيا پڻ قائم‬ ‫آھي‪ ،‬جيڪا منتقل نه ٿي سگھي‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنجو تخت قديم آھي‪ ،‬تون ازل کان آھين‪.‬‬ ‫‪3‬سيلب مٿي ڪيو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬سيلب پنھنجو آواز بلند ڪيو ‪.‬سيلب پنھنجون موجون بلند ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬مٿاھين تي خداوند گھڻن پاڻي ءِ جي شور کان وڌيڪ طاقتور آھي‪ ،‬ھائو‪ ،‬سمنڊ جي طاقتور لھرن کان‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنجون شاھديون ڏاڍيون پڪيون آھن ‪:‬پاڪ آھي تنھنجو گھر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھميشه ء‬ ‫باب ‪94‬‬ ‫‪1‬اي خداوند خدا‪ ،‬جنھن جو انتقام آھي ‪.‬اي خدا‪ ،‬جنھن کي انتقام جو واسطو آھي‪ ،‬پنھنجو پاڻ کي ظاھر ڪر‪.‬‬ ‫‪2‬پنھنجو پاڻ کي مٿي ڪر‪ ،‬تون زمين جي جج ‪:‬مغرور کي انعام ڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬اي خداوند‪ ،‬ڪھڙي وقت تائين بڇڙو ٿيندو‪ ،‬ڪھڙي وقت تائين بڇڙن جي فتح ٿيندي؟‬ ‫‪4‬ڪيستائين اھي سخت ڳالھيون ڪندا ۽ چوندا؟ ۽ بدڪاري جا سڀ ڪم ڪندڙ پاڻ تي فخر ڪن ٿا؟‬ ‫‪5‬اھي تنھنجي قوم کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ تنھنجي ورثي کي تڪليف ڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪6‬اھي رن ⁠زال ۽ اجنبي کي قتل ڪن ٿا ۽ يتيم کي قتل ڪن ٿا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪7‬تنھن ھوندي بہ چوندا آھن تہ ”خداوند نہ ڏسندو‪ ،‬نڪي يعقوب جو خدا ان کي ڏسندو‪.‬‬ ‫‪8‬سمجھو‪ ،‬اوھي ماڻھن ۾ وحشي آھيو‪ ،‬۽ اي بيوقوف‪ ،‬اوھين ڪڏھن سياڻندا؟‬ ‫‪9‬جنھن ڪن کي پوکيو‪ ،‬سو نہ ٻڌندو ڇا؟ اھو جنھن اک ٺاھيو آھي‪ ،‬ڇا اھو نه ڏسندو؟‬ ‫‪10‬اھو جيڪو غير قومن کي سزا ڏئي ٿو‪ ،‬اھو سڌاريندو ڇا؟ اھو جيڪو ماڻھو ءِ کي علم سيکاري ٿو‪ ،‬اھو نه ڄاڻندو ڇا؟‬ ‫‪11‬خداوند ڄاڻي ٿو ماڻھو ءِ جي سوچن کي‪ ،‬تہ اھي بيڪار آھن‪.‬‬ ‫‪12‬سڀاڳو آھي اھو ماڻھو جنھن کي تون تعظيم ڪرين ٿو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ کيس پنھنجي شريعت جي تعليم ڏئين ٿو‪.‬‬ ‫لِ کڙو نہ کڄي وڃي‪.‬‬ ‫لِ تہ تون کيس مصيبتن جي ڏينھن کان آرام ڏئين‪ ،‬جيستائين بڇڙن ء‬ ‫‪13‬انھي ءِ ء‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو خداوند پنھنجي قوم کي ڇڏي نہ ڏيندو‪ ،‬نڪي پنھنجي ميراث کي ڇڏي ڏيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر فيصلو سچائي ڏانھن موٽندو‪ ،‬۽ دل ۾ سڀ سڌريل ان جي پيروي ڪندا‪.‬‬ ‫لِ اٿي بيھندو؟‬ ‫لِ ظالمن جي خلف ڪير اٿي کڙو ٿيندو؟ يا ڪير بڇڙائي ءِ جي ڪم ڪندڙن جي خلف مون ء‬ ‫‪16‬مون ء‬ ‫‪17‬جيستائين خداوند منھنجو مددگار نه ھجي ھا‪ ،‬تيستائين منھنجو روح تقريبا ا ماٺ ۾ رھي ھا‪.‬‬ ‫‪18‬جڏھن مون چيو تہ ”منھنجو پير ڦٽي پيو آھي ‪.‬تنھنجي رحمت‪ ،‬اي رب‪ ،‬مون کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪19‬منھنجي اندر ۾ منھنجي سوچن جي ڪثرت ۾ تنھنجي راحت منھنجي روح کي خوش ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪20‬ڇا بڇڙائي ءِ جي تخت کي توسان رفاقت حاال آھي‪ ،‬جيڪا شريعت سان فساد پيدا ڪري ٿي؟‬ ‫‪21‬اھي پاڻ کي گڏ ڪري نيڪن جي روح جي خلف‪ ،‬۽ بي گناھ خون جي مذمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪22‬پر خداوند منھنجو بچا ءِ آھي ‪.‬۽ منھنجو خدا منھنجي پناھه جو پٿر آھي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ھو مٿن سندن ئي بڇڙائي آڻيندو‪ ،‬۽ انھن کي پنھنجي بڇڙائي ءِ ۾ ڪٽي ڇڏيندو ‪.‬ھا‪ ،‬رب اسان جو خدا انھن کي ڪٽي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫باب ‪95‬‬ ‫لِ گيت ڳايون ‪:‬اچو ته اسان جي ڇوٽڪاري جي پٿر تي خوشي ءِ سان گوڙ ڪريون‪.‬‬ ‫‪1‬اي اچو‪ ،‬اچو ته رب جي ء‬ ‫لِ زبور جي آواز سان خوشي ءِ سان گوڙ ڪريون‪.‬‬ ‫‪2‬اچو تہ شڪرگذاري ءِ سان سندس حضور ۾ حاضر ھجون‪ ،‬۽ سندس ء‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو خداوند ھڪڙو وڏو خدا آھي ۽ ھڪڙو وڏو بادشاھہ سڀني معبودن کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬ھن جي ھٿ ۾ زمين جون اونھيون جڳھون آھن ‪:‬جبلن جي طاقت پڻ سندس آھي‪.‬‬ ‫‪5‬سمنڊ سندس آھي‪ ،‬۽ اھو اھو ٺاھيو ويو ‪:‬۽ سندس ھٿن سڪي زمين ٺاھيو‪.‬‬ ‫‪6‬اي اچو‪ ،‬اچو ته سجدو ڪريون ۽ سجدو ڪريون ‪:‬اچو ته اسان جي پالڻھار جي اڳيان گوڏن ڀر ڪريون‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالِ ⁠جو ھو اسان جو خدا آھي ‪.‬۽ اسين سندس چراگاھن جا ماڻھو آھيون‪ ،‬۽ سندس ھٿ جون رڍون ‪.‬اڄ جيڪڏھن اوھين سندس آواز‬ ‫ء‬ ‫ٻڌندا‪،‬‬ ‫‪8‬پنھنجي دل کي سخت نہ ڪر‪ ،‬جھڙي ءِ طرح غضبناڪي ءِ ۾ ۽ جھڙي آزمائش جي ڏينھن ۾ بيابان ۾‪.‬‬ ‫‪9‬جڏھن اوھان جي ابن ڏاڏن مون کي آزمايو‪ ،‬مون کي ثابت ڪيو ۽ منھنجو ڪم ڏٺو‪.‬‬ ‫‪10‬چاليھ سالن تائين مون کي ھن نسل سان غمگين ڪيو ويو‪ ،‬۽ چيو ويو آھي تہ اھو ھڪڙو ماڻھو آھي جيڪي پنھنجي دل ۾ غلطي ڪن‬ ‫ٿا‪ ،‬۽ انھن کي منھنجي طريقن جي خبر نه آھي‪.‬‬ ‫‪11‬جن کي مون پنھنجي غضب ۾ قسم کنيو آھي تہ اھي منھنجي آرام ۾ داخل نہ ٿيندا‪.‬‬ ‫باب ‪96‬‬ ‫لِ نئون گيت ڳايو ‪:‬رب کي ڳايو‪ ،‬سڄي زمين‪.‬‬ ‫‪1‬اي رب ء‬ ‫‪2‬رب کي ڳايو‪ ،‬سندس نالي کي برڪت ڪريو ‪.‬ھن جي نجات کي ڏينھن کان وٺي ڏيکاريو‪.‬‬ ‫‪3‬غير قومن ۾ سندس جلل بيان ڪريو‪ ،‬سڀني ماڻھن ۾ سندس عجائب‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو خداوند عظيم آھي‪ ،‬۽ تمام گھڻي ساراھ جي لئق آھي ‪:‬اھو سڀني ديوتا کان ڊڄڻ گھرجي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو سڀني قومن جا ديوتا بت آھن‪ ،‬پر خداوند آسمان ٺاھيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬عزت ۽ شان سندس اڳيان آھن ‪:‬طاقت ۽ خوبصورتي ھن جي مقبري ۾ آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اي قوم جا ماڻھو‪ ،‬خداوند کي ڏيو‪ ،‬خدا کي جلل ۽ طاقت ڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند کي سندس نالي جي ڪري جلل ڏيو ‪:‬ھڪڙو نذرانو آڻيو ۽ سندس درٻار ۾ اچو‪.‬‬ ‫‪9‬اي رب پاڪ جي خوبصورتي ۾ عبادت ڪريو ‪:‬سندس اڳيان ڊڄو‪ ،‬سڄي زمين‪.‬‬ ‫‪10‬غير قومن جي وچ ۾ چئو ته خداوند راڄ ڪندو ‪:‬دنيا پڻ قائم ڪئي ويندي ته ان کي منتقل نه ڪيو ويندو ‪:‬ھو ماڻھن کي انصاف سان‬ ‫انصاف ڪندو‪.‬‬ ‫‪11‬آسمان خوش ٿئي‪ ،‬۽ زمين خوش ٿئي ‪.‬سمنڊ کي گوڙ ڪرڻ ڏيو‪ ،‬۽ ان جي ڀرپور‪.‬‬ ‫‪12‬ميدان خوشي ءِ سان ٿئي ۽ جيڪي اءن ۾ آھي‪ ،‬سو سڀيئي وڻن جا وڻ خوش ٿين‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬ھو انصاف سان دنيا جو فيصلو‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو اھو اچي ٿو‪،‬‬ ‫‪13‬خداوند جي اڳيان‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو اچي ٿو زمين جو انصاف ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪندو‪ ،‬۽ ماڻھن کي پنھنجي سچائي ءِ سان‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪97‬‬ ‫‪1‬خداوند راڄ ڪري ٿو؛ زمين کي خوش ڪرڻ ڏيو؛ ٻيٽن جي ڪثرت کي خوش ٿيڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪2‬بادل ۽ اونداھيون ھن جي چوڌاري آھن ‪:‬انصاف ۽ انصاف سندس تخت جي رھائش آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ھڪ باھہ ھن جي اڳيان وڃي ٿي ۽ سندس دشمنن کي چوڌاري ساڙي ڇڏي ٿي‪.‬‬ ‫‪4‬ھن جي روشني دنيا کي روشن ڪيو ‪:‬زمين ڏٺو‪ ،‬۽ ڏڪڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪5‬جبلن رب جي حضور ۾‪ ،‬سڄي زمين جي خداوند جي حضور ۾ موم وانگر ڳري ويا‪.‬‬ ‫‪6‬آسمان سندس سچائي بيان ڪري ٿو ۽ سڀ ماڻھو سندس جلوي ڏسن ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬لڄي ٿيو اءھي سڀ‪ ،‬جيڪي بت جي پوڄا ڪن ٿا‪ ،‬جيڪي بتن تي فخر ڪن ٿا‪ ،‬اءن جي پوڄا ڪريو‪ ،‬اي سڀ ديوتا‪.‬‬ ‫‪8‬ايون ٻڌو ۽ خوش ٿيو ‪.‬۽ يھوداه جون ڌيئرون تنھنجي فيصلي جي ڪري خوش ٿيون‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬سڄي زمين کان مٿاھين آھين ‪:‬تون سڀني ديوتا کان مٿاھين آھين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬اوھين جيڪي خداوند سان پيار ڪندا آھيو‪ ،‬بڇڙائي ءِ کان نفرت ڪريو ‪:‬ھو پنھنجي بزرگن جي روح کي بچائيندو آھي ‪.‬اھو انھن کي‬ ‫بدڪارن جي ھٿ کان بچائي ٿو‪.‬‬ ‫لِ خوشي‪.‬‬ ‫سڌريل‬ ‫جي‬ ‫دل‬ ‫۽‬ ‫آھي‪،‬‬ ‫ويندي‬ ‫لِ روشني پوکي‬ ‫ء‬ ‫‪11‬نيڪن ء‬ ‫‪12‬اي االحو‪ ،‬خداوند ۾ خوش ٿيو ‪.‬۽ ھن جي پاڪائي جي ياد ۾ شڪرگذار ٿيو‪.‬‬ ‫باب ‪98‬‬ ‫لِ ھڪ نئون گيت ڳايو؛ ڇاڪاڻ ته ھن شاندار ڪم ڪيو آھي ‪:‬ھن جي ساڄي ھٿ‪ ،‬۽ ھن جي پاڪ بازو‪ ،‬ھن‬ ‫( ‪1‬ھڪ زبور )‪.‬اي رب ء‬ ‫کي فتح حاال ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند پنھنجي ڇوٽڪاري کي ظاھر ڪيو آھي ‪:‬ھن جي سچائي کي پڌرو ڪري ڇڏيو آھي غير قومن جي نظر ۾‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬زمين جي سڀني ڇيڙن اسان جي خدا جي نجات کي ڏٺو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ھن پنھنجي ٻاجھ ۽ سچائي کي ياد ڪيو آھي بني اسرائيل جي ء‬ ‫لِ خوشي ءِ سان گوڙ ڪريو‪ ،‬سڄي زمين ‪:‬وڏو گوڙ ڪريو‪ ،‬خوش ٿيو‪ ،‬۽ ساراھيو‪.‬‬ ‫‪4‬رب جي ء‬ ‫‪5‬رب کي بربط سان ڳايو؛ بربط سان‪ ،‬۽ زبور جي آواز سان‪.‬‬ ‫‪6‬توتارا ۽ ڪنارن جي آواز سان خداوند بادشاھه جي اڳيان خوشي ءِ سان گوڙ ڪريو‪.‬‬ ‫‪7‬سمنڊ گجگوڙ ڪري‪ ،‬۽ ان جي ڀرپور؛ دنيا‪ ،‬۽ اھي جيڪي ان ۾ رھن ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬سيلب پنھنجا ھٿ تاڙيون وڄائي ‪:‬ٽڪريون گڏجي خوش ٿين‬ ‫لِ ‪:‬ھو انصاف سان دنيا جو انصاف ڪندو ۽ انصاف سان ماڻھن جو‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند جي اڳيان؛ ڇاڪاڻ ته ھو اچي ٿو زمين جو فيصلو ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪99‬‬ ‫‪1‬خداوند راڄ ڪري ٿو؛ ماڻھن کي ڏڪڻ ڏيو ‪:‬ھو ڪروبيم جي وچ ۾ ويٺو آھي ‪.‬زمين کي منتقل ٿيڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪2‬ايون ۾ خداوند عظيم آھي ‪.‬۽ اھو سڀني ماڻھن کان مٿاھين آھي‪.‬‬ ‫‪3‬اھي تنھنجي عظيم ۽ خوفناڪ نالي جي ساراھ ڪن ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو مقدس آھي‪.‬‬ ‫‪4‬بادشاھه جي طاقت پڻ فيصلي سان پيار ڪري ٿي ‪.‬تون انصاف قائم ڪرين ٿو‪ ،‬تون يعقوب ۾ انصاف ۽ انصاف تي عمل ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬اوھين خداوند اسان جي خدا جي واکاڻ ڪريو ۽ سندس پيرن جي اندي تي سجدو ڪريو ‪.‬ڇاڪاڻ ته ھو پاڪ آھي‪.‬‬ ‫‪6‬موسى ۽ ھارون سندس پادرين ۾‪ ،‬۽ سموئيل انھن مان جيڪي سندس نالو سڏين ٿا ‪.‬انھن خداوند کي سڏيو‪ ،‬۽ ھن انھن کي جواب ڏنو‪.‬‬ ‫‪7‬ھن انھن سان بادل جي ٿنڀن ۾ ڳالھايو ‪:‬اھي سندس شاھديون ۽ حڪم جاري ڪيا جيڪي ھن کين ڏنو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬تو انھن کي جواب ڏنو‪ ،‬اي خداوند اسان جي خدا‪ ،‬تون ھڪڙو خدا آھين جنھن انھن کي معاف ڪيو‪ ،‬جيتوڻيڪ تو انھن جي ايجادن جو‬ ‫بدلو ورتو‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو خداوند اسان جو خدا پاڪ آھي‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند اسان جي خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬۽ سندس پاڪ ٽڪريِ تي عبادت ڪريو‬ ‫ء‬ ‫باب ‪100‬‬ ‫لِ خوشي ءِ سان گوڙ ڪريو‪ ،‬اي سڀ ڌرتي‪.‬‬ ‫( ‪1‬ھڪ زبور جي ساراھه )‪.‬رب جي ء‬ ‫‪2‬خوشي ءِ سان خداوند جي خدمت ڪريو ‪:‬گيت ڳائڻ سان سندس حضور اڳيان اچو‪.‬‬ ‫‪3‬اوھين ڄاڻو ٿا تہ خداوند اھو ئي خدا آھي ‪:‬اھو اھو آھي جنھن اسان کي بڻايو آھي‪ ،‬۽ اسان پاڻ نه ‪.‬اسين سندس قوم آھيون‪ ،‬۽ سندس‬ ‫چراگاھن جون رڍون‪.‬‬ ‫‪4‬شڪرگذاري ءِ سان سندس دروازن ۾ داخل ٿيو‪ ،‬۽ سندس درٻارن ۾ حمد سان ‪:‬سندس شڪرگذار ٿيو‪ ،‬۽ سندس نالي تي برڪت ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو خداوند چڱو آھي ‪.‬سندس رحمت ابدي آھي؛ ۽ سندس سچائي سڀني نسلن تائين قائم رھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪101‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬مان رحمت ۽ فيصلي جا گيت ڳايان ٿو ‪:‬اي پالڻھار‪ ،‬مان توھان کي ڳائيندس‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪2‬آ ءِ پاڻ کي عقلمندي ءِ سان پوري ءِ طرح سان پيش ڪندس ‪.‬اي تون مون وٽ ڪڏھن ايندين؟ مان پنھنجي گھر ۾ پوري دل سان ھلندس‪.‬‬ ‫شيِ قائم نہ ڪندس ‪:‬مون کي انھن جي ڪم کان نفرت آھي جيڪي ڦري ويندا آھن ‪.‬اھو مون سان نه‬ ‫‪3‬مان پنھنجين اکين اڳيان ڪا بڇڙي‬ ‫ء‬ ‫جڙي سگھندو‪.‬‬ ‫‪4‬مون کان بداورت دل جدا ٿي ويندي ‪:‬آ ءِ ڪنھن بڇڙي ماڻھو ءِ کي نہ سڃاڻيندس‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو به پنھنجي پاڙيسري ءِ جي بي عزتي ڪندو‪ ،‬تنھن کي مان وڍي ڇڏيندس‪ ،‬جنھن کي مٿاھين نظر ۽ مغرور دل آھي‪ ،‬تنھن کي آ ءِ‬ ‫ڏک نه ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬منھنجون نظرون زمين جي وفادارن تي ھونديون‪ ،‬تہ اھي مون سان گڏ رھن‪ ،‬اھو جيڪو چڱي ءِ طرح ھلندو‪ ،‬سو منھنجي خدمت ڪندو‪.‬‬ ‫‪7‬جيڪو ٺڳي ڪري ٿو سو منھنجي گھر ۾ نه رھندو‪ ،‬جيڪو ڪوڙ ڳالھائيندو‪ ،‬سو منھنجي نظر ۾ نه رھندو‪.‬‬ ‫‪8‬مان جلد ئي ملڪ جي سڀني بڇڙن کي ناس ڪندس ‪.‬ته مان رب جي شھر مان سڀني بڇڙن کي ڪٽي ڇڏيان‪.‬‬ ‫باب ‪102‬‬ ‫( ‪1‬مصيبت جي دعا‪ ،‬جڏھن ھو پريشان ٿئي ٿو‪ ،‬۽ رب جي اڳيان پنھنجون شڪايتون بيان ڪري ٿو )‪.‬منھنجي دعا ٻڌي‪ ،‬اي منھنجا مالڪ‪،‬‬ ‫۽ منھنجي دعا تو وٽ اچي‪.‬‬ ‫جھڪاِ ‪:‬جنھن ڏينھن مون کي سڏيندو‪،‬‬ ‫‪2‬جڏھن آ ءِ مصيبت ۾ ھجان‪ ،‬تنھن ڏينھن پنھنجو منھن مون کان نہ لڪايو ‪.‬پنھنجو ڪن مون ڏانھن‬ ‫ء‬ ‫مون کي تڪڙو جواب ڏي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو منھنجا ڏينھن دونھون وانگر سڙي ويا آھن‪ ،‬۽ منھنجا ھڏا سڙي ويا آھن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬منھنجو دل ڌڪيو ويو آھي‪ ،‬۽ گھاس وانگر سڪي ويو آھي ‪.‬ته مان ماني کائڻ وساريان‪.‬‬ ‫‪5‬منھنجي رڙ جي آواز جي ڪري منھنجون ھڏا منھنجي چمڙي ءِ سان چٽ ٿي ويا آھن‪.‬‬ ‫‪6‬آ ءِ رڻ ⁠پٽ جي ٻڪري ءِ جھڙو آھيان ‪:‬آ ءِ بيابان جي اءلو جھڙو آھيان‪.‬‬ ‫‪7‬مان ڏسان ٿو‪ ،‬۽ گھر جي چوٽي ءِ تي اڪيلي جھڙي وانگر آھيان‪.‬‬ ‫‪8‬منھنجا دشمن سڄو ڏينھن مون کي ملمت ڪن ٿا ‪.‬۽ جيڪي مون تي چريو آھن سي منھنجي خلف قسم کڻندا آھن‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو مون ماني ءِ وانگر کائي‪ ،‬پنھنجي پيئڻ کي روئڻ سان مليو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو مون کي مٿي کنيو آھي ۽ مون کي ھيٺ اڇليو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنجي ڪاوڙ ۽ غضب جي ڪري‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬منھنجا ڏينھن ھڪ پاڇي جھڙا آھن‪ ،‬جيڪو زوال پذير آھي ‪.‬۽ مان گھاس وانگر سڪي ويو آھيان‪.‬‬ ‫‪12‬پر تون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھميشه رھندين ‪.‬۽ تنھنجي ياد سڀني نسلن تائين‪.‬‬ ‫‪13‬تون اٿندين‪ ،‬۽ ايون تي رحم ڪر‪ ،‬ڇالِ ⁠جو ھن جي احسان ڪرڻ جو وقت‪ ،‬ھائو‪ ،‬مقرر ڪيل وقت اچي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو تنھنجا ٻانھن ھن جي پٿرن ۾ خوش ٿين ٿا‪ ،‬۽ انھي ءِ جي مٽي ءِ کي پسند ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬تنھنڪري قومون خداوند جي نالي کان ڊڄندا‪ ،‬۽ زمين جا سڀ بادشاھہ تنھنجي شان کان ڊڄندا‪.‬‬ ‫‪16‬جڏھن خداوند ايون کي تعمير ڪندو‪ ،‬اھو پنھنجي جلل ۾ ظاھر ٿيندو‪.‬‬ ‫‪17‬ھو فقيرن جي دعا کي ڌيان ڏيندو‪ ،‬۽ انھن جي دعا کي حقير نہ سمجھندو‪.‬‬ ‫لِ لکيو ويندو ‪:‬۽ جيڪي ماڻھو پيدا ڪيا ويندا اھي خداوند جي واکاڻ ڪندا‪.‬‬ ‫‪18‬اھو ايندڙ نسل ء‬ ‫جاِ جي اونچائي کان ھيٺ ڏٺو آھي ‪.‬آسمان مان رب زمين کي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالِ ⁠جو ھن پنھنجي مقدس ء‬ ‫ء‬ ‫لِ مقرر ڪيا ويا آھن‪.‬‬ ‫موت‬ ‫جيڪي‬ ‫لِ‬ ‫ڇڏڻ‬ ‫کي‬ ‫انھن‬ ‫؛‬ ‫لِ‬ ‫ٻڌڻ‬ ‫رڙ‬ ‫جي‬ ‫ِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪20‬قيدي ء‬ ‫‪21‬اييون ۾ خداوند جي نالي جو اعلن ڪرڻ‪ ،‬۽ يروشلم ۾ سندس ساراھه؛‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪22‬جڏھن ماڻھو گڏ ٿين‪ ،‬۽ بادشاھتون‪ ،‬خداوند جي عبادت ڪرڻ ء‬ ‫‪23‬ھن رستي ۾ منھنجي طاقت کي ڪمزور ڪيو ‪.‬ھن منھنجا ڏينھن ننڍا ڪيا‪.‬‬ ‫‪24‬مون چيو‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬مون کي منھنجي ڏينھن جي وچ ۾ نه وٺي‪ ،‬تنھنجا سال سڄي نسلن ۾ آھن‪.‬‬ ‫‪25‬پراڻي زماني کان تو زمين جو بنياد رکيو آھي‪ ،‬۽ آسمان تنھنجي ھٿن جو ڪم آھن‪.‬‬ ‫‪26‬اھي ناس ٿي ويندا‪ ،‬پر تون برداشت ڪندين ‪:‬ھائو‪ ،‬اھي سڀيئي ڪپڙا وانگر پراڻا ٿي ويندا ‪.‬ھڪ لباس جي طور تي تون انھن کي تبديل‬ ‫ڪندين‪ ،‬۽ اھي تبديل ڪيا ويندا‪:‬‬ ‫‪27‬پر تون ساڳيو آھين‪ ،‬۽ تنھنجي سالن جي ڪا پڄاڻي نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪28‬تنھنجي ٻانھن جو اولد جاري رھندو‪ ،‬۽ انھن جو ٻج توھان جي اڳيان قائم ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪103‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬اي منھنجا جان‪ ،‬رب کي ساراھيو‪ ،‬۽ جيڪي مون ۾ آھي‪ ،‬ان جي پاڪ نالي کي ساراھيو‪.‬‬ ‫‪2‬اي منھنجا جان‪ ،‬خداوند جي واکاڻ ڪر‪ ،‬۽ سندس سڀ فائدا نه وساريو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪو توھان جي سڀني بڇڙن کي معاف ڪري ٿو ‪.‬جيڪو توھان جي سڀني بيمارين کي شفا ڏيندو‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو توھان جي زندگي کي تباھي کان بچائي ٿو ‪.‬جيڪو تو کي پيار ۽ رحمدلي سان تاج ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪو تنھنجي وات کي سٺين شين سان پورو ڪري ٿو ‪.‬تنھنڪري تنھنجي جواني ءِ کي عقاب وانگر تازو ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫لِ انصاف ۽ انصاف ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند سڀني مظلومن ء‬ ‫موسي ڏانھن پڌرا ڪيا‪ ،‬سندس ڪم بني اسرائيلن ڏانھن‪.‬‬ ‫‪7‬ھن پنھنجا طريقا‬ ‫ي‬ ‫‪8‬خداوند مھربان ۽ مھربان آھي‪ ،‬غضب ۾ سست ۽ ٻاجھارو آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪9‬ھو ھميشہ نہ ٺڳيندو‪ ،‬نڪي ھميشہ پنھنجي ڪاوڙ کي برقرار رکندو‪.‬‬ ‫پوِ اسان سان ڪو واسطو نه ڪيو آھي ‪.‬۽ نڪي اسان کي اسان جي گناھن جي مطابق بدلو ڏنو‪.‬‬ ‫‪10‬ھن اسان جي گناھن کان ء‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو جيئن آسمان زمين کان مٿاھين آھي‪ ،‬تيئن سندس ٻاجھہ انھن تي آھي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬جيترو اوڀر اولھ کان پري آھي‪ ،‬اوترو ئي ھن اسان جا گناھہ اسان کان پري ڪري ڇڏيا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬جھڙي ءِ طرح ھڪڙو پي ءِ پنھنجي ٻارن تي رحم ڪري ٿو‪ ،‬تيئن خداوند انھن تي رحم ڪري ٿو جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو ھو اسان جي فريم کي ڄاڻي ٿو ‪.‬ھن کي ياد آھي ته اسين مٽي آھيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬سندس ڏينھن گھاس جھڙا آھن‪ ،‬جھڙي ءِ طرح ھو ميدان جي گلن وانگر ڦھلجي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬جيئن ماڻھو ءِ ء‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو وا ءِ مٿس لنگھي ٿو ۽ ھليو ويو آھي ‪.‬۽ ان جي جاِ ان کي وڌيڪ نه ڄاڻندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬پر خداوند جي رحمت ھميشہ کان ھميشہ تائين انھن تي آھي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪ ،‬۽ سندس انصاف ٻارن جي ٻارن تي آھي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن‪.‬‬ ‫لِ جيڪي سندس عھد تي عمل ڪن ۽ انھن ء‬ ‫‪18‬انھن ء‬ ‫‪19‬خداوند پنھنجو تخت آسمان ۾ تيار ڪيو آھي ‪.‬۽ سندس بادشاھي سڀني تي حڪمراني ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪20‬خدا جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬اي سندس ملئڪ‪ ،‬جيڪي طاقت ۾ شاندار آھن‪ ،‬جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪندا آھن‪ ،‬سندس ڪلم جي‬ ‫آواز کي ٻڌندا آھن‪.‬‬ ‫‪21‬اوھين سڀيئي سندس لشڪر‪ ،‬خداوند جي واکاڻ ڪريو ‪.‬اوھين ھن جا وزير‪ ،‬جيڪي ھن جي مرضي ءِ سان ڪريو‪.‬‬ ‫‪22‬رب کي ساراھيو‪ ،‬سندس سڀ ڪم سندس بادشاھت جي سڀني جڳھن ۾ ‪:‬اي منھنجا روح‪ ،‬رب جي واکاڻ ڪر‪.‬‬ ‫باب ‪104‬‬ ‫‪1‬اي منھنجا جان‪ ،‬خداوند جي واکاڻ ڪر ‪.‬اي منھنجا خدا‪ ،‬تون تمام وڏو آھين ‪.‬تون عزت ۽ شان سان ڍڪيل آھين‪.‬‬ ‫‪2‬جيڪو پاڻ کي روشني ءِ سان ڍڪي ٿو‪ ،‬جيئن ڪپڙا ڍڪي ٿو‪ ،‬جيڪو آسمان کي پردي وانگر ڍڪي ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪو پاڻي ءِ ۾ پنھنجي ڪمرن جا شعل رکي ٿو‪ ،‬جيڪو ڪڪرن کي پنھنجو رٿ بڻائي ٿو‪ ،‬جيڪو وا ءِ جي پرن تي ھلندو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جيڪو پنھنجي ملئڪن کي روح بڻائي ٿو ‪.‬سندس وزيرن کي ٻرندڙ باھه‪:‬‬ ‫لِ تہ اھا ھميشہ لڪل نہ ٿئي‪.‬‬ ‫‪5‬جنھن زمين جا بنياد رکيا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪6‬تو ان کي اوندھه سان ڍڪي ڇڏيو‪ ،‬جيئن ڪپڙي سان ‪:‬پاڻي جبلن جي مٿان بيٺو‪.‬‬ ‫‪7‬تنھنجي ٺٺولي تي اھي ڀڄي ويا ‪.‬تنھنجي گجگوڙ جي آواز تي اھي تڪڙ ۾ ھليا ويا‪.‬‬ ‫لِ بنياد رکيو آھي‪.‬‬ ‫جاِ ڏانھن جنھن جو تو انھن ء‬ ‫‪8‬اھي جبلن تان چڙھي وڃن ٿا ‪.‬اھي وادين مان ھيٺ لھي ويندا آھن انھي ءِ ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪9‬تو ھڪ حد مقرر ڪئي آھي ته اھي پار نه ٿين ‪.‬ته اھي وري نه ڦرندا زمين کي ڍڪڻ ء‬ ‫‪10‬ھو وادين ۾ چشما موڪلي ٿو‪ ،‬جيڪي ٽڪرين جي وچ ۾ وھنديون آھن‪.‬‬ ‫‪11‬اھي ميدان جي ھر جانور کي پيئندا آھن‪ ،‬جھنگلي گدا پنھنجي اڃ کي لڪائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬انھن جي مدد سان آسمان جي پکين کي سندن رھائش ملندي‪ ،‬جيڪي شاخن جي وچ ۾ ڳائيندا آھن‪.‬‬ ‫‪13‬ھو پنھنجي ڪمرن مان جبلن کي پاڻي ڏئي ٿو ‪:‬زمين تنھنجي ڪمن جي ميوي سان سيراب ٿي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو زمين مان کاڌو ڪڍي‪.‬‬ ‫لِ ٻوٽا‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ گاھ اءڀري ٿو‪ ،‬۽ ماڻھو ءِ جي خدمت ء‬ ‫‪14‬ھو ڍورن ء‬ ‫‪15‬۽ شراب جيڪا ماڻھو ءِ جي دل کي خوش ڪري‪ ،‬تيل آھي جيڪو سندس منھن کي روشن ڪري‪ ،‬۽ ماني جيڪا ماڻھو ءِ جي دل کي‬ ‫مضبوط ڪري‪.‬‬ ‫‪16‬خداوند جا وڻ رس سان ڀريل آھن ‪.‬لبنان جا ديوار‪ ،‬جيڪي ھن پوکيا آھن؛‬ ‫‪17‬جتي پکي پنھنجا آکيرا ٺاھيندا آھن‪ ،‬تيئن سارس جو گھر آھي‪.‬‬ ‫لِ پٿر‪.‬‬ ‫لِ پناھه آھن ‪.‬۽ ڪنيز ء‬ ‫‪18‬وڏا جبل جھنگلي ٻڪرين ء‬ ‫لِ مقرر ڪيو ‪:‬سج کي خبر آھي تہ سندس غروب ٿيڻ‪.‬‬ ‫‪19‬ھن چنڊ کي موسمن ء‬ ‫‪20‬تون اونداھين ڪرين ٿو‪ ،‬۽ اھو رات آھي‪ ،‬جنھن ۾ جنگل جا سڀ جانور رڙيون ڪندا آھن‪.‬‬ ‫‪21‬جوان شينھن پنھنجن شڪار جي پٺيان ڊوڙن ٿا ۽ خدا کان پنھنجو گوشت گھرن ٿا‪.‬‬ ‫‪22‬سج اڀري ٿو‪ ،‬اھي پاڻ کي گڏ ڪن ٿا‪ ،‬۽ انھن کي پنھنجن دامن ۾ لھي ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬ماڻھو شام تائين پنھنجي ڪم ۽ محنت ڏانھن نڪرندو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجا ڪم ڪيڏا گھڻا آھن !حڪمت ۾ توھان انھن سڀني کي ٺاھيو آھي ‪:‬زمين توھان جي دولت سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫‪25‬اھڙي ءِ طرح اھو وڏو ۽ وسيع سمنڊ آھي‪ ،‬جنھن ۾ بيشمار شيون آھن‪ ،‬جيڪي ننڍا توڙي وڏا جانور آھن‪.‬‬ ‫لِ بڻايو آھي‪.‬‬ ‫‪26‬اءتي ٻيڙيون وڃن ٿيون ‪:‬اءتي اھو ليويتان آھي‪ ،‬جنھن کي تو اءن ۾ کيڏڻ ء‬ ‫‪27‬اھي سڀ تنھنجي انتظار ۾ آھن ‪.‬ته جيئن توھان انھن کي انھن جو گوشت مناسب وقت تي ڏيو‪.‬‬ ‫‪28‬جيڪي تون انھن کي ڏيندو آھين اھي گڏ ڪن ٿا ‪:‬تون پنھنجو ھٿ کوليندين‪ ،‬اھي چڱن سان ڀريل آھن‪.‬‬ ‫‪29‬تون پنھنجو منھن لڪائيندين‪ ،‬اھي پريشان آھن ‪:‬تون انھن جو ساھه ڪڍين‪ ،‬اھي مري وڃن‪ ،‬۽ پنھنجي مٽي ڏانھن موٽي وڃن‪.‬‬ ‫‪30‬تون پنھنجي روح کي ٻاھر موڪليون‪ ،‬اھي پيدا ڪيا ويا آھن‪ ،‬۽ تون زمين جي منھن کي نئين ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪31‬خداوند جو جلل ھميشه تائين قائم رھندو ‪:‬خداوند پنھنجي ڪمن ۾ خوش ٿيندو‪.‬‬ ‫‪32‬ھو زمين ڏانھن نھاري ٿو‪ ،‬۽ اھا ڏڪي ٿي‪ ،‬ھو ٽڪرين کي ڇھي ٿو‪ ،‬۽ اھي دونھون ٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪33‬آ ءِ جيستائين جيئرو رھندس تيستائين خداوند جا گيت ڳائيندس ‪:‬آ ءِ پنھنجي خدا جي ساراھہ ڳائيندو رھندس‪ ،‬جيستائين مون وٽ آھي‪.‬‬ ‫لِ مٺو ھوندو ‪:‬مان خداوند ۾ خوش ھوندس‪.‬‬ ‫‪34‬منھنجو مراقبو ھن ء‬ ‫‪35‬گنھگار کي زمين مان ختم ڪيو وڃي‪ ،‬۽ بدڪار وڌيڪ نه ھجن ‪.‬اي منھنجا جان‪ ،‬تون رب جي واکاڻ ڪر ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪105‬‬ ‫‪1‬اي خداوند جو شڪر ڪريو؛ ھن جي نالي کي سڏيو ‪:‬ھن جي ڪمن کي ماڻھن جي وچ ۾ ڄاڻايو‪.‬‬ ‫لِ زبور ڳايو ‪:‬سندس سڀني عجيب ڪمن جي ڳالھ ڪريو‪.‬‬ ‫لِ ڳايو‪ ،‬ھن ء‬ ‫‪2‬ھن ء‬ ‫‪3‬ھن جي پاڪ نالي ۾ پاڪائي ڪريو ‪:‬انھن جي دل خوش ٿئي جيڪي خداوند کي ڳوليندا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬رب کي ڳولھيو‪ ،‬۽ سندس طاقت ‪:‬ھميشه سندس منھن ڳوليو‪.‬‬ ‫‪5‬ياد رکو سندس عجيب ڪم جيڪي ھن ڪيا آھن ‪.‬سندس عجب‪ ،‬۽ سندس وات جا فيصل؛‬ ‫‪6‬اي ابراھيم جو اولد‪ ،‬سندس ٻانھي‪ ،‬يعقوب جا اولد‪ ،‬سندس چونڊيل‪.‬‬ ‫‪7‬اھو خداوند اسان جو خدا آھي ‪:‬سندس فيصل سڄي زمين ۾ آھن‪.‬‬ ‫لِ ياد ڪيو‪ ،‬اھو ڪلم جيڪو ھن ھزارين نسلن کي حڪم ڏنو ھو‪.‬‬ ‫‪8‬ھن پنھنجي عھد کي ھميشہ ء‬ ‫‪9‬اھو انجام جيڪو ھن ابراھيم سان ڪيو ھو‪ ،‬۽ سندس قسم اسحاق کي‪.‬‬ ‫لِ ابدي واعدي جي تصديق ڪئي‪.‬‬ ‫لِ ۽ بني اسرائيل ء‬ ‫لِ شريعت ء‬ ‫‪10‬۽ يعقوب ء‬ ‫‪11‬چيو تہ ”آ ءِ تو کي ڪنعان جي ملڪ ڏيندس‪ ،‬تنھنجي ميراث جو گھڻو حصو‪.‬‬ ‫‪12‬جڏھن اھي تعداد ۾ ٿورا ماڻھو ھئا ‪.‬ھا‪ ،‬تمام ٿورا‪ ،‬۽ ان ۾ اجنبي‪.‬‬ ‫‪13‬جڏھن اھي ھڪڙي قوم کان ٻي ءِ قوم ڏانھن‪ ،‬ھڪڙي بادشاھت کان ٻي قوم ڏانھن ويا‪.‬‬ ‫‪14‬ھن ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي انھن تي ظلم ڪرڻ نہ ڏنو ‪:‬ھائو‪ ،‬ھن بادشاھن کي انھن جي خاطر ملمت ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬چيائون تہ ”منھنجي مسح ڪيل کي ھٿ نہ لھہ ۽ منھنجي نبين کي ڪوبہ نقصان نہ پھچايو‪.‬‬ ‫لِ سڏيو ‪:‬ھن ماني جي سڄي لٺ کي ٽوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬ان کان علوه ھن ملڪ ۾ ڏڪار ء‬ ‫‪17‬ھن انھن جي اڳيان ھڪڙو ماڻھو موڪليو‪ ،‬يعني يوسف‪ ،‬جيڪو ھڪڙي نوڪر جي بدلي وڪيو ويو ھو‪.‬‬ ‫‪18‬جنھن جي پيرن کي زنجيرن سان زخمي ڪيو‪ ،‬اھو لوھ ۾ رکيل ھو‪.‬‬ ‫‪19‬ايستائين جو سندس ڪلم آيو ‪:‬خداوند جو ڪلم کيس آزمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬بادشاھہ موڪليو ۽ کيس ڇڏايو ‪.‬جيتوڻيڪ عوام جي حڪمران‪ ،‬۽ کيس آزاد ٿيڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪21‬ھن کيس پنھنجي گھر جو مالڪ ۽ پنھنجي سموري مال جو حاڪم بڻايو‪.‬‬ ‫‪22‬پنھنجي راڄن کي پنھنجي مرضي ءِ تي پابند ڪرڻ؛ ۽ ھن جي سينيٽرن کي حڪمت سيکاريو‪.‬‬ ‫‪23‬بني اسرائيل پڻ مصر ۾ آيا ‪.‬۽ يعقوب حام جي ملڪ ۾ رھيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ھن پنھنجي قوم کي تمام گھڻو وڌايو ‪.‬۽ انھن کي سندن دشمنن کان وڌيڪ مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪25‬ھن انھن جي دل کي پنھنجي قوم کان نفرت ڪرڻ لِ‪ ،‬پنھنجي نوڪرن سان ٺڳيِ سان پيش ڪرڻ لِ ڦيرايو‪.‬‬ ‫موسي کي موڪليو ‪.‬۽ ھارون جنھن کي ھن چونڊيو ھو‪.‬‬ ‫‪26‬ھن پنھنجي نوڪر‬ ‫ي‬ ‫‪27‬انھن پنھنجي وچ ۾ معجزا ڏيکاريا‪ ،‬۽ حام جي ملڪ ۾ عجب‪.‬‬ ‫‪28‬ھن اونداھي کي موڪليو‪ ،‬۽ ان کي اونڌو ڪيو ‪.‬۽ انھن سندس ڪلم جي خلف بغاوت نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪29‬ھن انھن جي پاڻي ءِ کي رت ۾ بدلئي ڇڏيو ۽ سندن مڇيون ماري ڇڏيون‪.‬‬ ‫‪30‬انھن جي زمين ۾ ڏاڍا ڏيڏر پيدا ٿيا‪ ،‬انھن جي بادشاھن جي ڪمرن ۾‪.‬‬ ‫‪31‬ھو ڳالھائي رھيو ھو‪ ،‬تڏھن مختلف قسم جون مکيون ۽ ءجونيون اچي پنھنجن مڙني ساحلن ۾ اچي ويون‪.‬‬ ‫لِ اونھار ڏني ۽ سندن زمين ۾ ٻرندڙ باھہ ڏني‪.‬‬ ‫‪32‬ھن انھن کي مينھن ء‬ ‫‪33‬ھن سندن انگورن ۽ انجير جي وڻن کي بہ ماريو ‪.‬۽ انھن جي ساحلن جي وڻن کي ٽوڙيو‪.‬‬ ‫‪34‬ھو ڳالھائي رھيا ھئا‪ ،‬تڏھن ماڪڙ آيا‪ ،‬ٻڪريون‪ ،‬۽ اھي بي شمار‪،‬‬ ‫‪35‬۽ پنھنجي زمين ۾ سڀ ڀاڄيون کائي ويا‪ ،‬۽ انھن جي زمين جا ميوا کائي ويا‪.‬‬ ‫‪36‬ھن انھن جي ملڪ ۾ سڀني پھريتن کي پڻ ماريو‪ ،‬جيڪي انھن جي سڄي طاقت جو سردار ھو‪.‬‬ ‫‪37‬ھن انھن کي چاندي ۽ سون سان گڏ ڪڍيو‪ ،‬۽ انھن جي قبيلن ۾ ھڪڙو ڪمزور ماڻھو ڪونھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن جو خوف مٿن ڇانيل ھو‪.‬‬ ‫‪38‬مصر خوش ٿيو جڏھن اھي روانا ٿيا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬ھن ھڪڙي ڪڪر کي ڍڪڻ لِ پکڙيل آھي ‪.‬۽ رات ۾ روشني ڏيڻ لِ باھه‪.‬‬ ‫‪40‬ماڻھن پڇا ڪئي‪ ،‬تڏھن ھو ٻڪريون کڻي آيو ۽ کين آسماني ماني ءِ سان ڀاڪر پاتو‪.‬‬ ‫‪41‬ھن پٿر کي کوليو‪ ،‬۽ پاڻي نڪري ويو ‪.‬اھي درياھه وانگر خشڪ ھنڌن تي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪42‬ڇالِ ⁠جو ھن پنھنجو پاڪ واعدو ياد ڪيو ۽ ابراھيم پنھنجي ٻانھي کي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪43‬۽ ھن پنھنجي قوم کي خوشي سان ڪڍيو‪ ،‬۽ پنھنجي چونڊيل خوشيِ سان‪.‬‬ ‫‪44‬۽ انھن کي غير قومن جون زمينون ڏنيون‪ ،‬۽ انھن کي ماڻھن جي محنت ورثي ۾ ملي‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي سندس حڪمن تي عمل ڪن ۽ سندس قانونن تي عمل ڪن ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪45‬انھي ءِ ء‬ ‫باب ‪106‬‬ ‫لِ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬اي رب جو شڪر ڪر؛‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو چڱو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ڪير ٿو چئي سگھي ٿو خداوند جي زبردست ڪمن کي؟ ڪير سندس ساراھ بيان ڪري سگھي ٿو؟‬ ‫‪3‬سڀاڳا آھن اءھي جيڪي انصاف ڪن ٿا ۽ جيڪي ھر وقت سچائي ءِ سان ڪم ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪4‬مون کي ياد ڪر‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬احسان سان جيڪو توھان پنھنجي قوم تي کڻندا آھيو ‪:‬اي مون کي پنھنجي ڇوٽڪاري سان ڏس‪.‬‬

‫زبور‬

‫لِ تہ آ ءِ تنھنجي ميراث سان گڏ فخر‬ ‫لِ تہ آ ءِ تنھنجي چونڊيل نيڪي ءِ کي ڏسان‪ ،‬تنھنجي قوم جي خوشي ءِ ۾ خوش ٿيان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬انھي ءِ ء‬ ‫ڪريان‪.‬‬ ‫‪6‬اسان پنھنجن ابن ڏاڏن سان گڏ گناھہ ڪيا آھن‪ ،‬اسان بڇڙا ڪم ڪيا آھن‪ ،‬اسان بڇڙا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬اسان جا ابا ڏاڏا مصر ۾ تنھنجي عجائبات کي نہ سمجھندا ھئا ‪.‬انھن تنھنجي ٻاجھ جي ڪثرت کي ياد نه ڪيو؛ پر ھن کي سمنڊ ۾‪،‬‬ ‫جيتوڻيڪ ڳاڙھي سمنڊ ۾‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو پنھنجي زبردست طاقت کي ظاھر ڪري‪.‬‬ ‫‪8‬تنھن ھوندي بہ ھن انھن کي پنھنجي نالي جي خاطر بچايو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪9‬ھن ڳاڙھي سمنڊ کي بہ ڌڪايو‪ ،‬۽ اھو سڪي ويو‪ ،‬تنھنڪري ھو انھن کي اونھين مان ھليو ويو‪ ،‬جيئن بيابان مان‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ھن انھن کي انھي ءِ جي ھٿ کان بچايو‪ ،‬جيڪو انھن کان نفرت ڪندو ھو‪ ،‬۽ انھن کي دشمن جي ھٿ کان ڇڏايو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ پاڻي سندن دشمنن کي ڍڪي ڇڏيو‪ ،‬انھن مان ھڪڙو به نه بچيو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ ھنن سندس ڳالھيون مڃيون ‪.‬انھن سندس ساراھه ڳايا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬اھي جلد ئي سندس ڪم وساري ويٺا ‪.‬انھن ھن جي الح جو انتظار نه ڪيو‪:‬‬ ‫‪14‬پر رڻ ⁠پٽ ۾ تمام گھڻي خواھش ڪئي ۽ بيابان ۾ خدا کي آزمايو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ھن انھن کي سندن درخواست ڏني ‪.‬پر انھن جي روح ۾ نرمي موڪليو‪.‬‬ ‫موسي ۽ خداوند جي بزرگ ھارون تي حسد ڪيو‪.‬‬ ‫‪16‬انھن کي خيمي ۾‬ ‫ي‬ ‫‪17‬زمين کولي وئي ۽ داٿان کي ڳري ويو ۽ ابيرام جي جماعت کي ڍڪي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ سندن جماعت ۾ باھ ٻاري وئي ‪.‬شعل شرارتن کي ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪19‬انھن حورب ۾ ھڪڙو گابي ٺاھيو ۽ پگھريل بت جي پوڄا ڪئي‪.‬‬ ‫‪20‬اھڙي ءِ طرح انھن پنھنجو شان و شوڪت گاھ کائڻ واري ڍڳي جي مثال ۾ بدلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪21‬انھن پنھنجي ڇوٽڪاري واري خدا کي وساري ڇڏيو‪ ،‬جنھن مصر ۾ وڏا وڏا ڪم ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪22‬حام جي ملڪ ۾ عجيب ڪم ۽ ڳاڙھي سمنڊ جي ڪناري تي خوفناڪ شيون‪.‬‬ ‫موسي ھن جي اڳيان بيٺو نہ ھجي ھا تہ سندس غضب‬ ‫‪23‬تنھنڪري ھن چيو تہ ھو انھن کي ناس ڪري ڇڏي‪ ،‬جيڪڏھن سندس چونڊيل‬ ‫ي‬ ‫ڦري‪ ،‬متان ھو انھن کي برباد ڪري ڇڏي‪.‬‬ ‫‪24‬ھائو‪ ،‬اھي خوشگوار زمين کي حقير سمجھندا ھئا‪ ،‬انھن سندس ڪلم کي نہ مڃيو‪:‬‬ ‫‪25‬پر پنھنجن خيمن ۾ ڪءرڻ لڳا‪ ،‬۽ خداوند جو آواز نہ ٻڌائون‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫ختم‬ ‫۾‬ ‫بيابان‬ ‫‪26‬تنھنڪري ھن انھن جي خلف پنھنجو ھٿ وڌايو‪ ،‬انھن کي‬ ‫ء‬ ‫‪27‬انھن جي ٻج کي پڻ قومن جي وچ ۾ ختم ڪرڻ لِ‪ ،‬۽ انھن کي زمينن ۾ پکيڙيو وڃي‪.‬‬ ‫‪28‬اھي بہ پاڻ ۾ شامل ٿي بعل پور ڏانھن ويا ۽ مئلن جون قربانيون کائين‪.‬‬ ‫‪29‬اھڙي ءِ طرح ھنن پنھنجي ايجادن سان ھن کي ڪاوڙايو‪ ،‬۽ انھن تي طاعون اچي بيٺي‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ فيناس اٿي بيٺو‪ ،‬۽ فيصلو ڪيو‪ ،‬۽ اھڙي ءِ طرح وبا رڪجي وئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ سچائي‪.‬‬ ‫لِ سڀني نسلن ء‬ ‫لِ ڳڻيو ويو ھميشه ء‬ ‫‪31‬۽ اھو ھن ء‬ ‫ِ‬ ‫پاڻي‬ ‫موسي سان بيمار ٿيو‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫جي‬ ‫انھن‬ ‫اھو‬ ‫جو‬ ‫قدر‬ ‫ايتري‬ ‫ڪاوڙيا‪،‬‬ ‫پڻ‬ ‫تي‬ ‫جي‬ ‫ڪاوڙ‬ ‫‪32‬اھي ھن کي‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪33‬ڇالِ ⁠جو انھن ھن جي روح کي ايذايو‪ ،‬جو ھو بي ⁠خبري ءِ سان پنھنجن چپن سان ڳالھائڻ لڳو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪34‬انھن قومن کي تباھ نہ ڪيو‪ ،‬جن بابت خداوند کين حڪم ڏنو ھو‪:‬‬ ‫‪35‬پر غير قومن ۾ مليا ۽ سندن ڪم سکي ويا‪.‬‬ ‫لِ ڦاسي ھئا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ اھي پنھنجن بتن جي پوڄا ڪندا ھئا‪ ،‬جيڪي انھن ء‬ ‫‪37‬ھائو‪ ،‬انھن پنھنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي شيطانن ڏانھن قربان ڪيو‪،‬‬ ‫‪38‬۽ بي گناھ خون‪ ،‬حتي پنھنجن پٽن ۽ ڌيئرن جو رت‪ ،‬جن کي ڪنعان جي بتن جي اڳيان قربان ڪيو ويو‪ ،‬۽ ملڪ رت سان آلوده ڪيو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪39‬اھڙي ءِ طرح اھي پنھنجن ڪمن سان ناپاڪ ٿيا ۽ پنھنجن ايجادن سان زنا ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪40‬تنھنڪري خداوند جو غضب پنھنجي قوم تي نازل ٿيو‪ ،‬ايتري قدر جو ھن پنھنجي وراثت کان نفرت ڪئي‪.‬‬ ‫‪41‬۽ ھن انھن کي غير قومن جي ھٿ ۾ ڏنو ‪.‬۽ جيڪي انھن کان نفرت ڪندا ھئا تن تي حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪42‬انھن جي دشمنن بہ مٿن ظلم ڪيو ۽ انھن کي سندن ھٿ ھيٺ ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪43‬ڪيترائي ڀيرا ھن انھن کي بچايو ‪.‬پر انھن ھن کي پنھنجي مشوري سان مشتعل ڪيو‪ ،‬۽ انھن کي پنھنجي بڇڙائي ءِ جي ڪري گھٽايو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪44‬تنھن ھوندي بہ ھن انھن جي مصيبت کي سمجھيو‪ ،‬جڏھن ھن سندن روئڻ ٻڌو‪.‬‬ ‫لِ پنھنجو واعدو ياد ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجي رحمت جي ڪثرت موجب توبه ڪئي‪.‬‬ ‫‪45‬۽ ھن انھن ء‬ ‫‪46‬ھن انھن کي انھن سڀني تي رحم ڪيو‪ ،‬جن کين قيد ڪيو ھو‪.‬‬ ‫‪47‬اي خداوند اسان جي خدا‪ ،‬اسان کي بچايو‪ ،‬۽ اسان کي قومن مان گڏ ڪر‪ ،‬تنھنجي پاڪ نالي جي شڪرگذار ڪرڻ لِ‪ ،‬۽ توھان جي‬ ‫ساراھ ۾ فتح حاال ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪48‬برڪت وارو رب بني اسرائيل جو خدا ازل کان ابد تائين‪ ،‬۽ سڀني ماڻھن کي چوندا آھن‪ ،‬آمين ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪107‬‬ ‫ڇالِ‬ ‫‪1‬اي خداوند جو شڪر ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬

‫ڇالِ‬ ‫⁠جو اھو چڱو آھي‪،‬‬ ‫ء‬

‫⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪2‬خداوند جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ اھو ئي چون‪ ،‬جنھن کي ھن دشمن جي ھٿ کان ڇوٽڪارو ڏنو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ انھن کي زمينن مان گڏ ڪيو‪ ،‬اوڀر کان‪ ،‬اولھ کان‪ ،‬اتر ۽ ڏکڻ کان‪.‬‬ ‫لِ ڪو شھر نه مليو‪.‬‬ ‫‪4‬اھي اڪيلئي ءِ ۾ بيابان ۾ گھمندا رھيا ‪.‬ھنن کي رھڻ ء‬ ‫‪5‬بءکايل ۽ اءڃايل‪ ،‬سندن روح انھن ۾ ڦاسي پيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ انھن پنھنجي مصيبت ۾ خداوند کي روئي ڏنو‪ ،‬۽ ھن انھن کي سندن مصيبتن مان ڇڏايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ ھو ھڪڙي آبادي ءِ واري شھر ڏانھن وڃن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ھو انھن کي سڌي رستي ڏانھن وٺي ويو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ آھن!‬ ‫لِ جيڪي ماڻھن جي ٻارن ء‬ ‫لِ ۽ سندس عجب ڪمن ء‬ ‫‪8‬ڪاش انسان رب جي واکاڻ ڪري‪ ،‬سندس نيڪي ءِ ء‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو ھو آرزومند روح کي سڪون ڏئي ٿو ۽ بکايل روح کي چڱائي ءِ سان ڀري ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬جيئن اونداھين ۽ موت جي ڇانو ۾ ويھي‪ ،‬مصيبت ۽ لوھ ۾ جڪڙيل ھجي‪.‬‬ ‫تعالي جي مشوري جي مخالفت ڪئي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇالِ ⁠جو انھن خدا جي لفظن جي خلف بغاوت ڪئي ۽ خدا‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪12‬تنھنڪري ھن انھن جي دل کي محنت سان لٿو ‪.‬اھي ھيٺ لھي ويا‪ ،‬۽ مدد ڪرڻ وارو ڪو به نه ھو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ انھن پنھنجي مصيبت ۾ خداوند کي روئي ڏنو ۽ ھن انھن کي سندن مصيبتن مان بچايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬ھن انھن کي اونداھين ۽ موت جي ڇانو مان ڪڍي ڇڏيو‪ ،‬۽ انھن جي بندن کي ٽوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ آھن!‬ ‫لِ جيڪي ماڻھن جي ٻارن ء‬ ‫لِ ۽ سندس عجب ڪمن ء‬ ‫‪15‬ڪاش انسان رب جي واکاڻ ڪري‪ ،‬سندس نيڪي ءِ ء‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو ھن پيتل جا دروازا ٽوڙي ڇڏيا آھن‪ ،‬۽ لوھ جي سڙيل سڙيل سڪن کي ڪٽي ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬بيوقوف پنھنجن گناھن جي ڪري ۽ پنھنجن بڇڙن ڪمن جي ڪري‪ ،‬ڏکوئيندڙ آھن‪.‬‬ ‫‪18‬انھن جو روح ھر قسم جي گوشت کان نفرت ڪري ٿو ‪.‬۽ اھي موت جي دروازن ڏانھن ويجھا آھن‪.‬‬ ‫‪19‬پوِ اھي پنھنجي مصيبت ۾ خداوند ڏانھن روئي‪ ،‬۽ اھو انھن کي سندن مصيبتن کان بچائي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪20‬ھن پنھنجو ڪلم موڪليو‪ ،‬انھن کي شفا ڏني‪ ،‬۽ انھن کي انھن جي تباھي کان بچايو‪.‬‬ ‫لِ آھن!‬ ‫لِ جيڪي ماڻھن جي ٻارن ء‬ ‫‪21‬ڪاش ماڻھو رب جي واکاڻ ڪن سندس نيڪي ۽ سندس عجب ڪمن ء‬ ‫‪22‬۽ اھي شڪرگذاري جون قربانيون قربان ڪن‪ ،‬۽ سندس ڪم خوشيِ سان بيان ڪن‪.‬‬ ‫‪23‬اھي جيڪي ٻيڙين ۾ سمنڊ ڏانھن وڃن ٿا‪ ،‬جيڪي وڏن پاڻي ءِ ۾ واپار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪24‬اھي خداوند جا ڪم ۽ سندس عجائب گھرن ۾ ڏسن ٿا‪.‬‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو ھو حڪم ڏئي ٿو‪ ،‬۽ طوفاني وا ءِ کي اءٿاري ٿو‪ ،‬جيڪا ان جي لھرن کي مٿي کڻي ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬اھي آسمان ڏانھن چڙھندا آھن‪ ،‬اھي وري ھيٺ لھي ويندا آھن ‪:‬انھن جو روح مصيبت جي ڪري ڳري ويو آھي‪.‬‬ ‫‪27‬اھي ھلندا پيا وڃن ۽ شرابي ماڻھو ءِ وانگر ڇرڪي پيا ۽ پنھنجي عقل جي پڄاڻي ءِ تي آھن‪.‬‬ ‫‪28‬پوِ اھي پنھنجي مصيبت ۾ خداوند ڏانھن روئي‪ ،‬۽ اھو انھن کي انھن جي مصيبتن مان ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ ان جون لھرون بيھي رھيون‪.‬‬ ‫‪29‬ھو طوفان کي پرسڪون بڻائي ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي خاموش آھن ‪.‬تنھنڪري اھو انھن کي سندن گھربل پناھه ڏانھن آڻيندو‪.‬‬ ‫‪30‬پوِ اھي خوش ٿيا آھن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ آھن!‬ ‫لِ جيڪي ماڻھن جي ٻارن ء‬ ‫لِ‪ ،‬۽ سندس عجب ڪمن ء‬ ‫‪31‬ڪاش انسان رب جي واکاڻ ڪن ھا سندس نيڪي ءِ ء‬ ‫‪32‬انھن کي گھرجي تہ کيس ماڻھن جي ميڙ ۾ بہ ساراہن ۽ بزرگن جي مجلس ۾ سندس ساراھہ ڪن‪.‬‬ ‫‪33‬ھو دريائن کي بيابان ۾ ۽ پاڻي ءِ جي چشمن کي سڪي زمين ۾ بدلئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي اتي رھندا آھن‪.‬‬ ‫‪34‬ھڪڙي ميوي واري زمين بنجر ۾‪ ،‬انھن جي بڇڙائي ءِ ء‬ ‫‪35‬ھو بيابان کي بيٺل پاڻي ءِ ۾ ۽ سڪل زمين کي پاڻي ءِ جي چشمن ۾ بدلئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ شھر تيار ڪن‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي رھڻ ء‬ ‫‪36‬۽ اتي ھو بکايلن کي رھائي ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪37‬۽ ٻج پوکيو ۽ انگورن جا باغ پوکيو‪ ،‬جيڪي وڌ ۾ وڌ ميوو ڏين‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي وڌندا وڃن ‪.‬۽ سندن ڍورن کي گھٽائڻ نه ڏيندو آھي‪.‬‬ ‫‪38‬ھو انھن کي بہ برڪت ڏئي ٿو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪39‬وري‪ ،‬اھي گھٽيا ويندا آھن ۽ ظلم‪ ،‬مصيبت ۽ ڏک جي ذريعي گھٽيا ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪40‬ھو سردارن تي بي ⁠حرمتي ٿو ڪري ۽ انھن کي بيابان ۾ گھمي ٿو‪ ،‬جتي ڪوبہ رستو نہ آھي‪.‬‬ ‫جاِ تي رکي ٿو‪ ،‬۽ کيس گھر وارن کي رڍ جھڙو بڻائي ٿو‪.‬‬ ‫‪41‬تڏھن ھو غريبن کي مصيبت کان مٿاھين ء‬ ‫‪42‬اادق ان کي ڏسندو‪ ،‬۽ خوش ٿيندو‪ ،‬۽ سڀ بدڪاري سندس وات بند ڪري ڇڏيندي‪.‬‬ ‫‪43‬جيڪو به عقلمند آھي ۽ انھن ڳالھين تي عمل ڪندو‪ ،‬سو به خداوند جي مھرباني ءِ کي سمجھندو‪.‬‬ ‫باب ‪108‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ گيت يا زبور )‪.‬اي خدا‪ ،‬منھنجي دل مقرر آھي ‪.‬مان ڳائيندس ۽ ساراھه ڏيندس‪ ،‬جيتوڻيڪ منھنجي شان سان‪.‬‬ ‫‪2‬جاڳيو‪ ،‬زبور ۽ بربط ‪:‬مان پاڻ جلد جاڳندس‪.‬‬ ‫‪3‬مان تنھنجي ساراھ ڪندس‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ماڻھن جي وچ ۾‪ ،‬۽ مان توھان جي واکاڻ ڪندس قومن جي وچ ۾‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي رحمت آسمانن کان وڏي آھي‪ ،‬۽ تنھنجي سچائي ڪڪرن تائين پھچي ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اي خدا‪ ،‬تون آسمانن کان مٿاھين ٿي‪ ،‬۽ تنھنجو شان سڄي زمين کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫بچاِ ۽ مون کي جواب ڏي‪.‬‬ ‫لِ تہ تنھنجو پيارو ڇڏائجي ‪:‬پنھنجي ساڄي ھٿ سان‬ ‫ء‬ ‫‪6‬انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬خدا پنھنجي پاڪائي ۾ ڳالھايو آھي ‪.‬مان خوش ڪندس‪ ،‬مان شڪم کي ورھائيندس‪ ،‬۽ سڪوٿ جي ماٿري کي ختم ڪندس‪.‬‬ ‫‪8‬گلد منھنجو آھي ‪.‬منشي منھنجو آھي؛ افرايم پڻ منھنجي سر جي طاقت آھي ‪.‬يھوداه منھنجو قانون ساز آھي‪.‬‬ ‫‪9‬موآب منھنجو غسل خانو آھي ‪.‬ادوم مٿان مان پنھنجو جوتا اڇلئي ڇڏيندس ‪.‬مان فلستيا تي فتح ڪندس‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪10‬ڪير مون کي مضبوط شھر ۾ آڻيندو؟ مون کي ادوم ۾ ڪير وٺي ويندو؟‬ ‫‪11‬ڇا تون نہ ڪندين‪ ،‬اي خدا‪ ،‬جنھن اسان کي ڇڏي ڏنو آھي؟ ۽ ڇا تون‪ ،‬اي خدا‪ ،‬اسان جي لشڪر سان گڏ نڪرندين؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو ماڻھو ءِ جي مدد بيڪار آھي‪.‬‬ ‫‪12‬اسان کي مصيبت مان مدد ڏي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو ئي آھي جيڪو اسان جي دشمنن کي لتاڙائيندو‪.‬‬ ‫‪13‬خدا جي وسيلي اسين بھادري ءِ سان ڪم ڪنداسين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪109‬‬ ‫( ‪1‬وڏي موسيقار ڏانھن‪ ،‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬اي منھنجي ساراھه جا خدا‪ ،‬پنھنجي شانتي نه رکو‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو بڇڙن جو وات ۽ ٺڳي ءِ جو وات منھنجي خلف ءکليل آھي‪ ،‬انھن منھنجي خلف ڪوڙي زبان سان ڳالھايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬انھن مون کي نفرت جي لفظن سان گھيرو ڪيو ‪.‬۽ بغير ڪنھن سبب جي مون سان جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫لِ پيش ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫لِ اھي منھنجا مخالف آھن‪ ،‬پر آ ءِ پاڻ کي دعا ء‬ ‫‪4‬منھنجي پيار ء‬ ‫لِ نفرت‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انھن مون کي چڱائي جو بدلو بڇڙو ڏنو آھي‪ ،‬۽ منھنجي محبت ء‬ ‫‪6‬تون ھڪڙو بڇڙو ماڻھو مٿس مقرر ڪر‪ ،‬۽ شيطان کي پنھنجي ساڄي ھٿ تي بيھڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪7‬جڏھن ھن کي انصاف ڪيو وڃي‪ ،‬تڏھن کيس سزا ڏني وڃي‪ ،‬۽ سندس دعا گناھہ بڻجي وڃي‪.‬‬ ‫‪8‬ھن جا ڏينھن ٿورا ٿين ‪.‬۽ ٻئي کي سندس آفيس وٺڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬انھن جا ٻار اءڻڻ ھجن ۽ سندس زال رن ⁠زال ٿئي‪.‬‬ ‫‪10‬ھن جي ٻارن کي ھميشہ ڀڄڻ گھرجي‪ ،‬۽ دعا گھرن ‪:‬اھي پنھنجي ماني پڻ پنھنجن ويران جڳھن مان ڳولين‪.‬‬ ‫‪11‬ڀتا خوري کي پڪڙيو ته وٽس سڀ ڪجھ آھي ‪.‬۽ اجنبي ھن جي محنت کي خراب ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪12‬مٿس رحم ڪرڻ وارو ڪوبہ نہ ھجي‪ ،‬نڪي ھن جي بي اولد ٻارن تي ڪو احسان ڪري‪.‬‬ ‫‪13‬ھن جي نسل کي ختم ڪيو وڃي ‪.‬۽ ايندڙ نسل ۾ انھن جو نالو ختم ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬ھن جي ابن ڏاڏن جي بدڪاري کي خداوند سان ياد ڪيو وڃي ‪.‬۽ ھن جي ماِ جي گناھن کي ختم نه ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو انھن جي يادگيري ءِ کي زمين تان مٽائي‪.‬‬ ‫‪15‬انھن کي ھميشہ خداوند جي اڳيان ھلڻ ڏيو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ تہ ٽٽل دلين کي ماري ڇڏيائين‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫انھي‬ ‫ايذايو‪،‬‬ ‫کي‬ ‫مسڪينن‬ ‫۽‬ ‫غريبن‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو ھن کي ياد رھيو تہ رحم نہ ڪيو‪ ،‬بلڪ‬ ‫ء ء‬ ‫ء‬ ‫‪17‬جيئن ھو لعنت ڪرڻ پسند ڪندو ھو‪ ،‬تنھنڪري اھو مٿس اچي‪ ،‬جيئن ھو برڪت ۾ خوش نہ رھي‪ ،‬تيئن اھو کانئس پري ھجي‪.‬‬ ‫‪18‬جھڙي ءِ طرح ھن پنھنجو پاڻ کي لعنت سان ڍڪي ڇڏيو‪ ،‬جھڙي ءِ طرح سندس ڳچي ءِ ۾‪ ،‬تيئن اھا سندس پيٽ ۾ پاڻي ءِ وانگر ۽ تيل‬ ‫جھڙي سندس ھڏين ۾ اچي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جنھن سان ھو مسلسل ڍڪيل آھي‪.‬‬ ‫لِ اھو ھجي جيئن اھو ڪپڙو جيڪو کيس ڍڪيندو آھي‪ ،‬۽ انھي ءِ ء‬ ‫‪19‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ انھي ءِ پٺي ءِ ء‬ ‫‪20‬اھو بدلو آھي منھنجي مخالفن جو رب جي طرفان‪ ،‬۽ انھن مان جيڪي منھنجي روح جي خلف بڇڙا ڳالھائيندا آھن‪.‬‬ ‫ڇڏاِ‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجي ٻاجھ چڱي آھي‪ ،‬تنھنڪري تون مون کي‬ ‫لِ ڪر‪ ،‬اي خدا خدا‪ ،‬پنھنجي نالي جي خاطر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پر تون منھنجي ء‬ ‫‪22‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ غريب ۽ محتاج آھيان ۽ منھنجي دل منھنجي اندر ۾ زخمن سان ڀريل آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬مان پاڇي وانگر ھليو وڃان ٿو جڏھن اھو زوال پذير ٿئي ٿو ‪:‬مون کي ماڪڙ وانگر مٿي ۽ ھيٺ اڇليو ويو آھي‪.‬‬ ‫‪24‬روزا رکڻ ڪري منھنجا گوڏا ڪمزور ٿي ويا آھن ‪.‬۽ منھنجو گوشت ٿلھو ٿي ويو آھي‪.‬‬ ‫لِ ملمت جو نشانو بڻجي ويس‪ ،‬جڏھن انھن مون ڏانھن نھاريو‪ ،‬تڏھن ڪنڌ لوڏي ويا‪.‬‬ ‫‪25‬مان انھن ء‬ ‫‪26‬منھنجي مدد ڪر‪ ،‬اي خداوند منھنجو خدا‪ ،‬اي مون کي پنھنجي ٻاجھ جي مطابق بچاِ‪.‬‬ ‫لِ تہ اھي ڄاڻن تہ ھي تنھنجو ھٿ آھي ‪.‬ته تو‪ ،‬رب‪ ،‬اھو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪27‬انھي ءِ ء‬ ‫‪28‬انھن کي لعنت ڏيو‪ ،‬پر تو کي برڪت ڏيو‪ ،‬جڏھن اھي اٿن‪ ،‬انھن کي شرمسار ٿيڻ گھرجي ‪.‬پر تنھنجي ٻانھي کي خوشي ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪29‬منھنجا مخالف لڄي ڪپڙا ڍڪي ڇڏين‪ ،‬۽ اھي پاڻ کي پنھنجي مونجھاري سان ڍڪيندا آھن‪ ،‬جھڙيِ طرح چادر سان‪.‬‬ ‫‪30‬مان پنھنجي وات سان خداوند جي واکاڻ ڪندس ‪.‬ھا‪ ،‬مان ھن جي ساراھه ڪندس ميڙ ۾‪.‬‬ ‫لِ تہ کيس انھن کان بچائين جيڪي سندس روح کي ملمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪31‬ڇالِ ⁠جو ھو غريبن جي ساڄي پاسي بيھي رھندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪110‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬خداوند منھنجي پالڻھار کي چيو‪” ،‬تون منھنجي ساڄي ھٿ تي ويھي رھ‪ ،‬جيستائين آ ءِ تنھنجي دشمنن کي تنھنجي پيرن‬ ‫جي اندلي نہ ڪريان‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند توھان جي طاقت جو لٺ ايون مان موڪليندو ‪:‬تون پنھنجي دشمنن جي وچ ۾ حڪومت ڪر‪.‬‬ ‫‪3‬تنھنجا ماڻھو پنھنجي طاقت جي ڏينھن ۾‪ ،‬ابح جي پيٽ کان پاڪائي ءِ جي خوبصورتي ءِ ۾ راضي رھندا ‪:‬توھان وٽ پنھنجي جواني ءِ جو‬ ‫وس آھي‪.‬‬ ‫‪4‬خداوند قسم کنيو آھي‪ ،‬۽ توبه نه ڪندو‪ ،‬تون ملڪصدق جي حڪم کان پوِ ھميشه لِ ڪاھن آھين‪.‬‬ ‫‪5‬تنھنجي ساڄي ھٿ تي خداوند پنھنجي غضب جي ڏينھن بادشاھہ جي ذريعي ھڙتال ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬ھو غير قومن جي وچ ۾ انصاف ڪندو‪ ،‬ھو جڳھن کي لشن سان ڀريندو ‪.‬ھو ڪيترن ئي ملڪن جا سر زخمي ڪندو‪.‬‬ ‫‪7‬ھو رستي ۾ واھ مان پيئندو‪ ،‬تنھنڪري ھو مٿي مٿي ڪندو‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪111‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬مان پنھنجي پوري دل سان خداوند جي واکاڻ ڪندس‪ ،‬سڌريل جي مجلس ۾‪ ،‬۽ جماعت ۾‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند جا ڪم عظيم آھن‪ ،‬انھن سڀني کي ڳولي رھيا آھن جيڪي ان ۾ راضي آھن‪.‬‬ ‫‪3‬ھن جو ڪم عزت وارو ۽ شاندار آھي ۽ سندس سچائي ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫لِ ڪيو آھي ‪:‬خداوند مھربان ۽ ٻاجھارو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھن پنھنجي عجيب ڪمن کي ياد رکڻ ء‬ ‫‪5‬ھن انھن کي گوشت ڏنو آھي جيڪي ھن کان ڊڄن ٿا ‪:‬ھو ھميشه پنھنجي عھد کي ياد رکندو‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو انھن کي غير قومن جو ورثو ڏئي‪.‬‬ ‫‪6‬ھن پنھنجي قوم کي پنھنجي ڪم جي طاقت ڏيکاري آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪7‬ھن جي ھٿن جا ڪم سچا ۽ انصاف آھن ‪.‬ھن جا سڀئي حڪم يقين آھن‪.‬‬ ‫‪8‬اھي ھميشہ ھميشہ تائين قائم رھن ٿا ۽ سچائي ءِ ۽ سچائي ءِ سان ڪيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫لِ حڪم ڪيو آھي ‪:‬ھن جو نالو پاڪ ۽ عزت وارو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬ھن پنھنجي قوم ڏانھن ڇوٽڪارو موڪليو ‪:‬ھن پنھنجي عھد کي ھميشه ء‬ ‫‪10‬خداوند جو خوف حڪمت جي شروعات آھي ‪:‬ھڪڙي سٺي سمجھ آھي انھن سڀني کي آھي جيڪي سندس حڪمن تي عمل ڪن ٿا ‪:‬‬ ‫سندس ساراھ ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫باب ‪112‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬برڪت وارو آھي اھو ماڻھو جيڪو خداوند کان ڊڄي ٿو‪ ،‬جيڪو پنھنجي حڪمن ۾ تمام گھڻو خوش آھي‪.‬‬ ‫‪2‬سندس ٻج زمين تي طاقتور ٿيندو ‪:‬سڌريل نسل برڪت وارو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪3‬دولت ۽ دولت ھن جي گھر ۾ ھوندي‪ ،‬۽ سندس سچائي ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫لِ اونداھين ۾ روشني اچي ٿي ‪:‬ھو مھربان‪ ،‬رحمدل ۽ سچار آھي‪.‬‬ ‫‪4‬سڌريل ء‬ ‫‪5‬سٺو ماڻھو احسان ڪري ٿو ۽ قرض ڏئي ٿو ‪:‬ھو سمجھداري ءِ سان پنھنجي ڪمن جي ھدايت ڪندو‪.‬‬ ‫لِ لڏي نہ ويندو ‪:‬نيڪ ماڻھو ھميشہ جي ياد ۾ رھندا‪.‬‬ ‫‪6‬يقينا ا ھو ھميشہ ء‬ ‫‪7‬ھو برائي جي خبرن کان نه ڊڄندو ‪:‬سندس دل ٺھيل آھي‪ ،‬خداوند تي ڀروسو رکي‪.‬‬ ‫‪8‬ھن جي دل قائم آھي‪ ،‬ھو ڊڄي نہ سگھندو‪ ،‬جيستائين ھو پنھنجي خواھش کي پنھنجن دشمنن تي نہ ڏسندو‪.‬‬ ‫لِ قائم رھي ‪.‬سندس سينو عزت سان بلند ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪9‬ھن کي منتشر ڪيو آھي‪ ،‬ھن غريبن کي ڏنو آھي ‪.‬سندس اداقت ھميشه ء‬ ‫‪10‬بڇڙا ان کي ڏسندا‪ ،‬۽ غمگين ٿيندا ‪.‬ھو پنھنجي ڏندن سان پيس‪ ،‬۽ ڳري ويندو ‪:‬بڇڙن جي خواھش ختم ٿي ويندي‪.‬‬ ‫باب ‪113‬‬ ‫س يب ءحانء ص‬ ‫الر ءحي ءيم‪ ،‬اي رب جي ٻانھن‪ ،‬رب جي نالي جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪ .‬ء‬ ‫الرحي ءم ءن ص‬ ‫لء ص‬ ‫‪2‬برڪت وارو آھي خداوند جو نالو ھن وقت کان وٺي ھميشہ تائين‪.‬‬ ‫‪3‬سج جي اڀرڻ کان وٺي لھڻ تائين‪ ،‬انھي ءِ جي ساراھہ ئي خداوند جي نالي جي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬خداوند سڀني قومن کان مٿاھين آھي‪ ،‬۽ سندس شان آسمانن کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫‪5‬ڪير آھي جيڪو خداوند اسان جي خدا وانگر آھي‪ ،‬جيڪو مٿاھين تي رھندو آھي‪،‬‬ ‫لِ پاڻ کي ذليل ڪري ٿو!‬ ‫‪6‬جيڪو آسمان ۽ زمين ۾ موجود شين کي ڏسڻ ء‬ ‫‪7‬ھو غريبن کي مٽي ءِ مان اٿاري ٿو‪ ،‬۽ محتاجن کي ڍڳي مان ڪڍي ٿو‪.‬‬ ‫لِ تہ ھو کيس سردارن سان گڏ‪ ،‬جيتوڻيڪ پنھنجي قوم جي سردارن سان گڏ ڪري‪.‬‬ ‫‪8‬انھي ءِ ء‬ ‫‪9‬ھو بانجھ عورت کي گھر سنڀالڻ ۽ ٻارن جي خوشي ءِ واري ما ءِ بڻائي ٿو ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪114‬‬ ‫‪1‬جڏھن بني اسرائيل مصر مان نڪري ويو‪ ،‬يعقوب جو گھر ھڪڙو عجيب ٻولي جي ماڻھن مان‪.‬‬ ‫‪2‬يھوداه سندس مقبرو ھو‪ ،‬۽ بني اسرائيل سندس بادشاھي‪.‬‬ ‫‪3‬سمنڊ ان کي ڏٺو‪ ،‬۽ ڀڄي ويو ‪:‬اردن واپس ھليو ويو‪.‬‬ ‫‪4‬جبل رڍن وانگر ڀڄي ويا‪ ،‬۽ ننڍيون ٽڪريون ميون وانگر‪.‬‬ ‫‪5‬اي سمنڊ‪ ،‬تو کي ڪھڙي مصيبت آئي جو تون ڀڄي ويو؟ اي اردن‪ ،‬ته تو کي پوئتي ھٽايو ويو؟‬ ‫‪6‬اي جبل‪ ،‬جيڪي رڍن وانگر ڀڄي ويا ‪.‬۽ اوھين ننڍيون ٽڪريون‪ ،‬ليمن وانگر؟‬ ‫‪7‬تءون ڌرتي‪ ،‬رب جي حضور ۾‪ ،‬يعقوب جي خدا جي حضور ۾؛‬ ‫‪8‬جنھن پٿر کي بيٺل پاڻي ءِ ۾ بدلئي ڇڏيو ۽ چقمق کي پاڻي ءِ جو چشمو بڻائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫باب ‪115‬‬ ‫‪1‬اي خداوند‪ ،‬اسان کي نه‪ ،‬پر تنھنجي نالي کي جلل ڏي‪ ،‬پنھنجي رحم ۽ پنھنجي سچائي جي خاطر‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ غير قومون چون تہ ”ھاڻي سندن خدا ڪٿي آھي؟‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫‪3‬پر اسان جو خدا آسمانن ۾ آھي‪ ،‬جيڪو ھن کي وڻيو سو ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬انھن جا بت چاندي ۽ سون جا آھن‪ ،‬جيڪي ماڻھن جي ھٿن جا ڪم آھن‪.‬‬ ‫‪5‬انھن کي وات آھن‪ ،‬پر اھي ڳالھائي نہ سگھندا آھن‪ ،‬انھن کي اکيون آھن‪ ،‬پر اھي ڏسي نہ سگھندا آھن‪.‬‬ ‫‪6‬انھن کي ڪن آھن‪ ،‬پر اھي ٻڌي نہ سگھندا آھن‪ ،‬انھن کي نڪ آھن‪ ،‬پر اھي بوِ نه آھن‪.‬‬ ‫‪7‬ھنن کي ھٿ آھن‪ ،‬پر ھٿ نہ ٿا ھلجن‪ ،‬پير آھن پر ھلن ٿا‪ ،‬نڪي ڳلي مان ڳالھائي سگھن ٿا‪.‬‬ ‫‪8‬جيڪي انھن کي ٺاھيندا آھن سي انھن جھڙا آھن ‪.‬ائين ئي آھي ھرڪو جيڪو انھن تي ڀروسو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬اي بني اسرائيل‪ ،‬تون خداوند تي ڀروسو ڪر ‪:‬اھو انھن جو مددگار ۽ سندن ڍال آھي‪.‬‬ ‫‪10‬اي ھارون جو گھر‪ ،‬رب تي ڀروسو ڪر ‪:‬اھو انھن جي مدد ۽ سندن ڍال آھي‪.‬‬ ‫‪11‬اوھين جيڪي خداوند کان ڊڄو‪ ،‬خداوند تي ڀروسو ڪريو ‪:‬اھو انھن جي مدد ۽ سندن ڍال آھي‪.‬‬ ‫‪12‬خداوند اسان کي ياد ڪيو آھي ‪:‬اھو اسان کي برڪت ڏيندو ‪.‬ھو بني اسرائيل کي برڪت ڏيندو ‪.‬ھو ھارون جي گھر کي برڪت ڏيندو‪.‬‬ ‫‪13‬ھو انھن کي برڪت ڏيندو جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا‪ ،‬ننڍا توڙي وڏا‪.‬‬ ‫‪14‬خداوند توھان کي وڌ کان وڌ وڌائيندو‪ ،‬توھان ۽ توھان جي ٻارن کي‪.‬‬ ‫‪15‬اوھين خداوند جا برڪت وارا آھيو جنھن آسمان ۽ زمين کي بڻايو‪.‬‬ ‫‪16‬آسمان‪ ،‬جيتوڻيڪ آسمان‪ ،‬رب جا آھن‪ ،‬پر زمين ماڻھن جي اولد کي ڏني آھي‪.‬‬ ‫‪17‬مئل نه خداوند جي ساراھہ ڪن ٿا‪ ،‬نڪي ڪوبہ جيڪو خاموش ٿي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪18‬پر اسين ھن وقت کان وٺي ھميشہ تائين خداوند جي واکاڻ ڪنداسين ‪.‬رب جو شڪر ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪116‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن منھنجو آواز ۽ منھنجيون دعائون ٻڌيون آھن‪.‬‬ ‫‪1‬مون کي خداوند سان پيار آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ھن پنھنجو ڪن مون ڏانھن ڪيو آھي‪ ،‬تنھنڪري جيستائين آ ءِ جيئرو رھندس‪ ،‬تيستائين کيس سڏيندس‪.‬‬ ‫‪3‬موت جي غمن مون کي گھيرو ڪيو‪ ،‬۽ دوزخ جي دردن مون کي پڪڙيو ‪:‬مون کي مصيبت ۽ ڏک مليو‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ مون کي خداوند جي نالي سان سڏيو ‪.‬اي پالڻھار‪ ،‬مان توھان کي عرض ڪريان ٿو‪ ،‬منھنجي روح کي بچائي‪.‬‬ ‫‪5‬مھربان آھي رب‪ ،‬۽ االح ‪.‬ھا‪ ،‬اسان جو خدا رحم ڪندڙ آھي‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند سادو کي بچائيندو آھي ‪:‬مون کي گھٽايو ويو‪ ،‬۽ ھن منھنجي مدد ڪئي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو خداوند تو سان مھرباني ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪7‬موٽي وڃ پنھنجي آرام ڏانھن‪ ،‬اي منھنجي جان‬ ‫ء‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو تو منھنجي روح کي موت کان‪ ،‬منھنجين اکين کي ڳوڙھن کان ۽ منھنجي پيرن کي ڪرڻ کان بچايو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9‬مان جيئرن جي ملڪ ۾ خداوند جي اڳيان ھلندس‪.‬‬ ‫‪10‬مون ايمان آندو‪ ،‬تنھنڪري مون چيو آھي ‪:‬مون کي ڏاڍو ڏک ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬مون تڪڙ ۾ چيو تہ ”سڀئي ماڻھو ڪوڙا آھن‪.‬‬ ‫لِ مون ڏانھن؟‬ ‫لِ تہ سندس مڙني فائدن ء‬ ‫‪12‬آ ءِ خداوند کي ڇا ڏيان‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬آ ءِ ڇوٽڪاري جو پيالو کڻندس ۽ خداوند جي نالي کي سڏيندس‪.‬‬ ‫‪14‬مان پنھنجي واعدن کي ھاڻي خداوند ڏانھن سندس سڀني ماڻھن جي حضور ۾ پورو ڪندس‪.‬‬ ‫‪15‬خداوند جي نظر ۾ قيمتي آھي سندس بزرگن جو موت‪.‬‬ ‫‪16‬اي پالڻھار‪ ،‬آ ءِ تنھنجو ٻانھو آھيان ‪.‬مان تنھنجو ٻانھو آھيان ۽ تنھنجي ٻانھي جو پٽ آھيان ‪:‬تو منھنجا بندا ٽوڙي ڇڏيا آھن‪.‬‬ ‫‪17‬مان تو کي شڪرگذاري جي قرباني پيش ڪندس‪ ،‬۽ خداوند جي نالي کي سڏيندس‪.‬‬ ‫‪18‬مان پنھنجي واعدن کي ھاڻي خداوند ڏانھن سندس سڀني ماڻھن جي حضور ۾ پورو ڪندس‪،‬‬ ‫‪19‬خداوند جي گھر جي درٻار ۾‪ ،‬توھان جي وچ ۾‪ ،‬اي يروشلم ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪117‬‬ ‫‪1‬اي خداوند جي ساراھه ڪريو‪ ،‬اي سڀ قومون‪ ،‬سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬اي سڀ ماڻھو‪.‬‬ ‫لِ قائم رھندي ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو ھن جي مھرباني اسان تي وڏي آھي‪ ،‬۽ خداوند جي سچائي ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪118‬‬ ‫لِ قائم رھندي‪.‬‬ ‫⁠تہ سندس رحمت ھميشہ ء‬

‫ڇالِ ⁠جو اھو چڱو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫‪1‬اي خداوند جو شڪر ڪريو؛‬ ‫ء‬ ‫‪2‬ھاڻي بني اسرائيل کي چئو تہ سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫‪3‬ھاڻي ھاڻي ھارون جي گھر کي چئجي تہ سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھاڻي اھي چون ٿا جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا‪ ،‬اھو سندس رحمت ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫‪5‬مون ڏک ۾ خداوند کي سڏيو ‪:‬خداوند مون کي جواب ڏنو‪ ،‬۽ مون کي وڏي جاِ تي مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند منھنجي پاسي آھي ‪.‬مان نه ڊڄندس ‪:‬انسان مون کي ڇا ڪري سگھي ٿو؟‬ ‫‪7‬خداوند منھنجو حصو انھن سان وٺي ٿو جيڪي منھنجي مدد ڪن ٿا‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ انھن تي پنھنجي خواھش ڏسندس جيڪي مون کان‬ ‫نفرت ڪن ٿا‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪8‬اھو بھتر آھي ته خداوند تي ڀروسو ڪرڻ کان‪ ،‬انسان تي ڀروسو ڪرڻ کان‪.‬‬ ‫بجاِ سردارن تي ڀروسو ڪرڻ‪.‬‬ ‫‪9‬اھو بھتر آھي ته خداوند تي ڀروسو ڪرڻ‬ ‫ء‬ ‫‪10‬سڀني قومن مون کي گھيرو ڪيو‪ ،‬پر خداوند جي نالي تي آِ انھن کي برباد ڪندس‪.‬‬ ‫‪11‬انھن مون کي گھيرو ڪيو ‪.‬ھا‪ ،‬انھن مون کي گھيرو ڪيو ‪:‬پر خداوند جي نالي تي آئون انھن کي تباھه ڪندس‪.‬‬ ‫‪12‬انھن مون کي مکين وانگر گھيرو ڪيو ‪.‬اھي ڪنڊن جي باھ وانگر سڪي ويا آھن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ آِ انھن کي برباد ڪندس خداوند جي‬ ‫نالي تي‪.‬‬ ‫‪13‬تو مون تي سخت زور ڀريو آھي ته مان ڪريان‪ ،‬پر خداوند منھنجي مدد ڪئي‪.‬‬ ‫‪14‬خداوند منھنجو طاقت ۽ گيت آھي‪ ،‬۽ اھو منھنجو ڇوٽڪارو آھي‪.‬‬ ‫‪15‬خوشي ءِ ۽ ڇوٽڪاري جو آواز االحن جي خيمن ۾ آھي ‪:‬خداوند جو ساڄو ھٿ بھادري ءِ سان ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬خداوند جو ساڄو ھٿ بلند آھي ‪:‬خداوند جو ساڄو ھٿ بھادري ءِ سان ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬مان نه مرندس‪ ،‬پر جيئرو رھندس‪ ،‬۽ خداوند جي ڪمن کي بيان ڪندس‪.‬‬ ‫‪18‬خداوند مون کي سخت عذاب ڪيو آھي‪ ،‬پر ھن مون کي موت جي حوالي نه ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ سچائي ءِ جا دروازا کوليو ‪:‬مان انھن ۾ ويندس‪ ،‬۽ مان خداوند جي ساراھ ڪندس‪.‬‬ ‫‪19‬مون ء‬ ‫‪20‬اھو دروازو خداوند جو‪ ،‬جنھن ۾ االح داخل ٿيندا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو مون کي ٻڌو آھي‪ ،‬۽ اھو منھنجو ڇوٽڪارو آھي‪.‬‬ ‫‪21‬آ ءِ تنھنجي ساراھہ ڪندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬جنھن پٿر کي ٺاھيندڙن انڪار ڪيو‪ ،‬سو ئي ڪنڊ جو ءس ءر پٿر ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪23‬اھو اھو آھي جيڪو خداوند ڪري رھيو آھي ‪.‬اھو اسان جي نظر ۾ شاندار آھي‪.‬‬ ‫‪24‬ھي اھو ڏينھن آھي جنھن کي خداوند بڻايو آھي ‪.‬اسان ان ۾ خوش ٿيندا ۽ خوش ٿيندا‪.‬‬ ‫بچاِ‪ ،‬آ ءِ تو کي عرض ڪريان ٿو‪ ،‬اي پالڻھار ‪:‬اي پالڻھار‪ ،‬آ ءِ تو کي عرض ڪريان ٿو‪ ،‬ھاڻي خوشحالي ڏي‪.‬‬ ‫‪25‬ھاڻي‬ ‫ء‬ ‫‪26‬برڪت وارو اھو آھي جيڪو خداوند جي نالي تي اچي ٿو ‪:‬اسان توھان کي خداوند جي گھر مان برڪت ڏني آھي‪.‬‬ ‫‪27‬خدا خدا آھي‪ ،‬جنھن اسان کي روشني ڏني آھي ‪:‬قرباني ءِ کي رسي ءِ سان ڳنڍيو‪ ،‬ايستائين جو قربان ⁠گاھہ جي سڱن تائين‪.‬‬ ‫‪28‬تون منھنجو خدا آھين ۽ آ ءِ تنھنجي ساراھ ڪندس ‪:‬تون منھنجو خدا آھين‪ ،‬آ ءِ تو کي سر بلند ڪندس‪.‬‬ ‫لِ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪29‬اي خداوند جو شڪر ڪريو؛‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو چڱو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪119‬‬ ‫‪1‬الف ‪.‬سڀاڳا آھن اءھي رستي ۾ جيڪي بيڪار آھن‪ ،‬جيڪي خداوند جي شريعت تي ھلندا آھن‪.‬‬ ‫‪2‬سڀاڳا آھن اءھي جيڪي سندس شاھدين تي عمل ڪن ٿا ۽ پوري دل سان کيس ڳولين ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬اھي بہ ڪوبہ ڏوھہ نہ ٿا ڪن‪ ،‬اھي سندس واٽن تي ھلندا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬تو اسان کي حڪم ڏنو آھي تہ پنھنجي حڪمن تي پوري ءِ طرح عمل ڪريون‪.‬‬ ‫‪5‬اھا منجھس ھدايت ڪئي وئي تہ تنھنجي شريعت تي عمل ڪريان!‬ ‫‪6‬پوِ آ ءِ شرمسار نہ ٿيندس‪ ،‬جڏھن آ ءِ تنھنجي سڀني حڪمن جو احترام ڪندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬آ ءِ تنھنجي سچائي ءِ سان ساراھہ ڪندس‪ ،‬جڏھن آ ءِ تنھنجا سڌريل فيصل سکي ويندس‪.‬‬ ‫‪8‬آ ءِ تنھنجي قاعدن تي قائم رھندس ‪:‬اي مون کي بلڪل نہ ڇڏ‪.‬‬ ‫‪9‬بيٿ ‪.‬ان سان نوجوان پنھنجو رستو ڪيئن ااف ڪندو؟ توھان جي ڳالھ مطابق ان تي ڌيان ڏيڻ سان‪.‬‬ ‫‪10‬مون پنھنجي سڄي دل سان توھان کي ڳولي ورتو آھي ‪:‬اي مون کي پنھنجي حڪمن کان ڀڄڻ نه ڏي‪.‬‬ ‫لِ تہ آ ءِ تنھنجي خلف گناھہ نہ ڪريان‪.‬‬ ‫‪11‬تنھنجو ڪلم مون پنھنجي دل ۾ لڪايو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪12‬برڪت وارو آھين تون‪ ،‬اي خداوند ‪:‬مون کي پنھنجو قانون سيکار‪.‬‬ ‫‪13‬مون پنھنجن چپن سان تنھنجي وات جا سڀ فيصل بيان ڪيا آھن‪.‬‬ ‫‪14‬آ ءِ تنھنجي شاھدن جي واٽ ۾ خوش ٿيو آھيان‪ ،‬جيترو سڀني دولتن ۾‪.‬‬ ‫‪15‬مان توھان جي حڪمن تي غور ڪندس‪ ،‬۽ توھان جي طريقن جو احترام ڪندس‪.‬‬ ‫‪16‬آ ءِ تنھنجي شريعت ۾ خوش رھندس ‪:‬آ ءِ تنھنجو ڪلم نہ وساريندس‪.‬‬ ‫‪17‬جي ايم ايل ‪.‬پنھنجي ٻانھي سان سخاوت ڪر‪ ،‬ته مان جيئرو رھان‪ ،‬۽ تنھنجي ڳالھ تي عمل ڪريان‪.‬‬ ‫‪18‬تون منھنجون اکيون کول‪ ،‬تہ آ ءِ تنھنجي شريعت مان عجيب و غريب شيون ڏسان‪.‬‬ ‫لڪاِ‪.‬‬ ‫‪19‬آ ءِ زمين ۾ پرديسي آھيان‪ ،‬مون کان پنھنجا حڪم نہ‬ ‫ء‬ ‫لِ ڀڃي ٿو ته اھو ھر وقت توھان جي فيصلن تي آھي‪.‬‬ ‫‪20‬منھنجو روح انھي ءِ تمنا ء‬ ‫‪21‬تو انھن مغرور کي ملمت ڪيو آھي جيڪي لعنتي آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجي حڪمن کان ڀڄن ٿا‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مون تنھنجون شاھديون رکيون آھن‪.‬‬ ‫‪22‬مون کان ملمت ۽ حقارت دور ڪر‬ ‫ء‬ ‫‪23‬شھزادا بہ ويٺا ۽ منھنجي خلف ڳالھائين‪ ،‬پر تنھنجي نوڪر تنھنجي شريعت تي غور ڪيو‪.‬‬ ‫‪24‬تنھنجون شاھديون بہ منھنجي خوشي ۽ منھنجا مشير آھن‪.‬‬ ‫‪25‬ڊيليٿ ‪.‬منھنجو روح مٽي ءِ سان جڙيل آھي ‪:‬تون مون کي پنھنجي ڪلم موجب جيئرو ڪر‪.‬‬ ‫‪26‬مون پنھنجا طريقا بيان ڪيا آھن‪ ،‬۽ تو مون کي ٻڌو آھي ‪:‬مون کي پنھنجو آئين سيکار‪.‬‬ ‫‪27‬مون کي پنھنجي حڪمن جي واٽ کي سمجھايو‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي عجيب ڪمن جي ڳالھ ڪندس‪.‬‬ ‫لِ پگھلجي ٿو ‪:‬تون مون کي پنھنجي ڪلم جي مطابق مضبوط ڪر‪.‬‬ ‫‪28‬منھنجو روح ڳرڻ ء‬

‫زبور‬

‫‪29‬مون کان ڪوڙ جي واٽ کي ھٽائي ڇڏيو ‪:‬۽ مون کي پنھنجي شريعت عطا ڪر‪.‬‬ ‫‪30‬مون سچ جو رستو اختيار ڪيو آھي‪ ،‬تنھنجا فيصل مون اڳيان رکيا آھن‪.‬‬ ‫‪31‬مان توھان جي شاھدين تي پھچي چڪو آھيان ‪:‬اي خداوند‪ ،‬مون کي شرمسار نه ڪر‪.‬‬ ‫‪32‬آ ءِ تنھنجي حڪمن تي ھلندس‪ ،‬جڏھن تون منھنجي دل کي وڌائين‪.‬‬ ‫‪33‬ايڇ ‪.‬مون کي سيکار‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬تنھنجي قانونن جو رستو ‪.‬۽ مان ان کي آخر تائين رکندو‪.‬‬ ‫‪34‬مون کي عقل ڏي‪ ،‬۽ آ ءِ تنھنجي شريعت تي عمل ڪندس ‪.‬ھا‪ ،‬مان ان کي پنھنجي پوري دل سان ڏسندس‪.‬‬ ‫‪35‬مون کي پنھنجي حڪمن جي رستي تي ھلڻ لِ‪ ،‬ڇو ته ان ۾ مان خوش آھيان‪.‬‬ ‫‪36‬منھنجي دل کي پنھنجي شاھدن ڏانھن‪ ،‬۽ للچ ڏانھن نه‪.‬‬ ‫‪37‬منھنجون اکيون بيڪار ڏسڻ کان موڙيو ‪.‬۽ تون مون کي پنھنجي رستي ۾ جلدي ڪر‪.‬‬ ‫‪38‬پنھنجو ڪلم پنھنجي ٻانھي ڏانھن ثابت ڪر‪ ،‬جيڪو تنھنجي خوف ۾ وقف آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجا فيصل سٺا آھن‪.‬‬ ‫‪39‬منھنجي ملمت کي دور ڪر جنھن کان مون کي ڊپ آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪40‬ڏس‪ ،‬مون کي توھان جي حڪمن جي طلب ڪئي آھي ‪:‬مون کي پنھنجي اداقت ۾ جيئرو ڪر‪.‬‬ ‫‪41 VAU.‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬تنھنجون رحمتون مون ڏانھن به اچن‪ ،‬تنھنجو نجات‪ ،‬تنھنجي ڪلم جي مطابق‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون کي تنھنجي ڪلم تي‬ ‫لِ ڪھڙو آھي جيڪو مون کي ملمت ڪري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪42‬تنھنڪري مون وٽ ان کي جواب ڏيڻ ء‬ ‫ڀروسو آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مون توھان جي فيصلي تي اميد رکي آھي‪.‬‬ ‫‪43‬۽ منھنجي وات مان سچ جو ڪلم بلڪل نه ڪڍيو‬ ‫ء‬ ‫‪44‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي شريعت تي ھميشہ ھميشہ قائم رھندس‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ تنھنجي حڪمن کي ڳوليان ٿو‪.‬‬ ‫‪45‬۽ مان آزادي ءِ سان ھلندس‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪46‬آ ءِ تنھنجي شاھدين جي باري ۾ بادشاھہ جي اڳيان بہ ڳالھايان ٿو‪ ،‬۽ شرمندو نہ ڪندس‪.‬‬ ‫‪47‬۽ آ ءِ تنھنجي حڪمن ۾ خوش رھندس‪ ،‬جن کي مون پيار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪48‬مان پڻ پنھنجا ھٿ مٿي کڻندس تنھنجي حڪمن ڏانھن‪ ،‬جن کي مون پيار ڪيو آھي ‪.‬۽ مان توھان جي قانونن ۾ غور ڪندس‪.‬‬ ‫‪49‬زين ‪.‬پنھنجي ٻانھي کي اھو لفظ ياد ڪر‪ ،‬جنھن تي تو مون کي اميد ڏني آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجي ڪلم مون کي جيئرو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪50‬ھي منھنجي مصيبت ۾ منھنجي تسلي آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪51‬مغرور مون کي ڏاڍو ٺٺوليون ڪيو‪ ،‬پر مون تنھنجي شريعت کان انڪار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪52‬مون کي تنھنجا پراڻا فيصل ياد آھن‪ ،‬اي خداوند !۽ پاڻ کي تسلي ڏني‪.‬‬ ‫‪53‬تنھنجي شريعت کي ڇڏيندڙ بڇڙن جي ڪري مون کي وحشت آھي‪.‬‬ ‫‪54‬تنھنجا آئينا منھنجي زيارت جي گھر ۾ منھنجي گيت آھن‪.‬‬ ‫‪55‬اي خداوند‪ ،‬مون رات ۾ تنھنجو نالو ياد ڪيو آھي‪ ،‬۽ تنھنجي شريعت تي عمل ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪56‬اھو مون وٽ آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون تنھنجي حڪمن تي عمل ڪيو‪.‬‬ ‫‪57‬چيٿ ‪.‬تون منھنجو حصو آھين‪ ،‬اي خداوند ‪:‬مون چيو آھي ته مان توھان جي لفظن کي برقرار رکندو‪.‬‬ ‫‪58‬مون پنھنجي پوري دل سان توھان جي احسان جو مطالبو ڪيو ‪:‬پنھنجي ڪلم جي مطابق مون تي رحم ڪر‪.‬‬ ‫‪59‬مون پنھنجي طريقن تي سوچيو‪ ،‬۽ پنھنجن پيرن کي تنھنجي شاھدي ڏانھن ڦيرايو‪.‬‬ ‫‪60‬مون جلدي ڪئي‪ ،‬۽ دير نه ڪئي تنھنجي حڪمن تي عمل ڪرڻ ۾‪.‬‬ ‫‪61‬بدڪارن جون ٽوليون مون کي ڦري ويا آھن‪ ،‬پر مون تنھنجي شريعت کي نه وساريو آھي‪.‬‬ ‫لِ تنھنجي نيڪ فيصلن جي ڪري‪.‬‬ ‫‪62‬اڌ رات جو مان اٿي ويندس توھان جو شڪر ڪرڻ ء‬ ‫‪63‬مان انھن سڀني جو ساٿي آھيان جيڪي توکان ڊڄن ٿا‪ ،‬۽ انھن جو جيڪي تنھنجي حڪمن تي عمل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪64‬زمين‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجي رحمت سان ڀريل آھي ‪:‬مون کي پنھنجا قانون سيکار‪.‬‬ ‫‪65‬ٽيٿ ‪.‬تو پنھنجي ٻانھي سان چڱو سلوڪ ڪيو آھي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬پنھنجي ڪلم جي مطابق‪.‬‬ ‫‪66‬مون کي سٺو فيصلو ۽ علم سيکاريو‪ ،‬ڇالِ ⁠جو مون تنھنجي حڪمن تي ايمان آندو آھي‪.‬‬ ‫‪67‬مون کي تڪليف ٿيڻ کان اڳ مون کي گمراھ ڪيو‪ ،‬پر ھاڻي مون تنھنجي ڳالھ تي عمل ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪68‬تون سٺو آھين‪ ،‬۽ سٺو ڪرين ٿو ‪.‬مون کي پنھنجا قانون سيکار‪.‬‬ ‫‪69‬مغرور مون تي ڪوڙ ٺاھيو آھي‪ ،‬پر آ ءِ تنھنجي حڪمن تي پوري دل سان عمل ڪندس‪.‬‬ ‫‪70‬انھن جي دل چکن وانگر ٿلھي آھي ‪.‬پر مان تنھنجي شريعت ۾ خوش آھيان‪.‬‬ ‫‪71‬اھو مون لِ سٺو آھي جو مون کي تڪليف ڏني وئي آھي ‪.‬ته مان تنھنجا قانون سکي سگھان‪.‬‬ ‫لِ ھزارين سون ۽ چاندي ءِ کان بھتر آھي‪.‬‬ ‫‪72‬تنھنجي وات جو قانون مون ء‬ ‫‪73‬جي ڊي ‪.‬توھان جي ھٿن مون کي ٺاھيو آھي ۽ مون کي ٺاھيو آھي ‪:‬مون کي سمجھڻ ڏي‪ ،‬ته مان توھان جي حڪمن کي سکيان‪.‬‬ ‫‪74‬جيڪي توکان ڊڄن ٿا سي خوش ٿيندا جڏھن مون کي ڏسندا ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون کي تنھنجي ڪلم ۾ اميد آھي‪.‬‬ ‫‪75‬مون کي خبر آھي‪ ،‬اي پالڻھار‪ ،‬تنھنجا فيصل احيح آھن‪ ،‬۽ اھو ته تو مون کي ايمانداري سان ڏک ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ مھرباني ڪري‪.‬‬ ‫‪ ،76‬مان تو کي دعا ٿو ڏيان‪ ،‬تنھنجي ٻانھن ڏانھن تنھنجي ڪلم جي مطابق‪ ،‬منھنجي تسلي ء‬ ‫‪77‬تنھنجي ٻاجھاري مھرباني مون ڏانھن اچو‪ ،‬ته مان جيئرو رھان‪ ،‬ڇو ته توھان جو قانون منھنجي خوشي آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو انھن مون سان بغير ڪنھن سبب جي بي ⁠حرمتي ڪئي‪ ،‬پر آ ءِ تنھنجي حڪمن تي غور‬ ‫‪78‬مغرور کي شرمسار ٿيڻ ڏيو‬ ‫ء‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫‪79‬جيڪي توکان ڊڄن ٿا سي مون ڏانھن ڦرن‪ ،‬۽ جيڪي تنھنجي شاھدين کي ڄاڻن ٿا‪.‬‬ ‫‪80‬منھنجي دل تنھنجي قانونن ۾ احيح رھ ‪.‬ته مون کي شرم نه اچي‪.‬‬

‫زبور‬

‫لِ بيوس آھي‪ ،‬پر مون کي تنھنجي ڪلم ۾ اميد آھي‪.‬‬ ‫‪81 CAPH.‬منھنجو روح تنھنجي ڇوٽڪاري ء‬ ‫لِ بيزار ٿي ويون‪ ،‬چوندين‪ ،‬تون مون کي ڪڏھن تسلي ڏيندين؟‬ ‫‪82‬منھنجيون اکيون تنھنجي چوڻ ء‬ ‫‪83‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ دونھون جي بوتل وانگر ٿي پيو آھيان ‪.‬تنھن ھوندي به مان تنھنجا قانون نه وساريندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪84‬تنھنجي ٻانھن جا ڏينھن ڪيترا آھن؟ تون انھن تي ڪڏھن سزا ڏيندين جيڪي مون کي ستاين ٿا؟‬ ‫لِ کڏا کوٽيا آھن‪ ،‬جيڪي تنھنجي شريعت جي تابع نه آھن‪.‬‬ ‫‪85‬مغرور مون ء‬ ‫‪86‬تنھنجا سڀئي حڪم وفادار آھن ‪:‬اھي مون کي ظلم سان ستائيندا آھن ‪.‬تون منھنجي مدد ڪر‪.‬‬ ‫‪87‬انھن مون کي زمين تي لڳ ڀڳ ختم ڪري ڇڏيو ھو ‪.‬پر مون تنھنجي حڪمن کي نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪88‬مون کي پنھنجي پياري مھرباني کان پوِ جلدي ڪر ‪.‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي وات جي شاھدي تي قائم رھندس‪.‬‬ ‫‪89‬لمڊ ‪.‬ھميشه لِ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬تنھنجو ڪلم آسمان ۾ آباد آھي‪.‬‬ ‫‪90‬تنھنجي وفاداري سڀني نسلن تائين آھي ‪:‬توھان زمين کي قائم ڪيو آھي‪ ،‬۽ اھو رھي ٿو‪.‬‬ ‫‪91‬اھي اڄ ڏينھن تائين توھان جي حڪمن جي مطابق جاري آھن‪ ،‬ڇالِ ⁠جو سڀ تنھنجا خادم آھن‪.‬‬ ‫‪92‬جيستائين تنھنجي شريعت منھنجو لطف نه ھجي ھا‪ ،‬تيستائين آ ءِ پنھنجي مصيبت ۾ ھليو وڃان ھا‪.‬‬ ‫‪93‬مان توھان جي حڪمن کي ڪڏھن بھ وساري نه سگھندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن سان تو مون کي جيئرو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مون توھان جي حڪمن جي ڳول ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪94‬مان تنھنجو آھيان‪ ،‬مون کي بچايو‬ ‫ء‬ ‫‪95‬بدڪار مون کي برباد ڪرڻ لِ انتظار ڪيو‪ ،‬پر مان توھان جي شاھدي تي غور ڪندس‪.‬‬ ‫‪96‬مون ڏٺو آھي سڀ ڪمال جي پڄاڻي‪ ،‬پر تنھنجو حڪم تمام وسيع آھي‪.‬‬ ‫‪97‬ايم ايم ‪.‬اي مون کي تنھنجو قانون ڪيترو پيار آھي !اھو سڄو ڏينھن منھنجو مراقبو آھي‪.‬‬ ‫‪98‬تو پنھنجي حڪمن جي ذريعي مون کي منھنجي دشمنن کان وڌيڪ سمجھايو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي ھميشہ مون سان گڏ آھن‪.‬‬ ‫‪99‬مون کي پنھنجي سڀني استادن کان وڌيڪ سمجھ آھي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو توھان جون شاھديون منھنجو ڌيان آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ تنھنجي حڪمن تي عمل ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪100‬آ ءِ اڳين کان وڌيڪ سمجھان ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تہ تنھنجي ڪلم تي عمل ڪريان‪.‬‬ ‫‪101‬مون پنھنجن پيرن کي ھر بڇڙي واٽ کان روڪيو آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو تو مون کي سيکاريو آھي‪.‬‬ ‫‪102‬مان توھان جي فيصلي کان نه ھليو آھيان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪيڏا سٺا آھن !ھا‪ ،‬منھنجي وات ۾ ماکي ءِ کان وڌيڪ مٺو آھي!‬ ‫‪103‬تنھنجا لفظ منھنجي ذائقي ء‬ ‫‪104‬تنھنجي حڪمن جي ذريعي مون کي سمجھ آھي‪ ،‬تنھنڪري مون کي ھر ڪوڙي واٽ کان نفرت آھي‪.‬‬ ‫لِ روشني آھي‪.‬‬ ‫لِ چراغ آھي‪ ،‬۽ منھنجي رستي ء‬ ‫‪105 NUN.‬تنھنجو ڪلم منھنجي پيرن ء‬ ‫‪106‬مون قسم کنيو آھي‪ ،‬۽ مان ان کي انجام ڏيندس‪ ،‬ته مان توھان جي سڌريل فيصلن تي عمل ڪندس‪.‬‬ ‫‪107‬مون کي تمام گھڻو ڏک ٿيو ‪:‬اي خداوند‪ ،‬مون کي جلدي ڪر‪ ،‬پنھنجي ڪلم جي مطابق‪.‬‬ ‫‪108‬قبول ڪر‪ ،‬مان تو کي عرض ڪريان ٿو‪ ،‬منھنجي وات مان آزادي ءِ جون پيشيون‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ مون کي پنھنجو فيصلو سيکار‪.‬‬ ‫‪109‬منھنجو روح مسلسل منھنجي ھٿ ۾ آھي ‪:‬تنھن ھوندي به مان توھان جي قانون کي نه وساريو‪.‬‬ ‫لِ ڦاسي پيا آھن‪ ،‬پر مون تنھنجي حڪمن کان انڪار ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪110‬بڇڙا مون ء‬ ‫لِ ورثو بڻايو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اھي منھنجي دل جي خوشي آھن‪.‬‬ ‫‪111‬تنھنجي شاھدين کي مون ھميشه ء‬ ‫‪112‬مون پنھنجي دل کي مائل ڪيو آھي ته توھان جي شريعت کي ھميشه‪ ،‬آخر تائين‪.‬‬ ‫‪113‬سميچ ‪.‬مون کي بيڪار خيالن کان نفرت آھي ‪:‬پر مون کي تنھنجو قانون پيار آھي‪.‬‬ ‫‪114‬تون منھنجي لڪڻ جي جڳھه ۽ منھنجي ڍال آھين ‪:‬مون کي تنھنجي ڪلم ۾ اميد آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو آ ءِ پنھنجي خدا جي حڪمن تي عمل ڪندس‪.‬‬ ‫‪115‬اي بدڪار‪ ،‬مون کان پري ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪116‬مون کي پنھنجي ڪلم جي مطابق سنڀال‪ ،‬ته مان جيئرو رھان‪ ،‬۽ مون کي پنھنجي اميد کان شرمسار نه ٿيڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪117‬تون مون کي پڪڙي‪ ،‬۽ مان محفوظ ٿي ويندس ‪:‬۽ مان توھان جي قانونن جي مسلسل احترام ڪندس‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو انھن جو فريب ڪوڙ آھي‪.‬‬ ‫‪118‬تو انھن سڀني کي لڪايو آھي جيڪي تنھنجي قانونن کان ڀڄن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪119‬تون زمين جي سڀني بڇڙن کي گند وانگر اڇلئي ٿو‪ ،‬تنھنڪري مون کي تنھنجي شاھدي سان پيار آھي‪.‬‬ ‫‪120‬منھنجو جسم تو کان ڊڄڻ کان ڊڄي ٿو ‪.‬۽ مان تنھنجي فيصلي کان ڊڄان ٿو‪.‬‬ ‫‪121 AIN.‬مون فيصلو ۽ انصاف ڪيو آھي ‪:‬مون کي ظالمن جي حوالي نه ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ضامن ٿيو ‪:‬مغرور مون تي ظلم نه ڪري‪.‬‬ ‫‪122‬پنھنجي ٻانھي جي چڱائي ء‬ ‫لِ بيڪار آھن‪.‬‬ ‫ڪلم‬ ‫جي‬ ‫ِ‬ ‫سچائي‬ ‫تنھنجي‬ ‫۽‬ ‫ڇوٽڪاري‬ ‫‪123‬منھنجون اکيون تنھنجي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪124‬پنھنجي ٻانھي سان پنھنجي ٻاجھ سان ڊيل ڪر‪ ،‬۽ مون کي پنھنجو قانون سيکار‪.‬‬ ‫‪125‬مان تنھنجو خادم آھيان ‪.‬مون کي سمجھ ڏي‪ ،‬ته آ ءِ تنھنجي شاھدين کي ڄاڻان‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انھن تنھنجي شريعت کي باطل ڪري ڇڏيو آھي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ڪم ڪرڻ ء‬ ‫‪126‬اھو وقت آھي تنھنجي ء‬ ‫‪127‬تنھنڪري مون کي تنھنجي حڪمن کي سون کان وڌيڪ پيار آھي ‪.‬ھا‪ ،‬سٺي سون کان مٿي‪.‬‬ ‫‪128‬تنھنڪري مان توھان جي سڀني حڪمن کي سڀني شين جي باري ۾ احيح سمجھان ٿو ‪.‬۽ مون کي ھر غلط طريقي سان نفرت آھي‪.‬‬ ‫‪129‬پي ‪.‬تنھنجون شاھديون عجيب آھن ‪:‬تنھن ڪري منھنجو روح انھن کي سنڀالي ٿو‪.‬‬ ‫‪130‬تنھنجي لفظن جو دروازو روشني ڏئي ٿو ‪.‬اھو سادو کي سمجھ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪131‬مون پنھنجو وات کوليو‪ ،‬۽ پنڌ ڪيو‪ ،‬ڇو ته مون کي تنھنجي حڪمن جي اميد ھئي‪.‬‬ ‫لِ ڪندو آھين جيڪي تنھنجي نالي سان پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪132‬تون مون ڏانھن نھار‪ ،‬۽ مون تي رحم ڪر‪ ،‬جيئن تون انھن ء‬ ‫‪133‬منھنجي قدمن کي پنھنجي ڪلم ۾ ترتيب ڏيو ‪:‬۽ مون تي ڪنھن به بدڪاري ءِ کي غالب نه ڪرڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪134‬مون کي انسان جي ظلم کان ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬تنھنڪري آ ءِ تنھنجي حڪمن تي عمل ڪندس‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪135‬پنھنجو منھن پنھنجي ٻانھي تي چمڪيو ‪.‬۽ مون کي پنھنجا قانون سيکار‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي تنھنجي قانون کي نہ ٿا مڃين‪.‬‬ ‫‪136‬پاڻي ءِ جا دريا ءِ منھنجي اکين مان وھندا آھن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪137‬تاجدي ‪.‬اي پالڻھار تون سڌريل آھين‪ ،‬۽ تنھنجا فيصل سڌا آھن‪.‬‬ ‫‪138‬تنھنجون شاھديون جن جو تو حڪم ڏنو آھي‪ ،‬اھي سچا ۽ ڏاڍا وفادار آھن‪.‬‬ ‫‪139‬منھنجو جوش مون کي کائي ڇڏيو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ منھنجا دشمن تنھنجا ڳالھيون وساري ويٺا آھن‪.‬‬ ‫‪140‬تنھنجو ڪلم بلڪل پاڪ آھي‪ ،‬تنھنڪري تنھنجو خادم اھو پيار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪141‬مان ننڍو آھيان ۽ حقير آھيان‪ ،‬تنھن ھوندي به مان توھان جي حڪمن کي نه وساريان‪.‬‬ ‫‪142‬تنھنجي اداقت ھميشہ جي اداقت آھي‪ ،‬۽ تنھنجو قانون سچ آھي‪.‬‬ ‫‪143‬مصيبت ۽ پريشاني مون کي پڪڙيو آھي‪ ،‬پر تنھنجا حڪم منھنجي خوشي آھن‪.‬‬ ‫‪144‬تنھنجي شاھدين جي اداقت دائمي آھي ‪:‬مون کي سمجھ ڏي‪ ،‬۽ مان جيئرو رھندس‪.‬‬ ‫‪145‬ڪوف ‪.‬مون سڄي دل سان روئي ڇڏيو؛ مون کي ٻڌ‪ ،‬اي پالڻھار ‪:‬مان تنھنجي قانونن تي عمل ڪندس‪.‬‬ ‫‪146‬مون تو کي رڙ ڪئي؛ مون کي بچايو‪ ،‬۽ مان تنھنجي شاھدين تي عمل ڪندس‪.‬‬ ‫‪147‬مون ابح جو اڀرڻ کان روڪيو‪ ،‬۽ رڙ ڪئي ‪:‬مون کي تنھنجي ڪلم ۾ اميد ھئي‪.‬‬ ‫‪148‬منھنجون اکيون رات جي واچن کي روڪين ٿيون‪ ،‬ته مان تنھنجي ڪلم ۾ غور ڪريان‪.‬‬ ‫‪149‬منھنجي آواز کي پنھنجي شفقت جي مطابق ٻڌو ‪:‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬مون کي پنھنجي فيصلي جي مطابق جيئرو ڪر‪.‬‬ ‫‪150‬اھي ويجھا آھن جيڪي فساد جي پٺيان آھن‪ ،‬اھي تنھنجي قانون کان پري آھن‪.‬‬ ‫‪151‬تون ويجھو آھين‪ ،‬اي پالڻھار ‪.‬۽ تنھنجا سڀئي حڪم سچا آھن‪.‬‬ ‫‪152‬تنھنجي شاھدين جي باري ۾‪ ،‬مون کي پراڻي ڄاڻ آھي ته توھان انھن کي ھميشه لِ قائم ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪153‬ريش ‪.‬منھنجي مصيبت تي غور ڪر‪ ،‬۽ مون کي نجات ڏي‪ ،‬ڇو ته مان توھان جي قانون کي نه وساريو‪.‬‬ ‫‪154‬منھنجي دليل جي درخواست ڪريو‪ ،‬۽ مون کي بچايو ‪:‬مون کي پنھنجي ڪلم جي مطابق جلدي ڪر‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھي تنھنجا قانون نٿا ڳولين‪.‬‬ ‫‪155‬ڇوٽڪارو بڇڙن کان پري آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪156‬اي پالڻھار‪ ،‬تنھنجي مھرباني وڏيون آھن‪ ،‬مون کي پنھنجي فيصلي جي مطابق جيئرو ڪر‪.‬‬ ‫‪157‬ڪيترائي منھنجا ظلم ڪندڙ ۽ منھنجا دشمن آھن ‪.‬تنھن ھوندي به مان تنھنجي شاھدين کان انڪار نه ٿو ڪريان‪.‬‬ ‫‪158‬مون ظالمن کي ڏٺو‪ ،‬۽ غمگين ٿيو ‪.‬ڇاڪاڻ ته انھن تنھنجي ڳالھه تي عمل نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪159‬غور ڪريو مون کي تنھنجي حڪمن سان ڪيئن پيار آھي ‪:‬اي پالڻھار‪ ،‬مون کي جلدي ڪر‪ ،‬پنھنجي شفقت جي مطابق‪.‬‬ ‫‪160‬تنھنجو ڪلم شروع کان ئي سچو آھي‪ ،‬۽ تنھنجو ھر ھڪ انصاف وارو فيصلو ھميشہ تائين قائم رھندو‪.‬‬ ‫‪161‬سکين ‪.‬شھزادن مون کي بي سبب ايذايو آھي‪ ،‬پر منھنجي دل تنھنجي ڪلم جي خوف ۾ بيٺي آھي‪.‬‬ ‫‪162‬مان توھان جي ڳالھ تي خوش ٿيو آھيان‪ ،‬جيئن ھڪڙو وڏو مال لڌو آھي‪.‬‬ ‫‪163‬مون کي ڪوڙ کان نفرت ۽ نفرت آھي‪ ،‬پر مون کي تنھنجي قانون سان پيار آھي‪.‬‬ ‫‪164‬مان ڏينھن ۾ ست دفعا تنھنجي ساراھه ڪريان ٿو تنھنجي نيڪ فيصلن جي ڪري‪.‬‬ ‫‪165‬عظيم امن انھن کي آھي جيڪي توھان جي قانون سان پيار ڪن ٿا ‪:‬۽ ڪجھ به انھن کي ناراض نه ڪندو‪.‬‬ ‫‪166‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬مون کي تنھنجي ڇوٽڪاري جي اميد آھي‪ ،‬۽ تنھنجي حڪمن تي عمل ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪167‬منھنجو روح تنھنجون شاھديون سنڀالي رھيو آھي ‪.‬۽ مان انھن کي تمام گھڻو پيار ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪168‬مون تنھنجي حڪمن ۽ شاھدين تي عمل ڪيو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ منھنجا سڀ طريقا توھان جي اڳيان آھن‪.‬‬ ‫‪169 TAU.‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬منھنجي رڙ تنھنجي اڳيان اچي‪ ،‬مون کي پنھنجي ڪلم موجب سمجھه ڏي‪.‬‬ ‫‪170‬منھنجي دعا توھان جي اڳيان اچي ‪:‬مون کي پنھنجي ڪلم جي مطابق پھچائي‪.‬‬ ‫‪171‬منھنجا چپ ساراھه ڪندا‪ ،‬جڏھن تو مون کي پنھنجا قانون سيکاريا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجا سڀ حڪم سچا آھن‪.‬‬ ‫‪172‬منھنجي زبان تنھنجي ڪلم بابت ڳالھائيندي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مون توھان جي حڪمن کي چونڊيو آھي‪.‬‬ ‫‪173‬تنھنجو ھٿ منھنجي مدد ڪر‬ ‫ء‬ ‫لِ آرزو آھي‪ ،‬اي خداوند !۽ تنھنجو قانون منھنجي خوشي آھي‪.‬‬ ‫‪174‬مون کي تنھنجي ڇوٽڪاري ء‬ ‫‪175‬منھنجي جان جيئرو‪ ،‬۽ اھو توھان جي ساراھه ڪندو ‪.‬۽ توھان جا فيصل منھنجي مدد ڪن‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ تنھنجا حڪم نہ وساريندس‪.‬‬ ‫‪176‬مان گمراھ ٿيل رڍن وانگر گمراھ آھيان ‪.‬پنھنجي خادم کي ڳولھيو‬ ‫ء‬ ‫باب ‪120‬‬ ‫( ‪1‬درجن جو گيت )‪.‬مون پنھنجي مصيبت ۾ خداوند ڏانھن روئي‪ ،‬۽ ھن منھنجي ٻڌي‪.‬‬ ‫‪2‬اي پالڻھار‪ ،‬منھنجي جان کي ڪوڙو چپن ۽ ٺڳي ءِ واري زبان کان ڇوٽڪارو ڏي‪.‬‬ ‫‪3‬توکي ڇا ڏنو ويندو؟ يا تو کي ڇا ڪيو ويندو‪ ،‬تون ڪوڙي زبان؟‬ ‫‪4‬زور آورن جا تيز تير‪ ،‬ڪوئلي جي ڪوئلن سان‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جو ميسخ ۾ رھان ٿو‪ ،‬جو ڪيدار جي خيمن ۾ رھان ٿو!‬ ‫‪5‬افسوس آھي مون ء‬ ‫‪6‬منھنجو روح ان سان گڏ رھيو آھي جيڪو امن کان نفرت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ آھن‪.‬‬ ‫لِ آھيان‪ ،‬پر جڏھن آ ءِ ڳالھايان ٿو تہ اھي جنگ ء‬ ‫‪7‬آ ءِ امن ء‬

‫زبور‬

‫باب ‪121‬‬ ‫( ‪1‬درجن جو گيت )‪.‬مان پنھنجون اکيون جبلن ڏانھن نھاريندس‪ ،‬جتان منھنجي مدد ايندي‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجي مدد خداوند کان اچي ٿي‪ ،‬جنھن آسمان ۽ زمين کي بڻايو‪.‬‬ ‫‪3‬ھو تنھنجي پيرن کي ھلڻ نه ڏيندو‪ ،‬جيڪو تو کي سنڀاليندو سو ننڊ نه ڪندو‪.‬‬ ‫‪4‬ڏسو‪ ،‬جيڪو بني اسرائيل کي سنڀاليندو‪ ،‬سو نڪي ننڊ ڪندو ۽ نڪي ننڊ ڪندو‪.‬‬ ‫‪5‬خداوند تنھنجو سنڀاليندڙ آھي ‪:‬خداوند تنھنجي ساڄي ھٿ تي تنھنجو ڇانو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬سج تو کي ڏينھن جو ڇرڪندو‪ ،‬نڪي چنڊ رات جو‪.‬‬ ‫‪7‬خداوند توکي سڀني برائي کان بچائيندو ‪:‬ھو تنھنجي روح کي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند تنھنجي ٻاھر نڪرڻ ۽ تنھنجي اندر اچڻ کي ھن وقت کان وٺي‪ ،‬۽ ھميشہ تائين بچائيندو‪.‬‬ ‫باب ‪122‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي درجن جو گيت )‪.‬مون کي ڏاڍي خوشي ٿي جڏھن انھن مون کي چيو تہ ”ھلو‪ ،‬ھلون رب جي گھر ۾‪.‬‬ ‫‪2‬اي يروشلم‪ ،‬اسان جا پير تنھنجي دروازن جي اندر بيھندا‪.‬‬ ‫‪3‬يروشلم ھڪڙي شھر جي طور تي تعمير ڪيو ويو آھي جيڪو ھڪڙي ٺھيل آھي‪:‬‬ ‫‪4‬جتي قبيل مٿي وڃن ٿا‪ ،‬خداوند جا قبيل‪ ،‬بني اسرائيل جي شاھدي ڏانھن‪ ،‬خداوند جي نالي جي شڪرگذار ڪرڻ لِ‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو عدالت جا تخت ٺھيل آھن‪ ،‬يعني دائود جي گھراڻي جا تخت‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ دعا ڪريو ‪:‬اھي ڪامياب ٿيندا جيڪي توسان پيار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪6‬يروشلم جي سلمتي ءِ ء‬ ‫‪7‬توھان جي ڀتين ۾ امن ھجي‪ ،‬۽ توھان جي محلت ۾ خوشحالي ھجي‪.‬‬ ‫‪8‬پنھنجن ڀائرن ۽ ساٿين جي خاطر‪ ،‬آ ءِ ھاڻي چوندس تہ اوھان ۾ سلمتي ھجي‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند اسان جي خدا جي گھر جي ڪري‪ ،‬مان توھان جي چڱائي ڳوليندس‪.‬‬ ‫باب ‪123‬‬ ‫( ‪1‬درجن جو گيت )‪.‬اي آسمانن ۾ رھندڙ‪ ،‬آ ءِ پنھنجون اکيون تو ڏانھن مٿي ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬ڏس‪ ،‬جيئن نوڪرن جون اکيون پنھنجن مالڪن جي ھٿ ڏانھن‪ ،‬۽ ھڪڙي ڇوڪري جون اکيون پنھنجي مالڪ جي ھٿ ڏانھن ‪.‬‬ ‫تنھنڪري اسان جون اکيون خداوند اسان جي خدا تي انتظار ڪن ٿيون‪ ،‬جيستائين اھو اسان تي رحم ڪري‪.‬‬ ‫‪3‬اي پالڻھار‪ ،‬اسان تي رحم ڪر‪ ،‬اسان تي رحم ڪر‪ ،‬ڇالِ ⁠جو اسين بيحد حقارت سان ڀريل آھيون‪.‬‬ ‫‪4‬اسان جو روح آرام وارن جي طعنن ۽ مغرورن جي حقارت سان بيحد ڀرجي ويو آھي‪.‬‬ ‫باب ‪124‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي درجن جو گيت )‪.‬جيڪڏھن اھو رب نه ھجي ھا جيڪو اسان جي پاسي ھو‪ ،‬ھاڻي بني اسرائيل چوندو‪.‬‬ ‫‪2‬جيڪڏھن اھو خداوند نہ ھجي ھا جيڪو اسان جي پاسي ھو‪ ،‬جڏھن ماڻھو اسان جي خلف اٿيا‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ انھن اسان کي جلدي نگليو‪ ،‬جڏھن سندن غضب اسان تي نازل ٿيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پوِ پاڻي اسان کي وڪوڙي ويو‪ ،‬اسان جي روح تي وھڪرو نڪري ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬پوِ اسان جي روح تي فخر جو پاڻي نڪري ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬ساراھہ آھي خداوند جي‪ ،‬جنھن اسان کي پنھنجين ڏندن جو شڪار نہ ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اسان جو روح پکين جي ڦڙي مان ڀڄي نڪرندو آھي‪ ،‬ڦاسي ڀڄي ويندو آھي ۽ اسين ڀڄي ويندا آھيون‪.‬‬ ‫‪8‬اسان جي مدد خداوند جي نالي تي آھي‪ ،‬جنھن آسمان ۽ زمين کي بڻايو‪.‬‬ ‫باب ‪125‬‬ ‫( ‪1‬درج جو گيت )‪.‬جيڪي خداوند تي ڀروسو رکندا آھن سي جبل ايئون وانگر ھوندا‪ ،‬جيڪي ھٽائي نہ سگھندا‪ ،‬پر ھميشہ رھندا‪.‬‬ ‫‪2‬جيئن يروشلم جي چوڌاري جبل آھن‪ ،‬تيئن خداوند پنھنجي قوم جي چوڌاري ھاڻي کان وٺي ھميشہ تائين آھي‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو بڇڙن جي لٺ نيڪن جي لٺ تي نہ رھندي ‪.‬ائين نه ٿئي ته سڌريل پنھنجا ھٿ بدڪاري ڏانھن وڌائين‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جيڪي پنھنجي دلين ۾ سڌريل آھن‪.‬‬ ‫لِ جيڪي چڱا آھن ۽ انھن ء‬ ‫‪4‬اي پالڻھار‪ ،‬چڱائي ڪر انھن ء‬ ‫لِ جيڪي پنھنجن ڪڙي رستن ڏانھن منھن موڙيندا‪ ،‬خداوند انھن کي بدڪاري ءِ جي ڪارڪنن سان گڏ اڳتي وڌائيندو‪ ،‬پر‬ ‫‪5‬جيئن انھن ء‬ ‫بني اسرائيل تي سلمتي ھوندي‪.‬‬ ‫باب ‪126‬‬ ‫( ‪1‬درج جو گيت )‪.‬جڏھن خداوند ايون جي غلمي ءِ کي وري موٽايو‪ ،‬تڏھن اسين انھن خوابن وانگر ھئاسين‪.‬‬

‫زبور‬

‫لِ وڏا ڪم ڪيا آھن‪.‬‬ ‫پوِ انھن قومن ۾ چيو تہ ”خداوند انھن ء‬ ‫‪2‬پوِ اسان جو وات کلڻ سان ڀرجي ويو ۽ اسان جي زبان ڳائڻ سان‪ ،‬ء‬ ‫ء‬ ‫لِ وڏا ڪم ڪيا آھن ‪.‬جنھن تي اسان خوش آھيون‪.‬‬ ‫‪3‬خداوند اسان ء‬ ‫‪4‬اي خداوند‪ ،‬اسان جي قيد کي ٻيھر ڦيرايو‪ ،‬جيئن ڏکڻ ۾ وھڪرو‪.‬‬ ‫‪5‬جيڪي ڳوڙھن ۾ پوکيندا سي خوشي ءِ سان لڻندا‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو قيمتي ٻج کڻي نڪرندو ۽ روئندو‪ ،‬سو ضرور خوشي ءِ سان موٽي ايندو‪ ،‬پنھنجون ٻجون پاڻ سان کڻي‪.‬‬ ‫باب ‪127‬‬ ‫‪:‬سواِ رب جي‬ ‫)‪.‬سواِ رب جي گھر ٺاھڻ جي‪ ،‬اھي اجائي محنت ڪندا آھن جيڪي ان کي ٺاھيندا آھن‬ ‫لِ درجا بندي جو گيت‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫( ‪1‬سليمان ء‬ ‫شھر کي سنڀاليندو‪ ،‬نگران جاڳندو پر بيڪار‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھو پنھنجي پياري کي ننڊ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬تنھنجو سوير اٿڻ‪ ،‬دير سان ويھڻ‪ ،‬ڏک جي ماني کائڻ بيڪار آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬لو‪ ،‬ٻار رب جي ميراث آھن ‪:‬۽ پيٽ جو ميوو سندس اجر آھي‪.‬‬ ‫‪4‬جيئن تير طاقتور ماڻھو ءِ جي ھٿ ۾ آھي ‪.‬ائين نوجوانن جا ٻار آھن‪.‬‬ ‫‪5‬خوشخبري آھي اھو ماڻھو جنھن جو تتر انھن سان ڀريل آھي ‪:‬اھي شرمسار نہ ٿيندا‪ ،‬پر اھي دروازي ۾ دشمنن سان ڳالھائيندا‪.‬‬ ‫باب ‪128‬‬ ‫( ‪1‬درجن جو گيت )‪.‬سڀڪو برڪت وارو آھي جيڪو خداوند کان ڊڄي ٿو ‪.‬جيڪو پنھنجي رستي تي ھلندو آھي‪.‬‬ ‫‪2‬ڇالِ ⁠جو تون پنھنجي ھٿن جي محنت کائيندين ‪:‬تون خوش رھندين‪ ،‬۽ اھو تنھنجو ڀلو ٿيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬تنھنجي زال تنھنجي گھر جي چوڌاري ميويدار انگور وانگر ھوندي ‪:‬تنھنجا ٻار تنھنجي ميز جي چوڌاري زيتون جي ٻوٽن وانگر‪.‬‬ ‫‪4‬ڏس‪ ،‬اھڙي ءِ طرح برڪت وارو ماڻھو آھي جيڪو خداوند کان ڊڄي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬رب تو کي ايون مان برڪت ڏيندو‪ ،‬۽ تون يروشلم جي چڱائي کي پنھنجي زندگي جا سڀ ڏينھن ڏسندين‪.‬‬ ‫‪6‬ھائو‪ ،‬تون پنھنجي ٻارن جي اولد کي ڏسندين‪ ،‬۽ بني اسرائيل تي سلمتي‪.‬‬ ‫باب ‪129‬‬ ‫( ‪1‬درجن جو گيت )‪.‬ڪيترائي ڀيرا مون کي جواني ءِ کان تڪليف ڏني آھي‪ ،‬ھاڻي بني اسرائيل چون ٿا‪:‬‬ ‫‪2‬انھن مون کي پنھنجي جواني ءِ کان ڪيترائي ڀيرا ايذايو آھي‪ ،‬پر ھو مون تي غالب نہ ٿيا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬ھتي ھلڻ وارا منھنجي پٺي ءِ تي ھلندا ھئا‪ ،‬انھن پنھنجا ڊگھا ڊگھا ڪيا ھئا‪.‬‬ ‫‪4‬خداوند سڌريل آھي‪ ،‬ھن بدڪارن جون رسيون وڍي ڇڏيون آھن‪.‬‬ ‫‪5‬اھي سڀيئي شرمسار ٿين ۽ پوئتي موٽي وڃن جيڪي ايئون کان نفرت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪6‬اھي ھجن گھر جي ڇت تي گھاس وانگر‪ ،‬جيڪي وڌڻ کان اڳ سڪي ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪7‬جنھن سان گھڙڻ وارو پنھنجو ھٿ نه ڀريندو آھي ‪.‬۽ نڪي اھو جيڪو پنھنجي سيني کي ڍڪيندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ نڪي اھي جيڪي ھلندا آھن اھي چوندا آھن تہ "خداوند جي نعمت توھان تي ھجي ‪:‬اسين توھان کي خداوند جي نالي تي برڪت ٿا‬ ‫ڏيون‪.‬‬ ‫باب ‪130‬‬ ‫( ‪1‬درجين جو گيت )‪.‬مون ڳوڙھين مان تو کي سڏيو آھي‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫‪2‬اي منھنجا مالڪ‪ ،‬منھنجو آواز ٻڌ ‪:‬تنھنجا ڪن منھنجي دعائن جي آواز تي ڌيان ڏين‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏھن اي خداوند‪ ،‬تون ڏوھارين کي نشانو بڻائين‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ڪير بيھي رھندو؟‬ ‫لِ تہ توکان ڊڄو‪.‬‬ ‫‪4‬پر تو وٽ بخشش آھي‪ ،‬انھي ءِ ء‬ ‫‪5‬آ ءِ خداوند جو انتظار ڪريان ٿو‪ ،‬منھنجو روح انتظار ڪري ٿو‪ ،‬۽ سندس ڪلم ۾ مون کي اميد آھي‪.‬‬ ‫‪6‬منھنجو روح انھن کان وڌيڪ خداوند جو انتظار ڪري ٿو جيڪي ابح جو جاڳندا آھن ‪:‬مان چوان ٿو‪ ،‬انھن کان وڌيڪ جيڪي ابح‬ ‫جو انتظار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪7‬بني اسرائيل کي خداوند ۾ اميد رکون ٿا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند سان رحم آھي‪ ،‬۽ ان سان گڏ ڀرپور ڇوٽڪارو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ھو بني اسرائيل کي پنھنجي سڀني گناھن کان ڇوٽڪارو ڏيندو‪.‬‬ ‫باب ‪131‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي درجن جو گيت )‪.‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي دل نه مغرور آھي ۽ نه منھنجون اکيون بلند آھن ‪:‬نه مان پاڻ کي وڏين معاملن ۾ مشق‬ ‫لِ تمام گھڻو آھي‪.‬‬ ‫ڪريان ٿو‪ ،‬۽ نه ئي انھن شين ۾ جيڪو مون ء‬ ‫‪2‬يقينا ا مون پاڻ کي ائين ءچپ ڪيو آھي‪ ،‬جيئن ٻار ڄڻيو آھي‪ ،‬جيڪو پنھنجي ما ءِ کان ءڇڏي ويو آھي‪ ،‬۽ منھنجو روح ڄڻڪ ءڇرايل ٻار‬ ‫وانگر آھي‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪3‬بني اسرائيل کي ھاڻي کان وٺي ۽ ھميشہ تائين خداوند ۾ اميد رکو‪.‬‬ ‫باب ‪132‬‬ ‫‪1‬درجن جو گيت ‪.‬اي خداوند‪ ،‬دائود کي ياد ڪر‪ ،‬۽ سندس سڀ مصيبت‪:‬‬ ‫‪2‬ھن ڪيئن قسم کنيو رب ڏانھن‪ ،‬۽ قسم کنيو ته يعقوب جي عظيم خدا سان؛‬ ‫‪3‬بيشڪ آ ءِ پنھنجي گھر جي خيمي ۾ نہ ايندس‪ ،‬نڪي پنھنجي بستري تي ويندس‪.‬‬ ‫‪4‬آ ءِ نہ پنھنجن اکين کي ننڊ ڏيندس‪ ،‬نڪي پنھنجن پلڪن کي ننڊ‪،‬‬ ‫جاِ نه ملي‪ ،‬يعني يعقوب جي زبردست خدا جي رھائش‪.‬‬ ‫لِ ء‬ ‫‪5‬جيستائين مون کي خداوند جي ء‬ ‫‪6‬لو‪ ،‬اسان ان جي باري ۾ ٻڌو افرات ۾ ‪:‬اسان اھو لٺ جي ٻنيِ ۾ لڌو‪.‬‬ ‫‪7‬اسين سندس خيمن ۾ وينداسين ‪:‬اسين سندس پيرن جي چوٽي تي پوڄا ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪8‬اٿو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬پنھنجي آرام ۾ ‪.‬تون‪ ،‬۽ تنھنجي طاقت جو اندوق‪.‬‬ ‫لِ آواز ڪن‪.‬‬ ‫‪9‬تنھنجي پادرين کي سچائي ءِ سان ڍڪڻ ڏيو ‪.‬۽ توھان جا بزرگ خوشي ءِ ء‬ ‫‪10‬ڇالِ ⁠جو تنھنجي ٻانھي دائود جي خاطر‪ ،‬پنھنجي مسح ٿيل ماڻھو ءِ جو منھن نہ ڦيرايو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬خداوند دائود کي سچائي جو قسم کنيو آھي ‪.‬ھو ان کان نه ڦرندو؛ تنھنجي جسم جي ميوي مان مان تنھنجي تخت تي ويھندس‪.‬‬ ‫لِ تنھنجي‬ ‫‪12‬جيڪڏھن تنھنجا ٻار منھنجي واعدي ۽ منھنجي شاھدي تي عمل ڪندا تہ آ ءِ انھن کي سيکاريان‪ ،‬تہ انھن جا ٻار بہ ھميشہ ء‬ ‫تخت تي ويھندا‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو خداوند ايئون کي چونڊيو آھي ‪.‬ھن پنھنجي رھائش جي خواھش ڪئي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ‪:‬ھتي رھندس ‪.‬ڇاڪاڻ ته مون ان جي خواھش ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪14‬ھي ءِ منھنجو آرام آھي ھميشه ء‬ ‫‪15‬آ ءِ ھن جي روزي ۾ گھڻي برڪت ڏيندس ‪:‬مان ھن جي غريبي ءِ کي ماني ءِ سان پورو ڪندس‪.‬‬ ‫‪16‬مان ھن جي پادرين کي پڻ ڇوٽڪاري جو لباس ڏيندس‪ ،‬۽ ھن جا بزرگ خوشي ءِ سان واڪا ڪندا‪.‬‬ ‫لِ ڏيئو مقرر ڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪17‬اتي آ ءِ دائود جي سڱ کي ٻوڙي ڇڏيندس ‪:‬مون پنھنجي مسح ٿيل ء‬ ‫‪18‬آ ءِ سندس دشمنن کي شرمساري ءِ سان ڍڪي ڇڏيندس‪ ،‬پر سندس تاج پاڻ تي پکڙجي ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪133‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي درجن جو گيت )‪.‬ڏسو‪ ،‬اھو ڪيترو سٺو ۽ ڪيڏو نه وڻندڙ آھي جو ڀائر گڏجي ھڪ ٿي رھن!‬ ‫‪2‬اھو انھي ءِ قيمتي عطر وانگر آھي جيڪو مٿي تي پيو‪ ،‬جيڪو ڏاڙھي ءِ تي پيو‪ ،‬يعني ھارون جي ڏاڙھي تي‪ ،‬جيڪو سندس پوشاڪ جي‬ ‫ڳلن تائين ھيٺ لھي ويو‪.‬‬ ‫‪3‬جيئن ھرمون جي اوس‪ ،‬۽ ديس وانگر جيڪو ايئون جي جبلن تي نازل ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اتي ئي خداوند حڪم ڏنو ته نعمت‪ ،‬حتي‬ ‫زندگي ھميشه لِ‪.‬‬ ‫باب ‪134‬‬ ‫( ‪1‬درج جو گيت )‪.‬ڏسو‪ ،‬رب جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬اي خداوند جا سڀ ٻانھن‪ ،‬جيڪي رات جو خداوند جي گھر ۾ بيٺا آھن‪.‬‬ ‫جاِ ۾‪ ،‬۽ خداوند کي ساراھيو‪.‬‬ ‫‪2‬پنھنجا ھٿ مٿي مقدس ء‬ ‫‪3‬خداوند جنھن آسمان ۽ زمين کي بڻايو سو ايون مان تو کي برڪت ڏي‪.‬‬ ‫باب ‪135‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬رب جي نالي جي ساراھه ڪريو؛ سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬اي خداوند جا بندا‪.‬‬ ‫‪2‬اوھين جيڪي خداوند جي گھر ۾ بيٺا آھيو‪ ،‬اسان جي خدا جي گھر جي درٻار ۾‪،‬‬ ‫‪3‬رب جي ساراھه ڪريو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ رب چڱو آھي ‪:‬سندس نالي جي ساراھہ ڪريو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو خوشگوار آھي‪.‬‬ ‫لِ چونڊيو آھي‪.‬‬ ‫لِ ۽ بني اسرائيل کي پنھنجي خاص خزاني ء‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو خداوند يعقوب کي پنھنجي ء‬ ‫ء‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ ڄاڻان ٿو تہ خداوند عظيم آھي ۽ اسان جو خداوند سڀني معبودن کان مٿي آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬جيڪو خداوند جي مرضي آھي‪ ،‬سو آسمان ۾‪ ،‬زمين ۾‪ ،‬سمنڊن ۽ سڀني اونھين جاين ۾ ڪيائين‪.‬‬ ‫لِ روشنيون ٺاھي ٿو ‪.‬ھو پنھنجي خزانن مان وا ءِ ڪڍندو آھي‪.‬‬ ‫‪7‬اھو بخارات کي زمين جي پڇاڙي ءِ کان مٿي ڪري ٿو ‪.‬ھو مينھن ء‬ ‫‪8‬جنھن مصر جي پھريتي پٽ کي‪ ،‬انسان توڙي حيوان ٻنھي کي ماريو‪.‬‬ ‫‪9‬اي مصر‪ ،‬فرعون ۽ سندس سڀني نوڪرن تي‪ ،‬جنھن اوھان جي وچ ۾ نشانيون ۽ معجزا موڪليا‪.‬‬ ‫‪10‬جنھن عظيم قومن کي ماريو‪ ،‬۽ طاقتور بادشاھن کي ماريو‪.‬‬ ‫‪11‬عمورين جو بادشاھه سيحون ۽ بادشاھہ عوج بشن‪ ،‬۽ ڪنعان جي سڀني بادشاھت‪:‬‬ ‫‪12‬۽ پنھنجي ملڪ کي ورثي طور ڏنو‪ ،‬ھڪڙو ورثو بني اسرائيل کي پنھنجي قوم ڏانھن‪.‬‬ ‫‪13‬تنھنجو نالو‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھميشه لِ قائم رھندو ‪.‬۽ تنھنجي يادگار‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬سڀني نسلن ۾‪.‬‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو خداوند پنھنجي قوم جو انصاف ڪندو‪ ،‬۽ ھو پنھنجن ٻانھن کان توبھہ ڪندو‪.‬‬ ‫ء‬

‫زبور‬

‫‪15‬غير قومن جا بت چاندي ءِ ۽ سون جا‪ ،‬ماڻھن جي ھٿن جا ڪم آھن‪.‬‬ ‫‪16‬انھن جا وات آھن‪ ،‬پر اھي ڳالھائي نہ سگھندا آھن ‪.‬اھي اکيون آھن‪ ،‬پر اھي نٿا ڏسن‪.‬‬ ‫‪17‬انھن کي ڪن آھن‪ ،‬پر اھي ٻڌي نہ سگھندا آھن ‪.‬نه ئي سندن وات ۾ ڪو ساه آھي‪.‬‬ ‫‪18‬جيڪي انھن کي ٺاھيندا آھن سي انھن جھڙا آھن ‪:‬ائين ئي آھي جيڪو انھن تي ڀروسو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ھارون جا گھر‪ ،‬رب جي واکاڻ ڪر‪.‬‬ ‫‪19‬يءا يءا بءي ءير ص‬ ‫الربب يالعء ءظي ءيم يءا يءا بءيينء ءِس ءيرا ءئي ءل ‪:‬اي ء‬ ‫‪20‬رب کي ساراھيو‪ ،‬اي ليوي جي گھر‪ ،‬اوھين جيڪي خداوند کان ڊڄو‪ ،‬خداوند کي ساراھيو‪.‬‬ ‫‪21‬ايون مان خداوند جي واکاڻ ٿئي‪ ،‬جيڪو يروشلم ۾ رھي ٿو ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪136‬‬ ‫لِ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪1‬اي خداوند جو شڪر ڪريو؛‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو چڱو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت ھميشہ ء‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪2‬اي ديوتا جي خدا جو شڪر ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪3‬اي خداوند جي پالڻھار جو شڪر ڪريو‪ ،‬ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫لِ جيڪو اڪيلو وڏو عجائب گھري ٿو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬اءن ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫لِ جنھن حڪمت سان آسمان ٺاھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس ٻاجھ ھميشہ تائين قائم رھندي‪.‬‬ ‫لِ جنھن زمين کي پاڻي ءِ جي مٿان ويھاريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪6‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫لِ جنھن وڏيون روشنيون پيدا ڪيون‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪7‬انھي ءِ ء‬ ‫‪8‬سج کي ڏينھن جي حڪمراني ڪرڻ لِ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم آھي‪.‬‬ ‫‪9‬چنڊ ۽ تارا رات جو حڪمراني ڪن ٿا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫لِ جنھن مصر کي پنھنجي پھرين پٽ ۾ ماريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ بني اسرائيل کي انھن مان ڪڍيائين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪12‬مضبوط ھٿ سان ۽ ڊگھي ھٿ سان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫ورھايو‪،‬‬ ‫۾‬ ‫حصن‬ ‫لِ جنھن ڳاڙھي سمنڊ کي‬ ‫ء‬ ‫‪13‬انھي ءِ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ بني اسرائيل کي ان جي وچ مان لنگھيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬پر فرعون ۽ سندس لشڪر کي ڳاڙھو سمنڊ ۾ اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحم ھميشه رھندو‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪16‬انھي ءِ ڏانھن جنھن پنھنجي ماڻھن کي ريگستان مان ھليو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھي‪.‬‬ ‫لِ جنھن عظيم بادشاھن کي ماريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬انھي ءِ ء‬ ‫‪18‬۽ مشھور بادشاھن کي قتل ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس رحم ھميشه لِ قائم آھي‪:‬‬ ‫‪19‬سيحون بادشاھ اموري ‪:‬ڇاڪاڻ ته سندس رحم سدائين رھي ٿو‪:‬‬ ‫‪20‬۽ بشن جي بادشاھہ اوگ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحم ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ انھن جي زمين کي ورثي ۾ ڏنو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫لِ ورثو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪22‬ايستائين جو سندس ٻانھي بني اسرائيل ء‬ ‫‪23‬جيڪو اسان کي اسان جي گھٽ ملڪيت ۾ ياد ڪندو آھي‪ ،‬ڇالِ ⁠جو سندس رحم ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اسان کي اسان جي دشمنن کان ڇوٽڪارو ڏياريو آھي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪25‬جيڪو سڀني گوشت کي کاڌو ڏئي ٿو‪ ،‬ڇالِ ⁠جو سندس رحم ھميشہ لِ آھي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو سندس رحمت ھميشہ قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪26‬اي آسمان جي خدا جو شڪر ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪137‬‬ ‫‪1‬بابل جي دريائن جي ڪناري تي‪ ،‬اسان اتي ويھي رھيا ھئاسين‪ ،‬ھائو‪ ،‬اسان کي روئي‪ ،‬جڏھن اسان کي ايون ياد ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬اسان پنھنجا بربتا ان جي وچ ۾ وولون تي ٽنگي ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو اتي جيڪي اسان کي قيد ڪري وٺي ويا آھن تن اسان کان ھڪڙو گيت گھريو ‪.‬۽ جن اسان کي برباد ڪيو‪ ،‬تن اسان کان‬ ‫ء‬ ‫خوشي ءِ جي تقاضا ڪئي‪ ،‬چون ٿا ته اسان کي ايون جا گيت ڳايو‪.‬‬ ‫‪4‬اسين ڪيئن ڳائينداسين رب جو راڳ اجنبي ملڪ ۾؟‬ ‫‪5‬جيڪڏھن آ ءِ تو کي وساريان‪ ،‬اي يروشلم‪ ،‬منھنجي ساڄي ھٿ کي ھن جي چال کي وساري ڇڏ‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪڏھن آ ءِ تو کي ياد نه ڪريان‪ ،‬ته منھنجي زبان منھنجي وات جي ڇت تي چپ ڪري ڇڏ ‪.‬جيڪڏھن مان يروشلم کي پنھنجي وڏي‬ ‫خوشي کان وڌيڪ ترجيح نه ڏيان‪.‬‬ ‫‪7‬ياد ڪر‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬يروشلم جي ڏينھن ۾ ادوم جي اولد کي ‪.‬جنھن چيو‪ ،‬ان کي وڌايو‪ ،‬ان کي وڌايو‪ ،‬ان جي بنياد تائين‪.‬‬ ‫‪8‬اي بابل جي ڌي ءِ‪ ،‬جيڪو فنا ٿيڻو آھي ‪.‬اھو خوش ھوندو‪ ،‬جيڪو توھان کي انعام ڏيندو جيئن توھان اسان جي خدمت ڪئي آھي‪.‬‬ ‫‪9‬اھو خوش ٿيندو‪ ،‬جيڪو اوھان جي ننڍڙن ٻارن کي پٿرن تي ھٽائيندو‪.‬‬ ‫باب ‪138‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو ھڪ زبور )‪.‬مان تنھنجي ساراھه ڪندس پنھنجي پوري دل سان ‪:‬ديوتا جي اڳيان آئون تنھنجي ساراھه ڪندس‪.‬‬

‫زبور‬

‫⁠جو تو پنھنجي‬

‫ڇالِ‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬مان تنھنجي پاڪ ھيڪل ڏانھن عبادت ڪندس‪ ،‬۽ تنھنجي نالي جي ساراھہ ڪندس تنھنجي پيار ۽ سچائي ءِ ء‬ ‫ڪلم کي پنھنجي نالي جي مٿان ساراھيو آھي‪.‬‬ ‫‪3‬جنھن ڏينھن مون رڙ ڪئي‪ ،‬تنھن ڏينھن مون کي جواب ڏنائين‪ ،‬۽ منھنجي روح ۾ طاقت سان مون کي مضبوط ڪيائين‪.‬‬ ‫‪4‬زمين جا سڀ بادشاھي تنھنجي ساراھہ ڪندا‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬جڏھن اھي تنھنجي وات جا لفظ ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪5‬ھائو‪ ،‬اھي ڳائيندا آھن رب جي طريقن ۾‪ ،‬ڇالِ ⁠جو خداوند جو جلل وڏو آھي‪.‬‬ ‫‪6‬جيتوڻيڪ خداوند مٿاھين آھي‪ ،‬تڏھن ھو ھيٺين جي عزت ڪري ٿو‪ ،‬پر مغرور کي پري کان ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬جيتوڻيڪ آ ءِ مصيبت جي وچ ۾ ھلندس‪ ،‬تون مون کي جيئرو ڪندين ‪:‬تون پنھنجو ھٿ ڊگھائيندين منھنجي دشمنن جي غضب جي خلف‪،‬‬ ‫۽ تنھنجو ساڄو ھٿ مون کي بچائيندو‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند اھو پورو ڪندو جيڪو مون بابت آھي‪ ،‬تنھنجي رحمت‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬ھميشه لِ قائم رھندي ‪:‬پنھنجي ھٿن جي ڪمن کي نه ڇڏي‪.‬‬ ‫باب ‪139‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬تو مون کي ڳولي ورتو‪ ،‬۽ مون کي سڃاتو‪.‬‬ ‫‪2‬تون منھنجي بيھڻ ۽ منھنجي اٿل پٿل کي ڄاڻين ٿو‪ ،‬تون منھنجي سوچ کي پري کان سمجھين ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬تون منھنجي واٽ ۽ منھنجو ليٽيل آھين‪ ،‬۽ منھنجي سڀني طريقن کان واقف آھين‪.‬‬ ‫‪4‬ڇالِ ⁠جو منھنجي زبان ۾ ھڪڙو لفظ ڪونھي‪ ،‬پر اي خداوند‪ ،‬تون اھا پوري ءِ طرح ڄاڻين ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬تو مون کي اڳيان ۽ پويان گھيرو ڪيو‪ ،‬۽ پنھنجو ھٿ مون تي رکيو‪.‬‬ ‫لِ ڏاڍو عجيب آھي ‪.‬اھو بلند آھي‪ ،‬مان ان کي حاال نه ٿو ڪري سگھان‪.‬‬ ‫‪6‬اھڙو علم مون ء‬ ‫‪7‬تنھنجي روح مان ڪيڏانھن وڃان؟ يا مان تنھنجي حضور کان ڪيڏانھن ڀڄندس؟‬ ‫‪8‬جيڪڏھن مان آسمان ڏانھن چڙھيان‪ ،‬تڏھن تون اءتي آھين ‪:‬جيڪڏھن آ ءِ پنھنجو بسترو دوزخ ۾ ٺاھيان‪ ،‬ته اءتي تون آھين‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏھن آ ءِ ابح جو پرن کڻان‪ ،‬۽ سمنڊ جي ڪنارن ۾ رھان‪.‬‬ ‫‪10‬اتي بہ تنھنجو ھٿ مون کي ڏسندو‪ ،‬۽ تنھنجو ساڄو ھٿ مون کي جھليندو‪.‬‬ ‫‪11‬جيڪڏھن آ ءِ چوان تہ اوندھہ ضرور مون کي ڍڪيندو ‪.‬رات به منھنجي باري ۾ روشني ھوندي‪.‬‬ ‫لِ ھڪجھڙا آھن‪.‬‬ ‫‪12‬ھائو‪ ،‬اونداھين توکان لڪائي نہ ٿي ‪.‬پر رات ڏينھن وانگر چمڪندي آھي ‪:‬اونداھي ۽ روشني ٻئي توھان ء‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو تو منھنجو قبضو ڪيو آھي‪ ،‬تو مون کي منھنجي ما ءِ جي پيٽ ۾ ڍڪيو آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو آ ءِ خوفناڪ ۽ عجب سان ٺاھيو ويو آھيان ‪:‬تنھنجا ڪم عجيب آھن ‪.‬۽ ته منھنجو روح چڱي ءِ‬ ‫‪14‬مان تنھنجي ساراھه ڪندس‬ ‫ء‬ ‫طرح ڄاڻي ٿو‪.‬‬ ‫‪15‬منھنجو مال تو کان لڪل نہ رھيو‪ ،‬جڏھن آ ءِ ڳجھي طرح ٺاھيو ويو ھوس‪ ،‬۽ زمين جي ھيٺين حصي ۾ تجسس سان ٺاھيو ويو ھوس‪.‬‬ ‫‪16‬تنھنجي اکين منھنجي مادي کي ڏٺو‪ ،‬پر اڃا تائين ناقص آھي ‪.‬۽ تنھنجي ڪتاب ۾ منھنجا سڀ عضوا لکيل ھئا‪ ،‬جيڪي لڳاتار ٺھيل ھئا‪،‬‬ ‫جڏھن اڃا انھن مان ڪو به نه ھو‪.‬‬ ‫لِ ڪي قدر قيمتي آھن‪ ،‬اي خدا !انھن جو مجموعو ڪيترو وڏو آھي!‬ ‫‪17‬تنھنجا خيال مون ء‬ ‫‪18‬جيڪڏھن آ ءِ انھن کي ڳڻيان‪ ،‬تہ اھي انگ ۾ ريل کان وڌيڪ آھن ‪:‬جڏھن آ ءِ جاڳيس‪ ،‬تڏھن بہ توسان گڏ آھيان‪.‬‬ ‫‪19‬بيشڪ تون بڇڙن کي ماريندين‪ ،‬اي خدا‪ ،‬مون کان پري ٿي وڃو‪ ،‬اي خوني ماڻھو‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالِ ⁠جو اھي تنھنجي خلف بڇڙائي ءِ سان ڳالھائين ٿا‪ ،‬۽ تنھنجا دشمن تنھنجو نالو اجايو ٿا وٺن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ڇا آ ءِ انھن کان نفرت نٿو ڪريان‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬جيڪي توکان نفرت ڪن ٿا؟ ۽ ڇا مان انھن سان غمگين نه آھيان جيڪي توھان جي‬ ‫خلف اٿيا آھن؟‬ ‫‪22‬مان انھن سان ڀرپور نفرت ڪريان ٿو ‪:‬مان انھن کي پنھنجو دشمن سمجھان ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬اي خدا‪ ،‬مون کي ڳوليو‪ ،‬۽ منھنجي دل کي ڄاڻو‪ ،‬مون کي آزمائي‪ ،‬۽ منھنجي خيالن کي ڄاڻ‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ڏسو ته ڇا مون ۾ ڪو بڇڙو رستو آھي‪ ،‬۽ مون کي ھميشه جي رستي ڏانھن وٺي‪.‬‬ ‫باب ‪140‬‬ ‫( ‪1‬سردار موسيقار‪ ،‬دائود جو زبور )‪.‬اي پالڻھار‪ ،‬مون کي برائي ماڻھوِ کان بچايو ‪:‬مون کي ظالم ماڻھوِ کان بچايو‪.‬‬ ‫‪2‬جيڪي پنھنجي دل ۾ شرارتن جو تصور ڪن ٿا ‪.‬اھي مسلسل جنگ لِ گڏ ٿيا آھن‪.‬‬ ‫‪3‬انھن پنھنجين زبانن کي نانگ وانگر تيز ڪيو آھي ‪.‬شامل ڪندڙن جو زھر انھن جي چپن ھيٺان آھي ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪4‬اي پالڻھار‪ ،‬مون کي بدڪارن جي ھٿن کان بچاِ ‪.‬مون کي ظالم انسان کان بچاِ ‪.‬جن منھنجو ارادو ختم ڪرڻ جو ارادو ڪيو آھي‪.‬‬ ‫لِ جنون مقرر‬ ‫لِ لڪ لڪائي ڇڏيو آھي‪ ،‬۽ تارون ‪.‬انھن رستن جي ڪناري تي ھڪ ڄار وڇائي ڇڏيو آھي ‪.‬انھن مون ء‬ ‫‪5‬مغرور مون ء‬ ‫ڪيون آھن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪6‬مون خداوند کي چيو تہ تون منھنجو خدا آھين‪ ،‬منھنجي دعائن جو آواز ٻڌ‪ ،‬اي خداوند‪.‬‬ ‫‪7‬اي خدا جا پالڻھار‪ ،‬منھنجي ڇوٽڪاري جي طاقت‪ ،‬تو جنگ جي ڏينھن ۾ منھنجو سر ڍڪيو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬اي پالڻھار‪ ،‬بڇڙن جي خواھش کي نه ڏيو ‪:‬وڌيڪ نه ھن جي بڇڙي سازش ‪.‬نه ته اھي پاڻ کي بلند ڪن ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬پنھنجن چپن جي شرارت انھن کي ڍڪي ڇڏين‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪي مون کي گھيرو ڪن ٿا تن جي سر ء‬ ‫‪10‬ٻرندڙ ڪوئلي انھن تي ڪر‪ ،‬انھن کي باھ ۾ اڇليو وڃي ‪.‬اونھي کڏ ۾‪ ،‬ته اھي وري نه اٿي‪.‬‬ ‫لِ ته کيس نابود ڪري‪.‬‬ ‫‪11‬زمين تي ڪو بڇڙو ڳالھائيندڙ قائم نہ ٿئي‪ ،‬بڇڙو ماڻھو ءِ جو شڪار ڪندو‪ ،‬انھي ءِ ء‬

‫زبور‬

‫‪12‬مون کي خبر آھي تہ خداوند مظلومن جي مدد ڪندو ۽ غريبن جو حق رکندو‪.‬‬ ‫‪13‬بيشڪ سڌريل تنھنجي نالي جي شڪرگذاري ڪندا ‪:‬سڌريل تنھنجي حضور ۾ رھندا‪.‬‬ ‫باب ‪141‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬اي خداوند‪ ،‬مان تو کي سڏيان ٿو ‪:‬مون ڏانھن جلدي ڪر ‪.‬منھنجي آواز تي ڌيان ڏي‪ ،‬جڏھن آئون توھان ڏانھن روئي‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجي دعا تنھنجي اڳيان بخور وانگر پيش ڪجي ‪.‬۽ شام جي قرباني وانگر منھنجا ھٿ مٿي کڻڻ‪.‬‬ ‫‪3‬اي پالڻھار‪ ،‬منھنجي وات جي اڳيان ھڪڙو واچ رکو ‪.‬منھنجي چپن جو دروازو رکو‪.‬‬ ‫شيِ ڏانھن مائل نہ ڪر‪ ،‬جيڪي ماڻھو بدڪاري ڪن ٿا‪ ،‬تن سان بڇڙا ڪم ڪن‪ ،‬۽ مون کي انھن جي‬ ‫‪4‬منھنجي دل کي ڪنھن بڇڙي‬ ‫ء‬ ‫عيش عشرت مان نہ کائي‪.‬‬ ‫‪5‬نيڪن مون کي مارڻ ڏيو؛ اھا ھڪ مھرباني ھوندي ‪:‬۽ ھن کي مون کي ملمت ڪرڻ ڏيو ‪.‬اھو ھڪڙو بھترين تيل ھوندو‪ ،‬جيڪو‬ ‫منھنجو سر نه ڀڃندو‪ ،‬ڇو ته منھنجي دعا پڻ انھن جي آفتن ۾ ھوندي‪.‬‬ ‫جاِ تي ختم ڪيا ويندا‪ ،‬اھي منھنجو ڪلم ٻڌندا ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي مٺا آھن‪.‬‬ ‫‪6‬جڏھن انھن جا جج پٿرن جي ء‬ ‫‪7‬اسان جون ھڏا قبر جي وات ۾ پکڙيل آھن‪ ،‬جيئن ڪو ماڻھو زمين تي ڪاٺ کي ڪٽيندو آھي‪.‬‬ ‫‪8‬پر منھنجون اکيون تو ڏانھن آھن‪ ،‬اي خدا جي پالڻھار‪ ،‬تو تي منھنجو ڀروسو آھي ‪.‬منھنجي روح کي بيوس نه ڇڏي‪.‬‬ ‫لِ رکيا آھن‪ ،‬۽ ڏوھارين جي پنن کان‪.‬‬ ‫‪9‬مون کي انھن ڦاٽن کان بچائي‪ ،‬جيڪي ھنن منھنجي ء‬ ‫‪10‬بڇڙن کي پنھنجن ئي ڄار ۾ ڦاسڻ ڏيو‪ ،‬جيستائين آ ءِ ڀڄان‪.‬‬ ‫باب ‪142‬‬ ‫( ‪1‬دائود جي مسخري؛ ھڪ دعا جڏھن ھو غار ۾ ھو )‪.‬مون پنھنجي آواز سان رب کي سڏيو ‪.‬مون پنھنجي آواز سان خداوند ڏانھن دعا‬ ‫ڪئي‪.‬‬ ‫‪2‬مون پنھنجي شڪايت ھن جي اڳيان اٿاريو ‪.‬مون ھن جي اڳيان پنھنجي تڪليف ظاھر ڪئي‪.‬‬ ‫لِ پرائيويٽ‬ ‫‪3‬جڏھن منھنجو روح مون ۾ غالب ٿيو‪ ،‬تڏھن تو کي منھنجي واٽ جي خبر پئي ‪.‬جنھن رستي ۾ آئون ھليو ھئس‪ ،‬اءنھن مون ء‬ ‫طور ھڪ ڦڙو وڇايو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬مون پنھنجي ساڄي ھٿ ڏانھن نھاريو‪ ،‬پر ڏٺم‪ ،‬پر ڪوبہ ماڻھو ڪونھي جيڪو مون کي سڃاڻي ‪.‬ڪنھن به ماڻھو کي منھنجي روح جي‬ ‫پرواھه ناھي‪.‬‬ ‫‪5‬مون تو کي سڏيو‪ ،‬اي خداوند ‪:‬مون چيو‪ ،‬تون منھنجي پناھه آھين ۽ جيئرن جي ملڪ ۾ منھنجو حصو آھين‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون کي تمام گھٽ ڪيو ويو آھي‪ ،‬مون کي پنھنجن ظلم ڪندڙن کان ڇڏايو ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھي‬ ‫‪6‬منھنجي فرياد تي حاضر ٿيو؛‬ ‫ء‬ ‫مون کان وڌيڪ مضبوط آھن‪.‬‬ ‫‪7‬منھنجي روح کي جيل مان ٻاھر ڪڍ‪ ،‬مان تنھنجي نالي جي ساراھ ڪريان ٿو ‪:‬اادق مون کي گھيرو ڪندو ‪.‬ڇو ته تون مون سان‬ ‫چڱي ءِ طرح سان سلوڪ ڪندين‪.‬‬ ‫باب ‪143‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬منھنجي دعا ٻڌي‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجي دعا کي ٻڌاِ‪ ،‬تنھنجي وفاداري ۾ مون کي جواب ڏي‪ ،‬۽ پنھنجي اداقت ۾‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو تنھنجي نظر ۾ ڪوبہ ماڻھو سچار ثابت نہ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ پنھنجي ٻانھي سان انصاف ۾ داخل نہ ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو دشمن منھنجي جان کي ستايو آھي ‪.‬ھن منھنجي زندگي کي زمين تي اڇلئي ڇڏيو آھي ‪.‬ھن مون کي اونداھين ۾ رھڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آھي‪ ،‬انھن وانگر جيڪي مري ويا آھن‪.‬‬ ‫‪4‬تنھنڪري منھنجو روح مون ۾ غالب آھي ‪.‬منھنجي اندر منھنجي دل ويران آھي‪.‬‬ ‫‪5‬مون کي پراڻا ڏينھن ياد آھن ‪.‬مان توھان جي سڀني ڪمن تي غور ڪريان ٿو ‪.‬مان تنھنجي ھٿن جي ڪم تي غور ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬مان تو ڏانھن پنھنجا ھٿ وڌائيان ٿو ‪:‬منھنجو روح اڃايل آھي تنھنجي پٺيان‪ ،‬ڄڻ اءڃايل زمين ‪.‬سيله‪.‬‬ ‫‪7‬مون کي جلدي ٻڌ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬منھنجو روح ناڪام ٿي ويو ‪:‬پنھنجو منھن مون کان نه لڪايو‪ ،‬نه ته آئون انھن وانگر ٿي وڃان جيڪي‬ ‫کڏ ۾ ھيٺ ڪن ٿا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون کي توھان تي ڀروسو آھي ‪:‬مون کي اھو رستو ڏيکاريو جنھن ۾ مون کي ھلڻ‬ ‫ٻڌي‪،‬‬ ‫شفقت‬ ‫تنھنجي‬ ‫کي‬ ‫‪8‬ابح جو مون‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو مان پنھنجو روح تو ڏانھن اٿاريان ٿو‪.‬‬ ‫گھرجي‬ ‫ء‬ ‫‪9‬اي پالڻھار‪ ،‬مون کي منھنجي دشمنن کان بچايو ‪:‬مون کي لڪائڻ لِ توھان ڏانھن ڀڄي ويو آھي‪.‬‬ ‫‪10‬مون کي سيکاري ته تنھنجي مرضي پوري ڪريان ‪.‬ڇو ته تون منھنجو خدا آھين ‪:‬تنھنجو روح سٺو آھي ‪.‬مون کي اداقت جي ملڪ ۾‬ ‫وٺي وڃو‪.‬‬ ‫‪11‬اي خداوند‪ ،‬پنھنجي نالي جي خاطر‪ ،‬مون کي جلدي ڪر‪ ،‬تنھنجي اداقت جي خاطر‪ ،‬منھنجي روح کي مصيبت مان ڪڍي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ پنھنجي ٻاجھ سان منھنجي دشمنن کي ختم ڪر‪ ،‬۽ انھن سڀني کي ناس ڪر جيڪي منھنجي روح کي تڪليف ڏين ٿا‪ ،‬ڇالِ ⁠جو آِ‬ ‫تنھنجو خادم آھيان‪.‬‬

‫زبور‬

‫باب ‪144‬‬ ‫( ‪1‬دائود جو زبور )‪.‬خداوند منھنجو ساراھ آھي‪ ،‬جيڪو منھنجي ھٿن کي جنگ ڪرڻ سيکاري ٿو‪ ،‬۽ منھنجي آڱرين کي جنگ ڪرڻ‬ ‫سيکاري ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬منھنجي چڱائي‪ ،‬۽ منھنجو قلعو؛ منھنجو بلند ٽاور‪ ،‬۽ منھنجو نجات ڏيندڙ؛ منھنجي ڍال‪ ،‬۽ اھو جنھن تي مون ڀروسو ڪيو ‪.‬جيڪو‬ ‫منھنجي ماڻھن کي منھنجي تابع ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬اي خداوند‪ ،‬انسان ڇا آھي‪ ،‬جو تون ان کي ڄاڻين !يا ابن آدم‪ ،‬ته تون ھن جو حساب ڪر!‬ ‫ڇانو جھڙا آھن‪ ،‬جيڪو گذري وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪4‬ماڻھو بيڪار آھي‪ ،‬سندس ڏينھن‬ ‫ء‬ ‫‪5‬اي پالڻھار‪ ،‬پنھنجي آسمان کي جھڪو‪ ،‬۽ ھيٺ اچو ‪:‬جبلن کي ھٿ ڪريو‪ ،‬۽ اھي دونھون ڪندا‪.‬‬ ‫‪6‬وڄ اءڇليو ۽ اءنھن کي ڇڙوڇڙ ڪريو ‪:‬پنھنجا تير ڪڍو ۽ انھن کي ناس ڪريو‪.‬‬ ‫‪7‬پنھنجو ھٿ مٿي کان موڪليو ‪.‬مون کي ڇڏايو‪ ،‬۽ مون کي وڏي پاڻي ءِ مان‪ ،‬اجنبي ٻارن جي ھٿن مان ڇڏايو‪.‬‬ ‫‪8‬جن جو وات ڪوڙ ڳالھائي ٿو‪ ،‬۽ انھن جو ساڄو ھٿ ڪوڙ جو ساڄو ھٿ آھي‪.‬‬ ‫لِ ھڪڙو نئون گيت ڳائيندس‪ ،‬اي خدا‪ ،‬ھڪڙي زبور ۽ ڏھن تارن جي ھڪڙي ساز تي تنھنجي ساراھہ ڳائيندس‪.‬‬ ‫‪9‬مان توھان ء‬ ‫‪10‬اھو اھو آھي جيڪو بادشاھن کي ڇوٽڪارو ڏئي ٿو‪ ،‬جيڪو پنھنجي ٻانھي دائود کي نقصانڪار تلوار کان بچائي ٿو‪.‬‬ ‫‪11‬مون کي ڇوٽڪارو ڏي ۽ مون کي اجنبي ٻارن جي ھٿ کان ڇوٽڪارو ڏي‪ ،‬جن جا وات ڪوڙ ڳالھائي ٿو‪ ،‬۽ سندن ساڄو ھٿ ڪوڙ‬ ‫جو ساڄو ھٿ آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اسان جا پٽ ٻوٽن جھڙا ٿين‪ ،‬جيڪي پنھنجي جواني ءِ ۾ وڌيا آھن ‪.‬ته اسان جون ڌيئرون ڪنڌ جي پٿر وانگر ھجن‪،‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ ء‬ ‫پوِ پالش ٿيل‪:‬‬ ‫محلت جي مشابھت کان ء‬ ‫لِ ته اسان جا ڍڳا ڀرپور ٿين‪ ،‬ھر قسم جي ذخيري سان گڏ‪ ،‬اسان جون رڍون اسان جي گھٽين ۾ ھزارين ۽ ڏھ ھزارين کي آڻين‪.‬‬ ‫‪13‬انھي ءِ ء‬ ‫لِ مضبوط ٿين ‪.‬ته نه اندر ڀڃڻ‪ ،‬نڪي ٻاھر وڃڻ؛ اسان جي گھٽين ۾ ڪا به شڪايت نه آھي‪.‬‬ ‫لِ تہ اسان جا ٻچا محنت ڪرڻ ء‬ ‫‪14‬انھي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪15‬سڀاڳا آھن اھي ماڻھو‪ ،‬جيڪي اھڙي حالت ۾ آھن ‪:‬ھائو‪ ،‬خوش آھي اھي ماڻھو‪ ،‬جن جو خدا خداوند آھي‪.‬‬ ‫باب ‪145‬‬ ‫)‪1 (David's Psalm of praise.‬مان تو کي ساراھيندس‪ ،‬اي منھنجا خدا‪ ،‬اي بادشاھه ‪.‬۽ مان توھان جي نالي کي ھميشه تائين برڪت‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪2‬ھر روز مان توکي برڪت ڏيندس ‪.‬۽ مان تنھنجي نالي جي ساراھه ڪندس ھميشه ء‬ ‫‪3‬خداوند عظيم آھي‪ ،‬۽ تمام گھڻو ساراھ جوڳو آھي ‪.‬۽ سندس عظمت اڻ ڳڻي آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھڪڙي نسل توھان جي ڪمن جي تعريف ڪندي ٻئي کي‪ ،‬۽ توھان جي زبردست ڪمن جو بيان ڪندو‪.‬‬ ‫‪5‬آ ءِ تنھنجي عظمت جي جلل ۽ تنھنجي عجيب ڪمن جي ڳالھ ڪندس‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ماڻھو توھان جي خوفناڪ عملن جي طاقت بابت ڳالھائيندا‪ ،‬۽ مان توھان جي عظمت جو اعلن ڪندس‪.‬‬ ‫‪7‬اھي گھڻو ڪري تنھنجي عظيم نيڪي ءِ جي يادگيري ڪندا‪ ،‬۽ تنھنجي سچائي ءِ جا گيت ڳائيندا‪.‬‬ ‫‪8‬خداوند مھربان ۽ ٻاجھارو آھي ‪.‬ڪاوڙ ۾ سست‪ ،‬۽ وڏي رحم وارو‪.‬‬ ‫‪9‬رب سڀني لِ سٺو آھي ‪:‬۽ سندس رحم وارو رحم سندس سڀني ڪمن تي آھي‪.‬‬ ‫‪10‬تنھنجا سڀ ڪم تنھنجي ساراھہ ڪندا‪ ،‬اي خداوند !۽ تنھنجا بزرگ توکي برڪت ڏيندا‪.‬‬ ‫‪11‬اھي تنھنجي بادشاھت جي شان جون ڳالھيون ڪندا‪ ،‬۽ تنھنجي قدرت جون ڳالھيون ڪندا‪.‬‬ ‫لِ تہ ماڻھن جي پٽن کي سندس عظيم ڪارناما ۽ سندس بادشاھت جي شاندار عظمت جي خبر پوي‪.‬‬ ‫‪12‬انھي ءِ ء‬ ‫‪13‬تنھنجي بادشاھت ھميشه رھڻ واري بادشاھت آھي‪ ،‬۽ تنھنجي بادشاھي سڀني نسلن تائين قائم رھندي‪.‬‬ ‫‪14‬خداوند مڙني کي سنڀاليندو آھي جيڪي ڪرندا آھن‪ ،‬۽ انھن سڀني کي اٿاريندو آھي جيڪي جھڪي ويندا آھن‪.‬‬ ‫‪15‬سڀني جون اکيون تو تي انتظار ڪن ٿيون ‪.‬۽ توھان انھن کي انھن جو گوشت مناسب وقت تي ڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬تون پنھنجو ھٿ کوليندين‪ ،‬۽ ھر جاندار جي تمنا پوري ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪17‬خداوند پنھنجي سڀني طريقن ۾ سچار آھي‪ ،‬۽ پنھنجي سڀني ڪمن ۾ پاڪ آھي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي کيس سچائي ءِ سان سڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪18‬خداوند انھن سڀني جي ويجھو آھي جيڪي کيس سڏين ٿا‪ ،‬انھن سڀني ء‬ ‫‪19‬اھو انھن جي خواھش پوري ڪندو جيڪي کانئس ڊڄن ٿا ‪:‬ھو انھن جي فرياد پڻ ٻڌندو ۽ کين بچائيندو‪.‬‬ ‫‪20‬خداوند انھن سڀني کي بچائيندو آھي جيڪي ساڻس پيار ڪندا آھن‪ ،‬پر ھو سڀني بڇڙن کي ناس ڪندو‪.‬‬ ‫لِ برڪت ڏين‪.‬‬ ‫‪21‬منھنجو وات خداوند جي ساراھہ ڪندو ‪:‬۽ سڀيئي گوشت ھن جي پاڪ نالي کي ھميشه ھميشه ء‬ ‫باب ‪146‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬رب جي ساراھه ڪر‪ ،‬اي منھنجي جان‪.‬‬ ‫‪2‬جيستائين آ ءِ جيئرو رھندس‪ ،‬آ ءِ خداوند جي ساراھہ ڪندس ‪:‬آ ءِ پنھنجي خدا جي ساراھہ ڳائيندو رھندس‪ ،‬جيستائين مون وٽ آھي‪.‬‬ ‫‪3‬پنھنجو ڀروسو نه رکو سردارن تي ۽ نڪي ابن ⁠آدم تي‪ ،‬جن ۾ ڪابہ مدد نہ آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھن جو ساھه نڪري ٿو‪ ،‬ھو پنھنجي زمين ڏانھن موٽي ٿو ‪.‬ان ڏينھن ۾ ھن جا خيال ختم ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪5‬اھو خوش آھي جنھن کي يعقوب جو خدا پنھنجي مدد لِ آھي‪ ،‬جنھن جي اميد آھي خداوند پنھنجي خدا ۾‪.‬‬

‫زبور‬

‫لِ سچائي ءِ کي قائم رکي ٿو‪.‬‬ ‫‪6‬جنھن آسمان‪ ،‬زمين‪ ،‬سمنڊ ۽ جيڪي ڪجھ اءن ۾ آھي پيدا ڪيو‪ ،‬جيڪو ھميشہ ء‬ ‫لِ فيصلو ڪري ٿو ‪:‬جيڪو بکايل کي کاڌو ڏئي ٿو ‪.‬رب قيدين کي آزاد ڪري ٿو‪:‬‬ ‫‪7‬جيڪو مظلومن ء‬ ‫‪8‬رب انڌن جون اکيون کوليندو آھي‪ ،‬رب انھن کي اٿاريندو آھي جيڪي سجيل آھن‪ ،‬رب سچار سان پيار ڪندو آھي‪.‬‬ ‫‪9‬خداوند اجنبي کي بچائيندو آھي ‪.‬ھو يتيم ۽ بيواھه کي آرام ڏئي ٿو‪ ،‬پر ھو بدڪارن جي واٽ کي ڦيرائي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬خداوند ھميشه تائين راڄ ڪندو‪ ،‬حتي تنھنجو خدا‪ ،‬اي اييون‪ ،‬سڀني نسلن تائين ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪147‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اھو سٺو آھي تہ اسان جي خدا جي ساراھہ ڳائڻ ‪.‬ڇاڪاڻ ته اھو خوشگوار آھي؛ ۽ حمد مزيدار‬ ‫‪1‬خداوند جي ساراھه ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند يروشلم کي تعمير ڪري ٿو ‪:‬ھو بني اسرائيل جي ٻاھرين کي گڏ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪3‬ھو ٽٽل دلين کي شفا ڏيندو آھي ۽ انھن جي زخمن کي ڍڪيندو آھي‪.‬‬ ‫‪4‬ھو تارن جو تعداد ٻڌائي ٿو ‪.‬ھو انھن سڀني کي انھن جي نالن سان سڏي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬اسان جو پالڻھار عظيم آھي‪ ،‬۽ وڏي طاقت آھي ‪:‬سندس سمجھ لمحدود آھي‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند حليم کي مٿي ڪري ٿو‪ ،‬اھو بڇڙن کي زمين تي اڇلئي ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬رب جي شڪرگذاري سان ڳايو؛ بربط تي اسان جي خدا جي ساراھه ڪريو‪:‬‬ ‫‪8‬جيڪو آسمان کي ڪڪرن سان ڍڪي ٿو‪ ،‬جيڪو زمين لِ مينھن تيار ڪري ٿو‪ ،‬جيڪو جبلن تي گھاس پيدا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬ھو انھي ءِ جانور کي پنھنجو کاڌو ڏئي ٿو‪ ،‬۽ انھن ٻارن کي جيڪي رڙيون ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬ھو گھوڙي جي زور ۾ خوش نہ ٿو ٿئي‪ ،‬ھو ماڻھو ءِ جي ٽنگن ۾ خوش نہ ٿو ٿئي‪.‬‬ ‫‪11‬خداوند انھن مان خوش ٿئي ٿو جيڪي کانئس ڊڄن ٿا‪ ،‬انھن ۾ جيڪي سندس رحم جي اميد رکن ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬اي يروشلم‪ ،‬رب جي واکاڻ ڪر ‪.‬پنھنجي خدا جي واکاڻ ڪر‪ ،‬اي ايون‪.‬‬ ‫‪13‬ڇالِ ⁠جو ھن تنھنجي دروازن جي بارن کي مضبوط ڪيو آھي ‪.‬ھن توھان جي ٻارن کي توھان جي اندر ۾ برڪت ڏني آھي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪14‬اھو اوھان جي حدن ۾ امن قائم ڪري ٿو‪ ،‬۽ اوھان کي ڪڻڪ جي بھترين شين سان ڀريندو‪.‬‬ ‫‪15‬اھو پنھنجي حڪم کي زمين تي موڪلي ٿو ‪:‬سندس ڪلم تمام تيزيِ سان ھلندو آھي‪.‬‬ ‫‪16‬ھو اءن جھڙي برف ڏئي ٿو‪ ،‬ھو ءِ ڪڪر وانگر ڇٽي ٿو‪.‬‬ ‫‪17‬ھو پنھنجي برف کي لوڻ وانگر اڇلئي ٿو‪ ،‬ڪير سندس سردي جي اڳيان بيھي سگھي ٿو؟‬ ‫‪18‬اھو پنھنجو ڪلم موڪلي ٿو‪ ،‬۽ انھن کي ڳري ٿو‪ ،‬ھو پنھنجي واِ کي ڦوڪيندو آھي‪ ،‬۽ پاڻي وھندو آھي‪.‬‬ ‫‪19‬ھن پنھنجو ڪلم يعقوب ڏانھن ڏيکاريو‪ ،‬سندس قانون ۽ سندس فيصل بني اسرائيل ڏانھن‪.‬‬ ‫‪20‬ھن ڪنھن به قوم سان ائين نه ڪيو آھي‪ ،‬۽ جيئن سندس فيصل آھن‪ ،‬اھي انھن کي نه ڄاڻندا آھن ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪148‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬آسمانن مان رب جي ساراھه ڪريو ‪:‬بلندين ۾ سندس ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪2‬سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬سندس سڀ ملئڪ‪ ،‬سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬سندس سڀ لشڪر‪.‬‬ ‫‪3‬سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬سج ۽ چنڊ‪ ،‬سندس ساراھه ڪريو‪ ،‬اي روشني جا سڀ تارا‪.‬‬ ‫‪4‬سندس ساراھہ ڪريو‪ ،‬اي آسمانن جا آسمانو‪ ،‬۽ اي پاڻي جيڪي آسمانن کان مٿي آھن‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو ھن حڪم ڏنو ۽ اھي پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫‪5‬انھن کي خداوند جي نالي جي واکاڻ ڪرڻ گھرجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ پڻ قائم ڪيو آھي ‪:‬ھن ھڪڙو حڪم ڏنو آھي جيڪو گذرڻ وارو نه آھي‪.‬‬ ‫‪6‬ھن انھن کي ھميشہ ء‬ ‫‪7‬زمين مان رب جي واکاڻ ڪريو‪ ،‬اي ڊريگن‪ ،‬۽ سڀ گہرا‪:‬‬ ‫‪8‬باھ‪ ،‬۽ ڪڪر؛ برف‪ ،‬۽ بخار؛ طوفاني ھوا سندس ڪلم کي پورو ڪندي‪:‬‬ ‫‪9‬جبل‪ ،‬۽ سڀ جبل؛ ميويدار وڻ‪ ،‬۽ سڀ ديوار‪:‬‬ ‫‪10‬جانور‪ ،‬۽ سڀ ڍور؛ چرندڙ شيون‪ ،‬۽ اڏامندڙ پکي‪:‬‬ ‫‪11‬زمين جا بادشاھ‪ ،‬۽ سڀ ماڻھو ‪.‬شھزادا‪ ،‬۽ زمين جا سڀئي جج‪:‬‬ ‫‪12‬ٻئي جوان مرد ۽ ڇوڪريون ‪.‬پوڙھا مرد ۽ ٻار‪:‬‬ ‫‪13‬انھن کي خداوند جي نالي جي واکاڻ ڪرڻ گھرجي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس نالو ئي شاندار آھي ‪.‬سندس شان زمين ۽ آسمان کان مٿي‬ ‫آھي‪.‬‬ ‫‪14‬اھو پڻ پنھنجي قوم جي سينگ کي بلند ڪري ٿو‪ ،‬پنھنجي سڀني بزرگن جي ساراھہ؛ بني اسرائيلن مان به‪ ،‬سندس ويجھو ھڪ قوم ‪.‬‬ ‫رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪149‬‬ ‫لِ ھڪ نئون گيت ڳايو‪ ،‬۽ بزرگن جي جماعت ۾ سندس ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬رب ء‬ ‫‪2‬بني اسرائيل ان ۾ خوش ٿين جنھن کيس بڻايو ‪:‬ايون جا ٻار پنھنجي بادشاھه ۾ خوش ٿين‪.‬‬ ‫‪3‬اءھي رقص ۾ سندس نالي جي ساراھہ ڪن ‪:‬انھن کي دف ۽ بربط سان سندس ساراھہ ڪرڻ ڏيو‪.‬‬

‫زبور‬

‫‪4‬ڇالِ ⁠جو خداوند پنھنجي قوم ۾ خوش ٿئي ٿو ‪:‬ھو حليم کي سينگاريندو نجات سان‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬مقدسن کي جلل ۾ خوش ٿيڻ ڏيو ‪:‬انھن کي پنھنجي پلنگ تي بلند آواز سان ڳائڻ ڏيو‪.‬‬ ‫‪6‬انھن جي وات ۾ خدا جي واکاڻ ھجي‪ ،‬۽ انھن جي ھٿ ۾ ٻنھي واري تلوار ھجي‪.‬‬ ‫‪7‬قوم کان انتقام وٺڻ‪ ،‬۽ ماڻھن تي سزائون ڏيڻ؛‬ ‫‪8‬پنھنجن بادشاھن کي زنجيرن سان‪ ،‬۽ پنھنجن اميرن کي لوھ جي زنجيرن سان‪.‬‬ ‫لِ لکيل آھي تہ ‪:‬اھو اعزاز سندس سڀني بزرگن وٽ آھي ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪9‬انھن تي فيصلو ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪150‬‬ ‫‪1‬خدا جي واکاڻ ڪريو ‪.‬خدا جي واکاڻ ڪريو ان جي حرمت ۾ ‪:‬سندس واکاڻ ڪريو سندس طاقت جي آسمان ۾‪.‬‬ ‫‪2‬سندس عظيم ڪمن جي ساراھه ڪريو ‪:‬سندس شاندار عظمت جي مطابق سندس ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪3‬توتاري جي آواز سان سندس ساراھہ ڪريو ‪:‬زبور ۽ بربط سان سندس ساراھ ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬ڊبل ۽ ناچ سان سندس ساراھه ڪريو ‪:‬تارن ۽ عضون سان سندس ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪5‬وڏي آواز سان جھانن تي سندس ساراھہ ڪريو ‪:‬بلند آواز جھانن تي سندس ساراھہ ڪريو‪.‬‬ ‫شيِ جو ساھ آھي سو خداوند جي واکاڻ ڪري ‪.‬رب جي ساراھه ڪريو‪.‬‬ ‫‪6‬ھر ڪنھن‬ ‫ء‬