مائيڪا باب 1 1خداوند جو الم جيڪو يھوداہ جي بادشاھہ يوتام ،آحز ۽ حزقياہ جي ڏينھن ۾ مورسٿي ميڪاہ تي نازل ٿيو ،جيڪو ھن سامريہ ۽ يروشلم بابت ڏٺو. 2ٻڌو ،سڀ ماڻھو؛ ٻڌو ،اي زمين ،۽ جيڪي ان ۾ آھي ،سڀ اجھه :۽ خداوند خدا توھان جي خلف شاھد ٿئي ،خداوند پنھنجي پاڪ مندر مان. جاِ مان نڪرندو ،۽ ھيٺ لھندو ،۽ زمين جي اوچن جاين تي لتاڙيندو. 3االِ جو ڏسو ،خداوند پنھنجي ء ء جاِ تان وھي ويندو آھي. 4۽ جبل سندس ھيٺان ڳري ويندا ،۽ واديون ڦاٽنديون ،جيئن باھه جي اڳيان موم ،۽ جيئن پاڻي ڏاريندڙ ء 5ااااڻ ته ھي سڀ يعقوب جي گناھه جي اري آھي ،۽ اسرائيل جي گھر جي گناھن جي اري آھي .يعقوب جي گناھه اا آھي؟ اا اھو سامريه نه آھي؟ ۽ يھودا جا اوچا مقام اھڙا آھن؟ اا اھي يروشلم نه آھن؟ ا ا 6تنھنڪري آ ءِ سامريہ کي ميدان جي ڍير ۽ انگورن جي پوک وانگر بڻائيندس :۽ آ ءِ ان جا پٿر وادي ۾ ءواائيندس ،۽ ان جا بنياد کوليندس. 7۽ ان جا سڀ تراشيل بت ٽڪرا ٽڪرا ايا ويندا ،۽ ان جا سڀ ام باھ ۾ ساڙيا ويندا ،۽ مان ان جا سڀ بت ويران اندس :ااااڻ ته ھن اھو ھڪ فاحشه جي مزدوري مان گڏ ايو ھو ،۽ اھي ھڪ فاحشه جي مزدوري ڏانھن موٽندا. 8تنھنڪري مان روئندس ۽ رڙيون اندس ،مان ننگا ۽ ننگا ٿي ويندس :مان ناگون وانگر روئندس ،۽ الو وانگر ماتم اندس. 9ااااڻ ته سندس زخم لالج آھي؛ ااااڻ ته اھو يھوداہ تائين پھتو آھي؛ ھو منھنجي قوم جي دروازي تائين ،يروشلم تائين پھتو آھي. 10اوھين گت ۾ اءھو االن نہ اريو ،بلڪل نہ روئو :افرہ جي گھر ۾ پاڻ کي مٽي ءِ ۾ لڙھو. 11اي سفير جا رھواسي ،پنھنجي شرم سان گڏ ھليا وڃو :ضعنان جو رھواسي بيت ضل جي ماتم ۾ ٻاھر نه نڪتو .ھو توھان کان پنھنجو مقام حاصل اندو. 12ااااڻ تہ ماروت جا رھواسي چڱائي جي انتظار ۾ ھئا :پر خداوند کان برائي يروشلم جي دروازي تائين لٿي. 13اي لڪش جي رھواسي ،گاڏي کي تيز رفتار جانور سان ڳنڍيو :اھو صھيون جي ڌي ءِ جي گناھه جي شرواات آھي ،ااااڻ ته بني اسرائيل جا گناھه تو ۾ مليا آھن. لِ اوڙا ھوندا. 14تنھن اري تون مورشٿ گات کي تحفا ڏي :اخزيب جا گھر اسرائيل جي بادشاھن ء لِ ھڪ وارث آڻيندس :ھو بني اسرائيل جي شان ادولم ڏانھن ايندو. 15پر اي ماريشه جي رھواسي ،مان تو ء لِ پاڻ کي ااٽو ار؛ پنھنجو گنجو اقاب وانگر وڌايو ،ااااڻ تہ اھي تو کان قيد ٿي ويا 16پنھنجا گنجا ار ،۽ پنھنجن نازڪ ٻارن ء آھن. باب 2 1افسوس آھي انھن تي جيڪي بڇڙا منصوبا ٺاھين ٿا ۽ پنھنجي بستري تي بڇڙا ام ان ٿا !جڏھن صبح جو روشني ٿئي ٿي ،اھي اھو اندا آھن ،ااااڻ ته اھو انھن جي ھٿ جي طاقت ۾ آھي. 2۽ اھي زمينن جي للچ ان ٿا ،۽ انھن کي تشدد سان کسي وٺن ٿا؛ ۽ گھر ،۽ انھن کي کسي وٺن ٿا :تنھنڪري اھي ھڪ ماڻھو ۽ سندس گھر تي ظلم ان ٿا ،ھڪ ماڻھو ۽ سندس ورثي تي به. 3تنھن اري خداوند فرمائي ٿو ته ڏسو ،مان ھن خاندان جي خلف ھڪ برائي جو منصوبو ٺاھي رھيو آھيان ،جنھن کان توھان پنھنجون ڳچيون نه اڍندؤ ،۽ نه ئي توھان وڏائي سان ھلندؤ ،ااااڻ ته ھي وقت خراب آھي. 4انھي ءِ ڏينھن او ماڻھو توھان جي خلف ھڪ مثال ٻڌائيندو ،۽ ڏکوئيندڙ ماتم سان ماتم اندو ،۽ چوندو ته ،اسان بلڪل برباد ٿي ويا آھيون :ھن منھنجي قوم جو حصو بدلئي اڏيو آھي :ھن اھو مون کان ايئن کسي ورتو آھي !ھن اسان جا ميدان ورھائي اڏيا آھن. 5تنھنڪري اوھان وٽ اوبہ اھڙو نہ ھوندو جيڪو خداوند جي جماات ۾ پاکا وجھي. 6اھي نبوت اندڙن کي چون ٿا ته توھان نبوت نه اريو .اھي انھن کي نبوت نه اندا ته جيئن اھي شرمندہ نه ٿين. لِ سٺا نه آھن جيڪو 7اي يعقوب جو گھراڻو ،اا خداوند جو روح تنگ ٿي ويو آھي؟ اا ھي سندس ارتوت آھن؟ اا منھنجا لفظ ان ء سڌي رستي تي ھلي ٿو؟ 8اڃا تازو منھنجي قوم دشمن وانگر اٿي بيٺي آھي :توھان انھن کان اپڙا لھي اڏيو ٿا جيڪي محفوظ طور تي گذري ويندا آھن جيئن ماڻھو جنگ کان بيزار آھن. لِ کسي سٺن گھرن مان اڍي اڏيو آھي ،۽ اوھان سندن ٻارن کان منھنجي شان کي ھميشہ ء 9اوھان منھنجي قوم جي اورتن کي سندن ا ورتو آھي. 10ااٿو ۽ ھليا وڃو؛ او ته ھي توھان جو آرام ناھي :ااااڻ ته اھو پليت آھي ،اھو توھان کي تباھه اندو ،ايستائين جو سخت تباھي سان. 11جيڪڏھن او ماڻھو روح ۽ اوڙ تي ھلي اوڙ ڳالھائي ۽ چوي ته مان تو کي شراب ۽ شراب جي نبوت اندس ،ته ھو ھن قوم جو نبي ھوندو. 12اي يعقوب ،آ ءِ اوھان سڀني کي ضرور گڏ اندس؛ آ ءِ بني اسرائيل جي باقي بچيل کي ضرور گڏ اندس؛ آ ءِ انھن کي باصرہ جي رڍن وانگر گڏ اندس ،جيئن ڌڻ پنھنجي واڙي ۾ ھوندو آھي :ماڻھن جي گھڻائي ءِ جي اري اھي وڏو شور اندا. 13ٽوڙيندڙ انھن جي اڳيان اچي چڪو آھي :اھي ٽوڙي چڪا آھن ،۽ دروازي مان گذري ويا آھن ،۽ ان مان ٻاھر نڪري ويا آھن :۽ انھن جو بادشاھه انھن جي اڳيان لنگھندو ،۽ خداوند انھن جي مٿي تي ھوندو.
مائيڪا
باب 3 لِ انصاف ڄاڻڻ مناسب نہ آھي؟ 1۽ مون چيو تہ ،ٻڌو ،اي يعقوب جا سردارو ،۽ اي اسرائيل جي گھر جا سردارو؛ اا اوھان ء 2جيڪي نيڪي ءِ کان نفرت ان ٿا ۽ بدي ءِ سان پيار ان ٿا؛ جيڪي انھن جي چمڙي انھن کان ۽ انھن جي ھڏن مان گوشت انھن کان اڪين ٿا. 3جيڪي منھنجي قوم جو گوشت پڻ کائيندا آھن ،۽ انھن جي چمڙي انھن کان اڪيندا آھن؛ ۽ اھي انھن جون ھڏيون ڀڃندا آھن ،۽ انھن لِ ،۽ گوشت وانگر ديڳي ۾. ٿانو ء کي ٽڪر ٽڪر اندا آھن ،جيئن ء 4پوِ اھي خداوند کي سڏيندا ،پر ھو انھن کي نہ ٻڌندو :ھو انھي ءِ وقت پنھنجو منھن انھن کان لڪائيندو ،ااااڻ تہ انھن پنھنجن امن ء ۾ بڇڙو سلوڪ ايو آھي. 5خداوند انھن نبين بابت فرمائي ٿو جيڪي منھنجي قوم کي گمراھ ان ٿا ،جيڪي پنھنجن ڏندن سان چٻاڙين ٿا ۽ چون ٿا ته سلم؛ ۽ جيڪو انھن جي وات ۾ نه ٿو وجھي ،اھي ان جي خلف جنگ تيار ان ٿا. لِ اونداھو ٿيندو ،جو اوھين غيب نہ ٻڌائيندؤ؛ ۽ سج نبين لِ رات ٿيندي ،جو اوھان کي او خواب نہ ملندو؛ ۽ اوھان ء 6تنھنڪري اوھان ء تي لھي ويندو ،۽ ڏينھن انھن تي اونداھو ٿيندو. 7پوِ ڏسندڙ شرمسار ٿيندا ،۽ فال اڍندڙ شرمسار ٿيندا :ھا ،اھي سڀ پنھنجا چپ ڍايندا ،ااااڻ ته خدا جو او به جواب ناھي. ء 8پر سچ پچ ۾ آ ءِ خداوند جي روح جي طاقت ،انصاف ۽ طاقت سان ڀرپور آھيان ،ته جيئن يعقوب کي سندس خطا ۽ اسرائيل کي سندس گناھه ٻڌائي سگھان. 9آ ءِ اوھان کي ارض ٿو اريان تہ ھي ٻڌو ،اي يعقوب جي گھراڻي جا سردارو ،۽ بني اسرائيل جي گھراڻي جا سردارو ،جيڪي انصاف کان نفرت اريو ٿا ۽ سڀ انصاف کي بگاڙيو ٿا. 10اھي صييون کي رت سان ۽ يروشلم کي بڇڙائي سان تعمير ان ٿا. لِ فال اڍن ٿا ،پر اھي خداوند تي لِ سيکارين ٿا ،۽ اان جا نبي پئسن ء لِ فيصلو ان ٿا ،۽ اان جا پادري اجرت ء 11اان جا سردار انعام ء ڀروسو اندا ۽ چوندا ،اا خداوند اسان ۾ نه آھي؟ اسان تي اا به برائي نه ٿي سگھي. 12تنھنڪري اوھان جي خاطر صيئون کي ميدان وانگر ھليو ويندو ،۽ يروشلم ڍير ٿي ويندو ،۽ گھر جو جبل ٻيلي جي اوچن جاين وانگر. باب 4 1پر آخري ڏينھن ۾ اھو ٿيندو ته خداوند جي گھر جو جبل جبلن جي چوٽي تي قائم ايو ويندو ،۽ اھو ٽڪرين کان مٿي ايو ويندو؛ ۽ ماڻھو ان ڏانھن وھندا. 2۽ ايتريون ئي قومون اينديون ۽ چونديون ته اچو ،۽ خداوند جي جبل تي ۽ يعقوب جي خدا جي گھر ڏانھن چڙھون؛ ۽ ھو اسان کي پنھنجي طريقن جي تعليم ڏيندو ،۽ اسين سندس رستن تي ھلنداسين :ااااڻ ته شريعت صيون مان نڪرندي ،۽ خداوند جو الم يروشلم مان. 3۽ ھو ايترن ئي ماڻھن ۾ فيصلو اندو ،۽ پري کان طاقتور قومن کي اڙٻ ڏيندو؛ ۽ اھي پنھنجين تلوارن کي ٽڪرائي ڦول بڻائيندا ،۽ پنھنجن نيزن کي اٽائي اانٽيون بڻائيندا :قوم قوم تي تلوار نه کڻندي ،۽ نه ئي اھي ٻيھر جنگ سکندا. 4پر اھي ھر ھڪ ماڻھو پنھنجي انگورن جي انگورن ۽ انجير جي وڻ ھيٺان ويھندا؛ ۽ او به انھن کي نه ڊڄندو ،ااااڻ ته لشڪر جي خداوند جي وات اھو چيو آھي. 5االِ جو سڀيئي ماڻھو پنھنجي خدا جي نالي تي ھلندا ،۽ اسين پنھنجي خداوند خدا جي نالي تي سدا ۽ ھميشہ تائين ھلنداسين. ء ا ا ا ا 6خداوند فرمائي ٿو تہ ،ان ڏينھن آ ءِ ان کي گڏ اندس جيڪا راجي وئي آھي ،۽ ان کي گڏ اندس جيڪا اڍي وئي آھي ،۽ ان کي جيڪا مون تڪليف ڏني آھي. 7۽ مان ان کي جيڪا رواي وئي ھئي ھڪ بچيل ۽ ان کي جيڪا پري االئي وئي ھئي ھڪ مضبوط قوم بڻائيندس :۽ خداوند انھن تي لِ بادشاھي اندو. صھيون جبل تي ھاڻي کان وٺي ھميشه ء 8۽ تون ،اي رڍن جي مناري ،صيئون جي ڌي ءِ جو مضبوط قلعو ،تو وٽ ايندو ،پھرين بادشاھي؛ بادشاھي يروشلم جي ڌي ءِ وٽ ايندي. 9ھاڻي تون او زور سان رڙيون ارين ٿي؟ اا تو ۾ او بادشاھه ناھي؟ اا تنھنجو صلحڪار تباھه ٿي ويو؟ ااااڻ ته تو کي سورن جي تڪليف ۾ مبتل اورت وانگر تڪليفون آيون آھن. لِ تڪليف ۾ پئجي رھه ،جيئن اا اورت پيٽ ۾ ھجي .او ته ھاڻي تون شھر 10اي صييون جي ڌي ءِ ،درد ۾ مبتل ٿي اِ ۽ ٻار پيدا ارڻ ء مان نڪرندين ،۽ ميدان ۾ رھندين ،۽ بابل ڏانھن ويندين؛ اتي توکي بچايو ويندو؛ اتي خداوند توکي تنھنجي دشمنن جي ھٿ کان اڏائيندو. 11ھاڻي ايتريون ئي قومون تنھنجي خلف گڏ ٿيون آھن ،جيڪي چون ٿيون ته ،کيس پليت ايو وڃي ،۽ اسان جون اکيون صيون تي نظر وجھون. 12پر اھي خداوند جا خيال نہ ٿا ڄاڻن ،نڪي سندس صلح سمجھن ٿا ،ااااڻ تہ ھو انھن کي زمين ۾ پالين وانگر گڏ اندو. 13اي صيئون جي ڌي ءِ ،ااٿي ۽ ڳھي وڃ ،او ته مان تنھنجي ءسنگ کي لوھه بڻائيندس ،۽ تنھنجي اکر کي ٽامي بڻائيندس :۽ تون ايترن ئي لِ وقف لِ ۽ انھن جي مال کي سڄي زمين جي خداوند جي ء ماڻھن کي ٽڪر ٽڪر اندين :۽ مان انھن جي حاصلت کي خداوند جي ء اندس.
مائيڪا
باب 5 1ھاڻي ،اي لشڪر جي ڌي ءِ ،پاڻ کي لشڪر ۾ گڏ ار :ھن اسان جي خلف گھيرو ايو آھي :اھي اسرائيل جي قاضي کي ڳل تي لٺ سان ڌايندا. 2پر تون ،بيت لحم اءفراتا ،جيتوڻيڪ تون يھوداہ جي ھزارن ۾ ننڍو آھين ،پر تو مان اھو نڪرندو جيڪو مون وٽ اسرائيل ۾ حاام ٿيندو، جنھن جو آغاز قديم زماني کان ،ازل کان آھي. :پوِ سندس ڀائرن جا باقي بچيل ماڻھو 3تنھن اري ھو انھن کي اڏي ڏيندو ،جيستائين اھا اورت جيڪا پيٽ ڀريندي آھي ،ٻار ڄڻيندي ء بني اسرائيل ڏانھن موٽندا. 4۽ ھو خداوند جي طاقت ۾ ،پنھنجي خدا جي نالي جي شان ۾ بيٺو ۽ چرندو؛ ۽ اھي رھندا :ااااڻ ته ھاڻي ھو زمين جي پڇاڙي ءِ تائين اظيم ھوندو. 5۽ ھي ماڻھو امن ھوندو ،جڏھن اسوري اسان جي ملڪ ۾ ايندو :۽ جڏھن ھو اسان جي محلن ۾ لتاڙيندو ،تڏھن اسين ھن جي خلف ست ريڍار ۽ اٺ سردار ماڻھو اٿارينداسين. 6۽ اھي تلوار سان اسور جي ملڪ کي برباد اندا ،۽ نمرود جي ملڪ کي ان جي دروازن ۾ :اھڙي طرح ھو اسان کي اسور کان بچائيندو ،جڏھن ھو اسان جي ملڪ ۾ ايندو ،۽ جڏھن ھو اسان جي حدن ۾ لتاڙيندو. لِ ترسي ٿو ۽ 7۽ يعقوب جو بچيل حصو گھڻن ماڻھن جي وچ ۾ خداوند جي وس وانگر ھوندو ،گاھه تي مينھن وانگر ،جيڪو نه انسان ء نه ئي انسان جي پٽن جو انتظار اري ٿو. 8۽ يعقوب جا بچيل ماڻھو ايترن ئي ماڻھن جي وچ ۾ غير قومن ۾ ھوندا جيئن جھنگ جي جانورن ۾ شينھن ،جيئن رڍن جي ڌڻ ۾ نوجوان شينھن :جيڪو ،جيڪڏھن ھو گذري ٿو ،ته ٻئي لتاڙي ٿو ۽ ٽڪر ٽڪر اري ٿو ،۽ او به بچائي نٿو سگھي. 9تنھنجو ھٿ تنھنجي دشمنن تي بلند ايو ويندو ،۽ تنھنجا سڀ دشمن اٽيا ويندا. 10۽ اھو ان ڏينھن ٿيندو ،خداوند فرمائي ٿو ،ته مان توھان جي وچ مان توھان جا گھوڙا اٽي اڏيندس ،۽ مان توھان جي رتھن کي تباھه اندس. 11۽ مان توھان جي ملڪ جي شھرن کي اٽي اڏيندس ،۽ توھان جا سڀ مضبوط قلعا ڊاھي اڏيندس. 12۽ مان تنھنجي ھٿ مان جادوگريون اٽي اڏيندس؛ ۽ تو وٽ ھاڻي او به جادوگر نه ھوندو. 13۽ مان توھان جي تراشيل مورتين کي اٽي اڏيندس ،۽ توھان جي بيٺل مورتين کي توھان جي وچ مان اڍي اڏيندس؛ ۽ توھان وري پنھنجي ھٿن جي ام جي ابادت نه اندؤ. 14۽ مان تنھنجي وچ مان تنھنجي اصطبل کي اڍي اڏيندس :۽ مان تنھنجي شھرن کي تباھه اندس. 15۽ مان غضب ۽ غضب سان انھن قومن تي بدلو وٺندس ،جن کي انھن نه ٻڌو آھي. باب 6 1ھاڻي ٻڌو ته خداوند اا ٿو چوي :ااٿيو ،جبلن جي اڳيان مقابلو اريو ،۽ جبلن کي توھان جو آواز ٻڌڻ ڏيو. االِ جو خداوند جو پنھنجي قوم سان تڪرار آھي ،۽ ھو بني 2اي جبلو ،خداوند جو تڪرار ٻڌو ،۽ اي زمين جا مضبوط بنيادو، ء اسرائيل سان تڪرار اندو. 3اي منھنجي قوم ،مون توھان سان اا ايو آھي؟ ۽ مون توھان کي اٿي ٿڪايو آھي؟ منھنجي خلف گواھي ڏيو. موسي ،ھارون ۽ مريم کي 4االِ جو مون توکي مصر جي ملڪ مان اڍيو ۽ توکي غلمن جي گھر مان اڏايو؛ ۽ مون تو کان اڳ ء ي مواليو. 5اي منھنجي قوم ،ھاڻي ياد اريو ته موآب جي بادشاھه بالق اا صلح ائي ،۽ بعور جي پٽ بلعام کيس شطيم کان گلجال تائين اا جواب ڏنو ،ته جيئن توھان خداوند جي صداقت کي سڃاڻو. تعالي جي اڳيان سجدو اندس؟ اا مان سندس اڳيان ساڙڻ جي قربانين ۽ ھڪ سال جي گابن سان 6اا مان خداوند جي اڳيان ايندس ۽ خدا ي گڏ ايندس؟ 7اا خداوند ھزارين رڍن سان ،يا ڏھه ھزار تيل جي ندين سان خوش ٿيندو؟ اا مان پنھنجي پھرين پٽ کي پنھنجي گناھه جي بدلي ۾، پنھنجي جسم جي ميوي کي پنھنجي جان جي گناھه جي بدلي ۾ ڏيندس؟ سواِ انصاف ارڻ ،رحم سان پيار ارڻ ،۽ پنھنجي ٿو، گھري اا 8اي انسان ،ھن توکي ڏيکاريو آھي ته اا سٺو آھي؛ ۽ خداوند تو کان ء خدا سان ااجزي سان ھلڻ جي؟ 9خداوند جو آواز شھر کي سڏي ٿو ،۽ دانا اِ ماڻھو توھان جو نالو ڏسندو :لٺ کي ٻڌو ،۽ جنھن ان کي مقرر ايو آھي. 10اا اڃا تائين بداارن جي گھر ۾ بڇڙائي جا خزانا ۽ گھٽ ماپ آھي جيڪو نفرت جوڳو آھي؟ 11اا مان انھن کي خراب ترازو ۽ ٺڳي ءِ واري وزن جي ٿيلھي سان پاڪ سمجھان؟ 12االِ جو اان جا امير ماڻھو ظلم سان ڀريل آھن ،۽ اان جا رھااو اوڙ ڳالھائين ٿا ،۽ انھن جي زبان سندن وات ۾ ٺڳي آھي. ء 13تنھن اري مان به توکي مارڻ ۾ بيمار اندس ،۽ تنھنجي گناھن جي اري توکي ويران اندس. 14تون کائيندو ،پر مطمئن نه ٿيندو؛ ۽ تنھنجو ڏاڻ تنھنجي وچ ۾ ھوندو؛ ۽ تون پڪڙيندين ،پر بچائي نه سگھندين؛ ۽ جيڪو بچائيندين سو مان تلوار جي حوالي اندس. 15اوھين پوکيندؤ پر لڻندؤ نہ؛ اوھين زيتون کي لتاڙيندؤ پر تيل نہ ملئيندؤ؛ ۽ مٺي شراب ،پر شراب نہ پيئندؤ. 16ااااڻ ته امري جا قانون ۽ اخياب جي گھر جا سڀ ام مڃيا وڃن ٿا ،۽ اوھين انھن جي صلحن تي ھلو ٿا؛ ته جيئن مان اوھان کي سسڪي جو سبب بڻايان .تنھنڪري اوھين منھنجي قوم جي بدنامي برداشت اندؤ. ويران اريان ۽ ان جي رھاان کي ا
مائيڪا
باب 7 لِ او 1افسوس آھي مون تي ،ااااڻ ته مان اونھاري جي ميوي وانگر آھيان جڏھن اھي گڏ اندا آھن ،انگورن جي ال وانگر :کائڻ ء به اگل ناھي :منھنجي دل پھرين پڪي ميوي جي خواھش ائي. 2نيڪ ماڻھو زمين تان ناس ٿي ويو آھي :۽ ماڻھن ۾ او به سچو ناھي :اھي سڀ خون جي تاڙ ۾ آھن؛ اھي ھر ھڪ پنھنجي ڀا اِ کي ڄار سان ڳولي رھيا آھن. 3ته جيئن اھي ٻنھي ھٿن سان سنجيدگي سان برائي ان ،شھزادو پڇي ٿو ،۽ جج انعام گھري ٿو؛ ۽ وڏو ماڻھو ،ھو پنھنجي شرارتي خواھش جو اظھار اري ٿو :تنھن اري اھي ان کي لپيٽ ۾ آڻين ٿا. 4انھن مان سڀ کان سٺو انڊي وانگر آھي :سڀ کان سڌو انڊي جي باڙ کان وڌيڪ تيز آھي :تنھنجي نگھبانن جو ڏينھن ۽ تنھنجي سنڀال اچي رھي آھي؛ ھاڻي انھن جي پريشاني ٿيندي. 5انھن دوست تي ڀروسو نه ار ،انھن رھنما تي ڀروسو نه ار :پنھنجي وات جا دروازا ان کان پري رک جيڪا تنھنجي سيني ۾ سمھي ٿي. 6االِ جو پٽ پي اِ جي بي ازتي اري ٿو ،ڌي ءِ پنھنجي ما اِ جي خلف اٿي ٿي ،نانھن پنھنجي سس جي خلف ،ماڻھو ءِ جا دشمن ء سندس گھر جا ماڻھو آھن. 7تنھنڪري مان خداوند ڏانھن ڏسندس؛ مان پنھنجي نجات ڏيندڙ خدا جو انتظار اندس :منھنجو خدا مون کي ٻڌندو. 8اي منھنجا دشمن ،منھنجي خلف خوش نه ٿيو :جڏھن مان اريندس ،تڏھن مان اٿي ويندس؛ جڏھن مان اونداھي ۾ ويٺس ،تڏھن خداوند لِ روشني ھوندو. منھنجي ء 9آ ءِ خداوند جو غضب برداشت اندس ،ااااڻ تہ مون سندس خلف گناھہ ايو آھي ،جيستائين ھو منھنجو ايس نہ ھلئي ۽ منھنجو انصاف نہ اري :ھو مون کي روشني ءِ ۾ آڻيندو ،۽ آ ءِ سندس صداقت ڏسندس. 10پوِ منھنجي دشمن اھا ڏسندي ،۽ شرمساري ان کي ڍايندي ،جنھن مون کي چيو ته” ،خداوند تنھنجو خدا اٿي آھي؟ “منھنجون ء اکيون ان کي ڏسنديون :ھاڻي ھو ءِ گھٽين جي مٽي ءِ وانگر لتاڙي ويندي. 11جنھن ڏينھن توھان جون ڀتيون تعمير ايون وينديون ،ان ڏينھن حڪم تمام گھڻو پري ايو ويندو. 12انھي ءِ ڏينھن ھو به توھان وٽ اسور کان ،۽ قلعي بند شھرن کان ،۽ قلعي کان دريا ءِ تائين ،۽ سمنڊ کان سمنڊ تائين ،۽ جبل کان جبل تائين ايندو. 13پر زمين انھن جي اري ويران ٿي ويندي جيڪي ان ۾ رھن ٿا ،انھن جي امن جي ميوي جي اري. کاراِ ،پنھنجي ورثي جي ڌڻ کي ،جيڪي ارمل جي وچ ۾ ٻيلي ۾ اايلو رھن ٿا :انھن کي بسن ۽ 14پنھنجي قوم کي پنھنجي لٺ سان ء گلد ۾ چرڻ ڏيو ،جيئن پراڻي زماني ۾ ھو. 15جيئن تون مصر جي ملڪ مان نڪرندين ،تيئن مان کيس اجيب ام ڏيکاريندس. 16قومون ڏسنديون ۽ پنھنجي سڄي طاقت تي شرمسار ٿينديون :اھي پنھنجا ھٿ پنھنجي وات تي رکندا ،۽ سندن ان ٻوڙا ٿي ويندا. 17اھي نانگ وانگر مٽي چاٽندا ،اھي زمين جي ايڙن وانگر پنھنجن سوراخن مان نڪرندا :اھي اسان جي خداوند خدا کان ڊڄندا ،۽ توھان جي اري ڊڄندا. 18تو جھڙو خدا اير آھي ،جيڪو گناھه معاف اري ٿو ،۽ پنھنجي ورثي جي باقي بچيل ماڻھن جي گناھن کان لنگھي ٿو؟ ھو پنھنجو لِ نه رکندو آھي ،ااااڻ ته ھو رحم ۾ خوش آھي. غضب ھميشه ء 19ھو وري موٽندو ،ھو اسان تي رحم اندو؛ ھو اسان جي گناھن کي دٻائيندو؛ ۽ تون انھن جا سڀ گناھه سمنڊ جي اونھائي ۾ االئي اڏيندين. 20تون يعقوب سان سچائي اندين ،۽ ابراھيم سان رحم اندين ،جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن سان قديم زماني کان قسم کنيو آھي.