جويل باب 1 1خداوند جو الم جيڪو پٿوئيل جي پٽ يوايل ڏانھن آيو. 2هي ٻڌو ،اي پوڙها ماڻھو ،۽ ٻڌو ،اي ملڪ جا سڀ رهواسي .ڇا اهو توهان جي ڏينھن ۾ آهي ،يا توهان جي ابن ڏاڏن جي ڏينھن ۾ به؟ 3پنھنجن ٻارن کي اهو ٻڌايو ۽ پنھنجن ٻارن کي پنھنجن ٻارن کي ۽ پنھنجن ٻارن کي ٻي نسل کي ٻڌايو. 4جيڪي کجي ءَ کي ڇڏي ،سا مااڙ کائي .۽ جنھن کي مااڙ ڇڏي ڏنو آهي ،سو ناسور کائي ويو آهي .۽ جيڪو اڪڙ ڇڏي ويو آهي اهو ايٽرپلر کائي چڪو آهي. 5اي شرابي جاڳيو ۽ روئو .۽ رڙيون اريو ،اي سڀ شراب پيئندڙ ،نئين شراب جي اري .ڇو ته اهو تنھنجي وات مان اٽيل آهي. 6ڇالَ جو منھنجي ملڪ تي هڪڙي اهڙي قوم اچي بيٺي آهي ،جيڪا ڏاڍي مضبوط ۽ بي شمار آهي ،جنھن جا ء ڏند شينھن جا ڏند آهن ۽ هن کي وڏي شينھن جا ڳل جا ڏند آهن. 7هن منھنجي انگورن جي وڻ کي برباد اري ڇڏيو آهي ،۽ منھنجي انجير جي وڻ کي ڇڪي ڇڏيو آهي ،هن ان کي صاف اري ڇڏيو آهي ،۽ ان کي اڇلئي ڇڏيو آهي .ان جون شاخون سفيد ايون وينديون آهن. لَ ٽٽل ڍايل آهي. 8انھي ءَ انواري ءَ وانگر ماتم ار ،جھڙي ءَ طرح پنھنجي جواني ءَ جي مڙس ء 9گوشت جو نذرانو ۽ پيئڻ جو نذرانو رب جي گھر مان اٽيو ويو آهي .پادرين ،خداوند جا وزير ،ماتم ان ٿا. .ڇالَ جو اناج ضايع ٿي ويو آهي :نئون شراب سڪي ويو آهي ،تيل سڪي ويو 10ميدان اجڙي ويو ،زمين ماتم ٿي ء آهي. لَ .ڇاااڻ ته زمين جو فصل تباهه ٿي ويو 11شرم ار اي زميندارو .وااا اريو ،اي باغبان ،اڻڪ ۽ ءج ءو ء آهي. 12انگور جو وڻ سڪي ويو آهي ،۽ انجير جو وڻ سڪي ويو آهي .انار جو وڻ ،کجي ءَ جو وڻ ۽ انب جو وڻ، ايستائين جو ميدان جا سڀ وڻ سڪي ويا آهن ،ڇاااڻ ته خوشي انسانن جي اولد مان سڪي وئي آهي. 13پنھنجا اپڙا ڍايو ۽ ماتم اريو ،اي پادرين ،رڙيون اريو ،اي قربان گاه جا وزيرو ،اچو ،سڄي رات ٽٽ ۾ ڇالَ جو گوشت جو نذرانو ۽ پيئڻ جي نذر اوهان جي خدا جي گھر کان روايل ليٽيو ،اي منھنجي خدا جا خادم، ء آهي. 14پاڪ روزو رکو ،هڪڙي اجتماعي گڏجاڻي کي سڏيو ،بزرگن ۽ زمين جي سڀني رهاان کي گڏ اريو خداوند پنھنجي خدا جي گھر ۾ ،۽ خداوند کي دعا اريو، !ڇالَ جو خداوند جو ڏينھن ويجھو آهي ،۽ اهو غالب جي تباهي ءَ وانگر ايندو. لَ ء 15افسوس اڄ جي ء 16ڇا اسان جي اکين اڳيان گوشت نه کٽيو ويو آهي ،هائو ،اسان جي خدا جي گھر مان خوشي ۽ خوشي؟ 17ٻج انھن جي الھن هيٺان سڙيل آهي ،جاگيرون ويران ٿي ويون آهن ،گودام ٽٽي ويا آهن .ڇاااڻ ته اناج سڪي ويو آهي. 18جانور ايئن رڙ ان ٿا !ڍورن جا رڍ پريشان آهن ،ڇاااڻ تہ انھن کي چراگاهہ ناهي .ها ،رڍن جا ڌڻ ويران ٿي ويا آهن. ڇالَ جو باه رڻ پٽ جي چراگاهن کي ساڙي ڇڏيو آهي ،۽ شال ميدان جي 19اي خداوند ،مان توکي روئيندس، ء سڀني وڻن کي ساڙي ڇڏيو آهي. ڇالَ جو پاڻي ءَ جا نديون سڪي ويون آهن ،۽ باه بيابان جي چراگاهن 20ميدان جا جانور بہ تو کي رڙ ان ٿا، ء کي ساڙي ڇڏيو آهي. باب 2 1صيون ۾ توتارو وڄايو ،۽ منھنجي پاڪ جبل ۾ الرم وڄايو :زمين جا سڀئي رهاان کي ڏاڻ ڏيو ،ڇاااڻ تہ خداوند جو ڏينھن اچي رهيو آهي ،ڇاااڻ تہ اهو ويجھو آهي.
جويل
2اونداهين ۽ اونداهين جو ڏينھن ،اڪرن ۽ ڳاڙهي اونداهين جو هڪڙو ڏينھن ،جيئن صبح جو جبلن تي پکڙجي پوَ اڏهن به نه ٿيو آهي ،نه وري ٿيندو ،جيتوڻيڪ ايترن ئي نسلن جي ويو :هڪڙو وڏو ماڻھو ۽ مضبوط؛ ان کان ء سالن تائين. 3انھن جي اڳيان باه ساڙي ٿي .۽ انھن جي پويان هڪڙو شالہ جلندو آهي :زمين انھن جي اڳيان عدن جي باغ وانگر آهي ،۽ انھن جي پويان هڪڙو ويران بيابان آهي .ها ،۽ اجھ به انھن کان فرار نه ٿيندو. 4انھن جي صورت گھوڙن وانگر آهي .۽ گھوڙي سوار وانگر ،اهي ڊوڙندا. 5جھڙي ءَ طرح جبلن جي چوٽي ءَ تي رٿن جو آواز ااٿندو ،جھڙي ءَ طرح باهہ جي شالي جو شور ،جيڪو ٻوڙي کي ساڙي ٿو ،جيئن او مضبوط ماڻھو جنگ جي صف ۾ بيٺو آهي. 6انھن جي منھن جي اڳيان ماڻھو تمام گھڻو ڏکيا هوندا :سڀ منھن اارا ٿي ويندا. 7اهي طاقتور ماڻھن وانگر ڊوڙندا .اهي جنگ جي ماڻھن وانگر ڀت تي چڙهندا .۽ اهي هر انھن کي پنھنجي رستي تي هلندا ،۽ اهي پنھنجي صفن کي ٽوڙي نه سگھندا. 8نڪي هڪڙي ٻئي کي ڌاڻ گھرجي .اهي هر انھن کي پنھنجي رستي تي هلندا ،۽ جڏهن اهي تلوار تي ارندا، اهي زخمي نه ٿيندا. 9اهي شھر ۾ ڀڄندا ڊوڙندا .اهي ءڀت تي ڊوڙندا ،گھرن تي چڙهندا .اهي چور وانگر ونڊوز ۾ داخل ٿيندا. 10زمين انھن جي اڳيان ڌايندي .آسمان ٿڙاندا :سج ۽ چنڊ اونداهي ٿي ويندا ،۽ تارا پنھنجا چمڪ واپس وٺي ويندا: 11۽ خداوند پنھنجو آواز پنھنجي لشڪر جي اڳيان چوندو ،ڇاااڻ تہ سندس ائمپ تمام وڏي آهي ،ڇالَ جو اهو مضبوط آهي جيڪو پنھنجي الم تي عمل اري ٿو ،ڇاااڻ تہ خداوند جو ڏينھن وڏو ۽ ڏاڍو خوفناڪ آهي . ۽ اير ان کي برداشت اري سگھي ٿو؟ 12تنھنڪري هاڻي بہ ،خداوند فرمائي ٿو تہ ،پنھنجي سڄيَ دل سان ،روزو رکڻ ،روئڻ ۽ ماتم سان مون ڏانھن موٽو. 13۽ پنھنجي دل کي ڦاڙيو ،۽ پنھنجا اپڙا نه ،۽ پنھنجي خدا ڏانھن ڦرو ،ڇالَ جو اهو ٻاجھارو ۽ ٻاجھارو آهي، ااوڙ ۾ سست ۽ وڏي مھربان آهي ،۽ کيس برائي کان توبه اري ٿو. .ڇالَ جو گوشت ۽ پيئڻ جو 14اير ڄاڻي ٿو ته ڇا هو موٽندو ۽ توبه اندو ،۽ پنھنجي پويان هڪ نامت ڇڏي ء لَ؟ نذرانو خداوند تنھنجي خدا ء 15صيون ۾ توتارو وڄايو ،روزو رکڻ جي پااائي اريو ،هڪڙي اجتماع کي سڏيو: 16ماڻھن کي گڏ اريو ،جماعت کي پاڪ اريو ،بزرگن کي گڏ اريو ،ٻارن کي گڏ اريو ۽ جيڪي سينو چوسڻ وارا آهن :گھوٽ پنھنجي امري مان نڪري ،گھوٽ پنھنجي امري مان ٻاهر نڪري. 17ڇالَ جو ااهنن ،خداوند جا خادم ،درٻار ۽ قربان گاهہ جي وچ ۾ روئن ۽ چوندا تہ اي خداوند ،پنھنجي قوم ء بچاَ ،۽ پنھنجو ورثو ملمت ارڻ جو سبب نہ بڻج ،جو غير قومون مٿن حڪومت ان .ماڻھن ۾ چئو ،انھن جو کي ء خدا اٿي آهي؟ لَ حسد اندو ۽ پنھنجي قوم تي رحم اندو. 18پوَ خداوند پنھنجي ملڪ ء ء 19هائو ،خداوند جواب ڏيندو ۽ پنھنجي قوم کي چوندو" ،ڏس ،آَ اوهان کي اناج ،شراب ۽ تيل مواليندس ،۽ توهان ان سان مطمئن ٿيندؤ ،۽ مان توهان کي وڌيڪ قومن جي وچ ۾ بدنام نه اندس. 20پر آ ءَ اوهان کان اتر واري فوج کي پري اري ڇڏيندس ،۽ کيس هڪڙي بنجر ۽ ويران ملڪ ڏانھن هليندس، جنھن جو منھن اڀرندي سمنڊ ڏانھن هوندو ،۽ سندس پٺي ءَ وارو حصو انتھائي سمنڊ ڏانھن هوندو ،۽ سندس بدبو اچي بدبوَ اچي ويندي ،ڇاااڻ ته هن عظيم ام ايا آهن. ويندي، ء 21ڊڄ نه اي زمين ،خوش ٿيو ۽ خوش ٿيو :ڇاااڻ ته رب عظيم شيون اندو. ڇالَ جو وڻ پنھنجو ميوو ڏئي ڇالَ جو ريگستان جي چراگاهن ۾ بھار آهي، 22اي ميدان جا جانور ،ڊڄو نه، ء ء ٿو ،انجير جو وڻ ۽ انگور پنھنجي طاقت ڏين ٿا. ڇالَ جو هن اوهان کي پھريون مينھن 23پوَ خوش ٿيو ،اي صيون جا ٻار ،۽ خوش ٿيو خداوند پنھنجي خدا ۾، ء ء لَ پھريون مينھن وجھندو ،پھرين مينھن ۽ پوئين مينھن کي سنڌ ۾ آڻيندو .پھريون مھينو. وسايو آهي ،۽ هو اوهان ء 24۽ فرش اڻڪ سان ڀريل هوندا ،۽ ڀاڄيون شراب ۽ تيل سان ڀرجي وينديون. 25۽ آ ءَ اوهان کي ااهي سال موٽائي ڏيندس جيڪي مااڙ کائي ڇڏيا آهن ،اڪڙ ،ايٽرپلر ۽ پالمر ورم ،منھنجي وڏي لشڪر جيڪا مون اوهان جي وچ ۾ موالي هئي. ا س ءب ل الربب ءِلءى ل لء فءي نالاء ءظي ءنم ءو ءم نن يءُاولونء . يل ،ءو ءجاء ءل ءمنء ل 26و ءل ت ء نا ءملاوا فءي ء ء 27۽ توهان کي خبر پوندي ته آ ءَ بني اسرائيل جي وچ ۾ آهيان ،۽ اهو آ ءَ خداوند تنھنجو خدا آهيان ،۽ ٻيو اوبہ نہ آهي ،۽ منھنجي قوم اڏهن به شرمسار نه ٿيندي.
جويل
پوَ ائين ٿيندو ،جو آ ءَ پنھنجو روح سڀني جسمن تي هارائيندس .۽ توهان جا پٽ ۽ توهان جون ڌيئرون نبوت 28ان کان ء اندا ،توهان جا پوڙها ماڻھو خواب ڏسندا ،توهان جا نوجوان خواب ڏسندا. 29۽ انھن ڏينھن ۾ نوارن ۽ ٻانھن تي بہ آ ءَ پنھنجو روح هارائيندس. 30۽ آ ءَ آسمان ۽ زمين ۾ عجائبات ڏيکاريندس ،رت ،باه ۽ دونھون جا ٿنڀا. 31سج اونداهين ۾ بدلجي ويندو ۽ چنڊ رت ۾ بدلجي ويندو ،ان کان اڳ جو خداوند جو وڏو ۽ خوفناڪ ڏينھن اچي. 32۽ اهو ٿيڻو پوندو ،جيڪو جيڪوبہ خداوند جي نالي تي سڏيندو تنھن کي بچايو ويندو ،ڇالَ جو صيون جبل ۽ يروشلم ۾ ڇوٽڪارو ٿيندو ،جيئن خداوند فرمايو آهي ،۽ باقي بچيل آهن جن کي خداوند سڏيندو. باب 3 1ڇالَ جو ڏسو ،انھن ڏينھن ۾ ۽ انھي ءَ وقت ۾ ،جڏهن آ ءَ يھوداہ ۽ يروشلم جي غلمي ءَ کي وري آڻيندس، ء 2آ ءَ پڻ سڀني قومن کي گڏ اندس ۽ انھن کي يھوسفات جي ماٿري ءَ ۾ هيٺ آڻيندس ،۽ انھن سان ااتي پنھنجي قوم ۽ لَ ،جن کي انھن قومن ۾ ورهائي ڇڏيو آهي ،۽ منھنجي ملڪ کي جدا اري ڇڏيندس. منھنجي وارث بني اسرائيل ء لَ پارايا وڌا آهن .۽ هڪ ڇوارو هڪ فاحشي کي ڏنو آهي ،۽ هڪ ڇواري کي شراب لَ 3۽ هنن منھنجي قوم ء وارو ايو آهي ،ته اهي پيئندا. 4هائو ،۽ اي صور ،زيدون ۽ فلسطين جي سڀني ساحلن سان ،اوهان کي مون سان ڇا واسطو آهي؟ ڇا تون مون کي بدلو ڏيندين؟ ۽ جيڪڏهن توهان مون کي بدلو ڏيو ،جلدي ۽ جلدي مان توهان جو بدلو توهان جي سر تي واپس اندس. 5ڇالَ جو اوهين منھنجو چاندي ۽ سون کڻي ويا آهيو ۽ منھنجون سٺيون وڻندڙ شيون پنھنجن مندرن ۾ کڻي ويا آهن. ء لَ تہ انھن کي انھن جي سرحد کان 6يھوداہ جا ٻار ۽ يروشلم جا ٻار بہ توهان يونانين کي واڻي ڇڏيو آهي ،انھي ءَ ء پري هٽايو. جاَ تان اٿاريندس ،جتي تو انھن کي واڻيو آهي ،۽ تنھنجو بدلو توهان جي ئي سر تي 7ڏس ،آ ءَ انھن کي انھي ءَ ء آڻيندس. 8۽ مان توهان جي پٽن ۽ ڌيئرن کي يھوداہ جي ٻارن جي هٿ ۾ واڻي ڇڏيندس ،۽ اهي انھن کي صابين کي واڻندا، هڪڙو پري ماڻھن ڏانھن ،ڇالَ جو خداوند اهو ڳالھايو آهي. ٻڌاَ .جنگ تيار اريو ،طاقتور ماڻھن کي جاڳايو ،سڀني جنگي ماڻھن کي ويجھو اچڻ ڏيو . 9اها ڳالھہ غير قومن ۾ ء انھن کي اچڻ ڏيو: 10پنھنجن هٿن کي ماري تلوارون ۽ پنھنجن انن کي ٻاجھو بڻائي ڇڏيو ،امزور چون تہ آ ءَ طاقتور آهيان. 11پاڻ کي گڏ اريو ،۽ اچو ،اي سڀ قومون ،۽ پاڻ کي چوڌاري گڏ اريو ،اي خداوند ،پنھنجي طاقتورن کي هيٺ آڻيو. ڇالَ جو آ ءَ اتي ويھي رهندس تہ چوڌاري سڀني قومن 12قوم کي جاڳايو وڃي ۽ يھوسفات جي ماٿري ءَ ڏانھن اچو، ء جو انصاف اريان. ڇالَ جو فصل پچي چڪو آهي ،اچو تہ هيٺ لھي وڃو .ڇاااڻ ته پريس ڀريل آهي ،ٿلھو اوور 13ڏاٽو وجھو، ء فلو؛ ڇاااڻ ته انھن جي بڇڙائي وڏي آهي. 14ميڙ ،ميڙ فيصلي جي وادي ۾ ،ڇاااڻ تہ خداوند جو ڏينھن فيصلي جي وادي ۾ ويجھو آهي. 15سج ۽ چنڊ اونداهيون ٿي وينديون ۽ تارا پنھنجا چمڪاٽ ڦري ويندا. 16خداوند پڻ صيون مان گرجندو ،۽ يروشلم مان سندس آواز ٻڌائيندو .۽ آسمان ۽ زمين لرزندا ،پر خداوند پنھنجي قوم جي اميد ۽ بني اسرائيلن جي طاقت هوندو. پوَ 17تنھنڪري توهان کي خبر پوندي تہ آ ءَ خداوند تنھنجو خدا آهيان ،صيون ۾ رهندڙ آهيان ،منھنجو پاڪ جبل ،ء يروشلم پاڪ ٿيندو ،۽ اان مان او اجنبي لنگھندو. 18۽ اان ڏينھن ۾ ائين ٿيندو ،جو جبلن تان نئون شراب وهندو ،۽ جبلن مان کير وهندو ،۽ يھوداہ جا سڀ دريا ءَ پاڻي ءَ سان وهندا ،۽ يھوداہ جي گھر مان هڪڙو چشمو نڪرندو .رب ،۽ شيتم جي وادي کي پاڻي ڏيندو. 19مصر ويران ٿي ويندو ،۽ ادوم ويران بيابان ٿيندو ،يھوداہ جي ٻارن جي خلف تشدد جي اري ،ڇاااڻ تہ انھن پنھنجي ملڪ ۾ بيگناه خون وهايو آهي. 20پر يھوداہ هميشہ رهندو ،۽ يروشلم نسل در نسل رهندو. ڇالَ جو خداوند صيون ۾ رهندو 21ڇالَ جو آ ءَ انھن جو رت صاف اندس ،جيڪو مون صاف نہ ايو آهي، ء ء آهي.